ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 243

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 50
18 września 2007


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1063/2007 z dnia 17 września 2007 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1064/2007 z dnia 17 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do awilamycyny ( 1 )

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1065/2007 z dnia 17 września 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 493/2006 w odniesieniu do środków przejściowych w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru

6

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1066/2007 z dnia 17 września 2007 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych dwutlenków manganu pochodzących z Republiki Południowej Afryki

7

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1067/2007 z dnia 17 września 2007 r. rejestrujące nazwę w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Staffordshire Cheese (ChNP))

21

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1068/2007 z dnia 17 września 2007 r. zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Queso Nata de Cantabria (CHNP)

22

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1069/2007 z dnia 17 września 2007 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz polialkoholu winylowego (PVAL) z Chińskiej Republiki Ludowej

23

 

 

DYREKTYWY

 

*

Dyrektywa Komisji 2007/55/WE z dnia 17 września 2007 r. zmieniająca niektóre załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości azynofosu metylowego ( 1 )

41

 

*

Dyrektywa Komisji 2007/56/WE z dnia 17 września 2007 r. zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości azoksystrobiny, chlorotalonilu, deltametryny, heksachlorobenzenu, joksynilu, oksamylu i chinoksyfenu ( 1 )

50

 

*

Dyrektywa Komisji 2007/57/WE z dnia 17 września 2007 r. zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości ditiokarbaminianów ( 1 )

61

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2007/612/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 4 kwietnia 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 14/06 przewidzianej przez Belgię na rzecz General Motors Belgium w Antwerpii (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 435)  ( 1 )

71

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1063/2007

z dnia 17 września 2007 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 września 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 756/2007 (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, str. 41).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 17 września 2007 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MK

55,1

XK

55,1

XS

36,3

ZZ

48,8

0707 00 05

JO

175,0

MK

43,7

TR

129,4

ZZ

116,0

0709 90 70

TR

110,3

ZZ

110,3

0805 50 10

AR

88,1

UY

42,9

ZA

67,7

ZZ

66,2

0806 10 10

EG

177,6

MK

28,3

TR

111,9

ZZ

105,9

0808 10 80

AR

62,4

AU

215,7

BR

117,4

CL

88,6

CN

79,8

NZ

98,5

US

98,4

ZA

87,3

ZZ

106,0

0808 20 50

CN

62,9

TR

122,2

ZA

107,6

ZZ

97,6

0809 30 10, 0809 30 90

TR

151,3

US

189,2

ZZ

170,3

0809 40 05

BA

49,8

IL

124,7

MK

49,8

TR

103,2

ZZ

81,9


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, str. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1064/2007

z dnia 17 września 2007 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do awilamycyny

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 2,

uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Wszystkie substancje farmakologicznie czynne stosowane we Wspólnocie w weterynaryjnych produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom, od których lub z których pozyskuje się żywność, powinny być oceniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90.

(2)

Do Europejskiej Agencji Leków został złożony wniosek o ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dla awilamycyny, antybiotyku z grupy ortosomycyn. Na podstawie zalecenia Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych substancję tę należy włączyć do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do trzody chlewnej (mięśnie, skóra i tłuszcz, wątroba i nerki), królików (mięśnie, tłuszcz, wątroba i nerki) i drobiu (mięśnie, skóra i tłuszcz, wątroba i nerki), pod warunkiem że sustancja ta nie jest stosowana u tych gatunków drobiu, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi.

(3)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2377/90.

(4)

Należy przewidzieć odpowiedni okres poprzedzający stosowanie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić państwom członkowskim dostosowanie zezwoleń na wprowadzenie do obrotu omawianych weterynaryjnych produktów leczniczych udzielonych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (2), co może okazać się konieczne w świetle niniejszego rozporządzenia.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 18 listopada 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 703/2007 (Dz.U. L 161 z 22.6.2007, str. 28).

(2)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/28/WE (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 58).


ZAŁĄCZNIK

Do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 (Wykaz substancji farmakologicznie czynnych, dla których zostały ustalone najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości) dodaje się następującą substancję:

1.   Środki przeciwzakaźne

1.2.   Antybiotyki

1.2.15.   Ortosomycyny

Substancja farmakologicznie czynna

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

Najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości

Tkanki docelowe

Awilamycyna

Kwas dichloroizoewerninowy

Trzoda chlewna

50 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz (1)

300 μg/kg

Wątroba

200 μg/kg

Nerki

Króliki

50 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz

300 μg/kg

Wątroba

200 μg/kg

Nerki

Drób (2)

50 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz (3)

300 μg/kg

Wątroba

200 μg/kg

Nerki


(1)  W przypadku trzody chlewnej i drobiu ten najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości odnosi się do skóry i tłuszczu, w naturalnych proporcjach.

(2)  Nie stosować u zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi.

(3)  W przypadku trzody chlewnej i drobiu ten najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości odnosi się do skóry i tłuszczu, w naturalnych proporcjach.


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/6


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1065/2007

z dnia 17 września 2007 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 493/2006 w odniesieniu do środków przejściowych w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 44,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 493/2006 z dnia 27 marca 2006 r. ustanawiającego środki przejściowe w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 i (WE) nr 314/2002 (2) przewiduje wycofanie zapobiegawcze. Dlatego w przypadku przekroczenia pewnego progu produkcję każdego przedsiębiorstwa objętą kwotą uznaje się za wycofaną w rozumieniu art. 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 lub, na wniosek przedsiębiorstwa, który należy złożyć przed dniem 31 stycznia 2007 r., za produkt pozakwotowy w rozumieniu art. 12 wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Z dniem 31 stycznia 2007 r. producenci izoglukozy, w przeciwieństwie do producentów cukru, nie byli w stanie złożyć takiego wniosku, zważywszy na ciągły charakter ich produkcji, która odbywa się przez cały rok. W trosce o zapewnienie równego traktowania, aby umożliwić producentom izoglukozy podjęcie przemyślanej decyzji i złożenie właściwego wniosku, należy przesunąć w ich przypadku wymieniony wyżej ostateczny termin na koniec roku gospodarczego 2006/2007.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 493/2006.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 3 rozporządzenia (WE) nr 493/2006 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa część produkcji cukru, izoglukozy i syropu inulinowego z roku gospodarczego 2006/2007, która jest produkowana w ramach kwoty przyznanej zgodnie z kwotą określoną w załączniku IV i która przekracza próg ustanowiony zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, uznaje się za wycofaną w rozumieniu art. 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 lub, na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa złożony przed dniem 31 stycznia 2007 r. w przypadku cukru i przed dniem 30 września 2007 r. w przypadku izoglukozy, w całości lub części za produkt pozakwotowy w rozumieniu art. 12 wspomnianego rozporządzenia.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69 z 9.3.2007, str. 3).

(2)  Dz.U. L 89 z 28.3.2006, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 739/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 22).


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/7


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1066/2007

z dnia 17 września 2007 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych dwutlenków manganu pochodzących z Republiki Południowej Afryki

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z komitetem doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Wszczęcie dochodzenia

(1)

Dnia 10 listopada 2006 r. Komisja otrzymała skargę złożoną zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego przez przedsiębiorstwo Tosoh Hellas AIC (skarżący), reprezentujące znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, całkowitej wspólnotowej produkcji niektórych dwutlenków manganu.

(2)

Skarga zawierała dowody na stosowanie dumpingu oraz na zaistnienie w jego wyniku istotnej szkody, które to dowody uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.

(3)

Dnia 21 grudnia 2006 r. wszczęto postępowanie poprzez opublikowanie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

2.   Strony, których dotyczy postępowanie

(4)

Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu postępowania skarżącego, drugiego producenta wspólnotowego, producenta eksportującego, importera, znanych zainteresowanych użytkowników oraz przedstawicieli Republiki Południowej Afryki. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie w terminie ustalonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(5)

Skarżący producent, producent eksportujący, importer oraz użytkownicy przedstawili swoje opinie. Wszystkim zainteresowanym stronom, które wystąpiły o przesłuchanie oraz zdołały wykazać, że istnieją szczególne powody, dla których powinny zostać nim objęte, zapewniono możliwość przesłuchania.

(6)

Do wszystkich znanych zainteresowanych stron oraz do wszystkich innych przedsiębiorstw, które zgłosiły się w terminie ustalonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, rozesłano kwestionariusze. Otrzymano odpowiedzi od producenta eksportującego z Republiki Południowej Afryki, skarżącego producenta, importera produktu objętego postępowaniem z Republiki Południowej Afryki oraz czterech użytkowników produktu objętego postępowaniem.

(7)

Komisja zebrała oraz zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za stosowne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu, ustalenia szkody powodowanej tym dumpingiem oraz interesu Wspólnoty i przeprowadziła weryfikacje na terenie następujących przedsiębiorstw:

a)

Producenci wspólnotowi

Tosoh Hellas AIC, Saloniki, Grecja oraz powiązane z nim przedstawicielstwo handlowe Mitsubishi International GmbH, Düsseldorf, Niemcy

b)

Producent eksportujący w Republice Południowej Afryki

Delta E.M.D. (Pty) Ltd, Nelspruit, Republika Południowej Afryki (Delta)

c)

Powiązany dostawca producenta eksportującego w Republice Południowej Afryki

Manganese Metal Company (Pty) Ltd, Nelspruit, Republika Południowej Afryki

d)

Niepowiązany importer ze Wspólnoty

Traxys France SAS, Courbevoie, Francja

e)

Użytkownicy we Wspólnocie

Panasonic Battery Belgium NV, Tessenderlo, Belgia

VARTA Consumer Batteries GmbH & Co. KGaA, Sulzbach, Niemcy

Duracell Batteries BVBA, Aarschot, Belgia.

3.   Okres objęty dochodzeniem

(8)

Dochodzenie w sprawie dumpingu i szkody objęło okres od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie trendów istotnych z punktu widzenia oceny szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („badany okres”).

B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

1.   Produkt objęty postępowaniem

(9)

Produktem objętym postępowaniem są dwutlenki manganu wytwarzane w procesie elektrolitycznym, które nie są poddawane obróbce cieplnej po zakończeniu procesu elektrolitycznego (EDM) pochodzące z Republiki Południowej Afryki. Produkt ten zgłaszany jest zwykle w ramach kodu CN ex 2820 10 00.

(10)

Występują dwa główne rodzaje produktu objętego postępowaniem: EDM do baterii węglowo-cynkowych oraz EDM do baterii alkalicznych. Obydwa rodzaje są produkowane w procesie elektrolitycznym, przy czym w procesie produkcji zmieniane są określone parametry, dzięki czemu otrzymywane są bądź EDM do baterii węglowo-cynkowych, bądź EDM do baterii alkalicznych. Obydwie kategorie produktów charakteryzują się wysoką czystością manganu oraz są na ogół stosowane jako produkty pośrednie w produkcji powszechnie dostępnych baterii o ogniwach suchych.

(11)

Dochodzenie wykazało, że mimo różnic pod względem określonych właściwości fizycznych i chemicznych, takich jak gęstość, średnia wielkość cząsteczki, powierzchnia właściwa określana wg metody Brunauera-Emmeta-Tellera (BET) oraz potencjał alkaliczny, oba rodzaje produktu objętego postępowaniem posiadają takie same właściwości fizyczne, chemiczne oraz techniczne i są wykorzystywane do tych samych celów. Zatem uznaje się, że dla celów niniejszego postępowania stanowią one jeden produkt.

(12)

Należy zauważyć, że istnieją inne rodzaje dwutlenków manganu, które nie mają tych samych właściwości fizycznych, chemicznych oraz/lub technicznych co EDM i które mają zasadniczo inne zastosowanie. Nie stanowią one zatem produktu objętego dochodzeniem. Te odrębne produkty obejmują: i) naturalne dwutlenki manganu, które zawierają znaczne zanieczyszczenia i są zazwyczaj sklasyfikowane w ramach innego kodu CN, tj. 2602 00 00; ii) chemiczne dwutlenki manganu, które są produkowane w procesie chemicznym i charakteryzują się znacznie niższą gęstością oraz znacznie wyższą powierzchnią BET niż EDM; a także (iii) poddane obróbce cieplnej elektrolityczne dwutlenki manganu, które, mimo produkcji w procesie elektrolitycznym, podobnie jak EDM, różnią się od nich pod względem wielu podstawowych właściwości, takich jak zawartość wilgoci, struktura kryształu oraz potencjał alkaliczny, co sprawia, że są one odpowiednie do produkcji baterii litowych, które bazują na układach bezwodnych oraz posiadają anodę litową, lecz nie do produkcji baterii węglowo-cynkowych lub baterii alkalicznych, które opierają się na układach wodnych oraz posiadają anodę cynkową, tak jak EDM.

(13)

Należy również zauważyć, że żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała powyższej definicji i rozróżnienia pomiędzy tymi dwoma głównymi rodzajami produktu objętego postępowaniem.

2.   Produkt podobny

(14)

Dochodzenie wykazało, że EDM produkowane oraz sprzedawane przez przemysł wspólnotowy we Wspólnocie oraz EDM produkowane oraz sprzedawane na rynku krajowym w Republice Południowej Afryki i/lub przywożone do Wspólnoty z Republiki Południowej Afryki posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne oraz techniczne oraz mają to samo zastosowanie.

(15)

Stwierdzono zatem tymczasowo, że produkty te stanowią produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C.   DUMPING

1.   Wartość normalna

(16)

Co się tyczy ustalenia wartości normalnej, Komisja ustaliła w pierwszej kolejności, czy całkowita krajowa sprzedaż EDM przedsiębiorstwa Delta była reprezentatywna w stosunku do jego całkowitej sprzedaży na wywóz do Wspólnoty. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajowa została uznana za reprezentatywną, ponieważ całkowity wolumen sprzedaży krajowej producenta eksportującego stanowił więcej niż 5 % całkowitego wolumenu jego sprzedaży do Wspólnoty.

(17)

Następnie, znając całkowitą reprezentatywną sprzedaż krajową, Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawanego na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty.

(18)

Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu była uznawana za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli wielkość sprzedaży tego produktu na rynku krajowym na rzecz niezależnych klientów w okresie objętym dochodzeniem stanowiła 5 lub więcej procent całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego produktu sprzedawanego na wywóz do Wspólnoty.

(19)

W odniesieniu do wszystkich rodzajów produktów sprzedawanych na wywóz do Wspólnoty nie stwierdzono żadnego identycznego lub bezpośrednio porównywalnego i sprzedawanego na rynku krajowym w reprezentatywnych ilościach rodzaju produktu. Zatem wartość normalna musiała zostać skonstruowana w odniesieniu do wszystkich eksportowanych rodzajów produktu zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(20)

Wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do odpowiednio skorygowanych kosztów produkcji eksportowanych rodzajów produktu uzasadnionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (SG&A) oraz uzasadnionej kwoty zysku. Koszty SG&A oraz kwota zysku zostały ustalone zgodnie z metodyką określoną w art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja zbadała, czy wielkość kosztów SG&A poniesionych przez przedsiębiorstwo Delta oraz zrealizowanego przez nią na rynku krajowym zysku stanowiły wiarygodne dane.

(21)

Rzeczywiste koszty SG&A zostały uznane za wiarygodne, ponieważ całkowity wolumen sprzedaży zainteresowanego przedsiębiorstwa był reprezentatywny w porównaniu z wolumenem sprzedaży na wywóz do Wspólnoty, jak wspomniano powyżej.

(22)

W celu dokonania oceny, czy wielkość zysku uzyskanego przez przedsiębiorstwo Delta na rynku krajowym stanowiła wiarygodne dane, Komisja zbadała w pierwszej kolejności, czy sprzedaż krajowa każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem sprzedawanego na rynku krajowym w reprezentatywnych ilościach może zostać uznana za zrealizowaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Badania dokonano poprzez ustalenie procentowego udziału sprzedaży przedmiotowego rodzaju produktu z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym.

(23)

Ponieważ nie stwierdzono istnienia żadnego rodzaju produktu, w przypadku którego wolumen sprzedaży stanowił więcej niż 10 % całkowitego wolumenu sprzedaży tego typu produktu na rynku krajowym, uznano, że ceny krajowe nie mogą stanowić odpowiedniej podstawy do ustalenia marży zysku na potrzeby skonstruowania wartości normalnej.

(24)

Ponieważ Delta jest jedynym znanym producentem EDM w Republice Południowej Afryki, uzasadniony zysk potrzebny do skonstruowania wartości normalnej nie mógł zostać ustalony w oparciu o rzeczywisty zysk określony dla innych eksporterów i producentów objętych dochodzeniem w odniesieniu do produkcji i sprzedaży produktu podobnego na rynku wewnętrznym, zgodnie art. 2 ust. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(25)

Ponadto ponieważ EDM są jedynym produktem wytwarzanym i sprzedawanym przez przedsiębiorstwo Delta, uzasadniony zysk potrzebny do skonstruowania wartości normalnej nie mógł być ustalony w oparciu o rzeczywisty zysk z produkcji i sprzedaży, w zwykłym obrocie handlowym, tej samej ogólnej kategorii produktów zainteresowanego producenta eksportującego, zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(26)

Uzasadniony zysk potrzebny do skonstruowania wartości normalnej ustalono zatem zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(27)

W tym względzie zebrano informacje na temat poziomu rentowności wszystkich innych znanych producentów EDM z innych krajów. Z ogólnodostępnych źródeł uzyskano informacje na temat jednego producenta z Indii, dwóch z Japonii i dwóch ze Stanów Zjednoczonych. Jednakże w przypadku jednego z producentów z USA oraz dwóch producentów japońskich nie uzyskano informacji na temat rentowności sprzedaży EDM lub rentowności działu, w którym produkcja EDM miała znaczący udział.

(28)

Średnią marżę zysku w OD obliczono w oparciu o ogólnodostępne źródła informacji w przypadku jednego producenta indyjskiego oraz drugiego z producentów z USA oraz na podstawie informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwo Delta dotyczących rentowności powiązanego z nim przedsiębiorstwa Delta EMD Australia Proprietary Ltd, zarejestrowanego w Australii, na rynku krajowym. Wartość obliczonej średniej marży zysku wyniosła 9,2 %. W świetle dostępnych informacji uznano, że przyjęta metoda jest uzasadniona w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego, a uzyskany wynik ostrożny. Z ogólnodostępnych informacji wynikało, że obliczona wysokość marży zysku nie przekraczała zysku uzyskanego przez innych znanych producentów tej samej kategorii produktów (tzn. chemikaliów specjalistycznych) w Południowej Afryce w OD.

2.   Ceny eksportowe

(29)

Przedsiębiorstwo Delta prowadziło sprzedaż towarów na wywóz do Wspólnoty wyłącznie poprzez niezależne przedstawicielstwo handlowe Traxys France SAS.

(30)

Ceny eksportowe ustalono w oparciu o ceny faktycznie zapłacone lub należne za produkt sprzedawany na wywóz z Republiki Południowej Afryki do Wspólnoty, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

3.   Porównanie

(31)

Wartość normalna i ceny eksportowe zostały porównane na zasadzie ex-works. W celu zapewnienia porównywalności wartości normalnej i ceny eksportowej należycie uwzględniono, w formie korekt, różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono odpowiednie dostosowania wynikające z kosztów prowizji, transportu, ubezpieczenia, przeładunku i załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowań, kredytów i opłat bankowych we wszystkich przypadkach, gdzie uznano je za uzasadnione, dokładne oraz poparte zweryfikowanymi dowodami.

4.   Marginesy dumpingu

(32)

Średnia ważona wartość normalna produktu objętego postępowaniem wywożonego do Wspólnoty została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową analogicznego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 oraz 12 rozporządzenia podstawowego.

(33)

Na tej podstawie obliczono, że tymczasowy średnio ważony margines dumpingu, wyrażony jako procent ceny cif na granicy Wspólnoty, bez cła, wynosi:

Przedsiębiorstwo

Tymczasowy margines dumpingu

Delta E.M.D. (Pty) Ltd

14,9 %

(34)

Jeżeli chodzi o ogólnokrajowy margines dumpingu, mający zastosowanie do wszystkich eksporterów w Republice Południowej Afryki, w pierwszej kolejności Komisja ustaliła poziom współpracy. Porównano dane statystyczne Eurostatu oraz odpowiedzi na kwestionariusz otrzymane od współpracujących producentów z Republiki Południowej Afryki. W wyniku porównania dokonanego w oparciu o dostępne informacje stwierdzono, że wywóz przedsiębiorstwa Delta do Wspólnoty stanowił 100 % wywozu produktu objętego postępowaniem z Republiki Południowej Afryki. Stwierdzono tym samym, że poziom współpracy był bardzo wysoki, zatem ogólnokrajowy margines dumpingu przyjęto na tym samym poziomie, co margines dumpingu obliczony dla przedsiębiorstwa Delta.

D.   SZKODA

1.   Produkcja wspólnotowa i przemysł wspólnotowy

(35)

W toku dochodzenia ustalono, że na początku badanego okresu produkt podobny był wytwarzany przez trzech producentów we Wspólnocie. Jednakże jeden z tych producentów zaprzestał produkcji w 2003 r., tym samym w OD we Wspólnocie działalność prowadziło tylko dwóch producentów.

