ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 92

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 51
3 kwietnia 2008


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 302/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane ( 1 )

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 304/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane ( 1 )

12

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 305/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia ( 1 )

17

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 306/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń ( 1 )

21

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 307/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady minimalne wymagania w zakresie programów szkoleniowych oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu dla personelu w odniesieniu do wykorzystywanych w niektórych pojazdach silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane ( 1 )

25

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określające, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich ( 1 )

28

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 309/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Isle of Man Manx Loaghtan Lamb (ChNP)

35

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2008/285/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 19 marca 2008 r. w sprawie szczepień interwencyjnych przeciwko nisko zjadliwej grypie ptaków u kaczek krzyżówek w Portugalii oraz niektórych środków ograniczających przemieszczanie tego drobiu i pochodzących od niego produktów (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1077)

37

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 163/2008 z dnia 22 lutego 2008 r. dotyczącego zezwolenia na stosowanie preparatu węglanu lantanu – oktahydratu (Lantharenol) jako dodatku paszowego (Dz.U. L 50 z 23.2.2008)

40

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 302/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 kwietnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

JO

63,1

MA

43,8

TN

125,1

TR

115,3

ZZ

86,8

0707 00 05

JO

178,8

MA

140,9

TR

197,7

ZZ

172,5

0709 90 70

MA

49,6

TR

87,5

ZZ

68,6

0805 10 20

EG

45,9

IL

55,4

MA

59,2

TN

58,0

TR

58,2

ZZ

55,3

0805 50 10

AR

53,2

IL

117,7

TR

133,1

ZA

138,5

ZZ

110,6

0808 10 80

AR

83,4

BR

80,2

CA

80,7

CL

88,2

CN

86,1

MK

52,8

US

114,1

UY

63,4

ZA

91,2

ZZ

82,2

0808 20 50

AR

77,5

CL

84,0

CN

62,8

ZA

97,3

ZZ

80,4


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 303/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu spełnienia wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 należy ustanowić przepisy dotyczące kwalifikacji personelu wykonującego prace przy urządzeniach zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, w miejscu eksploatacji tych urządzeń, w wyniku których może powstać wyciek tych gazów.

(2)

W celu zapewnienia, by personel posiadał odpowiednie kwalifikacje do wykonywania powierzanych mu czynności przy jednoczesnym uniknięciu niewspółmiernych kosztów, należy przewidzieć różne kategorie certyfikowanego personelu.

(3)

Personel, który nie posiada jeszcze certyfikatu, lecz uczestniczy w szkoleniu w celu jego uzyskania, powinien mieć możliwość wykonywania, w określonym czasie, czynności wymagających posiadania takiego certyfikatu, aby zdobyć praktyczne umiejętności niezbędne do egzaminu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu.

(4)

Personelowi posiadającemu kwalifikacje do spawania, lutowania „na twardo” lub lutowania „na miękko” należy umożliwić wykonywanie tych specjalistycznych zadań w kontekście jednej z czynności wymagających posiadania certyfikatu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu.

(5)

Dyrektywa 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) (2) określa wymagania techniczne dla przedsiębiorstw zajmujących się przetwarzaniem i składowaniem zużytego sprzętu w zakładach, w tym urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła. Poziom kwalifikacji wymaganych od personelu zajmującego się odzyskiwaniem czynników chłodniczych w takich zakładach jest niższy niż poziom wymagany od personelu zajmującego się odzyskiem na miejscu z uwagi na rodzaje automatycznych urządzeń do odzysku, które są dostępne w zakładach demontujących lodówki.

(6)

Niektóre państwa członkowskie nie posiadają obecnie systemu kwalifikacji lub certyfikacji. W związku z tym należy przewidzieć określony czas na uzyskanie certyfikatów przez personel i przedsiębiorstwa.

(7)

Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administracyjnym, należy umożliwić tworzenie systemu certyfikacji na podstawie istniejących systemów zdobywania kwalifikacji, pod warunkiem że zakres wiedzy i umiejętności oraz odpowiedni system kwalifikacji odpowiadają minimalnym wymaganiom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu.

(8)

Egzamin jest skutecznym środkiem sprawdzania zdolności kandydata do prawidłowego wykonywania czynności, które mogą bezpośrednio lub pośrednio spowodować wyciek.

(9)

Umożliwienie szkoleń i certyfikowania personelu aktywnego zawodowo w dziedzinach podlegających niniejszemu rozporządzeniu bez konieczności przerywania przez niego działalności zawodowej wymaga odpowiedniego okresu przejściowego, w którym proces certyfikacji należy oprzeć na istniejących systemach zdobywania kwalifikacji i doświadczeniu zawodowym.

(10)

Urzędowo wyznaczone jednostki oceniające i certyfikujące powinny zapewniać zgodność z minimalnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w ten sposób przyczyniać się do skutecznego i sprawnego wzajemnego uznawania certyfikatów na terenie całej Wspólnoty.

(11)

Wzajemnego uznawania nie należy stosować do tymczasowych certyfikatów, ponieważ wymagania dla uzyskania takich certyfikatów mogą być znacznie mniej restrykcyjne niż wymagania obowiązujące w niektórych państwach członkowskich.

(12)

Informacje na temat systemów certyfikacji, w ramach których wydawane są certyfikaty objęte wzajemnym uznawaniem, powinny być przedstawiane Komisji w formie określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającym, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich (3). Komisję należy powiadamiać o systemach tymczasowej certyfikacji.

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia minimalne wymagania dotyczące certyfikacji, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, oraz ustanawia warunki wzajemnego uznawania certyfikatów wydawanych zgodnie z tymi wymaganiami.

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do personelu wykonującego następujące czynności:

a)

kontrola szczelności urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane w ilości 3 kg lub większej oraz urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane w ilości 6 kg lub większej, z hermetycznie zamkniętymi systemami, które są oznakowane jako takie;

b)

odzysk;

c)

instalacja (instalowanie);

d)

konserwacja lub serwisowanie.

2.   Stosuje się je również do przedsiębiorstw zajmujących się:

a)

instalacją (instalowaniem);

b)

konserwacją lub serwisowaniem.

3.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produkcji i napraw stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych lub pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane, odbywających się w obiektach producenta.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„instalacja” („instalowanie”) oznacza łączenie dwóch lub większej liczby elementów lub obiegów zawierających bądź mających zawierać czynnik chłodniczy w postaci fluorowanego gazu cieplarnianego, w celu zmontowania układu w miejscu jego eksploatacji, w tym łączenie przewodów czynnika chłodniczego układu w celu zamknięcia obiegu czynnika chłodniczego, niezależnie od konieczności napełnienia układu po zakończeniu montażu;

2)

„konserwacja lub serwisowanie” oznacza wszystkie czynności, z wykluczeniem dokonywania odzysku i kontroli szczelności, jak określono odpowiednio w art. 2 ust. 14 i art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, związane z dostaniem się do obiegów zawierających lub mających zawierać fluorowane gazy cieplarniane, zwłaszcza wypełnianie systemu fluorowanymi gazami cieplarnianymi, usuwanie jednego lub większej ilości elementów obiegu lub urządzenia, ponowny montaż dwóch lub większej ilości elementów obiegu lub urządzenia oraz naprawy nieszczelności.

Artykuł 4

Certyfikacja personelu

1.   Personel wykonujący czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, posiada certyfikat, o którym mowa w art. 5 lub 6, odpowiadający kategoriom wymienionym w ust. 2 niniejszego artykułu.

2.   Certyfikaty poświadczające, że ich posiadacz spełnia wymagania, by wykonywać jedną lub więcej czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, wydaje się personelowi w następujących kategoriach:

a)

posiadacze certyfikatu kategorii I mogą wykonywać wszystkie czynności określone w art. 2 ust. 1;

b)

posiadacze certyfikatu kategorii II mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), pod warunkiem że nie są one związane z otwarciem obiegu chłodniczego zawierającego fluorowane gazy cieplarniane. Posiadacze certyfikatu kategorii II mogą wykonywać czynności określone w art. 2 ust. 1 lit. b), c) i d) przy urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła zawierających mniej niż 3 kg fluorowanych gazów cieplarnianych lub mniej niż 6 kg w przypadku systemów hermetycznie zamkniętych, które są oznakowane jako takie;

c)

posiadacze certyfikatu kategorii III mogą wykonywać czynność określoną w art. 2 ust. 1 lit. b) przy urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła zawierających mniej niż 3 kg fluorowanych gazów cieplarnianych lub mniej niż 6 kg w przypadku systemów hermetycznie zamkniętych, które są oznakowane jako takie;

d)

posiadacze certyfikatu kategorii IV mogą wykonywać czynność określoną w art. 2 ust. 1 lit. a), pod warunkiem że nie wiąże się ona z otwarciem obiegu chłodniczego zawierającego fluorowane gazy cieplarniane.

3.   Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania:

a)

przez maksymalny okres dwóch lat, w stosunku do personelu wykonującego jedną lub więcej czynności określonych w art. 2 ust. 1 i uczestniczącego w szkoleniu w celu uzyskania certyfikatu uprawniającego do wykonywania danej czynności, pod warunkiem że wykonuje daną czynność pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat uprawniający do jej wykonywania;

b)

w stosunku do personelu zajmującego się spawaniem, lutowaniem „na twardo” lub lutowaniem „na miękko” części systemu lub elementów urządzenia w kontekście jednej z czynności określonych w art. 2 ust. 1, posiadającego kwalifikacje wymagane w celu wykonywania tych czynności na podstawie krajowego ustawodawstwa, pod warunkiem że wykonuje daną czynność pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat uprawniający do jej wykonywania;

c)

w stosunku do personelu zajmującego się odzyskiem fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń objętych zakresem dyrektywy 2002/96/WE, o zawartości fluorowanych gazów cieplarnianych poniżej 3 kg, w pomieszczeniach wymagających zezwolenia zgodnie z art. 6 ust. 2 tej dyrektywy, pod warunkiem że jest zatrudniony przez przedsiębiorstwo posiadające zezwolenie oraz ukończył szkolenie na poziomie minimalnych umiejętności i wiedzy odpowiadających kategorii III, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia, zweryfikowanych na podstawie poświadczenia kompetencji wydanego przez posiadacza zezwolenia.

4.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1, przez okres nie dłuższy niż do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w stosunku do personelu wykonującego jedną lub więcej czynności przewidzianych w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

Do celów wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 personel taki uważa się za certyfikowany w odniesieniu do danych czynności w okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 5

Certyfikaty dla personelu

1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, wydaje certyfikat personelowi, który zdał egzamin teoretyczny i praktyczny zorganizowany przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 11, obejmujący minimalny zakres umiejętności i wiedzy dla danej kategorii, określony w załączniku.

2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki certyfikującej, imię i nazwisko posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

b)

kategorię certyfikowanego pracownika, jak określono w art. 4 ust. 2, oraz związane z tą kategorią czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu;

c)

datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

3.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu obejmuje minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku dla danej kategorii, oraz spełnia wymagania art. 10 i 11, lecz odpowiednie zaświadczenie nie zawiera informacji określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, może wydać certyfikat posiadaczowi takich kwalifikacji dla danej kategorii bez ponownego egzaminowania.

4.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu spełnia wymagania art. 10 i 11 oraz częściowo obejmuje minimalny zakres umiejętności dla danej kategorii, określony w załączniku, jednostka certyfikująca może wydać certyfikat w odniesieniu do danej kategorii pod warunkiem zdania przez wnioskodawcę dodatkowego – zorganizowanego przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 11 – egzaminu z umiejętności i wiedzy, które nie podlegają istniejącemu systemowi certyfikacji.

Artykuł 6

Tymczasowe certyfikaty dla personelu

1.   Państwa członkowskie mogą stosować system tymczasowych certyfikatów w odniesieniu do personelu, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zgodnie z przepisami ust. 2 lub 3 lub ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

Tymczasowe certyfikaty, o których mowa w ust. 2 i 3, wygasają najpóźniej dnia 4 lipca 2011 r.

