ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 211

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 49
1 sierpnia 2006


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1166/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1167/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz mrożonych cienkich przepon wołowych

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1168/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 w odniesieniu do wspólnotowego celu ograniczenia częstości występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach kur niosek gatunku Gallus gallus oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1003/2005 ( 1 )

4

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1169/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż

9

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1170/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. ustalające refundacje wywozowe dla słodu

11

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1171/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu

13

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1172/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa

15

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1173/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 sierpnia 2006 r.

17

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1174/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006, na rok gospodarczy 2006/2007

20

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1175/2006 z dnia 31 lipca 2006 r. w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie B w sektorze owoców i warzyw (cytryny)

22

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja Rady z dnia 29 listopada 2005 r. w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

23

Umowa między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych

24

 

*

Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych

39

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1166/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 31 lipca 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0707 00 05

052

81,5

388

52,4

524

46,9

999

60,3

0709 90 70

052

75,1

999

75,1

0805 50 10

388

73,4

524

49,4

528

55,4

999

59,4

0806 10 10

052

119,7

204

133,3

220

157,6

400

200,9

508

55,0

512

56,7

624

158,2

999

125,9

0808 10 80

388

93,7

400

103,4

508

75,1

512

86,3

524

66,4

528

82,8

720

88,9

800

152,2

804

100,1

999

94,3

0808 20 50

052

97,1

388

104,2

512

89,4

528

84,2

720

32,6

804

186,0

999

98,9

0809 20 95

052

308,2

400

387,6

999

347,9

0809 30 10, 0809 30 90

052

137,5

999

137,5

0809 40 05

093

64,8

098

73,5

624

131,5

999

89,9


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1167/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz mrożonych cienkich przepon wołowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 996/97 z dnia 3 czerwca 1997 r. w sprawie otwarcia kontyngentu taryfowego na przywóz mrożonych cienkich przepon wołowych, objętych kodem CN 0206 29 91, i zarządzania nim (2), w szczególności jego art. 8 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 996/97 w art. 1 ust. 3 lit. b) ustala na 800 ton ilość mrożonych cienkich przepon, jaka może być importowana na warunkach specjalnych w okresie 2006–2007.

(2)

Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 996/97 przewiduje możliwość zmniejszenia wnioskowanych ilości. Złożone wnioski dotyczą ilości globalnych, przekraczających ilości, jakie są dostępne. W tych warunkach i w trosce o zapewnienie sprawiedliwego podziału dostępnej ilości należy proporcjonalnie zmniejszyć wnioskowane ilości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia przywozowego, złożony zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 996/97, jest uwzględniony do wysokości 0,57372 % wnioskowanej ilości.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

(2)  Dz.U. L 144 z 4.6.1997, str. 6. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1118/2004 (Dz.U. L 217 z 17.6.2004, str. 10).


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/4


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1168/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 w odniesieniu do wspólnotowego celu ograniczenia częstości występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach kur niosek gatunku Gallus gallus oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1003/2005

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1 i art. 13,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Celem rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 jest zapewnienie podjęcia właściwych i skutecznych środków w zakresie wykrywania i zwalczania salmonelli oraz innych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych na wszystkich stosownych etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w szczególności na etapie produkcji pierwotnej, w celu ograniczenia częstości ich występowania i zmniejszenia zagrożenia, jakie stanowią one dla zdrowia publicznego.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 przewiduje ustanowienie wspólnotowego celu dotyczącego ograniczenia częstości występowania wszystkich serotypów salmonelli mających znaczenie dla zdrowia publicznego w stadach kur niosek gatunku Gallus gallus na etapie produkcji pierwotnej. Ograniczenie to jest ważne ze względu na rygorystyczne środki, które mają zastosowanie do zakażonych stad zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 począwszy od grudnia 2009 r. W szczególności jaja pochodzące ze stad o nieznanym statusie w zakresie salmonelli, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie zakażenia lub pochodzenia ze stad zakażonych, mogą zostać przeznaczone do spożycia przez ludzi tylko w przypadku poddania ich obróbce w sposób gwarantujący wyeliminowanie wszystkich serotypów salmonelli o znaczeniu dla zdrowia publicznego, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym higieny żywności.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 stanowi, że wspólnotowy cel ma obejmować liczbowe wyrażenie maksymalnej wartości procentowej jednostek epidemiologicznych z wynikiem pozytywnym i/lub minimalnej wartości procentowej ograniczenia liczby jednostek epidemiologicznych z wynikiem pozytywnym, maksymalny termin, w jakim cel musi zostać osiągnięty oraz określenie systemów badawczych koniecznych do zweryfikowania, czy cel został osiągnięty. W stosownych przypadkach ma ono również obejmować określenie serotypów o znaczeniu dla zdrowia publicznego.

