ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 13

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 51
16 stycznia 2008


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 26/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 27/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. otwierające i ustalające zarządzanie niektórymi rocznymi kontyngentami taryfowymi na produkty objęte kodami CN 07141091, 07141099, 07149011 i 07149019, pochodzące z niektórych państw trzecich innych niż Tajlandia (Wersja skodyfikowana)

3

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 28/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. ustalające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 stycznia 2008 r.

15

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2008/49/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie wdrożenia systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego (IMI) pod względem ochrony danych osobowych (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 6306)  ( 1 )

18

 

 

2008/50/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 13 grudnia 2007 r. ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień konwencji z Aarhus w odniesieniu do wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych

24

 

 

2008/51/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie przydzielenia Belgii dodatkowych dni na morzu w obszarach ICES IIa (wody WE), IV oraz VIId (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 6541)

27

 

 

2008/52/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2007 r. zmieniająca decyzję Komisji 2004/452/WE określającą wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 6554)  ( 1 )

29

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 26/2008

z dnia 15 stycznia 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 stycznia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 stycznia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 15 stycznia 2008 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

142,5

MA

51,6

TN

129,8

TR

106,9

ZZ

107,7

0707 00 05

JO

187,5

MA

61,3

TR

104,9

ZZ

117,9

0709 90 70

MA

95,0

TR

128,6

ZZ

111,8

0709 90 80

EG

158,5

ZZ

158,5

0805 10 20

EG

52,6

IL

49,6

MA

65,6

TN

53,8

TR

83,3

ZA

52,9

ZZ

59,6

0805 20 10

MA

109,7

TR

101,8

ZZ

105,8

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

59,7

IL

106,1

JM

110,1

PK

42,8

TR

80,2

ZZ

79,8

0805 50 10

EG

86,2

IL

139,9

TR

120,5

ZA

54,7

ZZ

100,3

0808 10 80

CA

96,2

CN

80,7

MK

37,5

TR

118,1

US

111,8

ZA

59,7

ZZ

84,0

0808 20 50

CN

79,0

US

109,2

ZZ

94,1


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 27/2008

z dnia 15 stycznia 2008 r.

otwierające i ustalające zarządzanie niektórymi rocznymi kontyngentami taryfowymi na produkty objęte kodami CN 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 i 0714 90 19, pochodzące z niektórych państw trzecich innych niż Tajlandia

(Wersja skodyfikowana)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 (1), w szczególności jego art. 1 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2449/96 z dnia 18 grudnia 1996 r. otwierające i ustalające zarządzanie niektórymi rocznymi kontyngentami taryfowymi na produkty objęte kodami CN 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 i 0714 90 19 pochodzące z niektórych państw trzecich innych niż Tajlandia (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.

(2)

W ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) Wspólnota podjęła się otwarcia niektórych rocznych kontyngentów taryfowych na produkty objęte kodem CN 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 i 0714 90 19 pochodzące z Indonezji, z Chińskiej Republiki Ludowej (Chiny), z innych umawiających się stron WTO innych niż Tajlandia oraz z niektórych państw niebędących członkami WTO. W ramach tych kontyngentów cło jest ograniczone do 6 % ad valorem. Kontyngenty te muszą zostać otwarte na wieloletniej podstawie i zarządzane przez Komisję.

(3)

Niezbędne jest zachowanie systemu zarządzania, który gwarantuje, że jedynie produkty pochodzące z Indonezji i Chin mogą być przywożone z tytułu kontyngentów przyznanych tym krajom. W wyniku tego wydawanie pozwoleń na przywóz powinno nadal być uzależnione od przedstawienia pozwolenia na wywóz wydanego przez organy tych dwóch państw, którego wzór został przesłany Komisji. W odniesieniu do produktów pochodzących z Wietnamu, zgodnie z praktyką istniejącą od kilku lat, wnioski o pozwolenia na przywóz są uzależnione, oprócz innych przepisów, od przedstawienia świadectwa wydanego z inicjatywy kraju wywozu.

(4)

Z uwagi na fakt, że przywóz danych produktów do Wspólnoty był tradycyjnie zarządzany w oparciu o rok kalendarzowy, system ten powinien zostać zachowany.

(5)

Przywóz produktów objętych kodami CN 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 i 0714 90 19 jest uzależniony od przedstawienia pozwolenia na przywóz, którego wspólne szczegółowe zasady stosowania są ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1291/2000 (4). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2003 (5) ustala szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń w odniesieniu do zbóż i ryżu.

(6)

Zwykłe dodatkowe reguły zarządzania takimi kontyngentami, odnoszące się w szczególności do składania wniosków, wydawania pozwoleń oraz monitorowania przywozu, powinny być stosowane.

(7)

W szczególności powinno zostać potwierdzone pochodzenie produktów poprzez uzależnienie wydania pozwolenia na przywóz od przedstawienia świadectwa pochodzenia wydanego przez zainteresowane państwo. Jednakże świadectwo pochodzenia nie powinno być wymagane dla produktów pochodzących z Chin.

(8)

Ze względu na właściwe zarządzanie danymi ustaleniami dotyczącymi przywozu wnioski o pozwolenia na przywóz nie mogą obejmować ilości większej niż ta, która jest umieszczona na dokumencie poświadczającym załadunek i przesyłkę do Wspólnoty. W niektórych przypadkach maksymalna ilość na jeden wniosek również powinna zostać ustanowiona i powinno zostać zastrzeżone, że w żadnym przypadku wnioski nie mogą obejmować ilości większej niż ta, dla której zapewniono wymieniony wyżej dowód.

(9)

W przypadkach gdy ilości rzeczywiście wyładowane nieznacznie przekraczają ilość figurującą w pozwoleniu na przywóz, powinny zostać przyjęte niezbędne środki, w celu zapewnienia dopuszczenia do swobodnego obrotu tej nadwyżki w sytuacji, gdy kraj pochodzenia produktów jest w stanie zagwarantować właściwe wypełnienie formalności z tym związanych. Indonezja i Chiny wydają się być zdolne do spełnienia tego warunku.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

KONTYNGENTY

Artykuł 1

Niniejszym od dnia 1 stycznia 1997 r. otwiera się następujące roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów objętych kodami CN 0714 10 91, 0714 10 99, 0714 90 11 i 0714 90 19, na które stawka celna wynosi 6 % ad valorem:

a)

kontyngent 825 000 ton na dane produkty pochodzące z Indonezji;

b)

kontyngent 350 000 ton na dane produkty pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej (Chiny);

c)

kontyngent 145 590 ton na dane produkty pochodzące z innych państw będących członkami Światowej Organizacji Handlu (WTO), innych niż Tajlandia;

d)

kontyngent 32 000 ton na dane produkty pochodzące z innych państw niebędących członkami WTO, z którego 2 000 ton jest zarezerwowane dla przywozu produktów do spożycia przez ludzi, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 28 kilogramów, zarówno świeżych i całych, jak i mrożonych i bez skórki, nawet w plastrach.

Kontyngentom określonym w akapicie pierwszym lit. a), b) i c) nadaje się odpowiednio numery porządkowe 09.4009, 09.4010 i 09.4011.

W odniesieniu do kontyngentu określonego w akapicie pierwszym lit. d) nadaje się odpowiednio numery porządkowe 09.4021 i 09.4012 części kontyngentu zarezerwowanej dla przywozu produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2 000 ton) i drugiej części niezarezerwowanej (30 000 ton).