2.   Osoby posiadające zaświadczenie wydane w ramach istniejących systemów zdobywania kwalifikacji w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, uważa się za posiadaczy tymczasowego certyfikatu.

Państwa członkowskie wskazują zaświadczenia kwalifikujące się do uznania jako tymczasowe certyfikaty dla danej kategorii, o której mowa w art. 4 ust. 2.

3.   Personel z doświadczeniem zawodowym w wykonywaniu czynności odpowiadających kategoriom określonym w art. 4 ust. 2, nabytym przed dniem, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, otrzymuje tymczasowe certyfikaty wydawane przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie.

Tymczasowy certyfikat zawiera kategorię, o której mowa w art. 4 ust. 2, oraz datę wygaśnięcia.

Artykuł 7

Certyfikacja przedsiębiorstw

1.   Przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 2 ust. 2, posiadają certyfikat, o którym mowa w art. 8 lub 9.

2.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1, przez okres nie dłuższy niż do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w odniesieniu do przedsiębiorstw prowadzących jeden lub więcej rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

Artykuł 8

Certyfikaty dla przedsiębiorstw

1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, wydaje przedsiębiorstwu certyfikat w odniesieniu do jednej lub większej liczby czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, pod warunkiem że przedsiębiorstwo takie spełnia następujące wymagania:

a)

zatrudnienie wystarczającej liczby personelu zdolnego do wykonywania, w spodziewanym wymiarze, czynności wymagających posiadania certyfikatu, certyfikowanego zgodnie z przepisami art. 5;

b)

dowód potwierdzający udostępnienie koniecznych narzędzi i procedur personelowi wykonującemu czynności wymagające posiadania certyfikatu.

2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki certyfikującej, nazwę posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

b)

czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu;

c)

datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

Artykuł 9

Tymczasowe certyfikaty dla przedsiębiorstw

1.   Państwa członkowskie mogą stosować system tymczasowej certyfikacji w odniesieniu do przedsiębiorstw, o których mowa w art. 2 ust. 2, zgodnie z przepisami ust. 2 lub 3 lub ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

Tymczasowe certyfikaty, o których mowa w ust. 2 i 3, wygasają najpóźniej dnia 4 lipca 2011 r.

2.   Przedsiębiorstwa certyfikowane w ramach istniejących systemów certyfikacji w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, uważa się za posiadaczy tymczasowego certyfikatu.

Państwa członkowskie określają zaświadczenia kwalifikujące się do uznania jako tymczasowe certyfikaty w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu.

3.   Przedsiębiorstwa zatrudniające personel posiadający certyfikat do wykonywania czynności wymagających certyfikacji do celów art. 2 ust. 2 otrzymują tymczasowe certyfikaty wydawane przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie.

Tymczasowy certyfikat zawiera informacje na temat czynności, do wykonywania których uprawniony jest jego posiadacz, oraz datę wygaśnięcia.

Artykuł 10

Jednostka certyfikująca

1.   Jednostka certyfikująca uprawniona do wydawania certyfikatów personelowi lub przedsiębiorstwom wykonującym jedną lub więcej czynności, o których mowa w art. 2, jest ustanawiana na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych albo wyznaczana przez właściwy organ państwa członkowskiego bądź przez inne uprawnione organy.

Jednostka certyfikująca jest niezależna i wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Jednostka certyfikująca ustanawia i stosuje procedury wydawania, zawieszania i wycofywania certyfikatów.

3.   Jednostka certyfikująca prowadzi rejestry umożliwiające sprawdzenie statusu osób lub przedsiębiorstw posiadających certyfikat. Rejestry dowodzą, że procedura certyfikacji przebiegła prawidłowo. Rejestry te przechowuje się przez co najmniej 5 lat.

Artykuł 11

Jednostka oceniająca

1.   Jednostka oceniająca, wyznaczona przez właściwy organ państwa członkowskiego lub inne organy do tego uprawnione, organizuje egzaminy dla personelu, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, może również wykonywać zadania jednostki oceniającej.

Jednostka oceniająca jest niezależna i wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Egzaminy są planowane i organizowane w taki sposób, by obejmowały minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku.

3.   Jednostka oceniająca przyjmuje procedury w zakresie sprawozdawczości i prowadzi rejestry z dokumentacją dotyczącą jednostkowych i łącznych wyników oceny.

4.   Jednostka oceniająca dba o to, by egzaminatorzy wyznaczeni do przeprowadzenia testu należycie znali odpowiednie metody egzaminowania i dokumentację egzaminacyjną oraz by posiadali właściwe kompetencje w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu. Zapewnia również konieczne wyposażenie, narzędzia i materiały na egzamin praktyczny.

Artykuł 12

Powiadamianie

1.   Do dnia 4 lipca 2008 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zamiarze stosowania systemu tymczasowej certyfikacji zgodnie z art. 6 i/lub 9.

2.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję, w stosownych przypadkach, o wyznaczonych organach upoważnionych do wydawania tymczasowych certyfikatów oraz o przyjętych przepisach krajowych, na podstawie których dokumenty wydane w ramach istniejących systemów certyfikacji uznaje się za tymczasowe certyfikaty.

3.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie podają Komisji nazwy i dane teleadresowe jednostek certyfikujących personel i przedsiębiorstwa, podlegających przepisom art. 10, oraz nazwy certyfikatów dla personelu spełniającego wymagania art. 5 i przedsiębiorstw spełniających wymagania art. 8, zgodnie ze wzorem ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 308/2008.

4.   Państwa członkowskie dokonują aktualizacji powiadomień dokonywanych na podstawie ust. 3, uwzględniając nowe istotne informacje, i bezzwłocznie przekazują je Komisji.

Artykuł 13

Warunki wzajemnego uznawania

1.   Wzajemne uznawanie certyfikatów wydanych w innych państwach członkowskich stosuje się wyłącznie do certyfikatów wydanych personelowi zgodnie z art. 5 oraz przedsiębiorstwom zgodnie z art. 8.

2.   Państwa członkowskie mogą zażądać od posiadaczy certyfikatów wydanych w innym państwie członkowskim dostarczenia tłumaczenia certyfikatu na inny język urzędowy Wspólnoty.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2003/108/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 106).

(3)  Zob. s. 28 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(4)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją Komisji 2007/540/WE (Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 35).


ZAŁĄCZNIK

Minimalne wymagania w zakresie umiejętności i wiedzy sprawdzanych przez jednostki oceniające

1.

Egzamin dla każdej z kategorii, o których mowa w art. 4 ust. 2, obejmuje:

a)

egzamin teoretyczny, składający się z jednego lub większej liczby pytań z zakresu umiejętności i wiedzy, oznaczony w kolumnach „Kategorie” symbolem (T);

b)

egzamin praktyczny, podczas którego wnioskodawca musi wykonać odpowiednie zadanie przy użyciu stosownych materiałów, narzędzi i wyposażenia, oznaczony w kolumnach „Kategorie” symbolem (P).

2.

Egzamin obejmuje każdą z grup umiejętności i wiedzy nr 1, 2, 3, 4, 5 i 10.

3.

Egzamin obejmuje przynajmniej jedną z grup umiejętności i wiedzy nr 6, 7, 8 i 9. Kandydat musi wiedzieć przed egzaminem, którego z tych czterech elementów egzamin będzie dotyczył.

4.

Jeżeli w kolumnach „Kategorie” jest tylko jedno okienko, które odpowiada kilku okienkom (kilka umiejętności i przedmiotów wiedzy) w kolumnie dotyczącej umiejętności i wiedzy, oznacza to, że na egzaminie nie trzeba koniecznie sprawdzać wszystkich umiejętności i wiedzy.


 

KATEGORIE

UMIEJĘTNOŚCI I WIEDZA

I

II

III

IV

1.

Podstawy termodynamiki

1.01.

Znajomość podstawowych norm ISO dla jednostek temperatury, ciśnienia, masy, gęstości, energii

T

T

T

1.02.

Rozumienie podstawowej teorii układów chłodniczych: podstawy termodynamiki (podstawowe terminy, parametry i procesy, takie jak przegrzanie, strona wysokiego ciśnienia, ciepło sprężania, entalpia, wydajność chłodnicza, strona niskiego ciśnienia, przechłodzenie), własności i przemiany termodynamiczne czynników chłodniczych, w tym identyfikacja mieszanin zeotropowych oraz cieczy i pary

T

T

1.03.

Stosowanie odpowiednich tabel i wykresów oraz interpretowanie ich w kontekście pośrednich kontroli szczelności (w tym sprawdzanie układu pod względem prawidłowości działania): wykres logarytm p/h, tabele nasycenia czynnika chłodniczego, wykres jednostopniowego sprężarkowego układu chłodniczego

T

T

1.04.

Opisanie funkcji podstawowych elementów systemu (sprężarka, parownik, skraplacz, zawory termostatyczne) oraz przemian termodynamicznych czynnika chłodniczego

T

T

1.05.

Znajomość podstaw działania następujących elementów układu chłodniczego oraz ich roli i znaczenia w aspekcie identyfikacji wycieku czynnika chłodniczego i zapobiegania takiemu wyciekowi: a) zawory (zawory kulowe, kryzy, zawory grzybkowe o kadłubie kulistym, zawory nadmiarowe); b) regulatory temperatury i ciśnienia; c) wzierniki kontrolne i wskaźniki wilgoci; d) regulatory do sterowania systemem rozmrażania; e) zabezpieczenia układu; f) przyrządy pomiarowe, takie jak termometr kolektora; g) systemy regulacji poziomu oleju; h) zbiorniki czynnika chłodniczego; i) separatory cieczy i oleju

2.

Wpływ czynników chłodniczych na środowisko oraz odpowiednie regulacje dotyczące środowiska

2.01.

Podstawowa wiedza o zamianach klimatycznych i protokole z Kioto.

T

T

T

T

2.02.

Podstawowa znajomość pojęcia współczynnika ocieplenia globalnego (GWP–Global Warming Potential), podstawowa wiedza o zastosowaniu fluorowanych gazów cieplarnianych i innych substancji jako czynników chłodniczych, o wpływie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych na klimat (według znaczenia pod względem GWP) oraz podstawowa znajomość odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 i stosownych rozporządzeń wykonujących przepisy tego rozporządzenia

T

T

T

T

3.

Kontrola przed uruchomieniem, po długim okresie przestoju w używaniu, po czynnościach konserwacyjnych lub naprawie lub w trakcie funkcjonowania

3.01.

Wykonanie próby ciśnieniowej w celu sprawdzenia wytrzymałości układu

P

P

3.02.

Wykonanie próby ciśnieniowej w celu sprawdzenia szczelności układu

3.03.

Zastosowanie pompy próżniowej

3.04.

Odpowietrzenie układu i odessanie w celu usunięcia wilgoci z zastosowaniem standardowej praktyki

3.05.

Wpisanie danych do dokumentacji (karty) urządzenia oraz wypełnienie raportu z jednej lub kilku prób i kontroli wykonanych podczas egzaminu

T

T

4.

Kontrole szczelności

4.01.

Znajomość potencjalnych punktów wycieków (nieszczelności) w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła

T

T

T

4.02.

Sprawdzenie dokumentacji (karty) urządzenia przed kontrolą szczelności oraz określenie istotnych informacji o powtarzających się przypadkach lub obszarach problematycznych, na które należy zwrócić szczególną uwagę

T

T

T

4.03.

Przeprowadzenie oględzin i manualnej kontroli, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1516/2007 z dnia 19 grudnia 2007 r. ustanawiającym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady standardowe wymogi w zakresie kontroli szczelności w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane (1)

P

P

P

4.04.

Kontrola szczelności systemu metodą pośrednią, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1516/2007 oraz instrukcją obsługi systemu

P

P

P

4.05.

Zastosowanie przenośnych przyrządów pomiarowych, takich jak zestawy manometrów, termometry i multimetry do pomiaru takich wartości, jak Volt/Amper/Ohm w kontekście pośrednich metod kontroli szczelności, jak również interpretacja parametrów otrzymanych w wyniku pomiarów

P

P

P

4.06.

