ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.125.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 125

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 52
21 maja 2009


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 412/2009 z dnia 18 maja 2009 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2852/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Republiki Korei i kończące postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu takich włókien pochodzących z Tajwanu

1

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 413/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

4

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 414/2009 z dnia 30 kwietnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( 1 )

6

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 415/2009 z dnia 20 maja 2009 r. zmieniające dyrektywę 2007/68/WE zmieniającą załącznik IIIa do dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych składników żywności ( 1 )

52

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 416/2009 z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie podziału między dostawy i sprzedaż bezpośrednią krajowych kwot mlecznych ustalonych na rok 2008/2009 w załączniku IX do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007

54

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 417/2009 z dnia 20 maja 2009 r. rejestrujące nazwę w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Mariánskolázeňské oplatky (ChOG))

56

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 418/2009 z dnia 20 maja 2009 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Petit Épeautre de Haute Provence (ChOG)]

58

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 419/2009 z dnia 20 maja 2009 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Kiwi de l’Adour (ChOG))

60

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 420/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

62

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 421/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

64

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 422/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustanawiające refundacje wywozowe w sektorze jaj

65

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 423/2009 z dnia 20 maja 2009 r. dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1529/2007 dla podokresu maj 2009 r.

67

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 424/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95

69

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 425/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 186/2009

71

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 426/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustalające maksymalną cenę skupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 3. pierwszego indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 310/2009

72

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 427/2009 z dnia 20 maja 2009 r. ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

73

 

 

DYREKTYWY

 

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (wersja przekształcona) ( 1 )

75

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 412/2009

z dnia 18 maja 2009 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2852/2000 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Republiki Korei i kończące postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu takich włókien pochodzących z Tajwanu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 233,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

(1)

W październiku 1999 r. Komisja wszczęła dochodzenie (2) w sprawie przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Republiki Korei („dochodzenie pierwotne”). W lipcu 2000 r. rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1472/2000 (3) nałożono tymczasowe cła antydumpingowe, a w grudniu 2000 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 2852/2000 (4) nałożono ostateczne cła antydumpingowe.

(2)

W grudniu 2003 r. na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja wszczęła (5) przegląd okresowy („dochodzenie przeglądowe”) ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących między innymi z Republiki Korei. Cła na przywóz pochodzący z Republiki Korei zostały zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 428/2005 (6).

(3)

W dniu 10 czerwca 2005 r. Huvis Corporation („Huvis”) złożył wniosek (7) do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich („SPI”) o unieważnienie art. 2 rozporządzenia (WE) nr 428/2005 w zakresie dotyczącym stawki cła antydumpingowego odnoszącym się do przedsiębiorstwa Huvis.

(4)

W dniu 8 lipca 2008 r. SPI (8) unieważnił art. 2 rozporządzenia (WE) nr 428/2005 w odniesieniu do przedsiębiorstwa Huvis.

(5)

SPI stwierdził między innymi, że instytucje nie uzasadniły dostatecznie wykorzystania rożnych metodologii stosowanych w dochodzeniu pierwotnymi i w dochodzeniu przeglądowym służących do obliczania indywidualnej stawki celnej dla przedsiębiorstwa Huvis. Ustalenia instytucji w tym zakresie zostały zatem uznane za niezgodne z art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego.

(6)

W rezultacie art. 2 rozporządzenia (WE) nr 428/2005 został unieważniony w zakresie, w jakim cło antydumpingowe nałożone na wywóz do Wspólnoty Europejskiej towarów wyprodukowanych i wywożonych przez przedsiębiorstwo Huvis przekracza kwotę cła, którą należałoby pobrać, gdyby wykorzystano metodę zastosowaną w dochodzeniu pierwotnym.

(7)

Zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym (9) w przypadkach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie unieważnienie części rozporządzenia w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przed przyjęciem przedmiotowego rozporządzenia. Jednakże zgodnie z art. 233 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, instytucje wspólnotowe są zobowiązane do stosowania się do orzeczeń sądów Wspólnot Europejskich. W związku z powyższym instytucje wspólnotowe, stosując się w ten sposób do wyroku, mają możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do jego unieważnienia, pozostawiając niezmienioną treść przepisów niepodlegających zaskarżeniu, które nie zostały objęte wyrokiem (10).

(8)

Niniejsze rozporządzenie ma na celu skorygowanie aspektów rozporządzenia (WE) nr 428/2005, co do których stwierdzono niezgodność z rozporządzeniem podstawowym i które w konsekwencji doprowadziły do unieważnienia części tego rozporządzenia. Wyciąga się w nim konsekwencje z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego dotyczące eksporterów z Republiki Korei, którzy wyrazili chęć współpracy w dochodzeniu prowadzącym do przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 428/2005. Wszelkie pozostałe ustalenia poczynione w rozporządzeniu (WE) nr 428/2005, które nie zostały zaskarżone w przewidzianym terminie, i w związku z tym nie były przedmiotem rozważań SPI oraz nie doprowadziły do unieważnienia zaskarżonego rozporządzenia, nadal obowiązują.

(9)

W związku z powyższym, zgodnie z art. 233 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, stawka cła antydumpingowego dla przedsiębiorstwa Huvis została ponownie obliczona na podstawie wyroku SPI.

B.   NOWA OCENA USTALEŃ NA PODSTAWIE WYROKU SPI

(10)

Rozporządzenie to odnosi się do aspektu wyroku dotyczącego obliczenia marginesu dumpingu, a dokładniej obliczenia dostosowania wartości normalnej ze względu na różnice między ceną eksportową, a wartością normalną opłat przywozowych zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzeni podstawowego.

(11)

Jak wskazano w motywach 127 i 128 rozporządzenia (WE) nr 428/2005, w dochodzeniu pierwotnym i w wyżej wspomnianym przeglądzie okresowym stosowano różne metodologie służące do obliczenia wysokości dostosowania wartości normalnej.

(12)

Bez orzekania w kwestii legalności metody stosowanej w przeglądzie okresowym służącej do obliczenia wyżej wspomnianego dostosowania, SPI stwierdził w swoim wyroku, że instytucje wspólnotowe nie udowodniły istnienia zmiany w okolicznościach, która uzasadniałaby zastosowanie innej metody niż ta, którą zastosowano w dochodzeniu pierwotnym, zgodnie z art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W rezultacie art. 2 rozporządzenia (WE) nr 428/2005 został unieważniony w zakresie, w jakim cło antydumpingowe nałożone na wywóz do Wspólnoty towarów wyprodukowanych i wywożonych przez przedsiębiorstwo Huvis przekracza kwotę cła, którą należałoby pobrać, gdyby wykorzystano metodę zastosowaną w dochodzeniu pierwotnym do obliczenia wysokości dostosowania wartości normalnej opłat przywozowych.

(13)

Dlatego kwota dostosowania do wartości normalnej ceł przywozowych została ponownie obliczona według metody stosowanej w dochodzeniu pierwotnym.

(14)

Porównanie obliczonej w ten sposób średniej ważonej wartości normalnej z ustaloną podczas przeglądu okresowego średnią ważoną ceną eksportową poszczególnych rodzajów produktu na podstawie ceny ex-factory wykazało istnienie dumpingu. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem wynosi 3,9 %.

(15)

Indywidualna stawka obliczona dla przedsiębiorstwa Huvis stanowi część podstawy obliczenia średniego ważonego cła, które powinno być stosowane w przypadku nieobjętych próbą współpracujących eksporterów z Korei. Z tego względu ponownie obliczono margines dumpingu dla nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących. Nowy margines dumpingu dla nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących, ustalony na podstawie średniego ważonego marginesu dumpingu wynosi 4,4 %.

(16)

Jedno przedsiębiorstwo – Woongjin Chemical Co. Ltd. (dawniej Saehan Industries Inc.) – skontaktowało się z Komisją, twierdząc, że stosowane w jego przypadku cło również powinno być dostosowane. Jednak ze względu na to, że przedsiębiorstwo to nie wniosło o unieważnienie przez SPI stosowanego wobec niego cła, cło to stało się ostateczne.

C.   UJAWNIENIE

(17)

Wszystkie strony zainteresowane wykonaniem wyroku zostały poinformowane o wniosku dotyczącym dostosowania stawek cła antydumpingowego stosowanych wobec Huvis Corporation oraz nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących. Zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego strony dysponowały okresem następującym po ujawnieniu tych informacji, w którym mogły składać oświadczenia. Odpowiednio potwierdzone i uzasadnione komentarze zostały wzięte pod uwagę.

D.   WNIOSEK

(18)

Na podstawie powyższych ustaleń stawka cła stosowana wobec przedsiębiorstwa Huvis oraz nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących powinna zostać odpowiednio zmieniona. Zmienione stawki powinny być stosowane z mocą wsteczną od daty wejścia rozporządzenia (WE) nr 428/2005 w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tabelę w art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 dotyczącą ostatecznych stawek cła antydumpingowego mających zastosowanie do przywozu syntetycznych włókien odcinkowych z poliestrów, niezgrzeblonych, nieczesanych ani w inny sposób nieprzerobionych do przędzenia, sklasyfikowanych w ramach kodu CN 5503 20 00, pochodzących z Republiki Korei, zastępuje się poniższą tabelą:

Przedsiębiorstwo

Stawka cła (%)

Dodatkowy kod TARIC

Huvis Corporation

151-7, Samsung-dong, Gangnam-gu, Seoul

3,9

A151

Woongjin Chemical Co., Ltd.

(dawniej Saehen Industries Inc.)

254-8, Kongduk-dong, Mapo-ku, Seoul

10,6

A599

Sung Lim Co., Ltd.

RM 911, Dae-Young Bldg, 44-1; Youido-Dong Youngdungpo-ku, Seoul

0

A154

Dongwoo Industry Co. Ltd.

729, Geochon-Ri, Bongwha-up, Bongwha-Kun, Kyoungsangbuk-do

4,4

A608

East Young Co. Ltd.

Bongwan #202, Gumi Techno Business Center 267

Gongdan-Dong, Gumi-si, Kyungbuk

4,4

A609

Estal Industrial Co.

845 Hokye-dong, Yangsan-City, Kyungnam

4,4

A610

Geum Poong Corporation

62-2, Gachun-Ri, Samnam-Myon, Ulju-Ku, Ulsan-shi

4,4

A611

Keon Baek Co. Ltd.

1188-3, Shinsang-Ri, Jinryang-Eup, Kyungsan-si, Kyungbuk-do

4,4

A612

Samheung Co. Ltd.

557-12, Dongkyu-Ri, Pochon-Eub Pochon-Kun, Kyungki-do

4,4

A613

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

10,6

A999

Artykuł 2

Cła zapłacone lub zaksięgowane zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 428/2005 w jego pierwotnej wersji, których wysokość przekracza kwotę ustaloną na podstawie art. 2 rozporządzenia (WE) nr 428/2005 zmienionego niniejszym rozporządzeniem powinny zostać zwrócone lub umorzone. Wniosek o zwrot lub umorzenie płatności składa się do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującym prawodawstwem celnym. W należycie uzasadnionych przypadkach termin trzech lat, o którym mowa w art. 236 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (11), zostaje przedłużony o dwa lata.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 18 marca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 maja 2009 r.

W imieniu Rady

J. KOHOUT

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

(2)  Dz.U. C 285 z 7.10.1999, s. 3.

(3)  Dz.U. L 166 z 6.7.2000, s. 1.

(4)  Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 17.

(5)  Dz.U. C 309 z 19.12.2003, s. 2.

(6)  Dz.U. L 71 z 17.3.2005, s. 1.

(7)  Dz.U. C 193 z 6.8.2005, s. 38.

(8)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008, s. 44.

(9)  IPS przeciwko Radzie, [1998] Rec. s. II-3939.

(10)  Sprawa C-458/98 P IPS przeciwko Radzie, [2000] Rec. s. I-08147.

(11)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/4


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 413/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

JO

73,9

MA

43,0

MK

66,2

TN

101,3

TR

82,0

ZZ

73,3

0707 00 05

EG

127,4

JO

156,8

MA

32,7

TR

135,3

ZZ

113,1

0709 90 70

TR

122,5

ZZ

122,5

0805 10 20

EG

38,8

IL

57,0

MA

46,7

TN

49,2

TR

107,8

US

49,3

ZA

56,7

ZZ

57,9

0805 50 10

AR

67,3

TR

49,6

ZA

48,5

ZZ

55,1

0808 10 80

AR

84,1

BR

75,0

CL

72,8

CN

96,7

NZ

96,3

US

123,6

UY

71,7

ZA

83,9

ZZ

88,0


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/6


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 414/2009

z dnia 30 kwietnia 2009 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), w szczególności jego art. 247,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) wprowadzono do rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 obowiązek składania przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych drogą elektroniczną. Począwszy od dnia 1 lipca 2009 r., zgłoszenia celne wywozowe w formie papierowej dopuszcza się wyłącznie w przypadku, gdy nie działa system teleinformatyczny organów celnych lub osoby składającej zgłoszenie.

(2)

W celu zwiększenia bezpieczeństwa należy ustanowić alternatywną wersję tranzytowego dokumentu towarzyszącego („Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo”) oraz odpowiedni wykaz pozycji, aby uwzględnić dane wymagane w załączniku 30A do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3).

(3)

Należy również dostosować „wywozowy dokument towarzyszący” oraz odpowiedni wykaz pozycji, o których mowa w art. 796a rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, aby uwzględnić dane określone w załączniku 30A do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(4)

Jeżeli osoby składające zgłoszenie nie mogą dostarczyć organom celnym danych zgłoszenia wywozowego oraz wywozowej deklaracji skróconej przy użyciu normalnych procedur elektronicznych, ponieważ nie działa system teleinformatyczny organów celnych lub osób składających zgłoszenie, należy zezwolić im na skorzystanie z procedury opartej na dokumentach papierowych, aby umożliwić im dostarczenie niezbędnych informacji organom celnym. W tym celu konieczne jest umożliwienie stosowania formularza, „Wywozowy SAD/Bezpieczeństwo”, który może zawierać zarówno dane zgłoszenia wywozowego, jak i wywozowej deklaracji skróconej.

(5)

W sytuacjach gdy nie działa system teleinformatyczny organów celnych lub osoby składającej deklarację, konieczne jest ustanowienie „Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona” w formie papierowej, który należy stosować w przypadku składania przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych. Powinien on zawierać dane określone w załączniku 30A do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, a jego uzupełnieniem powinien być wykaz pozycji, jeżeli przesyłka składa się z więcej niż jednej pozycji towarowej.

(6)

Aby zapewnić podmiotom gospodarczym jak najszerszy zakres możliwości dostarczania wymaganych danych, w przypadku gdy nie działają żadne systemy teleinformatyczne, należy zezwolić organom celnym na wydawanie zgody na przekazywanie tych danych za pomocą dokumentów handlowych, pod warunkiem że dokumenty przedstawione organom celnym zawierają dane przewidziane dla przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych w załączniku 30A do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(7)

Ponieważ przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1875/2006 (4) dotyczące ochrony i bezpieczeństwa zaczną obowiązywać od dnia 1 lipca 2009 r., odpowiednie przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny również obowiązywać od tego samego dnia. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 183 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), przywozową deklarację skróconą w formie papierowej sporządza się z wykorzystaniem Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona, zgodnego ze wzorem określonym w załączniku 45i. Jeżeli przesyłka, dla której sporządza się przywozową deklarację skróconą, składa się z więcej niż jednej pozycji towarowej, Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona uzupełnia się o wykaz pozycji zgodny ze wzorem określonym w załączniku 45j. Wykaz pozycji stanowi integralną część Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona.”;

b)

dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), organy celne mogą zezwolić, aby Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona został zastąpiony przez dokumenty handlowe lub nimi uzupełniony, pod warunkiem że dokumenty przedstawione organom celnym zawierają dane przewidziane dla przywozowych deklaracji skróconych w załączniku 30A.”;

2)

w art. 340b dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

„6a.

»Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo«: oznacza dokument wydrukowany z systemu teleinformatycznego w celu towarzyszenia towarom, oparty na danych zgłoszenia tranzytowego oraz przywozowej i wywozowej deklaracji skróconej.”;

3)

w art. 358 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 akapit pierwszy formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„2.   Po zwolnieniu towarów Tranzytowy Dokument Towarzyszący lub Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo towarzyszy towarom objętym procedurą tranzytu wspólnotowego. Powinien on być zgodny ze wzorem i danymi, określonymi w załączniku 45a dla Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego, albo — w sytuacji, gdy dane, o których mowa w załączniku 30A, dostarcza się dodatkowo w stosunku do danych dotyczących przewidzianych dla zgłoszenia tranzytowego — zgodny ze wzorem i danymi określonymi w załączniku 45e dla Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo, oraz z Tranzytowym Wykazem Pozycji/Bezpieczeństwo, którego wzór i dane określa w załącznik 45f. Dokument udostępnia się podmiotowi w jeden z następujących sposobów:”;

b)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy zgłoszenie obejmuje więcej niż jedną pozycję towarową, Tranzytowy Dokument Towarzyszący, o którym mowa w ust. 2, uzupełnia się o wykaz pozycji zgodny ze wzorem określonym w załączniku 45b. Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo, o którym mowa w ust. 2, uzupełnia się zawsze o wykaz pozycji określony w załączniku 45f. Wykaz pozycji stanowi integralną część Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego lub Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo.”;

4)

artykuł 787 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli nie działa system teleinformatyczny organów celnych lub osoby składającej zgłoszenie, organy celne przyjmują zgłoszenie wywozowe w formie papierowej, pod warunkiem że jest ono dokonane w jeden z następujących sposobów:

a)

za pomocą formularza zgodnego ze wzorem określonym w załącznikach 31 do 34, uzupełnionego o Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona, zgodny ze wzorem określonym z załączniku 45i, oraz o Wykaz Pozycji/Bezpieczeństwo i Ochrona, zgodny ze wzorem określonym w załączniku 45j;

b)

za pomocą Wywozowego SAD/Bezpieczeństwo, zgodnego ze wzorem określonym w załączniku 45k, oraz Wywozowego Wykazu Pozycji/Bezpieczeństwo, zgodnego ze wzorem określonym w załączniku 45l.

Wypełniając formularz, należy podać co najmniej minimalny zestaw danych określony w załączniku 37 oraz w załączniku 30A dla procedury wywozu.”;

5)

w art. 796a wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wyrazy „załączniku 45c” zastępuje się wyrazami „załączniku 45g”;

b)

w ust. 2 wyrazy „załączniku 45d” zastępuje się wyrazami „załączniku 45h”;

6)

w art. 796c akapit drugi wyrazy „załączniku 45c” zastępuje się wyrazami „załączniku 45g”;

7)

w art. 842b ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), wywozową deklarację skróconą w formie papierowej sporządza się z wykorzystaniem Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona, zgodnego ze wzorem określonym w załączniku 45i. Jeżeli przesyłka, dla której sporządza się wywozową deklarację skróconą, składa się z więcej niż jednej pozycji towarowej, Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona uzupełnia się o wykaz pozycji zgodny ze wzorem określonym w załączniku 45j. Wykaz pozycji stanowi integralną część Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona.”;

b)

dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:

„W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), organy celne mogą zezwolić, aby Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona został zastąpiony przez dokumenty handlowe lub nimi uzupełniony, pod warunkiem że dokumenty przedstawione organom celnym zawierają dane przewidziane dla wywozowych deklaracji skróconych w załączniku 30A.”;

8)

w art. 183, art. 359 ust. 1 i 4, art. 360 ust. 1 i 2, art. 361 ust. 3 i 4, art. 406 ust. 1 i 2, art. 408 ust. 1 lit. d), art. 454 ust. 4, art. 454b ust. 2 i 4, art. 455 ust. 1 oraz art. 457b ust. 2 i 3, wyrazy „tranzytowy dokument towarzyszący” zastępuje się wyrazami „Tranzytowy Dokument Towarzyszący – Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej;

9)

w załączniku 37d wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 3.1 tiret trzecie wyrazy „tranzytowego dokumentu towarzyszącego (TDT)” zastępuje się wyrazami „Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego (TAD) — Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo (TSAD)”;

b)

w pkt 3.2, 3.3, 4.1, 7, 8, 18 oraz 30.1, akronim „TDT” zastępuję się akronimem „TAD/TSAD”;

c)

w pkt 3.2 wyrazy „załącznikami 37 i 45a” zastępuje się wyrazami „załącznikami 37, 45a oraz 45e”;

10)

skreśla się załączniki 45c oraz 45d;

11)

dodaje się załącznik 45e w brzmieniu określonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

12)

dodaje się załącznik 45f w brzmieniu określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

13)

dodaje się załącznik 45g w brzmieniu określonym w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

14)

dodaje się załącznik 45h w brzmieniu określonym w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;

15)

dodaje się załącznik 45i w brzmieniu określonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

16)

dodaje się załącznik 45j w brzmieniu określonym w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia;

17)

dodaje się załącznik 45k w brzmieniu określonym w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia;

18)

dodaje się załącznik 45l w brzmieniu określonym w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 kwietnia 2009 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

(2)  Dz.U. L 117 z 4.5.2005, s. 13.

(3)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

(4)  Dz.U. L 360 z 19.12.2006, s. 64.


ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK 45e

(o którym mowa w art. 358 ust. 2)

TRANZYTOWY DOKUMENT TOWARZYSZĄCY/BEZPIECZEŃSTWO (TSAD)

ROZDZIAŁ I

Wzór Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo

Akronim »BCP« (ang. business continuity plan, »plan ciągłości działania«), stosowany w niniejszym rozdziale, dotyczy sytuacji, w których zastosowanie ma procedura awaryjna określona w art. 340b ust. 7.

Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo zawiera dane ważne dla całego zgłoszenia.

Informacje zawarte w Tranzytowym Dokumencie Towarzyszącym/Bezpieczeństwo opierają się na danych pochodzących ze zgłoszenia tranzytowego; w razie potrzeby, informacje te zostaną zmienione przez głównego zobowiązanego i/lub zweryfikowane przez urząd wyjścia.

Na potrzeby Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo można wykorzystać papier w kolorze zielonym.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A, 37 i 38 informacje muszą być drukowane w następujący sposób:

1.   MRN (NUMER REFERENCYJNY OPERACJI TRANZYTOWEJ)

MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji, z wyjątkiem przypadków wykorzystywania tych formularzy w kontekście BCP, kiedy nie przypisuje się MRN.

Informacja ma postać alfanumeryczną, obejmuje 18 znaków i jest zgodna z poniższymi zaleceniami:

Pole

Treść

Rodzaj oznaczenia

Przykłady

1

Ostatnie dwie cyfry roku formalnego przyjęcia zgłoszenia tranzytowego (RR)

numeryczne; 2

06

2

Identyfikator państwa, w którym rozpoczyna się przewóz (kod kraju alfa 2)

alfabetyczne; 2

RO

3

Niepowtarzalny identyfikator przewozu tranzytowego dla roku i państwa

alfanumeryczne; 13

9876AB8890123

4

Cyfra kontrolna

alfanumeryczne; 1

5

Pola 1 i 2 wypełnia się zgodnie z powyższym wyjaśnieniem.

W polu 3 podaje się identyfikator procedury tranzytowej. Sposób wypełniania pola zależy od administracji krajowych, ale każda procedura tranzytowa realizowana w ciągu jednego roku w określonym kraju musi być oznaczona niepowtarzalnym numerem.

Administracja krajowa może włączyć w skład numeru referencyjnego operacji tranzytowej (MRN) kod właściwego urzędu celnego, pod warunkiem że wykorzysta w tym celu nie więcej niż 6 pierwszych znaków identyfikatora procedury tranzytowej.

W polu 4 podaje się cyfrę, która jest cyfrą kontrolną całego MRN. Pole to umożliwia wykrycie błędu przy wprowadzaniu pełnego numeru MRN.

MRN jest również drukowany w formie kodu kreskowego przy zastosowaniu standardu »kod 128«, zestaw znaków »B«.

2.   POLE »DEKL. BEZP. (S00)«:

Należy wskazać kod S, jeżeli Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo zawiera również informacje dotyczące bezpieczeństwa. Jeżeli dokument ten nie zawiera informacji dotyczących bezpieczeństwa, pole należy pozostawić puste.

3.   POLE »FORMULARZE (3)«:

Pierwsza część: kolejny numer aktualnego arkusza wydruku.

Druga część: ogólna liczba arkuszy wydruku (łącznie z wykazem pozycji).

4.   POLE »NUMER REFERENCYJNY (7)«

Należy wskazać LRN i/lub UCR:

LRN – lokalny numer ewidencyjny określony w załączniku 37a.

UCR – niepowtarzalny numer referencyjny przesyłki, o którym mowa w załączniku 37, tytuł II, pole 7.

5.   W MIEJSCU ZNAJDUJĄCYM SIĘ PO PRAWEJ STRONIE POLA »ODBIORCA (8)«:

Nazwa i adres urzędu celnego, do którego należy zwrócić egzemplarz Tranzytowego Dokumentu Towarzyszącego/Bezpieczeństwo.

6.   POLE »KOD SCI« (S32):

Należy wprowadzić kod specyficznych okoliczności.

7.   POLE „URZĄD WYJŚCIA (C)”:

kod urzędu wyjścia,

data przyjęcia zgłoszenia tranzytowego,

nazwa i numer zezwolenia upoważnionego nadawcy (jeżeli występuje).

8.   POLE „KONTROLA PRZEZ URZĄD WYJŚCIA (D)”:

wyniki kontroli,

nałożone zamknięcia lub oznaczenie »- -« wskazujące na »Zwolnienie – 99201«,

oznaczenie »Wyznaczona trasa«, w stosownych przypadkach.

Tranzytowy Dokument Towarzyszący/Bezpieczeństwo nie może być zmieniany, nie mogą być na nim umieszczane dodatkowe informacje ani dokonywane skreślenia, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.

9.   FORMALNOŚCI PODCZAS PRZEJAZDU

Między czasem, kiedy towary opuszczają urząd wyjścia, a czasem, kiedy przybywają do urzędu przeznaczenia, może zaistnieć konieczność dodania pewnych danych szczegółowych na Tranzytowym Dokumencie Towarzyszącym/Bezpieczeństwo, który towarzyszy towarom. Dane te dotyczą operacji transportowej i muszą zostać wprowadzone przez przewoźnika odpowiedzialnego za środki transportu, na które towary są załadowane, w miarę wykonywania odpowiednich czynności. Dane szczegółowe można dopisać odręcznie w czytelny sposób, atramentem i drukowanymi literami.

Przewoźnikom przypomina się, że towary mogą być przeładowywane tylko za pozwoleniem organów celnych kraju, na obszarze którego dokonywany jest przeładunek.

W przypadku gdy organy te uznają, że dana wspólnotowa operacja tranzytowa może być kontynuowana w zwykły sposób, po podjęciu kroków, jakie uznają za stosowne, umieszczają adnotacje na Tranzytowych Dokumentach Towarzyszących/Bezpieczeństwo.

Organy celne urzędu tranzytowego lub urzędu przeznaczenia, w zależności od przypadku, mają obowiązek wprowadzenia do systemu danych dodanych na Tranzytowym Dokumencie Towarzyszącym/Bezpieczeństwo. Dane mogą zostać także wprowadzone przez upoważnionego odbiorcę.

Dotyczy to następujących pól i czynności:

10.   PRZEŁADUNEK: WYKORZYSTAĆ POLE 55

Pole »Przeładunki« (55)

Przewoźnik musi wypełnić pierwsze trzy linie tego pola, jeżeli towary są przeładowywane z jednego środka transportu na inny lub z jednego kontenera do drugiego w trakcie danej operacji.

Jednakże w przypadku gdy towary umieszczone są w kontenerach przewożonych za pomocą pojazdów kołowych, organy celne mogą zezwolić, by główny zleceniodawca pozostawił pole 18 puste, jeżeli sytuacja logistyczna w punkcie wyjścia nie pozwala w chwili składania zgłoszenia tranzytowego na podanie znaków i przynależności państwowej środka transportu, a także w przypadku gdy organy te mogą zagwarantować, że odpowiednia informacja na temat środka transportu zostanie w późniejszym terminie wprowadzona do pola 55.

11.   INNE ZDARZENIA: WYKORZYSTAĆ POLE 56

Pole »Inne zdarzenia podczas przewozu« (56)

Pole to należy wypełnić zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami odnoszącymi się do procedury tranzytowej.

Ponadto w przypadku gdy towary zostały załadowane na naczepę, której ciągnik został zmieniony w tracie przewozu (bez naruszania lub przeładunku towarów), w tym polu należy podać numer rejestracyjny i przynależność państwową nowego ciągnika. W takim przypadku dokonanie adnotacji przez właściwe organy nie jest konieczne.”


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK 45f

(o którym mowa w art. 358 ust. 3)

TRANZYTOWY WYKAZ POZYCJI/BEZPIECZEŃSTWO (TSLoI)

ROZDZIAŁ I

Wzór Tranzytowego Wykazu Pozycji/Bezpieczeństwo

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Tranzytowego Wykazu Pozycji/Bezpieczeństwo

Akronim »BCP« (ang. business continuity plan, »plan ciągłości działania«), stosowany w niniejszym rozdziale, dotyczy sytuacji, w których zastosowanie ma procedura awaryjna określona w art. 340b ust. 7.

Tranzytowy Wykaz Pozycji/Bezpieczeństwo zawiera dane specyficzne dla pozycji towarowych w ramach zgłoszenia.

Istnieje możliwość zwiększenia rozmiarów (wysokości) pól w wykazie pozycji. W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje muszą być drukowane, w stosownych przypadkach z wykorzystaniem kodów, w następujący sposób:

1.

Pole »MRN« – numer referencyjny operacji tranzytowej, określony w załączniku 45e. MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji, z wyjątkiem przypadków wykorzystywania tych formularzy w kontekście BCP, kiedy nie przypisuje się MRN.

2.

W polach na poziomie poszczególnych pozycji podaje się następujące informacje:

a)

pole »Pozycja nr« (32) – kolejny numer danej pozycji towarowej;

b)

pole »Kod met.płatn.opł.tran. (S29)« – wprowadzić kod metody płatności opłat transportowych;

c)

»UNDG (44/4)« – kod ONZ dla towarów niebezpiecznych;

d)

pole »Formularze (3)«:

pierwsza część: kolejny numer aktualnego arkusza wydruku,

druga część: ogólna liczba arkuszy wydruku (Tranzytowy Wykaz Pozycji/Bezpieczeństwo).”


ZAŁĄCZNIK III

„ZAŁĄCZNIK 45g

(o którym mowa w art. 796a)

WYWOZOWY DOKUMENT TOWARZYSZĄCY (EAD)

ROZDZIAŁ I

Wzór Wywozowego Dokumentu Towarzyszącego

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Wywozowego Dokumentu Towarzyszącego

Akronim »BCP« (ang. business continuity plan, »plan ciągłości działania«), stosowany w niniejszym rozdziale, dotyczy sytuacji, w których zastosowanie ma procedura awaryjna określona w art. 787 ust. 2.

Wywozowy Dokument Towarzyszący zawiera dane ważne dla całego zgłoszenia oraz dla jednej pozycji towarowej.

Informacje zawarte w Wywozowym Dokumencie Towarzyszącym opierają się na danych pochodzących ze zgłoszenia wywozowego; w razie potrzeby, informacje te zostaną zmienione przez zgłaszającego/przedstawiciela i/lub zweryfikowane przez urząd wywozu.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje muszą być drukowane w następujący sposób:

1)

POLE »MRN« (numer ewidencyjny operacji wywozowej)

MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji, z wyjątkiem przypadków wykorzystywania tych formularzy w kontekście BCP, kiedy nie przypisuje się MRN.

Informacja ma postać alfanumeryczną, obejmuje 18 znaków i jest zgodna z poniższymi zaleceniami:

Pole

Treść

Rodzaj oznaczenia

Przykłady

1

Ostatnie dwie cyfry roku formalnego przyjęcia zgłoszenia wywozowego (RR)

numeryczne; 2

06

2

Identyfikator kraju wywozu (kod alfa 2 przewidziany dla pola 2 jednolitego dokumentu administracyjnego w załączniku 38)

alfabetyczne; 2

RO

3

Niepowtarzalny identyfikator operacji wywozowej dla roku i państwa

alfanumeryczne; 13

9876AB8890123

4

Cyfra kontrolna

alfanumeryczne; 1

5

Pola 1 i 2 wypełnia się zgodnie z powyższym wyjaśnieniem.

