ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 304

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 50
22 listopada 2007


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1354/2007 z dnia 15 listopada 2007 r. dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) ze względu na przystąpienie Bułgarii i Rumunii ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1355/2007 z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych i przejściowych środków w celu otwarcia kontyngentów taryfowych Wspólnoty na przywóz kiełbasy i niektórych wyrobów mięsnych pochodzących ze Szwajcarii

3

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1356/2007 z dnia 19 listopada 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji

5

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1357/2007 z dnia 21 listopada 2007 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

7

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1358/2007 z dnia 21 listopada 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 8 ( 1 )

9

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1359/2007 z dnia 21 listopada 2007 r. ustanawiające warunki udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych elementów odkostnionego mięsa wołowego (Wersja skodyfikowana)

21

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1360/2007 z dnia 21 listopada 2007 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007, na rok gospodarczy 2007/2008

32

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Rada

 

 

2007/751/WE

 

*

Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2007 r. dotycząca przystąpienia Bułgarii i Rumunii do konwencji sporządzonej na podstawie art. K.3 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie zwalczania korupcji funkcjonariuszy Wspólnot Europejskich lub funkcjonariuszy państw członkowskich Unii Europejskiej

34

 

 

Komisja

 

 

2007/752/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2007 r. zmieniająca decyzję 92/452/EWG w odniesieniu do niektórych zespołów pobierania i produkcji zarodków w Kanadzie, Nowej Zelandii oraz Stanach Zjednoczonych Ameryki (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5457)  ( 1 )

36

 

 

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

 

 

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

 

*

Wspólne działanie Rady 2007/753/WPZiB z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie wsparcia działań MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

38

 

 

IV   Inne akty

 

 

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

 

 

Wspólny Komitet EOG

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 63/2007 z dnia 15 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

43

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 64/2007 z dnia 15 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w szczególnych dziedzinach poza zakresem czterech swobód

45

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 65/2007 z dnia 15 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

47

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 66/2007 z dnia 15 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w szczególnych dziedzinach poza zakresem czterech swobód

49

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2007 z dnia 29 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

51

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 68/2007 z dnia 15 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

52

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 69/2007 z dnia 15 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

53

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 70/2007 z dnia 29 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

54

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 71/2007 z dnia 29 czerwca 2007 r. zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

56

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1354/2007

z dnia 15 listopada 2007 r.

dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) ze względu na przystąpienie Bułgarii i Rumunii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 56,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 56 Aktu przystąpienia z 2005 r., w przypadku gdy akty przyjęte przez instytucje przed przystąpieniem wymagają dostosowania ze względu na przystąpienie, a konieczne dostosowania nie zostały przewidziane w Akcie przystąpienia lub jego załącznikach, Rada powinna przyjąć niezbędne akty prawne, chyba że Komisja przyjęła akt podstawowy.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1) zostało przyjęte przed przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej i wymaga dostosowania ze względu na wskazane przystąpienie.

(3)

W związku z powyższym należy zmienić definicję substancji wprowadzonej, aby substancje wytworzone lub wprowadzone do obrotu w Bułgarii i Rumunii przed przystąpieniem do Unii Europejskiej podlegały tym samym warunkom co substancje wytworzone lub wprowadzone do obrotu w innych państwach członkowskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 3 ust. 20 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

„b)

przynajmniej raz w ciągu 15 lat poprzedzających wejście w życie niniejszego rozporządzenia została wyprodukowana na terytorium Wspólnoty lub krajów, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 1995 r., w dniu 1 maja 2004 r. lub w dniu 1 stycznia 2007 r., lecz nie została wprowadzona do obrotu przez producenta lub importera, pod warunkiem że producent lub importer dysponuje pisemnym dowodem potwierdzającym ten fakt;

c)

była wprowadzona do obrotu na terytorium Wspólnoty lub w krajach przystępujących do Unii Europejskiej z dniem 1 stycznia 1995 r., z dniem 1 maja 2004 r. lub z dniem 1 stycznia 2007 r. przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, przez producenta lub importera i była uznana za zgłoszoną zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy 67/548/EWG, lecz nie spełnia wymogów określonych w definicji polimeru zawartej w niniejszym rozporządzeniu, pod warunkiem że producent lub importer dysponuje pisemnym dowodem potwierdzającym ten fakt;”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

M. de Lurdes RODRIGUES

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, str. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 136 z 29.5.2007, str. 3.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/3


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1355/2007

z dnia 19 listopada 2007 r.

w sprawie przyjęcia autonomicznych i przejściowych środków w celu otwarcia kontyngentów taryfowych Wspólnoty na przywóz kiełbasy i niektórych wyrobów mięsnych pochodzących ze Szwajcarii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Wspólnota i Szwajcaria są zgodne co do tego, że koncesje handlowe dotyczące handlu kiełbasą i niektórymi wyrobami mięsnymi przyznane wcześniej przez Szwajcarię tylko niektórym państwom członkowskim, na mocy wcześniejszych umów dwustronnych między tymi państwami członkowskimi a Szwajcarią, powinny zostać skonsolidowane w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (1) (dalej zwanej „Umową”) przyjętej decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (2), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r. Konsolidacja tych koncesji zostanie przeprowadzona równocześnie z rozszerzeniem preferencji, które zostaną przyznane na kiełbasy i niektóre wyroby mięsne. Dotyczy to również otwarcia nowych kwot taryfowych Wspólnoty na przywóz różnych produktów pochodzących ze Szwajcarii, objętych kodem CN ex 0210 19 50, ex 0210 19 81, ex 1601 00 oraz ex 1602 49 19.

(2)

Dwustronne procedury dostosowujące koncesje zawarte w załącznikach 1 i 2 do Umowy wymagają czasu. W celu zapewnienia korzystania z kontyngentu do czasu wejścia w życie tego dostosowania należy otworzyć, na autonomicznych i przejściowych warunkach, niniejsze kontyngenty taryfowe w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. Pozostawi to Stronom wystarczającą ilość czasu na dopracowanie zarówno procedur dwustronnych, jak i wynikających z nich środków wykonawczych.

(3)

Szczegółowe zasady wykonania niniejszego rozporządzenia oraz w szczególności przepisy niezbędne do zarządzania kontyngentem powinny zostać przyjęte zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 24 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny (3).

(4)

Aby kwalifikować się do korzystania z tych kontyngentów taryfowych, produkty powinny pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 4 Umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym otwiera się wspólnotowy bezcłowy kontyngent taryfowy o numerze porządkowym 09.4180 na produkty i ilości zawarte w załączniku, pochodzące ze Szwajcarii, na zasadzie rocznej, autonomicznej i przejściowej, na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia. Niniejszy kontyngent pozostanie otwarty od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.

2.   W odniesieniu do produktów wymienionych w ust. 1 stosuje się reguły pochodzenia przewidziane w art. 4 Umowy.

Artykuł 2

Szczegółowe zasady dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

L. AMADO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, str. 132. Umowa ostatnio zmieniona decyzją Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa nr 1/2007 (Dz.U. L 173 z 3.7.2007, str. 31).

(2)  Decyzja Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (Dz.U. L 114 z 30.4.2002, str. 1).

(3)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).


ZAŁĄCZNIK

Kod CN

Opis towarów

Stosowane cło

Ilość w tonach

(waga netto produktu)

ex 0210 19 50

Szynki, w solance, bez kości, w pęcherzu lub sztucznym jelicie

0

1 900

ex 0210 19 81

Kotlet bez kości, wędzony

ex 1601 00

Kiełbasy i podobne wyroby z mięsa, podrobów lub krwi, przetwory żywnościowe na bazie wyrobów ze zwierząt objętych pozycjami od 0101 do 0104, z wyłączeniem dzika

ex 0210 19 81

ex 1602 49 19

Karczek wieprzowy, suszony powietrzem, doprawiony bądź nie, w całości, w kawałkach lub cienkich plasterkach


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/5


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1356/2007

z dnia 19 listopada 2007 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”),

uwzględniając art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1425/2006 (2),

uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   POPRZEDNIA PROCEDURA

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006 Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych worków i toreb plastikowych objętych kodami CN ex 3923 21 00 (kod TARIC 3923210020), ex 3923 29 10 (kod TARIC 3923291020) i ex 3923 29 90 (kod TARIC 3923299020), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Tajlandii. Mając na uwadze dużą liczbę współpracujących stron, dobrano próbę chińskich i tajlandzkich producentów eksportujących. Na przedsiębiorstwa włączone do próby nałożono indywidualne stawki celne od 4,8 % do 14,3 %, natomiast względem innych przedsiębiorstw współpracujących, niewłączonych do próby, zastosowano stawkę celną 8,4 % dla ChRL i 7,9 % dla Tajlandii. Stawki cła w wysokości 28,8 % dla ChRL i 14,3 % dla Tajlandii zostały nałożone względem przedsiębiorstw, które albo nie zgłosiły się, albo nie współpracowały w dochodzeniu.

(2)

Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 stanowi, że jeżeli nowy producent eksportujący w ChRL lub Tajlandii przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że:

(i)

nie dokonywał wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem (od 1 kwietnia 2004 r. do 31 marca 2005 r.) (pierwsze kryterium);

(ii)

nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w ChRL i Tajlandii, który podlegał środkom antydumpingowym nałożonym niniejszym rozporządzeniem (drugie kryterium); oraz

(iii)

rzeczywiście dokonywał wywozu produktów objętych postępowaniem do Wspólnoty po okresie objętym dochodzeniem, na którym oparte są środki, lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu do Wspólnoty znaczącej ilości produktów objętych postępowaniem (trzecie kryterium).

Artykuł 1 tego rozporządzenia może zostać zmieniony poprzez przyznanie nowemu producentowi eksportującemu stawki celnej mającej zastosowanie względem przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą, czyli 8,4 % względem przedsiębiorstw chińskich i 7,9 % względem przedsiębiorstw tajlandzkich.

B.   WNIOSKI NOWYCH PRODUCENTÓW EKSPORTUJĄCYCH

(3)

Dziewięć przedsiębiorstw (sześć chińskich i trzy tajlandzkie) złożyło wniosek o przyznanie im takiego samego statusu jak przedsiębiorstwom współpracującym w pierwotnym dochodzeniu, których nie objęto próbą („status nowego eksportera/producenta”).

(4)

Przeprowadzono badanie w celu ustalenia, czy wnioskodawcy spełniają kryteria pozwalające na przyznanie im statusu nowego producenta eksportującego, określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006, poprzez sprawdzenie, czy:

nie dokonywali wywozu do Wspólnoty produktów opisanych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r.),

nie są powiązani z żadnym eksporterem ani producentem w ChRL i Tajlandii, który podlegał środkom antydumpingowym nałożonym niniejszym rozporządzeniem, oraz

rzeczywiście dokonywali wywozu produktów objętych postępowaniem do Wspólnoty po okresie objętym dochodzeniem, na którym opierają się środki lub stali się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu do Wspólnoty znaczącej ilości tych produktów.

(5)

Do dziewięciu wnioskodawców rozesłano formularz wniosku z prośbą o dostarczenie dowodów dla wykazania, że spełniają powyższe kryteria.

(6)

Przedsiębiorstwom spełniającym te trzy kryteria można przyznać stawkę celną mającą zastosowanie względem przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą, tj. 8,4 % dla chińskich przedsiębiorstw i 7,9 % dla tajlandzkich przedsiębiorstw, wprowadzając zmiany do załączników I i II rozporządzenia (WE) nr 1425/2006.

(7)

Cztery przedsiębiorstwa (dwa chińskie i dwa tajlandzkie), które złożyły wniosek o przyznanie statusu nowego producenta eksportującego, nie udzieliły odpowiedzi na przesłanym formularzu wniosku. W związku z powyższym nie można było sprawdzić, czy przedsiębiorstwa te spełniły kryteria, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 i ich wniosek musiał zostać odrzucony.

(8)

Dwa przedsiębiorstwa udzieliły odpowiedzi, przesyłając informacje, które uznano za niepełne. W związku z powyższym nie można było sprawdzić, czy przedsiębiorstwa te spełniły kryteria, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006, i ich wnioski musiały zostać odrzucone.

(9)

W przypadku jednego chińskiego przedsiębiorstwa stwierdzono, że jest powiązane z przedsiębiorstwem podlegającym środkom antydumpingowym nałożonym rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006; jego wniosek o przyznanie statusu producenta eksportującego został zatem odrzucony, gdyż nie spełniło ono jednego z wymienionych powyżej kryteriów.

(10)

Wniosek innego przedsiębiorstwa chińskiego został odrzucony, ponieważ nie posiada ono własnego zakładu produkcyjnego i w związku z tym nie może być uważane za producenta eksportującego.

(11)

Dowody przedstawione przez jednego producenta eksportującego (przedsiębiorstwo tajlandzkie) uważa się za wystarczające do przyznania mu stawki celnej stosowanej względem przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą (czyli 7,9 % dla tajlandzkich przedsiębiorstw) i w związku z tym dodania go do wykazu producentów eksportujących zawartego w załączniku II („załącznik”) do rozporządzenia (WE) nr 1425/2006.