Wykonanie kontroli szczelności układu z zastosowaniem jednej z metod bezpośrednich, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1516/2007

P

4.07.

Wykonanie kontroli szczelności układu z zastosowaniem jednej z bezpośrednich metod niewymagającej ingerencji wewnątrz obiegu chłodniczego, określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1516/2007

P

P

4.08.

Zastosowanie elektronicznego przyrządu do wykrywania wycieków (nieszczelności)

P

P

P

4.09.

Wprowadzenie danych do dokumentacji (karty) urządzenia

T

T

T

5.

Przyjazne środowisku postępowanie z systemem i czynnikiem chłodniczym podczas instalacji, konserwacji, serwisowania lub odzysku czynnika chłodniczego

5.01.

Podłączenie i odłączenie manometrów pomiarowych i przewodów przy minimalnym poziomie emisji

P

P

5.02.

Opróżnienie i napełnienie butli z czynnikiem chłodniczym w fazie ciekłej lub gazowej

P

P

P

5.03.

Zastosowanie zestawu do odzysku czynnika chłodniczego oraz podłączenie i odłączenie tego zestawu przy minimalnym poziomie emisji

P

P

P

5.04.

Usunięcie z układu oleju zanieczyszczonego fluorowanym gazem (F-gazem)

P

P

P

5.05.

Określenie fazy czynnika chłodniczego (ciecz, para) oraz jego stanu (przechłodzony, nasycony lub przegrzany) przed napełnieniem, w celu ustalenia właściwej metody napełniania i wielkości napełnienia. Napełnienie układu czynnikiem chłodniczym (w postaci cieczy i pary) bez jego utraty

P

P

5.06.

Zastosowanie wagi w celu dokonania pomiaru masy czynnika chłodniczego

P

P

P

5.07.

Wpisanie do dokumentacji (karty) urządzenia wszystkich istotnych informacji o odzyskanym lub dodanym czynniku chłodniczym

T

T

5.08.

Znajomość wymagań i procedur postępowania dotyczących zanieczyszczonych czynników chłodniczych i olejów, a także ich składowania i transportu

T

T

T

6.

Element: montaż, uruchomienie i konserwacja sprężarek tłokowej, śrubowej i spiralnej, jedno- i dwustopniowej

6.01.

Objaśnienie działania sprężarki (w tym sterowanie wydajnością i układ smarowania) oraz zagrożeń związanych z nieszczelnością lub związanym z nią wyciekiem

T

T

6.02.

Prawidłowy montaż sprężarki, wraz z układem kontrolno-sterującym, w sposób uniemożliwiający wystąpienie nieszczelności lub dużego wycieku po uruchomieniu systemu

P

6.03.

Regulacja wyłączników bezpieczeństwa i sterowania

P

6.04.

Regulacja zaworów ssawnych i tłocznych

6.05.

Sprawdzenie obiegu i powrotu oleju

6.06.

Uruchomienie i wyłączenie sprężarki oraz sprawdzenie warunków pracy sprężarki, w tym dokonanie pomiarów istotnych parametrów w trakcie jej działania

P

6.07.

Sporządzenie raportu o stanie sprężarki, ze wskazaniem problemów w jej pracy mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

T

7.

Element: montaż, uruchomienie i konserwacja skraplaczy chłodzonych powietrzem i wodą

7.01.

Objaśnienie podstaw działania skraplacza oraz zagrożeń związanych z nieszczelnością lub związanym z nią wyciekiem

T

T

7.02.

Ustawienie regulatora ciśnienia tłoczenia skraplacza

P

7.03.

Prawidłowy montaż skraplacza, wraz z układem kontrolno-sterującym, w sposób uniemożliwiający wystąpienie nieszczelności lub dużego wycieku po uruchomieniu układu

P

7.04.

Regulacja wyłączników bezpieczeństwa i sterowania

P

7.05.

Sprawdzenie przewodów tłocznych i cieczowych

7.06.

Oczyszczenie skraplacza z nieskraplających się gazów za pomocą odpowietrznika do układów chłodniczych

P

7.07.

Uruchomienie i wyłączenie skraplacza oraz sprawdzenie pod względem dobrych warunków funkcjonowania, w tym dokonanie pomiarów istotnych parametrów pracy

P

7.08.

Sprawdzenie stanu powierzchni skraplacza

P

7.09.

Sporządzenie raportu o stanie skraplacza, ze wskazaniem problemów w jego funkcjonowaniu mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

T

8.

Element: montaż, uruchomienie i konserwacja parowników schładzających powietrze lub wodę

8.01.

Objaśnienie podstaw działania parownika (w tym systemu odmrażania) oraz związanego z tym niebezpieczeństwa powstania nieszczelności

T

T

8.02.

Ustawienie regulatora ciśnienia parowania

P

8.03.

Montaż parownika, wraz z układem kontrolno-sterującym, w sposób uniemożliwiający wystąpienie nieszczelności lub dużego wycieku po uruchomieniu układu

P

8.04.

Regulacja wyłączników bezpieczeństwa i sterowania

P

8.05.

Sprawdzenie przewodów cieczowych i ssania z uwzględnieniem ich prawidłowego ułożenia

8.06.

Sprawdzenie przewodu do odmrażania gorącym gazem

8.07.

Regulacja zaworu ciśnienia parowania

8.08.

Uruchomienie i wyłączenie parownika oraz sprawdzenie jego prawidłowego funkcjonowania, w tym dokonanie pomiarów istotnych parametrów w trakcie jego pracy

P

8.09.

Sprawdzenie stanu powierzchni parownika

P

8.10.

Sporządzenie raportu o stanie parownika, ze wskazaniem problemów w jego funkcjonowaniu, mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

T

9.

Element: montaż, uruchomienie i serwisowanie termostatycznych zaworów rozprężnych (TEV) i innych części składowych układu

9.01.

Objaśnienie podstaw działania różnych rodzajów regulatorów rozprężenia (termostatyczne zawory rozprężne, rurki kapilarne) oraz zagrożeń związanych z wystąpieniem nieszczelności w ich obrębie

T

T

9.02.

Montaż zaworów w prawidłowym położeniu

P

9.03.

Regulacja mechanicznych/elektronicznych TEV

P

9.04.

Regulacja termostatów mechanicznych i elektronicznych

9.05.

Regulacja zaworu regulowanego ciśnieniem

9.06.

Regulacja mechanicznych i elektronicznych ograniczników ciśnienia

9.07.

Sprawdzenie pracy oddzielacza oleju

P

9.08.

Sprawdzenie stanu filtra osuszacza

9.09.

Sporządzenie raportu o stanie tych części składowych układu, ze wskazaniem problemów w ich funkcjonowaniu, mogących skutkować uszkodzeniem układu i ewentualnie prowadzić do nieszczelności lub wycieku czynnika chłodniczego w razie niepodjęcia środków zaradczych

T

10.

Przewody czynnika chłodniczego: zbudowanie szczelnego ciągu przewodów czynnika chłodniczego w instalacji chłodniczej

10.01.

Spawanie, lutowanie „na twardo” i/lub „na miękko” w sposób szczelny przewodów i elementów obiegu czynnika chłodniczego, które mogą być stosowane w układach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła

P

P

10.02.

Wykonanie/sprawdzenie wsporników przewodów czynnika chłodniczego i poszczególnych elementów układu chłodniczego

P

P


(1)  Dz.U. L 335 z 20.12.2007, s. 10.


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 304/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu spełnienia wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 należy ustanowić przepisy dotyczące kwalifikacji personelu wykonującego prace przy systemach zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, w miejscu eksploatacji tych systemów, w wyniku których może powstać wyciek tych gazów.

(2)

Personel, który nie posiada jeszcze certyfikatu, lecz uczestniczy w szkoleniu w celu jego uzyskania, powinien mieć możliwość wykonywania, w określonym czasie, czynności wymagających posiadania takiego certyfikatu, aby zdobyć praktyczne umiejętności niezbędne do egzaminu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu.

(3)

Niektóre państwa członkowskie nie posiadają obecnie systemu kwalifikacji lub certyfikacji. W związku z tym należy przewidzieć określony czas na uzyskanie certyfikatów przez personel i przedsiębiorstwa.

(4)

Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administracyjnym, należy umożliwić tworzenie systemu certyfikacji na podstawie istniejących systemów zdobywania kwalifikacji, pod warunkiem że zakres wiedzy i umiejętności oraz odpowiedni system kwalifikacji odpowiadają minimalnym wymaganiom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu.

(5)

Egzamin jest skutecznym środkiem sprawdzania zdolności kandydata do prawidłowego wykonywania czynności, które mogą bezpośrednio lub pośrednio spowodować wyciek.

(6)

Umożliwienie szkoleń i certyfikowania personelu aktywnego zawodowo w dziedzinach podlegających niniejszemu rozporządzeniu bez konieczności przerywania przez niego działalności zawodowej wymaga odpowiedniego okresu przejściowego, w którym proces certyfikacji należy oprzeć na istniejących systemach zdobywania kwalifikacji i doświadczeniu zawodowym.

(7)

Urzędowo wyznaczone jednostki oceniające i certyfikujące powinny zapewniać zgodność z minimalnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w ten sposób przyczyniać się do skutecznego i sprawnego wzajemnego uznawania certyfikatów na terenie całej Wspólnoty.

(8)

Wzajemnego uznawania nie należy stosować do tymczasowych certyfikatów, ponieważ wymagania dla uzyskania takich certyfikatów mogą być znacznie mniej restrykcyjne niż wymagania obowiązujące w niektórych państwach członkowskich.

(9)

Informacje na temat systemów certyfikacji, w ramach których wydawane są certyfikaty objęte wzajemnym uznawaniem, powinny być przedstawiane Komisji w formie określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającym, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich (2). Komisję należy powiadamiać o systemach tymczasowej certyfikacji.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia minimalne wymagania dotyczące certyfikacji, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane oraz ustanawia warunki wzajemnego uznawania certyfikatów wydawanych zgodnie z tymi wymaganiami.

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do personelu wykonującego następujące czynności w zakresie systemów ochrony przeciwpożarowej:

a)

kontrola szczelności urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane w ilości 3 kg lub większej;

b)

odzysk, także w odniesieniu do gaśnic;

c)

instalacja (instalowanie);

d)

konserwacja lub serwisowanie.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się również do przedsiębiorstw prowadzących następujące czynności w zakresie systemów ochrony przeciwpożarowej:

a)

instalacja (instalowanie);

b)

konserwacja lub serwisowanie.

3.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produkcji i napraw zbiorników lub przynależnych elementów stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, odbywających się w obiektach producenta.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„instalacja” („instalowanie”) oznacza łączenie po raz pierwszy jednego lub większej liczby zbiorników zawierających lub mających zawierać czynnik gaśniczy w postaci fluorowanego gazu cieplarnianego z przynależnymi elementami w miejscu eksploatacji tych zbiorników i przynależnych elementów, z wyłączeniem tych elementów, które nie mają wpływu na przechowywanie czynnika gaśniczego przed jego uwolnieniem w celu ugaszenia pożaru;

2)

„konserwacja lub serwisowanie” oznacza wszystkie czynności związane z pracami prowadzonymi na zbiornikach zawierających lub mających zawierać czynnik gaśniczy w postaci fluorowanego gazu cieplarnianego lub na przynależnych elementach, z wyłączeniem tych elementów, które nie mają wpływu na przechowywanie czynnika gaśniczego przed jego uwolnieniem w celu ugaszenia pożaru.

Artykuł 4

Certyfikacja personelu

1.   Personel wykonujący czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, posiada certyfikat, o którym mowa w art. 5 lub 6.

2.   Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania przez maksymalny okres jednego roku w stosunku do personelu wykonującego jedną z czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, i uczestniczącego w szkoleniu w celu uzyskania certyfikatu uprawniającego do wykonywania danej czynności, pod warunkiem że wykonuje daną czynność pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat uprawniający do jej wykonywania.