(36)

Skarga została złożona wyłącznie przez jednego producenta, który w pełni współpracował w dochodzeniu. Chociaż drugi producent nie współpracował w dochodzeniu, nie sprzeciwiał się też skardze. Ponieważ wyłącznie jedno przedsiębiorstwo przesłało pełną odpowiedź na kwestionariusz, w celu ochrony poufności wszystkie dane dotyczące przemysłu wspólnotowego są przedstawiane bądź w formie wskaźników, bądź w postaci przedziałów.

(37)

Stąd wolumen produkcji wspólnotowej dla celów art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego został tymczasowo obliczony poprzez dodanie produkcji jedynego współpracującego producenta wspólnotowego do wolumenu produkcji drugiego producenta oszacowanego na podstawie danych dołączonych do skargi. Całkowita wielkość produkcji wspólnotowej w OD mieściła się w przedziale między 20 a 30 tysięcy ton.

(38)

Produkcja współpracującego producenta wspólnotowego stanowiła ponad 50 % EDM produkowanych we Wspólnocie. Uznano zatem, że przedsiębiorstwo to stanowi przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4. rozporządzenia podstawowego.

2.   Konsumpcja we Wspólnocie

(39)

Wielkość konsumpcji we Wspólnocie została oszacowana na podstawie wolumenu sprzedaży producenta skarżącego na rynku WE, sprzedaży innych producentów wspólnotowych ustalonej na podstawie zakupów zgłoszonych przez użytkowników oraz wielkości przywozu z kraju objętego postępowaniem w oparciu o zweryfikowaną odpowiedź na kwestionariusz i innych krajów trzecich, uzyskanych z Eurostatu.

(40)

Na tej podstawie stwierdzono, że konsumpcja we Wspólnocie zmniejszyła się o 7 % w badanym okresie. Szczególnie znaczący wzrost miał miejsce w latach 2003 i 2004, co zbiegło się w czasie z największym wzrostem wolumenu przywozu EDM z Republiki Południowej Afryki po bardzo niskich cenach (– 35 %) oraz zamknięciem działalności przez jednego z głównych producentów wspólnotowych. W roku 2005 konsumpcja powróciła do swojego poprzedniego poziomu, po czym w OD nastąpił kolejny znaczący spadek. Wydaje się, że na tendencje w konsumpcji mogło mieć wpływ zamknięcie w 2003 r. jednego z głównych producentów, którego produkcja stanowiła jedną trzecią produkcji wspólnotowej.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Konsumpcja we Wspólnocie Wskaźnik 2002 = 100

100

102

113

102

93

3.   Przywóz do Wspólnoty z kraju objętego postępowaniem

(41)

Wolumen przywozu z Republiki Południowej Afryki został ustalony w oparciu o zweryfikowane dane liczbowe przekazane przez jedynego producenta eksportującego. Jak wspomniano powyżej, ze względu na poufność, ponieważ analiza dotyczy jednego przedsiębiorstwa, większość danych jest przedstawiana w formie wskaźników lub w przedziałach.

(42)

Pod względem wolumenu oraz udziału w rynku rozwój sytuacji w zakresie przywozu przedstawiał się następująco:

 

2002

2003

2004

2005

OD

Wolumeny przywozu z Republiki Południowej Afryki (tony), 2002 = 100

100

129

156

185

169

Udział w rynku Republiki Południowej Afryki

30-40 %

40-50 %

44-54 %

60-70 %

60-70 %

Udział w rynku Republiki Południowej Afryki, 2002 = 100

100

126

139

181

181

(43)

Podczas gdy wielkość konsumpcji EDM spadła o 7 % w badanym okresie, w tym samym okresie wielkość przywozu z kraju objętego postępowaniem wzrosła o 69 %. W konsekwencji udział w rynku Republiki Południowej Afryki wzrósł gwałtownie o ok. 81 % w badanym okresie, z przedziału między 30 a 40 % do przedziału między 60 a 70 %.

(44)

W badanym okresie średnie ceny przywozu spadły o 31 %, mimo wzrostu ceny głównego surowca.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Ceny przywozu z Republiki Południowej Afryki, EUR/tonę, 2002 = 100

100

70

65

66

69

(45)

W celu określenia podcięcia cen w OD jako właściwe ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego przyjęto ceny sprzedaży netto niezależnym klientom, dostosowane w stosownych przypadkach do poziomu ex-works, tj. z wyłączeniem kosztów transportu we Wspólnocie oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Ceny te zostały porównane z cenami sprzedaży pobieranymi przez producenta eksportującego z Republiki Południowej Afryki, bez bonifikat, i dostosowanymi w stosownych przypadkach do cen cif na granicy Wspólnoty, z uwzględnieniem odpowiednich dostosowań o koszty odprawy celnej i koszty ponoszone po przywozie.

(46)

Porównanie wykazało, że w OD średni ważony margines podcięcia cenowego, wyrażony jako odsetek cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego, mieścił się w przedziale między 11 a 14 %. Poziomy zaniżania cen były jeszcze większe, ponieważ przemysł wspólnotowy doświadczał znacznych strat w OD.

4.   Sytuacja przemysłu wspólnotowego

(47)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki na przemysł wspólnotowy obejmowało analizę wszystkich czynników gospodarczych oraz wskaźników istotnych dla stanu przemysłu od 2002 r. do OD. Jak wspomniano powyżej, ze względów poufności, ponieważ analiza dotyczy jednego przedsiębiorstwa, większość danych jest przedstawiana w formie wskaźników lub w przedziałach.

(48)

Przebieg sytuacji w zakresie produkcji, mocy produkcyjnych oraz wykorzystania mocy produkcyjnych w odniesieniu do przemysłu wspólnotowego przedstawia się następująco:

 

2002

2003

2004

2005

OD

Produkcja, 2002 = 100

100

87

128

135

130

Moce produkcyjne, 2002 = 100

100

100

100

100

100

Wykorzystanie mocy produkcyjnych, 2002 = 100

100

87

128

135

130

(49)

W badanym okresie produkcja wspólnotowa wzrosła o 30 %. Jednakże moce produkcyjne utrzymywały się na stabilnym poziomie w całym badanym okresie. Poziom produkcji osiągnął najwyższą wartość w 2005 r. po znacznym wzroście konsumpcji na rynku WE w 2004 r., który zbiegł się w czasie z likwidacją działalności przez jednego z głównych producentów oraz wzrostem popytu na rynku eksportowym przemysłu wspólnotowego. Między 2004 r. a OD, kiedy poziom cen surowców wzrósł dwukrotnie, przemysł wspólnotowy starał się uzyskać ekonomię skali i obniżyć jednostkowy koszt produkcji w OD.

(50)

Poziom zapasów wzrósł o 32 % w badanym okresie, odzwierciedlając rosnące problemy przemysłu wspólnotowego ze sprzedażą jego produktów na rynku wspólnotowym z uwagi na konkurencję ze strony przywozu po cenach dumpingowych.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Zapasy, 2002 = 100

100

71

48

113

132

(51)

Poniższe dane liczbowe przedstawiają sprzedaż przemysłu wspólnotowego na rzecz niezależnych klientów ze Wspólnoty.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Wolumen sprzedaży na rynku WE, 2002 = 100

100

80

152

113

91

Udział w rynku, 2002 = 100

100

78

135

110

97

Średnie ceny sprzedaży, 2002 = 100

100

76

71

75

75

(52)

Wobec 7-procentowego spadku konsumpcji we Wspólnocie udział w rynku przemysłu wspólnotowego zmalał o 3 %. Dodatkowo, w kategoriach bezwzględnych, ogólny wolumen sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku WE zmniejszył się znacząco, tj. o 9 %, w badanym okresie, ze szczególnie silnym spadkiem o 22 punkty procentowe w OD.

(53)

Podczas gdy w 2004 r. przemysł wspólnotowy był w stanie skorzystać na krótką metę ze wzrostu konsumpcji poprzez zwiększenie swojego wolumenu sprzedaży o 52 % oraz udziału w rynku o 35 % w stosunku do 2002 r., w następnych latach jego udział w rynku zmalał, równolegle do silnego wzrostu wolumenu przywozu po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki.

(54)

Tendencja spadkowa w średnich cenach sprzedaży na rzecz niezależnych odbiorców występowała na rynku wspólnotowym do 2004 r. Obrazuje ona starania przemysłu wspólnotowego mające na celu stawienie czoła przywozowi po cenach dumpingowych i utrzymanie się na rynku. Jednakże w 2004 r. ceny osiągnęły poziom uniemożliwiający utrzymanie się na rynku. Następnie wzrosły one o 4 punkty procentowe w 2005 r. Jednakże mimo tego nieznacznego wzrostu cen w 2005 r., który został podtrzymany w OD, przemysł wspólnotowy nie był w stanie odzwierciedlić w swoich cenach wzrostu cen głównego surowca, czyli rudy manganowej, która znacznie zdrożała, o prawie 100 %, między 2004 a 2005 r.

(55)

Poziomy rentowności oraz przepływów pieniężnych ze sprzedaży EDM przez przemysł wspólnotowy były silnie ujemne.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Marża zysku operacyjnego produktu objętego postępowaniem (przedział, %)

0 % do 20 %

0 % do – 20 %

0 % do 5 %

0 % do 3 %

0 % do – 20 %

Marża zysku operacyjnego produktu objętego postępowaniem, wskaźnik 2002 = 100

100

–85

20

13

–72

(56)

Poziom rentowności zmalał znacząco o 172 % w badanym okresie. Osiągnął swoją najniższą wartość w 2003 r. w czasie znacznego spadku cen przywozu (– 30 %). Poprawił się on między 2004 a 2005 r., przy wzroście sprzedawanych ilości. W OD poziom rentowności powrotnie spadł do swojego najniższego poziomu z uwagi na presję cenową oraz wzrastające koszty surowców.

(57)

Również poziom przepływów pieniężnych spadł w badanym okresie, towarzysząc obniżeniu się poziomu rentowności.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Przepływy pieniężne, wskaźnik 2002 = 100

100

22

46

–35

–8

(58)

Poziom inwestycji w badanym okresie wzrósł o 7 %. W środku tego okresu przemysł wspólnotowy odnotował pewną liczbę inwestycji mających na celu obniżenie kosztów produkcji oraz konserwację nowych maszyn. W następnych latach inwestycje były kontynuowane, lecz w mniejszym stopniu.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Inwestycje, 2002 = 100

100

67

126

109

107

(59)

Trend w zakresie zwrotu z inwestycji w produkcji oraz sprzedaży produktu podobnego kształtował się podobnie jak trend w zakresie sprzedaży oraz poziomu rentowności i był ujemny w roku 2003 oraz na koniec badanego okresu.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Zwrot z inwestycji, 2002 = 100

100

–58

18

10

–55

(60)

Nie stwierdzono, aby zdolności przemysłu wspólnotowego do pozyskania kapitału zostały znacząco ograniczone w badanym okresie, zważywszy na wielkość inwestycji, które były wystarczające do pokrycia koniecznych inwestycji kapitałowych.

(61)

Zmiany w zakresie zatrudnienia, wydajności oraz kosztów pracy w przemyśle wspólnotowym przebiegały w sposób następujący:

 

2002

2003

2004

2005

OD

Liczba pracowników, 2002 = 100

100

68

69

70

67

Wydajność (tony/pracownika), 2002 = 100

100

129

184

192

195

Całkowite koszty pracy, 2002 = 100

100

77

79

84

82

Koszty pracy na pracownika, 2002 = 100

100

115

114

119

123

(62)

Liczba pracowników zmalała o 33 % między 2002 r. a OD. Było to wynikiem zarówno spadku sprzedaży, jak i wysiłków przemysłu wspólnotowego zmierzających do podniesienia wydajności. Rzeczywiście, wyniki tego procesu racjonalizacji w obrębie przemysłu wspólnotowego znalazły swoje odzwierciedlenie w poziomie wydajności, który wykazywał znaczną tendencję wzrostową w badanym okresie.

(63)

Całkowite koszty pracy zostały znacznie obniżone, o 18 %. Średni koszt na pracownika był stosunkowo wyższy, uwzględniając wzrost inflacji. Jednakże ogólnie rzecz biorąc, udział kosztów pracy w całkowitych kosztach produkcji został znacznie obniżony, wskazując na znaczną poprawę wydajności.

(64)

Margines dumpingu określono powyżej w sekcji dotyczącej dumpingu. Margines utrzymuje się wyraźnie powyżej poziomu de minimis. Ponadto uwzględniając wolumen oraz cenę przywozu po cenach dumpingowych, wpływ rzeczywistego marginesu dumpingu nie może zostać uznany za znikomy.

(65)

Brak jest przesłanek wskazujących, że sytuacja we Wspólnocie ulega poprawie po wystąpieniu skutków wcześniejszego dumpingu lub subsydiowania.

5.   Wnioski dotyczące dumpingu

(66)

Przypomina się, że wielkość przywozu z Republiki Południowej Afryki znacznie wzrosła, zarówno w ujęciu bezwzględnym, jak pod względem udziału w rynku. Rzeczywiście wielkość przywozu w badanym okresie wzrosła o 69 % w ujęciu bezwzględnym oraz o około 81 % w stosunku do konsumpcji we Wspólnocie, osiągając udział w rynku na poziomie 60 do 70 %.

(67)

Ponadto w OD ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego stały w obliczu znacznego podcięcia cenowego ze strony cen przywozu produktu objętego dochodzeniem po cenach dumpingowych. W kategoriach średniej ważonej w OD podcięcie cenowe utrzymywało się na poziomie między 11 a 14 %.

(68)

Podczas gdy w badanym okresie wielkość konsumpcji we Wspólnocie spadła o 7 %, wolumen sprzedaży przemysłu wspólnotowego spadł o 9 %, natomiast udział w rynku o 3 %. Dramatyczne pogorszenie się wskaźników wystąpiło w OD, kiedy odnotowano spadek sprzedaży o 22 punkty procentowe oraz udziału w rynku o 13 punktów procentowych w stosunku do 2005 r.

(69)

Przy spadającym wolumenie sprzedaży, udziale w rynku i cenach, przemysł wspólnotowy nie był w stanie przenieść obciążenia światowym wzrostem cen surowców na swoich klientów. Czynniki te spowodowały bardzo negatywną sytuację pod względem rentowności (strata).

(70)

Mimo znacznych inwestycji przemysłu wspólnotowego w badanym okresie, którym towarzyszyły jego ciągłe wysiłki na rzecz poprawy wydajności oraz konkurencyjności, jego rentowność, przepływy pieniężne i zwrot z inwestycji poważnie zmalały, osiągając znacznie ujemne wartości.

(71)

Pogarszająca się sytuacja przemysłu wspólnotowego w badanym okresie znajduje potwierdzenie w negatywnych tendencjach w rozwoju zatrudnienia.

(72)

W świetle powyższego, stwierdza się tymczasowo, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 rozporządzenia tymczasowego.

E.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Uwaga wstępna

(73)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istniał związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki a istotną szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy. Oprócz przywozu po cenach antydumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które mogły jednocześnie spowodować szkodę przemysłu wspólnotowego, w celu upewnienia się, że ewentualna szkoda spowodowana tymi innymi czynnikami nie zostanie przypisana przywozowi po cenach dumpingowych.

2.   Skutki przywozu z Republiki Południowej Afryki

(74)

Jak wskazano w motywach 43 i 44, wielkość przywozu wzrastała miarowo i znacząco w badanym okresie, o 69 % pod względem wolumenu oraz o 81 % pod względem udziału w rynku. Jednostkowa cena sprzedaży przywozu z Republiki Południowej Afryki zmalała o 31 % w badanym okresie. W OD ceny przywozu z Republiki Południowej Afryki powodowały podcięcie cen przemysłu wspólnotowego o 11 do 14 %.

(75)

Skutki przywozu po cenach dumpingowych wyraźnie obrazuje decyzja kilku głównych użytkowników, reprezentujących ponad 60 % całkowitej konsumpcji, którzy zmienili swojego dostawcę z przemysłu wspólnotowego na producenta z Republiki Południowej Afryki. Podczas gdy na początku badanego okresu użytkownicy ci kupowali jedynie marginalne ilości z RPA, przed końcem badanego okresu oraz w OD, zaspokajali oni do 70–100 % swojego zapotrzebowania produktem z Republiki Południowej Afryki.

(76)

Jednocześnie przemysł wspólnotowy musiał drastycznie obniżyć swoje ceny w celu utrzymania swoich umów sprzedaży z innymi użytkownikami.

(77)

Malejący udział w rynku przemysłu wspólnotowego w badanym okresie należy postrzegać w kontekście wzrostu wolumenu oraz udziału w rynku przywozu z Południowej Afryki. Ponadto w 2005 r. oraz w OD, kiedy konsumpcja we Wspólnocie spadła o 18 % w stosunku do jej znacznego wzrostu w 2004 r., wielkość przywozu z Republiki Południowej Afryki wzrosła o 8 % w ujęciu bezwzględnym oraz o około 31 % pod względem udziału w rynku. Jednocześnie przemysł wspólnotowy stracił 28 % udziału w rynku oraz 40 % sprzedaży.

(78)

Zatem stwierdza się tymczasowo, że presja będąca wynikiem przywozu po cenach dumpingowych, który spowodował dramatyczny wzrost jego wolumenu i udziału w rynku począwszy od 2002 r. i który był realizowany przy znacznym poziomie podcięcia i zaniżenia cen, odegrała zasadniczą rolę w zakresie spadku sprzedaży przemysłu wspólnotowego oraz w konsekwencji jego rentowności, rozwoju przepływów pieniężnych oraz sytuacji pod względem zwrotu z inwestycji, zatrudnienia oraz wzrostu poziomu zapasów.

3.   Skutki innych czynników

(79)

Według danych Eurostatu rozwój przywozu z innych krajów trzecich przebiegał następująco:

 

2002

2003

2004

2005

OD

Przywóz z innych krajów trzecich

5 541

4 677

5 992

2 876

2 878

Wskaźnik, 2002 = 100

100

84

108

52

52

Udział w rynku

15 %

12 %

14 %

7 %

8 %

Wskaźnik, 2002 = 100

100

82

96

51

56

Średnie ceny przywozu

1 527

1 204

1 226

1 550

1 537

Wskaźnik, 2002 = 100

100

79

80

101

101

(80)

Na początku badanego okresu udział w rynku przywozu EDM z krajów trzecich wynosił 15 %. W następnych latach wielkość tego przywozu zmniejszyła się znacznie, reprezentując zaledwie 8-procentowy udział w rynku na koniec OD. Zasadniczo ceny tego przywozu utrzymywały się na wyższym poziomie niż ceny południowo-afrykańskie, a nawet wzrosły o 1 %.

(81)

W kilku oświadczeniach utrzymywano, że przywóz EDM z Chin, które nie są objęte dochodzeniem, przyczynił się znacząco do szkody poniesionej przez producenta wspólnotowego. Jednakże w OD przywóz z Chin, chociaż odbywał się średnio po niższych cenach niż przywóz z RPA, stanowił zaledwie 0,6 % całkowitego przywozu z krajów trzecich, zatem nie można uznać, że zakłócał on związek przyczynowy między rozpatrywanym przywozem po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.

(82)

Zbadano ponadto czy wywóz do krajów niebędących członkami UE mógł przyczynić się do powstania szkody poniesionej w badanym okresie.

(83)

Stwierdzono, że wolumen wywozu przemysłu wspólnotowego wzrósł o 9 % w badanym okresie i choć cena wywozu spadła o 14 %, utrzymywała się znacznie powyżej kosztu jednostkowego produkcji. Zatem wyniki eksportowe przemysłu wspólnotowego nie mogą zostać uznane za jedną z przyczyn szkody w badanym okresie.

(84)

Jak wspomniano powyżej, na początku badanego okresu we Wspólnocie funkcjonowało dwóch innych producentów.

(85)

Jeden z tych producentów, z siedzibą w Irlandii, zaprzestał produkcji w 2003 r. z uwagi na trudności finansowe wynikające ze znacznego spadku sprzedaży wobec silnej presji cenowej ze strony przywozu po cenach dumpingowych. Drugi z producentów, z siedzibą w Hiszpanii, nie współpracował w postępowaniu. W wyniku wspomnianego braku współpracy dane dotyczące sprzedaży innych producentów na rynku wspólnotowym uzyskano za pośrednictwem kwestionariuszy rozesłanych do użytkowników. Zgodnie z ustaleniami dochodzenia druga z firm prowadziła działalność zarówno w zakresie produkcji baterii, jak i EDM. Najwyraźniej większa część EDM produkowanego przez to przedsiębiorstwo była wykorzystywana do własnej produkcji baterii. Jednakże przedsiębiorstwo to odgrywało również coraz poważniejszą rolę na wspólnotowym rynku EDM.

(86)

Oczywiste jest, że na ogólny obraz sytuacji innych producentów WE ma wpływ to, że jeden z nich zaprzestał swojej działalności w 2003 r., podczas gdy drugi nie sprzedawał znaczących ilości na rynku WE w badanym okresie. Jednakże na podstawie danych uzyskanych w toku dochodzenia można stwierdzić, że również ci producenci wspólnotowi ucierpieli w wyniku presji wywieranej przez ceny przywozu z RPA oraz rozwoju sytuacji na rynku, ponieważ ich udział w rynku spadł z przedziału 10–25 % do przedziału 4–10 %. W konsekwencji można stwierdzić, że sprzedaż innych producentów wspólnotowych nie mogła spowodować szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.

