ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 384

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 49
29 grudnia 2006


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2011/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

1

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniające i poprawiające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

8

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2013/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 404/93, (WE) nr 1782/2003 oraz (WE) nr 247/2006 w odniesieniu do sektora bananów

13

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2014/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2505/96 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe

20

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2015/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustanawiające na rok 2007 i 2008 wielkości dopuszczalne połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych głębinowych zasobów rybnych

28

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2016/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. dostosowujące kilka rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynku wina ze względu na przystąpienie Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

38

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2017/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 51/2006 w odniesieniu do limitów połowowych dla okowiela w strefach ICES IIa (wody terytorialne WE), IIIa i IV (wody terytorialne WE)

44

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2018/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające środki przejściowe odnośnie do pozwoleń na przywóz mleka i przetworów mlecznych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 z uwagi na przystąpienie Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

46

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2019/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 2058/96, (WE) nr 327/98 i (WE) nr 955/2005 otwierające kontyngenty taryfowe na przywóz w sektorze ryżu oraz stanowiące o zarządzaniu nimi

48

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2020/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2535/2001 w zakresie administrowania kontyngentem taryfowym WTO na masło nowozelandzkie

54

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2021/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami przywozowymi ryżu pochodzącego z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państw AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ)

61

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2022/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 2375/2002, (WE) nr 2377/2002, (WE) nr 2305/2003 i (WE) nr 969/2006 otwierające oraz ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na przywóz w sektorze zbóż

70

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2023/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie dobrej praktyki produkcyjnej w odniesieniu do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością ( 1 )

75

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2024/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. ustanawiające środki przejściowe stanowiące odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 2076/2002 oraz od decyzji 98/270/WE, 2002/928/WE, 2003/308/WE, 2004/129/WE, 2004/141/WE, 2004/247/WE, 2004/248/WE, 2005/303/WE i 2005/864/WE w odniesieniu do dalszego stosowania środków ochrony roślin zawierających niektóre substancje czynne niewłączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, ze względu na przystąpienie Rumunii ( 1 )

79

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2025/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

81

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2026/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 wprowadzające w życie system certyfikacji Procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym

85

 

*

Dyrektywa Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do okresu stosowania systemu podatku od wartości dodanej mającego zastosowanie do usług nadawczych radiowych i telewizyjnych oraz niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną

92

 

*

Dyrektywa Komisji 2006/139/WE z dnia 20 grudnia 2006 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/769/EWG w odniesieniu do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu związków arsenu w celu dostosowania do postępu technicznego załącznika I do tej dyrektywy ( 1 )

94

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy dwustronnej w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

98

Umowa w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, zmieniająca umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

100

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2011/2006

z dnia 19 grudnia 2006 r.

dostosowujące rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 4 ust. 3,

uwzględniając Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii (zwany dalej „Aktem Przystąpienia z 2005 r.”), w szczególności jego art. 20 w związku z załącznikiem IV i art. 56,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników (1) zmieniło między innymi przepisy dotyczące pułapów pomocy z tytułu nasion w związku z przystąpieniem nowych państw w 2004 r. oraz wprowadziło systemy bezpośredniego wsparcia dla rolników w sektorze cukru. Rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (2) wprowadziło wspólne zasady dotyczące wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007. Rozporządzenie (WE) nr 320/2006 (3) ustanowiło tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie.

(2)

Wspomniane ogólne zasady i środki powinny zostać dostosowane tak, aby mogły one zostać wdrożone w Bułgarii i Rumunii od daty przystąpienia tych krajów do Unii Europejskiej.

(3)

W celu umożliwienia Bułgarii i Rumunii korzystania ze środków wsparcia w sektorze cukru, przewidzianych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, właściwa jest zmiana krajowych pułapów dla Bułgarii i Rumunii z uwzględnieniem dodatkowej kwoty pomocy. Aby zapewnić Bułgarii i Rumunii możliwość przyznania płatności bezpośrednich z tytułu cukru w formie oddzielnej płatności bezpośredniej, właściwa jest zmiana krajowych pułapów kwot referencyjnych w odniesieniu do cukru. W celu zastosowania w Bułgarii i Rumunii przepisów dotyczących oddzielnych płatności z tytułu cukru właściwe jest odpowiednie dostosowanie okresów ich wdrażania.

(4)

W celu umożliwienia Bułgarii i Rumunii włączenia pomocy z tytułu nasion do systemów wsparcia przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 właściwe jest dodanie Bułgarii i Rumunii do wykazu krajów, których dotyczy ten środek.

(5)

Zarówno Akt Przystąpienia z 2005 r., jak i niniejsze rozporządzenie zmieniają rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i zmiany te powinny wejść w życie tego samego dnia. W celu zapewnienia pewności prawnej powinien zostać określony porządek stosowania tych zmian.

(6)

W celu zastosowania w Bułgarii i Rumunii mechanizmów dotyczących systemu kwot produkcyjnych dla cukru, izoglukozy i syropu inulinowego oraz tradycyjnego zapotrzebowania na cukier do rafinacji, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006, oba kraje powinny zostać dodane do wykazu krajów korzystających z tych środków. W rozporządzeniu tym powinny zostać wprowadzone kolejne dostosowania w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Bułgarii i Rumunii.

(7)

W celu umożliwienia podmiotom gospodarczym w Bułgarii i Rumunii udziału w systemie restrukturyzacji określonym w rozporządzeniu (WE) nr 320/2006 istnieje potrzeba dostosowania tego rozporządzenia.

(8)

Rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 318/2006 oraz (WE) nr 320/2006 powinny w związku z tym zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003, ze zmianami wprowadzonymi Aktem Przystąpienia z 2005 r., wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 71c po ustępie pierwszym dodaje się ustęp w brzmieniu:

„W przypadku Bułgarii i Rumunii harmonogram przyrostów przewidziany na mocy art. 143a ma zastosowanie do cukru i cykorii.”;

2)

w art. 143ba wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 tekst po zdaniu pierwszym otrzymuje brzmienie:

„Płatność ta jest przyznawana w odniesieniu do okresu reprezentatywnego, który może być różny dla każdego produktu i obejmować jeden rok gospodarczy lub więcej lat gospodarczych spośród lat gospodarczych 2004/2005, 2005/2006 i 2006/2007 i który został określony przez państwa członkowskie przed dniem 30 kwietnia 2006 r. na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów, takich jak:

ilość buraków cukrowych, trzciny cukrowej lub cykorii objętych umowami o dostawy zawartymi zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 lub, w odpowiednich przypadkach, art. 6 rozporządzenia (WE) nr 318/2006,

ilość cukru lub syropu inulinowego wyprodukowanego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1260/2001 lub, w odpowiednich przypadkach, rozporządzeniem (WE) nr 318/2006,

przeciętna liczba hektarów upraw buraków cukrowych, trzciny cukrowej lub cykorii wykorzystanych do produkcji cukru lub syropu inulinowego i objętych umowami o dostawy zawartymi zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 lub, w odpowiednich przypadkach, art. 6 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

Jednakże w przypadku gdy okres reprezentatywny obejmuje rok gospodarczy 2006/2007 ten rok gospodarczy zastępuje się rokiem gospodarczym 2005/2006 w odniesieniu do rolników dotkniętych zrzeczeniem się kwoty w roku gospodarczym 2006/2007 przewidzianym w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006.

W przypadku Bułgarii i Rumunii:

a)

datę 30 kwietnia 2006 r., o której mowa w akapicie pierwszym, zastępuje się datą 15 lutego 2007 r.;

b)

w odniesieniu do lat 2007–2011 mogą zostać przyznane oddzielne płatności z tytułu cukru;

c)

okres reprezentatywny, o którym mowa w akapicie pierwszym, może być różny dla każdego produktu i obejmować jeden rok gospodarczy lub więcej lat gospodarczych spośród lat gospodarczych 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 i 2007/2008;

d)

w przypadku gdy okres reprezentatywny obejmuje rok gospodarczy 2007/2008, ten rok gospodarczy zastępuje się rokiem gospodarczym 2006/2007 w odniesieniu do rolników dotkniętych zrzeczeniem się kwoty w roku gospodarczym 2007/2008 przewidzianym w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006.”;

b)

po ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.   W roku 2007 w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii datę 31 marca, o której mowa w ust. 3, zastępuje się datą 15 lutego 2007 r.”;

3)

załączniki VII, VIIIa i XIa zostają zmienione zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 7 ust. 2 dodaje się następujący akapit:

„Do celów niniejszego ustępu w przypadku Bułgarii i Rumunii uwzględnia się rok gospodarczy 2006/2007.”;

2)

artykuł 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W roku gospodarczym 2006/2007 do całkowitej kwoty izoglukozy określonej w załączniku III dodaje się kwotę izoglukozy w wysokości 100 000 ton. Dla każdego z lat gospodarczych 2007/2008 i 2008/2009 do kwoty z poprzedniego roku gospodarczego dodaje się kolejną kwotę izoglukozy w wysokości 100 000 ton. Wzrost ten nie dotyczy Bułgarii i Rumunii.

Dla każdego z lat gospodarczych 2007/2008 i 2008/2009 do kwoty z poprzedniego roku gospodarczego dodaje się kolejną kwotę izoglukozy w wysokości 11 045 ton dla Bułgarii i 1 966 ton dla Rumunii.

Państwa członkowskie przydzielają dodatkowe kwoty przedsiębiorstwom proporcjonalnie do kwot izoglukozy przydzielonych zgodnie z art. 7 ust. 2.”;

3)

artykuł 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Niezależnie od przepisów art. 19 ust. 1, tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji ustala się dla Wspólnoty na 2 324 735 ton na rok gospodarczy, wyrażone w cukrze białym.

W latach gospodarczych 2006/2007, 2007/2008 i 2008/2009 tradycyjne zapotrzebowanie rozdziela w następujący sposób:

198 748 ton dla Bułgarii,

296 627 ton dla Francji,

291 633 ton dla Portugalii,

329 636 ton dla Rumunii,

19 585 ton dla Słowenii,

59 925 ton dla Finlandii,

1 128 581 ton dla Zjednoczonego Królestwa.”;

4)

załącznik III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

W art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 wyrażenie wprowadzające do akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„Przedsiębiorstwo produkujące cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy, któremu do dnia 1 lipca 2006 r., a w przypadku Bułgarii i Rumunii do dnia 31 stycznia 2007 r. przydzielono kwotę, ma prawo do pomocy restrukturyzacyjnej udzielanej na tonę kwoty, której się zrzeka, pod warunkiem że przedsiębiorstwo to w ciągu jednego roku gospodarczego w latach gospodarczych 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 i 2009/2010:”.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1405/2006 (Dz.U. L 265 z 26.9.2006, str. 1).

(2)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1585/2006 (Dz.U. L 294 z 25.10.2006, str. 19).

(3)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42.


ZAŁĄCZNIK I

W załącznikach VII, VIIIa i XIa do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w pkt K 2 załącznika VII tabela 1 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 1

Pułapy kwot, które mają być włączone do kwot referencyjnych dla rolników

(w tysiącach EUR)

Państwo członkowskie

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

2014

2015

2016 i kolejne lata

Belgia

47 429

60 968

74 508

81 752

81 752

81 752

81 752

81 752

81 752

81 752

81 752

Bułgaria

84

121

154

176

220

264

308

352

396

440

Republika Czeska

27 851

34 319

40 786

44 245

44 245

44 245

44 245

44 245

44 245

44 245

44 245

Dania

19 314

25 296

31 278

34 478

34 478

34 478

34 478

34 478

34 478

34 478

34 478

Niemcy

154 974

203 607

252 240

278 254

278 254

278 254

278 254

278 254

278 254

278 254

278 254

Grecja

17 941

22 455

26 969

29 384

29 384

29 384

29 384

29 384

29 384

29 384

29 384

Hiszpania

60 272

74 447

88 621

96 203

96 203

96 203

96 203

96 203

96 203

96 203

96 203

Francja

152 441

199 709

246 976

272 259

272 259

272 259

272 259

272 259

272 259

272 259

272 259

Irlandia

11 259

14 092

16 925

18 441

18 441

18 441

18 441

18 441

18 441

18 441

18 441

Włochy

79 862

102 006

124 149

135 994

135 994

135 994

135 994

135 994

135 994

135 994

135 994

Łotwa

4 219

5 164

6 110

6 616

6 616

6 616

6 616

6 616

6 616

6 616

6 616

Litwa

6 547

8 012

9 476

10 260

10 260

10 260

10 260

10 260

10 260

10 260

10 260

Węgry

26 105

31 986

37 865

41 010

41 010

41 010

41 010

41 010

41 010

41 010

41 010

Niderlandy

41 743

54 272

66 803

73 504

73 504

73 504

73 504

73 504

73 504

73 504

73 504

Austria

18 971

24 487

30 004

32 955

32 955

32 955

32 955

32 955

32 955

32 955

32 955

Polska

99 135

122 906

146 677

159 392

159 392

159 392

159 392

159 392

159 392

159 392

159 392

Portugalia

3 940

4 931

5 922

6 452

6 452

6 452

6 452

6 452

6 452

6 452

6 452

Rumunia

1 930

2 781

3 536

4 041

5 051

6 062

7 072

8 082

9 093

10 103

Słowenia

2 284

2 858

3 433

3 740

3 740

3 740

3 740

3 740

3 740

3 740

3 740

Słowacja

11 813

14 762

17 712

19 289

19 289

19 289

19 289

19 289

19 289

19 289

19 289

Finlandia

8 255

10 332

12 409

13 520

13 520

13 520

13 520

13 520

13 520

13 520

13 520

Szwecja

20 809

26 045

31 281

34 082

34 082

34 082

34 082

34 082

34 082

34 082

34 082

Zjednoczone Królestwo

64 340

80 528

96 717

105 376

105 376

105 376

105 376

105 376

105 376

105 376

105 376”

2)

załącznik VIIIa otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK VIIIa

Pułapy krajowe określone w art. 71c

(w tysiącach EUR)

Rok kalendarzowy

Bułgaria

Republika Czeska

Estonia

Cypr

Łotwa

Litwa

Węgry

Malta

Polska

Rumunia

Słowenia

Słowacja

2005

228 800

23 400

8 900

33 900

92 000

350 800

670

724 600

35 800

97 700

2006

294 551

27 300

12 500

43 819

113 847

446 305

830

980 835

44 184

127 213

2007

200 384

377 919

40 400

16 300

60 764

154 912

540 286

1 640

1 263 706

441 930

58 958

161 362

2008

240 521

469 986

50 500

20 400

75 610

193 076

672 765

2 050

1 572 577

530 681

73 533

200 912

2009

281 154

559 145

60 500

24 500

90 016

230 560

802 610

2 460

1 870 392

621 636

87 840

238 989

2010

321 376

644 745

70 600

28 600

103 916

267 260

929 210

2 870

2 155 492

710 441

101 840

275 489

2011

401 620

730 445

80 700

32 700

117 816

303 960

1 055 910

3 280

2 440 492

888 051

115 840

312 089

2012

481 964

816 045

90 800

36 800

131 716

340 660

1 182 510

3 690

2 725 592

1 065 662

129 840

348 589

2013

562 308

901 745

100 900

40 900

145 616

377 360

1 309 210

4 100

3 010 692

1 243 272

143 940

385 189

2014

642 652

901 745

100 900

40 900

145 616

377 360

1 309 210

4 100

3 010 692

1 420 882

143 940

385 189

2015

722 996

901 745

100 900

40 900

145 616

377 360

1 309 210

4 100

3 010 692

1 598 493

143 940

385 189

2016 i kolejne lata

803 340

901 745

100 900

40 900

145 616

377 360

1 309 210

4 100

3 010 692

1 776 103

143 940

385 189”

3)

załącznik XIa otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK XIa

Pułapy pomocy w odniesieniu do nasion w nowych państwach członkowskich określone w art. 99 ust. 3

(w milionach EUR)

Rok kalendarzowy

Bułgaria

Republika Czeska

Estonia

Cypr

Łotwa

Litwa

Węgry

Malta

Polska

Rumunia

Słowenia

Słowacja

2005

0,87

0,04

0,03

0,10

0,10

0,78

0,03

0,56

0,08

0,04

2006

1,02

0,04

0,03

0,12

0,12

0,90

0,03

0,65

0,10

0,04

2007

0,11

1,17

0,05

0,04

0,14

0,14

1,03

0,04

0,74

0,19

0,11

0,05

2008

0,13

1,46

0,06

0,05

0,17

0,17

1,29

0,05

0,93

0,23

0,14

0,06

2009

0,15

1,75

0,07

0,06

0,21

0,21

1,55

0,06

1,11

0,26

0,17

0,07

2010

0,17

2,04

0,08

0,07

0,24

0,24

1,81

0,07

1,30

0,30

0,19

0,08

2011

0,22

2,33

0,10

0,08

0,28

0,28

2,07

0,08

1,48

0,38

0,22

0,09

2012

0,26

2,62

0,11

0,09

0,31

0,31

2,33

0,09

1,67

0,45

0,25

0,11

2013

0,30

2,91

0,12

0,10

0,35

0,35

2,59

0,10

1,85

0,53

0,28

0,12

2014

0,34

2,91

0,12

0,10

0,35

0,35

2,59

0,10

1,85

0,60

0,28

0,12

2015

0,39

2,91

0,12

0,10

0,35

0,35

2,59

0,10

1,85

0,68

0,28

0,12

2016

0,43

2,91

0,12

0,10

0,35

0,35

2,59

0,10

1,85

0,75

0,28

0,12

Kolejne lata

0,43

2,91

0,12

0,10

0,35

0,35

2,59

0,10

1,85

0,75

0,28

0,12”


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK III

KWOTY KRAJOWE I REGIONALNE

(w tonach)

Państwa członkowskie lub regiony

(1)

Cukier

(2)

Izoglukoza

(3)

Syrop inulinowy

(4)

Belgia

819 812

85 694

0

Bułgaria

4 752

67 108

Republika Czeska

454 862

Dania

420 746

Niemcy

3 655 456

42 360

Grecja

317 502

15 433

Hiszpania

903 843

98 845

Francja (kontynent)

3 552 221

23 755

0

Francuskie departamenty zamorskie

480 245

Irlandia

0

Włochy

778 706

24 301

Łotwa

66 505

Litwa

103 010

Węgry

401 684

164 736

Niderlandy

864 560

10 891

0

Austria

387 326

Polska

1 671 926

32 056

Portugalia (kontynent)

34 500

11 870

Autonomiczny Region Azorów

9 953

Rumunia

109 164

11 947

Słowacja

207 432

50 928

Słowenia

52 973

Finlandia

146 087

14 210

Szwecja

325 700

Zjednoczone Królestwo

1 138 627

32 602

Razem

16 907 591

686 736

0”


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/8


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2012/2006

z dnia 19 grudnia 2006 r.

zmieniające i poprawiające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i art. 37 ust. 2 akapit trzeci,

uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 4 ust. 3,

uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii (zwany dalej „Aktem Przystąpienia z 2005 r.”), w szczególności jego art. 56,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (1) ustanawia wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz określone systemy wsparcia dla rolników.

(2)

Artykuł 42 ust. 8 i art. 71d ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zakazują przenoszenia uprawnień ustanowionych przy wykorzystaniu rezerwy krajowej z wyjątkiem przypadku przekazania w drodze dziedziczenia. W przypadku połączeń lub podziałów należy zezwolić, aby rolnicy mogli przenieść uprawnienia do płatności przyznane z rezerwy krajowej na nowopowstałe gospodarstwo lub gospodarstwa.

(3)

Z doświadczenia wynika, że w przypadku niepowiązanego z produkcją wsparcia dochodów zasady regulujące kwalifikowalność obszarów wiejskich mogą być proste. W szczególności stosowne jest uproszczenie zasad stosowanych w ramach systemu jednolitych płatności w odniesieniu do obszarów wiejskich obsadzonych drzewami oliwkowymi.

(4)

Na Malcie większość hodowców w sektorze wołowiny i cielęciny nie dysponuje gruntem. W tych szczególnych okolicznościach zastosowanie szczególnych warunków określonych w art. 71m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mogłoby stworzyć poważne trudności dla trwałego rozwoju sektora wołowiny i cielęciny oraz nadmierne obciążenie administracyjne. Właściwe jest zatem zapewnienie tym hodowcom na Malcie uproszczonych warunków płatności w ramach systemu jednolitych płatności.

(5)

W chwili obecnej te spośród państw członkowskich obejmujących Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację („nowe państwa członkowskie”), które stosują system jednolitych płatności obszarowych, nie są objęte pomocą Wspólnoty dla upraw energetycznych. Przegląd systemu dotyczącego upraw roślin energetycznych zgodnie z art. 92 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pokazuje, że właściwe jest rozszerzenie pomocy z tytułu uprawy roślin energetycznych na wszystkie państwa członkowskie na takich samych warunkach, począwszy od 2007 r. Z tego względu należy proporcjonalnie zwiększyć maksymalną powierzchnię gwarantowaną, harmonogram przyrostów określony przy okazji wprowadzania systemu wsparcia w nowych państwach członkowskich nie powinien być stosowany w odniesieniu do systemu upraw roślin energetycznych, a zasady dotyczące systemu jednolitych płatności obszarowych powinny ulec zmianie.

(6)

Aby nadać większe znaczenie trwałym uprawom roślin energetycznych oraz dostarczyć bodźca, który spowoduje wzrost produkcji tych roślin, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przydzielania pomocy krajowej w wysokości do 50 % kosztów związanych z założeniem upraw trwałych na obszarach będących przedmiotem wniosku o przyznanie pomocy z tytułu upraw roślin energetycznych.