O ile w niniejszym rozporządzeniu nie przewidziano inaczej, zastosowanie mają przepisy rozporządzeń (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1342/2003 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (6).

Artykuł 2

W celu dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów określonych w art. 1 wnioski o pozwolenia na przywóz są składane w każdym państwie członkowskim, a wydane pozwolenia są ważne w całej Wspólnocie.

Artykuł 3

1.   Wnioski o pozwolenia na przywóz są dopuszczalne, jeśli:

a)

towarzyszy im oryginał świadectwa sporządzonego przez właściwy organ zainteresowanego państwa poświadczającego pochodzenie towaru, zgodnie ze wzorem w załączniku. Jednakże takie świadectwo nie jest wymagane przy przywozie produktów pochodzących z Chin i określonych w art. 1 akapit pierwszy lit. b);

b)

towarzyszy im dowód w postaci kopii konosamentu, poświadczającej, że towary zostały załadowane w państwie trzecim pochodzenia i są przewożone do Wspólnoty przez statek wskazany we wniosku, a w wypadku gdy państwo trzecie nie ma bezpośredniego dostępu do morza, konieczny jest również dokument międzynarodowego transportu poświadczający transport towarów z kraju pochodzenia do portu załadunku;

c)

w przypadku towarów pochodzących z Indonezji i z Chin towarzyszą im odpowiednie pozwolenia na wywóz, określone w rozdziale II, wydane przez organy tych państw, należycie wypełnione zgodnie ze wzorem z załączników II i III. Oryginały takich pozwoleń są przechowywane przez organ wydający. Jednakże gdy wnioski o pozwolenia na przywóz obejmują jedynie część ilości wskazanej w pozwoleniu na wywóz, organ wydający pozwolenie odnotowuje na oryginale ilość, dla której oryginał został użyty, oraz po opieczętowaniu zwraca oryginał zainteresowanej stronie. Jedynie ilości wskazane w sekcji 7 indonezyjskiego pozwolenia na wywóz oraz w sekcji 9 chińskiego pozwolenia na wywóz są brane pod uwagę przy wydawaniu pozwolenia na przywóz;

d)

odnoszą się do ilości, która nie przekracza ilości wskazanej w dokumentach określonych w lit. a), b) i c).

2.   Wnioski o pozwolenia na przywóz, wydane w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, objętych kodami CN 0714 10 91 i 0714 90 11, nie mogą odnosić się do ilości wyższej niż 150 ton przypadających odpowiednio na jedną zainteresowaną stronę działającą na swój własny rachunek.

ROZDZIAŁ II

POZWOLENIA NA WYWÓZ

Artykuł 4

1.   Pozwolenia na wywóz wydawane przez organy Indonezji i Chin są drukowane w języku angielskim.

2.   Oryginał oraz jego kopie są wypełniane na maszynie bądź ręcznie. W tym ostatnim przypadku należy dokonać wpisu atramentem oraz drukowanymi literami.

3.   Każde pozwolenie na wywóz zawiera wydrukowany numer serii. W najwyżej umieszczonej sekcji zawiera także numer certyfikatu. Na kopiach umieszcza się te same numery jakie figurują na oryginale.

Artykuł 5

1.   Pozwolenia na wywóz są ważne przez okres 120 dni od daty wydania. Datę wydania pozwolenia uznaje się za początek terminu jego ważności.

Pozwolenia są ważne tylko wtedy, gdy ich sekcje są należycie wypełnione i potwierdzone, jak wskazano. Ilości muszą być wskazane cyframi oraz słownie.

2.   Pozwolenia na wywóz są należycie potwierdzone wówczas, gdy figuruje na nich data wydania oraz gdy zawierają pieczęć organu wydającego oraz podpis osób upoważnionych do ich podpisywania.

ROZDZIAŁ III

POZWOLENIA NA PRZYWÓZ

Artykuł 6

Wnioski o pozwolenia na przywóz i pozwolenie zawierają:

a)

w sekcji 8 – państwo trzecie, z którego dany produkt pochodzi.

Przywóz z tego państwa jest obowiązkowy;

b)

w sekcji 24 – jedną ze wzmianek zamieszczonych w załączniku IV;

c)

w sekcji 20 – nazwę statku, na którym towary są lub były przewożone na obszar Wspólnoty, numer przedstawianego świadectwa pochodzenia, a w przypadku produktów pochodzących z Indonezji lub z Chin, odpowiednio, numer oraz datę wydania indonezyjskiego lub chińskiego pozwolenia na wywóz.

Artykuł 7

1.   W drodze odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003 zabezpieczenie w odniesieniu do pozwoleń na przywóz wynosi 20 EUR za tonę.

Jednakże w przypadku produktów pochodzących z Chin zabezpieczenie wynosi 5 EUR za tonę.

2.   Jeżeli zgodnie z art. 8 ust. 4 ilość, dla której pozwolenie jest wydawane, jest niższa od ilości, o którą wnioskowano, zabezpieczenie odpowiadające różnicy zwalnia się.

3.   Artykuł 5 ust. 1 tiret czwarte rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 nie stosuje się.

Artykuł 8

1.   Wnioski o pozwolenia są wnoszone do właściwych organów państw członkowskich w każdym tygodniu od poniedziałku do środy, do godziny 13.00.

Jednakże każdego roku pierwszy dzień składania wniosków jest pierwszym dniem roboczym stycznia.

2.   Dla produktów pochodzących z Indonezji lub z Chin wnioski o pozwolenia mogą dotyczyć przywozu, który ma być zrealizowany w następnym roku, jeśli wnioski są złożone w grudniu na podstawie pozwolenia na wywóz wydanego w danym roku przez organy indonezyjskie lub chińskie.

3.   Państwa członkowskie przekazują Komisji, następnego dnia po dniu złożenia wniosków i najpóźniej do godziny 13.00 w czwartek następujący po upływie terminu składania wniosków ustanowionym w ust. 1 akapit pierwszy, następujące informacje:

a)

ilości całkowite, w odniesieniu do których złożono wnioski o pozwolenia, według pochodzenia oraz kodu produktów;

b)

numer przedstawionego świadectwa pochodzenia oraz ilości całkowitej podane w oryginale dokumentu lub w jego odpisie;

c)

numery pozwoleń na wywóz wydanych przez władze Indonezji lub Chin i odpowiadające im ilości oraz nazwę statku.

4.   Pozwolenie na przywóz zostaje wydane czwartego dnia roboczego po dniu przekazania informacji, o których mowa w ust. 3.

5.   Pozwolenia na przywóz produktów pochodzących z Indonezji lub z Chin, w odniesieniu do których wnioski na rok następny składane są w grudniu, nie są wydawane przed pierwszym roboczym dniem w styczniu danego roku.

Artykuł 9

Z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i w drodze odstępstwa od przepisów art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 ilość dopuszczona do swobodnego obrotu nie może przekraczać ilości wskazanej w sekcjach 17 i 18 pozwolenia na przywóz; w związku z tym cyfra 0 jest wpisywana w sekcji 19 pozwoleń.

