ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 82

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 52
28 marca 2009


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 259/2009 z dnia 27 marca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2009/300/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 12 marca 2009 r. ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1830)  ( 1 )

3

 

 

2009/301/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 25 marca 2009 r. ustanawiająca Grupę Wysokiej Rangi Ekspertów ds. Bibliotek Cyfrowych

9

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

28.3.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 259/2009

z dnia 27 marca 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 marca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

82,5

JO

68,6

MA

52,9

TN

109,4

TR

84,4

ZZ

79,6

0707 00 05

JO

167,2

MA

51,1

TR

143,3

ZZ

120,5

0709 90 70

MA

46,1

TR

90,8

ZZ

68,5

0709 90 80

EG

60,4

ZZ

60,4

0805 10 20

EG

40,9

IL

59,3

MA

45,4

TN

48,8

TR

69,1

ZZ

52,7

0805 50 10

TR

54,6

ZZ

54,6

0808 10 80

AR

88,5

BR

79,3

CA

78,6

CL

81,1

CN

71,1

MK

23,7

US

108,1

UY

68,3

ZA

81,1

ZZ

75,5

0808 20 50

AR

88,1

CL

122,0

CN

48,8

US

194,4

ZA

91,7

ZZ

109,0


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

28.3.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/3


DECYZJA KOMISJI

z dnia 12 marca 2009 r.

ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1830)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/300/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom wykazującym cechy, dzięki którym wnoszą one znaczący wkład w poprawę istotnych aspektów środowiskowych.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że szczegółowe kryteria dotyczące oznakowania ekologicznego, opracowane na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego, należy ustalić dla poszczególnych grup produktów.

(3)

Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono we właściwym czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów dotyczących oceny i weryfikacji, ustanowionych w decyzji Komisji 2002/255/WE z dnia 25 marca 2002 r. ustanawiającej ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (2).

(5)

W świetle tego przeglądu, w celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz tendencji na rynku, należy ustanowić nowe kryteria ekologiczne.

(6)

Ponadto należy zmodyfikować definicję grupy produktów zawartą w przedmiotowej decyzji w celu uwzględnienia nowych technologii.

(7)

Dla zapewnienia jasności należy zatem zastąpić decyzję 2002/255/WE. Jako że okres obowiązywania kryteriów ekologicznych ustanowionych w przedmiotowej decyzji został przedłużony do dnia 31 października 2009 r., powinna ona zostać zastąpiona z dniem 1 listopada 2009 r.

(8)

Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać do dnia 31 października 2013 r.

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu utworzonego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Grupa produktów „odbiorniki telewizyjne” obejmuje:

„Sprzęt elektroniczny z zasilaniem sieciowym, którego głównym celem i funkcją jest odbiór, dekodowanie i wyświetlanie sygnałów przekazu telewizyjnego.”.

Artykuł 2

Aby otrzymać wspólnotowe oznakowanie ekologiczne na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000, odbiornik telewizyjny musi należeć do grupy produktów „odbiorniki telewizyjne” i spełniać kryteria określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „odbiorniki telewizyjne” oraz wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dotyczące tych kryteriów obowiązują do dnia 31 października 2013 r.

Artykuł 4

Do celów administracyjnych odbiornikom telewizyjnym przydziela się numer kodu „022”.

Artykuł 5

Decyzja 2002/255/WE traci moc.

Artykuł 6

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 listopada 2009 r.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 marca 2009 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, s. 1.

(2)  Dz.U. L 87 z 4.4.2002, s. 53.


ZAŁĄCZNIK

RAMY

Cel kryteriów

Aby uzyskać oznakowanie ekologiczne, produkt musi spełniać kryteria określone w niniejszym załączniku, których celem jest promowanie:

zmniejszenia szkód w środowisku oraz zagrożeń związanych z wykorzystaniem energii (globalne ocieplenie, zakwaszenie, wyczerpywanie nieodnawialnych źródeł energii) poprzez zmniejszenie zużycia energii,

zmniejszenia szkód w środowisku związanych z wykorzystywaniem zasobów naturalnych,

zmniejszenia szkód w środowisku związanych z wykorzystaniem substancji niebezpiecznych, przez ograniczenie stosowania takich substancji.