(87)

Zbadano ponadto, czy do powstania szkody poniesionej w badanym okresie mogło przyczynić się zmniejszenie popytu. Nie stwierdzono, aby tak było. Jak ustalono w motywach 52 oraz 77, sprzedaż przemysłu wspólnotowego spadła w większym stopniu niż całkowita konsumpcja we Wspólnocie, podczas gdy udział w rynku przywozu z RPA znacznie wzrósł.

(88)

Argumentowano, że szkoda była spowodowana głównie wzrostem ceny głównego surowca, tj. rudy manganu, na rynkach światowych. Ceny rudy manganu, które utrzymywały się na stabilnym poziomie do 2004 r., podwoiły się nagle w 2005 r. oraz spadły nieznacznie w OD. To spowodowało wzrost jednostkowego kosztu produkcji przemysłu wspólnotowego o 19 %.

(89)

Jednakże ponieważ ceny przywozu z Republiki Południowej Afryki wzrosły jedynie o 1 punkt procentowy w tym samym okresie (2004/2005), przemysł wspólnotowy, który starał się konkurować z przywozem po cenach dumpingowych i utrzymać się na rynku, nie mógł przenieść obciążenia całkowitym wzrostem kosztów na użytkowników. Przemysł wspólnotowy był w stanie podnieść swoje ceny jedynie o 4 pkt procentowe, czyli nadal poniżej kosztów produkcji.

 

2002

2003

2004

2005

OD

Całkowity koszt produkcji, 2002 = 100

100

89

103

110

119

Całkowity koszt jednostkowy na tonę, 2002 = 100

100

98

80

85

95

Jednostkowa cena sprzedaży, 2002 = 100

100

76

71

75

75

(90)

W tych okolicznościach uznano, że wzrost kosztów nie stanowił sam z siebie czynnika powodującego szkodę, lecz to, że przemysł wspólnotowy nie był w stanie przenieść wzrostu kosztów na swoich klientów z uwagi na spadkową presję cenową wywieraną przez przywóz po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki, który nie odzwierciedlał wzrostu ceny surowców. Dlatego zarzut ten musiał zostać odrzucony.

(91)

Niektóre strony utrzymywały, że do spadku cen EDM doprowadziła światowa nadwyżka EDM spowodowana zwiększonymi mocami produkcyjnymi w Chinach, zatem jest ona odpowiedzialna za szkodę przemysłu wspólnotowego.

(92)

Jednakże uwzględniając niski wolumen przywozu z Chin i pomimo jego relatywnie niskich cen w badanym okresie, stwierdzono, że zarzut ten jest bezzasadny.

(93)

Niektóre strony utrzymywały ponadto, że spadek cen sprzedaży EDM przemysłu wspólnotowego był rezultatem rosnącej konkurencji wśród producentów baterii oraz presji cenowej, a nie przywozu po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki.

(94)

Dochodzenie wykazało, że rzeczywiście producenci baterii w WE znajdowali się pod presją cenową wynikającą ze wzrostu kosztów surowców i rosnącej konkurencji na rynkach światowych. Jednakże stwierdzono, że w świetle małej liczby producentów EDM funkcjonujących na rynku wspólnotowym producenci ci dysponowali znacznym potencjałem do negocjacji cen produktu objętego postępowaniem z producentami baterii. Uznaje się zatem, że spadek cen sprzedaży EDM we Wspólnocie wynika bezpośrednio z przywozu po cenach dumpingowych oraz podcięcia cenowego stosowanego przez producenta eksportującego z Republiki Południowej Afryki od początku badanego okresu, a nie z domniemanej presji cenowej wywieranej przez producentów baterii. W świetle powyższego stwierdzono tymczasowo, że rosnąca konkurencja wśród producentów baterii nie zakłóciła związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki a szkodą poniesioną przez przemysł wspólnotowy.

4.   Wnioski dotyczące związku przyczynowego

(95)

Powyższa analiza wskazuje, że wystąpił dramatyczny wzrost wolumenu i udziału w rynku przywozu pochodzącego z Republiki Południowej Afryki w całym badanym okresie, któremu towarzyszył znaczny spadek jego cen połączony z silnym podcięciem cenowym w OD. Ten wzrost udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych zbiegł się ze znacznym spadkiem w wolumenie sprzedaży i udziału w rynku przemysłu wspólnotowego. Fakt ten, wraz ze spadkową presją cenową, spowodował między innymi znaczne straty przemysłu wspólnotowego w OD.

(96)

Ponadto w wyniku badania pozostałych czynników, które mogły spowodować szkodę przemysłu wspólnotowego, stwierdzono, że żaden z nich nie mógł spowodować tak silnie negatywnego wpływu na ten przemysł, jak przywóz po cenach dumpingowych z Republiki Południowej Afryki.

(97)

W oparciu o powyższe stwierdza się tymczasowo, że przywóz po cenach dumpingowych spowodował istotną szkodę przemysłu wspólnotowego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

F.   INTERES WSPÓLNOTY

1.   Ustalenia ogólne

(98)

Na mocy art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy mimo ustaleń dotyczących dumpingu, szkody i związku przyczynowego istnieją przekonujące przesłanki sugerujące, że nałożenie środków antydumpingowych na przywóz z kraju objętego postępowaniem nie leży w interesie Wspólnoty.

(99)

Komisja przesłała kwestionariusz do jedynego importera EDM z Republiki Południowej Afryki oraz wszystkich odbiorców przemysłowych, o których wiadomo, że zostaną dotknięci lub którzy mogą zostać dotknięci środkami. Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od zainteresowanego importera oraz czterech głównych zainteresowanych użytkowników we Wspólnocie.

2.   Interes przemysłu wspólnotowego

(100)

Przypomina się, że przemysł wspólnotowy składa się z jednego producenta posiadającego zakłady produkcyjne w Grecji, którego sprzedaż oraz rentowność uległa znacznemu pogorszeniu w badanym okresie, wywierając w konsekwencji negatywny wpływ na jego udział w rynku, zatrudnienie, zwrot z inwestycji oraz przepływy pieniężne.

(101)

Jeżeli środki nie zostaną nałożone, prawdopodobnie w wyniku presji cenowej ze strony przywozu po cenach dumpingowych, brak rentowności zmusi przemysł wspólnotowy do zaprzestania produkcji EDM we Wspólnocie. Przypomina się, że jeden producent wspólnotowy zaprzestał produkcji w badanym okresie. Zbiegło się to w czasie ze zwiększoną presją cenową ze strony południowoafrykańskiego przywozu na rynek wspólnotowy. Ponadto skarżący producent wspólnotowy został zmuszony do tymczasowego przerwania produkcji na okres jednego miesiąca w 2003 r. i poinformował Komisję o podobnej sytuacji trwającej dłuższy czas w 2007 r.

(102)

Zauważa się, że podobnie jak w przypadku producenta eksportującego z Republiki Południowej Afryki, przemysł wspólnotowy produkuje wyłącznie EDM, a jego linie produkcyjne nie mogą zostać wykorzystane do produkcji żadnego innego produktu.

(103)

Jednakże w następstwie nałożenia środków antydumpingowych oczekuje się, że wolumeny sprzedaży oraz ceny przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym wzrosną, co poprawi rentowność przemysłu wspólnotowego i zapobiegnie zamknięciu zakładów produkcyjnych.

(104)

Jest zatem oczywiste, że środki antydumpingowe byłyby korzystne z punktu widzenia interesu przemysłu wspólnotowego.

3.   Interes użytkowników

(105)

Jedynym przemysłem, który stosuje EDM, są przede wszystkim producenci suchych baterii alkalicznych oraz węglowo-cynkowych.

(106)

Jak wspomniano powyżej, kwestionariusze zostały rozesłane do wszystkich znanych producentów baterii we Wspólnocie. Odpowiedzi otrzymano od czterech firm, reprezentujących 93 % konsumpcji we Wspólnocie; trzy odpowiedzi zostały zweryfikowane na miejscu.

(107)

Jak wspomniano powyżej, stwierdzono, że producenci baterii w WE znajdowali się pod znaczną presją wynikającą ze światowego wzrostu cen surowców (cynk, nikiel, miedź, stal) i zwiększoną światową konkurencją na rynku baterii. Twierdzili oni, że nałożenie środków antydumpingowych na przywóz z Republiki Południowej Afryki zwiększy istniejącą presję cenową i spowoduje straty, gdyż nie będą oni w stanie przenieść obciążenia wzrostem cen na swoich klientów. Jednakże stwierdzono, że na ogół znajdowali się oni w dobrej sytuacji finansowej, uzyskując w OD znaczne zyski przed opodatkowaniem i zwiększyli wolumeny swojej sprzedaży w badanym okresie dzięki pozytywnemu wizerunkowi swoich marek. W oparciu o uzyskane informacje możliwe było ustalenie, że koszt EDM w produkcji baterii może wahać się między 10 a 15 % kosztów całkowitych (w zależności od rozmiaru baterii) i możliwe było oszacowanie, że nałożenie cła antydumpingowego na proponowanym poziomie nie powinno spowodować wzrostu szacunkowego poziomu ceny baterii o nie więcej niż 0,01–0,02 EUR. Poziom wzrostu cen baterii, który może zostać spowodowany nałożeniem ceł antydumpingowych, uzyskano poprzez zastosowanie proponowanego poziomu ceł do kosztów produkcji różnych wielkości baterii.

(108)

Mimo ogólnego sprzeciwu wobec nałożenia środków kilku użytkowników przyznało, że zniknięcie przemysłu wspólnotowego miałoby najprawdopodobniej negatywny wpływ na ich sytuację i konkurencyjność na rynku WE, ponieważ rynek wspólnotowy jest producentem wysokiej jakości EDM odpowiednich do produkcji najwyższej jakości baterii. Tak więc gdyby przemysł wspólnotowy przestał istnieć, użytkownicy byliby narażeni na ryzyko całkowitego uzależnienia od EDM pochodzącego z Republiki Południowej Afryki.

(109)

W świetle powyższego można uznać tymczasowo, że nałożenie dowolnych środków antydumpingowych nie będzie miało poważnego wpływu na sytuację przemysłu użytkowników.

4.   Interes niepowiązanych importerów/przedsiębiorstw handlowych we Wspólnocie

(110)

Jedyny importer wspólnotowy EDM z Republiki Południowej Afryki współpracował w dochodzeniu. Na podstawie przedstawionych informacji stwierdzono, że importer ten to wyłączny i niezależny przedstawiciel przedsiębiorstwa Delta. Cały przywóz EDM z Republiki Południowej Afryki był sprzedawany we Wspólnocie za pośrednictwem tego przedsiębiorstwa. Jego działalność handlowa stanowiła 20 % jego obrotów. Importer ten wyraził obawy związane z ewentualnym nałożeniem środków. Jednakże nawet jeśli po nałożeniu środków poziom jego sprzedaży spadnie, a prowizje pośrednika handlowego zmaleją, oczekuje się, że przedsiębiorstwo to utrzyma dobrą sytuację finansową i nie istnieje prawdopodobieństwo, że zostanie ono znacząco dotknięte wprowadzeniem środków. Tak więc jest oczywiste, że skutki środków antydumpingowych zostałyby poniesione przez użytkowników.

(111)

Na tej podstawie tymczasowo stwierdzono, iż nie występuje prawdopodobieństwo, że nałożenie środków antydumpingowych będzie miało poważny negatywny wpływ na sytuację importerów we Wspólnocie.

5.   Wniosek dotyczący interesu Wspólnoty

(112)

Można oczekiwać, że skutki nałożenia środków umożliwią przemysłowi wspólnotowemu odzyskanie utraconej sprzedaży oraz udziału w rynku oraz poprawę rentowności. W świetle pogarszającej się sytuacji przemysłu wspólnotowego istnieje znaczne ryzyko, że w razie braku środków przemysł wspólnotowy może zostać zmuszony do zamknięcia swoich zakładów produkcyjnych oraz zwolnienia pracowników.

(113)

Uwzględniając zastosowanie produktu objętego postępowaniem w produkcji baterii, w której koszt EDM nie jest znaczny w stosunku do wartości produktów końcowych, wpływ na użytkowników nie powinien być znaczący, jak to wyjaśniono w motywie 107 powyżej.

(114)

W świetle powyższego stwierdza się tymczasowo, że nie istnieją przekonujące przesłanki przemawiające za nienakładaniem ceł antydumpingowych na przywóz niektórych dwutlenków manganu pochodzących z Republiki Południowej Afryki.

G.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

1.   Poziom usuwający szkodę

(115)

Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi wspólnotowemu przez przywóz dumpingowy.

(116)

Środki te należy wprowadzić na poziomie wystarczającym do usunięcia szkody powodowanej w przemyśle Wspólnotowym przez ten przywóz, nieprzekraczającym stwierdzonego marginesu dumpingu. Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę, uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi wspólnotowemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego we Wspólnocie takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy dla tego przemysłu w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz dumpingowy. Marża zysku przed opodatkowaniem stosowana do tych obliczeń odpowiadała zyskowi uzyskiwanemu przez przemysł wspólnotowy na początku badanego okresu, w czasie kiedy ceny EDM z Republiki Południowej Afryki utrzymywały się na tym samym poziomie, co poziom cen produktu podobnego sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy.

(117)

Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej, ustalonej dla obliczeń podcięcia cenowego (patrz: motyw (45)), z niewyrządzajacą szkody ceną podobnego produktu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym. Cenę niewyrządzającą szkody ustalono przez dostosowanie ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego zgodnie z rzeczywistą stratą poniesioną/rzeczywistym zyskiem odnotowanym w OD oraz poprzez dodanie wspomnianej wyżej marży zysku. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetek całkowitej wartości importowej cif.

(118)

Ustalony margines szkody był znacznie wyższy od ustalonego marginesu dumpingu.

2.   Środki tymczasowe

(119)

W związku z powyższym uznaje się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego tymczasowe cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na poziomie ustalonych marginesów dumpingu, ponieważ jest on niższy niż obliczony powyżej margines szkody.

(120)

W świetle powyższego proponowane stawki cła tymczasowego wynoszą:

Delta E.M.D. (Pty) Ltd

14,9 %

Wszystkie inne przedsiębiorstwa

14,9 %

H.   PRZEPISY KOŃCOWE

(121)

Aby zapewnić dobre zarządzanie należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł antydumpingowych dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkich ostatecznych środków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elektrolitycznych dwutlenków manganu (tj. dwutlenków manganu wytwarzanych w procesie elektrolitycznym) niepoddanych obróbce cieplnej po zakończeniu procesu elektrolitycznego, objętych kodem CN ex 2820 10 00 (kod TARIC 2820100010) i pochodzące z Republiki Południowej Afryki.

2.   Stawka tymczasowego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, produktów wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa jest następująca:

Przedsiębiorstwo

Cło antydumpingowe

Dodatkowy kod TARIC

Delta E.M.D. (Pty) Ltd

14,9 %

A828

Wszystkie inne przedsiębiorstwa

14,9 %

A999

3.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2)  Dz.U. C 314 z 21.12.2006, str. 78.


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1067/2007

z dnia 17 września 2007 r.

rejestrujące nazwę w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Staffordshire Cheese (ChNP))

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Wniosek Zjednoczonego Królestwa o rejestrację nazwy „Staffordshire Cheese” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2), zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 tego rozporządzenia.

(2)

Komisji zgłoszono oświadczenie o sprzeciwie, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciw ten następnie wycofano, w związku z czym należy dokonać rejestracji omawianej nazwy,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 952/2007 (Dz.U. L 210 z 10.8.2007, str. 26).

(2)  Dz.U. C 148 z 24.6.2006, str. 12.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.3.

Sery

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Staffordshire Cheese (ChNP)


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/22


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1068/2007

z dnia 17 września 2007 r.

zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Queso Nata de Cantabria (CHNP)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Hiszpanii w sprawie zatwierdzenia zmian elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Queso de Cantabria”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2).

(2)

W związku z tym, że przedmiotowa zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 510/2006, Komisja opublikowała wniosek o zmianę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (3), zgodnie z art. 6 wspomnianego rozporządzenia. Ponieważ nie zgłoszono Komisji żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy zatwierdzić omawianą zmianę,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę elementów specyfikacji, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, dotyczącej nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 952/2007 (Dz.U. L 210 z 10.8.2007, str. 26).

(2)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2156/2005 (Dz.U. L 342 z 24.12.2005, str. 54).

(3)  Dz.U. C 288 z 25.11.2006, str. 8.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.3

Sery

HISZPANIA

Queso Nata de Cantabria (CHNP)


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/23


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1069/2007

z dnia 17 września 2007 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz polialkoholu winylowego (PVAL) z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z komitetem doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

(1)

W dniu 19 grudnia 2006 r. Komisja, na mocy art. 5 rozporządzenia podstawowego, ogłosiła w drodze zawiadomienia („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2) wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty polialkoholu winylowego („PVAL”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Tajwanu („kraje, których dotyczy postępowanie”).

(2)

Postępowanie wszczęto po złożeniu skargi przez Kuraray Specialties Europe GmbH („skarżący”) w dniu 6 listopada 2006 r., od stycznia 2007 r. określanego mianem Kuraray Europe GmbH, reprezentującego znaczną część, w tym przypadku ponad 25 %, łącznej wspólnotowej produkcji polialkoholu winylowego (PVAL). Skarga zawierała dowody prima facie wykazujące istnienie dumpingu PVAL pochodzącego z krajów, których dotyczy postępowanie, i poniesionej w wyniku tego znaczącej szkody, co zostało uznane za wystarczające uzasadnienie do wszczęcia postępowania.

1.2.   Strony, których dotyczy postępowanie

(3)

Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu postępowania: skarżącego producenta i innych znanych producentów wspólnotowych, producentów eksportujących z krajów, których dotyczy postępowanie, importerów/przedsiębiorstwa handlowe i zainteresowanym użytkowników, a także przedstawicieli krajów wywozu, których dotyczy postępowanie. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(4)

Aby umożliwić zainteresowanym producentom eksportującym z ChRL złożenie wniosku o traktowanie na zasadach gospodarki rynkowej („MET”) lub o traktowanie indywidualne („IT”), Komisja przesłała zainteresowanym producentom eksportującym i władzom ChRL formularze wniosków. Jeden producent eksportujący z ChRL wystąpił z wnioskiem o MET na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, lub IT, gdyby dochodzenie wykazało, że nie spełnia wymogów uzyskania MET.

(5)

Z uwagi na znaczną liczbę producentów eksportujących w ChRL oraz importerów we Wspólnocie w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrole wyrywkowe w celu stwierdzenia dumpingu i szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(6)

Jednak współpracowało tylko trzech producentów eksportujących w ChRL, dlatego postanowiono, że kontrole wyrywkowe nie będą potrzebne.

(7)

Jeśli chodzi o importerów PVAL, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych jej importerów o przedstawienie informacji dotyczących przywozu i sprzedaży produktu objętego postępowaniem. Na podstawie informacji otrzymanych od czternastu współpracujących importerów Komisja dokonała wyboru próby obejmującej pięciu importerów, tj. dwóch z Niemiec, jednego z Włoch, jednego z Niderlandów i jednego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Przywóz realizowany przez tych importerów stanowił największą reprezentatywną wielkość sprzedaży współpracujących importerów we Wspólnocie (około 80 %), która może zostać objęta dochodzeniem w dostępnym czasie.

(8)

Komisja wysłała kwestionariusze wszystkim znanym zainteresowanym stronom i wszystkim innym przedsiębiorstwom, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Otrzymano odpowiedzi na kwestionariusze od dwóch producentów wspólnotowych, trzech producentów eksportujących z ChRL, jednego producenta eksportującego z Tajwanu, pięciu importerów objętych próbą i siedmiu użytkowników ze Wspólnoty.

(9)

Jeśli chodzi o odpowiedzi na kwestionariusze otrzymane od użytkowników, dwie z nich były niekompletne i w związku z tym nie mogły być uwzględnione. Ponadto wielu użytkowników przedłożyło uwagi, ale nie odpowiedziało na kwestionariusz.

(10)

Jeden z importerów objętych próbą dwukrotnie tuż przed terminem odwoływał ustaloną wizytę weryfikacyjną. W rezultacie nie można było sprawdzić danych przedłożonych przez to przedsiębiorstwo i tymczasowo trzeba było je pominąć.

(11)

Komisja uzyskała i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów MET/IT w przypadku ChRL oraz do tymczasowego stwierdzenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

a)

producenci wspólnotowi:

Kuraray Europe GmbH, Frankfurt, Niemcy,

Celanese Chemicals Ibérica S.L., Tarragona, Hiszpania;

b)

producent eksportujący na Tajwanie:

Chang Chun Petrochemical Co. Ltd., Tajpej;

c)

producent eksportujący w ChRL:

Shanxi Sanwei Group Co., Ltd., Hongdong;

d)

niepowiązani importerzy we Wspólnocie:

Cordial Beheer en Registergoederen BV, Winschoten, Niderlandy,

Menssing Chemiehandel & Consultants Gmbh, Hamburg, Niemcy,

Omya Peralta GmbH, Hamburg, Niemcy;

e)

użytkownicy we Wspólnocie:

Cordial Beheer en Registergoederen BV, Winschoten, Niderlandy,

Wacker Chemie AG, Burghausen, Niemcy.

(12)

Wobec konieczności określenia wartości normalnej dla producentów eksportujących z ChRL, którzy nie złożyli wniosku o MET lub którym może nie zostać przyznany status MET, przeprowadzono weryfikację na terenie następującego przedsiębiorstwa w Japonii w celu określenia wartości normalnej na podstawie danych kraju analogicznego przewidzianego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania:

Kuraray Japan, Tokio.