W polu 3 wpisuje się identyfikator transakcji w ramach Systemu Kontroli Eksportu. Sposób wykorzystania tego pola leży w gestii administracji krajowej, jednakże każda transakcja wywozowa przeprowadzona w określonym roku w danym państwie musi posiadać niepowtarzalny numer. Administracja krajowa może włączyć w skład numeru ewidencyjnego operacji wywozowej (MRN) kod właściwego urzędu celnego, pod warunkiem że wykorzysta w tym celu nie więcej niż 6 pierwszych znaków identyfikatora operacji wywozowej.

W polu 4 podaje się cyfrę, która jest cyfrą kontrolną całego MRN. Pole to umożliwia wykrycie błędu przy wprowadzaniu pełnego numeru MRN.

MRN jest również drukowany w formie kodu kreskowego przy zastosowaniu standardu »kod 128«, zestaw znaków »B«.

2)

POLE »DEKL. BEZP. (S00)«:

Należy wskazać kod S, jeżeli Wywozowy Dokument Towarzyszący zawiera również informacje dotyczące bezpieczeństwa. Jeżeli dokument ten nie zawiera informacji dotyczących bezpieczeństwa, pole należy pozostawić puste.

3)

POLE »URZĄD CELNY«

Kod urzędu wywozu.

4)

POLE »NUMER REFERENCYJNY (7)«

Należy wskazać LRN i/lub UCR:

LRN— lokalny numer ewidencyjny określony w załączniku 37a.

UCR— niepowtarzalny numer referencyjny przesyłki, o którym mowa w załączniku 37, tytuł II, pole 7.

5)

POLE »KOD SCI (S32)«

Należy wprowadzić kod specyficznych okoliczności.

6)

W POLACH NA POZIOMIE POSZCZEGÓLNYCH POZYCJI PODAJE SIĘ NASTĘPUJĄCE INFORMACJE:

a)

pole »Pozycja nr« (32) – kolejny numer danej pozycji towarowej;

b)

pole »UNDG« (44/4) – kod ONZ dla towarów niebezpiecznych.

W Wywozowym Dokumencie Towarzyszącym nie można dokonywać żadnych modyfikacji, uzupełnień ani skreśleń, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.”


ZAŁĄCZNIK IV

„ZAŁĄCZNIK 45h

(o którym mowa w art. 796a)

WYWOZOWY WYKAZ POZYCJI

ROZDZIAŁ I

Wzór Wywozowego Wykazu Pozycji

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Wywozowego Wykazu Pozycji

Wywozowy Wykaz Pozycji zawiera dane specyficzne dla pozycji towarowych w ramach zgłoszenia.

Istnieje możliwość zwiększenia rozmiarów (wysokości) pól w Wywozowym Wykazie Pozycji.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje muszą być drukowane, w stosownych przypadkach z wykorzystaniem kodów, w następujący sposób:

1.

Pole »MRN« – numer ewidencyjny operacji wywozowej, określony w załączniku 45g. MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji.

2.

W polach na poziomie poszczególnych pozycji podaje się następujące informacje:

a)

pole »Pozycja nr« (32) – kolejny numer danej pozycji towarowej;

b)

pole »UNDG« (44/4) – kod ONZ dla towarów niebezpiecznych.”


ZAŁĄCZNIK V

„ZAŁĄCZNIK 45i

(o którym mowa w art. 183 ust. 2, art. 787 ust. 2 lit. a) oraz art. 842b ust. 3)

DOKUMENT BEZPIECZEŃSTWO I OCHRONA (SSD)

ROZDZIAŁ I

Wzór Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Dokumentu Bezpieczeństwo i Ochrona

Formularz zawiera informacje podawane na poziomie zgłoszenia oraz na poziomie pojedynczej pozycji towarowej.

Informacje zawarte w Dokumencie Bezpieczeństwo i Ochrona opierają się na danych przewidzianych dla przywozowej i wywozowej deklaracji skróconej; w razie potrzeby, informacje te zostaną zmienione przez osobę składającą deklarację skróconą i/lub zweryfikowane odpowiednio przez urząd wprowadzenia lub wyprowadzenia.

Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona wypełnia osoba składająca deklarację skróconą.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje muszą być drukowane w następujący sposób:

1.

Pole »MRN« — numer ewidencyjny operacji, określony w załączniku 45e, lub numery referencyjne doraźnie nadawane operacjom przez urząd celny. MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji.

2.

»Urząd celny«

Kod urzędu wprowadzenia/wyprowadzenia.

3.

Pole »Typ deklaracji (1)«

Kody »IM« lub »EX« w zależności od tego, czy dokument zawiera przywozową czy wywozową deklarację skróconą.

4.

Pole »Numer referencyjny (7)«:

Należy wprowadzić LRN – lokalny numer ewidencyjny określony w załączniku 37a.

5.

Pole »Kod 1. m-ca przybycia (S11)«:

Kod pierwszego miejsca przybycia.

6.

Pole »Data/czas przyb. do 1.m. na o.c. (S12)«:

Należy wprowadzić datę i czas przybycia do pierwszego miejsca na obszarze celnym Wspólnoty.

7.

Pole »Kod met.płatn.opł.tran. (S29)«:

Należy wprowadzić kod metody płatności opłat transportowych.

8.

Pole »UNDG (S27)« — kod ONZ dla towarów niebezpiecznych.

9.

Pole »Kod SCI« (S32):

Należy wprowadzić kod specyficznych okoliczności.

Dokument Bezpieczeństwo i Ochrona nie może być zmieniany, nie mogą być na nim umieszczane dodatkowe informacje ani dokonywane skreślenia, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.”


ZAŁĄCZNIK VI

„ZAŁĄCZNIK 45j

(o którym mowa w art. 183 ust. 2, art. 787 ust. 2 lit. a) oraz art. 842b ust. 3)

WYKAZ POZYCJI/BEZPIECZEŃSTWO I OCHRONA (SSLoI)

ROZDZIAŁ I

Wzór Wykazu Pozycji/Bezpieczeństwo i Ochrona

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe do Wykazu Pozycji/Bezpieczeństwo i Ochrona

Nie ma możliwości zwiększenia rozmiarów (wysokości) pól w wykazie pozycji.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje w poszczególnych polach muszą być drukowane w następujący sposób:

 

pole »Pozycja nr« (32) – kolejny numer danej pozycji towarowej,

 

pole »Kod met.płatn.opł.tran. (S29)« – kod metody płatności opłat transportowych,

 

pole »UNDG (S27)« – kod ONZ dla towarów niebezpiecznych.”


ZAŁĄCZNIK VII

„ZAŁĄCZNIK 45k

(o którym mowa w art. 787)

WYWOZOWY SAD/BEZPIECZEŃSTWO (ESS)

ROZDZIAŁ I

Wzór Wywozowego SAD/Bezpieczeństwo

Image

Image

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Wywozowego SAD/Bezpieczeństwo

Akronim »BCP« (ang. business continuity plan, »plan ciągłości działania«), stosowany w niniejszym rozdziale, dotyczy sytuacji, w których zastosowanie ma procedura awaryjna określona w art. 787 ust. 2.

Formularz zawiera wszelkie niezbędne informacje w zakresie danych dotyczących wywozu i wyprowadzenia, w przypadkach gdy dane dotyczące wywozu i bezpieczeństwa są dostarczane razem. Formularz zawiera informacje podawane na poziomie zgłoszenia oraz na poziomie pojedynczej pozycji towarowej. Jest on przeznaczony do stosowania w kontekście BCP.

Wywozowy SAD/Bezpieczeństwo występuje w trzech egzemplarzach:

 

egzemplarz 1 jest przechowywany przez władze państwa członkowskiego, w którym realizowany jest wywóz (wysyłka) lub dokonano formalności tranzytu wspólnotowego,

 

egzemplarz 2 wykorzystywany jest do celów statystycznych przez państwo członkowskie wywozu,

 

egzemplarz 3 jest zwracany eksporterowi po podstemplowaniu przez organ celny.

Wywozowy SAD/Bezpieczeństwo zawiera dane ważne dla całego zgłoszenia.

Informacje zawarte w Wywozowym SAD/Bezpieczeństwo opierają się na danych przewidzianych dla zgłoszenia wywozowego i wywozowej deklaracji skróconej; w razie potrzeby, informacje te zostaną zmienione przez zgłaszającego/przedstawiciela i/lub zweryfikowane przez urząd wywozu.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje muszą być drukowane w następujący sposób:

1.

Pole »MRN« (numer ewidencyjny operacji wywozowej)

MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji, z wyjątkiem przypadków wykorzystywania tych formularzy w kontekście BCP, kiedy nie przypisuje się MRN.

Informacja ma postać alfanumeryczną, obejmuje 18 znaków i jest zgodna z poniższymi zaleceniami:

Pole

Treść

Rodzaj oznaczenia

Przykłady

1

Ostatnie dwie cyfry roku formalnego przyjęcia zgłoszenia wywozowego (RR)

numeryczne; 2

06

2

Identyfikator kraju wywozu (kod alfa 2 przewidziany dla pola 2 jednolitego dokumentu administracyjnego w załączniku 38)

alfabetyczne; 2

RO

3

Niepowtarzalny identyfikator operacji wywozowej dla roku i państwa

alfanumeryczne; 13

9876AB8890123

4

Cyfra kontrolna

alfanumeryczne; 1

5

Pola 1 i 2 wypełnia się zgodnie z powyższym wyjaśnieniem.

W polu 3 wpisuje się identyfikator transakcji w ramach Systemu Kontroli Eksportu. Sposób wykorzystania tego pola leży w gestii administracji krajowej, jednakże każda transakcja wywozowa przeprowadzona w określonym roku w danym państwie musi posiadać niepowtarzalny numer. Administracja krajowa może włączyć w skład numeru ewidencyjnego operacji wywozowej (MRN) kod właściwego urzędu celnego, pod warunkiem że wykorzysta w tym celu nie więcej niż 6 pierwszych znaków identyfikatora operacji wywozowej.

W polu 4 podaje się cyfrę, która jest cyfrą kontrolną całego MRN. Pole to umożliwia wykrycie błędu przy wprowadzaniu pełnego numeru MRN.

MRN jest również drukowany w formie kodu kreskowego przy zastosowaniu standardu »kod 128«, zestaw znaków »B«.

2.

Pole 7 »Numer referencyjny«:

Należy wskazać LRN i/lub UCR.

LRN— lokalny numer ewidencyjny określony w załączniku 37a.

UCR— niepowtarzalny numer referencyjny przesyłki, o którym mowa w załączniku 37, tytuł II, pole 7.

3.

Pole »Kod SCI« (S32):

Należy wprowadzić kod specyficznych okoliczności.

W Wywozowym SAD/Bezpieczeństwo nie można dokonywać żadnych modyfikacji, uzupełnień ani skreśleń, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.”


ZAŁĄCZNIK VIII

„ZAŁĄCZNIK 45l

(o którym mowa w art. 787)

WYKAZ POZYCJI DO WYWOZOWEGO SAD/BEZPIECZEŃSTWO (ESSLoI)

ROZDZIAŁ I

Wzór Wykazu Pozycji do Wywozowego SAD/Bezpieczeństwo

Image

ROZDZIAŁ II

Uwagi wyjaśniające oraz dane szczegółowe dla Wykazu Pozycji do Wywozowego SAD/Bezpieczeństwo

Wykaz Pozycji do Wywozowego SAD/Bezpieczeństwo zawiera dane specyficzne dla pozycji towarowych w ramach zgłoszenia.

Istnieje możliwość zwiększenia rozmiarów (wysokości) pól w wykazie pozycji.

W uzupełnieniu do przepisów określonych w uwagach wyjaśniających w załącznikach 30A i 37, informacje muszą być drukowane w następujący sposób:

1.

Pole »MRN« – numer ewidencyjny operacji wywozowej, określony w załączniku 45k. MRN drukuje się na pierwszej stronie oraz na wszystkich wykazach pozycji.

2.

W polach na poziomie poszczególnych pozycji podaje się następujące informacje:

pole »Pozycja nr« (32) — kolejny numer danej pozycji towarowej,

pole »Załączone dokumenty/świadectwa i pozwolenia« (44/1): pole to zawiera również, w stosownych przypadkach, numer dokumentu przewozowego,

pole »UNDG« (44/4) — kod ONZ dla towarów niebezpiecznych.”


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/52


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 415/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

zmieniające dyrektywę 2007/68/WE zmieniającą załącznik IIIa do dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych składników żywności

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (1), w szczególności jej art. 21,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie Komisji 2007/68/WE (2) ustanowiono listę składników żywności lub substancji zwolnionych z wymogu etykietowania.

(2)

Ponieważ zmiany w przepisach dotyczących etykietowania mają wpływ przemysł, w szczególności na małe i średnie przedsiębiorstwa, które potrzebują okresu przejściowego, aby sprawnie dostosować się do nowych wymogów w zakresie etykietowania, w dyrektywie 2007/68/WE przewidziano środki tymczasowe ułatwiające stosowanie nowych przepisów, zezwalając na obrót środkami spożywczymi zgodnymi z przepisami dyrektywy Komisji 2005/26/WE (3), które zostały wprowadzone do obrotu lub oznakowane przed dniem 31 maja 2009 r., do wyczerpania zapasów.

(3)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2392/1986 i (WE) nr 1493/1999 (4) wprowadza zmiany w sposobie regulacji rynku wina przez UE. Zgodnie z art. 129 ust. 1 lit. e) tego rozporządzenia tytuł III rozdziały II, III, IV, V i VI, art. 108, 111 i 112 oraz odpowiadające im przepisy, w szczególności przepisy zawarte w odpowiednich załącznikach, stosuje się od dnia 1 sierpnia 2009 r., o ile nie przewidziano inaczej w drodze rozporządzenia, przyjmowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 113 ust. 1. Przepisy wykonawcze do tego rozporządzenia, określające między innymi szczegółowe zasady dotyczące etykietowania, mające zastosowanie w sektorze wina, są obecnie przygotowywane, a ze względu na ich stosowanie od dnia 1 sierpnia 2009 r. przewidziany jest okres przejściowy w celu ułatwienia przejścia od wcześniejszych przepisów w sektorze wina, w szczególności od rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (5), do rozporządzenia (WE) nr 479/2008, aby umożliwić podmiotom działającym na rynku dostosowanie się do nowych wymogów w zakresie etykietowania.

(4)

Biorąc pod uwagę, że podmioty działające na rynku wina podlegałyby dwóm zbiorom przepisów w zakresie etykietowania, mianowicie przepisom dyrektywy 2007/68/WE oraz przepisom wykonawczym do rozporządzenia (WE) nr 479/2008, a także biorąc pod uwagę, że okresy przejściowe nie nakładają się na siebie, ponieważ zgodnie z dyrektywą 2007/68/WE środki spożywcze zgodne z przepisami dyrektywy 2005/26/WE, które zostały wprowadzone do obrotu lub oznakowane przed dniem 31 maja 2009 r., mogą być przedmiotem obrotu do wyczerpania zapasów, w celu sprawnego zarządzania i uniknięcia niepotrzebnego obciążania organów państw członkowskich oraz podmiotów działających na rynku należy ustanowić jedną datę obowiązkowego stosowania przez sektor wina dyrektywy 2007/68/WE oraz przepisów wykonawczych przyjętych w ramach rozporządzenia (WE) nr 479/2008.

(5)

W odniesieniu do produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 479/2008 zakończenie okresu przejściowego przewidzianego w dyrektywie 2007/68/WE powinno zatem zostać ustalone na dzień 31 grudnia 2010 r.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 3 dyrektywy 2007/68/WE dodaje się akapit w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od akapitu drugiego niniejszego artykułu państwa członkowskie zezwalają na obrót winami, w rozumieniu załącznika IV do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 (6), zgodnymi z przepisami dyrektywy 2005/26/WE, które zostały wprowadzone do obrotu lub oznakowane przed dniem 31 grudnia 2010 r., do wyczerpania zapasów.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.

(2)  Dz.U. L 310 z 28.11.2007, s. 11.

(3)  Dz.U. L 75 z 22.3.2005, s. 33.

(4)  Dz.U. L 148 z 6.6.2008, s. 1.

(5)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, s. 1.

