ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 196

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 50
28 lipca 2007


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 895/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 897/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1623/2000 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych

20

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 898/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 41/2007 w odniesieniu do limitów połowowych dla zasobów szprota w strefach ICES IIa i IV

22

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 899/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dostosowania kodów CN niektórych substancji zubażających warstwę ozonową i mieszanin zawierających substancje zubażające warstwę ozonową w celu uwzględnienia zmian w Nomenklaturze Scalonej ustanowionej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87

24

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 900/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące stałego przetargu na ustalenie refundacji wywozowych na cukier biały do końca roku gospodarczego 2007/2008

26

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 901/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

31

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 902/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

33

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 903/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

35

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 904/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

37

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 905/2007 z dnia 27 lipca 2007 r. ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 68. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999

39

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Komisja

 

 

2007/534/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 13 września 2006 r. dotycząca postępowania na mocy art. 81 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Sprawa nr COMP/F/38.456 – asfalt (Niderlandy)) (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4090)

40

 

 

2007/535/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2007 r. kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii

45

 

 

Europejski Bank Centralny

 

 

2007/536/WE

 

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 20 lipca 2007 r. zmieniające wytyczne EBC/2006/28 w sprawie zarządzania aktywami rezerwy walutowej Europejskiego Banku Centralnego oraz dokumentacji prawnej dla operacji dotyczących takich aktywów (EBC/2007/6)

46

 

 

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

 

 

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

 

 

2007/537/WPZiB

 

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa DARFUR/6/2007 z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie mianowania doradcy ds. wojskowych Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie

48

 

 

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE

 

 

2007/538/WE

 

*

Decyzja Zarządu Europolu z dnia 18 lipca 2007 r. dotycząca wyrażenia zgody na warunki i procedury określone przez Europol przyjmujące kwoty, o których mowa w załączniku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu

49

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 895/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 lipca 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 756/2007 (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, str. 41).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 27 lipca 2007 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

TR

90,5

ZZ

90,5

0707 00 05

TR

124,3

ZZ

124,3

0709 90 70

TR

87,5

ZZ

87,5

0805 50 10

AR

62,0

UY

54,4

ZA

60,1

ZZ

58,8

0806 10 10

BR

161,0

EG

160,0

MA

144,4

TR

178,8

ZZ

161,1

0808 10 80

AR

94,8

AU

160,4

BR

89,4

CL

98,7

CN

100,6

NZ

105,2

US

106,2

ZA

101,5

ZZ

107,1

0808 20 50

AR

84,6

CL

76,9

NZ

80,2

TR

137,4

ZA

117,4

ZZ

99,3

0809 10 00

TR

172,4

ZZ

172,4

0809 20 95

CA

324,1

TR

283,0

US

326,2

ZZ

311,1

0809 30 10, 0809 30 90

TR

155,2

ZZ

155,2

0809 40 05

IL

73,8

ZZ

73,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, str. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 896/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

(1)

W dniu 11 listopada 2006 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii.

(2)

Postępowanie antydumpingowe wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 29 września 2006 r. przez następujących producentów wspólnotowych: Destilaciones Bordas Chinchurreta S.A. i Sensient Fragrances S.A. („skarżący”), reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 25 %, całkowitej wspólnotowej produkcji produktu dihydromyrcenolu. Skarga zawierała dowody świadczące o praktykach dumpingowych w odniesieniu do wymienionego produktu oraz o wynikającej z nich istotnej szkodzie. Zostały one uznane za wystarczające, by uzasadnić wszczęcie postępowania antydumpingowego.

1.2.   Zainteresowane strony i wizyty weryfikacyjne

(3)

Komisja oficjalnie powiadomiła skarżących, innych znanych producentów we Wspólnocie, producentów eksportujących w Indiach, importerów i użytkowników, których dotyczy sprawa, ich stowarzyszenia i przedstawicieli Indii o wszczęciu dochodzenia. Zainteresowane strony uzyskały możliwość przedstawienia swojego stanowiska na piśmie oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie w określonym terminie ustalonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie i wykazały, że istnieją ku temu szczególne powody, miały zapewniony udział w przesłuchaniu.

(4)

Z uwagi na znaczną liczbę producentów eksportujących w Indiach oraz importerów prowadzących wywóz do Wspólnoty, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrole wyrywkowe w celu stwierdzenia dumpingu i szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, zwrócono się do wszystkich producentów eksportujących w Indiach o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu, podstawowych informacji o ich działalności związanej z produktem objętym postępowaniem w okresie od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r. Jednakże tylko dwóch indyjskich producentów eksportujących i dwóch wspólnotowych importerów produktu objętego postępowaniem zgłosiło się i dostarczyło informacje wymagane do kontroli wyrywkowej w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. W związku z powyższym postanowiono, iż kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

(5)

Komisja przesłała kwestionariusze do wszystkich stron, o których wiedziała, że są zainteresowane, i do wszystkich stron, które o to prosiły, w terminach ustalonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(6)

Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od dwóch indyjskich producentów eksportujących, od czterech producentów wspólnotowych produktu podobnego, od dwóch importerów niepowiązanych z producentami eksportującymi i od jednego użytkownika we Wspólnocie.

(7)

Komisja zwróciła się o wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celu wstępnego ustalenia istnienia dumpingu, powstałych szkód i interesu wspólnotowego, zweryfikowała je oraz przeprowadziła weryfikację na terenie następujących przedsiębiorstw:

a)

Producenci wspólnotowi

Destilaciones Bordas Chinchurreta S.A., Granada, Hiszpania;

Sensient Fragrances S.A., Dos Hermanas (Sevilla), Hiszpania;

Takasago International Chemicals (Europe) S.A., Murcia, Hiszpania.

b)

Producenci eksportujący w Indiach

Neeru Enterprises, Rampur;

Privi Organics Limited, Mumbai.

1.3.   Okres objęty dochodzeniem

(8)

Badanie dumpingu oraz szkody objęło okres od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2006 r. („okres objęty dochodzeniem”, OD). Badanie tendencji właściwych dla oceny szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do końca OD („okres badany”).

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty postępowaniem

(9)

Produktem objętym postępowaniem jest dihydromyrcenol o czystości 93 % lub większej, pochodzący z Indii („produkt objęty postępowaniem”), zgłaszany zwykle w ramach kodu CN ex 2905 22 90.

(10)

Produkt objęty postępowaniem jest bezbarwno-bladożółtą cieczą wydzielającą silny, podobny do świeżej limety, kwiatowo-cytrusowy i słodki zapach, charakteryzujący się czasami również nikłymi wyczuwalnymi śladami zapachu terpentyny. Rozpuszczalny w oleju parafinowym i alkoholu, nierozpuszczalny w wodzie. Produkt ten należy do rodziny acyklicznych alkoholi terpentynowych. Jego pełna nazwa chemiczna brzmi 2,6-dimethyloct-7-en-2-ol (CAS RN 18479-58-8).

(11)

Zazwyczaj ten produkt objęty postępowaniem stosowany jest w detergentach, substancjach zapachowych w mydłach oraz jako bardzo mocna nuta podkreślająca zapach w perfumach cytrusowych i limetkowych.

2.2.   Produkt podobny

(12)

Produkt objęty postępowaniem oraz dihydromyrcenol produkowane i sprzedawane na rynku krajowym w Indiach, jak również dihydromyrcenol produkowany i sprzedawany we Wspólnocie przez przemysł wspólnotowy uznano za produkty posiadające taki sam podstawowy skład chemiczny i techniczny oraz takie same końcowe rodzaje zastosowania. Dlatego opisywane produkty są tymczasowo uznane za podobne w znaczeniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   DUMPING

3.1.   Wartość normalna

(13)

W celu określenia wartości normalnej Komisja ustaliła najpierw dla obydwu producentów eksportujących, czy ich ogólna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym była reprezentatywna w porównaniu z ogólną sprzedażą eksportową do Wspólnoty. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, reprezentatywność sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym stwierdzono w odniesieniu do tylko jednego ze współpracujących przedsiębiorstw, ponieważ wielkość sprzedaży przez to przedsiębiorstwo na rynku krajowym przekraczała 5 % jego łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty.

(14)

Komisja określiła następnie dla tego przedsiębiorstwa na podstawie stopnia czystości takie rodzaje produktu podobnego sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty. Dla każdego z tych rodzajów ustalono, czy sprzedaż na rynku krajowym była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową określonego rodzaju produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli ogólna wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju w OD stanowiła co najmniej 5 % ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju wywożonego do Wspólnoty. Było tak w przypadku wszystkich rodzajów krajowych porównywalnych do rodzajów wywożonych do Wspólnoty.

(15)

Komisja zbadała następnie, czy sprzedaż krajową każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem sprzedawanego na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych można było uznać za przeprowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży każdego wywożonego rodzaju produktu, dokonanej z zyskiem na rynku krajowym, niezależnym klientom.

(16)

W przypadku wszystkich rodzajów produktów, gdzie ponad 80 % wielkości sprzedaży na rynku krajowym było dokonywane po cenach netto równych lub przewyższających obliczone koszty produkcji oraz gdy średnia ważona cena sprzedaży była równa lub większa od kosztów produkcji, wartość normalną, w podziale na rodzaj produktu, obliczono jako średnią ważoną wszystkich krajowych cen sprzedaży danego rodzaju produktu, niezależnie od rentowności sprzedaży.

(17)

W odniesieniu do producenta eksportującego, który nie miał reprezentatywnej sprzedaży na rynek krajowy produktu objętego postępowaniem w OD (patrz motyw 13 powyżej), wartość normalną określono na podstawie cen krajowych w normalnym obrocie krajowym drugiego producenta eksportującego (patrz motywy 14–16 powyżej), zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

3.2.   Cena eksportowa

(18)

Cała sprzedaż obydwu współpracujących producentów eksportujących była prowadzona bezpośrednio do niepowiązanych klientów we Wspólnocie. W odniesieniu do tej sprzedaży cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych w przypadku tych niezależnych klientów we Wspólnocie.

3.3.   Porównanie

(19)

Porównanie wartości normalnej z ceną eksportową zostało dokonane na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w czynnikach, które miały wpływ na porównywalność cen. W przypadkach kiedy było to właściwe i uzasadnione, przyznano obniżenia z tytułu różnic w kosztach transportu, przewozu drogą morską, ubezpieczenia, kosztach przeładunku, załadunku, kosztach dodatkowych, prowizjach, kosztach kredytu i przewozowych należnościach celnych.

3.4.   Marginesy dumpingu

(20)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego marginesy dumpingu dla dwóch współpracujących producentów eksportujących ustalono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej poszczególnych typów produktu ze średnią ważoną ceną eksportową poszczególnych typów produktu ustaloną jak wyżej.

(21)

Na tej podstawie tymczasowe marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Wspólnoty przed ocleniem są następujące:

Przedsiębiorstwo

Tymczasowy margines dumpingu

Neeru Enterprises, Rampur

3,3 %

Privi Organics Limited, Mumbai

7,5 %

(22)

Dla producentów eksportujących, którzy nie współpracowali, margines dumpingu określono na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono najpierw poziom współpracy. Porównanie danych Eurostatu dotyczących przywozu towarów pochodzących z Indii z wielkością wywozu do Wspólnoty podaną przez producentów współpracujących wykazało, że poziom współpracy był wysoki (ponad 80 %). W związku z powyższym i z uwagi na fakt, że nic nie wskazywało na to, że przedsiębiorstwa niewspółpracujące stosowały dumping na niższym poziomie, uznano, że należy ustalić margines dumpingu dla pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały podczas dochodzenia, na wyższym poziomie marginesu dumpingu ustalonym dla dwóch współpracujących przedsiębiorstw. Podejście to jest zgodne z utrwaloną praktyką instytucji wspólnotowych i zostało uznane za niezbędne, aby nie zachęcać do unikania współpracy. W związku z powyższym pozostały margines dumpingu został obliczony w wysokości 7,5 %.

4.   SZKODA

4.1.   Produkcja wspólnotowa i przemysł wspólnotowy

(23)

We Wspólnocie produkt podobny wytwarza pięciu producentów. Dlatego też uważa się, że produkcja tych pięciu producentów wspólnotowych stanowi produkcję wspólnotową w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(24)

Czterech z nich przesłało odpowiedzi na kwestionariusz. Jednakże jeden z nich nie poparł otwarcie złożonej skargi, tzn. nie przyjął wobec niej stanowiska. Dlatego też przedsiębiorstwo to nie mogło zostać uznane za część przemysłu wspólnotowego i co za tym idzie zostać uwzględnione w analizie szkody. Niemniej jednak sytuację tego przedsiębiorstwa uwzględniono i dokonano jej analizy jako kolejnego czynnika szkody w części 5 – Związek przyczynowy.

(25)

Trzy pozostałe współpracujące przedsiębiorstwa reprezentują ponad 40 % całkowitej znanej produkcji wspólnotowej produktu podobnego. Należy zauważyć, że jedno z nich prowadziło znaczny przywóz dihydromyrcenolu z Indii w OD. Jednakże przywóz nie był głównym rodzajem działalności tego przedsiębiorstwa, dlatego też uznano go za prowadzony w odpowiedzi na napływ towarów przywożonych po cenach dumpingowych w znaczny sposób wpływających na zaniżanie cen, w szczególności celem poprawienia sytuacji finansowej oraz utrzymania rentowności produkcji własnej produktu podobnego tego przedsiębiorstwa. Nie uważa się zatem za właściwe wyłączenia tego producenta z definicji przemysłu wspólnotowego.

(26)

Na tej podstawie uważa się wspomnianych trzech producentów wspólnotowych, o których mowa powyżej w motywie 25, za stanowiących przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Będą oni zwani dalej „przemysłem wspólnotowym”.

4.2.   Określenie właściwego rynku Wspólnoty

(27)

W celu ustalenia, czy przemysł wspólnotowy doznał szkody, oraz w celu wyznaczenia wskaźnika konsumpcji oraz różnorodnych wskaźników ekonomicznych określających sytuację przemysłu wspólnotowego zbadano, czy i w jakim stopniu późniejsze wykorzystanie wspólnotowej produkcji produktu podobnego musiało być uwzględnione w analizie.

(28)

Dihydromyrcenol wykorzystuje się jako materiał pośredni w produkcji pochodnych, takich jak tetrahydromyrcenol i myrcetol, lub w uzupełniających substancjach zapachowych. W toku dochodzenia ustalono, że przemysł wspólnotowy wykorzystywał wewnętrznie określone ilości dihydromyrcenolu (około 10 % łącznej wielkości produkcji) w wyżej wspomnianych zastosowaniach. W tym celu dihydromyrcenol był zwyczajnie przesyłany bez fakturowania w ramach tego samego przedsiębiorstwa. Nie dostawał się na wolny rynek, ponieważ był wykorzystywany przez samego producenta do dalszego przetwarzania i/lub mieszania z innymi składnikami. Tego rodzaju sytuacje określa się mianem użytku własnego.

