ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 339

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 51
18 grudnia 2008


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1273/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1274/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 1 ( 1 )

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1275/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla zużycia energii przez elektryczne i elektroniczne urządzenia gospodarstwa domowego i urządzenia biurowe w trybie czuwania i wyłączenia ( 1 )

45

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie monitorowania na podstawie kontroli bezpośrednich wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty

53

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1277/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 w zakresie wartości progowych dla dodatkowych należności celnych na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie

76

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1278/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie przyjęcia nadzwyczajnych środków wsparcia rynku wieprzowiny w formie dopłat do prywatnego przechowywania w Irlandii

78

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz kiełbasy i niektórych wyrobów mięsnych pochodzących ze Szwajcarii, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1399/2007

82

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1280/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wieprzowiny, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1382/2007

83

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1281/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wieprzowiny, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 812/2007

84

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1282/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wieprzowiny, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 979/2007

85

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1283/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz wieprzowiny, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 806/2007

86

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1284/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. ustalające współczynnik przydziału dotyczący wydawania pozwoleń na przywóz, o które złożono wnioski w okresie od dnia 8 do dnia 12 grudnia 2008 r., w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych

88

 

 

IV   Inne akty

 

 

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

 

 

Wspólny Komitet EOG

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 110/2008 z dnia 5 listopada 2008 r. zmieniająca Protokół 32 do Porozumienia EOG w sprawie warunków finansowych wdrażania art. 82

93

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 111/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG

98

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 112/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) oraz załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

100

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 113/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik VI (Zabezpieczenia społeczne) do Porozumienia EOG

102

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 114/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) i załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG

103

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 115/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XI (Usługi telekomunikacyjne) do Porozumienia EOG

105

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 116/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

106

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 117/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

108

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 118/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

109

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 119/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG

110

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 120/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XV (Pomoc państwa) do Porozumienia EOG

111

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 121/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

113

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 122/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

114

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 123/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

115

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 124/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

117

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 125/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

118

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 126/2008 z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG

119

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1273/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

CR

110,3

MA

83,1

TR

72,4

ZZ

88,6

0707 00 05

JO

167,2

MA

51,5

TR

133,9

ZZ

117,5

0709 90 70

MA

112,5

TR

140,3

ZZ

126,4

0805 10 20

AR

17,0

BR

44,6

CL

52,1

EG

51,1

MA

72,8

TR

46,9

UY

30,6

ZA

42,3

ZZ

44,7

0805 20 10

MA

72,5

TR

64,0

ZZ

68,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

49,3

HR

54,2

IL

75,7

TR

52,3

ZZ

57,9

0805 50 10

MA

64,0

TR

53,6

ZZ

58,8

0808 10 80

CA

82,7

CN

84,2

MK

34,6

US

103,1

ZA

118,0

ZZ

84,5

0808 20 50

CN

61,6

TR

104,0

US

122,0

ZZ

95,9


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1274/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 1

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje istniejące w dniu 15 października 2008 r.

(2)

W dniu 6 września 2007 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała zaktualizowany Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 1 Prezentacja sprawozdań finansowych, zwany dalej „zaktualizowanym MSR 1”. W zaktualizowanym MSR 1 zmieniono niektóre wymogi dotyczące prezentacji sprawozdań finansowych oraz wprowadzono wymóg ujawniania dodatkowych informacji w określonych okolicznościach; wprowadza on również zmiany w kilku innych standardach rachunkowości. Zaktualizowany MSR 1 zastępuje Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 1 Prezentacja sprawozdań finansowych zaktualizowany w 2003 r., ze zmianami w 2005 r.

(3)

Konsultacje z Grupą Ekspertów Technicznych (TEG) z Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG) potwierdziły, że zaktualizowany MSR 1 spełnia techniczne kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002. Zgodnie z decyzją Komisji 2006/505/WE z dnia 14 lipca 2006 r. powołującą Grupę Kontrolującą Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości z zadaniem doradzania Komisji w kwestii obiektywizmu i neutralności opinii Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG) (3) Grupa Kontrolująca Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości przeanalizowała opinię EFRAG w sprawie przyjęcia standardu i poinformowała Komisję Europejską, że opinia ta ma wyważony charakter i jest obiektywna.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1126/2008 Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 1 (zaktualizowany w 2003 r.) Prezentacja sprawozdań finansowych zastępuje się Międzynarodowym Standardem Rachunkowości (MSR) 1 (zaktualizowanym w 2007 r.) Prezentacja sprawozdań finansowych, zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2008 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1.

(2)  Dz.U. L 320 z 29.11.2008, s. 1.

(3)  Dz.U. L 199 z 21.7.2006, s. 33.


ZAŁĄCZNIK

MIĘDZYNARODOWE STANDARDY RACHUNKOWOŚCI

MSR 1

„MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.)”

Powielanie dozwolone w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wszystkie istniejące prawa są zastrzeżone poza EOG, z wyjątkiem prawa do powielania na użytek własny lub w innych uczciwych celach. Więcej informacji można uzyskać na stronie RMSR www.iasb.org

MIĘDZYNARODOWY STANDARD RACHUNKOWOŚCI 1

Prezentacja sprawozdań finansowych

CEL

1

Celem niniejszego standardu jest uregulowanie podstaw prezentacji sprawozdań finansowych o ogólnym przeznaczeniu, aby zapewnić porównywalność danych zawartych w sprawozdaniach finansowych jednostki z jej sprawozdaniami finansowymi z poprzednich okresów oraz ze sprawozdaniami finansowymi innych jednostek. Niniejszy standard podaje ogólne wymagania dotyczące prezentacji sprawozdań finansowych, wytyczne dotyczące ich struktury i minimalne wymogi odnoszące się do ich zawartości.

ZAKRES

2

Jednostka stosuje niniejszy standard przy sporządzaniu i prezentacji sprawozdań finansowych o ogólnym przeznaczeniu zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF).

3

Inne MSSF ustalają wymogi dotyczące ujmowania, wyceny i ujawniania informacji o określonych transakcjach oraz innego rodzaju zdarzeniach.

4

Niniejszy standard nie ma zastosowania do struktury i treści skróconych śródrocznych sprawozdań finansowych sporządzonych zgodnie z MSR 34 Śródroczna sprawozdawczość finansowa. Jednakże paragrafy 15-35 mają zastosowanie do tych sprawozdań finansowych. Niniejszy standard stosuje się jednakowo w odniesieniu do wszystkich jednostek, w tym do jednostek zarówno prezentujących skonsolidowane sprawozdania finansowe, jak również do jednostek prezentujących jednostkowe sprawozdania finansowe zgodnie z MSR 27 Skonsolidowane i jednostkowe sprawozdania finansowe.

5

W niniejszym standardzie przyjęto terminologię odpowiednią dla jednostek komercyjnych, z uwzględnieniem jednostek sektora państwowego prowadzących działalność gospodarczą. Jeżeli niniejszy standard zastosują jednostki niekomercyjne w sektorze prywatnym lub w sektorze państwowym, mogą być zmuszone do korygowania opisu poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego lub samego sprawozdania finansowego.

6

Podobnie jednostki, które nie posiadają kapitału własnego w rozumieniu MSR 32 Instrumenty finansowe: prezentacja (np. niektóre fundusze powiernicze) i jednostki, których kapitał podstawowy nie jest kapitałem własnym (np. niektóre spółdzielnie) mogą być zmuszone dostosować sposób prezentacji w sprawozdaniu finansowym udziałów członkowskich lub jednostek posiadanych przez uczestników funduszu.

DEFINICJE

7

Poniższe terminy zastosowane w niniejszym standardzie mają następujące znaczenie:

Sprawozdanie finansowe ogólnego przeznaczenia (określane jako „sprawozdanie finansowe”) to sprawozdanie, które ma za zadanie spełnienie potrzeb użytkowników, którzy nie mają możliwości wymagania od jednostki sporządzania raportów dostosowanych do ich szczególnych potrzeb informacyjnych.

Niewykonalne w praktyce - zastosowanie się do wymogu jest niewykonalne w praktyce, gdy jednostka nie może go spełnić, mimo podjęcia wszelkich racjonalnych wysiłków, aby to uczynić.

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) - standardy i interpretacje przyjęte przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB). Składają się one z:

a)

Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej,

b)

Międzynarodowych Standardów Rachunkowości oraz

c)

Interpretacji wydanych przez Komitet ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC) lub istniejący wcześniej Stały Komitet ds. Interpretacji (SIC).

Istotne pominięcia lub zniekształcenia pozycji - są istotne, jeżeli mogą, pojedynczo lub razem, wpłynąć na decyzje gospodarcze podejmowane przez użytkowników na podstawie sprawozdania finansowego. Istotność uzależniona jest od wielkości i rodzaju pominięcia lub zniekształcenia w kontekście towarzyszących okoliczności. Czynnikiem rozstrzygającym może być wielkość lub rodzaj pozycji, lub kombinacja obu tych czynników.

Rozstrzyganie o tym, czy pominięcie lub zniekształcenie może wpłynąć na decyzje gospodarcze użytkowników, czyli czy jest istotne, wymaga rozważenia cech tychże użytkowników. Założenia koncepcyjne sporządzania i prezentacji sprawozdań finansowych określają w paragrafie 25, że „użytkownicy z założenia posiadają dostateczną wiedzę z zakresu biznesu, działalności gospodarczej i rachunkowości oraz wykazują wolę uważnego zapoznania się z prezentowanymi informacjami”. Dlatego też, przy rozstrzyganiu należy wziąć pod uwagę,, jakiego wpływu na decyzje gospodarcze użytkowników o wymienionych cechach można oczekiwać.

Informacja dodatkowa - zawiera dodatkowe informacje do danych zaprezentowanych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej, sprawozdaniu z całkowitych dochodów, jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli został zaprezentowany), sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym oraz sprawozdaniu z przepływów pieniężnych. Informacja dodatkowa zawiera opis lub rozbicie pozycji zaprezentowanych w powyższych sprawozdaniach oraz informacje na temat pozycji, które nie kwalifikują się do ujęcia w powyższych sprawozdaniach.

Inne całkowite dochody obejmują pozycje przychodów i kosztów (w tym korekty wynikające z przeklasyfikowania), które nie zostały ujęte jako zyski lub straty zgodnie z tym, jak tego wymagają lub na co zezwalają inne MSSF.

Składniki innych całkowitych dochodów obejmują:

a)

zmiany w nadwyżce z przeszacowania (zob. MSR 16 Rzeczowe aktywa trwałe oraz MSR 38 Wartości niematerialne),

b)

zyski i straty aktuarialne z tytułu programu określonych świadczeń ujęte zgodnie z paragrafem 93A MSR 19 Świadczenia pracownicze,

c)

zyski i straty wynikające z przeliczenia pozycji sprawozdania finansowego jednostki działającej zagranicą (zob. MSR 21 Skutki zmian kursów wymiany walut obcych),

d)

zyski i straty z tytułu przeszacowania składników aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży (zob. MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena),

e)

efektywną część zysków i strat związanych z instrumentem zabezpieczającym w ramach zabezpieczania przepływów pieniężnych (zob. MSR 39).

Właściciele są posiadaczami instrumentów zaklasyfikowanych jako kapitał własny.

Zysk lub strata jest łączną kwotą wynikającą z odjęcia kosztów od przychodów, z wyłączeniem składników innych całkowitych dochodów.

Korekty wynikające z przeklasyfikowania są to przeniesione do zysków i strat bieżącego okresu kwoty, które były ujęte w innych całkowitych dochodach w bieżącym lub w poprzednich okresach.

Całkowite dochody ogółem to zmiana w kapitale własnym, która nastąpiła w ciągu okresu na skutek transakcji oraz innych zdarzeń, inna niż zmiany wynikające z transakcji dokonywanych z właścicielami występującymi w charakterze udziałowców.

Całkowite dochody ogółem obejmują wszystkie składniki „zysków i strat” oraz „innych całkowitych dochodów”.

8

Chociaż w niniejszym standardzie stosuje się terminy „inne całkowite dochody”, „zyski i straty” oraz „całkowite dochody” jednostka może posługiwać się innymi terminami w celu opisania łącznych kwot, o ile znaczenie stosowanych przez nią terminów jest zrozumiałe. Na przykład jednostka może stosować termin „zysk netto” na określenie zysku lub straty.

SPRAWOZDANIE FINANSOWE

Cel sprawozdania finansowego

9

Sprawozdanie finansowe stanowi uporządkowane przedstawienie sytuacji finansowej i efektywności finansowej jednostki. Celem sprawozdania finansowego jest dostarczanie informacji na temat sytuacji finansowej, efektywności finansowej i przepływów pieniężnych jednostki, które są użyteczne dla szerokiego kręgu użytkowników przy podejmowaniu przez nich decyzji gospodarczych. Ponadto sprawozdanie finansowe przedstawia także rezultaty staranności w zarządzaniu przez kierownictwo powierzonymi mu zasobami. Aby zrealizować ten cel, sprawozdanie finansowe dostarcza informacji o:

a)

aktywach,

b)

zobowiązaniach,

c)

kapitale własnym,

d)

przychodach i kosztach, w tym zyski i straty,

e)

wkładach dokonanych przez właścicieli i wypłatach na rzecz właścicieli występujących w charakterze udziałowców, oraz

f)

przepływach pieniężnych.

Informacja taka, wraz z innymi danymi zawartymi w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego, pomaga użytkownikom sprawozdań finansowych w przewidywaniu przyszłych przepływów pieniężnych jednostki, a w szczególności ich terminów oraz stopnia pewności.

Pełne sprawozdanie finansowe

10

Pełne sprawozdanie finansowe składa się z:

a)

sprawozdania z sytuacji finansowej na koniec okresu,

b)

sprawozdania z całkowitych dochodów za dany okres,

c)

sprawozdania ze zmian w kapitale własnym za okres,

d)

sprawozdania z przepływów pieniężnych za okres,

e)

informacji dodatkowych o przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości oraz innych informacji objaśniających, oraz

f)

sprawozdania z sytuacji finansowej na początek najwcześniejszego porównawczego okresu, w którym jednostka zastosowała zasady (politykę) rachunkowości retrospektywnie lub dokonała retrospektywnego przekształcenia pozycji w sprawozdaniu finansowym, lub przeklasyfikowała pozycje w swoim sprawozdaniu finansowym.

Jednostka może stosować inne nazwy dla sprawozdań niż te zastosowane w niniejszym standardzie.

11

Jednostka prezentuje w sposób równie wyrazisty wszystkie sprawozdania wchodzące w skład pełnego sprawozdania finansowego.

12

Zgodnie z paragrafem 81 jednostka może prezentować składniki jako część pojedynczego sprawozdania z całkowitych dochodów lub w jednostkowym rachunku zysków i strat. Jeżeli rachunek zysków i strat jest prezentowany, stanowi on część pełnego sprawozdania finansowego i przedstawia się go bezpośrednio przed sprawozdaniem z całkowitych dochodów.

13

Wiele jednostek prezentuje, poza sprawozdaniem finansowym, także analizę finansową sporządzoną przez kierownictwo, zawierającą opis oraz wyjaśnienie głównych wyznaczników efektywności finansowej i sytuacji finansowej jednostki oraz najistotniejsze obszary niepewności, jakie jednostka napotkała. Raport taki może zawierać omówienie:

a)

głównych okoliczności i czynników wpływających na efektywność finansową, w tym zmian w środowisku, w którym jednostka prowadzi działalność gospodarczą, reakcji jednostki na te zmiany i ich efektów, jak również polityki inwestycyjnej jednostki zmierzającej do utrzymania i dalszej poprawy efektywności finansowej, w tym polityki dotyczącej dywidend,

b)

źródeł finansowania jednostki a także jej docelowy wskaźnik zobowiązań do kapitału własnego, oraz

c)

zasobów jednostki, które nie zostały ujęte w sprawozdaniu z sytuacji finansowej sporządzonym zgodnie z MSSF.

14

Wiele jednostek sporządza również oprócz sprawozdania finansowego raporty i sprawozdania, takie jak na przykład raporty o wpływie jednostki na środowisko naturalne oraz sprawozdania o wytworzonej wartości dodanej, co dotyczy szczególnie tych sektorów przemysłu, gdzie czynniki związane ze środowiskiem naturalnym są znaczące i kiedy pracownicy postrzegani są jako ważna grupa użytkowników. Raporty i sprawozdania prezentowane poza sprawozdaniem finansowym są wyłączone z uregulowań MSSF.

Główne cechy

Rzetelna prezentacja i zgodność z MSSF

15

Sprawozdanie finansowe rzetelnie przedstawia sytuację finansową, efektywność finansową i przepływy pieniężne jednostki. Rzetelna prezentacja wymaga wiernego odzwierciedlenia efektów transakcji, innych zdarzeń i warunków, zgodnie z definicjami i warunkami ujmowania aktywów, zobowiązań, przychodów i kosztów przedstawionymi w Założeniach koncepcyjnych. Zakłada się, że stosowanie MSSF, wraz z dodatkowymi ujawnieniami w uzasadnionych przypadkach, skutkuje tym, że sprawozdanie finansowe spełnia wymóg rzetelnej prezentacji.

16

Jednostka, której sprawozdanie finansowe jest zgodne z MSSF, zamieszcza w informacji dodatkowej wyraźne i bezwarunkowe oświadczenie o tej zgodności. Jednostka nie określa sprawozdania finansowego jako zgodnego z MSSF, o ile nie spełnia ono wszystkich wymogów zawartych w MSSF.

17

Zasadniczo we wszystkich okolicznościach jednostka osiąga rzetelną prezentację przestrzegając odpowiednich MSSF. Rzetelna prezentacja wymaga również od jednostki:

a)

doboru i stosowania zasad (polityki) rachunkowości zgodnie z MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów. MSR 8 ustala hierarchię miarodajnych wskazówek, które kierownictwo rozważa w sytuacji braku standardu odnoszącego się konkretnie do danego przypadku.

b)

prezentowania informacji, w tym opisu zasad (polityki) rachunkowości w sposób, który dostarcza informacji przydatnych, wiarygodnych, porównywalnych i zrozumiałych.

c)

zapewnienia dodatkowych ujawnień, jeśli spełnienie konkretnych wymogów MSSF nie wystarcza, aby umożliwić użytkownikom zrozumienie wpływu poszczególnych transakcji, innych zdarzeń i warunków na sytuację finansową i efektywność finansową jednostki.

18

Niewłaściwych zasad (polityki) rachunkowości nie uznaje się za skorygowane przez ujawnienie zastosowanych zasad rachunkowości lub poprzez informacje dodatkowe lub materiały objaśniające.

19

W bardzo rzadkich okolicznościach, w których kierownictwo uzna, że spełnienie wymogu MSSF może być na tyle mylące, iż spowoduje, że sprawozdanie finansowe nie spełni swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych jednostka może odstąpić od zastosowania tego wymogu w sposób ustalony w paragrafie 20, jeśli odnośny system regulacyjny wymaga lub nie zabrania tego odstępstwa.

20

W przypadku, gdy jednostka odstępuje od stosowania wymogu zawartego w MSFF, zgodnie z paragrafem 19, ujawnia ona:

a)

że kierownictwo uznało, iż sprawozdanie finansowe rzetelnie przedstawia sytuację finansową jednostki, efektywność finansową i przepływy pieniężne,

b)

że sprawozdanie jest zgodne z mającymi zastosowanie MSSF, z wyjątkiem odstępstwa od zastosowania określonego wymogu w celu osiągnięcia rzetelności prezentacji,

c)

nazwę standardu lub interpretacji, od których jednostka poczyniła odstępstwo, charakter odstępstwa, wraz z podaniem rozwiązania, jakie przewiduje standard lub interpretacja, powód, dla którego zastosowanie takiego rozwiązania w danych okolicznościach wprowadzałoby w błąd powodując, że sprawozdanie finansowe nie spełni swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych oraz zastosowane rozwiązanie, oraz

d)

dla każdego zaprezentowanego okresu finansowy wpływ odstępstwa na każdą pozycję sprawozdania finansowego, która byłaby przedstawiona zgodnie z wymogiem.

21

Jeśli jednostka odstąpiła od stosowania wymogu MSSF w poprzednim okresie, a odstępstwo to wpływa na kwoty ujęte w sprawozdaniu finansowym za bieżący okres, wówczas ujawnia informacje przedstawione w paragrafie 20 (c) i (d).

22

Paragraf 21 ma na przykład zastosowanie, gdy jednostka odstąpiła w poprzednim okresie od stosowania wymogu danego MSSF przy wycenie aktywów lub zobowiązań i odstępstwo to wpływa na wycenę zmiany w aktywach i zobowiązaniach ujętej w sprawozdaniu finansowym okresu bieżącego.

23

W bardzo rzadkich okolicznościach, w których kierownictwo uzna, że zastosowanie danego wymogu MSSF jest na tyle mylące, że powoduje kolizję z celem sprawozdania finansowego określonego w Założeniach koncepcyjnych, a odnośny system regulacyjny zabrania odstąpienia od stosowania tego wymogu, jednostka, w maksymalnie możliwym zakresie, ogranicza ryzyko wprowadzenia w błąd wynikające ze stosowania wymogu poprzez ujawnienie:

a)

nazwy standardu lub interpretacji, charakteru wymogu i powodu decyzji kierownictwa, że zastosowanie danego wymogu wprowadzałoby w danych okolicznościach w błąd powodując, że sprawozdanie finansowe nie spełni swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych, oraz

b)

dla każdego prezentowanego okresu, korekty do wszystkich pozycji sprawozdania finansowego, które byłyby według kierownictwa niezbędne dla zapewnienia rzetelności prezentacji.

24

Dla celów paragrafów 19-23, informacja powodowałaby kolizję z celem sprawozdania finansowego, jeśli nie odzwierciedla wiernie transakcji, innych zdarzeń i warunków, które miała odzwierciedlać lub od której można by oczekiwać, że będzie je odzwierciedlać i, w efekcie, prawdopodobnie wpływałaby na decyzje gospodarcze użytkowników sprawozdań finansowych. Dokonując oceny tego, czy przestrzeganie konkretnego wymogu MSSF wprowadzałoby w błąd, powodując kolizję z celem sprawozdania finansowego określonym w Założeniach koncepcyjnych kierownictwo rozważa:

a)

przyczynę, dla której cel sprawozdania finansowego nie jest osiągnięty w danych okolicznościach, oraz

b)

sposób, w jaki okoliczności charakteryzujące sytuację jednostki odbiegają od warunków innych jednostek, które wymogu przestrzegają. Jeśli inne jednostki w podobnych okolicznościach przestrzegają wymogu, to poddaje się dyskusji założenie, że przestrzeganie przez jednostkę wymogu nie jest tak mylące, że powoduje kolizję z celem sprawozdania finansowego określonym w Założeniach koncepcyjnych.

Zasada kontynuacji działalności

25

Przy sporządzaniu sprawozdania finansowego kierownictwo jednostki dokonuje oceny zdolności jednostki do kontynuowania działalności. Sprawozdanie finansowe sporządza się przy założeniu kontynuacji działalności, z wyjątkiem sytuacji, gdy kierownictwo albo zamierza zlikwidować jednostkę, albo zaniechać prowadzenia działalności gospodarczej, albo nie ma żadnej realnej alternatywy dla likwidacji lub zaniechania działalności. Jeżeli w trakcie dokonywania oceny kierownictwo jest świadome występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, jednostka ujawnia istnienie tych niepewności. Jeżeli jednostka nie sporządza sprawozdania finansowego przy założeniu kontynuacji działalności, fakt ten ujawnia, podając jednocześnie zasadę, na której opierała się, sporządzając sprawozdanie finansowe oraz powód, dla którego założenia o kontynuacji działalności przez jednostkę nie uznaje się za zasadne.

26

Oceniając, czy założenie kontynuacji działalności jest właściwe, kierownictwo bierze pod uwagę wszelkie dostępne informacje dotyczące przyszłości, która odpowiada co najmniej dwunastu miesiącom od końca okresu sprawozdawczego. Zakres analizy sytuacji zależy w każdym przypadku od faktów. Jeżeli jednostka była dotychczas rentowna i posiadała łatwy dostęp do środków finansowych, to może wysnuć wniosek, że przyjęcie założenia kontynuacji działalności jest zasadne i nie wymaga przeprowadzania szczegółowej analizy. W innych przypadkach, aby uzyskać pewność, że założenie kontynuacji działalności jest zasadne, kierownictwo może być zmuszone do rozważenia wielu czynników określających bieżącą i oczekiwaną rentowność, harmonogram spłaty zobowiązań i potencjalne źródła alternatywnego finansowania.

Zasada memoriału

27

Jednostka sporządza swoje sprawozdania finansowe, z wyjątkiem informacji o przepływach pieniężnych, zgodnie z zasadą memoriału.

28

W przypadku stosowania zasady memoriału jednostka ujmuje pozycje jako aktywa, zobowiązania, kapitał własny, przychody i koszty (elementy sprawozdania finansowego), jeśli spełnią kryteria zawarte w definicjach i warunki ujmowania wynikające z Założeń koncepcyjnych.

Istotność i agregowanie

29

Każdą istotną klasę podobnych pozycji jednostka prezentuje odrębnie. Pozycje odmienne pod względem rodzaju lub funkcji jednostka prezentuje odrębnie, chyba, że są one nieistotne.

30

Sprawozdanie finansowe wynika z przetworzenia dużej liczby transakcji lub innych zdarzeń, które są pogrupowane w klasy zgodnie z ich rodzajem lub funkcją. Końcowym etapem procesu grupowania i klasyfikacji jest przedstawienie skomasowanych i sklasyfikowanych danych, tworzących poszczególne pozycje składowe sprawozdania finansowego. Jeżeli dana pozycja składowa nie jest istotna, łączy się ją z innymi pozycjami składowymi prezentowanymi w sprawozdaniu finansowym albo w informacji dodatkowej. Pozycja może być nie dość istotna, aby uzasadniona była jej oddzielna prezentacja w sprawozdaniu finansowym, tym niemniej jej oddzielne zaprezentowanie w informacji dodatkowej może być uzasadnione.

31

Jednostka nie ma obowiązku ujawniania określonych informacji wymaganych przez MSSF, jeżeli nie są one istotne.

Kompensowanie

32

Jednostka nie kompensuje aktywów i zobowiązań, czy przychodów i kosztów, chyba że jest to wymagane lub dopuszczone przez MSSF.

33

Jednostka wykazuje oddzielnie aktywa i zobowiązania oraz przychody i koszty. Kompensowanie w sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w sprawozdaniu z sytuacji finansowej lub w jednostkowym rachunku zysków i strat (o ile został zaprezentowany) z wyjątkiem sytuacji, gdy kompensowanie odzwierciedla istotę transakcji lub innego zdarzenia, osłabia zdolność zrozumienia przez użytkowników zarówno przeprowadzonych transakcji, innych zdarzeń i zaistniałych warunków, jak i możliwość oceny przez nich przyszłych przepływów pieniężnych jednostki. Wycena aktywów w wartości pomniejszonej o odpisy aktualizujące - na przykład o odpisy z tytułu utraty wartości przez nieprzydatne zapasy lub odpisy aktualizujące wartość należności wątpliwych - nie jest kompensowaniem.

34

MSR 18 Przychody definiuje przychody i wymaga ich wyceny w wartości godziwej zapłaty otrzymanej lub należnej, przy uwzględnieniu wszelkich rabatów handlowych i opustów hurtowych dopuszczonych przez jednostkę. Jednostka przeprowadza w toku swojej zwykłej działalności gospodarczej inne transakcje, które nie przynoszą przychodów lecz są uboczne w stosunku do działalności podstawowej przynoszącej przychody. Wynik takich transakcji jednostka prezentuje poprzez kompensowanie przychodów i związanych z nimi kosztów wynikających z tej samej transakcji, jeśli prezentacja taka odzwierciedla istotę transakcji lub innego zdarzenia. Na przykład:

a)

zyski i straty ze sprzedaży aktywów trwałych, łącznie z inwestycjami i aktywami służącymi działalności operacyjnej, ujmowane są w wysokości różnicy między przychodami osiągniętymi ze sprzedaży a wartością bilansową danego składnika aktywów powiększoną o koszty sprzedaży, oraz

b)

wydatki związane z rezerwą, która jest ujmowana zgodnie z MSR 37 Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe i które na mocy umowy są refundowane przez stronę trzecią (na przykład, gwarancja udzielona przez dostawcę) mogą być kompensowane z odnośną kwotą refundacji.

35

Również zyski i straty powstałe z tytułu grupy podobnych transakcji jednostka prezentuje w kwocie netto, na przykład zyski i straty z tytułu różnic kursowych lub zyski i straty z tytułu instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu. Tego rodzaju zyski i straty jednostka prezentuje jednak oddzielnie, jeśli są istotne.

Częstotliwość sporządzania sprawozdań

36

Jednostka prezentuje pełne sprawozdanie finansowe (w tym informacje porównawcze) przynajmniej raz do roku. Jeśli jednostka zmieni dzień zakończenia jej okresu sprawozdawczego i zaprezentuje sprawozdanie finansowe za okres dłuższy lub krótszy od jednego roku, jednostka, poza podaniem okresu objętego sprawozdaniem finansowym, ujawnia także:

a)

przyczynę, dla której stosowany jest dłuższy lub krótszy okres, oraz

b)

to, że kwoty zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym nie są w pełni porównywalne.

37

Zwykle jednostka sporządza sprawozdanie finansowe za okres trwający pełny rok. Ze względów praktycznych niektóre jednostki wolą jednak sporządzać sprawozdania za okres obejmujący 52 tygodnie. Niniejszy standard nie wyklucza stosowania tej praktyki.

Informacje porównawcze

38

Jednostka ujawnia informacje porównawcze dotyczące okresu poprzedzającego w odniesieniu do wszystkich kwot wykazanych w sprawozdaniu finansowym za bieżący okres, chyba że MSSF dopuszczają lub wymagają ich nieujawniania. Informacje porównawcze jednostka przedstawia także w odniesieniu do informacji opisowych, jeżeli są przydatne dla zrozumienia sprawozdania finansowego za okres bieżący.

39

Jednostka ujawniając informacje porównawcze prezentuje przynajmniej dwa sprawozdania dotyczące sytuacji finansowej, dwa z każdego rodzaju pozostałych sprawozdań oraz odnośne informacje dodatkowe. Jeżeli jednostka zastosowała zasady (politykę) rachunkowości retrospektywnie lub dokonała retrospektywnego przekształcenia pozycji w sprawozdaniu finansowym lub przeklasyfikowała pozycje w sprawozdaniu finansowym prezentuje przynajmniej trzy sprawozdania dotyczące sytuacji finansowej, dwa z każdego rodzaju pozostałych sprawozdań oraz odnośne informacje dodatkowe. Jednostka prezentuje sprawozdanie dotyczące sytuacji finansowej:

a)

na koniec bieżącego okresu,

b)

na koniec poprzedniego okresu (który pokrywa się z początkiem bieżącego okresu), oraz

c)

na początek najwcześniejszego porównawczego okresu.

40

W niektórych przypadkach informacje opisowe zawarte w sprawozdaniu finansowym za okres(y) poprzedzający(e) są nadal przydatne w okresie bieżącym. Na przykład szczegóły dotyczące sporu prawnego, którego wynik był niepewny na koniec okresu sprawozdawczego bezpośrednio poprzedzającego bieżący okres, a który nadal nie został rozstrzygnięty, jednostka ujawnia w bieżącym okresie. Użytkownicy odnoszą korzyść z uzyskania informacji o tym, że występowała niepewność na koniec okresu sprawozdawczego bezpośrednio poprzedzającego bieżący okres oraz o krokach, które zostały podjęte, aby niepewność tę usunąć.

41

W przypadku zmiany przez jednostkę sposobu prezentacji lub klasyfikacji pozycji sprawozdania finansowego, jednostka dokonuje przeklasyfikowania informacji porównawczych, chyba że jest to niewykonalne w praktyce. W przypadku przeklasyfikowania informacji porównawczych, jednostka ujawnia:

a)

rodzaj przeklasyfikowania,

b)

kwotę pozycji lub kategorii pozycji, które są przeklasyfikowywane, oraz

c)

powód przeklasyfikowania.

42

Jeżeli przeklasyfikowanie danych porównawczych jest niewykonalne w praktyce, jednostka ujawnia:

a)

powód, dla którego nie dokonano przeklasyfikowania kwot, oraz

b)

charakter korekt jakie nastąpiłyby, gdyby doszło do przeklasyfikowania.

43

Możliwość porównywalności informacji pomiędzy okresami pomaga użytkownikom w podejmowaniu decyzji gospodarczych, szczególnie poprzez umożliwienie analizy tendencji informacji finansowych w celach prognostycznych. W niektórych przypadkach przeklasyfikowanie informacji porównawczych dla konkretnego minionego okresu celem osiągnięcia porównywalności z okresem bieżącym jest niewykonalne w praktyce. Na przykład, dane mogły nie być gromadzone w poprzedzającym okresie (okresach) w sposób umożliwiający przeklasyfikowanie, a odtworzenie informacji jest niewykonalne w praktyce.