(4)

Mając na uwadze ustanowienie tego wspólnotowego celu, zgodnie z decyzją Komisji 2004/665/WE z dnia 22 września 2004 r. dotyczącą badań podstawowych nad występowaniem bakterii salmonella w stadach kur niosek gatunku Gallus gallus  (2) w państwach członkowskich zgromadzono porównywalne dane dotyczące częstości występowania omawianych serotypów salmonelli u kur niosek gatunku Gallus gallus.

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 przewiduje, że w okresie przejściowym trwającym trzy lata wspólnotowy cel w odniesieniu do stad kur niosek gatunku Gallus gallus ma objąć Salmonellę enteritidis i Salmonellę typhimurium.

(6)

Aby zweryfikować, czy wspólnotowy cel został osiągnięty, pobieranie próbek w stadach należy powtarzać.

(7)

Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 w sprawie ustanowienia wspólnotowego celu dla kur niosek gatunku Gallus gallus skonsultowano się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności.

(8)

Od momentu przyjęcia rozporządzenia Komisji (WE) nr 1003/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażającego rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 w odniesieniu do celu wspólnotowego ograniczenia powszechnego występowania niektórych serotypów salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 opracowano i zatwierdzono nowe metody analityczne. Ponadto szczepy salmonelli wykryte w stadach hodowlanych powinny być przechowywane do celów przeprowadzenia w przyszłości fagotypowania i oznaczania wrażliwości na substancje antybakteryjne. W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 1003/2005 powinno zostać odpowiednio zmienione.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cel wspólnotowy

1.   Cel wspólnotowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003, dotyczący ograniczenia występowania Salmonelli enteritidis i Salmonelli typhimurium u dorosłych kur niosek gatunku Gallus gallus („cel wspólnotowy”), jest następujący:

a)

roczna minimalna wartość procentowa ograniczenia liczby stad dorosłych kur niosek o wyniku pozytywnym jest równa co najmniej:

i)

10 %, jeżeli chorobowość w poprzednim roku była mniejsza niż 10 %;

ii)

20 %, jeżeli chorobowość w poprzednim roku wyniosła od 10 do 19 %;

iii)

30 %, jeżeli chorobowość w poprzednim roku wyniosła od 20 do 39 %;

iv)

40 %, jeżeli chorobowość w poprzednim roku była równa 40 % lub większa;

lub

b)

ograniczenie maksymalnej wartości procentowej do 2 % lub poniżej tej wartości; jednak w przypadku państw członkowskich posiadających mniej niż 50 stad dorosłych kur niosek nie więcej niż jedno dorosłe stado ma wynik pozytywny.

Pierwszy cel należy osiągnąć w 2008 r. w oparciu o monitoring, który rozpocznie się na początku wymienionego roku. W odniesieniu do celu w 2008 r. wyniki badania podstawowego przeprowadzonego zgodnie z art. 1 ust. 1 decyzji 2004/665/WE są wykorzystywane jako odniesienie, o którym mowa w niniejszym artykule.

2.   System badawczy, za pomocą którego dokonywana jest weryfikacja postępów w realizacji celu wspólnotowego, jest określony w Załączniku.

Przy ocenie realizacji uwzględnia się wyniki z trzech kolejnych lat.

Jeżeli w Załączniku nie zamieszczono ich opisu, to specyfikacje techniczne, o których mowa w art. 5 decyzji Komisji 2004/665/WE, są uznawane za zalecenia dotyczące realizacji tego punktu narodowych programów kontroli.

3.   Komisja bierze pod uwagę przegląd systemu badawczego opisanego w Załączniku w oparciu o doświadczenia zdobyte w ciągu pierwszego roku kontroli programu, jak określono w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 („narodowy program kontroli”).

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1003/2005

W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1003/2005 dodaje się pkt 3.4 i 3.5 w następującym brzmieniu:

„3.4.   Metody alternatywne

W odniesieniu do próbek pobieranych z inicjatywy przedsiębiorcy, zamiast metod przygotowywania próbek, wykrywania i określania serotypów przewidzianych w pkt 3 niniejszego Załącznika, można zastosować metody analizy przewidziane w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), jeżeli zostały one zatwierdzone zgodnie z EN ISO 16140:2003.

3.5.   Przechowywanie szczepów

Przynajmniej szczepy wyizolowane w ramach urzędowych kontroli są przechowywane do celów przeprowadzenia w przyszłości fagotypowania lub oznaczania wrażliwości na substancje antybakteryjne, z zastosowaniem zwykłych metod zbioru kultury, które muszą zapewniać integralność szczepów przez co najmniej dwa lata.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1003/2005 (Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 12).

(2)  Dz.U. L 303 z 30.9.2004, str. 30.

(3)  Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1.”.