Dodatkowo kryteria te zachęcają do stosowania najlepszych praktyk (optymalne użytkowanie z punktu widzenia ochrony środowiska) i zwiększają świadomość ekologiczną konsumentów.

Zaleca się właściwym organom, aby podczas oceniania wniosków i monitorowania zgodności z kryteriami wymienionymi w niniejszym załączniku wzięły pod uwagę wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskowego, takich jak EMAS lub EN ISO 14001 (uwaga: wdrażanie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).

Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji

Szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji podane są w ramach każdego kryterium.

Jeżeli jest to możliwe, testy powinny przeprowadzać należycie akredytowane laboratoria lub laboratoria, które spełniają wymogi określone w normie EN ISO 17025 i które są kompetentne do przeprowadzania stosownych testów.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne testy weryfikacyjne.

Zaleca się właściwym organom, aby podczas oceniania wniosków i monitorowania zgodności z kryteriami wzięły pod uwagę wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskowego, takich jak EMAS lub ISO 14001 (uwaga: wdrażanie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).

KRYTERIA

1.   Oszczędność energii

a)   Stan biernej gotowości

(i)

zużycie energii przez odbiornik telewizyjny w stanie biernej gotowości wynosi ≤ 0,30 W, chyba że spełniono warunek zawarty w ppkt (ii);

(ii)

w przypadku odbiorników telewizyjnych z łatwo zauważalnym wyłącznikiem sprzętowym, gdzie przy ustawieniu wyłącznika w położeniu wyłączenia zużycie energii przez odbiornik telewizyjny wynosi < 0,01 W, zużycie energii w stanie biernej gotowości wynosi ≤ 0,50 W.

b)   Maksymalne zużycie energii

Zużycie energii przez odbiorniki telewizyjne w stanie włączonym wynosi ≤ 200 W.

c)   Energooszczędność

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zużycie energii w stanie włączonym dla odbiorników telewizyjnych wprowadzonych do obrotu opatrzonych wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym jest równe lub mniejsze od 0,64 · (20 W + A · 4,3224 W/dm2).

Od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. zużycie energii w stanie włączonym dla odbiorników telewizyjnych wprowadzonych do obrotu opatrzonych wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym jest równe lub mniejsze od 0,51 · (20 W + A · 4,3224 W/dm2).

Od dnia 1 stycznia 2013 r. zużycie energii w stanie włączonym dla odbiorników telewizyjnych wprowadzonych do obrotu opatrzonych wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym jest równe lub mniejsze od 0,41 · (20 W + A · 4,3224 W/dm2).

Gdzie A to widzialna powierzchnia ekranu (1) wyrażona w dm2.

Ocena i weryfikacja (lit. a)–c)): Zużycie energii w stanie włączenia w odbiornikach telewizyjnych testuje się w stanie, w jakim odbiornik jest dostarczany klientowi, zgodnie z uaktualnioną normą IEC62087, za pomocą dynamicznego sygnału wideo transmisji („Metody pomiaru poboru mocy przez urządzenia dźwiękowe, wizyjne i pokrewne”). Jeżeli po początkowym uruchomieniu odbiornika pojawia się menu z obowiązkowym wyborem opcji, jako domyślne należy wybrać ustawienie zalecane przez producenta do użytku domowego. Wnioskodawca przedstawia właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne sprawozdanie z przeprowadzonych testów, wykazujące, że odbiornik telewizyjny spełnia wymogi określone w lit. a)–c).

Aby spełnić warunek określony w lit. a) ppkt (ii), wnioskodawca deklaruje, że odbiornik telewizyjny spełnia wymóg oraz przedstawia dowód fotograficzny na istnienie wyłącznika.

