ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 295

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 51
4 listopada 2008


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1076/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1077/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1966/2006 w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1566/2007

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1078/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 w odniesieniu do wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w zakresie gromadzenia podstawowych danych o rybołówstwie i zarządzania nimi

24

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2008/830/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 21/07 (ex N 578/06) planowanej przez Węgry na rzecz IBIDEN Hungary Gyártó Kft. (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1342)  ( 1 )

34

 

 

2008/831/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 31 pażdziernika 2008 r. ustanawiająca nowy termin składania dokumentacji dotyczącej niektórych substancji, które mają zostać zbadane w ramach 10-letniego programu pracy, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6266)  ( 1 )

50

 

 

2008/832/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 3 listopada 2008 r. dotycząca niewłączenia bromukonazolu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6290)  ( 1 )

53

 

 

 

*

Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

s3

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1076/2008

z dnia 3 listopada 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 listopada 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

36,3

MK

43,0

TR

81,0

ZZ

53,4

0707 00 05

JO

168,2

MA

26,4

TR

143,3

ZZ

112,6

0709 90 70

MA

39,5

TR

127,4

ZZ

83,5

0805 50 10

AR

82,2

MA

81,6

TR

93,5

ZA

91,9

ZZ

87,3

0806 10 10

BR

232,0

TR

127,8

US

242,1

ZA

218,0

ZZ

205,0

0808 10 80

CA

96,3

CL

64,4

CN

66,8

MK

37,6

NZ

82,2

US

112,0

ZA

91,2

ZZ

78,6

0808 20 50

CN

55,9

US

208,3

ZZ

132,1


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1077/2008

z dnia 3 listopada 2008 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1966/2006 w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1566/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1966/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji (1), w szczególności jego art. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 22 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 (2) stanowi, że działalność w ramach wspólnej polityki rybackiej jest zabroniona, gdy kapitan nie rejestruje i nie przekazuje bez zbędnej zwłoki informacji dotyczących działalności połowowej, w tym wyładunków i przeładunków, i gdy kopie rejestru nie są udostępniane władzom.

(2)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1966/2006 obowiązek elektronicznej rejestracji i przekazywania danych z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej dotyczy kapitanów statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 24 metry w terminie 24 miesięcy od wejścia w życie przepisów wykonawczych oraz kapitanów statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 15 metrów w terminie 42 miesięcy od wejścia w życie przepisów wykonawczych.

(3)

Codzienne raportowanie działalności połowowej stwarza potencjał dla znaczącego zwiększenia skuteczności i efektywności monitorowania, kontroli i nadzoru na morzu i na lądzie.

(4)

Artykuł 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (3) stanowi, że kapitanowie statków rybackich Wspólnoty obowiązani są prowadzić dziennik połowowy rejestrujący ich działania.

(5)

Artykuł 8 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 stanowi, że kapitan każdego ze statków rybackich Wspólnoty o całkowitej długości równej lub przekraczającej 10 metrów, bądź jego przedstawiciel, po każdym rejsie w ciągu 48 godzin od wyładunku przedkłada deklarację właściwym organom państwa członkowskiego, w którym ma miejsce wyładunek.

(6)

Artykuł 9 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 stanowi, że przy pierwszej sprzedaży ośrodki aukcyjne lub inne instytucje bądź osoby upoważnione przez państwa członkowskie, które są odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa, przedkładają kartę sprzedaży właściwym organom państwa członkowskiego, na którego terytorium następuje pierwsze wprowadzenie do obrotu.

(7)

Artykuł 9 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 stanowi również, że w przypadku gdy pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa nie ma miejsca w państwie członkowskim, w którym produkty zostały wyładowane, państwo członkowskie odpowiedzialne za monitorowanie pierwszego wprowadzenia do obrotu zapewnia przedłożenie kopii karty sprzedaży możliwie jak najszybciej organom odpowiedzialnym za monitorowanie wyładunku danych produktów.

(8)

Artykuł 19 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 nakłada na państwa członkowskie obowiązek opracowania komputerowych baz danych i systemu zatwierdzania opartego w szczególności na badaniach potwierdzających oraz weryfikacji danych wynikających z tych zobowiązań.

(9)

Artykuły 19b i 19e rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 nakładają na kapitanów statków rybackich Wspólnoty obowiązek sporządzania raportów dotyczących nakładu połowowego i odnotowywania ich w swoim dzienniku połowowym.

(10)

Artykuł 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002 (4) nakłada na kapitana statku rybackiego Wspólnoty posiadającego pozwolenie na połowy dalekomorskie obowiązek zapisywania, w dzienniku połowowym lub na formularzu dostarczonym przez państwo członkowskie bandery, informacji dotyczących parametrów narzędzi połowowych oraz operacji połowowych.

(11)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005 (5) ustanawiające Wspólnotową Agencję Kontroli Rybołówstwa oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa przewiduje realizację wspólnych planów rozmieszczenia.

(12)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1566/2007 (6) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1966/2006 w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej.

(13)

W chwili obecnej konieczne jest dodatkowe uszczegółowienie i wyjaśnienie niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1566/2007.

W tym celu należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1566/2007 i zastąpić je niniejszym nowym rozporządzeniem.

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres zastosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do:

a)

statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 24 metry, od dnia 1 stycznia 2010 r.;

b)

statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 15 metrów, od dnia 1 lipca 2011 r.;

c)

zarejestrowanych nabywców, zarejestrowanych aukcji lub innych upoważnionych przez państwa członkowskie podmiotów bądź osób, które są odpowiedzialne za pierwszą sprzedaż produktów rybołówstwa, osiągających roczny obrót finansowy z tytułu pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa powyżej 400 000 EUR, od dnia 1 stycznia 2009 r.

2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 lit. a) niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty przypadającej przed dniem 1 stycznia 2010 r. do statków rybackich Wspólnoty pływających pod banderą danego państwa członkowskiego o długości całkowitej przekraczającej 24 metry, jeżeli to państwo tak postanowi.

3.   Bez uszczerbku dla ust. 1 lit. b) niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty przypadającej przed dniem 1 lipca 2011 r. do statków rybackich Wspólnoty pływających pod banderą danego państwa członkowskiego o długości całkowitej przekraczającej 15 metrów, jeżeli to państwo tak postanowi.

4.   Bez uszczerbku dla dat ustanowionych w ust. 1 lit. a) i b) państwo członkowskie może podjąć decyzję o zastosowaniu niniejszego rozporządzenia do statków o długości nieprzekraczającej 15 metrów pływających pod jego banderą w terminie poprzedzającym te daty zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1966/2006.

5.   Państwa członkowskie mogą zawierać umowy dwustronne dotyczące stosowania systemów elektronicznego raportowania na statkach pływających pod ich banderą na wodach znajdujących się pod ich zwierzchnictwem lub jurysdykcją, pod warunkiem że statki te przestrzegają wszystkich przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

6.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do statków rybackich Wspólnoty niezależnie od wód, na których prowadzą operacje połowowe, lub portów, w których dokonują wyładunku.

7.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do statków rybackich Wspólnoty wykorzystywanych wyłącznie do eksploatacji zasobów akwakultury.

Artykuł 2

Wykaz operatorów i statków

1.   Każde państwo członkowskie tworzy wykaz zarejestrowanych nabywców, zarejestrowanych aukcji lub innych podmiotów, bądź osób przez nie upoważnionych, które są odpowiedzialne za pierwszą sprzedaż produktów rybołówstwa, osiągających roczny obrót finansowy produktami rybołówstwa powyżej 400 000 EUR. Pierwszym rokiem referencyjnym jest rok 2007, a wykaz aktualizuje się dnia 1 stycznia bieżącego roku (rok n) na podstawie rocznego obrotu finansowego produktami rybołówstwa przekraczającego 400 000 EUR w roku n-2. Wykaz ten jest publikowany na oficjalnej stronie internetowej państwa członkowskiego.

2.   Każde państwo członkowskie tworzy i okresowo aktualizuje wykazy statków rybackich Wspólnoty pływających pod jego banderą, do których stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 1 ust. 2, 3, 4 i 5. Wykazy te są publikowane na oficjalnej stronie internetowej państwa członkowskiego i mają format uzgodniony w drodze konsultacji pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„operacja połowowa” oznacza wszelkie działania związane z poszukiwaniem ryb, wystawianiem, zarzucaniem i wybieraniem narzędzia połowowego oraz usuwaniem jakiegokolwiek połowu z narzędzia połowowego;

2)

„wspólny plan rozmieszczenia” oznacza plan ustalający procedury operacyjne w odniesieniu do rozmieszczenia dostępnych środków kontroli i inspekcji.

ROZDZIAŁ II

TRANSMISJA ELEKTRONICZNA

Artykuł 4

Informacje, do przekazywania których zobowiązani są kapitanowie statków lub ich przedstawiciele

1.   Kapitanowie statków rybackich Wspólnoty przekazują dane z dziennika połowowego i deklaracji przeładunkowej drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego bandery.

2.   Kapitanowie statków rybackich Wspólnoty lub ich przedstawiciele przekazują dane z deklaracji wyładunkowej drogą elektroniczną właściwym organom państwa bandery.

3.   W przypadku gdy statek rybacki Wspólnoty dokonuje wyładunku połowu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie bandery, właściwe organy państwa członkowskiego bandery niezwłocznie po otrzymaniu danych z deklaracji wyładunkowej przekazują je drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano wyładunku połowu.

4.   Jeżeli wymagają tego przepisy wspólnotowe, kapitanowie statków rybackich Wspólnoty przekazują właściwym organom państwa członkowskiego bandery, drogą elektroniczną, uprzednie powiadomienie o wejściu do portu, w czasie, w jakim jego przekazanie jest wymagane.

5.   W przypadku gdy statek rybacki Wspólnoty zamierza wejść do portu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie bandery, właściwe organy państwa członkowskiego bandery niezwłocznie po otrzymaniu uprzedniego powiadomienia, o którym mowa w ust. 4, przekazują je drogą elektroniczną właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

Artykuł 5

Informacje, do przekazywania których zobowiązane są podmioty lub osoby odpowiedzialne za pierwszą sprzedaż lub przejęcie

1.   Zarejestrowani nabywcy, zarejestrowane aukcje lub inne podmioty bądź osoby upoważnione przez państwa członkowskie, które są odpowiedzialne za pierwszą sprzedaż produktów rybołówstwa, przekazują drogą elektroniczną właściwym organom państwa członkowskiego, na którego terytorium następuje pierwsze wprowadzenie do obrotu, informacje, których odnotowanie w karcie sprzedaży jest obowiązkowe.

2.   W przypadku gdy pierwsze wprowadzenie do obrotu ma miejsce w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie bandery, właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma miejsce pierwsze wprowadzenie do obrotu, zapewniają przekazanie kopii danych z karty sprzedaży właściwym organom państwa członkowskiego bandery, drogą elektroniczną po otrzymaniu stosownych informacji.

3.   W przypadku gdy pierwsze wprowadzenie produktów rybołówstwa do obrotu nie ma miejsca w państwie członkowskim, w którym produkty zostały wyładowane, państwo członkowskie, w którym ma miejsce pierwsze wprowadzenie do obrotu, zapewnia niezwłoczne przekazanie drogą elektroniczną kopii danych z karty sprzedaży, po otrzymaniu stosownych informacji, następującym organom:

a)

właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano wyładunku produktów rybołówstwa; oraz

b)

właściwym organom państwa członkowskiego bandery statku, który dokonał wyładunku produktów rybołówstwa.

4.   Posiadacz deklaracji przejęcia przekazuje drogą elektroniczną informacje, których odnotowanie w deklaracji przejęcia jest obowiązkowe, właściwym organom państwa członkowskiego, na którego terytorium przejęcie jest faktycznie dokonane.

Artykuł 6

Częstotliwość transmisji

1.   Kapitan przekazuje informacje z elektronicznego dziennika połowowego właściwym organom państwa członkowskiego bandery przynajmniej raz dziennie, nie później niż do godziny 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnego połowu. Kapitan wysyła takie dane również:

a)

na wniosek właściwych organów państwa członkowskiego bandery;

b)

niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej;

c)

przed wejściem do portu;

d)

w czasie każdej inspekcji na morzu;

e)

w czasie wydarzeń określonych w aktach prawnych Wspólnoty lub przez państwo bandery.

2.   Kapitan może przekazywać korekty do elektronicznego dziennika połowowego oraz deklaracji przeładunkowych do czasu ostatniej transmisji dokonanej po zakończeniu operacji połowowych i przed wejściem do portu. Korekty powinny być łatwe do zidentyfikowania. Wszelkie oryginalne dane z elektronicznego dziennika połowowego oraz korekty tych danych są przechowywane przez właściwe organy państwa członkowskiego bandery.

3.   Kapitan lub jego przedstawiciele przekazują deklarację wyładunkową drogą elektroniczną niezwłocznie po sporządzeniu deklaracji wyładunkowej.

4.   Kapitanowie statku przekazującego i statku odbierającego przeładunek przekazują dane dotyczące przeładunku drogą elektroniczną niezwłocznie po przeładunku.

5.   Kapitan zatrzymuje na statku rybackim kopię informacji, o których mowa w ust. 1, przez cały okres przebywania statku poza portem do czasu przekazania deklaracji wyładunkowej.

6.   Gdy statek rybacki przebywa w porcie, na statku nie znajdują się ryby, a kapitan statku złożył deklarację wyładunkową, dozwolone jest zawieszenie transmisji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, pod warunkiem że centrum monitorowania rybołówstwa (CMR) w państwie członkowskim bandery zostanie o tym wcześniej poinformowane. Transmisję wznawia się po opuszczeniu portu przez statek. Wymóg dotyczący wcześniejszego poinformowania nie dotyczy statków, które są wyposażone w system monitorowania statków (VMS) i transmitują dane za pomocą tego systemu.

Artykuł 7

Format przekazywania danych ze statku właściwym organom jego państwa bandery

Każde państwo członkowskie określa format przekazywania właściwym organom danych ze statków pływających pod jego banderą.

Artykuł 8

Komunikaty zwrotne

Państwa członkowskie gwarantują, że do statków pływających pod ich banderą nadawane są komunikaty zwrotne odnośnie do każdej transmisji danych z dziennika połowowego oraz dotyczących przeładunku i wyładunku. Komunikat zwrotny zawiera potwierdzenie odbioru.

ROZDZIAŁ III

ZWOLNIENIA

Artykuł 9

Zwolnienia

1.   Państwo członkowskie może zwolnić kapitanów statków pływających pod ich banderą z obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 oraz obowiązku posiadania na statku środków komunikacji elektronicznej umożliwiających transmisję danych zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1966/2006, w przypadku gdy odbywają oni 24-godzinne lub krótsze rejsy połowowe na wodach podlegających jego zwierzchnictwu lub jurysdykcji, pod warunkiem że nie dokonują oni wyładunku połowu poza terytorium państwa członkowskiego bandery.

2.   Kapitanowie statków rybackich Wspólnoty, które dokonują elektronicznej rejestracji danych dotyczących działalności połowowej i raportują je drogą elektroniczną, są zwolnieni z obowiązku wypełniania dziennika połowowego oraz deklaracji wyładunkowych i przeładunkowych w formie papierowej.

3.   Kapitanowie statków Wspólnoty lub ich przedstawiciele, którzy dokonują wyładunku połowu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie bandery, są zwolnieni z wymogu przedkładania papierowej deklaracji wyładunkowej nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu.

4.   Państwa członkowskie mogą zawierać porozumienia dwustronne w sprawie korzystania z systemów raportowania elektronicznego na statkach pływających pod ich banderą na wodach podlegających ich zwierzchnictwu lub jurysdykcji. Statki objęte zakresem takich porozumień są zwolnione z obowiązku prowadzenia papierowego dziennika połowowego na tych wodach.

5.   Kapitanowie statków Wspólnoty, którzy odnotowują w swoich elektronicznych dziennikach połowowych informacje dotyczące nakładu połowowego, zgodnie z wymogiem art. 19b rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, są zwolnieni z obowiązku przekazywania raportów dotyczących nakładu połowowego za pośrednictwem teleksu, VMS, faksu, telefonu lub radia.

ROZDZIAŁ IV

DZIAŁANIE SYSTEMÓW ELEKTRONICZNEJ REJESTRACJI I ELEKTRONICZNEGO RAPORTOWANIA

Artykuł 10

Przepisy w przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1.   W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania kapitan lub właściciel statku, lub ich przedstawiciel przekazuje dane z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i przeładunkowej właściwym organom państwa członkowskiego bandery w sposób określony przez państwo członkowskie bandery, codziennie i nie później niż do godziny 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnego połowu. Dane są wysyłane również:

a)

na wniosek właściwych organów państwa członkowskiego bandery;

b)

niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej;

c)

przed wejściem do portu;

d)

w czasie każdej inspekcji na morzu;

e)

w czasie wydarzeń określonych w aktach prawnych Wspólnoty lub przez państwo bandery.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego bandery dokonują aktualizacji elektronicznego dziennika połowowego niezwłocznie po otrzymaniu danych określonych w ust. 1.

3.   W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania statek rybacki Wspólnoty nie może opuścić portu przed przywróceniem działania systemu w stopniu zadowalającym właściwe organy państwa członkowskiego bandery lub przed uzyskaniem zezwolenia na opuszczenie portu, wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego bandery. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie powiadamia nadbrzeżne państwo członkowskie o wydaniu statkowi pływającemu pod jego banderą zezwolenia na opuszczenie portu nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

Artykuł 11

Nieotrzymanie danych

1.   W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego bandery nie otrzymały transmisji danych zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2, możliwie jak najszybciej powiadamiają o powyższym kapitana lub właściciela statku bądź ich przedstawiciela. Jeżeli w odniesieniu do danego statku sytuacja taka wystąpi częściej niż trzy razy w okresie jednego roku, państwo członkowskie bandery zapewnia kontrolę przedmiotowego systemu elektronicznego raportowania. Zainteresowane państwo członkowskie bada sprawę w celu ustalenia przyczyn, dla których dane nie zostały otrzymane.

2.   W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego bandery nie otrzymały transmisji danych zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2, a ostatnią pozycją geograficzną otrzymaną za pośrednictwem systemu monitorowania statków była pozycja na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego, możliwie jak najszybciej powiadamiają o powyższym właściwe organy tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

3.   Kapitan lub właściciel statku bądź ich przedstawiciel przesyła właściwym organom państwa członkowskiego bandery wszystkie dane, co do których otrzymano powiadomienia zgodnie z ust. 1, niezwłocznie po otrzymaniu takiego powiadomienia.

Artykuł 12

Brak dostępu do danych

1.   Jeżeli właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego zaobserwują statek pływający pod banderą innego państwa członkowskiego na swoich wodach i nie mogą uzyskać dostępu do dziennika połowowego lub danych z deklaracji przeładunkowej zgodnie z art. 15, zwracają się do właściwych organów państwa członkowskiego bandery o zapewnienie dostępu.

2.   Jeżeli dostęp, o którym mowa w ust. 1, nie zostanie zapewniony w ciągu czterech godzin od złożenia tego wniosku, nadbrzeżne państwo członkowskie powiadamia państwo członkowskie bandery. Po otrzymaniu powiadomienia państwo członkowskie bandery niezwłocznie przesyła dane nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu dowolną dostępną drogą elektroniczną.

3.   Jeżeli nadbrzeżne państwo członkowskie nie otrzyma danych, o których mowa w ust. 2, kapitan lub właściciel statku bądź ich przedstawiciel przesyła na żądanie dane oraz kopię komunikatu zwrotnego, o którym mowa w art. 8, właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego dowolną dostępną drogą elektroniczną.

4.   Jeżeli kapitan lub właściciel statku bądź ich przedstawiciel nie może przedstawić właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego kopii komunikatu zwrotnego, o którym mowa w art. 8, działalność połowowa danego statku na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego zostaje zabroniona do czasu przedstawienia kopii komunikatu zwrotnego lub informacji, o których mowa w art. 6 ust. 1, wymienionym organom przez kapitana lub jego przedstawiciela.

Artykuł 13

Dane dotyczące działania systemu elektronicznego raportowania

1.   Państwa członkowskie prowadzą bazy danych dotyczące działania ich systemu elektronicznego raportowania. Bazy danych zawierają przynajmniej następujące informacje:

a)

wykaz statków rybackich pływających pod ich banderą, których systemy elektronicznego raportowania uległy awarii technicznej lub przestały działać;

b)

liczba transmisji danych z elektronicznego dziennika połowowego, otrzymanych w ciągu jednego dnia, oraz przeciętna liczba otrzymanych transmisji w odniesieniu do jednego statku, w podziale na państwa członkowskie bandery;

c)

liczba otrzymanych transmisji dotyczących deklaracji wyładunkowych, deklaracji przeładunkowych, deklaracji przejęcia i kart sprzedaży, w podziale na państwa bandery.

2.   Podsumowanie informacji na temat działania systemów elektronicznego raportowania państw członkowskich jest przesyłane Komisji na jej wniosek w formacie i w odstępach czasu, które zostaną określone po konsultacjach pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją.

ROZDZIAŁ V

WYMIANA DANYCH I DOSTĘP DO DANYCH

Artykuł 14

Format wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi

1.   Wymiana informacji między państwami członkowskimi dokonywana jest przy zastosowaniu formatu określonego w załączniku, opartego na rozszerzalnym języku znaczników (XML).

2.   Korekty do informacji, o których mowa w ust. 1, są wyraźnie określane.

3.   Jeżeli państwo członkowskie otrzyma informacje elektroniczne z innego państwa członkowskiego, zapewnia nadanie komunikatu zwrotnego do właściwych organów tego państwa członkowskiego. Komunikat zwrotny zawiera potwierdzenie odbioru.

4.   Elementy danych w załączniku, które kapitanowie obowiązkowo odnotowują w swoich dziennikach połowowych zgodnie z przepisami wspólnotowymi, są również obowiązkowe w przypadku wymian między państwami członkowskimi.

Artykuł 15

Dostęp do danych

1.   Państwo członkowskie bandery gwarantuje, że nadbrzeżne państwo członkowskie ma w czasie rzeczywistym dostęp za pośrednictwem Internetu do danych z elektronicznego dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej statków pływających pod jego banderą w czasie prowadzenia operacji połowowych na wodach podlegających zwierzchnictwu i jurysdykcji nadbrzeżnego państwa członkowskiego lub w czasie wejścia do jego portu.

2.   Dane, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej dane zgromadzone od ostatniego wyjścia z portu do czasu zakończenia wyładunku. Dane z operacji połowowych z ostatnich 12 miesięcy są udostępniane na żądanie.