(6)  Dz.U. L 148 z 6.6.2008, s. 1.”.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/54


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 416/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

w sprawie podziału między „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” krajowych kwot mlecznych ustalonych na rok 2008/2009 w załączniku IX do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 69 ust. 1 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 67 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że producenci mogą otrzymać jedną lub dwie kwoty indywidualne, jedną przeznaczoną na dostawy, a drugą na sprzedaż bezpośrednią, przy czym konwersji z jednej kwoty do drugiej mogą dokonać wyłącznie organy państwa członkowskiego na należycie uzasadniony wniosek producenta.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 415/2008 z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie podziału między „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” krajowych ilości referencyjnych ustalonych na rok 2007/2008 w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 (2) ustanawia podział między „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” na okres od dnia 1 kwietnia 2007 r. do dnia 31 marca 2008 r. dla wszystkich państw członkowskich.

(3)

Zgodnie z art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (3) państwa członkowskie powiadomiły o ilościach ostatecznie przekonwertowanych na wniosek producentów między indywidualnymi kwotami na dostawy i na sprzedaż bezpośrednią.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 248/2008 z dnia 17 marca 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do krajowych kwot mlecznych (4) całkowite kwoty krajowe wszystkich państw członkowskich zostały zwiększone, począwszy od dnia 1 kwietnia 2008 r. Państwa członkowskie, z wyłączeniem Malty, której kwota krajowa nie zawiera części na sprzedaż bezpośrednią, powiadomiły Komisję o podziale między „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” dodatkowej kwoty.

(5)

Należy zatem ustanowić podział między „dostawy” a „sprzedaż bezpośrednią” krajowych kwot mających zastosowanie w okresie od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r., ustalonych w załączniku IX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Podział między „dostawy” a „sprzedaż bezpośrednią” krajowych kwot mających zastosowanie w okresie od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. ustalonych w załączniku IX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustanawia się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 125 z 9.5.2008, s. 22.

(3)  Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 22.

(4)  Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 6.


ZAŁĄCZNIK

(tony)

Państwa członkowskie

Dostawy

Sprzedaż bezpośrednia

Belgia

3 371 559,558

55 729,182

Bułgaria

912 238,158

86 341,842

Republika Czeska

2 785 413,892

7 275,728

Dania

4 612 376,648

242,872

Niemcy

28 755 245,289

92 175,102

Estonia

650 386,770

8 908,590

Irlandia

5 501 532,799

2 146,481

Grecja

835 781,260

1 142,000

Hiszpania

6 173 230,927

66 058,073

Francja

24 738 890,113

352 431,587

Włochy

10 474 131,877

266 529,323

Cypr

146 970,338

1 133,662

Łotwa

725 538,102

17 682,858

Litwa

1 674 056,192

64 879,588

Luksemburg

278 070,680

475,000

Węgry

1 921 492,480

108 368,720

Malta

49 671,960

0,000

Niderlandy

11 392 464,000

73 166,280

Austria

2 755 298,641

92 179,828

Polska

9 403 080,692

164 665,168

Portugalia (1)

1 979 091,285

8 429,715

Rumunia

1 429 140,086

1 688 999,914

Słowenia

567 987,116

20 183,644

Słowacja

1 049 485,430

12 118,330

Finlandia

2 486 700,282

6 015,111

Szwecja

3 415 795,900

3 800,000

Zjednoczone Królestwo

14 988 515,859

136 653,081


(1)  Z wyłączeniem Madery.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/56


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 417/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

rejestrujące nazwę w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Mariánskolázeňské oplatky (ChOG))

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz na mocy art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia złożony przez Republikę Czeską wniosek o rejestrację nazwy „Mariánskolázeňské oplatky” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Niemcy zgłosiły sprzeciw wobec rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. a) i d) rozporządzenia (WE) nr 510/2006.

(3)

Pismem z dnia 5 marca 2008 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich wzajemnych konsultacji. Mimo że w terminie sześciu miesięcy nie doszło do porozumienia między Republiką Czeską a Niemcami, Niemcy wycofały swój sprzeciw dnia 12 marca 2009 r.

(4)

W związku z powyższym przedmiotową nazwę należy zarejestrować,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 107 z 11.5.2007, s. 28.


ZAŁĄCZNIK

Środki spożywcze, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 510/2006:

Klasa 2.4.   Pieczywo, ciastka, słodycze, herbatniki i inne wyroby ciastkarskie

REPUBLIKA CZESKA

Mariánskolázeňské oplatky (ChOG)


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/58


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 418/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Petit Épeautre de Haute Provence (ChOG)]

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Petit Épeautre de Haute Provence” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 261 z 14.10.2008, s. 11.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

FRANCJA

Petit Épeautre de Haute Provence (ChOG)


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/60


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 419/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Kiwi de l’Adour (ChOG))

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz na mocy art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia wniosek Francji o rejestrację nazwy „Kiwi de l’Adour” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ nie zgłoszono Komisji żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 263 z 16.10.2008, s. 5.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

FRANCJA

Kiwi de l’Adour (ChOG)


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/62


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 420/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 619/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące niektórych przetworów mlecznych (2) przewiduje procedurę stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych.

(2)

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1454/2007 z dnia 10 grudnia 2007 r. ustanawiającego wspólne zasady określania procedury przetargowej w odniesieniu do ustalania refundacji wywozowych na niektóre produkty rolne (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na to zaproszenie do składania ofert, należy ustalić maksymalną stawkę refundacji wywozowej w okresie składania ofert kończącym się dnia 19 maja 2009 r.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2004 w okresie składania ofert kończącym się dnia 19 maja 2009 r. maksymalną stawkę refundacji dla produktów i miejsc przeznaczenia wymienionych, odpowiednio, w art. 1 lit. a) i b) i art. 2 wymienionego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 20.

(3)  Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 69.


ZAŁĄCZNIK

(EUR/100 kg)

Produkt

Kod w klasyfikacji refundacji wywozowych

Maksymalna kwota refundacji wywozowej dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 619/2004

Masło

ex ex 0405 10 19 9700

60,00

Bezwodny tłuszcz mleczny

ex ex 0405 90 10 9000

73,00


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/64


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 421/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 619/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące niektórych przetworów mlecznych (2) przewiduje procedurę stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych.

(2)

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1454/2007 z dnia 10 grudnia 2007 r. ustanawiającego wspólne zasady określania procedury przetargowej w odniesieniu do ustalania refundacji wywozowych na niektóre produkty rolne (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na to zaproszenie do składania ofert, należy ustalić maksymalną stawkę refundacji wywozowej w okresie składania ofert kończącym się dnia 19 maja 2009 r.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008 w okresie składania ofert kończącym się dnia 19 maja 2009 r. maksymalną stawkę refundacji dla produktu i miejsc przeznaczenia wymienionych w art. 1 lit. c) i art. 2 wymienionego rozporządzenia ustala się na 22,00 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 20.

(3)  Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 69.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/65


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 422/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustanawiające refundacje wywozowe w sektorze jaj

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 akapit ostatni oraz art. 170,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 162 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może zostać pokryta przez refundację wywozową.

(2)

Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku jaj, refundacje wywozowe powinny zostać ustalone zgodnie z zasadami i niektórymi kryteriami przewidzianymi w art. 162 do 164, art. 167, 169 i 170 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Artykuł 164 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje mogą się różnić w zależności od miejsca przeznaczenia, zwłaszcza jeżeli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym, szczególne wymogi niektórych rynków lub zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

(4)

Refundacje powinny być przyznawane wyłącznie w odniesieniu do produktów dopuszczonych do swobodnego obrotu we Wspólnocie i spełniających wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (2) i rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (3) oraz spełniających wymogi dotyczące znaków określone w pkt A załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Produkty objęte refundacjami wywozowymi, o których mowa w art. 164 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, oraz kwoty tych refundacji określa się w załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

2.   Produkty kwalifikujące się do objęcia refundacją na mocy ust. 1 muszą spełniać wymogi rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i rozporządzenia (WE) nr 853/2004, w szczególności w zakresie przygotowywania w zatwierdzonym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaków identyfikacyjnych określonymi w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz z wymogami określonymi w pkt A załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.

(3)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.


ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 21 maja 2009 r.

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

0407 00 11 9000

A02

EUR/100 szt.

0,39

0407 00 19 9000

A02

EUR/100 szt.

0,20

0407 00 30 9000

E09

EUR/100 kg

0,00

E10

EUR/100 kg

16,00

E19

EUR/100 kg

0,00

0408 11 80 9100

A03

EUR/100 kg

56,48

0408 19 81 9100

A03

EUR/100 kg

28,35

0408 19 89 9100

A03

EUR/100 kg

28,35

0408 91 80 9100

A03

EUR/100 kg

35,78

0408 99 80 9100

A03

EUR/100 kg

9,00

NB: Zarówno kody produktów, jak i kody serii „A« miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, s. 1), zmienionym.

Inne miejsca przeznaczenia są określone poniżej:

E09

Kuwejt, Bahrajn, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Hongkong SRA, Rosja i Turcja.

E10

Korea Południowa, Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny.

E19

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i grup E09 i E10.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/67


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 423/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1529/2007 dla podokresu maj 2009 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1529/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami przywozowymi ryżu pochodzącego z państw AKP wchodzących w skład regionu Cariforum oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) na lata 2008 i 2009 (2), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1529/2007 otworzyło na rok 2009 roczny kontyngent taryfowy na przywóz 250 000 ton ryżu wyrażonego w ekwiwalencie ryżu łuskanego, pochodzącego z państw stanowiących część regionu Cariforum (numer porządkowy 09.4220), kontyngent taryfowy na przywóz 25 000 ton ryżu wyrażonego w ekwiwalencie ryżu łuskanego, pochodzącego z Antyli Holenderskich i Aruby (numer porządkowy 09.4189), oraz kontyngent taryfowy na przywóz 10 000 ton ryżu wyrażonego w ekwiwalencie ryżu łuskanego, pochodzącego z najsłabiej rozwiniętych KTZ (numer porządkowy 09.4190), oraz ustaliło zarządzanie nimi.

(2)

Podokres przypadający na maj jest drugim podokresem dla wymienionych kontyngentów, przewidzianych w art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1529/2007.

(3)

Z komunikatu sporządzonego zgodnie z art. 6 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1529/2007 wynika, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4220, 09.4189 oraz 09.4190 wnioski złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni maja 2009 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, odnoszą się do ilości ryżu łuskanego mniejszej niż ilość dostępna.

(4)

Należy zatem ustalić w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4220, 09.4189 oraz 09.4190 całkowitą ilość dostępną w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu przywozowego, zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1529/2007,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Całkowite ilości dostępne w ramach kontyngentów o numerach porządkowych 09.4220, 09.4189 oraz 09.4190, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1529/2007, w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 348 z 31.12.2007, s. 155.


ZAŁĄCZNIK

Ilości, które mają zostać przydzielone w podokresie obowiązywania kontyngentu maj 2009 r., oraz ilości dostępne w następnym podokresie obowiązywania kontyngentu, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1529/2007

Pochodzenie/produkt

Numer porządkowy

Współczynnik przydziału dla podokresu maj 2009 r.

Całkowite ilości dostępne w podokresie wrzesień 2009 r.

(w kg)

Państwa stanowiące część regionu Cariforum (art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1529/2007)

kody CN 1006, z wyjątkiem kodu CN 1006 10 10

09.4220

 (2)

130 197 633

KTZ (art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 1529/2007

kod CN 1006

 

 

 

a)

Antyle Holenderskie i Aruba:

09.4189

 (2)

21 500 000

b)

najsłabiej rozwinięte KTZ:

09.4190

 (1)

10 000 000


(1)  Ilości wnioskowane są mniejsze niż ilości dostępne lub im równe: wszystkie wnioski mogą zostać zatem przyjęte.

(2)  Brak współczynnika przydziału dla tego podokresu: Komisja nie otrzymała żadnego wniosku o wydanie pozwolenia.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/69


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 424/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka, w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (2) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. Należy zatem opublikować ceny reprezentatywne.

(3)

Ze względu na sytuację na rynku zmianę tę należy jak najszybciej zastosować.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuję się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 20 maja 2009 r. ustalającego ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1484/95

„ZAŁĄCZNIK I

Kod CN

Opis produktu

Cena reprezentatywna

(EUR/100 kg)

Zabezpieczenie określone w art. 3 ust. 3

(EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 12 10

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70 %« lub inaczej prezentowane, mrożone

105,0

0

BR

96,5

0

AR

0207 12 90

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej prezentowane, mrożone

105,4

4

BR

103,1

4

AR

0207 14 10

Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone

205,3

28

BR

207,1

28

AR

263,5

11

CL

0207 14 50

Piersi z kurczaka, mrożone

189,6

7

BR

146,3

20

AR

0207 14 60

Nogi z kurczaka, mrożone

104,1

12

BR

99,4

13

AR

0207 25 10

Indyki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap, ale z szyjami, sercami, wątróbkami i żołądkami, znane jako »indyki 80 %«, mrożone

223,4

0

BR

0207 27 10

Kawałki bez kości z indyków, mrożone

222,1

22

BR

237,6

18

CL

0408 11 80

Żółtka jaj

368,7

0

AR

0408 91 80

Żółtka jaj

334,9

0

AR

1602 32 11

Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus

262,1

7

BR

3502 11 90

Albumina jaja suszona

601,4

0

AR


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod »ZZ« oznacza »inne pochodzenie«.”


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/71


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 425/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 186/2009

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2009 (2) otwarto skup masła w drodze procedury przetargowej na okres do dnia 31 sierpnia 2009 r. zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 105/2008 z dnia 5 lutego 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła (3).

(2)

Zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 105/2008 na podstawie ofert otrzymanych w ramach indywidualnych zaproszeń do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu lub podjąć decyzję o odrzuceniu wszystkich złożonych ofert.

(3)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych skupu masła w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 186/2009, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął z dniem 19 maja 2009 r., maksymalną cenę skupu ustala się na 220,00 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 64 z 10.3.2009, s. 3.

(3)  Dz.U. L 32 z 6.2.2008, s. 3.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/72


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 426/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustalające maksymalną cenę skupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 3. pierwszego indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 310/2009

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 310/2009 (2) otwarto skup odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej na okres do dnia 31 sierpnia 2009 r. zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka w proszku (3).

(2)

Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 214/2001 na podstawie ofert otrzymanych w ramach indywidualnych zaproszeń do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu lub podjąć decyzję o odrzuceniu wszystkich złożonych ofert.

(3)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach pierwszego indywidualnego 3 zaproszenia do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu.

(4)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla pierwszego indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych skupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 310/2009, w odniesieniu do 3 którego termin składania ofert upłynął z dniem 19 maja 2009 r., maksymalną cenę skupu ustala się na 167,90 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 97 z 16.4.2009, s. 13.

(3)  Dz.U. L 37 z 7.2.2001, s. 100.


21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/73


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 427/2009

z dnia 20 maja 2009 r.

ustalające stawki refundacji mające zastosowanie do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 162 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że różnica między cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 lit. s) i wymienionych w części XIX załącznika I do tego rozporządzenia na światowym rynku a cenami we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową w przypadku wywozu tych produktów jako towary wymienione w części V załącznika XX do tego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (2) określa produkty, w stosunku do których ustala się stawki refundacji, które stosuje się dla tych produktów wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji na 100 kilogramów danych produktów podstawowych ustala się na okres uwzględniony przy ustalaniu refundacji do tych produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

(4)

Artykuł 11 Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego podczas Rundy Urugwajskiej stanowi, że refundacje wywozowe do produktów zaliczonych do towarów nie mogą przewyższać refundacji mających zastosowanie do produktów wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji, mające zastosowanie w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 ust. 1 lit. s) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części V załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 maja 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2009 r.

W imieniu Komisji

Heinz ZOUREK

Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 172 z 5.7.2005, s. 24.