ZAŁĄCZNIK

System badawczy konieczny do zweryfikowania realizacji wspólnotowego celu dotyczącego ograniczenia występowania Salmonelli enteritidis i Salmonelli typhimurium u dorosłych kur niosek gatunku Gallus gallus, o którym mowa w art. 1 ust. 2

1.   POBIERANIE PRÓBEK

Pobieranie próbek obejmuje wszystkie stada dorosłych kur niosek gatunku Gallus gallus („stada kur niosek”), o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.

2.   MONITOROWANIE STAD NIOSEK

2.1.   Częstotliwość i sposób pobierania próbek

Pobieranie próbek w stadach kur niosek przeprowadza właściwy organ z inicjatywy przedsiębiorcy żywnościowego („przedsiębiorca”).

Pobieranie próbek z inicjatywy przedsiębiorcy odbywa się przynajmniej co piętnaście tygodni. Pierwsze pobranie próbek jest przeprowadzane w chwili osiągnięcia przez zwierzęta wieku 24 +/– dwa tygodnie.

Pobieranie próbek przez właściwy organ odbywa się co najmniej:

a)

w jednym stadzie na rok w gospodarstwie liczącym co najmniej 1 000 ptaków;

b)

w wieku 24 +/– dwa tygodnie w stadach niosek trzymanych w budynkach, w których wykryto salmonellę u poprzedniego stada;

c)

w każdym przypadku podejrzenia zakażenia Salmonellą enteritidis lub Salmonellą typhimurium, będącego wynikiem badania epidemiologicznego w zakresie ognisk przenoszonych przez żywność, zgodnie z art. 8 dyrektywy 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1);

d)

we wszystkich pozostałych stadach niosek w gospodarstwie w przypadku wykrycia Salmonelli enteritidis lub Salmonelli typhimurium w jednym ze stad niosek w tym gospodarstwie;

e)

w przypadku gdy właściwy organ uzna to za stosowne.

Pobranie próbek przeprowadzone przez właściwy organ może zastąpić jedno pobranie próbek z inicjatywy przedsiębiorcy.

2.2.   Procedura pobierania próbek

Aby maksymalnie zwiększyć precyzyjność próby, należy pobrać do badania zarówno próbki odchodów, jak i próbki ze środowiska, przynajmniej zgodnie z lit. a) i b):

a)

w przypadku stad trzymanych w klatkach należy pobrać 2 próbki po 150 gramów naturalnie zebranych odchodów z taśm lub zgarniaków w danym kurniku, po jego oczyszczeniu przy pomocy systemu usuwania obornika; jednak w przypadku klatek przesuniętych względem siebie, w których brak jest zgarniaków lub taśm, należy pobrać 2 próbki po 150 gramów świeżych wymieszanych odchodów w 60 różnych miejscach znajdujących się poniżej klatek w dołach z odchodami;

b)

w przypadku kurników, w których stosowany jest chów w systemie zamkniętym lub wybiegowym, należy wziąć dwie pary okładzin na buty lub skarpet, nie zmieniając butów ochronnych przy zmianie okładzin na buty.

W przypadku pobierania próbek przez właściwy organ należy pobrać próbkę o objętości 250 ml zawierającą co najmniej 100 gramów kurzu z głównych źródeł kurzu w całym kurniku. Jeżeli ilość kurzu nie jest wystarczająca, należy pobrać 150 gramów naturalnie zebranych odchodów lub dodatkową parę okładzin na buty lub skarpet.

W przypadku pobierania próbek, o którym mowa w pkt 2.1 lit. b), c) i d), właściwy organ gwarantuje, poprzez odpowiednie wykonywanie dalszych badań, że na wyniki badań w kierunku salmonelli u ptaków nie ma wpływu stosowanie w stadzie substancji antybakteryjnych.

W przypadku gdy nie zostanie wykryta Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium, natomiast zostaną wykryte substancje antybakteryjne lub efekt hamujący mnożenie się bakterii, dane stado uznaje się za zakażone na potrzeby wspólnotowego celu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

3.   BADANIE PRÓBEK

3.1.   Transport i przygotowanie próbek

Próbki są przesyłane przesyłką ekspresową lub kurierską do laboratoriów określonych w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003, w dniu ich pobrania. W laboratorium próbki powinny być przechowywane w stanie schłodzonym aż do badania, które powinno zostać przeprowadzone do 48 godzin po ich przyjęciu.

3.1.1   Próbki z okładzin na buty:

a)

Należy ostrożnie rozpakować dwie pary okładzin na buty (lub skarpet), aby uniknąć usunięcia przylegających odchodów, zebrać je i umieścić w 225 ml zbuforowanej wody peptonowej (BPW), ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej.

b)

Należy wirować próbkę do pełnego nasycenia, następnie kontynuować hodowlę zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2.