(29)

Przemysł wspólnotowy sprzedawał również dihydromyrcenol powiązanym stronom we Wspólnocie oraz krajom trzecim do sprzedaży ponownej lub do zużycia go przez nie. Jednakże w toku dochodzenia ustalono, że sprzedaży tej nie można uznać za użytek własny, tzn. za sprzedaż na rynku własnym, ponieważ prowadzono ją po cenach rynkowych, zaś nabywcy mieli wolny wybór dostawców. Wręcz przeciwnie, tego rodzaju sprzedaż należy uznać za sprzedaż na wolnym rynku.

(30)

Rozróżnienie między rynkiem własnym a wolnym rynkiem jest ważne ze względu na analizę szkody, ponieważ produkty przeznaczone do użytku własnego, tzn. wewnętrznego, przez samych producentów w tym przypadku, nie są przedmiotem bezpośredniej konkurencji z przywozem. Natomiast produkcję przeznaczoną na sprzedaż na wolnym rynku uznano za pozostającą w sytuacji bezpośredniej konkurencji z przywozem produktu objętego postępowaniem.

(31)

Celem uzyskania jak najpełniejszego obrazu sytuacji przemysłu wspólnotowego, zgromadzono i przeanalizowano dane dla całej działalności związanej z dihydromyrcenolem, następnie określono, czy produkcja była przeznaczona na użytek własny, czy też na wolny rynek.

(32)

W odniesieniu do poniższych wskaźników ekonomicznych dotyczących przemysłu wspólnotowego ustalono, że drobiazgowa analiza i ocena muszą skupić się na sytuacji panującej na wolnym rynku: wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży na rynku wspólnotowym, udział w rynku, wzrost, rentowność, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne, wielkość wywozu i ceny.

(33)

Jednak w odniesieniu do innych wskaźników ekonomicznych obecne dochodzenie wykazało, że mogą one być zasadnie zbadane tylko w odniesieniu do całościowej aktywności. Rzeczywiście, produkcja (zarówno na użytek własny, jak i na wolny rynek), moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, inwestycje, zapasy, zatrudnienie, wydajność, płace i zdolność gromadzenia kapitału zależą od całej działalności, bez względu na to, czy produkcja przeznaczona jest na użytek własny, czy też do sprzedaży na wolny rynek.

(34)

Wreszcie należy zauważyć, że rozwój użytku własnego przez przemysł wspólnotowy zbadano jako inny czynnik szkody w części 5 – Związek przyczynowy, celem ustalenia, czy mógł mieć on wpływ na sytuację przemysłu.

4.3.   Konsumpcja we Wspólnocie

(35)

Poziom konsumpcji we Wspólnocie ustalono na podstawie danych dotyczących wielkości produkcji własnej producentów Wspólnoty przeznaczonej do wolnej sprzedaży na rynku wspólnotowym oraz na użytek własny przez tych producentów oraz wielkości wywozu do Wspólnoty otrzymanych od Eurostatu.

(36)

Odnośnie do Eurostatu należy zauważyć, że w tych danych statystycznych mogą być ujęte produkty inne niż dihydromyrcenol, ponieważ produkt ten jest zadeklarowany w ramach kodu ex CN. Dlatego też dane z Eurostatu porównano z wiedzą na temat rynku przemysłu wspólnotowego. W wyniku tego wykluczono przywóz z Japonii, ponieważ uznano go za całkowicie składający się z produktów innych niż dihydromyrcenol, ponieważ nie ma informacji o jakiejkolwiek produkcji tego produktu w Japonii. W odniesieniu do przywozu z krajów trzecich innych niż Japonia statystyki Eurostatu wydawały się być wystarczająco precyzyjne (tzn. wydaje się, że nie zawierają znacznych wielkości produktów innych niż dihydromyrcenol, które w znaczny sposób zniekształciłyby obraz sytuacji), dlatego też nie przeprowadzono żadnych dostosowań do tych danych dla celów analizy szkody i związku przyczynowego.

(37)

W pierwszej połowie okresu badanego rynek wspólnotowy dihydromyrcenolu charakteryzował się względną stabilnością. Jego wielkość zaczęła rosnąć w 2005 r. i w OD osiągnęła poziom o 23 % wyższy niż w 2003 r., tzn. około 4 400 000 kg.

 

2003

2004

2005

OD

Konsumpcja (kg)

3 586 447

3 571 795

3 819 904

4 409 093

Indeks: 2003 = 100

100

100

107

123

Źródło: zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusze od przemysłu wspólnotowego, informacje zgromadzone od pozostałych producentów Wspólnoty oraz z Eurostatu.

4.4.   Przywóz z kraju objętego postępowaniem

4.4.1.   Wielkość, cena i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z kraju, którego dotyczy postępowanie

(38)

Wielkość przywozu do Wspólnoty po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem wzrosła dramatycznie w 2004 r., tzn. o ponad 1 600 %. Następnie wielkość przywozu znów wzrosła niemal dwukrotnie w 2005 r., po czym spadła w OD i zatrzymała się na poziomie o 2 963 % wyższym niż na początku okresu badanego, tzn. około 760 000 kg w OD w porównaniu do około 25 000 kg w 2003 r.

 

2003

2004

2005

OD

Przywóz (kg)

24 900

430 600

751 800

762 600

Indeks: 2003 = 100

100

1 729

3 019

3 063

Źródło: Eurostat.

(39)

Średnie ceny importowe spadły o niemal 20 % w 2004 r., wzrosły do poziomu początkowego z 2005 r., a następnie znów wzrosły o 11 % w OD. Jak można wywnioskować z motywów 41 i 42 poniżej, ceny importowe kształtowały się znacznie poniżej cen przemysłu wspólnotowego w OD.

 

2003

2004

2005

OD

Średnia cena sprzedaży (EUR/kg)

3,45

2,79

3,45

3,81

Indeks: 2003 = 100

100

81

100

111

Źródło: Eurostat.

(40)

Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Indii wzrósł o niemal 17 punktów procentowych w okresie badanym, tzn. z 0,7 % w 2003 r. do 17,3 % w OD. Znaczny udział w rynku uzyskano w 2004 r., odpowiednio do powyżej opisanego znacznego wzrostu wielkości przywozu oraz stałej konsumpcji wspólnotowej. W OD indyjscy eksporterzy, mimo wzrostu wielkości sprzedaży, doświadczyli zmniejszenia udziału w rynku o 2,4 punkty procentowe, wyrażone w wartościach bezwzględnych. Jednakże mając na uwadze fakt, iż konsumpcja wspólnotowa wzrosła tylko o 23 % w OD oczywiste jest, że przywóz po cenach dumpingowych z Indii na rynek wspólnotowy wzrósł jeszcze bardziej w okresie badanym.

 

2003

2004

2005

OD

Udział w rynku

0,7 %

12,1 %

19,7 %

17,3 %

Indeks: 2003 = 100

100

1 736

2 835

2 491

Źródło: Eurostat.

4.4.2.   Podcięcie cenowe

(41)

Dla celów analizy podcięcia cenowego ceny importowe współpracujących producentów wspólnotowych porównano z cenami przemysłu wspólnotowego na podstawie średnich ważonych dla bezpośrednio porównywalnych rodzajów produktów (na podstawie stopnia czystości) w OD. Ceny przemysłu wspólnotowego dostosowano do poziomu ex-works i porównano z cenami importowymi CIF na granicy Wspólnoty, po ocleniu. To porównanie cen zostało dokonane w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie obrotu handlowego, należycie dostosowanych w razie potrzeby i po odliczeniu obniżek i rabatów.

(42)

Na podstawie cen współpracujących producentów eksportujących ustalone marginesy podcięcia, wyrażone jako wartość procentowa cen przemysłu wspólnotowego, wynoszą 5,8 % i 7,4 %.

4.5.   Sytuacja przemysłu wspólnotowego

(43)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki ekonomiczne i wskaźniki mające znaczenie dla sytuacji przemysłu wspólnotowego.

(44)

Przypomina się, że w analizie szkody należy uwzględnić użytek własny. Dlatego też pewne wskaźniki szkody zbadano w oparciu o sytuację na wolnym rynku, natomiast inne można było zbadać wyłącznie w odniesieniu do całokształtu działalności (patrz: motywy 27–34 powyżej).

a)   Produkcja, moce produkcyjne oraz wykorzystanie mocy produkcyjnej

(45)

Produkcja przemysłu wspólnotowego produktu podobnego w okresie badanym wzrosła o 6 %. W szczególności utrzymała się ona na stabilnym poziomie w 2004 r., wzrosła nieznacznie o 2 % w 2005 r. i o dodatkowe 4 punkty procentowe w OD. Ponieważ moce produkcyjne pozostały na tym samym, stabilnym poziomie, ich wykorzystanie uległo nieznacznej poprawie odpowiednio do zwiększonej wielkości produkcji. W OD zdolność produkcyjną wykorzystano w 73 %.

 

2003

2004

2005

OD

Produkcja (kg)

2 212 266

2 210 328

2 265 113

2 350 588

Indeks: 2003 = 100

100

100

102

106

Moce produkcyjne (kg)

3 210 000

3 210 000

3 210 000

3 210 000

Indeks: 2003 = 100

100

100

100

100

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

69 %

69 %

71 %

73 %

Indeks: 2003 = 100

100

100

102

106

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

b)   Zapasy

(46)

W okresie od 2003 r. do OD odnotowano ogólny wzrost wielkości zapasów. Szczyt tej wielkości w 2004 r. zbiega się z nagłym spadkiem sprzedaży, opisanym w motywie 47 poniżej. W OD poziom zapasów był o 8 % wyższy niż w 2003 r.

 

2003

2004

2005

OD

Zapasy (kg)

118 204

222 907

166 724

127 440

Indeks: 2003 = 100

100

189

141

108

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

c)   Wielkość sprzedaży, cena sprzedaży i udział w rynku

(47)

Sprzedaż własnej produkcji przemysłu wspólnotowego na wolnym rynku we Wspólnocie spadła nagle o 7 % w 2004 r. W 2005 r. nieznacznie wzrosła ponad poziom początkowy, a następnie zwiększyła się o 19 punktów procentowych w OD. Jednakże, uwzględniwszy zwiększoną konsumpcję w 2005 r. oraz w OD (patrz motyw 37 powyżej), przemysł wspólnotowy nie wzmocnił swojej pozycji rynkowej. Wręcz przeciwnie, ledwie utrzymał swój udział w rynku. Średnie ceny sprzedaży produkcji wspólnotowej odzwierciedlały sytuację na rynku. Uległy znacznemu spadkowi w 2004 r., tzn. o 22 %, zmalały o dodatkowe 10 punktów procentowych w 2005 r. i pozostały na mniej więcej stabilnym poziomie w OD.

 

2003

2004

2005

OD

Sprzedaż w WE (kg)

1 233 633

1 147 959

1 274 430

1 506 740

Indeks: 2003 = 100

100

93

103

122

Udział w rynku

34,4 %

32,1 %

33,4 %

34,2 %

Indeks: 2003 = 100

100

93

97

99

Cena sprzedaży (EUR/kg)

4,55

3,55

3,09

3,15

Indeks: 2003 = 100

100

78

68

69

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

d)   Rentowność

(48)

Rentowność przemysłu wspólnotowego uległa znacznemu pogorszeniu w okresie badanym. Z zysku wynoszącego 12,3 % w 2003 r. produkcja przemysłu wspólnotowego produktu podobnego przeznaczonego na sprzedaż na wolnym rynku okazała się przynosić poważne straty w 2004 r., odpowiednio do powyżej opisanego spadku wielkości sprzedaży i cen. W 2005 r. margines straty był dwa razy większy, zaś w OD przemysł wspólnotowy odnosił straty w wysokości prawie 17 %.

 

2003

2004

2005

OD

Marża zysku przed opodatkowaniem

12,3 %

–7,5 %

–15,8 %

–16,9 %

Indeks: 2003 = 100

100

–60

– 128

– 137

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

e)   Inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału

(49)

Poziom inwestycji uległ znacznemu zmniejszeniu w okresie badanym, spadając w OD do jedynie 7 % stanu z 2003 r., co odzwierciedla fakt, iż przemysł w tym momencie już korzystał z nowoczesnego wyposażenia. Jak wynika z tabeli w motywie 45 powyżej, nie przeprowadzono żadnych inwestycji w zdolności produkcyjne, mimo iż oczekiwano, że na rynku dihydromyrcenolu utrzyma się tendencja zwyżkowa. Zwrot z inwestycji, wyrażony w postaci zysków/strat netto przemysłu Wspólnoty oraz wartości księgowej netto jego inwestycji, rozwijał się odpowiednio do inwestycji i marż zysku/strat. W szczególności uległ spadkowi z 13,7 % w 2003 r. do – 26,9 % w OD. Podobnie również przepływy pieniężne przemysłu wspólnotowego uległy znacznemu pogorszeniu. Wpływ środków pieniężnych wynoszący około 1 300 000 EUR w 2003 r. przekształcił się we wypływy pieniężne wynoszące ponad 60 000 EUR w OD. Wszystkie te wskaźniki jasno potwierdzają niezdolność przemysłu wspólnotowego do gromadzenia kapitału.

 

2003

2004

2005

OD

Inwestycje (euro)

221 210

44 605

23 435

16 481

Indeks: 2003 = 100

100

20

11

7

Zwrot z inwestycji

13,7 %

–7,1 %

–17,3 %

–26,9 %

Indeks: 2003 = 100

100

–52

– 127

– 197

Przepływy pieniężne (euro)

1 328 345

–48 093

164 355

–61 724

Indeks: 2003 = 100

100

–4

12

–5

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

f)   Wzrost

(50)

Przemysł wspólnotowy utrzymał swój udział w rynku za cenę znacznych strat, którym towarzyszył między innymi wypływ środków pieniężnych. Dlatego też uznano, że przemysł wspólnotowy nie mógł skorzystać z wzrostu rynku.

g)   Zatrudnienie, produktywność i płace

(51)

Liczba zatrudnionych w przemyśle wspólnotowym zajmującym się produktem podobnym zmalała pomimo zwiększonej produkcji (patrz motyw 45 powyżej). W OD zatrudnienie było niższe o 15 % niż w 2003 r. Niemniej jednak całkowite koszty pracy wzrosły. W szczególności wzrosły o 13 % w 2004 r., pozostały na mniej więcej stabilnym poziomie w 2005 r., a następnie nieznacznie zmalały w OD do poziomu o 6 % wyższego niż w 2003 r. W rzeczywistości średnie koszty pracy wzrosły o 24 % w okresie badanym. Wzrost ten spowodowany był inflacją (około 3 % w 2004 r. i 2005 r. w Hiszpanii) oraz zmianami w strukturze zatrudnienia (większy udział wykwalifikowanej siły roboczej). Wydajność wyrażona jako wielkość produkcji na jednego pracownika rocznie wzrosła o 24 % między 2003 r. a OD.