1.3.   Okres objęty dochodzeniem

(13)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty postępowaniem

(14)

Produktem, którego dotyczy zarzut dumpingu, są niektóre polialkohole winylowe (PVAL) w postaci żywic homopolimerowych o lepkości (mierzonej w roztworze 4 %) wynoszącej co najmniej 3 mPas, lecz nie większej niż 61 mPas, i o stopniu hydrolizy przynajmniej 84,0 mol %, jednak nieprzekraczającym 99,9 mol %, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu („produkt objęty postępowaniem”), zgłaszane zwykle w ramach kodu CN ex 3905 30 00.

(15)

PVAL jest produkowany poprzez hydrolizę octanu poliwinylu, który jest wytwarzany poprzez polimeryzację monomeru octanu winylu (produkowanego głównie z etylenu i kwasu octowego). PVAL ma wiele zastosowań. We Wspólnocie jest wykorzystywany głównie do produkcji butyralu poliwinylu (25 %–29 % konsumpcji), produkty wykorzystywane w polimeryzacji (21 %–25 %), powlekania papieru (17 %–21 %), klejów (13 %–17 %) i do klejenia osnów (8 %–12 %).

(16)

Jeden z użytkowników twierdził, że przedmiotowy produkt, który nabył z ChRL, nie powinien być uważany za produkt objęty postępowaniem, ponieważ i) nie jest to standardowy rodzaj PVAL i ma inne, bardzo specyficzne cechy chemiczne i fizyczne; oraz ii) inne zastosowania niż towar PVAL.

(17)

W odniesieniu do pierwszego argumentu stwierdzono, że ten rodzaj odpowiada opisowi produktu w motywie 14 powyżej i posiada te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne co inne typy odpowiadające definicji produktu. W odniesieniu do drugiego argumentu, ten szczególny rodzaj PVAL był stosowany do produkcji PVB, który, jak podano w motywie 15 powyżej, nie tylko jest najważniejszym zastosowaniem PVAL, ale i najszybciej rozwijającym się rynkiem dla PVAL we Wspólnocie. Uznanie takiego rynku za rynek nietypowy nie odzwierciedlałoby rzeczywistości. Ponadto stwierdzono, że średnie ceny płacone za PVAL w odniesieniu do jego różnych zastosowań mieściły się w tym samym przedziale. W świetle tych ustaleń uznano, że nie było podstaw do wyłączenia omawianego typu z zakresu definicji produktu, w związku z czym skarga została odrzucona.

2.2.   Produkt podobny

(18)

Dochodzenie wykazało, że PVAL produkowany i sprzedawany we Wspólnocie przez przemysł wspólnotowy, PVAL produkowany i sprzedawany na rynku krajowym na Tajwanie i w ChRL, PVAL produkowany w ChRL i na Tajwanie i wywożony do Wspólnoty oraz PVAL produkowany i sprzedawany w Japonii mają w zasadzie te same podstawowe cechy chemiczne i fizyczne i te same podstawowe zastosowania. Dlatego uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   DUMPING

3.1.   Tajwan

3.1.1.   Wartość normalna

(19)

W celu określenia wartości normalnej najpierw ustalono, czy krajowa sprzedaż produktu podobnego klientom niezależnym przez jedynego producenta eksportującego na Tajwanie była reprezentatywna, tj. czy całkowita wielkość krajowej sprzedaży stanowiła co najmniej 5 % ogólnej wielkości prowadzonej przez producenta sprzedaży eksportowej do Wspólnoty, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(20)

W odniesieniu do każdego rodzaju produktu sprzedawanego przez producenta eksportującego na rynku krajowym i uznanego za bezpośrednio porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Wspólnoty ustalono, czy krajowa sprzedaż była wystarczająco reprezentatywna. Krajową sprzedaż danego rodzaju produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu klientom niezależnym w OD stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży na wywóz do Wspólnoty porównywalnego rodzaju produktu.

(21)

Komisja zbadała następnie, czy krajową sprzedaż każdego rodzaju produktu sprzedawanego na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych można było uznać za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Uczyniono to, ustalając proporcję sprzedaży każdego wywożonego rodzaju produktu, dokonanej z zyskiem na rynku krajowym, niezależnym klientom w OD.

(22)

W przypadku gdy dla typu produktu wielkość krajowej sprzedaży powyżej kosztów jednostkowych stanowiła przynajmniej 80 % sprzedaży, a średnia ważona ceny sprzedaży była równa lub wyższa od średniej ważonej kosztu produkcji, wartość normalną dla typu produktu ustalono na podstawie średnich ważonych wszystkich cen krajowej sprzedaży tego rodzaju produktu.

(23)

W przypadkach, w których wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu stanowiła najwyżej 80 % ogólnej wielkości sprzedaży tego rodzaju lub średnia ważona ceny dla tego rodzaju była niższa od kosztu produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla tego rodzaju, pod warunkiem że sprzedaż ta stanowiła przynajmniej 10 % wielkości sprzedaży ogółem dla tego rodzaju.

(24)

W przypadku gdy wielkość sprzedaży z zyskiem jakiegokolwiek rodzaju produktu stanowiła mniej niż 10 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu, uznano, że ten konkretny rodzaj produktu był sprzedawany w niewystarczających ilościach, aby cena krajowa dawała odpowiednią podstawę do ustalenia wartości normalnej.

(25)

Ze względu na to, iż ceny krajowe produktu objętego postępowaniem sprzedanego przez producenta eksportującego nie mogły być wykorzystane, aby ustalić wartość normalną, została ona skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(26)

W celu skonstruowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz kwoty zysku zostały ustalone, na mocy art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży podobnego produktu w zwykłym obrocie handlowym przez producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie.

3.1.2.   Cena eksportowa

(27)

Jedyny producent eksportujący dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem bezpośrednio do klientów niezależnych we Wspólnocie. W związku z tym ceny eksportowe ustalono na podstawie cen rzeczywiście zapłaconych lub do zapłacenia przez klientów niezależnych za produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

3.1.3.   Porównanie

(28)

Porównania wartości normalnych i cen eksportowych jedynego producenta eksportującego dokonano na bazie ex-works. W celu dokonania uczciwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, w stosownych i uzasadnionych przypadkach, dokonano odpowiednich potrąceń w formie korekt w przypadku różnic w kosztach transportu i ubezpieczenia, obsługi, załadunku i kosztów dodatkowych, kosztów opakowań, kredytów, kosztów ponoszonych po sprzedaży (rękojmi i gwarancji) oraz innych czynników (opłaty bankowe), zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

3.1.4.   Margines dumpingu

(29)

Porównanie wartości normalnej z cenami eksportowymi wykazało w OD margines dumpingu – 2,30 % w przypadku jedynego tajwańskiego producenta eksportującego, Chang Chun Petrochemical Co. Ltd.

(30)

Zważywszy, że jedyne współpracujące przedsiębiorstwo jest jedynym producentem eksportującym produktu objętego postępowaniem na Tajwanie i ma 100 % udział w tajwańskim wywozie do WE w OD, stwierdzono, że w przypadku Tajwanu nie doszło do dumpingu.

3.2.   Chińska Republika Ludowa („ChRL”)

3.2.1.   Status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych („MET”)

(31)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu pochodzącego z ChRL wartość normalną określa się zgodnie z ust. 1–6 art. 2 dla producentów spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach, gdy ci producenci eksportujący wykażą, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważają warunki gospodarki rynkowej. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji poniżej przedstawiono zestawienie kryteriów MET:

decyzje związane z działalnością rynkową podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,

przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów,

brak znaczących zakłóceń przeniesionych z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,

prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną,

przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.

(32)

Jeden chiński producent eksportujący i jedno powiązane przedsiębiorstwo handlowe złożyli wniosek o MET na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i odesłali formularz wniosku o MET dla producentów eksportujących w wyznaczonym terminie. Producent wytwarza produkt objęty podstępowaniem, a powiązane przedsiębiorstwo handlowe dokonuje sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem. W istocie, zgodnie ze swoją konsekwentną praktyką, Komisja bada, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw spełnia jako całość warunki przyznania MET.

(33)

W przypadku producenta eksportującego i powiązanego przedsiębiorstwa Komisja uzyskała wszystkie informacje, które uważała za niezbędne, oraz sprawdziła wszystkie informacje podane we wniosku o MET na terenie odnośnych przedsiębiorstw, które uważała za niezbędne.

(34)

Dochodzenie wykazało, że chińskiemu producentowi eksportującemu nie można było przyznać MET, ponieważ nie spełniał on pierwszego kryterium określonego w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(35)

Stwierdzono, że zarówno producent eksportujący, jak i powiązane przedsiębiorstwo handlowe są w pełni kontrolowane przez przedsiębiorstwa państwowe, reprezentowane przez zdecydowaną większość członków zarządu w stosunku nieproporcjonalnym do ich udziałów. Ponadto w OD większość udziałów ostatecznie należała do państwa. Ponieważ przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem nie przedstawiły dowodów, które można by uznać za wystarczające do rozwiania wątpliwości co do znacznej ingerencji państwa w decyzje menedżerskie, ustalono, że ta grupa przedsiębiorstw była w znacznym stopniu kontrolowana przez państwo i była przedmiotem jego ingerencji. Zainteresowanym stronom umożliwiono zgłoszenie swoich uwag w odniesieniu do powyższych ustaleń. Otrzymane uwagi nie dały podstaw Komisji do zmiany wniosków.

(36)

Na podstawie powyższych faktów chiński producent eksportujący i powiązane przedsiębiorstwo handlowe nie wykazali, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, a zatem nie można im przyznać MET.

3.2.2.   Traktowanie indywidualne („IT”)

(37)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego cło obowiązujące na terenie całego kraju, jeśli takie istnieje, ustala się dla państw, których dotyczy ten artykuł, z wyjątkiem przypadków, w których przedsiębiorstwa są w stanie wykazać, że spełniają wszystkie kryteria ustanowione w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(38)

W przypadku ChRL jedyny producent eksportujący i powiązane przedsiębiorstwo handlowe, którzy złożyli wniosek o MET, wystąpili także o IT, gdyby okazało się, że nie spełniają kryteriów MET.

(39)

Na podstawie dostępnych informacji stwierdzono, że producent eksportujący i powiązane przedsiębiorstwo handlowe nie udowodnili, że łącznie spełniają wszystkie kryteria wymagane do przyznania IT, jak określono w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Mianowicie, ustalono, że producent eksportujący i przedsiębiorstwo powiązane nie spełniają kryterium ustanowionego w art. 9 ust. 5 lit. c) rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym większość udziałów należy do osób prywatnych i urzędnicy państwowi w zarządzie lub na głównych stanowiskach kierowniczych albo powinni być w mniejszości, albo należy wykazać, że mimo wszystko przedsiębiorstwo jest w wystarczającym stopniu niezależne od interwencji państwa, z powodów podanych powyżej w motywie 35.

3.2.3.   Kraj analogiczny

(40)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, należy ustalić na podstawie cen lub wartości konstruowanej w kraju analogicznym.

(41)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że zamierza wykorzystać Japonię jako właściwy kraj analogiczny dla celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL, a zainteresowane strony zostały zaproszone do zgłaszania uwag w tej sprawie. Niektóre zainteresowane strony były przeciwne tej propozycji i zaproponowały, aby w zamian wziąć Indie lub Tajwan.

(42)

W Indiach nie wytwarzano produktu podobnego na znaczną skalę. Tajwan był przedmiotem dochodzenia, w związku z czym dane z tego kraju mogłyby być zafałszowane ze względu na dumping. Zatem strony zostały poinformowane, że Japonia została wybrana jako kraj analogiczny, ponieważ nie była objęta dochodzeniem, produkcja produktu podobnego była reprezentatywna, a warunki konkurencji wydawały się odpowiednie.

(43)

Komisja starała się nakłonić do współpracy czterech znanych producentów z Japonii i przesłała im odpowiedni kwestionariusz. Dwóch z czterech japońskich producentów odpowiedziało na kwestionariusz. Jednak jeden z nich nie dostarczył pełnych danych i nie zgodził się na wizytę weryfikacyjną. Dane dostarczone przez jedynego w pełni współpracującego japońskiego producenta zostały zweryfikowane na miejscu.

(44)

Jednak po wizycie weryfikacyjnej u producenta eksportującego na Tajwanie stwierdzono, że Tajwan nie stosował dumpingu w OD. W związku z tym ponownie rozważono wybór kraju analogicznego.

(45)

W tym względzie stwierdzono, że wielkość produkcji na Tajwanie stanowi ponad 100 % wielkości chińskiego wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty. Ponadto rynek tajwański można scharakteryzować jako otwarty, zważywszy, że poziom ceł przywozowych jest niższy (cło MFN 5 %). Dochodzenia wykazało, że wielkość krajowej sprzedaży produktu podobnego na Tajwanie była znaczna, a wielkość przywozu na rynek tajwański wystarczająca. W związku z powyższym rynek tajwański został uznany za rynek konkurencyjny i wystarczająco reprezentatywny w celu określenia wartości normalnej dla ChRL.

(46)

Co więcej, przywóz PVAL na Tajwan stanowi około 15 % krajowej konsumpcji, a w przypadku Japonii tylko około 3 %, co sprawia, że pod względem konkurencji ze strony przywozu rynek japoński jest mniej odpowiedni niż rynek tajwański. W świetle powyższego tymczasowo postanowiono, że Tajwan posłuży za kraj analogiczny, ponieważ jest najbardziej odpowiednim krajem analogicznym w znaczeniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

3.2.4.   Wartość normalna

(47)

Po wyborze Tajwanu jako kraju analogicznego, jak podano w motywie 46 powyżej, i na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego do obliczenia dumpingu dla ChRL skorzystano z wartości normalnej ustalonej dla Tajwanu w motywach 19 do 26 powyżej.

3.2.5.   Cena eksportowa

(48)

Ponieważ w OD niemal cały wywóz produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty był dokonywany łącznie przez trzech współpracujących chińskich producentów eksportujących, do ustalenia ceny eksportowej wykorzystano ich dane dotyczące wywozu. Jednak wiarygodność dostarczonych informacji została sprawdzona przez porównanie z danymi dotyczącymi przywozu Eurostatu i okazało się, że dane te były ogólnie zgodne.

(49)

Trzech współpracujących producentów eksportujących w ChRL dokonywało sprzedaży eksportowej do Wspólnoty bezpośrednio do klientów niezależnych we Wspólnocie lub poprzez powiązane przedsiębiorstwa handlowe mające siedzibę w kraju wywozu.

(50)

W przypadku sprzedaży eksportowej ceny eksportowe zostały ustalone w oparciu o ceny rzeczywiście zapłacone lub należne, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

3.2.6.   Porównanie

(51)

Porównania wartości normalnych jedynego producenta w kraju analogicznym, Tajwanie, i cen eksportowych trzech współpracujących chińskich producentów eksportujących dokonano na bazie ex-works. W celu dokonania uczciwego porównania między wartością normalna a ceną eksportową, w stosownych i uzasadnionych przypadkach, dokonano odpowiednich potrąceń w formie korekt dla kosztów transportu i ubezpieczenia, obsługi, załadunku i kosztów dodatkowych, kosztów opakowań, kredytów i prowizji, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

3.2.7.   Margines dumpingu

(52)

Ponieważ żadnemu ze współpracujących chińskich producentów eksportujących nie przyznano MET ani IT, ogólnokrajowy margines dumpingu obliczono dla całej ChRL, biorąc średnią ważoną cen eksportowych ex-works trzech współpracujących producentów eksportujących.

(53)

Porównanie średniej ważonej chińskiej ceny eksportowej i średniej ważonej wartości normalnej kraju analogicznego wykazało margines dumpingu 10,06 %.

4.   SZKODA

4.1.   Produkcja wspólnotowa i przemysł wspólnotowy

(54)

Produkt podobny we Wspólnocie jest produkowany na sprzedaż przez trzy przedsiębiorstwa: Kuraray Europe GmbH („KEG”) w Niemczech, Celanese Ibérica Chemicals („Celanese”) w Hiszpanii i trzeciego producenta, który nie współpracował podczas dochodzenia, ale którego wielkość produkcji jest bardzo ograniczona. KEG i Celanese w pełni współpracowały podczas dochodzenia.

(55)

Ponadto, oprócz wyżej wspomnianej produkcji, trzech producentów wspólnotowych wytwarza produkt podobny wyłącznie na użytek własny. Dwa z tych przedsiębiorstw współpracowały podczas dochodzenia jako użytkownicy, ponieważ nabywają znaczne ilości produktu objętego postępowaniem, aby wytwarzać własne produkty stanowiące kolejne ogniwo w procesie produkcji.

(56)

Ponieważ w OD dwóch producentów współpracujących wymienionych w motywie 54 powyżej miało 80 % udział w całkowitej (na użytek własny i nie na użytek własny) produkcji wspólnotowej, uznaje się, że mają oni główny udział w całkowitej wspólnotowej produkcji produktu podobnego. Dlatego też stwierdzono, iż wymienieni producenci stanowią przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą oni zwani dalej „przemysłem wspólnotowym”.

(57)

Ponieważ przemysł wspólnotowy obejmuje tylko dwóch producentów, dane odnoszące się do przemysłu wspólnotowego przedstawiono w formie zindeksowanej w celu ochrony poufności, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.

(58)

W celu ustalenia, czy przemysł wspólnotowy doznał szkody, oraz w celu wyznaczenia wskaźnika konsumpcji oraz różnorodnych wskaźników ekonomicznych określających sytuację przemysłu wspólnotowego, zbadano, czy i w jakim stopniu późniejsze wykorzystanie produkcji przemysłu wspólnotowego przy wytwarzaniu podobnego produktu musiało być uwzględnione w analizie.

(59)

PVAL wykorzystuje się jako materiał pośredni do wytwarzania wielu innych produktów. We Wspólnocie jest często używany do produkcji butyralu poliwinylu (PVB), jest wykorzystywany jako klej, do polimeryzacji, powlekania papieru i klejenia osnów. Podczas dochodzenia stwierdzono, że jeden z producentów wspólnotowych, który większość wyprodukowanego przez siebie PVAL sprzedawał na otwartym rynku, wykorzystywał znaczne ilości wyprodukowanego przez siebie PVAL do dalszego przetwarzania w ramach tego samego przedsiębiorstwa. Tego rodzaju sytuacje określa się mianem użytku własnego. Jak objaśniono w motywie 55 powyżej, trzy pozostałe przedsiębiorstwa ze Wspólnoty wytwarzały PVAL wyłącznie na użytek własny, a oprócz produkcji na użytek własny, przynajmniej dwa z nich nabywały też znaczne ilości PVAL na rynku jako użytkownicy do dalszego przetwarzania.

(60)

Stwierdzono, że PVAL jest wykorzystywany na użytek własny przez przedsiębiorstwa ze Wspólnoty objęte postępowaniem w takich ilościach, że w zasadzie można by go zastąpić nabytym PVAL, np. jeśli sytuacja na rynku i/lub kwestie finansowe wymusiłyby taką zmianę. W związku z tym przedsiębiorstwa te zostały włączone do analizy rynku wspólnotowego.

4.2.   Konsumpcja we Wspólnocie

(61)

Wielkość konsumpcji we Wspólnocie została ustalona na podstawie wielkości własnej produkcji przemysłu wspólnotowego sprzedawanej na wolnym rynku we Wspólnocie, użytku własnego przemysłu wspólnotowego, ilości produkowanych przez innych (mniejszych) producentów wspólnotowych według najczęściej używanej bazy danych przy tego rodzaju działalności, użytku własnego dwóch użytkowników, o których mowa w motywie 55 powyżej, zweryfikowanej wielkości przywozu jedynego producenta tajwańskiego i danych Eurostatu dotyczących wielkości przywozu wspólnotowego ze wszystkich innych krajów.

(62)

W odniesieniu do danych Eurostatu o wielkości przywozu wspólnotowego należy zauważyć, jak wspomniano w motywie 14, że produkt objęty postępowaniem jest obecnie zgłaszany w ramach kodu CN ex 3905 30 00. Dane Eurostatu dotyczące tego byłego kodu CN odnoszą się również do niektórych produktów niszowych nieobjętych zakresem produktu. Nie można było oddzielić danych dotyczących produktu objętego postępowaniem od danych dotyczących szerszej kategorii produktów, w związku z czym zostały one skorygowane na podstawie informacji o przywozie tych produktów niszowych zawartych w skardze.

(63)

W odniesieniu do danych Eurostatu należy zauważyć, że niekiedy przywóz produktu objętego postępowaniem był zgłaszany jako secret extra, dlatego szczegółowe informacje dotyczące jego pochodzenia nie były dostępne w publicznej bazie danych. Szczegółowe informacje dotyczące krajów zgłoszonych jako kraje pochodzenia przywozu uzyskane od właściwych organów celnych zostały uwzględnione w odnośnych tabelach i analizach.

(64)

Na podstawie powyższego stwierdzono, że konsumpcja PVAL zdecydowanie wzrosła w okresie badanym, w szczególności między 2004 r. a 2005 r. Wzrost konsumpcji w okresie badanym konsumpcja wynosił 14 %, co było głównie spowodowane szybkim wzrostem popytu na PVAL jako surowiec do produkcji butyralu poliwinylu (PVB), wykorzystywanego do produkcji płyt i folii PVB. Folia PVB jest stosowana jako międzywarstwa przy produkcji szkła bezpiecznego wielowarstwowego na potrzeby rynku motoryzacyjnego i budowlanego, który jest rynkiem wykazującym duży wzrost we Wspólnocie.