(12)

Współpracujący wnioskodawcy i przemysł wspólnotowy zostali poinformowani o ustaleniach wynikających z badania i mieli możliwość przedstawienia uwag.

(13)

Wszystkie argumenty i uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały przeanalizowane i należycie uwzględnione w stosownych przypadkach.

C.   WYJAŚNIENIE I SPROSTOWANIE

(14)

Zwrócono uwagę służb Komisji na to, że terminologia „grubość torby” może prowadzić do pomyłek podczas procesu odprawy celnej. W związku z tym podjęto decyzję o wykorzystaniu niniejszego rozporządzenia do wyjaśnienia tej kwestii, a także do poprawienia nieprawidłowego odniesienia w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1425/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1425/2006 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

artykuł 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz worków i toreb plastikowych, zawierających w wadze 20 % polietylenu i o grubości folii nieprzekraczającej 100 mikrometrów (μm), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii; oraz objętych kodami CN ex 3923 21 00, ex 3923 29 10 i ex 3923 29 90 (kody TARIC 3923210020, 3923291020, 3923299020).”;

(ii)

w art. 2 zamiast: „…może zmienić art. 1 ust. 3”

powinno być: „…może zmienić art. 1 ust. 2”;

(iii)

w załączniku II do wykazu producentów z Tajlandii wymienionych dodaje się następujące przedsiębiorstwo po „K. INTERNATIONAL PACKAGING CO., LTD”:

Przedsiębiorstwo

Miasto

„POLY PLAST (THAILAND) CO., LTD

Samutsakorn”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

L. AMADO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2)  Dz.U. L 270 z 29.9.2006, str. 4.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/7


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1357/2007

z dnia 21 listopada 2007 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 756/2007 (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, str. 41).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 21 listopada 2007 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

125,5

MA

50,6

MK

46,0

TR

87,1

ZZ

77,3

0707 00 05

JO

196,3

MA

55,0

TR

80,6

ZZ

110,6

0709 90 70

MA

51,5

TR

92,6

ZZ

72,1

0709 90 80

EG

336,4

ZZ

336,4

0805 20 10

MA

68,0

ZZ

68,0

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

63,0

HR

55,3

IL

81,7

TR

76,2

UY

83,0

ZZ

71,8

0805 50 10

AR

63,9

TR

99,6

ZA

54,7

ZZ

72,7

0808 10 80

AR

87,7

BR

82,0

CA

88,9

CL

86,0

CN

86,8

MK

30,6

US

101,3

ZA

81,4

ZZ

80,6

0808 20 50

AR

48,9

CN

46,6

TR

110,8

ZZ

68,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, str. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/9


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1358/2007

z dnia 21 listopada 2007 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 8

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1725/2003 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości i interpretacje istniejące w dniu 14 września 2002 r.

(2)

W dniu 30 listopada 2006 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 8 Segmenty działalności, zwany dalej „MSSF 8”. MSSF 8 ustanawia wymogi dotyczące ujawniania informacji o segmentach działalności jednostki gospodarczej. MSSF 8 zastępuje Międzynarodowy Standard Rachunkowości Finansowej (MSR) 14.

(3)

Konsultacje z Grupą Ekspertów Technicznych (TEG) z Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG) potwierdziły, że MSSF 8 spełnia techniczne kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1725/2003.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1725/2003 wprowadza się

„Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 8 Segmenty działalności” zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują MSSF 8 zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego roku obrotowego 2009.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 243 z 11.9.2002, str. 1.

(2)  Dz.U. L 261 z 13.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 611/2007 (Dz.U. L 141 z 2.6.2007, str. 49).


ZAŁĄCZNIK

MIĘDZYNARODOWE STANDARDY SPRAWOZDAWCZOŚCI FINANSOWEJ

MSSF 8

MSSF 8 — Segmenty działalności

„Powielanie dozwolone w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wszystkie istniejące prawa są zastrzeżone poza EOG, z wyjątkiem prawa do powielania na użytek własny lub w innych uczciwych celach. Więcej informacji można uzyskać na stronie RMSR www.iasb.org”

MIĘDZYNARODOWY STANDARD SPRAWOZDAWCZOŚCI FINANSOWEJ 8

Segmenty działalności

PODSTAWOWA ZASADA

1.

Jednostka gospodarcza ujawnia informacje, które umożliwiają użytkownikom jej sprawozdania finansowego ocenę charakteru i wyników finansowych działalności gospodarczej prowadzonej przez daną jednostkę oraz jej otoczenia gospodarczego.

ZAKRES

2.

Niniejszy MSSF ma zastosowanie do:

a)

oddzielnych lub jednostkowych sprawozdań finansowych jednostki:

(i)

której instrumenty dłużne lub kapitałowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym (na krajowej lub zagranicznej giełdzie papierów wartościowych lub na rynku pozagiełdowym, w tym na rynkach lokalnych i regionalnych); lub

(ii)

która składa sprawozdania finansowe w komisji papierów wartościowych lub w innym organie regulacyjnym celem emisji instrumentów dowolnej kategorii na rynku publicznym; oraz

b)

skonsolidowanych sprawozdań finansowych grupy z jednostką dominującą:

(i)

której instrumenty dłużne lub kapitałowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym (na krajowej lub zagranicznej giełdzie papierów wartościowych lub na rynku pozagiełdowym, w tym na rynkach lokalnych i regionalnych); lub

(ii)

która składa sprawozdania finansowe w komisji papierów wartościowych lub w innym organie regulacyjnym celem emisji instrumentów dowolnej kategorii na rynku publicznym.

3.

Jeśli jednostka, która nie jest zobowiązana do stosowania niniejszego MSSF, decyduje się na ujawnienie informacji o segmentach działalności, które nie spełniają wymogów niniejszego MSSF, nie przedstawia ona tych informacji jako informacji o segmentach działalności.

4.

Jeśli sprawozdanie finansowe zawiera zarówno skonsolidowane sprawozdanie finansowe jednostki dominującej objęte zakresem stosowania niniejszego MSSF, jak i odrębne sprawozdanie finansowe jednostki dominującej, informacje na temat segmentów działalności wymagane są jedynie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym.

SEGMENTY DZIAŁALNOŚCI

5.

Segment działalności to część składowa jednostki:

a)

prowadzącej działalność gospodarczą, która może przynieść zarówno przychody, jak i powodować wydatki (w tym przychody i wydatki związane z transakcjami z innymi częściami składowymi tej samej jednostki);

b)

której wyniki działalności podlegają regularnej kontroli przez kierownictwo jednostki, służącej podejmowaniu decyzji dotyczących alokacji zasobów w tym segmencie i ocenie jego wyników; oraz

c)

na temat której dostępne są wyodrębnione informacje finansowe.

Segment działalności może prowadzić działalność gospodarczą, w ramach której musi przynosić przychody, przykładowo działania związane z rozpoczęciem działalności gospodarczej mogą być segmentami działalności przed etapem przynoszenia przychodów.

6.

Nie wszystkie części jednostki są koniecznie segmentami działalności lub częściami segmentów działalności. Przykładowo siedziba główna przedsiębiorstwa lub niektóre działy pomocnicze mogą nie przynosić przychodów lub mogą przynosić jedynie przychody niezwiązane z zasadniczą działalnością jednostki i nie stanowiłyby segmentów działalności. Dla celów niniejszego MSSF należące do jednostki plany świadczeń związanych z zakończeniem stosunku pracy nie są zaliczane do segmentów działalności.

7.

Termin „kierownictwo” oznacza funkcję, a niekoniecznie osobę na stanowisku kierowniczym o określonej nazwie. Funkcja ta polega na alokacji zasobów do segmentów działalności jednostki i przeprowadzaniu oceny ich wyników. Często funkcję kierownictwa w jednostce pełni prezes zarządu jednostki lub dyrektor ds. operacyjnych, ale może ją również pełnić np. grupa członków zarządu.

8.

W przypadku wielu jednostek trzy cechy segmentów działalności przedstawione powyżej w pkt 5 jasno określają ich segmenty działalności. Jednak jednostka może sporządzać sprawozdania, w których jej działalność gospodarcza będzie przedstawiona na różne sposoby. Jeśli kierownictwo wykorzystuje więcej niż jeden zestaw informacji na temat segmentu działalności, inne czynniki mogą zidentyfikować pojedynczy zestaw składników tworzących segmenty działalności jednostki, w tym charakter działalności gospodarczej każdej z części składowych, istnienie odpowiedzialnej za nie kadry kierowniczej oraz informacje przedstawiane zarządowi i/lub organowi nadzorczemu.

9.

Zasadniczo każdy segment działalności posiada menedżera segmentu bezpośrednio odpowiedzialnego przed kierownictwem i utrzymującego z nim regularne kontakty celem omówienia bieżącej działalności, wyników finansowych, prognoz lub planów dla segmentu. Termin „menedżer segmentu” oznacza funkcję, a niekoniecznie osobę na stanowisku kierowniczym o określonej nazwie. Kierownictwo może być jednocześnie menedżerem segmentu w przypadku niektórych segmentów działalności. Jedna osoba na stanowisku kierowniczym może być menedżerem segmentu dla więcej niż jednego segmentu. Jeśli cechy przedstawione w pkt 5 odnoszą się do więcej niż jednego zestawu części składowych organizacji, ale istnieje tylko jeden zestaw, za który odpowiedzialni są menedżerowie segmentu, to ten zestaw części składowych stanowi segmenty działalności.

10.

Cechy charakterystyczne przedstawione w pkt 5 mogą dotyczyć dwóch lub nawet większej liczby nakładających się na siebie zestawów części składowych, za które odpowiedzialność ponoszą menedżerowie. Ta struktura uważana jest czasami za wzór struktury organizacji. Przykładowo w niektórych jednostkach jedni menedżerowie są odpowiedzialni za różne linie produktów i usług na całym świecie, podczas gdy inni odpowiadają za określone obszary geograficzne. Kierownictwo regularnie dokonuje przeglądu wyników operacyjnych obydwóch zestawów części składowych, a informacje finansowe są dostępne dla każdego z nich. W takiej sytuacji jednostka, na podstawie zasady podstawowej, określa zestaw części składowych stanowiący segmenty działalności.

SEGMENTY SPRAWOZDAWCZE

11.

Jednostka gospodarcza przedstawia oddzielne informacje dotyczące poszczególnych segmentów działalności, które:

a)

zostały wyodrębnione zgodnie z pkt 5–10 lub wynikają z połączenia co najmniej dwóch z tych segmentów zgodnie z pkt 12; oraz

b)

przekraczają progi ilościowe określone w pkt 13.

Punkty 14–19 szczegółowo określają inne sytuacje, w których przedstawione zostaje oddzielne sprawozdanie dotyczące segmentu działalności.

Kryteria łączenia

12.

Segmenty działalności często wykazują podobne długoterminowe wyniki finansowe, jeśli posiadają zbliżone cechy ekonomiczne. Przykładowo można spodziewać się podobnych długoterminowych średnich marż brutto w przypadku dwóch segmentów działalności, jeśli ich cechy ekonomiczne są zbliżone. Co najmniej dwa segmenty działalności mogą zostać połączone w pojedynczy segment, jeśli połączenie to jest zgodne z podstawową zasadą niniejszego MSSF, segmenty posiadają zbliżone cechy ekonomiczne oraz są podobne pod względem wszystkich poniższych aspektów:

a)

charakter produktów i usług;

b)

charakter procesów produkcji;

c)

rodzaj lub kategoria klientów dla ich produktów i usług;

d)

metody stosowane w dystrybucji ich produktów lub świadczeniu usług; oraz

e)

w stosownych sytuacjach, charakter otoczenia regulacyjnego, na przykład bankowości, ubezpieczeń lub usług użyteczności publicznej.

Progi ilościowe

13.

Jednostka gospodarcza przedstawia oddzielnie informacje dotyczące poszczególnych segmentów działalności, jeśli dany segment osiągnął jeden z następujących progów ilościowych:

a)

przedstawione w sprawozdaniu przychody segmentu, obejmujące zarówno sprzedaż na rzecz klientów zewnętrznych, jak i sprzedaż lub transakcje realizowane z innymi segmentami, stanowią co najmniej 10 % łącznych zewnętrznych i wewnętrznych przychodów wszystkich segmentów działalności;

b)

bezwzględna wartość przedstawionego w sprawozdaniu zysku lub straty segmentu stanowi co najmniej 10 % większej z dwóch wartości bezwzględnych: (i) przedstawionego w sprawozdaniu łącznego zysku wszystkich segmentów działalności, które nie odnotowały straty; lub (ii) przedstawionej w sprawozdaniu łącznej straty wszystkich segmentów działalności, które odnotowały stratę;

c)

jego aktywa stanowią co najmniej 10 % ogółu aktywów wszystkich segmentów działalności.

Segmenty działalności nie osiągające żadnego z tych progów ilościowych mogą zostać uznane za segmenty sprawozdawcze, a ich wyniki mogą zostać przedstawione oddzielnie, jeśli zarząd jest zdania, że informacje o danym segmencie mogłyby być przydatne dla użytkowników sprawozdania finansowego.

14.