 

2003

2004

2005

OD

Zatrudnienie

44,2

43,7

39,8

37,7

Indeks: 2003 = 100

100

99

90

85

Koszty pracy (euro)

1 401 693

1 580 371

1 554 698

1 480 157

Indeks: 2003 = 100

100

113

111

106

Średnie koszty pracy (euro)

31 741

36 206

39 033

39 282

Indeks: 2003 = 100

100

114

123

124

Wydajność (kg na pracownika)

64 329

65 588

72 904

79 546

Indeks: 2003 = 100

100

102

113

124

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

h)   Wielkość dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu lub subsydiowaniu

(52)

Jeżeli chodzi o wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł wspólnotowy, to biorąc pod uwagę wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z kraju, którego dotyczy postępowanie, wpływu tego nie można pominąć.

(53)

Ponadto nic nie wskazuje na to, że w OD sytuacja przemysłu wspólnotowego uległa poprawie po wcześniejszym dumpingu lub subsydiowaniu.

4.6.   Wnioski dotyczące szkody

(54)

W okresie badanym wielkość przywozu po niskich cenach z Indii wzrosła znacznie. Pod względem wielkości przywóz po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem wzrósł o prawie 3 000 % pomiędzy 2003 r. a OD. Pod względem udziału w rynku w OD obejmował on więcej niż 17 % rynku wspólnotowego dihydromyrcenolu w porównaniu z jedynie 0,7 % w 2003 r.

(55)

Pomimo faktu, że konsumpcja dihydromyrcenolu we Wspólnocie wzrosła o 23 % w badanym okresie, przemysł wspólnotowy w OD miał jedynie taki sam udział w rynku wspólnotowym jak w 2003 r., w szczególności dzięki wzrostowi sprzedaży w 2005 r. oraz w OD. Jednakże, jak wykazała powyższa analiza wskaźników ekonomicznych dotyczących przemysłu wspólnotowego, mogło do tego dojść jedynie kosztem znacznych strat – spadkiem zwrotu poniesionych nakładów oraz zmniejszeniem stanu środków pieniężnych. Szkoda przełożyła się w szczególności na znaczny spadek cen przemysłu wspólnotowego, co miało bezpośredni i znaczny negatywny wpływ na sytuację finansową tych przedsiębiorstw. Ceny przemysłu wspólnotowego spadły z 4,55 EUR w 2003 r. na 3,15 EUR w OD. Spadkowi cen nie towarzyszył odpowiedni spadek kosztów produkcji. Przemysł wspólnotowy zaczął przynosić straty ze sprzedaży dihydromyrcenolu w 2004 r. i straty te na rynku wspólnotowym uległy zwiększeniu w 2005 r. oraz w OD, kiedy to przychody ze sprzedaży ledwo pokrywały koszty stałe przemysłu wspólnotowego. Taka sytuacja w dłuższej perspektywie nie może się utrzymać.

(56)

Biorąc pod uwagę wszystkie wspomniane czynniki, tymczasowo uznaje się, iż przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1.   Wstęp

(57)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i art. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy istotna szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy została spowodowana przywozem po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem. Znane czynniki, inne niż przywóz po cenach dumpingowych, które mogłyby w tym samym czasie szkodzić przemysłowi wspólnotowemu, zostały również zbadane, aby zapewnić, że możliwa szkoda spowodowana przez te inne czynniki nie została przypisana przywozowi po cenach dumpingowych.

5.2.   Skutki przywozu po cenach dumpingowych

(58)

Po pierwsze, przypomina się, że dochodzenie ujawniło, iż dihydromyrcenol przywożony z Indii bezpośrednio konkuruje z dihydromyrcenolem produkowanym i sprzedawanym przez przemysł wspólnotowy, ponieważ są to produkty podobne pod względem podstawowych właściwości, wymienne i rozprowadzane przez takie same kanały handlowe.

(59)

Znaczący wzrost wielkości przywozu dumpingowego z kraju, którego dotyczy postępowanie (o prawie 3 000 %), jak i jego udziału w rynku wspólnotowym (o prawie 17 punktów procentowych) zbiegły się z pogorszeniem sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego. To pogorszenie sytuacji obejmowało, między innymi, spadek cen przemysłu wspólnotowego, a w rezultacie prowadziło do pogorszenia jego sytuacji finansowej w tym samym okresie. Przywóz po cenach dumpingowych bardzo znacząco podciął ceny przemysłu wspólnotowego, dlatego można słusznie wywnioskować, że jest on odpowiedzialny za tłumienie cen, które doprowadziło do pogorszenia sytuacji ekonomicznej przemysłu wspólnotowego.

(60)

Jedna ze stron twierdziła, że kilku producentów z Indii produktu objętego postępowaniem zaprzestało produkcji, co zmniejszyło zdolność produkcyjną Indii w tym zakresie. Na tej podstawie strona wywnioskowała, że przywóz z Indii nie stanowi zagrożenia dla producentów wspólnotowych. W odniesieniu do tego stwierdzenia w postępowaniu potwierdzono, że niektórzy z producentów wymienionych w skardze, o której mowa w motywie 2 powyżej, zaprzestali produkcji dihydromyrcenolu w OD. Jednak ustalono również, że powstały nowe moce produkcyjne. W 2005 r. w Indiach pojawił się przynajmniej jeden nowy producent dihydromyrcenolu. W związku z tym wniosek ten powinien zostać odrzucony.

(61)

Mając na uwadze wyraźnie ustaloną zbieżność w czasie, z jednej strony, gwałtownego wzrostu przywozu po cenach dumpingowych, które znacznie podcinały ceny przemysłu wspólnotowego, a z drugiej strony – spadku cen przemysłu wspólnotowego oraz gorszą sytuację finansową, stwierdza się tymczasowo, iż przywóz po cenach dumpingowych odgrywał decydującą rolę w wystąpieniu szkodliwej sytuacji dla przemysłu wspólnotowego.

5.3.   Wpływ innych czynników

5.3.1.   Wyniki innych producentów wspólnotowych

(62)

Jak zostało to wskazane w motywach 23–26 powyżej, we Wspólnocie istnieje pięciu producentów produktu podobnego. Dwóch z nich nie zostało uznanych za wchodzących w skład przemysłu wspólnotowego. Poniżej znajduje się analiza rozwoju wielkości sprzedaży oraz udziału w rynku wymienionych dwóch przedsiębiorstw. Ze względu na ich poufny charakter nie można ujawnić prawdziwych danych liczbowych. Podane zostały jedynie wskaźniki.

(63)

Sprzedaż we Wspólnocie dihydromyrcenolu wyprodukowanego przez innych producentów wspólnotowych zmniejszyła się o 12 % w badanym okresie. Ich udział w rynku odnotował jeszcze większy spadek, o 28 %, ponieważ rynek w tym samym okresie uległ rozszerzeniu.

 

2003

2004

2005

OD

Sprzedaż w WE (kg)

Wskaźnik 2003 = 100

100

89

88

88

Udział w rynku

Wskaźnik: 2003 = 100

100

90

83

72

Źródło: informacje zebrane od innych producentów wspólnotowych.

(64)

Z powyższych względów tymczasowo stwierdza się, że wyniki wspomnianych dwóch producentów wspólnotowych nie spowodowały szkody dla przemysłu wspólnotowego.

5.3.2.   Użytek własny przemysłu wspólnotowego

(65)

Jak zostało wskazane w motywach 27–34 powyżej, działalność przemysłu wspólnotowego w odniesieniu do produktu podobnego obejmuje, między innymi, użytek własny produktu do wytwarzania pochodnych i/lub składowych mieszaniny perfumowej. Jak zostało wytłumaczone we wspomnianych motywach, uznano za stosowne wyłączenie użytku własnego przemysłu wspólnotowego z analizy wskaźników szkody oraz zbadanie jej pod kątem innych czynników, tj. innych możliwych przyczyn szkody, jaką poniósł przemysł wspólnotowy.

(66)

Użytek własny przemysłu wspólnotowego nieznacznie zmniejszył się w badanym okresie. Ściślej spadł on o 14 % w 2004 r. oraz o kolejne 14 punktów procentowych w 2005 r., przed wzrostem w OD do około 240 000 kg, co niemniej jednak stanowi 5 % mniej niż w 2003 r. Użytek własny stanowił około 10 % całkowitej wielkości produkcji, z wyjątkiem 2005 r., w którym spadł on do 8 %.

 

2003

2004

2005

OD

Użytek własny (kg)

249 809

215 100

179 954

236 323

Wskaźnik: 2003 = 100

100

86

72

95

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

(67)

W świetle powyższego oraz biorąc pod uwagę, że użytek własny stanowi jedynie około 10 % produkcji przemysłu wspólnotowego, tymczasowo stwierdzono, nie mógł się on w znacznym stopniu przyczynić do istotnej szkody odniesionej przez przemysł wspólnotowy.

5.3.3.   Wyniki eksportowe przemysłu wspólnotowego

(68)

Pod względem wielkości wyniki eksportowe osiągane przez przemysł wspólnotowy uległy nieznacznej poprawie w badanym okresie. Wielkość sprzedaży eksportowej wzrosła o 8 % w 2004 r. oraz o dodatkowe 12 punktów procentowych w 2005 r., przed spadkiem w OD do poziomu o 4 % wyższego niż w 2003 r. Pod względem cen jednostkowych w tabeli poniżej widać spadek o 26 % pomiędzy 2003 r. a OD. Należy jednak zauważyć, że cena sprzedaży eksportowej uległa mniejszemu obniżeniu niż cena sprzedaży we Wspólnocie i w wartościach bezwzględnych pozostała znacznie wyższa.

 

2003

2004

2005

OD

Sprzedaż eksportowa produkcji WE

(jednostki)

743 445

803 219

890 242

774 802

Wskaźnik: 2003 = 100

100

108

120

104

Cena sprzedaży eksportowej

(EUR/jednostkę)

4,55

4,05

3,57

3,36

Wskaźnik: 2003 = 100

100

89

79

74

Źródło: sprawdzone odpowiedzi na kwestionariusze.

(69)

W związku z tym można tymczasowo stwierdzić, że wyniki eksportowe przemysłu wspólnotowego nie przyczyniły się w znacznym stopniu do poniesienia istotnej szkody.

5.3.4.   Przywóz z innych krajów trzecich

(70)

Zbadano również przywóz z innych krajów trzech niż Indie. Przypomina się, że przywóz z Japonii podany przez Eurostat nie został wzięty pod uwagę z powodów podanych w motywie 36 powyżej. Do celów niniejszego dochodzenia nie dokonano innych dostosowań danych Eurostatu.

(71)

Jak wynika z poniższej tabeli, wielkość przywozu z innych krajów trzecich zmniejszyła się w badanym okresie. Po gwałtownym spadku w 2004 r. i 2005 r. utrzymywała się w OD na poziomie o 4 % niższym niż w 2003 r. Taki rozwój sytuacji wyraźnie zbiegł się ze wzrostem cen tego przywozu w 2004 r. i 2005 r. oraz z jego spadkiem w OD. W wartościach bezwzględnych poziom cen przywozu z innych krajów trzecich utrzymywał się znacznie powyżej poziomu cen przywozu z Indii w całym badanym okresie (patrz motyw 39 powyżej). Odpowiadający temu udział przywozu z innych krajów trzecich na rynek Wspólnoty zmieniał się zgodnie z jego wielkością oraz z rozwojem rynku – zmniejszył on się o 22 % pomiędzy 2003 r. a OD.

 

2003

2004

2005

OD

Przywóz (kg)

935 800

756 200

606 700

895 100

Wskaźnik: 2003 = 100

100

81

65

96

Średnia cena przywozu (EUR/kg)

4,04

4,79

4,75

4,08

Wskaźnik: 2003 = 100

100

119

118

101

Udział w rynku

26 %

21 %

16 %

20 %

Wskaźnik: 2003 = 100

100

81

61

78

Źródło: Eurostat.

(72)

Mając na uwadze powyższe, stwierdza się, że przywóz z innych krajów trzecich niż Indie nie spowodował szkody dla przemysłu wspólnotowego.

5.3.5.   Szkoda powstała z winy własnej przemysłu

(73)

Jedna ze stron twierdziła, że szkoda powstała z winy własnej, ponieważ skarżący polegali na przywozie głównych surowców stosowanych w produkcji produktu podobnego i z tego powodu nie są konkurencyjni w stosunku do innych producentów wspólnotowych czy światowych. W dochodzeniu nie ustalono żadnych znacznych różnic w źródłach i cenach surowców stosowanych i kupowanych przez skarżących i innych producentów wspólnotowych ani również przez współpracujących producentów z Indii, które mogłyby uzasadnić wymienione powyżej zarzuty. W związku z tym wniosek ten powinien zostać odrzucony.

5.4.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(74)

W związku z powyższym potwierdza się, iż istotna szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy, która charakteryzuje się w szczególności spadkiem cen jednostkowych sprzedaży wpływającym na znaczne pogorszenie się sytuacji finansowej, została spowodowana przywozem po cenach dumpingowych z kraju, którego dotyczy postępowanie. Pomimo że użytek własny oraz wyniki eksportowe najprawdopodobniej przyczyniły się do pogorszenia wyników producentów wspólnotowych, ich rozwój nie był taki, aby spowodować zerwanie związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych a szkodliwą sytuacją dla przemysłu wspólnotowego.

(75)

Mając na uwadze powyższą analizę, która we właściwy sposób wyodrębniła i oddzieliła skutki wszystkich znanych czynników mających wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego od szkodliwych skutków przywozu po cenach dumpingowych, niniejszym potwierdza się, że te inne czynniki jako takie nie zmieniają faktu, iż wystąpienie ocenionej szkody musi być przypisane przywozowi po cenach dumpingowych.

(76)

W związku z powyższym tymczasowo uznaje się, że przywóz po cenach dumpingowych pochodzący z kraju, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

6.   INTERES WSPÓLNOTY

6.1.   Uwagi ogólne

(77)

Komisja zbadała, czy pomimo tymczasowych wniosków dotyczących wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę istniały przekonujące powody, które mogłyby prowadzić do wniosku, że zastosowanie środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Wspólnoty. W tym celu i zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego na podstawie wszystkich przedłożonych dowodów rozważono wpływ możliwych środków na wszystkie strony zaangażowane w to postępowanie, a także konsekwencje powstrzymania się od przyjęcia takich środków.

6.2.   Interes przemysłu wspólnotowego

(78)

Analiza szkody wyraźnie wykazała, że przywóz po cenach dumpingowych spowodował szkodę dla przemysłu wspólnotowego. Nagła zwiększona obecność przywozu po cenach dumpingowych w ostatnich latach spowodowała silne tłumienie cen. W celu utrzymania swojej pozycji na rynku oraz wielkości sprzedaży na wolnym rynku, co ma znaczenie dla kosztów produkcji, przemysł wspólnotowy jest zmuszony do sprzedaży po cenach ledwo pokrywających koszty stałe.