3.   Kapitan statku rybackiego Wspólnoty ma bezpieczny dostęp do swoich danych z elektronicznego dziennika połowowego, przechowywanych w bazie danych państwa członkowskiego bandery, przez 24 godziny na dobę i 7 dni w tygodniu.

4.   Nadbrzeżne państwo członkowskie udziela dostępu za pośrednictwem Internetu do swojej bazy danych z dziennika połowowego statkowi patrolowemu rybołówstwa należącemu do innego państwa członkowskiego w związku ze wspólnym planem rozmieszczenia.

Artykuł 16

Wymiana danych pomiędzy państwami członkowskimi

1.   Dostęp do danych, o których mowa w art. 15 ust. 1, umożliwia się za pośrednictwem bezpiecznego łącza internetowego przez 24 godziny na dobę i 7 dni w tygodniu.

2.   Państwa członkowskie wymieniają stosowne informacje techniczne w celu zapewnienia wzajemnego dostępu do elektronicznych dzienników połowowych.

3.   Państwa członkowskie:

a)

zapewniają bezpieczne przechowywanie danych otrzymanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w skomputeryzowanych bazach danych i podejmują wszystkie niezbędne środki zmierzające do zapewnienia poufnego traktowania tych danych;

b)

podejmują wszelkie niezbędne działania techniczne w celu ochrony takich danych przed przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.

Artykuł 17

Jeden organ

1.   W każdym z państw członkowskich jeden organ jest odpowiedzialny za przekazywanie, odbieranie, organizację i przetwarzanie wszelkich danych objętych niniejszym rozporządzeniem.

2.   Państwa członkowskie dokonują wymiany wykazów i danych kontaktowych organów określonych w ust. 1, jak również informują o powyższych Komisję.

3.   Wszelkie zmiany informacji określonych w ust. 1 i 2 są niezwłocznie przekazywane Komisji i innym państwom członkowskim.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 18

Uchylenie

1.   Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 1566/2007.

2.   Odesłania do uchylonego rozporządzenia uznaje się za odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 36 z 8.2.2007, s. 3.

(2)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

(3)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.

(4)  Dz.U. L 351 z 28.12.2002, s. 6.

(5)  Dz.U. L 128 z 21.5.2005, s. 1.

(6)  Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 46.


ZAŁĄCZNIK (1)

FORMAT ELEKTRONICZNEJ WYMIANY INFORMACJI

Nr

Element lub nazwa atrybutu

Kod

Opis i zawartość

Obowiązkowe (C)/Obowiązkowe, jeżeli (CIF) (2)/Fakultatywne (O) (3)

1

Komunikat systemu elektronicznego raportowania (ERS)

 

 

 

2

Początek komunikatu

ERS

Znacznik wskazujący początek komunikatu ERS

C

3

Adres

AD

Miejsce przeznaczenia komunikatu (kod państwa ISO alpha-3)

C

4

Nadawca

FR

Państwo przekazujące dane (kod państwa ISO alpha-3)

C

5

Numer komunikatu (zapisu)

RN

Numer seryjny komunikatu (w formacie CCC99999999)

C

6

Data komunikatu (zapisu)

RD

Data transmisji komunikatu (RRRR-MM-DD)

C

7

Godzina komunikatu (zapisu)

RT

Godzina retransmisji komunikatu (GG:MM w UTC)

C

8

Typ komunikatu

TM

Typ komunikatu (dziennik połowowy: typ = LOG, potwierdzenie: typ = RET, korekta: typ = COR lub karty sprzedaży: typ = SAL)

C

9

Komunikat testowy

TS

Obecność tego znacznika wskazuje, że komunikat jest komunikatem testowym

CIF TEST

10

 

 

 

 

11

Gdy typ komunikatu to RET

(TM = RET)

 

RET = komunikat potwierdzający

 

12

Niezbędne jest podanie poniższych atrybutów

 

Komunikat potwierdza prawidłowy/nieprawidłowy odbiór komunikatu o danym numerze RN

 

13

Numer wysłanego komunikatu

RN

Numer seryjny komunikatu potwierdzanego przez odbierające CMR (CCC99999999)

C

14

Status odpowiedzi

RS

Określa status odebranego komunikatu/raportu. Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

15

Przyczyna odrzucenia (jeżeli dotyczy)

RE

Dodatkowe uwagi wyjaśniające przyczynę odrzucenia

O

16

 

 

 

 

17

Gdy typ komunikatu to COR

(TM = COR)

 

COR = komunikat zawiera korektę

 

18

Niezbędne jest podanie poniższych atrybutów

 

Komunikat zawiera korektę wcześniejszego komunikatu; informacja zawarta w komunikacie zastępuje w całości poprzedni komunikat o danym numerze RN

 

19

Numer pierwotnego komunikatu

RN

Korekta dotyczy numeru komunikatu (w formacie CCC99999999)

C

20

Przyczyna korekty

RE

Wykaz kodów znajduje się na stronie internetowej http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/control_enforcement_en.htm

O

21

 

 

 

 

22

Gdy typ komunikatu to LOG

(TM = LOG)

 

LOG = deklaracja dziennika połowowego

 

23

Niezbędne jest podanie poniższych atrybutów

 

LOG zawiera co najmniej jedną z następujących deklaracji: DEP, FAR, TRA, COE, COX, ENT, EXI, CRO, TRZ, (INS), DIS, PRN, EOF, RTP, LAN

 

24

Początek zapisu w pliku dziennika

LOG

Znacznik wskazujący początek zapisu w dzienniku połowowym

C

25

Numer statku w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty (CFR)

IR

W formacie AAAXXXXXXXXX, gdzie A jest wielką literą, którą oznacza kraj pierwszej rejestracji w UE, a X stanowi literę lub cyfrę

C

26

Główne oznakowanie identyfikacyjne statku

RC

Międzynarodowy radiowy sygnał rozpoznawczy

CIF CFR nieaktualny

27

Zewnętrzne oznakowanie identyfikacyjne statku

XR

Boczny numer rejestracyjny statku

O

28

Nazwa statku

NA

Nazwa statku

O

29

Nazwisko kapitana

MA

Nazwisko kapitana (wszelkie zmiany podczas rejsu powinny być zgłaszane w najbliższej transmisji LOG)

C

30

Adres kapitana

MD

Adres kapitana (wszelkie zmiany podczas rejsu powinny być zgłaszane w najbliższej transmisji LOG)

C

31

Kraj rejestracji

FS

Państwo bandery, w którym statek jest zarejestrowany. Kod państwa ISO alpha-3

C

32

 

 

 

 

33

DEP: element deklaracji

 

Wymagany przy każdym wyjściu z portu; należy wysłać w najbliższym komunikacie

 

34

Początek deklaracji wyjścia

DEP

Znacznik wskazujący początek deklaracji wyjścia z portu

C

35

Data

DA

Data wyjścia (RRRR-MM-DD)

C

36

Godzina

TI

Godzina wyjścia (GG:MM w UTC)

C

37

Nazwa portu

PO

Kod portu (kod państwa ISO alpha-2 + trzyliterowy kod portu). Wykaz kodów portów (CCPPP) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

38

Przewidywane działanie

AA

Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF wymagane raportowanie nakładu połowowego w odniesieniu do planowanego działania

39

Rodzaj narzędzi

GE

Kod literowy zgodny z „Międzynarodową normą w zakresie statystycznej klasyfikacji narzędzi połowowych” FAO

CIF planowana działalność połowowa

40

Poddeklaracja połowów na pokładzie (poddeklaracje wykazu gatunków SPE)

SPE

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

CIF połowy na pokładzie statku

41

 

 

 

 

42

FAR: deklaracja dotycząca działalności połowowej

 

Wymagana do północy każdego dnia na morzu lub na żądanie państwa bandery

 

43

Początek deklaracji dotyczącej raportu z działalności połowowej

FAR

Znacznik wskazujący początek deklaracji dotyczącej raportu z działalności połowowej

C

44

Znacznik ostatniego raportu

LR

Znacznik wskazujący, że jest to ostatni wysyłany raport FAR (LR = 1)

CIF ostatni komunikat

45

Znacznik inspekcji

IS

Znacznik wskazujący, że odebrano raport z działalności połowowej w związku z przeprowadzoną na statku inspekcją (IS = 1)

CIF dokonano inspekcji

46

Data

DA

Data, w odniesieniu do której jest raportowana działalność połowowa podczas pobytu statku na morzu (RRRR-MM-DD)

C

47

Godzina

TI

Godzina rozpoczęcia działalności połowowej (GG:MM w UTC)

O

48

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Podaje się, gdy nie dokonano żadnych połowów (do celów nakładu). Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

CIF

49

Operacje połowowe

FO

Liczba operacji połowowych

O

50

Czas prowadzenia połowów

DU

Czas trwania działalności połowowej w minutach – gdzie czas trwania oznacza czas prowadzenia połowów pomnożony przez liczbę godzin na morzu minus czas poświęcony na dotarcie do i powrót z łowisk, przemieszczanie się między łowiskami, manewry omijania, brak aktywności i oczekiwanie na naprawę

CIF wymagane (3)

51

Poddeklaracja narzędzi

GEA

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów GEA)

CIF stosowano narzędzia

52

Poddeklaracja utraty narzędzi

GLS

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów GLS)

CIF wymagane zgodnie z przepisami (3)

53

Poddeklaracja połowów (poddeklaracje wykazu gatunków SPE)

SPE

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

CIF złowiono ryby

54

 

 

 

 

55

RLC: deklaracja przemieszczenia

 

Stosowana w przypadku przemieszczenia połowów (całości lub części) ze wspólnych narzędzi połowowych na statek albo z ładowni lub z narzędzi połowowych statku do sieci do przechowywania, pojemnika lub zagrody (poza statkiem), gdzie połów będzie przechowywany w stanie żywym do czasu wyładunku

 

56

Początek deklaracji przemieszczenia

RLC

Znacznik wskazujący początek deklaracji przemieszczenia

C

57

Data

DA

Data przemieszczenia połowów podczas pobytu statku na morzu (RRRR-MM-DD)

CIF

58

Godzina

TI

Godzina przemieszczenia (GG:MM w UTC)

CIF

59

Numer statku odbierającego w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty (CFR)

IR

W formacie AAAXXXXXXXXX, gdzie A jest wielką literą oznaczającą kraj pierwszej rejestracji w UE, a X stanowi literę lub cyfrę

CIF wspólna operacja połowowa i statek UE

60

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku odbierającego

TT

Międzynarodowy radiowy sygnał rozpoznawczy statku odbierającego

CIF wspólna operacja połowowa

61

Państwo bandery statku odbierającego

TC

Państwo bandery statku odbierającego połowy (kod państwa ISO alpha-3)

CIF wspólna operacja połowowa

62

Numery innego(-ych) statku(-ów) partnerskiego(-ich) w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty

RF

W formacie AAAXXXXXXXXX, gdzie A jest wielką literą oznaczającą kraj pierwszej rejestracji w UE, a X stanowi literę lub cyfrę

CIF wspólna operacja połowowa, gdzie partnerem jest statek UE

63

Radiowy sygnał wywoławczy innego(-ych) statku(-ów) partnerskiego(-ich)

TF

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku(-ów) partnerskiego(-ich)

CIF wspólna operacja połowowa i inni partnerzy

64

Państwo bandery innego(-ych) statku(-ów) partnerskiego(-ich)

FC

Państwo bandery statku(-ów) partnerskiego(-ich) (kod państwa ISO alpha-3)

CIF wspólna operacja połowowa i inni partnerzy

65

Przemieszczono do

RT

Trzyliterowy kod miejsca, gdzie przemieszczono połowy (sieć do przechowywania: KNE, zagroda: CGE itp.). Kody zostaną zamieszczone na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF

66

Poddeklaracja POS

POS

Miejsce przemieszczenia (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

CIF

67

Poddeklaracja połowów (poddeklaracje wykazu gatunków SPE)

SPE

Ilość przemieszczonych ryb (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

CIF

68

 

 

 

 

69

TRA: deklaracja przeładunkowa

 

Dla każdego przeładunku połowów deklaracja jest wymagana od statku przekazującego i od statku odbierającego

 

70

Początek deklaracji przeładunkowej

TRA

Znacznik wskazujący początek deklaracji przeładunkowej

C

71

Data

DA

Początek TRA (RRRR-MM-DD)

C

72

Godzina

TI

Początek TRA (GG:MM w UTC)

C

73

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Obszar geograficzny, w którym dokonano przeładunku. Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

CIF przeładunku dokonano na morzu

74

Nazwa portu

PO

Kod portu (kod państwa ISO alpha-2 + trzyliterowy kod portu). Wykaz kodów portów (CCPPP) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF przeładunku dokonano w porcie

75

Numer statku odbierającego w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty

IR

W formacie AAAXXXXXXXXX, gdzie A jest wielką literą, która oznaczaj kraj rejestracji w UE, a X stanowi literę lub cyfrę

CIF statek rybacki

76

Przeładunek: statek odbierający

TT

W przypadku statku przekazującego – międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku odbierającego

C

77

Przeładunek: państwo bandery statku odbierającego

TC

W przypadku statku przekazującego – państwo bandery statku odbierającego przeładunek (kod państwa ISO alpha-3)

C

78

Numer statku przekazującego w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty (CFR)

RF

W formacie AAAXXXXXXXXX, gdzie A jest wielką literą, która oznacza kraj pierwszej rejestracji w UE, a X stanowi literę lub cyfrę

CIF statek Wspólnoty

79

Przeładunek: statek (przekazujący)

TF

W przypadku statku odbierającego – międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku przekazującego

C

80

Przeładunek: państwo bandery statku przekazującego

FC

W przypadku statku odbierającego – państwo bandery statku przekazującego (kod państwa ISO alpha-3)

C

81

Poddeklaracja POS

POS

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

CIF wymagane (3) (wody NEAFC lub NAFO)

82

Przeładowywane połowy (poddeklaracje wykazu gatunków SPE)

SPE

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

C

83

 

 

 

 

84

COE: deklaracja wejścia do strefy

 

W przypadku połowów na obszarze odbudowy zasobów lub na wodach zachodnich

 

85

Początek deklaracji nakładu: wejście do strefy

COE

Znacznik wskazujący początek deklaracji wejścia do strefy nakładu

C

86

Data

DA

Data wejścia (RRRR-MM-DD)

C

87

Godzina

TI

Godzina wejścia (GG:MM w UTC)

C

88

Gatunek(-ki) będący(-e) celem połowów

TS

Gatunki będące celem połowów w strefie (przydenne, pelagiczne, przegrzebki, kraby).

Pełny wykaz zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

89

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Pozycja geograficzna statku.

Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

C

90

Poddeklaracja połowów na pokładzie (poddeklaracje wykazu gatunków SPE)

SPE

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

O

91

COX: deklaracja wyjścia ze strefy

 

W przypadku połowów na obszarze odbudowy zasobów lub na wodach zachodnich

 

92

Początek deklaracji nakładu: wyjście ze strefy

COX

Znacznik wskazujący początek deklaracji wyjścia ze strefy nakładu

C

93

Data

DA

Data wyjścia (RRRR-MM-DD)

C

94

Godzina

TI

Godzina wyjścia (GG:MM w UTC)

C

95

Gatunek(-ki) będący(-e) celem połowów

TS

Gatunki będące celem połowów w strefie (przydenne, pelagiczne, przegrzebki, kraby).

Pełny wykaz zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF nie prowadzi innej działalności połowowej

96

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Pozycja geograficzna statku. Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

CIF nie prowadzi innej działalności połowowej

97

Poddeklaracja pozycji geograficznej

POS

Miejsce wyjścia (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

C

98

Poddeklaracja dokonanych połowów

SPE

Połowy dokonane podczas pobytu w strefie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

O

99

 

 

 

 

100

CRO: deklaracja przekraczania strefy

 

W przypadku przekraczania strefy odbudowy zasobów lub wód zachodnich

 

101

Początek deklaracji nakładu: przekraczanie strefy

CRO

Znacznik wskazujący początek deklaracji przekraczania strefy nakładu (brak działań połowowych). W deklaracjach COE i COX należy wskazać tylko DA TI POS

C

102

Deklaracja wejścia do strefy

COE

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów COE)

C

103

Deklaracja wyjścia ze strefy

COX

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów COX)

C

104

 

 

 

 

105

TRZ: deklaracja połowów międzystrefowych

 

W przypadku prowadzenia połowów międzystrefowych

 

106

Początek deklaracji nakładu: połowy międzystrefowe

TRZ

Znacznik wskazujący początek deklaracji połowów międzystrefowych

C

107

Deklaracja wejścia

COE

Pierwsze wejście (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów COE)

C

108

Deklaracja wyjścia

COX

Ostatnie wejście (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów COX)

C

109

 

 

 

 

110

INS: deklaracja inspekcji

 

Deklarację dostarczają odpowiednie organy, ale nie kapitan

 

111

Początek deklaracji inspekcji

INS

Znacznik wskazujący początek deklaracji inspekcji

O

112

Kraj inspekcji

IC

Kod państwa ISO alpha-3

O

113

Przydzielony inspektor

IA

Należy podać czterocyfrowy kod identyfikujący inspektora każdego państwa

O

114

Data

DA

Data inspekcji (RRRR-MM-DD)

O

115

Godzina

TI

Godzina inspekcji (GG:MM w UTC)

O

116

Poddeklaracja pozycji geograficznej

POS

Miejsce inspekcji (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

O

117

 

 

 

 

118

DIS: deklaracja odrzutów

 

 

CIF wymagane (3) (NEAFC, NAFO)

119

Początek deklaracji odrzutów

DIS

Znacznik zawierający szczegóły dotyczące odrzuconych ryb

C

120

Data

DA

Data odrzutu (RRRR-MM-DD)

C

121

Godzina

TI

Godzina odrzutu (GG:MM w UTC)

C

122

Poddeklaracja pozycji geograficznej

POS

Pozycja geograficzna w chwili odrzutu (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

C

123

Poddeklaracja odrzuconych ryb

SPE

Odrzucone ryby (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

C

124

 

 

 

 

125

PRN: deklaracja uprzedniego powiadomienia o powrocie

 

Deklarację należy przekazać przed powrotem do portu lub gdy wymagają tego przepisy wspólnotowe

CIF wymagane (3)

126

Początek uprzedniego powiadomienia

PRN

Znacznik wskazujący początek deklaracji uprzedniego powiadomienia

C

127

Przewidywana data

PD

Planowana data przybycia/przekraczania (RRRR-MM-DD)

C

128

Przewidywana godzina

PT

Planowana godzina przybycia/przekraczania (GG:MM w UTC)

C

129

Nazwa portu

PO

Kod portu (dwuliterowy kod państwa (kod państwa ISO alpha-2) + trzyliterowy kod portu). Wykaz kodów portów (CCPPP) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

130

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Obszar połowowy podawany w uprzednim powiadomieniu dotyczącym dorsza. Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

CIF na Morzu Bałtyckim

131

Przewidywana data wyładunku

DA

Planowana data wyładunku (RRRR-MM-DD) na Bałtyku

CIF na Morzu Bałtyckim

132

Przewidywana godzina wyładunku

TI

Planowana godzina wyładunku (GG:MM w UTC) na Bałtyku

CIF na Morzu Bałtyckim

133

Poddeklaracje połowów na pokładzie (poddeklaracje wykazu gatunków SPE)

SPE

Połowy na pokładzie (w przypadku gatunków pelagicznych wymagany jest obszar ICES) (zob. szczegółowe dane dotyczące poddeklaracji SPE)

C

134

Poddeklaracja pozycji geograficznej

POS

Pozycja geograficzna wejścia do/opuszczenia obszaru/strefy (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

CIF

135

 

 

 

 

136

EOF: deklaracja zakończenia połowów

 

Należy ją przekazać niezwłocznie po dokonaniu ostatniej operacji połowowej i przed powrotem do portu i wyładunkiem ryb

 

137

Początek deklaracji zakończenia połowów

EOF

Znacznik wskazujący zakończenie operacji połowowych przed powrotem do portu

C

138

Data

DA

Data zakończenia (RRRR-MM-DD)

C

139

Godzina

TI

Godzina zakończenia (GG:MM w UTC)

C

140

 

 

 

 

141

RTP: deklaracja powrotu do portu

 

Należy ją przekazać po wejściu do portu, po deklaracji PRN i przed wyładunkiem ryb

 

142

Początek deklaracji powrotu do portu

RTP

Znacznik wskazujący powrót do portu po zakończeniu rejsu połowowego

C

143

Data

DA

Data powrotu (RRRR-MM-DD)

C

144

Godzina

TI

Godzina powrotu (GG:MM w UTC)

C

145

Nazwa portu

PO

Wykaz (CCPPP) kodów portów (kod państwa ISO alpha-2 + trzyliterowy kod portu) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

146

Powód powrotu

RE

Powód powrotu do portu (np. schronienie, załadunek zapasów, wyładunek). Wykaz kodów przyczyn powrotu zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF

147

 

 

 

 

148

LAN: deklaracja wyładunkowa

 

Należy ją przekazać po wyładunku połowów

 

149

Początek deklaracji wyładunkowej

LAN

Znacznik wskazujący początek deklaracji wyładunkowej

C

150

Data

DA

RRRR-MM-DD – data wyładunku

C

151

Godzina

TI

GG:MM w UTC – godzina wyładunku

C

152

Rodzaj nadawcy

TS

Trzyliterwoy kod (MAS: kapitan, REP: jego przedstawiciel, AGE: agent)

C

153

Nazwa portu

PO

Kod portu (dwuliterowy kod państwa (kod państwa ISO alpha-2) + trzyliterowy kod portu). Wykaz kodów portów (CCPPP) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

154

Poddeklaracja wyładowanych połowów (wykaz SPE z poddeklaracją PRO)

SPE

Gatunki, obszary połowowe, wyładowana masa, odpowiednie narzędzia i prezentacja (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SPE)

C

155

 

 

 

 

156

POS: poddeklaracja pozycji geograficznej

 

 

 

157

Początek poddeklaracji pozycji geograficznej

POS

Znacznik zawierający współrzędne pozycji geograficznej statku

C

158

Szerokość geograficzna (jako liczba dziesiętna)

LT

Szerokość wyrażona zgodnie z formatem WGS84 stosowanym do celów VMS

C

159

Długość geograficzna (jako liczba dziesiętna)

LG

Długość wyrażona zgodnie z formatem WGS84 stosowanym do celów VMS

C

160

 

 

 

 

161

GEA: poddeklaracja rozmieszczenia narzędzi

 

 

 

162

Początek poddeklaracji rozmieszczenia narzędzi

GEA

Znacznik zawierający współrzędne pozycji geograficznej statku

C

163

Rodzaj narzędzi

GE

Kod narzędzi zgodny z „Międzynarodową normą w zakresie statystycznej klasyfikacji narzędzi połowowych” FAO