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji obowiązujące od dnia 21 maja 2009 r. do jaj i żółtek jaj wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

(EUR/100 kg)

Kod CN

Wyszczególnienie

Miejsce przeznaczenia (1)

Stawki refundacji

0407 00

Jaja ptasie w skorupkach, świeże, konserwowane lub gotowane:

 

 

– Drobiu:

 

 

0407 00 30

– – Pozostałe:

 

 

a)

przy wywozie owoalbuminy objętej kodem CN 3502 11 90 oraz 3502 19 90

02

0,00

03

16,00

04

0,00

b)

przy wywozie innych towarów

01

0,00

0408

Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, mrożone lub inaczej zakonserwowane, zawierające lub niezawierające cukru lub innego środka słodzącego:

 

 

– Żółtko jaj:

 

 

0408 11

– – Suszone:

 

 

ex 0408 11 80

– – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

 

 

niesłodzone

01

56,48

0408 19

– – Pozostałe:

 

 

– – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

 

 

ex 0408 19 81

– – – – W płynie:

 

 

niesłodzone

01

28,35

ex 0408 19 89

– – – – Mrożone:

 

 

niesłodzone

01

28,35

– Pozostałe:

 

 

0408 91

– – Suszone:

 

 

ex 0408 91 80

– – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

 

 

niesłodzone

01

35,78

0408 99

– – Pozostałe:

 

 

ex 0408 99 80

– – – Nadające się do spożycia przez ludzi:

 

 

niesłodzone

01

9,00


(1)  Miejsce przeznaczenia:

01

kraje trzecie. Stawki te nie mają zastosowania do Szwajcarii i Liechtensteinu do towarów wymienionych w tabelach I i II do Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarska, z dnia 22 lipca 1972 r.;

02

Kuwejt, Bahrain, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Turcja, Hong Kong SAR i Rosja;

03

Korea Płd., Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny;

04

wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii i tych wymienionych w pkt 02 i 03.


DYREKTYWY

21.5.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/75


DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/41/WE

z dnia 6 maja 2009 r.

w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie

(wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa Rady 90/219/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (3) została kilkakrotnie znacząco zmieniona (4). Ze względu na nowe zmiany, dla zachowania przejrzystości, należy ją przeredagować.

(2)

Na podstawie Traktatu, działania Wspólnoty dotyczące środowiska naturalnego powinny opierać się na zasadzie działania zapobiegawczego oraz mieć na celu między innymi zachowanie, ochronę i poprawę stanu środowiska naturalnego oraz ochronę zdrowia ludzkiego.

(3)

Środki dotyczące oceny i najlepszego stosowania biotechnologii w odniesieniu do środowiska naturalnego, stanowią priorytetowy obszar, na którym skupia się wspólnotowe działanie.

(4)

Rozwój biotechnologii może przyczynić się do rozwoju gospodarczego państw członkowskich. Wiąże się to ze stosowaniem mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych (GMM) w działaniach różnego rodzaju i o różnej skali.

(5)

Ograniczone stosowanie GMM powinno być dokonywane w taki sposób, aby ich możliwy niekorzystny wpływ na zdrowie ludzkie i środowisko naturalne był jak najmniejszy, a zapobieganie awariom i ograniczanie ilości odpadów były przedmiotem należytej uwagi.

(6)

GMM, które są usuwane bez stosownych przepisów dotyczących szczególnych środków ograniczających rozprzestrzenianie w celu ograniczenia ich kontaktu z ludnością i środowiskiem, nie są objęte zakresem niniejszej dyrektywy. Może mieć tu zastosowanie inne prawodawstwo wspólnotowe, takie jak dyrektywa 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie (5).

(7)

Mikroorganizmy uwolnione, w trakcie ich stosowania, do środowiska w jednym państwie członkowskim mogą się rozmnażać i rozprzestrzeniać poza granice, a tym samym przenosić niekorzystne działanie na teren innych państw członkowskich.

(8)

W celu bezpiecznego stosowania rozwoju biotechnologii na obszarze całej Wspólnoty niezbędne jest ustanowienie wspólnych środków zmierzających do oceny i zmniejszania potencjalnych zagrożeń, jakie stwarza stosowanie GMM oraz określenie właściwych warunków tego stosowania.

(9)

Dokładny rodzaj i skala zagrożeń związanych z ograniczonym stosowaniem GMM nie są jeszcze w pełni poznane i w związku z tym muszą być oceniane indywidualnie w każdym przypadku. Aby ocenić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego potrzebne jest określenie wymogów tej oceny.

(10)

Ograniczone stosowania GMM powinny być klasyfikowane w odniesieniu do zagrożeń, jakie stanowią dla zdrowia ludzkiego i dla środowiska. Taka klasyfikacja powinna być zgodna z międzynarodową praktyką i oparta na ocenie ryzyka.

(11)

W celu zapewnienia wysokiego stopnia ochrony środki ograniczające rozprzestrzenianie oraz inne środki ochronne stosowane do ograniczonego stosowania muszą odpowiadać klasyfikacji takiego stosowania. W przypadku jakiejkolwiek niepewności powinno się zastosować odpowiednie środki ograniczające rozprzestrzenianie oraz inne środki ochronne dla wyższej klasyfikacji do momentu, gdy przy pomocy odpowiednich danych uzasadnione będzie użycie mniej rygorystycznych środków.

(12)

Dla wszelkich działań dotyczących GMM powinno się stosować zasady dobrej praktyki mikrobiologicznej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym.

(13)

Na różnych etapach stosowania mikroorganizmów należy podejmować odpowiednie działania ograniczające ich emisję oraz mające na celu kontrolę usuwania materiału pozostałego po ograniczonym stosowaniu GMM i zapobiegające awariom.

(14)

Każda osoba przed podjęciem po raz pierwszy, w ramach szczególnej instalacji, działalności związanej z ograniczonym stosowaniem GMM powinna przesłać powiadomienie do właściwych organów, aby mogły one upewnić się, czy przygotowana instalacja jest odpowiednia do prowadzenia działalności w sposób niestwarzający zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego.

(15)

Niezbędne jest także ustalenie odpowiednich procedur powiadamiania o poszczególnych przypadkach szczególnych działań obejmujących ograniczone stosowanie GMM oraz uwzględnienie związanego z tym zagrożenia.

(16)

W przypadku działalności związanych z dużym zagrożeniem należy uzyskać zgodę właściwych organów.

(17)

Środki ograniczające rozprzestrzenianie i inne środki ochronne regulujące ograniczone stosowanie powinny być poddawane okresowemu przeglądowi.

(18)

Można uznać za właściwe przeprowadzenie społecznej konsultacji w sprawie ograniczonego stosowania GMM.

(19)

Osoby zatrudnione przy ograniczonym stosowaniu powinny być konsultowane, zgodnie z wymaganiami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, w szczególności z dyrektywą 2000/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy (siódma dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (6).

(20)

Należy podjąć odpowiednie środki mające na celu poinformowanie każdej osoby, która mogłaby zostać poszkodowana wskutek awarii, o wszystkich kwestiach związanych z bezpieczeństwem.

(21)

Należy określić plany postępowania na wypadek awarii, by skutecznie działać w razie wystąpienia awarii.

(22)

W przypadku gdy dochodzi do awarii, użytkownik powinien niezwłocznie poinformować odpowiednie organy i przekazać im informacje niezbędne do dokonania oceny skutków awarii i do podjęcia odpowiednich działań.

(23)

Właściwe jest, aby Komisja w porozumieniu z państwami członkowskimi ustaliła procedurę wymiany informacji w sprawie awarii i aby prowadziła rejestr takich awarii.

(24)

Ograniczone stosowanie GMM, na terenie całej Wspólnoty, powinno być monitorowane i w tym celu państwa członkowskie powinny dostarczać Komisji określone informacje.

(25)

GMM powinny spełniać kryteria określone w części B załącznika II w celu uznania ich za bezpieczne dla zdrowia ludzkiego i dla środowiska. Celem uwzględnienia tempa postępu biotechnologii, charakteru kryteriów, jakie powinny być opracowane, i ograniczonego zakresu tego wykazu, właściwe jest, aby Rada weryfikowała te kryteria oraz, w razie konieczności, uzupełniała je szczegółowymi wytycznymi w celu ułatwienia ich stosowania.

(26)

Środki niezbędne dla wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7).

(27)

W szczególności należy przyznać Komisji uprawnienie do przyjęcia zmian koniecznych do dostosowania załącznika II, III, IV i V do postępu technicznego oraz do dostosowania załącznika II część C. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, środki te należy przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

(28)

Nowe elementy wprowadzone do niniejszej dyrektywy dotyczą wyłącznie procedury Komitetu. Nie wymagają one zatem transpozycji przez państwa członkowskie.

(29)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku VI, część B,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne środki dotyczące ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie, mające na celu ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego.

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy mają zastosowanie następujące definicje:

a)

„mikroorganizm” oznacza każdą jednostkę mikrobiologiczną, komórkową lub bezkomórkową, zdolną do replikacji lub przenoszenia materiału genetycznego, łącznie z wirusami, wiroidami oraz komórkami zwierzęcymi i roślinnymi w kulturach;

b)

„mikroorganizm zmodyfikowany genetycznie” (GMM) oznacza mikroorganizm, w którym materiał genetyczny został zmieniony w taki sposób, jaki nie zachodzi naturalnie, przez krzyżowanie lub rekombinację naturalną; w rozumieniu tej definicji:

(i)

modyfikacja genetyczna zachodzi co najmniej przy użyciu technik wymienionych w załączniku I część A;

(ii)

techniki wymienione w załączniku I część B nie są uważane za techniki prowadzące do modyfikacji genetycznej;

c)

„ograniczone stosowanie” oznacza każde działanie polegające na modyfikacji genetycznej mikroorganizmów lub na hodowaniu kultur GMM, ich składowaniu, transporcie, niszczeniu, usuwaniu lub używaniu w jakikolwiek inny sposób, podczas którego stosuje się szczególne środki ograniczające rozprzestrzenianie w celu ograniczenia kontaktu z ludnością i środowiskiem oraz zapewnienia wysokiego poziomu ochrony tych ostatnich;

d)

„awaria” oznacza każdy przypadek obejmujący znaczne oraz niezamierzone uwolnienie GMM w trakcie ich ograniczonego stosowania, który mógłby stanowić natychmiastowe lub opóźnione niebezpieczeństwo dla zdrowia ludzkiego lub środowiska;

e)

„użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za ograniczone stosowanie GMM;

f)

„powiadomienie” oznacza przedstawienie wymaganej informacji właściwym organom państwa członkowskiego.

Artykuł 3

1.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 4 ust. 1, niniejszej dyrektywy nie stosuje się:

a)

w przypadku gdy modyfikacja genetyczna jest przeprowadzona przy użyciu technik/metod wymienionych w załączniku II część A; lub

b)

do ograniczonego stosowania obejmującego jedynie rodzaje GMM spełniające kryteria wymienione w załączniku II część B, które ustalają ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Te rodzaje GMM są wymienione w załączniku II część C.

2.   Artykułu 4 ust. 3 i 6 oraz art. 5–11 nie stosuje się do transportu drogowego, kolejowego, wodnego śródlądowego, morskiego oraz powietrznego GMM.

3.   Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do składowania, hodowania, transportu, niszczenia, usuwania lub stosowania GMM, które zostały wprowadzone do obrotu zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE lub na mocy innego prawodawstwa wspólnotowego, które przewiduje przeprowadzenie określonej oceny ryzyka dla środowiska, podobnej do tej ustanowionej we wspomnianej dyrektywie, pod warunkiem że ograniczone stosowanie jest zgodne z warunkami ustanowionymi w zgodzie na wprowadzenie do obrotu, o ile takie warunki zostały określone.

Artykuł 4

1.   Państwa członkowskie zapewniają, że podejmowane są wszelkie właściwe środki w celu uniknięcia szkodliwych skutków dla zdrowia ludzkiego i środowiska, jakie mogłyby wyniknąć z ograniczonego stosowania GMM.

2.   W tym celu użytkownik przeprowadza ocenę ograniczonego stosowania w odniesieniu do ryzyka dla zdrowia ludzkiego i środowiska, jakie może powstać w wyniku takiego ograniczonego stosowania, wykorzystując jako minimum elementy oceny i procedurę ustanowione w załączniku III sekcje A i B.

3.   Wynikiem oceny, o której mowa w ust. 2, jest ostateczna klasyfikacja ograniczonego stosowania w czterech klasach, przy zastosowaniu procedury ustanowionej w załączniku III, której rezultatem będzie przypisanie poziomów ograniczenia zgodnie z art. 5:

Klasa 1

:

działania niepowodujące ryzyka lub o znikomym ryzyku, to znaczy działania, dla których w celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska odpowiedni jest 1 poziom ograniczenia.

Klasa 2

:

działania niskiego ryzyka, to znaczy działania, dla których w celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska odpowiedni jest 2 poziom ograniczenia.

Klasa 3

:

działania umiarkowanego ryzyka, to znaczy działania, dla których w celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska odpowiedni jest 3 poziom ograniczenia.

Klasa 4

:

działania wysokiego ryzyka, to znaczy działania, dla których w celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska odpowiedni jest 4 poziom ograniczenia.

4.   W przypadku gdy występuje wątpliwość, co do tego, która z klas jest odpowiednia dla proponowanego ograniczonego stosowania GMM, stosuje się bardziej rygorystyczne środki, chyba że istnieją wystarczające dowody, które uzasadniają zastosowanie mniej rygorystycznych środków, w porozumieniu z właściwymi organami.

5.   Ocena określona w ust. 2 uwzględnia w szczególności kwestie usuwania odpadów i ścieków. W stosownych przypadkach wprowadza się w życie potrzebne środki bezpieczeństwa w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska.

6.   Dokumentacja oceny określonej w ust. 2 jest przechowywana przez użytkownika i udostępniana w odpowiedniej formie właściwemu organowi jako część powiadomienia na mocy art. 6, 8 i 9 lub na żądanie.

Artykuł 5

1.   Z wyjątkiem zakresu, w jakim pkt 2 załącznika IV pozwala na zastosowanie innych środków, użytkownik stosuje ogólne zasady i odpowiednie środki ograniczające rozprzestrzenianie oraz inne środki ochronne ustanowione w załączniku IV odpowiadające klasie ograniczonego stosowania, tak aby narażenie miejsca pracy i środowiska na działanie GMM było na najniższym praktycznie możliwym poziomie i aby zapewniony był wysoki poziom bezpieczeństwa.

2.   Ocena określona w art. 4 ust. 2 oraz stosowane środki ograniczające rozprzestrzenianie i inne środki poddawane są przeglądowi okresowo, a niezwłocznie, jeśli:

a)

stosowane środki ograniczające rozprzestrzenianie przestały być odpowiednie lub klasa przypisana do ograniczonego stosowania GMM przestała być prawidłowa; lub

b)

w świetle nowej wiedzy naukowej lub technicznej istnieje powód, aby podejrzewać, że ocena przestała być właściwa.

Artykuł 6

Kiedy obiekty mają być użyte po raz pierwszy, użytkownik zobowiązany jest, przed rozpoczęciem takiego użycia, do złożenia właściwym organom powiadomienia zawierającego przynajmniej informacje wymienione w załączniku V część A.

Artykuł 7

Po powiadomieniu, o którym mowa w art. 6, kolejne ograniczone stosowanie klasy 1 może przebiegać bez dalszego powiadamiania. Użytkownicy GMM w ograniczonym stosowaniu klasy 1 zobowiązani są do przechowywania zapisu każdej oceny, o której mowa w art. 4 ust. 6, który to zapis jest udostępniany na żądanie właściwego organu.

Artykuł 8

1.   Dla pierwszego i kolejnych przypadków ograniczonego stosowania klasy 2, które ma zostać przeprowadzone w obiektach będących przedmiotem powiadomienia zgodnie z art. 6, przedkłada się powiadomienie zawierające informacje wymienione w załączniku V część B.

2.   Jeżeli obiekty były przedmiotem wcześniejszego powiadomienia o przeprowadzaniu czynności ograniczonego stosowania klasy 2 lub wyższej i jeżeli spełniały one wszelkie związane z tym wymogi zgody, ograniczone stosowanie klasy 2 może zachodzić natychmiast po przedłożeniu nowego powiadomienia.

Jednakże użytkownik może osobiście ubiegać się o wydanie decyzji o udzieleniu formalnego zezwolenia przez właściwy organ. Decyzję wydaje się w terminie maksymalnie 45 dni licząc od dnia powiadomienia.

3.   Jeżeli obiekty nie były przedmiotem wcześniejszego powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia ograniczonego stosowania klasy 2 lub wyższej, ograniczone stosowanie klasy 2 może być wykonywane, w przypadku braku zastrzeżeń ze strony właściwego organu, po 45 dniach po przedłożeniu powiadomienia określonego w ust. 1 lub wcześniej za zgodą właściwego organu.