(79)

W tym kontekście, bez nałożenia środków, ta branża gospodarki nie mogłaby utrzymać swojej pozycji na rynku w dłuższej perspektywie. Chociaż zatrudnienie bezpośrednie przy produkcji dihydromyrcenolu jest umiarkowane, większość negatywnego wpływu na nie skupiłaby się w jednym obszarze geograficznym Hiszpanii, w którym skoncentrowana jest większość produkcji wspólnotowej. Jeżeli nałożono by środki i przywrócono cenę przywozową do poziomu cen niedumpingowych, przemysł wspólnotowy byłby w stanie konkurować na sprawiedliwych warunkach, na podstawie prawdziwej porównywalnej korzyści. Oczekuje się, że wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego wzrosłaby oraz że przemysł wspólnotowy mógłby w ten sposób skorzystać z ekonomii skali. Oczekuje się również, że przemysł wspólnotowy wykorzysta ustanie tłumienia cen spowodowanego przywozem dumpingowym, aby umiarkowanie podnieść swoje ceny sprzedaży, gdyż zaproponowane środki wyeliminują podcięcie ustalone w OD. Spodziewane pozytywne skutki środków umożliwią przemysłowi wspólnotowemu poprawę jego krytycznej sytuacji finansowej.

(80)

Nałożenie środków leży zatem wyraźnie w interesie przemysłu wspólnotowego. Nienałożenie środków może prowadzić do zakończenia produkcji dihydromyrcenolu czy nawet zamknięcia zakładów we Wspólnocie.

6.3.   Interes użytkowników i konsumentów

(81)

Stowarzyszenia konsumenckie nie ujawniły się Komisji ani nie przesłały żadnych informacji zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Z tego względu oraz biorąc pod uwagę, że dihydromyrcenol jest używany jedynie jako surowiec lub składnik w produkcji produktów pośrednich lub końcowych (patrz motywy 11 i 28 powyżej), analiza została ograniczona do wpływu środków na użytkowników. Dihydromyrcenol zazwyczaj stosuje się w detergentach, zapachach do mydeł oraz w niektórych perfumach. Zainteresowane sektory to sektor produktów pralniczych, środków czystości, kosmetyków oraz środków higieny osobistej. Kwestionariusze zostały przesłane 13 ujawnionym użytkownikom dihydromyrcenolu oraz czterem stowarzyszeniom producentów substancji smakowych i zapachowych. Komisja poprosiła ich między innymi o wyrażenie opinii, czy nałożenie środków antydumpingowych jest w interesie Wspólnoty oraz jak takie środki wpłynęłyby na ich działalność.

(82)

Producent pełnej gamy produktów pralniczych, środków czystości i higieny osobistej przesłał odpowiedź na kwestionariusz. Wskazał on, że produkt objęty postępowaniem stanowi jedynie niewielki ułamek pośrednich i końcowych zastosowań. Ponadto przedsiębiorstwo nie stosowało dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii, więc nie mogło podać pełnych informacji. Niemniej jednak użytkownik stwierdził, że nałożenie środków może spowodować braki w dostawach oraz wzrost cen, które w dłuższej perspektywie czasowej mogą spowodować zmiany w składzie perfum spowodowane zmianą ceny. Kolejny użytkownik skontaktował się z Komisją i poinformował, że nie stosuje dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii. Przedsiębiorstwo to nie skomentowało wpływu potencjalnych środków. Nie uzyskano żadnych oświadczeń od stowarzyszeń.

(83)

W świetle otrzymanych uwag dochodzenie wykazało, że nie można oczekiwać braków w dostawach dihydromyrcenolu, ponieważ stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przez przemysł wspólnotowy wynosił jedynie 73 % w OD (patrz motyw 45 powyżej). Dhydromyrcenol, oprócz Indii, jest również produkowany w kilku innych krajach trzecich. Ponadto biorąc pod uwagę ustalone umiarkowane marginesy dumpingu, nie oczekuje się znacznego wzrostu cen. W tym świetle, a także uwzględniając marginalny wpływ dihydromyrcenolu na koszty produktów, do których wytwarzania jest stosowany, tymczasowo przyjmuje się, że nałożenie środków antydumpingowych najprawdopodobniej nie wywrze znacznego wpływu na sytuację użytkowników we Wspólnocie.

6.4.   Interes niepowiązanych importerów/przedsiębiorstw handlowych we Wspólnocie

(84)

Skontaktowano się z 27 znanymi importerami/przedsiębiorstwami handlowymi we Wspólnocie produktu objętego postępowaniem. Trzy z tych przedsiębiorstw poinformowały Komisję, że nie dokonują przywozu dihydromyrcenolu z Indii. Jedynie dwóch importerów niepowiązanych z producentami eksportującymi odpowiedziało na kwestionariusz. Jeden z nich poinformował, że w OD zaprzestał przywozu z Indii, ponieważ dostawca zadecydował o wyłącznej sprzedaży poprzez pewnych innych dystrybutorów. Importer ten nie wyraził opinii o prawdopodobnym wpływie środków, ponieważ nie był już tym tematem zainteresowany. W przypadku drugiego współpracującego importera sprzedaż we Wspólnocie produktu objętego postępowaniem stanowiła mniej niż 20 % jego całkowitego obrotu, a jego udział w całości przywozu z Indii produktu objętego postępowaniem był marginalny. Przedsiębiorstwo to nie skomentowało prawdopodobnego wpływu środków na swoją działalność. Zauważyło ono jedynie, że jakiekolwiek środki zachęcą producentów z Indii do przystosowania się poprzez poprawę ich wydajności, podczas gdy producenci wspólnotowi, dzięki ochronie, będą mogli utrzymać nieefektywną produkcję i nie będą zmuszeni do restrukturyzacji. Zauważa się, że jak jest to przedstawione w motywie 79 powyżej, środki antydumpingowe, pomimo powyższych zarzutów, pomogą przemysłowi wspólnotowemu zwiększyć wielkość sprzedaży oraz poprawić krytyczną sytuację finansową, tym samym prowadząc do polepszenia wydajności produkcji. W związku z tym przedstawiony argument zostaje odrzucony.

(85)

W świetle powyższego oraz biorąc pod uwagę w szczególności niewielkie zainteresowanie niepowiązanych importerów/przedsiębiorstw handlowych we Wspólnocie, tymczasowo stwierdza się, że jakiekolwiek środki antydumpingowe nie miałyby decydującego szkodliwego wpływu na ich sytuację.

6.5.   Wniosek dotyczący interesu Wspólnoty

(86)

Z powyższej analizy wynika, że w interesie przemysłu wspólnotowego leży nałożenie środków, ponieważ oczekuje się, że ograniczą one wysoki poziom przywozu po cenach dumpingowych oraz wyeliminują podcięcie cen spowodowane przez przywóz, którego wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego okazał się bardzo negatywny. Również innym producentom wspólnotowym środki te powinny przynieść korzyść.

(87)

Analiza poza tym wykazała, że użytkownicy nie powinni zostać dotknięci ewentualnymi środkami antydumpingowymi.

(88)

Niewielkie zainteresowanie niepowiązanych importerów/przedsiębiorstw handlowych we Wspólnocie nie pozwoliło na dogłębną analizę ich interesów. Można jednak wywnioskować, że strony te nie współpracowały w dochodzeniu, gdyż potencjalne nałożenie środków na przywóz dihydromyrcenolu z Indii nie wpłynęłoby w znacznym stopniu na ich działalność.

(89)

Ogólnie uważa się, że nałożenie środków, tj. usunięcie dumpingu wyrządzającego szkodę, powinno pozwolić przemysłowi wspólnotowemu na polepszenie sytuacji finansowej oraz utrzymanie działalności, oraz że negatywny wpływ, jaki środki mogą mieć na pewne inne podmioty gospodarcze we Wspólnocie, nie będzie nieproporcjonalny w porównaniu z ich korzystnym wpływem na przemysł wspólnotowy.

(90)

W związku z powyższym tymczasowo stwierdza się, że nie istnieją przekonywające powody leżące w interesie Wspólnoty, które przemawiałyby za powstrzymaniem się od nałożenia środków antydumpingowych w danym przypadku.

7.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

(91)

W świetle wstępnych wniosków dotyczących dumpingu, powstałej szkody i interesu wspólnotowego należy nałożyć tymczasowe środki na przywóz produktu objętego postępowaniem z Indii w celu zapobiegania powstaniu dalszej szkody wyrządzanej przemysłowi wspólnotowemu przez przywóz po cenach dumpingowych.

7.1.   Poziom usuwający szkodę

(92)

Poziom tymczasowych środków antydumpingowych powinien być wystarczający do wyeliminowania szkody ponoszonej przez przemysł wspólnotowy i spowodowanej przywozem dumpingowym, bez przekraczania ustalonego marginesu dumpingu. Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnego do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że zastosowanie środków powinno umożliwić przemysłowi wspólnotowemu pokrycie jego kosztów oraz osiągnięcie takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz po cenach dumpingowych.

(93)

Na podstawie dostępnych informacji ustalono, że margines zysku w wysokości 5 % obrotu można uznać za właściwy poziom, którego można by oczekiwać od przemysłu wspólnotowego w przypadku braku dumpingu wyrządzającego szkodę. W 2003 r., przed nagłym wzrostem przywozu po cenach dumpingowych z Indii, przemysł wspólnotowy osiągnął zysk wynoszący 12,3 % sprzedaży produktu podobnego na wolnym rynku (patrz motyw 48 powyżej). Jednakże uznano za stosowne dostosowanie tej rentowności w celu odzwierciedlenia faktu, że wspólnotowy i światowy rynek dihydromyrcenolu powiększył się oraz że powstały nowe moce produkcyjne, a w rezultacie ogólny poziom cen – bez uwzględnienia obecności przywozu po cenach dumpingowych – nieznacznie obniżył się, podczas gdy koszt produkcji jednostkowej pozostał mniej więcej niezmieniony. Z tego względu zysk przy braku przywozu dumpingowego rzędu 12 % nie wydawał się uzasadniony. W istniejącej sytuacji za bardziej odpowiednią uznano więc marżę zysku w wysokości 5 % obrotu.

(94)

Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej, ustalonej dla obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią niewyrządzajacą szkody ceną produktów sprzedawanych przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólnotowym. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały następnie wyrażone w postaci odsetek średniej wartości importowej CIF. Dla obydwu współpracujących producentów eksportujących różnice te były wyższe od ustalonych marginesów dumpingu.

7.2.   Środki tymczasowe

(95)

W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego uznaje się, że tymczasowe cło antydumpingowe dla współpracujących producentów eksportujących powinno zostać nałożone na poziomie ustalonych marginesów dumpingu.

(96)

Przypomina się, że poziom współpracy był wysoki, dlatego też uznano za właściwe ustalenie cła dla pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w dochodzeniu, na poziomie największego cła, które ma być nałożone na przedsiębiorstwa współpracujące w dochodzeniu (patrz motyw 22 powyżej). Dlatego też cło rezydualne ustanawia się w wysokości 7,5 %.

(97)

Na podstawie powyższego stawka tymczasowego cła antydumpingowego powinna być następująca:

Producent

Proponowana wysokość cła antydumpingowego

Neeru Enterprises, Rampur

3,3 %

Wszystkie inne przedsiębiorstwa (łącznie z Privi Organics Limited, Mumbai)

7,5 %

(98)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw, określone w niniejszym rozporządzeniu, zostały ustanowione na podstawie ustaleń dokonanych w ramach niniejszego dochodzenia. W związku z tym odzwierciedlają one sytuację stwierdzoną podczas dochodzenia w odniesieniu do danego przedsiębiorstwa. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich innych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z Indii i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwo, tj. przez konkretny wymieniony podmiot prawny. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tej stawki i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich innych przedsiębiorstw”.

(99)

Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianej indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. Komisja, w stosownych przypadkach, po przeprowadzeniu konsultacji z Komitetem Doradczym zmieni odpowiednio rozporządzenie poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

(100)

Celem zapewnienia właściwego wprowadzenia ceł antydumpingowych, poziom cła rezydualnego nie powinien stosować się wyłącznie do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie prowadzili żadnego wywozu do Wspólnoty w OD. Jednakże te ostatnie przedsiębiorstwa, jeżeli spełniają wymagania art. 11 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, są proszone o złożenie wniosku o dokonanie przeglądu, zgodnie z przepisami tego artykułu, w celu indywidualnego zbadania ich sytuacji.

8.   PRZEPISY KOŃCOWE

(101)

Aby zapewnić dobre zarządzanie, należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkiego ostatecznego cła,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz dihydromyrcenolu o czystości 93 % masy lub większej, objętego kodem CN ex 2905 22 90 (kod TARIC 2905229010) pochodzącego z Indii.

2.   Stawka tymczasowego cła antydumpingowego stosowanego do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa jest następująca:

Producent

Cło antydumpingowe

TARIC Kod dodatkowy

Neeru Enterprises, Rampur, India

3,3 %

A827

Wszystkie inne przedsiębiorstwa

7,5 %

A999

3.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia (WE) nr 384/96, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2)  Dz.U. C 275 z 11.11.2006, str. 25.


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/20


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 897/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1623/2000 ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1), w szczególności jego art. 33 i 36,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 13 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1623/2000 (2) przewiduje, w ramach programu pomocy dla moszczu stosowanego do wzbogacania win, odstępstwo w odniesieniu do moszczu pochodzącego ze stref uprawy winorośli innych niż strefy C III a) i C III b), które wygasa z końcem roku winiarskiego 2006/2007. W oczekiwaniu na gruntowniejszą zmianę tego programu pomocy podczas reformy wspólnej organizacji rynku wina przewidzianej w roku winiarskim 2008/2009, należy przedłużyć okres obowiązywania tego odstępstwa do końca roku winiarskiego 2007/2008.

(2)

Artykuł 52 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 przewiduje odstępstwo od systemu destylacji w przypadku wina otrzymywanego z odmian winogron sklasyfikowanych jako odmiany zarówno winne, jak i odmiany przeznaczone do produkcji napojów spirytusowych z oznaczeniem pochodzenia w latach winiarskich 2001/2002 do 2006/2007. Odstępstwo dotyczy „ilości normalnie produkowanej”. W oczekiwaniu na gruntowniejszą zmianę systemu podczas reformy wspólnej organizacji rynku wina przewidzianej w roku winiarskim 2008/2009, należy przedłużyć okres obowiązywania tego odstępstwa do końca roku winiarskiego 2007/2008.

(3)

Artykuł 63a ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 określa wartość procentową produkcji, w odniesieniu do której producenci mogą uczestniczyć w destylacji wina na alkohol spożywczy. Należy określić tę wartość procentową w odniesieniu do roku winiarskiego 2007/2008.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1623/2000.

(5)

Ponieważ następny rok winiarski rozpoczyna się dnia 1 sierpnia 2007 r., niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie również od tego dnia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1623/2000 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 13 ust. 1 akapit drugi wyrazy „2003/2004 do 2006/2007” zastępuje się wyrazami „2003/2004 do 2007/2008”;

2)

w art. 52 ust. 1 akapit czwarty, wyrazy „2001/2002 do 2006/2007” zastępuje się wyrazami „2001/2002 do 2007/2008”;

3)

w art. 63a ust. 2 akapit pierwszy, ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„W latach winiarskich 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 i 2007/2008 wartość procentową ustala się na 25 %.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stosuje się od dnia 1 sierpnia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

(2)  Dz.U. L 194 z 31.7.2000, str. 45. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2016/2006 (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 38).