C

164

Rozmiar oczek sieci

ME

Rozmiar oczek (w milimetrach)

CIF rozmiar oczek sieci podlega określonym wymogom

165

Zdolność połowowa narzędzi

GC

Wielkość i liczba narzędzi

CIF wymagane w przypadku danego typu rozmieszczonych narzędzi

166

Operacje połowowe

FO

Liczba operacji połowowych (zaciągów) w 24-godzinnym okresie

CIF statek ma pozwolenie na połowy zasobów głębinowych

167

Czas prowadzenia połowów

DU

Liczba godzin, podczas których narzędzia pozostawały rozmieszczone

CIF statek ma pozwolenie na połowy zasobów głębinowych

168

Poddeklaracja wystawionych narzędzi

GES

Poddeklaracja wystawionych narzędzi (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów GES)

CIF wymagane (3) (statek używa narzędzi pasywnych lub kotwiczonych)

169

Poddeklaracja narzędzi wybranych z wody

GER

Poddeklaracja narzędzi wybranych z wody (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów GER)

CIF wymagane (3) (statek używa narzędzi pasywnych lub kotwiczonych)

170

Poddeklaracja rozmieszczenia pławnic

GIL

Poddeklaracja rozmieszczenia pławnic (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów GIL)

CIF statek ma zezwolenia obejmujące obszary ICES IIIa, IVa, IVb, Vb, VIa, VIb, VIIb, c, j, k oraz XII

171

Głębokość połowów

FD

Odległość od powierzchni wody do najniżej położonej części narzędzia połowowego (w metrach). Dotyczy statków stosujących ciągnione narzędzia połowów, sznury haczykowe i sieci stawne

CIF połowy dalekomorskie i na wodach norweskich

172

Średnia liczba haczyków użyta na sznurach haczykowych

NH

Średnia liczba haczyków użyta na sznurach haczykowych

CIF połowy dalekomorskie i na wodach norweskich

173

Średnia długość sieci

GL

Średnia długość sieci w przypadku wykorzystywania sieci stawnych (w metrach)

CIF połowy dalekomorskie i na wodach norweskich

174

Średnia wysokość sieci

GD

Średnia wysokość sieci w przypadku wykorzystywania sieci stawnych (w metrach)

CIF połowy dalekomorskie i na wodach norweskich

175

 

 

 

 

176

GES: poddeklaracja wystawionych narzędzi

 

 

CIF wymagane zgodnie z przepisami (3)

177

Początek poddeklaracji pozycji geograficznej

GES

Znacznik zawierający dane dotyczące wystawionych narzędzi

C

178

Data

DA

Data wystawienia narzędzi (RRRR-MM-DD)

C

179

Godzina

TI

Godzina wystawienia narzędzi (GG:MM w UTC)

C

180

Poddeklaracja POS

POS

Pozycja geograficzna wystawienia narzędzi (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

C

181

 

 

 

 

182

GER: poddeklaracja narzędzi wybranych z wody

 

 

CIF wymagane zgodnie z przepisami (3)

183

Początek poddeklaracji pozycji geograficznej

GER

Znacznik zawierający dane dotyczące narzędzi wybranych z wody

C

184

Data

DA

Data wybrania narzędzi z wody (RRRR-MM-DD)

C

185

Godzina

TI

Godzina wybrania narzędzi z wody (GG:MM w UTC)

C

186

Poddeklaracja POS

POS

Pozycja geograficzna wybrania narzędzi z wody (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

C

187

GIL Poddeklaracja rozmieszczenia pławnic

 

 

CIF statek ma zezwolenia obejmujące obszary ICES IIIa, IVa, IVb, Vb, VIa, VIb, VIIb, c, j, k oraz XII

188

Początek poddeklaracji pławnic

GIL

Znacznik wskazujący początek rozmieszczenia pławnic

 

189

Nominalna długość jednej sieci

NL

Informacje, których odnotowanie jest obowiązkowe podczas każdego rejsu połowowego (w metrach)

C

190

Liczba sieci

NN

Liczba sieci w zestawie

C

191

Liczba zestawów

FL

Liczba rozmieszczonych zestawów

C

192

Poddeklaracja POS

POS

Pozycja geograficzna każdego rozmieszczonego zestawu (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

C

193

Głębokość każdego rozmieszczonego zestawu

FD

Głębokość dla każdego rozmieszczonego zestawu (odległość od powierzchni wody do najniżej położonej części narzędzia połowowego)

C

194

Czas zanurzenia w wodzie każdego rozmieszczonego zestawu

ST

Czas zanurzenia w wodzie dla każdego rozmieszczonego zestawu

C

195

 

 

 

 

196

GLS: poddeklaracja utraty narzędzi

 

Utrata narzędzi kotwiczonych

CIF wymagane zgodnie z przepisami (3)

197

Początek poddeklaracji GLS

GLS

Informacje o utraconych narzędziach kotwiczonych

 

198

Data utraty narzędzi

DA

Data utraty narzędzi (RRRR-MM-DD)

C

199

Liczba jednostek

NN

Liczba utraconych narzędzi

CIF

200

Poddeklaracja POS

POS

Ostatnia znana pozycja geograficzna narzędzi (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

CIF

201

 

 

 

 

202

RAS: Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Odpowiedni obszar, w zależności od odpowiedniego wymogu dotyczącego raportowania – należy wypełnić co najmniej jedno pole. Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF

203

Obszar FAO

FA

Obszar FAO (np. 27)

CIF

204

Podobszar FAO (ICES)

SA

Podobszar FAO (ICES) (np. 3)

CIF

205

Rejon FAO (ICES)

ID

Rejon FAO (ICES) (np. d)

CIF

206

Podrejon FAO (ICES)

SD

Podrejon FAO (ICES) (np. 24) (razem z powyższymi danymi oznacza to obszar 27.3.d.24)

CIF

207

Strefa ekonomiczna

EZ

Strefa ekonomiczna

CIF

208

Prostokąt statystyczny ICES

SR

Prostokąt statystyczny ICES (np. 49E6)

CIF

209

Strefa nakładu połowowego

FE

Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF

210

Poddeklaracja pozycji geograficznej

POS

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów POS)

CIF

211

 

 

 

 

212

SPE: poddeklaracja gatunków

 

Łączna ilość, w podziale na gatunki

 

213

Początek poddeklaracji SPE

SPE

Szczegóły dotyczące złowionych ryb, w podziale na gatunki

C

214

Nazwa gatunku

SN

Nazwa gatunku (kod FAO alpha-3)

C

215

Masa ryb

WT

W zależności od kontekstu pozycja ta dotyczy:

1)

Łącznej masy ryb (w kilogramach) podczas okresu połowów

2)

Łącznej masy ryb (w kilogramach) na pokładzie (razem)

3)

Łącznej masy wyładowanych ryb (w kilogramach)

CIF gatunki nie są liczone

216

Liczba sztuk ryb

NF

Liczba sztuk ryb (w przypadku gdy rejestracja połowów musi obejmować liczbę sztuk ryb np. łososia, tuńczyka)

CIF

217

Ilość przechowywana w sieciach

NQ

Szacunkowa ilość przechowywana w sieciach, tzn. nie w ładowni

O

218

Liczba sztuk przechowywanych w sieciach

NB

Szacunkowa liczba sztuk przechowywanych w sieciach, tzn. nie w ładowni

O

219

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Obszar geograficzny, w którym dokonano większości połowów.

Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

C

220

Rodzaj narzędzi

GE

Kod literowy zgodny z „Międzynarodową normą w zakresie statystycznej klasyfikacji narzędzi połowowych” FAO

CIF deklaracja wyładunkowa jedynie w przypadku określonych gatunków i obszarów połowu

221

Poddeklaracja przetwarzania

PRO

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów PRO)

CIF w przypadku deklaracji wyładunkowej (przeładunkowej)

222

 

 

 

 

223

PRO: poddeklaracja przetwarzania

 

Sposób przetworzenia/prezentacji w odniesieniu do każdego wyładowanego gatunku

 

224

Początek poddeklaracji przetwarzania

PRO

Znacznik zawierający szczegóły dotyczące przetwarzania ryb

C

225

Kategoria świeżości ryb

FF

Kategoria świeżości ryb (A, B, E)

C

226

Stan ryb

PS

Kod literowy stanu ryb np. żywe, mrożone, solone. Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

227

Prezentacja ryb

PR

Kod literowy prezentacji produktu (określa sposób przetworzenia): należy stosować kody znajdujące się na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

228

Typ opakowania przetworzonych ryb

TY

Kod 3-literowy (CRT=kartony, BOX=pudełka, BGS=torby, BLC=bloki)

CIF (LAN lub TRA)

229

Liczba opakowań jednostkowych

NN

Liczba opakowań jednostkowych: kartonów, pudełek, toreb, pojemników, bloków itp.

CIF (w przypadku LAN lub TRA)

230

Średnia waga na opakowanie jednostkowe

AW

Masa produktu (kg)

CIF (w przypadku LAN lub TRA)

231

Współczynnik przeliczeniowy

CF

Współczynnik liczbowy stosowany do przeliczenia masy przetworzonych ryb na masę żywych ryb

O

232

 

 

 

 

233

Gdy typ komunikatu to SAL

(TM = SAL)

 

SAL = komunikat dotyczący sprzedaży

 

234

Niezbędne jest podanie poniższych atrybutów

 

Komunikat dotyczący sprzedaży przybiera formę wiersza karty sprzedaży albo wiersza przejęcia

 

235

Początek zapisu sprzedaży

SAL

Znacznik wskazujący początek zapisu sprzedaży

C

236

Numer statku w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty

IR

W formacie AAAXXXXXXXXX, gdzie A jest wielką literą, która oznacza kraj pierwszej rejestracji w UE, a X stanowi literę lub cyfrę

C

237

Sygnał rozpoznawczy statku

RC

Międzynarodowy radiowy sygnał rozpoznawczy

CIF CFR nieaktualny

238

Zewnętrzne oznakowanie identyfikacyjne statku

XR

Boczny numer rejestracyjny statku, który wyładował ryby

O

239

Kraj rejestracji

FS

Kod państwa ISO alpha-3

C

240

Nazwa statku

NA

Nazwa statku, który wyładował ryby

O

241

Deklaracja SLI

SLI

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SLI)

CIF sprzedaż

242

Deklaracja TLI

TLI

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów TLI)

CIF przejęcie

243

 

 

 

 

244

SLI: deklaracja wiersza sprzedaży

 

 

 

245

Początek deklaracji wiersza sprzedaży

SLI

Znacznik zawierający szczegóły dotyczące sprzedaży konsygnacyjnej

C

246

Data

DA

Data sprzedaży (RRRR-MM-DD)

C

247

Państwo sprzedaży

SC

Państwo, w którym dokonano sprzedaży (kod państwa ISO alpha-3)

C

248

Miejsce sprzedaży

SL

Wykaz kodów portów (CCPPP) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

249

Nazwa (nazwisko) sprzedawcy

NS

Nazwa ośrodka aukcyjnego, innego podmiotu lub nazwisko osoby sprzedającej ryby

C

250

Nazwa (nazwisko) nabywcy

NB

Nazwa (nazwisko) podmiotu lub osoby nabywającej ryby

C

251

Numer referencyjny umowy sprzedaży

CN

Numer referencyjny umowy sprzedaży

C

252

Poddeklaracja dokumentu źródłowego

SRC

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SRC)

C

253

Poddeklaracja sprzedanej partii

CSS

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów CSS)

C

254

 

 

 

 

255

Poddeklaracja SRC

 

Organy państwa bandery odnajdują dokument źródłowy na podstawie dziennika połowowego statku i danych dotyczących wyładunku

 

256

Początek poddeklaracji dokumentu źródłowego

SRC

Znacznik zawierający szczegóły dokumentu źródłowego dotyczącego sprzedanej partii

C

257

Data wyładunku

DL

Data wyładunku (RRRR-MM-DD)

C

258

Nazwa państwa i portu

PO

Nazwa państwa i portu miejsca wyładunku Wykaz kodów portów państw (CCPPP) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

259

 

 

 

 

260

Poddeklaracja CSS

 

 

 

261

Początek poddeklaracji sprzedanej partii

CSS

Znacznik zawierający szczegóły dotyczące sprzedanego towaru

C

262

Nazwa gatunku

SN

Nazwa sprzedanych gatunków (kod FAO alpha-3)

C

263

Masa sprzedanych ryb

WT

Masa sprzedanych ryb (w kilogramach)

C

264

Liczba sprzedanych sztuk ryb

NF

Liczba sztuk ryb (w przypadku gdy rejestracja połowów musi obejmować liczbę sztuk ryb, np. łososia, tuńczyka)

CIF

265

Cena ryb

FP

Cena za kilogram

C

266

Waluta sprzedaży

CR

Waluta ceny sprzedaży. Wykaz symboli/kodów walut zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

C

267

Kategoria rozmiaru ryb

SF

Rozmiar ryb (1–8; jeden rozmiar lub kg, g, cm, mm, albo liczba sztuk ryb na kg, w zależności od przypadku)

CIF

268

Przeznaczenie produktu

PP

Kody oznaczające spożycie przez ludzi, przeniesienie, przeznaczenie na paszę

CIF

269

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

C

270

Poddeklaracja przetwarzania PRO

PRO

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów PRO)

C

271

Wycofane

WD

Wycofane przez organizację producentów (Y – tak, N – nie, T – tymczasowo)

C

272

Kodu sposobu wykorzystania przez organizację producentów

OP

Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

O

273

Stan ryb

PS

Kod literowy stanu ryb, np. żywe, mrożone, solone. Wykaz kodów zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie

CIF tymczasowo wycofane

274

 

 

 

 

275

TLI: deklaracja przejęcia

 

 

 

276

Początek deklaracji TLI

TLI

Znacznik szczegółów dotyczących zdarzenia przejęcia

C

277

Data

DA

Data przejęcia (RRRR-MM-DD)

C

278

Państwo przejęcia

SC

Państwo, w którym dokonano przejęcia (kod państwa ISO alpha-3)

C

279

Pozycja geograficzna przejęcia

SL

Kod portu lub nazwa miejsca (jeżeli nie jest to port), w którym dokonano przejęcia – wykaz ostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/control_enforcement_en.htm

C

280

Nazwa przejmującego podmiotu

NT

Nazwa podmiotu, który przejął ryby

C

281

Numer referencyjny umowy przejęcia

CN

Numer referencyjny umowy przejęcia

O

282

Poddeklaracja SRC

SRC

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów SRC)

C

283

Poddeklaracja przejmowanej partii

CST

(Zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów CST)

C

284

 

 

 

 

285

Poddeklaracja CST

 

 

 

286

Początek nowego wiersza dla każdej przejmowanej partii

CST

Znacznik zawierający wiersz ze szczegółami dotyczącymi każdego przejmowanego gatunku ryb

C

287

Nazwa gatunku

SN

Nazwa sprzedanych gatunków (kod FAO alpha-3)

C

288

Masa przejmowanych ryb

WT

Masa przejmowanych ryb (w kilogramach)

C

289

Liczba przejmowanych ryb

NF

Liczba sztuk ryb (w przypadku gdy rejestracja połowów musi obejmować liczbę sztuk ryb, np. łososia, tuńczyka)

CIF

290

Kategoria rozmiaru ryb

SF

Rozmiar ryb (1–8; jeden rozmiar lub kg, g, cm, mm, albo liczba sztuk ryb na kg, w zależności od przypadku)

C

291

Poddeklaracja odpowiedniego obszaru

RAS

Wykaz kodów obszarów połowowych i nakładu/ochrony zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie (zob. szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów RAS)

O

292

Poddeklaracja przetwarzania PRO

PRO

(Zob. Szczegółowe dane dotyczące podelementów i atrybutów PRO)

C

1.

Zestawy znaków są zdefiniowane na stronie internetowej http://europa.eu.int/idabc/en/chapter/556used. W przypadku ERS odpowiedni jest: zestaw znaków zachodnich (UTF-8).

2.

Wykaz wszystkich kodów (lub odpowiednich odesłań) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej poświęconych rybołówstwu. Konkretny adres internetowy zostanie wskazany w późniejszym czasie: http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/control_enforcement_en.htm (w tym kody korekt, portów, obszarów połowowych, zamiaru opuszczenia portu, powodów powrotu do portu, rodzaju połowów/gatunków będących celem połowów, kody dotyczące wejścia do stref nakładu/ochrony i inne kody lub odesłania).

3.

Wszystkie kody trzyznakowe to elementy XML (kod trzyznakowy), wszystkie kody dwuznakowe to atrybuty XML.

4.

Przykładowe pliki XML i referencyjna definicja XSD z powyższego załącznika zostaną zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie.

5.

Wagi podane w tabeli są wyrażone w kilogramach, w razie potrzeby z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.


(1)  Niniejszy załącznik zastępuje w całości załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1566/2007 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1966/2006 w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji.

(2)  Obligatoryjne, jeżeli wymagają tego przepisy wspólnotowe, umowy międzynarodowe lub dwustronne.

(3)  Gdy CIF nie ma zastosowania, atrybut jest fakultatywny.

1.

Zestawy znaków są zdefiniowane na stronie internetowej http://europa.eu.int/idabc/en/chapter/556used. W przypadku ERS odpowiedni jest: zestaw znaków zachodnich (UTF-8).

2.

Wykaz wszystkich kodów (lub odpowiednich odesłań) zostanie zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej poświęconych rybołówstwu. Konkretny adres internetowy zostanie wskazany w późniejszym czasie: http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/control_enforcement_en.htm (w tym kody korekt, portów, obszarów połowowych, zamiaru opuszczenia portu, powodów powrotu do portu, rodzaju połowów/gatunków będących celem połowów, kody dotyczące wejścia do stref nakładu/ochrony i inne kody lub odesłania).

3.

Wszystkie kody trzyznakowe to elementy XML (kod trzyznakowy), wszystkie kody dwuznakowe to atrybuty XML.

4.

Przykładowe pliki XML i referencyjna definicja XSD z powyższego załącznika zostaną zamieszczony na stronach internetowych Komisji Europejskiej, pod adresem, który zostanie wskazany w późniejszym czasie.

5.

Wagi podane w tabeli są wyrażone w kilogramach, w razie potrzeby z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.


4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/24


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1078/2008

z dnia 3 listopada 2008 r.

ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 w odniesieniu do wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w zakresie gromadzenia podstawowych danych o rybołówstwie i zarządzania nimi

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 861/2006 z dnia 22 maja 2006 r. ustanawiające wspólnotowe środki finansowe na rzecz wdrażania wspólnej polityki rybołówstwa oraz w obszarze prawa morza (1), w szczególności jego art. 31,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa (2) stwarza podstawy dla analiz naukowych w zakresie rybołówstwa oraz dla zapewnienia rzetelnego doradztwa naukowego na potrzeby realizacji wspólnej polityki rybołówstwa.

(2)

Komisja planuje przyjęcie wieloletniego programu wspólnotowego na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 199/2008, na podstawie którego państwa członkowskie powinny ustanowić wieloletnie programy krajowe w zakresie gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania.

(3)

Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 861/2006 ustanawia, między innymi, wkład finansowy Wspólnoty na rzecz środków dotyczących obszaru gromadzenia podstawowych danych. Ponadto art. 24 tego rozporządzenia zobowiązuje Komisję do podejmowania każdego roku decyzji dotyczących rocznego wkładu Wspólnoty na rzecz tych środków.

(4)

W myśl zasady rzetelnego zarządzania finansami należy ustanowić zasady i procedury, których państwa członkowskie muszą przestrzegać, jeśli zamierzają korzystać z pomocy finansowej Wspólnoty z tytułu wydatków poniesionych w obszarze gromadzenia danych. Zasadne jest także, by nieprzestrzeganie tych zasad i procedur powodowało wyłączenie wydatków z finansowania.

(5)

Roczny wkład Wspólnoty należy ustalić w oparciu o prognozy rocznego budżetu, ocenione z uwzględnieniem programów krajowych ustanowionych przez państwa członkowskie.

(6)

W celu zapewnienia skutecznego przydziału funduszy wspólnotowych prognoza rocznego budżetu musi zgadzać się z działaniami przewidzianymi w programie krajowym.

(7)

W celu uproszczenia procedur konieczne jest ustanowienie zasad i formy przekazywania przez państwa członkowskie prognozy rocznego budżetu w odniesieniu do realizacji programów krajowych. Za kwalifikowalne należy uznać jedynie koszty bezpośrednio związane z wdrażaniem programów krajowych, właściwie uzasadnione i faktycznie poniesione przez państwa członkowskie. W tym względzie należy również jasno określić rolę i obowiązki partnerów lub podwykonawców we wdrażaniu programów krajowych.

(8)

W odniesieniu do możliwości wprowadzania zmian technicznych do wieloletnich programów określonych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 199/2008 należy ustanowić zasady, według których państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie zmiany w środkach niezbędnych dla właściwego wdrażania programów krajowych. Państwom członkowskim należy umożliwić ponowne przydzielenie środków na różne kategorie kosztów jeśli uznaje się to za korzystne dla wdrażania programu krajowego.

(9)

Należy ustanowić zasady w celu zapewnienia zgodności wniosków o zwrot wydatków z decyzją Komisji zatwierdzającą roczny wkład Wspólnoty. Zasady te muszą uwzględniać procedurę składania oraz zatwierdzania tych wniosków. W stosownych przypadkach wnioski niezgodne ze wspomnianymi zasadami należy rozpatrzyć odmownie.

(10)

Zasadne jest, by płatności realizowano w dwóch ratach, co umożliwi państwom członkowskim korzystanie z wkładu finansowego Wspólnoty już na etapie wdrażania programu.

(11)

W celu zapewnienia właściwego wykorzystania funduszy wspólnotowych Komisja i Trybunał Obrachunkowy muszą mieć możliwość sprawdzania zgodności z przepisami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, a w tym celu należy dostarczyć im informacje niezbędne do przeprowadzenia audytu oraz korekt finansowych, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 861/2006.

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 861/2006 w odniesieniu do wkładu finansowego Wspólnoty na wydatki poniesione przez państwa członkowskie w zakresie gromadzenia podstawowych danych o rybołówstwie i zarządzania nimi.

Artykuł 2

Przekazywanie prognoz rocznego budżetu

1.   Państwa członkowskie pragnące otrzymać wkład finansowy ze Wspólnoty na wdrażanie wieloletniego programu, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 199/2008, zwanego dalej „programem krajowym”, przekazują Komisji do dnia 31 marca roku poprzedzającego okres wdrażania tego programu:

a)

prognozę rocznego budżetu na pierwszy rok wdrażania programu krajowego; oraz

b)

orientacyjną prognozę rocznego budżetu na każdy następny rok wdrażania programu krajowego.