Aby spełnić warunek określony w lit. c), wnioskodawca wykazuje, że każdy odbiornik telewizyjny opatrzony oznakowaniem ekologicznym wprowadzony do obrotu po raz pierwszy po dacie określonej w kryterium spełnia stosowne kryterium energooszczędności. Jeżeli takie wykazanie nie jest możliwe, właściwy organ wyda licencję na stosowanie oznakowania ekologicznego wyłącznie na okres, za który można wykazać, że warunek ten został spełniony.

2.   Zawartość rtęci w lampach fluorescencyjnych

Całkowita zawartość rtęci (Hg) we wszystkich lampach nie jest większa niż 75 mg na ekran dla ekranów o widzialnej przekątnej ekranu równej 40 cali lub mniejszej (101 cm).

Całkowita zawartość rtęci (Hg) we wszystkich lampach nie jest większa niż 99 mg na ekran dla ekranów o widzialnej przekątnej ekranu większej od 40 cali (101 cm).

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedkłada podpisaną deklarację stwierdzającą, że odbiornik telewizyjny spełnia powyższe wymogi. Deklaracja zawiera dokumentację dotyczącą liczby lamp oraz całkowitej zawartości rtęci w lampach otrzymaną od dostawców.

3.   Gwarancja żywotności

Producent oferuje gwarancję handlową zapewniającą, że odbiornik telewizyjny będzie funkcjonował przez przynajmniej dwa lata. Gwarancja taka jest ważna od daty dostawy do klienta.

Dostępność kompatybilnych elektronicznych części zamiennych gwarantowana jest przez siedem lat od czasu zakończenia produkcji.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca deklaruje zgodność produktu z tymi wymogami.

4.   Łatwość demontażu

Producent wykazuje, że odbiornik telewizyjny może zostać z łatwością zdemontowany przez osoby zawodowo zajmujące się recyklingiem z wykorzystaniem dostępnych im zwykle narzędzi, w celu:

naprawy i wymiany zużytych części,

wymiany starszych lub przestarzałych części na nowe,

rozdzielenia części i materiałów z przeznaczeniem do recyklingu.

W celu ułatwienia demontażu:

elementy mocujące w odbiorniku pozwalają na demontaż (np. śrubki, zatrzaski), w szczególności w odniesieniu do części zawierających substancje niebezpieczne,

części plastikowe wykonane są z jednego polimeru lub polimerów kompatybilnych do celów recyklingu oraz posiadają stosowne oznaczenie ISO11469, jeżeli ich masa przekracza 25 g,

nie stosuje się wstawek metalowych niemożliwych do oddzielenia,

dane dotyczące charakteru i ilości substancji niebezpiecznych w odbiornikach telewizyjnych są zbierane zgodnie z dyrektywą Rady 2006/121/WE (2) oraz Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów.

Ocena i weryfikacja: Wraz z wnioskiem przedstawia się sprawozdanie z przeprowadzonych testów, w którym opisano demontaż odbiornika telewizyjnego. Zawiera ono rysunek katalogowy tzw. „eksplodujący” odbiornika telewizyjnego z opisem głównych elementów oraz z oznaczeniem wszelkich substancji niebezpiecznych w elementach. Sprawozdanie może mieć formę pisemną lub audiowizualną. Informacje dotyczące substancji niebezpiecznych przedkłada się właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne w formie wykazu materiałów określającego rodzaj materiału, stosowaną ilość i położenie.