44

MSR 8 reguluje kwestię korekt w odniesieniu do informacji porównawczych wymaganych, gdy jednostka zmienia zasady (politykę) rachunkowości lub koryguje błąd.

Ciągłość prezentacji

45

Sposób prezentacji i klasyfikowania pozycji sprawozdań finansowych jednostka utrzymuje w niezmienionej formie w kolejnych okresach, chyba że:

a)

w następstwie znaczącej zmiany charakteru prowadzonej przez jednostkę działalności lub analizy jej sprawozdań finansowych jest oczywiste, że inna prezentacja lub klasyfikacja byłaby bardziej odpowiednia, mając na uwadze kryteria wyboru i wprowadzania zasad rachunkowości zawarte w MSR 8, lub

b)

potrzeba zmiany sposobu prezentacji wynika z MSSF.

46

Na przykład przeprowadzenie znaczącej transakcji nabycia lub zbycia lub analiza prezentacji sprawozdań finansowych, mogą wskazywać, że sprawozdanie finansowe powinno być prezentowane w odmienny sposób. Jednostka zmienia prezentację swoich sprawozdań finansowych tylko w przypadku, gdy zmieniona prezentacja dostarcza informacje, które są wiarygodne i bardziej przydatne użytkownikom sprawozdań finansowych, a zmieniona struktura sprawozdań będzie utrzymana w przyszłości bez uszczerbku dla porównywalności. Przy przeprowadzaniu powyższych zmian w prezentacji jednostka dokonuje przeklasyfikowania informacji porównawczych zgodnie z paragrafem 41 i 42.

STRUKTURA I TREŚĆ SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO

Wprowadzenie

47

Niniejszy standard wymaga ujawniania określonych informacji w sprawozdaniu z sytuacji finansowej, w sprawozdaniu z całkowitych dochodów, w jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany) lub w sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym, jak również wymaga ujawniania innych pozycji w powyższych sprawozdaniach albo w informacji dodatkowej. MSR 7 Sprawozdanie z przepływów pieniężnych zawiera wymagania dotyczące prezentacji sprawozdania z przepływów pieniężnych.

48

W niniejszym standardzie używa się terminu „ujawnianie” w szerokim rozumieniu, obejmującym pozycje zaprezentowane w odpowiedniej części sprawozdania finansowego. Ujawnienia informacji są również wymagane przez inne MSSF. O ile niniejszy standard lub inne MSSF nie stanowią inaczej, tego rodzaju ujawnienie informacji następuje w odpowiedniej części sprawozdania finansowego.

Identyfikacja sprawozdania finansowego

49

Jednostka w sposób wyraźny identyfikuje sprawozdanie finansowe oraz odróżnia je od innych informacji zawartych w tym samym opublikowanym dokumencie.

50

MSSF stosuje się wyłącznie do sprawozdania finansowego, a nie do innych informacji prezentowanych w raporcie rocznym, sprawozdaniach przeznaczonych dla regulatorów lub w innym dokumencie. Jest zatem ważne, aby użytkownicy mieli możliwość odróżnić informacje, które zostały sporządzone z wykorzystaniem MSSF od innych informacji, które mogą być użyteczne dla użytkowników, lecz nie podlegają tym wymogom.

51

Jednostka w sposób wyraźny określa każde sprawozdanie finansowe oraz informacje dodatkowe. Ponadto jednostka wyraźnie eksponuje i powtarza następujące informacje, gdy jest to niezbędne dla zrozumienia prezentowanych informacji:

a)

nazwa jednostki sprawozdawczej lub inne dane identyfikacyjne, jak również wszelkie zmiany w powyższych danych, które nastąpiły od zakończenia poprzedniego okresu sprawozdawczego,

b)

stwierdzenie, czy sprawozdanie finansowe dotyczy pojedynczej jednostki, czy grupy kapitałowej,

c)

datę zakończenia okresu sprawozdawczego lub okresu objętego sprawozdaniem finansowym lub informacjami dodatkowymi,

d)

waluta prezentacji zgodnie z tym jak definiuje ją MSR 21, oraz

e)

poziom zaokrągleń, które zastosowano przy prezentacji kwot w sprawozdaniu finansowym.

52

Jednostka spełnia wymogi określone w paragrafie 51, jeżeli prezentuje odpowiednie tytuły stron, sprawozdań, informacji, kolumn i tym podobnych elementów sprawozdania finansowego. Dobór najlepszego sposobu prezentowania takich informacji zależy od osądu jednostki. Jeśli na przykład jednostka udostępnia sprawozdanie finansowe w wersji elektronicznej, nie ma konieczności dzielenia go na odrębne strony, dlatego powyższe elementy prezentuje po to, aby zapewnić zrozumienie informacji zawartych w sprawozdaniu finansowym.

53

Sprawozdanie finansowe staje się często bardziej zrozumiałe, gdy jednostka prezentuje informacje w tysiącach lub milionach jednostek waluty prezentacji. Jest to do przyjęcia, pod warunkiem, że ujawnia się poziom zaokrągleń i nie pomija istotnych informacji.

Sprawozdanie z sytuacji finansowej

Informacje, które przedstawia się w sprawozdaniu z sytuacji finansowej

54

W sprawozdaniu z sytuacji finansowej wykazuje się co najmniej następujące pozycje:

a)

rzeczowe aktywa trwałe,

b)

nieruchomości inwestycyjne,

c)

wartości niematerialne,

d)

aktywa finansowe (z wyłączeniem pozycji wymienionych w punktach e), h) oraz i)),

e)

inwestycje rozliczane zgodnie z metodą praw własności,

f)

aktywa biologiczne,

g)

zapasy,

h)

należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności,

i)

środki pieniężne i ich ekwiwalenty,

j)

sumę aktywów zaklasyfikowanych jako przeznaczone do sprzedaży oraz aktywów wchodzących w skład grup do zbycia, które zostały zaklasyfikowane jako przeznaczone do sprzedaży, zgodnie z MSSF 5 Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana,

k)

zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania,

l)

rezerwy,

m)

zobowiązania finansowe (z wyłączeniem pozycji wymienionych w punktach k) oraz l)),

n)

zobowiązania i aktywa dotyczące podatku bieżącego, zgodnie z tym, jak je definiuje MSR 12 Podatek dochodowy,

o)

rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego oraz aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, zgodnie z tym, jak je definiuje MSR 12 Podatek dochodowy,

p)

zobowiązania wchodzące w skład grup przeznaczonych do sprzedaży, zaklasyfikowanych jako utrzymywane z przeznaczeniem do sprzedaży, zgodnie z MSSF 5,

q)

udziały mniejszości zaprezentowane w kapitale własnym, oraz

r)

wyemitowany kapitał podstawowy oraz kapitały rezerwowe przynależne udziałowcom jednostki dominującej.

55

W sprawozdaniu z sytuacji finansowej jednostka prezentuje dodatkowe pozycje, grupy pozycji i sumy cząstkowe, jeżeli taki sposób prezentacji jest przydatny dla zrozumienia sytuacji finansowej jednostki.

56

W przypadku, gdy w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jednostka dokonuje odrębnej klasyfikacji aktywów krótkoterminowych i długoterminowych oraz zobowiązań krótkoterminowych i długoterminowych, nie klasyfikuje aktywów (rezerw) z tytułu odroczonego podatku dochodowego jako aktywów (zobowiązań) krótkoterminowych.

57

Niniejszy standard nie określa kolejności lub wzoru, według którego jednostka prezentuje pozycje. W paragrafie 54 podaje się po prostu listę pozycji, które tak bardzo różnią się od siebie rodzajem lub funkcją, że ich odrębna prezentacja w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jest uzasadniona. Dodatkowo:

a)

pozycje są wykazywane osobno, jeśli ze względu na rozmiar, charakter lub funkcję danej pozycji, lub sumy podobnych pozycji, oddzielna prezentacja jest konieczna dla zrozumienia sytuacji finansowej jednostki, oraz

b)

nazwy i kolejność pozycji, lub grupy podobnych pozycji, można zmieniać stosownie do charakteru jednostki i jej transakcji, aby zapewnić informacje, które są potrzebne dla zrozumienia sytuacji finansowej jednostki. Na przykład instytucja finansowa może zmieniać powyższe nazwy, aby zapewnić uzyskanie informacji przydatnych dla zrozumienia działalności instytucji finansowej.

58

Podjęcie decyzji o odrębnej prezentacji dodatkowych pozycji wynika z oceny jednostki dotyczącej:

a)

rodzaju i płynności aktywów,

b)

funkcji aktywów w jednostce, oraz

c)

kwot, rodzaju i terminów wymagalności zobowiązań.

59

Stosowanie różnych zasad wyceny w odniesieniu do różnych klas aktywów sugeruje, że różnią się one między sobą co do rodzaju lub funkcji, dlatego należy je prezentować jako odrębne pozycje. Na przykład, różne klasy rzeczowych aktywów trwałych mogą być wykazywane według ceny nabycia albo w wartości przeszacowanej zgodnie z MSR 16.

Podział na pozycje krótkoterminowe i długoterminowe (obrotowe i trwałe)

60

Jednostka dokonuje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej odrębnej klasyfikacji aktywów i zobowiązań na krótkoterminowe i długoterminowe, zgodnie z paragrafami 66-76, z wyłączeniem przypadku, gdy prezentacja bazująca na kryterium płynności dostarcza informacji, które są wiarygodne i bardziej przydatne. Jeśli wyjątek ten ma zastosowanie, wszystkie aktywa i zobowiązania jednostka prezentuje według kryterium płynności.

61

Niezależnie od przyjętej metody prezentacji, jednostka ujawnia kwotę, której realizacji lub uregulowania oczekuje się po okresie dłuższym niż dwanaście miesięcy w odniesieniu do każdej pozycji aktywów i zobowiązań obejmującej kwoty, których realizacji lub uregulowania oczekuje się:

a)

w okresie nie dłuższym niż dwanaście miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, oraz

b)

w okresie dłuższym niż dwanaście miesięcy po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

62

Jeżeli jednostka dostarcza dobra lub świadczy usługi w ramach wyraźnie określonego cyklu operacyjnego, podział w sprawozdaniu z sytuacji finansowej na aktywa i zobowiązania krótkoterminowe i długoterminowe dostarcza użytecznych informacji poprzez odróżnienie tych aktywów netto, które są w ciągłym obrocie jako kapitał obrotowy od tych, których jednostka używa długoterminowo. Pozwala to również wyodrębnić aktywa, które, według przewidywań, zrealizowane będą w trakcie bieżącego cyklu operacyjnego oraz zobowiązania, których uregulowanie wymagane jest w tym samym okresie.

63

Dla niektórych jednostek, takich jak instytucje finansowe, prezentacja aktywów i zobowiązań uporządkowanych według wzrastającego lub malejącego stopnia płynności dostarcza informacji, które są wiarygodne i bardziej przydatne, niż prezentacja w podziale na krótkoterminowe i długoterminowe, ponieważ jednostka nie dostarcza dóbr i nie świadczy usług w ramach wyraźnie wyróżnionego cyklu operacyjnego.

64

Przy stosowaniu paragrafu 60 jednostka może prezentować niektóre swoje aktywa i zobowiązania używając podziału na krótkoterminowe i długoterminowe, a pozostałe według kryterium płynności w przypadku, gdy taki podział dostarcza informacji, która są wiarygodne i bardziej przydatne. Potrzeba zastosowania prezentacji mieszanej może być spowodowana zróżnicowaną działalnością jednostki.

65

Informacje co do oczekiwanych terminów realizacji aktywów i wymagalności zobowiązań są użyteczne dla potrzeb oceny płynności i wypłacalności jednostki. MSSF 7 Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji wymaga ujawniania terminów wymagalności odpowiednio aktywów finansowych, jak i zobowiązań finansowych. Aktywa finansowe obejmują należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności, zaś zobowiązania finansowe - zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania. Informacje o oczekiwanym terminie realizacji aktywów niepieniężnych, takich jak zapasy lub o oczekiwanym terminie uregulowania zobowiązań, takich jak rezerwy są użyteczne bez względu na to, czy aktywa i zobowiązania są dzielone na krótkoterminowe czy długoterminowe. Przykładem może być ujawnianie przez jednostkę kwoty zapasów, których realizacji oczekuje się w terminie późniejszym niż dwanaście miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego.

Aktywa obrotowe (krótkoterminowe)

66

Jednostka klasyfikuje aktywa jako obrotowe (krótkoterminowe), kiedy:

a)

oczekuje, że zrealizuje składnik aktywów lub zamierza go sprzedać lub zużyć w toku normalnego cyklu operacyjnego jednostki,

b)

jest w posiadaniu składnika aktywów przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu,

c)

oczekuje, że składnik aktywów zostanie zrealizowany w ciągu dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, lub

d)

składnik aktywów stanowią środki pieniężne lub ich ekwiwalenty (zgodnie z definicją w MSR 7) chyba że występują ograniczenia dotyczące jego wymiany, czy wykorzystania do zaspokojenia zobowiązania w przeciągu przynajmniej dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego.

Wszystkie inne aktywa jednostka klasyfikuje jako aktywa trwałe (długoterminowe).

67

W niniejszym standardzie stosuje się termin „trwały (długoterminowy)” obejmujący rzeczowe aktywa trwałe, wartości niematerialne, aktywa finansowe o charakterze długoterminowym. Nie wyklucza się jednak stosowania innych określeń pod warunkiem, że ich znaczenie jest jasne.

68

Przez cykl operacyjny jednostki rozumie się okres upływający pomiędzy nabyciem aktywów przeznaczonych do przetworzenia, a ich realizacją w formie pieniężnej lub w formie ekwiwalentu pieniężnego. W przypadku, gdy normalny cykl operacyjny jednostki nie może być jasno zidentyfikowany, przyjmuje się, że wynosi on dwanaście miesięcy. Aktywa obrotowe obejmują aktywa (takie jak zapasy i należności z tytułu dostaw i usług), które sprzedaje się, zużywa, czy realizuje w ramach normalnego cyklu operacyjnego, nawet jeśli nie oczekuje się ich realizacji w terminie dwunastu miesięcy po zakończeniu okresu sprawozdawczego. Aktywa obrotowe obejmują również aktywa posiadane przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu (aktywa finansowe w ramach tej kategorii są klasyfikowane jako posiadane z przeznaczeniem do obrotu zgodnie z MSR 39) oraz obrotowa część długoterminowych aktywów finansowych.

Zobowiązania krótkoterminowe

69

Jednostka klasyfikuje zobowiązanie jako krótkoterminowe, kiedy:

a)

oczekuje, że zostanie ono uregulowane w toku normalnego cyklu operacyjnego jednostki,

b)

jest w posiadaniu zobowiązania przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu,

c)

jest ono wymagalne w ciągu dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, lub

d)

jednostka nie posiada bezwarunkowego prawa do odroczenia daty wymagalności zobowiązania, co najmniej o okres dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego.

Wszystkie inne zobowiązania jednostka klasyfikuje jako zobowiązania długoterminowe.

70

Niektóre zobowiązania krótkoterminowe, takie jak zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz niektóre memoriałowe naliczenia z tytułu świadczeń pracowniczych i inne koszty operacyjne, wchodzą w skład kapitału obrotowego wykorzystywanego w normalnym cyklu działalności operacyjnej jednostki. Takie pozycje związane z działalnością operacyjną zalicza się do zobowiązań krótkoterminowych, nawet jeśli są wymagalne w terminie dłuższym niż dwanaście miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego. Taki sam normalny cykl operacyjny ma zastosowanie w przypadku klasyfikacji aktywów i zobowiązań jednostki. W przypadku, gdy normalny cykl operacyjny jednostki nie może być jasno zidentyfikowany, przyjmuje się, że trwa on dwanaście miesięcy.

71

Inne zobowiązania krótkoterminowe nie wiążą się z normalnym cyklem operacyjnym, ale są wymagalne w ciągu dwunastu miesięcy po zakończeniu okresu sprawozdawczego lub są w posiadaniu jednostki przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu. Są to na przykład zobowiązania finansowe klasyfikowane jako posiadane z przeznaczeniem do obrotu zgodnie z MSR 39, kredyty w rachunku bieżącym, krótkoterminowa część długoterminowych zobowiązań finansowych, zobowiązania z tytułu dywidend, podatku dochodowego i inne zobowiązania nie związane z tytułem dostaw i usług. Zobowiązania finansowe służące do długoterminowego finansowania (tj. niebędące częścią kapitału obrotowego wykorzystywanego w normalnym cyklu operacyjnym jednostki) i które nie są wymagalne w ciągu dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, zaliczane są do zobowiązań długoterminowych, będących przedmiotem paragrafów 74 i 75.

72

Jednostka klasyfikuje swoje zobowiązania finansowe jako krótkoterminowe, gdy są one wymagalne w ciągu dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, nawet wówczas, gdy:

a)

pierwotny termin wymagalności przekraczał dwanaście miesięcy, oraz

b)

umowa o refinansowaniu lub umowa o przesunięciu terminów spłat zmieniająca charakter zobowiązania na długoterminowy została zawarta po zakończeniu okresu sprawozdawczego a przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego do publikacji.

73

Jeżeli jednostka oczekuje i ma możliwość refinansowania lub prolongaty zobowiązania na okres co najmniej dwunastu miesięcy po zakończeniu okresu sprawozdawczego w ramach istniejącej umowy kredytowej, zobowiązanie to jest klasyfikowane jako długoterminowe, nawet jeśli w innym razie byłoby ono wymagalne w terminie krótszym. Jednakże w przypadku, gdy możliwość refinansowania lub prolongaty zobowiązania nie zależy od jednostki (gdyż na przykład nie istnieje porozumienie o refinansowaniu), jednostka nie może uznać możliwości refinansowania zobowiązania i klasyfikuje je za mające charakter krótkoterminowy.

74

W przypadku, gdy jednostka łamie warunki umowy długoterminowej pożyczki w dniu lub przed dniem zakończenia okresu sprawozdawczego, w związku z czym zobowiązanie staje się wymagalne na żądanie, zobowiązanie zaliczane jest do zobowiązań krótkoterminowych, nawet jeśli pożyczkodawca wyraził po zakończeniu okresu sprawozdawczego, a przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego do publikacji, zgodę na odstąpienie od żądania spłaty mimo złamania warunków umowy. Zobowiązanie jest zaklasyfikowane przez jednostkę jako krótkoterminowe, ponieważ na koniec okresu sprawozdawczego jednostka nie ma bezwarunkowego prawa do odroczenia spłaty zobowiązania, co najmniej o okres dwunastu miesięcy po tym terminie.

75

Jednakże, zobowiązanie jest klasyfikowane jako długoterminowe w przypadku, gdy pożyczkodawca zgodził się przed końcem okresu sprawozdawczego na okres karencji kończący się przynajmniej dwanaście miesięcy po zakończeniu okresu sprawozdawczego, w którym jednostka ma prawo wywiązać się ze złamanych wcześniej warunków i w którym pożyczkodawca nie może domagać się natychmiastowej spłaty.

76

W przypadku pożyczek zaklasyfikowanych jako zobowiązania krótkoterminowe wystąpienie poniższych zdarzeń pomiędzy końcem okresu sprawozdawczego a datą zatwierdzenia sprawozdania finansowego do publikacji, powinno skutkować ujawnieniem ich jako zdarzeń niewymagających dokonania korekt, zgodnie z MSR 10 Zdarzenia po zakończeniu okresu sprawozdawczego:

a)

refinansowanie o charakterze długoterminowym,

b)

wywiązanie się ze złamanych wcześniej warunków w punkcie dotyczącym umowy pożyczki długoterminowej, oraz

c)

zgoda pożyczkodawcy na okres karencji, w którym jednostka ma wywiązać się ze złamanych wcześniej warunków, kończący się przynajmniej dwanaście miesięcy po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

Informacje przedstawiane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej lub w informacjach dodatkowych

77

Jednostka ujawnia w sprawozdaniu z sytuacji finansowej albo w informacjach dodatkowych subklasy poszczególnych zaprezentowanych pozycji wydzielone w sposób uwzględniający charakter działalności jednostki.

78

Stopień szczegółowości subklasyfikacji zależy od wymogów MSSF oraz wielkości, rodzaju i funkcji prezentowanych pozycji. Czynniki wymienione w paragrafie 58 są również uwzględniane przez jednostkę przy podejmowaniu decyzji co do podziału pozycji na subklasy. Sposób ujawnienia informacji różni się dla każdej pozycji, na przykład:

a)

pozycje rzeczowych aktywów trwałych dzieli się na klasy, zgodnie z MSR 16,

b)

należności dzieli się na należności z tytułu dostaw i usług, należności od jednostek powiązanych, przedpłaty i pozostałe należności,

c)

zapasy dzieli się zgodnie z MSR 2 Zapasy na towary, dostawy zużywane w produkcji, materiały, produkty w toku i wyroby gotowe,

d)

rezerwy dzieli się na rezerwy z tytułu świadczeń pracowniczych i inne rezerwy, oraz

e)

kapitał podstawowy i kapitały rezerwowe dzieli się na klasy takie, jak wniesiony kapitał podstawowy, nadwyżki ceny emisyjnej powyżej wartości nominalnej udziałów oraz kapitały rezerwowe.

79

W sprawozdaniu z sytuacji finansowej lub w sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym, lub w informacjach dodatkowych jednostka ujawnia, co następuje:

a)

dla każdej klasy kapitału podstawowego:

i)

liczbę udziałów składających się na kapitał docelowy,

ii)

liczbę udziałów wyemitowanych i w pełni opłaconych oraz wyemitowanych i nie w pełni opłaconych,

iii)

wartość nominalną udziału lub stwierdzenie, że udziały nie posiadają wartości nominalnej,

iv)

uzgodnienie zmian liczby objętych udziałów na początek i na koniec okresu,

v)

prawa, przywileje i ograniczenia związane z daną klasą udziałów, włączając w to ograniczenia dotyczące prawa do dywidendy i zwrotu kapitału,

vi)

udziały/akcje własne jednostki pozostające w jej posiadaniu lub w posiadaniu jednostek zależnych i jednostek stowarzyszonych, oraz

vii)

akcje zarezerwowane dla potrzeb emisji związanych z realizacją opcji i umów sprzedaży akcji, wraz z warunkami i kwotami, oraz

b)

opis charakteru i przeznaczenia każdego kapitału rezerwowego wchodzącego w skład kapitału własnego.

80

Jednostka nieposiadająca kapitału podstawowego, na przykład spółka cywilna lub fundusz powierniczy, ujawnia informacje wymagane przez paragraf 79(a), przedstawiając zmiany, jakie nastąpiły w ciągu okresu w każdej kategorii wkładów kapitałowych oraz w prawach, przywilejach i ograniczeniach związanych z każdą kategorią wkładów kapitałowych.

Sprawozdanie z całkowitych dochodów

81

Wszystkie pozycje przychodów i kosztów ujętych w danym okresie jednostka prezentuje w

a)

pojedynczym sprawozdaniu z całkowitych dochodów, lub

b)

dwóch sprawozdaniach: sprawozdaniu przedstawiającym składniki zysków i strat (jednostkowy rachunek zysków i strat) oraz w drugim sprawozdaniu, które rozpoczyna się od zysku lub straty i przedstawia składniki innych całkowitych dochodów (sprawozdanie z całkowitych dochodów).

Informacje przedstawiane w sprawozdaniu z całkowitych dochodów

82

Sprawozdanie z całkowitych dochodów zawiera co najmniej następujące pozycje za dany okres sprawozdawczy:

a)

przychody,

b)

koszty finansowe,

c)

udział w zyskach i stratach jednostek stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięć wycenianych zgodnie z metodą praw własności,

d)

obciążenia z tytułu podatków,

e)

łączną kwotę obejmującą sumy:

i)

zysku lub straty po opodatkowaniu na działalności zaniechanej, oraz

ii)

zysku lub straty po opodatkowaniu ujętej w momencie przeszacowania do wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia lub w momencie zbycia aktywów, lub grupy (grup) do zbycia stanowiących działalność zaniechaną.

f)

zysk lub strata netto,

g)

każdy składnik innych całkowitych dochodów sklasyfikowanych według rodzaju (z wyłączeniem kwot z punku h)),

h)

udział w zyskach i stratach jednostek stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięć rozliczanych zgodnie z metodą praw własności, oraz

i)

całkowite dochody ogółem.

83

Poniższe pozycje jednostka ujawnia w sprawozdaniu z całkowitych dochodów jako podział zysku lub pokrycie straty za okres sprawozdawczy:

a)

zysk lub strata za dany okres, które można przyporządkować do:

i)

udziałów mniejszościowych, oraz

ii)

właścicieli jednostki dominującej.

b)

łączne całkowite dochody, które można przyporządkować do:

i)

udziałów mniejszości, oraz

ii)

właścicieli jednostki dominującej.

84

Jednostka może prezentować w jednostkowym rachunku zysków i strat (zob. par. 81) pozycje wymienione w paragrafie 82a)–f) oraz informacje ujawniane zgodnie z paragrafem 83a).

85

W sprawozdaniu z całkowitych dochodów oraz w jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany) jednostka prezentuje dodatkowe pozycje, grupy pozycji i sumy cząstkowe, jeżeli taki sposób prezentacji jest przydatny dla zrozumienia finansowych wyników działalności jednostki.

86

Ponieważ skutki różnych działań podejmowanych przez jednostkę, transakcji i innych zdarzeń różnią się pod względem częstotliwości występowania, możliwości generowania zysków lub strat oraz pod względem przewidywalności, ujawnienie poszczególnych elementów składających się na efektywność finansową pomaga zrozumieć osiągnięty poziom efektywności finansowej oraz dokonać projekcji efektywności finansowej jednostki. Jeśli zachodzi potrzeba wyjaśnienia elementów składających się na efektywność finansową jednostki, w sprawozdaniu z całkowitych dochodów oraz w jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany) jednostka zamieszcza dodatkowe pozycje oraz zmienia opis i kolejność pozycji. Czynnikami, które jednostka przy tym uwzględnia są istotność oraz rodzaj i funkcja pozycji przychodów i kosztów. Na przykład instytucje finansowe mogą zmieniać opisy, aby zapewnić uzyskanie informacji przydatnych dla zrozumienia działalności instytucji finansowej. Jednostka nie kompensuje przychodów i kosztów, o ile nie zostały spełnione kryteria określone w paragrafie 32.

87

Jednostka nie prezentuje żadnych pozycji przychodów lub kosztów jako pozycji nadzwyczajnych w sprawozdaniu z całkowitych dochodów ani w jednostkowym rachunku zysków i strat (o ile jest prezentowany) ani w informacjach dodatkowych.

Zysk lub strata za dany okres

88

Wszystkie osiągnięte przychody i koszty obciążające w danym okresie jednostka ujmuje w rachunku zysków i strat, chyba że MSSF wymagają lub zezwalają na inne podejście.

89

Niektóre MSSF określają okoliczności, w których jednostka ujmuje w bieżącym okresie poszczególne pozycje poza rachunkiem zysków i strat. MSR 8 reguluje dwa takie przypadki: korektę błędów oraz efekty zmian zasad (polityki) rachunkowości. Inne MSSF wymagają lub zezwalają, aby składniki innych całkowitych dochodów, które spełniają warunki definicji przychodów i kosztów zawartych w Założeniach koncepcyjnych, były wyłączone z rachunku zysków i strat (zob. paragraf 7).

Inne całkowite dochody za dany okres

90

Jednostka ujawnia kwotę podatku dochodowego odnosząca się do każdego składnika innych całkowitych dochodów, w tym odnoszącą się do korekt wynikających z przeklasyfikowania, w sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w informacjach dodatkowych.

91

Jednostka może prezentować składniki innych całkowitych dochodów:

a)

pomniejszone o odnośne skutki podatkowe, lub

b)

przed ujęciem odnośnych skutków podatkowych z wykazaniem łącznej kwoty podatku dochodowego odnoszącej się do tych składników.

92

Jednostka ujawnia korekty wynikające z przeklasyfikowania odnoszące się do składników innych całkowitych dochodów.

93

Inne MSSF określają, czy i kiedy kwoty poprzednio ujęte w innych całkowitych dochodach przenosi się do rachunku zysków i strat. Tego rodzaju przeklasyfikowanie określa się w niniejszym standardzie jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania. Korekty wynikające z przeklasyfikowania uwzględnia się razem z odnośnym składnikiem innych całkowitych dochodów w okresie, w którym korektę przenosi się do rachunku zysków i strat. Na przykład zyski zrealizowane na sprzedaży aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży ujmuje się w rachunku zysków i strat bieżącego okresu. Kwoty te mogły być ujęte w innych całkowitych dochodach jako niezrealizowane zyski w bieżącym okresie lub w okresach poprzednich. Te niezrealizowane zyski muszą zostać odjęte od innych całkowitych dochodów w okresie, w którym zrealizowane zyski zostają przeniesione do rachunku zysków i strat, aby uniknąć ich podwójnego ujęcia w całkowitych dochodach ogółem.

94

Jednostka może zaprezentować korekty wynikające z przeklasyfikowania w sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w informacjach dodatkowych. Jednostka prezentująca korekty wynikające z przeklasyfikowania w informacjach dodatkowych prezentuje składniki innych całkowitych dochodów po uwzględnieniu wszelkich odnośnych korekt wynikających z przeklasyfikowania.

95

Korekty wynikające z przeklasyfikowania powstają na przykład w wyniku zbycia jednostki działającej za granicą (zob. MSR 21), po wyłączeniu dostępnych do sprzedaży aktywów finansowych (zob. MSR 39) oraz kiedy zabezpieczana planowana transakcja wpływa na rachunek zysków i strat (zob. paragraf 100 MSR 39 w związku z zabezpieczaniem przepływów pieniężnych).

96

Korekty wynikające z przeklasyfikowania nie powstają na skutek zmian w nadwyżkach z przeszacowania ujmowanych zgodnie z MSR 16 lub MSR 38 ani z tytułu aktuarialnych zysków i strat związanych z programami określonych świadczeń ujmowanych zgodnie z paragrafem 93A MSR 19. Te składniki ujmuje się w innych całkowitych dochodach i nie przenosi się ich do rachunku zysków i strat w kolejnych okresach. Zmiany w nadwyżce z przeszacowania mogą być w późniejszych okresach przeniesione do zysków zatrzymanych po tym, kiedy składnik aktywów został zużyty lub wyłączony (zob. MSR 16 i MSR 38). Zyski i straty aktuarialne wykazuje się w zyskach zatrzymanych w okresie, w którym są ujmowane jako inne całkowite dochody (zob. MSR 19).

Informacje przedstawiane w sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w informacjach dodatkowych

97

Gdy pozycje przychodów i kosztów są istotne, jednostka ujawnia osobno ich rodzaj i kwotę.

98

Okoliczności, które powodują oddzielne ujawnianie pozycji przychodów i kosztów obejmują:

a)

odpisy aktualizujące wartość zapasów do wartości netto możliwej do uzyskania lub wartość rzeczowych aktywów trwałych do wartości odzyskiwalnej, jak również odwrócenia takich odpisów,

b)

restrukturyzację działalności jednostki, jak również odwrócenie rezerw na koszty restrukturyzacji,

c)

zbycie rzeczowych aktywów trwałych,

d)

zbycie inwestycji,

e)

działalność zaniechaną,

f)

rozliczenia z tytułu spraw sądowych, oraz

g)

inne odwrócenia rezerw.

99

Jednostka prezentuje podział kosztów ujętych w rachunku zysków i strat w układzie porównawczym (rodzajowym) albo kalkulacyjnym, biorąc za podstawę ich rodzaj lub funkcję w jednostce, w zależności od tego, która forma prezentacji dostarcza informacji, które są wiarygodna i bardziej przydatne.

100

Zachęca się jednostki do prezentowania podziału kosztów, o którym mowa w paragrafie 99 w sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w rachunku zysków i strat (o ile jest prezentowany).

101

Pozycje kosztów dzieli się w celu wyodrębnienia elementów składających się na efektywność finansową jednostki, różniących się pod względem częstotliwości występowania, możliwości generowania zysków lub strat oraz przewidywalności. Informacje te przekazuje się na jeden z dwóch sposobów.