2.   Państwa członkowskie przedstawiają ostateczną prognozę rocznego budżetu na każdy kolejny rok wdrażania swoich programów krajowych, jeśli różnią się one od już przedłożonych orientacyjnych prognoz budżetowych. Ostateczne prognozy rocznego budżetu należy przekazać do dnia 31 października roku poprzedzającego dany rok wdrażania.

3.   Prognozy rocznego budżetu pierwszego programu krajowego na okres 2009–2010 należy przedłożyć do dnia 15 października 2008 r.

Artykuł 3

Treść prognoz rocznego budżetu

1.   W prognozie rocznego budżetu należy zawrzeć planowane roczne wydatki, które państwa członkowskie przewidują na wdrażanie programów krajowych.

2.   Prognozę rocznego budżetu należy przedstawić:

a)

z podziałem na kategorie wydatków, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

b)

z podziałem na moduły określone w decyzji Komisji ustanawiającej wieloletni program wspólnotowy w zakresie gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorach rybołówstwa i akwakultury; oraz

c)

w stosownych przypadkach z podziałem na regiony określone w art. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 665/2008 (3).

3.   Państwa członkowskie przekazują prognozę rocznego budżetu drogą elektroniczną, z wykorzystaniem formularzy finansowych ustalonych i przekazanych im przez Komisję.

Artykuł 4

Ocena prognoz rocznego budżetu

1.   Komisja poddaje ocenie prognozę rocznego budżetu, biorąc pod uwagę programy krajowe zatwierdzone zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008.

2.   W celu oceny prognozy rocznego budżetu Komisja może zażądać przedstawienia przez państwo członkowskie dalszych wyjaśnień w sprawie przedmiotowych wydatków. Państwo członkowskie przedstawia wyjaśnienia w terminie 15 dni kalendarzowych od dnia otrzymania żądania Komisji.

3.   W przypadku gdy państwo członkowskie nie przedstawi wystarczającego wyjaśnienia w terminie, o którym mowa w ust. 2, Komisja może uznać za stosowne wyłączenie przedmiotowych wydatków z zatwierdzanej prognozy rocznego budżetu.

Artykuł 5

Finansowy wkład Wspólnoty

Komisja zatwierdza prognozę rocznego budżetu i podejmuje decyzję o rocznym wkładzie finansowym Wspólnoty dla każdego programu krajowego zgodnie z procedurą określoną w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 861/2006 oraz w oparciu o wynik oceny prognozy rocznego budżetu, o której mowa w art. 4.

Artykuł 6

Zmiany do zatwierdzonych prognoz rocznego budżetu

1.   Państwa członkowskie są upoważnione do przenoszenia kwot wyszczególnionych w prognozie rocznego budżetu zatwierdzonego zgodnie z art. 5 między modułami i kategoriami kosztów w obrębie jednego regionu, pod warunkiem że:

a)

przenoszone kwoty nie przekraczają 50 000 EUR lub 10 % zatwierdzonego całkowitego budżetu regionu, gdy wysokość tego budżetu jest mniejsza niż 500 000 EUR;

b)

państwa członkowskie poinformują Komisję o konieczności przeniesienia kwot.

2.   Wszelkie inne zmiany prognoz rocznego budżetu zatwierdzonych zgodnie z art. 5 muszą być należycie uzasadnione i zatwierdzone przez Komisję przed poniesieniem wydatków.

Artykuł 7

Wydatki kwalifikowalne

1.   Wydatkami kwalifikowalnymi w ramach finansowego wkładu Wspólnoty są wydatki:

a)

faktycznie poniesione przez państwa członkowskie;

b)

dotyczące działań przewidzianych w programie krajowym;

c)

wskazane w prognozie rocznego budżetu;

d)

należące do kategorii wymienionych w załączniku I;

e)

dotyczące działań zrealizowanych zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 199/2008 i jego przepisach wykonawczych;

f)

możliwe do zidentyfikowania i sprawdzenia, a w szczególności zaewidencjonowane w zapisach księgowych państw członkowskich oraz ich partnerów;

g)

określone zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości i zgodne z wymogami ustawodawstwa krajowego;

h)

racjonalne, uzasadnione i zgodne z wymogami rzetelnego zarządzania finansami, w szczególności w zakresie oszczędności i skuteczności;

i)

poniesione w okresie wdrażania działań przewidzianych w programie krajowym.

2.   Wydatki kwalifikowalne są związane z:

a)

następującymi czynnościami gromadzenia danych:

gromadzenie danych w miejscach zbierania prób badawczych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 199/2008, poprzez bezpośrednie pobieranie prób czy też wywiad i zapytania,

prowadzone na morzu monitorowanie rybołówstwa przemysłowego i połowów rekreacyjnych, o których mowa w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 199/2008,

połowy kontrolne na morzu, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 199/2008;

b)

następującymi czynnościami zarządzania danymi, określonymi w wieloletnim programie wspólnotowym, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008:

tworzenie baz danych i stron internetowych,

wprowadzanie (przechowywanie) danych,

kontrola jakości danych i ich zatwierdzenie,

przetwarzanie danych pierwotnych na szczegółowe i zagregowane,

proces transformacji pierwotnych danych społeczno-gospodarczych w metadane;

c)

następującymi czynnościami wykorzystania danych, określonymi w wieloletnim programie wspólnotowym, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008:

tworzenie zbiorów danych i ich wykorzystywanie w celu wspierania analiz naukowych jako podstawy doradztwa w zakresie zarządzania rybołówstwem,

wskaźniki parametrów biologicznych (wiek, masa, płeć, dojrzałość i płodność),

przygotowywanie zbiorów danych do oceny stanu zasobów, modelowania bioekonomicznego i odpowiadającej im analizy naukowej.

Artykuł 8

Wydatki niekwalifikowalne

Następujące wydatki nie kwalifikują się w ramach finansowego wkładu Wspólnoty:

a)

marże zysku, rezerwy i długi nieściągalne;

b)

należne odsetki i bankowe opłaty manipulacyjne;

c)

średnie koszty pracy;

d)

koszty pośrednie takie jak: budynki i tereny, administracja, personel pomocniczy, zaopatrzenie biura, infrastruktura, koszty bieżące i koszty utrzymania, takie jak połączenia telefoniczne, towary i usługi;

e)

sprzęt, którego nie używa się do celów gromadzenia danych i zarządzania nimi, taki jak skanery, drukarki, telefony komórkowe, radiotelefony, sprzęt video i sprzęt fotograficzny;

f)

zakup pojazdów;

g)

wydatki na dystrybucję, obrót i reklamę promowanych produktów i działania handlowe;

h)

wydatki na rozrywki, inne niż te, które Komisja uznaje za całkowicie niezbędne dla realizacji prac prowadzonych w ramach projektu;

i)

wydatki na produkty luksusowe i reklamę;

j)

wszelkie wydatki dotyczące innych programów i projektów finansowanych przez osoby trzecie;

k)

wszelkie wydatki na ochronę wyników prac przeprowadzonych w ramach programu krajowego;

l)

możliwe do odzyskania rodzaje opłat (w tym podatek VAT);

m)

środki udostępnione państwom członkowskim nieodpłatnie;

n)

wartość aportów;

o)

wydatki niekonieczne lub nieprzemyślane.

Artykuł 9

Wdrażanie programów

1.   Państwa członkowskie mogą korzystać z pomocy partnerów przy wdrażaniu programu krajowego. Parterami są organizacje, które program krajowy jasno określa jako podmioty pomagające państwom członkowskim przy wdrażaniu całego programu krajowego lub znaczącej jego części. Partnerzy uczestniczą bezpośrednio w technicznym wdrażaniu jednego zadania programu krajowego lub większej ich liczby i odnośnie do wdrażania programów krajowych mają te same zobowiązania, co państwa członkowskie.

2.   W ramach tego programu partnerzy nie działają jako podwykonawcy państwa członkowskiego ani innych partnerów.

3.   Na czas określony konkretne zadania programu krajowego mogą być realizowane przez podwykonawców, których jednak nie uznaje się za partnerów. Podwykonawcą jest osoba fizyczna lub prawna świadcząca usługi państwom członkowskim i/lub partnerom. Korzystanie z usług podwykonawców po rozpoczęciu działania, o ile nie zostało to uwzględnione we wstępnym projekcie programu, wymaga wcześniejszej pisemnej zgody Komisji.

Artykuł 10

Składanie wniosków o zwrot kosztów

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji wnioski o zwrot wydatków poniesionych na wdrażanie programu krajowego do dnia 31 maja każdego roku następującego po odnośnym roku kalendarzowym. Wnioski te zawierają:

a)

pismo określające całkowitą kwotę, której dotyczy wniosek o zwrot kosztów, wyraźnie wskazujące elementy wymienione w załączniku II;

b)

sprawozdanie finansowe przedstawione z podziałem na kategorie wydatków, moduły i, w stosownych przypadkach, regiony, zgodnie z formularzami finansowymi, o których mowa w art. 3 ust. 3. Sprawozdanie finansowe należy przedstawić w formie ustalonej i przekazanej przez Komisję państwom członkowskim;

c)

deklarację wydatków zgodnie z załącznikiem III; oraz

d)

odpowiednie dokumenty towarzyszące, wskazane w załączniku I.

2.   Wnioski o zwrot kosztów należy składać do Komisji drogą elektroniczną.

3.   Składając wnioski o zwrot kosztów, państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe kroki w celu sprawdzenia i poświadczenia:

a)

zgodności prowadzonych działań i deklaracji wydatków poniesionych w ramach decyzji, o której mowa w art. 5, z programem krajowym zatwierdzonym przez Komisję;

b)

zgodności wniosku o zwrot kosztów z warunkami określonymi w art. 7 i 8;

c)

zgodności poniesionych wydatków z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 861/2006, w niniejszym rozporządzeniu, w decyzji, o której mowa w art. 5, i w przepisach wspólnotowych dotyczących udzielania zamówień publicznych.

Artykuł 11

Ocena wniosków o zwrot kosztów

1.   Komisja poddaje ocenie wnioski o zwrot kosztów pod kątem ich zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

2.   W celu oceny wniosku o zwrot kosztów Komisja może zażądać od państwa członkowskiego przedstawienia dodatkowych wyjaśnień. Państwo członkowskie przedstawia wyjaśnienia w terminie 15 dni kalendarzowych od otrzymania żądania Komisji.

Artykuł 12

Wyłączenie kosztów ze zwrotu

Jeżeli państwo członkowskie nie przedstawi wystarczających wyjaśnień w terminie, o którym mowa w art. 11 ust. 2, a Komisja uzna wniosek o zwrot kosztów za niezgodny z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, Komisja żąda przedłożenia przez państwo członkowskie uwag w terminie 15 dni kalendarzowych. W przypadku potwierdzenia braku zgodności w wyniku badania sprawy, Komisja odmawia zwrotu wszystkich spornych wydatków lub ich części oraz, o ile jest to stosowne, żąda zwrotu nienależnych płatności lub umarza zaległe kwoty.

Artykuł 13

Zatwierdzenie wniosków o zwrot kosztów

Komisja zatwierdza wnioski o zwrot kosztów na podstawie wyników procedury określonej w art. 11 i 12.

Artykuł 14

Płatności

1.   Wkład finansowy Wspólnoty przyznany państwu członkowskiemu zgodnie z art. 8 w odniesieniu do każdego roku wdrażania programu krajowego wypłaca się w dwóch następujących ratach:

a)

płatność zaliczkowa równa 50 % wkładu Wspólnoty. Płatności tej dokonuje się po zawiadomieniu państwa członkowskiego o decyzji, o której mowa w art. 5, i po otrzymaniu wniosku o płatność zaliczkową jasno określającego elementy wymienione w załączniku II;

b)

roczna wypłata salda na podstawie wniosku o zwrot kosztów, o którym mowa w art. 10. Płatności tej dokonuje się w terminie 45 dni od zatwierdzenia przez Komisję wniosku o zwrot kosztów, o którym mowa w art. 12.

2.   Karnego potrącenia kwoty pomocy, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 199/2008, dokonuje się z rocznej kwoty wypłaty salda, o której mowa w ust. 1 lit. b).

3.   Po dokonaniu wypłaty salda nie przyjmuje się wniosków o zwrot dodatkowych kosztów ani dokumentów uzupełniających.

Artykuł 15

Waluta

1.   Prognozę rocznego budżetu oraz wnioski o zwrot kosztów przedstawia się w euro.

2.   Państwa członkowskie, które nie uczestniczą w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej, w pierwszym roku wdrażania programu krajowego stosują kurs walutowy opublikowany w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 1 marca roku poprzedzającego okres wdrażania tego programu. Dla pierwszego programu krajowego na okres 2009–2010 obowiązuje data 1 października 2008 r.

3.   W każdym następnym roku wdrażania programu krajowego państwa członkowskie, które nie uczestniczą w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej, stosują kurs walutowy opublikowany w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 1 października roku poprzedzającego okres wdrażania tego programu.

4.   Państwa członkowskie, które nie uczestniczą w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej, określają kurs walutowy stosowany w prognozie rocznego budżetu i wniosku o zwrot kosztów.

Artykuł 16

Audyty i korekty finansowe

Państwa członkowskie udzielają Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu wszelkich informacji, jakich przedmiotowe organy mogą zażądać dla celów audytów i korekt finansowych, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 861/2006.

Artykuł 17

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wydatków poniesionych od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1.

(3)  Dz.U. L 186 z 15.7.2008, s. 3.


ZAŁĄCZNIK I

Wydatki kwalifikowalne poniesione na wdrażanie programów krajowych

Wydatki kwalifikowalne obejmują wszystkie lub niektóre z następujących kategorii:

a)

Koszty osobowe:

wydatki na personel za okres rzeczywiście poświęcony na rzecz programu krajowego wyłącznie przez personel naukowy lub techniczny,

koszty osobowe są ustalane w odniesieniu do czasu pracy rzeczywiście poświęconego programowi krajowemu i są obliczane w odniesieniu do rzeczywistych kosztów pracy (płace, koszty socjalne, ubezpieczenie społeczne i składki emerytalno-rentowe), ale z wyłączeniem wszelkich innych kosztów,

stawki godzinowe lub dzienne oblicza się na podstawie 210 dni roboczych w roku,

czas, jaki personel poświęcił programowi, należy w całości wykazać w sprawozdaniu (arkusze czasu pracy), a osoba odpowiedzialna za program musi potwierdzać arkusze co najmniej raz w miesiącu; arkusze czasu pracy udostępnia się Komisji na żądanie.

b)

Koszty podróży:

wydatki związane z podróżami są ustalane zgodnie z wewnętrznymi przepisami państw członkowskich lub partnerów. W przypadku podróży poza obszar Wspólnoty, niewyszczególnionych w programie krajowym, wymagane jest wcześniejsze uzyskanie zgody Komisji.

c)

Dobra trwałe:

oczekiwany czas użytkowania dóbr trwałych nie jest krótszy niż okres trwania prac w ramach programu. Włącza się je do inwentarza dóbr trwałych lub środków trwałych zgodnie z zasadami, regułami i metodami rachunkowości danego państwa członkowskiego lub partnerów,

dla celów obliczenia wydatków kwalifikowalnych uważa się, że przypuszczalny czas użytkowania dóbr trwałych wynosi 36 miesięcy w przypadku sprzętu komputerowego o wartości nieprzekraczającej 25 000 EUR i 60 miesięcy w przypadku innych dóbr. Kwota kwalifikowalna jest uzależniona od oczekiwanego czasu użytkowania dóbr w odniesieniu do okresu trwania programu, pod warunkiem że okres przyjęty do wyliczenia tej kwoty rozpoczyna się w dniu rzeczywistego rozpoczęcia wdrażania programu lub dniu zakupu tych dóbr, gdy następuje to po dniu rozpoczęcia projektu, a kończy się w dniu zakończenia programu. Należy także uwzględnić sposób użytkowania dóbr w tym okresie,

w drodze wyjątku trwały sprzęt można zakupić lub wydzierżawić z możliwością zakupu w terminie do 6 miesięcy przed rozpoczęciem wdrażania programu,

obowiązujące zasady dotyczące udzielania zamówień publicznych mają zastosowanie również w przypadku zakupu dóbr trwałych,

wydatki związane z dobrami trwałymi należy udokumentować poświadczonymi fakturami z potwierdzeniem terminu dostawy i przedłożyć je Komisji wraz z deklaracją wydatków.

d)

Materiały i artykuły, łącznie z kosztami oprogramowania:

wydatki na materiały i artykuły dotyczą surowców do zakupu, produkcji, naprawy lub użytkowania wszelkich dóbr lub sprzętu, których oczekiwany czas użytkowania jest krótszy niż okres trwania prac w ramach programu. Nie są one włączone do inwentaryzacji dóbr trwałych danego państwa członkowskiego lub odnośnych partnerów i nie są uważane za aktywa zgodnie z zasadami, regułami i metodami rachunkowości w kraju danego państwa członkowskiego lub odnośnych partnerów,

ich opis musi być wystarczająco szczegółowy, aby umożliwił podjęcie decyzji co do ich kwalifikowalności,

kwalifikowane koszty oprogramowania dotyczą opracowania i dostarczenia państwom członkowskim oprogramowania do zarządzania bazami danych i korzystania z nich.

e)

Koszty użytkowania statków:

w przypadku połowów kontrolnych na morzu, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 199/2008, w tym połowów prowadzonych z pokładów statków wyczarterowanych, kwalifikują się wyłącznie koszty wynajęcia i inne koszty operacyjne. Należy przedłożyć Komisji autoryzowaną kopię faktury wraz z deklaracją wydatków,

jeżeli statek jest własnością danego państwa członkowskiego lub partnera, szczegółowy podział określający sposób obliczenia poniesionych kosztów operacyjnych należy przedłożyć Komisji wraz z deklaracją wydatków.

f)

Koszty podwykonawstwa/pomocy zewnętrznej:

Podwykonawstwo/pomoc zewnętrzna dotyczy standardowych i nieinnowacyjnych usług, świadczonych na rzecz danego państwa członkowskiego lub jego partnerów niebędących w stanie wykonać tych usług we własnym zakresie. Koszty te stanowią nie więcej niż 20 % zatwierdzonego ogólnego rocznego budżetu. Uprzednia pisemna zgoda Komisji jest niezbędna, jeżeli łączna liczba podwykonawców w programie krajowym przekracza wyżej wymieniony limit,

dane państwo członkowskie/partner musi udzielać zamówień podwykonawcom zgodnie ze stosownymi zasadami odnoszącymi się do przetargów publicznych oraz dyrektywami wspólnotowymi dotyczącymi zamówień publicznych,

wszystkie faktury wystawione przez podwykonawców muszą jasno odnosić się do programu krajowego i modułu (tj. zawierają numer i tytuł lub krótki tytuł); wszystkie faktury muszą być na tyle szczegółowe, by umożliwiły identyfikację poszczególnych elementów w ramach dostarczonej usługi (tj. zawierają przejrzysty opis i koszt każdego elementu),

dane państwo członkowskie i partnerzy dopilnują, by w każdej umowie podwykonawstwa wyraźnie wskazano, że Komisja i Trybunał Obrachunkowy wykonują swoje uprawnienia kontrolne w odniesieniu do dokumentów i lokali, w stosunku do podwykonawcy, który otrzymał fundusze wspólnotowe,

kraje spoza Wspólnoty mogą uczestniczyć w krajowych programach jako podwykonawcy, jeżeli ich udział w nich jest niezbędny do realizacji programów wspólnotowych, za uprzednią pisemną zgodą Komisji,

należy przedłożyć Komisji autoryzowaną kopię umowy z podwykonawcą i kolejne dowody zapłaty wraz z deklaracją wydatków.

g)

Pozostałe koszty szczególne:

Wszelkie inne dodatkowe lub nieprzewidziane wydatki niepodlegające jednej z powyższych kategorii mogą obciążać budżet programu tylko po uprzedniej zgodzie Komisji, chyba że zostały przewidziane w prognozie rocznego budżetu.

h)

Wsparcie doradztwa naukowego:

diety i koszty podróży są kosztami kwalifikowalnymi w czasie trwania spotkań, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 665/2008, zgodnie z zasadami określonymi w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 665/2008,

należy przedłożyć Komisji autoryzowaną kopię towarzyszących dokumentów podróży wraz z deklaracją wydatków.


ZAŁĄCZNIK II

Treść pisma określającego kwotę zwrotu kosztów lub płatność zaliczkową, o którą złożono wniosek

W piśmie określającym kwotę zwrotu kosztów lub płatność zaliczkową, o którą złożono wniosek, należy wyraźnie wskazać:

1)

decyzję Komisji, do której się ono odnosi (odpowiedni artykuł i załącznik);

2)

odniesienie do programu krajowego;

3)

wysokość kwoty, o której zwrot zwrócono się do Komisji, wyrażoną w euro bez podatku VAT;

4)

rodzaj wniosku (zaliczka, wypłata salda);

5)

rachunek bankowy, na który nastąpi przelew.


ZAŁĄCZNIK III

DEKLARACJA WYDATKÓW

(należy odesłać drogą urzędową do działu MARE.C4)

WYDATKI PUBLICZNE PONIESIONE NA GROMADZENIE DANYCH W RAMACH REALIZACJI PROGRAMU KRAJOWEGO

Decyzja Komisji z dnia/nr …

Krajowe odniesienie publikacyjne (jeśli istnieje) …

ZAŚWIADCZENIE

Ja, niżej podpisany(-a) …, reprezentując … – organ odpowiedzialny w zakresie procedur finansowania i kontroli, po dokonaniu kontroli niniejszym zaświadczam, że wszystkie poniesione wydatki kwalifikowalne wyszczególnione w załączonych dokumentach, stanowiące koszt całkowity, wyniosły w 200… r. … EUR (z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku) w odniesieniu do krajowego programu gromadzenia danych na 200… r. i odpowiadają one wkładowi Komisji Europejskiej w wysokości 50 %.

W związku z ww. programem otrzymano już ratę w wysokości …EUR

Zaświadczam również, że deklaracja wydatków jest poprawna i że wniosek o płatności uwzględnia wszelkie odzyskane kwoty.

Działania przeprowadzono zgodnie z celami określonymi w odnośnej decyzji oraz z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 199/2008, a także rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006, w szczególności w odniesieniu do:

zgodności z prawem wspólnotowym i instrumentami przyjętymi w jego ramach, zwłaszcza z zasadami konkurencji i udzielania zamówień publicznych,

stosowania procedur zarządzania i kontroli w stosunku do pomocy finansowej, a w szczególności: kontroli realizacji dostaw współfinansowanych produktów i usług oraz prawdziwości wydatków, których dotyczy wniosek, zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania i korygowania, ścigania nadużyć oraz odzyskiwania nienależnie wypłaconych kwot.