Jednostka może połączyć informacje dotyczące segmentów działalności, które nie osiągnęły progów ilościowych, z informacjami dotyczącymi innych segmentów działalności, które również nie osiągnęły progów ilościowych, celem stworzenia segmentu sprawozdawczego, wyłącznie wówczas, gdy segmenty działalności mają zbliżone cechy ekonomiczne i spełniają większość kryteriów łączenia wymienionych w pkt 12.

15.

Jeśli całkowite przychody zewnętrzne uzyskane przez segmenty działalności stanowią mniej niż 75 % przychodów jednostki gospodarczej, dodatkowe segmenty działalności zostaną wyodrębnione jako segmenty sprawozdawcze (nawet jeśli nie spełniają kryteriów określonych w pkt 13), tak by przychody segmentów sprawozdawczych stanowiły co najmniej 75 % przychodów z działalności jednostki.

16.

Informacje dotyczące innych rodzajów działalności gospodarczej i segmentów działalności nieobjętych obowiązkiem sprawozdawczym są łączone i przedstawiane w kategorii „wszystkie inne segmenty”, oddzielnej od innych pozycji uzgadniających wymaganych w pkt 28. Przedstawia się źródła przychodów włączonych do kategorii „wszystkie inne segmenty”.

17.

Jeśli zarząd uważa, że segment działalności wyodrębniony jako segment sprawozdawczy w okresie sprawozdawczym bezpośrednio poprzedzającym dany okres jest wciąż istotny, informacje na temat tego segmentu nadal przedstawiane są oddzielnie w bieżącym okresie, nawet jeśli nie spełnia on już kryteriów obowiązku sprawozdawczego określonych w pkt 13.

18.

Jeśli na podstawie progów ilościowych segment działalności zostanie w bieżącym okresie wyodrębniony jako segment sprawozdawczy, dane dotyczące segmentu przedstawione poprzednim okresie dla celów porównawczych zostają przekształcone, tak by przedstawiać segment po raz pierwszy objęty obowiązkiem sprawozdawczości jako odrębny segment, nawet jeśli w poprzednim okresie segment ten nie spełniał kryteriów obowiązku sprawozdawczego określonych w pkt 13, chyba że konieczne informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie.

19.

Może istnieć praktyczne ograniczenie liczby segmentów sprawozdawczych ujawnianych przez jednostkę, powyżej której informacje na temat segmentów stawałyby się zbyt szczegółowe. Mimo że nie wprowadzono ścisłych ograniczeń, jeżeli liczba segmentów objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z pkt 13–18 przekroczy dziesięć, jednostka powinna rozważyć, czy nie osiągnięto już maksymalnej z praktycznego punktu widzenia liczby.

UJAWNIENIE INFORMACJI

20.

Jednostka gospodarcza ujawnia informacje, które umożliwiają użytkownikom jej sprawozdania finansowego ocenę charakteru i wyników finansowych działalności gospodarczej prowadzonej przez daną jednostkę oraz jej otoczenia gospodarczego.

21.

Aby zasada przedstawiona w pkt 20 mogła być wprowadzona w życie, jednostka ujawnia następujące informacje dotyczące każdego okresu, w odniesieniu do którego przedstawiany jest rachunek zysków i strat:

a)

ogólne informacje określone w pkt 22;

b)

informacje dotyczące zysków lub strat segmentu objętego sprawozdawczością, w tym określone przychody i koszty włączone do zysków lub strat segmentu objętego sprawozdawczością, aktywa segmentu, pasywa segmentu oraz podstawę dokonywania wyceny, jak określono w pkt 23–27; oraz

c)

uzgodnienia całkowitych przychodów segmentu, zysków lub strat segmentu objętego sprawozdawczością, aktywów segmentu, pasywów segmentu i innych istotnych pozycji dotyczących segmentu z odpowiadającymi im kwotami dotyczącym jednostki gospodarczej, jak określono w pkt 28.

Na każdy dzień przedstawienia bilansu konieczne są uzgodnienia kwot bilansowych dla segmentów sprawozdawczych w odniesieniu do kwot bilansowych jednostki. Informacje dotyczące poprzednich okresów przekształca się jak określono w pkt 29 i 30.

Informacje ogólne

22.

Jednostka ujawnia następujące informacje ogólne:

a)

czynniki wykorzystane do wyodrębnienia segmentów sprawozdawczych jednostki, w tym podstawy organizacji (np. czy zarząd zdecydował, by organizacja jednostki opierała się o różnice dotyczące produktów i usług, obszary geograficzne, otoczenie regulacyjne lub kombinacja różnych czynników oraz czy segmenty działalności zostały połączone); oraz

b)

rodzaje produktów i usług, z których pochodzą przychody segmentów sprawozdawczych.

Informacje dotyczące zysków lub strat, aktywów i pasywów

23.

Jednostka przedstawia w sprawozdaniu zyski lub straty oraz całkowite aktywa dla każdego segmentu sprawozdawczego. Jednostka przedstawia w sprawozdaniu pasywa dla każdego segmentu sprawozdawczego, jeżeli taka kwota jest regularnie przedstawiana kierownictwu. Jeżeli określone kwoty są uwzględniane w wycenie wyników segmentu, który jest kontrolowany przez kierownictwo, lub są mu w inny sposób regularnie przedstawiane, nawet jeśli nie są uwzględniane w wycenie wyników segmentu, to jednostka ujawnia również następujące informacje na temat każdego segmentu sprawozdawczego:

a)

przychody od klientów zewnętrznych;

b)

przychody z transakcji z innymi segmentami działalności tej samej jednostki;

c)

przychody z tytułu odsetek;

d)

wydatki z tytułu odsetek;

e)

deprecjacja i amortyzacja;

f)

istotne pozycje przychodów i wydatków ujawnione zgodnie z pkt 86 MSR 1 Prezentacja sprawozdania finansowego;

g)

udział jednostki w zysku lub stracie jednostek stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięć, obliczony według metody praw własności;

h)

wydatek lub dochód z tytułu podatku dochodowego; oraz

i)

istotne pozycje niepieniężne inne niż deprecjacja i amortyzacja.

Jednostka przedstawia w sprawozdaniu przychody z tytułu odsetek odrębnie od wydatków z tytułu odsetek dla każdego segmentu sprawozdawczego, chyba że większość przychodów segmentu pochodzi z odsetek i kierownictwo, oceniając wyniki segmentu i podejmując decyzje o alokacji zasobów w segmencie, opiera się przede wszystkim na przychodach netto z tytułu odsetek. W takiej sytuacji jednostka może przedstawić w sprawozdaniu przychody netto z tytułu odsetek danego segmentu oraz poinformować, że tak zrobiła.

24.

Jeżeli określone kwoty są uwzględniane przy wycenie aktywów segmentu i są kontrolowane przez kierownictwo lub też są mu w inny sposób regularnie przedstawiane, nawet jeśli nie są uwzględniane przy wycenie aktywów segmentu, to jednostka ujawnia następujące informacje na temat każdego segmentu sprawozdawczego:

a)

wysokość udziałów w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach obliczoną według metody praw własności; oraz

b)

wysokości wzrostu wartości aktywów trwałych (1) innych niż instrumenty finansowe, aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego, aktywów dotyczących świadczeń związanych z zakończeniem stosunku pracy (patrz: MSR 19 Świadczenia pracownicze, pkt 54–58) oraz prawa z umów ubezpieczenia.

WYCENA

25.

Kwota każdej przedstawionej pozycji segmentu odpowiada wycenie przedstawionej kierownictwu dla celów podejmowania decyzji dotyczących alokacji zasobów w segmentach i oceny ich wyników. Korekty i skreślenia dokonane w trakcie przygotowywania sprawozdań finansowych jednostki i podczas alokacji przychodów, wydatków i zysków lub strat uwzględniane są przy określaniu zysków lub strat segmentu sprawozdawczego wyłącznie wówczas, gdy zostały uwzględnione w wycenie zysków lub strat segmentu wykorzystywanej przez kierownictwo. Podobnie tylko te aktywa i pasywa, które zostały uwzględnione w wycenie aktywów i pasywów segmentu wykorzystywanej przez kierownictwo, przedstawiane są w sprawozdaniu. Jeśli kwoty podlegają alokacji do zysków lub strat, aktywów lub pasywów segmentów sprawozdawczych, kwoty te podlegają alokacji na uzasadnionej podstawie.

26.

Jeśli kierownictwo jednostki przy ocenie wyników segmentu i podejmowaniu decyzji o alokacji zasobów wykorzystuje tylko jedną podstawę wyceny zysków lub strat segmentu działalności oraz aktywów lub pasywów segmentu, to zyski lub straty, aktywa lub pasywa są ujmowane na tej podstawie wyceny. Jeśli kierownictwo wykorzystuje więcej niż jedną podstawę wyceny zysków lub strat segmentu działalności oraz aktywów lub pasywów segmentu, to podstawą wyceny w sprawozdaniu jest ta, którą zarząd uważa za określoną zgodnie z zasadami wyceny najbliższymi zasadom stosowanym dla określenia odpowiednich kwot w sprawozdaniach finansowych jednostki.

27.

Jednostka przedstawia wyjaśnienie sposobu wyceny zysków lub strat segmentu oraz aktywów i pasywów segmentu w odniesieniu do wszystkich segmentów sprawozdawczych. Jednostka ujawnia co najmniej następujące informacje:

a)

zasadę rachunkowości odnośnie do wszystkich transakcji między segmentami sprawozdawczymi;

b)

charakter ewentualnych różnic między wyceną zysków lub strat segmentów sprawozdawczych a wyceną zysków lub strat jednostki przed uwzględnieniem wydatku lub dochodu z tytułu podatku dochodowego oraz zaprzestania działalności (jeśli nie wynika to z uzgodnień opisanych w pkt 28). Różnice te mogłyby obejmować zasady rachunkowości i strategie alokacji kosztów poniesionych centralnie, które są konieczne do zrozumienia informacji dotyczących segmentu sprawozdawczego;

c)

charakter ewentualnych różnic między wyceną aktywów segmentów sprawozdawczych a wyceną aktywów jednostki (jeśli nie wynika to z uzgodnień opisanych w pkt 28). Różnice te mogłyby obejmować zasady rachunkowości i strategie alokacji wspólnie wykorzystywanych aktywów, które są konieczne do zrozumienia informacji dotyczących segmentu sprawozdawczego;

d)

charakter ewentualnych różnic między wyceną pasywów segmentów sprawozdawczych a wyceną pasywów jednostki (jeśli nie wynika to z uzgodnień opisanych w pkt 28). Różnice te mogłyby obejmować zasady rachunkowości i strategie alokacji wspólnie wykorzystywanych pasywów, które są konieczne do zrozumienia informacji dotyczących segmentu sprawozdawczego;

e)

charakter ewentualnych zmian, w porównaniu do poprzednich okresów, metod wyceny stosowanych przy ustalaniu zysków lub strat segmentów sprawozdawczych oraz ewentualnego wpływu tych zmian na wycenę wyników segmentu;

f)

charakter i wpływ ewentualnych niesymetrycznych alokacji na segmenty sprawozdawcze. Przykładowo jednostka mogłaby przypisać koszty z tytułu amortyzacji do segmentu bez alokacji odpowiednich aktywów podlegających amortyzacji.

Uzgodnienia

28.

Jednostka przedstawia uzgodnienia wszystkich następujących pozycji:

a)

łącznych przychodów segmentów sprawozdawczych z przychodem jednostki;

b)

łącznej kwoty wyceny zysków lub strat segmentów sprawozdawczych z zyskiem lub stratą jednostki przed uwzględnieniem wydatków (dochodów) z tytułu podatku i zaprzestania działalności. Jednakże jeśli jednostka przypisuje do segmentów sprawozdawczych pozycje takie jak wydatek (dochód) z tytułu podatku, jednostka może dokonać uzgodnienia łącznej kwoty wyceny zysków lub strat segmentów z zyskiem lub stratą jednostki po uwzględnieniu tych pozycji;

c)

całości aktywów segmentów sprawozdawczych z aktywami jednostki;

d)

całości pasywów segmentów sprawozdawczych z pasywami jednostki, jeżeli pasywa segmentu są ujęte w sprawozdaniu zgodnie z pkt 23;

e)

całkowite kwoty dla segmentów sprawozdawczych w odniesieniu do wszystkich innych istotnych pozycji ujawnionych informacji z odpowiadającymi im kwotami w odniesieniu do jednostki.

Wszystkie istotne pozycje uzgadniające są określane i opisywane oddzielnie. Przykładowo kwota każdego istotnego dostosowania, koniecznego do uzgodnienia zysków lub strat segmentu sprawozdawczego z zyskami lub stratami jednostki i wynikającego z różnych zasad rachunkowości, jest oddzielnie określana i opisywana.

Przekształcanie uprzednio przedstawionych informacji

29.

Jeżeli jednostka zmienia swoją wewnętrzną strukturę organizacyjną w sposób powodujący zmianę składu jej segmentów sprawozdawczych, odpowiednie informacje z poprzednich okresów, w tym informacje międzyokresowe, muszą zostać przekształcone, chyba że informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie. Dla każdej pozycji oddzielnie ustala się, czy informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie. Po wprowadzeniu zmian do składu segmentów sprawozdawczych jednostka ujawnia, czy przekształciła odpowiednie pozycje informacji o segmentach dotyczące poprzednich okresów.