(7)

Producenci buraków cukrowych i trzciny cukrowej z nowych państw członkowskich korzystają od momentu przystąpienia z podtrzymywania cen na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (2). Z tego powodu pomoc Wspólnoty dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej określona w rozdziale 10f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie powinna podlegać stosowaniu harmonogramu przyrostów określonych w art. 143a tego rozporządzenia ze skutkiem od daty złożenia wniosku o przyznanie pomocy producentom buraków cukrowych i trzciny cukrowej. Właściwe jest również wyjaśnienie warunków zastosowania tej pomocy i obliczania wysokości płatności przysługujących tym producentom.

(8)

Doświadczenie wskazuje, że system jednolitych płatności obszarowych jest skutecznym i prostym systemem udzielania rolnikom wsparcia dochodów niepowiązanego z produkcją. W celu uproszczenia za właściwe uznaje się zezwolenie nowym państwom członkowskim na dalsze stosowanie go do końca 2010 r. Nie uznaje się jednak za stosowne przedłużanie poza 2008 r. zwolnienia z obowiązku wprowadzenia wymogów w zakresie zarządzania w ramach wzajemnej zgodności, którym to zwolnieniem objęto państwa członkowskie stosujące system jednolitych płatności obszarowych. Aby zapewnić spójność niektórych środków służących rozwojowi obszarów wiejskich z konsekwencjami nieprzedłużenia tego zwolnienia, należy uwzględnić je w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 (3).

(9)

W normalnych okolicznościach rolnicy mogą ustalić między sobą warunki, na jakich przekazywane jest gospodarstwo (lub jego część), które skorzystało z oddzielnej płatności z tytułu cukru. Jednak w przypadku dziedziczenia uznaje się za stosowne przyjęcie przepisów przewidujących przydzielenie spadkobiercy oddzielnej płatności z tytułu cukru.

(10)

Akt Przystąpienia z 2005 r. oraz niniejsze rozporządzenie zmieniają rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i zmiany te powinny wejść w życie tego samego dnia. W celu zapewnienia pewności prawnej powinien zostać określony porządek stosowania tych zmian

(11)

Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 oraz rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 powinny zostać odpowiednio zmienione.

(12)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej (4) zmieniło załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Na skutek pomyłki zapisy, w których mowa o oliwie z oliwek oraz o chmielu, nie uwzględniają zmian wprowadzonych do tego załącznika rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2183/2005 z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 i ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003. Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 powinien w związku z tym zostać odpowiednio zmieniony ze skutkiem od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (WE) nr 2183/2005,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003, ze zmianami wprowadzonymi Aktem Przystąpienia z 2005 r., wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W odniesieniu do państw członkowskich ubiegających się o pomoc dla gajów oliwnych przewidzianą w tytule IV rozdział 10b, system identyfikacji obejmuje system informacji geograficznej dla uprawy oliwek składający się ze skomputeryzowanej bazy danych alfanumerycznych oraz skomputeryzowanej graficznej bazy danych referencyjnych dotyczących drzew oliwnych i odpowiednich powierzchni.”;

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Państwa członkowskie niestosujące pomocy w odniesieniu do gajów oliwnych przewidzianej w tytule IV rozdziału 10b mogą zdecydować o włączeniu systemu informacji geograficznej uprawy oliwek, o którym mowa w ust. 2, do systemu identyfikacji działek rolnych.”;

2)

w art. 22 ust. 1 tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„—

w przypadku zastosowania pomocy w odniesieniu do gajów oliwnych przewidzianej w tytule IV rozdział 10b lub w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości, określonej w art. 20 ust. 3, liczbę drzewek oliwnych i ich umiejscowienie na działce,”;

3)

w art. 42 ust. 8 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Z wyjątkiem przypadku przekazania w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia i w przypadku połączeń lub podziałów oraz w drodze odstępstwa od art. 46, uprawnienia ustanowione przy wykorzystaniu rezerwy krajowej nie mogą zostać przeniesione przez okres pięciu lat, począwszy od ich przyznania. W przypadku połączeń lub podziałów rolnik lub rolnicy zarządzający nowym gospodarstwem lub nowymi gospodarstwami zatrzymują uprawnienia przyznane pierwotnie przy wykorzystaniu rezerwy krajowej przez okres pozostały z pierwotnego okresu pięcioletniego.”;

4)

w art. 44 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„»Kwalifikujący się hektar« oznacza również powierzchnie obsadzone chmielem lub podlegające zobowiązaniu odłogowania tymczasowego, lub też powierzchnie obsadzone drzewkami oliwnymi.”;

5)

w art. 51 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

upraw trwałych z wyjątkiem drzewek oliwnych lub chmielu;”;

6)

w art. 56 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Państwa członkowskie są uprawnione do wypłaty krajowej pomocy do wysokości 50 % kosztów związanych z założeniem upraw trwałych przeznaczonych do produkcji biomasy na gruntach odłogowanych.”;

7)

w art. 60 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59, rolnicy mogą, na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 51 lit. b) i c) oraz zgodnie z przepisami niniejszego artykułu, wykorzystywać również działki zgłoszone zgodnie z art. 44 ust. 3 do produkcji produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 lub w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, oraz ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, w odniesieniu do których pomoc przyznawana jest na mocy art. 93 niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem upraw określonych w art. 51 lit. a).”;

8)

w art. 71d ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.   Z wyjątkiem przypadku przekazania w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia i w przypadku połączeń lub podziałów oraz zastosowania ust. 3, a także w drodze odstępstwa od przepisów art. 46, uprawnienia ustanowione przy wykorzystaniu rezerwy krajowej nie mogą zostać przeniesione przez okres pięciu lat, począwszy od ich przyznania. W przypadku połączeń lub podziałów rolnik lub rolnicy zarządzający nowym gospodarstwem lub nowymi gospodarstwami zatrzymują uprawnienia przyznane pierwotnie przy wykorzystaniu rezerwy krajowej przez okres pozostały z pierwotnego okresu pięcioletniego.”;

9)

artykuł 71g ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Rolnicy mogą, na zasadzie odstępstwa od art. 51 lit. b) i c) oraz zgodnie z niniejszym artykułem, wykorzystywać również działki zgłoszone zgodnie z art. 44 ust. 3 do produkcji produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 lub w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, oraz ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, w odniesieniu do których pomoc jest przyznawana na mocy art. 93 niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem upraw określonych w art. 51 lit. a).”;

10)

w art. 71m dodaje się następujący akapit:

„Do Malty nie ma jednak zastosowania ustęp drugi, a odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się bez wymogu utrzymania przez rolnika co najmniej 50 % działalności rolniczej wykonywanej przed przejściem do jednolitego systemu płatności i wyrażonej w dużych jednostkach przeliczeniowych.”;

11)

w art. 88 dodaje się następujący akapit:

„Do pomocy przyznawanej z tytułu upraw roślin energetycznych we Wspólnocie w stanie na dzień 1 stycznia 2007 r. nie mają zastosowania art. 143a i 143c.”;

12)

artykuł 89 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Niniejszym ustanawia się maksymalną powierzchnię gwarantowaną, wynoszącą 2 000 000 ha, dla której można przyznać pomoc.”;

13)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 90a

Pomoc krajowa

Upoważnia się państwa członkowskie do wypłacania pomocy krajowej w wysokości do 50 % kosztów związanych z założeniem trwałych upraw na obszarach będących przedmiotem wniosku o przyznanie pomocy z tytułu upraw roślin energetycznych.”;

14)

artykuł 110q ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Pomoc wspólnotowa jest udzielana producentom buraków cukrowych i trzciny cukrowej w państwach członkowskich, które udzieliły pomocy restrukturyzacyjnej przewidzianej w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 w odniesieniu do co najmniej 50 % kwoty cukru określonej w dniu 20 lutego 2006 r. w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 318/2006.”;

15)

artykuł 110s otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 110s

Kwota pomocy

Pomoc udzielana jest od tony białego cukru standardowej jakości. Kwota pomocy jest równa połowie kwoty uzyskanej w wyniku podzielenia kwoty pułapu dla danego państwa członkowskiego na dany rok, o której mowa w ppkt 2 pkt K załącznika VII, przez całkowitą wysokość kwoty cukru i syropu inulinowego określoną w dniu 20 lutego 2006 r. w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

Artykuły 143a i 143c nie mają zastosowania do pomocy dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej.”;

16)

w art. 143b wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Nowe państwa członkowskie mogą najpóźniej w dniu przystąpienia zadecydować o zastąpieniu płatności bezpośrednich w okresie stosowania, o którym mowa w ust. 9, jednolitą płatnością obszarową obliczaną zgodnie z przepisami ust. 2, z wyjątkiem pomocy z tytułu uprawy roślin energetycznych określonej w tytule IV rozdział 5.”;

b)

ustęp 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Do przyznania pomocy w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria określone w ust. 4 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), które były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. i do których zastosowanie ma pomoc przyznawana z tytułu upraw roślin energetycznych przewidziana w art. 88. W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii kwalifikują się jednak wszystkie działki rolne spełniające kryteria określone w ust. 4 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), do których zastosowanie ma pomoc przyznawana z tytułu upraw roślin energetycznych przewidziana w art. 88.”;

c)

ustęp 6 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i 9 jest nieobowiązkowe w nowych państwach członkowskich w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania. W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i 9 jest nieobowiązkowe do dnia 31 grudnia 2011 r.”;

d)

ustęp 9 otrzymuje brzmienie:

„9.   Z zastrzeżeniem ust. 11, dla każdego z nowych państw członkowskich system jednolitych płatności obszarowych jest dostępny w okresie stosowania do końca 2010 r. W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii system jednolitych płatności obszarowych jest dostępny do końca 2011 r. Nowe państwa członkowskie do dnia 1 sierpnia ostatniego roku stosowania zgłaszają Komisji zamiar zakończenia stosowania tego systemu.”;

e)

ustęp 11 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Do zakończenia okresu stosowania systemu jednolitych płatności obszarowych, o którym mowa w ust. 9, zastosowanie ma stawka procentowa określona w art. 143a. W przypadku przedłużenia stosowania systemu jednolitych płatności obszarowych poza 2010 r., zgodnie z decyzją podjętą na mocy lit. b) akapitu pierwszego niniejszego ustępu, stawkę procentową określoną w art. 143a na rok 2010 stosuje się do końca ostatniego roku stosowania systemu jednolitych płatności obszarowych.”;

17)

w art. 143ba wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W drodze odstępstwa od art. 143b nowe państwa członkowskie stosujące system jednolitych płatności obszarowych mogą, do dnia 30 kwietnia 2006 r., zdecydować o przyznaniu rolnikom kwalifikującym się w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych oddzielnej płatności z tytułu cukru za lata 2006–2010.”;

b)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W drodze odstępstwa od ust. 2 każde zainteresowane nowe państwo członkowskie może do dnia 31 marca roku, w odniesieniu do którego przyznano oddzielną płatność z tytułu cukru i na podstawie obiektywnych kryteriów, zadecydować o zastosowaniu do oddzielnych płatności z tytułu cukru niższego pułapu niż określony w pkt K załącznika VII. Gdy suma kwot określonych zgodnie z ust. 1 przekracza pułap, o którym zadecydowało zainteresowane nowe państwo członkowskie, kwota roczna przyznawana rolnikom zostaje proporcjonalnie zmniejszona.”;

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„6.   W przypadku dziedziczenia faktycznego lub przewidywanego oddzielna płatność z tytułu cukru jest przyznawana rolnikowi, który odziedziczył gospodarstwo, pod warunkiem że kwalifikuje się on w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych.”;

18)

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

a)

pozycja dotycząca oliwy z oliwek otrzymuje brzmienie:

„Oliwa z oliwek

Tytuł IV, rozdział 10b niniejszego rozporządzenia

Płatność obszarowa

Artykuł 48a ust. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 (Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 1)

W roku 2006 w odniesieniu do Malty i Słowenii”;

b)

pozycja dotycząca chmielu otrzymuje brzmienie:

„Chmiel

Tytuł IV, rozdział 10d niniejszego rozporządzenia (***) (****)

Płatność obszarowa

Artykuł 48a ust. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004

W roku 2006 w odniesieniu do Słowenii”.

Artykuł 2

W art. 51 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się do dnia 31 grudnia 2008 r. W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii stosuje się je do dnia 31 grudnia 2011 r.”.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. pod warunkiem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Bułgarii i Rumunii z 2005 r. w zakresie, w jakim przepisy niniejszego rozporządzenia opierają się na tym Traktacie.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. Jednakże art. 1 ust. 6 stosuje się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2005 r., art. 14, 15, 17 i 18 stosuje się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1405/2006 (Dz.U. L 265 z 26.9.2006, str. 1).

(2)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie uchylone rozporządzeniem (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1).

(3)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1463/2006 (Dz.U. L 277 z 9.10.2006, str. 1).

(4)  Dz.U. L 42 z 14.2.2006, str. 1.


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/13


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2013/2006

z dnia 19 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 404/93, (WE) nr 1782/2003 oraz (WE) nr 247/2006 w odniesieniu do sektora bananów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 oraz art. 299 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Aktualny system dotyczący sektora bananów został określony w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów (1). Program pomocy skierowany do producentów bananów opiera się na zasadach, które w przypadku innych wspólnych organizacji rynku w znacznej mierze zreformowano. Aby skuteczniej zapewnić społeczności rolniczej odpowiedni standard życia w regionach, w których produkowane są banany, lepiej ukierunkować środki w celu ułatwienia zorientowania producentów na rynek, ustabilizować wydatki, zapewnić przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty, odpowiednio uwzględnić szczególne cechy regionów produkcyjnych i ułatwić zarządzanie systemem, a także zharmonizować system z głównymi zasadami reformowanych wspólnych organizacji rynku, konieczna jest zmiana systemu.

(2)

Zmiany powinny uwzględniać rozwój oraz potencjalny rozwój systemu przywozu do Wspólnoty bananów wyprodukowanych w krajach trzecich, w szczególności przejście z systemu kontyngentów taryfowych na obecny system wyłącznie taryfowy, obejmujący jedynie preferencyjny kontyngent na banany wyprodukowane w krajach AKP.

(3)

Banany stanowią jedną z głównych upraw rolnych w niektórych najbardziej oddalonych regionach Unii, zwłaszcza we francuskich departamentach zamorskich Gwadelupy i Martyniki, na Azorach, Maderze i Wyspach Kanaryjskich. Produkcja bananów jest utrudniona przede wszystkim ze względu na oddalenie, charakter wyspiarski, niewielkie rozmiary oraz trudną topografię tych regionów. Lokalna produkcja bananów stanowi główny element równowagi środowiskowej, społecznej i ekonomicznej obszarów wiejskich w tych regionach.

(4)

Powinno zostać uwzględnione znaczenie społeczno-gospodarcze sektora bananów w najbardziej oddalonych regionach, jak również wkład tego sektora w zapewnienie spójności gospodarczej i społecznej, dzięki dochodom i zatrudnieniu, jakie sektor ten oferuje, wielokierunkowej działalności gospodarczej w tym sektorze i zachowaniu równowagi w dziedzinie krajobrazu, która sprzyja rozwojowi turystyki.

(5)

Obecny wspólnotowy system pomocy wyrównawczej dla sektora bananów, o którym mowa w tytule III rozporządzenia (EWG) nr 404/93, nie uwzględnia właściwie lokalnej specyfiki produkcji w każdym z tych najbardziej oddalonych regionów. Należy zatem ustanowić przepisy w celu zaprzestania wypłat istniejącej pomocy wyrównawczej w odniesieniu do bananów w tych regionach, co pozwoli na włączenie produkcji bananów do programów wsparcia. Właściwe jest zatem szukanie lepszego instrumentu wsparcia produkcji bananów w tych regionach.

(6)

Tytuł III rozporządzenia Rady (WE) nr 247/2006 z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej (2) przewiduje ustanowienie wspólnotowych programów wsparcia dla najbardziej oddalonych regionów uwzględniających szczególne środki mające na celu wsparcie lokalnej produkcji rolnej. Wspomniane rozporządzenie przewiduje dokonanie przeglądu do dnia 31 grudnia 2009 r. Jeśli nastąpiłyby istotne zmiany warunków ekonomicznych mających wpływ na środki do życia mieszkańców regionów najbardziej oddalonych, Komisja powinna przedstawić swoje sprawozdanie wcześniej. Instrument ten wydaje się najlepiej dostosowany do wsparcia produkcji bananów w każdym omawianym regionie poprzez zapewnienie elastyczności oraz decentralizacji mechanizmów w celu wsparcia produkcji bananów. Możliwość włączenia pomocy dla sektora bananów do wspomnianych programów wsparcia powinno zwiększyć spójność strategii pomocy dla produkcji rolnej w tych regionach.

(7)

Na mocy tytułu III rozporządzenia (WE) nr 247/2006 przydział środków z budżetu powinien zostać odpowiednio zwiększony. Do rozporządzenia tego powinny zostać wprowadzone zmiany o charakterze technicznym w celu ułatwienia przejścia pomiędzy systemem określonym w rozporządzeniu (EWG) nr 404/93 a systemem przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności powinny zostać przyjęte przepisy dotyczące zmiany istniejących wspólnotowych programów pomocy. W celu zapewnienia odpowiedniego przejścia zmiany te powinny mieć zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(8)

Ponieważ produkcja bananów we Wspólnocie, poza najbardziej oddalonymi regionami, stanowi niewielką część produkcji całkowitej Wspólnoty, nie wydaje się konieczne kontynuowanie szczególnego programu pomocy dla sektora bananów.

(9)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników (3) przewiduje system wsparcia dochodów dla każdego gospodarstwa oddzielonych od produkcji (system dalej zwany „systemem jednolitej płatności”). Wspomniany system powstał w celu umożliwienia przejścia od wsparcia produkcji do wsparcia producenta.

(10)

Podczas przechodzenia do pomocy dla producentów kluczową rolę mogą odegrać działania w zakresie informacji i infrastruktury, ukierunkowane na rozwój obszarów wiejskich; w tym względzie należy mieć na celu dostosowanie produkcji i zbytu bananów do różnych norm jakości i produkcji, dotyczących np. produktów ekologicznych lub odmian lokalnych. Banany mogą być sprzedawane jako szczególny produkt lokalny w ramach turystyki istniejącej w tych regionach, tworząc przywiązanie konsumentów do tych bananów jako rozpoznawalnych produktów.

(11)

W celu zapewnienia spójności właściwe jest zlikwidowanie istniejącego systemu pomocy wyrównawczej dla sektora bananów oraz włączenie bananów do systemu jednolitej płatności. W tym celu konieczne jest umieszczenie pomocy wyrównawczej dla sektora bananów w wykazie płatności bezpośrednich związanych z systemem jednolitej płatności, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003. Należy również ustanowić przepisy dotyczące określenia przez państwa członkowskie kwot referencyjnych oraz liczby hektarów kwalifikujących się do dopłat w ramach systemu jednolitej płatności w oparciu o okres reprezentatywny dla rynku bananów oraz w oparciu o odpowiednie obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria. Nie należy wykluczać obszarów obsadzonych bananowcami, które uważa się za uprawy stałe. Należy odpowiednio zmienić pułapy krajowe. Należy również ustanowić przepisy w celu umożliwienia Komisji przyjęcia szczegółowych zasad oraz wszelkich niezbędnych środków przejściowych.

(12)

Tytuł II rozporządzenia (EWG) nr 404/93 przewiduje organizacje producentów i mechanizmy koncentracji. W odniesieniu do organizacji producentów, celem istniejącego systemu było utworzenie takich organizacji, aby możliwie jak najwięcej producentów zostało ich członkami oraz ograniczenie wypłat pomocy wyrównawczej do producentów będących członkami uznanych organizacji producentów.

(13)

Pierwszy cel został osiągnięty – znaczna większość producentów Wspólnoty należy obecnie do organizacji producentów. Drugi cel jest już nieaktualny, ponieważ system pomocy wyrównawczej zostanie zlikwidowany. Zatem nie ma już konieczności utrzymywania przepisów wspólnotowych dotyczących organizacji producentów, co pozwoli państwom członkowskim na przyjęcie, w razie potrzeby, przepisów odpowiadających specyficznym sytuacjom na ich terytorium.

(14)

Należy zatem zlikwidować system przewidujący wsparcie na rzecz utworzenia organizacji producentów oraz związaną z nimi działalność administracyjną. Jednak dla zachowania pewności prawnej oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań należy ustanowić przepisy dla zapewnienia ciągłego wypłacania takiego wsparcia uznanym ostatnio organizacjom producentów, już z tego wsparcia korzystającym.

(15)

Przepisy rozporządzenia (EWG) nr 404/93 zezwalające na uznawanie i działanie grup obejmujących jedną lub więcej rodzajów działalności gospodarczej związanych z produkcją, obrotem lub przetwarzaniem bananów, nie znalazły praktycznego zastosowania. Wspomniane przepisy należy zatem uchylić.

(16)

W świetle zmian dokonanych w systemie dotyczącym bananów nie jest już niezbędny odrębny Komitet Zarządzający ds. Bananów. Powinien on zostać zastąpiony w odpowiednich przypadkach przez Komitet Zarządzający ds. Świeżych Owoców i Warzyw ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (4).

(17)

W celu zapewnienia jasności należy uchylić przepisy rozporządzenia (EWG) nr 404/93, które stały się nieaktualne.

(18)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (EWG) nr 404/93, (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 247/2006.