Załączone tabele przedstawiają poniesione wydatki. W załączeniu znajdują się poświadczone kopie faktur dotyczących dóbr trwałych i kosztów użytkowania statków. Oryginały dokumentów uzupełniających i faktur będą dostępne do wglądu przez co najmniej trzy lata od wypłaty salda przez Komisję.

Data: …/…/…

(Imię i nazwisko (drukowanymi literami), pieczęć, stanowisko i podpis właściwego organu)

Wykaz załączników:


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/34


DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 kwietnia 2008 r.

w sprawie pomocy państwa C 21/07 (ex N 578/06) planowanej przez Węgry na rzecz IBIDEN Hungary Gyártó Kft.

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1342)

(Jedynie tekst w języku węgierskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/830/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i po uwzględnieniu tych uwag,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

(1)

Powiadomieniem w formie elektronicznej z dnia 30 sierpnia 2006 r., zarejestrowanym przez Komisję tego samego dnia, władze węgierskie zgłosiły przypadek zastosowania istniejących systemów pomocy regionalnej na rzecz projektu nowej inwestycji realizowanego przez IBIDEN Hungary Gyártó Kft. Zgłoszenia dokonano zgodnie z wymogiem dotyczącym indywidualnego zgłoszenia ustanowionym w ust. 24 Wielosektorowych zasad ramowych dotyczących pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych 2002 (dalej zwanych „MSF 2002”) (2).

(2)

Pismami z dnia 13 października 2006 r. (D/58881) i dnia 13 marca 2007 r. (D/51161) Komisja zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji.

(3)

Pismami zarejestrowanymi przez Komisję w dniach 14 listopada 2006 r. (A/39085), 3 stycznia 2007 r. (A/30004), 15 stycznia 2007 r. (A/30441) i 27 marca 2007 r. (A/32641) władze węgierskie zwróciły się do Komisji o odroczenie terminu udzielenia dodatkowych informacji. Komisja przychyliła się do tego wniosku.

(4)

Władze węgierskie przedstawiły dodatkowe informacje w pismach zarejestrowanych przez Komisję w dniach 31 stycznia 2007 r. (A/30990) i 15 maja 2007 r. (A/34072).

(5)

W dniach 11 grudnia 2006 r. i 25 kwietnia 2007 r. odbyły się spotkania władz węgierskich ze służbami Komisji, w których uczestniczyli także przedstawiciele IBIDEN Hungary Gyártó Kft.

(6)

Pismem z dnia 10 lipca 2007 r. Komisja poinformowała Węgry o podjęciu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do tej pomocy.

(7)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w sprawie danego środka pomocy.

(8)

Komisja otrzymała cztery uwagi od zainteresowanych stron:

a)

pismem z dnia 25 października 2007 r., zarejestrowanym przez Komisję tego samego dnia (A/38842);

b)

pismem z dnia 22 listopada 2007 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 24 listopada 2007 r. (A/39732);

c)

pismem z dnia 23 listopada 2007 r., zarejestrowanym przez Komisję tego samego dnia (A/39711);

d)

pismem z dnia 26 listopada 2007 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 27 listopada 2007 r. (A/39740).

(9)

Pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. (D/54826) Komisja przesłała otrzymane uwagi Węgrom, dając im możliwość ustosunkowania się do tych uwag.

(10)

Węgry przedstawiły opinię na temat uwag zainteresowanych stron w piśmie, które wpłynęło dnia 4 stycznia 2008 r. i zostało zarejestrowane przez Komisję tego samego dnia (A/151).

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY

2.1.   Cel środka pomocy

(11)

Władze węgierskie zamierzają wspierać rozwój regionalny, udzielając regionalnej pomocy na inwestycje IBIDEN Hungary Gyártó Kft., przeznaczonej na uruchomienie nowego zakładu produkcji substratów ceramicznych do filtrów cząstek stałych DPF (do silników o zapłonie samoczynnym) w Dunavarsány Industrial Park, znajdującym się w centralnym regionie Węgier (komitat Peszt), objętym pomocą zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE, o pułapie intensywności wynoszącym 40 % w ekwiwalencie dotacji netto (EDN) na okres obejmujący lata 2004–2006 (4).

2.2.   Beneficjent

(12)

Beneficjentem pomocy jest przedsiębiorstwo „IBIDEN Hungary Gyártó Kft.” (dalej zwane „IBIDEN HU”). Projekt objęty pomocą ma na celu uruchomienie drugiego zakładu produkcyjnego w ramach pionu ceramiki IBIDEN, na potrzeby produkcji substratów ceramicznych do filtrów cząstek stałych DPF w Unii Europejskiej, z których pierwszy to IBIDEN DPF France S.A.S. we Francji (założony w 2001 r.).

(13)

Przedsiębiorstwo IBIDEN HU zostało założone 5 maja 2004 r. przez IBIDEN European Holdings B.V. (Niderlandy) i IBIDEN Co. Ltd. (Japonia). IBIDEN European Holdings B.V. należy w 100 % do IBIDEN Co. Ltd. – spółki akcyjnej będącej z kolei w posiadaniu wielu właścicieli: spółek (np. banków) i podmiotów prywatnych. IBIDEN HU należy w 99 % do IBIDEN European Holdings B.V., natomiast 1 % własności przypada IBIDEN Co. Ltd. IBIDEN DPF France S.A.S. do końca 2005 r. pozostawało w 100 % własnością IBIDEN European Holdings B.V.

Image

(14)

Spółka macierzysta – IBIDEN Co. Ltd. to przedsiębiorstwo wielonarodowe, założone w 1912 r. jako przedsiębiorstwo produkujące energię elektryczną, z siedzibą główną w Gifu w Japonii. Jego działalność można podzielić na pięć segmentów, których udział w rocznym obrocie ze sprzedaży w 2005 r. przedstawiał się następująco: 50 % pion elektroniki, 22 % pion ceramiki, 16 % pion materiałów na potrzeby budownictwa mieszkaniowego, 4 % pion materiałów budowlanych i 8 % inne małe piony (takie jak oleje, usługi informacyjne, żywica syntetyczna, rolnictwo, przetwórstwo zwierząt gospodarskich i produktów rybołówstwa). Według rocznego sprawozdania za 2006 r. (5) grupa IBIDEN składa się z 47 spółek zależnych i jednego przedsiębiorstwa powiązanego, którego działalność nie jest związana z pionem ceramiki. W 2006 r. skonsolidowana sprzedaż netto wyniosła 319 mld JPY, dochód z działalności operacyjnej 43,6 mld JPY, natomiast dochód netto 27,2 mld JPY. W tym samym roku grupa zatrudniała 10 115 pracowników w swoich oddziałach handlowych i zakładach produkcyjnych na całym świecie.

2.3.   Projekt inwestycyjny

2.3.1.   Nowy projekt inwestycyjny IBIDEN HU w Dunavarsány

(15)

Niniejsze zgłoszenie dotyczy drugiego etapu projektu inwestycyjnego, którego celem jest uruchomienie zakładu produkcji substratów ceramicznych do filtrów cząstek stałych DPF w Dunavarsány Industrial Park.

(16)

Pismem z dnia 1 kwietnia 2005 r. władze węgierskie, zgodnie z ust. 36 MSF 2002 (6), poinformowały Komisję o przyznaniu IBIDEN HU pomocy państwa na pierwszy etap projektu inwestycyjnego.

(17)

Władze węgierskie wskazują, że oba etapy inwestycji IBIDEN HU w Dunavarsány Industrial Park należy rozważać w kategoriach jednego projektu inwestycyjnego w znaczeniu ust. 49 MSF 2002: oba inwestycyjne etapy dotyczą tego samego miejsca produkcji, tego samego przedsiębiorstwa, tego samego produktu i zostały zainicjowane w okresie trzech lat.

(18)

Według informacji dostarczonych przez władze węgierskie w odniesieniu do obu etapów inwestycji, produkcja substratów ceramicznych do filtrów cząstek stałych DPF będzie miała miejsce w dwóch nowo wybudowanych obiektach o powierzchni wynoszącej odpowiednio 24 000 m2 i 30 900 m2, w Dunavarsány Industrial Park. Do 2007 r. zostaną zainstalowane cztery linie produkcyjne w obiekcie I oraz pięć linii w obiekcie II.

(19)

Do 2007 r. w ramach projektu zostanie utworzonych łącznie 1 100 nowych bezpośrednich miejsc pracy w Dunavarsány.

(20)

Władze węgierskie potwierdzają, że w zakładzie objętym pomocą przez pięć lat od zakończenia inwestycji nie będzie się produkować żadnych innych produktów poza tymi, których dotyczy dany projekt inwestycyjny.

(21)

Ponadto władze węgierskie potwierdzają, że beneficjent zgodził się utrzymać inwestycję w danym miejscu przez okres przynajmniej pięciu lat od jej zakończenia.

2.3.2.   Harmonogram projektu inwestycyjnego IBIDEN HU w Dunavarsány

(22)

Prace nad projektem inwestycyjnym zaczęły się już w październiku 2004 r. W sierpniu 2005 r. zaczęto produkcję związaną z projektem w obiekcie I, natomiast w maju 2006 r. w obiekcie II. Planowane osiągnięcie etapu pełnego wykorzystania zdolności wytwórczych związanych z projektem miało nastąpić w kwietniu 2007 r. W tabeli I podano dokładniejsze informacje dotyczące harmonogramu projektu:

Tabela I

Harmonogram projektu inwestycyjnego

 

Rozpoczęcie projektu

Rozpoczęcie produkcji

Zakończenie projektu

Pełne wykorzystanie zdolności wytwórczych

Etap I

6.10.2004 r.

1.8.2005 r.

1.1.2006 r.

1.5.2006 r.

(1,2 mln sztuk rocznie)

Etap II

20.6.2005 r.

3.5.2006 r.

31.3.2007 r.

1.4.2007 r.

(kolejne 1,2 mln sztuk rocznie)

2.4.   Koszty projektu inwestycyjnego

(23)

Kwalifikowalne koszty projektu wynoszą ogółem 47 570 933 882 HUF (190,83 mln EUR) według wartości nominalnej. Aktualnie wartość ta wynosi 41 953 072 670 HUF (168,3 mln EUR) (7). W tabeli II przedstawiono podział sumy kosztów kwalifikowalnych na poszczególne lata i kategorie.

Tabela II

Kwalifikowalne koszty inwestycji (etapy I oraz II) według wartości nominalnej w mln HUF

 

2004

2005

2006

2007

Ogółem

Grunty

[…] (8)

[…]

[…]

[…]

[…]

Infrastruktura

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Budynki

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Zaplecze użytkowe

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Maszyny

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Kwalifikowalna inwestycja

[…]

[…]

[…]

[…]

47 571

Etap I

Etap II

Etap I

Etap II

Etap I

Etap II

Etap I

Etap II

 

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

2.5.   Finansowanie projektu

(24)

Władze węgierskie potwierdziły własny wkład beneficjenta w wysokości powyżej 25 % kosztów kwalifikowalnych, pozbawiony jakiegokolwiek wsparcia publicznego.

2.6.   Podstawa prawna

(25)

Wsparcia finansowego dla IBIDEN HU udziela się w oparciu o dwie podstawy prawne:

a)

Ministerstwo Gospodarki i Transportu przyzna dotację na podstawie systemu „HU 1/2003 – System wspierania inwestycji” (9). Podstawą prawną tego systemu jest „Dekret 1/2001 (I.5.) Ministra Gospodarki w sprawie systemu na rzecz przedsiębiorczości” oraz „Dekret 19/2004 (II. 27.) Ministra Gospodarki i Transportu w sprawie szczegółowych przepisów dotyczących niektórych systemów pomocy Ministerstwa”.

b)

Minister Finansów przyzna ulgę podatkową na podstawie systemu „Ulgi podatkowe na rzecz rozwoju” (10). System ten wprowadzono „Ustawą LXXXI z 1996 r. o podatku od osób prawnych i od dywidend” oraz „Dekretem rządowym 275/2003 (XII.24.) w sprawie ulg podatkowych na rzecz rozwoju”.

2.7.   Kwota i intensywność pomocy

(26)

Łączna nominalna kwota pomocy wynosi 15 591 223 750 HUF (62,55 mln EUR), co odpowiada kwocie 9 793 809 933 HUF (39,29 mln EUR) według bieżącej wartości. Na podstawie kwalifikowalnych kosztów wskazanych w ust. 23 powyżej, odpowiada to intensywności pomocy w wysokości 22,44 % w ekwiwalencie dotacji netto (EDN) (11).

(27)

Pomocy udziela się w formie dwóch instrumentów pomocy. Pierwszy to dotacja Ministerstwa Gospodarki i Transportu w łącznej kwocie o nominalnej wartości 3 592 000 000 HUF (14,41 mln EUR), rozłożonej na okres obejmujący lata 2005–2007. Drugi instrument to ulga podatkowa dla osoby prawnej przyznana przez Ministerstwo Finansów (12), szacowana na 11 999 223 750 HUF (48,14 mln EUR) według wartości nominalnej, rozłożona na okres obejmujący lata 2007–2016. Dotacja według bieżącej wartości wynosi 3 118 450 763 HUF (12,51 mln EUR), natomiast bieżąca wartość ulgi podatkowej to 6 675 359 170 HUF (26,78 mln EUR).

(28)

Władze węgierskie sprecyzowały, że pomoc w wysokości 7 411 828 735 HUF (29,73 mln EUR) według bieżącej wartości (11 745 422 640 HUF lub 47,12 mln EUR według wartości nominalnej) została już przyznana IBIDEN HU na podstawie istniejących systemów pomocy regionalnej (13), do wysokości progu dla zgłoszeń indywidualnych ustanowionego w ust. 24 MSF 2002. Na pierwszy etap projektu inwestycyjnego Ministerstwo Finansów przyznało dnia 25 lutego 2005 r. pomoc w wysokości 4 832 595 058 HUF (19,39 mln EUR) według bieżącej wartości (8 773 422 640 HUF lub 35,20 mln EUR według wartości nominalnej), natomiast Ministerstwo Gospodarki przyznało 3 marca 2005 r. pomoc w wysokości 1 875 354 000 HUF (7,52 mln EUR) według bieżącej wartości (2 142 000 000 HUF lub 8,60 mln EUR według wartości nominalnej). Dnia 22 grudnia 2006 r. Ministerstwo Gospodarki i Transportu przyznało pomoc w wysokości 703 879 677 HUF (2,82 mln EUR) według bieżącej wartości (830 000 000 HUF lub 3,33 mln EUR według wartości nominalnej).

(29)

W związku z tym, kwota pomocy podlegająca zgłoszeniu według władz węgierskich to różnica między łączną kwotą pomocy a wsparciem już udzielonym, tj. 2 381 981 198 HUF (9,56 mln EUR) według bieżącej wartości (według wartości nominalnej kwota ta wynosi 3 845 801 110 HUF lub 15,43 mln EUR).

(30)

W kwestii dotyczącej pozostałej kwoty pomocy, która ma zostać przyznana na drugi etap inwestycji, władze węgierskie wstrzymały procedurę decyzyjną do czasu przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską. Zezwolenie na zgłoszoną pomoc podlega zatem zatwierdzeniu przez Komisję.

(31)

Władze węgierskie potwierdzają, że pomocy na rzecz danego projektu nie można sumować z pomocą otrzymaną na te same kwalifikowalne koszty z innych lokalnych, regionalnych, krajowych lub wspólnotowych źródeł.

(32)

Władze węgierskie potwierdzają, że wnioski o przyznanie pomocy na pierwszy etap inwestycji złożono 5 grudnia 2003 r. w Ministerstwie Gospodarki i Transportu oraz 16 września 2004 r. w Ministerstwie Finansów. Wnioski o przyznanie pomocy na drugi etap inwestycji złożono odpowiednio 28 marca 2005 r. i 31 maja 2005 r. W związku z tym, odpowiednie wnioski o przyznanie pomocy sporządzono przed przystąpieniem do prac nad pierwszym etapem projektu w dniu 6 października 2004 r. oraz nad drugim etapem projektu – dnia 20 czerwca 2005 r.

2.8.   Ogólne zobowiązania

(33)

Władze węgierskie zobowiązały się wobec Komisji, że:

w terminie dwóch miesięcy od przyznania pomocy przedłożą kopię podpisanej umowy o pomoc/inwestycję (lub umów) między podmiotem udzielającym pomocy a beneficjentem,

co pięć lat, począwszy od zatwierdzenia pomocy przez Komisję, będą przedkładały okresowe sprawozdanie (zawierające informacje dotyczące wypłacanych kwot pomocy, wykonania umowy o pomoc oraz informacje o innych projektach inwestycyjnych inicjowanych w tym samym zakładzie),

w terminie sześciu miesięcy od wypłacenia ostatniej transzy pomocy, na podstawie zgłoszonego harmonogramu płatności, przedłożą szczegółowe sprawozdanie końcowe.

3.   PRZYCZYNY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

(34)

Zgłoszony projekt dotyczy produkcji „substratów ceramicznych do filtrów cząstek stałych DPF” (dalej zwanych „filtrami DPF”), które montuje się w samochodach osobowych i lekkich samochodach dostawczych z silnikami o zapłonie samoczynnym. Ceramiczny element, produkowany przez IBIDEN HU, to produkt pośredni (POZIOM 3), który jest następnie sprzedawany w warunkach rynkowych niezależnym przedsiębiorstwom, nakładającym na substrat powłokę z metalu szlachetnego w celu uzyskania powlekanego filtra DPF (POZIOM 2). Powlekane filtry DPF sprzedaje się następnie producentom układów wydechowych (POZIOM 1), którzy są bezpośrednimi dostawcami fabryk samochodów.

(35)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wskazała, że władze węgierskie zaproponowały szeroką definicję właściwego rynku, obejmującą zarazem podstawowe elementy układu przetwarzania gazowych produktów spalania w pojazdach z silnikiem o zapłonie samoczynnym, czyli utleniających reaktorów katalitycznych (dalej zwanych „katalizatorami DOC”), przetwarzających gazy (tj. CO i HC) oraz w pewnym stopniu rozpuszczalną frakcję organiczną (SOF) pyłu zawieszonego, jak i filtry cząstek stałych DPF do silników o zapłonie samoczynnym (dalej zwane „filtrami DPF”) (14), które są skuteczne, jeśli chodzi o przetwarzanie nierozpuszczalnej frakcji pyłu zawieszonego, tj. sadzy. Fakt ten argumentują dużym podobieństwem tych urządzeń, gdyż oba one zmniejszają poziom szkodliwych substancji w emisjach, w związku z czym należą do tego samego właściwego rynku. Kolejny argument dotyczy dużego podobieństwa procesów i technologii produkcji obu elementów.

(36)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w danej sprawie Komisja poddała w wątpliwość zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE oraz MSF 2002. Komisja zwróciła także uwagę, że podejścia władz węgierskich do kwestii właściwego rynku nie uzasadniają dwa niezależne badania rynku (badanie przeprowadzone przez Frost & Sullivan Ltd („F&S”)  (15) i AVL List GMBH („AVL”)) (16), przedłożone przez te władze.

(37)

W szczególności Komisja wyraziła wątpliwość, czy katalizatory DOC i filtry DPF można uznać za produkty substytucyjne, należące do tego samego właściwego rynku urządzeń do oczyszczania spalin, natomiast w chwili wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stała na stanowisku, że rynek właściwy asortymentowo jest węższy i obejmuje jedynie substraty do filtrów cząstek stałych DPF, montowane w układach wydechowych samochodów z silnikami o zapłonie samoczynnym.

(38)

W pierwszej kolejności Komisja zwróciła uwagę, że podstawową funkcją filtra DPF jest przetwarzanie nieorganicznej i nierozpuszczalnej frakcji pyłu zawieszonego (tj. sadzy), natomiast katalizator DOC oczyszcza szkodliwe gazy i rozpuszczalną frakcję organiczną (SOF) zawartą w pyle zawieszonym bez możliwości gromadzenia sadzy. Chociaż prawdą jest, że obie funkcje niejako się na siebie nakładają, gdyż powlekany filtr DPF przetwarza także w pewnym stopniu szkodliwe gazy, nie eliminuje to potrzeby montowania oddzielnego katalizatora DOC w układzie przetwarzania gazowych produktów spalania. Oba elementy będą nadal współistniały i oba będą musiały być montowane w okresie, który jest brany pod uwagę (tj. do 2008 r.). W przyszłości technologie budowy katalizatorów do utleniania CO, HC i SOF będą nadal stosowane w silnikach spełniających normy. W związku z tym Komisja zwróciła uwagę na brak substytucyjnego charakteru tych elementów po stronie popytu, gdyż są to dwa odrębne i uzupełniające się urządzenia.

(39)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja zwróciła uwagę, że według jednego z badań przedsiębiorstwo Eberspächer wprowadziło ostatnio prawdziwie wielofunkcyjny produkt, łączący funkcje DOC i DPF w jednym monolicie ceramicznym, stosowanym w samochodach marki Volkswagen Passat. Komisja jednak miała wątpliwości, czy produkt IBIDEN HU może zapewnić taką całkowitą wielofunkcyjność.

(40)

Po drugie, Komisja zwróciła także uwagę na wątpliwy substytucyjny charakter po stronie podaży. Nie przedstawiono konkretnej dokumentacji, która potwierdzałaby, że producenci substratów do katalizatorów DOC mogą również produkować substraty do filtrów DPF, wykorzystując w tym celu te same urządzenia i nie ponosząc wysokich dodatkowych kosztów inwestycyjnych lub na odwrót. Substytucyjny charakter urządzeń jest również wątpliwy z uwagi na cenę DPF, która jest cztery razy wyższa od ceny DOC.

(41)

Komisja zwróciła wreszcie uwagę, że chociaż pomoc wydaje się spełniać warunki „Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej” z 1998 r. (17), to Komisja ma wątpliwości, czy udział beneficjenta we właściwym rynku wynosi mniej niż 25 %, czyli zgodnie z warunkiem ustanowionym w ust. 24 lit. a) MSF 2002. Badania rynkowe przedstawione przez władze węgierskie wskazują, że udział IBIDEN w europejskim rynku DPF w kategoriach wielkości znacznie przekracza próg 25 % zarówno przed inwestycją, jak i po jej dokonaniu. Jeżeli zatem uznać DPF za właściwy rynek, to warunek ustanowiony w ust. 24 lit. a) MSF 2002 pozostaje niespełniony. Na połączonym rynku DPF i DOC, który władze węgierskie uważają za właściwy, udział IBIDEN w kategoriach wielkości pozostawałby jednak na poziomie poniżej 25 % zarówno przed inwestycją, jak i po jej dokonaniu.