30.

Jeżeli jednostka zmieniła swoją wewnętrzną strukturę organizacyjną w sposób powodujący zmianę składu jej segmentów sprawozdawczych oraz jeśli dotyczące poprzednich okresów informacje o segmentach, w tym informacje międzyokresowe, nie zostaną przekształcone tak, by odzwierciedlać te zmiany, jednostka w roku, w którym nastąpiła zmiana, ujawnia informacje dotyczące segmentów w danym okresie sprawozdawczym zarówno w oparciu o stare, jak i o nowe zasady podziału na segmenty, chyba że konieczne informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie.

UJAWNIANIE INFORMACJI DOTYCZĄCYCH JEDNOSTKI

31.

Punkty 32–34 dotyczą wszystkich jednostek objętych niniejszym MSSF, w tym jednostek posiadających tylko jeden segment sprawozdawczy. Działalność gospodarcza niektórych jednostek nie jest zorganizowana w oparciu o różnice między powiązanymi produktami i usługami lub różnice między geograficznymi obszarami działania. Segmenty sprawozdawcze takiej jednostki mogą wykazywać przychody z szerokiego zakresu różniących się znacznie produktów i usług lub więcej niż jeden segment sprawozdawczy jednostki może oferować zasadniczo identyczne produkty i usługi. Podobnie segmenty sprawozdawcze jednostki mogą posiadać aktywa na różnych obszarach geograficznych i wykazywać przychody od klientów z różnych obszarów geograficznych, bądź też na tym samym obszarze geograficznym może prowadzić działalność więcej niż jeden segment sprawozdawczy. Informacje wymagane w pkt 32–34 przedstawia się tylko w przypadku, jeżeli nie zostały przedstawione jako część wymaganych przez niniejszy MSSF informacji dotyczących segmentu sprawozdawczego.

Informacje na temat produktów i usług

32.

Jednostka przedstawia w sprawozdaniu przychody od klientów zewnętrznych wynikające z poszczególnych produktów i usług lub poszczególnych grup podobnych produktów i usług, chyba że konieczne informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie, a w takim przypadku informacja o tym zostaje ujawniona. Kwoty przychodów ujętych w sprawozdaniu wynikają z informacji finansowych wykorzystanych do sporządzenia sprawozdania finansowego jednostki.

Informacje na temat obszarów geograficznych

33.

Jednostka przedstawia w sprawozdaniu następujące informacje na temat obszarów geograficznych, chyba że konieczne informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie:

a)

przychody uzyskane od klientów zewnętrznych: (i) przypisanych do państwa będącego siedzibą jednostki; i (ii) przypisanych łącznie do wszystkich państw trzecich, w których jednostka osiąga przychody. Jeśli przychody od klientów zewnętrznych przypisanych do poszczególnych państw trzecich osiągają znaczną wysokość, ujawnia się je oddzielnie. Jednostka ujawnia zasady przypisywania przychodów od klientów zewnętrznych do poszczególnych państw;

b)

aktywa trwałe (2) inne niż instrumenty finansowe, aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, aktywa dotyczące świadczeń związanych z zakończeniem stosunku pracy oraz prawa z umów ubezpieczenia: (i) znajdujące się w państwie będącym siedzibą jednostki; i (ii) znajdujące się łącznie we wszystkich państwach trzecich, w których jednostka posiada aktywa. Jeśli aktywa znajdujące się w poszczególnych państwach trzecich osiągają znaczną wysokość, ujawnia się je oddzielnie.

Kwoty ujęte w sprawozdaniu wynikają z informacji finansowych wykorzystanych do sporządzenia sprawozdania finansowego jednostki. Jeżeli konieczne informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie, fakt ten ujawnia się. Oprócz informacji wymaganych w niniejszym punkcie jednostka może przedstawić informacje geograficzne dotyczące grup państw.

Informacje na temat głównych klientów

34.

Jednostka przedstawia informacje dotyczące stopnia jej zależności od głównych klientów. Jeżeli przychody z transakcji z pojedynczym klientem zewnętrznym stanowią co najmniej 10 % przychodów jednostki, ujawnia ona ten fakt, a także całkowitą kwotę przychodów w odniesieniu do każdego klienta spełniającego to kryterium oraz segment lub segmenty, w których wykazywane są te przychody. Jednostka nie musi ujawniać tożsamości głównego klienta ani kwot przychodów, które każdy segment wykazuje w odniesieniu do tego klienta. Dla celów niniejszego MSSF grupa jednostek, o których jednostka sporządzająca sprawozdanie wie, że podlegają one wspólnej kontroli, uważana jest za pojedynczego klienta, a także jednostka administracji (państwowa, federalna, prowincji, terytorium, lokalna lub obca) oraz jednostki, o których jednostka sporządzająca sprawozdanie wie, że podlegają one kontroli tego rządu, uważane są za pojedynczego klienta.

OKRES PRZEJŚCIOWY I WEJŚCIE W ŻYCIE

35.

Jednostka stosuje niniejszy MSSF do sporządzania jej rocznych sprawozdań finansowych dla okresów sprawozdawczych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2009 r. lub po tym dniu. Zezwala się na jego wcześniejsze stosowanie. Jeżeli jednostka zastosuje niniejszy MSSF w jej sprawozdaniach finansowych za okres rozpoczynający się przed dniem 1 stycznia 2009 r., ujawnia ten fakt.

36

Dotyczące segmentu informacje za poprzednie lata ujmowane w pierwszym roku stosowania dla celów porównawczych przekształca się tak, by spełniały wymogi niniejszego MSSF, chyba że konieczne informacje nie są dostępne i koszty ich uzyskania byłyby zbyt wysokie.

WYCOFANIE MSR 14

37.

Niniejszy MSSF zastepuje MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności.


(1)  W odniesieniu do aktywów sklasyfikowanych według płynności aktywa trwałe są to aktywa zawierające kwoty, które można odzyskać po upływie ponad dwunastu miesięcy po dniu bilansowym.

(2)  W odniesieniu do aktywów sklasyfikowanych według płynności aktywa trwałe są to aktywa zawierające kwoty, które można odzyskać po upływie ponad dwunastu miesięcy po dniu bilansowym.

Dodatek A

Definicje pojęć

Niniejszy dodatek stanowi integralną część niniejszego MSSF.

Segment działalności

Segment działalności stanowi część składową jednostki:

a)

prowadzącej działalność gospodarczą, która może przynieść zarówno przychody, jak i powodować wydatki (w tym przychody i wydatki związane z transakcjami z innymi częściami składowymi tej samej jednostki);

b)

której wyniki działalności podlegają regularnej kontroli przez kierownictwo jednostki, służącej podejmowaniu decyzji dotyczących alokacji zasobów w tym segmencie i ocenie jego wyników; oraz

c)

na temat której dostępne są wyodrębnione informacje finansowe.

Dodatek B

Zmiany wprowadzone do innych MSSF

Zmiany wymienione w niniejszym dodatku mają zastosowanie w odniesieniu do rocznych okresów sprawozdawczych rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2009 r. lub później. Jeżeli jednostka stosuje niniejszy MSSF do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany stosuje się również w odniesieniu do tego wcześniejszego okresu. W zmienionych punktach nowy tekst podkreślono, a stary usunięto.

B1

Odniesienia do MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności zmienia się na MSSF 8 Segmenty działalności w następujących punktach:

punkt 20 MSR 27 Skonsolidowane i jednostkowe sprawozdania finansowe,

punkt 130 lit. d) ppkt (i) MSR 38 Utrata wartości aktywów.

B2

W MSSF 5 Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana, w pkt 41 wprowadza się następujące zmiany:

„41.

W informacji dodatkowej jednostka ujawnia następujące dane za okres, w którym aktywa trwałe (lub grupa przeznaczona do sprzedaży) były sklasyfikowane jako przeznaczone do sprzedaży lub sprzedane:

d)

jeśli dotyczy, segment sprawozdawczy, w których wykazywane są aktywa trwałe (lub grupa przeznaczona do sprzedaży) MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności zgodnie z MSSF 8 Segmenty działalności.”

B3

W MSSF 6 Poszukiwania i ocena złóż mineralnych,w pkt 21 wprowadza się następujące zmiany:

21.

Jednostka ustala zasady (politykę) rachunkowości dotyczące przyporządkowania aktywów z tytułu poszukiwania i oceny zasobów mineralnych do ośrodków wypracowujących przepływy pieniężne lub grupy ośrodków wypracowujących przepływy pieniężne na potrzeby oceny tych aktywów pod kątem utraty przez nie wartości. Żaden ośrodek wypracowujący przepływy pieniężne lub grupa ośrodków wypracowujących przepływy pieniężne, do których przyporządkowano aktywa z tytułu poszukiwania i oceny zasobów mineralnych, nie powinien być większy niż segment ustalony w oparciu o podstawowe i uzupełniające wzory sprawozdawcze segment działalności określony zgodnie z MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności MSSF 8 Segmenty działalności .”.

B4

W MSR 2 Zapasy, w pkt 26 i 29 wprowadza się następujące zmiany:

„26.

Na przykład zapasy używane przez jeden segment branżowy działalności mogą mieć przeznaczenie różne od tego, jaki mają te zapasy w innym segmencie branżowym działalności. Jednak różnice wynikające z różnej lokalizacji geograficznej zapasów (lub w odniesieniu do zasad podatkowych) nie są w istocie wystarczającą podstawą do stosowania odmiennych metod ustalania ceny nabycia lub kosztu wytworzenia.”.

„29.

Odpisanie wartości zapasów do poziomu ich wartości netto możliwej do uzyskania odbywa się na zasadzie odpisów indywidualnych. W niektórych okolicznościach odpowiednie może jednak być pogrupowanie podobnych lub powiązanych ze sobą pozycji zapasów. Może to mieć miejsce w przypadku pozycji zapasów związanych z produktami pochodzącymi z tej samej linii produkcyjnej, posiadających podobne przeznaczenie oraz zastosowanie końcowe, wyprodukowanych i sprzedawanych w tym samym regionie geograficznym oraz nie dających się w praktyce oszacować w oderwaniu od innych pozycji pochodzących z tej samej linii produkcyjnej. Nieodpowiednie jest odpisywanie wartości zapasów w oparciu o klasyfikację zapasów, na przykład – wyrobów gotowych lub też wszystkich zapasów poszczególnych segmentów branżowych lub geograficznych działalności. Jednostki usługowe zazwyczaj kumulują koszty każdej usługi, za którą zostanie ustalona odrębna cena. Dlatego też każdą tego rodzaju usługę traktuje się jako odrębną pozycję.”.

B5

W MSR 7 Rachunek przepływów pieniężnych, w pkt 50 wprowadza się następujące zmiany:

„50.

Podanie uzupełniających informacji może mieć znaczenie dla użytkowników pragnących zapoznać się z sytuacją finansową i płynnością jednostki gospodarczej. Ujawnienie takich informacji, którym towarzyszy komentarz kierownictwa, jest zalecane i może dotyczyć:

d)

sumy przepływów środków pieniężnych z działalności operacyjnej, inwestycyjnej i finansowej w ramach wszystkich segmentów sprawozdawczych przemysłowych i geograficznych (patrz: MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności MSSF 8 Segmenty działalności).”.

B6

W MSR 19 Świadczenia pracownicze, w przykładzie ilustrującym pkt 115 wprowadza się następujące zmiany:

„Przykład ilustrujący ust. 115

Jednostka zaniechała prowadzenia jednego z segmentów działalności działalności i pracownicy tego segmentu nie będą już mieli możliwości zapracowania na żadne dodatkowe świadczenia …”.

B7

W MSR 33 Zysk przypadający na jedną akcję pkt 2 otrzymuje następujące brzmienie:

2.

Niniejszy MSSF ma zastosowanie do:

a)

oddzielnych lub jednostkowych sprawozdań finansowych jednostki:

(i)

której zwykłe akcje lub potencjalne zwykłe akcje znajdują się w obrocie na rynku publicznym (na krajowej lub zagranicznej giełdzie papierów wartościowych lub na rynku pozagiełdowym, w tym na rynkach lokalnych i regionalnych); lub

(ii)

która składa sprawozdania finansowe w komisji papierów wartościowych lub w innym organie regulacyjnym celem emisji zwykłych akcji na rynku publicznym; oraz

b)

skonsolidowanych sprawozdań finansowych grupy z jednostką dominującą:

(i)

której zwykłe akcje lub potencjalne zwykłe akcje znajdują się w obrocie na rynku publicznym (na krajowej lub zagranicznej giełdzie papierów wartościowych lub na rynku pozagiełdowym, w tym na rynkach lokalnych i regionalnych); lub

(ii)

która składa sprawozdania finansowe w komisji papierów wartościowych lub w innym organie regulacyjnym celem emisji zwykłych akcji na rynku publicznym.”.

B8

W MSR 34 Śródroczna sprawozdawczość finansowa, w pkt 16 wprowadza się następujące zmiany:

16.