Artykuł 9

1.   Dla pierwszego i kolejnych przypadków ograniczonego stosowania klasy 3 lub klasy 4, które mają mieć miejsce w obiektach będących przedmiotem powiadomienia zgodnie z art. 6, przedkłada się powiadomienie zawierające informacje wymienione w załączniku V, część C.

2.   Ograniczone stosowanie klasy 3 lub wyższej nie może zachodzić bez wcześniejszej zgody właściwego organu, który przekazuje swoją decyzję na piśmie:

a)

najpóźniej 45 dni po przedłożeniu nowego powiadomienia, w przypadku obiektów, które były wcześniej przedmiotem powiadomienia w celu przeprowadzenia działań ograniczonego stosowania klasy 3 lub wyższej, i gdy spełniono wszelkie związane z tym wymogi dotyczące zgody dla tej samej lub wyższej klasy, w której ramach zamierza się przeprowadzić ograniczone stosowanie;

b)

w innych przypadkach najpóźniej 90 dni po przedłożeniu powiadomienia.

Artykuł 10

1.   Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy do wprowadzania w życie środków, które przyjmują w związku ze stosowaniem niniejszej dyrektywy oraz do przyjmowania i zatwierdzania powiadomień określonych w art. 6, 8 i 9.

2.   Właściwe organy sprawdzają zgodność powiadomień z wymogami niniejszej dyrektywy, zgodność i kompletność podanych informacji, poprawność oceny określonej w art. 4 ust. 2 oraz klasę ograniczonego stosowania, a także, w odpowiednim przypadku, odpowiedniość środków ograniczających rozprzestrzenianie i innych środków ochronnych, zarządzania odpadami oraz środków postępowania awaryjnego.

3.   W razie potrzeby właściwe organy mogą:

a)

zwrócić się do użytkownika o dostarczenie dalszych informacji lub o zmianę warunków dla proponowanego ograniczonego stosowania albo o zmianę klasy przypisanej ograniczonemu stosowaniu. W takim przypadku właściwy organ może żądać, aby ograniczone stosowanie, jeżeli je zaproponowano, nie rozpoczęło się, a jeśli właśnie trwa, by je zawieszono lub zakończono, do czasu, gdy właściwy organ zezwoli na nie na podstawie uzyskanych dalszych informacji lub na podstawie zmienionych warunków ograniczonego stosowania;

b)

ograniczyć czas, w jakim ograniczone stosowanie powinno być dozwolone, lub uzależnić je od spełnienia pewnych szczególnych warunków.

4.   Do celów obliczenia okresów określonych w art. 8 i 9, każdy okres, w którym właściwy organ:

a)

oczekuje na jakiekolwiek dalsze informacje, których mógł zażądać od składającego powiadomienie, zgodnie z ust. 3 lit. a); lub

b)

zasięga opinii publicznej lub przeprowadza konsultacje publiczne zgodnie z art. 12; nie jest brany pod uwagę.

Artykuł 11

1.   Jeżeli użytkownik uzyska jakąkolwiek nową istotną informację lub dokona zmiany w ograniczonym stosowaniu w sposób, który mógłby znacząco wpłynąć na związane z nim ryzyko, właściwy organ jest powiadamiany o tym możliwie jak najszybciej, a powiadomienie na mocy art. 6, 8 i 9 jest zmieniane.

2.   Jeżeli następnie informacja, która mogłaby wywierać znaczący wpływ na ryzyko powodowane przez ograniczone stosowanie, staje się dostępna dla właściwego organu, organ ten może wymagać od użytkownika zmiany warunków, zawieszenia lub przerwania ograniczonego stosowania.

Artykuł 12

W przypadku gdy państwo członkowskie uzna to za stosowne, może postanowić, że wszystkie aspekty proponowanego ograniczonego stosowania poddawane będą konsultacji społecznej bez uszczerbku dla przepisów art. 18.

Artykuł 13

1.   Właściwe organy zapewniają, że przed rozpoczęciem ograniczonego stosowania:

a)

sporządzony zostaje plan postępowania awaryjnego dla ograniczonego stosowania, w przypadku gdy niepowodzenie środków ograniczających rozprzestrzenianie mogłoby doprowadzić do poważnego niebezpieczeństwa, natychmiastowego lub opóźnionego, dla osób znajdujących się na zewnątrz pomieszczeń lub dla środowiska, z wyjątkiem przypadków, gdy taki plan postępowania awaryjnego został sporządzony na podstawie innego prawodawstwa wspólnotowego;

b)

informacja w sprawie takich planów postępowania awaryjnego, łącznie z informacją o odpowiednich środkach bezpieczeństwa, jakie mają zostać zastosowane, jest w odpowiedni sposób dostarczona podmiotom i organom, które mogłyby zostać narażone na skutki awarii, bez potrzeby ubiegania się o te informacje ze strony tych podmiotów i organów. Informacja jest aktualizowana w odpowiednich odstępach czasu. Jest ona również udostępniana publicznie.

2.   Zainteresowane państwa członkowskie udostępniają równocześnie innym zainteresowanym państwom członkowskim jako podstawę wszelkich niezbędnych konsultacji w ramach ich dwustronnych stosunków te same informacje, które są udostępnione ich obywatelom.

Artykuł 14

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że w razie awarii użytkownik zobowiązany jest do natychmiastowego poinformowania właściwego organu określonego w art. 10 i dostarczenia następujących informacji:

a)

o okolicznościach awarii;

b)

o tożsamości i ilości danych GMM;

c)

wszelkich informacji niezbędnych do oceny wpływu awarii na zdrowie ludzkie oraz na środowisko;

d)

o podjętych środkach.

2.   W przypadku gdy informacja jest przekazana na mocy ust. 1, państwa członkowskie zobowiązane są do:

a)

zapewnienia, że zostały podjęte wszelkie niezbędne środki, oraz do natychmiastowego zaalarmowania każdego państwa członkowskiego, które mogłoby zostać objęte skutkami awarii;

b)

zbierania, w miarę możliwości, informacji niezbędnych do pełnej analizy awarii oraz, w odpowiednim przypadku, ustalenia zaleceń mających na celu uniknięcie podobnych awarii w przyszłości oraz ograniczenia ich skutków.

Artykuł 15

1.   Państwa członkowskie zobowiązane są do:

a)

konsultowania się z innymi państwami członkowskimi, które mogłyby zostać objęte skutkami awarii, proponowanego wprowadzenia w życie planów postępowania awaryjnego;

b)

poinformowania Komisji, tak szybko jak to możliwe, o każdej awarii objętej zakresem niniejszej dyrektywy, z podaniem szczegółów dotyczących okoliczności awarii, tożsamości i ilości GMM, których dotyczyła awaria, podjętych środków zaradczych i ich skuteczności oraz analizy awarii, łącznie z zaleceniami służącymi ograniczeniu jej skutków i uniknięciu podobnych awarii w przyszłości.

2.   Komisja, po konsultacji z państwami członkowskimi, ustanawia procedurę wymiany informacji na mocy ust. 1. Tworzy ona także i udostępnia państwom członkowskim rejestr awarii objętych zakresem normowania niniejszej dyrektywy, łącznie z analizą przyczyn awarii, zdobytym doświadczeniem oraz środkami podjętymi w celu uniknięcia podobnych awarii w przyszłości.

Artykuł 16

Państwa członkowskie zapewniają organizowanie przez właściwe organy inspekcji i innych środków nadzoru mających na celu zapewnienie zgodności postępowania użytkowników z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 17

1.   Państwa członkowskie przesyłają Komisji pod koniec każdego roku skrócone sprawozdanie w sprawie ograniczonego stosowania klas 3 i 4, będących przedmiotem powiadomienia na mocy art. 9, obejmujące opis, cel i ryzyko ograniczonego stosowania.

2.   Co trzy lata, a po raz pierwszy dnia 5 czerwca 2003 r., państwa członkowskie przesyłają Komisji skrócone sprawozdanie w sprawie ich doświadczeń związanych ze stosowaniem niniejszej dyrektywy.

3.   Co trzy lata, a po raz pierwszy dnia 5 czerwca 2004 r., Komisja publikuje podsumowanie oparte na sprawozdaniach określonych w ust. 2.

4.   Komisja może opublikować ogólne informacje statystyczne dotyczące wprowadzania w życie niniejszej dyrektywy oraz związanych z tym spraw, jeżeli nie zawierają one informacji, które mogłyby zaszkodzić konkurencyjnej pozycji użytkownika.

Artykuł 18

1.   W przypadkach gdy ujawnienie informacji ma wpływ na jedną lub więcej pozycji wymienionych w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (8), osoba dokonująca powiadomienia może wskazać w przedłożonych powiadomieniach na mocy niniejszej dyrektywy informacje, które powinny być traktowane jako poufne. W takich przypadkach należy podać możliwe do zweryfikowania uzasadnienie.

Właściwy organ, po konsultacji z osobą składającą powiadomienie, podejmuje decyzję odnośnie do tego, które informacje pozostaną poufne i powiadamia o tym osobę dokonującą powiadomienia.

2.   W żadnej sytuacji następujące informacje, jeżeli przedłożone zostały zgodnie z art. 6, 8 lub 9, nie mogą być traktowane jako poufne:

a)

ogólna charakterystyka GMM, nazwisko (nazwa) i adres powiadamiającego, lokalizacja użycia;

b)

klasa ograniczonego stosowania i środki ograniczające rozprzestrzenianie;

c)

ocena przewidywalnych skutków, w szczególności wszelkich szkodliwych skutków dla zdrowia ludzkiego i środowiska.

3.   Komisja oraz właściwe organy nie ujawniają stronom trzecim żadnych informacji, o których zdecydowano, że są poufne zgodnie z ust. 1 akapit drugi, i o których powiadomiono lub których w inny sposób dostarczono na mocy niniejszej dyrektywy, i chroni prawa własności intelektualnej w odniesieniu do otrzymanych danych.

4.   Jeżeli, z jakichkolwiek przyczyn, powiadamiający wycofuje powiadomienie, właściwy organ przestrzega poufności dostarczonych informacji.

Artykuł 19

Środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy dotyczące dostosowania załączników II, III, IV i V do postępu technicznego oraz dostosowania części C załącznika II przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 20 ust. 2.

Artykuł 20

1.   Komisję wspomaga Komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów zawartych w jej art. 8.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów zawartych w jej art. 8.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

Artykuł 21

Dyrektywa 90/219/EWG zmieniona aktami wymienionymi w załączniku VI część A zostaje uchylona bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku VI część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VII.

Artykuł 22

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 23

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 6 maja 2009 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

H.-G. PÖTTERING

Przewodniczący

W imieniu Rady

J. KOHOUT

Przewodniczący


(1)  Dz.U. C 162 z 25.6.2008, s. 85.

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 30 marca 2009 r.

(3)  Dz.U. L 117 z 8.5.1990, s. 1.

(4)  Zob. załącznik VI część A.

(5)  Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.

(6)  Dz.U. L 262 z 17.10.2000, s. 21.

(7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

(8)  Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26.


ZAŁĄCZNIK I

CZĘŚĆ A

Techniki modyfikacji genetycznych, o których mowa w art. 2 lit. b) ppkt (i), to między innymi:

1.

Techniki rekombinacji kwasów nukleinowych obejmujące tworzenie nowych kombinacji materiału genetycznego przez insercję cząsteczek kwasów nukleinowych wytworzonych wszelkimi metodami poza organizmem, do wirusa, plazmy bakteryjnej lub innych nośników i wprowadzenie ich do organizmu gospodarza, w którym nie pojawiają się one w sposób naturalny, ale w którym są zdolne do ciągłego rozmnażania się.

2.

Techniki polegające na bezpośrednim wprowadzeniu do mikroorganizmu materiału dziedzicznego przygotowanego poza mikroorganizmem, w tym mikroiniekcja, makroiniekcja i mikrokapsułkowanie.

3.

Techniki łączenia lub hybrydyzacji komórek, gdzie tworzone są żywe komórki z nową kombinacją dziedzicznego materiału genetycznego przez połączenie dwóch lub więcej komórek za pomocą metod, które nie występują naturalnie.

CZĘŚĆ B

Techniki wymienione w art. 2 lit. b) ppkt (ii), których nie uważa się za powodujące modyfikację genetyczną, pod warunkiem że nie obejmują one użycia cząsteczek rekombinowanego kwasu nukleinowego lub GMM wytworzonych przy pomocy technik/metod innych niż techniki/metody wyłączone przez załącznik II część A:

1)

zapłodnienie in vitro;

2)

procesy naturalne, takie jak: koniugacja, transdukcja, transformacja;

3)

poliploidyzacja.


ZAŁĄCZNIK II

CZĘŚĆ A

Techniki lub metody modyfikacji genetycznych, w których wyniku powstają mikroorganizmy, które mają być wyłączone z zakresu normowania niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że nie obejmują użycia cząsteczek rekombinowanego kwasu nukleinowego lub GMM innych niż wyprodukowane za pomocą technik/metod wymienionych poniżej:

1.

Mutageneza.

2.

Łączenie komórek (w tym łączenie protoplastów komórek) gatunków prokariotycznych, które wymieniają materiał genetyczny poprzez znane procesy fizjologiczne.

3.

Łączenie komórek (w tym łączenie protoplastów komórek) wszelkich gatunków eukariotycznych, w tym produkcja hybrydomasy i łączenie komórek roślinnych.

4.

Autoklonowanie składające się z usunięcia sekwencji kwasu nukleinowego z komórki organizmu, po czym może nastąpić ponowna insercja całego albo części tego kwasu (lub jego równoważnika syntetycznego), z podjęciem lub bez uprzedniego podjęcia czynności z zastosowaniem enzymów lub czynności mechanicznych, do komórek tego samego gatunku lub komórek blisko spokrewnionych filogenetycznie gatunków, które mogą wymieniać się materiałem genetycznym przez naturalne procesy fizjologiczne, w przypadku gdy mało prawdopodobne jest, aby powstałe w ich wyniku mikroorganizmy wywoływały choroby u ludzi, zwierząt lub roślin.

Autoklonowanie może obejmować zastosowanie wektorów rekombinacji o bogatej historii bezpiecznego użycia w określonych mikroorganizmach.

CZĘŚĆ B

Kryteria ustalania stopnia bezpieczeństwa GMM dla zdrowia ludzkiego i środowiska

Niniejszy załącznik opisuje w kategoriach ogólnych kryteria, jakie należy spełnić przy ustalaniu stopnia bezpieczeństwa różnych GMM dla ludzkiego zdrowia i środowiska oraz ich przydatności w kontekście ich włączenia do części C. Dla ułatwienia zastosowania i wyjaśnienia niniejszego załącznika, zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 20 ust. 3, mogą zostać opracowane techniczne noty przewodnie.

1.   Wprowadzenie

Rodzaje GMM wymienione w części C, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 20 ust. 2, wyłącza się z zakresu normowania niniejszej dyrektywy. GMM będą włączane do wykazu na zasadzie indywidualnej, zaś wyłączenie będzie odnosiło się jedynie do wyraźnie określonych GMM. Wyłączenie to dotyczy tylko GMM będących przedmiotem ograniczonego stosowania określonego w art. 2 lit. c). Nie dotyczy to przypadków zamierzonego uwolnienia GMM. W stosunku do GMM, który ma być wymieniony w części C, musi zostać udowodnione, że spełnia on kryteria podane poniżej.

2.   Kryteria ogólne

2.1.   Weryfikacja i potwierdzenie oryginalności odmiany

Oryginalność odmiany musi zostać precyzyjnie ustalona. Musi być znany i zweryfikowany rodzaj dokonywanej modyfikacji.

2.2.   Udokumentowany i ustalony dowód bezpieczeństwa

Musi zostać przedstawiony dowód bezpieczeństwa organizmu.

2.3.   Stabilność genetyczna

Jeżeli jakakolwiek niestabilność GMM w poważnym stopniu narusza bezpieczeństwo, wymagane jest dostarczanie dowodu jego stabilności.