 

2003

2004

2005

OD

Konsumpcja w tonach

142 894

148 807

163 851

163 096

Indeks (2003 = 100)

100

104

115

114

4.3.   Przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie

(65)

Ponieważ margines dumpingu ustalony dla Tajwanu jest poniżej de minimis, przywóz pochodzący z tego kraju powinien być tymczasowo wyłączony z oceny szkody.

a)   Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem

(66)

Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem zmniejszyła się o trzydzieści dziewięć punktów procentowych między 2003 r. a 2004 r., a następnie wzrosła o dwadzieścia dziewięć punktów w 2005 r., po czym nieznacznie spadła, w wyniku czego w porównaniu z 2003 r. w OD odnotowano spadek o 11 %.

Przywóz

2003

2004

2005

OD

ChRL tony

24 067

14 710

21 561

21 513

Indeks (2003 = 100)

100

61

90

89

(67)

Udział w rynku przywozu z ChRL także najpierw gwałtownie spadł, a następnie wzrósł. W 2005 r. i w OD udział przywozu z ChRL w całym rynku wspólnotowym wynosił 13 %.

Udział w rynku ChRL

2003

2004

2005

OD

Rynek wspólnotowy

17 %

10 %

13 %

13 %

Indeks (2003 = 100)

100

59

78

78

b)   Ceny

(68)

Między 2003 r. a OD średnia cena przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL spadła o 2 punkty procentowe.

Ceny jednostkowe

2003

2004

2005

OD

ChRL (EUR/tona)

1 150

1 115

1 164

1 132

Indeks (2003 = 100)

100

97

101

98

c)   Podcięcia cenowe

(69)

W celu określenia podcięcia cenowego przeanalizowano dane dotyczące cen w odnoszące się do OD. Odpowiednie ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego to ceny netto po odliczeniu zniżek i rabatów. Tam gdzie było to konieczne, ceny były dostosowywane do poziomu ex-works, tj. odliczono od nich koszty transportu we Wspólnocie. Ceny przywozu z ChRL były również cenami netto skorygowanymi o zniżki i rabaty i zostały, w razie potrzeby, dostosowane do cif na granicy Wspólnoty poprzez odpowiednia korektę uwzględniającą cła (6,5 %) i koszty ponoszone po odprawie przez importerów we Wspólnocie.

(70)

Ceny sprzedaży stosowane przez przemysł wspólnotowy oraz ceny importowe ChRL zostały porównane na tym samym poziomie handlu, tj. na poziomie indywidualnych klientów na rynku wspólnotowym. Ponieważ uznano, że porównanie każdego modelu musi być wymowne i obiektywne, zatem nie powinno się zezwolić na porównanie standardowego gatunku ze specjalnym gatunkiem objętym zakresem definicji, uznano za stosowne wyłączyć ograniczoną liczbę modeli z porównania. Modele te odzwierciedlały 35 % przywozu z ChRL, ale odpowiadały jedynie bardzo niewielkiej ilości sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym.

(71)

W OD średni ważony margines podcięcia cenowego, wyrażony jako procent cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego, wynosił 3,3 % dla ChRL.

4.4.   Sytuacja przemysłu wspólnotowego

(72)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu dumpingowego na przemysł Wspólnoty zawierało ocenę wszystkich czynników gospodarczych, które wywierają wpływ na stan przemysłu wspólnotowego w okresie badanym. Ze względu na wymóg poufności i ponieważ analiza dotyczy jedynie dwóch przedsiębiorstw, większość wskaźników przedstawiono w formie zindeksowanej lub w formie przedziałów wielkości.

a)   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

 

2003

2004

2005

OD

Produkcja w tonach

(przedziały)

60 000-80 000

65 000-85 000

70 000-90 000

75 000-95 000

Produkcja (indeks)

100

103

119

126

Moce produkcyjne w tonach

(przedziały)

60 000-80 000

65 000-85 000

70 000-90 000

75 000-95 000

Moce produkcyjne (indeks)

100

107

129

133

Wykorzystanie mocy (indeks)

100

97

92

94

(73)

Produkcja przemysłu wspólnotowego wzrosła w okresie objętym postępowaniem o 26 %. Znaczny wzrost mocy produkcyjnych, zwłaszcza w 2005 r., był wywołany wzrostem popytu na rynku wspólnotowym.

(74)

Między 2003 r. a OD przemysł wspólnotowy zyskał dodatkowe moce produkcyjne. W tym samym okresie wykorzystanie mocy zmalało o 6 %.

b)   Wielkość sprzedaży i udziały w rynku we Wspólnocie

(75)

W tabeli poniżej przedstawiono wyniki sprzedaży przemysłu wspólnotowego niezależnym klientom we Wspólnocie.

Przemysł wspólnotowy

2003

2004

2005

OD

Wielkość sprzedaży (indeks)

100

110

112

122

Udział w rynku (indeks)

100

104

97

104

(76)

Wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego niezależnym klientom we Wspólnocie wzrosła o 22 % między 2003 r. a OD. Fakt ten należy rozpatrywać we wzrastającej konsumpcji we Wspólnocie.

(77)

Udział w rynku przemysłu wspólnotowego wzrósł w 2004 r., a następnie gwałtownie spadł w 2005 r., a w OD wynosił 4 % więcej niż w 2003 r.

c)   Ceny we Wspólnocie

(78)

Głównym surowcem wykorzystywanym do produkcji PVAL jest monomer octanu winylu lub „VAM”. VAM jest produktem towarowym, a zatem ceny VAM są ustalane na podstawie równowagi rynkowej między popytem a podażą. Co więcej, cena rynkowa VAM jest w znacznym stopniu uzależniona od zmian cen ropy i gazu, ponieważ główne nakłady przy produkcji VAM idą na kwas octowy (do jego produkcji zużywa się dużą gazu ziemnego) i etylen (produkowany poprzez destylację węglowodorów). Ponadto przy produkcji PVAL z VAM duże znaczenie ma koszt energii. Przy produkcji PVAL koszt energii ogółem to 50 %–60 % kosztów całkowitych, a zatem w zwykłych warunkach można spodziewać się, że znaczna zmiana cen ropy i gazu będzie mieć bezpośredni wpływ na cenę sprzedaży PVAL.

(79)

Stwierdzono, że między 2003 r. a OD ceny tych surowców na rynku światowym znacznie wzrosły. W tym okresie ceny VAM wzrosły o 20 %–30 %, a wzrost cen energii był jeszcze większy. Jednak, ta dramatyczna zmiana cen głównych surowców nie miała przełożenia na wyższe ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego: w tym okresie ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego zmniejszyły się o 5 %, a rok 2004 był wyjątkowo kiepski (– 7 %). Zatem zamiast ogólnego wzrostu kosztu ponoszonego przez klientów, przemysł wspólnotowy obniżył ceny, aby ich nie stracić.

 

2003

2004

2005

OD

Ceny jednostkowe w EUR (przedziały)

1 300-1 800

1 100-1 600

1 200-1 700

1 200-1 700

Ceny jednostkowe (indeks)

100

93

95

95

d)   Zapasy

(80)

Poniższe liczby dotyczą wielkości zapasów pod koniec każdego okresu.

 

2003

2004

2005

OD

Zapasy w tonach (przedziały)

10 000-15 000

8 000-13 000

9 000-14 000

8 000-13 000

Zapasy (indeks)

100

87

96

87

(81)

Poziom zapasów był raczej stabilny. Między 2003 r. a 2004 r. spadł o 13 %, a następnie pod koniec 2005 r. wzrósł o 9 punktów procentowych, po czym ponownie spadł o 9 punktów procentowych.

e)   Inwestycje i zdolność do pozyskania kapitału

 

2003

2004

2005

OD

Inwestycje (indeks)

100

369

177

62

(82)

Inwestycje osiągnęły najwyższy poziom w 2004 r. i 2005 r., gdy moce produkcyjne przemysłu wspólnotowego zostały zwiększone z uwagi na wzrost popytu na rynku. W dochodzeniu ustalono, że inwestycje w budynki, zakłady oraz maszyny w 2003 r. oraz w OD służyły głównie utrzymaniu mocy produkcyjnych.

(83)

Dochodzenie wykazało, że wyniki finansowe przemysłu wspólnotowego uległy pogorszeniu, jednak nie wykazało znaczącego uszczuplenia zdolności do pozyskania kapitału w okresie badanym.

f)   Rentowność, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne

(84)

Ze względu na bardzo wysokie i zakłócające koszty nadzwyczajne poniesione przez głównego producenta wspólnotowego w okresie badanym uznano, że ustalanie rentowności na podstawie zysku netto przed opodatkowaniem nie byłoby właściwe. Te nadzwyczajne koszty były związane ze zmianą właściciela głównego producenta wspólnotowego w 2001 r. W związku z tym rentowność przemysłu wspólnotowego ustalono, wyrażając zysk operacyjny ze sprzedaży produktu podobnego niepowiązanym klientom jako odsetek obrotów tej sprzedaży.

 

2003

2004

2005

OD

Rentowność sprzedaży WE

(przedział)

7 %-17 %

3 %-13 %

2 %-12 %

(– 5 %)-(+ 5 %)

Rentowność sprzedaży WE (indeks)

100

38

29

8

Zwrot z inwestycji całkowitych

(przedział)

(80 %)-(100 %)

(10 %)-(30 %)

(5 %)-(20 %)

(0 %)-(15 %)

Zwrot z inwestycji całkowitych (indeks)

100

17

12

4

Przepływy finansowe (indeks)

100

55

26

–7

(85)

Spadek cen sprzedaży między 2003 r. a OD w znacznym stopniu wpłynął na rentowność osiągniętą przez przemysł wspólnotowy. W okresie badanym jego rentowność spadała o ponad 10 punktów procentowych. Zwrot z inwestycji całkowitych obliczono, wyrażając zysk operacyjny produktu podobnego jako odsetek wartości księgowej netto aktywów trwałych przyporządkowanych produktowi podobnemu. Ten wskaźnik wykazywał tę samą tendencję jak rentowność, wykazując znaczny spadek w okresie badanym. W odniesieniu do przepływów pieniężnych przemysłu wspólnotowego również zaobserwowano podobną niekorzystną tendencję, która doprowadziła do radykalnego, ogólnego pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego w OD.

g)   Zatrudnienie, wydajność i płace

 

2003

2004

2005

OD

Liczba zatrudnionych (indeks)

100

100

97

96

Średni koszt pracy na pracownika

(indeks)

100

105

97

95

Wydajność (indeks)

100

103

123

132

(86)

Ze względu na usilne wysiłki obniżenia kosztów od 2004 r. liczba personelu zatrudnianego przez przemysł wspólnotowy zmniejszyła się o 4 %. Od 2003 r. do OD przemysłowi wspólnotowemu udało się zwiększyć wydajność w przeliczeniu na jednego pracownika o 32 %. W tym samym okresie średni koszt pracy w przeliczeniu na jednego pracownika zmniejszył się o 5 %. Można zatem wyciągnąć wniosek, że w okresie badanym przemysł wspólnotowy poczynił bardzo wyraźne postępy w odniesieniu do efektywności kosztowej.

h)   Wielkość marginesu dumpingu

(87)

Ze względu na wielkość i cenę przywozu dumpingowego oddziaływanie rzeczywistego marginesu dumpingu nie może być uznane za nieznaczne.

i)   Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

(88)

Wobec braku informacji o istnieniu dumpingu przed zaistnieniem sytuacji rozpatrywanej w ramach niniejszego postępowania, kwestia ta została uznana za nieistotną.

j)   Wzrost

(89)

Dochodzenie wykazało, że w okresie badanym przemysł wspólnotowy zwiększył swój udział w rynku o 1 %–2 %.

4.5.   Wnioski dotyczące szkody

(90)

Między 2003 r. a OD pewne wskaźniki szkody kształtowały się dodatnio: przemysłowi wspólnotowemu udało się zwiększyć wielkość sprzedaży i udział w rynku i wiele zainwestował w dodatkowe moce produkcyjne.

(91)

Jednak nastąpiła drastyczna zmiana wskaźników finansowych: odpowiednia marża zysku osiągnięta w 2003 r. wykazywała stały i bardzo szybki spadek od 2004 r. do końca OD. Bardzo wyraźnie pogorszył się zwrot z inwestycji i przepływy finansowe. Było to spowodowane faktem, że gwałtowny wzrost cen surowca nie mógł przełożyć się na ceny sprzedaży produktu podobnego. Jednak ze względu na wzrost cen surowca, w zwykłych warunkach rynkowych nie można było oczekiwać wzrostu cen sprzedaży PVAL o 10 %–20 %, ceny sprzedaży produktu podobnego wytwarzanego przez przemysł wspólnotowy spadły o 5 %, co niekorzystnie odbiło się na rentowności. W czasie OD ceny przywozu z ChRL podcinały ceny przemysłu wspólnotowego, według średniej ważonej, o 3,3 %.

(92)

W związku z powyższym, tymczasowo uznaje się, iż przemysł wspólnotowy odniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1.   Wstęp

(93)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z ChRL wyrządził szkodę przemysłowi wspólnotowemu w stopniu, który kwalifikuje się do miana istotnej szkody. Zbadano również znane czynniki inne niż przywóz po cenach dumpingowych, które mogłyby wyrządzić szkodę przemysłowi wspólnotowemu w tym samym okresie, aby upewnić się, czy potencjalna szkoda wyrządzona przez te czynniki nie została przypisana przywozowi po cenach dumpingowych.

5.2.   Skutki przywozu po cenach dumpingowych

(94)

W okresie badanym przywóz z ChRL był znaczny, tj. jego udział w rynku wynosił niezmiennie co najmniej 10 %. Jednocześnie średnie ceny wszystkich producentów eksportujących w ChRL spadły o 2 %. W OD wspomniani producenci podcinali średnie ceny przemysłu wspólnotowego o 3,3 %. W celu zapewnienia obecności na rynku wewnętrznym i ze względu na bardzo niskie ceny rynkowe podyktowane przywozem z ChRL przemysł wspólnotowy czuł się zobowiązany do obniżenia cen sprzedaży o 5 % w okresie badanym.

(95)

Skutkiem tych nieuczciwych praktyk cenowych stosowanych przy przywozie po cenach dumpingowych z ChRL było stłumienie cen przemysłu wspólnotowego, co sprawiło, że nie mogły one nawet odzwierciedlić znacznego wzrostu kosztów surowców. Fakt ten został dodatkowo potwierdzony przez znaczny spadek rentowności przemysłu wspólnotowego.

(96)

Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że tani przywóz z ChRL, który w znaczący sposób podciął ceny przemysłu wspólnotowego, miał decydujący wpływ na pogorszenie się sytuacji przemysłu wspólnotowego, co odzwierciedla w szczególności gwałtowny spadek rentowności i wyraźne pogorszenie innych wskaźników finansowych.

5.3.   Wpływ innych czynników

a)   Przywóz pochodzący z krajów trzecich innych niż ChRL

(97)

Według Eurostatu oraz informacji zebranych w czasie dochodzenia głównymi krajami trzecimi, z których przywozi się PVAL, są USA, Japonia i Tajwan.

Przywóz pochodzący z innych krajów trzecich (wielkość)

Przywóz (tony)

2003

2004

2005

OD

USA

11 313

21 207

22 919

22 638

Indeks (2003 = 100)

100

187

203

200

Japonia

13 682

11 753

12 694

14 151

Indeks (2003 = 100)

100

86

93

103

Tajwan (przedziały)

11 000-14 000

13 000-16 500

10 000-13 000

9 000-12 000

Indeks (2003 = 100)

100

118

88

83

Przywóz pochodzący z innych krajów trzecich (średnia cena)

Średnia cena (EUR)

2003

2004

2005

OD

USA

1 334

1 282

1 298

1 358

Indeks (2003 = 100)

100

96

97

102

Japonia

1 916

1 532

1 846

1 934

Indeks (2003 = 100)

100

80

96

101

Tajwan

1 212

1 207

1 308

1 302

Indeks (2003 = 100)

100

100

108

108

Udziały w rynku

Udział w rynku (%)

2003

2004

2005

OD

USA

7,9 %

14,3 %

14,0 %

13,9 %

Japonia

9,6 %

7,9 %

7,7 %

8,7 %

Tajwan

100

113

77

73

(98)

Przywóz z USA wyraźnie wzrósł od 2003 r., a w OD wynosił ponad 22 000 ton i miał prawie 14 % udział w całym (na użytek własny i nie na użytek własny) rynku wspólnotowym. Dochodzenie wykazało, że znaczną część tej sprzedaży stanowiła sprzedaż między powiązanymi stronami oraz że średnie ceny jednostkowe w tego rodzaju sprzedaży w okresie badanym wahała się między 15 % a 20 % powyżej średnich cen cif chińskich importerów. Ponadto ustalono, że ilości odsprzedawane niezależnym klientom po cenach 10 %–20 % wyższych niż wyżej wspomniane ceny tego rodzaju sprzedaży. Ponieważ ceny rynkowe PVAL pochodzącego z USA pozostawały stale w tym samym rzędzie wielkości co ceny sprzedaży PVAL produkowanego przez przemysł wspólnotowy, nie miały one wpływu na spadek cen zaobserwowany w okresie badanym. W związku z tym uznaje się, że przywóz ten nie wywarł znacznego wpływu na sytuację przemysłu wspólnotowego.

(99)

W okresie badanym znaczny był również przywóz z Japonii. W OD jego udział w rynku wspólnotowym wynosił niemal 9 %. W 2004 r. japoński przywóz spadł, a następnie od 2005 r. wzrósł i w porównaniu z 2003 r. w OD był o 3 % wyższy. Jednak analiza cen sprzedaży tego przywozu wykazała, że średnie ceny importowe tego przywozu były wyższe niż ceny, jakie mógł uzyskać przemysł wspólnotowy, a zatem nie przyczyniły się do tendencji zniżkowej, która spowodowała wyraźne pogorszenie sytuacji przemysłu wspólnotowego.

(100)

Przywóz z Tajwanu pochodzi od tylko jednego producenta, który w pełni współpracował przy dochodzeniu. Stwierdzono, że te dane są bardziej wiarygodne niż dane Eurostatu, gdyż kod CN obejmuje nie tylko produkt objęty postępowaniem, ale i inne produkty. Ze względu na wymóg poufności zostały one przedstawione w formie indeksów lub przedziałów. Przywóz tajwański w 2004 r. odnotował gwałtowny wzrost, a następnie stopniowo spadał, mają w OD 6 %–7 % udziału w całym rynku wspólnotowym (około połowy udziału w rynku przywozu z ChRL). W tym samym czasie średnie ceny przywozu wzrosły o 8 %, wykazując odwrotną tendencję cenową niż w przypadku przywozu z ChRL. W konsekwencji różnica w cenach PVAL przywożonego z ChRL i z Tajwanu zwiększyła się w OD do 12 %–18 %. W świetle tych ustaleń tymczasowo stwierdza się, że przywóz ten nie miał większego wpływu na kondycję przemysłu wspólnotowego.

(101)

Przywóz z innych krajów niż USA, Japonia i Tajwan nie jest znaczący. Na podstawie ustaleń dotyczących tego przywozu, jak opisano w motywach 97 do 100 powyżej, można tymczasowo stwierdzić, że przywóz z krajów innych niż ChRL nie przyczynił się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.

b)   Potencjalna sprzedaż wspólnotowa innych producentów wspólnotowych

(102)

Jak określono w motywach 54 i 55 powyżej, oprócz dwóch producentów stanowiących przemysł wspólnotowy, wiadomo, że we Wspólnocie są jeszcze cztery inne przedsiębiorstwa wytwarzające produkt objęty postępowaniem. Trzy z nich zużywają całą swoją produkcję PVAL do wytwarzania produktów stanowiących kolejne ogniwo w procesie produkcji. Dwa z tych trzech przedsiębiorstw współpracowały przy dochodzeniu jako użytkownicy. Czwarte przedsiębiorstwo produkuje bardzo niewielką ilość PVAL. W świetle powyższego uznaje się, że pozostali producenci wspólnotowi nie mieli wpływu na obniżkę cen na rynku, a w konsekwencji na szkodę poniesioną przez przemysł wspólnotowy.

c)   Szkoda z winy własnej z braku efektywności kosztowej

(103)

Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy związana była z faktem, że przemysł wspólnotowy nie wytrzymał konkurencji pod względem kosztów i podjął nierozsądne decyzje inwestycyjne. W tym kontekście, jak opisano powyżej w motywie 86, badanie wykazało, że przemysł wspólnotowy w okresie badanym znacznie zwiększył swoją wydajność dzięki poprawie wyników produkcji i zmniejszeniu zatrudnienia. Następie ustalono, że inwestycje związane ze wzrostem mocy produkcyjnych (patrz: motyw 73 powyżej) nie miały większego wpływu na bardzo wyraźną tendencję zniżkową zaobserwowaną w rozwoju sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego.