(19)

Należy ustanowić przepisy w celu umożliwienia Komisji przyjęcia wszelkich szczegółowych zasad wprowadzania zmian przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz środków przejściowych niezbędnych do ułatwienia przejścia od uregulowań dotychczasowych do uregulowań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

(20)

Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii (zwany dalej „Aktem Przystąpienia z 2005 r.”), niniejsze rozporządzenie oraz rozporządzenie (WE) nr 2011/2006 (5) (cukier i nasiona) zmieniają rozporządzenie (WE) nr 1782/2003; zmiany te powinny wejść w życie tego samego dnia. W celu zapewnienia pewności prawnej powinien zostać określony porządek stosowania tych zmian.

(21)

Aby niepotrzebnie nie przedłużać obecnego systemu pomocy dla sektora bananów oraz w celu zapewnienia prostego i skutecznego zarządzania, zmiany dotyczące bananów, przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, powinny mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej, czyli począwszy od roku gospodarczego 2007,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (EWG) nr 404/93

W rozporządzeniu (EWG) nr 404/93 wprowadza się następujące zmiany:

1)

skreśla się tytuł II i III, art. 16–20, art. 21 ust. 2, art. 25 oraz art. 30–32;

2)

w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Świeżych Owoców i Warzyw, o którym mowa w art. 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.

Odniesienia do Komitetu Zarządzającego ds. Bananów traktuje się jako odniesienia do komitetu, o którym mowa w akapicie pierwszym.”;

3)

artykuł 29 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 29

Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje wymagane do wdrożenia niniejszego rozporządzenia.”;

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 29a

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2.”.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003

W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 ze zmianami, w tym wynikającymi z Aktu Przystąpienia z 2005 r. oraz rozporządzenia (WE) 2011/2006 (cukier i nasiona), wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 33 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

przyznano im płatność w okresie referencyjnym, o którym mowa w art. 38, w ramach co najmniej jednego z systemów wsparcia, o których mowa w załączniku VI, lub w przypadku oliwy z oliwek w latach gospodarczych, o których mowa w art. 37 ust. 1 akapit drugi, lub w przypadku buraków cukrowych, trzciny cukrowej oraz cykorii, jeżeli skorzystały ze wsparcia rynkowego w okresie reprezentatywnym, o którym mowa w pkt K załącznika VII lub w przypadku bananów, jeżeli skorzystały z rekompensaty za utratę dochodów w okresie reprezentatywnym, o którym mowa w pkt L załącznika VII;”;

2)

w art. 37 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Kwota referencyjna dotycząca bananów jest obliczana i dostosowywana zgodnie z pkt L załącznika VII.”;

3)

w art. 40 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli cały okres referencyjny został dotknięty działaniem siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, państwo członkowskie oblicza kwotę referencyjną na podstawie okresu 1997–1999 lub w przypadku buraków cukrowych, trzciny cukrowej oraz cykorii, na podstawie najbliższego roku gospodarczego przed rozpoczęciem okresu reprezentatywnego, wybranego zgodnie z pkt K załącznika VII, lub w przypadku bananów na podstawie najbliższego roku gospodarczego przed rozpoczęciem okresu reprezentatywnego, wybranego zgodnie z pkt L załącznika VII. W takim przypadku przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.”;

4)

w art. 43 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

w przypadku pomocy z tytułu skrobi ziemniaczanej, suszu paszowego, gajów oliwnych oraz tytoniu wyszczególnionej w załączniku VII, liczbę hektarów, z których produkcja była objęta pomocą w okresie referencyjnym, obliczoną w pkt B, D, F, H, I załącznika VII, w przypadku buraków cukrowych, trzciny cukrowej oraz cykorii, liczbę hektarów obliczoną zgodnie z ppkt 4 pkt K tego załącznika oraz w przypadku bananów liczbę hektarów obliczoną zgodnie z pkt L tego załącznika.”;

5)

w art. 44 ust. 2 akapit drugi po słowach „lub podlegające zobowiązaniu odłogowania tymczasowego” dodaje się wyrażenie „ lub powierzchnie upraw bananowców,”;

6)

w art. 51 lit. a) po słowie „chmielem” dodaje się na końcu słowa „lub bananowcami”;

7)

w art. 145 po lit. d)b) dodaje się literę w brzmieniu:

„d) c)

szczegółowe zasady dotyczące włączenia wsparcia dla sektora bananów do systemu jednolitej płatności.”;

8)

artykuł 155 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 155

Inne przepisy przejściowe

Dalsze środki mające na celu ułatwienie przejścia od uregulowań przewidzianych w rozporządzeniach, o których mowa w art. 152 i 153, oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1260/2001 oraz w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 404/93 (6) do uregulowań przewidzianych na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności uregulowań dotyczących stosowania art. 4 i 5 oraz załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 i art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, oraz z przepisów dotyczących planów poprawy, o których mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 1035/72 na przepisy określone w art. 83–87 niniejszego rozporządzenia, mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Rozporządzenia i artykuły, o których mowa w art. 152 i 153, nadal obowiązują dla potrzeb ustanowienia kwot referencyjnych, o których mowa w załączniku VII.

9)

załączniki zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 247/2006

W rozporządzeniu (WE) nr 247/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu – z wyjątkiem art. 16 – stanowią interwencję mającą na celu stabilizację rynków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (7) w okresie do dnia 31 grudnia 2006 r. Począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., te same środki stanowią interwencję w zakresie regulacji rynków rolnych w rozumieniu art. 3 ust. lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (8).

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Wspólnota finansuje działania przewidziane w tytułach II i III niniejszego rozporządzenia do maksymalnej kwoty rocznej równej:

(w mln EUR)

 

Rok finansowy 2007

Rok finansowy 2008

Rok finansowy 2009

Rok finansowy 2010 i następne

Francuskie departamenty zamorskie

126,6

262,6

269,4

273

Azory i Madera

77,9

86,6

86,7

86,8

Wyspy Kanaryjskie

127,3

268,4

268,4

268,4”;

c)

ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Kwoty roczne, o których mowa w ust. 2 i 3, obejmują wydatki poniesione zgodnie z rozporządzeniami określonymi w art. 29.”;

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 24a

1.   Do dnia 15 marca 2007 r. państwa członkowskie przedstawiają Komisji projekt zmian ich programu całościowego w celu uwzględnienia zmian wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 2011/2006 (9).

2.   Komisja ocenia proponowane zmiany i decyduje o ich zatwierdzeniu w terminie czterech miesięcy od ich przedstawienia, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

3.   W drodze odstępstwa od art. 24 ust. 3, zmiany te mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2007 r.

3)

w art. 28 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W terminie do dnia 31 grudnia 2009 r., a następnie co pięć lat Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie ogólne obrazujące wpływ działań przeprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym w sektorze bananów, uzupełnione w razie konieczności o odpowiednie wnioski.”;

4)

w art. 30 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Zgodnie z tą procedurą Komisja może również podjąć środki w celu uproszczenia przejścia z uregulowań przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 404/93 (10) na uregulowania ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 4

Środki przejściowe

1.   Niezależnie od art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia:

państwa członkowskie w dalszym ciągu stosują art. 5, 6 oraz art. 25 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 do organizacji producentów, które zostały uznane nie później niż dnia 31 grudnia 2006 r. oraz którym pomoc została wypłacona na mocy art. 6 ust. 2 tego rozporządzenia przed wspomnianym dniem, oraz

artykuł 12 tego rozporządzenia ma nadal zastosowanie w odniesieniu do systemu pomocy wyrównawczej na rok 2006.

2.   Szczegółowe przepisy dotyczące wdrożenia ust. 1 przyjmuje się zgodnie z przepisami określonymi w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 404/93.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Dz.U. L 42 z 14.2.2006, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1).

(3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1405/2006 (Dz.U. L 265 z 26.9.2006, str. 1).

(4)  Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 686/2004 (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 12).

(5)  Patrz: str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(6)  Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1.”;

(7)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 103. Rozporządzenie uchylone rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005 (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1).

(8)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 320/2006.”;

(9)  Patrz: str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.”;

(10)  Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.”.


ZAŁĄCZNIK

W załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku I skreśla się pozycję dotyczącą bananów;

2)

w załączniku VI dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Banany

Artykuł 12 rozporządzenia (EWG) nr 404/93

Rekompensata za utratę dochodów”;

3)

w załączniku VII dodaje się punkt w brzmieniu:

„L.   Banany

Państwa członkowskie określają kwotę, jaką należy włączyć do kwoty referencyjnej każdego rolnika na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, takich jak:

a)

ilość bananów wprowadzonych do obrotu przez rolnika, w odniesieniu do której rekompensata za utratę dochodów została wypłacona na mocy art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 404/93 w okresie reprezentatywnym w latach gospodarczych 2000–2005;

b)

obszary, na których uprawiane były banany, o których mowa w lit. a); oraz

c)

kwota rekompensaty za utratę dochodów wypłacona rolnikowi w okresie, o którym mowa w lit. a).

Państwa członkowskie obliczają liczbę hektarów kwalifikujących się, o których mowa w art. 43 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w oparciu o obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria, takie jak obszary, o których mowa w lit. b).”;

4)

załącznik VIII otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK VIII

Pułapy krajowe określone w art. 41

w tysiącach EUR

Państwo członkowskie

2005

2006

2007

2008

2009

2010 i kolejne lata

Belgia

411 053

580 376

593 395

606 935

614 179

611 805

Dania

943 369

1 015 479

1 021 296

1 027 278

1 030 478

1 030 478

Niemcy

5 148 003

5 647 175

5 695 607

5 744 240

5 770 254

5 774 254

Grecja

838 289

2 143 603

2 171 217

2 175 731

2 178 146

1 988 815

Hiszpania

3 266 092

4 635 365

4 649 913

4 664 087

4 671 669

4 673 546

Francja

7 199 000

8 236 045

8 282 938

8 330 205

8 355 488

8 363 488

Irlandia

1 260 142

1 335 311

1 337 919

1 340 752

1 342 268

1 340 521

Włochy

2 539 000

3 791 893

3 813 520

3 835 663

3 847 508

3 869 053

Luksemburg

33 414

36 602

37 051

37 051

37 051

37 051

Niderlandy

386 586

428 329

833 858

846 389

853 090

853 090

Austria

613 000

633 577

737 093

742 610

745 561

744 955

Portugalia

452 000

504 287

571 377

572 368

572 898

572 594

Finlandia

467 000

561 956

563 613

565 690

566 801

565 520

Szwecja

637 388

670 917

755 045

760 281

763 082

763 082

Wielka Brytania

3 697 528

3 944 745

3 960 986

3 977 175

3 985 834

3 975 849”;

5)

w załączniku VIIIa kolumna dotycząca Cypru otrzymuje brzmienie:

„Harmonogram kalendarzowy

 

 

Cypr

 

 

 

 

 

 

 

2005

 

 

8 900

 

 

 

 

 

 

 

2006

 

 

12 500

 

 

 

 

 

 

 

2007

 

 

17 660

 

 

 

 

 

 

 

2008

 

 

22 100

 

 

 

 

 

 

 

2009

 

 

26 540

 

 

 

 

 

 

 

2010

 

 

30 980

 

 

 

 

 

 

 

2011

 

 

35 420

 

 

 

 

 

 

 

2012

 

 

39 860

 

 

 

 

 

 

 

2013

 

 

44 300

 

 

 

 

 

 

 

2014

 

 

44 300

 

 

 

 

 

 

 

2015

 

 

44 300

 

 

 

 

 

 

 

2016 i kolejne lata

 

 

44 300”.

 

 

 

 

 

 

 


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/20


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2014/2006

z dnia 19 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2505/96 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i przemysłowe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 20 grudnia 1996 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2505/96 (1). W związku z tym, że wspólnotowy popyt na określone produkty ma zostać zaspokojony na jak najbardziej korzystnych warunkach, konieczne jest przedłużenie lub skorygowanie niektórych istniejących kontyngentów taryfowych oraz otwarcie nowych wspólnotowych kontyngentów taryfowych z zastosowaniem obniżonych lub zerowych stawek celnych dla właściwych wielkości, bez zakłócenia rynków tych produktów.

(2)

W związku z tym, że wielkość jednego z kontyngentów taryfowych Wspólnoty jest niewystarczająca, aby zaspokoić potrzeby przemysłu wspólnotowego w obecnym okresie obowiązywania kontyngentu, powinna ona zostać zwiększona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.

(3)

Dalsze udzielanie wspólnotowych kontyngentów taryfowych w 2007 r. na niektóre wyroby, na które cła zawieszono w 2006 r., nie leży już w interesie Wspólnoty. Wyroby te powinny zatem zostać usunięte z tabeli w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96.

(4)

Z uwagi na dużą ilość zmian, których należy dokonać, w celu zachowania przejrzystości należy zastąpić cały tekst załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96.

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 2505/96 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione.

(6)

Z uwagi na znaczenie ekonomiczne niniejszego rozporządzenia, konieczne jest powołanie się na pilną potrzebę, przewidzianą w Tytule I pkt 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów państw członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie.

(7)

W związku z tym, że niniejsze rozporządzenie ma być stosowane od dnia 1 stycznia 2007 r., powinno ono wejść w życie niezwłocznie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Dla okresu obowiązywania kontyngentu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96 ustala się wielkość kontyngentu taryfowego dla numeru porządkowego 09.2981 na 260 000 sztuk.

Artykuł 3

Dla okresu obowiązywania kontyngentu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2007 r. w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96:

wielkość kontyngentu taryfowego dla numeru porządkowego 09.2002 ustala się na 1 000 ton,

wielkość kontyngentu taryfowego dla numeru porządkowego 09.2030 ustala się na 1 000 ton,

wielkość kontyngentu taryfowego dla numeru porządkowego 09.2612 ustala się na 1 900 ton,

wielkość kontyngentu taryfowego dla numeru porządkowego 09.2620 ustala się na 1 000 000 sztuk,

wielkość kontyngentu taryfowego dla numeru porządkowego 09.2727 ustala się na 15 000 ton.

Artykuł 4

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2505/96 dodaje się kontyngenty taryfowe dla numerów porządkowych 09.2920, 09.2970, 09.2972 i 09.2977 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 5

Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r. zamyka się kontyngenty taryfowe dla numerów porządkowych 09.2026, 09.2853, 09.2976 i 09.2981.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 345 z 31.12.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 962/2006 (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Nr zamówienia

Kod CN

Kod taryfowy

Wyszczególnienie

Kwota kontyngentu

Stawka celna

(%)

Okres obowiązywania kontyngentu

09.2002

ex 2928 00 90

30

Fenylohydrazyna

1 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2003

ex 8543 70 90

63

Generator częstotliwości sterowany napięciowo, składający się z elementów aktywnych oraz pasywnych na obwodzie drukowanym, w obudowie, której wymiary zewnętrzne nie przekraczają 30 × 30 mm

1 400 000 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2030

ex 2926 90 95

74

Chlorotalonil

1 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2140

ex 3824 90 98

98

Mieszanina amin trzeciorzędowych zawierająca:

2,0-4,0 % masy N,N-dimetylo-1-oktanoaminy

minimum 94 % masy N,N-dimetylo-1-dekanoaminy

maksymalnie 2 % masy N,N-dimetylo-1-dodekanoaminy i więcej

4 500 ton

0

1.1.–31.12.

09.2602

ex 2921 51 19

10

o-Fenylenodiamina

1 800 ton

0

1.1.–31.12.

09.2603

ex 2931 00 95

15

Tetrasiarczek bis (3-trietoksysilylopropylu)

4 500 ton

0

1.1.–31.12.

09.2604

ex 3905 30 00

10

Poli(alkohol winylowy) częściowo acetalizowany solą sodową 5-(4-azydo-2-sulfobenzylideno)-3-(formylopropylo)-rodaniny

100 ton

0

1.1.–31.12.

09.2610

ex 2925 29 00

20

Chlorek (chlorometyleno)dimetyloamonu

100 ton

0

1.1.–31.12.

09.2611

ex 2826 19 90

10

Fluorek wapnia, o całkowitej zawartości glinu, magnezu i sodu 0,25 mg/kg lub mniejszej, w postaci proszku

55 ton

0

1.1.–31.12.

09.2612

ex 2921 59 90

30

Dichlorowodorek 3,3′-dichlorobenzydyny

1 900 ton

0

1.1.–31.12.

09.2615

ex 2934 99 90

70

Kwas rybonukleinowy

110 ton

0

1.1.–31.12.

09.2616

ex 3910 00 00

30

Polidimetylosiloksan o stopniu polimeryzacji 2 800 (± 100) jednostek monomeru

1 300 ton

0

1.1.–31.12.

09.2618

ex 2918 19 85

40

Kwas (R)-2-chloromigdałowy

100 ton

0

1.1.–31.12.

09.2619

ex 2934 99 90

71

2-Tienyloacetonitryl

80 ton

0

1.1.–31.12.

09.2620

ex 8526 91 20

20

Zespoły do systemów GPS posiadające funkcję określania pozycji

1 000 000 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2624

2912 42 00

 

Etylowanilina (3-etoksy-4-hydroksybenzaldehyd)

425 ton

0

1.1.–31.12.

09.2625

ex 3920 20 21

20

Folia z polimerów propylenu, zorientowana dwuosiowo, o grubości 3,5 μm lub większej, ale mniejszej niż 15 μm, o szerokości 490 mm lub większej, ale nie przekraczającej 620 mm, do produkcji kondensatorów warstwowych (1)

170 ton

0

1.1.–31.12.

09.2627

ex 7011 20 00

55

Szklane osłony o wymiarze pomiędzy skrajnymi brzegami 814,8 mm (± 1,5 mm) i o przepuszczalności światła wynoszącej 51,1 % (± 2,2 %) w odniesieniu do szkła o grubości znormalizowanej 12,5 mm

500 000 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2628

ex 7019 52 00

10

Włókna szklane o splocie płóciennym pokrytym tworzywem sztucznym, o masie 120 g/m2 (±10 g/m2), do produkcji zwijanych ekranów ochronnych przeciw insektom, z mocowaną ramą

350 000 m2

0

1.1.–31.12.

09.2629

ex 7616 99 90

85

Uchwyt teleskopowy z aluminium, do produkcji toreb bagażowych (1)

240 000 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2703

ex 2825 30 00

10

Tlenki i wodorotlenki wanadu, wyłącznie do produkcji stopów (1)

13 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2713

ex 2008 60 19

10

Czereśnie, zakonserwowane alkoholem, o średnicy nieprzekraczającej 19,9 mm, drylowane, przeznaczone do produkcji wyrobów czekoladowych:

o zawartości cukru przekraczającej 9 % masy

o zawartości cukru nieprzekraczającej 9 % masy (1)

2 000 ton

10 (3)

1.1.–31.12.

ex 2008 60 39

10

09.2719

ex 2008 60 19

20

Wiśnie (Prunus cerasus), zakonserwowane alkoholem, o średnicy nieprzekraczającej 19,9 mm, przeznaczone do produkcji wyrobów czekoladowych:

o zawartości cukru przekraczającej 9 % masy

o zawartości cukru nieprzekraczającej 9 % masy (1)

2 000 ton

10 (3)

1.1.–31.12.

ex 2008 60 39

20

09.2727

ex 3902 90 90

93

Syntetyczna polialfaolefina, o lepkości nie mniejszej niż 38 × 10-6m2 s-1 (38 centystoksów) w temperaturze 100°C określonej metodą ASTM D 445

15 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2799

ex 7202 49 90

10

Żelazochrom zawierający 1,5 % masy lub więcej, ale nie więcej niż 4 % masy węgla i nie więcej niż 70 % masy chromu

50 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2809

ex 3802 90 00

10

Kwaśny aktywowany montmorylonit, do produkcji papieru samokopiującego (1)

10 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2829

ex 3824 90 98

19

Suchy wyciąg z pozostałości nierozpuszczalnych w rozpuszczalnikach alifatycznych uzyskany w trakcie ekstrakcji żywicy z drewna, o następującej charakterystyce:

o zawartości kwasu żywicznego nieprzekraczającej 30 % masy

o liczbie kwasowej nieprzekraczającej 110 i

o temperaturze topnienia 100°C lub wiekszej

1 600 ton

0

1.1.–31.12.

09.2837

ex 2903 49 80

10

Bromochlorometan

600 ton

0

1.1.–31.12.

09.2841

ex 2712 90 99

10

Mieszanina 1-alkenów zawierająca 80 % masy lub więcej 1-alkenów o długości łańcucha 20 i 22 atomy węgla

10 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2849

ex 0710 80 69

10

Grzyby z gatunku Auricularia polytricha, niegotowane lub gotowane w wodzie lub na parze, mrożone, do produkcji gotowych dań (1)  (2)

700 ton

0

1.1.–31.12.

09.2851

ex 2907 12 00

10

o-Krezol o czystości nie mniejszej niż 98,5 % masy

20 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2882

ex 2908 99 90

20

2,4-Dichloro-3-etylo-6-nitrofenol, sproszkowany

90 ton

0

1.1.–31.12.

09.2889

3805 10 90

 

Terpentyna siarczanowa

20 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2904

ex 8540 11 19

95

Lampa elektronopromieniowa płaskoekranowa kolorowa o stosunku szerokości do wysokości 4/3, o wymiarze przekątnej ekranu 79 cm lub większym, ale nieprzekraczającym 81 cm oraz o promieniu krzywizny 50 m lub większym

8 500 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2913

ex 2401 10 41

10

Tytoń nieprzetworzony, nawet pokrojony w regularne kształty, o wartości celnej nie mniejszej niż 450 EUR za 100 kg masy netto, stosowany jako spoiwo lub zewnętrzna otoczka do produkcji towarów objętych podpozycją 2402 10 00 (1)

6 000 ton

0

1.1.–31.12.

ex 2401 10 49

10

ex 2401 10 50

10

ex 2401 10 70

10

ex 2401 10 90

10

ex 2401 20 41

10

ex 2401 20 49

10

ex 2401 20 50

10

ex 2401 20 70

10

ex 2401 20 90

10

09.2914

ex 3824 90 98

26

Wodny roztwór zawierający nie mniej niż 40 % masy suchego wyciągu betainowego oraz pomiędzy 5 % a 30 % masy soli organicznych lub nieorganicznych

38 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2917

ex 2930 90 13

90

Cystyna

600 ton

0

1.1.–31.12.