Artykuł 10

1.   W przypadku produktów pochodzących z Indonezji, jeśli zostanie stwierdzone, że ilości rzeczywiście wyładowane w danej przesyłce są wyższe od tych objętych pozwoleniem(-ami) na przywóz wydanym(-i) dla tej przesyłki, właściwe organy, które wydały dane pozwolenie(-nia), na wniosek importera powiadamiają Komisję – drogą elektroniczną – w możliwie szybkim terminie, na zasadzie jednostkowych przypadków, o numerach indonezyjskich pozwoleń) na wywóz, numerach pozwoleń na przywóz, przekroczonych ilościach oraz o nazwie statku.

Komisja kontaktuje się z organami indonezyjskimi w związku z wydaniem nowych pozwoleń na wywóz. Do czasu ich przygotowania nadwyżki nie mogą zostać dopuszczone do swobodnego obrotu, jak również nie można przedstawiać nowych pozwoleń na przywóz dla danych ilości. Nowe pozwolenia na przywóz są wydawane na warunkach ustanowionych w art. 8.

2.   Jednakże, bez względu na ust. 1, jeśli wyładowane ilości przekraczają nie więcej niż 2 % ilości objętych pozwoleniami na przywóz, odpowiadającymi pozwoleniom na wywóz udzielonym danemu statkowi, właściwe organy w państwie członkowskim, w którym nastąpi dopuszczenie do swobodnego obrotu, zezwalają, na wniosek importera, na dopuszczenie do swobodnego obrotu ilości stanowiącej nadwyżkę, jeżeli importer zapłaci cło w wysokości 6 % ad valorem oraz wpłaci zabezpieczenie w wysokości równej różnicy między pełną stawką celną a cłem zapłaconym.

Komisja po otrzymaniu informacji, określonych w ust. 1 akapit pierwszy, kontaktuje się z organami indonezyjskimi w celu wydania nowych pozwoleń na wywóz.

Zabezpieczenie zostaje zwolnione po przedstawieniu właściwym organom państwa członkowskiego, w którym następuje dopuszczenie do swobodnego obrotu, dodatkowego pozwolenia na przywóz dla danej ilości stanowiącej nadwyżkę. Wnioskowi o takie pozwolenie nie towarzyszy obowiązek złożenia zabezpieczenia, jak przewidziano w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Takie pozwolenia są wydawane zgodnie z wymogami art. 8 niniejszego rozporządzenia na podstawie przedstawienia jednego lub kilku nowych pozwoleń na wywóz wydanych przez organy indonezyjskie dla danej ilości stanowiącej nadwyżkę. Uzupełniające pozwolenie na przywóz zawiera ponadto w rubryce 20 jeden z zapisów wymienionych w załączniku V.

Zabezpieczenie jest wymagane w odniesieniu do ilości, dla których dodatkowe pozwolenie na przywóz nie zostało przedstawione w terminie czterech miesięcy, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, licząc od daty zatwierdzenia zgłoszenia o dopuszczeniu towarów do swobodnego obrotu określonego w akapicie pierwszym.

Po zatwierdzeniu i poświadczeniu dodatkowego pozwolenia na przywóz przez właściwy organ, w chwili zwolnienia zabezpieczenia pozwolenie jest możliwie szybko zwracane organowi wydającemu.

3.   Stosowanie ust. 1 i 2 może nie doprowadzić do przywozu ilości towarów przekraczającej całkowite ilości zatwierdzone dla danego roku. Jeśli w momencie wydawania dodatkowego pozwolenia na przywóz zostanie stwierdzone, że całkowita ilość została przekroczona, ilość objęta dodatkowym pozwoleniem jest odliczana od całkowitej ilości zatwierdzonej na następny rok.

Artykuł 11

Ilości produktów, do których odnosi się każde wydane pozwolenie na przywóz, są odliczane z całkowitej ilości na rok wydania tych pozwoleń.

Pozwolenia wydane na mocy niniejszego rozporządzenia są ważne w całej Wspólnocie przez 60 dni od daty ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.

Jednakże pozwolenia wydane dla produktów pochodzących z Indonezji lub z Chin są ważne do ostatniego dnia ważności pozwolenia na wywóz plus 30 dni.

Ostatni dzień ważności pozwoleń na przywóz nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia roku wydania.

Artykuł 12

Rozporządzenie (WE) nr 2449/96 zostaje uchylone.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VII.

Artykuł 13

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 stycznia 2008 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 146 z 20.6.1996, s. 1.

(2)  Dz.U. L 333 z 21.12.1996, s. 14. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1884/2006 (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 44).

(3)  Zob. załącznik VI.

(4)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2006 (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 52).

(5)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, s. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1996/2006 (Dz.U. L 398 z 30.12.2006, s. 1).

(6)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.


ZAŁĄCZNIK I

Image


ZAŁĄCZNIK II

Image


ZAŁĄCZNIK III

Image


ZAŁĄCZNIK IV

Wzmianki określone w art. 6 lit. b)

:

W języku bułgarskim

:

Мита, ограничени до 6 % ad valorem (Регламент (ЕО) № 27/2008),

:

W języku hiszpańskim

:

Derechos de aduana limitados al 6 % ad valorem [Reglamento (CE) no 27/2008],

:

W języku czeskim

:

Clo limitované 6 % ad valorem (nařízení (ES) č. 27/2008),

:

W języku duńskim

:

Toldsatsen begrænses til 6 % af værdien (Forordning (EF) nr. 27/2008),

:

W języku niemieckim

:

Beschränkung des Zolls auf 6 % des Zollwerts (Verordnung (EG) Nr. 27/2008),

:

W języku estońskim

:

Väärtuseline tollimaks piiratud 6 protsendini (määrus (EÜ) nr 27/2008),

:

W języku greckim

:

Τελωνειακός δασμός κατ’ ανώτατο όριο 6 % κατ’ αξία [Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 27/2008],

:

W języku angielskim

:

Customs duties limited to 6 % ad valorem (Regulation (EC) No 27/2008),

:

W języku francuskim

:

Droits de douane limités à 6 % ad valorem [règlement (CE) no 27/2008],

:

W języku włoskim

:

Dazi doganali limitati al 6 % ad valorem [Regolamento (CE) n. 27/2008],

:

W języku łotewskim

:

Muitas nodokļi nepārsniedz limitu 6 % ad valorem (Regula (EK) Nr. 27/2008),

:

W języku litewskim

:

Muito mokestis neviršija 6 % ad valorem (Reglamentas (EB) Nr. 27/2008),

:

W języku węgierskim

:

Mérsékelt, 6 %-os értékvám (27/2008/EK rendelet),

:

W języku maltańskim

:

Dazji doganali limitati għal 6 % ad valorem (Regolament (KE) Nru 27/2008),

:

W języku niderlandzkim

:

Douanerechten beperkt tot 6 % ad valorem (Verordening (EG) nr. 27/2008),

:

W języku polskim

:

Należności celne ograniczone do 6 % ad valorem (Rozporządzenie (WE) nr 27/2008),

:

W języku portugalskim

:

Direitos aduaneiros limitados a 6 % ad valorem [Regulamento (CE) n.o 27/2008],

:

W języku rumuńskim

:

Taxe vamale limitate la 6 % ad valorem [Regulamentul (CE) nr. 27/2008],

:

W języku słowackim

:

Dovozné clo so stropom 6 % ad valorem [nariadenie (ES) č. 27/2008],

:

W języku słoweńskim

:

Omejitev carinskih dajatev na 6 % ad valorem (Uredba (ES) št. 27/2008),

:

W języku fińskim

:

Arvotulli rajoitettu 6 prosenttiin (asetus (EY) N:o 27/2008),

:

W języku szwedzkim

:

Tullsatsen begränsad till 6 % av värdet (Förordning (EG) nr 27/2008).