4.   UWAGI STRON

(42)

W odpowiedzi na opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, Komisja otrzymała uwagi od następujących zainteresowanych stron:

a)

beneficjenta pomocy IBIDEN Hungary Gyártó Kft.;

b)

Aerosol & Particle Technology Laboratory, Thermi-Thessaloniki, Grecja, ośrodek badań naukowych i technologii;

c)

Saint-Gobain Industrie Keramik Rödental GmbH, Rödental, Niemcy, konkurenta (dalej zwanego „Saint-Gobain”);

d)

zainteresowanej strony, która wystąpiła do Komisji z wnioskiem o nieujawnianie jej tożsamości na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (18).

(43)

Argumenty przedstawione przez wymienione zainteresowane strony można podsumować w poniższy sposób.

4.1.   Rynek właściwy asortymentowo według IBIDEN HU i Aerosol & Particle Technology Laboratory

(44)

Beneficjenci pomocy – IBIDEN HU i Aerosol & Particle Technology Laboratory wolą stosować szeroką definicję rynku, obejmującą wszystkie elementy (przede wszystkim DOC i DPF) układu przetwarzającego gazowe produkty spalania w pojazdach z silnikami o zapłonie samoczynnym. Przynależność obu urządzeń do tego samego właściwego rynku argumentują bardzo dużym podobieństwem DOC i DPF, wynikającym z ich funkcji zmniejszania poziomu szkodliwych substancji w emisjach.

(45)

Według tej opinii zarówno DOC, jak i DPF należałoby przypisać funkcję usuwania frakcji pyłu zawieszonego, chociaż IBIDEN HU potwierdza, że DOC jest nieskuteczny, jeśli chodzi o przetwarzanie nierozpuszczalnej frakcji pyłu zawieszonego (tj. sadzy). Zainteresowane strony utrzymują, że produkt IBIDEN HU należy do tego samego rynku co DOC z uwagi na jego zdolność do filtrowania HC i CO, w uzupełnieniu do jego podstawowej funkcji, jaką jest filtrowanie sadzy. To producenci samochodów decydują, czy układ przetwarzający gazowe produkty spalania ma być wykonany z niezależnych elementów do usuwania szkodliwych substancji gazowych i przetwarzania substancji cząstkowych, czy z elementu wielofunkcyjnego.

(46)

W swoim oświadczeniu IBIDEN HU utrzymuje jednak, że pomimo dodatkowej funkcji DPF produkowanego przez IBIDEN HU, pomagającej skuteczniej przetwarzać gazy (HC i CO), łączne zastosowanie DPF i DOC jest konieczne w celu zachowania zgodności z przepisami dotyczącymi emisji. Dobrze opracowany DPF wysokiej jakości może zmniejszyć rozmiary i uprościć pod względem technicznym DOC, który producenci samochodów muszą montować w samochodach, w związku z czym DPF ma ogromny wpływ na DOC i na odwrót, co oznacza, że wyższy stopień zaawansowania technicznego jednego urządzenia wymaga dostosowania do tych zmian drugiego urządzenia.

(47)

Zarówno IBIDEN HU, jak i Aerosol & Particle Technology Laboratory powołują się na zaawansowaną technologię DOC i DPF, prowadzącą w kierunku nowej generacji filtrów będących połączeniem zalet, charakterystyki i przyszłych technologii, łącząc w ten sposób DOC i DPF w jednym i tym samym substracie monolitu (na przykład Volkswagen wprowadził już w swoim Passacie elementy układu oczyszczania spalin czwartej generacji z wykorzystaniem tylko jednego DPF, bez DOC). IBIDEN HU podkreśla jednak, że aktualnie produkuje DPF „trzeciej generacji” (19) i cały czas prowadzi prace na udoskonaleniem produktu, by uczynić z niego DPF „czwartej generacji”, stanowiący pełne połączenie funkcji DOC.

(48)

IBIDEN HU wskazuje także, że pomimo całkowicie odmiennego stanowiska Komisji wyrażonego w jej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, cena produktu IBIDEN nie jest w rzeczywistości czterokrotnie wyższa od ceny DOC. IBIDEN HU wytwarza półprodukt i dlatego produkt końcowy (powlekany filtr DPF) jest dużo droższy od półproduktu IBIDEN HU. Według aktualnych obserwacji danego sektora przemysłu rynkowa cena urządzenia po nałożeniu powłoki, zakonserwowaniu i zmatowieniu jest dwa i pół razy wyższa od ceny substratu, czyli produktu Grupy IBIDEN: na przykład w 2007 r. rynkowa cena DPF wynosiła 453 EUR, cena substratu (półproduktu) zaledwie […] EUR, natomiast cena rynkowa DOC w 2007 r. – 102 EUR (20).

(49)

Ponadto w kwestii dotyczącej substytucyjnego charakteru po stronie podaży IBIDEN HU wskazuje na duże podobieństwo technologii produkcji DOC i DPF; jedyne podstawowe różnice polegają na tym, że technologia produkcji DPF obejmuje dodatkowo proces zaślepiania a skrawanie odbywa się wcześniej niż w przypadku DOC.

(50)

Ponadto IBIDEN HU twierdzi, że według różnych opracowań, w tym dokumentu sporządzonego przez Johnson Matthey Japan, istnieją producenci wytwarzający oba elementy, DOC i DPF, co sprawia, że rozróżnienie między producentami DOC a producentami DPF staje się mniej wyraziste.

4.2.   Rynek właściwy asortymentowo według Saint-Gobain i zainteresowanej strony o nieujawnionej tożsamości

(51)

Dwie z czterech zainteresowanych stron – Saint-Gobain oraz strona o nieujawnionej tożsamości – przychyliły się do wątpliwości, które Komisja wyraziła w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Według nich, DOC i DPF nie można uważać za substytuty, a zatem nie należą one do tego samego rynku właściwego asortymentowo. W związku z tym podnoszą one, że jedynym rynkiem właściwym asortymentowo jest w tym przypadku rynek DPF. Według tych stron podstawowe przyczyny takiej sytuacji przedstawiają się następująco:

4.2.1.   Brak substytucyjnego charakteru po stronie popytu

(52)

Zainteresowane strony wskazują na różnice w podstawowych cechach substratów do katalizatorów DOC i filtrów DPF: substraty do katalizatorów DOC wykonuje się zazwyczaj z nieporowatego kordierytu, który musi być odporny na temperaturę 400 °C, lub z metalowej folii ze stali nierdzewnej. Substrat do filtra DPF wytwarza się powszechnie z porowatego węglika krzemu, który musi być odporny na temperaturę 1 000 °C (odporność na tak wysoką temperaturę podyktowana jest koniecznością spalania sadzy i uniknięcia niedrożności powlekanego filtra). W związku z tym, z uwagi na różne właściwości termiczne, w razie stosunkowego wzrostu ceny jednego z produktów, konsumenci nie mogą zmieniać substratów do filtrów DPF na substraty do katalizatorów DOC ani na odwrót.

(53)

Według Saint-Gobain, różnica w cenie obu elementów wynika z wyższej właściwości użytkowej w zakresie odporności na temperaturę materiałów, z których wykonuje się substraty do filtrów DPF: substrat do filtra DPF (bez kosztów powlekania katalizatora i konserwowania) kosztuje średnio 120 EUR, natomiast średnia cena substratu do katalizatora DOC waha się między 12 EUR a 20 EUR (także bez kosztów powlekania katalizatora i konserwowania). W związku z tym, zgodnie z argumentacją Saint-Gobain, producenci filtrów DPF nie mogą korzystać z substratu DOC z oczywistych przyczyn technicznych (co w innej sytuacji uczyniliby ze względu na różnicę w cenie), natomiast producent katalizatorów DOC nie zastąpi substratu DOC substratem DPF, żeby otrzymać dużo droższy produkt bez funkcji utleniania porównywalnej do funkcji, którą zapewnia substrat DOC.

(54)

Saint-Gobain i strona o nieujawnionej tożsamości podkreślają także różnice w zastosowaniu DOC i DPF (21); podstawowym zadaniem DOC jest utlenianie niektórych gazów w drodze reakcji chemicznej, natomiast podstawowa funkcja DPF polega na filtrowaniu sadzy w drodze procesu mechanicznego. Chociaż w określonych okolicznościach DPF, w ramach ubocznego efektu, wykonuje funkcje DOC, to nie można osiągnąć pełnego efektu utleniania, nie montując obu urządzeń jednocześnie. Powlekany DPF z substratem produkowanym przez IBIDEN HU nie tylko nie posiada wszystkich funkcji DOC, gdyż służy jedynie zapewnieniu temperatury wystarczającej do spalenia sadzy, ale także nie zapewnia takiego samego efektu oczyszczania jak w pełni funkcjonalny DOC. Strony wskazują, że zgodnie z oczekiwaniami wielu producentów i dostawców samochodów, katalizator DOC i filtr DPF pozostaną odrębnymi urządzeniami, montowanymi obok siebie w układzie przetwarzania gazowych produktów spalania.

4.2.2.   Brak substytucyjnego charakteru po stronie podaży

(55)

Ponadto Saint-Gobain i strona o nieujawnionej tożsamości podkreślają także bardzo duże różnice w procesach produkcji substratów do katalizatorów DOC i filtrów DPF; nieporowaty kordieryt stosowany do wytwarzania substratu do katalizatora DOC spieka się w powietrzu o temperaturze 400 °C. Węglik krzemu – materiał stosowany do wytwarzania substratu do filtra DPF (również do wytwarzania substratu IBIDEN HU) – trzeba natomiast preparować w bardzo wysokiej temperaturze (powyżej 2 000 °C) w beztlenowej atmosferze. Sama różnica temperatur jest na tyle istotna, że nie pozwala na stosowanie jednego z najważniejszych i drogich elementów produkcyjnych do wytwarzania obu rodzajów produktu.

(56)

Ponadto substrat do katalizatora DOC składa się zawsze z jednego bloku w kształcie walca o strukturze plastra miodu, z drożnymi kanałami. Substrat do filtra DPF formuje się przez sklejanie kilku elementów filtrujących, natomiast kanały DPF są zaślepione. Do wytworzenia substratów DPF potrzebny jest piec do beztlenowego spiekania oraz urządzenia do klejenia i zaślepiania, które nie są potrzebne do wytwarzania substratów do katalizatorów DOC. W ten sposób zainteresowane strony dowodzą niemożliwości produkowania DPF na liniach produkcyjnych DOC i na odwrót.

5.   UWAGI WŁADZ WĘGIERSKICH

(57)

Władze węgierskie podzielają opinię Aerosol & Particle Technology Laboratory i IBIDEN Hungary Gyártó Kft. w kwestii swoistego charakteru właściwego produktu, rynku, ceny, popytu i podaży.

(58)

Zdaniem władz węgierskich podstawą kontroli emisji z pojazdów z nowoczesnymi silnikami o zapłonie samoczynnym jest połączenie różnych funkcji na poziomie układu. Bliska wzajemna zależność wszystkich podzespołów (takich jak DOC i DPF) w układzie kontroli emisji z pojazdów z silnikami o zapłonie samoczynnym musiała doprowadzić do pojawienia się wielu podmiotów w łańcuchach dostaw, tworząc powiązania między producentami substratów, powłok i układów wydechowych, natomiast użytkowe cechy każdego podzespołu to wyzwanie dla całego łańcucha dostaw. Dlatego właśnie układ kontroli emisji z pojazdów z silnikami o zapłonie samoczynnym czy układ oczyszczania spalin w takich pojazdach należy uznać za właściwe produkty.

(59)

Władze podnoszą także, że produkt IBIDEN HU to element wielofunkcyjny, montowany w układzie wydechowym. Połączenie tego produktu z katalizatorem DOC skutkuje powstaniem urządzenia do oczyszczania spalin trzeciej generacji. Ponadto produkt IBIDEN HU to w rzeczywistości półprodukt, na który później nakłada się powłokę. Produkt bez tej powłoki nie jest w pełni funkcjonalny i nie można go sklasyfikować jako gotowy produkt w kategoriach DPF trzeciej generacji. Dowodzi tego również fakt, że cena produktu końcowego jest dużo wyższa od ceny półproduktu IBIDEN HU; aktualna cena rynkowa gotowego urządzenia jest dwa i pół razy wyższa od ceny filtra produkowanego przez IBIDEN HU.

(60)

Ponadto władze węgierskie wskazują, że DPF w praktyce montuje się w większości samochodów z silnikami o zapłonie samoczynnym, a producenci, którzy potrzebują DOC, potrzebują także DPF. Popyt skutkuje powstaniem wspólnego rynku produktów, gdyż ci sami producenci stosują takie same metody i infrastrukturę oraz podejmują takie same wysiłki, by otrzymać dane produkty. Po stronie podaży producenci DOC i DPF zazwyczaj korzystają z takich samych procesów produkcyjnych, technologii produkcji i materiałów. W kwestii materiałów zarówno producenci DOC, jak i DPF stosują kordieryt. Ich produkcja składa się z takich samych procesów, polegających na przygotowaniu materiału, mieszaniu, hartowaniu oraz profilowaniu, suszeniu, wykańczaniu i wypalaniu. Jedyne różnice w procesach wytwarzania obu produktów to dodatkowy etap (zaślepianie) i przesunięcie innego etapu (cięcia) w czasie. W konsekwencji ci sami producenci będą uczestnikami łańcucha dostaw, a katalizatory DOC i filtry DPF będą ze sobą konkurować na rynku urządzeń do oczyszczania spalin.

(61)

Władze węgierskie podkreślają, że IBIDEN HU jest w stanie produkować substraty do filtrów cząstek stałych bez większych inwestycji, tak samo jak może je produkować każdy wytwórca stosujący taką samą technologię produkcji. Z uwagi na fakt, że DPF to w pewnej formie udoskonalony DOC, koszt modyfikacji nie stanowi początkowej inwestycji w inną linię produktów, lecz związany jest z zasadniczym rozszerzeniem aktywów produkcyjnych.

(62)

Ponadto władze węgierskie wskazują na wyraźną tendencję, którą można także zaobserwować w technologicznym rozwoju DOC i DPF, prowadzącym do nowej generacji filtrów, które mogą łączyć w sobie zalety, cechy i uprzednie technologie, skutkując tym samym powstaniem kombinacji DOC i DPF. Przy określaniu właściwego rynku i obliczaniu udziału w rynku należy uwzględnić również DOC, który w połączeniu z DPF stanowi urządzenie do oczyszczania spalin, a taka kombinacja tych urządzeń zapewnia zgodność z przepisami.

(63)

W świetle powyższych argumentów władze węgierskie wyrażają opinię, że jedyną, możliwą do przyjęcia definicją właściwego rynku jest cały rynek urządzeń do oczyszczania spalin w pojazdach z silnikami o samoczynnym zapłonie, w tym rynek filtrów DPF i katalizatorów DOC. Według badania opracowanego przez AVL – niezależną spółkę z sektora badań rynku, udział IBIDEN w rynku urządzeń do oczyszczania spalin w pojazdach z silnikami o zapłonie samoczynnym wynosi poniżej 25 % zarówno przed inwestycją, jak i po jej dokonaniu, czyli zgodnie z warunkiem ustanowionym w ust. 24 lit. a) MSF 2002. W związku z tym władze węgierskie stoją na stanowisku, że Komisja powinna zakończyć procedurę wszczętą na podstawie art. 88 ust. 2, podejmując przychylną decyzję w danej sprawie.

6.   OCENA ŚRODKÓW POMOCY

6.1.   Występowanie pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE

(64)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja przedstawiła wniosek, że wsparcie finansowe, którego władze węgierskie udzieliły IBIDEN Hungary Gyártó Kft. na podstawie istniejących systemów pomocy regionalnej (HU 1/2003 „System wspierania inwestycji” i N 504/2004 „System ulg podatkowych na rzecz rozwoju”) w formie przyznania ulgi podatkowej, stanowi pomoc państwa w znaczeniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Władze węgierskie nie kwestionowały tego wniosku.

6.2.   Wymóg zgłaszania, zgodność pomocy z prawem i prawo właściwe

(65)

Zgłaszając środek w 2006 r., władze węgierskie spełniły wymóg dotyczący indywidualnego zgłoszenia określony w ust. 24 MSF 2002.

(66)

Zgodnie z ust. 63 i przypisem 58 „Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013” (22) Komisja oceniła dany środek pomocy na podstawie „Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej z 1998 r.” (dalej zwanych „RPW”) i MSF 2002.

6.3.   Zgodność pomocy z RPW

(67)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wskazała na zgodność przyznanej pomocy z istniejącymi systemami pomocy regionalnej (23), jak również stwierdziła, że spełnione zostały standardowe kryteria zgodności ustanowione w RPW (takie jak kryteria zgodności dotyczące inwestycji początkowej w regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej, kosztów kwalifikowalnych, własnego wkładu, stworzenia zachęty, utrzymania inwestycji, kumulacji).

6.4.   Zgodność pomocy z MSF 2002

6.4.1.   Jeden projekt inwestycyjny

(68)

Ustęp 49 MSF 2002 stanowi, że projekt inwestycyjny nie powinien być sztucznie dzielony na podprojekty w celu unikania przepisów tych zasad. Projekt inwestycyjny obejmuje wszystkie trwałe inwestycje w zakładzie produkcyjnym w okresie trzech lat (24). Zakład produkcyjny to niepodzielny z ekonomicznego punktu widzenia szereg składników majątku trwałego wypełniających precyzyjnie określoną funkcję techniczną, powiązanych fizycznie lub funkcjonalnie, które mają jasno określone cele, takie jak wytwarzanie określonego produktu.

(69)

Zważywszy, że IBIDEN HU otrzymało już w przeszłości pomoc regionalną na pierwszy etap projektu inwestycyjnego, należy koniecznie ustalić, czy oba etapy wchodzą w zakres tego samego projektu inwestycyjnego.

(70)

W tej kwestii Komisja zauważa, ze oba etapy inwestycji dotyczą tego samego zakładu produkcyjnego (Dunavarsány Industrial Park w centralnym regionie Węgier), tego samego przedsiębiorstwa (IBIDEN HU) i tego samego produktu (ceramiczne substraty do filtrów DPF), natomiast do prac nad każdym projektem przystąpiono w okresie trzech lat (pierwszy etap rozpoczął się w 2004 r., a drugi w 2005 r.). W konsekwencji Komisja uważa, że kryteria definicji „zakładu produkcyjnego” podanej w ust. 49 MSF 2002 zostały spełnione i oba etapy inwestycji wchodzą w zakres tego samego projektu inwestycyjnego.

(71)

Ponadto Komisja zauważa, że władze węgierskie zgadzają się na uznanie obu etapów inwestycji IBIDEN HU w Dunavarsány Industrial Park za jeden projekt inwestycyjny.

6.4.2.   Intensywność pomocy

(72)

Z uwagi na fakt, że pierwszy i drugi etap inwestycji uznaje się za jeden projekt inwestycyjny, do obliczenia maksymalnej intensywności pomocy dla danego projektu uwzględnia się oba etapy.

(73)

Mając na uwadze, że planowane wydatki kwalifikowalne według bieżącej wartości wynoszą 41 953 072 670 HUF (168,30 mln EUR), a mający zastosowanie standardowy pułap dla pomocy regionalnej to 40 % (w ekwiwalencie dotacji netto), skorygowana maksymalna intensywność pomocy w ekwiwalencie dotacji netto wskutek zastosowania mechanizmu obniżenia poziomu zgodnie z ust. 21 i 22 MSF 2002 wynosi 23,34 %.

(74)

Zważywszy, że intensywność pomocy dla danego projektu wynosi 22,44 % w ekwiwalencie dotacji netto, a zatem jest niższa od maksymalnej intensywności pomocy dopuszczalnej w ramach mechanizmu obniżenia poziomu (23,34 % w ekwiwalencie dotacji netto), wnioskowana intensywność całego pakietu pomocy nie przekracza skorygowanego pułapu pomocy regionalnej.

6.4.3.   Zgodność z ust. 24 lit. a) i b) MSF 2002

(75)

Ponieważ łączna kwota pomocy w wysokości 9 793 809 933 HUF (39,29 mln EUR) według bieżącej wartości przekracza próg 30 mln EUR podlegający indywidualnemu zgłoszeniu, konieczna jest ocena zgodności zgłoszonej pomocy z ust. 24 lit. a) i b) MSF 2002.

(76)

Decyzja Komisji o zezwoleniu na regionalną pomoc na rzecz dużych projektów inwestycyjnych podlegających przepisom ust. 24 MSF 2002 zależy od udziału beneficjanta w rynku przed inwestycją i po jej dokonaniu oraz od potencjału, jaki stwarza dana inwestycja. W celu przeprowadzenia odpowiednich badań na podstawie ust. 24 lit. a) i b) Komisja musi w pierwszej kolejności określić produkty, których dotyczy dana inwestycja, jak również musi ustalić rynek właściwy asortymentowo i rynek geograficzny.

6.4.3.1.   Produkt, którego dotyczy projekt inwestycyjny

(77)

Stosownie do ust. 52 MSF 2002, „odnośny produkt” oznacza produkt przewidziany w projekcie inwestycyjnym oraz, w stosownych przypadkach, jego substytuty uznane za takie albo przez konsumenta (z powodu charakterystyki produktu, cen i przeznaczenia), albo przez producenta (przez elastyczność instalacji produkcyjnych). W przypadku gdy projekt dotyczy produktu pośredniego, a znacząca część produkcji nie jest sprzedawana na rynku, odnośny produkt zostanie uznany za obejmujący produkty rynku produkcji i dostaw.

(78)

Zgłoszony projekt dotyczy produkcji „ceramicznych substratów do filtrów cząstek stałych w pojazdach z silnikami o zapłonie samoczynnym (do filtrów DPF)”. DPF to część samochodowa, montowana w układzie przetwarzania gazowych produktów spalania w pojazdach z silnikiem o zapłonie samoczynnym i oczyszczająca te gazowe produkty spalania (25).

(79)

Element ceramiczny, produkowany przez IBIDEN HU, to produkt pośredni. Po wyprodukowaniu go w zakładzie (POZIOM 3) jest sprzedawany przez IBIDEN Deutschland GmbH (26) w warunkach rynkowych niezależnym przedsiębiorstwom (podstawowi odbiorcy to […], […] i […]), wykonującym powłokę substratu z metalu szlachetnego, dzięki czemu powstaje powlekany DPF (POZIOM 2). Powlekane filtry DPF sprzedaje się następnie producentom układów wydechowych (POZIOM 1), którzy są bezpośrednimi dostawcami fabryk samochodów. Końcowi użytkownicy ceramicznych substratów to samochody osobowe i lekkie samochody dostawcze z silnikami o zapłonie samoczynnym.

(80)

Niniejszy projekt inwestycyjny nie przyczyni się do wytwarzania żadnych innych produktów, które byłyby przeznaczone do sprzedaży na rynku lub wykorzystania przez inne zakłady Grupy IBIDEN. Władze węgierskie potwierdziły, że przez okres pięciu lat od zakończenia projektu/uruchomienia pełnej produkcji w zakładzie objętym pomocą nie będzie się wytwarzać żadnych innych produktów poza tymi zgłoszonymi i poddanymi ocenie.