09.2919

ex 8708 29 90

10

Łącznik-harmonia do produkcji autobusów przegubowych (1)

2 600 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2920

ex 2906 19 00

30

Cykloheksanol izobornylu

450 ton

0

1.1.–31.12.

09.2933

ex 2903 69 90

30

1,3-Dichlorobenzen

2 600 ton

0

1.1.–31.12.

09.2935

3806 10 10

 

Kalafonia i kwasy żywiczne, otrzymane ze świeżych żywic oleistych

200 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2945

ex 2940 00 00

20

D-Ksyloza

400 ton

0

1.1.–31.12.

09.2947

ex 3904 69 90

95

Poli(fluorek winylidenu), w postaci proszku, do przygotowywania farb lub lakierów do nakładania powłok na metale (1)

1 300 ton

0

1.1.–31.12.

09.2950

ex 2905 59 10

10

2-Chloroetanol, do produkcji płynnych tioplastów, objętych podpozycją 4002 99 90 (1)

8 400 ton

0

1.1.–31.12.

09.2955

ex 2932 19 00

60

Flurtamon (ISO)

300 ton

0

1.1.–31.12.

09.2970

ex 8540 11 11

95

Kolorowa lampa elektronopromieniowa z maską szczelinową, wyposażona w wyrzutnię elektronową oraz zespół cewek odchylających, o stosunku szerokości do wysokości ekranu wynoszącym 4/3 i przekątnej ekranu równej 33,5 cm (± 1,6 mm) (1)

250 000 sztuk

0

1.1.–30.6.

09.2972

2915 24 00

 

Bezwodnik octowy

20 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2975

ex 2918 30 00

10

Dibezwodnik benzofenono-3,3′:4,4′-tetrakarboksylowy

600 ton

0

1.1.–31.12.

09.2977

2926 10 00

 

Akrylonitryl

12 000 ton

0

1.1.–30.6.

09.2979

ex 7011 20 00

15

Płyta czołowa szklana o wymiarze poprzecznym pomiędzy skrajnymi brzegami 81,5 cm (± 0,2 cm) i o przepuszczalności światła wynoszącej 80 % (± 3 %) w odniesieniu do szkła o grubości 11,43 mm

800 000 sztuk

0

1.1.–31.12.

09.2986

ex 3824 90 98

76

Mieszanina amin trzeciorzędowych zawierająca:

60 % masy lub więcej dodecylodimetyloaminy

20 % masy lub więcej dimetylo(tetradecylo)aminy

0,5 % masy lub więcej heksadecylodimetyloaminy

do produkcji aminokwasów (1)

14 315 ton

0

1.1.–31.12.

09.2992

ex 3902 30 00

93

Kopolimer propylenowo-butylenowy, zawierający nie mniej niż 60 % masy, ale nie więcej niż 68 % masy propylenu oraz nie mniej niż 32 % masy, ale nie więcej niż 40 % masy butylenu, o lepkości stopu nieprzekraczającej 3 000 mPa w temperaturze 190°C określonej metodą ASTM D 3236, do stosowania jako klej do produkcji wyrobów objętych podpozycją 4818 40 (1)

1 000 ton

0

1.1.–31.12.

09.2995

ex 8536 90 85

95

Bloki klawiszy:

składające się z warstwy silikonu i poliwęglanu na górnej powierzchni klawiszy lub

w całości zrobione z silikonu lub z poliwęglanu,

w tym z drukowanymi klawiszami, do produkcji lub naprawy radio-telefonów komórkowych objętych podpozycją 8517 12 00 (1)

20 000 000 sztuk

0

1.1.–31.12.

ex 8538 90 99

93


(1)  Objęcie niniejszą podpozycją podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (zob. art. 291–300 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 – Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 71 ze zmianami).

(2)  Zawieszenie nie jest dozwolone w przypadku, gdy przetwarzanie wykonywane jest przez przedsiębiorstwa handlu detalicznego lub gastronomiczne.

(3)  Stosowane jest specjalne cło dodatkowe.”.


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/28


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2015/2006

z dnia 19 grudnia 2006 r.

ustanawiające na rok 2007 i 2008 wielkości dopuszczalne połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych głębinowych zasobów rybnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 20,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, Rada, uwzględniając między innymi dostępne informacje naukowe, ustanawia środki niezbędne do zapewnienia dostępu do wód i zasobów oraz zrównoważone prowadzenie działalności połowowej.

(2)

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, na Radzie spoczywa obowiązek ustanowienia wielkości dopuszczalnych połowów dla poszczególnych łowisk lub grup łowisk i ich podziału według określonych kryteriów.

(3)

Najnowsza opinia naukowa wydana przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) w sprawie niektórych zasobów ryb głębinowych wskazuje, że połowy tych zasobów są niezrównoważone i w celu zapewnienia ich zrównoważenia należałoby zmniejszyć wielkości dopuszczalne połowów tych zasobów.

(4)

Ponadto ICES wskazuje, że stopień eksploatacji gardłosza atlantyckiego w obszarze VII ICES jest stanowczo za duży. Informacje naukowe wskazują przy tym, że populacja gardłosza atlantyckiego w obszarze VI jest poważnie przetrzebiona, oraz że odkryto obszary, gdzie występują wrażliwe skupiska tego gatunku. W związku z powyższym stosowne jest wprowadzenie zakazu połowów gardłosza atlantyckiego na tych obszarach.

(5)

W celu skutecznego zarządzania kwotami należy ustanowić szczególne warunki działań połowowych.

(6)

Zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzającego dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (2), konieczne jest określenie zasobów objętych różnymi środkami określonymi w tym rozporządzeniu.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być ustanowione w odniesieniu do stref ICES określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3880/91 z dnia 17 grudnia 1991 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (3) oraz w odniesieniu do stref CECAF (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/95 z dnia 23 października 1995 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na niektórych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (4).

(8)

Wielkości dopuszczalne połowów powinny być wykorzystywane zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie, w szczególności z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie (5), rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich (6), rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (7), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych (8), rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (9), rozporządzeniem Rady (WE) nr 2347/2002 z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczególne wymagania dostępu oraz warunki z tym związane mające zastosowanie do połowów zasobów głębokowodnych (10) oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1434/98 i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 88/98 (11),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustala na rok 2007 i 2008 roczne wielkości dopuszczalne połowów dla wspólnotowych statków rybackich dotyczące niektórych głębinowych zasobów rybnych w strefach wód terytorialnych Wspólnoty oraz niektórych wód niewspólnotowych, na których konieczne są ograniczenia połowowe, oraz szczególne warunki, w których te wielkości dopuszczalne połowów mogą być wykorzystywane.

Artykuł 2

Definicje

1.   Do celów niniejszego rozporządzenia „pozwolenie na połowy dalekomorskie” oznacza zezwolenie połowowe, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002.

2.   Definicje stref ICES i CECAF są identyczne z podanymi, odpowiednio, w rozporządzeniu (EWG) nr 3880/91 i rozporządzeniu (WE) nr 2597/95.

Artykuł 3

Ustalenie wielkości dopuszczalnych połowów

Wielkości dopuszczalne połowów zasobów gatunków głębinowych dla statków wspólnotowych są ustalone w załączniku.

Artykuł 4

Podział pomiędzy państwa członkowskie

Podział wielkości dopuszczalnych połowów pomiędzy państwa członkowskie określonych w załączniku nie narusza:

a)

wymian dokonywanych na podstawie art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

b)

ponownych podziałów dokonywanych na podstawie art. 21 ust. 4 i art. 32 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 oraz art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

c)

dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

d)

ilości zatrzymanych na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96;

e)

potrąceń dokonywanych na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96 oraz art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

Artykuł 5

Elastyczność kwot

Do celów rozporządzenia (WE) nr 847/96 wszystkie kwoty wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia uznaje się za kwoty „analityczne”.

Do kwot tych nie stosuje się jednak środków przewidzianych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Artykuł 6

Warunki wyładowywania połowu i przyłowu

Ryby pochodzące z zasobów, dla których wielkości dopuszczalne połowów ustala niniejsze rozporządzenie, mogą być zatrzymywane na pokładzie lub wyładowane wyłącznie wówczas, gdy zostały złowione przez statki państwa członkowskiego dysponującego niewyczerpaną kwotą. Wszystkie wyładunki są wliczane do kwoty.

Akapit pierwszy nie stosuje się do połowów dokonanych w trakcie badań naukowych prowadzonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 850/98, których nie wlicza się do kwoty.

Artykuł 7

Gardłosz atlantycki

1.   Obszary ochrony gardłosza atlantyckiego są określone jako następujące obszary morskie:

a)

obszar morski ograniczony loksodromami kolejno łączącymi się w następujących pozycjach:

 

57° 00′ N, 11° 00′ W

 

57° 00′ N, 8° 30′ W

 

56° 23′ N, 8° 30′ W

 

55° 00′ N, 9° 38′ W

 

55° 00′ N, 11° 00′ W

 

57° 00′ N, 11° 00′ W

b)

obszar morski ograniczony loksodromami kolejno łączącymi się w następujących pozycjach:

 

55° 30′ N, 15° 49′ W

 

53° 30′ N, 14° 11′ W

 

50° 30′ N, 14° 11′ W

 

50° 30′ N, 15° 49′ W

c)

obszar morski ograniczony loksodromami kolejno łączącymi się w następujących pozycjach:

 

55° 00′ N, 13° 51′ W

 

55° 00′ N, 10° 37′ W

 

54° 15′ N, 10° 37′ W

 

53° 30′ N, 11° 50′ W

 

53° 30′ N, 13° 51′ W

Pozycje te oraz odpowiednie loksodromy i pozycje statków są mierzone zgodnie z normą WGS84.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby statki posiadające pozwolenie na połowy dalekomorskie były właściwie monitorowane przez ośrodki monitorowania rybołówstwa (FMC), które dysponują systemem wykrywania i rejestrowania statków wpływających na obszary określone w ust. 1, przepływających przez te obszary lub z nich wypływających.

3.   Statki posiadające pozwolenie na połowy dalekomorskie, które wpłynęły na obszary określone w ust. 1, nie przechowują na pokładzie, nie przeładowują ani nie wyładowują po zakończeniu rejsu połowowego jakichkolwiek ilości gardłosza atlantyckiego, chyba że:

a)

wszystkie narzędzia połowowe są przymocowane i przechowywane w czasie tranzytu zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93;

b)

średnia prędkość w czasie tranzytu jest nie mniejsza niż 8 węzłów.

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Rady

J. KORKEAOJA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.

(2)  Dz.U. L 115 z 9.5.1996, str. 3.

(3)  Dz.U. L 365 z 31.12.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 448/2005 (Dz.U. L 74 z 19.3.2005, str. 5).

(4)  Dz.U. L 270 z 13.11.1995, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(5)  Dz.U. L 276 z 10.10.1983, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1804/2005 (Dz.U. L 290 z 4.11.2005, str. 10).

(6)  Dz.U. L 132 z 21.5.1987, str. 9.

(7)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 768/2005 (Dz.U. L 128 z 21.5.2005, str. 1).

(8)  Dz.U. L 171 z 6.7.1994, str. 7.

(9)  Dz.U. L 125 z 27.4.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2166/2005 (Dz.U. L 345 z 28.12.2005, str. 5).

(10)  Dz.U. L 351 z 28.12.2002, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2269/2004 (Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 1).

(11)  Dz.U. L 349 z 31.12.2005, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ 1

Definicja gatunków i grup gatunków

W granicach każdego obszaru zasoby rybne określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Rekiny głębinowe znajdują się jednak na początku tej listy. Do celów niniejszego rozporządzenia podano poniżej tabelę zgodności nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:

Nazwa zwyczajowa

Nazwa naukowa

Czarny łuskopłyń

Aphanopus carbo

Beryksy

Beryx spp.

Brosma

Brosme brosme

Buławik

Coryphaenoides rupestris

Gardłosz atlantycki

Hoplostethus atlanticus

Molwa niebieska

Molva dypterigia

Widlaki

Phycis blennoides

Bogar

Pagellus bogaraveo

Gdy mowa jest o „rekinach głębinowych”, termin ten dotyczy następujących gatunków rekinów: koleń iberyjski (Centroscymnus coelolepis), koleń czerwony (Centrophorus squamosus), koleń kolcobrody (Deania calceus), liksa (Dalatias licha), koleń długopłetwy (Etmopterus princeps), kolczak czarny (Etmopterus spinax), rekinek czarny (Centroscyllium fabricii), koleń czerwony (Centrophorus granulosus), piłogon (Galeus melastomus), Galeus murinus (brak polskiej nazwy), Apristuris spp., (brak polskiej nazwy).

CZĘŚĆ 2

Roczne wielkości dopuszczalne połowów stosowane w odniesieniu do statków Wspólnoty w obszarach, gdzie istnieją ograniczenia połowów, podzielone według gatunków i według obszarów (w tonach żywej wagi)

O ile nie wskazano inaczej, wszystkie odniesienia dotyczą podobszarów ICES.

Gatunek

:

Rekiny głębinowe

Strefa

:

V, VI, VII, VIII i IX (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007 (1)

2008 (1)

 

Niemcy

59

39

 

Hiszpania

280

187

 

Estonia

4

2

 

Francja

1 014

676

 

Irlandia

164

109

 

Litwa

4

2

 

Polska

4

2

 

Portugalia

381

254

 

Zjednoczone Królestwo

562

375

 

WE

2 472

1 646

 


Gatunek

:

Rekiny głębinowe

Strefa

:

X (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Portugalia

20

20

 

WE

20

20

 


Gatunek

:

Rekiny głębinowe oraz Deania histricosa i Deania profondorum

Strefa

:

XII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

69

34

 

Francja

22

11

 

Irlandia

4

2

 

Zjednoczone Królestwo

4

2

 

WE

99

49

 


Gatunek

:

Czarny łuskopłyń

Aphanopus carbo

Strefa

:

I, II, III i IV (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

5

5

 

Francja

5

5

 

Zjednoczone Królestwo

5

5

 

WE

15

15

 


Gatunek

:

Czarny łuskopłyń

Aphanopus carbo

Strefa

:

V, VI, VII i XII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

35

35

 

Hiszpania

173

173

 

Estonia

17

17

 

Francja

2 433

2 433

 

Irlandia

87

87

 

Łotwa

113

113

 

Litwa

1

1

 

Polska

1

1

 

Zjednoczone Królestwo

173

173

 

Inne (2)

9

9

 

WE

3 042

3 042

 


Gatunek

:

Czarny łuskopłyń

Aphanopus carbo

Strefa

:

VIII, IX i X (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

13

13

 

Francja

31

31

 

Portugalia

3 956

3 956

 

WE

4 000

4 000

 


Gatunek

:

Czarny łuskopłyń

Aphanopus carbo

Strefa

:

CECAF 34.1.2. (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Portugalia

4 285

4 285

 

WE

4 285

4 285

 


Gatunek

:

Beryksy

Beryx spp.

Strefa

:

I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII i XIV (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

74

74

 

Francja

20

20

 

Irlandia

10

10

 

Portugalia

214

214

 

Zjednoczone Królestwo

10

10

 

WE

328

328

 


Gatunek

:

Buławik

Coryphaenoides rupestris

Strefa

:

I, II, IV i Va (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Dania

2

2

 

Niemcy

2

2

 

Francja

14

14

 

Zjednoczone Królestwo

2

2

 

WE

20

20

 


Gatunek

:

Buławik

Coryphaenoides rupestris

Strefa

:

III

Rok

2007

2008

 

Dania

1 003

946

 

Niemcy

6

5

 

Szwecja

52

49

 

WE

1 060

1 000

 


Gatunek

:

Buławik

Coryphaenoides rupestris

Strefa

:

Vb, VI i VII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

9

9

 

Estonia

67

67

 

Hiszpania

74

74

 

Francja

3 789

3 789

 

Irlandia

299

299

 

Litwa

87

87

 

Polska

44

44

 

Zjednoczone Królestwo

222

222

 

Inne (3)

9

9

 

WE

4 600

4 600

 


Gatunek

:

Buławik

Coryphaenoides rupestris

Strefa

:

VIII, IX, X, XII i XIV (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

40

40

 

Hiszpania

4 391

4 391

 

Francja

202

202

 

Irlandia

9

9

 

Zjednoczone Królestwo

18

18

 

Łotwa

71

71

 

Litwa

9

9

 

Polska

1 374

1 374

 

WE

6 114

6 114

 


Gatunek

:

Gardłosz atlantycki

Hoplostethus atlanticus

Strefa

:

VI (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

6

4

 

Francja

33

22

 

Irlandia

6

4

 

Zjednoczone Królestwo

6

4

 

WE

51

34

 


Gatunek

:

Gardłosz atlantycki

Hoplostethus atlanticus

Strefa

:

VII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

1

1

 

Francja

147

98

 

Irlandia

43

29

 

Zjednoczone Królestwo

1

1

 

Inne (4)

1

1

 

WE

193

130

 


Gatunek

:

Gardłosz atlantycki

Hoplostethus atlanticus

Strefa

:

I, II, III, IV, V, VIII, IX, X, XI, XII i XIV (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

4

3

 

Francja

23

15

 

Irlandia

6

4

 

Portugalia

7

5

 

Zjednoczone Królestwo

4

3

 

WE

44

30

 


Gatunek

:

Molwa niebieska

Molva dypterygia

Strefa

:

II, IV i V (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Dania

7

6

 

Niemcy

7

6

 

Francja

42

34

 

Irlandia

7

6

 

Zjednoczone Królestwo

25

20

 

Inne (5)

7

6

 

WE

95

78

 


Gatunek

:

Molwa niebieska

Molva dypterygia

Strefa

:

III (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Dania

8

6

 

Niemcy

4

3

 

Szwecja

8

6

 

WE

20

15

 


Gatunek

:

Molwa niebieska

Molva dypterygia

Strefa

:

VI i VII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich) (7)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

26

21

 

Estonia

4

3

 

Hiszpania

83

67

 

Francja

1 897

1 518

 

Irlandia

7

6

 

Litwa

2

1

 

Polska

1

1

 

Zjednoczone Królestwo

482

386

 

Inne (6)

7

6

 

WE

2 510

2 009

 


Gatunek

:

Bogar

Pagellus bogaraveo

Strefa

:

VI, VII i VIII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

238

238

 

Francja

12

12

 

Irlandia

9

9

 

Zjednoczone Królestwo

30

30

 

Inne (8)

9

9

 

WE

298

298

 


Gatunek

:

Bogar

Pagellus bogaraveo

Strefa

:

IX (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

850

850

 

Portugalia

230

230

 

WE

1 080

1 080

 


Gatunek

:

Bogar

Pagellus bogaraveo

Strefa

:

X (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

10

10

 

Portugalia

1 116

1 116

 

Zjednoczone Królestwo

10

10

 

WE

1 136

1 136

 


Gatunek

:

Widlaki

Phycis blennoides

Strefa

:

I, II, III i IV (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

10

10

 

Francja

10

10

 

Zjednoczone Królestwo

16

16

 

WE

36

36

 


Gatunek

:

Widlaki

Phycis blennoides

Strefa

:

V, VI i VII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Niemcy

10

10

 

Hiszpania

588

588

 

Francja

356

356

 

Irlandia

260

260

 

Zjednoczone Królestwo

814

814

 

WE

2 028

2 028

 


Gatunek

:

Widlaki

Phycis blennoides

Strefa

:

VIII i IX (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Hiszpania

242

242

 

Francja

15

15

 

Portugalia

10

10

 

WE

267

267

 


Gatunek

:

Widlaki

Phycis blennoides

Strefa

:

X i XII (wody terytorialne Wspólnoty oraz wody nieznajdujące się w obszarze zwierzchnictwa lub jurysdykcji krajów trzecich)

Rok

2007

2008

 

Francja

10

10

 

Portugalia

43

43

 

Zjednoczone Królestwo

10

10

 

WE

63

63

 


(1)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy rekinów głębinowych niedozwolone.

(2)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy w ramach tej kwoty niedozwolone.

(3)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy w ramach tej kwoty niedozwolone.

(4)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy w ramach tej kwoty niedozwolone.

(5)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy w ramach tej kwoty niedozwolone.

(6)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy w ramach tej kwoty niedozwolone.

(7)  Państwa członkowskie zapewniają, aby połowy molwy niebieskiej były monitorowane naukowo, w szczególności w odniesieniu do działalności tych statków, które dokonały wyładunku ponad 30 ton molwy niebieskiej w 2005 r. Statki te powiadamiają z góry o wyładunku i nie mogą wyładować więcej niż 25 ton molwy niebieskiej na zakończenie każdego rejsu połowowego.

(8)  Wyłącznie przyłowy. Ukierunkowane połowy w ramach tej kwoty niedozwolone.


