ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 111

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 51
23 kwietnia 2008


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 356/2008 z dnia 22 kwietnia 2008 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 357/2008 z dnia 22 kwietnia 2008 r. zmieniające załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych encefalopatii gąbczastych ( 1 )

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 358/2008 z dnia 22 kwietnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 622/2003 ustanawiające środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego ( 1 )

5

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 359/2008 z dnia 18 kwietnia 2008 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

7

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 360/2008 z dnia 18 kwietnia 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

9

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2008/324/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 25 marca 2008 r. ustanawiająca grupę ekspertów Platforma ds. zatrzymywania danych elektronicznych w celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw

11

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do zestawienia dochodów i wydatków Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego na rok budżetowy 2007 – budżet korygujący 2 (Dz.U. L 2 z 4.1.2008)

15

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 356/2008

z dnia 22 kwietnia 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 23 kwietnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 22 kwietnia 2008 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

53,4

TN

109,0

TR

104,9

ZZ

89,1

0707 00 05

JO

178,8

MK

112,1

TR

124,8

ZZ

138,6

0709 90 70

MA

92,6

MK

90,3

TR

124,8

ZZ

102,6

0709 90 80

EG

349,4

ZZ

349,4

0805 10 20

EG

46,6

IL

60,3

MA

53,7

TN

53,4

TR

55,8

US

46,4

ZZ

52,7

0805 50 10

EG

126,4

IL

131,5

MK

122,2

TR

135,2

US

121,6

ZA

153,3

ZZ

131,7

0808 10 80

AR

89,6

BR

86,6

CA

77,9

CL

99,3

CN

94,6

MK

65,6

NZ

124,3

TR

69,6

US

105,2

UY

76,8

ZA

66,6

ZZ

86,9

0808 20 50

AR

94,6

AU

85,9

CL

125,8

CN

43,3

ZA

86,2

ZZ

87,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 357/2008

z dnia 22 kwietnia 2008 r.

zmieniające załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych encefalopatii gąbczastych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych encefalopatii gąbczastych (1), w szczególności jego art. 23a lit. g),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 ustanawia przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt. Przepisy te mają zastosowanie do produkcji i wprowadzania na rynek żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz, w pewnych przypadkach, do ich wywozu.

(2)

Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 ustanawia przepisy dotyczące usuwania i likwidowania materiału określonego ryzyka.

(3)

Różne wskaźniki wykazują pozytywne tendencje w epidemii gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) i wyraźną poprawę sytuacji w ostatnich latach spowodowaną wprowadzeniem środków zmniejszających zagrożenie, w szczególności całkowity zakaz karmienia paszą oraz usuwanie i niszczenie materiału określonego ryzyka.

(4)

Jednym ze strategicznych celów mapy drogowej Komisji dla TSE przyjętej 15 lipca 2005 r. (2) jest zapewnienie i zachowanie obecnego poziomu ochrony konsumentów poprzez dalsze gwarantowanie bezpiecznego usuwania materiału określonego ryzyka, zmieniając jednak wykaz lub kryterium wieku zwierząt, u których ma być usunięty materiał określonego ryzyka, w oparciu o nowe i udoskonalane opinie naukowe.

(5)

W swojej opinii z dnia 19 kwietnia 2007 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności doszedł do wniosku, że na podstawie obecnej wiedzy naukowej prawdopodobna wykrywalna zakaźność w centralnym systemie nerwowym u bydła występuje w 3/4 okresu inkubacji i że można przewidzieć, że zakaźność będzie poniżej poziomu wykrywalności lub wciąż nieobecna u bydła w wieku 33 miesięcy.

(6)

Wśród stwierdzonych przypadków BSE odnotowanych we Wspólnocie średnia wieku zwierząt wzrosła z 86 do 121 miesięcy pomiędzy 2001 a 2006 r. W tym samym okresie odnotowano we Wspólnocie jedynie siedem przypadków BSE u bydła poniżej 35 miesiąca życia na 7 413 przypadków BSE ogólnie, w oparciu o ponad 60 mln bydła poddanego badaniom.