102

Pierwszy sposób to metoda prezentacji kosztów w układzie porównawczym (rodzajowym). Jednostka grupuje koszty w rachunku zysków i strat zgodnie z ich rodzajem (na przykład amortyzacja, koszty zakupu materiałów, koszty transportu, świadczenia pracownicze, koszty reklamy) i nie przypisuje ich do poszczególnych funkcji w jednostce. Metodę tę łatwo jest stosować, gdyż nie zachodzi potrzeba przypisywania kosztów do poszczególnych funkcji Przykład klasyfikacji dokonanej z zastosowaniem metody prezentacji kosztów w układzie porównawczym (rodzajowym) przedstawia się następująco:

Przychody

 

X

Pozostałe przychody

 

X

Zmiana stanu zapasów wyrobów gotowych i produkcji w toku

X

 

Zużycie surowców i materiałów

X

 

Świadczenia pracownicze

X

 

Amortyzacja

X

 

Pozostałe koszty

X

 

Koszty ogółem

 

(X)

Wynik finansowy brutto

 

X

103

Drugi sposób zwany jest metodą prezentacji kosztów w układzie funkcjonalnym (kalkulacyjnym) lub metodą „kosztu własnego sprzedaży”, zgodnie z którą koszty klasyfikuje się zgodnie z ich funkcją, na przykład jako koszty sprzedaży czy ogólnego zarządu. Jako wymóg minimum, w tym przypadku jednostka ujawnia koszt własny sprzedaży oddzielnie od innych kosztów. Taka metoda może dostarczyć użytkownikom bardziej przydatnych informacji niż klasyfikacja kosztów w układzie porównawczym (rodzajowym), ale przypisanie kosztów do poszczególnych funkcji może wymagać arbitralnego przyporządkowania i wiąże się w dużej mierze z subiektywną oceną. Przykład klasyfikacji metodą kosztów w układzie funkcjonalnym (kalkulacyjnym) przedstawia się następująco:

Przychody

X

 

Koszt własny sprzedaży

(X)

 

Zysk brutto na sprzedaży

X

 

Pozostałe przychody

X

 

Koszty sprzedaży

(X)

 

Koszty ogólnego zarządu

(X)

 

Pozostałe koszty

(X)

 

Wynik finansowy brutto

X

 

104

Jednostka stosująca metodę prezentacji kosztów w układzie funkcjonalnym ujawnia dodatkowe informacje o kosztach w układzie porównawczym (rodzajowym), w tym kwotę amortyzacji i świadczeń pracowniczych.

105

Wybór pomiędzy prezentacją kosztów w układzie funkcjonalnym, a w układzie porównawczym zależy od czynników historycznych, uwarunkowań danego sektora, jak i rodzaju działalności jednostki. Obie metody prezentują koszty, które mogą się zmieniać, pośrednio lub bezpośrednio wraz ze zmianą wielkości sprzedaży lub produkcji jednostki. Ponieważ każda z tych metod odpowiada potrzebom różnych rodzajów jednostek, niniejszy standard wymaga od kierownictwa dokonania wyboru prezentacji, która jest wiarygodna i bardziej przydatna. Ponieważ jednak informacje o kosztach w układzie porównawczym (rodzajowym) są użyteczne przy prognozowaniu przyszłych przepływów pieniężnych, wymagane jest przedstawianie dodatkowych informacji, jeśli stosowana jest metoda prezentacji kosztów w układzie funkcjonalnym. W paragrafie 104 „świadczenia pracownicze” mają takie samo znaczenie, jak w MSR 19.

Sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym

106

Jednostka przedstawia sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym, prezentujące:

a)

całkowite dochody ogółem za okres pokazujące oddzielnie łączne kwoty przypadające właścicielom jednostki dominującej oraz udziałom mniejszości, oraz

b)

dla każdego składnika kapitału własnego wpływ retrospektywnego zastosowania zmian zasad (polityki) rachunkowości lub retrospektywnych przekształceń dokonanych zgodnie z MSR 8,

c)

kwoty transakcji z właścicielami występującymi w charakterze udziałowców, wykazując odrębnie wkłady dokonane przez właścicieli oraz wypłaty na rzecz właścicieli, oraz

d)

uzgodnienie wartości bilansowej każdego składnika kapitału własnego na początek i na koniec okresu, wraz z oddzielnym ujawnieniem każdej zmiany stanu.

107

Jednostka prezentuje w sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym lub w informacji dodatkowej kwotę dywidend ujętą jako wypłaty na rzecz właścicieli w trakcie okresu oraz kwotę dywidendy przypadającą na jedną akcję.

108

Składniki kapitału własnego, o których mowa w paragrafie 106, obejmują na przykład każdą klasę kapitału wniesionego, łączne saldo każdej klasy innych całkowitych dochodów oraz zyski zatrzymane.

109

Zmiany w kapitale własnym jednostki pomiędzy początkiem i końcem okresu sprawozdawczego odzwierciedlają przyrost lub spadek jej aktywów netto w ciągu okresu. Z wyjątkiem zmian wynikających z transakcji przeprowadzanych z właścicielami występującymi w charakterze udziałowców (takich, jak wpłaty na kapitał, odkupienie własnych instrumentów kapitałowych przez jednostkę, czy wypłata dywidendy) oraz kosztów związanych bezpośrednio z takimi transakcjami, ogólna zmiana stanu kapitału własnego w okresie odpowiada łącznej kwocie przychodów i kosztów, w tym zysków i strat wygenerowanych z działalności gospodarczej jednostki w tym okresie.

110

Jeśli spełnienie tego wymogu jest możliwe w praktyce, MSR 8 wymaga retrospektywnego ujęcia efektu zmian zasad (polityki) rachunkowości, z wyjątkiem sytuacji, gdy przepisy przejściowe określone w innym MSSF wymagają innego podejścia. MSR 8 wymaga również retrospektywnej korekty błędów w przypadkach, kiedy jest to możliwe w praktyce. Retrospektywne korekty i retrospektywne przekształcenia nie mają charakteru zmian dokonywanych w kapitale własnym, ale są korektami stanu początkowego zysków zatrzymanych, z wyjątkiem sytuacji, gdy MSSF wymaga retrospektywnej korekty innego składnika kapitału własnego. Paragraf 106 b) wymaga ujawnienia w sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym łącznej kwoty korekt dla każdego składnika kapitału własnego wynikających ze zmian w zasadach (polityce) rachunkowości osobno od korekt błędów. Korekty te są ujawniane dla każdego poprzedniego okresu i początku okresu bieżącego.

Sprawozdanie z przepływów pieniężnych

111

Informacje o przepływach pieniężnych dostarczają użytkownikom sprawozdań finansowych podstawę do oceny zdolności jednostki do generowania środków pieniężnych i ich ekwiwalentów oraz do oceny potrzeb jednostki związanych z wykorzystywaniem tych przepływów. MSR 7 określa wymagania dotyczące prezentacji sprawozdania z przepływów pieniężnych.

Informacje dodatkowe

Struktura

112

Informacje dodatkowe:

a)

prezentują informacje na temat podstawy sporządzenia sprawozdania finansowego i szczegółowych stosowanych zasad (polityki) rachunkowości zgodnie z paragrafami 117-124,

b)

ujawniają informacje wymagane przez MSSF, jeżeli nie są one prezentowane gdzie indziej w sprawozdaniu finansowym, oraz

c)

dostarczają informacji, które nie są prezentowane gdzie indziej w sprawozdaniu finansowym, lecz są potrzebne do jego zrozumienia.

113

Jednostka prezentuje informacje dodatkowe w sposób usystematyzowany, jeśli jest to możliwe w praktyce. Jednostka w odniesieniu do każdej pozycji zawartej w sprawozdaniu z sytuacji finansowej oraz w sprawozdaniu z całkowitych dochodów, w jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany), w sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym i w sprawozdaniu z przepływów pieniężnych zamieszcza odsyłacze do wszelkich odnośnych informacji zawartych w informacjach dodatkowych.

114

Zazwyczaj informacje dodatkowe jednostka przedstawia w następującej kolejności, która pomaga użytkownikom w zrozumieniu sprawozdania finansowego i porównaniu go ze sprawozdaniami finansowymi innych jednostek:

a)

stwierdzenie zgodności z MSSF (zob. paragraf 16),

b)

podsumowanie istotnych zasad (polityki) rachunkowości (zob. paragraf 117),

c)

informacje uzupełniające do każdej pozycji zaprezentowanej w sprawozdaniu z sytuacji finansowej, w sprawozdaniu z całkowitych dochodów, w jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany), w sprawozdaniu ze zmian w kapitale własnym i w sprawozdaniu z przepływów pieniężnych w kolejności, w której poszczególne sprawozdania (sprawozdania ze) i zawarte w nich pozycje są prezentowane, oraz

d)

inne informacje dotyczące:

i)

zobowiązań warunkowych (zob. MSR 37) oraz nieujętych zobowiązań wynikających z zawartych umów, oraz

ii)

informacji niefinansowych, np. cele i polityka zarządzania ryzykiem finansowym jednostki (zob. MSSF 7).

115

Niekiedy może być potrzebne lub pożądane wprowadzenie zmiany kolejności pewnych pozycji w informacjach dodatkowych. Na przykład informacje o zmianach wartości godziwej ujmowanej w rachunku zysków i strat mogą być połączone z informacjami o terminie wymagalności instrumentów finansowych, mimo że pierwsze z nich odnoszą się do sprawozdania z całkowitych dochodów lub jednostkowego rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany), a drugie sprawozdania z sytuacji finansowej. Tym niemniej, w stopniu w jakim jest to wykonalne, jednostka zapewnia usystematyzowaną strukturę informacji dodatkowych.

116

Jednostka może prezentować informacje na temat podstawy sporządzenia sprawozdania finansowego i zasad (polityki) rachunkowości jako oddzielną część sprawozdania finansowego.

Ujawnianie zasad (polityki) rachunkowości

117

Jednostka ujawnia w podsumowaniu znaczących zasad (polityki) rachunkowości:

a)

zasadę (zasady) wyceny zastosowaną(e) przy sporządzaniu sprawozdania finansowego, oraz

b)

inne stosowane zasady (politykę) rachunkowości, które są potrzebne do zrozumienia sprawozdania finansowego.

118

Ważne jest, aby poinformować użytkowników o zastosowanej w sprawozdaniu finansowym zasadzie (zasadach) wyceny (na przykład koszt historyczny, aktualna cena nabycia, wartość netto możliwa do uzyskania, wartość godziwa lub wartość odzyskiwalna), ponieważ tworzą one podstawę sporządzenia całego sprawozdania finansowego mającą istotny wpływ na analizy przeprowadzane przez użytkowników. Jeżeli w sprawozdaniu finansowym jednostka stosuje więcej niż jedną zasadę wyceny, na przykład wówczas, gdy dokonuje się aktualizacji wyceny pewnych klas aktywów, wystarczy wskazać kategorie aktywów lub zobowiązań, których dotyczy dana zasada wyceny.

119

Podejmując decyzję o ujawnieniu konkretnej zasady (polityki) rachunkowości, kierownictwo bierze pod uwagę to, czy informacja taka pomogłaby użytkownikom w zrozumieniu sposobu, w jaki transakcje, inne zdarzenia i warunki wpływają na efektywność finansową i sytuację finansową jednostki. Ujawnienie konkretnych zasad (polityki) rachunkowości jest szczególnie przydatne dla użytkowników, gdy zasady te są wybrane spośród alternatyw dopuszczonych w MSSF. Przykładem może być ujawnienie czy inwestor ujmuje swój udział we współkontrolowanej jednostce używając metody konsolidacji proporcjonalnej czy metody praw własności (zob. MSR 31 Udziały we wspólnych przedsięwzięciach). Niektóre MSSF szczegółowo wymagają ujawnienia konkretnych zasad (polityki) rachunkowości, w tym zasad przyjętych w wyniku wyboru dokonanego przez kierownictwo spośród różnych zasad, które są dozwolone. Na przykład, MSR 16 wymaga ujawnienia zasad wyceny dla klas rzeczowych aktywów trwałych.

120

Każda jednostka bierze pod uwagę charakter swojej działalności oraz zasady rachunkowości, jakich ujawnienia użytkownicy jej sprawozdań finansowych oczekiwaliby od tego rodzaju jednostki. Na przykład od jednostki podlegającej podatkowi dochodowemu oczekuje się informacji o zasadach rachunkowości dotyczących podatku dochodowego, w tym na temat aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego. W przypadku, gdy jednostka prowadzi znaczącą działalność zagraniczną lub dokonuje istotnych transakcji w walutach obcych, oczekiwane byłoby ujawnienie zasad (polityki) rachunkowości dotyczących ujmowania zysków i strat z tytułu różnic kursowych.

121

Dana zasada rachunkowości może być istotna z powodu charakteru działalności prowadzonej przez jednostkę nawet, jeśli kwoty za okres bieżący i za okresy poprzedzające nie są istotne. Właściwe jest również ujawnienie każdej istotnej zasady (polityki) rachunkowości, która nie jest wymagana przez MSSF, lecz jest wybrana i stosowana przez jednostkę zgodnie z MSR 8.

122

Jednostka ujawnia w podsumowaniu znaczących zasad (polityki) rachunkowości lub w innych informacjach dodatkowych subiektywne oceny, poza tymi, które wymagają szacunków (zob. paragraf 125), których dokonało kierownictwo w procesie stosowania zasad (polityki) rachunkowości jednostki, a które mają najbardziej istotny wpływ na kwoty ujęte w sprawozdaniu finansowym.

123

W trakcie procesu stosowania zasad (polityki) rachunkowości kierownictwo dokonuje różnych subiektywnych ocen, poza tymi, które wymagają szacunków, mogących istotnie wpłynąć na kwoty ujęte w sprawozdaniu finansowym. Na przykład, kierownictwo dokonuje subiektywnych ocen w przypadku ustalania:

a)

czy aktywa finansowe są inwestycjami utrzymywanymi do terminu wymagalności,

b)

momentu, w którym następuje przeniesienie na inne jednostki zasadniczo całego ryzyka i korzyści wynikających z posiadania aktywów finansowych i aktywów w ramach leasingu,

c)

czy treść ekonomiczna transakcji wskazuje na to, że konkretna transakcja sprzedaży dóbr jest umową o charakterze finansowym i nie powoduje powstania przychodu, oraz

d)

czy treść ekonomiczna relacji pomiędzy jednostką a jednostką specjalnego przeznaczenia wskazuje na to, że jednostka specjalnego przeznaczenia jest kontrolowana przez jednostkę.

124

Niektóre ujawnienia dokonane zgodnie z paragrafem 122 są wymagane przez inne MSSF. Na przykład MSR 27 wymaga, aby jednostka ujawniła przyczynę, dla której udział własnościowy jednostki nie daje podstawy do uznania wywierania kontroli w przypadku podmiotu, w którym dokonano inwestycji i który nie jest uznawany za jednostkę zależną, mimo, że więcej niż połowa głosów lub potencjalnych głosów jest w posiadaniu jednostki bezpośrednio, lub pośrednio poprzez jej jednostki zależne. MSR 40 Nieruchomości inwestycyjne wymaga ujawnienia kryteriów przyjętych przez jednostkę w celu odróżnienia nieruchomości inwestycyjnej od nieruchomości zajmowanej przez właściciela i od nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży w ramach zwykłej działalności jednostki, w przypadku, gdy odpowiednia klasyfikacja nieruchomości jest trudna.

Przyczyny niepewności szacunków

125

Jednostka ujawnia informacje dotyczące głównych założeń dotyczących przyszłości oraz innych podstawowych przyczyn niepewności szacunków na koniec okresu sprawozdawczego, co do których istnieje znaczące ryzyko spowodowania istotnych korekt wartości bilansowej aktywów i zobowiązań w trakcie kolejnego roku obrotowego. W przypadków takich aktywów i zobowiązań informacja dodatkowa powinna zawierać szczegóły dotyczące:

a)

ich rodzaju, oraz

b)

wartość bilansową na koniec okresu sprawozdawczego.

126

Ustalenie wartości bilansowej niektórych aktywów i zobowiązań wymaga oszacowania wpływu niepewnych przyszłych zdarzeń na te aktywa i zobowiązania na koniec okresu sprawozdawczego. Na przykład, w przypadku braku aktualnych danych dotyczących cen rynkowych, szacunki zorientowane na przyszłość są niezbędne do ustalenia wartości odzyskiwalnej klas rzeczowych aktywów trwałych, efektów technologicznego starzenia się zapasów, rezerw zależnych od przyszłych wyników toczących się postępowań sądowych oraz długoterminowych zobowiązań z tytułu świadczeń pracowniczych, takich jak zobowiązania emerytalne. Szacunki te zawierają założenia dotyczące pozycji takich, jak korekta z tytułu ryzyka dotyczącego przepływów pieniężnych lub stóp dyskontowych, przyszłych zmian w poziomie wynagrodzeń oraz przyszłych zmian cen mających wpływ na inne koszty.

127

Założenia oraz inne źródła niepewności dotyczące szacowania ujawniane zgodnie z paragrafem 125 dotyczą szacunków wymagających od kierownictwa najtrudniejszych, subiektywnych lub złożonych ocen. Wzrost liczby zmiennych i założeń wpływających na prawdopodobny przyszły rozkład niepewności powoduje, że oceny są bardziej subiektywne i złożone, co powoduje równoczesny wzrost ryzyka wystąpienia istotnej korekty dotyczącej wartości bilansowej aktywów i zobowiązań.

128

Ujawnienia wymienione w paragrafie 125 nie są wymagane dla aktywów i zobowiązań, co do których istnieje znaczące ryzyko, że ich wartości bilansowe mogą się istotnie zmienić w trakcie kolejnego roku obrotowego, jeśli na koniec okresu sprawozdawczego są one wycenione według wartości godziwej na podstawie aktualnych cen rynkowych. Takie wartości godziwe mogą zmienić się w sposób istotny w ciągu kolejnego roku obrotowego, ale zmiany te nie będą skutkiem założeń lub innych źródeł niepewności dotyczących szacunków występującej na koniec okresu sprawozdawczego.

129

Ujawnienia wymienione w paragrafie 125 jednostka prezentuje w sposób ułatwiający użytkownikom sprawozdań finansowych zrozumienie ocen dokonanych przez kierownictwo dotyczących przyszłości oraz innych głównych źródeł niepewności dotyczących szacunków. Charakter i zakres dostarczonych informacji zmienia się w zależności od charakteru założeń i innych okoliczności. Przykładami ujawnień dokonywanych przez jednostkę są:

a)

charakter założeń lub innych niepewności dotyczących szacunków,

b)

wrażliwość wartości bilansowych na metody, założenia i szacunki będące podstawą ich kalkulacji, włączając w to podanie przyczyny wrażliwości,

c)

przewidywany status niepewności i zakres możliwych prawdopodobnych rozwiązań w trakcie kolejnego roku obrotowego, które miałyby wpływ na wartości bilansowe aktywów i zobowiązań, oraz

d)

wytłumaczenie zmian dokonanych w poprzednich założeniach wpływających na te aktywa i zobowiązania, jeśli niepewność nadal istnieje.

130

Standard nie wymaga od jednostki, aby ujawniała informacje dotyczące budżetów czy prognoz w ujawnieniach wymaganych w paragrafie 125.

131

Czasami ujawnienie zakresu możliwych skutków założeń lub innych źródeł niepewności dotyczących szacunków na koniec okresu sprawozdawczego jest niewykonalne w praktyce. W takich przypadkach jednostka ujawnia, że na podstawie obecnej wiedzy, jest prawdopodobne, że w trakcie kolejnego roku obrotowego skutki mogą być odmienne od zakładanych, a zatem mogą spowodować istotną korektę wartości bilansowych aktywów i zobowiązań. W każdym przypadku jednostka ujawnia charakter i wartość bilansową określonych aktywów lub zobowiązań (lub klas aktywów lub zobowiązań), na które ma wpływ dane założenie.

132

Ujawnienia wymagane przez paragraf 122 dotyczące ocen dokonywanych przez kierownictwo w procesie stosowania zasad (polityki) rachunkowości jednostki, nie dotyczą ujawnienia źródeł niepewności szacunków, o których mowa w paragrafie 125.

133

Inne MSSF wymagają ujawniania niektórych założeń, których ujawnienie niezależnie od tego byłoby wymagane przez paragraf 125. Na przykład, MSR 37 wymaga ujawnienia, w określonych okolicznościach, głównych założeń dotyczących przyszłych wydarzeń mających wpływ na poszczególne klasy rezerw. MSSF 7 wymaga ujawniania znaczących założeń przyjętych przez jednostkę przy szacowaniu wartości godziwej aktywów finansowych i zobowiązań finansowych, które są wykazywane według wartości godziwej. MSR 16 wymaga ujawniania znaczących założeń przyjętych przez jednostkę przy szacowaniu wartości godziwej przeszacowanych pozycji rzeczowych aktywów trwałych.

Kapitał

134

Jednostka ujawnia informacje umożliwiające użytkownikom sprawozdania finansowego ocenę celów, zasad i procesów służących zarządzaniu kapitałem.

135

W celu spełnienia wymogów paragrafu 134 jednostka ujawnia następujące informacje:

(a)

informacje jakościowe dotyczące jej celów, zasad i procesów zarządzania kapitałem, w tym między innymi:

i)

opis składników zarządzanego kapitału,

ii)

w przypadku gdy na jednostce spoczywają nałożone zewnętrznie wymogi kapitałowe – charakter tych wymogów oraz sposób uwzględnienia tych wymogów w zarządzaniu kapitałem, oraz

iii)

sposób, w jaki jednostka wypełnia cele dotyczące zarządzanego kapitału.

b)

podsumowanie danych ilościowych dotyczących składników zarządzanego kapitału. Niektóre jednostki postrzegają niektóre zobowiązania finansowe (np. niektóre formy długu podporządkowanego) jako element kapitału W opinii innych jednostek kapitał nie obejmuje pewnych składników kapitału własnego (np. składników wynikających z zabezpieczania przepływów pieniężnych),

c)

wszelkie zmiany w a) i b) w stosunku do poprzedniego okresu,

d)

informacje na temat tego, czy podczas okresu jednostka zastosowała się do nałożonych zewnętrznie wymogów kapitałowych, którym podlega,

e)

w przypadku gdy jednostka nie zastosowała się do takich nałożonych zewnętrznie wymogów kapitałowych – konsekwencje takiego niezastosowania się.

Wymienione ujawnienia są oparte na informacjach dostarczanych wewnętrznie kluczowemu personelowi kierowniczemu.

136

Jednostka może zarządzać kapitałem na wiele sposobów i może podlegać wielu różnym wymogom kapitałowym. Na przykład konglomeraty finansowe mogą obejmować jednostki prowadzące działalność ubezpieczeniową oraz bankową; jednostki te mogą również prowadzić działalność w kilku jurysdykcjach. Jeśli łączne ujawnienie wymogów kapitałowych oraz sposobu zarządzania kapitałem dostarczałoby nieprzydatnych informacji bądź mogłoby wprowadzać w błąd użytkownika sprawozdania finansowego co do tego, jakie są zasoby kapitałowe jednostki, ujawnia ona informacje oddzielnie na temat każdego wymogu kapitałowego, któremu podlega.

Pozostałe ujawnienia

137

Jednostka ujawnia w informacjach dodatkowych:

a)

kwotę dywidend zaproponowanych lub uchwalonych do dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego do publikacji, ale nie ujętych jako przekazane posiadaczom akcji w trakcie okresu oraz kwotę dywidendy przypadającą na jedną akcję, oraz

b)

kwotę jakichkolwiek nieujętych skumulowanych dywidend z tytułu posiadania udziałów (akcji) uprzywilejowanych co do dywidend.

138

Jednostka ujawnia następujące informacje, jeśli nie uczyniła tego gdzie indziej, w informacjach publikowanych łącznie ze sprawozdaniem finansowym:

a)

siedzibę i formę prawną jednostki, kraj, w którym została zarejestrowana oraz adres zarejestrowanej siedziby (lub podstawowego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie są one tożsame),

b)

opis charakteru oraz podstawowego zakresu działalności jednostki, oraz

c)

nazwę jednostki dominującej oraz jednostki dominującej najwyższego szczebla w grupie.

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE ORAZ DATA WEJŚCIA W ŻYCIE

139

Jednostka stosuje niniejszy standard w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jeżeli jednostka zastosuje niniejszy standard w odniesieniu do wcześniejszego okresu, to ujawnia ten fakt.

WYCOFANIE MSR 1 (ZAKTUALIZOWANEGO W 2003 R.)

140

Niniejszy standard zastępuje MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych zaktualizowany w 2003 r. i zmieniony w 2005 r.

Załącznik

Zmiany innych postanowień

Zmiany podane w niniejszym załączniku stosuje się w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje niniejszy standard w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.

A1   [Zmiany nie mają zastosowania do właściwej treści ponumerowanych standardów.]

A2   [Zmiany nie mają zastosowania do właściwej treści ponumerowanych standardów.]

A3   W Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej (obejmujących również Międzynarodowe Standardy Rachunkowości i interpretacje) oraz we wprowadzeniach do MSSF, następujące określenia zostały zmienione w sposób podany poniżej, chyba że niniejszy załącznik stanowi inaczej.

[Zmiany nie mają zastosowania do wersji polskiej]

„rachunek zysków i strat” zmieniono na „sprawozdanie z całkowitych dochodów”

„bilans” zmieniono na „sprawozdanie z sytuacji finansowej”

„rachunek przepływów pieniężnych” zmieniono na „sprawozdanie z przepływów pieniężnych”

„dzień bilansowy” zmieniono na „koniec okresu sprawozdawczego”

„kolejny dzień bilansowy” zmieniono na „koniec kolejnego okresu sprawozdawczego”

„każdy dzień bilansowy” zmieniono na „koniec każdego okresu sprawozdawczego”

„po dniu bilansowym” zmieniono na „po zakończeniu okresu sprawozdawczego”

„dzień sprawozdawczy” zmieniono na „koniec okresu sprawozdawczego”

„każdy dzień sprawozdawczy” zmieniono na „koniec każdego okresu sprawozdawczego”

„ostatni roczny dzień sprawozdawczy” zmieniono na „koniec ostatniego rocznego okresu sprawozdawczego”

„posiadacze kapitału własnego” zmieniono na „właściciele” (za wyjątkiem MSR 33 Zysk przypadajacy na jedną akcję)

„usunięty z kapitału własnego i ujęty w rachunku zysków i strat” oraz „usunięty z kapitału własnego i włączony do rachunku zysków i strat” zmieniono na „przeniesiony z kapitału własnego do zysków i strat jako korekta wynikająca z przeklasyfikowania”

„Standard lub interpretacja” zmieniono na „MSSF”

„Standard lub interpretacja” zmieniono na „MSSF”

„Standard lub interpretacja” zmieniono na „MSSF” (za wyjątkiem paragrafu 5 MSR 8 Zasady rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów.)

Odwołania do bieżącej wersji MSR 7 Rachunek przepływów pieniężnych zmieniono na MSR 7 Sprawozdanie z przepływów pieniężnych

Odwołania do obecnej wersji MSR 10 Zdarzenia następujące po dniu bilansowym zmieniono na MSR 10 Zdarzenia po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

MSSF 1   Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy

A4   MSSF 1 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Paragrafy 6 i 7 zmieniono w następujący sposób:

„6

Jednostka sporządza i prezentuje sprawozdanie ze stanu początkowego sytuacji finansowej na dzień przejścia na MSSF. Jest to punkt wyjścia dla prowadzenia rachunkowości zgodnie z MSSF.

7

Jednostka … Te zasady (polityka) rachunkowości powinny być zgodne z postanowieniami każdego z MSSF obowiązującego na koniec pierwszego okresu sprawozdawczego, w którym zastosowano MSSF, z wyjątkiem sytuacji określonych w paragrafach 13–34B i 37.”

Przykład następujący po paragrafie 8 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Odwołania do lat „2003 do 2005” zmieniono odpowiednio na „20X3 do 20X5”.

Paragrafy „Wprowadzenia” oraz „Zastosowania wymogów” zmieniono w następujący sposób:

„Wprowadzenie

Koniec pierwszego okresu sprawozdawczego jednostki A, w którym po raz pierwszy zastosowała MSSF przypada na 31 grudnia 20X5 r. Jednostka A postanowiła zaprezentować w tym sprawozdaniu finansowym dane porównawcze tylko za jeden rok obrotowy (zob. paragraf 36) …

Zastosowanie wymogów

Jednostka A … przy:

a)

sporządzaniu i prezentowaniu sprawozdania ze stanu początkowego sytuacji finansowej według MSSF na dzień 1 stycznia 20X4 r. oraz”

Paragrafy 10, 12 a) i 21 zmieniono w następujący sposób:

„10

Z zastrzeżeniem paragrafów od 13 do 34B, w sprawozdaniu ze stanu początkowego sytuacji finansowej sporządzonym według MSSF: …

12

Niniejszy MSSF ustala dwie kategorie zwolnień od zasady mówiącej, że sprawozdanie ze stanu początkowego sytuacji finansowej sporządzone według MSSF powinno być zgodne z każdym MSSF:

a)

paragrafy od 13 do 25I przewidują zwolnienia ze stosowania niektórych wymogów pozostałych MSSF,

21

MSR 21 Skutki zmian kursów wymiany walut obcych wymaga od jednostki, aby:

a)

Ujmowała niektóre różnice wynikające z przeliczenia na walutę jako inne całkowite dochody i wykazywała w kwocie zakumulowanej jako odrębny składnik kapitału własnego oraz

b)

w związku ze zbyciem jednostki działającej za granicą, przeniosła dotyczące tej jednostki skumulowane różnice wynikające z przeliczenia na walutę obcą (w tym, jeśli ma to zastosowanie, zyski i straty z tytułu odnośnych zabezpieczeń) z kapitału własnego do zysków i strat jako część zysku lub straty ze zbycia.”

W paragrafie 32 odwołania do lat „2003 do 2004” zmieniono odpowiednio na „20X4 do 20X5”.

Paragrafy 32, 35 oraz 36 zmieniono w następujący sposób:

„32

Jednostka … Powinna natomiast odzwierciedlić te nowe informacje jako zyski lub straty (lub jeśli to odpowiednie, w innych dochodach) za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 20X4 r.

35

Z wyjątkiem okoliczności przedstawionych w paragrafie 37, niniejszy MSSF nie zawiera zwolnień ze stosowania zawartych w pozostałych MSSF wymogów dotyczących prezentacji i ujawniania informacji.

36

W celu spełnienia wymogów MSR 1 jednostka w swoim pierwszym sprawozdaniu finansowym sporządzonym zgodnie z MSSF zamieszcza przynajmniej trzy sprawozdania z sytuacji finansowej, dwa sprawozdania z całkowitych dochodów, dwa jednostkowe rachunki zysków i strat (jeśli są prezentowane), dwa sprawozdania z przepływów pieniężnych, dwa sprawozdania ze zmian w kapitale własnym oraz odnośne informacje dodatkowe obejmujące dane porównawcze.”

Paragrafy 36A–36C oraz nagłówki nad nimi zostały usunięte.

Paragrafy 39 i 45 a) zmieniono w następujący sposób:

„39

W celu zachowania zgodności z paragrafem 38, pierwsze sprawozdanie finansowe jednostki sporządzone zgodnie z MSSF powinno zawierać: …

a)

(ii)

koniec … wcześniej stosowane ogólnie przyjęte zasady rachunkowości

b)

Uzgodnienie z całkowitymi dochodami ogółem zestawionymi w oparciu o MSSF za ostatni okres prezentowany w najnowszym rocznym sprawozdaniu finansowym, Punktem wyjścia dla tego uzgodnienia powinny być całkowite dochody ogółem zestawione w oparciu o wcześniej stosowne ogólnie przyjęte zasady rachunkowości za ten sam okres lub, jeśli jednostka nie prezentowała takiej łącznej kwoty, punktem wyjścia powinien być rachunek zysków lub strat sporządzony w oparciu o wcześniej stosowne ogólnie przyjęte zasady rachunkowości.

c)

45

W celu zachowania zgodności …

a)

Każdy taki śródroczny raport finansowy powinien, o ile jednostka prezentowała śródroczny raport finansowy za porównywalny śródroczny okres bezpośrednio poprzedzającego roku obrotowego, zawierać:

(i)

kapitału własnego ustalonego zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości na zakończenie tego porównywalnego śródrocznego okresu z kapitałem własnym ustalonym na tę datę zgodnie z MSSF oraz

(ii)

uzgodnienie z całkowitymi dochodami ogółem zestawionymi w oparciu o MSSF za ten ostatni porównywalny okres śródroczny (bieżący i od początku roku do danego dnia), Punktem wyjścia dla tego uzgodnienia powinny być całkowite dochody ogółem zestawione w oparciu o wcześniej stosowane ogólnie przyjęte zasady rachunkowości za ten sam okres lub, jeśli jednostka nie prezentowała takiej łącznej kwoty, punktem wyjścia powinien być rachunek zysków lub strat sporządzony w oparciu o wcześniej stosowane ogólnie przyjęte zasady rachunkowości.”

Paragraf 47C został usunięty.