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/38


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2016/2006

z dnia 19 grudnia 2006 r.

dostosowujące kilka rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynku wina ze względu na przystąpienie Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 4 ust. 3,

uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 56,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Niezbędne jest wprowadzenie pewnych technicznych zmian do kilku rozporządzeń Komisji w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w celu ich dostosowania z powodu przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

(2)

Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1907/85 z dnia 10 lipca 1985 r. w sprawie wykazu odmian winorośli i regionów dostarczających przywożone wino w celu wytwarzania win musujących we Wspólnocie (1) zawiera odniesienia do Rumunii. Należy skreślić te odniesienia.

(3)

Artykuł 52 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych (2) ustanawia okresy referencyjne dla produkujących państw członkowskich. Należy określić okres referencyjny dla Rumunii.

(4)

Artykuł 2 ust. 1 oraz art. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi produktami w sektorze wina (3) zawiera pewne zapisy we wszystkich językach państw członkowskich. Przepisy te powinny obejmować zapisy w języku bułgarskim i rumuńskim.

(5)

Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 883/2001 zawiera odniesienie do Rumunii jako do państwa trzeciego. Należy skreślić to odniesienie.

(6)

Artykuł 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dotyczące dokumentów towarzyszących przewozowi produktów winiarskich oraz rejestrów prowadzonych w sektorze wina (4) zawiera zapisy we wszystkich językach państw członkowskich. Przepis ten powinien obejmować zapisy w języku bułgarskim i rumuńskim.

(7)

Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 753/2002 z dnia 29 kwietnia 2002 r. ustanawiającego niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie do opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina (5) zawiera pewne zapisy we wszystkich językach państw członkowskich. Przepis ten powinien obejmować zapisy w języku bułgarskim i rumuńskim.

(8)

Załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 753/2002 zawiera odniesienie do Bułgarii i Rumunii jako do państw trzecich. Należy skreślić to odniesienie.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (EWG) nr 1907/85, (WE) nr 1623/2000, (WE) nr 883/2001, (WE) nr 884/2001 oraz (WE) nr 753/2002,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Skreśla się art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1907/85.

Artykuł 2

W art. 52 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 dodaje się tiret w następującym brzmieniu:

„–

1999/2000 do 2004/2005 w Rumunii”.

Artykuł 3

W rozporządzeniu (WE) nr 883/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W art. 2 ust. 1 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Rubryka 20 pozwoleń na przywóz i pozwoleń na wywóz zawiera jeden z zapisów wymienionych w załączniku I.”.

2)

W art. 5 akapit pierwszy odniesienie do załącznika I jest odniesieniem do załącznika Ia.

3)

W art. 11 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Przynajmniej jeden z zapisów wymienionych w załączniku IVa umieszcza się w rubryce 22 pozwoleń.”.

4)

Artykuł 33 otrzymuje następujące brzmienie:

a)

w ust. 1 skreśla się lit. c);

b)

w ust. 2 wyrazy wprowadzające otrzymują następujące brzmienie:

„Do celów ust. 1 lit. b) i d) oficjalna agencja w kraju pochodzenia autoryzowana do wystawiania dokumentu V I 1, jak określono w niniejszym rozporządzeniu, wprowadza następujący zapis w rubryce 15 dokumentu.”.

5)

W załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

W rozporządzeniu (WE) nr 884/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W art. 8 ust. 2 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Urzędy celne w punkcie wyjścia z obszaru celnego Wspólnoty wprowadzają jeden z zapisów wymienionych w załączniku V na obu egzemplarzach dokumentu towarzyszącego oraz stawiają pieczęć w celu potwierdzenia zgodności z oryginałem. Wręczają opieczętowane egzemplarze dokumentu zawierające powyższą adnotację eksporterowi lub jego przedstawicielowi. Eksporter lub jego przedstawiciel zapewnia, aby jeden egzemplarz towarzyszył przewozowi produktu objętego wywozem.”.

2)

Tekst załącznika II do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik V.

Artykuł 5

W rozporządzeniu (WE) nr 753/2002 wprowadza się następujące zmiany:

1)

Artykuł 16 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1.   Dla celów drugiego tiret załącznika VII część B pkt 1 lit. a) do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, następujących terminów można jedynie używać na etykietach win stołowych, win stołowych z oznaczeniem geograficznym i gatunkowych win produkowanych w określonych regionach, z wyjątkiem gatunkowych win likierowych produkowanych w określonych regionach i gatunkowych win półmusujących produkowanych w określonych regionach objętych art. 39 ust. 1 lit. b):

a)

»сухо«, »seco«, »suché«, »tør«, »trocken«, »kuiv«, »ξηρός«, »dry«, »sec«, »secco«, »asciutto«, »sausais«, »sausas«, »száraz«, »droog«, »wytrawne«, »seco«, »sec«, »suho«, »kuiva« lub »torrt«, pod warunkiem, że wino, którego to dotyczy ma resztkową zawartość cukru nieprzekraczającą:

i)

4 gramów na litr, lub

ii)

9 gramów na litr, pod warunkiem, że ogólna kwasowość wyrażona w gramach kwasu winowego na litr nie jest większa niż 2 gramy poniżej resztkowej zawartości cukru;

b)

»полусухо«, »semiseco«, »polosuché«, »halvtør«, »halbtrocken«, »poolkuiv«, »ημίξηρος«, »medium dry«, »demi-sec«, »abboccato«, »pussausais«, »pusiau sausas«, »félszáraz«, »halfdroog«, »półwytrawne«, »meio seco«, »adamado«, »polsuho«, »puolikuiva« albo »halvtorrt«, pod warunkiem, że wino, którego to dotyczy, ma resztkową zawartość cukru powyżej ustalonej w lit. a), lecz nieprzekraczającą:

i)

12 gramów na litr, lub

ii)

18 gramów na litr tam, gdzie minimalna ogólna kwasowość została ustalona przez państwo członkowskie zgodnie z ust. 2;

c)

»полусладко«, »semidulce«, »polosladké«, »halvsød«, »lieblich«, »poolmagus«, »ημίξηρος«, »medium«, »medium sweet«, »moelleux«, »amabile«, »pussaldais«, »pusiau saldus«, »félédes«, »halfzoet«, »półsłodkie«, »meio doce«, »polsladko«, »puolimakea« albo »halvsött«, pod warunkiem, że wino, którego to dotyczy, ma resztkową zawartość cukru powyżej ustalonej w lit. b), lecz nieprzekraczającą 45 gramów na litr;

d)

»сладко«, »dulce«, »sladké«, »sød«, »süss«, »magus«, »γλυκός«, »sweet«, »doux«, »dolce«, »saldais«, »saldus«, »édes«, »ħelu«, »zoet«, »słodkie«, »doce«, »dulce«, »sladko«, »makea« lub »sött«, pod warunkiem, że wino, którego to dotyczy ma resztkową zawartość cukru przynajmniej 45 gramów na litr.”.

2)

W załączniku VIII skreśla się pkt 1 i 6.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem i w dniu wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 179 z 11.7.1985, str. 21. Rozporządzenie zmienione Aktem przystąpienia z 2003 r.

(2)  Dz.U. L 194 z 31.7.2000, str. 45. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1221/2006 (Dz.U. L 221 z 12.8.2006, str. 3).

(3)  Dz.U. L 128 z 10.5.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2079/2005 (Dz.U. L 333 z 20.12.2005, str. 6).

(4)  Dz.U. L 128 z 10.5.2001, str. 32. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1507/2006 (Dz.U. L 280 z 12.10.2006, str. 9).

(5)  Dz.U. L 118 z 4.5.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1507/2006.


ZAŁĄCZNIK I

W załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 883/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1)

Istniejący tekst załącznika I stanowi załącznik Ia, a przed nim dodaje się tekst w następującym brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK I

Zapisy, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi:

:

W języku bułgarskim

:

Oтклонение от 0,4 об. %

:

W języku hiszpańskim

:

Tolerancia de 0,4 % vol.

:

W języku czeskim

:

Přípustná odchylka 0,4 % obj.

:

W języku duńskim

:

Tolerance 0,4 % vol.

:

W języku niemieckim

:

Toleranz 0,4 % vol.

:

W języku estońskim

:

Lubatud 0,4 mahuprotsendi suurune hälve

:

W języku greckim

:

Ανοχή 0,4 % vol.

:

W języku angielskim

:

Tolerance of 0,4 % vol.

:

W języku francuskim

:

Tolérance de 0,4 % vol.

:

W języku włoskim

:

Tolleranza di 0,4 % vol.

:

W języku łotewskim

:

0,4 tilp. % pielaide

:

W języku litewskim

:

Leistinas nukrypimas 0,4 tūrio %

:

W języku węgierskim

:

0,4 térfogat-százalékos tűrés

:

W języku maltańskim

:

Varjazzjoni massima ta’ 0,4 % vol.

:

W języku niderlandzkim

:

Tolerantie van 0,4 % vol.

:

W języku polskim

:

Tolerancja 0,4 % obj.

:

W języku portugalskim

:

Tolerância de 0,4 % vol.

:

W języku rumuńskim

:

Toleranță de 0,4 % vol.

:

W języku słowackim

:

Prípustná odchýlka 0,4 % obj.

:

W języku słoweńskim

:

Odstopanje 0,4 vol. %

:

W języku fińskim

:

Sallittu poikkeama 0,4 til - %

:

W języku szwedzkim

:

Tolerans 0,4 vol. %”

2)

Następujący załącznik IVa dodaje się po załączniku IV:

„ZAŁĄCZNIK IVa

Zapisy, o których mowa w art. 11 akapit drugi:

:

W języku bułgarskim

:

Възстановяване, валидно за не повече от … (количество, за което е издаден лицензът)

:

W języku hiszpańskim

:

Restitución válida para … (cantidad por la que se haya expedido el certificado) como máximo

:

W języku czeskim

:

Náhrada platná nejvýše pro … (množství, na něž byla vydána licence)

:

W języku duńskim

:

Restitutionen omfatter hoejst … (den maengde, licensen er udstedt for)

:

W języku niemieckim

:

Erstattung gültig für höchstens … (Menge, für die die Lizenz erteilt wurde)

:

W języku estońskim

:

Toetus ei kehti rohkem kui … (kogus, millele litsents on väljastatud)

:

W języku greckim

:

Επιστροφή που ισχύει για … (ποσότητα για την οποία εκδίδεται το πιστοποιητικό) κατ' ανώτατο όριο

:

W języku angielskim

:

Refund valid for not more than … (quantity for which licence is issued)

:

W języku francuskim

:

Restitution valable pour … (quantité pour laquelle le certificat est délivré) au maximum

:

W języku włoskim

:

Restituzione valida al massimo per … (quantitativo per il quale è rilasciato il titolo)

:

W języku łotewskim

:

Atmaksa ir spēkā par ne vairāk kā … (daudzums, par ko izdota licence)

:

W języku litewskim

:

Grąžinamoji išmoka mokama ne daugiau kaip už … (nurodomas kiekis, kuriam išduota licencija)

:

W języku węgierskim

:

Legfeljebb …-re (az a mennyiség, amelyre az engedélyt kiadták) érvényes visszatérítés

:

W języku maltańskim

:

Valur mrodd lura ta’ mhux aktar minn … (ammont maħrug fil. licenzja)

:

W języku niderlandzkim

:

Restitutie voor ten hoogste … (hoeveelheid waarvoor het certificaat is afgegeven)

:

W języku polskim

:

Refundacji udziela się na nie więcej niż … (ilość, na którą wydano licencję)

:

W języku portugalskim

:

Restituição válida para … (quantidade em relação à qual é emitido o certificado), no máximo

:

W języku rumuńskim

:

Restituție valabilă pentru maxim … (cantitatea pentru care este eliberată licența)

:

W języku słowackim

:

Náhrada platná pre nie viac ako … (množstvo, na ktoré je licencia vydaná)

:

W języku słoweńskim

:

Nadomestilo velja za največ … (količina, za katero je izdano dovoljenje)

:

W języku fińskim

:

Vientituki voimassa enintään … (määrä, jolle todistus on annettu) osalta

:

W języku szwedzkim

:

Bidrag som gäller för högst … (kvantitet för vilken licensen skall utfärdas)”.


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK V

Zapisy, o których mowa w art. 8 ust. 2 akapit drugi:

:

W języku bułgarskim

:

И3HECEHO

:

W języku hiszpańskim

:

EXPORTADO

:

W języku czeskim

:

VYVEZENO

:

W języku duńskim

:

UDFØRSEL

:

W języku niemieckim

:

AUSGEFÜHRT

:

W języku estońskim

:

EKSPORDITUD

:

W języku greckim

:

ΕΞΑΧΘΕΝ

:

W języku angielskim

:

EXPORTED

:

W języku francuskim

:

EXPORTÉ

:

W języku włoskim

:

ESPORTATO

:

W języku łotewskim

:

EKSPORTĒTS

:

W języku litewskim

:

EKSPORTUOTA

:

W języku węgierskim

:

EXPORTÁLVA

:

W języku maltańskim

:

ESPORTAT

:

W języku niderlandzkim

:

UITGEVOERD

:

W języku polskim

:

WYWIEZIONO

:

W języku portugalskim

:

EXPORTADO

:

W języku rumuńskim

:

EXPORTAT

:

W języku słowackim

:

VYVEZENÉ

:

W języku słoweńskim

:

IZVOŽENO

:

W języku fińskim

:

VIETY

:

W języku szwedzkim

:

EXPORTERAD”


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/44


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2017/2006

z dnia 20 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 51/2006 w odniesieniu do limitów połowowych dla okowiela w strefach ICES IIa (wody terytorialne WE), IIIa i IV (wody terytorialne WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 51/2006 z dnia 22 grudnia 2005 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2006 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności jego art. 5 ust 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 51/2006, Komisja może zmienić limity połowowe dla zasobów okowiela w strefach ICES IIa (wody WE), IIIa i IV (wody WE) w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2006 r.

(2)

Zgodnie z nowymi opiniami naukowymi Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) oraz Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) nowe limity połowowe dla zasobów okowiela w strefach ICES IIa (wody WE), IIIa i IV (wody WE) zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1259/2006 zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 51/2006 (2).

(3)

Okowiel stanowi zasób Morza Północnego dzielony z Norwegią, który w chwili obecnej nie jest jednak zarządzany wspólnie przez obie strony.

(4)

W związku z przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1259/2006 Wspólnota przeprowadziła konsultacje z Norwegią, które nie doprowadziły do osiągnięcia między Norwegią a Wspólnotą porozumienia w sprawie klucza podziału dla tego zasobu na 2006 r.

(5)

W związku z brakiem klucza podziału między Norwegię a Wspólnotę dla tego zasobu i zważywszy na fakt, że Norwegia powinna mieć możliwość odłowienia części z ogólnego dopuszczalnego połowu (TAC), zalecanego przez ICES i STECF, Komisja musi określić niezależny wspólnotowy limit połowowy, który jest niższy niż zalecany TAC.

(6)

Niezależny wspólnotowy limit połowowy powinien być ustalony na poziomie 75 % zalecanego TAC. Ta wartość procentowa odpowiada udziałowi Wspólnoty w całkowitych połowach tego zasobu w ciągu ostatnich pięciu lat i stanowi szacowane przywiązanie do danej strefy określone na podstawie danych uzyskanych w ciągu ostatnich lat. Takie podejście nie powinno jednak wpływać na stanowisko Wspólnoty w sprawie negocjacji podejmowanych w przyszłości z Norwegią.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IA do rozporządzenia (WE) nr 51/2006.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 51/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 16 z 20.1.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1782/2006 (Dz.U. L 345 z 8.12.2006, str. 10).

(2)  Dz.U. L 229 z 23.8.2006, str. 3.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 51/2006 wprowadza się następujące zmiany:

Pozycja dotycząca zasobu okowiela w strefach IIa (wody WE), IIIa i IV (wody WE) otrzymuje następujące brzmienie:

„Gatunek

:

Okowiel

Trisopterus esmarki

Strefa

:

IIa (wody WE), IIIa, IV (wody WE)

NOP/2A3A4.

Dania

70 185

Analityczne TAC.

Nie ma zastosowania art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Nie ma zastosowania art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Niemcy

13

Niderlandy

52

WE

70 250

Norwegia

1 000 (1)

TAC

Nie dotyczy


(1)  Kwota ta może być poławiana w rejonie VIa na północ od 56° 30′ N.”


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/46


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2018/2006

z dnia 20 grudnia 2006 r.

ustanawiające środki przejściowe odnośnie do pozwoleń na przywóz mleka i przetworów mlecznych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 z uwagi na przystąpienie Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 4 ust. 3,

uwzględniając Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 41,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Tytuł 2 rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (1) ustanawia przepisy szczegółowe w sprawie zatwierdzania wnioskodawców ubiegających się o pozwolenia na przywóz. Aby zapewnić dostęp podmiotom gospodarczym z Bułgarii i Rumunii (zwanych dalej „nowymi państwami członkowskimi”) do pozwoleń na przywóz od dnia przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej, należy przyjąć środki przejściowe.

(2)

W okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2007 r. podmiotom gospodarczym z nowych państw członkowskich powinno się zezwolić na składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, bez wcześniejszego zatwierdzenia.

(3)

Podmioty te powinny udowodnić swój status i regularną działalność jako przedsiębiorstwa handlowe. W odniesieniu do wymogu przedstawienia dowodu prowadzenia działalności handlowej, wnioskodawcy z nowych państw członkowskich powinni mieć możliwość wyboru roku 2005 zamiast 2006 jako roku referencyjnego dla działalności handlowej, jeżeli są w stanie udowodnić, że w roku 2006 wskutek wyjątkowych okoliczności nie mogli przywieźć lub wywieźć wymaganych ilości przetworów mlecznych.

(4)

Organy nowych państw członkowskich powinny przekazać Komisji wykaz zawierający wszystkie kwalifikujące się podmioty gospodarcze do dnia 20 stycznia 2007 r. Aby ułatwić identyfikację każdego wnioskodawcy oraz przekazywanie pozwoleń, należy precyzyjnie określić dane przekazywane w przypadku każdego podmiotu gospodarczego. Ponadto kwalifikującym się podmiotom gospodarczym z nowych państw członkowskich należy zezwolić na przekazywanie pozwoleń na przywóz.

(5)

Dlatego należy przewidzieć pewne odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 2535/2001.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od tytułu 2 rozdział I sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 podmioty gospodarcze mające siedzibę w Bułgarii i Rumunii (dalej zwanych „nowymi państwami członkowskimi”) mogą ubiegać się o pozwolenia na przywóz dla kontyngentów obejmujących okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2007 r. bez wcześniejszego zatwierdzenia przez właściwe organy państw członkowskich, w których znajduje się ich siedziba.

Artykuł 2

1.   W drodze odstępstwa od art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 podmioty gospodarcze mające siedzibę w nowych państwach członkowskich mogą ubiegać się o pozwolenia na przywóz dla kontyngentów, o których mowa w ust. 1 niniejszego rozporządzenia tylko w państwach członkowskich, w których znajduje się ich siedziba.

2.   Wnioski o pozwolenia są przyjmowane tylko wtedy, gdy wnioskodawca dołączy do nich następujące dokumenty:

a)

dowód, że w 2006 r. wnioskodawca przywiózł lub wywiózł przynajmniej 25 ton przetworów mlecznych objętych rozdziałem 04 Nomenklatury Scalonej w przynajmniej czterech oddzielnych operacjach;

b)

wszelkie dokumenty i informacje należycie potwierdzające tożsamość i status wnioskodawcy, w szczególności:

i)

dokumenty związane z księgami handlowymi lub zeznaniami podatkowymi sporządzonymi zgodnie z prawem krajowym;

ii)

numer VAT, jeśli jest przewidziany w prawie krajowym, oraz;

iii)

wpis do rejestru handlowego, jeśli jest przewidziany w prawie krajowym.

3.   W przypadku ust. 2 lit. a) rokiem referencyjnym jest rok 2005, jeśli przedmiotowy importer może udowodnić, że w ciągu 2006 r. nie był w stanie przywieźć lub wywieźć wymaganych ilości przetworów mlecznych wskutek wyjątkowych okoliczności.

4.   Do celów stosowania niniejszego artykułu operacje uszlachetniania aktywnego i biernego nie są traktowane jako przywóz i wywóz.

Artykuł 3

1.   Właściwe organy nowych państw członkowskich przesyłają Komisji do dnia 20 stycznia 2007 r. wykaz podmiotów gospodarczych, które złożyły wnioski o pozwolenia na przywóz dla kontyngentów obejmujących okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2007 r. zgodnie z art. 1 oraz z warunkami ustanowionymi w art. 2. Wykazy te są ustalane zgodnie ze wzorem w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001, z wyjątkiem numeru zatwierdzenia.

2.   Komisja przesyła wykazy, o których mowa w ust. 1 właściwym organom pozostałych państw członkowskich.

Artykuł 4

W drodze odstępstwa od art. 16 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 pozwolenia na przywóz wydane dla kontyngentów obejmujących okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2007 r. mogą być przekazane wyłącznie osobom fizycznym lub prawnym zatwierdzonym zgodnie z sekcją 2 tego rozporządzenia oraz osobom fizycznym i prawnym znajdującym się w wykazach, o których mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o Pzystąpieniu Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej i począwszy od dnia jego obowiązywania.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 29. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 926/2006 (Dz.U. L 170 z 23.6.2006, str. 8).