3.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1, przez okres nie dłuższy niż do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w stosunku do personelu wykonującego jedną lub więcej czynności przewidzianych w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

Do celów wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 personel taki uważa się za certyfikowany w odniesieniu do danych czynności w okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 5

Certyfikaty dla personelu

1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, wydaje certyfikat personelowi, który zdał egzamin teoretyczny i praktyczny zorganizowany przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 11, obejmujący minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku.

2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki certyfikującej, imię i nazwisko posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

b)

czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu;

c)

datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

3.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu obejmuje minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku, oraz spełnia wymagania art. 10 i 11, lecz odpowiednie zaświadczenie nie zawiera informacji określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, może wydać certyfikat posiadaczowi takich kwalifikacji bez ponownego egzaminowania.

4.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu spełnia wymagania art. 10 i 11 oraz częściowo obejmuje minimalny zakres umiejętności określony w załączniku, jednostka certyfikująca może wydać certyfikat pod warunkiem zdania przez wnioskodawcę dodatkowego – zorganizowanego przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 11 – egzaminu z umiejętności i wiedzy, które nie podlegają istniejącemu systemowi certyfikacji.

Artykuł 6

Tymczasowe certyfikaty dla personelu

1.   Państwa członkowskie mogą stosować system tymczasowych certyfikatów w odniesieniu do personelu, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zgodnie z przepisami ust. 2 lub 3 lub ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

Tymczasowe certyfikaty, o których mowa w ust. 2 i 3, wygasają najpóźniej dnia 4 lipca 2010 r.

2.   Osoby posiadające zaświadczenie wydane w ramach istniejących systemów zdobywania kwalifikacji w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, uważa się za posiadaczy tymczasowego certyfikatu.

Państwa członkowskie wskazują zaświadczenia kwalifikujące się do uznania jako tymczasowe certyfikaty w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz zaświadczenia.

3.   Personel z doświadczeniem zawodowym w wykonywaniu czynności, nabytym przed dniem, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, otrzymuje tymczasowe certyfikaty wydawane przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie.

Tymczasowy certyfikat zawiera czynności nim objęte oraz datę wygaśnięcia.

Artykuł 7

Certyfikacja przedsiębiorstw

1.   Przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 2 ust. 2, posiadają certyfikat, o którym mowa w art. 8 lub 9.

2.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1, przez okres nie dłuższy niż do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w odniesieniu do przedsiębiorstw prowadzących jeden lub więcej rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

Artykuł 8

Certyfikaty dla przedsiębiorstw

1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, wydaje przedsiębiorstwu certyfikat w odniesieniu do jednej lub większej liczby czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, pod warunkiem że przedsiębiorstwo takie spełnia następujące wymagania:

a)

zatrudnienie wystarczającej liczby personelu zdolnego do wykonywania, w spodziewanym wymiarze, czynności wymagających posiadania certyfikatu, certyfikowanego zgodnie z przepisami art. 5;

b)

dowód potwierdzający udostępnienie koniecznych narzędzi i procedur personelowi wykonującemu czynności wymagające posiadania certyfikatu.

2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki certyfikującej, nazwę posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

b)

czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu;

c)

datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

Artykuł 9

Tymczasowe certyfikaty dla przedsiębiorstw

1.   Państwa członkowskie mogą stosować system tymczasowej certyfikacji w odniesieniu do przedsiębiorstw, o których mowa w art. 2 ust. 2, zgodnie z przepisami ust. 2 lub 3 lub ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

Tymczasowe certyfikaty, o których mowa w ust. 2 i 3, wygasają najpóźniej dnia 4 lipca 2010 r.

2.   Przedsiębiorstwa certyfikowane w ramach istniejących systemów certyfikacji w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, uważa się za posiadaczy tymczasowego certyfikatu.

Państwa członkowskie określają zaświadczenia kwalifikujące się do uznania jako tymczasowe certyfikaty w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu.

3.   Przedsiębiorstwa zatrudniające personel posiadający certyfikat do wykonywania czynności wymagających certyfikacji do celów art. 2 ust. 2 otrzymują tymczasowe certyfikaty wydawane przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie.

Tymczasowy certyfikat zawiera informacje na temat czynności, do wykonywania których uprawniony jest jego posiadacz, oraz datę wygaśnięcia.

Artykuł 10

Jednostka certyfikująca

1.   Jednostka certyfikująca uprawniona do wydawania certyfikatów personelowi lub przedsiębiorstwom wykonującym jedną lub więcej czynności, o których mowa w art. 2, jest ustanawiana na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych albo wyznaczana przez właściwy organ państwa członkowskiego bądź przez inne uprawnione organy.

Jednostka certyfikująca jest niezależna i wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Jednostka certyfikująca ustanawia i stosuje procedury wydawania, zawieszania i wycofywania certyfikatów.

3.   Jednostka certyfikująca prowadzi rejestry umożliwiające sprawdzenie statusu osób lub przedsiębiorstw posiadających certyfikat. Rejestry dowodzą, że procedura certyfikacji przebiegła prawidłowo. Rejestry te przechowuje się przez co najmniej 5 lat.

Artykuł 11

Jednostka oceniająca

1.   Jednostka oceniająca, wyznaczona przez właściwy organ państwa członkowskiego lub inne organy do tego uprawnione, organizuje egzaminy dla personelu, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 10, może również wykonywać zadania jednostki oceniającej.

Jednostka oceniająca jest niezależna i wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Egzaminy są planowane i organizowane w taki sposób, by obejmowały minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku.

3.   Jednostka oceniająca przyjmuje procedury w zakresie sprawozdawczości i prowadzi rejestry z dokumentacją dotyczącą jednostkowych i łącznych wyników oceny.

4.   Jednostka oceniająca dba o to, by egzaminatorzy wyznaczeni do przeprowadzenia testu należycie znali odpowiednie metody egzaminowania i dokumentację egzaminacyjną oraz by posiadali właściwe kompetencje w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu. Zapewnia również konieczne wyposażenie, narzędzia i materiały na egzamin praktyczny.

Artykuł 12

Powiadamianie

1.   Do dnia 4 lipca 2008 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zamiarze stosowania systemu tymczasowej certyfikacji zgodnie z art. 6 i/lub 9.

2.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję, w stosownych przypadkach, o wyznaczonych organach upoważnionych do wydawania tymczasowych certyfikatów oraz o przyjętych przepisach krajowych, na podstawie których dokumenty wydane w ramach istniejących systemów certyfikacji uznaje się za tymczasowe certyfikaty.

3.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie podają Komisji nazwy i dane teleadresowe jednostek certyfikujących personel i przedsiębiorstwa, podlegających przepisom art. 10, oraz nazwy certyfikatów dla personelu spełniającego wymagania art. 5 i przedsiębiorstw spełniających wymagania art. 8, zgodnie ze wzorem ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 308/2008.

4.   Państwa członkowskie dokonują aktualizacji powiadomień dokonywanych na podstawie ust. 3, uwzględniając nowe istotne informacje, i bezzwłocznie przekazują je Komisji.

Artykuł 13

Warunki wzajemnego uznawania

1.   Wzajemne uznawanie certyfikatów wydanych w innych państwach członkowskich stosuje się wyłącznie do certyfikatów wydanych personelowi zgodnie z art. 5 oraz przedsiębiorstwom zgodnie z art. 8.

2.   Państwa członkowskie mogą zażądać od posiadaczy certyfikatów wydanych w innym państwie członkowskim dostarczenia tłumaczenia certyfikatu na inny język urzędowy Wspólnoty.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Zob. s. 28 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(3)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją Komisji 2007/540/WE (Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 35).


ZAŁĄCZNIK

Minimalne wymagania w zakresie umiejętności i wiedzy sprawdzanych przez jednostki oceniające

Egzamin, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i art. 11 ust. 2, obejmuje:

a)

egzamin teoretyczny, składający się z jednego lub większej liczby pytań z zakresu umiejętności i wiedzy, oznaczony w kolumnie „Rodzaj egzaminu” symbolem (T);

b)

egzamin praktyczny, podczas którego wnioskodawca musi wykonać odpowiednie zadanie przy użyciu stosownych materiałów, narzędzi i wyposażenia, oznaczony w kolumnie „Rodzaj egzaminu” symbolem (P).


Minimalna wiedza i umiejętności

Rodzaj egzaminu

1.

Podstawowa wiedza w zakresie odnośnych zagadnień dotyczących środowiska (zmiany klimatu, protokół z Kioto, współczynnik ocieplenia globalnego (GWP))

T

2.

Podstawowa znajomość odnośnych norm technicznych

T

3.

Podstawowa znajomość odnośnych przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 oraz odnośnych rozporządzeń wykonujących przepisy rozporządzenia (WE) nr 842/2006

T

4.

Ugruntowana wiedza w zakresie różnych rodzajów dostępnego na rynku wyposażenia przeciwpożarowego zawierającego fluorowane gazy cieplarniane

T

5.

Ugruntowana wiedza w zakresie różnych rodzajów zaworów, mechanizmów uruchamiania, bezpiecznej obsługi i zapobiegania uwolnieniu i wyciekom.

T

6.

Ugruntowana wiedza w zakresie wyposażenia i narzędzi koniecznych w celu bezpiecznego obchodzenia się z substancjami i bezpiecznych metod pracy

T

7.

Umiejętność instalacji w systemie ochrony przeciwpożarowej zbiorników przeznaczonych do przechowywania fluorowanych gazów cieplarnianych

P

8.

Znajomość prawidłowego postępowania przy przemieszczaniu zbiorników zawierających fluorowane gazy cieplarniane

T

9.

Umiejętność weryfikacji dokumentacji dotyczącej systemu przed dokonaniem kontroli szczelności oraz umiejętność określenia istotnych informacji dotyczących wszelkich powtarzających się kwestii lub problematycznych obszarów, na które należy zwrócić uwagę

T

10.

Umiejętność dokonania oględzin i manualnej kontroli systemu pod kątem szczelności zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1497/2007 z dnia 18 grudnia 2007 r. ustanawiającym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady standardowe wymogi w zakresie kontroli szczelności w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane (1)

P

11.

Wiedza w zakresie bezpiecznych dla środowiska metod odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z systemów ochrony przeciwpożarowej oraz napełniania tych systemów fluorowanymi gazami cieplarnianymi

T


(1)  Dz.U. L 333 z 19.12.2007, s. 4.


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/17


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 305/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu spełnienia wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 należy ustanowić przepisy dotyczące kwalifikacji personelu wykonującego prace przy urządzeniach zawierających fluorowane gazy cieplarniane, w wyniku których może powstać wyciek.

(2)

Personel, który nie posiada jeszcze certyfikatu, lecz uczestniczy w szkoleniu w celu jego uzyskania, powinien mieć możliwość wykonywania, w określonym czasie, czynności wymagających posiadania takiego certyfikatu, aby zdobyć praktyczne umiejętności niezbędne do egzaminu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu.

(3)

Niektóre państwa członkowskie nie posiadają obecnie systemu kwalifikacji lub certyfikacji. W związku z tym należy przewidzieć określony czas na uzyskanie certyfikatów przez personel.

(4)

Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administracyjnym, należy umożliwić tworzenie systemu certyfikacji na podstawie istniejących systemów zdobywania kwalifikacji, pod warunkiem że zakres wiedzy i umiejętności oraz odpowiedni system kwalifikacji odpowiadają minimalnym wymaganiom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu.

(5)

Podmioty wytwarzające lub obsługujące rozdzielnice wysokiego napięcia mogą być wyznaczane jako jednostki oceniające i/lub certyfikujące, pod warunkiem że spełniają odpowiednie wymagania.

(6)

Egzamin jest skutecznym środkiem sprawdzania zdolności kandydata do prawidłowego wykonywania czynności, które mogą bezpośrednio lub pośrednio spowodować wyciek.

(7)

Urzędowo wyznaczone jednostki oceniające i certyfikujące powinny zapewniać zgodność z minimalnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w ten sposób przyczyniać się do skutecznego i sprawnego wzajemnego uznawania certyfikatów na terenie całej Wspólnoty.