Dodano paragraf 47H w następującym brzmieniu:

„47H

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto zmienił paragrafy 6, 7, 8 (Przykład), 10, 12(a), 21, 32, 35, 36, 39(b) i 45(a), Załącznik A i paragraf B2(i) w Załączniku B, oraz doprowadził do usunięcia paragrafów 36A–36C i 47C. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

W załączniku A definicje terminów zmieniono w następujący sposób:

„Pierwszy okres sprawozdawczy, w którym zastosowano MSSF

Ostatni okres sprawozdawczy, którego dotyczy pierwsze sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z MSSF.

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF)

Standardy i interpretacje przyjęte przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB). Składają się one z:

a)

b)

c)

Interpretacji wydanych przez Komitet ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC) lub istniejący wcześniej Stały Komitet ds. Interpretacji (SIC).”

W załączniku A definicję bilansu otwarcia według MSSF zmieniono w następujący sposób:

„Zgodne z MSSF sprawozdanie ze stanu początkowego sytuacji finansowej

Sprawozdanie z sytuacji finansowej jednostki sporządzone na dzień przejścia na MSSF”

W załączniku A definicja dnia sprawozdawczego została usunięta.

W załączniku B paragraf B2i) zmieniono w następujący sposób:

„B2

Jeżeli jednostka stosująca MSSF po raz pierwszy …

(i)

Jeżeli jednostka stosująca MSSF po raz pierwszy ujęła wartość firmy zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości jako zmniejszenie kapitału własnego:

(i)

nie powinna ujmować tej wartości firmy w sporządzonym według MSSF sprawozdaniu ze stanu początkowego sytuacji finansowej. Ponadto nie powinna przenosić wartości firmy do zysków i strat, w przypadku zbycia jednostki zależnej lub gdy nastąpiła utrata wartości inwestycji w jednostkę zależną.”

MSSF 4   Umowy ubezpieczeniowe

A5   Zawarte w MSSF 4 paragrafy 30 i 39A(a) zmieniono w następujący sposób:

„30

W ramach niektórych metod rachunkowości … odnośną korektę dotyczącą stanu zobowiązań ubezpieczeniowych (lub odroczonych kosztów akwizycji albo wartości niematerialnych) ujmuje się jako inne całkowite dochody wtedy i tylko wtedy, gdy niezrealizowane zyski i straty zostały ujęte w innych całkowitych dochodach. Ta praktyka …

39A

W celu zachowania zgodności …

a)

Analizą wrażliwości, która pokazuje, jak wpłynęłyby na zyski lub straty oraz kapitał własny, zmiany zaistniałe w odnośnej zmiennej ryzyka, które mogły w uzasadniony sposób wystąpić na koniec okresu sprawozdawczego, metody i założenia stosowane przy sporządzaniu analizy wrażliwości oraz wszelkie zmiany metod i założeń przyjętych we wcześniejszym okresie. Jednakże:”

Dodano paragraf 41B w następującym brzmieniu:

„41B

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię zastosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 30. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSSF 5   Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży i działalność zaniechana

A6   MSSF 5 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Paragraf 3 (zaktualizowany w 2003 r.) został usunięty.

W paragrafie 28 „w tej samej pozycji rachunku zysków i strat” zmieniono na „w tej samej pozycji sprawozdania z całkowitych dochodów”

Dodano paragraf 33A w następującym brzmieniu:

„33A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.), część określoną jako związaną z działalnością zaniechaną prezentuje się w tym jednostkowym rachunku.”

W paragrafie 38 „ujęty bezpośrednio w kapitale własnym” zmieniono na „ujęty w innych całkowitych dochodach”.

Dodano paragraf 44A w następującym brzmieniu:

„44A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię zastosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wprowadził zmiany do paragrafów 3 i 38 oraz dodał paragraf 33A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

W załączniku A definicje terminu aktywa obrotowe zmieniono w następujący sposób:

„Jednostka klasyfikuje aktywa jako obrotowe (krótkoterminowe), jeżeli:

a)

oczekuje, że zrealizuje składnik aktywów lub zamierza go sprzedać lub zużyć w toku normalnego cyklu operacyjnego,

b)

jest w posiadaniu składnika aktywów przede wszystkim z przeznaczeniem do obrotu,

c)

oczekuje, że składnik aktywów zostanie zrealizowany w ciągu dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego lub

d)

składnik aktywów stanowi środki pieniężne lub ich ekwiwalenty (zgodnie z definicją w MSR 7), chyba że występują ograniczenia dotyczące jego wymiany, czy wykorzystania do zaspokojenia zobowiązania w ciągu przynajmniej dwunastu miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego.”

MSSF 7   Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji

A7   MSSF 7 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Nagłówek nad paragrafem 20 zmieniono w następujący sposób:

„Sprawozdanie z całkowitych dochodów”

Paragraf 20 zmieniono w następujący sposób:

„20

Jednostka ujawnia następujące pozycje przychodów, kosztów, zysków lub strat w sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w informacji dodatkowej:

a)

zyski lub straty netto z tytułu:

(i)

(ii)

aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży, wykazując odrębnie kwotę zysków lub strat ujętych jako inne całkowite dochody w ciągu okresu oraz kwotę przeniesioną z kapitału własnego do zysków lub strat danego okresu,

(iii)

…”

Paragraf 21 zmieniono w następujący sposób:

„21

Zgodnie z paragrafem 117 MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowanym w 2007 r.) jednostka ujawnia w podsumowaniu znaczących zasad (polityki) rachunkowości, podstawę (lub podstawy) wyceny przyjęte do sporządzenia sprawozdania finansowego oraz pozostałe zastosowane zasady (politykę) rachunkowości, które są konieczne dla zrozumienia sprawozdania finansowego.”

Paragraf 23 c) i d) zmieniono w następujący sposób:

„23

W odniesieniu do zabezpieczeń przepływów pieniężnych jednostka ujawnia: …

c)

kwotę, która była ujęta jako inne całkowite dochody w ciągu okresu,

d)

kwotę usuniętą z kapitału własnego i ujętą w wyniku finansowym za dany okres, wskazując kwotę ujętą w osobnych pozycjach rachunku zysków i strat oraz …”

W paragrafie 27c) „w kapitale własnym” zmieniono na „w innych całkowitych dochodach”.

Dodano paragraf 44A w następującym brzmieniu:

„44A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię zastosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafów 20, 21, 23c) i d), 27c) oraz paragrafu B5 Załącznika B. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

Paragraf B5 zmieniono w następujący sposób:

„B5

… Paragraf 122 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.) także wymaga, aby jednostka ujawniła w opisie znaczących zasad (polityki) rachunkowości lub w innych informacjach dodatkowych subiektywne oceny, poza tymi, które wymagają szacunków, których dokonało kierownictwo w procesie stosowania zasad (polityki) rachunkowości jednostki, a które mają najbardziej istotny wpływ na kwoty ujęte w sprawozdaniu finansowym.”

W paragrafie B14 załącznika B „kwotę wykazaną w bilansie” zmieniono na „kwotę wykazaną w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

MSSF 8   Segmenty operacyjne

A8   Zawarte w MSSF 8 paragrafy 21 i 23 f) zmieniono w następujący sposób:

„21

… Uzgodnienia kwot zawartych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej segmentów sprawozdawczych z kwotami zawartymi w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jednostki są wymagane na każdy dzień, na który sporządza się sprawozdanie z sytuacji finansowej. Informacje za wcześniejsze okresy przekształca się w sposób przedstawiony w paragrafach 29 i 30.

23

Jednostka prezentuje:

f)

Istotne pozycje przychodów i kosztów ujawnionych zgodnie z paragrafem 97 MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowanym w 2007 r. ).”

Dodano paragraf 36A w następującym brzmieniu:

„36A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię zastosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto zmienił paragraf 23 f). Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 7   Sprawozdanie z przepływów pieniężnych

A9   MSR 7 zmieniono w następujący sposób.

Tytuł zmieniono na Sprawozdanie z przepływów pieniężnych

Do tytułu (zmienionego) występującego nad Celem dołącza się następującego przypis: We wrześniu 2007 w konsekwencji zmiany MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych. IASB zmieniła tytuł z „Rachunek przepływów pieniężnych” na „Sprawozdanie z przepływów pieniężnych”.

W paragrafie 32 „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty”.

MSR 8   Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów

A10   MSR 8 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Paragraf 5 zmieniono w następujący sposób:

W zmienionej definicji Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF)„powstały” zmieniono na „opracowano”.

[Zmiany nie mają zastosowania do wersji polskiej]

MSR 10   Zdarzenia następujące po dniu bilansowym

A11   MSR 10 zmieniono w następujący sposób.

Tytuł zmieniono na Zdarzenia po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

[Zmiany nie mają zastosowania do wersji polskiej]

MSR 11   Umowy o usługę budowlaną

A12   W MSR 11 w paragrafach 26, 28 i 38 „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty”.

MSR 12   Podatek dochodowy

A13   MSR 12 zmieniono w następujący sposób.

Trzeci paragraf „Celu” w MSR 12 zmieniono w następujący sposób:

„… Jeśli dane transakcje i inne zdarzenia ujęte są poza zyskami lub stratami (w innych całkowitych dochodach lub bezpośrednio w kapitale własnym), to odnośne skutki podatkowe są również ujmowane poza zyskami lub stratami (odpowiednio w innych całkowitych dochodach lub bezpośrednio w kapitale własnym).”

W paragrafach 22(b), 59, 60 i 65 „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty” oraz w paragrafie 81g) ii) „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty”.

Paragraf 23 zmieniono w następujący sposób:

„23

Zgodnie z paragrafem 61 A odroczony podatek dochodowy obciąża bezpośrednio wartość bilansową składnika kapitału. Zgodnie z paragrafem 58, kolejne zmiany w rezerwie z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujmowane są w zyskach lub stratach jako obciążenie (przychód) z tytułu odroczonego podatku.”

W paragrafie 52 w uwadze końcowej pod przykładem B i przykładem C „paragraf 61” zmieniono na „paragraf 61A” a „ujęty bezpośrednio w kapitale własnym” zmieniono na „ujęty w innych całkowitych dochodach”.

Nagłówek nad paragrafem 58 oraz paragraf 58 zmieniono w następujący sposób:

„Pozycje ujmowane jako zyski lub straty

58

Bieżący i odroczony podatek ujmuje się jako przychód lub koszt uwzględniany w zyskach lub stratach danego okresu, z wyjątkiem podatków wynikających z:

a)

transakcji lub zdarzeń, które są ujmowane, w tym samym lub w innym okresie, w innych całkowitych dochodach lub bezpośrednio w kapitale własnym, a nie jako zyski lub straty (zob. paragrafy od 61A do 65) … ”

W paragrafie 60 „ujęty bezpośrednio w kapitale własnym” zmieniono na „ujęty poza zyskami lub stratami”.

W nagłówku nad paragrafem 61 „bezpośrednio zwiększające lub zmniejszające kapitał własny” zmieniono na „ujęte poza zyskami lub stratami”.

Paragraf 61 usunięto i dodano paragraf 61A o następującym brzmieniu:

„61A

Podatek bieżący oraz podatek odroczony ujmuje się poza zyskam lub stratami, jeżeli podatek dotyczy pozycji, które w tym samym lub innym okresie zostały ujęte poza zyskami lub stratami. Dlatego bieżący i odroczony podatek dotyczący pozycji, które w tym samym lub w innym okresie zostały ujęte:

a)

w innych całkowitych dochodach, ujmuje się w innych całkowitych dochodach (zob. paragraf 62).

b)

bezpośrednio w kapitale własnym, ujmuje się bezpośrednio w kapitale własnym (zob. paragraf 62A).”

Paragrafy 62 i 63 zostały zmienione a paragraf 62A został dodany i ma następujące brzmienie:

„62

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej wymagają lub dopuszczają, aby pewne pozycje ujmować w innych całkowitych dochodach. Przykładami takich pozycji są:

a)

zmiana wartości bilansowej spowodowana przeszacowaniem rzeczowych aktywów trwałych (zob. MSR 16), oraz

b)

[usunięty]

c)

różnice kursowe wynikające z przeliczenia sprawozdania finansowego jednostki działającej za granicą (zob. MSR 21).

d)

[usunięty]

62A

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej wymagają lub dopuszczają, aby pewne pozycje bezpośrednio zmniejszały lub zwiększały kapitał własny. Przykładami takich pozycji są:

a)

korekta salda początkowego zysków zatrzymanych wynikająca ze zmiany przyjętych zasad rachunkowości, którą stosuje się retrospektywnie lub korekty podstawowego błędu (zob. MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów), oraz

b)

kwoty powstające w momencie początkowego ujęcia elementu kapitałowego złożonego instrumentu finansowego (zob. paragraf 23).

63

W wyjątkowych okolicznościach, ustalenie kwoty bieżącego lub odroczonego podatku dotyczącego pozycji, które ujęto poza zyskami lub stratami (tj. w innych całkowitych dochodach lub bezpośrednio w kapitale własnym) może okazać się trudne. Tak może być na przykład, gdy:

a)

b)

Zmiana stawki podatkowej … pozycji, która wcześniej była ujmowana poza zyskami lub stratami lub

c)

Jednostka … składnik aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego, który wcześniej był ujmowany poza zyskami lub stratami lub

W takich przypadkach wysokość bieżącego i odroczonego podatku dotyczącego pozycji, które zostały ujęte poza zyskami lub stratami, ustala się na podstawie rozsądnego, proporcjonalnego przypisania odpowiedniej części bieżącego i odroczonego podatku jednostki, w obrębie danego ustawodawstwa podatkowego, lub z zastosowaniem innej metody, która prowadzi do bardziej stosownego przypisu w danych okolicznościach.”

W paragrafie 65 „zwiększające lub zmniejszające kapitał własny” zmieniono na „ujęte w innych całkowitych dochodach”.

Paragraf 68C zmieniono w następujący sposób:

„68C

Jak wspomniano … a) transakcji czy zdarzeń, które są ujmowane, w tym samym lub innym okresie poza zyskami lub stratami lub b) połączeń jednostek gospodarczych. …”

Paragraf 77 zmieniono i dodano paragraf 77A o następującym brzmieniu:

„77

Obciążenie podatkowe (przychód podatkowy) dotyczące zysku lub straty z działalności gospodarczej prezentuje się w sprawozdaniu z całkowitych dochodów.

77A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków i strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych(zaktualizowanego w 2007 r.), prezentuje ona w tym jednostkowym rachunku zysków i strat obciążenie podatkowe (przychód podatkowy) dotyczące zysku lub straty z działalności gospodarczej.”

Paragraf 81 zmieniono w następujący sposób:

„81

Następujące elementy również ujawnia się oddzielnie:

a)

łączny bieżący i odroczony podatek dotyczący pozycji, które zmniejszyły lub zwiększyły bezpośrednio kapitał własny (zob. paragraf 62A),

ab)

kwota podatku dochodowego odnosząca się do każdej składnika innych całkowitych dochodów (zob. paragraf 62 i MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.).

b)

[usunięty],”

Dodano paragraf 92:

„92

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię zastosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto zmienił paragrafy 23, 52, 58 , 60, 62, 63, 65, 68C, 77 i 81, doprowadził do usunięcia paragrafów 61 i dodania paragrafu 61A, 62A i 77A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 14   Sprawozdawczość dotycząca segmentów

A14   MSR 14 został zmieniony w sposób przedstawiony poniżej:

Paragrafy 2, 52A oraz 54 zmieniono w następujący sposób:

„2

Pełne sprawozdanie finansowe składa się ze sprawozdania z sytuacji finansowej, sprawozdania z całkowitych dochodów, sprawozdania z przepływów pieniężnych, sprawozdania ze zmian w kapitale własnym oraz z informacji dodatkowych, zgodnie z wymogami przedstawionymi w MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych(zaktualizowanym w 2007 r.) Jeżeli jest prezentowany jednostkowy rachunek zysków i strat zgodnie z MSR 1, stanowi on część pełnego sprawozdania.

52A

Jednostka … wszystkie operacje zaklasyfikowane jako działalność zaniechana na koniec ostatniego zaprezentowanego okresu sprawozdawczego.

54

Przykład miary efektywności segmentu o szerszym zasięgu od wyniku segmentu w całkowitych dochodach stanowi marża brutto na sprzedaży. Przykładami miar efektywności segmentu o węższym zasięgu od wyniku segmentu w całkowitych dochodach są zysk lub strata z działalności operacyjnej (przed opodatkowaniem lub po opodatkowaniu) oraz zysk lub strata.”

Dodano paragraf 85 o następującym brzmieniu:

„85

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wprowadził zmiany do paragrafu 2. Jednostka stosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 16   Rzeczowe aktywa trwałe

A15   MSR 16 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Paragrafy 39 i 40 zmieniono w następujący sposób:

„39

Jeżeli wartość bilansowa składnika aktywów wzrosła wskutek przeszacowania, zwiększenie ujmuje się w innych całkowitych dochodach i wykazuje w łącznej kwocie w kapitale własnym jako nadwyżkę z przeszacowania. Jednakże …

40

Jeżeli wartość bilansowa składnika aktywów … Jednakże zmniejszenie wynikające z przeszacowania ujmuje się w innych całkowitych dochodach w zakresie, w jakim zmniejszenie nie przewyższa kwoty figurującej jako nadwyżka z przeszacowania dotyczącej tego samego składnika aktywów. Zmniejszenie wynikające z przeszacowania ujmowane w innych całkowitych dochodach zmniejsza łączną nadwyżkę z przeszacowania ujętą w kapitale własnym.”

W paragrafie 73 e) iv) „ujęte w kapitale własnym lub odwrócone bezpośrednio z kapitałem własnym” zmieniono na „ujęte w innych całkowitych dochodach lub odwrócone bezpośrednio z innymi całkowitymi dochodami”.

Dodano paragraf 81B o następującym brzmieniu:

„81B

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wprowadził zmiany do paragrafów 39 i 40 oraz 73 e) iv). Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 19   Świadczenia pracownicze

A16   MSR 19 zmieniono w sposób następujący.

W paragrafie 69 „każdy kolejny dzień bilansowy” zmieniono na „koniec każdego kolejnego okresu sprawozdawczego”.

Paragraf 93A–93D zmieniono w następujący sposób:

„93A

Jeśli zgodnie z paragrafem 93 jednostka przyjmuje politykę ujmowania zysków i strat aktuarialnych w okresie, w którym one powstały, może ujmować je w innych całkowitych dochodach, zgodnie z paragrafami 93B-93D, pod warunkiem …

93B

Zyski i straty aktuarialne ujmowane w innych całkowitych dochodach, na co zezwala paragraf 93A, prezentuje się w sprawozdaniu z całkowitych dochodów.

93C

Jednostka ujmująca zyski i straty aktuarialne zgodnie z paragrafem 93A ujmuje również wszelkie korekty wynikające z ograniczenia, o którym mowa w paragrafie 58 b) w innych całkowitych dochodach.

93D

Zyski i straty aktuarialne oraz korekty wynikające z limitu, o którym mowa w paragrafie 58 b), które były ujęte w innych całkowitych dochodach ujmuje się niezwłocznie w zyskach zatrzymanych. Nie dokonuje się ich przeniesienia do zysków lub strat w kolejnym okresie.”

W paragrafie 105 oraz w trzecim paragrafie Przykładu ilustrującego paragraf 106, „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty”.

Paragraf 120A zmieniono w następujący sposób:

„120A

Jednostka ujawnia następujące informacje na temat programów określonych świadczeń: …

(h)

łączna kwota ujęta w innych całkowitych dochodach z tytułu każdej z następujących pozycji …

(i)

w przypadku jednostek ujmujących zyski i straty aktuarialne w innych całkowitych dochodach zgodnie z paragrafem 93A, ustalenie łącznej kwoty zysków i strat aktuarialnych ujętych w innych całkowitych dochodach.”

Dodano paragraf 161:

„161

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wprowadził zmiany do paragrafów 93A–93D, 106 (Przykład) oraz 120A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 20   Dotacje rządowe oraz ujawnianie informacji na temat pomocy rządowej

A17   MSR 20 zmieniono w sposób następujący.

W paragrafie 14 i 15 „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty”.

W paragrafie 28 „dla celów prezentacji bilansu” zmieniono na „dla celów prezentacji w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

Dodano paragraf 29A o następującym brzmieniu:

„29A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.), dotacje do przychodu prezentuje w tym jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie z wymogami paragrafu 29.”

Dodano paragraf 42:

„42

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto, dodano paragraf 29A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 21   Skutki zmian kursów wymiany walut obcych

A18   MSR 21 zmieniono w sposób następujący.

W paragrafie 7 „… rachunek przepływów pieniężnych prezentujący przepływy pieniężne z tytułu …” zmieniono na „sprawozdanie z przepływów pieniężnych prezentujący przepływy pieniężne z tytułu …”.

Nagłówek nad paragrafem 23 „Sprawozdawczość na kolejne dni bilansowe” zmieniono na „Sprawozdawczość na koniec kolejnych okresów sprawozdawczych”.

W paragrafie 27 „wykazane były początkowo w kapitale własnym” zmieniono na „ujęte były początkowo w innych całkowitych dochodach”.

W paragrafie 30 i 31 „ujęte bezpośrednio w kapitale własnym” oraz „ujęte w kapitale własnym” zmieniono na „ujęte w innych całkowitych dochodach”.

W paragrafie 32 „początkowo ujmuje się w oddzielnej pozycji kapitału własnego oraz w wyniku finansowym” zmieniono na „ujęte początkowo w innych całkowitych dochodach i przeniesione z kapitału własnego do zysków lub strat”.

W paragrafie 33 „przeniesione do oddzielnej pozycji kapitału własnego” zmieniono na „ujęte w innych całkowitych dochodach”.

Paragraf 37 zmieniono w następujący sposób:

„37

Skutki … Różnic kursowych powstałych z przeliczenia jednostki działającej za granicą, które były uprzednio ujęte w innych całkowitych dochodach zgodnie z paragrafami 32 i 39 c), nie przenosi się z kapitału własnego do zysków lub strat do czasu zbycia tej jednostki.”

W paragrafie 39 a) „po kursie zamknięcia na dany dzień bilansowy” zmieniono „po kursie zamknięcia na dzień sporządzenia sprawozdania z sytuacji finansowej”.

W paragrafie 39 b) „każdy rachunek zysków i strat” zmieniono na „każde sprawozdanie z całkowitych dochodów lub zaprezentowany oddzielny rachunek zysków i strat”.

W paragrafie 39 c) „w oddzielnej pozycji kapitału własnego” zmieniono na „w innych całkowitych dochodach”.

Paragrafy 41, 45, 46, 48 i 52 zmieniono w następujący sposób:

„41

Różnice kursowe, o których mowa w paragrafie 39c), wynikają z:

a)

przeliczenia przychodów i kosztów po kursach wymiany na dzień zawarcia transakcji oraz aktywów i pasywów po kursie zamknięcia.

Tych różnic kursowych nie ujmuje się w zyskach lub stratach, ponieważ zmiany kursów wymiany walut mają niewielki wpływ lub nie mają bezpośredniego wpływu na bieżące i przyszłe przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej. Zakumulowana kwota różnic kursowych jest prezentowana jako oddzielna pozycja kapitału własnego do czasu zbycia jednostki działającej za granicą. W przypadku, gdy różnice kursowe dotyczą jednostki działającej za granicą, która podlega konsolidacji, ale nie jest w całości własnością jednostki …

45

Włączenia … W związku z tym, w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jednostki sporządzającej skonsolidowane sprawozdanie finansowe, tego rodzaju różnice kursowe ujmuje się nadal w zyskach lub stratach, a wtedy, gdy powstają w okolicznościach przedstawionych w paragrafie 32, ujmuje się je w innych całkowitych dochodach i akumuluje w oddzielnej pozycji kapitału własnego aż do momentu zbycia jednostki działającej za granicą.

46

Gdy … MSR 27 zezwala na wykorzystanie innej daty pod warunkiem, że przedział czasowy między tymi datami jest nie większy niż trzy miesiące i że dokonane zostaną korekty z tytułu skutków wszelkich znaczących transakcji lub innych zdarzeń mających miejsce pomiędzy tymi datami. …

48

W momencie zbycia jednostki działającej za granicą łączną kwotę różnic kursowych dotyczących tej jednostki działającej za granicą, ujętych w innych całkowitych dochodach i zakumulowanych w oddzielnej pozycji kapitału własnego przenosi się z kapitału własnego do zysków lub strat (jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania) w momencie ujęcia zysku lub straty ze zbycia jednostki (zob. MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.)).

52

Jednostka ujawnia: …

b)

różnice kursowe ujęte w innych całkowitych dochodach i zakumulowane w oddzielnej pozycji kapitału własnego oraz uzgodnienie kwoty tego rodzaju różnic kursowych na początek i na koniec okresu.”

Dodano paragraf 60A o następującym brzmieniu:

„60A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto, wprowadził zmianę paragrafu 27, 30–33, 37, 39, 41, 45, 48 oraz 52. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 24   Ujawnienie informacji na temat podmiotów powiązanych

A19   W MSR 24 w paragrafie 19 „w bilansie” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

MSR 27   Skonsolidowane i jednostkowe sprawozdania finansowe

A20   MSR 27 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W paragrafie 4 w definicji „metody ceny nabycia”„łączne zyski” zmieniono na „zyski zatrzymane”.

Paragrafy 26, 27, 30 i 40 e) zmieniono w następujący sposób:

„26

Sprawozdania finansowe jednostki dominującej oraz jej jednostek zależnych wykorzystane do sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego, sporządza się na ten sam dzień. Jeżeli daty zakończenia okresu sprawozdawczego jednostki dominującej i jednostki zależnej są różne, jednostka zależna – dla celów konsolidacji – sporządza dodatkowe sprawozdanie finansowe na ten sam dzień co jednostka dominująca, chyba że jest to niewykonalne w praktyce.

27

Jeżeli … sprawozdanie finansowe jednostki zależnej wykorzystywane do sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego zostało sporządzone na inny dzień niż sprawozdanie finansowe jednostki dominującej, dokonuje się w nim korekt odzwierciedlających znaczące transakcje lub zdarzenia, które nastąpiły pomiędzy tą datą a datą sprawozdania finansowego jednostki dominującej. Różnica pomiędzy datą zakończenia okresu sprawozdawczego jednostki zależnej i jednostki dominującej nie może w żadnym wypadku przekraczać trzech miesięcy. Długość okresów sprawozdawczych oraz różnica pomiędzy datami zakończenia okresów sprawozdawczych powinna być taka sama w kolejnych okresach.

30

Przychody … ujęte w innych całkowitych dochodach zgodnie z MSR 21 Skutki zmian kursów wymiany walut obcych są przenoszone do skonsolidowanych zysków lub strat w charakterze korekty z przeklasyfikowania jako zysk lub strata z tytułu zbycia jednostki zależnej.

40

Ujawnia się następujące informacje …

e)

datę zakończenia okresu sprawozdawczego objętego sprawozdaniem finansowym jednostki zależnej, jeżeli sprawozdanie to zostaje wykorzystane do sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego, ale jest sporządzone na inny dzień sprawozdawczy lub za inny okres niż sprawozdanie finansowe jednostki dominującej, a także powody zastosowania innego dnia sprawozdawczego lub okresu oraz”

Dodano paragraf 43A o następującym brzmieniu:

„43A

MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych(zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 30. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 28   Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych

A21   MSR 28 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

Paragrafy 11, 24, 25, 37 e) i 39 zmieniono w następujący sposób:

„11

Zgodnie z metodą praw własności … Korekta wartości bilansowej może być także konieczna ze względu na zmiany proporcji udziału inwestora w danej jednostce, w której dokonano inwestycji, wynikające ze zmian w innych całkowitych dochodach tej jednostki. Zmiany te wynikają z przeszacowania rzeczowych aktywów trwałych i z tytułu różnic kursowych. Udział inwestora w tych zmianach ujmuje się w innych całkowitych dochodach inwestora (zob. MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r. )).

24

Najbardziej aktualny … Jeżeli daty zakończenia okresu sprawozdawczego inwestora i jednostki stowarzyszonej są różne, jednostka stowarzyszona- dla celów użytkowych inwestora – sporządza dodatkowe sprawozdanie finansowe na ten sam dzień co inwestor, chyba że jest to niewykonalne w praktyce.

25

Jeżeli … sprawozdanie finansowe jednostki stowarzyszonej wykorzystywane przy stosowaniu metody praw własności zostało sporządzone na inny dzień sprawozdawczy niż sprawozdanie finansowe inwestora … różnica pomiędzy datą zakończenia okresu sprawozdawczego jednostki stowarzyszonej i inwestora nie może w żadnym wypadku przekraczać trzech miesięcy. Długość okresów sprawozdawczych oraz różnica pomiędzy datami zakończenia okresów sprawozdawczych powinna być taka sama w kolejnych okresach.

37

Ujawnia się następujące informacje …

e)

dzień zakończenia okresu sprawozdawczego sprawozdania finansowego jednostki stowarzyszonej wykorzystywanego dla potrzeb zastosowania metody praw własności, ale sporządzonego na inny dzień sprawozdawczy lub za inny okres sprawozdawczy niż sprawozdanie finansowe inwestora oraz przyczynę zastosowania odmiennego dnia lub okresu sprawozdawczego,

39

Udział inwestora w zmianach ujętych w innych całkowitych dochodach przez jednostkę stowarzyszoną jest ujmowany przez inwestora w innych całkowitych dochodach.”

Dodano paragraf 41A o następującym brzmieniu:

„41A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 11 i 39. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 29   Sprawozdawczość finansowa w warunkach hiperinflacji

A22   MSR 29 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W paragrafie 27 „pozycje w rachunku zysków i strat” zmieniono na „pozycje w sprawozdaniu z całkowitych dochodów”.

W paragrafie 28 „pozycje w rachunku zysków i strat” zmieniono na „pozycje przychodów i kosztów”.

W paragrafie 36 „dni sprawozdawcze” zmieniono na „daty zakończenia okresów sprawozdawczych”.

MSR 32   Instrumenty finansowe: prezentacja

A23   MSR 32 zmieniono w sposób następujący.

W paragrafie 18 „w bilansie jednostki” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jednostki”.

W paragrafie 29 ostatnie zdanie „w bilansie” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W paragrafie 40 „w rachunku zysków i strat” zmieniono na „sprawozdaniu z całkowitych dochodów lub w jednostkowym rachunku zysków i strat (jeśli jest prezentowany)” (dwukrotnie).

Dodano paragraf 97A o następującym brzmieniu:

„97A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 40. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

Objaśnienia stosowania zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W paragrafie OS31 „w bilansie” zmieniono „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W paragrafie OS39 „w bilansie jednostki” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej jednostki”.

MSR 33   Zysk przypadający na jedną akcję

A24   MSR 33 zmieniono w sposób następujący.

W paragrafie 4 „w jednostkowym rachunku zysków i strat” zmieniono na „w sprawozdaniu z całkowitych dochodów”.

Dodano paragraf 4A o następującym brzmieniu:

„4A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowanego w 2007 r.), zysk na akcję prezentuje wyłącznie w tym jednostkowym rachunku zysków i strat.”

W paragrafie 13 usunięto tytuł „Prezentacja sprawozdań finansowych”.

Paragraf 67 zmieniono w następujący sposób: „… możliwa jest prezentacja obu tych wartości w sprawozdaniu z całkowitych dochodów”.

Dodano paragrafy 67A, 68A, 73A i 74A:

„67A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.), prezentuje ona, zgodnie z wymogami paragrafów 66 i 67, podstawowy i rozwodniony zysk na jedną akcję w tym jednostkowym rachunku zysków i strat.

68A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.), prezentuje ona, zgodnie z wymogami paragrafu 68, podstawowy i rozwodniony zysk na jedną akcję z działalności zaniechanej w tym jednostkowym rachunku zysków i strat lub w informacji dodatkowej.

73A

Paragraf 73 ma również zastosowanie do jednostki, która oprócz ujawniania podstawowego i rozwodnionego zysku na jedną akcję, ujawnia kwoty odpowiadające jednej akcji na podstawie innego niż wymagany przez niniejszy standard składnika jednostkowego rachunku zysków i strat (zgodnie z opisem w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.)).

74A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto sprawił, że dodano paragrafy 4A, 67A, 68A oraz 73A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 34   Śródroczna sprawozdawczość finansowa

A25   MSR 34 zmieniono w sposób następujący.