3.   Kryteria szczegółowe

3.1.   Niepatogenetyczne

GMM nie powinien być zdolny do powodowania zachorowań ani być szkodliwy dla ludzi, roślin lub zwierząt. Patogeniczność łączy w sobie zarówno toksykogenność, jak i alergogenność, dlatego GMM powinny być:

3.1.1.   Nietoksykogenne

GMM nie powinien w rezultacie modyfikacji genetycznej powodować potęgowania się właściwości toksykogennych ani wykazywać takich właściwości.

3.1.2.   Niealergogenne

GMM nie powinien, w rezultacie modyfikacji genetycznej, powodować spotęgowania jego właściwości alergennnych ani wykazywać takich potwierdzonych właściwości, porównywalnych zwłaszcza z tą, jaką wykazują mikroorganizmy wymienione w dyrektywie 2000/54/WE.

3.2.   Brak czynników powodujących szkodliwe skutki uboczne

GMM nie może kryć w sobie żadnych znanych czynników powodujących szkodliwe skutki uboczne, takich jak inne mikroorganizmy, aktywne lub utajone, występujące obok lub wewnątrz GMM, które mogłyby szkodzić zdrowiu ludzkiemu i środowisku.

3.3.   Przenoszenie materiału genetycznego

Zmodyfikowany materiał genetyczny nie powinien powodować szkód w przypadku jego przeniesienia, ani też nie powinien sam się przenosić lub być przenoszonym z częstotliwością większą niż inne geny mikroorganizmów biorcy lub wyjściowych.

3.4.   Bezpieczeństwo środowiska w przypadku znacznego i niezamierzonego uwolnienia

W przypadku incydentu pociągającego za sobą znaczne i niezamierzone uwolnienie GMM nie powinien powodować skutków szkodliwych dla środowiska, natychmiastowych ani opóźnionych.

GMM niespełniające powyższych kryteriów nie mogą zostać włączone do części C.

CZĘŚĆ C

Rodzaje GMM, które spełniają kryteria wymienione w części B:

… (do uzupełnienia zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 20 ust. 2)


ZAŁĄCZNIK III

Zasady stosowane podczas oceny określonej w art. 4 ust. 2

Niniejszy załącznik ogólnie opisuje elementy, które należy uwzględnić, oraz procedurę, którą należy zastosować, przeprowadzając ocenę, o której mowa w art. 4 ust. 2. Dla ułatwienia zastosowania i wyjaśnienia niniejszego załącznika, szczególnie w odniesieniu do części B, zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 20 ust. 3, mogą zostać opracowane techniczne noty wyjaśniające (1).

A.   Elementy oceny

1.

Następujące skutki powinny być uważane za potencjalnie szkodliwe:

choroby ludzi, w tym objawy alergiczne lub skutki toksyczne,

choroby zwierząt lub roślin,

szkodliwe skutki wynikające z niemożności leczenia choroby lub prowadzenia skutecznej profilaktyki,

szkodliwe skutki wynikające z wprowadzenia do środowiska lub rozprzestrzenienia w nim,

szkodliwe skutki wynikające z naturalnego transferu wprowadzonego insertem materiału genetycznego do innego organizmu.

2.

Ocena, o której mowa w art. 4 ust. 2 powinna opierać się na:

a)

identyfikacji wszelkich potencjalnie szkodliwych skutków, w szczególności tych związanych z:

(i)

mikroorganizmem biorcą;

(ii)

wprowadzonym insertem materiałem genetycznym (pochodzącym z organizmu dawcy);

(iii)

wektorem;

(iv)

mikroorganizmem dawcą (tak długo, jak mikroorganizm dawca jest wykorzystywany podczas działania);

(v)

powstałym GMM;

b)

charakterystyce działalności;

c)

dotkliwości potencjalnie szkodliwych skutków;

d)

prawdopodobieństwie wystąpienia potencjalnie szkodliwych skutków.

B.   Procedura

3.

Pierwszym etapem w procesie oceny powinna być identyfikacja szkodliwych właściwości biorcy oraz, w odpowiednim przypadku, mikroorganizmu dawcy oraz wszelkich szkodliwych właściwości związanych z wektorem lub wprowadzonym insertem materiałem genetycznym, w tym wszelkich zmian w istniejących właściwościach biorcy.

4.

Zasadniczo jedynie GMM, które wykazują następujące cechy, będą uważane za odpowiednie do włączenia do klasy 1, zgodnie z definicją art. 4 ust. 3:

(i)

istnieje małe prawdopodobieństwo, że biorca lub mikroorganizm macierzysty spowoduje chorobę u ludzi, zwierząt lub roślin (2);

(ii)

rodzaj nośnika i wprowadzenie insertem materiału genetycznego jest takie, że nie obdarza GMM fenotypem, który mógłby spowodować chorobę u ludzi, zwierząt lub roślin (2) albo który mógłby wywołać szkodliwe skutki w środowisku;

(iii)

mało prawdopodobne jest, aby GMM powodował choroby u ludzi, zwierząt lub roślin (2), i mało prawdopodobne jest, aby miał on szkodliwy wpływ na środowisko.

5.

W celu uzyskania niezbędnych informacji do wykonania tego procesu użytkownik może najpierw wziąć pod uwagę odpowiednie prawodawstwo wspólnotowe (w szczególności dyrektywę 2000/54/WE). Mogą być również rozpatrywane międzynarodowe lub krajowe systemy klasyfikacji (np. Światowej Organizacji Zdrowia — WHO, Krajowych Instytutów Zdrowia) oraz ich zmiany wynikające z nowej wiedzy naukowej i postępu technicznego.

Systemy te dotyczą naturalnych mikroorganizmów i jako takie zazwyczaj oparte są na zdolności mikroorganizmów do wywoływania chorób u ludzi, zwierząt lub roślin i na dotkliwości oraz zdolności przenoszenia się chorób, które mogłyby być wywołane. Dyrektywa 2000/54/WE klasyfikuje mikroorganizmy jako czynniki biologiczne w cztery klasy ryzyka na podstawie potencjalnych skutków dla zdrowego dorosłego człowieka. Te klasy ryzyka mogą być stosowane jako wskazówka na potrzeby przypisania działalności ograniczonego stosowania do jednej z czterech klas ryzyka określonych w art. 4 ust. 3. Użytkownik może również wziąć pod uwagę systemy klasyfikacji odnoszące się do roślinnych i zwierzęcych czynników chorobotwórczych (które są zwykle ustalane w skali krajowej). Wymienione powyżej systemy klasyfikacji jedynie wstępnie wskazują klasę ryzyka działalności i odpowiadający zbiór środków ograniczających rozprzestrzenianie i środków kontroli.

6.

Proces identyfikacji niebezpieczeństwa przeprowadzany zgodnie z pkt 3–5 powinien prowadzić do identyfikacji poziomu ryzyka związanego z GMM.

7.

Następnie powinno się dokonać wyboru środków ograniczenia i innych środków ochronnych na podstawie poziomu ryzyka związanego z GMM łącznie z uwzględnieniem:

(i)

właściwości środowiska, które może być narażone (np. czy w środowisku, które może być narażone na działanie GMM, znajdują się znane zasoby fauny i flory, na które mogą mieć negatywny wpływ mikroorganizmy stosowane w działalności ograniczonego stosowania);

(ii)

charakterystyka czynności (np. ich skala lub natura);

(iii)

wszelkie czynności niestandardowe (np. szczepienie zwierząt GMM; użycie wyposażenia, które może wytwarzać aerozole).

Uwzględnianie ppkt (i)–(iii) dla określonej czynności może spowodować podwyższenie, obniżenie, lub może pozostawić bez zmian poziom ryzyka związany z GMM zidentyfikowany na podstawie pkt 6.

8.

Analiza przeprowadzona zgodnie z powyższym ostatecznie doprowadzi do przypisania czynności jednej z klas opisanych w art. 4 ust. 3.

9.

Ostateczna klasyfikacja ograniczonego stosowania powinna być potwierdzona poprzez przegląd ukończonej oceny, o której mowa w art. 4 ust. 2.


(1)  Zobacz decyzję Komisji 2000/608/WE z dnia 27 września 2000 r. dotyczącą not wyjaśniających w zakresie oceny ryzyka opisanej w załączniku III do dyrektywy 90/219/EWG w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (Dz.U. L 258 z 12.10.2000, s. 43).

(2)  Ma to zastosowanie tylko do zwierząt i roślin w środowisku, które może być narażone.


ZAŁĄCZNIK IV

ŚRODKI OGRANICZAJĄCE ROZPRZESTRZENIANIE I INNE ŚRODKI OCHRONNE

Zasady ogólne

1.

Niniejsze tabele przedstawiają zwykłe minimalne wymagania i środki niezbędne dla każdego poziomu ograniczenia.

Ograniczenie jest również uzyskiwane poprzez stosowanie dobrych praktyk postępowania, szkolenia, urządzeń zapewniających zamknięcie i projektów specjalnego wyposażenia. Do wszystkich czynności obejmujących GMM stosuje się zasady dobrej praktyki mikrobiologicznej oraz następujące zasady bezpieczeństwa i higieny pracy:

(i)

utrzymywanie narażenia miejsca pracy i środowiska na działanie GMM na możliwie najniższym poziomie;

(ii)

wykorzystywanie technicznych środków kontroli u źródła i uzupełnianie ich tam, gdzie to niezbędne, odpowiednią odzieżą ochrony indywidualnej i wyposażeniem ochronnym;

(iii)

odpowiednie testowanie i utrzymywanie środków i wyposażenia kontrolnego;

(iv)

tam gdzie to konieczne, przeprowadzanie testów na obecność organizmów żywych na zewnątrz podstawowego fizycznego zamknięcia;

(v)

zapewnianie właściwego szkolenia personelu;

(vi)

w miarę potrzeb powoływanie komitetów i podkomitetów bezpieczeństwa;

(vii)

tworzenie i wprowadzanie w życie lokalnych kodeksów praktyki mającej na celu bezpieczeństwo personelu, zgodnie z wymaganiami;

(viii)

w stosownych przypadkach umieszczanie znaków o zagrożeniu biologicznym;

(ix)

zapewnianie personelowi urządzeń do mycia i odkażania;

(x)

przechowywanie odpowiedniej dokumentacji;

(xi)

zabranianie jedzenia, picia, palenia, stosowania kosmetyków lub składowania żywności do spożycia w miejscu pracy;

(xii)

zabranianie stosowania pipet doustnych;

(xiii)

w stosownych przypadkach, zapewnianie standardowych procedur działania na piśmie w celu zapewnienia bezpieczeństwa;

(xiv)

posiadanie skutecznych środków odkażających i określonych procedur dezynfekcji dostępnych w przypadku rozprzestrzenienia się GMM;

(xv)

zapewnianie, w stosownych przypadkach, bezpiecznych sposobów przechowywania skażonego sprzętu laboratoryjnego i materiałów.

2.

Tytuły tabel objaśniają:

 

Tabela I A przedstawia minimalne wymagania dla czynności laboratoryjnych.

 

Tabela I B przedstawia uzupełnienia i zmiany do tabeli I A dla czynności wykonywanych w szklarniach/pomieszczeniach do wzrostu z wykorzystaniem GMM.

 

Tabela I C przedstawia uzupełnienia i zmiany do tabeli I A dla czynności ze zwierzętami obejmujących wykorzystanie GMM.

 

Tabela II przedstawia minimalne wymagania dla czynności innych niż laboratoryjne.

W niektórych szczególnych przypadkach niezbędne może być zastosowanie kombinacji środków z tabeli I A i z tabeli II na tym samym poziomie.

W niektórych przypadkach użytkownicy mogą, w porozumieniu z właściwymi organami, nie stosować wymagań dla określonego poziomu zamknięcia lub połączyć wymagania dwóch różnych poziomów.

Określenie „fakultatywny” użyte w tych tabelach oznacza, że użytkownik może zastosować te środki w określonych przypadkach, w zależności od wyniku oceny, o której mowa w art. 4 ust. 2.

3.

Przy wprowadzaniu w życie niniejszego załącznika państwa członkowskie mogą dodatkowo zawrzeć w następujących tabelach ogólne zasady opisane w pkt 1 i 2 w celu uzyskania większej przejrzystości wymagań.

Tabela I A

Środki ograniczające rozprzestrzenianie i inne środki ochronne dla czynności laboratoryjnych

Specyfikacje

Poziomy ograniczenia

1

2

3

4

1

Pomieszczenie laboratoryjne: izolacja (1)

Niewymagana

Niewymagana

Wymagana

Wymagana

2

Laboratorium: dostosowane do fumigacji

Niewymagane

Niewymagane

Wymagane

Wymagane

Wyposażenie

3

Powierzchnie odporne na wodę, kwasy, zasady, rozpuszczalniki, środki dezynfekujące i środki odkażające oraz łatwe do czyszczenia

Wymagane (stół)

Wymagane (stół)

Wymagane (stół, podłoga)

Wymagane (stół, podłoga, sufit, ściany)

4

Wejście do laboratorium przez śluzę powietrzną (2)

Niewymagane

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

5

Podciśnienie w stosunku do ciśnienia bezpośredniego otoczenia

Niewymagane

Niewymagane

Wymagane z wyjątkiem (3)

Wymagane

6

Powietrze pobierane i odprowadzane z laboratorium powinno być filtrowane metodą HEPA (4)

Niewymagane

Niewymagane

Wymagane (HEPA) — powietrze odprowadzane, z wyjątkiem (3)

Wymagane (HEPA) (5) — dla powietrza dostarczanego i pobieranego

7

Stanowisko bezpieczeństwa mikrobiologicznego

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

8

Autoklaw

Na miejscu

W budynku

W pomieszczeniu (6)

W laboratorium = obustronny

System pracy

9

Ograniczony dostęp

Niewymagany

Wymagany

Wymagany

Wymagany

10

Znak o zagrożeniu biologicznym na drzwiach

Niewymagany

Wymagany

Wymagany

Wymagany

11

Szczególne środki w celu kontroli rozprzestrzeniania się aerozoli

Niewymagane

Wymagana minimalizacja

Wymagane zapobieganie

Wymagane zapobieganie

13

Prysznic

Niewymagany

Niewymagany

Fakultatywny

Wymagany

14

Odzież ochronna

Odpowiednia odzież ochronna

Odpowiednia odzież ochronna

Odpowiednia odzież ochronna i (fakultatywnie) obuwie

Całkowita zmiana odzieży i obuwia przed wejściem i wyjściem

15

Rękawiczki

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

18

Skuteczna kontrola wektora (art. dla gryzoni i owadów)

Fakultatywna

Wymagana

Wymagana

Wymagana

Odpady

19

Dezaktywacja GMM w ściekach pozostałych z odpływu w zlewach do mycia rąk lub kratek ściekowych i pryszniców oraz z podobnych ścieków

Niewymagana

Niewymagana

Fakultatywna

Wymagana

20

Dezaktywacja GMM w skażonym materiale i w odpadach

Fakultatywna

Wymagana

Wymagana

Wymagana

Inne środki

21

Laboratorium ma zawierać swoje własne wyposażenie

Niewymagane

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

23

Okno do obserwacji lub podobne rozwiązanie, tak aby znajdujący się wewnątrz mogli być widoczni

Fakultatywne

Fakultatywne

Fakultatywne

Wymagane


Tabela I B

Środki ograniczające rozprzestrzenianie i inne środki ochrony dla szklarni i pomieszczeń wzrostu

Wyrazy „szklarnia” i „pomieszczenie wzrostu” odnoszą się do struktury ze ścianami, dachem i podłogą, zaprojektowanej i używanej głównie do uprawy roślin w kontrolowanym i chronionym środowisku.