Jednostka gospodarcza w informacji dodatkowej do śródrocznego sprawozdania finansowego powinna ująć – co najmniej – poniższe informacje (pod warunkiem, że są one istotne i nie zostały ujawnione w innej postaci w ramach śródrocznego raportu finansowego). Informacje te zazwyczaj należy podawać za okres od końca roku obrotowego do dnia sporządzenia raportu. Jednostka gospodarcza powinna również ujawnić wszelkie zdarzenia lub transakcje, które są istotne dla zrozumienia bieżącego okresu śródrocznego:

g)

następujące przychody i wyniki przypadające na poszczególne segmenty działalności lub segmenty geograficzne, w zależności od tego, który sposób sprawozdawczości w podziale na segmenty jest głównym sposobem przyjętym przez jednostkę gospodarczą informacje (ujawnianie informacji dotyczących segmentu danych w śródrocznym raporcie finansowym jednostki jest wymagane tylko wówczas, gdy MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności MSSF 8 Segmenty działalności nakłada na jednostkę gospodarczą wymóg ujawnienia danych informacji w jej rocznym sprawozdaniu finansowym); :

(i)

przychody od klientów zewnętrznych, jeżeli są uwzględniane przy wycenie zysków lub strat segmentu i są kontrolowane przez kierownictwo lub też są mu w inny sposób regularnie przedstawiane;

(ii)

przychody pochodzące z transakcji realizowanych z innymi segmentami, jeżeli są uwzględniane przy wycenie zysków lub strat segmentu kontrolowanej przez kierownictwo lub też są mu w inny sposób regularnie przedstawiane;

(iii)

wycena zysków lub strat segmentu;

(iv)

aktywa ogółem, w odniesieniu do których doszło do istotnej zmiany kwoty ujawnionej w ostatnim rocznym sprawozdaniu finansowym;

(v)

przedstawienie różnic w stosunku do ostatniego rocznego sprawozdania finansowego dotyczących podstawy podziału na segmenty lub wyceny zysków lub strat segmentu;

(vi)

uzgodnienia łącznych kwot wyceny zysków lub strat segmentów sprawozdawczych z zyskami lub stratami jednostki przed uwzględnieniem wydatków (dochodów) z tytułu podatku i działalności zaniechanej. Jednakże jeśli jednostka dokonuje alokacji do segmentów sprawozdawczych pozycji takich jak wydatek (dochód) z tytułu podatku, jednostka może uzgodnić całkowite rachunki zysków lub strat segmentu z zyskiem lub stratą jednostki po uwzględnieniu tych pozycji. Wszystkie istotne pozycje uzgadniające są oddzielnie określane i opisywane w takim uzgodnieniu;

…”.

B9

W MSR 36 Utrata wartości aktywów wprowadza się następujące zmiany:

W pkt 80 wprowadza się następujące zmiany:

80.

W celu przeprowadzenia testu na utratę wartości wartość firmy przejęta w wyniku połączenia jednostek zostaje w chwili przejęcia przyporządkowana do poszczególnych ośrodków lub zespołów ośrodków wypracowujących środki pieniężne jednostki przejmującej, które zgodnie z oczekiwaniami, mają odnieść korzyści z tytułu synergii uzyskanej w wyniku takiego połączenia, bez względu na to, czy zostały do nich przypisane także inne składniki aktywów lub zobowiązania jednostki przejmowanej. Każdy ośrodek lub zespół ośrodków, do którego została przypisana wartość firmy, powinien:

b)

być nie większy niż jeden segment działalności zgodnie z definicją podstawowego lub uzupełniającego wzoru sprawozdawczości finansowej określonego na podstawie MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności określony zgodnie z MSSF 8 Segmenty działalności .”.

W pkt 129 wprowadza się następujące zmiany:

129.

Jednostka, która stosuje MSR 14 Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności MSSF 8 Segmenty działalności , powinna ujawnić następujące informacje w odniesieniu do każdego segmentu sprawozdawczego działalności podlegającego obowiązkowi sprawozdawczemu zgodnie z podstawowym wzorem sprawozdawczym przyjętym przez tę jednostkę:”.

W pkt 130 lit. c) ppkt (ii) i lit. d) ppkt (ii) wprowadza się następujące zmiany:

130.

litera c) ppkt (ii)

segment podlegający obowiązkowi sprawozdawczemu, do którego składnik ten należy podstawie podstawowego wzoru sprawozdawczego przyjętego przez jednostkę gospodarczą, jeśli jednostka stosuje MSR 14 MSSF 8”;

130.

litera d) ppkt (ii)

kwotę odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości ujętą lub odwróconą w podziale na grupy aktywów i segmenty podlegające obowiązkowi sprawozdawczemu, na podstawie podstawowego wzoru przyjętego przez jednostkę gospodarczą, jeśli jednostka stosuje MSR 14 MSSF 8; oraz”.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1359/2007

z dnia 21 listopada 2007 r.

ustanawiające warunki udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych elementów odkostnionego mięsa wołowego

(Wersja skodyfikowana)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny (1), w szczególności jego art. 33 ust. 12 oraz art. 41,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1964/82 z dnia 20 lipca 1982 r. ustanawiające warunki udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych rodzajów wołowiny bez kości (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 ustanowiło ogólne zasady udzielania refundacji wywozowych oraz kryteria określania ich wysokości.

(3)

Z uwagi na sytuację rynkową, sytuację gospodarczą w sektorze wołowiny oraz zakres sprzedaży niektórych produktów tego sektora, powinno się określić warunki dotyczące wypłat specjalnych refundacji wywozowych do tych produktów. W szczególności powinno się określić warunki dla niektórych elementów mięsa, powstałych poprzez odkostnienie ćwierci bydła płci męskiej.

(4)

Aby zapewnić zgodność działań z owym celem, należy wprowadzić specjalną procedurę nadzorczą. Pochodzenie produktu można poświadczyć za pomocą zaświadczenia zgodnego ze wzorem z załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 433/2007 z dnia 20 kwietnia 2007 r. ustanawiającego warunki przyznawania specjalnych refundacji wywozowych do wołowiny i cielęciny (4).

(5)

Mając na celu zapewnienie przestrzegania warunków przyznawania refundacji należy ustanowić wymóg, aby formalności związane z wywozem oraz, gdzie stosowne, rozbiór mięsa i odkastnianie, były przeprowadzone w państwie członkowskim, w którym dokonano uboju zwierząt.

(6)

Należy zaznaczyć, że przyznanie specjalnej refundacji jest uzależnione od wywozu całego objętego nadzorem mięsa, uzyskanego poprzez odkostnienie ćwierci. Jednakże dla ćwierćtuszy tylnych w celu osiągnięcia lepszych cen we Wspólnocie należy przewidzieć pewne wyjątki od tej zasady ogólnej bez narażania jednak realizacji celu, jakim jest uwolnienie rynku Wspólnoty. Należy ustalić zakres okoliczności, w których wymóg wywiezienia całej ilości mięsa może nie być w pełni spełniony bez utraty uprawnienia do refundacji; jednakże taka możliwość powinna mieć ściśle określony zakres i podlegać ograniczeniom, aby zapobiec nadużyciom.

(7)

W odniesieniu do wyznaczonych terminów i dowodów dokonania wywozu należy powołać się na przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (5).

(8)

Stosowanie składów artykułów spożywczych, o których mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, jest niezgodne z celem niniejszego rozporządzenia. Dlatego nie ma potrzeby stosowania systemu określonego w art. 40 tego rozporządzenia wobec wymienionych produktów.

(9)

Z uwagi na specjalny charakter refundacji nie wolno stosować produktów zastępczych. Należy zapewnić środki identyfikacji omawianych produktów.

(10)

Powinno się ustanowić metodę notyfikowania Komisji przez państwa członkowskie ilości produktów, dla których udzielono specjalnych refundacji wywozowych.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Oddzielnie pakowane elementy mięsa bez kości, pochodzące ze świeżych lub schłodzonych przednich i tylnych ćwierci dorosłego bydła płci męskiej o przeciętnej zawartości chudego mięsa 55 % lub więcej, kwalifikują się na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu do specjalnych refundacji wywozowych.

Artykuł 2

Dla celów niniejszego rozporządzenia:

a)

„ćwierci przednie” oznaczają ćwierci przednie nierozdzielone lub rozdzielone, określone w uwagach dodatkowych 1.A lit. d) i e) do działu 2 Nomenklatury Scalonej, kawałki proste lub kawałki „Pistola”;

b)

„ćwierci tylne” oznaczają nierozdzielone lub rozdzielone tylne ćwierci określone w dodatkowych uwagach 1.A lit. f) i g) do działu 2 Nomenklatury Scalonej, kawałki proste lub kawałki „Pistola”.

Artykuł 3

1.   Podmiot gospodarczy przedkłada właściwym organom, wskazanym mu przez państwa członkowskie, zgłoszenie intencji odkostnienia ćwierci tylnych lub przednich zgodnie z opisem podanym w art. 1 na warunkach zawartych w niniejszym rozporządzeniu i wywozu zgodnie z art. 7 całości uzyskanych elementów mięsa bez kości, przy czym każdy element jest zapakowany oddzielnie.

2.   W zgłoszeniu w szczególności podaje się opis i stwierdza ilość produktów, które zostaną odkostnione.

Zgłoszeniu towarzyszy zaświadczenie, którego wzór jest określony w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 433/2007, wydane zgodnie z treścią art. 2 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia. Jednakże nie mają zastosowania uwagi B i C oraz pole 11 tego zaświadczenia. Przepisy art. 3 tego rozporządzenia stosuje się, z potrzebnymi zmianami, do czasu objęcia produktów nadzorem, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.

3.   W momencie przyjęcia zgłoszenia przez właściwe organy, które wprowadzają do niego datę akceptacji, przeznaczone do odkostnienia ćwierci obejmuje się nadzorem owych organów, które określają wagę netto produktów i wprowadzają ją do pola 7 zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 4

Okres, w którym ćwierci muszą być odkostnione, to – z wyjątkiem okoliczności wywołanych przez siłę wyższą – dziesięć dni roboczych, licząc od dnia przyjęcia zgłoszenia wymienionego w art. 3.

Artykuł 5

1.   Po odkostnieniu przedsiębiorca, w celu uzyskania potwierdzenia, przedkłada właściwym organom „zaświadczenia dla mięsa bez kości”, których wzory są podane w załącznikach I i II i do których w polu 7 wpisuje się numer zaświadczenia wymienionego w art. 3 ust. 2.

2.   Numery „zaświadczeń dla mięsa bez kości” wpisuje się do pola 9 zaświadczenia określonego w art. 3 ust. 2. To ostatnie zaświadczenie, należycie wypełnione, wysyła się drogą administracyjną do instytucji odpowiedzialnej za wypłatę refundacji wywozowych po uzyskaniu potwierdzenia, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, dla „zaświadczeń mięsa bez kości” odpowiadających całkowitej ilości odkostnionego mięsa z ćwierci, uzyskanego pod nadzorem.

3.   „Zaświadczenie dla mięsa bez kości” należy przedłożyć przy dopełnieniu formalności celnych określonych w art. 6.

4.   Odkastnianie oraz celne formalności wywozowe są dokonywane w państwie członkowskim, w którym dokonano uboju zwierząt.

Artykuł 6

1.   Formalności celne przy wywozie ze Wspólnoty w odniesieniu do dostaw określonych w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 lub do produktów objętych procedurą składu celnego przed wywozem, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1741/2006 (6), dopełnia się w państwie członkowskim, w którym przyjęto zgłoszenie określone w art. 3.

2.   W polu 11 „zaświadczenia dla mięsa bez kości” władze celne wpisują numery referencyjne oraz daty zgłoszenia określone w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

3.   Po dopełnieniu formalności celnych w odniesieniu do elementów mięsa przeznaczonych do wywozu „zaświadczenie dla mięsa bez kości” wysyła się drogą administracyjną do instytucji odpowiedzialnej za wypłatę refundacji wywozowych.

Artykuł 7

1.   Z wyjątkiem przypadku siły wyższej specjalne refundacje są udzielane pod warunkiem dokonania wywozu całej ilości elementów mięsa, wyprodukowanych przez odkostnienie przeprowadzone pod kontrolą zgodnie z art. 3 ust. 3 i wykazanych w zaświadczeniach określonych w art. 5 ust. 1.

2.   Jednakże podmioty gospodarcze są upoważnione do tego, aby nie dokonywać wywozu całej ilości elementów mięsa wyprodukowanych przez odkostnienie ćwierćtuszy tylnych.

Jeśli ilości wywożone stanowią przynajmniej 95 % łącznej wagi elementów mięsa wyprodukowanych przez odkostnienie przeprowadzone pod kontrolą zgodnie z art. 3 ust. 3, specjalna refundacja jest wypłacana.

Jeśli ilości wywożone stanowią mniej niż 95 %, ale nie mniej niż 85 % łącznej wagi kawałków mięsa wyprodukowanych przez odkostnienie, wypłacana specjalna refundacja ulega zmniejszeniu.