(104)

Zatem jedynym czynnikiem, który miał znaczny i negatywny wpływ na koszt produkcji produktu podobnego w okresie badanym, był gwałtowny wzrost cen głównego surowca wykorzystywanego do wytwarzania produktu podobnego, jak objaśniono w motywach 78 do 79. Dochodzenie wykazało, że zmiany cen, po jakich przemysł wspólnotowy nabywał VAM i energię, były proporcjonalne do zmian cen tego surowca na rynku światowym, a zatem nie można ich przypisywać sposobowi, w jaki przemysł wspólnotowy je nabywał. Dlatego też argument ten zostaje oddalony.

d)   Opóźnienie w dostosowaniu cen

(105)

Ważny użytkownik PVAL podał, że w przypadku tego sektora normalna byłaby sytuacja, w której wzrost ceny kupna VAM jeszcze nie doprowadziłby do korekty cen sprzedaży PVAL w górę. Można by to tłumaczyć faktem, że w tym sektorze umowy długoterminowe to standard, a zatem znaczne opóźnienie należałoby uznać za zjawisko normalne. W tym kontekście trzeba przyznać, że niekiedy sprzedaż przemysłu wspólnotowego jest realizowana na podstawie umów długoterminowych, jednak stała cena zawarta w tego rodzaju umowach z reguły nie jest przewidziana na dłużej niż rok. Zatem, odnosząc się do tych argumentów, ceny są ponownie negocjowane po pewnym okresie lub w przypadku znacznej zmiany cen surowca. W związku z tym argument ten został odrzucony.

5.4.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(106)

Podsumowując, powyższa analiza wykazała, że przywóz z ChRL w okresie badanym spowodował znaczny spadek cen na rynku wspólnotowym w tym okresie. W OD ceny przywozu z ChRL w znacznym stopniu podcinały ceny przemysłu wspólnotowego.

(107)

Wspomniany spadek cen doprowadził do istotnej obniżki cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego, co z kolei zbiegło się z gwałtownym zmniejszeniem się rentowności przemysłu wspólnotowego, zysku z inwestycji i przepływów finansowych w działalności operacyjnej.

(108)

Z drugiej strony, analiza innych czynników, które mogły spowodować szkodę dla przemysłu wspólnotowego, ujawniła, że żaden z nich nie mógł mieć znacznego negatywnego wpływu.

(109)

W oparciu o powyższą analizę, która we właściwy sposób wyodrębniła i oddzieliła skutki wszystkich znanych czynników mających wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego od szkodliwych skutków przywozu dumpingowego, stwierdza się tymczasowo, że przywóz pochodzący z kraju, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla Wspólnoty w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

6.   INTERES WSPÓLNOTY

(110)

Komisja zbadała, czy pomimo wniosków dotyczących dumpingu, szkody i związku przyczynowego istniały przekonywujące powody, które doprowadziłyby do uznania, że w interesie Wspólnoty leży niepodejmowanie środków w tym konkretnym przypadku. W tym celu, i na mocy art. 21 rozporządzenia podstawowego, Komisja rozpatrzyła możliwy wpływ środków na wszystkie zainteresowane strony.

6.1.   Interes przemysłu wspólnotowego

(111)

Jak wskazano w motywie 56, przemysł wspólnotowy składa się z dwóch przedsiębiorstw, które posiadają zakłady produkcyjne w Niemczech i w Hiszpanii, i zatrudnia od 200 do 300 osób bezpośrednio zaangażowanych w produkcję, sprzedaż i zarządzanie produktem podobnym. Jeśli środki zostaną nałożone, należy spodziewać się zahamowania spadku cen na rynku wspólnotowym i poprawy sytuacji w odniesieniu do cen sprzedaży przemysłu wspólnotowego, w wyniku czego sytuacja finansowa przemysłu wspólnotowego polepszy się.

(112)

Z drugiej strony, w przypadku nienałożenia środków antydumpingowych, jest prawdopodobne, że utrzyma się negatywna tendencja w rozwoju wskaźników finansowych przemysłu wspólnotowego, a zwłaszcza w jego rentowności. Przemysł wspólnotowy starci wtedy znaczny udział w rynku, gdyż nie będzie już mógł sprostać cenom rynkowym dyktowanym przez przywóz z ChRL. W najgorszym razie przemysł wspólnotowy byłby zmuszony wycofać się z wolnego rynku i kontynuować produkcję PVAL jedynie na użytek własny. W obu przypadkach przypuszczalnie doszłoby do zmniejszenia produkcji i inwestycji, rezygnacji z niektórych mocy produkcyjnych i zmniejszenie zatrudnienia we Wspólnocie.

(113)

A zatem dzięki nałożeniu środków antydumpingowych sytuacja przemysłu wspólnotowego po stwierdzonych skutkach dumpingu wyrządzającego szkodę mogłaby ulec poprawie.

6.2.   Interes niepowiązanych importerów

(114)

Jak opisano w motywie 8, pięciu importerów objętych próbą odpowiedziało na kwestionariusz. W OD mieli oni 80 % udział w przywozie wspólnotowym produktu objętego postępowaniem. Informacje przedłożone przez jednego z importerów objętych próbą nie mogły zostać uwzględnione na tym etapie, ponieważ dwa razy odwołał uzgodnioną wizytę weryfikacyjną. Trzy odpowiedzi na kwestionariusz zostały zweryfikowane na miejscu.

(115)

Ogólny udział PVAL w całkowitych obrotach z działalności tych importerów był bardzo mały. Średnio 3 %–4 % działalności tych importerów mogło mieć związek z przywozem PVAL z ChRL. Zakres działalności importerów jest znacznie szerszy, może również obejmować usługi handlowe i dystrybucję. Niektórzy importerzy nabywają produkt objęty dochodzeniem nie tylko z ChRL, ale i z innych źródeł ze Wspólnoty i spoza niej, w tym od przemysłu wspólnotowego. Średnia marża zysku uzyskana przez importerów objętych próbą w handlu PVAL wynosi około 5 %.

(116)

Importerzy we Wspólnocie opowiadają się przeciwko nałożeniu środków antydumpingowych. Współpracujący importerzy argumentowali, że nałożenie środków miałoby wyraźny negatywny wpływ na ich operacje, ponieważ nie mogliby przenieść podwyżki cen na użytkowników. W tym względzie nałożenie cła antydumpingowego na przywóz z ChRL, jak objaśniono w motywie 111 powyżej, najprawdopodobniej spowoduje niewielką korektę cen rynkowych w górę. W związku z tym można spodziewać się, że importerzy kupujący produkt objęty postępowaniem od ChRL będą mogli przenieść koszty wspomnianego cła na klientów końcowych. Znaczne podcięcie cenowe, stwierdzone po dostosowaniu cen cif na granicy Wspólnoty, w przypadku kosztów ponoszonych po przywozie wskazuje na możliwość podwyżki cen. W każdym razie z uwagi na ograniczony udział sprzedaży tego produktu w działalności importerów i ich obecną marżę zysku, ogólną i ze sprzedaży PVAL, oczekuje się, że zgodnie z tymczasowymi ustaleniami cło nie wpłynie w sposób istotny na sytuację finansową tych podmiotów gospodarczych.

(117)

Mimo że importerzy/dystrybutorzy nie popierają środków, na podstawie dostępnych informacji można stwierdzić, że interes Wspólnoty, czyli zahamowanie nieuczciwych i szkodliwych praktyk handlowych stosowanych przez ChRL, równoważy ewentualne korzyści, jakie odniosłaby ta grupa z nienałożenia środków antydumpingowych.

6.3.   Interes użytkowników

(118)

Siedmiu użytkowników wypełniło kwestionariusz dla użytkowników. Odpowiedzi dwóch z tych przedsiębiorstw były niepełne, w związku z czym nie można było ich uwzględnić w analizie. Pięć pozostałych przedsiębiorstw korzystało z PVAL w różnych celach: do produkcji klejów, proszków przemysłowych, PVB, żywicy oraz do klejenia osnów i materiałów wykończeniowych.

(119)

Co więcej, z informacji dotyczących zakupów zgłoszonych w odpowiedzi na kwestionariusz wynika, że zakupy w OD pięciu współpracujących użytkowników stanowiły około 19 % całkowitej konsumpcji wspólnotowej PVAL, a udział ich przywozu z Chin w całkowitym przywozie z ChRL wynosił około 22 %. Trzeba zauważyć, że przywóz z ChRL stanowił ogółem niewielką część ich zakupów, tj. 15 %. Jednak sytuacja jest złożona: jeden ze współpracujących użytkowników w OD nie dokonywał przywozu z ChRL, a inny współpracujący użytkownik zaopatrywał się w PVAL wyłącznie w ChRL.

(120)

Użytkownicy współpracujący przedstawili szereg konkretnych argumentów przeciwko nakładaniu ceł.

(121)

Dwa przedsiębiorstwa wykorzystywały PVAL do produkcji klejów. Stwierdzono, że w przypadku produkcji tego rodzaju klejów PVAL stanowił główny koszt i w zależności od składu mieszaniny mógł stanowić do 80 % kosztu wytwarzania. Przedsiębiorstwa argumentowały, że z uwagi na znaczny udział PVAL w koszcie produkcji i marżę zysku osiąganą ze sprzedaży klejów cło antydumpingowe może doprowadzić do upadłości lub zmusić je do przeniesienia produkcji poza Wspólnotę. Te przedsiębiorstwa miały bardzo duże wątpliwości, czy ich klienci zgodzą się na ewentualną podwyżkę cen, która wynikałaby z nałożenia ceł. W tym względzie należy przyznać, że marża zysku osiągnięta w tym sektorze nie jest duża, ale jednocześnie proponowane środki bezpośrednio wpływają tylko na ceny kupna PVAL pochodzącego z Chin, które są jednym ze źródeł zaopatrzenia, przy czym w okresie dochodzenia chińskie ceny znacznie podcinały ceny przemysłu wspólnotowego. W związku z tym cła nie mają większego wpływu na koszty produkcji klejów przez te przedsiębiorstwa. Podobnie, w odniesieniu do proponowanego poziomu cła wydaje się, że nie ma powodów, dla których ich klienci nie byliby skłonni wziąć na siebie przynajmniej większej części wspomnianego wzrostu kosztów.

(122)

Dwa pozostałe przedsiębiorstwa wykorzystują PVAL do produkcji PVB. PVAL jest istotnym składnikiem ceny również w przypadku produkcji PVB. Jedno z tych przedsiębiorstw, które następnie wykorzystuje PVB do produkcji folii PVB, zasugerowało, że ewentualne środki mogłyby skłonić przedsiębiorstwo do przeniesienia produkcji PVB poza Wspólnotę. To przedsiębiorstwo podało też, że sprawdzenie, czy PVAL nadaje się do tego celu, wymagałoby czasu, zatem zmiana dostawcy byłaby dla niego uciążliwa i problematyczna. Inny producent PVB współpracujący jako użytkownik, który stosował PVAL nie tylko do produkcji PVB, ale głównie do produkcji proszków przemysłowych, także podkreślał, że zmiana dostawcy to skomplikowany i długotrwały proces i wyraził swoją obawę co do podwyżki kosztów, jaką wspomniane środki mogłyby spowodować.

(123)

Nie ulega wątpliwości, że wzrost ceny kupna PVAL doprowadzi do wzrostu kosztu wytwarzania PVB. Jednocześnie należy zauważyć, że przywóz z ChRL ma 13 % udział w rynku wspólnotowym, a zatem omawiane środki nie będą miały bezpośredniego wpływu na 87 % PVAL konsumowanego we Wspólnocie. Ponadto proponowana stawka cła nie jest wysoka. W świetle powyższego i uwzględniwszy dobre warunki rynkowe dla PVB, uznaje się, że skutki tego rodzaju cła będą znośne.

(124)

W odniesieniu do procedury sprawdzania należy przyznać, że w przypadku niektórych zastosowań cechy PVAL istotnie mogą nastręczać wielu problemów i odpowiadać konkretnym potrzebom, co będzie wiązało się z długim procesem sprawdzania, obejmującym liczne testy. Jednak należy przypomnieć, że celem środków antydumpingowych nie jest odmowa dostępu do rynku wspólnotowego niektórym dostawcom. Każdy proponowany środek ma jedynie służyć przywróceniu uczciwego handlu i skorygować zakłócenia na rynku. W związku z tym, a tym bardziej ze względu na proponowaną wysokość stawki cła, nie ma powodu, dla którego niektórzy użytkownicy zostaliby zmuszeni do zmiany dostawcy po wprowadzeniu środków.

(125)

Jeden ze współpracujących użytkowników, producent poliestru/bawełny i tkanin bawełnianych, który wykorzystywał PVAL do klejenia osnów i wykańczania surowych tkanin, podał, że środki mogą zmusić przedsiębiorstwo do przeniesienia działalności przędzalniczej i tkackiej poza Wspólnotę. W tym względzie ustalono, że udział kosztu PVAL w kosztach wytwarzania produktów tego przedsiębiorstwa był raczej niewielki, tj. między 0,2 % a 0,8 %. W związku z tym w świetle proponowanej stawki cła uznaje się, że wpływ tego rodzaju cła nie jest znaczny.

(126)

Wreszcie, skarżący, KEG, podał, że nienałożenie środków byłoby sprzeczne z interesem użytkowników, ponieważ złe wyniki finansowe jego działalności związanej z PVAL mogłyby go skłonić do wycofania się z rynku handlowego i skoncentrowania się na rynkach produktów stanowiących kolejne ogniwo w procesie produkcji. Przedsiębiorstwo argumentowało, że gdyby taka sytuacja miała miejsce, przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem miałby problemy z zaopatrzeniem, ponieważ KEG jest dużym i solidnym dostawcą. Chociaż ten argument nie został wyraźnie podtrzymany przez zainteresowanych użytkowników, istotnie zostało potwierdzone, że trzech z pięć zainteresowanych użytkowników nabywa znaczne ilości PVAL od KEG i że to przedsiębiorstwo można uznać za najważniejszego dostawcę na rynku wspólnotowym. W związku z tym, jeśli z jakiegokolwiek powodu KEG wycofałoby się z rynku, nie można wykluczyć, że przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem miałby poważne problemy z zaopatrzeniem.

6.4.   Wniosek dotyczący interesu Wspólnoty

(127)

Należy oczekiwać, że dzięki nałożeniu środków przemysł wspólnotowy będzie mógł zwiększyć rentowność. W świetle pogarszającej się sytuacji przemysłu wspólnotowego istnieje duże ryzyko, że w sytuacji braku środków jedyny producent wspólnotowy zamknie zakład produkcyjny i zwolni pracowników. Ogólnie użytkownicy we Wspólnocie również skorzystaliby na nałożeniu środków, ponieważ odpowiednia wielkość podaży PVAL byłaby zapewniona, a ogólny wzrost ceny kupna PVAL byłby umiarkowany. W świetle powyższego tymczasowo uznaje się, że w niniejszym przypadku nie ma okoliczności zmuszających do nienakładania środków z uwagi na interes Wspólnoty.

7.   WNIOSEK O NAŁOŻENIE TYMCZASOWYCH ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH

(128)

W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty należy nałożyć środki tymczasowe na przywóz produktu, którego dotyczy postępowanie, pochodzącego z ChRL celem zapobieżenia dalszemu ponoszeniu szkody przez przemysł wspólnotowy z powodu przywozu po cenach dumpingowych.

(129)

Jak podano w motywie 30 powyżej, w odniesieniu do przywozu produktu, którego dotyczy postępowanie, pochodzącego z Tajwanu, dotychczas nie stwierdzono dumpingu. W konsekwencji nie nałożono środków tymczasowych. Ze względu na czas, w którym to stwierdzono, uznano za stosowne dać zainteresowanym stronom jeden miesiąc na zgłoszenie uwag do tego tymczasowego ustalenia w związku z ewentualnym późniejszym zakończeniem postępowania w odniesieniu do przywozu produktu, którego dotyczy postępowanie, pochodzącego z Tajwanu.

7.1.   Poziom usuwający szkodę

(130)

Poziom środków tymczasowych przy przywozie produktów pochodzących z ChRL powinien być wystarczający do wyeliminowania szkody ponoszonej przez przemysł wspólnotowy i spowodowanej przywozem po cenach dumpingowych, bez przekraczania stwierdzonego marginesu dumpingu. Obliczając kwotę konieczną do usunięcia skutków szkodliwego dumpingu, uznano, że wszelkie środki powinny pozwolić przemysłowi wspólnotowemu na pokrycie jego kosztów i uzyskanie zysku przed opodatkowaniem, który mógłby być w normalnych okolicznościach osiągnięty przy zwykłych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu po cenach dumpingowych.

(131)

Uznaje się, że w 2003 r. na rynku wspólnotowym były zwykłe warunki konkurencji, gdy przemysł wspólnotowy, wobec braku dumpingu wyrządzającego szkodę, osiągnął normalną marżę zysku, mieszczącą się w przedziale opisanym w motywie 84 powyżej. W efekcie, na podstawie dostępnych informacji, wstępnie ustalono, że marżę zysku odpowiadającą temu poziomowi można uznać za właściwy poziom, którego można by oczekiwać od przemysłu wspólnotowego w przypadku braku dumpingu wyrządzającego szkodę.

(132)

Niezbędny wzrost cen został wówczas określony na podstawie porównania na tym samym poziomie obrotu handlowego średniej ważonej ceny importowej, obliczonej przy ustalaniu podcięcia cenowego, z ceną niewyrządzającą szkody, po jakiej przemysł wspólnotowy sprzedaje produkty na rynku wspólnotowym. Cenę niewyrządzającą szkody ustalono przez dostosowanie ceny sprzedaży każdego producenta reprezentującego przemysł wspólnotowy do progu rentowności oraz przez dodanie wyżej wspomnianej marży zysku. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka całkowitej wartości importowej cif. Zważywszy, że żadnemu ze współpracujących chińskich producentów nie przyznano MET ani IT, i ze względu na znaczny stopień współpracy tymczasowy jednolity ogólnokrajowy poziom usuwający szkodę wyliczono jako średnią ważoną marginesów szkody wszystkich trzech współpracujących chińskich producentów eksportujących

(133)

Zatem margines szkody ustalony dla ChRL był znacznie wyższy niż ustalony margines dumpingu.

7.2.   Środki tymczasowe

(134)

W związku z powyższym i na mocy art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego uznaje się, że tymczasowe cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na przywóz produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z ChRL, na poziomie najniższego spośród ustalonych marginesów dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła.

(135)

Na podstawie powyższego proponowana stawka cła na produkt objęty postępowaniem, pochodzący z ChRL, wynosi 10,0 %.

7.3.   Postanowienia końcowe

(136)

Aby zapewnić dobre zarządzanie, należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkich środków ostatecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych polialkoholi winylowych w postaci żywic homopolimerowych o lepkości (mierzonej w roztworze 4 %) wynoszącej co najmniej 3 mPas, lecz nie większej niż 61 mPas i o stopniu hydrolizy co najmniej 84,0 mol %, jednak nieprzekraczającym 99,9 mol %, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, zgłaszane zwykle w ramach kodu CN ex 3905 30 00 (kod TARIC 3905300020).

2.   Stawka tymczasowego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, produktów określonych w ust. 1 wynosi 10 %.

3.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wypłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2)  Dz.U. C 311 z 19.12.2006, str. 47.


DYREKTYWY

18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/41


DYREKTYWA KOMISJI 2007/55/WE

z dnia 17 września 2007 r.

zmieniająca niektóre załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości azynofosu metylowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 5,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (2), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni (3), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (4), w szczególności jej art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Komisja została poinformowana, że obecne NDP azynofosu metylowego mogą wymagać zmiany w świetle dostępnych nowych informacji w zakresie toksykologii i spożycia przez konsumentów. Komisja zwróciła się do państwa członkowskiego pełniącego funkcję sprawozdawcy w zakresie azynofosu metylowego zgodnie z dyrektywą Rady 91/414/EWG (5) o przedstawienie wniosku dotyczącego przeglądu wspólnotowych NDP. Wniosek taki został przedłożony Komisji.

(2)

Wspólnotowe NDP oraz poziomy zalecane przez Kodeks Żywnościowy są ustalane i oceniane według podobnych procedur. W Kodeksie znajduje się szereg NDP dla azynofosu metylowego. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy oceniło również wspólnotowe NDP, opracowane na podstawie Kodeksu; oceny dokonano w świetle nowych informacji na temat zagrożeń dla konsumentów.

(3)

Długotrwałe i krótkotrwałe narażenie konsumentów na działanie azynofosu metylowego za pośrednictwem produktów spożywczych zostało ponownie zbadane i ocenione zgodnie ze wspólnotowymi procedurami i praktykami, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (6). Na tej podstawie należy ustalić nowe NDP gwarantujące, że nie występuje niedopuszczalne narażenie konsumentów.

(4)

W celu zapewnienia odpowiedniej ochrony konsumenta przed narażeniem na pozostałości wynikające z nieupoważnionego zastosowania środków ochrony roślin, należy określić tymczasowe NDP dla odpowiednich kombinacji produktów i pestycydów na niższym poziomie granicy oznaczalności.

(5)

Należy zatem zmienić NDP określone w załącznikach do dyrektyw 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG, aby zapewnić właściwy nadzór i kontrolę zakazu ich stosowania oraz w celu ochrony konsumenta.

(6)

Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje z partnerami handlowymi Wspólnoty na temat nowych NDP, a ich uwagi w tej sprawie zostały uwzględnione.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG skreśla się pozycję odnoszącą się do azynofosu metylowego.

Artykuł 2

W dyrektywie 86/362/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

W dyrektywie 86/363/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4

W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 5

Państwa członkowskie przyjmują i publikują najpóźniej do dnia 18 marca 2008 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne dla przestrzegania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 19 marca 2008 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 7

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/8/WE (Dz.U. L 63 z 1.3.2007, str. 9).