5.   Metale ciężkie i środki przeciwpalne

a)

Kadm, ołów, rtęć, sześciowartościowy chrom lub środki przeciwpalne, tj. polibromowy difenyl (PBB) lub polibromowy eter fenylowy (PBDE), wymienione w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) nie są wykorzystywane w odbiornikach telewizyjnych, chyba że zastosowania tych substancji są wymienione w załączniku do tej dyrektywy jako zastosowania wyłączone z wymogów jej art. 4 ust. 1 lub ich maksymalny poziom stężenia jest równy lub mniejszy od progu określonego w tym załączniku. Maksymalny poziom stężenia PBB i PBDE określono w załączniku na < 0,1 %.

b)

Części plastikowe nie zawierają substancji przeciwpalnych ani preparatów zawierających substancje, którym w momencie składania wniosku przypisywane są lub mogą być przypisane którekolwiek z następujących określeń ryzyka lub ich kombinacje:

R40 (możliwe ryzyko raka),

R45 (może powodować raka),

R46 (może powodować dziedziczne uszkodzenia genetyczne),

R50 (bardzo toksyczny dla organizmów wodnych),

R51 (toksyczny dla organizmów wodnych),

R52 (szkodliwy dla organizmów wodnych),

R53 (może powodować długotrwałe niekorzystne skutki dla środowiska wodnego),

R60 (może upośledzać płodność),

R61 (może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki),

R62 (możliwe ryzyko upośledzenia płodności),

R63 (możliwe ryzyko szkodliwego działania na dziecko w łonie matki),

zgodnie z definicją w dyrektywie 2006/121/WE. Wymóg ten nie ma zastosowania do reaktywnych środków przeciwpalnych tj. takich, które wskutek użycia zmieniają właściwości (czyli nie są zawarte w produkcie końcowym w stężeniu > 0,1 %) w taki sposób, że powyższe określenia ryzyka nie mają zastosowania.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne przedstawia się podpisane przez producenta odbiornika telewizyjnego świadectwo potwierdzające spełnienie wymogów. Właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne przedstawia się również deklarację zgodności podpisaną przez dostawców plastiku i środków przeciwpalnych, jak również kopie arkuszy istotnych danych dotyczących bezpieczeństwa dla materiałów i substancji. Zastosowanie wszelkich środków przeciwpalnych jest wyraźnie zaznaczone.

6.   Instrukcje dla użytkownika

Odbiornik telewizyjny sprzedawany jest z odpowiednimi informacjami dla użytkownika, określającymi jego właściwe użytkowanie z punktu widzenia ochrony środowiska. Informacje te znajdują się w jednym, łatwym do znalezienia miejscu w instrukcji dla użytkownika oraz na stronie internetowej producenta. Informacje te obejmują zwłaszcza:

a)

zużycie energii przez odbiornik telewizyjny w poszczególnych stanach: włączonym, wyłączonym i w stanie gotowości, w tym informację na temat możliwych oszczędności energii w każdym z tych stanów;

b)

średnie roczne zużycie energii przez odbiornik telewizyjny wyrażone w kWh, obliczone na podstawie zużycia w stanie włączonym przez 4 h dziennie, 365 dni w roku;

c)

informację, energooszczędność pozwala na ograniczenie zużycie energii i pozwala na uzyskanie oszczędności w związku z niższymi rachunkami za energię elektryczną;

d)

następujące wskazówki dotyczące ograniczenia zużycia energii, kiedy odbiornik nie jest używany:

odłączenie odbiornika telewizyjnego od zasilania zredukuje zużycie energii do zera w przypadku wszystkich odbiorników; jest to zalecane, gdy odbiornik nie jest używany przez dłuższy czas, np. podczas wakacji,

użycie wyłącznika sprzętowego ograniczy zużycie energii do poziomu bliskiego zeru (jeżeli wyłącznik jest zainstalowany),

przełączenie w stan gotowości ograniczy zużycie energii, jednak odbiornik będzie nadal pobierał energię,

zmniejszenie jasności ekranu pozwoli na zmniejszenie zużycia energii;

e)

położenie wyłącznika sprzętowego (jeżeli jest on zainstalowany);

f)

informacje dotyczące podmiotów posiadających kwalifikacje do naprawy odbiorników, z podaniem danych teleadresowych w stosownych przypadkach;

g)

instrukcje właściwego usunięcia odbiornika po zakończeniu eksploatacji w punktach zbierania odpadów lub poprzez stosowne programy odbierania sprzętu przez sprzedawców, zgodne z dyrektywą 2002/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4);

h)

informacje o przyznaniu produktowi oznakowania ekologicznego UE, z krótkim wyjaśnieniem znaczenia tego faktu wraz ze wskazaniem, że więcej informacji na temat oznakowania ekologicznego można znaleźć na stronie internetowej http://www.ecolabel.eu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca deklaruje zgodność produktu z tymi wymogami i dostarcza właściwemu organowi oceniającemu wniosek kopię instrukcji obsługi.