(8)

Informacje na temat systemów certyfikacji, w ramach których wydawane są certyfikaty objęte wzajemnym uznawaniem powinny być przedstawiane Komisji w formie określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającym, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich (2).

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia minimalne wymagania dotyczące certyfikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia oraz warunki wzajemnego uznawania certyfikatów wydawanych zgodnie z tymi wymaganiami.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia „rozdzielnice wysokiego napięcia” oznaczają aparaturę rozdzielczą oraz aparaturę rozdzielczą wraz z przyłączonymi urządzeniami sterowniczymi, pomiarowymi, zabezpieczeniowymi i regulacyjnymi, a także zespół takiej aparatury i urządzeń wraz ze wzajemnymi połączeniami, osprzętem, obudową i elementami pomocniczymi, które są przeznaczone do wykorzystywania związanego z wytwarzaniem, przesyłem, rozdziałem i przetwarzaniem energii elektrycznej o napięciu znamionowym powyżej 1 000 V.

Artykuł 3

Certyfikacja personelu

1.   Personel wykonujący czynności, o których mowa w art. 1, posiada certyfikat, o którym mowa w art. 4.

2.   Przepis ust. 1 nie ma zastosowania przez maksymalny okres jednego roku w stosunku do personelu uczestniczącego w szkoleniu w celu uzyskania certyfikatu, pod warunkiem że wykonuje dane czynności pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat.

3.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1, przez okres nie dłuższy niż do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w stosunku do personelu wykonującego czynności przewidziane w art. 1 niniejszego rozporządzenia do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 842/2006.

Do celów wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 personel taki uważa się za certyfikowany w odniesieniu do danych czynności w okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 4

Wydawanie certyfikatów personelowi

1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 5, wydaje certyfikat personelowi, który zdał egzamin teoretyczny i praktyczny zorganizowany przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 6, obejmujący minimalny zakres umiejętności i wiedzy określony w załączniku.

2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki certyfikującej, imię i nazwisko posiadacza w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

b)

czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu;

c)

datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

3.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu obejmuje minimalny zakres umiejętności i wiedzy podany w załączniku oraz spełnia wymagania art. 5 i 6, lecz odpowiednie zaświadczenie nie zawiera informacji określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 5, może wydać certyfikat posiadaczowi takich kwalifikacji bez ponownego egzaminowania.

4.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu spełnia wymagania określone w art. 5 i 6 oraz częściowo obejmuje minimalny zakres umiejętności określony w załączniku, jednostka certyfikująca może wydać certyfikat pod warunkiem zdania przez wnioskodawcę, zorganizowanego przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 6, dodatkowego egzaminu z umiejętności i wiedzy, które nie podlegają istniejącemu systemowi certyfikacji.

Artykuł 5

Jednostka certyfikująca

1.   Jednostka certyfikująca uprawniona do wydawania certyfikatów personelowi wykonującemu czynności, o których mowa w art. 1, jest ustanawiana na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych albo wyznaczana przez właściwy organ państwa członkowskiego bądź przez inne uprawnione organy.

Jednostka certyfikująca wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Jednostka certyfikująca ustanawia i stosuje procedury wydawania, zawieszania i wycofywania certyfikatów.

3.   Jednostka certyfikująca prowadzi rejestry umożliwiające sprawdzenie statusu osoby posiadającej certyfikat. Rejestry dowodzą, że procedura certyfikacji przebiegła prawidłowo. Rejestry te przechowuje się przez co najmniej 5 lat.

Artykuł 6

Jednostka oceniająca

1.   Jednostka oceniająca, wyznaczona przez właściwy organ państwa członkowskiego lub inne organy do tego uprawnione, organizuje egzaminy dla personelu, o którym mowa w art. 1. Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 5, może również wykonywać zadania jednostki oceniającej.

Jednostka oceniająca wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Egzaminy są planowane i organizowane w taki sposób, by obejmowały minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku.

3.   Jednostka oceniająca przyjmuje procedury w zakresie sprawozdawczości i prowadzi rejestry z dokumentacją dotyczącą jednostkowych i łącznych wyników oceny.

4.   Jednostka oceniająca dba o to, by egzaminatorzy wyznaczeni do przeprowadzenia testu należycie znali odpowiednie metody egzaminowania i dokumentację egzaminacyjną oraz by posiadali właściwe kompetencje w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu. Zapewnia również konieczne wyposażenie, narzędzia i materiały na egzamin praktyczny.

Artykuł 7

Powiadamianie

1.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie podają Komisji nazwy i dane teleadresowe jednostek certyfikujących personel, podlegających przepisom art. 5, oraz nazwy certyfikatów dla personelu spełniającego wymagania art. 4, zgodnie ze wzorem ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 308/2008.

2.   Państwa członkowskie dokonują aktualizacji powiadomień dokonywanych na podstawie ust. 1, uwzględniając nowe istotne informacje, i bezzwłocznie przekazują je Komisji.

Artykuł 8

Warunki wzajemnego uznawania

1.   Wzajemne uznawanie certyfikatów wydanych w innych państwach członkowskich stosuje się do certyfikatów wydanych zgodnie z art. 4.

2.   Państwa członkowskie mogą zażądać od posiadaczy certyfikatów wydanych w innym państwie członkowskim dostarczenia ich tłumaczenia na inny język urzędowy Wspólnoty.

Artykuł 9

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Zob. s. 28 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(3)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją Komisji 2007/540/WE (Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 35).


ZAŁĄCZNIK

Minimalne wymagania w zakresie umiejętności i wiedzy sprawdzanych przez jednostki oceniające

Egzamin, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2, obejmuje:

a)

egzamin teoretyczny, składający się z jednego lub większej liczby pytań z zakresu umiejętności i wiedzy, oznaczony w kolumnie „Rodzaj egzaminu” symbolem (T);

b)

egzamin praktyczny, podczas którego wnioskodawca musi wykonać odpowiednie zadanie przy użyciu stosownych materiałów, narzędzi i wyposażenia, oznaczony w kolumnie „Rodzaj egzaminu” symbolem (P).


Nr

Minimalny zakres wiedzy i umiejętności

Rodzaj egzaminu

1

Podstawowa wiedza w zakresie istotnych zagadnień dotyczących środowiska (zmiany klimatu, protokół z Kioto, współczynnik ocieplenia globalnego (GPW)), znajomość odnośnych przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 oraz odnośnych rozporządzeń wykonujących przepisy rozporządzenia (WE) nr 842/2006

T

2

Właściwości fizyczne, chemiczne i środowiskowe SF6

T

3

Stosowanie SF6 w urządzeniach elektroenergetycznych (izolacja i gaszenie łuku elektrycznego)

T

4

Jakość SF6 zgodnie z odpowiednimi normami technicznymi (1)

T

5

Podstawowa znajomość konstrukcji sprzętu elektroenergetycznego

T

6

Sprawdzanie jakości SF6

P

7

Odzysk SF6 i mieszanek gazowych z SF6 oraz oczyszczanie SF6

P

8

Przechowywanie i transport SF6

T

9

Obsługa urządzeń służących do odzysku SF6

P

10

Wiercenie niepowodujące wycieku gazu (w razie potrzeby)

P

11

Ponowne wykorzystanie SF6 i różne sposoby ponownego wykorzystania

T

12

Praca z otwartą komorą na SF6

P

13

Neutralizacja produktów rozpadu SF6

T

14

Obowiązki kontrolowania SF6 i prowadzenia dokumentacji wynikające z ustawodawstwa krajowego lub prawodawstwa wspólnotowego lub też umów międzynarodowych

T


(1)  Np. IEC 60376 i IEC 60480.


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 306/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

ustanawiające na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu spełnienia wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 należy ustanowić przepisy dotyczące kwalifikacji personelu wykonującego prace przy urządzeniach zawierających fluorowane gazy cieplarniane, w wyniku których może powstać wyciek.

(2)

Personel, który nie posiada jeszcze certyfikatu, lecz uczestniczy w szkoleniu w celu jego uzyskania, powinien mieć możliwość wykonywania, w określonym czasie, czynności wymagających posiadania takiego certyfikatu, aby zdobyć praktyczne umiejętności niezbędne do egzaminu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego certyfikatu.

(3)

Niektóre państwa członkowskie nie posiadają obecnie systemu kwalifikacji lub certyfikacji. W związku z tym należy przewidzieć określony czas na uzyskanie certyfikatów przez personel.

(4)

Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administracyjnym, należy umożliwić tworzenie systemu certyfikacji na podstawie istniejących systemów zdobywania kwalifikacji, pod warunkiem że zakres wiedzy i umiejętności oraz odpowiedni system kwalifikacji odpowiadają minimalnym wymaganiom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu.

(5)

Podmioty wytwarzające lub obsługujące urządzenia zawierające rozpuszczalniki na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych mogą być wyznaczane jako jednostki oceniające i/lub certyfikujące, pod warunkiem że spełniają odpowiednie wymagania.

(6)

Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administracyjnym, państwo członkowskie, w którym nie stosuje się obecnie rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych, może nie ustanawiać pełnego systemu certyfikacji, pod warunkiem że dokona niezbędnych ustaleń, które zapewnią możliwość bezzwłocznego wydawania certyfikatów w razie zaistnienia takiej potrzeby w przyszłości, a tym samym nie będzie stwarzać nieuzasadnionych barier utrudniających wejście na rynek.

(7)

Egzamin jest skutecznym środkiem sprawdzania zdolności kandydata do prawidłowego wykonywania czynności, które mogą bezpośrednio lub pośrednio spowodować wyciek.

(8)

Urzędowo wyznaczone jednostki oceniające i certyfikujące powinny zapewniać zgodność z minimalnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w ten sposób przyczyniać się do skutecznego i sprawnego wzajemnego uznawania certyfikatów na terenie całej Wspólnoty.

(9)

Informacje na temat systemów certyfikacji, w ramach których wydawane są certyfikaty objęte wzajemnym uznawaniem, powinny być przedstawiane Komisji w formie określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającym, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich (2).

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia minimalne wymagania dotyczące certyfikacji personelu dokonującego odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń oraz warunki wzajemnego uznawania certyfikatów wydawanych zgodnie z tymi wymaganiami.

Artykuł 2

Certyfikacja personelu

1.   Personel wykonujący czynność, o której mowa w art. 1, posiada certyfikat, o którym mowa w art. 4.

2.   Przepis ust. 1 nie ma zastosowania przez maksymalny okres jednego roku w stosunku do personelu uczestniczącego w szkoleniu w celu uzyskania certyfikatu, pod warunkiem że wykonuje dane czynności pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat.

3.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1, przez okres nie dłuższy niż do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, w stosunku do personelu wykonującego czynności przewidziane w art. 1 niniejszego rozporządzenia do dnia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

Do celów wymagań rozporządzenia (WE) nr 842/2006 personel taki uważa się za certyfikowany w odniesieniu do danych czynności w okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 3

Wydawanie certyfikatów personelowi

1.   Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 4, wydaje certyfikat personelowi, który zdał egzamin teoretyczny i praktyczny zorganizowany przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 5, obejmujący minimalny zakres umiejętności i wiedzy określony w załączniku.

2.   Certyfikat zawiera przynajmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki certyfikującej, imię i nazwisko posiadacza certyfikatu w pełnym brzmieniu, numer certyfikatu oraz, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia;

b)

czynności, do wykonywania których uprawniony jest posiadacz certyfikatu;

c)

datę wydania i podpis wydającego certyfikat.

3.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu obejmuje minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku, oraz spełnia wymagania art. 4 i 5, lecz odpowiednie zaświadczenie nie zawiera informacji określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 4, może wydać certyfikat posiadaczowi takich kwalifikacji bez ponownego egzaminowania.

4.   W przypadku gdy istniejący system certyfikacji na podstawie egzaminu spełnia wymagania art. 4 i 5 oraz częściowo obejmuje minimalny zakres umiejętności określony w załączniku, jednostka certyfikująca może wydać certyfikat pod warunkiem zdania przez wnioskodawcę zorganizowanego przez jednostkę oceniającą, o której mowa w art. 5, dodatkowego egzaminu z umiejętności i wiedzy, które nie podlegają istniejącemu systemowi certyfikacji.