(2)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/27/WE (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, str. 31).

(3)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/28/WE (Dz.U. L 135 z 26.5.2007, str. 6).

(4)  Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/39/WE (Dz.U. L 165 z 27.6.2007, str. 25).

(5)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/52/WE (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, str. 3).

(6)  Wytyczne dotyczące przewidywania spożycia w żywności pozostałości pestycydów (poprawione), opracowane przez GEMS/Program Żywnościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHO/FSO/FOS/97.7).


ZAŁĄCZNIK I

W części A załącznika II do dyrektywy 86/362/EWG dodaje się wiersz w brzmieniu:

Pozostałości pestycydów

Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg

„Azynofos metylowy

0,05 (*)

ZBOŻA”


ZAŁĄCZNIK II

W części A załącznika II do dyrektywy 86/363/EWG dodaje się wiersz w brzmieniu:

 

Najwyższe poziomy w mg/kg (ppm)

Pozostałości pestycydów

dla tłuszczu zawartego w mięsie, wyrobach mięsnych, odpadach poubojowych i tłuszczów zwierzęcych wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 0201, 0202, 0203, 0204, 0205 00 00, 0206, 0207, ex 0208, 0209 00, 0210, 1601 00 i 1602 (1) (4)

dla mleka krowiego i pełnotłustego mleka krowiego wymienionych w załączniku i objętych kodem CN nr 0401: dla pozostałych środków spożywczych wymienionych w pozycji nr 0401, 0402, 0405 00 i 0406 zgodnie z (2) (4)

dla świeżych jaj w skorupach, dla jaj ptasich i żółtek jaj wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 0407 00 i 0408 (3) (4)

„Azynofos metylowy

0,01 (1)

0,01 (1)

0,01 (1)


(1)  Wskazuje granicę oznaczalności.”


ZAŁĄCZNIK III

W części A załącznika II do dyrektywy 90/642/EWG dodaje się wiersz w brzmieniu:

„Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których stosuje się NDP

Azynofos metylowy

1.   

Owoce, świeże, suszone lub niegotowane, zakonserwowane przez zamrażanie, niezawierające dodatku cukru; orzechy

(i)

OWOCE CYTRUSOWE

0,05 (1)

Grejpfruty

 

Cytryny

 

Limonki

 

Mandarynki (łącznie z klementynkami i innymi mieszańcami)

 

Pomarańcze

 

Pomelo

 

Pozostałe

 

(ii)

ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH (w łupinach lub bez)

0,5

Migdały

 

Orzechy brazylijskie

 

Orzechy nerkowca

 

Kasztany jadalne

 

Orzechy kokosowe

 

Orzechy laskowe

 

Orzechy makadamia

 

Orzeszki pekan

 

Orzeszki sosnowe

 

Pistacje

 

Orzechy włoskie

 

Pozostałe

 

(iii)

OWOCE ZIARNKOWE

0,5 (2)

Jabłka

 

Gruszki

 

Pigwy

 

Pozostałe

 

(iv)

OWOCE PESTKOWE

0,5 (2)

Morele

 

Wiśnie i czereśnie

 

Brzoskwinie (łącznie z nektarynami i podobnymi mieszańcami)

 

Śliwki

 

Pozostałe

 

(v)

JAGODY I DROBNE OWOCE

 

a)

Winogrona stołowe i do produkcji wina

0,05 (1)

Winogrona stołowe

 

Winogrona do produkcji wina

 

b)

Truskawki (inne niż dzikie)

0,5 (2)

c)

Owoce leśne (inne niż dzikie)

0,5 (2)

Jeżyny

 

Jeżyna popielica

 

Krzyżówka maliny z jeżyną

 

Maliny

 

Pozostałe

 

d)

Inne drobne owoce i jagody (inne niż dzikie)

 

Borówki czarne

 

Żurawina

0,1

Porzeczka (czerwona, czarna i biała)

0,5 (2)

Agrest

0,5 (2)

Pozostałe

0,05 (1)

e)

Dzikie jagody i dzikie owoce

0,05 (1)

(vi)

OWOCE RÓŻNE

0,05 (1)

Awokado

 

Banany

 

Daktyle

 

Figi

 

Kiwi

 

Kumkwaty

 

Liczi

 

Mango

 

Oliwki (stołowe)

 

Oliwki (do produkcji oliwy)

 

Papaja

 

Owoce męczennicy

 

Ananasy

 

Granaty

 

Pozostałe

 

2.   

Warzywa świeże lub niegotowane, mrożone lub suszone

(i)

WARZYWA KORZENIOWE I BULWIASTE

0,05 (1)

Buraki

 

Marchew

 

Maniok

 

Seler

 

Chrzan

 

Karczoch jerozolimski

 

Pasternak

 

Pietruszka – korzeń

 

Rzodkiewka

 

Salsefia

 

Słodkie ziemniaki

 

Brukiew

 

Rzepa

 

Pochrzyn

 

Pozostałe

 

(ii)

WARZYWA CEBULOWE

0,05 (1)

Czosnek pospolity

 

Cebula

 

Szalotka

 

Dymka

 

Pozostałe

 

(iii)

WARZYWA O JADALNYCH OWOCACH

 

a)

Rośliny psiankowate

0,05 (1)

Pomidory

 

Papryka

 

Bakłażan

 

Ketmia jadalna

 

Pozostałe

 

b)

Dyniowate – z jadalną skórką

 

Ogórek

0,2

Korniszon

 

Cukinia

 

Pozostałe

0,05 (1)

c)

Dyniowate – z niejadalną skórką

0,05 (1)

Melony

 

Dynie

 

Arbuzy

 

Pozostałe

 

d)

Kukurydza cukrowa

0,05 (1)

(iv)

WARZYWA KAPUSTNE

0,05 (1)

a)

Kapustne kwitnące

 

Brokuły (w tym odmiana kalabryjska)

 

Kalafior

 

Pozostałe

 

b)

Kapustne głowiaste

 

Brukselka

 

Kapusta głowiasta

 

Pozostałe

 

c)

Kapustne liściowe

 

Kapusta pekińska

 

Jarmuż

 

Pozostałe

 

d)

Kalarepa

 

v)

WARZYWA LIŚCIOWE I ŚWIEŻE ZIOŁA

0,05 (1)

a)

Sałata i podobne

 

Rzeżucha

 

Roszpunka warzywna

 

Sałata

 

Endywia (cykoria endywia)

 

Rokietta siewna (rukola)

 

Liście i pędy kapustnych, w tym nać rzepy

 

Pozostałe

 

b)

Szpinak i podobne

 

Szpinak

 

Boćwina

 

Pozostałe

 

c)

Rukiew wodna

 

d)

Cykoria warzywna

 

e)

Zioła

 

Trybulka

 

Szczypiorek

 

Pietruszka – nać

 

Liście selera

 

Pozostałe

 

(vi)

WARZYWA STRĄCZKOWE (świeże)

0,05 (1)

Fasola (w strąkach)

 

Fasola (bez strąków)

 

Groch (w strąkach)

 

Groch (bez strąków)

 

Pozostałe

 

(vii)

WARZYWA ŁODYGOWE (świeże)

0,05 (1)

Szparagi

 

Karczochy

 

Seler

 

Koper włoski

 

Karczochy kuliste

 

Por

 

Rabarbar

 

Pozostałe

 

(viii)

GRZYBY

0,05 (1)

a)

Grzyby uprawne

 

b)

Grzyby dziko rosnące

 

3.

Jadalne nasiona roślin strączkowych

0,05 (1)

Fasola

 

Soczewica

 

Groch

 

Łubin

 

Pozostałe

 

4.   

Nasiona oleiste

Siemię lnu

 

Orzeszki ziemne

 

Mak

 

Ziarna sezamu

 

Ziarna słonecznika

 

Nasiona rzepaku

 

Ziarna soi

 

Nasiona gorczycy

 

Nasiona bawełny

0,2

Nasiona konopi

 

Pozostałe

0,05 (1)

5.

Ziemniaki

0,05 (1)

Ziemniaki wczesne

 

Ziemniaki przechowalnicze

 

6.

Herbata (liście i łodygi suszone, fermentowane lub w inny sposób przetwarzane; gat. Camellia sinensis)

0,1 (1)

7.

Chmiel (suszony), w tym szyszki chmielu i niezagęszczony proszek

0,1 (1)


(1)  Wskazuje granicę oznaczalności.

(2)  Tymczasowy NDP ważny do dnia 18 września 2008 r. Po tej dacie NDP będzie wynosić 0,05 () mg/kg, o ile nie zostanie zmieniony dyrektywą lub rozporządzeniem.”


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/50


DYREKTYWA KOMISJI 2007/56/WE

z dnia 17 września 2007 r.

zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości azoksystrobiny, chlorotalonilu, deltametryny, heksachlorobenzenu, joksynilu, oksamylu i chinoksyfenu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni (2), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (3), w szczególności jej art. 7,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (4), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na środki ochrony roślin stosowane do określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, jak również wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez konsumpcję pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.

(2)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) odzwierciedlają minimalne ilości pestycydów zużyte w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowane w taki sposób, aby pozostałości były możliwie jak najmniejsze i mieściły się w granicach dopuszczalnych z toksykologicznego punktu widzenia, zwłaszcza pod względem szacunkowego pobrania z dietą.

(3)

NDP pestycydów objętych dyrektywą 90/642/EWG powinny być poddawane przeglądowi i mogą zostać zmienione w celu uwzględnienia nowych lub zmienionych zastosowań. Informacje na temat nowych lub zmienionych zastosowań zostały przekazane Komisji, co powinno doprowadzić do zmian w poziomach pozostałości azoksystrobiny, chlorotanilu, joksynilu i chinoksyfenu.

(4)

Odnośnie do heksachlorobenzenu Komisja została poinformowana, że ze względu na zanieczyszczenie środowiska pestycyd ten może występować w nasionach dyni, spożywanych jako produkt żywnościowy w niektórych państwach członkowskich, w stężeniach powyżej granicy oznaczalności. W celu ochrony konsumentów przed nadmiernymi pozostałościami heksachlorobenzenu należy zatem dodać „nasiona dyni” do załącznika I do dyrektywy 90/642/EWG oraz ustalić NDP dla nasion dyni.

(5)

W przypadku oksamylu mocą dyrektywy Komisji 2006/59/WE (5) ustalono tymczasowe NDP w dyrektywie 90/642/EWG do czasu przekazania danych z badań. Następnie wpłynęły dane z badań dotyczących oksamylu, po czym poddano je ocenie. Na tej podstawie można potwierdzić tymczasowe NDP oksamylu.

(6)

Również w przypadku deltametryny na mocy dyrektywy 2006/59/WE ustalono tymczasowe NDP w dyrektywach 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG do czasu zmiany załącznika III do dyrektywy 91/414/EWG oraz powtórnej rejestracji na poziomie krajowym preparatów zawierających deltametrynę. Dalsza analiza wykazała, że właściwe zbadanie zastosowań deltametryny dozwolonych na poziomie krajowym wymaga więcej czasu. Należy zatem przedłużyć obowiązywanie tymczasowych NDP deltametryny.

(7)

Długotrwałe narażenie konsumentów na działanie tych pestycydów za pośrednictwem produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (6). W oparciu o wspomniane oceny i oszacowania należy ustalić NDP tych pestycydów, aby zapobiec przekraczaniu akceptowanego dziennego pobrania.

(8)

W przypadku chlorotalonilu i joksynilu, dla których obowiązuje ostra dawka referencyjna, krótkoterminowe narażenie konsumentów za pośrednictwem każdego z produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi obecnie we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Uwzględnione zostały opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności jego opinie i zalecenia dotyczące ochrony zdrowia konsumentów produktów spożywczych, wobec których stosowane są pestycydy (7). Na podstawie oceny pobrania z dietą, NDP tych pestycydów należy ustalić w taki sposób, aby zapewnić nieprzekraczanie ostrej dawki referencyjnej. W odniesieniu do innych substancji ocena dostępnych informacji wskazuje, że nie jest wymagana ostra dawka referencyjna, a zatem nie jest potrzebna ocena krótkoterminowa.

(9)

NDP powinny być ustalone na poziomie granicy oznaczalności, w przypadkach gdy dozwolone zastosowania środków ochrony roślin nie powodują powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, gdy zastosowania dozwolone przez państwa członkowskie nie zostały poparte niezbędnymi danymi lub gdy zastosowania w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, lub na ich powierzchni, nie zostały poparte niezbędnymi danymi.

(10)

Ustalenie lub zmiana tymczasowych NDP na poziomie Wspólnoty nie wyklucza ustalenia przez państwa członkowskie tymczasowych NDP joksynilu i chinoksyfenu zgodnie z art. 4. ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i z załącznikiem VI do tej dyrektywy. Uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający na dopuszczenie dalszych zastosowań tych substancji. Tymczasowe wspólnotowe NDP powinny następnie stać się poziomami ostatecznymi.

(11)

Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian odnośnie do NDP określonych w dyrektywach 86/363/EWG i 90/642/EWG, aby zapewnić właściwy nadzór i kontrolę zastosowania przedmiotowych środków ochrony roślin oraz w celu ochrony konsumenta. W przypadkach gdy NDP zostały już uprzednio określone w załącznikach do wymienionych dyrektyw, należy je odpowiednio zmienić. Natomiast NDP, których nie określono do tej pory, należy ustalić po raz pierwszy.

(12)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić dyrektywy 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG.

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 86/362/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

W dyrektywie 86/363/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku I w grupie „4. Nasiona oleiste” dodaje się wpis „Nasiona dyni”;

2)

w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4

Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 18 grudnia 2007 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 19 grudnia 2007 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/27/WE (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, str. 31).

(2)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/28/WE (Dz.U. L 135 z 26.5.2007, str. 6).

(3)  Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/39/WE (Dz.U. L 165 z 27.6.2007, str. 25).

(4)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/52/WE (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, str. 3).

(5)  Dz.U. L 175 z 29.6.2006, str. 61.

(6)  Wytyczne dotyczące przewidywania pobrania z dietą pozostałości pestycydów (poprawione) opracowane przez GEMS/Program Żywnościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHO/FSO/FOS/97.7).

(7)  Opinia w sprawie zmian załączników do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG oraz 90/642/EWG (opinia wydana przez Komitet Naukowy ds. Roślin w dniu 14 lipca 1998 r.); opinia na temat zmiennych pozostałości pestycydów w owocach i warzywach (opinia wydana przez SCP w dniu 14 lipca 1998 r. – zob. http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scp/outcome_ppp_en.html).


ZAŁĄCZNIK I

W części A załącznika II do dyrektywy 86/362/EWG wiersz odnoszący się do deltametryny otrzymuje następujące brzmienie:

Pozostałości pestycydów

Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg

„Deltametryna (cis-deltametryna) (1)

2

ZBOŻA


(1)  Tymczasowe NDP ważne do dnia 1 listopada 2008 r. do czasu zmiany załącznika III do dyrektywy 91/414/EWG i powtórnej rejestracji na poziomie krajowym preparatów zawierających deltametrynę.”


ZAŁĄCZNIK II

W części A załącznika II do dyrektywy 86/363/EWG wiersz odnoszący się do deltametryny (cis-deltametryny) otrzymuje następujące brzmienie:

 

Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg

Pozostałości pestycydów

tłuszczu zawartego w mięsie, wyrobach mięsnych, odpadach poubojowych i tłuszczów zwierzęcych wymienionych w załączniku I w pozycjach nr ex 0201, 0202, 0203, 0204, 0205, 0206, 0207, ex 0208, 0209, 0210, 1601 i 1602

(1) (4)

dla mleka krowiego i pełnotłustego mleka krowiego wymienionego w załączniku I w pozycji nr 0401; dla pozostałych środków spożywczych wymienionych w pozycjach nr 0401, 0402, 0405 00 i 0406 zgodnie z

(2) (4)

świeżych jaj w skorupach, dla jaj ptasich i żółtek jaj wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 0407 i 0408

(3) (4)

„Deltametryna (cis-deltametryna) (2)

wątroba i nerki 0,03 (1), drób i produkty drobiowe 0,1, inne 0,5

0,05

0,05 (1)


(1)  wskazuje granicę oznaczalności.

(2)  Tymczasowy NDP ważny do dnia 1 listopada 2008 r. do czasu zmiany załącznika III do dyrektywy 91/414/EWG i powtórnej rejestracji na poziomie krajowym preparatów zawierających deltametrynę.”


ZAŁĄCZNIK III

W części A załącznika II do dyrektywy 90/642/EWG kolumny odnoszące się do azoksystrobiny, chlorotalonilu, deltametryny, heksachlorobenzenu, joksynilu, oksamylu i chinoksyfenu otrzymują następujące brzmienie:

 

„Pozostałości pestycydów i najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości w (mg/kg)

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których stosuje się NDP

Azoksystrobina

Chlorotalonil

Deltametryna (cisdeltametryna) (2)

Heksachlorobenzen

Joksynil i jego estry wyrażony jako joksynil

Oksamyl

Chinoksyfen

1.

Owoce, świeże, suszone lub niegotowane, zakonserwowane przez zamrażanie, niezawierające dodatku cukru; orzechy

 

 

 

0,01 (1)

0,05 (1)  (3)

 

 

i)

OWOCE CYTRUSOWE

1

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

0,02 (1)  (3)

Grejpfruty

 

 

 

 

 

 

 

Cytryny

 

 

 

 

 

 

 

Limonki

 

 

 

 

 

 

 

Mandarynki (łącznie z klementynkami i innymi mieszańcami)

 

 

 

 

 

0,02 (1)  (3)

 

Pomarańcze

 

 

 

 

 

 

 

Pomelo

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

0,01 (1)  (3)

 

ii)

ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH

(w łupinach lub bez)

0,1 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

Migdały

 

 

 

 

 

 

 

Orzechy brazylijskie

 

 

 

 

 

 

 

Orzechy nerkowca

 

 

 

 

 

 

 

Kasztany jadalne

 

 

 

 

 

 

 

Orzechy kokosowe

 

 

 

 

 

 

 

Orzechy laskowe

 

 

 

 

 

 

 

Orzechy makadamia

 

 

 

 

 

 

 

Orzeszki pekan

 

 

 

 

 

 

 

Orzeszki sosnowe

 

 

 

 

 

 

 

Pistacje

 

 

 

 

 

 

 

Orzechy włoskie

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

iii)

OWOCE ZIARNKOWE

0,05 (1)

1

 

 

 

0,01 (1)  (3)

 

Jabłka

 

 

0,2

 

 

 

0,05 (3)

Gruszki

 

 

 

 

 

 

 

Pigwy

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

0,1

 

 

 

0,02 (1)  (3)

iv)

OWOCE PESTKOWE

0,05 (1)

 

 

 

 

0,01 (1)  (3)

 

Morele

 

1

 

 

 

 

0,05 (3)

Wiśnie i czereśnie

 

 

0,2

 

 

 

0,3 (3)

Brzoskwinie (łącznie z nektarynami i podobnymi mieszańcami)

 

1

 

 

 

 

0,05 (3)

Śliwki

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

0,01 (1)

0,1

 

 

 

0,02 (1)  (3)

v)

JAGODY I DROBNE OWOCE

 

 

 

 

 

0,01 (1)  (3)

 

a)

Winogrona stołowe i do produkcji wina

2

 

0,2

 

 

 

1 (3)

Winogrona stołowe

 

1

 

 

 

 

 

Winogrona do produkcji wina

 

3

 

 

 

 

 

b)

Truskawki (inne niż dzikie)

2

3

0,2

 

 

 

0,3 (3)

c)

Owoce leśne (inne niż dzikie)

 

0,01 (1)

 

 

 

 

0,02 (1)  (3)

Jeżyny

3

 

0,5

 

 

 

 

Jeżyna popielica

 

 

 

 

 

 

 

Krzyżówka maliny z jeżyną

 

 

 

 

 

 

 

Maliny

3

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

 

0,05 (1)

 

 

 

 

d)

Inne drobne owoce i jagody (inne niż dzikie)

0,05 (1)

 

 

 

 

 

2 (3)

Borówki czarne

 

 

 

 

 

 

 

Żurawina

 

2

 

 

 

 

 

Porzeczka (czerwona, czarna i biała)

 

10

0,5

 

 

 

 

Agrest

 

10

0,2

 

 

 

 

Pozostałe

 

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

 

e)

Dzikie jagody i dzikie owoce

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

0,02 (1)  (3)

vi)

OWOCE RÓŻNE

 

 

 

 

 

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

Awokado

 

 

 

 

 

 

 

Banany

2

0,2

 

 

 

 

 

Daktyle

 

 

 

 

 

 

 

Figi

 

 

 

 

 

 

 

Kiwi

 

 

0,2

 

 

 

 

Kumkwaty

 

 

 

 

 

 

 

Liczi

 

 

 

 

 

 

 

Mango

0,2

 

 

 

 

 

 

Oliwki (stołowe)

 

 

1

 

 

 

 

Oliwki (do produkcji oliwy)

 

 

1

 

 

 

 

Papaja

0,2

20

 

 

 

 

 

Owoce męczennicy

 

 

 

 

 

 

 

Ananasy

 

 

 

 

 

 

 

Granaty

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

 

2.