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/48


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2019/2006

z dnia 21 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenia (WE) nr 2058/96, (WE) nr 327/98 i (WE) nr 955/2005 otwierające kontyngenty taryfowe na przywóz w sektorze ryżu oraz stanowiące o zarządzaniu nimi

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 (1), w szczególności jego art. 1,

uwzględniając decyzję Rady 96/317/WE z dnia 13 maja 1996 r. dotyczącą podsumowania wyników konsultacji prowadzonych z Tajlandią na mocy art. XXIII GATT (2), w szczególności jej art. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (3), w szczególności jego art. 10 ust. 2 i art. 13 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (4) ma zastosowanie do pozwoleń na przywóz w okresach obowiązywania kontyngentów taryfowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2007 r.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1301/2006 przyjmuje w szczególności zasady dotyczące wniosków o pozwolenia na przywóz, statusu wnioskodawców oraz wydawania pozwoleń. Rozporządzenie to ogranicza okres ważności pozwoleń na przywóz do ostatniego dnia okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego i stosuje się bez uszczerbku dla warunków uzupełniających i odstępstw ustanowionych w rozporządzeniach sektorowych.

(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2058/96 z dnia 28 października 1996 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na ryż łamany objęty kodem CN 1006 40 00 do produkcji przetworów spożywczych objętych kodem CN 1901 10 (5), rozporządzenie Komisji (WE) nr 327/98 z dnia 10 lutego 1998 r. otwierające niektóre kontyngenty celne na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz stanowiące o administrowaniu nimi (6) i rozporządzenie Komisji (WE) nr 955/2005 z dnia 23 czerwca 2005 r. otwierające kontyngent na przywóz do Wspólnoty ryżu pochodzącego z Egiptu (7) zawierają przepisy, które odbiegają od wspólnych zasad ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1301/2006 lub są takie same. Należy zatem dostosować wymienione rozporządzenia w celu usunięcia rozbieżnych lub zbędnych zasad, uściślenia numerów porządkowych każdego kontyngentu i podkontyngentu oraz ponownego określenia szczegółowych zasad mających zastosowanie w szczególności do sporządzania wniosków o pozwolenia, ich wydawania, okresu ich ważności i przekazywania informacji do Komisji.

(4)

W celu ujednolicenia i uproszczenia wymienionych rozporządzeń, należy skreślić przepisy już przewidziane w horyzontalnych i sektorowych rozporządzeniach wykonawczych, tzn. – poza rozporządzeniem (WE) nr 1301/2006 – w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (8) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustalającym specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu (9), oraz skreślić przepisy, które nie mają już zastosowania.

(5)

W celu uproszczenia, ilości mniejsze niż 20 ton przydzielone w wyniku zastosowania współczynnika przydziału powinny być zarządzane w sposób jednolity na podstawie rozporządzeń (WE) nr 2058/96, (WE) nr 327/98 i (WE) nr 955/2005.

(6)

W trosce o lepsze zarządzanie kontyngentami taryfowymi otworzonymi na mocy rozporządzeń (WE) nr 2058/96 i (WE) nr 955/2005, należy nadal umożliwiać podmiotom składanie więcej niż jednego wniosku o pozwolenie na okres obowiązywania kontyngentu taryfowego i tym samym wprowadzić odstępstwo od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006. Poza tym w celu poprawy kontroli obu tych kontyngentów oraz ujednolicenia i uproszczenia zarządzania nimi, wnioski o pozwolenie powinny być składane raz w tygodniu.

(7)

Należność celna mająca zastosowanie do przywozu ryżu łamanego jest ustalona w art. 11d rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, dlatego nie należy już zamieszczać odesłania do Nomenklatury Scalonej i należy w związku z tym odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2058/96.

(8)

W przypadku kontyngentów otwartych na mocy rozporządzenia (WE) nr 327/98 zarządzanych na podstawie świadectwa wywozowego, należy nadal umożliwiać podmiotom gospodarczym posiadającym więcej niż jedno świadectwo wywozowe składanie więcej niż jednego wniosku o pozwolenie na przywóz na dany podokres obowiązywania kontyngentu taryfowego i tym samym wprowadzić odstępstwo od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 w celu zapewnienia kontroli dostosowanych do takiego przywozu. Należy również wyrównać wysokość zabezpieczenia dotyczącego pozwoleń na przywóz ryżu łuskanego, przewidzianego w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 327/98, w stosunku do wysokości zabezpieczenia przewidzianego w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003.

(9)

W odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 955/2005, należy określić odesłania do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i sprecyzować, że okres ważności pozwolenia na przywóz liczy się od daty faktycznego wydania pozwolenia.

(10)

Przepisy te powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2007 r., czyli od daty od której mają zastosowanie środki przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1301/2006.

(11)

Jednak okres składania pierwszych wniosków, o których mowa w rozporządzeniach (WE) nr 2058/96 i (WE) nr 955/2005 rozpoczyna się w 2007 r. w dniu świątecznym, należy zatem przewidzieć, że podmioty mogą składać pierwsze wnioski dopiero począwszy od pierwszego dnia roboczego w 2007 r. i że pierwszy okres składania wniosków kończy się najpóźniej w poniedziałek 8 stycznia 2007 r. Należy również określić, że wnioski o pozwolenia na przywóz dotyczące pierwszego okresu składania wniosków muszą być przekazane Komisji najpóźniej do poniedziałku 8 stycznia 2007 r.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 2058/96, (WE) nr 327/98 i (WE) nr 955/2005.

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2058/96 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W art. 1 dodaje się akapity drugi i trzeci w brzmieniu:

„Kontyngent ten ma numer porządkowy 09.4079.

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 (10), (WE) nr 1342/2003 (11) i (WE) nr 1301/2006 (12) stosuje się, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

2)

W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Wnioski o pozwolenie na przywóz składa się u właściwych władz państw członkowskich, najpóźniej w każdy poniedziałek o godz. 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli. Jednakże w 2007 r. okres składania pierwszych wniosków rozpoczyna się dopiero pierwszego dnia roboczego 2007 r. i kończy się najpóźniej dnia 8 stycznia 2007 r., a pierwszy poniedziałek właściwy dla przekazania Komisji wniosków o pozwolenia na przywóz przypada zgodnie z art. 4 lit. a) na dzień 8 stycznia 2007 r.”

b)

ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, wnioskodawca może złożyć więcej niż jeden wniosek o pozwolenie w okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego. Wnioskodawca może jednak złożyć w tygodniu tylko jeden wniosek o pozwolenie.”

3)

Artykuł 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 3

1.   Jeżeli ilości, o które wystąpiono w przeciągu tygodnia przekraczają ilość dostępną w ramach kontyngentu, najpóźniej czwartego dnia roboczego po upływie ostatniego dnia składania wniosków na określony tydzień Komisja ustala współczynnik przydziału dla ilości, o które w tym czasie wystąpiono, odrzuca wnioski składane w następnych tygodniach oraz przerywa wydawanie pozwoleń na przywóz do końca danego roku.

Jeżeli współczynnik przydziału, o którym mowa w akapicie pierwszym umożliwia otrzymanie jednej lub więcej ilości mniejszych niż 20 ton na wniosek, państwo członkowskie rozdziela sumę tych ilości poprzez rozlosowanie między podmioty gospodarcze po 20 ton w partii, powiększonej o pozostającą ilość rozdzieloną równo pomiędzy 20-tonowe partie. Jednakże w przypadku, gdy zsumowanie ilości mniejszych niż 20 ton uniemożliwiłoby otrzymanie jednej 20-tonowej partii, pozostająca ilość jest przez państwo członkowskie równo rozdzielana między podmioty gospodarcze, które złożyły wnioski na ilość równą lub większą niż 20 ton.

Jeżeli w wyniku zastosowania akapitu drugiego ilość, na którą musi być wydane pozwolenie jest mniejsza niż 20 ton, wniosek o pozwolenie może być przez podmiot gospodarczy wycofany w terminie dwóch dni roboczych od daty wejścia w życie rozporządzenia ustalającego współczynnik przydziału.

2.   Pozwolenie na przywóz jest wydawane ósmego dnia roboczego następującego po upływie terminu zgłaszania do Komisji wniosków o pozwolenie na przywóz, o którym mowa w art. 4 lit. a).”

4)

Artykuł 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 4

Państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną następujące informacje:

a)

w ostatnim dniu składania wniosków o pozwolenie, najpóźniej o godz. 18 czasu obowiązującego w Brukseli, informacje dotyczące wniosków o pozwolenie na przywóz, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia ilości objętych tymi wnioskami;

b)

najpóźniej drugiego dnia roboczego po wydaniu pozwoleń na przywóz, informacje dotyczące wydanych pozwoleń, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia ilości, na które zostały wydane pozwolenia na przywóz;

c)

najpóźniej ostatniego dnia każdego miesiąca, całkowite ilości faktycznie wprowadzone do swobodnego obrotu w ramach tego kontyngentu w miesiącu poprzedzającym przedostatni miesiąc, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia. Jeżeli w tym okresie wprowadzenie do swobodnego obrotu nie miało miejsca, należy przesłać informację »nie dotyczy«.”

5)

W art. 5 ust. 1 lit. b) określenie „określony w Nomenklaturze Scalonej” zastępuje się określeniem „określony w art. 11d rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 (13).

6)

W art. 6 skreśla się ust. 2.

Artykuł 2

W rozporządzeniu (WE) nr 327/1998 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W art. 1 ust. 1:

a)

akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:

„Wspomniane całkowite przywozowe kontyngenty taryfowe są podzielone na przywozowe kontyngenty taryfowe według kraju pochodzenia i rozłożone na kilka podokresów zgodnie z załącznikiem IX.”

b)

dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:

„Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 (14), (WE) nr 1342/2003 (15) i (WE) nr 1301/2006 (16) stosuje się, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

2)

Artykuł 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 2

W przypadku ilości objętych pozwoleniami na przywóz wydanymi w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b) i e) w odniesieniu do podokresu obejmującego wrzesień, można składać wnioski o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do podokresu obejmującego październik odnośnie do wszystkich krajów pochodzenia objętych całkowitym przywozowym kontyngentem taryfowym.”

3)

W art. 3 akapit trzeci otrzymuje następujące brzmienie:

„Świadectwa wywozowe wydane w ramach przywozowych kontyngentów taryfowych przewidzianych w art. 1 ust. 1 są ważne tylko w danym okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego.”

4)

W art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1.   Wnioski o pozwolenie składa się w ciągu dziesięciu pierwszych dni roboczych pierwszego miesiąca każdego podokresu.”

b)

w ust. 2 skreśla się akapit drugi.

c)

w ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Pozwolenia są ważne tylko w odniesieniu do produktów pochodzących z państwa wymienionego w polu 8.”

d)

ustęp 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„5.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, w ramach kontyngentów taryfowych objętych wnioskami o pozwolenie na przywóz, o których mowa w art. 3 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia, wnioskodawcy mogą składać kilka wniosków w odniesieniu do danego numeru porządkowego kontyngentu na dany podokres obowiązywania kontyngentu przywozowego.”

5)

Artykuł 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 5

Współczynnik przydziału, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 określany jest przez Komisję w ciągu dziesięciu dni roboczych od ostatniego dnia okresu przewidzianego na powiadomienie, o którym mowa w art. 8 lit. a) niniejszego rozporządzenia. W tym samym czasie Komisja określa ilości dostępne w kolejnym podokresie oraz, w stosownym przypadku, w dodatkowym podokresie obejmującym październik.

Jeżeli współczynnik przydziału, o którym mowa w akapicie pierwszym umożliwia otrzymanie jednej lub więcej ilości mniejszych niż 20 ton na wniosek, państwo członkowskie rozdziela sumę tych ilości poprzez rozlosowanie między podmioty gospodarcze po 20 ton w partii, powiększonej o pozostającą ilość rozdzieloną równo pomiędzy 20-tonowe partie. Jednakże w przypadku, gdy zsumowanie ilości mniejszych niż 20 ton uniemożliwiłoby otrzymanie jednej 20-tonowej partii, pozostająca ilość jest przez państwo członkowskie równo rozdzielana między podmioty gospodarcze, które złożyły wnioski na ilość równą lub większą niż 20 ton.

Jeżeli w wyniku zastosowania akapitu drugiego ilość, na którą musi być wydane pozwolenie jest mniejsza niż 20 ton, wniosek o pozwolenie może być przez podmiot gospodarczy wycofany w terminie dwóch dni roboczych od daty wejścia w życie rozporządzenia ustalającego współczynnik przydziału.”

6)

Artykuł 6 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 6

W terminie trzech dni roboczych od dnia opublikowania decyzji Komisji określającej ilości dostępne, przewidzianej w art. 5, wydawane są pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ilości wynikających z zastosowania art. 5.”

7)

W art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się ust. 3.

b)

w ust. 4 skreśla się akapit drugi.

8)

Artykuł 8 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 8

Państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną następujące informacje:

a)

najpóźniej drugiego dnia roboczego następującego po ostatnim dniu składania wniosków o pozwolenie, o godz. 18 czasu obowiązującego w Brukseli, informacje dotyczące wniosków o pozwolenie na przywóz, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia ilości objętych tymi wnioskami, określając numer pozwolenia na przywóz oraz numer świadectwa wywozowego, jeśli takie świadectwo jest wymagane;

b)

najpóźniej drugiego dnia roboczego po wydaniu pozwoleń na przywóz, informacje dotyczące wniosków o pozwolenie na przywóz, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia ilości, na które zostały wydane pozwolenia na przywóz oraz ilości objęte wnioskami o pozwolenie wycofanymi zgodnie z art. 5 akapit trzeci;

c)

najpóźniej ostatniego dnia każdego miesiąca, całkowite ilości faktycznie wprowadzone do swobodnego obrotu w ramach tego kontyngentu w miesiącu poprzedzającym przedostatni miesiąc, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia, podając informacje dotyczące opakowania w przypadku opakowań o wadze niższej lub równej 5 kg. Jeżeli wprowadzenie do swobodnego obrotu nie miało miejsca w tym okresie, należy przesłać informację »nie dotyczy«.”

9)

Skreśla się art. 10.

10)

Skreśla się załącznik III.

11)

W załączniku IX określenie „transza” zastępuje się określeniem „podokres”.

12)

Skreśla się załącznik X.

Artykuł 3

W rozporządzeniu (WE) nr 955/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w akapicie pierwszym, określenie „zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003” zastępuje się określeniem „zgodnie z art. 11, 11a, 11c i 11d rozporządzenia (WE) nr 1785/2003”.

b)

skreśla się ust. 2.

c)

dodaje się akapit czwarty w brzmieniu:

„Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000, (WE) nr 1342/2003 i (WE) nr 1301/2006 (17) stosuje się, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

2)

W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się ust. 2.

b)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, wnioskodawca może złożyć więcej niż jeden wniosek o pozwolenie w okresie obowiązywania kontyngentu. Wnioskodawca może jednak złożyć w tygodniu tylko jeden wniosek o pozwolenie na ośmiocyfrowy kod CN.”

3)

W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się ust. 2.

b)

w ust. 3 określenie „zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003” zastępuje się określeniem „zgodnie z art. 11, 11a, 11c i 11d rozporządzenia (WE) nr 1785/2003”.

4)

Artykuł 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 4

1.   Wnioski o pozwolenie na przywóz składa się u właściwych władz państw członkowskich, najpóźniej w każdy poniedziałek o godz. 13 czasu obowiązującego w Brukseli.

Jednak w 2007 r. okres składania pierwszych wniosków rozpoczyna się dopiero pierwszego dnia roboczego 2007 r. i kończy się najpóźniej dnia 8 stycznia 2007 r., a pierwszy poniedziałek właściwy dla przekazania Komisji wniosków o pozwolenia na przywóz przypada zgodnie z art. 5 lit. a) na dzień 8 stycznia 2007 r.

2.   Pozwolenie na przywóz wydaje się ósmego dnia roboczego po upływie ostatniego dnia składania wniosków, o ile nie osiągnięto ilości przewidzianej w art. 1.

W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003 pozwolenie na przywóz jest ważne do końca następnego miesiąca po jego faktycznym wydaniu.

3.   Jeżeli ilości, o które wystąpiono w przeciągu tygodnia przekraczają ilość dostępną w ramach kontyngentu przewidzianego w art. 1, najpóźniej czwartego dnia roboczego po upływie ostatniego dnia składania wniosków na określony tydzień, Komisja ustala współczynnik przydziału dla ilości, o które w tym czasie wystąpiono, odrzuca wnioski składane w następnych tygodniach oraz przerywa wydawanie pozwoleń na przywóz do końca danego roku.

4.   Jeżeli współczynnik przydziału, o którym mowa w ust. 3 umożliwia otrzymanie jednej lub więcej ilości mniejszych niż 20 ton na wniosek, państwo członkowskie rozdziela sumę tych ilości poprzez rozlosowanie między podmioty gospodarcze po 20 ton w partii, powiększonej o pozostającą ilość rozdzieloną równo pomiędzy 20-tonowe partie. Jednakże w przypadku, gdy zsumowanie ilości mniejszych niż 20 ton uniemożliwiłoby otrzymanie jednej 20-tonowej partii, pozostająca ilość jest przez państwo członkowskie równo rozdzielana między podmioty gospodarcze, które złożyły wnioski na ilość równą lub większą niż 20 ton.

Jeżeli w wyniku zastosowania akapitu pierwszego ilość, na którą musi być wydane pozwolenie jest mniejsza niż 20 ton, wniosek o pozwolenie może być przez podmiot gospodarczy wycofany w terminie dwóch dni roboczych od daty wejścia w życie rozporządzenia ustalającego współczynnik przydziału.”

5)

Artykuł 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 5

Państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną następujące informacje:

a)

w ostatnim dniu składania wniosków o pozwolenie, najpóźniej o godz. 18 czasu obowiązującego w Brukseli, informacje dotyczące wniosków o pozwolenia na przywóz, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN ilości objętych tymi wnioskami;

b)

najpóźniej drugiego dnia roboczego po wydaniu pozwoleń na przywóz, informacje dotyczące wydanych pozwoleń, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN ilości, na które zostały wydane pozwolenia na przywóz;

c)

najpóźniej ostatniego dnia każdego miesiąca, całkowite ilości faktycznie wprowadzone do swobodnego obrotu w ramach tego kontyngentu w miesiącu poprzedzającym przedostatni miesiąc, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN. Jeżeli w tym okresie wprowadzenie do swobodnego obrotu nie miało miejsca, należy przesłać informację »nie dotyczy«.”

6)

Skreśla się art. 6.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 146 z 20.6.1996, str. 1.

(2)  Dz.U. L 122 z 22.5.1996, str. 15.

(3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 797/2006 (Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 1).

(4)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, str. 13.

(5)  Dz.U. L 276 z 29.10.1996, str.7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1950/2005 (Dz.U. L 312 z 29.11.2005, str. 18).

(6)  Dz.U. L 37 z 11.2.1998, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 965/2006 (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, str. 12).

(7)  Dz.U. L 164 z 24.6.2005, str. 5.

(8)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 410/2006 (Dz.U. L 71 z 10.3.2006, str. 7).

(9)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 945/2006 (Dz.U. L 173 z 27.6.2006, str. 12).

(10)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1.

(11)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 12.

(12)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, str. 13.”

(13)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96.”

(14)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1.

(15)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 12.

(16)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, str. 13.”

(17)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, str. 13.”


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/54


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2020/2006

z dnia 22 grudnia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2535/2001 w zakresie administrowania kontyngentem taryfowym WTO na masło nowozelandzkie

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 29 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (2) określa szczegółowe zasady dla „masła nowozelandzkiego”, określonego w art. 25 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia.

(2)

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich stwierdził w wyroku z dnia 11 lipca 2006 r. wydanym w sprawie C-313/04 Franz Egenberger GmbH Molkerei und Trockenwerk przeciwko Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, że: „Artykuł 35 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych jest nieważny w części, w której stanowi, że wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz masła nowozelandzkiego po obniżonej stawce celnej mogą być składane jedynie do właściwych władz Zjednoczonego Królestwa”; podobnie „artykuły 25 i 32 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 w związku z załącznikami III, IV i XII do tego rozporządzenia są nieważne, ponieważ pozwalają one na dyskryminację przy wydawaniu pozwoleń na przywóz masła nowozelandzkiego po obniżonej stawce celnej.”.

(3)

Należy wprowadzić nowe ustalenia dotyczące administrowania kontyngentem taryfowym od dnia 1 stycznia 2007 r., zapewniając niedyskryminacyjny dostęp importerów do kontyngentu zgodnie z wyrokiem Trybunału w sprawie 313/04.

(4)

W celu równoczesnego zapewnienia stabilizacji handlowej podczas stopniowego otwierania całego kontyngentu dla wszystkich zainteresowanych podmiotów gospodarczych właściwe jest administrowanie kontyngentem na podstawie metody określonej w art. 29 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. Należy zatem ustalić podział kontyngentu pomiędzy importerów tradycyjnych i nowych importerów. Należy wprowadzić przepis umożliwiający administrowanie częścią tradycyjną przy uwzględnieniu historii handlowej w ramach tego samego kontyngentu oraz administrowanie częścią dla nowych importerów poprzez równoczesną analizę wniosków o pozwolenie.

(5)

Aby zapewnić autentyczność wniosków o pozwolenie na przywóz, zapobiec spekulacji i zapewnić jak największe wykorzystanie kontyngentu, każdy wnioskodawca w ramach części kontyngentu dla nowych importerów powinien składać wniosek o ilość minimalną, a wnioski powinny być ograniczone do 10 % dostępnej ilości. Z tych samych względów należy określić kryteria zapewniające udział w kontyngencie; w szczególności należy otworzyć kontyngent dla tych podmiotów gospodarczych, które mogą wykazać pewien poziom działalności handlowej w sektorze mleka. W celu zapewnienia równiejszego dostępu do kontyngentu dla nowych importerów każdy wnioskodawca może złożyć wniosek o ilość maksymalną.