(7)

Stąd też istnieją podstawy naukowe do przeglądu limitu wiekowego na usuwanie niektórego materiału określonego ryzyka u bydła, w szczególności w przypadku kręgosłupa. Biorąc pod uwagę postęp zakaźności w centralnym układzie nerwowym podczas okresu inkubacji, strukturę wiekową stwierdzonych przypadków BSE oraz spadek narażenia bydła urodzonego po dniu 1 stycznia 2001 r., limit wiekowy na usuwanie kręgosłupa, włączając zwoje nerwowe korzenia grzbietowego bydła jako materiał określonego ryzyka może zostać wydłużony z 24 do 30 miesięcy życia. Zgodnie z powyższym definicja materiału określonego ryzyka w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 powinna zostać zmieniona.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 999/2001.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) otrzymuje następujące brzmienie:

„(ii)

kręgosłup z wyłączeniem odcinka kręgowego ogona, wyrostków kolczystych i poprzecznych kręgu odcinka szyjnego, odcinka piersiowego i lędźwiowego oraz środkowego grzebienia krzyżowego wraz ze skrzydłami kości, ale włączając zwoje korzonków grzbietowych, bydła w wieku powyżej 30 miesięcy; oraz”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 315/2008 (Dz.U. L 94 z 5.4.2008, s. 3).

(2)  COM(2005) 322 wersja ostateczna.


23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/5


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 358/2008

z dnia 22 kwietnia 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 622/2003 ustanawiające środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiające wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (1), w szczególności jego art. 4 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2320/2002 zadaniem Komisji jest przyjęcie, w razie konieczności, środków w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego we Wspólnocie. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 622/2003 z dnia 4 kwietnia 2003 r. ustanawiające środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (2) było pierwszym aktem określającym takie środki.

(2)

Należy dokonać weryfikacji środków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 622/2003 pod kątem rozwoju technicznego, implikacji operacyjnych dla portów lotniczych oraz wpływu na pasażerów. Najnowsze analizy pokazały, że korzyści z uregulowań dotyczących wymiarów bagażu kabinowego nie zniwelowałyby implikacji operacyjnych dla portów lotniczych oraz wpływu na pasażerów. Przepis ten, który miałby obowiązywać od dnia 6 maja 2008 r., należy zatem usunąć.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 622/2003.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpieczeństwa Lotnictwa Cywilnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 622/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 maja 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jacques BARROT

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 355 z 30.12.2002, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 849/2004 (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 1).

(2)  Dz.U. L 89 z 5.4.2003, s. 9. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 23/2008 (Dz.U. L 9 z 12.1.2008, s. 12).


ZAŁĄCZNIK

W rozporządzeniu (WE) nr 622/2003 skreśla się pkt 4.1.1.1 lit. g) załącznika.


23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/7


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 359/2008

z dnia 18 kwietnia 2008 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 275/2008 (Dz.U. L 85 z 27.3.2008, s. 3).

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja

(Kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Przetwór spożywczy w postaci prażonych produktów zbożowych.

Ziarna pszenicy są gotowane na parze, łuskane, siekane i chłodzone. Produkt jest następnie wyciskany na cienkie nitki, składany na kształt kratki i krojony na kawałki w kształcie poduszeczek. Produkt jest następnie prażony. Produkt końcowy wzbogaca się witaminami oraz ewentualnie lukruje.

Przetwór jest sprzedawany jako zbożowy produkt śniadaniowy.

1904 10 90

Klasyfikacja wyznaczona jest przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 1904, 1904 10 i 1904 10 90.

Produkt otrzymywany jest przez prażenie produktów zbożowych. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego pozycja 1904 obejmuje również produkty otrzymywane z mąki lub otrąb (Noty wyjaśniające do HS, pozycja 1904, (A), akapit pierwszy i drugi).


23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/9


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 360/2008

z dnia 18 kwietnia 2008 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na potrzeby klasyfikacji soków owocowych w ramach Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 należy dokonać rozróżnienia między, z jednej strony, sokami owocowymi zawierającymi dodany cukier, objętymi pozycją 2009, a z drugiej strony – preparatami do produkcji napojów, włącznie z aromatyzowanymi syropami cukrowymi, objętymi pozycją 2106.

(2)

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu, dotyczącymi pozycji 2009, do soków owocowych można, wśród innych dodatków, dodawać cukier, pod warunkiem, że zachowują one swój pierwotny charakter.

(3)

W związku z tym soki owocowe lub mieszanki soków owocowych, nawet zawierające dodany cukier, należy klasyfikować do podpozycji w ramach pozycji 2009 Nomenklatury Scalonej, chyba że utraciły one pierwotny charakter soku owocowego. W tym ostatnim przypadku muszą być wyłączone z pozycji 2009 i klasyfikowane do pozycji 2106.

(4)

Zgodnie z uwagą dodatkową 5b) do działu 20 Nomenklatury Scalonej soki owocowe, do których dodano tak dużą ilość cukru, że zawierają w masie mniej niż 50 % soku owocowego, utraciły pierwotny charakter soków owocowych, a zatem nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2009. Zawartość dodanego cukru należy określić na podstawie liczby Brixa, która zależy między innymi od zawartości cukru w tych produktach.