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/22


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 898/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 41/2007 w odniesieniu do limitów połowowych dla zasobów szprota w strefach ICES IIa i IV

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 41/2007 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2007 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Wstępne limity połowowe dla szprota w wodach WE stref ICES IIa i IV zostały ustalone w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007.

(2)

Zgodnie z art. 5 ust. 5 tego rozporządzenia Komisja może zmienić limity połowowe w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2007 r.

(3)

Biorąc pod uwagę informacje naukowe zebrane w pierwszej połowie 2007 r., limity połowowe dla szprota w przedmiotowych strefach powinny zostać skorygowane.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007.

(5)

Ponieważ szprot jest gatunkiem żyjącym krótko, należy zatem jak najszybciej wdrożyć limity połowowe w celu uniknięcia opóźnienia, które mogłoby doprowadzić do nadmiernej eksploatacji jego zasobów.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 15 z 20.1.2007, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 754/2007 (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, str. 26).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 wprowadza się następujące zmiany:

Pozycja dotycząca zasobów szprota w wodach WE stref IIa i IV otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Szprot

Sprattus sprattus

Strefa

:

wody WE stref IIa oraz IV

SPR/2AC4-C

Belgia

1 917

Zapobiegawczy TAC.

Stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Dania

151 705

Niemcy

1 917

Francja

1 917

Niderlandy

1 917

Szwecja

1 330 (1)

Zjednoczone Królestwo

6 325

WE

167 028

Norwegia

18 812 (2)

Wyspy Owcze

9 160 (3)  (4)  (5)

TAC

195 000


(1)  Łącznie z dobijakowatymi.

(2)  Można poławiać wyłącznie w wodach WE strefy ICES IV.

(3)  Ilość ta może być poławiana w strefie ICES IV i strefie VIa na północ od 56° 30′ N. Każdy przyłów błękitka wlicza się do kwoty błękitka ustanowionej dla stref ICES VIa, VIb i VII.

(4)  1 832 tony można poławiać jako śledzie w połowach przy użyciu sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż 32 mm. Po wyczerpaniu kwoty 1 832 ton śledzia zabrania się wszelkich połowów przy użyciu sieci o rozmiarze oczek mniejszym niż 32 mm.

(5)  Połowy uzyskane w ramach połowów monitorujących, odpowiadające 2 % nakładu i maksymalnie 2 500 tonom, można poławiać jako dobijakowate.”


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/24


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 899/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dostosowania kodów CN niektórych substancji zubażających warstwę ozonową i mieszanin zawierających substancje zubażające warstwę ozonową w celu uwzględnienia zmian w Nomenklaturze Scalonej ustanowionej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2037/2000 z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1), w szczególności jego art. 6 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W Nomenklaturze Scalonej na 2007 r., ustanowionej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (2), zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 (3), zmieniono kody Nomenklatury Scalonej (kody CN) w odniesieniu do niektórych produktów. Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 dotyczącego substancji zubażających warstwę ozonową i mieszanin zawierających substancje zubażające warstwę ozonową zawiera odniesienia do niektórych kodów CN. Należy zatem dostosować wymieniony załącznik. Ze względu na ilość zmian do wprowadzenia, do celów przejrzystości należy go w całości zastąpić.

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2037/2000.

(3)

Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 1549/2006 weszło w życie dnia 1 stycznia 2007 r., niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od tej samej daty.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

(2)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 733/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 1).

(3)  Dz.U. L 301 z 31.10.2006, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK IV

Grupy, kody Nomeklatury Scalonej (1) i opisy substancji określonych w załącznikach I i III

Group

Kod CN

Opis

Grupa I

2903 41 00

Trichlorofluorometan

2903 42 00

Dichlorodifluorometan

2903 43 00

Trichlorotrifluoroetany

2903 44 10

Dichlorotetrafluoroetany

2903 44 90

Chloropentafluoroetan

Grupa II

2903 45 10

Chlorotrifluorometan

2903 45 15

Pentachlorofluoroetan

2903 45 20

Tetrachlorodifluoroetany

2903 45 25

Heptachlorofluoropropany

2903 45 30

Heksachlorodifluoropropany

2903 45 35

Pentachlorotrifluoropropany

2903 45 40

Tetrachlorotetrafluoropropany

2903 45 45

Trichloropentafluoropropany

2903 45 50

Dichloroheksafluoropropany

2903 45 55

Chloroheptafluoropropany

Grupa III

2903 46 10

Bromochlorodifluorometan

2903 46 20

Bromotrifluorometan

2903 46 90

Dibromotetrafluoroetany

Grupa IV

2903 14 00

Tetrachlorek węgla

Grupa V

2903 19 10

1,1,1-trichloroetan (metylochloroform)

Grupa VI

2903 39 11

Bromometan (bromek metylu)

Grupa VII

2903 49 30

Hydrobromofluorometany, -etany lub -propany

Grupa VIII

2903 49 10

Hydrochlorofluorometany, -etany lub -propany

Grupa IX

ex 2903 49 80

Bromochlorometan

Mieszaniny

3824 71 00

Mieszaniny zawierające związki węgla z chlorem i fluorem (CFC), nawet zawierające chlorofluorowęglowodory (HCFC), perfluorowcowane węglowodory (PFC) lub fluorowęglowodory (HFC)

3824 72 00

Mieszaniny zawierające bromochlorodifluorometan, bromotrifluorometan lub dibromotetrafluoroetany

3824 73 00

Mieszaniny zawierające bromofluorowęglowodory (HBFC)

3824 74 00

Mieszaniny zawierające chlorofluorowęglowodory (HCFC), nawet zawierające perfluorowcowane węglowodory (PFC) lub fluorowęglowodory (HFC), ale niezawierające związków węgla z chlorem i fluorem (CFC)

3824 75 00

Mieszaniny zawierające tetrachlorek węgla

3824 76 00

Mieszaniny zawierające 1,1,1-trichloretan (metylochloroform)

3824 77 00

Mieszaniny zawierające bromometan (bromek metylu) lub bromochlorometan


(1)  Znacznik »ex« przed kodem oznacza, że w ramach wymienionej podpozycji mogą być ujęte inne substancje niż te określone w kolumnie »Opis«.”


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/26


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 900/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

dotyczące stałego przetargu na ustalenie refundacji wywozowych na cukier biały do końca roku gospodarczego 2007/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 23 ust. 4 oraz art. 40 ust. 1 lit. g),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Biorąc pod uwagę sytuację na rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, wydaje się uzasadnione, aby ogłosić stały przetarg na wywóz cukru białego do końca roku gospodarczego 2007/2008, który, biorąc pod uwagę możliwe wahania cen na rynku światowym, umożliwi ustalenie refundacji wywozowych.

(2)

Należy zatem zastosować ogólne zasady procedury przetargowej celem określenia refundacji wywozowych na cukier biały, zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(3)

Aby uniknąć wszelkich nadużyć w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów cukrowniczych, korzystających z refundacji wywozowej, nie należy ustalać refundacji wywozowej w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.

(4)

Zgodnie z art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 refundacje wywozowe mogą zostać ustalone w celu zmniejszenia luki konkurencyjnej między wywozem Wspólnoty a wywozem krajów trzecich. Pozycja konkurencyjna wywozu wspólnotowego do niektórych bliskich miejsc przeznaczenia i do krajów trzecich, w których produktom wspólnotowym przyznano traktowanie preferencyjne, jest obecnie szczególnie korzystna. Refundacje wywozowe do tych miejsc przeznaczenia powinny być zatem zniesione.

(5)

Biorąc pod uwagę specyfikę działania, konieczne jest przyjęcie odpowiednich przepisów w sprawie pozwoleń na wywóz wydanych zgodnie ze stałym przetargiem, w szczególności w odniesieniu do terminu wydawania pozwoleń, ich okresu ważności, wysokości zabezpieczenia oraz ilości, dla której obowiązek wywozu wynikający z pozwolenia, jest spełniony. Jednakże przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustalającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (2) oraz przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 120/89 z dnia 19 stycznia 1989 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania wywozowych opłat wyrównawczych i opłat wywozowych na produkty rolne (3) nadal obowiązują.

(6)

Przepisy niniejszego rozporządzenia zastępują, w odniesieniu do przetargów częściowych od sierpnia 2007 r., przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 958/2006 z dnia 28 czerwca 2006 r. dotyczące stałego przetargu na ustalenie refundacji wywozowych na cukier biały w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007 (4). Dlatego też, ze względu na przejrzystość oraz jasność prawną, należy uchylić to rozporządzenie ze skutkiem od dnia 1 sierpnia 2007 r.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Przeprowadza się stały przetarg w celu określenia refundacji wywozowych na cukier biały, podlegający kodowi CN 1701 99 10, do wszystkich miejsc przeznaczenia, z wyjątkiem Andory, Gibraltaru, Ceuty, Melilli, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Liechtensteinu, gmin Livigno oraz Campione d’Italia, wyspy Helgoland, Grenlandii, Wysp Owczych oraz obszarów Cypru, nad którymi rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli, Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii (5), Czarnogóry oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii. Podczas trwania stałego przetargu prowadzone są przetargi częściowe.

2.   Stały przetarg pozostaje otwarty aż do dnia 25 września 2008 r.

Artykuł 2

1.   Ogłoszenie o przetargu jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na tej podstawie państwa członkowskie sporządzają ogłoszenie o przetargu, które mogą opublikować lub zlecić taką publikację gdzie indziej.

2.   Ogłoszenie o przetargu określa w szczególności warunki przetargu.

3.   Ogłoszenie o przetargu może być zmieniane podczas trwania stałego przetargu. Podlega zmianie, jeżeli w tym czasie nastąpi zmiana warunków przetargu.

Artykuł 3

1.   Termin przedstawienia ofert dla pierwszego przetargu częściowego:

a)

zaczyna się od dnia 1 sierpnia 2007 r.;

b)

wygasa dnia 9 sierpnia 2007 r. o godzinie 10.00 (czasu obowiązującego w Brukseli).

2.   Termin przedstawienia ofert dla każdego następnego przetargu częściowego:

a)

rozpoczyna się pierwszego dnia roboczego następującego po dniu, w którym upływa termin poprzedniego przetargu częściowego;

b)

wygasa w następujących datach o godzinie 10.00 (czasu obowiązującego w Brukseli):

dnia 30 sierpnia 2007 r.,

dnia 13 i 27 września 2007 r.,

dnia 11 i 25 października 2007 r.,

dnia 8 i 22 listopada 2007 r.,

dnia 6 i 20 grudnia 2007 r.,

dnia 10 i 31 stycznia 2008 r.,

dnia 14 i 28 lutego 2008 r.,

dnia 13 i 27 marca 2008 r.,

dnia 10 i 24 kwietnia 2008 r.,

dnia 8 i 29 maja 2008 r.,

dnia 12 i 26 czerwca 2008 r.,

dnia 10 i 24 lipca 2008 r.,

dnia 7 i 28 sierpnia 2008 r.,

dnia 11 i 25 września 2008 r.

Artykuł 4

1.   Oferenci przekazują oferty przetargowe do właściwego organu państwa członkowskiego za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej pod warunkiem, że właściwa instytucja akceptuje te formy komunikacji.

Właściwe organy państwa członkowskiego mogą wymagać opatrzenia oferty przetargowej przekazanej w formie elektronicznej zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

2.   Oferta jest ważna tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

a)

oferta określa:

i)

odniesienie do procedury, do której odnosi się przetarg (nr 1/2007) i do przetargu częściowego;

ii)

nazwisko i adres oferenta, a także numer rejestracyjny VAT;

iii)

ilość cukru białego do wywozu;

iv)

stawkę refundacji wywozowej na 100 kilogramów cukru białego, wyrażoną w euro, do trzeciego miejsca po przecinku;

v)

kwotę zabezpieczenia, zgodnie z art. 5 ust. 1, którą należy wnieść dla ilości cukru, o której mowa w ppkt iii), wyrażoną w walucie państwa członkowskiego, w którym złożono ofertę;

b)

przed upływem terminu przewidzianego na składanie ofert dostarczony zostanie dowód, że oferent złożył zabezpieczenie wskazane w ofercie;

c)

ilość przeznaczona na wywóz jest nie mniejsza niż 250 ton cukru białego;

d)

oferta zawiera oświadczenie oferenta, w którym zobowiązuje się, że w przypadku wygrania przetargu złoży w terminie, o którym mowa w art. 11 ust. 2 akapit drugi, wniosek o pozwolenie lub pozwolenia na wywóz danej ilości cukru białego;

e)

oferta zawiera oświadczenie oferenta poświadczającego, że produkt przewidziany do wywozu obejmuje cukier biały o solidnej i właściwej jakości handlowej, objęty kodem CN 1701 99 10;

f)

oferta zawiera oświadczenie oferenta, w którym zobowiązuje się on, że w przypadku wygrania przetargu:

i)

uzupełni zabezpieczenie, poprzez zapłacenie kwoty, o której mowa w art. 12 ust. 3, jeżeli zobowiązanie do wywozu, wynikające z pozwolenia na wywóz, o którym mowa w art. 11 ust. 2, nie zostanie spełnione;

ii)

w okresie 30 dni następujących po upływie okresu ważności pozwolenia poinformuje agencję, która wydała pozwolenie na wywóz, o ilości lub ilościach, w odniesieniu do których pozwolenie na wywóz nie zostało wykorzystane.

3.   Nie przyjmuje się oferty, która nie została przedstawiona zgodnie z ust. 1 i 2 lub która zawiera warunki inne niż te, które zostały przewidziane dla niniejszego przetargu.

4.   Po złożeniu oferta nie może być wycofana.

5.   Oferta może zawierać zastrzeżenie, że należy uważać ją za złożoną, tylko wówczas gdy zostanie spełniony jeden lub obydwa z poniższych warunków:

a)

zostanie podjęta decyzja o maksymalnej stawce refundacji wywozowej w dniu upływu terminu składania ofert;

b)

udzielenie zamówienia dotyczy całości lub określonej części oferowanej ilości.

Artykuł 5

1.   Każdy oferent musi wnieść zabezpieczenie wynoszące 11 EUR na 100 kg cukru białego, przeznaczonego na wywóz w ramach niniejszego przetargu.

W przypadku wygrania przetargu zabezpieczenie to staje się, bez uszczerbku dla art. 12 ust. 3, zabezpieczeniem dla pozwolenia na wywóz w momencie złożenia wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 2.

2.   Oferenci mogą składać zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, w gotówce lub w formie gwarancji udzielanej przez instytucję spełniającą kryteria ustalone przez państwo członkowskie, w którym złożono ofertę.

3.   Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, jest zwracane:

a)

w przypadku oferentów – w odniesieniu do ilości, która nie została przyjęta;

b)

w przypadku zwycięzców przetargu, którzy nie złożyli wniosku o pozwolenie na wywóz w terminie, o którym mowa w art. 11 ust. 2 akapit drugi – w wymiarze 10 EUR na 100 kg cukru białego;

c)

w przypadku zwycięzców przetargu – w odniesieniu do ilości, dla której spełnili, w rozumieniu art. 31 lit. b) i art. 32 ust. 1 lit. b) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, obowiązek wywozu wynikający z pozwolenia, o którym mowa w art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w warunkach określonych w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.