(6)

Poziom zabezpieczeń należy ustalić na poziomie, który zagwarantuje, że jedynie autentyczni handlowcy będą składać wnioski w ramach kontyngentu. Należy zatem przyjąć poziom zabezpieczeń, który stosuje się do administrowania kontyngentami określonymi w rozdziale I tytułu II rozporządzenia (WE) nr 2535/2001.

(7)

Aby nie wydawać pozwoleń na ilości nieopłacalne ekonomicznie, należy ustanowić procedurę losowania w przypadku, gdy wydano by pozwolenia na ilości wynoszące mniej niż 20 ton.

(8)

Masło przywożone z Nowej Zelandii musi spełniać pewne wymagania jakościowe i dotyczące składu ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001. Aby wykazać przestrzeganie tych wymogów i pochodzenie produktów, należy ustanowić przepis nakładający na podmiot gospodarczy wymóg przedstawienia świadectwa IMA 1 w momencie przywozu.

(9)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1)

Artykuł 9 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 9

Przed dniem 1 czerwca właściwy organ powiadamia wnioskodawców o wynikach procedury zatwierdzającej i o ich numerze identyfikacyjnym w przypadku, gdy zachodzi taka potrzeba. Zatwierdzenie jest ważne przez okres jednego roku.”;

2)

Artykuły 24 i 25 otrzymują następujące brzmienie:

„Artykuł 24

1.   Niniejszą sekcję stosuje się do przywozu w ramach kontyngentów dla określonych krajów pochodzenia wymienionych w wykazie CXL, o którym mowa w załączniku III.B.

2.   Załącznik III.B do niniejszego rozporządzenia określa stosowane należności celne oraz ilości maksymalne, które można przywieźć w okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego.

Artykuł 25

1.   Pozwolenia na przywóz produktów wymienionych w załączniku III.B ze wskazaną stawką należności celnej są wydawane tylko po okazaniu odpowiedniego świadectwa IMA 1 na całkowitą ilość netto w nim wskazaną.

Świadectwa IMA 1 muszą spełniać wymogi ustanowione w art. 29–33. Pozwolenia na przywóz muszą zawierać numer i datę wydania odpowiedniego świadectwa IMA 1.

2.   Pozwolenia na przywóz można wydać dopiero po zweryfikowaniu przez właściwy organ, czy spełniono przepisy art. 33 ust. 1 lit. e).

Organy wydające pozwolenie przesyłają Komisji kopię świadectwa IMA 1 złożonego z każdym wnioskiem o pozwolenie na przywóz nie później niż do godziny 18.00 (czasu brukselskiego) w dniu, w którym wniosek został złożony.

Organy wydające pozwolenia wydają pozwolenia na przywóz czwartego dnia roboczego po złożeniu wniosku, o ile Komisja nie podjęła żadnych szczególnych środków przed tą datą.

Właściwy organ wydający pozwolenie na przywóz zachowuje oryginał każdego okazanego świadectwa IMA 1.”;

3)

W art. 26 ust. 2 skreśla się akapit drugi;

4)

Artykuły 34–39 otrzymują następujące brzmienie:

„Artykuł 34

1.   Niniejszą sekcję stosuje się do przywozu masła nowozelandzkiego w ramach kontyngentów o numerach 09.4195 oraz 09.4182 określonych w załączniku III.A do niniejszego rozporządzenia.

2.   Stosuje się przepisy art. 27, 30, 31 ust. 1, art. 32 ust. 2 i 3 oraz art. 33 ust. 1 lit. a)–d).

3.   Wyrażenie »co najmniej sześciotygodniowe« w opisie kontyngentu na masło nowozelandzkie oznacza co najmniej sześciotygodniowe w dniu, kiedy organom celnym zostaje przedstawione zgłoszenie o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.

4.   Załącznik III.A określa kontyngenty taryfowe, stosowane należności celne oraz ilości maksymalne, które można przywieźć w każdym okresie lub podokresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego.

Artykuł 34a

1.   Kontyngenty dzieli się na dwie części określone w załączniku III.A:

a)

kontyngent nr 09.4195 (zwany dalej częścią A) rozdziela się między importerów wspólnotowych, którzy uzyskali zatwierdzenie zgodnie z przepisami art. 7 i którzy mogą wykazać:

i)

w odniesieniu do roku kontyngentowego 2007, że dokonali przywozu w ramach kontyngentu 09.4589 w ciągu 2006 r.;

ii)

w odniesieniu do roku kontyngentowego 2008, że dokonali przywozu w ramach jednego z kontyngentów 09.4589, 09.4195 lub 09.4182 w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.;

iii)

w odniesieniu do kolejnych lat kontyngentowych, że dokonali przywozu w ramach jednego z kontyngentów 09.4589, 09.4195 lub 09.4182 w ciągu 24 miesięcy przed listopadem poprzedzającym rok kontyngentowy;

b)

kontyngent nr 09.4182 (zwany dalej częścią B) jest zarezerwowany dla wnioskodawców:

i)

którzy uzyskali zatwierdzenie zgodnie z przepisami art. 7; lub

ii)

w okresie od stycznia do czerwca 2007 r. dla wnioskodawców posiadających siedzibę w Bułgarii i Rumunii, którzy spełniają przepisy art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2018/2006 (3);

oraz

iii)

którzy mogą wykazać, że w okresie 12 miesięcy przed listopadem poprzedzającym rok kontyngentowy dokonali przywozu do i/lub wywozu ze Wspólnoty co najmniej 100 ton mleka lub przetworów mlecznych objętych rozdziałem 04 nomenklatury scalonej w co najmniej 4 odrębnych operacjach.

Jednakże w przypadku lat kontyngentowych 2007 i 2008 wyżej określony okres 12 miesięcy stanowi odpowiednio rok kalendarzowy 2006 i rok kalendarzowy 2007.

2.   Dowody na działalność handlową, o których mowa w ust. 1 lit. a) oraz lit. b) ppkt ii) oraz iii), są ważne przez obydwa półroczne okresy roku kontyngentowego.

3.   Wnioski o pozwolenie można składać tylko podczas pierwszych dziesięciu dni następujących miesięcy:

a)

w styczniu 2007 r. i 2008 r. dla podokresu kontyngentowego styczeń – czerwiec; jednakże w przypadku stycznia 2007 r. wnioski o wydanie pozwolenia można składać podczas pierwszych piętnastu dni;

b)

w listopadzie dla kolejnego podokresu kontyngentowego styczeń – czerwiec;

c)

w czerwcu dla podokresu kontyngentowego lipiec – grudzień.

4.   Aby zostały rozpatrzone, wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz muszą obejmować, na każdego wnioskodawcę:

a)

w przypadku części A, nie więcej niż 125 %:

i)

w odniesieniu do roku kontyngentowego 2007, ilości produktów przywiezionych przez wnioskodawcę w ramach kontyngentu 09.4589 w ciągu 2006 r.,

ii)

w odniesieniu do roku kontyngentowego 2008, całkowitej ilości produktów przywiezionych przez wnioskodawcę w ramach kontyngentu 09.4589, 09.4195 oraz 09.4182 w ciągu 2006 r. i 2007 r.;

iii)

w odniesieniu do kolejnych lat kontyngentowych, ilości przywiezionych przez wnioskodawcę w ramach kontyngentu 09.4589, 09.4195 lub 09.4182 w ciągu 24 miesięcy przed listopadem poprzedzającym rok kontyngentowy;

b)

w przypadku części B nie mniej niż 20 ton i nie więcej niż 10 % ilości dostępnej w podokresie i pod warunkiem, że mogą udowodnić w stopniu zadowalającym właściwy organ odnośnego państwa członkowskiego, że spełniają warunki ustanowione w ust. 1 lit. b).

Określone wyżej dowody przedstawia się w momencie składania wniosków o pozwolenie.

Z zastrzeżeniem spełnienia warunków kwalifikowalności, wnioskodawcy mogą równocześnie składać wnioski w ramach obydwu części kontyngentu.

Dla części A i dla części B należy składać odrębne wnioski o pozwolenie.

Dowód przywozu lub wywozu przedstawia się zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.

5.   Wnioski o pozwolenie mogą być złożone tylko w państwie członkowskim wydającym zatwierdzenie i muszą zawierać numer identyfikacyjny importera.

Artykuł 35

Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, wynosi 35 EUR na 100 kilogramów netto produktu.

Artykuł 35a

1.   Najpóźniej trzeciego dnia roboczego następującego po upływie terminu składania wniosków państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wnioskach złożonych w odniesieniu do każdego z przedmiotowych produktów.

2.   Powiadomienia obejmują ilości, o które złożono wniosek w ramach każdego numeru kontyngentu, w podziale na kod CN.

3.   W ciągu pięciu dni roboczych po terminie dokonania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, Komisja podejmuje decyzję o zakresie, w jakim można przyjąć wnioski. Jeżeli ilości, o które złożono wnioski, nie przekraczają dostępnych ilości kontyngentu, Komisja nie podejmuje decyzji i pozwolenia wydaje się w odniesieniu do ilości, o które złożono wnioski.

Jeżeli wnioski o pozwolenie w odniesieniu do podkontyngentu przekraczają dostępne ilości w odnośnym okresie kontyngentowym, Komisja stosuje jednolity współczynnik przydziału do ilości, o które złożono wnioski. Część zabezpieczenia odpowiadająca nieprzydzielonym ilościom ulega zwolnieniu.

Jeżeli w przypadku jednego z podkontyngentów wynik zastosowania współczynnika przydziału oznaczałby przydzielenie pozwoleń na mniej niż 20 ton na wnioskodawcę, odpowiednie dostępne ilości przydziela się zainteresowanym państwom członkowskim poprzez przeprowadzenie losowania pozwoleń na 20 ton między wnioskodawcami, którym w wyniku zastosowania współczynnika przydziału przydzielono by mniej niż 20 ton.

Jeżeli w wyniku ustanowienia losowanych partii po 20 ton pozostanie ilość mniejsza niż 20 ton, ilość tę traktuje się jako jedną partię.

Zabezpieczenie dla wniosków, które nie otrzymały przydziału w drodze losowania, jest natychmiast zwalniane.

4.   Wydanie pozwoleń następuje nie później niż 5 dni roboczych po podjęciu decyzji, o której mowa w ust. 3.

5.   Pozwolenia na przywóz wydane na mocy niniejszego rozporządzenia są ważne do ostatniego dnia półrocznego okresu określonego w załączniku III.A.

6.   Pozwolenia na przywóz wydane zgodnie z niniejszą sekcją mogą zostać przekazane tylko osobom fizycznym lub prawnym zatwierdzonym zgodnie z art. 7. Wraz z wnioskiem o przekazanie pozwolenia, osoba przekazująca powiadamia organ wydający o numerze identyfikacyjnym osoby otrzymującej pozwolenie.

Artykuł 35b

Wnioski o pozwolenie oraz pozwolenia zawierają określenia ustanowione w art. 28 z wyjątkiem odniesień do świadectwa IMA 1.

Rubryka 16 wniosków o pozwolenia może zawierać jeden z kodów CN wymienionych w załączniku III.A. lub większą liczbę tych kodów.

Rubryka 20 pozwoleń zawiera okres obowiązywania podkontyngentu, na który wydano pozwolenia.

Jeśli we wniosku o pozwolenie wymieniono więcej niż jeden kod CN, wnioskodawca musi określić ilość odpowiadającą każdemu z nich, a dla każdego kodu wydaje się odrębne pozwolenie.

Artykuł 36

Jeżeli masło nowozelandzkie nie spełnia wymogów dotyczących składu, nie przyznaje się korzyści wynikających z kontyngentu dla całej ilości objętej odpowiednią deklaracją celną.

Po stwierdzeniu, że nie spełniono wymogów, jeżeli przyjęto zgłoszenie o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, organy celne pobierają należność celną przywozową ustanowioną w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. W tym celu wydaje się pozwolenie na przywóz przy pełnej stawce należności celnej w odniesieniu do ilości nie spełniającej wymogów.

Ilość ta nie jest przypisana do pozwolenia.

Artykuł 37

1.   Stawkę należności celnej ustanowioną w załączniku III.A stosuje się do masła nowozelandzkiego przywożonego zgodnie z niniejszą sekcją wyłącznie po przedstawieniu zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu wraz z pozwoleniem na przywóz, wydanym zgodnie z przepisami art. 35a, oraz wraz ze świadectwem IMA 1 określonym w załączniku X, wydanym przez organ wydający wymieniony w załączniku XII i świadczącym o spełnieniu wymogów kwalifikowalności oraz pochodzeniu produktów objętych tym zgłoszeniem. Organy celne wpisują seryjny numer świadectwa IMA 1 na pozwoleniu na przywóz.

2.   Ilość określona na świadectwie IMA 1 jest równa ilości wskazanej na przywozowej deklaracji celnej.

3.   Świadectwa IMA 1 są ważne od daty wydania do ostatniego dnia rocznego okresu kontyngentu na przywóz.

4.   Pozwolenie na przywóz można wykorzystać dla jednej deklaracji przywozowej lub większej ich liczby.

Artykuł 38

Oprócz wymogów ustanowionych w art. 33 ust. 1 lit. a)–d), organy wydające mogą zostać wymienione w załączniku XII tylko jeżeli zobowiążą się powiadamiać Komisję o typowym odchyleniu zawartości tłuszczu w standardowych warunkach, o którym mowa w załączniku IV pkt 1 lit. e), w maśle nowozelandzkim wytwarzanym przez każdego producenta, o którym mowa w załączniku IV pkt 1 lit. a), według specyfikacji zakupu dla każdego produktu.

Artykuł 39

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 31 stycznia po upływie danego roku kontyngentowego o ostatecznych ilościach miesięcznych oraz o całkowitej ilości produktów na rok kontyngentowy, dla których zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu zostały przyjęte w ramach kontyngentów taryfowych określonych w ust. 1 podczas poprzedniego roku kontyngentowego.

Comiesięczne powiadomienia sporządza się do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przyjęto zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.”;

5)

Załącznik III.A zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

6)

Tekst załącznika II do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik III.B;

7)

W załączniku IV w części „1. DEFINICJE” wprowadza się następujące zmiany:

a)

litera a) otrzymuje następujące brzmienie:

„a)

»producent«: pojedynczy zakład produkcyjny lub fabryka, gdzie produkuje się masło w celu wywozu do Wspólnoty w ramach kontyngentów taryfowych określonych w załączniku III.A”;

b)

litera c) otrzymuje następujące brzmienie:

„c)

»partia«: ilość masła objęta świadectwem IMA 1 zgłoszona właściwemu organowi celnemu w celu wprowadzenia do swobodnego obrotu w ramach kontyngentów taryfowych określonych w załączniku III.A;”;

8)

W załączniku X sformułowanie w rubryce dotyczącej „ŚWIADECTWA” otrzymuje następujące brzmienie:

„ŚWIADECTWO

dotyczące wprowadzenia masła nowozelandzkiego objętego kontyngentem taryfowym określonym w załączniku III.A”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

(2)  Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 29. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 926/2006 (Dz.U. L 170 z 23.6.2006, str. 8).

(3)  Patrz str. 46 Dz.U.


ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK III.A

KONTYNGENT TARYFOWY W RAMACH UMÓW GATT/WTO W PODZIALE NA KRAJ POCHODZENIA: MASŁO NOWOZELANDZKIE

Kod CN

Opis

Kraj pochodzenia

Kontyngent roczny od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia

(w tonach)

Maksymalny kontyngent półroczny

(ilości w tonach)

Kontyngent

Część A

Nr kontyngentu

09.4195

Kontyngent

Część B

Nr kontyngentu

09.4182

Należność celna przywozowa

(w EUR /100 kg masy netto)

Przepisy dotyczące wypełniania świadectw IMA 1

ex 0405 10 11

ex 0405 10 19

Masło, co najmniej sześciotygodniowe, o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 80 % masy, ale mniejszej niż 82 % masy, wytwarzane bezpośrednio z mleka lub śmietany bez zastosowania materiałów przechowywanych, w jednorazowym, autonomicznym i nieprzerwanym procesie

Nowa Zelandia

77 402 tony

styczeń–czerwiec 2007 r.

42 572 tony

23 415 ton

19 157 ton

86,88

Patrz załącznik IV

ex 0405 10 30

Masło, co najmniej sześciotygodniowe, o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 80 % masy, ale mniejszej niż 82 % masy, wytwarzane bezpośrednio z mleka lub śmietany bez zastosowania materiałów przechowywanych, w jednorazowym, autonomicznym i nieprzerwanym procesie, który może wymagać, aby śmietana przechodziła przez stan koncentracji tłuszczu lub/i frakcjonowanie tego tłuszczu (metoda wskazana jako »mix« i »nadające się do smarowania«)

lipiec–grudzień 2007 r.

34 830 ton

19 156 ton

15 674 tony

Kontyngent półroczny począwszy od stycznia 2008 r.

38 701 ton

21 286 ton

17 415 ton”


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK III.B

KONTYNGENT TARYFOWY W RAMACH UMÓW GATT/WTO W PODZIALE NA KRAJ POCHODZENIA: INNE

Nr kontyngentu

Kod CN

Opis

Kraj pochodzenia

Kontyngent roczny od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia

(w tonach)

Należność celna przywozowa

(w EUR/100 kg masy netto)

Przepisy dotyczące wypełniania świadectw IMA 1

09.4522

0406 90 01

Ser do przetworzenia (1)

Australia

500

17,06

Patrz załącznik XI.C i XI.D

09.4521

ex 0406 90 21

Sery cheddar w całości (o konwencjonalnym płaskim cylindrycznym kształcie, o masie netto nie mniejszej niż 33 kg, ale nie większej niż 44 kg, oraz sery w blokach sześciennych lub w kształcie równoległościanu, o masie netto 10 kg lub większej), o zawartości tłuszczu w suchej masie 50 % masy lub większej, dojrzewający co najmniej przez trzy miesiące.

Australia

3 711

17,06

Patrz załącznik XI.B

09.4513

ex 0406 90 21

Cheddar wytworzony z mleka niepasteryzowanego, o zawartości tłuszczu w suchej masie 50 % masy lub większej, dojrzewający co najmniej przez dziewięć miesięcy, o wartości franco granica (2) za 100 kg netto nie mniejszej niż:

 

334,20 EUR za standardową wielkość;

 

354,83 EUR dla serów o masie netto nie mniejszej niż 500 g;

 

368,58 EUR dla serów o masie netto mniejszej niż 500 g.

Kanada

4 000

13,75

Patrz załącznik XI.A

Wyrażenie »standardowa wielkość« oznacza:

 

sery o konwencjonalnym płaskim cylindrycznym kształcie o masie netto nie mniejszej niż 33 kg, ale nie większej niż 44 kg;

 

bloki sera w kształcie sześcianu lub równoległościanu o masie netto nie mniejszej niż 10 kg.

09.4515

0406 90 01

Ser do przetworzenia (3)

Nowa Zelandia

4 000

17,06

Patrz załącznik XI.C i XI.D

09.4514

ex 0406 90 21

Sery cheddar w całości (o konwencjonalnym płaskim cylindrycznym kształcie, o masie netto nie mniejszej niż 33 kg, ale nie większej niż 44 kg, oraz sery w blokach sześciennych lub w kształcie równoległościanu, o masie netto 10 kg lub większej), o zawartości tłuszczu w suchej masie 50 % masy lub większej, dojrzewający co najmniej przez trzy miesiące.

Nowa Zelandia

7 000

17,06

Patrz załącznik XI.B


(1)  Wykorzystanie do tego konkretnego celu będzie kontrolowane poprzez zastosowanie wspólnotowych przepisów ustanowionych w tym zakresie. Sery, o których mowa, są uważane za przetworzone, jeśli zostały wtopione w produkty objęte podpozycją 0406 30 nomenklatury scalonej. Stosuje się art. 291–300 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(2)  »Wartość franco granica« oznacza cenę franco granica lub cenę fob w kraju wywozu, plus koszty dostawy i ubezpieczenia w obrębie obszaru celnego Wspólnoty.

(3)  Wykorzystanie do tego konkretnego celu będzie kontrolowane poprzez zastosowanie wspólnotowych przepisów ustanowionych w tym zakresie. Sery, o których mowa, są uważane za przetworzone, jeśli zostały wtopione w produkty objęte podpozycją 0406 30 nomenklatury scalonej. Stosuje się art. 291–300 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.”


29.12.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 384/61


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2021/2006

z dnia 22 grudnia 2006 r.

otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami przywozowymi ryżu pochodzącego z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państw AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (zwaną dalej „decyzją w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich”) (1), w szczególności art. 6 ust. 5 akapit siódmy załącznika III do tej decyzji,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie uzgodnień mających zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państw AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 (2), w szczególności jego art. 5,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 roku w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (3), w szczególności jego art. 10 ust. 2 i art. 13 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 638/2003 z dnia 9 kwietnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 i decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do uzgodnień mających zastosowanie do przywozu ryżu pochodzącego z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państw AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) (4) zostało zmienione w zasadniczy sposób od momentu jego przyjęcia. Należy zatem również przeprowadzić harmonizację przepisów dotyczących kontyngentów pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku oraz z krajów i terytoriów zamorskich zapisanych w horyzontalnych i sektorowych rozporządzeniach wykonawczych, tzn. w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (5), rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustalającym specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu (6) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiającym wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (7). Ostatnie z wymienionych rozporządzeń ma zastosowanie w odniesieniu do pozwoleń na przywóz w okresach obowiązywania kontyngentów taryfowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2007 r.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1301/2006 określa w szczególności zasady dotyczące wniosków o pozwolenia na przywóz, statusu wnioskodawców oraz wydawania pozwoleń. Rozporządzenie to ogranicza okres ważności pozwoleń na przywóz do ostatniego dnia okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego i stosuje się bez uszczerbku dla warunków uzupełniających lub odstępstw ustanowionych w rozporządzeniach sektorowych. Należy zatem przystosować sposób zarządzania wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi dotyczącymi przywozu ryżu pochodzącego z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ). Mając na uwadze jasność przepisów należy począwszy od 2006 r. zastąpić i uchylić rozporządzenie (WE) nr 638/2003.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 2286/2002 wdraża uzgodnienia dotyczące przywozu z państw AKP dokonane w wyniku Umowy o partnerstwie AKP–WE podpisanej w Cotonou w dniu 23 czerwca 2000 r. W art. 1 ust. 3 omawianego rozporządzenia ustanowiono przepisy ogólne dotyczące obniżenia opłat celnych za produkty wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia oraz przepisy szczegółowe dotyczące obniżenia opłat celnych w ramach kontyngentu taryfowego za niektóre produkty wymienione w załączniku II do wspomnianego rozporządzenia. Przewidziano roczny kontyngent w wysokości 125 000 ton ryżu, wyrażone jako ekwiwalent ryżu łuskanego oraz 20 000 ton ryżu łamanego.