(81)

W następstwie powyższego Komisja rozpatrzy ceramiczny substrat do filtrów DPF, montowanych w samochodach osobowych i lekkich samochodach dostawczych z silnikami o zapłonie samoczynnym, jako produkt przewidziany w projekcie inwestycyjnym.

6.4.3.2.   Rynek właściwy asortymentowo i rynek geograficzny

(82)

Definicja rynku właściwego asortymentowo wymaga zbadania, które inne produkty można uznać za substytuty produktu przewidzianego w projekcie inwestycyjnym w znaczeniu ust. 52 MSF 2002. W tym kontekście, z uwzględnieniem uwag zainteresowanych stron i władz węgierskich, Komisja przeprowadziła rozeznanie, które produkty można uznać za substytuty filtrów DPF. Poniżej przedstawiono podsumowanie tej analizy.

1)   Ogólny przegląd układu przetwarzania gazowych produktów spalania

(83)

Ograniczenie emisji to złożony obszar, który charakteryzuje wiele interakcji między technologiami, wpływający na ekonomiczne zużycie paliwa, osiągi pojazdu, trwałość i koszty. Środki ograniczenia emisji można podzielić na dwa podstawowe obszary:

a)

udoskonalanie układu spalania w celu ograniczenia emisji z silnika; oraz

b)

technologie kontroli emisji z zastosowaniem oczyszczania gazowych produktów spalania (obszar właściwy dla danego przypadku).

(84)

Gazowe produkty spalania z silników o zapłonie samoczynnym zawierają szkodliwe substancje: znaczne ilości pyłu zawieszonego („PM”, takiego jak sadza i rozpuszczalna frakcja organiczna („SOF”) (27)) oraz szkodliwe gazy (takie jak węglowodory („HC”), tlenki węgla („COx”), tlenki azotu („NOx”)). Materiały te są poddawane przetworzeniu przez układ oczyszczania gazowych produktów spalania montowany w samochodach.

(85)

Niektóre elementy układu odpowiadają zatem za oczyszczanie ze szkodliwych substancji. Ogólnie mogą to być urządzenia: 1) usuwające składniki gazu; oraz 2) usuwające pył zawieszony (w tym sadzę). W samochodach osobowych i lekkich samochodach dostawczych używa się dwóch następujących urządzeń do oczyszczania spalin, mających związek z niniejszą sprawą:

a)

„DOC” – utleniający reaktor katalityczny, który redukuje ilość szkodliwych gazów (głównie węglowodorów („HC”), tlenków węgla („COx”)) oraz, w ramach efektu ubocznego, eliminuje również w pewnym stopniu rozpuszczalną frakcję organiczną (SOF), lecz nie może przetwarzać sadzy. Katalizator DOC, podobnie jak filtr DPF, składa się z wewnętrznego, stałego substratu, przez który przepuszczane są gazowe produkty spalania. Gazowe produkty spalania, przepływając przez kanaliki wchodzą w chemiczne reakcje z katalizatorami (platyna i pallad) osadzonymi na ściance substratu. Od 2000 r. katalizatory DOC zostały wprowadzone w praktyce do wszystkich modeli samochodów osobowych z silnikami o zapłonie samoczynnym w EOG w celu dostosowania ich do bardziej rygorystycznych norm emisyjnych pod względem granicznych wartości szkodliwych gazów w emisjach;

b)

„DPF” – filtr cząstek stałych do silników o zapłonie samoczynnym, zatrzymujący nierozpuszczalne frakcje pyłu zawieszonego, czyli sadzę. Odbywa się to w drodze mechanicznej filtracji. Gazowe produkty spalania przedostają się do kanalików filtra DPF o strukturze plastra miodu, po czym są przetłaczane przez ścianki, gdyż kanaliki są w tym przypadku dla odmiany zaślepione. Substrat pełni rolę filtra, natomiast sadza odkłada się na jego ściankach. DPF ulega jednak nasyceniu sadzą, którą trzeba wyeliminować przez spalanie i w celu zapewnienia dalszej funkcjonalności filtra (regeneracja filtra).

(86)

Filtry DPF pojawiły się po raz pierwszy w produkcji seryjnej w 2000 r., w samochodach z silnikami o zapłonie samoczynnym Peugeot 607 i od tamtego czasu cieszą się coraz większą popularnością, czego dowodzi ogromny wzrost ich zastosowania w ostatnich 3–4 latach. Wzrost ten powodują częściowo zachęty podatkowe oferowane w kilku krajach w stosunku do samochodów z silnikami o zapłonie samoczynnym wyposażonych w DPF, częściowo ze względu na rosnącą wśród konsumentów świadomość konieczności ochrony środowiska i perspektywę coraz bardziej rygorystycznych norm emisyjnych, zwłaszcza wartości granicznych dla pyłu zawieszonego (ograniczenie emisji w EOG regulują normy emisyjne „Euro”). Oczekuje się, że do 2009 r., w którym ma zostać wprowadzona norma Euro 5 (28), w filtry DPF będzie wyposażona większość samochodów z silnikami o zapłonie samoczynnym. Tendencja taka zapewni dalszą ekspansję rynku filtrów DPF w nadchodzących latach.

(87)

Na podstawie materiału, z którego wykonany jest filtr (na przykład materiał ceramiczny, kordieryt lub metal) i sposobu regeneracji filtra można wyróżnić różne rodzaje filtrów DPF. Regeneracja jest konieczna w celu wyeliminowania (tj. spalenia) zgromadzonych cząstek stałych. W praktyce odbywa się to za sprawą domieszki do paliwa, która obniża temperaturę utleniania (w tym przypadku mamy do czynienia z tzw. „niepowlekanym filtrem DPF z katalizatorem dodawanym do paliwa”) lub powłoki z metalu szlachetnego, pokrywającej ścianki substratu wspomagającego proces spalania (jest to tzw. „powlekany filtr DPF” lub „impregnowany katalizowany filtr DPF”).

(88)

Powłoka z metalu szlachetnego sprawia, że ten rodzaj powlekanego filtra DPF przetwarza również w ograniczonym stopniu gazy HC i CO, w procesie utleniania chemicznego. Produkt IBIDEN HU należy to tej kategorii. Jest to ceramiczny substrat, na który nakłada się powłokę (POZIOM 2), po czym montuje się go w układzie wydechowym (POZIOM 1).

2)   Określenie rynku właściwego asortymentowo na podstawie uwag zainteresowanych stron i władz węgierskich

(89)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła przedstawione powyżej w skrócie wątpliwości, dotyczące substytucyjnego charakteru katalizatora DOC i filtra DPF, który pozwoliłby uznać te produkty za przynależne do tego samego rynku właściwego asortymentowo.

(90)

Argumenty przedstawione przez beneficjenta pomocy – IBIDEN HU, zainteresowaną stronę – Aerosol & Particle Technology Laboratory oraz władze węgierskie nie rozwiewają w opinii Komisji jej początkowych wątpliwości, potwierdzonych przez Saint-Gobain i zainteresowaną stronę o nieujawnionej tożsamości. W szczególności Komisja zauważa, co następuje.

(91)

Substraty DPF i DOC nie należą do tego samego rynku właściwego asortymentowo z uwagi na różną charakterystykę tych produktów, w związku z czym nie mają one substytucyjnego charakteru ani po stronie popytu, ani podaży.

(92)

W kwestii dotyczącej popytu Komisja zauważa znaczne różnice w charakterystyce produktu, przeznaczeniu i cenie substratów do filtrów DPF i substratów do katalizatorów DOC:

a)

Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez zainteresowane strony substraty do katalizatorów DOC są w większości wykonane z nieporowatego kordierytu. Materiał używany do produkcji substratu musi być odporny na temperaturę wewnątrz katalizatora DOC, która wynosi w przybliżeniu 400 °C. Materiałem odniesienia stosowanym do substratów do filtrów DPF jest węglik krzemu. Substrat do filtra DPF musi być porowaty z uwagi na konieczność filtrowania sadzy. W celu zapewnienia koniecznej regeneracji filtra DPF, substrat musi być wykonany z materiału odpornego na bardzo wysokie temperatury (około 1 000 °C w przypadku powlekanego filtra DPF) oraz na wielokrotne wstrząsy termiczne. W związku z tym, z uwagi na różne właściwości termiczne, w razie wzrostu ceny jednego z produktów konsumenci nie mogą zastąpić substratów do filtrów PDF substratami do katalizatorów DOC ani na odwrót;

b)

W kwestii dotyczącej ceny Komisja przychyla się do opinii Saint-Gobain i zainteresowanej strony o nieujawnionej tożsamości, które zwracają uwagę na dużą różnicę w cenie substratów do DOC i DPF, wynikającą z wyższej właściwości użytkowej materiałów stosowanych do wytwarzania substratów do filtrów DPF i związanych z tym wyższych kosztów produkcji (na przykład konieczne jest zastosowanie pieca do beztlenowego spiekania w wysokiej temperaturze). Według informacji przedstawionych przez zainteresowane strony, średnia cena jednostkowa substratu do filtra DPF waha się od 120 EUR do 180 EUR (bez kosztów powlekania katalizatora i konserwowania). Taka różnica wyklucza przynależność substratów do filtrów DPF do tego samego rynku, do którego należą substraty do katalizatorów DOC, ponieważ producenci DPF z POZIOMU 2 nie mogą nabywać substratów do katalizatorów DOC z przyczyn technicznych (w innej sytuacji kupowaliby je z uwagi na dużą różnicę w cenie), natomiast producent katalizatorów DOC nie może zastąpić substratu do tego katalizatora substratem do filtra DPF, decydując się na dużo droższy produkt bez funkcji utleniania porównywalnej do funkcji substratu do katalizatora DOC;

c)

W kwestii dotyczącej przeznaczenia Komisja zauważa na podstawie informacji przedstawionych przez zainteresowane strony, że podstawowa funkcja katalizatora DOC polega na utlenianiu niektórych gazów zawartych w produktach spalania silników o zapłonie samoczynnym, prowadzącym do przetwarzania ich w mniej szkodliwe substancje w drodze reakcji chemicznej. Podstawową funkcją DPF jest natomiast filtrowanie sadzy w drodze procesu filtracji mechanicznej. Chociaż w określonych okolicznościach DPF, w ramach ubocznego efektu, wykonuje funkcje DOC, to nie można osiągnąć pełnego efektu utleniania, nie montując obu urządzeń jednocześnie. Ponadto urządzenie DOC nie wykonuje funkcji DPF, ponieważ nie filtruje sadzy. Zgodnie z oczekiwaniami wielu producentów i dostawców samochodów, katalizator DOC i filtr DPF pozostaną odrębnymi urządzeniami, montowanymi obok siebie w układzie przetwarzania gazowych produktów spalania (29);

d)

Proces utleniania realizowany przez produkowane przez IBIDEN HU substraty do filtrów DPF służy zapewnieniu temperatury wystarczającej do spalania sadzy, ale nie zapewnia tego samego efektu oczyszczania jak w pełni funkcjonalny katalizator DOC. Jak zaznaczyły zainteresowane strony, tzw. wielofunkcyjny produkt IBIDEN HU nie eliminuje potrzeby zamontowania oddzielnego katalizatora DOC w układzie przetwarzania gazowych produktów spalania. Władze węgierskie i beneficjent pomocy zwracają także uwagę na konieczność montowania tzw. wielofunkcyjnego produktu IBIDEN HU wraz z katalizatorem DOC, wynikającą z obowiązującego prawodawstwa;

e)

Komisja zauważa, że przekonanie IBIDEN HU i władz węgierskich o tendencji do stosowania jednego rozwiązania (łączącego funkcje DOC i DPF) może odzwierciedlać przyszły kierunek technologii kontrolowania emisji, ale nie odzwierciedla jednak aktualnej sytuacji, którą Komisja analizuje. Zarówno DPF, jak i DOC będą zatem nadal współistniały i oba elementy będą razem montowane w okresie, który należy brać pod uwagę (od 2003 do 2008 r., tj. rok przed rozpoczęciem i rok po całkowitym zakończeniu projektu inwestycyjnego). Zgodnie z szacunkowymi danymi jednego z badań rynku, katalizatory DOC pozostaną podstawowym elementem kontroli emisji spalin, który ma być montowany we wszystkich samochodach z silnikami o zapłonie samoczynnym w rozpatrywanym okresie. Badanie potwierdza także, że katalizatory DOC będą nadal wykorzystywane do utleniania CO, HC i SOF w ramach przyszłych technologii Euro 5 i Euro 6;

f)

Ponadto Komisja zauważa, że badanie rynku wykonane przez Frost & Sullivan, niezależnego konsultanta i podmiot zajmujący się badaniami naukowymi w sektorze przemysłu, obejmuje jedynie analizę DPF jako niezależnego produktu do przetwarzania pyłu zawieszonego, nie uwzględniając przy tym katalizatora DOC.

(93)

Następnie, rozpatrując sprawę od strony podaży, istnieją różnice w procesach produkcyjnych substratów do katalizatorów DOC i filtrów DPF. Z uwagi na fakt, że substrat DPF musi być odporny na wysoką temperaturę, materiał (przeważnie węglik krzemu) trzeba preparować w bardzo wysokiej temperaturze i beztlenowej atmosferze. Kordieryt, który przeważnie stosuje się do wytwarzania substratu DOC, spieka się w powietrzu i znacznie niższej temperaturze. Ponadto substrat do katalizatora DOC składa się z jednego bloku w kształcie walca o strukturze plastra miodu, natomiast substrat do filtra DPF formuje się przez sklejanie kilku elementów filtrujących, a jego kanały są zaślepione, czyli inaczej niż w przypadku DOC. Wynika z tego, że do produkcji substratu DPF potrzebny jest piec do beztlenowego spiekania w wysokiej temperaturze oraz urządzenia do klejenia i zaślepiania, które nie są potrzebne do wytwarzania substratów do katalizatorów DOC. Okazuje się zatem, że nie ma możliwości produkowania substratów DPF i DOC na tych samych liniach produkcyjnych, bez poniesienia dodatkowo znacznych kosztów.

(94)

W kwestii dotyczącej argumentu IBIDEN HU i władz węgierskich, które powołują się na istnienie producentów obu elementów – DOC i DPF, co zaciera różnice między producentami DOC i DPF, Komisja uważa, iż nieważne jest, czy ten sam producent ma możliwość wytwarzania obu elementów czy nie. Ważne jest natomiast, czy do wytwarzania obu substratów można stosować ten sam sprzęt bez ponoszenia dodatkowych znacznych kosztów. Tego nie dowiodły ani zainteresowane strony, ani władze węgierskie. Przede wszystkim nie przedstawiono konkretnych dowodów, które potwierdzałyby możliwość wytwarzania substratów do filtrów DPF przez producentów substratów do katalizatorów DOC lub na odwrót, z zastosowaniem tego samego sprzętu i bez ponoszenia dodatkowych kosztów inwestycyjnych.

(95)

W świetle przytoczonych wyżej argumentów Komisja stoi na stanowisku, że chociaż katalizatory DOC i filtry DPF, wraz z innymi elementami (na przykład Lean NOx Trap, który redukuje poziom NOx w gazach spalinowych), wchodzą w skład systemu układu oczyszczania spalin/układu kontroli emisji w samochodach osobowych lub lekkich samochodach dostawczych z silnikami o zapłonie samoczynnym, to sam fakt ich współistnienia w tym samym układzie wydechowym lub ich wpływ na technologiczną ewolucję drugiego urządzenia nie przesądza o ich substytucyjnym charakterze od strony popytu lub z punktu widzenia podaży, gdyż są to dwa odrębne elementy o różnej charakterystyce, cenie i przeznaczeniu. Ponadto procesy produkcyjne substratów do DOC i DPF różnią się, co wyklucza substytucyjny charakter tych substratów z perspektywy podaży.

(96)

Na podstawie powyższych spostrzeżeń oraz do celów niniejszej decyzji Komisja uważa, że do rynku właściwego asortymentowo należą jedynie substraty do filtrów cząstek stałych DPF, montowane w układach wydechowych samochodów osobowych i lekkich samochodów dostawczych z silnikami o zapłonie samoczynnym.

3)   Właściwy rynek geograficzny

(97)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja uznała, że właściwym rynkiem geograficznym powinien być cały EOG ze względu na inne niż w krajach trzecich regulacje w zakresie emisji i normy jakości paliwa oraz mniejszy udział pojazdów z silnikami o zapłonie samoczynnym na innych dużych rynkach samochodowych (30). Wydaje się, że aktualny popyt na urządzenia oczyszczające spaliny do lekkich samochodów dostawczych z silnikami o zapłonie samoczynnym na rynkach poza EOG jest bardzo niski. Oczekuje się, że ekspansja geograficzna rynku urządzeń do oczyszczania spalin nastąpi dopiero po 2008 r., wraz z rozwojem bardziej zaawansowanych urządzeń do oczyszczania spalin do samochodów z silnikami o zapłonie samoczynnym, mogących z czasem sprostać wymaganiom w zakresie emisji gazów spalinowych w niektórych krajach trzecich.

(98)

Żadna z zainteresowanych stron ani władze węgierskie nie kwestionowały tego stanowiska. Na podstawie powyższych spostrzeżeń oraz do celów niniejszej decyzji Komisja uważa, że właściwym rynkiem geograficznym DPF jest cały Europejski Obszar Gospodarczy.

6.4.3.3.   Udział w rynku

(99)

Zgodnie z ust. 24 lit. a) MSF 2002 projekt podlegający indywidualnemu zgłoszeniu nie kwalifikuje się do objęcia go pomocą inwestycyjną, jeżeli udział beneficjenta pomocy w sprzedaży danego produktu na rynku przed rozpoczęciem inwestycji wynosił 25 % albo po jej realizacji będzie wynosił powyżej 25 %.

(100)

W celu sprawdzenia zgodności projektu z przepisami ust. 24 lit. a) MSF 2002 należy dokonać analizy udziału beneficjenta pomocy na poziomie grupy w rynku przed rozpoczęciem inwestycji i po jej zrealizowaniu. Z uwagi na fakt, że inwestycja IBIDEN HU rozpoczęła się w 2004 r., natomiast planowane osiągnięcie pełnych zdolności wytwórczych w wysokości 2,4 mln sztuk rocznie ma nastąpić w 2007 r., Komisja poddała analizie udziały w rynku w 2003 i 2008 r.

(101)

Władze węgierskie potwierdziły brak jakichkolwiek wspólnych przedsiębiorstw i długoterminowych uzgodnień handlowych między IBIDEN a innymi przedsiębiorstwami z pionu ceramiki.

(102)

Źródła, z których pochodzą dane rynkowe przedstawione przez władze węgierskie, to: Frost & Sullivan Ltd. oraz AVL List GmbH. W poniższej tabeli III podano udziały Grupy IBIDEN w rynku DPF w kategoriach wielkości na poziomie całej Europy przed rozpoczęciem projektu i po jego zakończeniu.

Tabela III

Udział IBIDEN na poziomie grupy w Europie

(Dane w sztukach)

 

2003

2008

Sprzedaż Grupy IBIDEN

[…]

[…]

Rynek DPF ogółem

702 000

6 340 000

Udział w rynku DPF

[…] %

[…] %

Źródło: Frost & Sullivan Ltd. ().

(103)

Badania przedstawione przez władze węgierskie dowodzą, że udział IBIDEN na poziomie grupy w rynku DPF w Europie w kategoriach wielkości zarówno przed rozpoczęciem inwestycji, jak i po jej zrealizowaniu wynosi […] %–[…] % (32), a zatem znacznie przekracza próg 25 % (33). W związku z tym warunek ust. 24 lit. a) MSF 2002 nie został spełniony.

6.4.3.4.   Wzrost zdolności wytwórczych/test rozwijającego się rynku

(104)

Ustęp 24 MSF 2002 stanowi, że projekty podlegające indywidualnemu zgłoszeniu nie kwalifikują się do objęcia ich pomocą inwestycyjną w przypadku niespełnienia jednego z warunków przewidzianych w ust. 24. Pomimo niespełnienia warunku ust. 24 lit. a) MSF 2002, czego dowiedziono powyżej, Komisja zbadała także zgodność projektu inwestycyjnego z warunkiem ustanowionym w ust. 24 lit. b) MSF 2002. Zgodnie z przepisami ust. 24 lit. b) MSF 2002, projekt podlegający indywidualnemu zgłoszeniu nie kwalifikuje się do objęcia go pomocą inwestycyjną, jeżeli wielkość zdolności wytwórczych powstałych za sprawą takiego projektu wynosi ponad 5 % wielkości rynku mierzonego przy wykorzystaniu danych na temat zużycia jawnego danego produktu, chyba że średni roczny wskaźnik wzrostu jego zużycia jawnego w ciągu minionych pięciu lat wynosi ponad średni wskaźnik wzrostu PKB Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

(105)

W tym kontekście Komisja zauważa, że zgodnie z danymi przytoczonymi w poniższej tabeli IV, średni roczny wzrost zużycia jawnego (mierzonego według sprzedaży ogółem) DPF w Europie w ciągu minionych pięciu lat znacznie przekracza średni wskaźnik wzrostu PKB Europejskiego Obszaru Gospodarczego (34).

Tabela IV

Test rozwijającego się rynku

(Sprzedaż w sztukach)

 

2001

2002

2003

2004

2005

2006

CAGR (35)

DPF

29 000

290 000

702 000

1 169 000

1 791 000

2 957 000

152,17 %

PKB (mln EUR wg cen stałych w 1995 r.) (UE-27)

8 197 605,0

8 295 193,5

8 402 482,6

8 610 427,6

8 765 680,7

9 027 663,9

1,95 %

(106)

W konsekwencji Komisja uznaje rozpatrywaną pomoc za zgodną z przepisami ust. 24 lit. b) MSF 2002, jednak jak dowiedziono powyżej, pomoc jest niezgodna z przepisami ust. 24 lit. a) MSF 2002.

6.5.   Ujemne skutki pomocy i wniosek

(107)

Zgodnie z przepisami w sprawie pomocy regionalnej, pomoc w wysokości 7 411 828 735 HUF (29,73 mln EUR) według bieżącej wartości (11 745 422 640 HUF lub 47,12 mln EUR według wartości nominalnej) została już przyznana IBIDEN HU na podstawie istniejących systemów pomocy regionalnej (36), do wysokości progu dla zgłoszeń indywidualnych ustanowionego w ust. 24 MSF 2002. Kwota pomocy objęta niniejszym zgłoszeniem stanowi różnicę między łączną kwotą pomocy a wsparciem już przyznanym, tj. 2 381 981 198 HUF (9,56 mln EUR) według wartości bieżącej (3 845 801 110 HUF lub 15,43 mln EUR według wartości nominalnej).