ZAŁĄCZNIK V

Wzmianki określone w art. 10 ust. 2 akapit trzeci

:

W języku bułgarskim

:

Допълнителна лицензия, член 10, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 27/2008,

:

W języku hiszpańskim

:

Certificado complementario, apartado 2 del artículo 10 del Reglamento (CE) no 27/2008,

:

W języku czeskim

:

Licence pro dodatečné množství, čl. 10 odst. 2 nařízení (ES) č. 27/2008,

:

W języku duńskim

:

Supplerende licens, forordning (EF) nr. 27/2008, artikel 10, stk. 2,

:

W języku niemieckim

:

Zusätzliche Lizenz — Artikel 10 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 27/2008,

:

W języku estońskim

:

Lisakoguse litsents, määruse (EÜ) nr 27/2008 artikli 10 lõige 2,

:

W języku greckim

:

Συμπληρωματικό πιστοποιητικό — Άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 27/2008,

:

W języku angielskim

:

Licence for additional quantity, Article 10(2) of Regulation (EC) No 27/2008,

:

W języku francuskim

:

Certificat complémentaire, règlement (CE) no 27/2008, article 10, paragraphe 2,

:

W języku włoskim

:

Titolo complementare, regolamento (CE) n. 27/2008, articolo 10, paragrafo 2,

:

W języku łotewskim

:

Atļauja par papildu daudzumu, Regulas (EK) Nr. 27/2008 10. panta 2. punkts,

:

W języku litewskim

:

Papildomoji licencija, Reglamento (EB) Nr. 27/2008 10 straipsnio 2 dalis,

:

W języku węgierskim

:

Kiegészítő engedély, 27/2008/EK rendelet 10. cikk (2) bekezdés,

:

W języku maltańskim

:

Liċenzja għal kwantità addizzjonali, Artikolu 10(2) tar-Regolament (KE) Nru 27/2008,

:

W języku niderlandzkim

:

Aanvullend certificaat — artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 27/2008,

:

W języku polskim

:

Uzupełniające pozwolenie, rozporządzenie (WE) nr 27/2008 art. 10 ust. 2,

:

W języku portugalskim

:

Certificado complementar, n.o 2 do artigo 10.o do Regulamento (CE) n.o 27/2008,

:

W języku rumuńskim

:

Licență complementară, articolul 10 alineatul (2) din Regulamentul (CE) nr. 27/2008,

:

W języku słowackim

:

Dodatočné povolenie, článok 10 ods. 2 nariadenia (ES) č. 27/2008,

:

W języku słoweńskim

:

Dovoljenje za dodatne količine, člen 10(2), Uredba (ES) št. 27/2008,

:

W języku fińskim

:

Lisätodistus, asetuksen (EY) N:o 27/2008 10 artiklan 2 kohta,

:

W języku szwedzkim

:

Kompletterande licens, artikel 10,2 i förordning (EG) nr 27/2008.


ZAŁĄCZNIK VI

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2449/96

(Dz.U. L 333 z 21.12.1996, s. 14)

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2780/1999

(Dz.U. L 334 z 28.12.1999, s. 20)

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 777/2004

(Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 50)

wyłącznie art. 8

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1884/2006

(Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 44)

wyłącznie art. 2


ZAŁĄCZNIK VII

Tabela korelacji

Rozporządzenie (WE) nr 2449/96

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające

Artykuł 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające

Artykuł 1 akapit pierwszy pkt 1

Artykuł 1 akapit pierwszy lit. a)

Artykuł 1 akapit pierwszy pkt 2

Artykuł 1 akapit pierwszy lit. c)

Artykuł 1 akapit pierwszy pkt 3

Artykuł 1 akapit pierwszy lit. b)

Artykuł 1 akapit pierwszy pkt 4

Artykuł 1 akapit pierwszy lit. d)

Artykuł 1 akapity drugi, trzeci i czwarty

Artykuł 1 akapity drugi, trzeci i czwarty

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 4

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 6

Artykuł 6

Artykuł 7

Artykuł 7

Artykuł 8

Artykuł 8

Artykuł 9

Artykuł 9

Artykuł 10 ust. 1

Artykuł 10 ust. 1

Artykuł 10 ust. 2 akapity pierwszy, drugi i trzeci

Artykuł 10 ust. 2 akapity pierwszy, drugi i trzeci

Artykuł 10 ust. 2 tiret

Artykuł 10 ust. 2 akapity czwarty i piąty

Artykuł 10 ust. 2 akapity czwarty i piąty

Artykuł 10 ust. 3

Artykuł 10 ust. 3

Artykuł 11

Artykuł 11

Artykuł 12

Artykuł 12

Artykuł 13

Załącznik I

Załącznik I

Załącznik II

Załącznik II

Załącznik III

Załącznik III

Załącznik IV

Załącznik IV

Załącznik V

Załącznik V

Załącznik VI

Załącznik VII


16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/15


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 28/2008

z dnia 15 stycznia 2008 r.

ustalające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 16 stycznia 2008 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że należność przywozowa na produkty objęte kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy siewne, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów podczas przywozu, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową cif stosowaną wobec danej dostawy. Jednak należność ta nie może przekraczać stawki celnej we Wspólnej Taryfie Celnej.

(2)

Artykuł 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 stanowi, że do celów obliczenia należności przywozowej określonej w ust. 2 wspomnianego artykułu, dla danych produktów regularnie ustala się reprezentatywne ceny przywozowe cif.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów objętych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena importowa cif ustalona w sposób określony w art. 4.

(4)

Należy ustalić należności przywozowe na okres od dnia 16 stycznia 2008 r. mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

(5)

Jednakże, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie czasowego zawieszenia ceł przywozowych od określonych zbóż na rok gospodarczy 2007/2008 (3), zawiesza się stosowanie niektórych należności określonych w tym rozporządzeniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 16 stycznia 2008 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 stycznia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 stycznia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 78. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 735/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, s. 6). Rozporządzenie (WE) nr 1784/2003 zastępuje się rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1) od dnia 1 lipca 2008 r.

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1816/2005 (Dz.U. L 292 z 8.11.2005, s. 5).

(3)  Dz.U. L 1 z 4.1.2008, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

Należności przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 stosowane od dnia 16 stycznia 2008 r.

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00 (3)

średniej jakości

0,00 (3)

niskiej jakości

0,00 (3)

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00 (3)

1002 00 00

ŻYTO

0,00 (3)

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00 (3)

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

0,00 (3)


(1)  W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym,

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

(3)  Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1/2008 zawiesza się stosowanie tej należności.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

2.1.2008-14.1.2008

1.

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

(EUR/t)

 

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minneapolis

Chicago

Notowanie

278,42

127,62

Cena FOB USA

466,64

456,64

436,64

187,87

Premia za Zatokę

32,55

14,25

Premia za Wielkie Jeziora

2.