Warzywa, świeże lub niegotowane, mrożone lub suszone

 

 

 

0,01 (1)

 

 

 

i)

WARZYWA KORZENIOWE I BULWIASTE

 

 

0,05 (1)

 

 

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

Buraki

 

 

 

 

 

 

 

Marchew

0,2

1

 

 

0,2 (3)

 

 

Maniok

 

 

 

 

 

 

 

Seler

0,3

1

 

 

 

 

 

Chrzan

0,2

 

 

 

 

 

 

Karczoch jerozolimski

 

 

 

 

 

 

 

Pasternak

0,2

 

 

 

0,2 (3)

 

 

Pietruszka – korzeń

0,2

 

 

 

 

 

 

Rzodkiewka

0,2

 

 

 

 

 

 

Salsefia

0,2

 

 

 

 

 

 

Słodkie ziemniaki

 

 

 

 

 

 

 

Brukiew

 

 

 

 

 

 

 

Rzepa

 

 

 

 

 

 

 

Pochrzyn

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

0,01 (1)

 

 

0,05 (1)  (3)

 

 

ii)

WARZYWA CEBULOWE

 

 

 

 

 

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

Czosnek

 

0,5

0,1

 

0,2 (3)

 

 

Cebula

 

0,5

0,1

 

0,2 (3)

 

 

Szalotka

 

0,5

0,1

 

0,2 (3)

 

 

Dymka

2

5

0,1

 

3 (3)

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

0,05 (1)  (3)

 

 

iii)

WARZYWA O JADALNYCH OWOCACH

 

 

 

 

0,05 (1)  (3)

 

 

a)

Rośliny psiankowate

2

2

 

 

 

 

0,02 (1)  (3)

Pomidory

 

 

0,3

 

 

0,02 (3)

 

Papryka

 

 

 

 

 

0,02 (3)

 

Bakłażan

 

 

0,3

 

 

0,02 (3)

 

Ketmia jadalna

 

 

0,3

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

0,2

 

 

0,01 (1)  (3)

 

b)

Dyniowate – z jadalną skórką

1

 

0,2

 

 

 

0,02 (1)  (3)

Ogórek

 

1

 

 

 

0,02 (3)

 

Korniszon

 

5

 

 

 

0,02 (3)

 

Cukinia

 

 

 

 

 

0,03 (3)

 

Pozostałe

 

0,01 (1)

 

 

 

0,01 (1)  (3)

 

c)

Dyniowate – z niejadalną skórką

0,5

1

0,2

 

 

0,01 (1)  (3)

0,05 (3)

Melony

 

 

 

 

 

 

 

Dynie

 

 

 

 

 

 

 

Arbuzy

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

d)

Kukurydza cukrowa

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

iv)

WARZYWA KAPUSTNE

 

 

 

 

0,05 (1)  (3)

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

a)

Kapustne kwitnące

0,5

3

0,1

 

 

 

 

Brokuły (w tym odmiana kalabryjska)

 

 

 

 

 

 

 

Kalafior

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

b)

Kapustne głowiaste

0,3

 

0,1

 

 

 

 

Brukselka

 

3

 

 

 

 

 

Kapusta głowiasta

 

3

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

0,01 (1)

 

 

 

 

 

c)

Kapustne liściowe

5

0,01 (1)

0,5

 

 

 

 

Kapusta pekińska

 

 

 

 

 

 

 

Jarmuż

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

d)

Kalarepa

0,2

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

 

v)

WARZYWA LIŚCIOWE I ŚWIEŻE ZIOŁA

 

 

 

 

0,05 (1)  (3)

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

a)

Sałata i podobne

3

0,01 (1)

0,5

 

 

 

 

Rzeżucha

 

 

 

 

 

 

 

Roszpunka warzywna

 

 

 

 

 

 

 

Sałata

 

 

 

 

 

 

 

Endywia (cykoria endywia)

 

 

 

 

 

 

 

Rokietta siewna (rukola)

 

 

 

 

 

 

 

Liście i pędy kapustnych, w tym nać rzepy

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

b)

Szpinak i podobne

0,05 (1)

0,01 (1)

0,5

 

 

 

 

Szpinak

 

 

 

 

 

 

 

Boćwina

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

c)

Rukiew wodna

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

 

d)

Cykoria warzywna

0,2

0,01 (1)

0,05 (1)

 

 

 

 

e)

Zioła

3

5

0,5

 

 

 

 

Trybulka

 

 

 

 

 

 

 

Szczypiorek

 

 

 

 

 

 

 

Pietruszka – nać

 

 

 

 

 

 

 

Liście selera

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

vi)

WARZYWA STRĄCZKOWE (świeże)

 

 

0,2

 

0,05 (1)  (3)

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

Fasola (w strąkach)

1

5

 

 

 

 

 

Fasola (bez strąków)

0,2

2

 

 

 

 

 

Groch (w strąkach)

0,5

2

 

 

 

 

 

Groch (bez strąków)

0,2

0,3

 

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

0,01 (1)

 

 

 

 

 

vii)

WARZYWA ŁODYGOWE (świeże)

 

 

 

 

 

0,01 (1)  (3)

 

Szparagi

 

 

 

 

 

 

 

Karczochy

 

 

 

 

 

 

 

Seler

5

10

 

 

 

 

 

Koper włoski

5

 

 

 

 

 

 

Karczochy kuliste

1

 

0,1

 

 

 

0,3 (3)

Por

2

10

0,2

 

3 (3)

 

 

Rabarbar

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

 

0,05 (1)  (3)

 

0,02 (1)  (3)

viii)

GRZYBY

0,05 (1)

 

0,05

 

0,05 (1)  (3)

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

a)

Grzyby uprawne

 

2

 

 

 

 

 

b)

Grzyby dziko rosnące

 

0,01 (1)

 

 

 

 

 

3.

Jadalne nasiona roślin strączkowych

0,1

0,01 (1)

1

0,01 (1)

0,05 (1)  (3)

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

Fasola

 

 

 

 

 

 

 

Soczewica

 

 

 

 

 

 

 

Groch

 

 

 

 

 

 

 

Łubin

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

 

 

 

4.

Nasiona oleiste

 

 

 

 

0,1 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

0,05 (1)  (3)

Siemię lnu

 

 

 

 

 

 

 

Orzeszki ziemne

 

0,05

 

 

 

 

 

Mak

 

 

 

 

 

 

 

Ziarna sezamu

 

 

 

 

 

 

 

Ziarna słonecznika

 

 

 

 

 

 

 

Nasiona rzepaku

0,5

 

0,1

 

 

 

 

Ziarna soi

0,5

 

 

 

 

 

 

Nasiona gorczycy

 

 

0,1

 

 

 

 

Nasiona bawełny

 

 

 

 

 

 

 

Nasiona konopi

 

 

 

 

 

 

 

Nasiona dyni

 

 

 

0,05

 

 

 

Pozostałe

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

0,02 (1)

 

 

 

5.

Ziemniaki

0,05 (1)

0,01 (1)

0,05 (1)

0,01

0,05 (1)  (3)

0,01 (1)  (3)

0,02 (1)

Ziemniaki wczesne

 

 

 

 

 

 

 

Ziemniaki przechowalnicze

 

 

 

 

 

 

 

6.

Herbata (liście i łodygi suszone, fermentowane lub w inny sposób przetwarzane, Camellia sinensis)

0,1 (1)

0,1 (1)

5

0,02 (1)

0,1 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

0,05 (1)  (3)

7.

Chmiel (suszony), w tym szyszki chmielu i niezagęszczony proszek

20

50

5

0,02 (1)

0,1 (1)  (3)

0,02 (1)  (3)

0,5 (3)


(1)  Wskazuje granicę oznaczalności.

(2)  Tymczasowe NDP ważne do dnia 1 listopada 2008 r. do czasu zmiany załącznika III do dyrektywy 91/414/EWG i powtórnej rejestracji na poziomie krajowym preparatów zawierających deltametrynę.

(3)  Oznacza, że najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości został ustanowiony tymczasowo zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG.”


18.9.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 243/61


DYREKTYWA KOMISJI 2007/57/WE

z dnia 17 września 2007 r.

zmieniająca załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości ditiokarbaminianów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 5,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (2), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (3), w szczególności jej art. 10,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (4), w szczególności jej art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) odzwierciedlają stosowanie minimalnych ilości pestycydów w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowanych w taki sposób, by ilość pozostałości była możliwie jak najniższa i toksykologicznie możliwa do przyjęcia, w szczególności pod względem szacunkowego pobrania z dietą.

(2)

NDP pestycydów są poddawane przeglądowi i zmieniane w celu uwzględnienia nowych informacji, włącznie z nowymi lub zmienionymi sposobami wykorzystania. Informacje dotyczące nowych lub zmienionych rodzajów wykorzystania przekazano Komisji, która powinna doprowadzić do zmian w poziomach pozostałości manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i tiuramu.

(3)

Istniejąca substancja czynna ziram została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (5) dyrektywą Komisji 2003/81/WE (6). Włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG oparte było na podstawie oceny przedłożonych informacji dotyczących proponowanego wykorzystania. Dostępne informacje zostały poddane przeglądowi i są wystarczające, aby ustalić niektóre najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP).

(4)

W odniesieniu do NDP manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i tiuramu istnieją już dyrektywy Wspólnoty 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG. Poziomy te uwzględniono podczas przyjmowania NDP objętych niniejszą dyrektywą. W szczególności, ponieważ w rutynowym monitorowaniu nie można określić indywidualnie pozostałości manebu, mankozebu, metiramu, propinebu, tiuramu i ziramu, NDP określono w odniesieniu do całej grupy tych pestycydów, znanych również jako ditiokarbaminiany. W odniesieniu do propinebu, tiuramu i ziramu istnieją oddzielne metody, nie są one jednak stosowane w badaniach rutynowych. Z metod tych należy korzystać w indywidualnych przypadkach, kiedy wymagana jest specyficzna kwantyfikacja propinebu, ziramu i/lub tiuramu.

(5)

W sprawozdaniach Komisji z przeglądu, które zostały przygotowane w związku z włączeniem rozpatrywanych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ustalono akceptowane dzienne pobranie oraz, w przypadkach, w których było to konieczne, ostrą dawkę referencyjną dla wspomnianych substancji. Narażenie konsumentów produktów spożywczych zawierających rozpatrywane substancje czynne zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami wspólnotowymi. Uwzględniono również wytyczne opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia (7) oraz opinię Komitetu Naukowego ds. Roślin (8) w sprawie przyjętej metodologii. Wyciągnięto wniosek, że zaproponowane NDP nie doprowadzą do przekroczenia akceptowanego dziennego pobrania ani ostrej dawki referencyjnej.

(6)

NDP powinny być ustalone na poziomie granicy oznaczalności, w przypadkach gdy dozwolone zastosowania środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, gdy zastosowania dozwolone przez państwa członkowskie nie zostały poparte niezbędnymi danymi lub gdy zastosowania w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, lub na ich powierzchni, nie zostały poparte niezbędnymi danymi.

(7)

Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian w odniesieniu do NDP określonych w załącznikach do dyrektyw 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG, aby zapewnić właściwy nadzór i kontrolę zakazu ich stosowania oraz w celu ochrony konsumenta. W przypadkach gdy NDP zostały już uprzednio określone w załącznikach do wymienionych dyrektyw, należy je odpowiednio zmienić. Jeżeli NDP nie zostały określone do tej pory, należy je ustalić po raz pierwszy.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG.

(9)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG skreśla się wpis odnoszący się do tiuramu.

Artykuł 2

W dyrektywie 86/362/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

W dyrektywie 86/363/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4

W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 5

Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 18 marca 2008 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 19 marca 2008 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 7

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 września 2007 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/8/WE (Dz.U. L 63 z 1.3.2007, str. 9).

(2)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/27/WE (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, str. 31).

(3)  Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/28/WE (Dz.U. L 135 z 26.5.2007, str. 6).

(4)  Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 39/2007/WE (Dz.U. L 165 z 27.6.2007, str. 25).

(5)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/52/WE (Dz.U. L 214 z 17.8.2007, str. 3).

(6)  Dz.U. L 224 z 6.9.2003, str. 29.

(7)  Wytyczne dotyczące przewidywania pobrania z dietą pozostałości pestycydów (poprawione) opracowane przez GEMS/Program Żywnościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHO/FSO/FOS/97.7).

(8)  Opinia Komitetu Naukowego ds. Roślin dotycząca kwestii związanych ze zmianą załączników do dyrektyw Rady 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG (opinia wyrażona przez Komitet Naukowy ds. Roślin w dniu 14 lipca 1998 r.) (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/index_en.html).


ZAŁĄCZNIK I

W części A załącznika II do dyrektywy 86/362/EWG wiersze odnoszące się do „manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i zinebu (wyrażonych jako CS2)” otrzymują następujące brzmienie:

„Pozostałości pestycydów

Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg

Ditiokarbaminiany, wyrażone jako CS2, obejmujące maneb, mankozeb, metiram, propineb, tiuram i ziram (1), (2)

1 Pszenica, żyto, pszenżyto, pszenica orkisz (ma, mz)

2 Jęczmień, owies (ma, mz)

0,05 (4) Pozostałe zboża

Propineb (wyrażony jako propylenodiamina) (3)

0,05 (4)

ZBOŻA

Tiuram (wyrażony jako Tiuram) (3)

0,1 (4)

ZBOŻA

Ziram (wyrażony jako Ziram) (3)

0,1 (4)

ZBOŻA


(1)  NDP wyrażone jako CS2 mogą powstawać z różnych ditiokarbaminianów i dlatego też nie odzwierciedlają jednej dobrej praktyki rolniczej (DPR). Z tego względu nie jest właściwe używanie tych NDP w celu sprawdzenia zgodności z DPR.

(2)  W nawiasie pochodzenie pozostałości (ma: maneb; mz: mankozeb; me: metiram; pr: propineb; t: tiuram; z: ziram).

(3)  Ponieważ wszystkie ditiokarbaminiany powodują ostateczną pozostałość CS2, rozróżnienie ich jest praktycznie niemożliwe. Jednakże w odniesieniu do propinebu, ziramu i tiuramu istnieją indywidualne metody określania pozostałości. Z metod tych należy korzystać w indywidualnych przypadkach, kiedy wymagane jest określenie konkretnej ilości propinebu, ziramu i/lub tiuramu.

(4)  Wskazuje dolną granicę oznaczalności.”


ZAŁĄCZNIK II

W części B załącznika II do dyrektywy 86/363/EWG wiersze odnoszące się do „Manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i zinebu (wyrażonych jako CS2)” otrzymują następujące brzmienie:

 

Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg

Pozostałości pestycydów

mięsa, w tym tłuszczu, wyrobów mięsnych, odpadów poubojowych i tłuszczów zwierzęcych wymienionych w załączniku I w pozycjach nr ex 0201, 0202, 0203, 0204, 0205 00 00, 0206, 0207, ex 0208, 0209 00, 0210, 1601 00 i 1602

dla mleka i przetworów mlecznych wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 0401, 0402, 0405 00 i 0406

świeżych jaj w skorupach, dla jaj ptasich i żółtek jaj wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 0407 00 i 0408

„Ditiokarbaminiany, wyrażone jako CS2, obejmujące maneb, mankozeb, metiram, propineb, tiuram i ziram

0,05 (1)

0,05 (1)

0,05 (1)


(1)  Wskazuje granicę oznaczalności.”


ZAŁĄCZNIK III

W części A załącznika II do dyrektywy 90/642/EWG wiersze odnoszące się do „Manebu, mankozebu, metiramu, propinebu i zinebu (wyrażonych jako CS2)” otrzymują następujące brzmienie:

 

„Pozostałości pestycydów i najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości (w mg/kg)

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się NDP

Ditiokarbaminiany, wyrażone jako CS2, obejmujące maneb, mankozeb, metiram, propineb, tiuram i ziram (1), (2)

Propineb (wyrażony jako propilendiamina) (3)

Tiuram (wyrażony jako tiuram) (3)

Ziram (wyrażony jako ziram) (3)

1.   

Owoce, świeże, suszone lub niegotowane, zakonserwowane przez zamrażanie, niezawierające dodatku cukru; orzechy

i)

OWOCE CYTRUSOWE

5 (mz)

0,05 (4)

0,1 (4)

0,1 (4)

Grejpfruty

 

 

 

 

Cytryny

 

 

 

 

Limonki

 

 

 

 

Mandarynki (łącznie z klementynkami i innymi mieszańcami)

 

 

 

 

Pomarańcze

 

 

 

 

Pomelo

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

ii)

ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH (w łupinach lub bez)

 

0,05 (4)

0,1 (4)

0,1 (4)

Migdały

 

 

 

 

Orzechy brazylijskie

 

 

 

 

Orzechy nerkowca

 

 

 

 

Kasztany jadalne

 

 

 

 

Orzechy kokosowe

 

 

 

 

Orzechy laskowe

 

 

 

 

Orzechy makadamia

 

 

 

 

Orzeszki pekan

 

 

 

 

Orzeszki sosnowe

 

 

 

 

Pistacje

 

 

 

 

Orzechy włoskie

0,1 (mz)

 

 

 

Pozostałe

0,05 (4)

 

 

 

iii)

OWOCE ZIARNKOWE

5 (ma, mz, me, pr, t, z)

0,3

 

 

Jabłka

 

 

5

0,1 (4)

Gruszki

 

 

5

1

Pigwy

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

0,1 (4)

0,1 (4)

iv)

OWOCE PESTKOWE

 

 

 

 

Morele

2 (mz, t)

 

3

 

Wiśnie i czereśnie

2 (mz, me, pr, t, z)

0,3

3

5

Brzoskwinie (łącznie z nektarynami i podobnymi mieszańcami)

2 (mz, t)

 

3

 

Śliwki

2 (mz, me, t, z)

 

2

2

Pozostałe

0,05 (4)

0,05 (4)

0,1 (4)

0,1 (4)

v)

JAGODY I DROBNE OWOCE

 

 

 

0,1 (4)

a)

Winogrona stołowe i do produkcji wina

5 (ma, mz, me, pr, t)

 

 

 

Winogrona stołowe

 

1

0,1 (4)

 

Winogrona do produkcji wina

 

1

3

 

b)

Truskawki (inne niż dzikie)

10 (t)

0,05 (4)

10

 

c)

Owoce leśne (inne niż dzikie)

0,05 (4)

0,05 (4)

0,1 (4)

 

Jeżyny

 

 

 

 

Jeżyna popielica

 

 

 

 

Krzyżówka maliny z jeżyną

 

 

 

 

Maliny

 

 

 

 

Pozostałe

 

 

 

 

d)

Inne drobne owoce i jagody (inne niż dzikie)

 

0,05 (4)

0,1 (4)

 

Borówki czarne

 

 

 

 

Żurawina

 

 

 

 

Porzeczka (czerwona, biała i czarna)

5 (mz)

 

 

 

Agrest

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (4)

 

 

 

e)

Dzikie jagody i dzikie owoce

0,05 (4)

0,05 (4)

0,1 (4)

 

vi)

OWOCE RÓŻNE

 

 

0,1 (4)

0,1 (4)

Awokado

 

 

 

 

Banany

2 (mz, me)

 

 

 

Daktyle

 

 

 

 

Figi

 

 

 

 

Kiwi

 

 

 

 

Kumkwat

 

 

 

 

Liczi

 

 

 

 

Mango

2 (mz)

 

 

 

Oliwki (stołowe)

5 (mz, pr)

0,3

 

 

Oliwki (do produkcji oliwy)

5 (mz, pr)

0,3

 

 

Papaja

7 (mz)

 

 

 

Owoce męczennicy

 

 

 

 

Ananasy

 

 

 

 

Granaty

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (4)

0,05 (4)

 

 

2.

Warzywa świeże lub niegotowane, mrożone lub suszone

 

 

 

0,1 (4)

i)

WARZYWA KORZENIOWE I BULWIASTE

 

 

0,1 (4)

 

Buraki

0,5 (mz)

 

 

 

Marchew

0,2 (mz)

 

 

 

Maniok

 

 

 

 

Seler

0,3 (ma, me, pr, t)

0,3

 

 

Chrzan

0,2 (mz)

 

 

 

Karczoch jerozolimski

 

 

 

 

Pasternak

0,2 (mz)

 

 

 

Pietruszka – korzeń

0,2 (mz)

 

 

 

Rzodkiewka

 

 

 

 

Salsefia

0,2 (mz)

 

 

 

Słodkie ziemniaki

 

 

 

 

Brukiew

 

 

 

 

Rzepa

 

 

 

 

Pochrzyn

 

 

 

 

Pozostałe

0,05 (4)

0,05 (4)

 

 

ii)

WARZYWA CEBULOWE

 

0,05 (4)

0,1 (4)

 

Czosnek

0,1 (mz)

 

 

 

Cebula

1 (ma, mz)

 

 

 

Szalotka

1 (ma, mz)

 

 

 

Dymka

1 (mz)

 

 

 

Pozostałe

0,05 (4)

 

 

 

iii)

WARZYWA OWOCOWE

 

 

0,1 (4)

 

a)

Rośliny psiankowate

 

 

 

 

Pomidory

3 (mz, me, pr)

2

 

 

Papryka

5 (mz, pr)

1

 

 

Bakłażan

3 (mz, me)

 

 

 

Ketmia jadalna

0,5 (mz)

 

 

 

Pozostałe

0,05 (4)

0,05 (4)

 

 

b)

Dyniowate – z jadalną skórką

2 (mz, pr)

 

 

 

Ogórek

 

2

 

 

Korniszon

 

 

 

 

Cukinia

 

 

 

 

Pozostałe

 

0,05 (4)

 

 

c)

Dyniowate – z niejadalną skórką