Decyzja w sprawie kwoty, o jaką należy zmniejszyć stawkę, jest podejmowana, gdy jest ustalana lub zmieniana stawka danej refundacji. Określana jest ona przy uwzględnieniu w szczególności wartości różnych elementów mięsa, które prawdopodobnie pozostaną na rynku Wspólnoty.

3.   Kości, duże ścięgna, tkanka chrzęstna, kawałki tłuszczu oraz okrawki pozostałe po odkostnieniu mogą być sprzedawane na obszarze Wspólnoty.

4.   Podmioty gospodarcze pragnące skorzystać z jednej z możliwości przewidzianych w ust. 2 muszą wskazać to w swoich deklaracjach, jak przewidziano w art. 3 ust. 1.

Ponadto w zaświadczeniach przewidzianych w art. 5 ust. 1 muszą zostać podane:

a)

w polu 4 – łączna waga netto elementów mięsa wyprodukowanych przez odkostnienie oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, potwierdzenie:

„Zastosowanie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1359/2007 – opcja 95 %”, lub

„Zastosowanie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1359/2007 – opcja 85 %”;

b)

w polu 6 – waga netto produktu, który ma być wywieziony.

5.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć rodzaje elementów mięsa, w stosunku do których podmioty gospodarcze mogą podejmować decyzje o niedokonywaniu wywozu, do dwóch na dany rodzaj operacji odkastniania.

6.   Jeśli ilość wywożona jest mniejsza niż waga wykazana w polu 6 zaświadczeń przewidzianych w art. 5 ust. 1, specjalna refundacja jest zmniejszona. Współczynnik procentowy zmniejszenia wynosi:

a)

pięciokrotność różnicy procentowej wagi w przypadku, gdy różnica między wagą wywożoną a wykazaną w polu 6 zaświadczeń przewidzianych w art. 5 ust. 1 nie przekracza 10 %;

b)

w pozostałych przypadkach 80 % stawki refundacji na produkty objęte, w zależności od konkretnej sytuacji, kodami CN 0201 30 00 9100 lub CN 0201 30 00 9120, mającej zastosowanie w dniu wskazanym w polu 21 pozwolenia na wywóz, na podstawie którego dokonano formalności określonych w art. 5 ust. 1 lub w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

Do przypadków objętych niniejszym ustępem nie ma zastosowania kara przewidziana w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

Artykuł 8

W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 2 państwo członkowskie może przewidzieć, że:

a)

jedno „zaświadczenie dla mięsa bez kości”, obejmujące całą ilość mięsa powstałego poprzez odkostnienie, jest wystawiane razem z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 3 ust. 2;

b)

oba zaświadczenia, o których mowa w lit. a), są przedstawiane równocześnie przy dopełnianiu wywozowych formalności celnych;

c)

oba zaświadczenia, o których mowa w lit. a), są wysyłane jednocześnie w myśl warunków ustanowionych w art. 6 ust. 3.

Artykuł 9

1.   Państwa członkowskie określają warunki nadzoru i stosownie do tego informują Komisję. Podejmują wszelkie konieczne działania celem uniemożliwienia podmieniania rzeczonych produktów, zwłaszcza poprzez identyfikację każdego kawałka mięsa.

2.   W pomieszczeniach, w których dokonuje się odkastniania oraz wykrawania i pakowania mięsa, może znajdować się jedynie mięso objęte niniejszym rozporządzeniem oraz wieprzowina.

3.   Zabrania się odkastniania ćwierci przednich i tylnych w tym samym czasie i w tym samym pomieszczeniu.

4.   Torby, kartony i inne materiały opakowaniowe, do których wkłada się odkostnione elementy, są oficjalnie pieczętowane przez właściwe organy i zaopatrywane w szczegóły umożliwiające identyfikację odkostnionego mięsa, zwłaszcza jego wagę netto, typ, ilość elementów oraz numer seryjny.

Artykuł 10

W odniesieniu do zaświadczeń przewidzianych w art. 5 ust. 1, potwierdzanych w każdym kwartale przez właściwe organy i dotyczących oddzielonych od kości kawałków odkostnionych elementów mięsa z ćwierćtuszy tylnych, państwa członkowskie, w drugim miesiącu następującym po każdym kwartale, przekazują informacje o:

a)

łącznej wadze netto wykazanej na zaświadczeniach dotyczących przypadków przewidzianych w art. 7 ust. 1;

b)

łącznej wadze netto wskazanej na zaświadczeniach dotyczących przypadków przewidzianych w art. 7 ust. 2 – opcja 95 %;

c)

łącznej wadze netto wskazanej na zaświadczeniach dotyczących przypadków przewidzianych w art. 7 ust. 2 – opcja 85 %.

Artykuł 11

Rozporządzenie (EWG) nr 1964/82 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.

Artykuł 12

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

(2)  Dz.U. L 212 z 21.7.1982, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1713/2006 (Dz.U. L 321 z 21.11.2006, str. 11).

(3)  Patrz: załącznik III.

(4)  Dz.U. L 104 z 21.4.2007, str. 3.

(5)  Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1001/2007 (Dz.U. L 226 z 30.8.2007, str. 9).

(6)  Dz.U. L 329 z 25.11.2006, str. 7.


ZAŁĄCZNIK I

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

Image

Image


ZAŁĄCZNIK II

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

Image

Image


ZAŁĄCZNIK III

Uchylone rozporządzenie i jego kolejne zmiany

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1964/82

(Dz.U. L 212 z 21.7.1982, str. 48)

 

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3169/87

(Dz.U. L 301 z 24.10.1987, str. 21)

Jedynie art. 1 ust. 2

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2469/97

(Dz.U. L 341 z 12.12.1997, str. 8)

Jedynie art. 1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1452/1999

(Dz.U. L 167 z 2.7.1999, str. 17)

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1470/2000

(Dz.U. L 165 z 6.7.2000, str. 16)

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2772/2000

(Dz.U. L 321 z 19.12.2000, str. 35)

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1713/2006

(Dz.U. L 321 z 21.11.2006, str. 11)

Jedynie art. 2


ZAŁĄCZNIK IV

Tabela korelacji

Rozporządzenie (EWG) nr 1964/82

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 akapit pierwszy

Artykuł 1

Artykuł 1 akapit drugi tiret pierwsze

Artykuł 2 lit. a)

Artykuł 1 akapit drugi tiret drugie

Artykuł 2 lit. b)

Artykuł 2

Artykuł 3

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 4

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 6

Artykuł 6 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 7 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 6 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 7 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 6 ust. 4 akapit drugi tiret pierwsze

Artykuł 7 ust. 4 akapit drugi lit. a)

Artykuł 6 ust. 4 akapit drugi tiret drugie

Artykuł 7 ust. 4 akapit drugi lit. b)

Artykuł 6 ust. 4 akapit trzeci

Artykuł 7 ust. 5

Artykuł 6 ust. 5 akapit pierwszy tiret pierwsze

Artykuł 7 ust. 6 akapit pierwszy lit. a)

Artykuł 6 ust. 5 akapit pierwszy tiret drugie

Artykuł 7 ust. 6 akapit pierwszy lit. b)

Artykuł 6 ust. 5 akapit drugi

Artykuł 7 ust. 6 akapit drugi

Artykuł 7 ust. 1 tiret pierwsze

Artykuł 8 lit. a)

Artykuł 7 ust. 1 tiret drugie

Artykuł 8 lit. b)

Artykuł 7 ust. 1 tiret trzecie

Artykuł 8 lit. c)

Artykuł 8 akapit pierwszy

Artykuł 9 ust. 1

Artykuł 8 akapit drugi

Artykuł 9 ust. 2

Artykuł 8 akapit trzeci

Artykuł 9 ust. 3

Artykuł 8 akapit czwarty

Artykuł 9 ust. 4

Artykuł 9 tiret pierwsze

Artykuł 10 lit. a)

Artykuł 9 tiret drugie

Artykuł 10 lit. b)

Artykuł 9 tiret trzecie

Artykuł 10 lit. c)

Artykuł 11

Artykuł 10

Artykuł 12

Załącznik I

Załącznik I

Załącznik II

Załącznik II

Załącznik III

Załącznik IV


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/32


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1360/2007

z dnia 21 listopada 2007 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007, na rok gospodarczy 2007/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1109/2007 (3).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007 w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1260/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, str. 1).

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 24. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2031/2006 (Dz.U. L 414 z 30.12.2006, str. 43).

(3)  Dz.U. L 253 z 28.9.2007, str. 5.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 22 listopada 2007 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

18,58

7,01

1701 11 90 (1)

18,58

12,94

1701 12 10 (1)

18,58

6,82

1701 12 90 (1)

18,58

12,42

1701 91 00 (2)

19,69

16,62

1701 99 10 (2)

19,69

11,18

1701 99 90 (2)

19,69

11,18

1702 90 99 (3)

0,20

0,44


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt III rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/34


DECYZJA RADY

z dnia 8 listopada 2007 r.

dotycząca przystąpienia Bułgarii i Rumunii do konwencji sporządzonej na podstawie art. K.3 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie zwalczania korupcji funkcjonariuszy Wspólnot Europejskich lub funkcjonariuszy państw członkowskich Unii Europejskiej

(2007/751/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat o przystąpieniu z 2005 r.,

uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r. (zwany dalej „Aktem przystąpienia”), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

uwzględniając zalecenie Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Konwencja sporządzona na podstawie art. K.3 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie zwalczania korupcji funkcjonariuszy Wspólnot Europejskich lub funkcjonariuszy państw członkowskich Unii Europejskiej (2) (zwana dalej „konwencją przeciwko korupcji urzędniczej”) została podpisana w Brukseli w dniu 26 maja 1997 r. i weszła w życie w dniu 28 września 2005 r.

(2)

Po przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej, państwa te zdeponowały akty dotyczące ich przystąpienia do konwencji przeciwko korupcji urzędniczej.

(3)

Artykuł 3 ust. 3 Aktu przystąpienia przewiduje, że Bułgaria i Rumunia mają przystąpić do konwencji i protokołów zawartych pomiędzy państwami członkowskimi, wyszczególnionych w załączniku I do Aktu przystąpienia, w tym między innymi do konwencji przeciwko korupcji urzędniczej. Mają one wejść w życie w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii w dniu określonym przez Radę.

(4)

Zgodnie z art. 3 ust. 4 Aktu przystąpienia Rada dokonuje wszelkich dostosowań wymaganych w związku z przystąpieniem do tych konwencji i protokołów,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Konwencja przeciwko korupcji urzędniczej wchodzi w życie w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii w pierwszym dniu pierwszego miesiąca następującego po dniu przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Teksty konwencji przeciwko korupcji urzędniczej sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim (3) są autentyczne na tych samych warunkach, co inne teksty konwencji przeciwko korupcji urzędniczej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

R. PEREIRA

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 10 lipca 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. C 195 z 25.6.1997, str. 2.

(3)  Bułgarska i rumuńska wersja Konwencji zostanie opublikowana w późniejszym terminie w wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego.


Komisja

22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/36


DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 listopada 2007 r.

zmieniająca decyzję 92/452/EWG w odniesieniu do niektórych zespołów pobierania i produkcji zarodków w Kanadzie, Nowej Zelandii oraz Stanach Zjednoczonych Ameryki

(notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5457)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2007/752/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja Komisji 92/452/EWG z dnia 30 lipca 1992 r. ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków i zespołów produkcji zarodków zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych (2) stanowi, że państwa członkowskie mogą sprowadzać zarodki z państw trzecich tylko w przypadku, gdy zostały one pobrane, przetworzone i przechowane przez zespoły pobierania zarodków i zespoły produkcji zarodków wymienione w tej decyzji.

(2)

Nowa Zelandia zwróciła się z wnioskiem o usunięcie jednego zespołu pobierania zarodków z wykazu, w odniesieniu do pozycji dotyczących tego państwa.

(3)

Kanada i Stany Zjednoczone Ameryki zwróciły się z wnioskiem o wprowadzenie zmian w tych wykazach w pozycjach dotyczących tych państw, w odniesieniu do niektórych zespołów pobierania i produkcji zarodków.

(4)

Kanada i Stany Zjednoczone Ameryki przedstawiły gwarancje w zakresie przestrzegania odpowiednich zasad określonych w dyrektywie 89/556/EWG, a służby weterynaryjne tych państw oficjalnie zatwierdziły odnośne zespoły pobierania i produkcji zarodków przeznaczonych do wywozu do Wspólnoty.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 92/452/EWG.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji 92/452/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1989, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2006/60/WE (Dz.U. L 31 z 3.2.2006, str. 24).