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

51,89 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

47,07 EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/18


DECYZJA KOMISJI

z dnia 12 grudnia 2007 r.

w sprawie wdrożenia systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego (IMI) pod względem ochrony danych osobowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 6306)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/49/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję 2004/387/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperatywnego świadczenia ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli (IDABC) (1), w szczególności jej art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 17 marca 2006 r. przedstawiciele państw członkowskich wchodzący w skład Komitetu Doradczego ds. Koordynacji w zakresie Rynku Wewnętrznego (2) zatwierdzili ogólny plan wdrożenia systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego, zwanego dalej „systemem IMI”, oraz jego rozwoju ukierunkowanego na poprawę komunikacji między organami administracji państw członkowskich.

(2)

W swojej decyzji COM/2006/3606 z dnia 14 sierpnia 2006 r. w sprawie trzeciego przeglądu programu prac IDABC na lata 2005–2009 Komisja postanowiła o finansowaniu i utworzeniu systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego jako projektu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania.

(3)

Dalsze finansowanie zapewniono decyzją Komisji COM/2007/3514 z dnia 25 lipca 2007 r. w sprawie czwartego przeglądu programu prac IDABC.

(4)

System IMI ma stanowić wsparcie we wdrażaniu aktów prawnych z dziedziny rynku wewnętrznego wymagających wymiany informacji między organami administracji państw członkowskich, w tym dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (3) oraz dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (4).

(5)

Ponieważ w ramach systemu IMI należy zagwarantować ochronę danych osobowych, konieczne jest uzupełnienie pod tym względem decyzji ustanawiającej system IMI. Ponieważ różne zadania i funkcje Komisji oraz państw członkowskich w odniesieniu do systemu IMI pociągną za sobą różny zakres odpowiedzialności i obowiązków związanych z zasadami ochrony danych, niezbędne jest określenie ich odpowiednich funkcji, zakresu obowiązków i praw dostępu.

(6)

W opinii grupy roboczej „artykuł 29” ds. zagadnień ochrony danych związanych z systemem wymiany informacji rynku wewnętrznego (IMI) (5) wyraźnie wzywa się do przyjęcia decyzji Komisji określającej prawa i obowiązki uczestników systemu IMI.

(7)

Wymiana informacji drogą elektroniczną między państwami członkowskimi powinna być zgodna z zasadami ochrony danych zawartymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (6) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (7).

(8)

Ze względu na potrzebę zapewnienia możliwości rozwiązania dalszych kwestii między właściwymi organami oraz z uwagi na sytuacje, gdy osoba, której dane dotyczą, pragnie odwołać się od odmownej decyzji administracyjnej podjętej na podstawie wymiany informacji, wszystkie dane osobowe wymieniane między właściwymi organami i przetwarzane w systemie IMI powinny być zachowywane przez sześć miesięcy od formalnego zakończenia wymiany danych. Po upływie sześciu miesięcy wszystkie dane powinny zostać usunięte. Sześciomiesięczny okres przechowywania danych uważa się za właściwy, ponieważ odpowiada on czasowi trwania procedur administracyjnych przewidzianemu w przepisach prawa wspólnotowego, na podstawie których wymieniane są informacje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza decyzja określa funkcje, prawa i obowiązki uczestników systemu IMI oraz użytkowników systemu IMI, o których mowa w art. 6, w odniesieniu do wymogów ochrony danych dotyczących działania systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego, zwanego dalej systemem „IMI”.

Artykuł 2

Jakość danych

Właściwe organy państw członkowskich wymieniają, a następnie przetwarzają dane osobowe, wyłącznie w celach określonych w odpowiednich wspólnotowych aktach prawnych określonych w załączniku, na podstawie których informacje są wymieniane, zwanych dalej „odpowiednimi wspólnotowymi aktami prawnymi”.

Wnioski i odpowiedzi na wnioski o informacje od właściwych organów jednego do właściwych organów innego państwa członkowskiego są oparte na pytaniach sformułowanych w wielu językach oraz na polach danych, określonych na potrzeby systemu IMI, a opracowanych przez Komisję we współpracy z państwami członkowskimi.

Artykuł 3

Administratorzy danych

Obowiązki administratora danych przewidziane w art. 2 ust. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE oraz art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 sprawują wspólnie uczestnicy systemu IMI, o których mowa w art. 6, zgodnie z posiadanym przez nich odpowiednim zakresem obowiązków w ramach systemu IMI.

Administratorzy danych gwarantują osobom, których dane dotyczą, rzeczywiste wykonywanie prawa do informacji, dostępu do nich i ich poprawiania, a także do wnoszenia sprzeciwu zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi ochrony danych. Uczestnicy systemu IMI przedkładają w odpowiedniej formie oświadczenia o zapewnieniu prywatności.

Artykuł 4

Przechowywanie danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji

Wszystkie wymieniane między właściwymi organami i przetwarzane w systemie IMI dane osobowe osób, których dotyczy wymiana informacji, usuwa się po sześciu miesiącach od formalnego zakończenia wymiany informacji, chyba że właściwe organy zwrócą się do Komisji z wyraźnym wnioskiem o ich usunięcie przed upływem tego okresu.

W przypadku wystąpienia z takim wnioskiem Komisja podejmuje odpowiednie działania w ciągu 10 dni roboczych z zastrzeżeniem zgody drugiego właściwego organu uczestniczącego w wymianie informacji.

Artykuł 5

Przechowywanie danych osobowych użytkowników systemu IMI

Dane osobowe użytkowników systemu IMI, o których mowa w art. 6, są przechowywane w systemie IMI tak długo, jak są oni użytkownikami systemu IMI, a usuwane przez właściwy organ z chwilą, gdy przestają być oni użytkownikami tego systemu.

Dane osobowe, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują pełne imię i nazwisko, adres poczty elektronicznej w miejscu pracy oraz numery telefonu i faksu użytkowników systemu IMI w ich miejscu pracy.

ROZDZIAŁ 2

FUNKCJE I OBOWIĄZKI ZWIĄZANE Z SYSTEMEM IMI

Artykuł 6

Uczestnicy i użytkownicy systemu IMI

1.   Uczestnikami systemu IMI są:

a)

właściwe organy państw członkowskich określone w art. 7;

b)

koordynatorzy określeni w art. 8;

c)

Komisja.

2.   Z systemu IMI mogą korzystać zgodnie z art. 9 jedynie osoby fizyczne pod nadzorem właściwego organu lub koordynatora, zwane dalej „użytkownikami systemu IMI”.

Artykuł 7

Właściwe organy

Do celów określonych w odpowiednim wspólnotowym akcie prawnym, na podstawie którego wymieniane są informacje, właściwe organy zapewniają wymianę stosownych danych w ramach systemu IMI.

Artykuł 8

Koordynatorzy systemu IMI

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza jednego krajowego koordynatora systemu IMI w celu zapewnienia wdrażania systemu IMI na poziomie krajowym.

Każde państwo członkowskie może dodatkowo wyznaczyć jednego lub większą liczbę delegowanych koordynatorów systemu IMI, stosownie do własnej wewnętrznej struktury administracyjnej, powierzając im pełnienie obowiązków koordynacyjnych w odniesieniu do określonej dziedziny prawnej, jednostki administracyjnej lub regionu geograficznego.

2.   Komisja rejestruje w systemie IMI krajowych koordynatorów systemu IMI i przyznaje im prawo dostępu do tego systemu.

3.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczy delegowanego koordynatora systemu IMI zgodnie z ust. 1, krajowy koordynator systemu IMI rejestruje w systemie delegowanego koordynatora IMI, przyznając mu prawo dostępu do systemu.