Paragrafy 4, 5 i 8 zmieniono w następujący sposób:

„4

Śródroczny raport finansowy oznacza raport finansowy zawierający pełne sprawozdanie finansowe (zgodne z opisem zawartym z MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowanym w 2007 r.) lub skrócone sprawozdanie finansowe sporządzone (zgodne z opisem niniejszego standardu) za okres śródroczny

5

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) definiuje pełne sprawozdanie finansowe jako składające się z następujących części:

a)

sprawozdania z sytuacji finansowej na koniec okresu.

b)

sprawozdania z całkowitych dochodów za okres,

c)

sprawozdania ze zmian w kapitale własnym za okres,

d)

sprawozdania z przepływów pieniężnych za okres,

e)

informacji dodatkowych o przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości oraz innych informacji objaśniających oraz

f)

sprawozdania z sytuacji finansowej na początek najwcześniejszego porównawczego okresu, w którym jednostka zastosowała zasady (politykę) rachunkowości retrospektywnie lub dokonała retrospektywnego przekształcenia pozycji w sprawozdaniu finansowym lub przeklasyfikowała pozycje w sprawozdaniu finansowym.

8

Śródroczny raport finansowy obejmuje …

a)

Skrócone sprawozdanie z sytuacji finansowej,

b)

Skrócone sprawozdanie z całkowitych dochodów prezentowane jako

(i)

skrócone pojedyncze sprawozdanie, lub

(ii)

skrócony jednostkowy rachunek zysków i strat oraz skrócone sprawozdanie z całkowitych dochodów,

c)

skrócone sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym

d)

skrócone sprawozdanie z przepływów pieniężnych oraz

e)

wybrane informacje objaśniające.”

Dodano paragraf 8A o następującym brzmieniu:

„8A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.), prezentuje śródroczne skrócone informacje zaczerpnięte z tego jednostkowego rachunku zysków i strat.”

Paragraf 11 zmieniono w następujący sposób:

„11

W sprawozdaniu prezentującym składniki zysków lub strat za okres śródroczny, jednostka prezentuje podstawowy i rozwodniony zysk na jedną akcję za ten okres.”

Dodano paragraf 11A o następującym brzmieniu:

„11A

Jeżeli jednostka prezentuje składniki zysków lub strat w jednostkowym rachunku zysków i strat zgodnie ze sposobem przedstawionym w paragrafie 81 MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.), prezentuje podstawowy i rozwodniony zysk na jedną akcję w tym jednostkowym rachunku zysków i strat.”

Paragraf 12 zmieniono w następujący sposób:

„12

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zawiera wytyczne dotyczące struktury sprawozdań finansowych. …”

Paragraf 13 został usunięty.

W paragrafie 16 j) „dzień bilansowy ostatniego roku obrotowego” zmieniono na „koniec ostatniego rocznego okresu sprawozdawczego”.

Paragraf 20 zmieniono w następujący sposób:

„20

Śródroczny raport zawiera …

a)

… roku obrotowego.

b)

Sprawozdanie z całkowitych dochodów za bieżący okres śródroczny i narastająco za bieżący rok obrotowy do danego dnia, wraz z porównawczym sprawozdaniem z całkowitych dochodów za porównywalne okresy śródroczne (bieżący i od początku roku do danego dnia), bezpośrednio poprzedzającego roku obrotowego, Zgodnie z MSR 1 (zaktualizowanym w 2007 r.) raport śródroczny może za każdy okres prezentować albo pojedyncze sprawozdanie z całkowitych dochodów albo sprawozdanie przedstawiające składniki zysków lub strat (jako jednostkowy rachunek zysków i strat) oraz drugie sprawozdanie rozpoczynające się od zysków lub strat oraz prezentujące składniki innych całkowitych dochodów (sprawozdanie z całkowitych dochodów).

c)

sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym … poprzedzający rok obrotowy.

d)

…”

W paragrafie 21 „kończących się w dniu będącym śródrocznym dniem sprawozdawczym” zmieniono na „do dnia zakończenia śródrocznego okresu”.

W paragrafie 30b) „w bilansie” zmieniono „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W paragrafie 31 „zarówno na koniec roku obrotowego, jak i na śródroczne dni sprawozdawcze” zmieniono na „zarówno na koniec roku obrotowego, jak i na koniec śródrocznych okresów sprawozdawczych.”.

W paragrafie 32 „na śródroczny dzień sprawozdawczy” zmieniono na „na koniec śródrocznego okresu sprawozdawczego” oraz „na roczny dzień sprawozdawczy” zmieniono na „na koniec rocznego okresu sprawozdawczego”.

Dodano paragraf 47:

„47

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto zmienił paragrafy 4, 5, 8 , 11, 12 i 20, doprowadził do usunięcia paragrafu 13 oraz dodania paragrafu 8A i 11A. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 36   Utrata wartości aktywów

A26   MSR 36 zmieniono w sposób przedstawiono poniżej.

Paragrafy 61 i 120 zmieniono w następujący sposób:

„61

Odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości nieprzeszacowanego składnika aktywów ujmuje się w zyskach lub stratach. Jednakże odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości przeszacowanego składnika aktywów ujmuje się w innych całkowitych dochodach w wysokości, w jakiej zmniejszenie nie przewyższa kwoty figurującej jako nadwyżka z przeszacowania dotycząca tego samego składnika aktywów. Taki odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości przeszacowanego składnika aktywów zmniejsza nadwyżkę z przeszacowania tego składnika aktywów.

120

Odwrócenie odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości przeszacowanego składnika aktywów ujmuje się w innych całkowitych dochodach i zwiększa nadwyżkę z przeszacowania tego składnika aktywów. Jednakże …”

W paragrafie 126 i 129 „bezpośrednio w kapitale własnym” zmieniono na „w innych całkowitych dochodach”.

Dodano paragraf 140A o następującym brzmieniu:

„140A

MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 61, 120, 126 i 129. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 37   Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe

A27   MSR 37 zmieniono w sposób następujący.

W paragrafie 25 „w bilansie” zmieniono na „pozycje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W paragrafie 75 zmieniono „użytkowników podejmowane” na „które podejmują użytkownicy”

MSR 38   Wartości niematerialne

A28   Zmiany MSR 38 przedstawiono poniżej:

Paragrafy 85 i 86 zmieniono w następujący sposób:

„85

Jeżeli wartość bilansowa składnika wartości niematerialnych wzrosła wskutek przeszacowania, zwiększenie ujmuje się w innych całkowitych dochodach i akumuluje w kapitale własnym jako nadwyżkę z przeszacowania. Jednakże …

86

Jeżeli wartość bilansowa składnika aktywów … Jednakże zmniejszenie wynikające z przeszacowania ujmuje się w innych całkowitych dochodach w wysokości, w jakiej zmniejszenie nie przewyższa kwoty figurującej jako nadwyżka z przeszacowania dotycząca tego samego składnika aktywów. Zmniejszenie wynikające z przeszacowania ujmowane w innych całkowitych dochodach zmniejsza kwotę zakumulowaną w kapitale własnym jako nadwyżka z przeszacowania.”

W paragrafie 87 „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zysków lub strat”.

W paragrafie 118 e) iii) „bezpośrednio w kapitale własnym” zmieniono na „w innych całkowitych dochodach”.

Dodano paragraf 130B o następującym brzmieniu:

„130B

MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wprowadził zmiany do paragrafów 85, 86 oraz 118 e) iii). Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 39   Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena

A29   MSR 39 zmieniono w sposób następujący.

Powołania na:

„ujęty w kapitale własnym” oraz „ujęty bezpośrednio w kapitale własnym” zmieniono na „ujęty w innych całkowitych dochodach”.

„pozycje w bilansie” zmieniono na „pozycje w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W ostatnim zdaniu paragrafu 11 „w sprawozdaniu finansowym” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W paragrafie 12 „w kolejnych terminach sporządzania sprawozdań finansowych” zmieniono na „na koniec kolejnego okresu sprawozdawczego”.

W paragrafie 14 „w bilansie” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

Paragrafy 54 i 55 zmieniono w następujący sposób:

„54

Jeśli na skutek … wszelkie zyski i straty związane z takim składnikiem aktywów, które poprzednio ujęto w innych całkowitych dochodach zgodnie z paragrafem 55(b), rozlicza się w następujący sposób:

a)

W przypadku … Jeśli składnik aktywów finansowych podlega w następnych okresach odpisom aktualizującym z tytułu utraty wartości, wszelkie zyski i straty ujęte do tej pory w innych całkowitych dochodach przenosi się z kapitału własnego do zysków lub strat zgodnie z paragrafem 67.

b)

W przypadku składnika aktywów finansowych o nieokreślonym terminie wymagalności, zysk lub stratę ujmuje się w zyskach lub stratach w momencie sprzedaży składnika aktywów finansowych lub zbycia go w inny sposób. Jeśli składnik aktywów finansowych podlega w następnych okresach odpisom aktualizującym z tytułu utraty wartości, wszelkie zyski i straty ujęte do tej pory w innych całkowitych dochodach przenosi się z kapitału własnego do zysków lub strat zgodnie z paragrafem 67.

55

Zysk lub stratę … ujmuje się w następujący sposób.

a)

b)

Zyski lub straty wynikające ze składnika aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży, ujmuje się w innych całkowitych dochodach z wyjątkiem odpisów aktualizacyjnych z tytułu utraty wartości (zob. paragrafy 67-70) oraz różnic kursowych (zob. Załącznik A paragraf OS83), do momentu wyłączenia składnika aktywów finansowych. W tym czasie skumulowane zyski lub straty poprzednio ujęte w innych całkowitych dochodach przenosi się z kapitału własnego do zysków lub strat jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania (zob. MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.)). Jednakże …”

W paragrafie 68 „wyksięgowana z kapitału własnego i ujęta w rachunku zysków i strat” zmieniono na „przeniesiona z kapitału własnego do zysków lub strat”.

W paragrafie 95 a) „ujęty bezpośrednio w kapitale własnym poprzez sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym (zob. MSR 1)” zmieniono na „ujęty w innych całkowitych dochodach”.

W paragrafie 97 „przeniesiony do rachunku zysków i strat” zmieniono na „przeniesiony z kapitału własnego do zysków lub strat jako korekta wynikająca z przeklasyfikowania” (zob. MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.)).

Paragrafy 98 i 100 zmieniono w następujący sposób:

„98

Jeżeli zabezpieczenie …

a)

Przenosi powiązane zyski lub straty, które zgodnie z paragrafem 95 były ujęte bezpośrednio w innych całkowitych dochodach, do zysków lub strat jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania (zob. MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.)) w tym samym okresie lub okresach, w których nabyty składnik aktywów lub przyjęte zobowiązanie mają wpływ na zyski lub straty (jak np. w okresach, w których ujmowane są odpisy amortyzacyjne lub koszt sprzedaży). Jednakże, jeśli jednostka oczekuje, że całość lub część strat ujętych w innych całkowitych dochodach nie będzie odzyskana w jednym lub więcej przyszłych okresów, przenosi z kapitału własnego do zysków lub strat jako korektę z tytułu przeklasyfikowania kwotę, co do której oczekuje się, że nie będzie odzyskana.

b)

Usuwa powiązane zyski i straty, które były ujęte w innych całkowitych dochodach zgodnie z paragrafem 95 …

100

W przypadku zabezpieczeń przepływów pieniężnych, innych niż zabezpieczenia, o których mowa w paragrafach 97 i 98, kwoty ujęte w innych całkowitych dochodach przenosi się z kapitału własnego do zysków lub strat jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania (zob. MSR 1 (zaktualizowanego w 2007 r.)) w tym samym okresie lub okresach, w których zabezpieczana planowana transakcja wywiera wpływ na rachunek zysków i strat (na przykład, w okresie, gdy następuje planowana sprzedaż).”

W paragrafie 101 „odnoszone bezpośrednio na kapitał własny” zmieniono na „ujęto w innych całkowitych dochodach”, „pozostają dalej ujęte w odrębnej pozycji w kapitale własnym” zmieniono na „pozostają dalej w odrębnej pozycji w kapitale własnym” oraz „ujmuje się w rachunku zysków i strat” zmieniono na „zostaną przeniesione z kapitału własnego do zysków lub strat jako korekta wynikająca z przeklasyfikowania”.

Paragraf 102 zmieniono w następujący sposób:

„102

Zabezpieczenie udziałów w aktywach netto …

a)

część zysków lub strat związanych z instrumentem zabezpieczającym, która stanowi efektywne zabezpieczenie (zob. paragraf 88) ujmuje się w innych całkowitych dochodach oraz

b)

nieefektywną część ujmuje się w zyskach lub stratach.

Zyski lub straty związane z instrumentem zabezpieczającym odnoszące się do efektywnej części zabezpieczenia, które zostały ujęte w innych całkowitych dochodach przeklasyfikowuje się z kapitału własnego do zysków lub strat jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania.”

Dodano paragraf 103 C o następującym brzmieniu:

„103C

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wprowadził zmiany do paragrafów 26, 27, 34, 54, 55, 57, 67, 68, 95 a), 97, 98, 100, 102, 105, 108, OS4D, OS 4Ed) i), OS 56, OS 67, OS 83 i OS 99B. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

Paragrafy 105 i 108 zmieniono w następujący sposób:

„105

Jeśli … W przypadku każdego z takich składników aktywów finansowych, jednostka ujmuje wszystkie skumulowane zmiany wartości godziwej w oddzielnej pozycji w kapitale własnym do momentu późniejszego wyłączenia z bilansu lub wystąpienia utraty wartości, kiedy przenosi się te skumulowane zyski lub straty z kapitału własnego do zysków lub strat jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania (zob. MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.)). Jednostka …

108

Jednostka nie koryguje wartości bilansowej niefinansowych aktywów oraz zobowiązań niefinansowych w celu wyłączenia zysków lub strat związanych z zabezpieczeniem przepływów pieniężnych, które zostały włączone do wartości bilansowej przed rozpoczęciem roku obrotowego, w którym niniejszy standard został zastosowany po raz pierwszy. Na początek okresu obrotowego, w którym niniejszy standard jest po raz pierwszy zastosowany, każdą kwotę ujętą poza zyskami lub stratami (w innych całkowitych dochodach lub bezpośrednio w kapitale własnym) w związku z zabezpieczeniem uprawdopodobnionego przyszłego zobowiązania, które zgodnie z niniejszym standardem jest rozliczane jako zabezpieczenie wartości godziwej, przenosi się do aktywów lub zobowiązań, z wyjątkiem zabezpieczenia ryzyka walutowego, które w dalszym ciągu uznaje się za zabezpieczenie przepływów pieniężnych.”

Załącznik A zawierający Objaśnienia stosowania zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W paragrafie OS4E d)i) „zmiany wykazywane w kapitale własnym” zmieniono na „zmiany wykazywane w innych całkowitych dochodach”.

W paragrafie OS25 „każdy kolejny dzień bilansowy” zmieniono na „koniec każdego kolejnego okresu sprawozdawczego”.

W paragrafie OS51a), „w bilansie” zmieniono na „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

W paragrafie OS67 „następny dzień sprawozdawczy” zmieniono na „koniec okresu sprawozdawczego”.

Paragraf OS99B zmieniono w następujący sposób:

„OS99B.

Jeśli zabezpieczenie planowanej transakcji wewnątrzgrupowej kwalifikuje się do zastosowania rachunkowości zabezpieczeń, wszelkie zyski lub straty, które zostały ujęte w innych całkowitych dochodach zgodnie z paragrafem 95a) zostają przeniesione z kapitału własnego do zysków lub strat jako korekta wynikająca z przeklasyfikowania w tym samym okresie lub okresach, w których ryzyko walutowe transakcji zabezpieczanej ma wpływ na skonsolidowane zyski lub straty.”

W paragrafie OS129 „w bilansie” zmieniono „w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”.

MSR 40   Nieruchomości inwestycyjne

A30   W MSR 40 paragraf 62 zmieniono w następujący sposób:

„62

Do dnia … innymi słowy:

a)

wynikające z powyższego zmniejszenie dotychczasowej wartości bilansowej nieruchomości ujmuje się w zyskach lub stratach. Jednakże, w stopniu w jakim tę kwotę uwzględnia się w nadwyżce z przeszacowania tej nieruchomości, zmniejszenie ujmuje się w innych całkowitych dochodach jako pomniejszenie nadwyżki z przeszacowania w kapitale własnym.

b)

wynikające z powyższego zwiększenie wartości bilansowej jest traktowane jako:

(i)

(ii)

pozostała część zwiększenia jest ujmowana w innych całkowitych dochodach oraz zwiększa nadwyżkę z przeszacowania w kapitale własnym. Przy późniejszym …”

Dodano paragraf 85A o następującym brzmieniu:

„85A

MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 62. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

MSR 41   Rolnictwo

A31   W paragrafie 24a) MSR 41 „dzień bilansowy” zmieniono na „koniec okresu sprawozdawczego”.

KIMSF 1   Zmiany istniejących zobowiązań z tytułu wycofania z eksploatacji, rekultywacji i zobowiązań o podobnym charakterze

A32   KIMSF 1 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W rozdziale „Dotyczy” MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2003 r.) został zmieniony na MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.).

Paragraf 6 zmieniono w następujący sposób:

„6

Jeżeli odnośny składnik aktywów jest wyceniany zgodnie z modelem przeszacowania:

a)

zmiany wartości zobowiązania … dlatego

i)

zmniejszenie zobowiązania (z zastrzeżeniem punktu b)) ujmuje się w innych całkowitych dochodach oraz zwiększa nadwyżkę z przeszacowania w kapitale własnym …

ii)

zwiększenie zobowiązania ujmuje się w zyskach lub stratach, chyba że ma być ujęte w innych dochodach i zmniejsza nadwyżkę z przeszacowania w kapitale własnym …

b)

c)

zmiana … Wszelkie takie przeszacowania uwzględnia się przy ustalaniu kwot, które zostaną ujęte w zyskach lub stratach lub w innych całkowitych dochodach zgodnie z wymogami punktu a). Jeżeli przeszacowanie jest niezbędne, przeszacowuje się wszystkie aktywa należące do tej samej klasy.

d)

MSR 1 wymaga ujawnienia w sprawozdaniu z całkowitych dochodów każdej pozycji innych całkowitych przychodów lub kosztów. Spełniając ten wymóg, zmianę nadwyżki z przeszacowania będącą skutkiem zmiany wartości zobowiązania identyfikuje się odrębnie i ujawnia jako taką.”

Dodano paragraf 9A o następującym brzmieniu:

„9A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 6. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

KIMSF 7   Zastosowanie metody przekształcenia w ramach MSR 29 Sprawozdawczośc finansowa w warunkach hiperinflacji

A33   KIMSF 7 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W paragrafie 3 „do dnia zamknięcia bilansu okresu sprawozdawczego” zmieniono na „do dnia zakończenia okresu sprawozdawczego”.

W paragrafie 4 „dzień zamknięcia bilansu” zmieniono na „dzień zakończenia okresu sprawozdawczego” oraz „dzień zamknięcia bilansu tego okresu” zmieniono na „dzień zakończenia tego okresu sprawozdawczego”.

KIMSF 10   Śródroczna sprawozdawczość finansowa a utrata wartości

A34   KIMSF 10 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W paragrafie 1 „każdy dzień sprawozdawczy” zmieniono na „koniec każdego okresu sprawozdawczego” oraz „każdy dzień bilansowy” zmieniono na „koniec każdego okresu sprawozdawczego” oraz „kolejny dzień sprawozdawczy lub bilansowy” zmieniono na „koniec kolejnego okresu sprawozdawczego”.

W paragrafie 7 „kolejny dzień bilansowy” zmieniono na „koniec kolejnego okresu sprawozdawczego”.

KIMSF 14   MSR 19 – Limit wyceny aktywów z tytułu określonych świadczeń, minimalne wymogi finansowania oraz ich wzajemne zależności

A34A   KIMSF 14 zmieniono w następujący sposób:

W paragrafie 10 „wartość bilansowa sald netto aktywów lub zobowiązań” zmieniono na „składnik aktywów lub zobowiązanie netto ujęte w sprawozdaniu z sytuacji finansowej”

W paragrafie 26b) „sprawozdanie z ujętych przychodów i kosztów” zmieniono na „pozostałe dochody”.

Dodano paragraf 27A o następującym brzmieniu:

„27A

MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSRF. Ponadto wprowadził zmianę do paragrafu 26. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów oborowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, zmiany będą dotyczyły tego wcześniejszego okresu.”

SKI 7   Wprowadzenie waluty euro

A35   SKI 7 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W rozdziale „Dotyczy” dodano MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.).

Paragraf 4 b) zmieniono w następujący sposób:

„4

Oznacza to w szczególności:

a)

b)

skumulowane różnice kursowe wynikające z przeliczenia sprawozdań finansowych jednostek działających za granicą, ujęte w sprawozdaniu z całkowitych dochodów, nadal zalicza się do kapitału własnego i przenosi z kapitału własnego do zysków lub strat tylko w przypadku wyzbycia się inwestycji netto w podmiocie zagranicznym oraz …”

Pod nagłówkiem „data wejścia w życie” po „MSR 8” dodano nowy paragraf o następującym brzmieniu.

„MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 4. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

SKI 10   Pomoc rządowa – brak konkretnego powiązania z działalnością operacyjną

A36   W SKI 10 w paragrafie 3 „kapitał własny” zmieniono na „udziały udziałowców”.

SKI 13   Wspólnie kontrolowane jednostki – niepieniężny wkład wspólników

A37   W paragrafie 3a) SKI 13 „rachunek zysków i strat” zmieniono na „zyski lub straty”.

SKI 15   Leasing operacyjny – specjalne oferty promocyjne

A38   W SKI 15 w rozdziale „Dotyczy” MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2003 r.) został zmieniony na MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.).

SKI 25   Podatek dochodowy – zmiana statusu podatkowego jednostki gospodarczej lub jej udziałowców

A39   SKI 25 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W rozdziale „Dotyczy” dodano MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.).

Paragraf 4 zmieniono w następujący sposób:

„4

Zmiana statusu podatkowego jednostki gospodarczej lub jej udziałowców nie powoduje zwiększenia lub zmniejszenia kwot ujętych poza zyskami lub stratami strat. Skutki zmiany statusu podatkowego, mające odzwierciedlenie w podatku bieżącym i odroczonym, uwzględnia się w zyskach lub stratach danego okresu, chyba że skutki te dotyczą transakcji i zdarzeń, które, w tym samym lub w innym okresie, powodują bezpośrednie zwiększenie lub zmniejszenie kwoty ujętej w kapitale własnym lub kwot ujętych w innych całkowitych dochodach. Skutki podatkowe wiążące się ze zmianami kwot ujętych w kapitale własnym dokonanymi w tym samym lub w innym okresie (nie zaliczone do zysków lub strat), bezpośrednio zmniejszają lub zwiększają kapitał własny. Skutki podatkowe wiążące się z kwotami ujętymi w innych całkowitych dochodach ujmuje się w innych całkowitych dochodach.”

Pod nagłówkiem „data wejścia w życie” po „MSR 8” dodano nowy paragraf o następującym brzmieniu.

„MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 4. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”

SKI 29   Umowy na usługi koncesjonowane ujawnianie informacji

A40   W SKI 29 w rozdziale „Dotyczy” MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2003 r.) został zmieniony na MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.).

SKI 32   Wartości niematerialne – koszt witryny internetowej

A41   SKI 32 zmieniono w sposób przedstawiony poniżej.

W rozdziale „Dotyczy” MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2003 r.) został zmieniony na MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych (zaktualizowany w 2007 r.).

Paragraf 5 zmieniono w następujący sposób:

„5

Niniejsza interpretacja … Ponadto, jeżeli jednostka ponosi nakłady związane z wykupieniem miejsca na serwerze dla witryny internetowej (tzw. web hosting), to nakłady te ujmuje jako koszt zgodnie z paragrafem 88 MSR 1 oraz Założeniami w momencie odbioru tych usług.”

Pod nagłówkiem „data wejścia w życie” dodano drugi paragraf o następującym brzmieniu:

„MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) zmienił terminologię stosowaną we wszystkich MSSF. Ponadto wpłynął na zmianę paragrafu 5. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2009 r. i później. Jeżeli jednostka zastosuje MSR 1 (zaktualizowany w 2007 r.) w odniesieniu do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany również mają zastosowanie do tego wcześniejszego okresu.”


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/45


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1275/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla zużycia energii przez elektryczne i elektroniczne urządzenia gospodarstwa domowego i urządzenia biurowe w trybie czuwania i wyłączenia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiającą ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniającą dyrektywę Rady 92/42/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/WE (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,

po konsultacji z Forum Konsultacyjnym ds. Ekoprojektu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z dyrektywą 2005/32/WE wymogi dotyczące ekoprojektu są określane przez Komisję dla produktów wykorzystujących energię, których wielkość sprzedaży we Wspólnocie jest znacząca, które mają znaczący wpływ na środowisko naturalne i które posiadają znaczący potencjał w zakresie poprawy ich ekologiczności bez pociągania za sobą nadmiernych kosztów.

(2)

Artykuł 16 ust. 2 tiret drugie dyrektywy 2005/32/WE stanowi, że Komisja odpowiednio wprowadza z wyprzedzeniem oddzielny środek wykonawczy służący zmniejszeniu strat wynikających ze stosowania trybu czuwania dla danej grupy produktów zgodnie z procedurą określoną w art. 19 ust. 3 i z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 15 ust. 2 oraz po konsultacji z Forum Konsultacyjnym.

(3)

Komisja wykonała badanie przygotowawcze, w ramach którego przeanalizowano techniczne, ekologiczne i ekonomiczne aspekty strat wynikających ze stosowania trybu czuwania i wyłączenia. Badanie przeprowadzono przy udziale zainteresowanych stron z UE i krajów trzecich, a jego wyniki zostały podane do publicznej wiadomości.

(4)

W badaniu przygotowawczym stwierdzono, że straty wynikające ze stosowania trybu wyłączenia oraz trybu czuwania dotyczą większości elektrycznych i elektronicznych urządzeń gospodarstwa domowego i urządzeń biurowych sprzedawanych we Wspólnocie, a roczne zużycie energii elektrycznej we Wspólnocie związane z tymi stratami oszacowano na 47 TWh w 2005 r., co odpowiada emisji 19 mln ton CO2. Przewiduje się, że jeżeli nie zostaną podjęte konkretne działania, zużycie energii z tego tytułu wzrośnie do 49 TWh w 2020 r. W badaniu stwierdzono również, że możliwe jest znaczne ograniczenie zużycia energii elektrycznej w trybach czuwania i wyłączenia.

(5)

Zmniejszenie zużycia energii elektrycznej w trybach czuwania i wyłączenia należy osiągnąć poprzez zastosowanie istniejących, niezastrzeżonych i oszczędnych rozwiązań technicznych, co doprowadzi do zmniejszenia łącznych wydatków na zakup i eksploatację urządzeń.

(6)

Ustanawiając wymogi dotyczące ekoprojektu w odniesieniu do zużycia energii przez elektryczne i elektroniczne urządzenia gospodarstwa domowego i urządzenia biurowe w trybie czuwania i wyłączenia, należy mieć na uwadze harmonizację wymogów dotyczących ekoprojektu dla trybu czuwania i trybu wyłączenia w całej Wspólnocie, a także wkład w funkcjonowania rynku wewnętrznego i mniejsze oddziaływanie tych produktów na środowisko.

(7)

Wymogi dotyczące ekoprojektu nie powinny mieć negatywnego wpływu na funkcjonalność produktu i nie powinny nieść za sobą negatywnych skutków dla zdrowia, bezpieczeństwa oraz środowiska naturalnego. W szczególności korzyści płynące z ograniczenia zużycia energii elektrycznej podczas fazy użytkowania produktów powinny wyrównywać z nadwyżką ewentualne dodatkowe negatywne oddziaływanie na środowisko w fazie ich produkcji.

(8)

Stosowanie niniejszego rozporządzenia należy ograniczyć do produktów będących urządzeniami gospodarstwa domowego i urządzeniami biurowymi przeznaczonymi do użytku w środowisku domowym, co w przypadku urządzeń technologii informatycznej odpowiada klasie B urządzeń, jak określono w normie EN 55022:2006. Zakres rozporządzenia należy określić w sposób gwarantujący, że urządzenia, które nie są jeszcze dostępne na rynku, ale pełnią podobne funkcje jak produkty wymienione z nazwy w niniejszym rozporządzeniu, są projektowane tak, by spełniały odpowiednie wymogi. W razie potrzeby wykaz produktów może zostać uzupełniony w drodze zmiany niniejszego rozporządzenia.

(9)

Tryby działania nieobjęte niniejszym rozporządzeniem, takie jak tryb ACPI S3 komputerów, powinny zostać uwzględnione w ramach środków wykonawczych dotyczących konkretnych produktów ustanawianych na mocy dyrektywy 2005/32/WE.

(10)

Wymogi dotyczące trybu czuwania i wyłączenia, określone w środkach wykonawczych dotyczących konkretnych produktów ustanawianych na mocy dyrektywy 2005/32/WE, nie powinny być zasadniczo mniej surowe niż wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.

(11)

Celem uniknięcia niepotrzebnych strat energii najlepiej byłoby, gdyby produkty – jeżeli nie pełnią w danej chwili żadnej funkcji – przełączały się w stan, w którym zużycie energii jest zerowe. Techniczna wykonalność i celowość takiej właściwości powinna być analizowana odrębnie dla każdego produktu w ramach odpowiednich środków wykonawczych ustanawianych na mocy dyrektywy 2005/32/WE.

(12)

Wymogi dotyczące ekoprojektu wchodzą w życie etapowo, dzięki czemu producenci powinni mieć wystarczająco dużo czasu na zmodyfikowanie projektów swoich produktów w zakresie strat w trybie czuwania i wyłączenia. Harmonogram tych etapów należy określić tak, aby uniknąć negatywnych skutków dla funkcjonalności urządzeń znajdujących się na rynku oraz uwzględnić wpływ na koszty ponoszone przez producentów (w szczególności MŚP), przy jednoczesnym zapewnieniu terminowego osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia. Pomiary zużycia energii należy przeprowadzać przy uwzględnieniu powszechnie uznanych najnowocześniejszych metod; producenci mogą stosować zharmonizowane normy zgodnie z art. 9 dyrektywy 2005/32/WE.

(13)

Niniejsze rozporządzenie powinno zwiększyć penetrację rynku przez technologie służące poprawie energooszczędności w trybie czuwania i wyłączenia, prowadząc do oszczędności energii rzędu 35 TWh w 2020 r. w porównaniu ze scenariuszem zakładającym niepodejmowanie żadnych działań.

(14)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2005/32/WE niniejsze rozporządzenie powinno stanowić, że mające zastosowanie procedury oceny zgodności to wewnętrzna kontrola projektu określona w załączniku IV do dyrektywy 2005/32/WE oraz system zarządzania określony w załączniku V do dyrektywy 2005/32/WE.

(15)

Aby ułatwić przeprowadzanie kontroli zgodności, producenci powinni mieć obowiązek przedstawiania informacji w postaci dokumentacji technicznej określonej w załącznikach IV i V do dyrektywy 2005/32/WE, dotyczących warunków działania wchodzących w zakres definicji trybu czuwania/wyłączenia i odpowiadających im poziomów zużycia energii.

(16)

Należy określić poziomy odniesienia dla obecnie dostępnych technologii zapewniających niskie zużycie energii w trybie czuwania i wyłączenia. Przyczyni się to do zapewnienia powszechnego i łatwego dostępu do informacji, szczególnie dla MŚP i bardzo małych przedsiębiorstw, co z kolei ułatwi wykorzystanie najlepiej zaprojektowanych technologii zmniejszania zużycia energii w trybie czuwania i wyłączenia.