(5)

Problemy pojawiły się w związku z klasyfikacją zagęszczonych naturalnych soków owocowych. W przypadku obliczania zawartości dodanego cukru w tych produktach zgodnie z uwagami dodatkowymi 2 i 5 może ona okazać się tak wysoka, że produkty będą zawierać w masie mniej niż 50 % soku owocowego, a więc będą musiały być klasyfikowane do pozycji 2106. Wynik ten jest nie do przyjęcia, gdyż jest oparty na mylącym obliczeniu zawartości dodanego cukru, chociaż w rzeczywistości cukier nie został dodany, a jego wysoka zawartość wynika z zagęszczenia.

(6)

W związku z tym należy zmienić nieco brzmienie lit. b) uwagi dodatkowej 5 do działu 20 oraz dodać nowy przepis do tego punktu, stanowiący jasno, że kryterium 50 % soku owocowego w masie nie ma zastosowania w przypadku zagęszczonych naturalnych soków owocowych, a zatem soków tych nie należy wyłączać z pozycji 2009 na podstawie wyliczonego dodanego cukru. Należy także wyraźnie stwierdzić, że uwagę dodatkową 5 stosuje się do produktów takich, jak są przedstawiane (organom celnym).

(7)

W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 powinno zostać odpowiednio zmienione.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Uwaga dodatkowa 5 do działu 20 Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 zostaje zastąpiona tekstem w brzmieniu:

„5.

Następujące zasady mają zastosowanie do produktów takich, jak są przedstawiane (organom celnym):

a)

zawartość dodanego cukru w produktach objętych pozycją 2009 odpowiada »zawartości cukru« pomniejszonej o podane niżej liczby w zależności od rodzaju soku:

sok cytrynowy lub sok pomidorowy: 3,

sok winogronowy: 15,

pozostałe soki owocowe lub warzywne, włącznie z mieszaninami soków: 13;

b)

soki owocowe z dodatkiem cukru, o liczbie Brixa nieprzekraczającej 67 i zawierające mniej niż 50 % w masie soku owocowego, tracą naturalny charakter soków owocowych objętych pozycją 2009.

Litera b) nie ma zastosowania do zagęszczonych naturalnych soków owocowych. W związku z tym zagęszczone naturalne soki owocowe nie są wyłączone z pozycji 2009.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 275/2008 (Dz.U. L 85 z 27.3.2008, s. 3).


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/11


DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 marca 2008 r.

ustanawiająca grupę ekspertów „Platforma ds. zatrzymywania danych elektronicznych w celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw”

(2008/324/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Celem dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. (1) w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności („dyrektywa w sprawie zatrzymywania danych”) jest zbliżenie przepisów państw członkowskich w zakresie obowiązków dostawców ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub publicznych sieci łączności w zakresie zatrzymywania pewnych danych przez nie generowanych lub przetwarzanych, aby zapewnić dostępność przedmiotowych danych do celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw.

(2)

W preambule do dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych zauważono, że technologie mające znaczenie dla łączności elektronicznej ulegają szybkiemu rozwojowi i dlatego uzasadnione wymogi właściwych organów także mogą ulec zmianie. Aby uzyskać opinię i zachęcić do wymiany najlepszych praktyk we wszystkich kwestiach związanych z zatrzymywaniem danych osobowych, Komisja zamierza ustanowić grupę składającą się z przedstawicieli organów ścigania państw członkowskich, przedstawicieli branży łączności elektronicznej, przedstawicieli Parlamentu Europejskiego oraz organów ochrony danych, w tym Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

(3)

Artykuł 14 dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych stanowi, że nie później niż do dnia 15 września 2010 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ocenę stosowania niniejszej dyrektywy i jej wpływu na podmioty gospodarcze i konsumentów, uwzględniając dalszy rozwój technologii łączności elektronicznej oraz dostarczone Komisji dane statystyczne dotyczące zatrzymywania danych. Ocena pozwoli na określenie ewentualnej potrzeby zmiany przepisów dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych, zwłaszcza w odniesieniu do listy danych określonych w art. 5 oraz okresów zatrzymywania określonych w art. 6 tej dyrektywy.