4.   Koordynatorzy rejestrują lub uwierzytelniają rejestrację właściwych organów wymagających dostępu do systemu IMI oraz zapewniają jego sprawne działanie. Przyznają oni właściwym organom prawo dostępu w dziedzinach prawnych leżących w zakresie ich kompetencji.

5.   Wszyscy koordynatorzy mogą pełnić rolę właściwych organów. W takich przypadkach koordynator korzysta z takich samych praw dostępu, jak właściwy organ.

Artykuł 9

Role użytkowników systemu IMI

1.   Użytkownicy systemu IMI mogą pełnić jedną lub więcej spośród następujących ról: osoba zajmująca się wnioskami, osoba przydzielająca wnioski, osoba odpowiedzialna za nadzór i lokalny administrator danych.

2.   Każdemu użytkownikowi systemu IMI przyznaje się określony zakres praw dostępu związany z jego rolą użytkownika, jak określono w art. 12.

3.   Wszyscy użytkownicy systemu IMI mogą wyszukiwać określone właściwe organy.

4.   Użytkownicy systemu IMI wyznaczeni na osoby zajmujące się wnioskami mogą uczestniczyć w wymianie informacji w imieniu ich właściwego organu.

5.   Użytkownicy systemu IMI wyznaczeni na osoby przydzielające wnioski na poziomie właściwego organu mogą przydzielać wnioski o informacje jednej lub większej liczbie osób zajmujących się wnioskami w ramach tego organu.

Użytkownicy systemu IMI wyznaczeni na osoby przydzielające wnioski na poziomie koordynatora mogą przydzielać wnioski o informacje jednej lub większej liczbie osób odpowiedzialnych za nadzór w ramach tego organu.

6.   Użytkownicy systemu IMI na poziomie koordynatora mogą być wyznaczani na osoby odpowiedzialne za nadzór.

Mogą oni zatwierdzać wysyłanie wniosków lub odpowiedzi przez właściwy organ, jeżeli koordynator wskazał wymóg takiego procesu zatwierdzania, oraz, w przypadku gdy właściwy organ występujący z wnioskiem nie jest zadowolony z odpowiedzi, mogą oni zgodzić się z tą opinią lub się z nią nie zgodzić.

7.   Użytkownicy systemu IMI wyznaczeni na lokalnych administratorów danych mogą:

a)

aktualizować dane osobowe użytkowników systemu IMI na poziomie własnego organu;

b)

rejestrować dodatkowych użytkowników na poziomie własnego organu;

c)

zmieniać profile użytkowników na poziomie własnego organu.

Artykuł 10

Komisja

1.   Komisja gwarantuje dostępność i utrzymanie infrastruktury informatycznej systemu IMI. Zapewnia ona wielojęzyczny system działający we wszystkich językach urzędowych oraz centralny dział pomocy technicznej, który ma wspierać państwa członkowskie w korzystaniu z systemu IMI.

2.   Komisja udostępni publicznie zestawy pytań i pól danych, o których mowa w art. 2 akapit drugi.

3.   Komisja może brać udział w wymianie informacji jedynie w szczególnych przypadkach, gdy odpowiedni wspólnotowy akt prawny przewiduje wymianę informacji między państwami członkowskimi a Komisją.

4.   W przypadkach, o których mowa w ust. 3, Komisja korzysta z takich samych praw dostępu, jak właściwy organ określony w art. 12.

ROZDZIAŁ 3

PRAWA DOSTĘPU DO DANYCH OSOBOWYCH

Artykuł 11

Osoba, której dotyczą dane

Do celów niniejszego rozdziału „osoba, której dotyczą dane” oznacza jedynie osobę, której dotyczy wymiana informacji, z wyłączeniem użytkowników systemu IMI.

Artykuł 12

Prawa dostępu użytkowników systemu IMI

1.   Podczas wymiany informacji osoby zajmujące się wnioskami na poziomie właściwego organu mają wyłącznie dostęp do danych osobowych:

a)

innych osób zajmujących się wnioskami na poziomie tego samego właściwego organu uczestniczącego w danej wymianie informacji;

b)

osoby zajmującej się wnioskami na poziomie drugiego właściwego organu uczestniczącego w danej wymianie informacji;

c)

osób odpowiedzialnych za nadzór na poziomie koordynatorów odpowiedzialnych za daną wymianę informacji;

d)

osób, których dotyczy dana wymiana informacji. Osoby zajmujące się wnioskami na poziomie właściwego organu udzielającego odpowiedzi uzyskują dostęp do danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji, jedynie po przyjęciu wniosku przez ich właściwy organ.

2.   Osoby przydzielające wnioski na poziomie właściwego organu mają wyłącznie dostęp do danych osobowych:

a)

wszystkich osób zajmujących się wnioskami na poziomie tego samego właściwego organu;

b)

osoby zajmującej się wnioskami na poziomie drugiego właściwego organu uczestniczącego w danej wymianie informacji;

c)

osób odpowiedzialnych za nadzór na poziomie koordynatorów odpowiedzialnych za daną wymianę informacji.

Nie mają oni dostępu do danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji.

3.   Osoby przydzielające wnioski na poziomie koordynatora mają wyłącznie dostęp do danych osobowych:

a)

wszystkich osób odpowiedzialnych za nadzór na poziomie tego samego koordynatora;

b)

osób zajmujących się wnioskami na poziomie właściwych organów uczestniczących w danej wymianie informacji;

c)

osoby odpowiedzialnej za nadzór na poziomie drugiego koordynatora odpowiedzialnego za daną wymianę informacji.

Nie mają oni dostępu do danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji.

4.   Osoby odpowiedzialne za nadzór mają wyłącznie dostęp do danych osobowych:

a)

osób odpowiedzialnych za nadzór na poziomie koordynatorów uczestniczących w danej wymianie informacji;

b)

osób zajmujących się wnioskami na poziomie właściwych organów uczestniczących w danej wymianie informacji.

Nie mają oni dostępu do danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji.

5.   Lokalni administratorzy danych na poziomie właściwego organu mają wyłącznie dostęp do danych osobowych wszystkich użytkowników systemu IMI na poziomie tego samego właściwego organu.

Nie mają oni dostępu do danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji.

6.   Lokalni administratorzy danych na poziomie koordynatora mają wyłącznie dostęp do danych osobowych:

a)

wszystkich użytkowników systemu IMI na poziomie tego samego koordynatora;

b)

wszystkich lokalnych administratorów danych na poziomie właściwych organów i koordynatorów, w odniesieniu do których są oni koordynatorami.

Nie mają oni dostępu do danych osobowych osób, których dotyczy wymiana informacji.

7.   Lokalni administratorzy danych na poziomie Komisji mają wyłącznie dostęp do danych osobowych:

a)

wszystkich pozostałych lokalnych administratorów danych na poziomie Komisji;

b)

wszystkich lokalnych administratorów danych na poziomie krajowych koordynatorów systemu IMI.

Zgodnie z art. 4 lokalni administratorzy danych na poziomie Komisji mogą usuwać dane osobowe osób, których dotyczy wymiana informacji, ale nie mają możliwości podglądu tych danych.

ROZDZIAŁ 4

PRZEPIS KOŃCOWY

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2007 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 144 z 30.4.2004.