7.   Informacje na oznakowaniu ekologicznym

Pole 2 oznakowania ekologicznego zawiera następujący tekst:

wysoka energooszczędność,

ograniczenie emisji CO2,

zaprojektowany w sposób ułatwiający naprawę i recykling.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca deklaruje zgodność produktu z tym wymogiem i dostarcza właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne kopię oznakowania ekologicznego umieszczonego na opakowaniu i/lub produkcie, i/lub dołączonej dokumentacji.


(1)  Powierzchnia ekranu: powierzchnia ekranu w dm2, równa [rozmiar ekranu × rozmiar ekranu × 0,480] dla ekranu standardowego (format obrazu 4:3) i [rozmiar ekranu × rozmiar ekranu × 0,427] dla szerokiego ekranu (format obrazu 16:9).

(2)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 795. Sprostowanie w Dz.U. L 136 z 29.5.2007, s. 281.

(3)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 19.

(4)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24.


28.3.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 82/9


DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 marca 2009 r.

ustanawiająca Grupę Wysokiej Rangi Ekspertów ds. Bibliotek Cyfrowych

(2009/301/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 157 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską powierza Wspólnocie i państwom członkowskim zadanie zapewnienia warunków niezbędnych dla konkurencyjności przemysłu Wspólnoty. Artykuł 151 stanowi, że Wspólnota przyczynia się do rozkwitu kultur państw członkowskich, w poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej, równocześnie podkreślając znaczenie wspólnego dziedzictwa kulturowego.

(2)

Komunikat Komisji „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia” (1) zapowiedział wzorcową inicjatywę dotyczącą bibliotek cyfrowych.

(3)

Komunikat Komisji „i2010: Biblioteki cyfrowe” (2) zapowiedział utworzenie Grupy Wysokiej Rangi Ekspertów ds. Bibliotek Cyfrowych, która będzie doradzać Komisji, w jaki sposób sprostać wyzwaniom organizacyjnym, technicznym i prawnym na szczeblu europejskim.

(4)

Grupa ta została ustanowiona decyzją Komisji 2006/178/WE (3), która wygasła z dniem 31 grudnia 2008 r. W świetle wciąż istniejących potrzeb niniejsza decyzja ma za zadanie umożliwić grupie kontynuację jej prac w 2009 r.

(5)

Grupa powinna wnieść wkład we wspólną strategiczną wizję europejskich bibliotek cyfrowych.

(6)

Członkami grupy powinni być wysokiej rangi eksperci, posiadający kompetencje w zakresie bibliotek cyfrowych, powołani osobiście (ad personam).

(7)

W 2009 r. grupa powinna rozpatrzyć kwestie dotyczące praw autorskich oraz konserwacji w kontekście bibliotek cyfrowych oraz dostępu do informacji naukowej. W szczególności rozpatrzyć należy: wyjątki i ograniczenia, dobrowolne porozumienia na rzecz szerszego udostępnienia w internecie treści chronionych prawem autorskim, treści generowane przez użytkowników, otwarty dostęp do informacji naukowej oraz dostęp do wyników badań naukowych i ich przechowywanie.

(8)

Zadaniem grupy powinno być także monitorowanie przyjmowania rozwiązań przedstawionych w uprzednio przyjętych sprawozdaniach, w szczególności w zakresie dzieł osieroconych oraz dzieł, których nakład został już wyczerpany.