(2)  Dz.U. L 250 z 29.8.1992, str. 40. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/558/WE (Dz.U. L 212 z 14.8.2007, str. 18).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku do decyzji 92/452/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1)

wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków w Kanadzie nr E876 otrzymuje brzmienie:

„CA

 

E876

 

22 rue Principale

Plaisance, Québec J0V 1S0

Dr Pierre Thibaudeau”

2)

skreśla się wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków w Nowej Zelandii nr NZEB11;

3)

wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki nr 91TX050 E548 otrzymuje brzmienie:

„US

 

91TX050

E548

 

Buzzard Hollow Ranch

500 Coates RD

Granbury, TX 67048

Dr Brad Stroud”

4)

wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki nr 91TN006 E538 otrzymuje brzmienie:

„US

 

91TN006

E538

 

Harrogate Genetics Intl, INC

6664 Cumberland Gap PKWY

Harrogate, TN 37752

Dr Edwin Robertson”

5)

wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki nr 91TN007 E538 otrzymuje brzmienie:

„US

 

91TN007

E538

 

Harrogate Genetics Intl, INC

6664 Cumberland Gap PKWY

Harrogate, TN 37752

Dr Sam Edwards”

6)

w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki dodaje się wiersz w brzmieniu:

„US

 

07NC132

E705

 

PVC Embryo Services

110 Hyman DR

Postville, IA 52162

Dr Justin Helgerson”


III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/38


WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/753/WPZiB

z dnia 19 listopada 2007 r.

w sprawie wsparcia działań MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; w rozdziale III strategii zawarty jest wykaz środków, które należy przedsięwziąć zarówno w Unii Europejskiej, jak i w państwach trzecich, aby przeciwdziałać rozprzestrzenianiu tej broni.

(2)

Unia Europejska aktywnie realizuje strategię oraz stosuje środki wymienione w jej rozdziale III; w tym celu w szczególności udostępnia zasoby finansowe na wsparcie konkretnych projektów realizowanych przez instytucje międzynarodowe, takie jak Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA).

(3)

Unia Europejska wielokrotnie wzywała Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (KRLD), by wywiązywała się ze swoich zobowiązań w ramach Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) i by realizowała w pełnej współpracy z MAEA całościowe porozumienie o zabezpieczeniach.

(4)

W ramach rozmów sześciostronnych Unia Europejska nieprzerwanie wspierała wysiłki, których celem było znalezienie w drodze dyplomatycznej rozwiązania kwestii bezpieczeństwa jądrowego na Półwyspie Koreańskim, w tym m.in. wspierała politycznie i finansowo Organizację Energetycznego Rozwoju Półwyspu Koreańskiego (KEDO). W związku z tym Unia Europejska z zadowoleniem przyjęła wspólne oświadczenie z dnia 19 września 2005 r. oraz dokument „Działania wstępne” z dnia 13 lutego 2007 r.

(5)

Dnia 9 lipca 2007 r. Rada Gubernatorów MAEA upoważniła swojego dyrektora generalnego, by zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu MAEA dla Rady Gubernatorów zrealizował doraźne uzgodnienia co do monitorowania i weryfikacji zamknięcia instalacji jądrowych w KRLD.

(6)

Zgodnie z „Działaniami wstępnymi” z dnia 13 lutego 2007 r. KRLD rozpoczęła w lipcu 2007 r. zamykanie instalacji jądrowych i zwróciła się do MAEA o jego monitorowanie. Zamykanie tych instalacji zostało następnie potwierdzone przez MAEA.

(7)

Unia Europejska z zadowoleniem przyjęła to działanie KRLD jako jeden z bardzo istotnych pierwszych kroków na drodze do likwidacji programów jądrowych KRLD oraz do usunięcia broni jądrowej z Półwyspu Koreańskiego.

(8)

Ponieważ kosztów realizacji wspomnianych doraźnych uzgodnień nie można obecnie pokryć ze stałego budżetu MAEA przeznaczonego na zabezpieczenia, należy dokonać wystarczających wkładów spoza budżetu, by umożliwić realizację tych doraźnych uzgodnień, dopóki w stałym budżecie MAEA nie ma odpowiedniej rezerwy,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Aby umożliwić natychmiastową i praktyczną realizację niektórych elementów strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, Unia Europejska wspomaga działania MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji, które przeprowadzane są zgodnie z istniejącymi uzgodnieniami w zakresie monitorowania i weryfikacji ustalonymi pomiędzy KRLD a MAEA, po to by wspierać następujące cele:

a)

przyczynić się do procesu budowy zaufania, który zmierza do likwidacji programu(-ów) jądrowego(-ych) KRLD, poprzez dalsze monitorowanie i weryfikację zamykania obiektów jądrowych KRLD;

b)

zapewnić dalszy aktywny udział Unii Europejskiej w staraniach na rzecz wypracowania w drodze dyplomatycznej rozwiązania koreańskiej kwestii jądrowej;

c)

dopilnować, by MAEA miała wystarczające fundusze na przeprowadzenie działań w zakresie monitorowania i weryfikowania realizacji „Działań wstępnych” z dnia 13 lutego 2007 r. uzgodnionych w ramach rozmów sześciostronnych.

Wkład UE zostanie wykorzystany na finansowanie kosztów personelu oraz na podróże, sprzęt i transport, wynajęcie pomieszczeń w KRLD oraz związane z tym wydatki, jak też na pokrycie kosztów łączności i nabycia technologii informacyjnej.

Szczegółowy opis tych działań jest zawarty w załączniku.

Artykuł 2

1.   Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB (SG/WP), jest odpowiedzialna za wdrożenie niniejszego wspólnego działania. Komisja jest w pełni włączana w wykonywane działania.

2.   Techniczna realizacja działań, o których mowa w art. 1, jest zadaniem MAEA. Zadanie to wypełnia ona pod kontrolą SG/WP wspierającego prezydencję. W tym celu SG/WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z MAEA.

3.   Prezydencja, SG/WP i Komisja regularnie informują się wzajemnie o realizacji niniejszego wspólnego działania zgodnie ze swoimi odpowiednimi kompetencjami.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia dla realizacji działań, o których mowa w art. 1, wynosi 1 780 000 EUR i zostanie sfinansowana z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i regułami wspólnotowymi mającymi zastosowanie do ogólnego budżetu Unii Europejskiej.

3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2; wydatki te przyjmują postać dotacji. W tym celu Komisja zawiera porozumienie finansowe z MAEA. Zgodnie z tym porozumieniem MAEA będzie zobowiązana do wyeksponowania wkładu UE, stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja dąży do tego, by w ciągu trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego wspólnego działania zawrzeć porozumienie finansowe, o którym mowa w ust. 3. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia tego porozumienia finansowego.

Artykuł 4

Prezydencja, wspomagana przez SG/WP, przedstawia Radzie sprawozdanie z realizacji niniejszego wspólnego działania opracowywane na podstawie sprawozdań przygotowywanych przez sekretariat MAEA dla Rady Gubernatorów; będą one przedkładane prezydencji, wspomaganej przez SG/WP. Komisja jest w pełni włączana w wykonywane działania. Przedstawia ona sprawozdanie na temat finansowych aspektów realizacji niniejszego wspólnego działania.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Niniejsze wspólne działanie traci moc 18 miesięcy po przyjęciu.

Artykuł 6

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2007 r.

W imieniu Rady

L. AMADO

Przewodniczący


ZAŁĄCZNIK

Wsparcie UE dla działań MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD) w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

1.   Opis działań MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji w KRLD

W marcu 2007 r. dyrektor generalny MAEA poinformował swoją Radę Gubernatorów, że w dniu 13 lutego 2007 r. uczestnicy rozmów sześciostronnych porozumieli się w Pekinie, stolicy Chin, co do działań wstępnych służących wprowadzeniu w życie wspólnego oświadczenia wydanego przez nich w dniu 19 września 2005 r. Poinformował również Radę Gubernatorów, że w dniu 23 lutego 2007 r. otrzymał od KRLD zaproszenie do odbycia wizyty w KRLD w celu „rozwinięcia stosunków między KRLD a MAEA, jak również omówienia problemów będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania”. W dokumencie „Działania wstępne” strony uzgodniły między innymi, że KRLD „zamknie i zabezpieczy, a na koniec opuści obiekt jądrowy w Jongbion, w tym zakład ponownego przetwarzania, oraz ponownie zwróci się do personelu MAEA o przeprowadzenie niezbędnych działań monitorujących i weryfikacyjnych, zgodnie z uzgodnieniami między MAEA a KRLD”. Rada Gubernatorów z zadowoleniem przyjęła porozumienie w sprawie „Działań wstępnych” i wyraziła pogląd, że wynegocjowanie rozwiązania w tej od dawna istotnej kwestii i równocześnie zachowanie niezbędnej roli MAEA jako podmiotu weryfikacyjnego byłoby istotnym osiągnięciem na rzecz międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. W związku z tym Rada Gubernatorów z zadowoleniem przyjęła wystosowane do dyrektora generalnego zaproszenie do złożenia wizyty w KRLD.

W dniach 13 i 14 marca 2007 r. dyrektor generalny odwiedził KRLD, a w czerwcu 2007 r. przedstawił Radzie Gubernatorów sprawozdanie z wyników tej wizyty. Rada Gubernatorów – podkreślając znaczenie dalszego dialogu dla uzyskania pokojowego i całościowego rozwiązania kwestii jądrowej w KRLD oraz rychłej likwidacji broni jądrowej na Półwyspie Koreańskim – pozytywnie oceniła wizytę dyrektora generalnego w KRLD i jego rozmowy z urzędnikami KRLD, które skupiły się na odbudowie stosunków pomiędzy KRLD a MAEA.

W dniu 16 czerwca 2007 r. dyrektor generalny otrzymał od KRLD pismo z prośbą, by przysłał zespół pracowników MAEA, który omówiłby kwestie proceduralne związane z uzgodnieniami co do monitorowania i weryfikacji zamykania obiektu jądrowego w Jongbion. Pismo to oraz odpowiedź generalnego dyrektora z dnia 18 czerwca 2007 r. zostały przedstawione Radzie Gubernatorów.

Zespół MAEA pod kierownictwem zastępcy dyrektora generalnego ds. zabezpieczeń odwiedził KRLD w okresie 26–29 czerwca 2007 r. Zespół odwiedził zakład produkujący paliwo jądrowe, eksperymentalną elektrownię jądrową o mocy 5 MW, laboratorium radiochemiczne (zakład ponownego przetwarzania) oraz elektrownię jądrową (w budowie) o mocy 50 MW; wszystkie te obiekty zlokalizowane są w Jongbion. KRLD poinformowała zespół, że obiekty te oraz elektrownia jądrowa (w budowie) o mocy 200 MW zlokalizowana w Taechon zostaną zamknięte i zabezpieczone zgodnie z uzgodnieniami w „Działaniach wstępnych”.

Podczas wizyty zespołu MAEA w KRLD osiągnięto porozumienie co do następujących kwestii:

a)

MAEA otrzyma od KRLD wykaz obiektów, które zostały zamknięte lub zabezpieczone; następnie MAEA będzie otrzymywać bieżące informacje o ich stanie, tak by móc monitorować i sprawdzać zamykanie lub zabezpieczanie zgłoszonych obiektów;

b)

w ramach swoich działań związanych z monitorowaniem i weryfikacją MAEA otrzyma dostęp do wszystkich obiektów oraz sprzętów, które zostały zamknięte lub zabezpieczone;

c)

MAEA zainstaluje oraz będzie w razie potrzeby obsługiwać odpowiednie urządzenia ograniczające skutki awarii i nadzorujące oraz inne urządzenia, tak by móc monitorować i sprawdzać stan zamkniętych lub zabezpieczonych obiektów oraz sprzętu. Jeżeli z przyczyn praktycznych nie będzie możliwe zastosowanie środków ograniczających skutki awarii i nadzorujących, MAEA i KRLD uzgodnią wdrożenie innych stosownych środków weryfikacji;

d)

MAEA przeanalizuje i sprawdzi informacje dotyczące konstrukcji zamykanych lub zabezpieczanych obiektów oraz udokumentuje za pomocą zdjęć i zapisów wideo stan tych obiektów. Informacje te będą okresowo weryfikowane;

e)

jeżeli KRLD postanowi zmienić konstrukcję lub stan obiektów oraz sprzętu, poinformuje o tym MAEA z wyprzedzeniem; umożliwi to przeprowadzenie z KRLD konsultacji dotyczących ewentualnego wpływu takich zmian na prace MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji;

f)

jeżeli KRLD postanowi przemieścić lub usunąć z zamykanych obiektów jądrowych jakikolwiek sprzęt o charakterze jądrowym lub innego rodzaju niezbędne sprzęty lub komponenty albo zlikwidować którykolwiek z tych obiektów, poinformuje o tym MAEA z wyprzedzeniem. MAEA otrzyma stosowny dostęp, tak aby mogła sprawdzić taki sprzęt, takie komponenty lub zweryfikować odnośne działania;

g)

KRLD zachowa wszelką dokumentację istotną dla działań MAEA w zakresie monitorowania i weryfikacji;

h)

MAEA otrzyma dla swego personelu niezbędne wizy; uzyska też takie same przywileje i immunitety jak te, które określone są w odpowiednich przepisach Umowy w sprawie przywilejów i immunitetów Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (INFCIRC/9/Rev.2) w odniesieniu do mienia, finansów i aktywów MAEA, jej personelu oraz pozostałych urzędników sprawujących swoje funkcje na mocy odnośnego porozumienia;

i)

MAEA uzyska pełne informacje na temat procedur bezpieczeństwa i higieny pracy w odnośnych obiektach;

j)

MAEA oraz KRLD będą się wzajemnie konsultować w kwestiach dotyczących kosztów realizacji;

k)

wymienione środki będą podlegały okresowemu przeglądowi przeprowadzanemu przez KRLD oraz MAEA.