(17)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego na podstawie art. 19 ust. 1 dyrektywy 2005/32/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące ekoprojektu dla zużycia energii elektrycznej w trybie czuwania i wyłączenia. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do elektrycznych i elektronicznych urządzeń gospodarstwa domowego oraz urządzeń biurowych.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2005/32/WE. Stosuje się również następujące definicje:

1)

„elektryczne i elektroniczne urządzenia gospodarstwa domowego i urządzenia biurowe” (zwane dalej „urządzeniami”) oznaczają jakiekolwiek produkty wykorzystujące energię, które:

a)

są ogólnodostępne na rynku jako pojedyncze jednostki funkcjonalne i są przeznaczone dla użytkownika końcowego;

b)

są objęte wykazem produktów wykorzystujących energię w załączniku I;

c)

muszą pobierać energię z sieci zasilania elektrycznego, aby działać zgodnie z przeznaczeniem; oraz

d)

są zaprojektowane do użytku przy napięciu znamionowym nieprzekraczającym 250 V,

również gdy sprzedawane są z przeznaczeniem nie do użytku domowego lub biurowego;

2)

„tryb(-y) czuwania” oznacza(-ją) stan, gdy urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego, musi pobierać energię z sieci zasilania elektrycznego, aby działać zgodnie z przeznaczeniem oraz wykonuje tylko poniższe funkcje przez dowolnie długi czas:

sama funkcja ponownego włączenia lub funkcja ponownego włączenia jedynie ze wskazaniem aktywowania funkcji ponownego włączenia, lub/oraz

wyświetlanie informacji lub statusu;

3)

„funkcja ponownego włączenia” oznacza funkcję umożliwiającą włączanie innych trybów, w tym trybu aktywnego, przez zdalnie sterowany przełącznik, jak np. urządzenie zdalnego sterowania, czujnik wewnętrzny lub licznik czasu służący do przełączenia w tryb, w którym dostępne są dodatkowe funkcje urządzenia, w tym jego główna funkcja;

4)

„wyświetlanie informacji lub statusu” oznacza stale włączoną funkcję wyświetlania na wyświetlaczu informacji lub wskazywania statusu urządzenia, w tym zegary;

5)

„tryby(-y) aktywny(-e)” oznacza(-ją) stan, gdy urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego i aktywowana jest co najmniej jedna z głównych funkcji danego urządzenia;

6)

„tryb wyłączenia” oznacza stan, gdy urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego i nie jest wykonywana żadna funkcja; za tryb wyłączenia uważa się również:

a)

stan, gdy dostarczane są jedynie informacje o trybie wyłączenia;

b)

stan, gdy wykonywane są jedynie funkcje konieczne dla zapewnienia kompatybilności elektromagnetycznej zgodnie z dyrektywą 2004/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2);

7)

„urządzenie technologii informatycznej” oznacza każde urządzenie, którego główną funkcją jest wprowadzanie, przechowywanie, wyświetlanie, wyszukiwanie, przekazywanie, przetwarzanie, przełączanie lub kontrola danych i wiadomości telekomunikacyjnych lub połączenie tych funkcji i które może być wyposażone w jeden lub więcej portów końcowych, które zazwyczaj służą do przesyłania informacji;

8)

„środowisko domowe” oznacza środowisko, w którym można oczekiwać używania odbiorników radiowych i telewizyjnych w odległości do 10 m od danego urządzenia.

Artykuł 3

Wymogi dotyczące ekoprojektu

Wymogi dotyczące ekoprojektu dla zużycia energii elektrycznej w trybie czuwania i wyłączenia są określone w załączniku II.

Artykuł 4

Ocena zgodności

Procedurę oceny zgodności, o której mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2005/32/WE, stanowi wewnętrzna kontrola projektu określona w załączniku IV do dyrektywy 2005/32/WE lub system zarządzania określony w załączniku V do dyrektywy 2005/32/WE.

Artykuł 5

Procedura weryfikacji do celów nadzoru rynku

Kontrole w ramach nadzoru rynku są prowadzone zgodnie z procedurą weryfikacji określoną w załączniku III.

Artykuł 6

Poziomy odniesienia

Orientacyjne poziomy odniesienia dla najlepiej działających produktów i technologii dostępnych na rynku są określone w załączniku IV.

Artykuł 7

Przegląd

Najpóźniej po sześciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja dokonuje jego przeglądu w kontekście postępu technicznego i przedstawia wyniki tego przeglądu Forum Konsultacyjnemu.

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Punkt 1 załącznika II stosuje się po upływie roku od dnia określonego w akapicie pierwszym.

Punkt 2 załącznika II stosuje się po upływie czterech lat od dnia określonego w akapicie pierwszym.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Andris PIEBALGS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 29.

(2)  Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 24.


ZAŁĄCZNIK I

Wykaz produktów wykorzystujących energię objętych niniejszym rozporządzeniem

1.

Urządzenia gospodarstwa domowego

Pralki

Suszarki do ubrań

Zmywarki

Urządzenia kuchenne:

Piekarniki elektryczne

Elektryczne płyty grzejne

Mikrofalówki

Tostery

Frytownice

Rozdrabniacze, ekspresy do kawy oraz urządzenia do otwierania i zamykania pojemników i opakowań

Noże elektryczne

Inne urządzenia do gotowania i innego rodzaju przetwarzania żywności, do czyszczenia oraz do pielęgnacji odzieży

Urządzenia do strzyżenia włosów, suszenia włosów, czyszczenia zębów, golenia, masażu oraz pozostałe urządzenia do pielęgnacji ciała

Wagi

2.

Urządzenia technologii informatycznej przeznaczone głównie do użytku w środowisku domowym

3.

Urządzenia konsumenckie

Odbiorniki radiowe

Odbiorniki telewizyjne

Kamery wideo

Urządzenia do zapisu wideo

Urządzenia hi-fi do zapisu dźwięku

Wzmacniacze audio

Systemy kina domowego

Instrumenty muzyczne

Pozostałe urządzenia służące do nagrywania i odtwarzania dźwięku lub obrazów, w tym urządzenia służące do rozpowszechniania dźwięku i obrazu w inny sposób niż za pomocą technologii telekomunikacyjnych lub w inny sposób

4.

Zabawki, sprzęt rekreacyjny i sportowy

Kolejki elektryczne lub elektryczne tory wyścigowe

Kieszonkowe konsole do gier wideo

Sprzęt sportowy z elektrycznymi lub elektronicznymi częściami składowymi

Inne zabawki oraz pozostały sprzęt rekreacyjny i sportowy


ZAŁĄCZNIK II

Wymogi dotyczące ekoprojektu

1.

Rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia:

a)

Zużycie energii elektrycznej w „trybie wyłączenia”:

Zużycie energii elektrycznej przez urządzenie w dowolnym trybie wyłączenia nie może przekraczać 1,00 W.

b)

Zużycie energii elektrycznej w „trybie(-ach) czuwania”:

Zużycie energii elektrycznej przez urządzenie w każdym stanie, w którym działa jedynie funkcja ponownego włączenia lub w którym działa jedynie funkcja ponownego włączenia połączona z wyświetleniem aktywnej funkcji ponownego włączenia, nie może przekraczać 1,00 W.

Zużycie energii elektrycznej przez urządzenie w każdym stanie, w którym działa jedynie wyświetlanie statusu lub informacji, lub w którym działa jedynie funkcja ponownego włączenia w połączeniu z wyświetlaniem statusu, lub informacji, nie może przekraczać 2,00 W.

c)

Dostępność trybu wyłączenia lub trybu czuwania

Urządzenie, poza przypadkami gdy jest to nieodpowiednie ze względu na jego przeznaczenie, posiada tryb wyłączenia lub tryb czuwania, lub inny tryb, w którym zużycie energii nie przekracza odpowiednich wartości granicznych dla trybu wyłączenia lub czuwania w sytuacji, gdy urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego.

2.

Cztery lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia:

a)

Zużycie energii elektrycznej w „trybie wyłączenia”:

Zużycie energii elektrycznej przez urządzenie w dowolnym trybie wyłączenia nie może przekraczać 0,50 W.

b)

Zużycie energii elektrycznej w „trybie(-ach) czuwania”:

Zużycie energii elektrycznej przez urządzenie w każdym stanie, w którym działa jedynie funkcja ponownego włączenia lub w którym działa jedynie funkcja włączenia w połączeniu z wyświetleniem aktywnej funkcji ponownego włączenia, nie może przekraczać 0,50 W.

Zużycie energii elektrycznej przez urządzenie w każdym stanie, w którym działa jedynie wyświetlanie statusu lub informacji, lub w którym działa jedynie połączenie funkcji ponownego włączenia w połączeniu z wyświetlaniem statusu lub informacji, nie może przekraczać 1,00 W.

c)

Dostępność trybu wyłączenia lub trybu czuwania

Urządzenie, poza przypadkami gdy jest to nieodpowiednie ze względu na jego przeznaczenie, posiada tryb wyłączenia lub tryb czuwania, lub inny tryb, w którym zużycie energii nie przekracza odpowiednich wartości granicznych dla trybu wyłączenia lub czuwania w sytuacji, gdy urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego.

d)

Zarządzanie energią

Urządzenie, poza przypadkami gdy jest to nieodpowiednie ze względu na jego przeznaczenie, posiada funkcję zarządzania energią lub podobną funkcję, która w sytuacji, gdy urządzenie nie wykonuje swojej głównej funkcji lub gdy inny(-e) produkt(-y) wykorzystujący(-e) energię nie jest (są) uzależniony(-e) od jego funkcji, po najkrótszym możliwym czasie odpowiednim ze względu na przeznaczenie automatycznie przełącza urządzenie w:

tryb czuwania, lub

tryb wyłączenia, lub

Inny tryb, w którym spełnione są odpowiednie wymogi w zakresie zużycia energii określone dla trybu wyłączenia lub czuwania w czasie, gdy urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego. Funkcja zarządzania energią jest aktywowana przed dostarczeniem produktu.

3.

Pomiary

Zużycie energii, o którym mowa w pkt 1.a), 1.b), 2.a) i 2.b), jest ustalane w drodze rzetelnej, dokładnej i powtarzalnej procedury pomiarów, uwzględniającej powszechnie uznane najnowocześniejsze metody.

Pomiarów w zakresie 0,50 W i więcej dokonuje się z marginesem niepewności wynoszącym maksymalnie 2 %, przy poziomie ufności 95 %. Pomiarów w zakresie poniżej 0,50 W dokonuje się z marginesem niepewności wynoszącym maksymalnie 0,01 W, przy poziomie ufności 95 %.

4.

Informacje przedstawiane przez producentów

Do celów oceny zgodności, o której mowa w art. 4, dokumentacja techniczna zawiera następujące elementy:

a)

Dla każdego trybu czuwania lub wyłączenia:

zużycie energii wyrażone w watach, zaokrąglone do drugiego miejsca po przecinku,

zastosowaną metodę pomiaru,

opis wyboru lub zaprogramowania trybu urządzenia,

działania, jakie należy wykonać w celu włączenia trybu, w którym urządzenie automatycznie zmienia tryby działania,

wszelkie uwagi dotyczące obsługi urządzenia;

b)

Parametry testowe dla dokonywania pomiarów:

temperatura otoczenia,

napięcie testowe wyrażone w V oraz częstotliwość w wyrażona w Hz,

całkowite zniekształcenie harmoniczne systemu zasilania energią elektryczną,

informacje i dokumenty dotyczące oprzyrządowania, ustawień i obwodów wykorzystywanych do testowania elektrycznego;

c)

W stosownych przypadkach właściwości urządzenia potrzebne dla przeprowadzenia oceny zgodności z wymogami określonymi w pkt 1.c) lub wymogami określonymi w pkt 2.c) lub 2.d), w tym czas potrzebny do automatycznego przełączenia w tryb czuwania lub tryb wyłączenia, lub w inny tryb, w którym spełnione są odpowiednie wymogi dotyczące zużycia energii w trybie czuwania lub wyłączenia.

W szczególności, w stosownych przypadkach, należy przedstawić techniczne uzasadnienie, jeżeli wymogi określone w pkt 1.c) lub wymogi określone w pkt 2.c) lub 2.d) są nieodpowiednie ze względu na przeznaczenie urządzenia.


ZAŁĄCZNIK III

Procedura weryfikacji

Podczas przeprowadzania kontroli w ramach nadzoru rynku, o których mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2005/32/WE, organy państw członkowskich stosują następującą procedurę weryfikacji dla wymogów określonych w załączniku II, odpowiednio w pkt 1.a) i 1.b) lub pkt 2.a) i 2.b).

W przypadku wymogów dotyczących zużycia energii większego niż 1,00 W: państwa członkowskie poddają kontroli tylko jedno urządzenie.

Uznaje się, że model jest zgodny z przepisami określonymi w załączniku II, odpowiednio w pkt 1.a) i 1.b) lub pkt 2.a) i 2.b), do niniejszego rozporządzenia, jeżeli wyniki osiągnięte, odpowiednio w trybie wyłączenia i w trybie czuwania, nie przekraczają wartości granicznych o więcej niż 10 %.

W przeciwnym wypadku badane są kolejne trzy urządzenia. Model uznaje się za zgodny z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli średnia wartość wyników badań tych trzech urządzeń, przeprowadzonych odpowiednio dla trybu wyłączenia i trybu czuwania, nie przekracza wartości granicznych o więcej niż 10 %.

W przypadku wymogów dotyczących zużycia energii nieprzekraczającego 1,00 W: państwa członkowskie poddają kontroli tylko jedno urządzenie.

Uznaje się, że model jest zgodny z przepisami określonymi w załączniku II, odpowiednio w pkt 1.a) i 1.b) lub pkt 2.a) i 2.b), jeżeli wyniki osiągnięte, odpowiednio w trybie wyłączenia i/lub w trybie czuwania, nie przekraczają wartości granicznych o więcej niż 0,10 W.

W przeciwnym wypadku badane są kolejne trzy urządzenia. Model uznaje się za zgodny z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli średnia wartość wyników badań tych trzech urządzeń, przeprowadzonych odpowiednio dla trybu wyłączenia i trybu czuwania, nie przekracza wartości granicznych o więcej niż 0,10 W.

W przeciwnym wypadku model uznawany jest za niezgodny z wymogami.


ZAŁĄCZNIK IV

Poziomy odniesienia

Do celów części 3 pkt 2 załącznika I do dyrektywy 2005/32/WE określa się następujące poziomy odniesienia:

Tryb wyłączenia: 0–0,3 W z wyłącznikiem sprzętowym od strony sieci, zależnie od, między innymi, właściwości produktu dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej zgodnie z dyrektywą 2004/108/WE.

Tryb czuwania z funkcją ponownego włączenia: 0,1 W.

Tryb czuwania w połączeniu z wyświetlaniem: zwykłe wyświetlacze i diody LED o niskim zużyciu energii – 0,1 W, większe wyświetlacze (np. dla zegarów) zużywają więcej energii.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/53


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1276/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie monitorowania na podstawie kontroli bezpośrednich wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 170 lit. c) i art. 194 lit. a) w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2), państwa członkowskie przyjmują, w ramach wspólnej polityki rolnej, wszystkie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, jak również podejmują wszelkie inne środki konieczne do zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Wspólnoty, w szczególności w celu upewnienia się co do prawdziwości i prawidłowości czynności finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji i przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, tak, aby zapobiegać nieprawidłowościom i ścigać je oraz odzyskiwać kwoty utracone na skutek nieprawidłowości lub zaniedbań.

(2)

Artykuł 201 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 uchyla rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty (3), natomiast art. 194 lit. a) tego rozporządzenia wzywa Komisję do określenia przepisów dotyczących kontroli administracyjnych i kontroli bezpośrednich prowadzonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do przestrzegania obowiązków wynikających ze stosowania tego rozporządzenia. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2090/2002 z dnia 26 listopada 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 386/90 z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie kontroli bezpośrednich przy wywozie produktów rolnych kwalifikujących się do refundacji (4) zostało w znacznym stopniu zmienione. W związku z tym, w celu zachowania jasności i skuteczności administracyjnej, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 2090/2002 oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 3122/94 z dnia 20 grudnia 1994 r. ustanawiające kryteria analiz ryzyka w odniesieniu do produktów rolnych otrzymujących refundacje (5) i zastąpić je nowym, spójnym zbiorem przepisów.

(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 793/2006 z dnia 12 kwietnia 2006 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 247/2006 w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej (6), rozporządzenie Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (7) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1914/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1405/2006 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (8) zawierają odniesienia do stosowania kontroli bezpośrednich na mocy rozporządzenia (EWG) nr 386/90, mimo że nie dotyczą one refundacji wywozowych. Należy zatem określić, że kontrole bezpośrednie czynności związanych z innymi kwotami i dotyczących środków finansowych przewidzianych w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich mogą być przeprowadzane zgodnie z tym nowym, spójnym zbiorem przepisów.

(4)

Należy uwzględnić istniejące środki kontroli, w szczególności te, które zostały wprowadzone rozporządzeniami Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (9) oraz (WE) nr 2298/2001 z dnia 26 listopada 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wywozu produktów dostarczanych jako pomoc żywnościowa (10).

(5)

W celu poprawy i ujednolicenia środków podejmowanych przez państwa członkowskie należy utrzymać wspólnotowy system monitorowania oparty w szczególności na bezpośrednich kontrolach na miejscu produktów w momencie ich wywozu, łącznie z produktami wywożonymi zgodnie z procedurą uproszczoną, oraz na przeprowadzanej przez agencje płatnicze kontroli dokumentów dotyczących wniosków o wypłatę.

(6)

W celu przeciwdziałania ryzyku podmiany, w przypadku zgłoszeń wywozowych przyjętych przez wewnętrzny urząd celny w państwie członkowskim, urząd celny wyprowadzenia ze Wspólnoty musi przeprowadzić minimalną liczbę kontroli podmiany. Ze względu na miejsce przeprowadzania takich kontroli podmiany, powinny one przyjąć formę kontroli uproszczonych.

(7)

Aby podjąć decyzję, czy kontrole podmiany lub szczegółowe kontrole podmiany są konieczne, urząd celny wyprowadzenia powinien sprawdzić obecność zamknięć oraz czy zamknięcia te nie są naruszone.

(8)

W celu zapewnienia, że urzędy celne wyprowadzenia lub urzędy celne otrzymujące egzemplarze kontrolne T5 stosują jednolitą praktykę, oraz aby uniknąć wątpliwości dotyczących identyfikacji towarów, co jest warunkiem wstępnym przyznania refundacji, należy zapewnić przeprowadzenie szczegółowych kontroli podmiany w przypadkach, w których urzędy celne odkryły, że zamknięcia nałożone przy wysyłce zostały usunięte bez dozoru celnego lub że zostały one naruszone lub nie przyznano zwolnienia od nakładania zamknięć. Ze względu na to, że w tych przypadkach istnieje wyraźne podejrzenie podmiany, szczegółowe kontrole podmiany wymagają zwiększonej uwagi, która obejmuje, w stosownych przypadkach, kontrolę bezpośrednią produktów.

(9)

Liczba bezpośrednich kontroli powinna być proporcjonalna do rocznej liczby zgłoszeń celnych wywozowych. Z doświadczenia wynika, że minimalny poziom bezpośrednich kontroli wynoszący 5 % zgłoszeń wywozowych jest skuteczny, proporcjonalny i odstraszający, a jednocześnie pozostawia on państwom członkowskim wybór, na podstawie kryteriów zarządzania ryzykiem, między kontrolą na poziomie minimalnym wynoszącym 5 % dla każdego sektora produktów a kontrolą obejmującą wszystkie sektory, pod warunkiem że obejmuje ona minimum 2 % zgłoszeń w każdym sektorze produktów. Dla osiągnięcia przez system pełnego zasięgu, urzędy celne wywozu z bardzo niską liczbą zgłoszeń wywozowych dla danego sektora produktów powinny przeprowadzić co najmniej jedną kontrolę dla każdego sektora produktów. Udział refundacji wywozowych przyznawanych w odniesieniu do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu nie pociąga za sobą wysokiego poziomu ryzyka, podczas gdy liczba zgłoszeń wywozowych dla tego sektora jest wysoka. W celu lepszego wykorzystania środków kontroli należy zatem zmniejszyć minimalny współczynnik kontroli towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. Z tego samego powodu państwa członkowskie powinny mieć możliwość nieuwzględniania zgłoszeń wywozowych odnoszących się do niewielkich ilości lub kwoty refundacji nieprzekraczającej 1 000 EUR.

(10)

Doświadczenie wskazuje, że minimalny poziom kontroli zamknięć wynoszący 10 % jest skuteczny, proporcjonalny i odstraszający.

(11)

Liczba kontroli podmiany lub szczegółowych kontroli podmiany w urzędach celnych wyprowadzenia powinna być proporcjonalna do rocznej liczby dokumentów o charakterze informacyjnym dla organu celnego. Doświadczenie wskazuje, że minimalny poziom kontroli dokumentów o charakterze informacyjnym dla organu celnego wynoszący 8 % jest skuteczny, proporcjonalny i odstraszający.

(12)

Zgodnie z art. 4f rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (11), organy celne zarządzają ryzykiem w celu rozróżnienia między poziomami ryzyka związanymi z produktami podlegającymi kontroli celnej lub dozorowi celnemu oraz w celu określenia, czy – a jeżeli tak, to gdzie – produkty będą podlegały szczegółowej kontroli celnej. Zgodnie z definicją w art. 4 ust. 26 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 zarządzanie ryzykiem obejmuje analizę ryzyka. Zgodnie z art. 592e rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 po otrzymaniu zgłoszenia celnego właściwy urząd celny przeprowadza stosowną analizę ryzyka i kontrole celne, zanim zwolni produkty do wywozu. Zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1875/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (12), od dnia 1 lipca 2009 r. zarządzanie ryzykiem jest obowiązkowe. W związku z tym kontrole celne zgłoszeń wywozowych określone w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 powinny od tej daty podlegać analizie ryzyka.

(13)

Analiza ryzyka jako nieobowiązkowy instrument bezpośrednich kontroli zgłoszeń wywozowych została wprowadzona w 1994 r. na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 386/90, a w odniesieniu do kontroli podmiany w 1995 r. na podstawie art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2221/95 z dnia 20 września 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 386/90 w sprawie kontroli bezpośrednich przy wywozie produktów rolnych kwalifikujących się do refundacji (13). Kryteria, które należy uwzględniać w analizach ryzyka zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 3122/94. Prowadzenie analizy ryzyka podlega ochronie danych określonej w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

(14)

Praktyczne doświadczenie nabyte przy prowadzeniu analiz ryzyka w ramach kontroli refundacji wywozowych należy wykorzystać do powszechnego wprowadzenia zarządzania ryzykiem.

(15)

Systemem organizacyjnym, który dawałby najlepsze zabezpieczenie, nie powodując ograniczeń gospodarczych i kosztów administracyjnych przewyższających ewentualne zyski finansowe dla Wspólnoty, byłby system łączący bezpośrednie kontrole wywozu z kontrolą ksiąg rachunkowych. Z tego względu państwa członkowskie powinny koordynować kontrole bezpośrednie z kontrolą ksiąg rachunkowych prowadzoną ex post w zainteresowanych przedsiębiorstwach przez właściwe organy, regulowaną przez rozporządzenie Rady (WE) nr 485/2008 z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie kontroli przez państwa członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (14).

(16)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 159/2008 z dnia 21 lutego 2008 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 800/1999 oraz (WE) nr 2090/2002 w odniesieniu do kontroli bezpośrednich przeprowadzanych przy wywozie produktów rolnych kwalifikujących się do objęcia refundacjami (15) zmieniło niektóre progi kontroli i sprawozdawczości z 200 na 1 000 EUR. Właściwe jest ustalenie progu w wysokości 1 000 EUR na potrzeby obowiązujących obecnie stosownych wymogów dotyczących kontroli i sprawozdawczości.

(17)

W celu oceny skuteczności analizy ryzyka i stosowania niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie są zobowiązane do sporządzania sprawozdań z kontroli i przedstawiania rocznych ocen wykonania i skuteczności kontroli przeprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz zasad postępowania zastosowanych przy wyborze produktów podlegających kontrolom bezpośrednim. Ze względu na postępy w technologiach informacyjnych wymóg przedkładania rocznego sprawozdania w formie zapisu na CD-ROMie zgodnym z normą ISO 9660 lub równoważnym nośniku danych elektronicznych należy przeredagować, zastępując go nośnikiem elektronicznym, który uniemożliwia ponowny zapis danych.

(18)

Na mocy Kodeksu Celnego stosowanie zarządzania ryzykiem będzie obowiązkowe od dnia 1 lipca 2009 r., ale niektóre państwa członkowskie mogą wprowadzić je wcześniej. Zastosowanie elastycznych norm kontroli jest uzasadnione w przypadkach, gdy istnieje odpowiedni system zarządzania ryzykiem. Należy zatem pozwolić państwom członkowskim na stosowanie elastycznych norm kontroli, gdy tylko wprowadzą odpowiedni system zarządzania ryzykiem i powiadomią o tym Komisję.

(19)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY WPROWADZAJĄCE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ustanawia niektóre procedury monitorowania, czy poprawnie zrealizowano czynności, na podstawie których przyznawane są uprawnienia do wypłaty refundacji wywozowych i wszelkich innych kwot określonych w art. 2 lit. a).

Niniejsze rozporządzenie stosuje się, nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do wywozu związanego ze wspólnotową lub krajową pomocą żywnościową objętą rozporządzeniem (WE) nr 2298/2001.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:

a)

„inne kwoty” oznaczają czynności dotyczące środków finansowych przewidzianych w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na mocy rozporządzenia (WE) nr 793/2006, (WE) nr 967/2006 oraz (WE) nr 1914/2006;

b)

„produkty” oznaczają produkty zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 800/1999;

c)

„urząd celny wywozu” oznacza urząd celny określony w art. 5 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 800/1999;

d)

„urząd celny wyprowadzenia” oznacza urząd celny określony w art. 793 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93;

e)

„urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5” oznacza urząd przeznaczenia określony w art. 912c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w tym urząd celny, do którego przesyłany jest dokument równoważny;

f)

„kontrola bezpośrednia” oznacza sprawdzenie, czy zgłoszenie wywozowe lub w przypadku innych kwot dokumentacja zgodna z rozporządzeniami (WE) nr 793/2006, (WE) nr 967/2006 oraz (WE) nr 1914/2006, włącznie z dokumentami przedstawionymi na jego poparcie, odpowiada produktom pod względem ilości, rodzaju i cech zgodnie z warunkami określonymi w art. 5;

g)

„kontrola podmiany” oznacza kontrolę, która polega na sprawdzeniu wzrokowo, czy produkty odpowiadają dokumentowi, który im towarzyszy od urzędu celnego wywozu do urzędu celnego wyprowadzenia lub urzędu otrzymującego egzemplarz kontrolny T5 zgodnie z warunkami określonymi w art. 8;

h)

„szczegółowa kontrola podmiany” oznacza kontrolę, która może polegać zarówno na sprawdzeniu wzrokowo jak i na bezpośredniej kontroli, w przypadku gdy istnieją wątpliwości co do nienaruszalności zamknięć nałożonych na wywożone produkty zgodnie z warunkami określonymi w art. 9;

i)

„kontrola wzrokowa” oznacza sprawdzenie przy pomocy zmysłów, w tym również tego typu kontrolę przeprowadzoną przy wykorzystaniu urządzeń technicznych;

j)

„dokument” oznacza informacje o istotnym znaczeniu w kontekście niniejszego rozporządzenia zapisane w formie papierowej lub na nośnikach elektronicznych zatwierdzonych na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 (16) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (17).

k)

„równoważny dokument”, w odniesieniu do egzemplarza kontrolnego T5, oznacza dokument krajowy, o którym mowa w art. 8, 8a i 9 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, stosowany w przypadkach, gdy na mocy art. 912a ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 stosowana jest procedura krajowa;

l)

„sektory produktów” oznacza sektory określone w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 z wyjątkiem zbóż i ryżu wymienionych w części I i II załącznika I do tego rozporządzenia, które są traktowane jako jeden sektor produktów, oraz towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, które są traktowane jako jeden sektor produktów.

Artykuł 3

Rodzaje kontroli

Państwa członkowskie przeprowadzają:

a)

bezpośrednie kontrole produktów zgodnie z art. 4, w momencie zakończenia wywozowych formalności celnych, a przed zwolnieniem do wywozu tych towarów, na podstawie dokumentów przedłożonych jako potwierdzenie informacji zawartych w zgłoszeniu wywozowym;

b)

kontrole nienaruszalności zamknięć zgodnie z art. 7;

c)

kontrole podmiany zgodnie z art. 8;

d)

szczegółowe kontrole podmiany zgodnie z art. 9; oraz

e)

kontrolę dokumentów dołączonych do wniosków o wypłatę zgodnie z art. 12.

Stosowanie kontroli bezpośrednich w odniesieniu do innych kwot określone jest w rozporządzeniu (WE) nr 793/2006, (WE) nr 967/2006 oraz (WE) nr 1914/2006.

ROZDZIAŁ II

KONTROLE BEZPOŚREDNIE

Artykuł 4

Forma oraz terminy kontroli

1.   Bez uszczerbku dla jakichkolwiek szczegółowych przepisów, które wymagają bardziej szczegółowych kontroli, kontrole bezpośrednie mają formę kontroli na miejscu przeprowadzanych często i bez uprzedniego powiadomienia.

2.   Kontrole bezpośrednie, o których eksporter został wcześniej otwarcie lub nieformalnie powiadomiony, nie są uwzględniane. Akapit ten nie ma zastosowania, w przypadku gdy sprawdzane są księgi rachunkowe przedsiębiorstwa zgodnie z pkt 3 załącznika I.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, że rozpoczęcie kontroli bezpośrednich u eksportera jest zróżnicowane w stosunku do wskazanej godziny rozpoczęcia załadunku, o którym mowa w art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

Artykuł 5

Szczegółowe metody kontroli

1.   W przypadku gdy kontrola wzrokowa nie pozwoliła stwierdzić, że produkty odpowiadają opisowi podanemu w nomenklaturze refundacji wywozowych, oraz w przypadku gdy z uwagi na klasyfikację lub jakość towarów konieczne są bardzo precyzyjne informacje o ich składnikach, urząd celny wywozu weryfikuje ów opis zgodnie z charakterem produktu.

2.   W przypadku gdy urząd celny wywozu uzna to za konieczne, zleca przeprowadzenie badań w specjalnie wyposażonych do tego celu, akredytowanych lub urzędowo zatwierdzonych laboratoriach, podając powody ich przeprowadzenia. W przypadku gdy stawka refundacji lub innej kwoty zależy od poziomu konkretnego składnika, urząd celny wywozu, w ramach kontroli bezpośredniej, pobiera reprezentatywne próbki w celu przeprowadzenia analizy składu przez akredytowane lub urzędowo zatwierdzone laboratorium.

W przypadku gdy ten sam eksporter regularnie dokonuje wywozu produktu oznaczonego tym samym kodem nomenklatury refundacji wywozowych lub kodem Nomenklatury Scalonej i stawka refundacji zależy od poziomu konkretnego składnika, urząd celny wywozu może pobrać reprezentatywne próbki jedynie z 50 % kontroli bezpośrednich przeprowadzonych względem danego eksportera, pod warunkiem że badania laboratoryjne przeprowadzone w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie wykazały żadnych niezgodności mających skutki finansowe przekraczające 1 000 EUR w odniesieniu do kwoty refundacji dla tego eksportera. Jeżeli analiza laboratoryjna wykryje niezgodności mające skutki finansowe przekraczające 1 000 EUR w odniesieniu do kwoty brutto refundacji, w ciągu następnych sześciu miesięcy urząd celny wywozu pobiera próbki ze wszystkich kontroli bezpośrednich przeprowadzanych u danego eksportera.

3.   Kontrole określone w niniejszym artykule przeprowadzane są bez uszczerbku dla ewentualnych środków, które organy celne mogą podejmować, aby zapewnić, że produkty opuszczą obszar celny w takim samym stanie, w jakim się znajdowały podczas zwalniania do wywozu.

4.   Urząd celny wywozu zapewnia zgodność z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 800/1999. W przypadku gdy istnieją uzasadnione podejrzenia co do należytej i uczciwej jakości produktów przyjętej w obrocie, urząd celny wywozu sprawdza ich zgodność z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi, w szczególności tymi, które odnoszą się do zdrowia zwierząt i roślin.

5.   Kontrole bezpośrednie produktów luzem, produktów paczkowanych oraz towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, przeprowadzane są przy wykorzystaniu metod określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

Liczba kontroli

1.   Nie naruszając przepisów ust. 2–7, kontrole bezpośrednie obejmują reprezentatywną część, stanowiącą nie mniej niż 5 % zgłoszeń wywozowych określonych w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, z tytułu których składa się wnioski o refundacje i kwoty określone w art. 1.

Wskaźniki stosuje się w odniesieniu do:

a)

danego urzędu celnego wywozu;

b)

danego roku kalendarzowego; oraz

c)

danego sektora produktów.

2.   Państwa członkowskie mogą jednak zadecydować o:

a)

zastąpieniu wskaźnika 5 % dla każdego sektora produktów wskaźnikiem 5 % dla wszystkich sektorów przy zastosowaniu obowiązkowego wskaźnika minimum w wysokości 2 % dla każdego sektora produktów;

b)

zastąpieniu wskaźnika 5 % dla każdego urzędu celnego wskaźnikiem 5 % dla całego kraju oraz zastąpieniu wskaźnika 5 % dla każdego sektora produktów wskaźnikiem 5 % dla wszystkich sektorów produktów przy zastosowaniu wskaźnika minimum w wysokości 2 % dla każdego sektora produktów.

3.   W przypadku zastosowania przepisów ust. 1 i 2 lit. a), gdy urząd celny wywozu przyjmuje mniej niż 20 zgłoszeń wywozowych, o których mowa w ust. 1, na jeden sektor produktów rocznie, co najmniej jedno zgłoszenie wywozowe dla każdego sektora produktów rocznie musi zostać poddane kontroli bezpośredniej.

Wymóg ten nie ma zastosowania, w przypadku gdy urząd celny, po przeprowadzeniu analizy ryzyka zgodnie z art. 11, nie sprawdził dwóch pierwszych zgłoszeń, a w okresie późniejszym nie dokonuje się w tym sektorze dalszych wywozów.