Artykuł 4

Jednostka certyfikująca

1.   Jednostka certyfikująca uprawniona do wydawania certyfikatów personelowi wykonującemu czynności, o których mowa w art. 1, jest ustanawiana na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych albo wyznaczana przez właściwy organ państwa członkowskiego bądź przez inne uprawnione organy.

Jednostka certyfikująca wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Jednostka certyfikująca ustanawia i stosuje procedury wydawania, zawieszania i cofania certyfikatów.

3.   Jednostka certyfikująca prowadzi rejestry umożliwiające sprawdzenie statusu osoby posiadającej certyfikat. Rejestry dowodzą, że procedura certyfikacji przebiegła prawidłowo. Rejestry te przechowuje się przez co najmniej 5 lat.

Artykuł 5

Jednostka oceniająca

1.   Jednostka oceniająca, wyznaczona przez właściwy organ państwa członkowskiego lub inne organy do tego uprawnione, organizuje egzaminy dla personelu, o którym mowa w art. 1. Jednostka certyfikująca, o której mowa w art. 4, może również wykonywać zadania jednostki oceniającej.

Jednostka oceniająca wykonuje swoje zadania w sposób bezstronny.

2.   Egzaminy są planowane i organizowane w taki sposób, by obejmowały minimalny zakres umiejętności i wiedzy, określony w załączniku.

3.   Jednostka oceniająca przyjmuje procedury w zakresie sprawozdawczości i prowadzi rejestry z dokumentacją dotyczącą jednostkowych i łącznych wyników oceny.

4.   Jednostka oceniająca dba o to, by egzaminatorzy wyznaczeni do przeprowadzenia testu należycie znali odpowiednie metody egzaminowania i dokumentację egzaminacyjną oraz by posiadali właściwe kompetencje w dziedzinie będącej przedmiotem egzaminu. Zapewnia również konieczne wyposażenie, narzędzia i materiały na egzamin praktyczny.

Artykuł 6

Powiadamianie

1.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie podają Komisji nazwy i dane teleadresowe jednostek certyfikujących personel, podlegających przepisom art. 4, oraz nazwy certyfikatów dla personelu spełniającego wymagania art. 3, zgodnie ze wzorem ustanowionym w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 308/2008.

2.   Jeżeli w państwie członkowskim nie stosuje się rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych, dane państwo członkowskie może zdecydować o niewyznaczaniu jednostki certyfikującej i/lub jednostki oceniającej, o których mowa w art. 4 i 5, zanim zaistnieje tam w przyszłości potrzeba takiej certyfikacji. W takim przypadku dane państwo członkowskie dokonuje niezbędnych ustaleń w zakresie prawa krajowego, które zapewnią możliwość bezzwłocznego wydawania certyfikatów w razie zaistnienia takiej potrzeby w przyszłości.

Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zamiarze stosowania niniejszego ustępu i ustaleniach dokonanych w celu uzyskania zgodności z nim. W takim przypadku ust. 1 nie ma zastosowania.

3.   Państwa członkowskie dokonują aktualizacji powiadomień dokonywanych na podstawie ust. 1, uwzględniając nowe istotne informacje, i bezzwłocznie przekazują je Komisji.

Artykuł 7

Warunki wzajemnego uznawania

1.   Wzajemne uznawanie certyfikatów wydanych w innych państwach członkowskich stosuje się do certyfikatów wydanych zgodnie z art. 3.

2.   Państwa członkowskie mogą zażądać od posiadaczy certyfikatów wydanych w innym państwie członkowskim dostarczenia tłumaczenia certyfikatu na inny język urzędowy Wspólnoty.

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Zob. s. 28 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(3)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją Komisji 2007/540/WE (Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 35).


ZAŁĄCZNIK

Minimalne wymagania w zakresie umiejętności i wiedzy sprawdzanych przez jednostki oceniające

Egzamin, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 2, obejmuje:

a)

egzamin teoretyczny, składający się z jednego lub większej liczby pytań z zakresu umiejętności i wiedzy, oznaczony w kolumnie „Rodzaj egzaminu” symbolem (T);

b)

egzamin praktyczny, podczas którego wnioskodawca musi wykonać odpowiednie zadanie przy użyciu stosownych materiałów, narzędzi i wyposażenia, oznaczony w kolumnie „Rodzaj egzaminu” symbolem (P).


Nr

Minimalny zakres wiedzy i umiejętności

Rodzaj egzaminu

1.

Podstawowa wiedza w zakresie istotnych zagadnień dotyczących środowiska (zmiany klimatu, protokół z Kioto, współczynnik ocieplenia globalnego (GWP)), znajomość odnośnych przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 oraz odnośnych rozporządzeń wykonujących przepisy rozporządzenia (WE) nr 842/2006

T

2.

Właściwości fizyczne, chemiczne i środowiskowe fluorowanych gazów cieplarnianych stosowanych jako rozpuszczalniki

T

3.

Stosowanie fluorowanych gazów cieplarnianych jako rozpuszczalników

T

4.

Odzysk rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych

P

5.

Przechowywanie i transport rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych

T

6.

Obsługa urządzeń do odzysku w odniesieniu do urządzeń zawierających rozpuszczalniki na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych

P


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/25


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 307/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

ustanawiające na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady minimalne wymagania w zakresie programów szkoleniowych oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu dla personelu w odniesieniu do wykorzystywanych w niektórych pojazdach silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2006/40/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. dotycząca emisji z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 70/156/EWG (2) ustanawia obowiązek stosowania systemów klimatyzacyjnych o niskim współczynniku ocieplenia globalnego w pojazdach silnikowych od 2011 r. Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 wymaga, aby w ramach krótkoterminowego środka określone zostały przepisy dotyczące odpowiednich kwalifikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z tych systemów.

(2)

Personel, który uczestniczy w szkoleniu w celu uzyskania zaświadczenia o odbytym szkoleniu, powinien mieć możliwość wykonywania, w określonym czasie, czynności omawianych w trakcie szkolenia i w odniesieniu do których wymagane jest zaświadczenie o odbytym szkoleniu, pod warunkiem że będzie nadzorowany przez personel będący już w posiadaniu takiego zaświadczenia.

(3)

Aby personel obecnie wykonujący czynności objęte niniejszym rozporządzeniem miał możliwość odbywania szkolenia i uzyskiwania zaświadczeń bez konieczności przerywania swojej aktywności zawodowej, należy przewidzieć odpowiedni okres przejściowy, w czasie którego personel przeszkolony w ramach obecnie istniejącego systemu zdobywania kwalifikacji lub posiadający odpowiednie doświadczenie zawodowe może być uznawany za odpowiednio wykwalifikowany dla celów rozporządzenia (WE) nr 842/2006.

(4)

Aby zapobiec nadmiernym obciążeniom administracyjnym, należy uznawać istniejące systemy zdobywania kwalifikacji, pod warunkiem że zakres wiedzy i umiejętności oraz odpowiedni system kwalifikacji odpowiadają minimalnym wymaganiom przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu.

(5)

Urzędowo wyznaczone jednostki wydające zaświadczenia o odbytym szkoleniu powinny zapewniać zgodność z minimalnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w ten sposób przyczyniać się do skutecznego i sprawnego wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu na terenie całej Wspólnoty.

(6)

Informacje na temat systemów, w ramach których wydawane są zaświadczenia o odbytym szkoleniu objęte wzajemnym uznawaniem, powinny być przedstawiane Komisji w formie określonej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającym, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich (3). Komisji należy przekazywać informacje dotyczące tymczasowego uznania istniejących systemów zdobywania kwalifikacji lub doświadczenia zawodowego.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa minimalne wymagania w zakresie programów szkolenia personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z systemów klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych objętych zakresem dyrektywy 2006/40/WE oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu wydanych zgodnie z tymi wymaganiami.

Artykuł 2

Szkolenie personelu

1.   Jedynie personel będący w posiadaniu zaświadczenia, o którym mowa w art. 3, jest uznawany za odpowiednio wykwalifikowany do wykonywania czynności, o której mowa w art. 1.

2.   Przepis ust. 1 nie ma zastosowania przez maksymalny okres 12 miesięcy w odniesieniu do personelu uczestniczącego w szkoleniu w celu uzyskania zaświadczenia o odbytym szkoleniu, pod warunkiem że wykonuje tę czynność pod nadzorem osoby uznanej za odpowiednio wykwalifikowaną.

3.   Państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu przepisów ust. 1 do dnia 4 lipca 2010 r. w odniesieniu do:

a)

personelu będącego w posiadaniu zaświadczenia wydanego w ramach istniejących systemów zdobywania kwalifikacji, a dotyczącego czynności, o której mowa w art. 1, zidentyfikowanego jako taki przez państwo członkowskie;

b)

personelu z doświadczeniem zawodowym w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 1, nabytym przed dniem 4 lipca 2008 r.

Personel taki jest w okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym, uznawany za odpowiednio wykwalifikowany do wykonywania czynności, o której mowa w art. 1.

Artykuł 3

Wydawanie personelowi zaświadczeń o odbytym szkoleniu

1.   Jednostka wydająca zaświadczenia jest ustanawiana na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych albo wyznaczana przez właściwy organ państwa członkowskiego, bądź przez inne uprawnione organy.

2.   Jednostka wydająca zaświadczenia, o której mowa w ust. 1, wydaje zaświadczenia o odbytym szkoleniu personelowi, który ukończył szkolenie obejmujące minimalny zakres umiejętności i wiedzy określony w załączniku.

3.   Zaświadczenie o odbytym szkoleniu zawiera co najmniej następujące informacje:

a)

nazwę jednostki wydającej zaświadczenie, imię i nazwisko posiadacza w pełnym brzmieniu oraz numer rejestracyjny;

b)

czynność, do wykonywania której uprawniony jest posiadacz zaświadczenia o odbytym szkoleniu;

c)

datę wydania i podpis wydającego zaświadczenie.

4.   W przypadku gdy dotychczas odbyte szkolenie obejmuje minimalny zakres umiejętności i wiedzy określony w załączniku, lecz odpowiednie zaświadczenie nie zawiera informacji określonych w ust. 3 niniejszego artykułu, jednostka wydająca zaświadczenia, o której mowa w ust. 1, może wydać zaświadczenie o odbytym szkoleniu osobie wykwalifikowanej bez konieczności ponownego odbycia szkolenia.

Artykuł 4

Powiadamianie

1.   Do dnia 4 lipca 2008 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zamiarze stosowania przepisów art. 2 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) lub b), określając istniejące systemy zdobywania kwalifikacji lub warunki uwzględniające zdobyte doświadczenie zawodowe, na podstawie których można uznać personel za odpowiednio wykwalifikowany.

2.   Do dnia 4 stycznia 2009 r. państwa członkowskie podają Komisji nazwy i dane teleadresowe jednostek wydających zaświadczenia określonych w art. 3 ust. 1 oraz nazwy zaświadczeń o odbytym szkoleniu, spełniających wymagania zawarte w art. 3 ust. 2 i załączniku, zgodnie ze wzorem ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 308/2008.

3.   Państwa członkowskie dokonują aktualizacji powiadomień dokonywanych na podstawie ust. 2, uwzględniając nowe istotne informacje, i bezzwłocznie przekazują je Komisji.

Artykuł 5

Warunki wzajemnego uznawania

1.   Państwa członkowskie stosują wzajemne uznawanie w stosunku do zaświadczeń o odbytym szkoleniu wydanych w innych państwach członkowskich zgodnie z art. 3.

2.   Państwa członkowskie mogą zażądać od posiadaczy zaświadczeń wydanych w innym państwie członkowskim dostarczenia tłumaczenia zaświadczenia na inny język urzędowy Wspólnoty.

Artykuł 6

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 12.

(3)  Zob. s. 28 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(4)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją Komisji 2007/540/WE (Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 35).