W przypadku określonym w akapicie pierwszym lit. b) część zabezpieczenia podlegająca zwolnieniu zostaje, w razie potrzeby, zredukowana o różnicę pomiędzy maksymalną stawką refundacji wywozowej, ustaloną dla danego przetargu częściowego a maksymalną stawką refundacji wywozowej, ustaloną dla następnego przetargu częściowego, w przypadku gdy ta druga stawka jest wyższa od pierwszej.

Poza przypadkami siły wyższej, część zabezpieczenia lub zabezpieczenie, które nie zostało zwolnione, ulega przepadkowi w odniesieniu do ilości cukru, dla których odpowiednie zobowiązania nie zostały wypełnione.

4.   W przypadku wystąpienia siły wyższej właściwy organ danego państwa członkowskiego podejmuje działania, które uważa za konieczne w celu zwolnienia zabezpieczenia, mając na uwadze okoliczności, na które powołuje się strona zainteresowana.

Artykuł 6

1.   Otwarcie ofert dokonywane jest przez właściwy organ bez udziału osób trzecich. Osoby obecne przy otwieraniu ofert zobowiązane są do zachowania tajemnicy.

2.   Oferty, złożone zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, są anonimowe i powinny zostać dostarczone do Komisji za pośrednictwem państw członkowskich, najpóźniej półtorej godziny po upływie terminu tygodniowego składania ofert, zgodnie z postanowieniami ogłoszenia o przetargu.

W przypadku braku ofert państwa członkowskie informują o tym Komisję w tym samym terminie.

Artykuł 7

1.   Po ocenie otrzymanych ofert można ustalić maksymalną ilość drogą przetargu częściowego.

2.   Może zostać podjęta decyzja o nieprzyznaniu zamówień w ramach określonego przetargu częściowego.

Artykuł 8

1.   Jeżeli Komisja podejmie decyzję o uwzględnieniu oferty w ramach przetargu częściowego, ustala ona, zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, maksymalną kwotę refundacji wywozowych. Kwota ta jest ustalona, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój na rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.

2.   Bez uszczerbku dla stosowania art. 9, przetarg rozstrzygany jest na korzyść oferenta lub oferentów, którego lub których wartość oferty sytuuje się na poziomie maksymalnej kwoty refundacji wywozowej lub jest od niego niższa.

Artykuł 9

1.   W przypadku gdy dla przetargu częściowego ustalona została maksymalna ilość, przetarg jest rozstrzygany na korzyść oferenta, którego oferta wskazuje najniższą refundację wywozową. W przypadku gdy maksymalna ilość nie została całkowicie wykorzystana przez tę ofertę, przetarg jest rozstrzygany aż do wyczerpania wyżej wymienionej ilości na podstawie wysokości kwoty refundacji, zaczynając od najniższej.

2.   Jednakże w przypadku gdy zasada udzielenia przewidziana w ust. 1 prowadziłaby, poprzez uwzględnienie oferty, do przekroczenia maksymalnej ilości, przetarg jest rozstrzygany na korzyść danego oferenta tylko w odniesieniu do ilości pozwalającej na wyczerpanie maksymalnej ilości. W przypadku gdy oferty wskazują tę samą kwotę refundacji i prowadziłoby to, w przypadku zaakceptowania wszystkich ilości, do których się odnoszą, do przekroczenia maksymalnej ilości, są one brane pod uwagę zgodnie z poniższymi zasadami:

a)

proporcjonalnie do ilości całkowitej, o której mowa w każdej z ofert;

b)

w drodze przetargu, aż do osiągnięcia maksymalnej ilości tonażu pozostającego do określenia;

c)

w drodze losowania.

Artykuł 10

1.   Właściwy organ danego państwa członkowskiego powiadamia niezwłocznie wszystkich oferentów o wyniku ich uczestnictwa w przetargu. Ponadto wymieniony organ wysyła oferentom, którzy wygrali przetarg, oświadczenie o udzieleniu zamówienia.

2.   Oświadczenie o udzieleniu zamówienia określa co najmniej:

a)

numer referencyjny przetargu;

b)

ilość cukru białego do wywozu;

c)

kwotę opłaty wywozowej do pobrania, wyrażoną w euro, w przeliczeniu na 100 kg cukru białego dla ilości, o której mowa w lit. b).

Artykuł 11

1.   Na warunkach, o których mowa w ust. 2, zwycięzca przetargu ma prawo do uzyskania pozwolenia na wywóz w odniesieniu do przyznanej ilości, wskazującego refundację wywozową określoną w ofercie.

2.   Zwycięzca przetargu ma obowiązek złożyć, zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, wniosek o wydanie pozwolenia na wywóz dla przyznanej ilości, który nie może być wycofany na zasadzie odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 120/89.

Złożenia wniosku dokonuje się najpóźniej w jednym z następujących terminów:

a)

ostatniego dnia roboczego poprzedzającego przetarg częściowy planowany na kolejny tydzień;

b)

ostatniego dnia roboczego następnego tygodnia, jeżeli żaden przetarg częściowy nie jest planowany w ciągu tego tygodnia.

3.   Zwycięzca przetargu zobowiązany jest dokonać wywozu ilości wskazanej w ofercie, i wnieść opłatę, o której mowa w art. 12 ust. 3, w przypadku gdy obowiązek ten nie został spełniony.

4.   Prawa i obowiązki, o których mowa w art. 1, 2 i 3, są niezbywalne.

Artykuł 12

1.   W celu określenia ważności pozwoleń należy stosować art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.

2.   Pozwolenia na wywóz wydane zgodnie z przetargiem częściowym obowiązują od dnia ich wydania do końca piątego miesiąca następującego po miesiącu, w którym przetarg częściowy miał miejsce.

3.   Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, posiadacz pozwolenia uiszcza na rzecz właściwej instytucji określoną kwotę dla ilości, dla której obowiązek wywozu wynikający z pozwolenia na wywóz, o którym mowa w art. 11 ust. 2, nie został spełniony i kiedy zabezpieczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 1, jest niższe od różnicy pomiędzy kwotą opłat wywozowych, o której mowa w art. 33 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 318/2006 w brzmieniu obowiązującym w ostatnim dniu ważności tego pozwolenia, a refundacją wskazaną w tym pozwoleniu.

Kwota podlegająca uiszczeniu, o której mowa w akapicie pierwszym, jest równa różnicy pomiędzy różnicą, o której mowa w akapicie pierwszym, i zabezpieczeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1.

Artykuł 13

Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 958/2006 z dniem 1 sierpnia 2007 r.

Artykuł 14

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 247/2007 (Dz.U. L 69 z 9.3.2007, str. 3).

(2)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2006 (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, str. 52).

(3)  Dz.U. L 16 z 20.1.1989, str. 19. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1847/2006 (Dz.U. L 355 z 15.12.2006, str. 21).

(4)  Dz.U. L 175 z 29.6.2006, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 203/2007 (Dz.U. L 61 z 28.2.2007, str. 2).

(5)  W tym Kosowo, pod auspicjami ONZ, zgodnie z rezolucją 1244 Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 10 czerwca 1999 r.

(6)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, str. 12.


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/31


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 901/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej Ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

(5)

Komitet Kodeksu Celnego nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Danuta HÜBNER

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 733/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 1).

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Produkt złożony z liści i szczytów pędów aspalatu prostego (Aspalathus linearis), znanego również pod nazwą „Red Bush” lub czerwonokrzew, pociętych, fermentowanych i wysuszonych.

Po zebraniu zielone liście i szczyty pędów tnie się na kawałki o długości 2–5 mm. Następnie kawałki te są rozdrabniane, poddawane fermentacji oraz suszone.

Produkt stosowany jest głównie do przygotowywania naparów.

1212 99 70

Klasyfikacja wyznaczona jest przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 1212, 1212 99 i 1212 99 70.

Klasyfikacja do pozycji 1211 jest wykluczona, ponieważ produkt nie ma zastosowania głównie do celów wymienionych w tekście tej pozycji („w rodzaju stosowanych głównie w perfumerii, farmacji lub do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych”).

W związku z tym produkt ten należy klasyfikować do pozycji 1212 jako inny produkt roślinny w rodzaju stosowanych głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymieniony, ani niewłączony.


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/33


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 902/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej Ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Danuta HÜBNER

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 733/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 1).

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Całe główki czosnku (Allium sativum) w temperaturze od 0 °C do – 5 °C, ale nie całkowicie zamrożone

0703 20 00

Klasyfikacja wyznaczona jest przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 0703 i 0703 20 00.

Produkt ten wyłączony jest z pozycji 0710, ponieważ nie jest on „zamrożony” w rozumieniu działu 7 (patrz również: Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, dotyczące działu 7, Uwagi ogólne, akapit trzeci).

Produkt ten klasyfikowany jest zatem do pozycji 0703 jako czosnek schłodzony.


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/35


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 903/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, koniecznym jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej Ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Właściwym jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

(5)

Komitet Kodeksu Celnego nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Franco FRATTINI

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 733/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 1).

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja

(Kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Płatki o wymiarach 32 mm na 21 mm, o następującym składzie (% masy):

alginian sodu

24–32

maltodekstryna

20–28

aromaty

5–15

woda

5–15

karagen

5–15

celuloza mikrokrystaliczna

4–10

gliceryna

4–10

lecytyna, aspartam, sacharynian sodu, acesulfam K, neohesperydyna DC, barwnik E102, barwnik E133.

Produkt ten jest wprowadzany do obrotu jako „paski odświeżające oddech”, które rozpuszczają się na języku.

2106 90 98

Klasyfikacja wyznaczona jest przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 2106, 2106 90 i 2106 90 98.

Produkt ten nie może być klasyfikowany do pozycji 3306 jako preparat do higieny jamy ustnej, ponieważ nie zawiera on jakichkolwiek specyficznych składników zapewniających utrzymanie czystości jamy ustnej.

Produkt ten należy klasyfikować jako środek spożywczy przeznaczony do spożycia przez ludzi w rozumieniu pozycji 2106, ponieważ zawiera on substancje o wartości odżywczej (Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, dotyczące pozycji 2106, akapit pierwszy, A, oraz akapit drugi, B, pkt 9).


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/37


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 904/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, koniecznym jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 ustaliło Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej Ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku, powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Właściwe jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

(5)

Komitet Kodeksu Celnego nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN wskazanych w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Franco FRATTINI

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 733/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 1).

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja

(Kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Ser typu „Pasta filata” w postaci bloku otrzymywany przez dodanie do mleka podpuszczki i bakterii ciepłolubnych (np. Streptococcus thermophilus). Serwatka zostaje oddzielona po zsiadnięciu się mleka. Następnie skrzepy podgrzewa się do ok. 80 °C. Skrzepy są ugniatane i rozciągane w celu nadania włóknistej konsystencji. Następnie produkt dzielony jest na wymagane kawałki (1–3 kg) i solony.

Ser zawijany jest w folię i przechowywany po jego wyprodukowaniu przez jeden do dwóch tygodni w niskiej temperaturze (2–4 °C).

Skład sera jest następujący (% masy):

sucha masa:

54,2

całkowita zawartość tłuszczu

23,3

zawartość tłuszczu w suchej masie

43,0

zawartość wody w masie beztłuszczowej

59,7

Ser ten ma łagodny, maślany, lekko słony smak. Stosowany jest, między innymi, jako ser do pizzy.

0406 10 20

Klasyfikacja wyznaczona jest przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 0406, 0406 10 i 0406 10 20.

Produkt ma obiektywne cechy i właściwości świeżego sera, w szczególności w odniesieniu do jego składu, wyglądu lub smaku, i może być spożywany krótko po wytworzeniu (Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, dotyczące pozycji 0406, akapit pierwszy, pkt 1).

Produkt ten nie może być zatem klasyfikowany do podpozycji CN 0406 90, która odnosi się do „pozostałych serów”, innych niż sery wymienione w poprzednich podpozycjach.


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/39


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 905/2007

z dnia 27 lipca 2007 r.

ustalające minimalną cenę sprzedaży masła dla 68. indywidualnego zaproszenia do składania ofert, wydanego w ramach stałego zaproszenia do składania ofert, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), a w szczególności jego art. 10 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.

(2)

W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

(3)

W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 68. indywidualnego zaproszenia do składania ofert na mocy rozporządzenia (WE) nr 2771/1999, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął 24 lipca 2007 r., minimalną cenę sprzedaży masła ustala się na 200,00 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 lipca 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

(2)  Dz.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 688/2007 (Dz.U. L 159 z 20.6.2007, str. 36).


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/40


DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 września 2006 r.

dotycząca postępowania na mocy art. 81 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

(Sprawa nr COMP/F/38.456 – asfalt (Niderlandy))

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4090)

(Jedynie tekst w językach niderlandzkim, angielskim, francuskim i niemieckim jest autentyczny)

(2007/534/WE)

1.   STRESZCZENIE NARUSZENIA

(1)

Adresaci decyzji dopuścili się pojedynczego i ciągłego naruszenia postanowień art. 81 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, polegającego na ustalaniu cen bitumu do budowy dróg w Niderlandach.

1.1.   Sektor bitumu do budowy dróg

(2)

Bitum jest produktem ubocznym powstającym w procesie produkcji paliwa. Zazwyczaj otrzymuje się go podczas destylacji określonych ciężkich frakcji ropy naftowej. Różne frakcje ropy naftowej oraz różne procesy produkcji stosowane przez rafinerie powodują powstanie różnych typów bitumu, które z kolei mogą być poddawane dalszym modyfikacjom poprzez dodawanie polimerów w celu poprawy właściwości bitumu. Bitum wykorzystywany jest głównie do produkcji mieszanki mineralno-asfaltowej, gdzie służy jako lepiszcze scalające pozostałe składniki. Pozostała część produkcji bitumu wykorzystywana jest do różnych zastosowań przemysłowych.

(3)

Niniejsza decyzja dotyczy wszystkich rodzajów bitumu stosowanych do budowy dróg i podobnych zastosowań. Stosuje się również nazwy: bitum penetracyjny lub bitum nawierzchniowy. W niniejszym dokumencie stosuje się określenie bitum do budowy dróg.

(4)

Badanie wykazało, że kartel obejmował terytorium Niderlandów. W 2001 r., który był ostatnim pełnym rokiem występowania naruszenia, jego wartość wynosiła w przybliżeniu 62 mln EUR. Szczególną cechą naruszenia było to, że zmowa obejmowała nie tylko sprzedawców, jak dzieje się to zazwyczaj, ale łącznie sprzedawców i nabywców. W kartelu uczestniczyło ośmiu z dziewięciu dostawców bitumu do budowy dróg oraz sześć (obecnie pięć) największych przedsiębiorstw budowy dróg – czyli nabywców produktu.

(5)

Adresaci wskazani poniżej dopuścili się pojedynczego i ciągłego naruszenia postanowień art. 81 traktatu WE, obejmującego terytorium Niderlandów, które to naruszenie cechowało się przede wszystkim wspólnym uzgadnianiem cen i rabatów przedmiotowego produktu przez dostawców i nabywców.