Zgodnie z art. III.A.5 swojego statutu MAEA jest upoważniona do „… stosowania zabezpieczeń, na prośbę stron, w odniesieniu do jakichkolwiek dwustronnych lub wielostronnych uzgodnień, lub na prośbę danego państwa, w odniesieniu do jakiegokolwiek działania tego państwa w dziedzinie energii jądrowej”. Upoważnienie to nie wymaga, aby dane państwo było członkiem MAEA, ani nie przewiduje jakiejś szczególnej formy lub treści dla uzgodnień w zakresie zabezpieczeń. Monitorowanie i weryfikacja w KRLD będą więc spójne ze statutem. Na niniejszym etapie takie monitorowanie i weryfikacja będą realizowane zgodnie z doraźnymi uzgodnieniami, o których mowa w motywie 5 wspólnego działania.

Działania w zakresie monitorowania i weryfikacji w KRLD nie były przewidywane, stąd też w obecnym budżecie MAEA ani w budżecie proponowanym na lata 2008–2009 nie ma żadnych rezerw na prowadzenie takiego monitorowania i takiej weryfikacji. Koszty tych działań, szacowane na podstawie istniejących uzgodnień w zakresie monitorowania i weryfikacji ustalonych między KRLD a MAEA, wyniosą 2,2 mln EUR odpowiednio w roku 2007 i 2008. W przyszłości może jednak pojawić się potrzeba wyasygnowania dodatkowych środków finansowych z uwagi na postępy poczynione podczas rozmów sześciostronnych oraz możliwość zwiększonej roli MAEA w monitorowaniu i weryfikacji osiągniętych porozumień.

2.   Cele

Monitorowanie i weryfikowanie przez MAEA pozostaje nieodzownym narzędziem budowy zaufania pomiędzy państwami w odniesieniu do przedsięwzięć w zakresie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz narzędziem propagowania pokojowego wykorzystania materiałów jądrowych.

Cel ogólny i cel projektu:

przyczynienie się do realizacji działań w zakresie monitorowania i weryfikacji w KRLD, zgodnie z uzgodnieniami zawartymi w „Działaniach wstępnych” z dnia 13 lutego 2007 r. ustalonymi w ramach rozmów sześciostronnych.

Wyniki projektu:

dalsze monitorowanie i weryfikacja przez MAEA zamknięcia wyżej wymienionych instalacji jądrowych w KRLD.

3.   Czas trwania

Całkowity szacowany czas realizacji niniejszego wspólnego działania wynosi 18 miesięcy.

4.   Beneficjenci

Beneficjentem niniejszego wspólnego działania jest MAEA.

5.   Instytucja realizująca

Realizacja projektu zostanie powierzona MAEA. Projekt będzie realizowany bezpośrednio przez MAEA, w szczególności przez personel Wydziału ds. Zabezpieczeń MAEA. W przypadku kontrahentów zamawianie towarów, prac lub usług przez MAEA w kontekście niniejszego wspólnego działania następuje zgodnie z zasadami i procedurami stosowanymi w MAEA, określonymi w porozumieniu zawartym przez Wspólnotę Europejską z MAEA dotyczącym wkładu Wspólnoty.

Instytucja realizująca przygotuje sprawozdania na podstawie informacji przekazanych Radzie Gubernatorów MAEA. Sprawozdania te zostaną przesłane prezydencji wspieranej przez SG/WP w kwestiach WPZiB.

6.   Uczestnicy z ramienia stron trzecich

Nie będzie uczestników z ramienia stron trzecich.


IV Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Wspólny Komitet EOG

22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/43


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 63/2007

z dnia 15 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 98/2006 z dnia 7 lipca 2006 r. (1).

(2)

Właściwe jest zatem rozszerzenie współpracy pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotyczącej siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (2).

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2007 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 1 ust. 5 protokołu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32006 D 1982: decyzja nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, str. 1).”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 289 z 19.10.2006, str. 50.

(2)  Dz.U. L 412 z 30.12.2006, str. 1.

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/45


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 64/2007

z dnia 15 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w szczególnych dziedzinach poza zakresem czterech swobód

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 107/2005 z dnia 8 lipca 2005 r. (1).

(2)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia w celu uwzględnienia w protokole decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1719/2006/WE z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającej program „Młodzież w działaniu” na okres 2007–2013 (2).

(3)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia w celu uwzględnienia w protokole decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1720/2006/WE z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającej program działań w zakresie uczenia się przez całe życie (3).

(4)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia rozszerzonej współpracy z mocą od dnia 1 stycznia 2007 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 4 protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

1)

po ust. 2k wprowadza się ustęp w brzmieniu:

„2l.   Państwa EFTA od dnia 1 stycznia 2007 r. uczestniczą w następujących programach:

32006 D 1719: decyzja nr 1719/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiająca program »Młodzież w działaniu« na okres 2007–2013 (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 30);

32006 D 1720: decyzja nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiająca program działań w zakresie uczenia się przez całe życie (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 45).”;

2)

tekst ust. 3 zastępuje się tekstem w brzmieniu:

„Zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a) Porozumienia państwa EFTA uczestniczą finansowo w programach i działaniach określonych w ust. 1, 2, 2a, 2b, 2c, 2d, 2e, 2f, 2g, 2h, 2i, 2j, 2k oraz 2l.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (4).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 306 z 24.11.2005, str. 45.

(2)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 30.

(3)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 45.

(4)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/47


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 65/2007

z dnia 15 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 138/2006 z dnia 27 października 2006 r. (1).

(2)

Powinno się rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia w celu włączenia decyzji nr 1672/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającej wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress (2), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 65 z 3.3.2007, str. 12.

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia podjęcia takiej rozszerzonej współpracy ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W art. 5 protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

1)

ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Państwa EFTA uczestniczą w programach i działaniach wspólnotowych, o których mowa w dwóch pierwszych tiret ust. 8, od dnia 1 stycznia 1996 r.; w programie, o którym mowa w tiret trzecim, od dnia 1 stycznia 2000 r.; w programie, o którym mowa w tiret czwartym, od dnia 1 stycznia 2001 r.; w programach, o których mowa w tiret piątym i szóstym, od dnia 1 stycznia 2002 r.; w programach, o których mowa w tiret siódmym i ósmym, od dnia 1 stycznia 2004 r.; oraz w programach, o których mowa w tiret dziewiątym i dziesiątym, od dnia 1 stycznia 2007 r.”;

2)

w ust. 8 dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32006 D 1672: decyzja nr 1672/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiająca wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress (Dz.U. L 315 z 15.11.2006, str. 1), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 65 z 3.3.2007, str. 12.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu Wspólnemu Komitetowi EOG ostatniej notyfikacji na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 366 z 21.12.2006, str. 83.

(2)  Dz.U. L 315 z 15.11.2006, str. 1.

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/49


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 66/2007

z dnia 15 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w szczególnych dziedzinach poza zakresem czterech swobód

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 90/2004 z dnia 8 czerwca 2004 r. (1).

(2)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia w celu uwzględnienia w protokole decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1926/2006/WE z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającej program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013) (2).

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia tej rozszerzonej współpracy, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 6 protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

1)

po ust. 3 wprowadza się ustęp w brzmieniu:

„3a.   Państwa EFTA od dnia 1 stycznia 2007 r. uczestniczą w następujących programach:

32006 D 1926: decyzja nr 1926/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiająca program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013) (Dz.U. L 404 z 30.12.2006, str. 39).”;

2)

tekst ust. 4 zastępuje się tekstem w brzmieniu:

„Państwa EFTA wnoszą finansowy wkład do działań określonych w ust. 3 i 3a, zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a) Porozumienia.”;

3)

tekst ust. 5 zastępuje się tekstem w brzmieniu:

„Od rozpoczęcia współpracy w działaniach określonych w ust. 3 i 3a, państwa EFTA uczestniczyć będą w pełni w pracach komitetów WE i innych organów, które pomagają Komisji w zarządzaniu tymi działaniami lub w ich rozwoju.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukselig dnia 15 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, str. 52.

(2)  Dz.U. L 404 z 30.12.2006, str. 39.

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/51


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 67/2007

z dnia 29 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 74/2006 z dnia 2 czerwca 2006 r. (1).

(2)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji nr 1639/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającej Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) (2).

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia podjęcia rozszerzonej współpracy ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W art. 7 ust. 5 protokołu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32006 D 1639: decyzji nr 1639/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającej Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007– 2013) (Dz.U. L 310 z 9.11.2006, str. 15).”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu Wspólnemu Komitetowi EOG ostatniej notyfikacji na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 245 z 7.9.2006, str. 45.

(2)  Dz.U. L 310 z 9.11.2006, str. 15.

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/52


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 68/2007

z dnia 15 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 107/2005 z dnia 8 lipca 2005 r. (1).

(2)

Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu uwzględnienia decyzji nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007) (2) ze zmianami wprowadzonymi w Dz.U. L 31 z 6.2.2007, str. 10.

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2007 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W art. 9 ust. 4 protokołu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32006 D 1718: decyzją nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007) (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 12) ze zmianami wprowadzonymi w Dz.U. L 31 z 6.2.2007, str. 10.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 306 z 24.11.2005, str. 45.

(2)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 12.

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/53


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 69/2007

z dnia 15 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 107/2005 z dnia 8 lipca 2005 r. (1).

(2)

Właściwe jest zatem rozszerzenie współpracy pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia tak, aby uwzględnić decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1855/2006/WE z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającą Program Kultura (2).

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia rozszerzonej współpracy z mocą od dnia 1 stycznia 2007 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 13 ust. 4 protokołu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

32006 D 1855: decyzja nr 1855/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca Program Kultura (2007–2013) (Dz.U. L 372 z 27.12.2006, str. 1).”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 306 z 24.11.2005, str. 45.

(2)  Dz.U. L 372 z 27.12.2006, str. 1.

(3)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/54


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 70/2007

z dnia 29 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 135/2005 z dnia 21 października 2005 r. (1).

(2)

Właściwe jest rozszerzenie zakresu współpracy Umawiających się Stron Porozumienia, obejmując nim rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) (2).

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić rozpoczęcie tej rozszerzonej współpracy ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.

(4)

Rozporządzenie (WE) nr 1382/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie przyznawania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy efektów działania systemu transportu towarowego w dziedzinie środowiska (Program Marco Polo) (3) jest obecnie włączone do art. 3 (Środowisko naturalne) protokołu 31 do Porozumienia.

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 1382/2003 powinno być przywołane raczej w pozycji „Transport i mobilność”, dlatego rozporządzenie (WE) nr 1382/2003 powinno zostać przeniesione do art. 12 protokołu 31 do Porozumienia,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   W art. 12 protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

(i)

ust. 2 otrzymuje oznaczenie ust. 4 oraz brzmienie:

„Państwa EFTA wnoszą wkład finansowy do działań i programów, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a) Porozumienia.”;

(ii)

dodaje się ustępy w następującym brzmieniu:

1.„2)   Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2004 r. państwa EFTA uczestniczą w następującym programie:

32003 R 1382: rozporządzenie (WE) nr 1382/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie przyznawania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy efektów działania systemu transportu towarowego w dziedzinie środowiska (Program Marco Polo) (Dz.U. L 196 z 2.8.2003, str. 1), zmienione przez:

32004 R 0788: rozporządzenie (WE) nr 788/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 17).

1.3)   Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r. państwa EFTA uczestniczą w następującym programie:

32006 R 1692: rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1382/2003 (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, str. 1), wersja sprostowana opublikowana w Dz.U. L 65 z 3.3.2007, str. 12.”;

(iii)

po nowym ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5)   Państwa EFTA biorą pełny udział w komitetach WE wspierających Komisję WE w zarządzaniu programami wspólnotowymi, o których mowa w ust. 2 i 3, ich opracowywaniu i realizacji.”.

2.   W art. 3 ust. 7 protokołu 31 skreśla się lit. c).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (4).

Niniejszą decyzja stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 14 z 19.1.2006, str. 24.

(2)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, str. 1.

(3)  Dz.U. L 196 z 2.8.2003, str. 1.

(4)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


22.11.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 304/56


DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 71/2007

z dnia 29 czerwca 2007 r.

zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 74/2006 z dnia 2 czerwca 2006 r. (1).

(2)

Właściwe jest kontynuowanie współpracy pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia przy wdrażaniu i rozwoju rynku wewnętrznego.

(3)

Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić kontynuowanie tej współpracy po dniu 31 grudnia 2006 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W art. 7 Protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

1)

w ust. 6 słowa „lata 2004, 2005 i 2006” zastępuje się słowami „lata 2004, 2005, 2006 i 2007”;

2)

w ust. 7 słowa „rok budżetowy 2006” zastępuje się słowami „lata budżetowe 2006 i 2007”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia (2).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 czerwca 2007 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Alan SEATTER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 245 z 7.9.2006, str. 45.

(2)  Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.