ZAŁĄCZNIK

Minimalne wymagania w zakresie umiejętności i wiedzy, które muszą być uwzględnione w programie szkolenia

Szkolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2, obejmuje:

a)

część teoretyczną, oznaczoną w kolumnie „Rodzaj wiedzy” literą „T”;

b)

część praktyczną, w czasie której wnioskodawca musi wykonać odpowiednie zadanie przy użyciu stosownych materiałów, narzędzi i wyposażenia, oznaczoną w kolumnie „Rodzaj wiedzy” literą „P”.


Minimalny zakres wiedzy i umiejętności

Rodzaj wiedzy

1.   

Działanie wykorzystywanych w pojazdach silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających fluorowane gazy cieplarniane, wpływ na środowisko czynników chłodniczych będących fluorowanymi gazami cieplarnianymi i odpowiednie przepisy dotyczące ochrony środowiska

1.1.

Podstawowa wiedza na temat działania systemów klimatyzacyjnych wykorzystywanych w pojazdach silnikowych

T

1.2.

Podstawowa wiedza na temat wykorzystania i właściwości fluorowanych gazów cieplarnianych stosowanych jako czynniki chłodnicze w systemach klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych, wpływ emisji tych gazów na środowisko (rząd wielkości ich współczynnika ocieplenia globalnego w kontekście zmian klimatu)

T

1.3.

Podstawowa wiedza na temat stosownych przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 i dyrektywy 2006/40/WE

T

2.   

Przyjazne dla środowiska odzyskiwanie fluorowanych gazów cieplarnianych

2.1.

Znajomość powszechnie stosowanych procedur odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych

T

2.2.

Postępowanie z butlą zawierającą czynnik chłodniczy

P

2.3.

Podłączanie zestawu do odzysku czynnika chłodniczego do króćców serwisowych stosowanego w pojeździe silnikowym systemu klimatyzacyjnego zawierającego fluorowane gazy cieplarniane i odłączanie go od nich

P

2.4.

Obsługa zestawu do odzysku czynnika chłodniczego

P


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/28


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 308/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

określające, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Powiadomienie powinno obejmować niezbędne informacje, które są wymagane do potwierdzenia autentyczności certyfikatów lub zaświadczeń zgodnych z minimalnymi wymaganiami i warunkami ich wzajemnego uznawania ustanowionymi przez Komisję, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006.

(2)

Komisja przyjęła minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu. Komisja przyjęła, w szczególności, rozporządzenie Komisji (WE) nr 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania dotyczące certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane (2); rozporządzenie Komisji (WE) nr 304/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania dotyczące certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane (3); rozporządzenie Komisji (WE) nr 305/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia (4); rozporządzenie Komisji (WE) nr 306/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń (5); oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 307/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiające, na mocy rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, minimalne wymagania w zakresie programów szkoleniowych oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu dla personelu w odniesieniu do wykorzystywanych w niektórych pojazdach silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane (6).

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (7),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do celów powiadomień, o których mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, państwa członkowskie stosują następujące formularze:

1)

w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła – formularz powiadomienia określony w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

2)

w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic – formularz powiadomienia określony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

3)

w odniesieniu do rozdzielnic wysokiego napięcia – formularz powiadomienia określony w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

4)

w odniesieniu do urządzeń zawierających rozpuszczalniki na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych – formularz powiadomienia określony w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;

5)

w odniesieniu do systemów klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych – formularz powiadomienia określony w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 161 z 14.6.2006, s. 1.

(2)  Zob. s. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(3)  Zob. s. 12 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(4)  Zob. s. 17 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(5)  Zob. s. 21 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(6)  Zob. s. 25 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(7)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione decyzją Komisji 2007/540/WE (Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 35).


ZAŁĄCZNIK I

STACJONARNE URZĄDZENIA CHŁODNICZE, KLIMATYZACYJNE ORAZ POMPY CIEPŁA

POWIADOMIENIE

W SPRAWIE USTANOWIENIA LUB DOSTOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE WYMAGAŃ W ZAKRESIE SZKOLEŃ I CERTYFIKACJI DOTYCZĄCYCH PRZEDSIĘBIORSTW I PERSONELU WYKONUJĄCYCH CZYNNOŚCI OBJĘTE ART. 5 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 842/2006 W SPRAWIE NIEKTÓRYCH FLUOROWANYCH GAZÓW CIEPLARNIANYCH

INFORMACJE OGÓLNE

a)

Państwo członkowskie

 

b)

Organ powiadamiający

 

c)

Data powiadomienia

 

CZĘŚĆ A

Personel

Poniższy(-e) system(-y) certyfikacji personelu, który instaluje, konserwuje lub serwisuje stacjonarne urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne oraz pompy ciepła zawierające niektóre fluorowane gazy cieplarniane, kontroluje szczelność tych urządzeń oraz dokonuje odzysku niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych z tych urządzeń, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 5 i 13 rozporządzenia (WE) nr 303/2008 (1).

Nazwa certyfikatu

Jednostka certyfikująca personel (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CZĘŚĆ B

Przedsiębiorstwa

Poniższy(-e) system(-y) certyfikacji przedsiębiorstw, które instalują, konserwują lub serwisują stacjonarne urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne oraz pompy ciepła zawierające niektóre fluorowane gazy cieplarniane, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 8 i 13 rozporządzenia (WE) nr 303/2008.

Nazwa certyfikatu

Jednostka certyfikująca przedsiębiorstwo (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 


(1)  Dz.U. L 92 z 3.4.2008, s. 3.


ZAŁĄCZNIK II

STACJONARNE SYSTEMY OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ I GAŚNICE

POWIADOMIENIE

W SPRAWIE USTANOWIENIA/DOSTOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE WYMAGAŃ W ZAKRESIE SZKOLEŃ I CERTYFIKACJI DOTYCZĄCYCH PRZEDSIĘBIORSTW I PERSONELU WYKONUJĄCYCH CZYNNOŚCI OBJĘTE ART. 5 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 842/2006 W SPRAWIE NIEKTÓRYCH FLUOROWANYCH GAZÓW CIEPLARNIANYCH

INFORMACJE OGOLNE

a)

Państwo członkowskie

 

b)

Organ powiadamiający

 

c)

Data powiadomienia

 

CZĘŚĆ A

Personel

Poniższy(-e) system(-y) certyfikacji personelu, który instaluje, konserwuje lub serwisuje stacjonarne systemy ochrony przeciwpożarowej zawierające niektóre fluorowane gazy cieplarniane, lub kontroluje szczelność stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej oraz dokonuje odzysku niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych ze stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 5 i 13 rozporządzenia (WE) nr 304/2008 (1).

Nazwa certyfikatu

Jednostka certyfikująca personel (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CZĘŚĆ B

Przedsiębiorstwa

Poniższy(-e) system(-y) certyfikacji przedsiębiorstw, które instalują, konserwują lub serwisują stacjonarne systemy ochrony przeciwpożarowej zawierające niektóre fluorowane gazy cieplarniane, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 8 i 13 rozporządzenia (WE) nr 304/2008.

Nazwa certyfikatu

Jednostka certyfikująca przedsiębiorstwo (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 


(1)  Dz.U. L 92 z 3.4.2008, s. 12.


ZAŁĄCZNIK III

ROZDZIELNICA WYSOKIEGO NAPIĘCIA

POWIADOMIENIE

W SPRAWIE USTANOWIENIA/DOSTOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE WYMAGAŃ W ZAKRESIE SZKOLEŃ I CERTYFIKACJI DOTYCZĄCYCH PERSONELU WYKONUJĄCEGO CZYNNOŚCI OBJĘTE ART. 5 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 842/2006 W SPRAWIE NIEKTÓRYCH FLUOROWANYCH GAZÓW CIEPLARNIANYCH

INFORMACJE OGÓLNE

a)

Państwo członkowskie

 

b)

Organ powiadamiający

 

c)

Data powiadomienia

 

Poniższy(-e) system(-y) certyfikacji personelu, który dokonuje odzysku niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 4 i 8 rozporządzenia (WE) nr. 305/2008 (1).

Nazwa certyfikatu

Jednostka certyfikująca personel (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


(1)  Dz.U. L 92 z 3.4.2008, s. 17.


ZAŁĄCZNIK IV

URZĄDZENIA ZAWIERAJĄCE ROZPUSZCZALNIKI NA BAZIE FLUOROWANYCH GAZÓW CIEPLARNIANYCH

POWIADOMIENIE

W SPRAWIE USTANOWIENIA/DOSTOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE WYMAGAŃ W ZAKRESIE SZKOLEŃ I CERTYFIKACJI DOTYCZĄCYCH PERSONELU WYKONUJĄCEGO CZYNNOŚCI OBJĘTE ART. 5 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 842/2006 W SPRAWIE NIEKTÓRYCH FLUOROWANYCH GAZÓW CIEPLARNIANYCH

INFORMACJE OGÓLNE

a)

Państwo członkowskie

 

b)

Organ powiadamiający

 

c)

Data powiadomienia

 

Poniższy(-e) system(-y) certyfikacji personelu, który dokonuje odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 3 i 7 rozporządzenia (WE) nr 306/2008 (1).

Nazwa certyfikatu

Jednostka certyfikująca personel (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


(1)  Dz.U. L 92 z 3.4.2008, s. 21.


ZAŁĄCZNIK V

SYSTEMY KLIMATYZACJI W POJAZDACH SILNIKOWYCH

POWIADOMIENIE

W SPRAWIE USTANOWIENIA/DOSTOSOWANIA PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE WYMAGAŃ W ZAKRESIE SZKOLEŃ I KWALIFIKACJI DOTYCZĄCYCH PERSONELU WYKONUJĄCEGO CZYNNOŚCI OBJĘTE ART. 5 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 842/2006 W SPRAWIE NIEKTÓRYCH FLUOROWANYCH GAZÓW CIEPLARNIANYCH

INFORMACJE OGÓLNE

a)

Państwo członkowskie

 

b)

Organ powiadamiający

 

c)

Data powiadomienia

 

Poniższy(-e) system(-y) szkoleń personelu, który dokonuje odzysku niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych z systemów klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych, jest (są) zgodny(-e) z minimalnymi wymaganiami i warunkami wzajemnego uznawania wskazanymi w art. 2 ust. 1 i w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 307/2008 (1).

Nazwa zaświadczenia

Jednostka wydająca zaświadczenia dla personelu (nazwa i dane teleadresowe)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


(1)  Dz.U. L 92 z 3.4.2008, s. 25.


3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/35


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 309/2008

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Isle of Man Manx Loaghtan Lamb (ChNP)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz na podstawie art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia wniosek Zjednoczonego Królestwa o rejestrację nazwy „Isle of Man Manx Loaghtan Lamb” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Włochy zgłosiły sprzeciw wobec przedmiotowej rejestracji, powołując się w szczególności na powód sprzeciwu wymieniony w art. 7 ust. 3 lit. a) wspomnianego rozporządzenia, mianowicie niespełnienie wymogów, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.

(3)

Pismem z dnia 1 czerwca 2007 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji.

(4)

Zjednoczone Królestwo i Włochy osiągnęły porozumienie, zgłoszone Komisji pismem z dnia 4 grudnia 2007 r.

(5)

Zgodnie z tym porozumieniem Włochy uznały informacje dostarczone przez Zjednoczone Królestwo za zadowalające i w konsekwencji wycofały sprzeciw.

(6)

Porozumienie osiągnięte między zainteresowanymi stronami nie wymaga zmiany informacji opublikowanych zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. W związku z tym nazwę „Isle of Man Manx Loaghtan Lamb” należy zarejestrować zgodnie z art. 7 ust. 4 wymienionego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1).

(2)  Dz.U. C 3 z 6.1.2006, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

Klasa 1.1–

Mięso świeże (i podroby)

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Isle of Man Manx Loaghtan Lamb (CHNP)


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/37


DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 marca 2008 r.

w sprawie szczepień interwencyjnych przeciwko nisko zjadliwej grypie ptaków u kaczek krzyżówek w Portugalii oraz niektórych środków ograniczających przemieszczanie tego drobiu i pochodzących od niego produktów

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1077)

(Jedynie tekst w języku portugalskim jest autentyczny)

(2008/285/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylającą dyrektywę 92/40/EWG (1), w szczególności jej art. 54 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2005/94/WE wyznacza minimalne środki kontroli, jakie należy zastosować w przypadku wystąpienia ogniska grypy ptaków u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli.