(9)

Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (4), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

(10)

Dane osobowe członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (5).

(11)

Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Grupa Wysokiej Rangi Ekspertów ds. Bibliotek Cyfrowych

Niniejszym ustanawia się „Grupę Wysokiej Rangi Ekspertów ds. Bibliotek Cyfrowych”, zwaną dalej „grupą”.

Artykuł 2

Zadania

Do zadań grupy należy:

a)

doradzanie Komisji, w jaki sposób sprostać wyzwaniom organizacyjnym, technicznym i prawnym na szczeblu europejskim;

b)

wnoszenie wkładu we wspólną strategiczną wizję europejskich bibliotek cyfrowych.

Artykuł 3

Konsultacje

Komisja może zasięgać opinii grupy we wszelkich kwestiach związanych z realizacją inicjatywy na rzecz bibliotek cyfrowych.

Artykuł 4

Skład i powoływanie

1.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 20 członków.

2.   Członków grupy powołuje Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów spośród specjalistów posiadających kompetencje w dziedzinach określonych w art. 2 i 3.

3.   Członkowie są powoływani osobiście (ad personam) jako wysokiej rangi eksperci w zakresie bibliotek cyfrowych i doradzają Komisji niezależnie od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych.

4.   Członkowie są powoływani z zachowaniem, w najwyższym możliwym stopniu, właściwej równowagi pod względem zakresu kompetencji, pochodzenia geograficznego i płci.

5.   W skład grupy wchodzić będą eksperci z następujących kategorii:

przedstawiciele bibliotek, archiwów, muzeów,

autorzy, wydawcy i dostawcy treści,

przedstawiciele sektora teleinformatycznego (np. wyszukiwarki, dostawcy technologii),

członkowie organizacji naukowych i badawczych oraz środowiska akademickiego.

6.   Członkowie nie mają prawa wyznaczania swoich zastępców.

7.   Członkowie mianowani są na okres ważności mandatu, który wygasa z dniem 31 grudnia 2009 r.

8.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 3 niniejszego artykułu lub w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich mandatu.

9.   Członkowie podpisują zobowiązanie do działania na rzecz interesu publicznego oraz deklarację wskazującą brak lub obecność interesu mogącego naruszać ich obiektywność.

10.   Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. Nazwiska członków są publikowane na stronie internetowej inicjatywy i2010: Biblioteki cyfrowe.

Artykuł 5

Tryb funkcjonowania

1.   Grupie przewodniczy Komisja.

2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków ustalonemu przez grupę. Takie podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.

3.   Przewodniczący może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy ekspertów bądź obserwatorów, w szczególności jeśli posiadają oni szczególną wiedzę na temat zagadnienia wpisanego do porządku posiedzenia, w przypadku gdy jest to pomocne i/lub konieczne.

4.   Jeżeli Komisja uzna, że informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy mają charakter poufny, wówczas nie mogą one być ujawniane.

5.   Posiedzenia grupy i jej podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z ustalonymi przez nią procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretarską. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć inni zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.

6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie standardowego regulaminu przyjętego przez Komisję.

7.   Komisja może publikować – w języku oryginalnym danego dokumentu – wszelkie streszczenia, konkluzje, częściowe konkluzje lub dokumenty robocze grupy.

Artykuł 6

Koszty posiedzeń

Koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu, ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działalnością grupy, są refundowane przez Komisję zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.

Członkowie, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone przez siebie usługi.

Koszty posiedzeń są refundowane w granicach rocznego budżetu przyznanego danej grupie przez właściwe służby Komisji.

Artykuł 7

Termin wygaśnięcia

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 marca 2009 r.

W imieniu Komisji

Viviane REDING

Członek Komisji


(1)  COM(2005) 229 wersja ostateczna.

(2)  COM(2005) 465 wersja ostateczna.

(3)  Dz.U. L 63 z 4.3.2006, s. 25.

(4)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

(5)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.