(4)

W dniu 10 lutego 2006 r. Rada i Komisja wydały wspólne oświadczenie dotyczące oceny dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych. W oświadczeniu oznajmiono, że Komisja zaprosi odpowiednie zainteresowane strony do uczestniczenia w regularnych spotkaniach przeglądowych, aby wymieniać informacje na temat rozwoju technologicznego, kosztów i skuteczności stosowania dyrektywy. We wspólnym oświadczeniu stwierdza się, że podczas tego procesu państwa członkowskie będą zaproszone do informowania partnerów na temat swoich doświadczeń w stosowaniu dyrektywy i do wymiany najlepszych praktyk. Ponadto we wspólnym oświadczeniu stwierdzono, że na podstawie tych rozmów „Komisja rozważy przedstawienie wszelkich koniecznych wniosków, w tym w zakresie wszelkich trudności dotyczących technicznego i praktycznego wdrażania dyrektywy, a w szczególności stosowania dyrektywy w obszarze danych dotyczących internetowej poczty elektronicznej i telefonii internetowej w państwach członkowskich”.

(5)

Z wyżej wymienionych względów konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie zatrzymywania danych, składającej się z przedstawicieli zainteresowanych stron, o których mowa w motywie 14 dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych.

(6)

Grupa ekspertów będzie działać w charakterze grupy konsultacyjnej. Grupa ekspertów będzie ułatwiać wymianę najlepszych praktyk i przyczyniać się do dokonywanej przez Komisję oceny kosztów i skuteczności dyrektywy, a także do rozwoju odpowiednich technologii, które mogą wpływać na dyrektywę.

(7)

W skład grupy ekspertów wejdą przedstawiciele zainteresowanych stron, o których mowa w motywie 14 dyrektywy 2006/24/WE.

(8)

W skład grupy powinno wchodzić nie więcej 25 członków, reprezentujących w równym stopniu wyżej wymienione zainteresowane strony.

(9)

Grupa ekspertów powinna mieć możliwość tworzenia podgrup w celu ułatwienia i przyspieszenia prac przez koncentrowanie się na szczególnych kwestiach. Grupa ekspertów w pełnym składzie ustala i w jasny sposób określa zakres obowiązków takich podgrup.

(10)

Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa przewidzianych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy ekspertów.

(11)

Dane osobowe członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3).

(12)

Kadencja członków wynosi pięć lat i jest odnawialna.

(13)

Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Grupa ekspertów „Platforma ds. zatrzymywania danych elektronicznych w celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw”

Niniejszym ustanawia się „Platformę ds. zatrzymywania danych elektronicznych w celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw”, grupę ekspertów w zakresie zatrzymywania danych osobowych w celu egzekwowania prawa w sektorze łączności elektronicznej, zwanej dalej „grupą ekspertów”.

Artykuł 2

Konsultacje i zadania

1.   Komisja może konsultować się z grupą w każdej sprawie dotyczącej zatrzymywania danych elektronicznych w celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw. Każdy członek grupy ekspertów może doradzić Komisji skonsultowanie się z grupą w sprawie konkretnego zagadnienia. Komisja będzie zwoływać regularne spotkania grupy ekspertów i z wyprzedzeniem przygotowywać szczegółowy porządek obrad w oparciu o sprawy wchodzące w zakres tego artykułu.

2.   Do zadań grupy ekspertów należy:

a)

tworzenie forum dla dialogu i wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk między ekspertami wywodzącymi się z jednostek wymienionych w art. 3 dyrektywy i w szczególności między właściwymi władzami państw członkowskich i przedstawicielami sektora łączności elektronicznej lub publicznych sieci łączności, aby zapewnić dostępność przedmiotowych danych w celu dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw;

b)

zachęcanie i ułatwianie wspólnego ukierunkowania w sprawie stosowania dyrektywy;

c)

wymiana informacji na temat rozwoju technologicznego, kosztów i skuteczności stosowania dyrektywy;

d)

wspieranie Komisji w identyfikowaniu i definiowaniu trudności dotyczących technicznego i praktycznego wdrażania dyrektywy, a w szczególności stosowania dyrektywy w obszarze danych dotyczących internetowej poczty elektronicznej i telefonii internetowej w państwach członkowskich;

e)

wspieranie Komisji w jej ocenie stosowania dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych i wpływu dyrektywy na podmioty gospodarcze i konsumentów.

Artykuł 3

Skład i powoływanie

1.   W skład grupy ekspertów wchodzi nie więcej niż 25 członków wywodzących się z:

a)

organów ścigania państw członkowskich (do dziesięciu członków);

b)

posłów do Parlamentu Europejskiego (do dwóch członków);

c)

stowarzyszeń branży łączności elektronicznej (do ośmiu członków);

d)

przedstawicieli organów ochrony danych (do czterech członków);

e)

Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (1 członek).