(2)  Ustanowiony decyzją Komisji 93/72/EWG (Dz.U. L 26 z 3.2.1993, str. 18).

(3)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, str. 36.

(4)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, str. 22. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1430/2007 (Dz.U. L 320 z 6.12.2007, str. 3).

(5)  Opinia 01911/07/EN, WP 140.

(6)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(7)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

Odpowiednie wspólnotowe akty prawne, o których mowa w art. 2

Odpowiednimi wspólnotowymi aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 akapit pierwszy, są:

1)

dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (1);

2)

dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (2).


(1)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, str. 22. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2006/100/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 141).

(2)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, str. 36.


16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/24


DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 grudnia 2007 r.

ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień konwencji z Aarhus w odniesieniu do wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych

(2008/50/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 ustanawia przepisy dotyczące zastosowania postanowień konwencji z Aarhus do instytucji i organów Wspólnoty.

(2)

W tytule IV tego rozporządzenia określono przepisy dotyczące przeglądu wewnętrznego aktów administracyjnych i przypadków zaniechania, zastosowanie których wymaga przyjęcia szczegółowych zasad regulujących sposób składania wniosków i ich treść.

(3)

Artykuł 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 określa kryteria uprawnienia na poziomie wspólnotowym do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dla organizacji pozarządowych, zgodnie z art. 10 przedmiotowego rozporządzenia. W celu zapewnienia przejrzystego i spójnego ich stosowania konieczne jest określenie szczegółowych zasad dotyczących dowodów, które należy przedstawić razem z wnioskiem, obliczania terminów rozpatrzenia wniosków oraz współpracy pomiędzy organami i instytucjami Wspólnoty.

(4)

W celu zapewnienia spójnego stosowania art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 niniejszą decyzję powinno stosować się od dnia 28 czerwca 2007 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

ROZDZIAŁ I

Artykuł 1

Treść wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej

Każda organizacja pozarządowa składająca wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006:

1)

określa akt administracyjny lub zarzucane zaniechanie administracyjne, o którego przegląd się ubiega, oraz przepisy prawa ochrony środowiska, których jej zdaniem nie przestrzegano;

2)

przedstawia uzasadnienie wniosku;

3)

dostarcza wszelkie istotne informacje i przedstawia dokumenty na poparcie uzasadnienia;

4)

podaje nazwisko i dane teleadresowe osoby upoważnionej do reprezentowania organizacji pozarządowej wobec stron trzecich w celu złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej w danej sprawie;

5)

przedstawia dowody potwierdzające jej uprawnienia do składania wniosków, zgodnie z art. 3.

Artykuł 2

Składanie wniosków

Wnioski o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego przesyłane są pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną do osoby (osób) lub departamentu (departamentów) wyznaczonych przez odnośny organ lub odnośną instytucję Wspólnoty.

Dane teleadresowe osoby (osób) lub departamentu (departamentów) są podawane do publicznej wiadomości za pomocą odpowiednich środków.

ROZDZIAŁ II

Artykuł 3

Kryteria uprawnienia organizacji pozarządowych do składania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej

1.   Każda organizacja pozarządowa składająca wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 przedstawia dowody potwierdzające spełnienie przez nią kryteriów określonych w art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia w postaci dokumentów wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji.

W przypadku gdy któryś z tych dokumentów nie może zostać przedstawiony z przyczyn niezależnych od organizacji pozarządowej, organizacja ta może przedstawić dowody w postaci dokumentów równoważnych.

2.   Jeżeli z żadnego z dokumentów, o których mowa w punktach 1, 2 i 3 załącznika, nie wynika jasno, że sprawa, której dotyczy wniosek o wszczęcie procedury odwoławczej, leży w zakresie celów i działalności organizacji pozarządowej, organizacja ta przedstawia wszelkie inne dokumenty udowadniające spełnienie tego kryterium.

3.   Jeżeli z żadnego z dokumentów, o których mowa w punktach 1, 2 i 3 załącznika, nie wynika jasno, że organizacja pozarządowa jest niezależna i ma charakter niezarobkowy, organizacja ta przedstawia oświadczenie w tej sprawie, podpisane przez osobę upoważnioną do składania tego typu oświadczeń z ramienia organizacji.

Artykuł 4

Ocena kryteriów uprawnienia organizacji pozarządowych do składania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej

1.   Zainteresowana instytucja lub zainteresowany organ Wspólnoty upewnia się, że organizacja pozarządowa spełnia kryteria określone w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, przeprowadzając ocenę informacji dostarczonych zgodnie z przepisami art. 1 i 3 niniejszej decyzji.

2.   W przypadku gdy na podstawie dostarczonych informacji instytucja lub organ Wspólnoty nie jest w stanie ocenić, czy organizacja pozarządowa spełnia kryteria określone w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, zwraca się do organizacji z prośbą o dostarczenie dodatkowych dokumentów lub informacji w rozsądnym terminie, określonym przez odnośną instytucję lub odnośny organ Wspólnoty. Terminy określone przepisami art. 10 rozporządzenia nie mają zastosowania w tym okresie.

3.   W stosownych przypadkach zainteresowana instytucja lub zainteresowany organ Wspólnoty może zwrócić się do władz krajowych państwa, w którym dana organizacja pozarządowa jest zarejestrowana lub z którego pochodzi, w celu uzyskania potwierdzenia i oceny informacji dostarczonych przez tę organizację.

Artykuł 5

Współpraca administracyjna

Instytucje i organy Wspólnoty współpracują ze sobą w celu zapewnienia przejrzystego i spójnego stosowania przepisów niniejszej decyzji.

Informują się one nawzajem o tym, które z organizacji pozarządowych zostały uznane za uprawnione do składania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.

Artykuł 6

Data wejścia w życie

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 28 czerwca 2007 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 grudnia 2007 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 264 z 25.9.2006, str. 13.


ZAŁĄCZNIK

Wykaz dokumentów, które należy przedstawić zgodnie z art. 3 ust. 1

1.

Statut lub regulamin organizacji pozarządowej, lub inny dokument pełniący podobną rolę zgodnie z praktyką krajową, w odniesieniu do tych państw, w których przepisy prawa krajowego nie wymagają od organizacji pozarządowych przyjęcia statutu czy regulaminu, ani nie przewidują takiej możliwości.

2.

Roczne sprawozdania z działalności organizacji pozarządowej z okresu ostatnich dwóch lat.

3.

Kopia aktu rejestracji przez władze krajowe (rejestr publiczny, urzędowa publikacja lub inny istotny dokument) w przypadku pozarządowych organizacji z siedzibą w państwach, w których tego typu procedura jest wymagana, aby organizacja mogła uzyskać osobowość prawną.

4.

W stosownych przypadkach dokument zaświadczający, że organizacja pozarządowa została już wcześniej uznana przez instytucję lub organ Wspólnoty za uprawnioną do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.