4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2:

a)

w odniesieniu do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu stosuje się wskaźnik minimum wynoszący 0,5 % dla każdego urzędu celnego lub 0,5 % dla całego kraju. Odsetek kontroli bezpośrednich przeprowadzonych w odniesieniu do tych produktów nie jest uwzględniany przy obliczaniu wskaźnika 5 % dla każdego sektora produktów lub ogólnego wskaźnika 5 % obejmującego wszystkie sektory produktów;

b)

w przypadku urzędów celnych wywozu, w których najwyżej pięciu eksporterów przedstawiło do wywozu asortyment produktów z nie więcej niż dwóch sektorów, liczbę kontroli bezpośrednich można zmniejszyć do minimalnego wskaźnika wynoszącego 2 % dla każdego sektora produktów. Sektory produktów, w odniesieniu do których składanych jest mniej niż 20 zgłoszeń wywozowych rocznie na jeden urząd celny, nie są uwzględniane przy określaniu liczby sektorów produktów. Na podstawie danych statystycznych z poprzedniego roku kalendarzowego urzędy celne wywozu mogą stosować te zasady przez cały rok kalendarzowy, nawet w przypadku gdy w ciągu roku wpłyną dodatkowe zgłoszenia wywozowe od innych eksporterów lub w odniesieniu do dodatkowych sektorów produktów.

5.   Bez uszczerbku dla środków kontrolnych określonych w art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 4 i art. 44 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, państwa członkowskie mogą postanowić o odstąpieniu od kontroli bezpośrednich i kontroli podmiany przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do dostaw określonych w art. 36 i 44 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

6.   Przy obliczaniu minimalnego wskaźnika kontroli, które należy przeprowadzić zgodnie z niniejszym artykułem, państwa członkowskie nie uwzględniają na potrzeby kontroli bezpośrednich zgłoszeń wywozowych dotyczących:

a)

ilości nieprzekraczających:

(i)

25 000 kg w przypadku zbóż i ryżu;

(ii)

5 000 kg w przypadku towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu;

(iii)

2 500 kg w przypadku innych produktów;

b)

albo kwot refundacji niższych niż 1 000 EUR.

7.   Wykonując przepisy ust. 5 i 6 państwa członkowskie przyjmują właściwe przepisy w celu zapobieżenia oszustwom i nadużyciom. Wszelkie kontrole przeprowadzone w tym celu mogą być uwzględnione w celu obliczenia zgodności z minimalnym wskaźnikiem kontroli określonym w niniejszym artykule.

ROZDZIAŁ III

KONTROLE ZAMKNIĘĆ

Artykuł 7

Obowiązek i wskaźniki kontroli

1.   Nienaruszalność zamknięć sprawdza urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5.

2.   Liczba kontroli zamknięć jest nie mniejsza niż 10 % całkowitej liczby egzemplarzy kontrolnych T5 lub równoważnych dokumentów innych niż wybrane do objęcia kontrolą podmiany na mocy art. 8.

ROZDZIAŁ IV

KONTROLE PODMIANY

Artykuł 8

Miejsce i szczegółowe metody kontroli

1.   W przypadku gdy zgłoszenie wywozowe przyjęto w urzędzie celnym wywozu, który nie jest urzędem celnym wyprowadzenia ani urzędem celnym otrzymującym egzemplarz kontrolny T5 i urząd celny wywozu nie przeprowadził kontroli bezpośredniej, zgodnie z niniejszym artykułem i bez uszczerbku dla kontroli przeprowadzonych na podstawie innych przepisów urząd celny wyprowadzenia przeprowadza kontrolę podmiany.

Jeżeli urząd celny wyprowadzenia nie jest urzędem celnym otrzymującym egzemplarz kontrolny T5, kontrole podmiany przeprowadzane są przez urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5.

2.   Jeżeli kontrola wzrokowa pełnego ładunku byłaby niewystarczająca dla sprawdzenia podmiany, jeżeli to konieczne stosuje się inne metody kontroli bezpośredniej określone w art. 5, w tym częściowy rozładunek.

Próbka do badania pobrana zostaje jedynie w przypadku gdy urząd celny wyprowadzenia nie może sprawdzić wzrokowo i korzystając z informacji umieszczonych na opakowaniu i w dokumentacji, czy produkty zgadzają się z dokumentem towarzyszącym.

3.   W przypadku gdy oprócz zamknięcia celnego nałożono plombę weterynaryjną zgodnie z wymaganiami państwa trzeciego, będącego krajem przeznaczenia, kontrola podmiany jest wymagana jedynie, gdy istnieje podejrzenie nadużycia finansowego.

Artykuł 9

Szczegółowe kontrole podmiany

1.   Urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 przeprowadza szczegółową kontrolę podmiany, jeżeli stwierdzi, że:

a)

bez dozoru celnego usunięto zamknięcia nałożone przy wysyłce;

b)

zamknięcia nałożone przy wysyłce zostały naruszone;

c)

nie zostało udzielone zwolnienie z obowiązku nałożenia zamknięć na mocy art. 357 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

2.   Na podstawie analizy ryzyka określonej w art. 11 urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 podejmuje decyzję, czy szczegółowa kontrola podmiany ma obejmować wyłącznie kontrolę podmiany, czy też wymaga dodatkowo kontroli bezpośredniej.

Artykuł 10

Liczba kontroli

1.   Łączna minimalna liczba kontroli podmiany określonych w art. 8 i szczegółowych kontroli podmiany określonych w art. 9 przeprowadzanych każdego roku kalendarzowego przez urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 jest nie mniejsza niż 8 % liczby egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów obejmujących produkty, w odniesieniu do których wystąpiono o refundację.

2.   Przy obliczaniu minimalnego wskaźnika kontroli, które należy przeprowadzić zgodnie z niniejszym artykułem, państwa członkowskie nie uwzględniają na potrzeby kontroli podmiany egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów dotyczących:

a)

ilości nieprzekraczających:

(i)

25 000 kg w przypadku zbóż i ryżu;

(ii)

5 000 kg w przypadku towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu;

(iii)

2 500 kg w przypadku innych produktów;

b)

albo kwot refundacji niższych niż 1 000 EUR.

3.   Wykonując przepisy ust. 2, państwa członkowskie przyjmują właściwe przepisy w celu zapobieżenia oszustwom i nadużyciom. Wszelkie kontrole przeprowadzone w tym celu mogą być uwzględnione w celu obliczenia zgodności z minimalnym wskaźnikiem kontroli określonym w niniejszym artykule.

ROZDZIAŁ V

ZARZĄDZANIE RYZYKIEM

Artykuł 11

Analiza ryzyka

1.   Typowanie do kontroli bezpośrednich oraz kontroli podmiany odbywa się na podstawie systemu zarządzania ryzykiem.

2.   Państwa członkowskie przeprowadzają analizę ryzyka mającą na celu skierowanie kontroli bezpośrednich na produkty, osoby fizyczne i prawne oraz sektory produktów, w odniesieniu do których ryzyko, że czynności określone w art. 1 nie zostały poprawnie przeprowadzone, jest największe.

3.   Nie naruszając przepisów art. 592e rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, państwa członkowskie przeprowadzają analizę ryzyka z uwzględnieniem niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, kryteriów określonych w załączniku II.

4.   W oparciu o nabyte doświadczenie państwa członkowskie i Komisja wspólnie oceniają wiarygodność i przydatność kryteriów określonych w załączniku II, aby w razie potrzeby dokonać niezbędnych dostosowań systemu i parametrów typowania w celu zwiększenia skuteczności i celności kontroli bezpośredniej oraz kontroli podmiany.

5.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o:

a)

zastosowanych środkach, włącznie z instrukcjami dla służb krajowych, w celu stosowania systemu typowania opartego o analizę ryzyka, w świetle kryteriów określonych w pkt 1 załącznika II;

b)

wskaźnikach kontroli, które mają być stosowane zgodnie z art. 6;

c)

poszczególnych przypadkach mogących zainteresować inne państwa członkowskie.

Państwa członkowskie, w odniesieniu do których ma zastosowanie art. 18 akapit trzeci lit. a), przekazują powyższe informacje Komisji do dnia 1 lipca 2009 r.

ROZDZIAŁ VI

KOORDYNACJA ORAZ SPRAWOZDANIA URZĘDOWE

SEKCJA 1

Koordynacja

Artykuł 12

Kontrola przez agencję płatniczą

Na podstawie wniosków o wypłatę i innych dostępnych informacji, a w szczególności na podstawie dokumentów wywozowych oraz uwag służb celnych, agencje płatnicze kontrolują wszelkie dowody zawarte w tych dokumentach, przedstawione w celu uzasadnienia wypłaty danych kwot.

Artykuł 13

Koordynacja analizy ryzyka oraz kontroli

1.   Państwa członkowskie zapewniają koordynację informacji dotyczących analiz ryzyka przez jeden organ.

2.   Państwa członkowskie podejmują kroki w celu skoordynowania kontroli indywidualnych podmiotów gospodarczych i kontroli określonych w art. 5, 8 i 9 oraz kontrole określone w rozporządzeniu (WE) nr 485/2008.

Takie skoordynowane kontrole przeprowadzane są z inicjatywy lub na wniosek Komisji, organów celnych dokonujących kontroli bezpośrednich, agencji płatniczych badających dokumenty dotyczące wniosków o wypłatę bądź właściwych organów kontrolujących księgi rachunkowe.

SEKCJA 2

Sprawozdania urzędowe

Artykuł 14

Sprawozdania z kontroli bezpośrednich

1.   Każdy urząd celny wywozu podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia, możliwości bieżącego monitorowania wskaźnika kontroli bezpośrednich określonym w art. 6.

Na podstawie tych ustaleń, w odniesieniu do każdego sektora produktów należy wskazać:

a)

liczbę zgłoszeń wywozowych uwzględnionych przy kontrolach bezpośrednich;

b)

liczbę przeprowadzonych kontroli bezpośrednich.

2.   Właściwy urzędnik celny sporządza szczegółowe sprawozdanie z każdej przeprowadzonej kontroli bezpośredniej.

Sprawozdania z kontroli zawierają co najmniej istotne informacje dotyczące:

a)

miejsca, daty, godziny przybycia, godziny zakończenia kontroli bezpośredniej, środka transportu wykorzystanego do przewozu produktów, informacji, w jakim stopniu środek transportu był wykorzystany na początku czynności kontrolnych (pusty, załadowany częściowo czy całkowicie), liczby próbek pobranych do badań laboratoryjnych oraz imię, nazwisko i podpis właściwego urzędnika; oraz

b)

daty i godziny odbioru informacji, o których mowa w art. 5 ust. 7 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 800/1999, wskazania godziny rozpoczęcia oraz zakończenia załadunku produktów na środek transportu.

Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 885/2006, sprawozdania z kontroli oraz dokumenty wskazujące powód wytypowania danego zgłoszenia wywozowego do kontroli bezpośredniej są dostępne do wglądu w urzędzie celnym, który przeprowadził kontrolę bezpośrednią, lub w jednym miejscu w państwie członkowskim przez trzy lata od roku, w którym dokonano wywozu.

Artykuł 15

Egzemplarz kontrolny T5

1.   W polu D egzemplarza kontrolnego T5 lub równoważnego dokumentu towarzyszącego produktom urząd celny wywozu umieszcza:

a)

jeżeli przeprowadzono kontrolę bezpośrednią – jeden z wpisów wymienionych w załączniku III;

b)

w przypadku wywozu produktów dostarczanych jako pomoc żywnościowa – jeden z wpisów wymienionych w załączniku IV.

2.   Każdy urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 podejmuje kroki w celu zapewnienia, że w każdej chwili można udostępnić Komisji szczegółowe informacje dotyczące liczby:

a)

egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów uwzględnionych do celów kontroli nienaruszalności zamknięć określonych w art. 7, do celów kontroli podmiany określonych w art. 8 oraz do celów szczegółowych kontroli podmiany określonych w art. 9.

b)

przeprowadzonych kontroli nienaruszalności zamknięć określonych w art. 7;

c)

przeprowadzonych kontroli podmiany określonych w art. 8;

d)

przeprowadzonych szczegółowych kontroli podmiany określonych w art. 9.

W przypadku gdy urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 pobrał próbkę, na egzemplarzu kontrolnym T5 lub na równoważnym dokumencie krajowym, który ma być odesłany właściwym organom, umieszcza się jeden z wpisów wymienionych w załączniku V.

Duplikat lub kopia dokumentu pozostaje, stosownie do przypadku, w urzędzie celnym wyprowadzenia lub w urzędzie celnym otrzymującym egzemplarz kontrolny T5 lub równoważny dokument i zgodnie z ust. 3 jest dostępny do wglądu.

3.   Każda kontrola podmiany i szczegółowa kontrola podmiany określona w art. 8 i 9 jest przedmiotem sprawozdania sporządzanego przez urzędnika celnego, który ją przeprowadza. Sprawozdanie umożliwia monitorowanie przeprowadzonych kontroli oraz zawiera datę i nazwisko urzędnika celnego. Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 885/2006 jest ono dostępne do wglądu w urzędzie celnym, który przeprowadził kontrolę, lub w jednym miejscu w państwie członkowskim przez trzy lata od roku, w którym dokonano wywozu.

Kontrole nienaruszalności zamknięć, określone w art. 7, oraz przypadki usuniętych lub naruszonych zamknięć są odnotowywane zgodnie z art. 912c ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

4.   Urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 powiadamia na piśmie właściwe organy określone w art. 912a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 o wynikach badań laboratoryjnych, używając kopii oryginalnego egzemplarza kontrolnego T5 lub równoważnego dokumentu zawierającego:

a)

jeden z wpisów wymienionych w załączniku VI;

b)

albo wyniki badań, w przypadku rozbieżności między wynikami a zgłoszonym produktem.

5.   W przypadku gdy kontrola podmiany ujawni, że nie zastosowano się do zasad dotyczących refundacji wywozowych, urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 umieszcza jeden z wpisów wymienionych w załączniku VII na egzemplarzu kontrolnym T5 lub równoważnym dokumencie, który przesyła do właściwych organów określonych w art. 912a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Agencja płatnicza powiadamia urząd celny o działaniach podjętych w wyniku tych ustaleń.

Artykuł 16

Sprawozdanie roczne

Przed dniem 1 maja każdego roku państwa członkowskie przesyłają Komisji sprawozdanie zawierające ocenę wykonania i skuteczności kontroli przeprowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia i procedur zastosowanych do typowania produktów podlegających kontrolom bezpośrednim. Sprawozdanie zawiera elementy wymienione w załączniku VIII obejmującym zgłoszenia wywozowe przyjęte w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia poprzedniego roku.

Państwa członkowskie przesyłają sprawozdanie Komisji na nośniku elektronicznym, który uniemożliwia ponowny zapis danych, lub na papierze lub, w stosownych przypadkach, drogą elektroniczną na formularzu udostępnionym państwom członkowskim przez Komisję.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 17

Uchylenia

Uchyla się rozporządzenia (WE) nr 3122/94 i (WE) nr 2090/2002.

Odniesienia do uchylonych rozporządzeń oraz do rozporządzenia (EWG) nr 386/90 rozumiane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku IX.

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niemniej rozdział V w odniesieniu do kontroli bezpośrednich oraz art. 5 ust. 2 akapit drugi, art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3 akapit drugi oraz art. 6 ust. 4 stosuje się:

a)

w odniesieniu do państw członkowskich, które przesłały Komisji powiadomienia na mocy art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3122/94 – od dnia 1 stycznia 2009 r.;

b)

w odniesieniu do pozostałych państw członkowskich – od daty, którą każde państwo członkowskie ustali i o której poinformuje Komisję, lub z dniem 1 lipca 2009 r. – zależnie od tego, która data przypada wcześniej.

Rozdział V w odniesieniu do kontroli podmiany stosuje się od daty, którą każde państwo członkowskie ustala i o której informuje Komisję, lub z dniem 1 lipca 2009 r. – zależnie od tego, która data przypada wcześniej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

(3)  Dz.U. L 42 z 16.2.1990, s. 6.

(4)  Dz.U. L 322 z 27.11.2002, s. 4.

(5)  Dz.U. L 330 z 21.12.1994, s. 31.

(6)  Dz.U. L 145 z 31.5.2006, s. 1.

(7)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

(8)  Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 64.

(9)  Dz.U. L 102 z 17.4.1999, s. 11.

(10)  Dz.U. L 308 z 27.11.2001, s. 16.

(11)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

(12)  Dz.U. L 360 z 19.12.2006, s. 64.

(13)  Dz.U. L 224 z 21.9.1995, s. 13.

(14)  Dz.U. L 143 z 3.6.2008, s. 1.

(15)  Dz.U. L 48 z 22.2.2008, s. 19.

(16)  Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 90.

(17)  Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

METODY, KTÓRE NALEŻY STOSOWAĆ W PRZYPADKU KONTROLI BEZPOŚREDNICH

1.   Produkty luzem

1.1.

W przypadku gdy eksporter stosuje zaplombowane urządzenia do automatycznego ładowania i kalibrowanego automatycznego ważenia produktów luzem, urząd celny wywozu sprawdza zgodność produktów ze zgłoszeniem wywozowym poprzez określenie ilości na podstawie kalibrowanego automatycznego ważenia, a rodzaj i cechy charakterystyczne produktów – poprzez pobranie reprezentatywnych próbek.

Poprzez pobranie próbek urząd celny wywozu sprawdza również, czy:

(i)

systemy ważenia i ładowania nie pozwalają na zmianę kierunku produktów wewnątrz tych zaplombowanych systemów obiegu lub na jakiekolwiek inne manipulacje;

(ii)

okresy ważności kalibrowanych urządzeń ważących nie wygasły, a w przypadku gdy stosowane urządzenia ważące są zaplombowane, czy plomby są nienaruszone;

(iii)

zważone przesyłki zostały faktycznie załadowane na określony środek transportu;

(iv)

dane wprowadzone w protokołach ważenia lub świadectwach ważenia są zgodne z danymi zawartymi w dokumentach załadowczych.

1.2.

W rzadkich przypadkach, gdy ilość produktów luzem nie została zarejestrowana przez kalibrowany system automatycznego ważenia, urząd celny stosuje wszelkie inne środki kontroli, które są wystarczające z handlowego punktu widzenia.

1.3.

Jeżeli zgłoszenie celne obejmuje jedynie część ładunku na statku, urząd celny wywozu zapewnia nadzór nad faktycznym wyprowadzeniem całego ładunku. W tym celu, po zakończeniu procesu załadunku, urząd celny porównuje łączną masę załadowanego ładunku z informacjami uzyskanymi na mocy pkt 1.1 lub 1.2 oraz, w stosownych przypadkach, informacjami zawartymi w dokumentacji handlowej.

2.   Produkty sprzedawane na sztuki

2.1.

W przypadku gdy eksporter zgłosił, że produkty zostały zapakowane z zastosowaniem automatycznych systemów workowania, puszkowania, butelkowania itp., oraz urządzeń do kalibrowanego automatycznego ważenia/mierzenia, lub zapakowane w opakowania lub butelkowane w rozumieniu dyrektyw Rady 75/106/EWG (1), 75/107/EWG (2) i 76/211/EWG (3), obowiązuje zasada przeliczenia całkowitej ilości worków, puszek, butelek itp., a także sprawdzenia rodzaju i cech charakterystycznych produktów na podstawie reprezentatywnego wyboru dokonanego przez urząd celny wywozu. Masę lub objętość ustala się poprzez kalibrowane automatyczne ważenie/mierzenie lub przeliczenie opakowań lub butelek, w rozumieniu powyższych dyrektyw. Urząd celny wywozu może zważyć lub zmierzyć pojedynczy worek, puszkę lub butelkę.

2.2.

Jeżeli urządzenie ma kalibrowany automatyczny licznik, odczyty automatycznego licznika można wziąć pod uwagę przy bezpośredniej kontroli ilości. Punkt 1.1 stosuje się mutatis mutandis.

2.3.

W przypadku gdy eksporter używa palet, na które załadowane są kartony, puszki itp., urząd celny wywozu wybiera reprezentatywne palety i sprawdza, czy zgłoszona liczba kartonów, puszek itp. faktycznie się na nich znajduje. Urząd wybiera z tych palet liczbę reprezentatywnych kartonów, puszek itp. i sprawdza, czy znajduje się na nich odpowiednia ilość butelek, sztuk itp.

2.4.

W przypadku gdy eksporter nie używa urządzeń określonych w pkt 2.1 oraz 2.2, urząd celny wywozu przelicza worki, puszki itp. Rodzaj, cechy charakterystyczne oraz waga/objętość są sprawdzane na podstawie reprezentatywnego wyboru. Punkt 2.3 stosuje się mutatis mutandis.

2.5.

Jeśli w przypadku opisanym w punkcie 2.1 oraz 2.2 na bezpośrednim opakowaniu produktów wskazana jest jego zawartość i dokładna masa, produkty zostały umieszczone w pojemnikach lub opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży hurtowej oraz są one regularnie wywożone przez tego samego eksportera i w ciągu ubiegłych sześciu miesięcy nie ujawniono niezgodności mających skutki finansowe większe niż 1 000 EUR, informację tę należy sprawdzić jedynie w stosunku do 50 % kontroli bezpośrednich.

3.   Towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

3.1.

W przypadku towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, które zostały zapakowane do sprzedaży detalicznej lub są przedmiotem właściwego oznakowania, zawierającego na bezpośrednim opakowaniu szczegóły dotyczące zawartości i masy, oraz które spełniają wymagania art. 10 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 1043/2005 (4) albo w przypadku których ilości używanego produktu zostały określone w załączniku III do wymienionego rozporządzenia, urząd celny wywozu sprawdza najpierw zgodność masy i zawartości towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu i umieszczonych bezpośrednio w opakowaniach ze szczegółowymi informacjami znajdującymi się na bezpośrednim opakowaniu. Urząd może zważyć sztukę bez opakowania. Obowiązuje zasada, że następnie przelicza on lub waży całkowitą ilość towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu w bezpośrednich opakowaniach.

Punkty 2.1–2.5 stosuje się mutatis mutandis.

3.2.

Urząd celny może pobrać próbkę w celu sprawdzenia, czy nie nastąpiła podmiana.

3.3.

Urząd celny wywozu może założyć, że ilość produktów wykorzystanych do produkcji towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu jest prawidłowa, jeżeli opis i zawartość wskazana na bezpośrednim opakowaniu są zgodne ze szczegółami podanymi w zgłoszeniu wywozowym lub zarejestrowanej recepturze wytwarzania.

W przypadku gdy receptura wytwarzania nie została dotychczas sprawdzona przez właściwe organy, urząd celny wywozu zleca audytorowi z właściwego organu zweryfikowanie ex post receptury i tożsamości towarów.

Do celów tej metody sprawdzania składu towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, państwa członkowskie wprowadzają wcześniej procedurę, na mocy której:

(i)

skład towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu można sprawdzić weryfikując rozliczenia i szczegółowe dokumenty dotyczące produkcji;

(ii)

weryfikuje się, że wyprodukowane towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu są tymi samymi, które zostały objęte zgłoszeniem wywozowym i recepturą wytwarzania i które są przeznaczone na wywóz poprzez sprawdzenie odpowiednich dokumentów produkcyjnych przedsiębiorstwa; oraz

(iii)

audytor właściwego organu może sprawdzić ex post, czy wywożone towary zgadzają się z danym zgłoszeniem wywozowym, recepturą wytwarzania i wyprodukowanymi towarami.

3.4.

W przypadkach gdy nie stosuje się procedury przewidzianej w pkt 3.1–3.3, urząd celny wywozu pobiera reprezentatywne próbki, nie naruszając przepisów art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005.


(1)  Dz.U. L 42 z 15.2.1975, s. 1.

(2)  Dz.U. L 42 z 15.2.1975, s. 14.

(3)  Dz.U. L 46 z 21.2.1976, s. 1.

(4)  Dz.U. L 172 z 5.7.2005, s. 24.


ZAŁĄCZNIK II

KRYTERIA ANALIZY RYZYKA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11

1.

Kryteria odnoszące się do produktów:

a)

ich pochodzenie;

b)

ich rodzaj;

c)

cechy produktów w kategoriach nomenklatury refundacji;

d)

ich wartość;

e)

ich status celny;

f)

ryzyko zastosowania niewłaściwego kodu taryfowego;

g)

kwota refundacji związana z cechami technicznymi i prezentacją produktów (zawartość tłuszczu, wody, mięsa, popiołu, opakowanie itd.);

h)

produkt ostatnio włączony do systemu refundacji;

i)

ilość;

j)

analizy wcześniejszych próbek;

k)

wiążąca informacja taryfowa (WIT).

2.

Kryteria odnoszące się do handlu:

a)

częstotliwość wymiany handlowej;

b)

pojawienie się nietypowego handlu lub rozwój nowej wymiany handlowej;

c)

zakłócenia w handlu.

3.

Kryteria odnoszące się do nomenklatury refundacji:

a)

stawka refundacji;

b)

pozycje nomenklatury, w odniesieniu do których najczęściej wypłacane są refundacje wywozowe;

c)

ryzyko zastosowania niewłaściwej stawki refundacji związanej z cechami technicznymi i prezentacją produktów (zawartość tłuszczu, wody, mięsa, popiołu, opakowanie itd.).

4.

Kryteria odnoszące się do eksporterów:

a)

ich status według prawodawstwa celnego (np. upoważniony podmiot gospodarczy);

b)

ich reputacja i wiarygodność;

c)

ich sytuacja finansowa;

d)

pojawienie się nowych eksporterów;

e)

wywóz nieuzasadniony bezpośrednimi przesłankami ekonomicznymi;

f)

poprzednie przypadki sporne, w szczególności nadużycia finansowe.

5.

Kryteria odnoszące się do wykrytych lub przypuszczalnych nieprawidłowości w niektórych sektorach produktów.

6.

Kryteria odnoszące się do stosowanych regulacji celnych:

a)

normalna procedura zgłoszenia;

b)

uproszczona procedura zgłoszenia;

c)

przyjęcie zgłoszenia wywozowego zgodnie z art. 790 i 791 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

7.

Kryteria odnoszące się do ustaleń dotyczących przyznawania refundacji wywozowych:

a)

wywóz bezpośredni;

b)

zaopatrzenie.

8.

Kryteria odnoszące się w szczególności do kontroli podmiany:

a)

miejsce przeznaczenia wywozu;

b)

przyczyny logistyczne zgłoszone przez urząd celny wyprowadzenia: nowy lub nietypowy przewóz lub trasa, produkty przeniesione z innego urzędu celnego;

c)

nadmierny czas przewozu z urzędu celnego wywozu;

d)

dostawa do innego niż przewidziany portu lub punktu granicznego;

e)

numer zamknięcia różny od zgłoszonego;

f)

niezgodność między kodem towarowym a opisem;

g)

zadeklarowana masa okazuje się niepoprawna;

h)

niewłaściwy środek transportu w odniesieniu do produktów;

i)

stawka refundacji.


ZAŁĄCZNIK III

Wpisy, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. a)

:

w języku bułgarskim

:

Физическа проверка Регламент (ЕО) № 1276/2008

:

w języku hiszpańskim

:

Control físico — Reglamento (CE) no 1276/2008

:

w języku czeskim

:

fyzická kontrola nařízení (ES) č. 1276/2008

:

w języku duńskim

:

fysisk kontrol forordning (EF) nr. 1276/2008

:

w języku niemieckim

:

Warenkontrolle Verordnung (EG) Nr. 1276/2008

:

w języku estońskim

:

füüsiline kontroll Määrus (EÜ) nr 1276/2008

:

w języku greckim

:

φυσικός έλεγχος — κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1276/2008

:

w języku angielskim

:

physical check Regulation (EC) No 1276/2008

:

w języku francuskim

:

contrôle physique règlement (CE) no 1276/2008

:

w języku włoskim

:

controllo fisico regolamento (CE) n. 1276/2008

:

w języku łotewskim

:

fiziska pārbaude, Regula (EK) Nr. 1276/2008

:

w języku litewskim

:

fizinė patikra, Reglamentas (EB) Nr. 1276/2008

:

w języku węgierskim

:

fizikai ellenőrzés 1276/2008/EK rendelet

:

w języku maltańskim

:

spezzjoni fiżika Regolament (KE) Nru 1276/2008

:

w języku niderlandzkim

:

fysieke controle Verordening (EG) nr. 1276/2008

:

w języku polskim

:

kontrola bezpośrednia – rozporządzenie (WE) nr 1276/2008

:

w języku portugalskim

:

controlo físico Regulamento (CE) n.o 1276/2008

:

w języku rumuńskim

:

control fizic Regulamentul (CE) nr. 1276/2008

:

w języku słowackim

:

fyzická kontrola – nariadenie (ES) č. 1276/2008

:

w języku słoweńskim

:

fizični pregled Uredba (ES) št. 1276/2008

:

w języku fińskim

:

fyysinen tarkastus – Asetus (EY) N:o 1276/2008

:

w języku szwedzkim

:

Fysisk kontroll förordning (EG) nr 1276/2008


ZAŁĄCZNIK IV

Wpisy, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. b)

:

w języku bułgarskim

:

Регламент (ЕО) № 2298/2001

:

w języku hiszpańskim

:

Reglamento (CE) no 2298/2001

:

w języku czeskim

:

Nařízení (ES) č. 2298/2001

:

w języku duńskim

:

Nařízení (ES) č. 2298/2001

:

w języku niemieckim

:

Verordnung (EG) Nr. 2298/2001

:

w języku estońskim

:

Määrus (EÜ) nr 2298/2001

:

w języku greckim

:

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2298/2001

:

w języku angielskim

:

Regulation (EC) No 2298/2001

:

w języku francuskim

:

Règlement (CE) no 2298/2001

:

w języku włoskim

:

Regolamento (CE) n. 2298/2001

:

w języku łotewskim

:

Regula (EK) Nr. 2298/2001

:

w języku litewskim

:

Reglamentas (EB) Nr. 2298/2001

:

w języku węgierskim

:

2298/2001/EK rendelet

:

w języku maltańskim

:

Regolament (KE) Nru 2298/2001

:

w języku niderlandzkim

:

Verordening (EG) nr. 2298/2001

:

w języku polskim

:

Rozporządzenie (WE) nr 2298/2001

:

w języku portugalskim

:

Regulamento (CE) n.o 2298/2001

:

w języku rumuńskim

:

Regulamentul (CE) nr. 2298/2001

:

w języku słowackim

:

Nariadenie (ES) č. 2298/2001

:

w języku słoweńskim

:

Uredba (ES) št. 2298/2001

:

w języku fińskim

:

Asetus (EY) N:o 2298/2001

:

w języku szwedzkim

:

Förordning (EG) nr 2298/2001


ZAŁĄCZNIK V

wpisy, o których mowa w art. 15 ust. 2 akapit drugi

:

w języku bułgarskim

:

Взета проба

:

w języku hiszpańskim

:

Muestra recogida

:

w języku czeskim

:

odebraný vzorek

:

w języku duńskim

:

udtaget prøve

:

w języku niemieckim

:

Probe gezogen

:

w języku estońskim

:

võetud proov

:

w języku greckim

:

ελήφθη δείγμα

:

w języku angielskim

:

Sample taken

:

w języku francuskim

:

échantillon prélevé

:

w języku włoskim

:

campione prelevato

:

w języku łotewskim

:

paraugs paņemts

:

w języku litewskim

:

Mėginys paimtas

:

w języku węgierskim

:

ellenőrzési mintavétel megtörtént

:

w języku maltańskim

:

kampjun meħud

:

w języku niderlandzkim

:

monster genomen

:

w języku polskim

:

pobrana próbka

:

w języku portugalskim

:

Amostra colhida

:

w języku rumuńskim

:

Eșantion prelevat

:

w języku słowackim

:

odobratá vzorka

:

w języku słoweńskim

:

vzorec odvzet

:

w języku fińskim

:

näyte otettu

:

w języku szwedzkim

:

varuprov har tagits


ZAŁĄCZNIK VI

Wpisy, o których mowa w art. 15 ust. 4 lit. a)

:

w języku bułgarskim

:

Съответствие на резултатите от тестовете

:

w języku hiszpańskim

:

Resultado del análisis conforme

:

w języku czeskim

:

výsledek analýzy je v souladu

:

w języku duńskim

:

analyseresultat i orden

:

w języku niemieckim

:

konformes Analyseergebnis

:

w języku estońskim

:

vastav analüüsitulemus

:

w języku greckim

:

αποτέλεσμα της ανάλυσης σύμφωνο

:

w języku angielskim

:

Results of tests conform

:

w języku francuskim

:

résultat d’analyse conforme

:

w języku włoskim

:

risultato di analisi conforme

:

w języku łotewskim

:

analīzes rezultāti atbilst

:

w języku litewskim

:

Tyrimų rezultatai atitinka eksporto deklaraciją

:

w języku węgierskim

:

ellenőrzési eredmény megfelelő

:

w języku maltańskim

:

riżultat tal-analiżi konformi

:

w języku niderlandzkim

:

analyseresultaat conform

:

w języku polskim

:

wynik analizy zgodny

:

w języku portugalskim

:

Resultado da análise conforme

:

w języku rumuńskim

:

Rezultatul analizelor – conform

:

w języku słowackim

:

výsledok testu je v súlade

:

w języku słoweńskim

:

rezultat analize je v skladu z/s

:

w języku fińskim

:

analyysin tulos yhtäpitävä

:

w języku szwedzkim

:

Analysresultatet överensstämmer med exportdeklarationen


ZAŁĄCZNIK VII

Wpisy, o których mowa w art. 15 ust. 5

:

w języku bułgarskim

:

Искане за прилагане на член 15, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 1276/2008. Идентификация на изходното митническо учреждение или митническото учреждение на получаване на контролното копие Т5:

:

w języku hiszpańskim

:

Solicitud de aplicación del artículo 15, apartado 5, del Reglamento (CE) no 1276/2008. Aduana de salida o de destino del T5: …

:

w języku czeskim

:

Žádost o použití čl. 15 odst. 5 nařízení (ES) č. 1276/2008. Identifikace celního úřadu výstupu nebo celního úřadu určení T 5:

:

w języku duńskim

:

Anmodning om anvendelse af artikel 15, stk. 5, i forordning (EF) nr. 1276/2008. Identifikation af udgangstoldstedet eller bestemmelsestoldstedet for T5: …

:

w języku niemieckim

:

Antrag auf Anwendung von Artikel 15 Absatz 5 der Verordnung (EG) Nr. 1276/2008. Identifizierung der Ausgangszollstelle oder der Bestimmungsstelle des Kontrollexemplars T5: …

:

w języku estońskim

:

Määruse (EÜ) nr 1276/2008 artikli 15 lõike 5 kohaldamise taotlus. Väljumistolliasutus või tolliasutus, kuhu saadetakse kontrolleksemplar T5: …

:

w języku greckim

:

Αίτηση εφαρμογής του άρθρου 15 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1276/2008. Προσδιορισμός του τελωνείου εξόδου ή του τελωνείου προορισμού του αντιτύπου ελέγχου T5: …

:

w języku angielskim

:

Request for application of Article 15(5) of Regulation (EC) No 1276/2008. Identity of the customs office of exit or customs office receiving the control copy T5: …

:

w języku francuskim

:

Demande d’application de l’article 15, paragraphe 5, du règlement (CE) no 1276/2008. Identification du bureau de douane de sortie ou de destination du T5: …

:

w języku włoskim

:

Domanda di applicazione dell’articolo 15, paragrafo 5, del regolamento (CE) n. 1276/2008. Identificazione dell’ufficio doganale di uscita o di destinazione del T5: …

:

w języku łotewskim

:

Pieprasījums piemērot Regulas (EK) Nr. 1276/2008 15. panta 5. punktu. Izvešanas muitas punkta vai muitas punkta, kas saņem T5 kontroleksemplāru, identitāte: …

:

w języku litewskim

:

Prašymas taikyti Reglamento (EB) Nr. 1276/2008 15 straipsnio 5 dalį. Išvykimo muitinės įstaiga arba įstaiga, kuriai išsiunčiamas T5 kontrolinis egzempliorius: …

:

w języku węgierskim

:

Az 1276/2008/EK rendelet 15. cikke (5) bekezdésének alkalmazására irányuló kérelem. A kilépési vámhivatal vagy a T5 ellenőrző példányt átvevő hivatal azonosítója:

:

w języku maltańskim

:

Talba għall-applikazzjoni tal-Artikolu 15, paragrafu 5, tar-Regolament (KE) Nru 1276/2008. Identifikazzjoni tal-uffiċċju tad-dwana tat-tluq jew tal-wasla tat-T5: …

:

w języku niderlandzkim

:

Verzoek om toepassing van artikel 15, lid 5 van Verordening (EG) nr. 1276/2008 Identificatie van het kantoor van uitgang of van bestemming van de T5: …

:

w języku polskim

:

Wniosek o stosowanie art. 15 ust. 5 rozporzadzenia (WE) nr 1276/2008. Identyfikacja urzędu celnego wyprowadzenia lub urzędu celnego otrzymującego egzemplarz kontrolny T5: …

:

w języku portugalskim

:

Pedido de aplicação do n.o 5 do artigo 15.o do Regulamento (CE) n.o 1276/2008. Identificação da estância aduaneira de saída ou de destino do T5: …

:

w języku rumuńskim

:

Cerere de aplicare a articolului 15 alineatul (5) din Regulamentul (CE) nr. 1276/2008. Identitatea biroului vamal de ieșire sau a biroului vamal de destinație a exemplarului de control T5: …

:

w języku słowackim

:

Žiadost’ o uplatňovanie článku 15 ods. 5 nariadenia (ES) č. 1276/2008. Identifikácia colného úradu výstupu alebo colného úradu určenia T5: …

:

w języku słoweńskim

:

Zahteva se uporaba člena 15, odstavka 5, Uredbe (ES) št. 1276/2008. Identifikacija carinskega urada izstopa ali carinskega urada, ki mu je poslan kontrolni izvod T5:

:

w języku fińskim

:

Asetuksen (EY) N:o 1276/2008 15 artiklan 5 kohdan soveltamista koskeva pyyntö. Poistumistullitoimipaikan tai toimipaikan, johon T5-valvontakappale toimitetaan, tunnistustiedot: …

:

w języku szwedzkim

:

Begäran om tillämpning av artikel 15.5 i förordning (EG) nr 1276/2008. Uppgift om utfartstullkontor eller bestämmelsetullkontor enligt kontrollexemplaret T5:


ZAŁĄCZNIK VIII

Elementy sprawozdania rocznego na mocy art. 16

1.   Kontrole w urzędzie celnym wywozu

1.1.

Liczba zgłoszeń wywozowych w podziale na sektory przypadająca na urząd celny, niewyłączonych na mocy art. 6 ust. 6 przy obliczaniu minimalnego wskaźnika kontroli. Jeżeli państwo członkowskie stosuje art. 6 ust. 2 lit. b), przy obliczaniu minimalnego wskaźnika kontroli, sprawozdanie podaje łączną liczbę zgłoszeń wywozowych na terytorium tego państwa, niewyłączonych na mocy art. 6 ust. 6, w podziale na sektory.

1.2.

Liczba i odsetek przeprowadzonych kontroli bezpośrednich w podziale na sektory produktów i na urzędy celne. Jeżeli państwo członkowskie stosuje art. 6 ust. 2 lit. b), sprawozdanie podaje łączną liczbę i odsetek kontroli bezpośrednich przeprowadzonych na terytorium tego państwa w podziale na sektory produktów.

1.3.

W stosownych przypadkach, wykaz urzędów celnych stosujących zmniejszone wskaźniki kontroli na mocy art. 6 ust. 4 lit. b). Jeżeli państwo członkowskie stosuje art. 6 ust. 2 lit. b) oraz jeżeli stosuje art. 6 ust. 4, sprawozdanie podaje liczbę i odsetek przeprowadzonych kontroli bezpośrednich w podziale na sektory produktów i na urzędy celne określone w tym artykule.

1.4.

Liczba kontroli, które doprowadziły do wykrycia nieprawidłowości w podziale na sektory produktów, skutki finansowe wykrytych nieprawidłowości przekraczające wartość refundacji 1 000 EUR oraz, w stosownych przypadkach, numer referencyjny stosowany do wymiany informacji, określony w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1848/2006 (1).

1.5.

W stosownych przypadkach zaktualizowana liczba nieprawidłowości, o których powiadomiono Komisję w poprzednim sprawozdaniu rocznym na mocy art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1848/2006.

1.6.

Wnioskowana wysokość refundacji zgłoszeń poddanych kontrolom bezpośrednim w podziale na sektory produktów.

2.   Kontrole podmiany w urzędzie celnym wyprowadzenia

2.1.

Liczba egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów przypadających na urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5, w którym produkty, w odniesieniu do których wystąpiono o refundację, opuszczają obszar celny Wspólnoty, wyrażona jako:

a)

liczba egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów, obejmujących wywozy poddane kontroli bezpośredniej w rozumieniu art. 3 lit. a);

b)

liczba egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów, obejmujących zgłoszenia wywozowe niepoddane kontroli bezpośredniej w rozumieniu art. 3 lit. a);

c)

całkowita liczba egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów.

2.2.

Liczba i odsetek kontroli nienaruszalności zamknięć określonych w art. 7, przeprowadzonych przez dany urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5, w którym produkty, w odniesieniu do których wystąpiono o refundację, opuszczają obszar celny Wspólnoty.

2.3.

Liczba i odsetek przeprowadzonych kontroli, w podziale na kontrole podmiany i szczegółowe kontrole podmiany określone w art. 8 i 9, przeprowadzonych przez dany urząd celny wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5, w którym produkty, w odniesieniu do których wystąpiono o refundację, opuszczają obszar celny Wspólnoty.

2.4.

Liczba egzemplarzy kontrolnych T5 i równoważnych dokumentów, w przypadku których zamknięcia nałożone przy wysyłce zostały zdjęte bez dozoru celnego lub zostały naruszone lub dla których nie zostało udzielone zwolnienie z obowiązku nałożenia zamknięć na mocy art. 357 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

2.5.

Liczba kontroli podmiany, o których mowa w art. 8 niniejszego rozporządzenia, które doprowadziły do wykrycia nieprawidłowości, skutki finansowe wykrytych nieprawidłowości przekraczające wartość refundacji 1 000 EUR oraz, w stosownych przypadkach, numer referencyjny stosowany dla celów wymiany informacji, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1848/2006.

Liczba szczegółowych kontroli podmiany, o których mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia, które doprowadziły do wykrycia nieprawidłowości, skutki finansowe wykrytych nieprawidłowości przekraczające wartość refundacji 1 000 EUR oraz, w stosownych przypadkach, numer referencyjny stosowany dla celów wymiany informacji, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1848/2006.

2.6.

W stosownych przypadkach zaktualizowana liczba nieprawidłowości, o których powiadomiono Komisję w poprzednim sprawozdaniu rocznym na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1848/2006.

2.7.

W jakim stopniu urzędy celne wyprowadzenia lub urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 stosowały art. 15 ust. 5 i jakie informacje otrzymano od zaangażowanych agencji płatniczych.

3.   Procedury typowania przesyłek do kontroli bezpośredniej

3.1.

Opis procedur stosowanych przy typowaniu przesyłek, które mają zostać poddane kontrolom bezpośrednim, kontrolom podmiany i szczegółowym kontrolom podmiany, oraz skuteczności tych procedur.

4.   Zmiany systemu lub strategii analizy ryzyka

4.1.

Opis wszelkich zmian dotyczących środków, o których poinformowano Komisję na mocy art. 11 ust. 3.

5.   Szczegółowe informacje dotyczące systemów typowania oraz systemu analizy ryzyka

Informacje określone w pkt 5.1–5.4 należy przesłać wyłącznie, jeśli od chwili złożenia ostatniego sprawozdania zostały wprowadzone zmiany.

Informacje określone w pkt 5.5 wymagane są od państw członkowskich w odniesieniu do okresu roku 2009 do momentu powiadomienia, że stosują analizę ryzyka na mocy art. 11.

5.1.

Opis jednolitego systemu, o ile takowy istnieje, rejestracji określenia poziomu ryzyka związanego z każdą przesyłką.

5.2.

Opis częstotliwości, z jaką dokonuje się oceny okresowej czynników ryzyka oraz jej przeglądu.

5.3.

Opis systemu monitorowania i informacji zwrotnej mających zapewnić przeprowadzenie planowanych kontroli lub zapis przekonujących przyczyn odstąpienia od przeprowadzenia kontroli.

5.4.

Jeżeli dla najnowszych okresów sprawozdawczych nie przeprowadzono przeglądu oceny ryzyka (zob. pkt 5.2), wyjaśnienie dlaczego istniejąca ocena nadal pozostaje najwłaściwszym środkiem dla zapewnienia skuteczności kontroli bezpośrednich.

5.5.

Jeżeli nie stosuje się analizy ryzyka zgodnie z art. 11, wyjaśnienie dlaczego istniejący system kontroli nadal pozostaje najwłaściwszym środkiem dla zapewnienia skuteczności kontroli bezpośrednich.

6.   Koordynacja z rozporządzeniem (WE) nr 485/2008

6.1.

Opis działań na mocy art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, które zostały podjęte w celu poprawy koordynacji z rozporządzeniem (WE) nr 485/2008.

7.   Trudności związane ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia

7.1.

Opis wszelkich trudności napotkanych w trakcie stosowania niniejszego rozporządzenia, działań podjętych w celu ich przezwyciężenia lub propozycji takich działań.

8.   Ocena przeprowadzonych kontroli

8.1.

Ocena stwierdzająca, czy kontrole zostały przeprowadzone w sposób zadowalający.

8.2.

Stwierdzenie, czy jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 885/2006, przedstawiła w swoim ostatnim sprawozdaniu jakiekolwiek opinie dotyczące przeprowadzenia kontroli bezpośrednich i kontroli podmiany na mocy art. 5 ust. 4 tego rozporządzenia oraz wskazanie odpowiedniego miejsca w sprawozdaniu (rozdział, strona itp.) Jeżeli sprawozdanie zawiera zalecenia dotyczące poprawy systemu kontroli bezpośrednich i podmiany, wskazanie środków wdrożonych w celu usprawnienia systemu.

8.3.

Państwa członkowskie, które w momencie opracowywania sprawozdania rocznego nie wdrożyły jeszcze środków w rozumieniu pkt 8.2, przedkładają wymienione informacje w terminie do 31 lipca roku, w którym przedkładane jest sprawozdanie roczne.

9.   Propozycje usprawnień

9.1.

W stosownych przypadkach, propozycje mające na celu udoskonalenie stosowania niniejszego rozporządzenia lub samego rozporządzenia.


(1)  Dz.U. L 355 z 15.12.2006, s. 56.


ZAŁĄCZNIK IX

Rozporządzenie (EWG) nr 386/90

Rozporządzenie (WE) nr 3122/94

Rozporządzenie (WE) nr 2090/2002

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

 

Artykuł 1 ust. 2

Artykuł 1

 

 

Artykuł 1 ust. 3, art. 5 ust. 1, art. 3 i art. 10 ust. 4

Artykuł 2

Artykuł 2

 

 

Artykuł 3

Artykuł 3 ust. 1 i art. 3 ust. 2

 

 

Artykuł 4 ust. 1

 

 

Artykuł 5 ust. 2

Artykuł 4 ust. 2 i 3

Artykuł 3 ust. 3

 

 

Artykuł 5 ust. 1

 

 

Artykuł 5 ust. 1 i art. 6 lit. b)

Artykuł 5 ust. 2

Artykuł 3 ust. 4

 

 

Artykuł 5 ust. 3

 

 

Artykuł 5 ust. 1

Artykuł 5 ust. 4 i 5

Artykuł 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 2 akapit pierwszy

 

 

Artykuł 6 ust. 1

Artykuł 3 ust. 2 akapit drugi

 

 

Artykuł 6 ust. 2 lit. a)

Artykuł 3 ust. 2 akapit trzeci

 

 

Artykuł 6 ust. 2 lit. b)

 

 

Artykuł 5 ust. 3

Artykuł 6 ust. 3

 

 

Artykuł 6 lit. a) i c)

Artykuł 6 ust. 4

 

 

Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 6 ust. 5

 

 

Artykuł 2 ust. 2

Artykuł 6 ust. 6

 

 

Artykuł 2 ust. 3

Artykuł 6 ust. 7

 

 

Artykuł 10 ust. 2a

Artykuł 7

Artykuł 3a

 

Artykuł 10 ust. 1 i 2

Artykuł 8 ust. 1

 

 

Artykuł 10 ust. 4

Artykuł 8 ust. 2

 

 

Artykuł 10 ust. 3

Artykuł 8 ust. 3

 

 

Artykuł 10 ust. 2a

Artykuł 9 ust. 1

 

 

Artykuł 10 ust. 4a

Artykuł 9 ust. 2

 

 

Artykuł 10 ust. 2

Artykuł 10 ust. 1

 

 

Artykuł 2 ust. 2

Artykuł 10 ust. 2

 

 

Artykuł 2 ust. 3

Artykuł 10 ust. 3

Artykuł 3 ust. 2

Artykuł 1

Artykuł 10 ust. 2

Artykuł 11 ust. 1, 2 i 3

 

Artykuł 2 (1)

 

 

Artykuł 3 ust. 1

 

Artykuł 11 ust. 4

 

Artykuł 3 ust. 2

 

Artykuł 11 ust. 5

Artykuł 4

 

 

Artykuł 12

 

Artykuł 3 ust. 3

 

Artykuł 13 ust. 1

Artykuł 5

 

 

Artykuł 13 ust. 2

 

 

Artykuł 8 ust. 1

Artykuł 14 ust. 1

 

 

Artykuł 8 ust. 2

Artykuł 14 ust. 2

 

 

Artykuł 8 ust. 3

Artykuł 15 ust. 1

 

 

Artykuł 10 ust. 5 lit. a) i art. 10 ust. 5a akapit drugi (2)

Artykuł 15 ust. 2

 

 

Artykuł 10 ust. 5a akapit pierwszy

Artykuł 15 ust. 3

 

 

Artykuł 10 ust. 6

Artykuł 15 ust. 4

 

 

Artykuł 10 ust. 7 akapit pierwszy

Artykuł 15 ust. 5

 

 

Artykuł 11

Artykuł 16

 

 

Artykuł 12

Artykuł 17

 

 

 

Artykuł 18

 

 

Załącznik I (3)

Załącznik I

 

Artykuł 1

 

Załącznik II

 

 

Artykuł 8 ust. 3 lit. a)

Załącznik III

 

 

Artykuł 8 ust. 3 lit. b)

Załącznik IV

 

 

Załącznik Ia

Załącznik V

 

 

Załącznik Ib

Załącznik VI

 

 

Załącznik Ic

Załącznik VII

 

 

Załącznik III

Załącznik VIII

 

 

 

Załącznik IX


(1)  Tajemnica zawodowa jest objęta przepisami art. 6 rozporządzenia (WE) nr 450/2008.

(2)  Artykuł 10 ust. 5a akapit drugi jest objęty przepisami art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 885/2006.

(3)  Punkt 3 lit. b) jest objęty przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 485/2008.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/76


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1277/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 w zakresie wartości progowych dla dodatkowych należności celnych na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 143 lit. b) w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2) przewiduje nadzór przywozu produktów wymienionych w załączniku XVII do tego rozporządzenia. Nadzór ten przeprowadza się zgodnie z zasadami określonymi w art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3).

(2)

W celu zastosowania art. 5 ust. 4 Porozumienia w sprawie rolnictwa (4) zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej oraz na podstawie ostatnich danych dotyczących lat 2005, 2006 i 2007 należy zmienić wartości progowe dodatkowych należności celnych na gruszki, cytryny, jabłka i cukinie.

(3)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1580/2007.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1580/2007 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

(3)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

(4)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK XVII

DODATKOWE NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE: TYTUŁ IV, ROZDZIAŁ II, SEKCJA 2

Bez uszczerbku dla zasad interpretacji nomenklatury scalonej opis oznaczenia towarów ma wyłącznie charakter orientacyjny. Zakres zastosowania dodatkowych należności dla celów niniejszego załącznika pokrywa się z zakresem kodów CN istniejących w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

Numer porządkowy

Kody CN

Opis

Okres stosowania

Wartości progowe

(w tonach)

78.0015

0702 00 00

Pomidory

Od 1 października do 31 maja

594 495

78.0020

Od 1 czerwca do 30 września

108 775

78.0065

0707 00 05

Ogórki

Od 1 maja do 31 października

8 632

78.0075

Od 1 listopada do 30 kwietnia

15 259

78.0085

0709 90 80

Karczochy

Od 1 listopada do 30 czerwca

16 421

78.0100

0709 90 70

Cukinie

Od 1 stycznia do 31 grudnia

65 893

78.0110

0805 10 20

Pomarańcze

Od 1 grudnia do 31 maja

700 277

78.0120

0805 20 10

Klementynki

Od 1 listopada do końca lutego

385 569

78.0130

0805 20 30

0805 20 50

0805 20 70

0805 20 90

Mandarynki (włącznie z tangerynami i satsuma); wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe

Od 1 listopada do końca lutego

95 620

78.0155

0805 50 10

Cytryny

Od 1 czerwca do 31 grudnia

335 735

78.0160

Od 1 stycznia do 31 maja

64 586

78.0170

0806 10 10

Winogrona stołowe

Od 21 lipca do 20 listopada

89 754

78.0175

0808 10 80

Jabłka

Od 1 stycznia do 31 sierpnia

876 665

78.0180

Od 1 września do 31 grudnia

106 465

78.0220

0808 20 50

Gruszki

Od 1 stycznia do 30 kwietnia

257 327

78.0235

Od 1 lipca do 31 grudnia

37 316

78.0250

0809 10 00

Morele

Od 1 czerwca do 31 lipca

4 199

78.0265

0809 20 95

Czereśnie

Od 21 maja do 10 sierpnia

151 059

78.0270

0809 30

Brzoskwinie, łącznie z nektarynami

Od 11 czerwca do 30 września

39 144

78.0280

0809 40 05

Śliwki

Od 11 czerwca do 30 września

7 658”


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/78


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1278/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie przyjęcia nadzwyczajnych środków wsparcia rynku wieprzowiny w formie dopłat do prywatnego przechowywania w Irlandii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 37, art. 43 lit. a) i d) oraz art. 191 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 37 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że w przypadku gdy średnia cena rynkowa tusz wieprzowych we Wspólnocie, ustalona na podstawie cen notowanych w poszczególnych państwach członkowskich na reprezentatywnych rynkach Wspólnoty i ważona przy pomocy współczynników odzwierciedlających stosunkową wielkość stada trzody chlewnej w każdym państwie członkowskim, jest niższa od 103 % ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.

(2)

Ceny rynkowe spadły poniżej tego poziomu i mając na względzie sezonowe i cykliczne tendencje sytuacja ta może się utrzymać.

(3)

Sytuacja na rynku wieprzowiny w Irlandii jest szczególnie trudna, biorąc pod uwagę najnowsze wyniki badań wskazujące na podwyższony poziom bifenyli polichlorowanych (PCB) w wieprzowinie pochodzącej z Irlandii. Właściwe władze przyjęły różnorodne środki dla poprawy sytuacji.

(4)

Do gospodarstw prowadzących hodowlę świń w Irlandii dostarczono zanieczyszczoną paszę zwierzęcą. Problemem tym zostały dotknięte gospodarstwa hodowlane świń produkujące łącznie 7 % całkowitej produkcji wieprzowiny w Irlandii. Zanieczyszczona pasza stanowi bardzo dużą część racji żywieniowej świń, czego rezultatem jest wysoki poziom dioksyn w mięsie pochodzącym ze świń z tych gospodarstw. Biorąc pod uwagę trudności związane z ustaleniem gospodarstw, z których pochodzi zanieczyszczona wieprzowina, oraz wysoki poziom dioksyn w niej wykryty, w ramach środków zapobiegawczych władze Irlandii podjęły decyzję o wycofaniu z rynku całej wieprzowiny i wszystkich produktów z wieprzowiny.

(5)

Stosowanie powyższych środków doprowadziło do poważnego zakłócenia rynku wieprzowiny w Irlandii. Ze względu na nadzwyczajne okoliczności i praktyczne trudności, wobec których stoi rynek wieprzowiny w Irlandii, należy ustanowić nadzwyczajne wspólnotowe środki wsparcia rynku poprzez przyznanie dopłat do prywatnego przechowywania ograniczonej ilości produktów przez ograniczony okres czasu w Irlandii.

(6)

Artykuł 31 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że dopłaty do prywatnego przechowywania wieprzowiny mogą zostać przyznane w odniesieniu do wieprzowiny oraz że Komisja ustala wysokość dopłat z wyprzedzeniem lub w ramach procedury przetargowej.

(7)

Ponieważ sytuacja na rynku wieprzowiny w Irlandii wymaga podjęcia szybkich i praktycznych działań, najwłaściwszą procedurą przyznania dopłat do prywatnego przechowywania jest ich ustalenie z góry.

(8)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (2) wprowadziło wspólne zasady wdrażania systemu dopłat do prywatnego przechowywania.

(9)

Na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III tego rozporządzenia.

(10)

Ze względu na szczególne okoliczności należy wprowadzić wymóg, zgodnie z którym produkty wprowadzane do składu muszą pochodzić ze świń hodowanych w gospodarstwach, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie zostały dotknięte problemem zanieczyszczonej paszy. Ponadto należy wprowadzić wymóg, zgodnie z którym przechowywane produkty muszą pochodzić ze świń wyhodowanych i poddanych ubojowi w Irlandii.

(11)

Aby ułatwić administrowanie środkiem, produkty z wieprzowiny należy klasyfikować według kosztu przechowywania.

(12)

W celu ułatwienia zadań administracyjnych i kontrolnych w odniesieniu do zawierania umów należy ustalić minimalne ilości produktów, które każdy wnioskodawca musi dostarczyć.

(13)

Aby uzyskać pewność co do tego, że podmioty gospodarcze będą wywiązywać się ze swoich zobowiązań umownych oraz że przedmiotowy środek wywrze pożądany wpływ na rynek, należy ustalić zabezpieczenie.

(14)

Wywóz produktów z wieprzowiny przyczynia się do przywrócenia równowagi na rynku. W związku z tym przepisy art. 28 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 powinny mieć zastosowanie w przypadku skrócenia okresu przechowywania, jeżeli wyprowadzone ze składu produkty są przeznaczone na wywóz. Należy ustalić stawki dzienne stosowane przy obniżaniu kwoty dopłaty zgodnie z tym artykułem.

(15)

Do celów stosowania art. 28 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 826/2008 oraz w celu zapewnienia spójnych i jasnych reguł obowiązujących podmioty gospodarcze, konieczne jest wyrażenie w dniach dwumiesięcznego okresu, o którym mowa w tym akapicie.

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

1.   Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się w odniesieniu do produktów z wieprzowiny spełniających następujące warunki:

a)

produkty pochodzą ze świń hodowanych w Irlandii co najmniej przez ostatnie dwa miesiące przed ubojem;

b)

produkty są solidnej i właściwej jakości handlowej i pochodzą ze świń hodowanych w gospodarstwach, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie stosowały paszy charakteryzującej się podwyższonym poziomem bifenyli polichlorowanych (PCB).

2.   Wykaz kategorii produktów kwalifikujących się do dopłat oraz odnośne kwoty podane są w załączniku.

Artykuł 2

Obowiązujące zasady

Rozporządzenie (WE) nr 826/2008 stosuje się, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

Artykuł 3

Składanie wniosków

1.   Od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w Irlandii mogą być składane wnioski o dopłatę do prywatnego przechowywania kategorii produktów z wieprzowiny kwalifikujących się do dopłaty na mocy art. 1.

2.   Podany we wniosku okres przechowywania wynosi 90, 120, 150 lub 180 dni.

3.   Wnioski składa się jedynie na jedną z kategorii produktów wymienionych w załączniku, podając odnośny kod CN w ramach tej kategorii.

4.   Władze Irlandii podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia zgodności z art. 1 ust. 1.

Artykuł 4

Minimalne ilości

Minimalna ilość, do której może się odnosić pojedynczy wniosek, wynosi:

a)

10 ton dla produktów z kością;

b)

15 ton dla innych produktów.

Artykuł 5

Zabezpieczenia

Wnioskom towarzyszy zabezpieczenie w wysokości 20 % kwot dopłat określonych w kolumnach 3–6 załącznika.

Artykuł 6

Całkowita ilość

Całkowita ilość, na którą można zawrzeć umowy zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 826/2008, nie przekracza 30 000 ton masy produktu.

Artykuł 7

Wyprowadzenie ze składu produktu przeznaczonego na wywóz

1.   Do celów stosowania art. 28 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 826/2008 wymagane jest upłynięcie minimalnego okresu przechowywania wynoszącego 60 dni.

2.   Do celów stosowania art. 28 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 826/2008 stawki dzienne zostały określone w kolumnie 7 załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

Kategorie produktów

Produkty, w odniesieniu do których przyznawana jest dopłata

Kwota dopłaty na okres przechowywania

(EUR/t)

Potrącenia

90 dni

120 dni

150 dni

180 dni

Na dzień

1

2

3

4

5

6

7

Kategoria 1

ex 0203 11 10

Półtusze bez racicy przedniej, ogona, nerek, cienkiej przepony i rdzenia kręgowego (1)

278

315

352

389

1,24

Kategoria 2

ex 0203 12 11

Szynki

337

379

421

463

1,41

ex 0203 12 19

Łopatki

ex 0203 19 11

Przodki

ex 0203 19 13

Schaby, nawet z karkówką lub karkówka oddzielnie, schaby z biodrówką lub bez (2)  (3)

ex 0203 19 55

Nogi, łopatki, przodki, schaby nawet z karkówką lub karkówka oddzielnie, schaby z biodrówką lub bez, bez kości (2)  (3)

Kategoria 3

ex 0203 19 15

Boczek cały lub cięty wzdłuż

164

197

230

263

1,09

ex 0203 19 55

Boczek cały lub cięty wzdłuż, bez skóry i żeber

Kategoria 4

ex 0203 19 55

Kawałki odpowiadające środkom, ze skórą lub tłuszczem lub bez, bez kości (4)

255

290

325

360

1,17


(1)  Dopłata może być przyznana w odniesieniu do półtusz przedstawionych jako półtusze Wiltshire, tj. bez głowy, policzków, racic, ogona, sadła, nerek, polędwicy, łopatki, mostka, kręgosłupa, miednicy i przepony.

(2)  Schab i karkówka mogą być ze skórą lub bez, jednak grubość przylegającej warstwy tłuszczu nie może przekraczać 25 mm.

(3)  Umowne ilości mogą obejmować wszelkie kombinacje wymienionych elementów.

(4)  Taka sama prezentacja jak dla produktów objętych kodem CN 0210 19 20.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/82


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1279/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz kiełbasy i niektórych wyrobów mięsnych pochodzących ze Szwajcarii, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1399/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1399/2007 z dnia 28 listopada 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na kiełbasy i niektóre produkty mięsne pochodzące ze Szwajcarii (2), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1399/2007 otworzyło kontyngent taryfowy na przywóz kiełbasy i niektórych wyrobów mięsnych.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2008 r. złożono wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2009 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4180 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1399/2007 i które dodaje się do ilości w podokresie trwającym do dnia 1 kwiecień do dnia 30 czerwca 2009 r., wynoszą 469 000 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 311 z 29.11.2007, s. 7.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/83


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1280/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wieprzowiny, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1382/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1382/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do przywozu wieprzowiny (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1382/2007 otworzyło kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora wieprzowiny.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2008 r. złożono wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2009 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4046 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1382/2007, i które dodaje się do ilości w podokresie trwającym do dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2009 r., wynoszą 1 365 000 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 28.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/84


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1281/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wieprzowiny, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 812/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 812/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na wieprzowinę przydzielonym Stanom Zjednoczonym Ameryki (2), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 812/2007 otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których złożono w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. wnioski o pozwolenie na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia r. do dnia 31 marca 2009 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4170 na mocy rozporządzenia (WE) nr 812/2007 i które dodaje się do ilości w podokresie trwającym od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2009 r., wynoszą 2 611 500 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 182 z 12.7.2007, s. 7.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/85


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1282/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wieprzowiny, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 979/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 979/2007 z dnia 21 sierpnia 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na przywóz wieprzowiny pochodzącej z Kanady (2), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 979/2007 otworzyło kontyngent taryfowy na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których złożono w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. wnioski o pozwolenie na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2009 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4204 na mocy rozporządzenia (WE) nr 979/2007 i które dodaje się do ilości w podokresie trwającym do dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2009 r., wynoszą 3 468 000 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 18 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 217 z 22.8.2007, s. 12.


18.12.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 339/86


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1283/2008

z dnia 17 grudnia 2008 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz wieprzowiny, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 806/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 806/2007 z dnia 10 lipca 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze wieprzowiny (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 806/2007 otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca grudnia 2008 r. złożono wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2009 r., są mniejsze, w przypadku niektórych kontyngentów, niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na mocy rozporządzenia (WE) nr 806/2007 i które dodaje się do ilości w podokresie trwającym do dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2009 r., ustala się w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3)  Dz.U. L 181 z 11.7.2007, s. 3.


ZAŁĄCZNIK