1.2.   Adresaci decyzji i czas trwania naruszenia

(6)

Następujące przedsiębiorstwa oraz ich podmioty prawne uczestniczyły w naruszeniu (w niektórych przypadkach do odpowiedzialności pociąga się ich spółki dominujące) we wskazanych okresach. Należy zauważyć, że w przypadku niektórych przedsiębiorstw adresatami decyzji jest więcej niż jeden podmiot prawny:

 

Dostawcy:

a)

BP: BP plc. od 1 kwietnia 1994 r. do 15 kwietnia 2002 r., BP Nederland BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 1 stycznia 2000 r. oraz BP Refining & Petrochemicals GmbH od dnia 31 grudnia 1999 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

b)

Esha: Esha Holding BV, Smid & Hollander BV i Esha Port Services Amsterdam BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

c)

Klöckner: Klöckner Bitumen BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Sideron Industrial Development od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

d)

Kuwait Petroleum: Kuwait Petroleum Corporation, Kuwait Petroleum International Ltd. i Kuwait Petroleum (Nederland) BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

e)

Nynäs: AB Nynäs Petroleum i Nynäs Belgium AB od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

f)

Shell: Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd oraz Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

g)

Total: Total Nederland NV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Total SA od dnia 1 listopada 1999 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

h)

Wintershall: Wintershall AG od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 31 grudnia 1999 r.

 

Nabywcy:

i)

Ballast Nedam: Ballast Nedam NV i Ballast Nedam Infra BV od dnia 21 czerwca 1996 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

j)

BAM: BAM NBM Wegenbouw BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Koninklijke BAM Groep NV od dnia 1 listopada 2000 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

k)

Dura Vermeer: Vermeer Infrastructuur BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r., Dura Vermeer Groep NV od dnia 13 listopada 1998 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Dura Vermeer Infra BV od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

l)

HBG: HBG Civiel BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

m)

Heijmans: Heijmans NV i Heijmans Infrastructuur BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

n)

KWS: Koninklijke Volker Wessels Stevin NV i Koninklijke Wegenbouw Stevin BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.

1.3.   Działanie kartelu

(7)

Ukartowane praktyki można podzielić na następujące kategorie: przede wszystkim ustalanie cen bitumu do budowy dróg w Niderlandach między dostawcami, między głównymi nabywcami oraz między powyższymi dostawcami a nabywcami.

(8)

Dowody na działalność kartelu obejmują okres od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i dotyczą zwłaszcza regularnego zbiorowego ustalania cen brutto sprzedaży i zakupu bitumu do budowy dróg, jednakowego rabatu od ceny brutto dla uczestniczących w kartelu przedsiębiorstw budowy dróg i mniejszego maksymalnego rabatu od ceny brutto dla innych przedsiębiorstw budowy dróg.

(9)

Komisja uznaje, że omawiany system spotkań przygotowawczych i wspólnych posiedzeń, w których wyniku grupa dostawców bitumu i grupa przedsiębiorstw budowy dróg zawarły porozumienie w sprawie cen brutto i rabatów na bitum do budowy dróg w Niderlandach, jest elementem jednego ogólnego systemu i tym samym stanowi pojedyncze naruszenie przepisów art. 81 Traktatu.

2.   GRZYWNY

2.1.   Kwota podstawowa

(10)

Kwotę podstawową grzywny ustala się według wagi i czasu trwania naruszenia.

Waga

(11)

Oceniając wagę naruszenia, Komisja uwzględnia jego charakter, faktyczne skutki dla rynku, o ile dokonanie takiego pomiaru jest możliwe, oraz zasięg geograficzny właściwego rynku.

(12)

Ze względu na charakter naruszenia oraz fakt, że musiało ono mieć skutki, a także że obejmowało swym zasięgiem istotną część wspólnego rynku, Komisja jest zdania, że przedsiębiorstwa będące adresatami niniejszej decyzji dopuściły się bardzo poważnego naruszenia art. 81 Traktatu.

Różne traktowanie

(13)

W ramach kategorii bardzo poważnych naruszeń skala odpowiednich grzywien umożliwia różne potraktowanie przedsiębiorstw w celu uwzględnienia rzeczywistej zdolności ekonomicznej poszczególnych przedsiębiorstw do wyrządzenia znacznych szkód konkurencji. Jest to właściwe podejście, gdy tak jak w omawianym przypadku udział w rynku przedsiębiorstw dopuszczających się naruszenia jest bardzo zróżnicowany.

(14)

Przedsiębiorstwa podzielono na sześć kategorii zgodnie z ich relatywnym znaczeniem na właściwym rynku w 2001 r., czyli w ostatnim pełnym roku występowania naruszenia.

Odpowiedni skutek odstraszający

(15)

Komisja zauważa, że w niniejszym postępowaniu uwzględnia się ogólnoświatowe obroty Shell, BP, Total i Kuwait Petroleum w 2005 r., czyli ostatnim roku finansowym poprzedzającym podjęcie decyzji, które wynosiły odpowiednio: 246, 203, 143 i 37 mld EUR. Ogólnoświatowe obroty pozostałych przedsiębiorstw nie przekraczały 10 mld EUR.

(16)

Zdaniem Komisji ze względu na okoliczności sprawy, aby zapewnić wystarczający skutek odstraszający grzywien, nie jest konieczne stosowanie mnożnika wobec przedsiębiorstw, których ogólnoświatowe obroty nie przekroczyły 10 mld EUR. Komisja rozważa jedynie pomnożenie grzywien nakładanych na Shell, BP, Total i Kuwait Petroleum o wskaźnik dostosowany do okoliczności sprawy.

Czas trwania

(17)

Wysokość mnożników ustalana jest indywidualnie dla każdego przypadku i uzależniona od czasu trwania samego naruszenia w przypadku każdego przedsiębiorstwa, wynoszącego od 1,5 roku do 8 lat (patrz: motyw 6 powyżej).

2.2.   Okoliczności obciążające i łagodzące

Okoliczności obciążające

(18)

W czasie, w którym doszło do naruszenia, Shell był już adresatem poprzednich decyzji Komisji dotyczących zakazu działalności kartelowej (1). Ponowne naruszenie stanowi okoliczność obciążającą, która uzasadnia zwiększenie o 50 % podstawowej kwoty grzywny, jaka ma zostać nałożona na Shell.

(19)

Podczas dochodzenia KWS odmówił poddania się kontroli, zmuszając inspektorów do skorzystania z pomocy krajowego organu ochrony konkurencji oraz policji. Komisja uznaje, że utrudnianie kontroli stanowi okoliczność obciążającą, która uzasadnia zwiększenie o 10 % podstawowej kwoty grzywny, jaka ma zostać nałożona na KWS.

(20)

Shell, należący do grupy dostawców bitumu, oraz KWS, należący do grupy nabywców bitumu, ponoszą szczególną odpowiedzialność ze względu na rolę, jaką odegrali w podżeganiu do powstania kartelu oraz kierowaniu nim. Przedsiębiorstwa te napędzały działanie kartelu. Ich rola uzasadnia zwiększenie o 50 % podstawowej kwoty grzywny, jaka ma zostać nałożona na Shell i KWS.

2.3.   Zastosowanie pułapu 10 % obrotów

(21)

Artykuł 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (2) stanowi, że grzywna nakładana na przedsiębiorstwo nie może przekraczać 10 % jego obrotów. Tę wartość progową zastosowano przy obliczaniu grzywien nakładanych na Esha (Esha Holding BV, Smid & Hollander BV i Esha Port Services Amsterdam BV) oraz Klöckner Bitumen BV.

2.4.   Zastosowanie zawiadomienia w sprawie łagodzenia sankcji z 2002 r.

Zwolnienie z grzywien

(22)

BP jako pierwsze poinformowało Komisję w dniu 20 czerwca 2002 r. o istnieniu kartelu w zakresie bitumu w Niderlandach, a Komisja warunkowo odstąpiła od wymierzenia grzywny wobec BP zgodnie z pkt 15 zawiadomienia w sprawie łagodzenia sankcji. BP w pełni, nieprzerwanie i sprawnie współpracowało z Komisją podczas całej procedury administracyjnej. BP zaprzestało domniemanego naruszenia nie później niż z dniem złożenia dowodów, na mocy zawiadomienia w sprawie łagodzenia sankcji, i nie podejmowało żadnych kroków, aby zmusić inne przedsiębiorstwa do udziału w naruszeniu. Dlatego BP należy zwolnić ze wszystkich grzywien.

Punkt 23 lit. b) tiret pierwsze (zmniejszenie o 30–50 %)

(23)

Drugim przedsiębiorstwem, które zgłosiło się do Komisji na mocy zawiadomienia w sprawie łagodzenia sankcji, było Kuwait Petroleum; firma ta zgłosiła i była pierwszym przedsiębiorstwem, które spełniło wymogi pkt 21 zawiadomienia. Dowody przedstawione przez Kuwait Petroleum, ze względu na swój charakter, w znacznym stopniu umożliwiły udowodnienie przez Komisję stanu faktycznego i tym samym stanowiły znaczną wartość dodaną w stosunku do dowodów, które znajdowały się wówczas w posiadaniu Komisji. Wartość dodana była znaczna, ponieważ dowody potwierdzały istniejące informacje i w połączeniu z informacjami, które posiadała wówczas Komisja, pomogły jej w udowodnieniu istnienia naruszenia. Należy uwzględnić, że BP nie uczestniczyło regularnie w spotkaniach konsultacyjnych z nabywcami dotyczących bitumu, a Kuwait Petroleum jako pierwsze przedsiębiorstwo przedstawiło bezpośrednie dowody dotyczące tego zasadniczego elementu działania kartelu. W związku z tym na mocy pkt 23 zawiadomienia Kuwait Petroleum kwalifikuje się do zmniejszenia grzywny o 30–50 %.

(24)

Aby ustalić dokładną wysokość zmniejszenia grzywny, która ma być nałożona na Kuwait Petroleum, należy uwzględnić, że wniosek Kuwait Petroleum o złagodzenie sankcji oraz przedstawione później dowody, a zwłaszcza ich szczegółowość, w znacznym stopniu umożliwiły udowodnienie przez Komisję stanu faktycznego. Należy jednak pamiętać, że wniosek złożono ponad jedenaście miesięcy po przeprowadzeniu przez Komisję kontroli i po tym, jak Komisja wysłała do stron wniosek o udzielenie szczegółowych informacji faktycznych dotyczących zdarzeń. Ponadto Komisja uznaje również za poważny fakt, że niektóre istotne oświadczenia złożone przez Kuwait Petroleum na temat domniemanego udziału w kartelu firmy ExxonMobil zostały później zmienione i nie mogły zostać wykorzystane przeciwko temu przedsiębiorstwu. Komisja zdecydowała, że Kuwait Petroleum ma prawo do zmniejszenia o 30 % grzywny, która zostałaby nałożona na to przedsiębiorstwo.

Inne wnioski o złagodzenie sankcji

(25)

Shell również złożył wniosek na podstawie sekcji B zawiadomienia w sprawie łagodzenia sankcji, lecz z uwagi na brak istotnej wartości dodanej sankcje wobec tego przedsiębiorstwa nie podlegają złagodzeniu.

(26)

Nynäs i Total również twierdzą, że dobrowolnie przedstawiły Komisji informacje je obciążające. Komisja uważa jednak, że przedstawione informacje nie mają istotnej wartości dodanej, na podstawie której Komisja powinna złagodzić karę.

(27)

Przedsiębiorstwo Wintershall twierdzi, że powinno zostać objęte wnioskiem o złagodzenie sankcji złożonym przez BP. Jednak Wintershall istnieje wciąż jako przedsiębiorstwo odrębne od BP, a poza tym to BP, a nie Wintershall, zdecydowało się wystąpić do Komisji z wnioskiem o złagodzenie sankcji.

3.   DECYZJA

(28)

Niżej wymienione przedsiębiorstwa dopuściły się naruszenia art. 81 Traktatu, regularnie zbiorowo ustalając przy sprzedaży i zakupie bitumu do budowy dróg w Niderlandach w podanych okresach cenę brutto i jednolity rabat od ceny brutto dla uczestniczących w kartelu przedsiębiorstw budowy dróg oraz niższy maksymalny rabat od ceny brutto dla innych przedsiębiorstw budowy dróg:

a)

Ballast Nedam: Ballast Nedam NV i Ballast Nedam Infra BV od dnia 21 czerwca 1996 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

b)

BAM NBM: BAM NBM Wegenbouw BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Koninklijke BAM Groep NV od dnia 1 listopada 2000 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

c)

BP: BP plc. od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r., BP Nederland BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 1 stycznia 2000 r. oraz BP Refining & Petrochemicals GmbH od dnia 31 grudnia 1999 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

d)

Dura Vermeer: Vermeer Infrastructuur BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r., Dura Vermeer Groep NV od dnia 13 listopada 1998 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Dura Vermeer Infra BV od dnia 30 czerwca 2000 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

e)

Esha: Esha Holding BV, Smid & Hollander BV i Esha Port Services Amsterdam BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

f)

HBG: HBG Civiel BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

g)

Heijmans: Heijmans NV i Heijmans Infrastructuur BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

h)

Klöckner: Klöckner Bitumen BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Sideron Industrial Development od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

i)

Kuwait Petroleum: Kuwait Petroleum Corporation, Kuwait Petroleum International Ltd. i Kuwait Petroleum (Nederland) BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

j)

KWS: Koninklijke Volker Wessels Stevin NV i Koninklijke Wegenbouw Stevin BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

k)

Nynäs: AB Nynäs Petroleum i Nynäs Belgium AB od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

l)

Shell: Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd oraz Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

m)

Total: Total Nederland NV od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r. i Total SA od dnia 1 listopada 1999 r. do dnia 15 kwietnia 2002 r.;

n)

Wintershall AG od dnia 1 kwietnia 1994 r. do dnia 31 grudnia 1999 r.

(29)

Za naruszenia, o których mowa powyżej, nakłada się następujące grzywny:

a)

Ballast Nedam: Ballast Nedam NV i Ballast Nedam Infra BV, solidarnie: 4,65 mln EUR;

b)

BAM NBM: BAM NBM Wegenbouw BV: 13,5 mln EUR, z czego Koninklijke BAM Groep NV odpowiada solidarnie na kwotę 9 mln EUR;

c)

BP: BP plc: 0 mln EUR, z czego BP Nederland BV odpowiada solidarnie na kwotę 0 mln EUR, a BP Refining & Chemicals GmbH odpowiada solidarnie na kwotę 0 mln EUR;

d)

Dura Vermeer: Vermeer Infrastructuur BV: 5,4 mln EUR, z czego Dura Vermeer Groep NV odpowiada solidarnie na kwotę 3,9 mln EUR, a Dura Vermeer Infra BV odpowiada solidarnie na kwotę 3,45 mln EUR;

e)

Esha: Esha Holding BV, Smid & Hollander BV i Esha Port Services Amsterdam BV, solidarnie: 11,5 mln EUR;

f)

HBG: HBG Civiel BV: 7,2 mln EUR;

g)

Heijmans: Heijmans NV i Heijmans Infrastructuur BV, solidarnie: 17,1 mln EUR;

h)

Klöckner: Klöckner Bitumen BV: 10 mln EUR, z czego Sideron Industrial Development BV odpowiada solidarnie na kwotę 9 mln EUR;

i)

Kuwait Petroleum: Kuwait Petroleum Corporation, Kuwait Petroleum International Ltd. i Kuwait Petroleum (Nederland) BV, solidarnie: 16,632 mln EUR;

j)

KWS: Koninklijke Volker Wessels Stevin NV i Koninklijke Wegenbouw Stevin BV, solidarnie: 27,36 mln EUR;

k)

Nynäs: AB Nynäs Petroleum i Nynäs Belgium AB, solidarnie: 13,5 mln EUR;

l)

Shell: Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd oraz Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV, solidarnie: 108 mln EUR;

m)

Total: Total Nederland NV: 20,25 mln EUR, z czego Total SA odpowiada solidarnie na kwotę 13,5 mln EUR;

n)

Wintershall AG: 11,625 mln EUR.