2.   Członkowie, o których mowa w lit. a) i b) ust. 1, są wyznaczani i powoływani przez Dyrekcję Generalną ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa, odpowiednio na wniosek wezwanych państw członkowskich i Parlamentu Europejskiego. Członkowie ci będą mianowani jako osoby prywatne i mogą wyznaczyć eksperta, który będzie ich reprezentował na posiedzeniach grupy ekspertów. Członkowie, o których mowa w lit. c), d) i e) ust. 1, są wyznaczani i powoływani przez Dyrekcję Generalną ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa na podstawie jej zaproszenia do członkostwa w grupie ekspertów. Odpowiednie stowarzyszenia lub organy, o których mowa w lit. c), d) i e) ust. 1, są uprawnione do mianowania ekspertów, którzy będą ich reprezentować na spotkaniach grupy ekspertów.

3.   Członkowie grupy ekspertów, mianowani jako osoby prywatne, pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub wygaśnięcia mandatu. Ich kadencja wynosi pięć lat i jest odnawialna.

4.   Członkowie grupy ekspertów, mianowani jako osoby prywatne, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy ekspertów, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich mandatu.

5.   Członkowie grupy ekspertów, powołani jako osoby prywatne, składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym, oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności.

6.   Nazwiska członków powołanych jako osoby prywatne są publikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej Komisji ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C oraz w rejestrze grup ekspertów Komisji. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 4

Funkcjonowanie

1.   Grupie ekspertów przewodniczy Komisja.

2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii, których zakres obowiązków ustalany jest przez grupę. Podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.

3.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić ekspertów albo obserwatorów posiadających szczególną wiedzę na temat danego punktu porządku obrad, do udziału w pracach grupy lub podgrupy, jeżeli jest to pomocne i/lub konieczne.

4.   Jeżeli Komisja uzna, że informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy mają charakter poufny, wówczas nie mogą one być ujawniane.

5.   Posiedzenia grupy i jej podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z ustalonymi przez nią procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W spotkaniach uczestniczyć mogą inni urzędnicy Komisji, zainteresowani posiedzeniami grupy i jej podgrup.

6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjętego przez Komisję.

7.   Komisja może publikować – w języku oryginalnym danego dokumentu – wszelkie streszczenia, konkluzje, częściowe konkluzje lub dokumenty robocze grupy.

Artykuł 5

Dodatkowi eksperci

1.   Komisja może zaprosić do udziału w pracach grupy zewnętrznych ekspertów lub obserwatorów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się grupa.

2.   Grupa ekspertów może zaprosić oficjalnych przedstawicieli państw członkowskich, krajów kandydujących lub państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych, międzyrządowych i pozarządowych do uczestnictwa w swych posiedzeniach.

Artykuł 6

Koszty posiedzeń

1.   Koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu, ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działalnością grupy, są refundowane przez Komisję zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.

2.   Członkowie, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone przez nich usługi.

3.   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu, przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.

Artykuł 7

Obowiązywanie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Obowiązuje ona do dnia 31 grudnia 2012 r. Komisja może zadecydować o ewentualnym przedłużeniu czasu jej obowiązywania przed upływem tego terminu.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 marca 2008 r.

W imieniu Komisji

Franco FRATTINI

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 54.

(2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/548/WE, Euratom (Dz.U. L 215 z 5.8.2006, s. 38).

(3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


Sprostowania

23.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/15


Sprostowanie do zestawienia dochodów i wydatków Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego na rok budżetowy 2007 – budżet korygujący 2

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 2 z dnia 4 stycznia 2008 r. )

Strona 231, w tabeli dodaje się wers w brzmieniu:

1030

Subwencja Wspólnoty Europejskiej przeznaczona na obszar stosunków zewnętrznych

235 316

1 035 684

1 271 000”

Strona 233, dodaje się tekst w brzmieniu:

1030

Subwencja Wspólnoty Europejskiej przeznaczona na obszar stosunków zewnętrznych

Budżet 2007

Budżet korygujący nr 2

Nowa kwota

235 316

1 035 684

1 271 000

Uwagi

Decyzja Komisji 2005/56/WE z dnia 14 stycznia 2005 r. ustanawiająca Agencję Wykonawczą ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego powołaną do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 58/2003 Rady (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 35), zmienionego decyzją Komisji 2007/114/WE (Dz.U. L 49 z 17.2.2007, str. 21).

Zgodnie z postanowieniami art. 6 powyższej decyzji subwencja dla agencji wpisana jest do budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Wpisane dochody odpowiadają subwencji przewidzianej w ramach pozycji 19 01 04 30 sekcji III »Komisja« budżetu ogólnego.”