Stosuje się wszystkie przepisy tabeli I A z następującymi uzupełnieniami/zmianami:


Specyfikacje

Poziomy ograniczenia

1

2

3

4

Budynek

1

Szklarnia: stała struktura (7)

Niewymagane

Wymagane

Wymagane

Wymagane

Wyposażenie

3

Wejście przez oddzielne pomieszczenie z dwoma parami drzwi ryglowanych od wewnątrz

Niewymagane

Fakultatywne

Fakultatywne

Wymagane

4

Kontrola zanieczyszczonej wody odpływowej

Niewymagane

Minimalizacja odpływu (8)

Zapobieganie odpływaniu

Zapobieganie odpływaniu

System pracy

6

Środki do celów kontroli obecności niepożądanych gatunków, takich jak owady, gryzonie, stawonogi

Wymagane

Wymagane

Wymagane

Wymagane

7

Procedury do przenoszenia żywego materiału między szklarnią/pomieszczeniem do wzrostu, pomieszczeniem ochronnym i laboratorium kontrolują rozprzestrzenianie się GMM

Minimalizacja rozprzestrzeniania się

Minimalizacja rozprzestrzeniania się

Zapobieganie rozprzestrzenianiu się

Zapobieganie rozprzestrzenianiu się


Tabela I C

Środki ograniczające rozprzestrzenianie i inne środki ochronne dla czynności w blokach przeznaczonych dla zwierząt

Stosuje się wszystkie przepisy tabeli I A z następującymi uzupełnieniami/zmianami:


Specyfikacje

Poziomy ograniczenia

1

2

3

4

Urządzenia

1

Izolacja bloków przeznaczonych dla zwierząt (9)

Fakultatywna

Wymagana

Wymagana

Wymagana

2

Pomieszczenia dla zwierząt (10) odseparowane zamykanymi drzwiami

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

Wymagane

3

Pomieszczenia dla zwierząt zaprojektowane tak, aby ułatwiać odkażanie (wodoszczelne i łatwe do czyszczenia materiały (klatki itd.))

Fakultatywne

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

4

Podłoga lub ściany łatwe do mycia

Fakultatywne

Wymagane (podłoga)

Wymagane (podłoga i ściany)

Wymagane (podłoga i ściany)

5

Zwierzęta trzymane w odpowiednich pomieszczeniach zamkniętych, takich jak klatki, zagrody lub pojemniki

Fakultatywne

Fakultatywne

Fakultatywne

Fakultatywne

6

Filtry na izolatorach lub w izolowanych pokojach (11)

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane


Tabela II

Środki ograniczające rozprzestrzenianie i inne środki ochronne dla innych czynności

Specyfikacje

Poziomy ograniczenia

1

2

3

4

Ogólne

1

Żywe mikroorganizmy powinny być zamknięte w systemie, który oddziela proces od otoczenia (system zamknięty)

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

Wymagane

2

Kontrola gazów spalinowych z systemu zamkniętego

Niewymagane

Wymagane, minimalizacja rozprzestrzeniania się

Wymagane, zapobieganie rozprzestrzenianiu się

Wymagane, zapobieganie rozprzestrzenianiu się

3

Kontrola aerozoli podczas pobierania próbek, dodawania materiału do systemu zamkniętego lub przenoszenia do innego systemu zamkniętego

Fakultatywne

Wymagane, minimalizacja rozprzestrzeniania się

Wymagane, zapobieganie rozprzestrzenianiu się

Wymagane, zapobieganie rozprzestrzenianiu się

4

Dezaktywacja płynów pochodzących z kultur przechowywanych luzem przed usunięciem z systemu zamkniętego

Fakultatywne

Wymagane, przy użyciu zatwierdzonych metod

Wymagane, przy użyciu zatwierdzonych metod

Wymagane, przy użyciu zatwierdzonych metod

5

Plomby powinny być tak zaprojektowane, aby zminimalizować lub zapobiec uwolnieniu

Nie ma szczególnych wymagań

Minimalizacja rozprzestrzeniania się

Zapobieganie rozprzestrzenianiu się

Zapobieganie rozprzestrzenianiu się

6

Kontrolowany teren powinien być tak zaprojektowany, aby zawierał odpływ wszelkiej zawartości systemu zamkniętego

Fakultatywne

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

7

Powinno być możliwe szczelne zaplombowanie kontrolowanego terenu, w celu umożliwienia przeprowadzenia fumigacji

Niewymagane

Fakultatywne

Fakultatywne

Wymagane

Wyposażenie

8

Wejście przez śluzę powietrzną

Niewymagane

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

9

Powierzchnie odporne na wodę, kwasy, zasady, rozpuszczalniki, środki dezynfekujące i łatwe do czyszczenia

Wymagane (stół, jeżeli jest)

Wymagane (stół, jeżeli jest)

Wymagane (stół, jeżeli jest, podłoga)

Wymagane (stół, podłoga, sufit, ściany)

10

Szczególne środki do odpowiedniej wentylacji terenu kontrolowanego w celu minimalizacji zakażenia powietrza

Fakultatywne

Fakultatywne

Fakultatywne

Wymagane

11

Kontrolowany teren powinien być utrzymywany w podciśnieniu w porównaniu z bezpośrednim otoczeniem

Niewymagane

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

12

Powietrze pobierane i wprowadzane do kontrolowanego terenu powinno być filtrowane metodą HEPA

Niewymagane

Niewymagane

Wymagane (dla powietrza pobieranego, fakultatywne dla wprowadzanego)

Wymagane (dla powietrza wprowadzanego i pobieranego)

System pracy

13

Systemy zamknięte powinny znajdować się na terenie kontrolowanym

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

Wymagane

14

Dostęp powinien być ograniczony tylko dla wyznaczonego personelu

Niewymagane

Wymagane

Wymagane

Wymagane

15

Powinno się umieścić znaki o zagrożeniu biologicznym

Niewymagane

Wymagane

Wymagane

Wymagane

17

Personel powinien wziąć prysznic przed opuszczeniem terenu kontrolowanego

Niewymagane

Niewymagane

Fakultatywne

Wymagane

18

Personel powinien nosić odzież ochronną

Wymagane (odzież robocza)

Wymagane (odzież robocza)

Wymagane

Całkowita zmiana odzieży przed wyjściem i wejściem

Odpady

22

Dezaktywacja GMM w ściekach z odpływu zlewów do mycia rąk i pryszniców oraz podobnych ścieków

Niewymagana

Niewymagana

Fakultatywna

Wymagana

23

Dezaktywacja GMM w skażonych materiałach i odpadach, w tym w ściekach pozostałych po procesach przed ich ostatecznym odprowadzeniem

Fakultatywne

Wymagane, przy użyciu zatwierdzonych środków

Wymagane, przy użyciu zatwierdzonych środków

Wymagane, przy użyciu zatwierdzonych środków


(1)  

Izolacja= laboratorium jest odseparowane od innych obszarów w tym samym budynku lub znajduje się w oddzielnym budynku.

(2)  

Śluza powietrzna= wejście musi odbywać się przez śluzę powietrzną, która jest pomieszczeniem odizolowanym od laboratorium. Strona czysta śluzy powietrznej musi być odseparowana od strony ograniczonego wstępu pomieszczeniami z prysznicami lub pomieszczeniem do zmiany odzieży i najlepiej z drzwiami ryglowanymi od wewnątrz.

(3)  Czynności, w przypadku których nie następuje przenoszenie drogą powietrzną.

(4)  

HEPA= cząsteczki powietrza o wysokiej efektywności (high efficiency particulate air).

(5)  Czynności, w których przypadku nie następuje przenoszenie drogą powietrzną.

(6)  W przypadku gdy stosuje się wirusy niewychwytywane przy pomocy filtrów HEPA, dla odprowadzanego powietrza niezbędne będą dodatkowe wymagania.

(7)  Szklarnia składa się ze stałej struktury z jednolitym wodoszczelnym okryciem zlokalizowanej na miejscu ubezpieczonym przed wpływem wód powierzchniowych i posiadającej samozamykające się drzwi z zamkami.

(8)  Tam, gdzie może nastąpić przenoszenie przez glebę.

(9)  

Budynek przeznaczony dla zwierząt: budynek lub odseparowany obszar wewnątrz budynku zawierający pomieszczenia i inne obszary, takie jak szatnie, prysznice, autoklawy, składowiska żywności itd.

(10)  

Pomieszczenie dla zwierząt: pomieszczenie używane zwykle do przechowywania zwierząt do wykorzystania, rozmnażania lub zwierząt doświadczalnych lub też pomieszczenie używane do przeprowadzania małych zabiegów chirurgicznych.

(11)  

Izolatory: przezroczyste boksy, gdzie przechowuje się małe zwierzęta w klatce lub na zewnątrz klatki; w przypadku dużych zwierząt bardziej odpowiednie mogą być izolowane pokoje.


ZAŁĄCZNIK V

Informacje wymagane dla powiadomienia określonego w art. 6, 8 i 9

CZĘŚĆ A

Informacje wymagane dla powiadomienia, o którym mowa w art. 6:

nazwa użytkownika(-ów), w tym tych odpowiedzialnych za nadzór i bezpieczeństwo,

informacja o przeszkoleniu i kwalifikacjach osób odpowiedzialnych za nadzór i bezpieczeństwo,

szczegóły dotyczące wszelkich komitetów i podkomitetów biologicznych,

adresy i ogólny opis obiektów,

opis rodzaju czynności, jakie będą podejmowane,

klasa ograniczonego stosowania,

wyłącznie w przypadku klasy 1 podsumowanie oceny określonej w art. 4 ust. 2 i informacji w sprawie zarządzania odpadami.

CZĘŚĆ B

Informacje wymagane dla powiadomienia określonego w art. 8:

data przedłożenia powiadomienia określonego w art. 6,

nazwiska osób odpowiedzialnych za nadzór i bezpieczeństwo oraz informacja w sprawie przeszkolenia i kwalifikacji,

wykorzystywane mikroorganizmy biorcy, dawcy lub macierzyste oraz, w stosownych przypadkach, stosowany system wektora-gospodarza,

źródło(-a) oraz zamierzona(-e) funkcja(-e) materiału(-ów) genetycznego(-ych) używanego przy zmianie(-ach),

tożsamość i właściwości GMM,

cel wykorzystania ograniczonego stosowania wraz z zamierzonymi skutkami,

przybliżona objętość kultur, które mają być wykorzystane,

opis zamknięcia i innych środków ochronnych, jakie mają zostać zastosowane, w tym informacja o zarządzaniu odpadami, w tym o odpadach, jakie mają zostać wygenerowane, o ich ostatecznej postaci i miejscu przeznaczenia,

podsumowanie oceny określonej w art. 4 ust. 2,

informacje niezbędne dla właściwych organów w celu oceny wszelkich planów postępowania awaryjnego, jeżeli są one wymagane na mocy art. 13 ust. 1.

CZĘŚĆ C

Informacje wymagane dla powiadomienia określonego w art. 9:

a)

data przedłożenia powiadomienia określonego w art. 6,

nazwiska osób odpowiedzialnych za nadzór i bezpieczeństwo oraz informacja w sprawie przeszkolenia i kwalifikacji;

b)

mikroorganizmy biorcy lub mikroorganizmy macierzyste, które mają zostać wykorzystane,

systemy wektora gospodarza, które mają zostać wykorzystane (gdzie to stosowne),

źródło(-a) i zamierzona(-e) funkcja(-e) materiału genetycznego używanego przy zmianie(-ach),

tożsamość oraz właściwości GMM,

wielkość kultur, które mają zostać wykorzystane,

c)

opis środków ograniczających rozprzestrzenianie i innych środków ochronnych, jakie mają zostać zastosowane, w tym informacja o zarządzaniu odpadami obejmująca informację o rodzaju i postaci odpadów, jakie mają zostać wygenerowane, o ich przetwarzaniu, ostatecznej postaci i miejscu przeznaczenia,

cel ograniczonego stosowania wraz z oczekiwanymi rezultatami,

opis części instalacji;

d)

informacja o zapobieganiu wypadkom i o planach postępowania awaryjnego, jeżeli takie istnieją:

wszelkie szczególne niebezpieczeństwa wynikające z lokalizacji instalacji,

stosowane środki zapobiegawcze, takie jak wyposażenie bezpieczeństwa, systemy alarmowe i metody zamknięcia,

procedury i plany mające na celu sprawdzenie ciągłej skuteczności środków ograniczających rozprzestrzenianie,

opis informacji dostarczanych pracownikom,

informacje niezbędne dla właściwych organów w celu oceny wszelkich planów postępowania awaryjnego, jeżeli są one wymagane na mocy art. 13 ust. 1;

e)

kopia oceny określonej w art. 4 ust. 2.


ZAŁĄCZNIK VI

CZĘŚĆ A

Uchylona dyrektywa i wykaz jej kolejnych zmian

(określone w art. 21)

Dyrektywa Rady 90/219/EWG

(Dz.U. L 117 z 8.5.1990, s. 1)

 

Dyrektywa Komisji 94/51/WE

(Dz.U. L 297 z 18.11.1994, s. 29)

 

Dyrektywa Rady 98/81/WE

(Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 13)

 

Decyzja Rady 2001/204/WE

(Dz.U. L 73 z 15.3.2001, s. 32)

 

Rozporządzenie (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1)

Załącznik III, wyłącznie pkt 19

CZĘŚĆ B

Terminy przeniesienia do prawa krajowego

(określone w art. 21)

Dyrektywa

Termin przeniesienia

90/219/EWG

23 października 1991 r.

94/51/WE

30 kwietnia 1995 r.

98/81/WE

5 czerwca 2000 r.


ZAŁĄCZNIK VII

TABELA KORELACJI

Dyrektywa 90/219/EWG

Niniejsza dyrektywa

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3 zdanie wprowadzające

Artykuł 3 ust. 1 zdanie wprowadzające

Artykuł 3 tiret pierwsze

Artykuł 3 ust. 1 lit. a)

Artykuł 3 tiret drugie

Artykuł 3 ust. 1 lit. b)

Artykuł 4 akapit pierwszy

Artykuł 3 ust. 2

Artykuł 4 akapit drugi

Artykuł 3 ust. 3

Artykuł 5

Artykuł 4

Artykuł 6

Artykuł 5

Artykuł 7

Artykuł 6

Artykuł 8

Artykuł 7

Artykuł 9

Artykuł 8

Artykuł 10

Artykuł 9

Artykuł 11 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 10 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 11 ust. 4 zdanie wprowadzające

Artykuł 10 ust. 4 zdanie wprowadzające

Artykuł 11 ust. 4 tiret pierwsze

Artykuł 10 ust. 4 lit. a)

Artykuł 11 ust. 4 tiret drugie

Artykuł 10 ust. 4 lit. b)

Artykuł 12 akapit pierwszy

Artykuł 11 ust. 1

Artykuł 12 akapit drugi

Artykuł 11 ust. 2

Artykuł 13

Artykuł 12

Artykuł 14 akapit pierwszy

Artykuł 13 ust. 1

Artykuł 14 akapit drugi

Artykuł 13 ust. 2

Artykuł 15 ust. 1 zdanie wprowadzające

Artykuł 14 ust. 1 zdanie wprowadzające

Artykuł 15 ust. 1 tiret pierwsze

Artykuł 14 ust. 1 lit. a)

Artykuł 15 ust. 1 tiret drugie

Artykuł 14 ust. 1 lit. b)

Artykuł 15 ust. 1 tiret trzecie

Artykuł 14 ust. 1 lit. c)

Artykuł 15 ust. 1 tiret czwarte

Artykuł 14 ust. 1 lit. d)

Artykuł 15 ust. 2 zdanie wprowadzające

Artykuł 14 ust. 2 zdanie wprowadzające

Artykuł 15 ust. 2 tiret pierwsze

Artykuł 14 ust. 2 lit. a)

Artykuł 15 ust. 2 tiret drugie

Artykuł 14 ust. 2 lit. b)

Artykuł 16

Artykuł 15

Artykuł 17

Artykuł 16

Artykuł 18

Artykuł 17

Artykuł 19 ust. 1

Artykuł 18 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 19 ust. 2

Artykuł 18 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 19 ust. 3 zdanie wprowadzające

Artykuł 18 ust. 2 zdanie wprowadzające

Artykuł 19 ust. 3 tiret pierwsze

Artykuł 18 ust. 2 lit. a)

Artykuł 19 ust. 3 tiret drugie

Artykuł 18 ust. 2 lit. b)

Artykuł 19 ust. 3 tiret trzecie

Artykuł 18 ust. 2 lit. c)

Artykuł 19 ust. 4

Artykuł 18 ust. 3

Artykuł 19 ust. 5

Artykuł 18 ust. 4

Artykuł 20

Artykuł 19

Artykuł 20a

Artykuł 21 ust. 1

Artykuł 20 ust. 1

Artykuł 21 ust. 2 akapit pierwszy

Artykuł 20 ust. 2 i 3 akapit pierwszy

Artykuł 21 ust. 2 akapit drugi

Artykuł 20 ust. 3 akapit drugi

Artykuł 21 ust. 3

Artykuł 22

Artykuł 21

Artykuł 22

Artykuł 23

Artykuł 23

Załączniki I–V

Załączniki I–V

Załącznik VI

Załącznik VII