(30)

Powyższe przedsiębiorstwa bezzwłocznie kończą naruszenia opisane w motywie 29, jeżeli jeszcze tego nie zrobiły. Przedsiębiorstwa te powstrzymają się od ponownego podejmowania działań i zachowań opisanych w motywie 29 oraz od wszelkich działań i zachowań o równoważnych celach lub skutkach.

(31)

Nieobjęta klauzulą poufności wersja całego tekstu niniejszej decyzji w autentycznych językach postępowania będzie dostępna na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji pod adresem: http://europa.eu.int/comm/competition/index_en.html


(1)  Decyzja Komisji 86/398/EWG z dnia 23 kwietnia 1986 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 85 traktatu EWG (IV/31.149 – Polipropylen, Dz.U. L 230 z 18.8.1986, str. 1) i decyzja Komisji 94/599/WE z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie postępowania na mocy art. 85 Traktatu EWG (IV/31865 – PVC II, Dz.U. L 239 z 14.9.1994, str. 14).

(2)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1419/2006 (Dz.U. L 269 z 28.9.2006, str. 1).


28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/45


DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 lipca 2007 r.

kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii

(2007/535/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

(1)

Dnia 11 listopada 2006 r. Komisja ogłosiła, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu do Wspólnoty dihydromyrcenolu, o czystości 93 % masy lub większej, pochodzącego z Indii, zwykle zgłaszanego w ramach kodu CN ex 2905 22 90.

(2)

Postępowanie antysubsydyjne wszczęto na mocy art. 10 rozporządzenia podstawowego, w następstwie skargi złożonej w dniu 29 września 2006 r. przez następujących producentów wspólnotowych: Destilaciones Bordas Chinchurreta S.A. oraz Sensient Fragrances S.A. („skarżący”) reprezentujących większą część, w tym przypadku 25 %, całkowitej wspólnotowej produkcji dihydromyrcenolu. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie wymienionego produktu, jak również wynikającą z niego istotną szkodę, co zostało uznane za wystarczające uzasadnienie dla wszczęcia postępowania.

(3)

Komisja oficjalnie powiadomiła władze Indii, producentów eksportujących w Indiach, importerów, zainteresowanych użytkowników i ich stowarzyszenia oraz skarżących o wszczęciu dochodzenia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

B.   WYCOFANIE SKARGI

(4)

Skarżący oficjalnie wycofali skargę skierowanym do Komisji pismem z dnia 25 maja 2007 r.

(5)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego postępowanie może zostać zakończone w przypadku wycofania skargi, chyba że jego zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty.

(6)

Komisja stwierdziła, iż obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń.

(7)

Mając na uwadze powyższe, Komisja stwierdza, że postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu dihydromyrcenolu pochodzącego z Indii powinno zostać zakończone bez wprowadzania środków wyrównawczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu dihydromyrcenolu, o czystości 93 % masy lub większej, objętego kodem CN ex 2905 22 90 i pochodzącego z Indii, zostaje niniejszym zakończone.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 2007 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. C 275 z 11.11.2006, str. 29.


Europejski Bank Centralny

28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/46


WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 20 lipca 2007 r.

zmieniające wytyczne EBC/2006/28 w sprawie zarządzania aktywami rezerwy walutowej Europejskiego Banku Centralnego oraz dokumentacji prawnej dla operacji dotyczących takich aktywów

(EBC/2007/6)

(2007/536/WE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności art. 105 ust. 2 tiret trzecie,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, a w szczególności art. 3 ust. 1 tiret trzecie oraz art. 12 ust. 1 i art. 30 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymuje od krajowych banków centralnych państw członkowskich, które przyjęły walutę euro (KBC), aktywa rezerwy walutowej oraz ma pełne prawo utrzymywać i zarządzać aktywami rezerwy walutowej, które zostały mu przekazane.

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Statutu, EBC może realizować niektóre swoje zadania za pośrednictwem KBC oraz może zwracać się do KBC o przeprowadzanie niektórych jego operacji. EBC przyjmuje przy tym, iż KBC powinny w jego imieniu zarządzać rezerwami walutowymi przekazanymi EBC.

(3)

Zgodnie z wytycznymi EBC/2006/28 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie zarządzania aktywami rezerwy walutowej Europejskiego Banku Centralnego oraz dokumentacji prawnej dla operacji dotyczących takich aktywów (1) wszystkie KBC uczestniczących państw członkowskich są zobowiązane przeprowadzać operacje dotyczące aktywów rezerwy walutowej EBC jako podmioty działające w imieniu EBC przy użyciu standardowej dokumentacji prawnej określonej w tych wytycznych.

(4)

Definicja „jurydysdykcji europejskich” zawarta w wytycznych EBC/2006/28 powinna zostać zmieniona, tak aby uwzględniała ona przystąpienie państw członkowskich do Unii Gospodarczej i Walutowej w przyszłości.

(5)

W celu uwzględnienia na liście instrumentów kwalifikowanych nowego instrumentu odnoszącego się do transakcji typu swap na stopach procentowych, które kwalifikują się jako operacje dokonywane w zakresie instrumentów pochodnych poza rynkiem regulowanym i w których ekspozycja po przekroczeniu określonych progów podlega zabezpieczeniu, wytyczne EBC/2006/28 powinny zostać również zmienione, aby dopuścić dokumentowanie transakcji typu swap na stopach procentowych jako operacji dokonywanych w zakresie instrumentów pochodnych poza rynkiem regulowanym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

Artykuł 1

W wytycznych EBC/2006/28 wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 1 otrzymuje następującą treść:

„Dla celów niniejszych wytycznych:

»jurysdykcje europejskie« oznaczają systemy prawne wszystkich państw członkowskich, które przyjęły euro na zasadach określonych w Traktacie, oraz Danię, Szwecję, Szwajcarię, oraz Zjednoczone Królestwo (wyłącznie Anglia i Walia);

»uczestniczące KBC« oznaczają KBC państw członkowskich, które przyjęły euro.”;

2)

artykuł 3 ust. 1 i ust. 2 otrzymuje następującą treść:

„1.   Wszystkie operacje dotyczące aktywów rezerwy walutowej EBC są przeprowadzane przy użyciu standardowej dokumentacji prawnej określonej w przepisach niniejszego artykułu. Zarząd może jednak zdecydować o użyciu standardowej dokumentacji, o której mowa w załączniku I do niniejszych wytycznych w ich pkt 1 lit. c) lub pkt 2 lit. c), w miejsce dokumentacji określonej w załączniku I w pkt 1 lit. a) lub pkt 2 lit. a) w odniesieniu do państwa członkowskiego które wprowadziło walutę euro, jeżeli nie jest dostępna ocena prawna w formie oraz o treści możliwej do przyjęcia przez EBC odnośnie do użycia określonej dokumentacji standardowej w tym państwie członkowskim. Zarząd niezwłocznie informuje Radę Prezesów o każdej decyzji podjętej na podstawie tego przepisu.

2.   Wymagające zabezpieczenia operacje dotyczące aktywów rezerwy walutowej EBC, obejmujące transakcje odwracalne, odwrotne transakcje odwracalne, umowy typu buy/sell-back, umowy typu sell/buy-back, jak również wszystkie operacje na instrumentach pochodnych dokonywane poza rynkiem regulowanym są dokumentowane zgodnie z umowami standardowymi wskazanymi w załączniku I, w odpowiedniej formie podlegającej zatwierdzeniu lub zmianie przez EBC.”;

3)

załącznik I, pkt 2 otrzymuje następującą treść:

„2.

Wszystkie operacje dokonywane w zakresie instrumentów pochodnych poza rynkiem regulowanym dotyczące aktywów rezerwy walutowej EBC (w tym transakcje typu swap na stopach procentowych, w których ekspozycja podlega zabezpieczeniu) są dokumentowane zgodnie z następującymi umowami standardowymi, w odpowiedniej formie podlegającej zatwierdzeniu lub zmianie przez EBC:

a)

Umowa Ramowa FBE dla Transakcji Finansowych (Wersja 2004) w odniesieniu do operacji ze stronami, które zostały utworzone na podstawie prawa jednej z jurysdykcji europejskich;

b)

Umowa Ramowa Międzynarodowego Stowarzyszenia Dealerów Swapowych ISDA w wersji z 1992 r. (Wielowalutowa – Transgraniczna, wariant podlegający prawu stanu Nowy Jork) (1992 International Swaps and Derivatives Association Master Agreement (Multi-currency – cross-border, New York law version)) w odniesieniu do operacji ze stronami, które zostały utworzone na podstawie prawa federalnego lub stanowego Stanów Zjednoczonych Ameryki; oraz

c)

Umowa Ramowa Międzynarodowego Stowarzyszenia Dealerów Swapowych ISDA w wersji z 1992 r. (Wielowalutowa – Transgraniczna, wariant podlegający prawu angielskiemu) (1992 International Swaps and Derivatives Association Master Agreement (Multi-currency – cross-border, English law version)) w odniesieniu do operacji ze stronami, które zostały utworzone na podstawie prawa jakiegokolwiek państwa innego niż wskazane w pkt a) lub b) powyżej.”.

Artykuł 2

Niniejsze wytyczne wchodzą w życie z dniem 27 lipca 2007 r.

Artykuł 3

Niniejsze wytyczne adresowane są do KBC państw członkowskich, które przyjęły walutę euro.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 20 lipca 2007 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Jean-Claude TRICHET

Prezes EBC


(1)  Dz.U. C 17 z 28.1.2007, str. 5.


III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/48


DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA DARFUR/6/2007

z dnia 18 lipca 2007 r.

w sprawie mianowania doradcy ds. wojskowych Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie

(2007/537/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 ust. 3,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/557/WPZiB z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie (1), w szczególności jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 19 kwietnia 2007 r. Rada przyjęła decyzję 2007/238/WPZiB (2) w sprawie mianowania pana Torbena BRYLLEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Sudanie.

(2)

SPUE w Sudanie zapewnia między innymi koordynację i spójność pomocy udzielanej przez Unię Europejską misji Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie (AMIS). Zgodnie z art. 5 ust. 2 wspólnego działania 2005/557/WPZiB Komórka Koordynacyjna UE w Addis Abebie, działająca pod zwierzchnictwem SPUE i składająca się z doradcy ds. politycznych, doradcy ds. wojskowych i doradcy ds. policyjnych, zarządza bieżącą koordynacją ze wszystkimi właściwymi podmiotami UE oraz z Centrum Kontroli Administracyjnej i Zarządzania w ramach struktury dowodzenia Unii Afrykańskiej w Addis Abebie w celu zagwarantowania spójnego i terminowego wsparcia UE na rzecz AMIS.

(3)

Na podstawie art. 4 wspólnego działania 2005/557/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do mianowania doradcy SPUE ds. wojskowych na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) przedstawiony na podstawie rekomendacji SPUE.

(4)

SG/WP, kierując się rekomendacją SPUE, zaproponował mianowanie pułkownika Michela BILLARDA nowym doradcą SPUE ds. wojskowych.

(5)

Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Pułkownik Michel BILLARD zostaje niniejszym mianowany doradcą ds. wojskowych SPUE w Sudanie.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 24 lipca 2007 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lipca 2007 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

C. DURRANT PAIS

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 188 z 20.7.2005, str. 46. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2007/245/WPZiB (Dz.U. L 106 z 24.4.2007, str. 65).

(2)  Dz.U. L 103 z 20.4.2007, str. 52.


AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE

28.7.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/49


DECYZJA ZARZĄDU EUROPOLU

z dnia 18 lipca 2007 r.

dotycząca wyrażenia zgody na warunki i procedury określone przez Europol przyjmujące kwoty, o których mowa w załączniku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu

(2007/538/WE)

ZARZĄD EUROPOLU,

uwzględniając protokół sporządzony na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 41 ust. 3 Konwencji o Europolu, w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektorów oraz pracowników Europolu (1), a w szczególności jego art. 10;

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada podjęła decyzję w sprawie waloryzacji poborów i wynagrodzeń urzędników Europolu o 1,5 % z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2006 r.

(2)

W dniu 18 lipca 2007 r. Zarząd podjął decyzję w sprawie wprowadzenia w życie podwyżki kwot, o których mowa w art. 4 załącznika do decyzji Zarządu z dnia 16 listopada 1999 r. (2) o taki sam procent i z tym samym dniem, jak określono decyzją Rady z dnia 12 czerwca 2007 r., o której mowa w pkt 1.

(3)

Zgodnie z tą samą decyzją Zarządu z dnia 18 lipca 2007 r., wartości ustalone w niniejszy sposób zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z mocą od dnia 1 lipca 2006 r.:

1)

Wartość, o której mowa w pierwszym zdaniu art. 4 załącznika do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r., zastępuje się kwotą 113,68 EUR.

2)

Wartości w walucie euro podane w tabeli zawartej w art. 4 załącznika do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się następująco:

 

8 % dla kwot od 113,68 EUR do 2 002,41 EUR

 

10 % dla kwot od 2 002,42 EUR do 2 758,01 EUR

 

12,5 % dla kwot od 2 758,02 EUR do 3 160,83 EUR

 

15 % dla kwot od 3 160,84 EUR do 3 589,60 EUR

 

17,5 % dla kwot od 3 589,61 EUR do 3 992,45 EUR

 

20 % dla kwot od 3 992,46 EUR do 4 382,91 EUR

 

22,5 % dla kwot od 4 382,92 EUR do 4 785,73 EUR

 

25 % dla kwot od 4 785,74 EUR do 5 176,21 EUR

 

27,5 % dla kwot od 5 176,22 EUR do 5 579,03 EUR

 

30 % dla kwot od 5 579,04 EUR do 5 969,51 EUR

 

32,5 % dla kwot od 5 969,52 EUR do 6 372,33 EUR

 

35 % dla kwot od 6 372,34 EUR do 6 763,42 EUR

 

40 % dla kwot od 6 763,43 EUR do 7 166,26 EUR

 

45 % dla kwot powyżej 7 166,27 EUR.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w Hadze, dnia 18 lipca 2007 r.

Jaime FERNANDES

Przewodniczący Zarządu


(1)  Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 2

(2)  Dz.U. C 65 z 28.2.2001, str. 8.