(2)

Od września 2007 r. ogniska nisko zjadliwej grypy ptaków występowały w niektórych gospodarstwach drobiarskich w środkowo-zachodniej części Portugalii, w szczególności w gospodarstwach hodujących drób w celu odnowy populacji zwierzyny łownej. Portugalia podjęła środki zgodnie z dyrektywą Rady 2005/94/WE w celu kontroli rozprzestrzeniania się tej choroby.

(3)

Portugalia przeprowadziła ocenę ryzyka i stwierdziła, że gospodarstwa hodujące kaczki krzyżówki (Anas platyrhynchos) w celu odnowy populacji zwierzyny łownej („kaczki krzyżówki”) są w większym stopniu narażone na wystąpienie zakażenia wirusami grypy ptaków, w szczególności poprzez kontakt z dzikim ptactwem, oraz że istnieje znaczne i bezpośrednie zagrożenie rozprzestrzeniania się grypy ptaków.

(4)

Systemy wczesnego wykrywania oraz środki bezpieczeństwa biologicznego zastosowano w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia grypy ptaków na stada drobiu na obszarach Portugalii, określonych przez to państwo członkowskie jako obszary wysokiego ryzyka, zgodnie z decyzją Komisji 2005/734/WE z dnia 19 października 2005 r. ustanawiającą środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wysoce zjadliwej grypy ptaków spowodowanej przez wirus grypy A podtypu H5N1 z ptaków dziko żyjących na drób i inne ptaki żyjące w niewoli oraz przewidującej system wczesnego wykrywania na obszarach szczególnego ryzyka (2).

(5)

W odniesieniu do handlu drobiem przeznaczonym do odnowy populacji zwierzyny łownej Portugalia podjęła dodatkowe środki zgodnie z decyzją Komisji 2006/605/WE z dnia 6 września 2006 r. w sprawie niektórych środków ochronnych w odniesieniu do handlu wewnątrzwspólnotowego drobiem przeznaczonym do odnowy populacji zwierzyny łownej (3).

(6)

W piśmie z dnia 25 stycznia 2008 r. Portugalia przekazała Komisji do zatwierdzenia plan szczepień interwencyjnych, a wersja poprawiona tego planu została przekazana 31 stycznia 2008 r.

(7)

Zgodnie z tym planem szczepień interwencyjnych Portugalia zamierza wprowadzić szczepienia interwencyjne w jednym gospodarstwie w regionie Lisboa e Vale do Tejo, Ribatejo Norte, Vila Nova da Barquinha, hodującym cenne hodowlane kaczki krzyżówki i stosować szczepionkę dwuważną przeciwko wirusowi grypy ptaków podtypów H7 oraz H5 do dnia 31 lipca 2008 r.

(8)

W swoich opiniach naukowych w sprawie stosowania szczepionek w celu zwalczania grypy ptaków, sporządzonych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności w 2005 r. (4) i 2007 r. (5), panel ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt stwierdził, że szczepienia interwencyjne i zapobiegawcze przeciwko grypie ptaków są cennym narzędziem uzupełniającym środki zwalczania tej choroby.

(9)

Ponadto Komisja wspólnie z władzami Portugalii dokonała analizy przekazanego przez Portugalię planu szczepień interwencyjnych i po wprowadzeniu do niego zmian z zadowoleniem stwierdza, że jest on zgodny z odpowiednimi przepisami wspólnotowymi. Mając na uwadze sytuację epidemiologiczną w odniesieniu do nisko zjadliwej grypy ptaków w Portugalii, rodzaj gospodarstwa, w jakim mają być przeprowadzone szczepienia, oraz ograniczony zakres planu szczepień, należy zatwierdzić plan szczepień interwencyjnych przedstawiony przez Portugalię w celu uzupełnienia środków kontrolnych podjętych już przez to państwo członkowskie.

(10)

W celu przeprowadzenia przez Portugalię szczepienia interwencyjnego zezwala się jedynie na stosowanie szczepionek spełniających wymogi dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (6) lub rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (7).

(11)

Dodatkowo należy prowadzić nadzór i monitorowanie w gospodarstwie hodującym szczepione kaczki krzyżówki oraz w gospodarstwach z nieszczepionym drobiem, jak ustalono w planie szczepień interwencyjnych.

(12)

Właściwe jest także wprowadzenie pewnych ograniczeń przemieszczania szczepionych kaczek krzyżówek, ich jaj wylęgowych i kaczek krzyżówek pochodzących od szczepionego drobiu. Ze względu na niewielką liczbę kaczek krzyżówek znajdujących się w gospodarstwie, w którym mają być przeprowadzone szczepienia interwencyjne, a także ze względu na identyfikowalność i logistykę, szczepione ptaki nie powinny być przemieszczane z tego gospodarstwa.

(13)

W celu zmniejszenia skutków gospodarczych dla przedmiotowego gospodarstwa należy przewidzieć pewne odstępstwa od ograniczeń dotyczących przemieszczania kaczek krzyżówek pochodzących od szczepionych kaczek krzyżówek, ponieważ przemieszczanie ich nie stwarza szczególnego ryzyka rozprzestrzeniania się choroby, pod warunkiem że stosuje się środki nadzoru i monitorowania oraz przestrzega się szczególnych wymogów w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących handlu wewnątrzwspólnotowego.

(14)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsza decyzja ustanawia pewne środki, które mają być stosowane w Portugalii, gdzie przeprowadza się szczepienia interwencyjne kaczek krzyżówek (Anas platyrhynchos) hodowanych w celu odnowy populacji zwierzyny łownej („kaczki krzyżówki”) w gospodarstwie, w którym występuje szczególne ryzyko zakażenia grypą ptaków. Środki te obejmują pewne ograniczenia w przemieszczaniu na obszarze Portugalii i wysyłce z tego kraju szczepionych kaczek krzyżówek, ich jaj wylęgowych i kaczek krzyżówek, które od nich pochodzą.

2.   Niniejszą decyzję stosuje się bez uszczerbku dla środków ochronnych, jakie ma podjąć Portugalia zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE oraz decyzją 2006/605/WE.

Artykuł 2

Zatwierdzenie planu szczepień interwencyjnych

1.   Zatwierdza się plan szczepień interwencyjnych przeciwko nisko zjadliwej grypie ptaków w Portugalii, przekazany Komisji przez Portugalię dnia 25 stycznia 2008 r., w jego wersji poprawionej przekazanej dnia 31 stycznia 2008 r. („plan szczepień interwencyjnych”), który ma być wdrażany do dnia 31 lipca 2008 r. w gospodarstwie w regionie Lisboa e Vale do Tejo, Ribatejo Norte, Vila Nova da Barquinha.

2.   Komisja publikuje program szczepień interwencyjnych.

Artykuł 3

Warunki dotyczące wdrożenia planu szczepień interwencyjnych

1.   Portugalia zapewnia, że kaczki krzyżówki szczepione są zgodnie z planem szczepień interwencyjnych, przy użyciu inaktywowanej heterologicznej szczepionki dwuwartościowej zawierającej zarówno szczep wirusa grypy ptaków podtypu H5, jak i podtypu H7, dopuszczonej przez to państwo członkowskie zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE lub rozporządzeniem (WE) nr 726/2004.

2.   Portugalia zapewnia, że nadzór i monitorowanie w gospodarstwie hodującym zaszczepione kaczki krzyżówki oraz w gospodarstwach z nieszczepionym drobiem przeprowadza się zgodnie z planem szczepień interwencyjnych.

3.   Portugalia zapewnia, że plan szczepień interwencyjnych jest wdrażany efektywnie.

Artykuł 4

Oznakowanie i ograniczenia dotyczące przemieszczania, wysyłki oraz utylizacji szczepionych kaczek krzyżówek

Właściwy organ zapewnia, że szczepione kaczki krzyżówki w gospodarstwie określonym w art. 2 ust. 1:

a)

są indywidualnie oznakowane;

b)

nie są przemieszczane do innych gospodarstw drobiarskich w Portugalii ani nie są wysyłane do innych państw członkowskich.

Po zakończeniu ich okresu rozrodczego kaczki takie zabija się w sposób humanitarny w gospodarstwie określonym w art. 2 ust. 1, a ich tusze są bezpiecznie usuwane.

Artykuł 5

Ograniczenia w przemieszczaniu i wysyłce jaj wylęgowych pochodzących z gospodarstwa określonego w art. 2 ust. 1

Właściwy organ zapewnia, że jaja wylęgowe pochodzące od kaczek krzyżówek w gospodarstwie określonym w art. 2 ust. 1 mogą być przemieszczane wyłącznie do wylęgarni znajdującej się w Portugalii i nie mogą być wysyłane do innych państw członkowskich.

Artykuł 6

Ograniczenia dotyczące przemieszczania i wysyłki kaczek krzyżówek pochodzących od szczepionych kaczek krzyżówek

1.   Właściwy organ zapewnia, że kaczki krzyżówki pochodzące od szczepionych kaczek krzyżówek po wylęgu mogą być przemieszczane wyłącznie do gospodarstwa znajdującego się w Portugalii na obszarze monitorowanym wokół gospodarstwa wymienionego w art. 2 ust. 1, jak określono w planie szczepień interwencyjnych.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i pod warunkiem, że kaczki krzyżówki pochodzące od szczepionych kaczek krzyżówek mają ponad cztery miesiące, mogą być one:

a)

wypuszczone na wolność w Portugalii; lub

b)

wysyłane do innych państw członkowskich, pod warunkiem że:

(i)

wyniki stosowania środków nadzoru i monitorowania określonych w planie szczepień interwencyjnych, w tym wyniki badań laboratoryjnych, są zadowalające; oraz

(ii)

spełnione są warunki wysyłki drobiu przeznaczonego do odnowy populacji zwierzyny łownej ustanowione w decyzji 2006/605/WE.

Artykuł 7

Świadectwa zdrowia stosowane w handlu wewnątrzwspólnotowym kaczkami krzyżówkami pochodzącymi od szczepionych kaczek krzyżówek

Portugalia gwarantuje, że świadectwa zdrowia stosowane w handlu wewnątrzwspólnotowym drobiem przeznaczonym do odnowy populacji zwierzyny łownej określonym w art. 6 ust. 2 lit. b), zawierają następujące zdanie:

„Warunki dotyczące zdrowia zwierząt z tej przesyłki są zgodne z decyzją 2008/285/WE”.

Artykuł 8

Sprawozdania

Portugalia przedstawia Komisji sprawozdanie na temat wdrażania planu szczepień interwencyjnych w ciągu miesiąca od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji, a następnie przedstawia kwartalne sprawozdania Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

Artykuł 9

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16.

(2)  Dz.U. L 274 z 20.10.2005, s. 105. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/803/WE (Dz.U. L 323 z 8.12.2007, s. 42).

(3)  Dz.U. L 246 z 8.9.2006, s. 12.

(4)  Dziennik EFSA (2005) 266, s. 1–21; Scientific Opinion on Animal health and welfare aspects of Avian Influenza.

(5)  Dziennik EFSA (2007) 489; Scientific Opinion on Vaccination against avian influenza of H5 and H7 subtypes in domestic poultry and captive birds.

(6)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/28/WE (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 58).

(7)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) n 1394/2007 (Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 121).


Sprostowania

3.4.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 92/40


Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 163/2008 z dnia 22 lutego 2008 r. dotyczącego zezwolenia na stosowanie preparatu węglanu lantanu – oktahydratu (Lantharenol) jako dodatku paszowego

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 50 z dnia 23 lutego 2008 r. )

Strona 5, załącznik, tabela, kolumna „Data ważności zezwolenia”:

zamiast:

„6 marca 2018 r.”,

powinno być:

„14 marca 2018 r.”.