16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/27


DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 grudnia 2007 r.

w sprawie przydzielenia Belgii dodatkowych dni na morzu w obszarach ICES IIa (wody WE), IV oraz VIId

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 6541)

(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)

(2008/51/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 41/2007 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustalające wielkości dopuszczalnych połowów na 2007 r. i związane z nimi warunki dla pewnych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności pkt 10 załącznika IIA do tego rozporządzenia,

uwzględniając wniosek złożony przez Belgię,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Punkt 8 załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 określa maksymalną liczbę dni, w których statki wspólnotowe o długości całkowitej równej co najmniej 10 metrów, mające na pokładzie włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia (z wyjątkiem włoków rozprzowych) o rozmiarze oczek równym co najmniej 70 mm albo pławnice lub sieci oplątujące, z wyjątkiem drygawic, mogą przebywać w obszarze cieśniny Skagerrak, w obszarach ICES IV i VIId oraz na wodach WE obszaru ICES IIa w okresie od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.

(2)

Punkt 10 załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 umożliwia Komisji przydzielenie, na podstawie wniosku złożonego przez państwo członkowskie, dodatkowej liczby dni na morzu, podczas których statek może przebywać w danym obszarze geograficznym, mając na pokładzie takie narzędzia, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r.

(3)

Belgia przedstawiła w dniu 29 czerwca 2007 r. oraz w dniu 2 października 2007 r. dane, z których wynika, że statki, które zaprzestały działalności połowowej w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r., wykorzystały, odpowiednio, 2,15 % nakładu połowowego wykorzystanego w roku 2001 przez statki belgijskie przebywające w tym obszarze geograficznym i mające na pokładzie pławnice lub sieci oplątujące (z wyjątkiem drygawic) oraz 41,96 % nakładu połowowego wykorzystanego w roku 2001 przez statki belgijskie przebywające w tym obszarze geograficznym i mające na pokładzie włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia (z wyjątkiem włoków rozprzowych) o rozmiarze oczek równym co najmniej 70 mm.

(4)

Na podstawie przedłożonych danych Belgii należy przyznać 3 dodatkowe dni na morzu dla statków mających na pokładzie pławnice lub sieci oplątujące (z wyjątkiem drygawic), 86 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia (z wyjątkiem włoków rozprzowych) o rozmiarze oczek równym co najmniej 70 mm i mniejszym niż 90 mm, 88 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia (z wyjątkiem włoków rozprzowych) o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm i mniejszym niż 100 mm oraz 40 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki, niewody duńskie oraz podobne narzędzia (z wyjątkiem włoków rozprzowych) o rozmiarze oczek równym co najmniej 100 mm, w odniesieniu do odpowiedniego obszaru geograficznego (traktowanego jako całość lub w odniesieniu do części tego obszaru), w okresie stosowania art. 7 rozporządzenia (WE) nr 41/2007, tj. w okresie od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Belgii i posiadający na pokładzie narzędzia połowowe wymienione w pkt 4.1.c.i, 4.1.c.ii, 4.1.c.iii i 4.1.c.iv załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 może przebywać w cieśninie Skagerrak, w obszarach ICES IIa (wody WE), IV i VIId, określonych w tabeli I tego załącznika, w przypadkach gdy nie ma zastosowania żaden z warunków specjalnych określonych w pkt 8.1 tego załącznika, wydłuża się o 3 dni na morzu.

2.   Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Belgii i mający na pokładzie narzędzia połowowe wymienione w pkt 4.1.a.ii załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 może przebywać w obszarach ICES IIa (wody WE) i IV, określonych w tabeli I tego załącznika, w przypadkach gdy nie ma zastosowania żaden z warunków specjalnych określonych w pkt 8.1 tego załącznika, wydłuża się o 86 dni na morzu.

3.   Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Belgii i mający na pokładzie narzędzia połowowe wymienione w pkt 4.1.a.iii załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 może przebywać w obszarach ICES IIa (wody WE), IV i VIId, określonych w tabeli I tego załącznika, w przypadkach gdy nie ma zastosowania żaden z warunków specjalnych określonych w pkt 8.1 tego załącznika, wydłuża się o 88 dni na morzu.

4.   Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Belgii i mający na pokładzie narzędzia połowowe wymienione w pkt 4.1.a.iv i 4.1.a.v załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007, może przebywać w obszarach ICES IIa (wody WE), IV i VIId oraz w cieśninie Skagerrak, określonych w tabeli I tego załącznika, w przypadkach gdy nie ma zastosowania żaden z warunków specjalnych określonych w pkt 8.1 tego załącznika, wydłuża się o 40 dni na morzu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2007 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 15 z 20.1.2007, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 898/2007 (Dz.U. L 196 z 28.7.2007, str. 22).


16.1.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 13/29


DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 grudnia 2007 r.

zmieniająca decyzję Komisji 2004/452/WE określającą wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 6554)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/52/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 831/2002 z dnia 17 maja 2002 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyki Wspólnoty, dotyczące dostępu do poufnych danych do celów naukowych (2), ustanawia, w celu umożliwienia opracowywania wniosków statystycznych do celów naukowych, warunki, na których można przyznawać dostęp do poufnych danych przekazywanych organom Wspólnoty, a także zasady współpracy pomiędzy Wspólnotą a władzami krajowymi, służącej ułatwianiu takiego dostępu.

(2)

Decyzją Komisji 2004/452/WE (3) określono wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych.

(3)

Szkołę „Rady School of Management” na Uniwersytecie Kalifornijskim (University of California) w San Diego (Stany Zjednoczone) należy uznać za instytucję spełniającą wymagane warunki i w związku z tym wpisać ją do wykazu agencji, organizacji i instytucji, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 831/2002.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Poufności Danych Statystycznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2004/452/WE zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2007 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 133 z 18.5.2002, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1000/2007 (Dz.U. L 226 z 30.8.2007, str. 7).

(3)  Dz.U. L 156 z 30.4.2004, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/678/WE (Dz.U. L 280 z 24.10.2007, str. 22).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

INSTYTUCJE, KTÓRYCH NAUKOWCY MOGĄ UZYSKAĆ DOSTĘP DO POUFNYCH DANYCH W CELACH NAUKOWYCH

Europejski Bank Centralny

Bank Centralny Hiszpanii

Bank Centralny Włoch

Uniwersytet Cornell (stan Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Department of Political Science, Baruch College, Uniwersytet New York City (stan Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Bank Centralny Niemiec

Dział »Analiza Zatrudnienia«, Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Równości Szans, Komisja Europejska

Uniwersytet w Tel Awiwie (Izrael)

Bank Światowy

Center of Health and Wellbeing (CHW) of the Woodrow Wilson School of Public and International Affairs, Uniwersytet Princeton, stan New Jersey, Stany Zjednoczone

Uniwersytet w Chicago, stan Illinois, Stany Zjednoczone

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)

Family and Labour Studies Division of Statistics Canada, Ottawa, prowincja Ontario, Kanada.

Dział »Ekonometria i Wsparcie Statystyczne Zwalczania Nadużyć« (ESAF) Dyrekcji Generalnej »Wspólne Centrum Badawcze« Komisji Europejskiej

Dział »Wsparcie dla Rozwoju Europejskiej Przestrzeni Badawczej« (SERA) Dyrekcji Generalnej »Wspólne Centrum Badawcze« Komisji Europejskiej

Canada Research Chair of the School of Social Science in the Atkinson Faculty of Liberal and Professional Studies na Uniwersytecie York (York University), prowincja Ontario, Kanada

Uniwersytet Illinois w Chicago (UIC), Chicago, Stany Zjednoczone

Szkoła »Rady School of Management« na Uniwersytecie Kalifornijskim (University of California), San Diego, Stany Zjednoczone”