(4)

Decyzja 2001/822/WE stanowi, że kumulacja pochodzenia AKP/KTZ w rozumieniu art. 6 ust. 1 i 5 załącznika III do wyżej wymienionej decyzji jest dozwolona dla produktów objętych kodem CN 1006 w ramach rocznej kwoty 160 000 ton ryżu wyrażonej jako ekwiwalent ryżu łuskanego. Każdego roku z tej całkowitej kwoty w pierwszej kolejności wydaje się pozwolenia na przywóz 35 000 ton dla KTZ oraz dalszych 10 000 ton dla najsłabiej rozwiniętych KTZ.

(5)

W celu zapewnienia prawidłowego zarządzania omawianymi systemami przywozu należy ustanowić w pojedynczym dokumencie szczegółowe zasady wydawania pozwoleń na przywóz ryżu pochodzącego z państw AKP oraz KTZ.

(6)

Wydawanie pozwoleń na przywóz należy rozkładać w ciągu roku zgodnie z ustalonymi okresami, w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania rynkiem. Rozporządzenie (WE) nr 638/2003 przewiduje wydawanie pozwoleń dotyczących pierwszego podokresu obowiązywania kontyngentu taryfowego w lutym. Uwzględniając wniosek państw AKP mający na celu umożliwienie podmiotom gospodarczym efektywnego wykorzystywania kontyngentów od stycznia do grudnia, należy przyspieszyć o miesiąc wydawanie pozwoleń na pierwszy podokres obowiązywania kontyngentu.

(7)

Obniżenie opłat celnych jest uzależnione od pobrania przez państwo AKP wywozu opłaty wywozowej równej obniżce opłat celnych, jak przewidziano w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002. Należy ustanowić zasady przedstawiania dowodu wniesienia takiej opłaty.

(8)

Przywóz musi zostać objęty pozwoleniami na przywóz wydawanymi na podstawie pozwoleń na wywóz wydawanych przez organy upoważnione do tego przez państwa AKP i KTZ.

(9)

Pozwolenia niewykorzystane przez najsłabiej rozwinięte KTZ muszą być udostępniane Antylom Niderlandzkim i Arubie, zachowując jednak możliwość przeniesienia na następny podokres danego roku.

(10)

W celu zapewnienia prawidłowego zarządzania kontyngentami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 2286/2002 oraz w decyzji 2001/822/WE, od podmiotów należy wymagać, aby przy składaniu wniosku o pozwolenie złożyli zabezpieczenie w wysokości odpowiadającej ryzyku. Należy także przewidzieć rozłożenie wielkości kontyngentu w ciągu roku oraz określić termin ważności pozwoleń.

(11)

Wymienione środki należy stosować od dnia 1 stycznia 2007 r., czyli od daty rozpoczęcia stosowania środków ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1301/2006.

(12)

Zważywszy jednak na fakt, że okres pięciu dni przewidziany w niniejszym rozporządzeniu na składanie wniosków dotyczących pierwszego podokresu obowiązywania kontyngentu taryfowego przypada na styczeń, należy ustanowić, że zainteresowane podmioty gospodarcze będą mogły składać pierwsze wnioski na rok 2007 począwszy od piętnastego dnia po opublikowaniu niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, tak by zapewnić im wystarczająco dużo czasu na przystosowanie się do nowych zasad ustanowionych przez niniejsze rozporządzenie.

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT

Artykuł 1

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia następujące zasady zarządzania pozwoleniami na przywóz w odniesieniu do następujących kontyngentów:

a)

całkowitego kontyngentu 160 000 ton ryżu wyrażonej w równoważniku ryżu łuskanego, pochodzącego z państw AKP oraz krajów i terytoriów zamorskich (KTZ), zgodnie z art. 1 ust. 3 i załącznikami I i II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002 oraz z art. 6 ust. 5 załącznika III do decyzji 2001/822/WE;

b)

kontyngentu 20 000 ton ryżu łamanego pochodzącego z państw AKP zgodnie z art. 1 ust. 3 i załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002.

2.   Kontyngenty przewidziane w ust. 1 otwierane są dnia 1 stycznia każdego roku.

3.   Rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, (WE) nr 1342/2003 i (WE) nr 1301/2006 stosuje się, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

ROZDZIAŁ II

PRZYWÓZ RYŻU POCHODZĄCEGO Z PAŃSTW AKP

Artykuł 2

Przywóz do Wspólnoty ryżu objętego kodami CN 1006 10 21, 1006 10 23, 1006 10 25, 1006 10 27, 1006 10 92, 1006 10 94, 1006 10 96, 1006 10 98, 1006 20 i 1006 30, pochodzącego z państw AKP, jest objęty obniżonymi należnościami celnymi przywozowymi przewidzianymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002 w ramach kontyngentu 125 000 ton ryżu, wyrażonych w równoważniku ryżu łuskanego, po przedstawieniu pozwolenia na przywóz.

Niniejszy kontyngent ma numer porządkowy 09.4187.

Artykuł 3

1.   Pozwolenia na przywóz, określone w art. 2, są wystawiane każdego roku w odniesieniu do następujących podokresów obowiązywania kontyngentu taryfowego:

:

styczeń

:

41 668 ton

:

maj

:

41 666 ton

:

wrzesień

:

41 666 ton

:

październik

:

wszelkie pozostałe ilości.

2.   Przeniesienia ilości do redystrybucji przewidziane w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 dokonywane są zgodnie z warunkami określonymi w art. 12 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Przywóz do Wspólnoty ryżu łamanego objętego kodem CN 1006 40 00, pochodzącego z państw AKP, jest objęty obniżonymi należnościami celnymi przywozowymi ustanowionymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002, w ramach kontyngentu wynoszącego 20 000 ton po przedstawieniu pozwolenia na przywóz.

Niniejszy kontyngent ma numer porządkowy 09.4188.

Artykuł 5

Pozwolenia na przywóz, o których mowa w art. 4, są wystawiane każdego roku w odniesieniu do następujących podokresów obowiązywania kontyngentu taryfowego:

:

styczeń

:

10 000 ton

:

maj

:

10 000 ton

:

wrzesień

:

0 ton

:

październik

:

wszelkie pozostałe ilości.

Artykuł 6

1.   Obniżenie należności przywozowych przewidziane w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002 stosuje się tylko do przywozu ryżu, w odniesieniu do którego państwo wywozu nałożyło opłatę wywozową równą różnicy między opłatą celną mającą zastosowanie do przywozu ryżu z państw trzecich a kwotą dotyczącą obniżenia ceł ustaloną w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002 w odniesieniu do danego państwa wywozu.

Opłata celna jest opłatą obowiązującą w dniu złożenia wniosku o wydanie pozwolenia.

2.   Dowód, że została pobrana opłata wywozowa, zostaje dostarczony wraz ze wskazaniem kwoty w walucie krajowej i dodaniem przez organy celne państwa wywozu jednego z zapisów wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, wraz z podpisem i pieczęcią urzędu celnego, w rubryce 12 pozwolenia na wywóz, wystawionego przez państwo wywozu zgodnie ze wzorem podanym w załączniku I.

3.   Jeżeli opłata wywozowa pobrana przez państwo wywozu jest mniejsza niż obniżenie cła zastosowane na mocy załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 2286/2002 obniżenie cła jest ograniczone do wysokości pobranej opłaty wywozowej.

4.   Jeżeli opłata wywozowa pobrana została w walucie innej niż waluta państwa członkowskiego przywozu, kursem walutowym stosowanym do obliczenia kwoty opłaty faktycznie pobranej jest kurs zarejestrowany na najbardziej reprezentatywnej giełdzie lub giełdach walutowych w tym państwie członkowskim w dniu wcześniejszego ustalenia opłaty celnej.

Artykuł 7

W drodze odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003 pozwolenia na przywóz ryżu łuskanego, bielonego i półbielonego oraz ryżu łamanego są ważne od dnia ich faktycznego wystawienia w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 do końca trzeciego miesiąca następującego po ich wydaniu i w żadnym wypadku nie dłużej niż do dnia 31 grudnia roku wystawienia zgodnie z art. 8 akapit pierwszy zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.

Jednakże pozwolenia na przywóz ryżu łuskanego, bielonego i półbielonego oraz ryżu łamanego wystawione w odniesieniu do podokresów obowiązywania kontyngentu taryfowego, o których mowa w art. 3 ust. 1 tiret pierwsze oraz w art. 5 tiret pierwsze niniejszego rozporządzenia są ważne od faktycznego dnia ich wystawienia do końca czwartego miesiąca następującego po tej dacie.

ROZDZIAŁ III

PRZYWÓZ RYŻU Z KUMULACJĄ POCHODZENIA AKP/KTZ

Artykuł 8

Przywóz do Wspólnoty ryżu pochodzącego z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) jest po przedstawieniu pozwolenia na przywóz zwolniony z opłat celnych w ramach kontyngentu 35 000 ton ryżu, wyrażonego w równoważniku ryżu łuskanego, z czego 25 000 ton jest zarezerwowane dla Antyli Niderlandzkich i Aruby, a 10 000 dla najsłabiej rozwiniętych KTZ.

Kontyngent w wysokości 25 000 ton zarezerwowany dla Antyli Niderlandzkich i Aruby ma numer porządkowy 09.4189.

Kontyngent w wysokości 10 000 ton zarezerwowany dla najsłabiej rozwiniętych KTZ ma numer porządkowy 09.4190.

Artykuł 9

1.   Pozwolenia na przywóz, określone w art. 8, są wystawiane każdego roku w odniesieniu do następujących podokresów obowiązywania kontyngentu taryfowego i są wyrażone w równoważniku ryżu łuskanego:

a)

dla Antyli Niderlandzkich i Aruby:

:

styczeń

:

8 334 ton

:

maj

:

8 333 ton

:

wrzesień

:

8 333 ton

:

październik

:

wszelkie pozostałe ilości;

b)

dla najsłabiej rozwiniętych KTZ, określonych w załączniku I B do decyzji 2001/822/WE:

:

styczeń

:

3 334 ton

:

maj

:

3 333 ton

:

wrzesień

:

3 333 ton

:

październik

:

wszelkie pozostałe ilości.

2.   Ilości ryżu w innych stadiach przetworzenia niż ryż łuskany są przeliczone przy pomocy kursów wymiany ustalonych w art. 1 rozporządzenia Komisji nr 467/67/EWG (8).

Artykuł 10

Wnioskom o pozwolenie na przywóz musi towarzyszyć oryginał pozwolenia na wywóz, sporządzony zgodnie z załącznikiem I, wydany przez organy właściwe do wydawania świadectw EUR.1.

W odniesieniu do podokresu obowiązywania kontyngentu rozpoczynającego się w październiku, jeżeli wnioski o pozwolenie dotyczące przywozu z kumulacją pochodzenia AKP/KTZ nie będą pokrywały całkowitej dostępnej kwoty, pozostała kwota może zostać przeznaczona na przywóz produktów pochodzących z Antyli Niderlandzkich lub Aruby.

Artykuł 11

W drodze odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003 pozwolenia na przywóz ryżu łuskanego, bielonego i półbielonego oraz ryżu łamanego są ważne od dnia ich faktycznego wystawienia w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 do dnia 31 grudnia roku wystawienia, zgodnie z art. 8 akapit pierwszy zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.

ROZDZIAŁ IV

WSPÓLNE SZCZEGÓŁOWE ZASADY STOSOWANIA

Artykuł 12

W odniesieniu do ilości przeniesionych do redystrybucji, o których mowa w art. 3 ust. 2, możliwe jest składanie wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu pochodzącego z państw AKP, objętego kodami CN wymienionymi w art. 2, i ryżu pochodzącego z KTZ, objętego kodem CN 1006.

Jeżeli wnioski o wydanie pozwolenia składane przy przywozie pochodzącym z państw AKP lub w ramach kumulacji pochodzenia AKP/KTZ nie obejmują dostępnych ilości, pozostała kwota dla podokresu obowiązywania kontyngentu rozpoczynającego się w październiku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, może zostać wykorzystana do przywozu produktów pochodzących z KTZ, w ramach kontyngentu 160 000 ton określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Wnioski o pozwolenie składa się właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego w terminie pierwszych pięciu dni roboczych w miesiącu odpowiadającym każdemu podokresowi obowiązywania kontyngentu taryfowego. Jednakże odnośnie do roku 2007 okres pięciu dni przewidziany na składanie wniosków dotyczących pierwszego podokresu obowiązywania kontyngentu rozpoczynającego się w styczniu, o którym mowa w art. 3, 5 i 9, następuje począwszy od piętnastego dnia po opublikowaniu niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej13 stycznia 2007 r.

Ilość objęta wnioskiem dotyczącym każdego podokresu obowiązywania kontyngentu i dla każdego numeru porządkowego kontyngentu nie może przekroczyć 5 000 ton ekwiwalentu ryżu łuskanego.

Artykuł 14

1.   Kraj pierwotnego pochodzenia i kraj pochodzenia są wykazywane w rubrykach 7 i 8 wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz oraz samego pozwolenia na przywóz, a wpis „TAK” oznaczany jest krzyżykiem.

Pozwolenia są ważne tylko w odniesieniu do produktów pochodzących z państwa wymienionego w rubryce 8.

2.   W rubryce 20 wniosku o pozwolenie na przywóz i samego pozwolenia na przywóz należy wskazać jeden z następujących zapisów:

AKP (art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2021/2006),

AKP – ryż łamany (art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2021/2006),

KTZ (art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2021/2006),

KTZ (art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2021/2006).

3.   W odniesieniu do przywozu pochodzącego z państw AKP rubryka 24 w pozwoleniu na przywóz zawiera jeden z zapisów określonych w załączniku III.

W odniesieniu do przywozu pochodzącego z KTZ rubryka 24 w pozwoleniu na przywóz zawiera jeden z zapisów określonych w załączniku IV.

Artykuł 15

1.   Współczynnik przydziału, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 określany jest przez Komisję w ciągu dziesięciu dni roboczych od ostatniego dnia okresu przewidzianego na powiadomienie, o którym mowa w art. 17 lit. a) niniejszego rozporządzenia. Komisja ustala jednocześnie ilości dostępne w kolejnym podokresie obowiązywania kontyngentu taryfowego.

2.   Jeżeli współczynnik przydziału, o którym mowa w akapicie pierwszym umożliwia otrzymanie jednej lub więcej ilości mniejszych niż 20 ton na wniosek, państwo członkowskie rozdziela sumę tych ilości poprzez rozlosowanie między podmioty gospodarcze po 20 ton w partii, powiększonej o pozostającą ilość rozdzieloną równo pomiędzy 20-tonowe partie. Jednakże w przypadku, gdy zsumowanie ilości mniejszych niż 20 ton uniemożliwiłoby otrzymanie jednej 20-tonowej partii, pozostająca ilość jest przez państwo członkowskie równo rozdzielana między podmioty gospodarcze, które złożyły wnioski na ilość równą lub większą niż 20 ton.

Jeżeli w wyniku zastosowania przepisów akapitu pierwszego ilość, na którą musi być wydane pozwolenie jest mniejsza niż 20 ton, wniosek o pozwolenie może być przez podmiot gospodarczy wycofany w terminie dwóch dni roboczych od daty wejścia w życie rozporządzenia ustalającego współczynnik przydziału.

3.   W terminie trzech dni roboczych od dnia opublikowania decyzji Komisji wydawane są pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ilości wynikających z zastosowania ust. 1 i 2.

Artykuł 16

W drodze odstępstwa od art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003, kwota zabezpieczenia wymagana przy składaniu wniosku o pozwolenie na przywóz wynosi 46 EUR za tonę.

Artykuł 17

Państwa członkowskie drogą elektroniczną przekazują Komisji, co następuje:

a)

najpóźniej drugiego dnia roboczego następującego po ostatnim dniu składania wniosków o pozwolenie, o godz. 18 czasu obowiązującego w Brukseli, informacje dotyczące wniosków o pozwolenie na przywóz, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia ilości objętych tymi wnioskami, określając numer pozwolenia na przywóz oraz numer świadectwa wywozowego, jeśli takie świadectwo jest wymagane;

b)

najpóźniej drugiego dnia roboczego następującego po wydaniu pozwoleń na przywóz informacje dotyczące wystawionych pozwoleń określone w art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN i kraj pochodzenia ilości (wagowo), na które wydano pozwolenia na przywóz, określając numer pozwolenia na przywóz oraz ilości na które wycofano wnioski o pozwolenie zgodnie z art. 15 ust. 2;

c)

najpóźniej ostatniego dnia każdego miesiąca informacje dotyczące całkowitych ilości (wagowo) faktycznie wprowadzonych do swobodnego obrotu w przedostatnim miesiącu na podstawie przedmiotowego kontyngentu z podziałem na ośmiocyfrowe kody CN. Jeżeli wprowadzenie do swobodnego obrotu nie miało miejsca w tym okresie, należy przesłać informację „nie dotyczy”.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 18

Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 638/2003.

Artykuł 19

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1.

(2)  Dz.U. L 348 z 21.12.2002, str. 5.

(3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 797/2006 (Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 1).

(4)  Dz.U. L 93 z 10.4.2003, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2120/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 22).

(5)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1713/2006 (Dz.U. L 321 z 21.11.2006, str. 11).

(6)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 945/2006 (Dz.U. L 173 z 27.6.2006, str. 12).

(7)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, str. 13.

(8)  Dz.U. L 204 z 24.8.1967, str. 1.


ZAŁĄCZNIK I

Wzór pozwolenia na wywóz, o którym mowa w art. 6 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2021/2006

Image


ZAŁĄCZNIK II

Zapisy, o których mowa w art. 6 ust. 2:

:

w języku bułgarskim

:

Събран специален данък върху износа на ориз

:

w języku hiszpańskim

:

Gravamen percibido a la exportación del arroz

:

w języku czeskim

:

Zvláštní poplatek vybraný při vývozu rýže

:

w języku duńskim

:

Særafgift, der opkræves ved eksport af ris

:

w języku niemieckim

:

Bei der Ausfuhr von Reis erhobene Sonderabgabe

:

w języku estońskim

:

Riisi ekspordi suhtes kohaldatav erimaks

:

w języku greckim

:

Ειδικός φόρος που εισπράττεται κατά την εξαγωγή του ρυζιού

:

w języku angielskim

:

Special charge collected on export of rice

:

w języku francuskim

:

Taxe spéciale perçue à l'exportation du riz

:

w języku włoskim

:

Tassa speciale riscossa all'esportazione del riso

:

w języku łotewskim

:

Īpašais maksājums, kuru iekasē par rīsu eksportu

:

w języku litewskim

:

Specialus mokestis, taikomas ryžių eksportui

:

w języku węgierskim

:

A rizs exportjakor beszedett különleges díj

:

w języku maltańskim

:

Taxxa speċjali miġbura ma’ l-esportazzjoni tar-ross

:

w języku niderlandzkim

:

Bij uitvoer van de rijst opgelegde bijzondere heffing

:

w języku polskim

:

Specjalna opłata pobrana od wywozu ryżu

:

w języku portugalskim

:

Direito especial cobrado na exportação do arroz

:

w języku rumuńskim

:

Taxă specială percepută la exportul de orez

:

w języku słowackim

:

Zvláštny poplatok inkasovaný pri vývoze ryže

:

w języku słoweńskim

:

Posebna dajatev, pobrana od izvoza riža

:

w języku fińskim

:

Riisin viennin yhteydessä perittävä erityismaksu

:

w języku szwedzkim

:

Särskild avgift för risexport.


ZAŁĄCZNIK III

Zapisy, o których mowa w art. 14 ust. 3 akapit pierwszy:

:

w języku bułgarskim

:

Намалена ставка на митото, приложима до максимално количество, посочено в графи 17 и 18 от настоящата лицензия [Регламент (ЕО) № 2021/2006]

:

w języku hiszpańskim

:

Derecho de aduana reducido hasta la cantidad indicada en las casillas 17 y 18 del presente certificado [Reglamento (CE) no 2021/2006]

:

w języku czeskim

:

Snížené clo až do množství uvedeného v kolonkách 17 a 18 této licence (nařízení (ES) č. 2021/2006)

:

w języku duńskim

:

Nedsat told op til den mængde, der er angivet i rubrik 17 og 18 i denne licens (forordning (EF) nr. 2021/2006)

:

w języku niemieckim

:

Ermäßigter Zollsatz bis zu der in den Feldern 17 und 18 dieser Lizenz angegebenen Menge (Verordnu