(108)

Ustęp 24 MSF 2002 stanowi, że projekty podlegające indywidualnemu zgłoszeniu nie kwalifikują się do objęcia ich pomocą inwestycyjną w przypadku niespełnienia jednego z warunków przewidzianych w ust. 24. Jak dowiedziono powyżej, rozpatrywana pomoc jest niezgodna z przepisami ust. 24 lit. a) MSF 2002, ponieważ udział IBIDEN na poziomie grupy w rynku DPF w Europie przed rozpoczęciem inwestycji i po jej zakończeniu znacznie przekracza próg w wysokości 25 %.

(109)

Wysoki udział IBIDEN w rynku odzwierciedla dominującą pozycję tego przedsiębiorstwa na rynku DPF. Według badania Frost & Sullivan Ltd („F&S”) (37) oraz na podstawie uwag przedstawionych przez zainteresowane strony, IBIDEN cieszy się wyjątkowo dobrą pozycją na europejskim rynku DPF, gdyż jest jednym z dwóch podstawowych producentów substratów do filtrów na świecie (drugim producentem jest NGK). Komisja zauważa ogromny rozwój europejskiego rynku DPF w minionych latach, spowodowany wdrażaniem danej technologii przez wszystkich producentów w celu dostosowania się do norm Euro, określających dopuszczalne poziomy emisji. Jest to rynek przynoszący wysokie zyski i wydaje się, że jego dalszy dynamiczny rozwój jest zabezpieczony. Zgłoszona pomoc mogłaby jeszcze bardziej umocnić dominującą pozycję IBIDEN na tym rynku, utrudniając tym samym umocnienie pozycji przedsiębiorstwom na niego wchodzącym. Można zatem podejrzewać, że zgłoszona pomoc skutkowałaby znacznym zakłóceniem konkurencji.

(110)

Na podstawie powyższych rozważań Komisja uznaje zgłoszoną pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem. Zważywszy, że pomoc w wysokości 2 381 981 198 HUF (9,56 mln EUR) według bieżącej wartości (3 845 801 110 HUF lub 15,43 mln EUR według wartości nominalnej) nie została jeszcze przyznana, nie ma potrzeby odzyskiwania jej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środki pomocy państwa w wysokości 2 381 981 198 HUF według bieżącej wartości (3 845 801 110 HUF według wartości nominalnej), którą Republika Węgierska planuje przyznać na rzecz IBIDEN Hungary Gyártó Kft., nie są zgodne ze wspólnym rynkiem.

Pomoc nie może zatem zostać przyznana.

Artykuł 2

W ciągu dwóch miesięcy od daty powiadomienia o niniejszej decyzji Republika Węgierska ma obowiązek poinformować Komisję o środkach podjętych w celu dostosowania się do decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Węgierskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji


(1)  Dz.U. C 224 z 25.9.2007, s. 2.

(2)  Komunikat Komisji – Wielosektorowe zasady ramowe dotyczące pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych (Dz.U. C 70 z 19.3.2002, s. 8), zmieniony komunikatem Komisji w sprawie zmiany wielosektorowych zasad ramowych dotyczących pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych (2002 r.) w odniesieniu do utworzenia listy sektorów stojących przed problemami strukturalnymi oraz w sprawie propozycji odpowiednich środków zgodnie z art. 88 ust. 1 Traktatu WE dotyczących sektora motoryzacyjnego i sektora włókien syntetycznych (Dz.U. C 263 z 1.11.2003, s. 3).

(3)  Zob. przypis 1.

(4)  Pismo Komisji z dnia 9 lipca 2004 r. C(2004) 2773/5 dotyczące HU 12/2003 – Mapa pomocy regionalnej dla Węgier na okres od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.

(5)  Rok budżetowy zamknięty dnia 31 marca 2006 r.

(6)  W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitorowania pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych, ust. 36 MSF 2002 przewiduje specjalny „mechanizm zapewniania przejrzystości”. W ramach tego mechanizmu państwa członkowskie muszą dostarczać informacje w standardowym formacie, zawsze w przypadku przyznania pomocy na podstawie MSF 2002 na rzecz projektów niepodlegających zgłoszeniu o kosztach kwalifikowalnych powyżej 50 mln EUR.

(7)  Wartość obliczona zgodnie z przepisami dotyczącymi podstawowego systemu pomocy, według kursu wymiany walut 249,28 HUF/EUR (z dnia 31 sierpnia 2004 r.) i stopy referencyjnej 8,59 %.

(8)  Informacja objęta tajemnicą służbową.

(9)  HU 1/2003 „System wspierania inwestycji” przedstawiono w ramach postępowania przejściowego i został przyjęty przez Komisję jako istniejąca pomoc w znaczeniu rozdziału 3 ust. 1 lit. c) załącznika IV (na mocy art. 22) do Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.

(10)  HU 3/2004 „System ulg podatkowych na rzecz rozwoju” przedstawiono w ramach postępowania przejściowego i został przyjęty przez Komisję jako istniejąca pomoc w znaczeniu rozdziału 3 ust. 1 lit. c) załącznika IV (na mocy art. 22) do Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej. Zmiana systemu została zgłoszona Komisji (numer sprawy N 504/2004), która ją zatwierdziła dnia 23 grudnia 2004 r. (nr ref. C(2004) 5652).

(11)  W tej decyzji ekwiwalent pomocy netto (EDN) oblicza się na podstawie standardowej stawki podatku od osób prawnych mającej zastosowanie na Węgrzech (16 %).

(12)  Ulga podatkowa jest niewidoczna pod względem jej ogólnej wartości bieżącej.

(13)  HU 1/2003 „System wspierania inwestycji” i N 504/2004 (ex HU 3/2004) „System ulg podatkowych na rzecz rozwoju”.

(14)  Różnice w przeznaczeniu produktów końcowych, filtrów DPF i katalizatorów DOC, odzwierciedlają różne zastosowania ich odpowiednich substratów. Dlatego w dalszej części decyzji termin „DPF” będzie stosowany alternatywnie „substratów do filtrów DPF”.

(15)  „Strategiczna analiza europejskiego rynku filtrów cząstek stałych do silników o zapłonie samoczynnym”, październik 2006 r. Spółka Frost & Sullivan zajmuje się doradztwem i badaniami w sferze rynku/przemysłu.

(16)  „Badanie rynku urządzeń do oczyszczania spalin z pyłu zawieszonego”, marzec 2007 r. Spółka AVL List jest mocno zaangażowana w projektowanie i opracowywanie silników wewnętrznego spalania. Opracowanie z badania AVL, zleconego przez IBIDEN HU na potrzeby niniejszej sprawy, zawiera argument, że DOC i DPF należą do tego samego rynku właściwego asortymentowo, lecz dane i analizy przedstawione w opracowaniu AVL nie potwierdzają tego argumentu, natomiast różne części opracowania i zawarte w nim informacje wskazują na brak substytucyjnego charakteru tych elementów.

(17)  Dz.U. C 74 z 10.3.1998, s. 9.

(18)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

(19)  IBIDEN HU używa określeń kolejnych generacji w celu określenia stopnia rozwoju technologii.

(20)  Okazuje się jednak, że informacje o cenie DOC wynoszącej 102 EUR, podane w opracowaniu AVL, dotyczą ceny DOC po nałożeniu powłoki na POZIOMIE 2 i dlatego cenę substratu DOC należałoby odpowiednio obniżyć, w taki sam sposób jak IBIDEN obniżył ceny substratu do filtrów DPF.

(21)  Różnice w przeznaczeniu produktów końcowych, filtrów DPF i katalizatorów DOC, odzwierciedlają różne zastosowania ich odpowiednich substratów.

(22)  Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13.

(23)  HU 1/2003 „System wspierania inwestycji” i N 504/2004 „System ulg podatkowych na rzecz rozwoju”.

(24)  Ponieważ czas trwania projektów może wynosić kilka lat, okres trzech lat liczy się od rozpoczęcia prac w ramach każdego projektu.

(25)  Filtr DPF nie jest jeszcze wymagany na mocy obowiązującego prawodawstwa europejskiego, ale jest już montowany w niektórych pojazdach silnikowych. Począwszy od września 2009 r., wejdą w życie nowe obowiązkowe wartości graniczne dla nowych typów samochodów osobowych z silnikiem o zapłonie samoczynnym (kategoria M1) i lekkich samochodów dostawczych (kategoria N1 klasa I) o masie odniesienia nieprzekraczającej 2 610 kg (dane wartości graniczne będą stosowane do pojazdów klasy II i III N1 i N2 od września 2010 r.). W praktyce będzie to wymagało montowania filtra DPF, który zagwarantuje dostosowanie do wartości granicznych.

(26)  Władze węgierskie potwierdziły, że IBIDEN Deutschland GmbH jest przedsiębiorstwem handlowo-marketingowym i nie produkuje żadnych części układu przetwarzania gazowych produktów spalania. Żadne inne przedsiębiorstwo z Grupy IBIDEN nie zajmuje się dalszym przetwarzaniem elementów produkowanych przez IBIDEN HU.

(27)  SOF: rozpuszczalna frakcja organiczna, taka jak materiał pochodzący ze smaru silnikowego lub paliwa.

(28)  Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1).

(29)  Taką tendencję, przedstawioną przez Saint-Gobain, potwierdzają rozmaite prezentacje, których dokonywały takie koncerny jak General Motors, DaimlerChrysler, Johnson Matthey, Hyundai i Arvin Meritom na różnych forach ekspertów w 2007 r.

(30)  Według badania rynku przeprowadzonego przez AVL efektywne i trwałe osiągi nowoczesnych układów oczyszczania spalin uwarunkowane są stosowaniem bezsiarkowego oleju napędowego. Olej napędowy o małej zawartości siarki wprowadzono w UE w 2005 r., natomiast w 2009 r. mała zawartość siarki w oleju napędowym będzie obowiązkowa.

(31)  Dane zebrane przez AVL dotyczą nieco mniejszego rynku niż dane F&S, co może prowadzić do sprzeczności, gdyż wielkość sprzedaży beneficjenta w Europie przed rozpoczęciem inwestycji (tj. w 2003 r.) jest większa niż łączna sprzedaż oszacowana przez AVL. Dlatego w odniesieniu do rynku DPF wykorzystano dane liczbowe z badania F&S, w którym nie występują takie sprzeczności. Ponadto wykorzystanie danych F&S jest korzystniejsze dla beneficjenta z uwagi na większe wartości liczbowe, ale nawet według tego scenariusza udziały w rynku wyniosły sporo ponad 25 %. Badanie F&S bezpośrednio nawiązuje do liczby sprzedanych filtrów DPF lub ich sprzedaży prognozowanej, uwzględniając wszystkich producentów filtrów DPF. Należy również zwrócić uwagę, że chociaż badania dotyczą filtrów DPF, czyli gotowego produktu na rynku dostaw, to w praktyce wielkość sprzedaży substratów jest równa liczbie sprzedanych filtrów DPF.

(32)  Substrat ceramiczny IBIDEN HU to produkt pośredni, poddawany dalszemu przetworzeniu (tj. powlekaniu, konserwowaniu) na kolejnych poziomach łańcucha wartości (przez niezależne przedsiębiorstwa). Ponieważ dane dotyczące wartości przedstawione w badaniach dotyczą jedynie gotowego filtra DPF, którego cena znacznie przewyższa cenę produktu IBIDEN, a także mając na uwadze, że nie przedstawiono rzetelnych danych dotyczących ceny produktu pośredniego, Komisja uważa, że w tym przypadku należy wykorzystać analizę w kategoriach wielkości. W każdym wypadku, jeżeli IBIDEN sprzedaje substraty do filtrów DPF w cenie zbliżonej do średniej ceny rynkowej, to udziały w rynku w kategoriach wielkości są porównywalne.

(33)  Według danych przedstawionych przez Saint-Gobain, nawet na hipotetycznym rynku obejmującym substraty do DPF i DOC (wspólny rynek DPF i DOC), udział IBIDEN w rynku w kategoriach wartości w EOG wynosi ponad 25 %. Argumentu tego nie potwierdza jednak badanie AVL (zlecone przez beneficjenta), gdyż wskazuje ono na znacznie wyższe ceny katalizatorów DOC, w związku z czym udział w łączonym rynku w kategoriach wielkości pozostaje na poziomie poniżej 25 % (jednak w kwestii dotyczącej ceny rynkowej DOC według badania AVL wydawałoby się, że dotyczy to ceny DOC po nałożeniu powłoki na POZIOMIE 2, co tłumaczyłoby cenę znacznie wyższą od ceny substratu podanej przez Saint-Gobain). W związku z tym na podstawie dostępnych informacji nie można wywnioskować, czy udział IBIDEN w takim hipotetycznym rynku w kategoriach wartości w EOG wynosiłby więcej czy mniej niż 25 %.

(34)  Ze względów praktycznych uwzględniono wartości liczbowe dla PKB UE-27.

(35)  CAGR: złożona stopa wzrostu rocznego.

(36)  HU 1/2003 „System wspierania inwestycji” i N 504/2004 (ex HU 3/2004) „System ulg podatkowych na rzecz rozwoju”.

(37)  „Strategiczna analiza europejskiego rynku filtrów cząstek stałych do silników o zapłonie samoczynnym”, październik 2006 r. Spółka Frost & Sullivan zajmuje się doradztwem i badaniami w sferze rynku/przemysłu.


4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/50


DECYZJA KOMISJI

z dnia 31 pażdziernika 2008 r.

ustanawiająca nowy termin składania dokumentacji dotyczącej niektórych substancji, które mają zostać zbadane w ramach 10-letniego programu pracy, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6266)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/831/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE.

(2)

We wspomnianym wykazie figuruje szereg kombinacji substancji i rodzajów produktów, w przypadku których wszyscy uczestnicy wycofali się z uczestnictwa w programie przeglądu albo państwo członkowskie wyznaczone jako sprawozdawca w zakresie oceny nie otrzymało w terminie określonym w art. 9 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 żadnej dokumentacji.

(3)

W związku z tym na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Komisja dokonała stosownego powiadomienia państw członkowskich. Dnia 8 listopada 2007 r. informacja ta została również ogłoszona w formie elektronicznej.

(4)

W okresie trzech miesięcy od ogłoszenia tej informacji w formie elektronicznej niektóre przedsiębiorstwa wyraziły zainteresowanie przejęciem roli uczestnika w odniesieniu do niektórych substancji i rodzajów produktów zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007.

(5)

Należy zatem ustanowić nowy termin składania dokumentacji dotyczącej wspomnianych substancji i typów produktów zgodnie z art. 12 ust. 3 akapit drugi wymienionego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nowy termin składania dokumentacji dotyczącej substancji i rodzajów produktów wymienionych w załączniku upływa dnia 1 grudnia 2009 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 października 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(2)  Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

Substancje i rodzaje produktów, dla których nowy termin składania dokumentacji upływa dnia 1 grudnia 2009 r.

Nazwa

Numer WE

Numer CAS

Rodzaj produktu

RMS

1,2-benzizotiazol-3(2H)-on

220-120-9

2634-33-5

2

ES

2,2′-ditiobis[N-metylobenzamid]

219-768-5

2527-58-4

6

PL

2,2′-ditiobis[N-metylobenzamid]

219-768-5

2527-58-4

13

PL

Nadtlenek 2-butanonu

215-661-2

1338-23-4

1

HU

Nadtlenek 2-butanonu

215-661-2

1338-23-4

2

HU

Nadtlenek 2-butanonu

215-661-2

1338-23-4

3

HU

Nadtlenek 2-butanonu

215-661-2

1338-23-4

6

HU

2-chloroacetamid

201-174-2

79-07-2

3

EE

2-chloroacetamid

201-174-2

79-07-2

6

EE

2-chloroacetamid

201-174-2

79-07-2

13

EE

Monochlorowodorek dodecylguanidiny

237-030-0

13590-97-1

6

ES

Tlenek etylenu

200-849-9

75-21-8

2

NO

Glioksal

203-474-9

107-22-2

2

FR

Glioksal

203-474-9

107-22-2

3

FR

Glioksal

203-474-9

107-22-2

4

FR

Kwas heksa-2,4-dienodiowy/Kwas sorbinowy

203-768-7

110-44-1

6

DE

Mieszanina cis- i trans-p-mentano-3,8 diolu/Citriodiol

255-953-7

42822-86-6

1

UK

Mieszanina cis- i trans-p-mentano-3,8 diolu/Citriodiol

255-953-7

42822-86-6

2

UK

Oligo(chlorek 2-(2-etoksy)etoksyetylguanidyny)

polimer

374572-91-5

1

FR

Oligo(chlorek 2-(2-etoksy)etoksyetylguanidyny)

polimer

374572-91-5

5

FR

Oligo(chlorek 2-(2-etoksy)etoksyetylguanidyny)

polimer

374572-91-5

6

FR

Oligo(chlorek 2-(2-etoksy)etoksyetylguanidyny)

polimer

374572-91-5

13

FR

Poli(chlorek heksametylenodiaminoguanidyny)

polimer

57028-96-3

1

FR

Poli(chlorek heksametylenodiaminoguanidyny)

polimer

57028-96-3

5

FR

Poli(chlorek heksametylenodiaminoguanidyny)

polimer

57028-96-3

6

FR

Poli(chlorek heksametylenodiaminoguanidyny)

polimer

57028-96-3

13

FR

Poliwinylopyrolidon jodu

polimer

25655-41-8

1

SE

(E,E)-heksa-2,4-dienonian potasu/Sorbinian potasu

246-376-1

24634-61-5

6

DE

Sól sodowa 1-tlenku pirydyno-2-tiolu

223-296-5

3811-73-2

2

SE

Sól sodowa 1-tlenku pirydyno-2-tiolu

223-296-5

3811-73-2

3

SE

Kwas salicylowy

200-712-3

69-72-7

1

LT

Kwas salicylowy

200-712-3

69-72-7

2

LT

Kwas salicylowy

200-712-3

69-72-7

3

LT

Kwas salicylowy

200-712-3

69-72-7

4

LT

Ditlenek krzemu – amorficzny

231-545-4

7631-86-9

3

FR

Chlorek srebra

232-033-3

7783-90-6

3

SE

Chlorek srebra

232-033-3

7783-90-6

4

SE

Chlorek srebra

232-033-3

7783-90-6

5

SE

Chlorek srebra

232-033-3

7783-90-6

13

SE

Ditlenek siarki

231-195-2

7446-09-5

1

DE

Ditlenek siarki

231-195-2

7446-09-5

2

DE

Ditlenek siarki

231-195-2

7446-09-5

4

DE

Ditlenek siarki

231-195-2

7446-09-5

5

DE

Ditlenek siarki

231-195-2

7446-09-5

6

DE

Ditlenek siarki

231-195-2

7446-09-5

13

DE

Tiabendazol

205-725-8

148-79-8

2

ES

Tiabendazol

205-725-8

148-79-8

13

ES

Triklosan

222-182-2

3380-34-5

3

DK

Polimer formaldehydu i akroleiny

polimer

26781-23-7

3

HU


4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/53


DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 listopada 2008 r.

dotycząca niewłączenia bromukonazolu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6290)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/832/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2 akapit czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że państwo członkowskie może, w okresie 12 lat od dnia notyfikacji wymienionej dyrektywy, zezwolić na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancje czynne niewymienione w załączniku I do tej dyrektywy, a znajdujące się w obrocie dwa lata po notyfikacji, podczas gdy prowadzone są równocześnie stopniowe badania tych substancji w ramach programu prac.

(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie, w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje bromukonazol.

(3)

Wpływ bromukonazolu na zdrowie człowieka i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiającego. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku bromukonazolu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy była Belgia, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 14 listopada 2005 r.

(4)

Sprawozdanie z oceny zostało zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz grupę roboczą ds. oceny Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i przedstawione Komisji w dniu 26 marca 2008 r. w formie wniosków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy dotyczącej substancji czynnej bromukonazolu (4). Sprawozdanie to zostało zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 11 lipca 2008 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego bromukonazolu, opracowanego przez Komisję.

(5)

Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano na kilka zagrożeń. W oparciu o dostępne informacje niemożliwa była zwłaszcza ocena potencjalnego skażenia wód powierzchniowych i wód gruntowych. Ponadto, w odniesieniu do ekotoksyczności, istnieją obawy związane ze znacznym zagrożeniem dla organizmów wodnych. W efekcie nie było możliwe w oparciu o dostępne dane stwierdzenie, że bromukonazol spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(6)

Komisja poprosiła powiadamiającego o przedstawienie uwag w odniesieniu do wyników przeglądu oraz o poinformowanie jej, czy powiadamiający nadal chce utrzymać wniosek o wydanie zezwolenia dla substancji. Powiadamiający przedstawił uwagi, które zostały dokładnie zbadane. Jednak pomimo argumentów przedstawionych przez powiadamiającego nie udało się rozwiać istniejących obaw, a oceny dokonane na podstawie przedłożonych informacji, poddanych ewaluacji w ramach posiedzeń ekspertów Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, nie wykazały, że można oczekiwać, by w ramach proponowanych warunków stosowania środki ochrony roślin zawierające bromukonazol zasadniczo spełniały wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

(7)

Nie należy zatem włączać bromukonazolu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(8)

Należy podjąć odpowiednie środki, aby istniejące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające bromukonazol zostały wycofane w ustalonym czasie i nie były odnawiane oraz aby nie były udzielane nowe zezwolenia na te produkty.

(9)

Dodatkowy okres przyznany przez państwa członkowskie na likwidację, składowanie, wprowadzanie do obrotu lub zużycie istniejących zapasów środków ochrony roślin zawierających bromukonazol powinien być ograniczony do dwunastu miesięcy w celu wykorzystania istniejących zapasów nie dłużej niż przez jeden kolejny sezon wegetacyjny, tak by rolnicy mieli dostęp do środków ochrony roślin zawierających bromukonazol przez 18 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

(10)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla bromukonazolu, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, do której szczegółowe przepisy wykonawcze ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 33/2008 (5), w celu ewentualnego włączenia go do załącznika I.

(11)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Bromukonazolu nie włącza się jako substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

Artykuł 2

Państwa członkowskie dopilnowują, aby:

a)

zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające bromukonazol zostały wycofane do dnia 3 maja 2009 r.;

b)

zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające bromukonazol nie były udzielane ani odnawiane, począwszy od daty publikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Dodatkowy okres przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z przepisami art. 4 ust. 6 dyrektywy 91/414/EWG jest możliwie jak najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 3 maja 2010 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1.

(2)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, str. 25.

(3)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, str. 23.

(4)  EFSA Scientific Report (2008) 136. Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance bromuconazole (sfinalizowano dnia 26 marca 2008 r.).

(5)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.


4.11.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 295/s3


NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.