3.1.2   Inne próbki odchodów i kurzu:

a)

Próbki odchodów należy zebrać i dokładnie wymieszać, a następnie pobrać do celów hodowli podpróbkę o masie 25 gramów.

b)

Podpróbkę o wadze 25 gramów dodaje się do 225 ml zbuforowanej wody peptonowej, ogrzanej wcześniej do temperatury pokojowej.

c)

Hodowla próbki jest kontynuowana zgodnie z metodą wykrywania opisaną w pkt 3.2.

Jeżeli normy ISO dotyczące przygotowywania odchodów do badań na wykrycie salmonelli są uzgodnione, to mają one zastosowanie i zastępują wyżej wymienione przepisy dotyczące przygotowania pobierania próbek.

3.2.   Metoda wykrywania

Stosuje się metodę zalecaną przez Wspólnotowe Laboratorium Referencyjne Badania Salmonelli w Bilthoven w Niderlandach. Metoda ta jest opisana w obecnej wersji projektu załącznika D do ISO 6579:2002: „Detection of Salmonella spp. in animal faeces and in samples of the primary production stage” (Wykrywanie Salmonelli spp. w odchodach zwierzęcych oraz w próbkach z pierwotnego etapu produkcji). W tej metodzie w charakterze pojedynczego ośrodka selektywnego wzbogacania stosuje się ośrodek półstały (zmodyfikowany półstały ośrodek Rappaporta-Vassiladisa, MSRV).

3.3.   Określanie serotypów

Przynajmniej jeden izolat z każdej próbki powinien zostać oznaczony przy użyciu schematu Kaufmanna-White’a.

3.4.   Metody alternatywne

W odniesieniu do próbek pobieranych z inicjatywy przedsiębiorcy, zamiast metod przygotowywania próbek, wykrywania i określania serotypów, przewidzianych w pkt 3 niniejszego Załącznika, można zastosować metody analizy przewidziane w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 (2), jeżeli zostały one zatwierdzone zgodnie z EN ISO 16140:2003.

3.5.   Przechowywanie szczepów

Przynajmniej szczepy wyizolowane z próbek pobranych przez właściwy organ są przechowywane do celów przeprowadzenia w przyszłości fagotypowania lub oznaczania wrażliwości na substancje antybakteryjne, z zastosowaniem zwykłych metod zbioru kultury, które muszą zapewniać integralność szczepów przez co najmniej dwa lata.

4.   ANALIZA I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Stado kur niosek jest uważane za pozytywne na potrzeby weryfikacji realizacji celu wspólnotowego, jeśli wykryto obecność Salmonelli enteritidis lub Salmonelli typhimurium (innych niż szczepy szczepionki) w jednej próbce pobranej w stadzie niosek lub w ich większej ilości. Stada niosek o wyniku pozytywnym są liczone tylko raz, bez względu na liczbę przeprowadzonych operacji pobierania próbek i badań, a informacje o nich są przekazywane tylko w pierwszym roku wykrycia.

Sprawozdanie zawiera:

a)

ogólną liczbę zbadanych stad kur niosek i liczbę stad kur niosek zbadanych z zastosowaniem każdego ze sposobów pobierania próbek, o których mowa w pkt 2.1;

b)

ogólną liczbę zarażonych stad i wyniki badań z zastosowaniem każdego ze sposobów pobierania próbek, o których mowa w pkt 2.1;

c)

komentarze do wyników, w szczególności odnoszące się do wyjątkowych przypadków.

Wyniki, o których mowa w niniejszym punkcie, i wszelkie dodatkowe istotne informacje są przekazywane w ramach sprawozdania na temat tendencji i źródeł przewidzianego w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2003/99/WE.


(1)  Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 31.

(2)  Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1.


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/9


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1169/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

ustalające kwotę korygującą do refundacji dla zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacje wywozowe dla zbóż mające zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia, stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (2), pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.

(3)

Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania kwoty korygującej w zależności od miejsca przeznaczenia.

(4)

Kwota korygująca powinna być ustalona równocześnie z refundacją i według takiej samej procedury. Może ona podlegać zmianom w czasie pomiędzy dwoma ustaleniami.

(5)

Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Kwotę korygującą do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, ustala się w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 31 lipca 2006 r. ustalającego kwotę korygującą do refundacji dla zbóż

(EUR/t)

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Bieżący

8

Termin I

9

Termin II

10

Termin III

11

Termin IV

12

Termin V

1

Termin VI

2

1001 10 00 9200

1001 10 00 9400

A00

0

0

0

0

0

1001 90 91 9000

1001 90 99 9000

C01

0

0

0

0

0

1002 00 00 9000

A00

0

0

0

0

0

1003 00 10 9000

1003 00 90 9000

C02

0

0

0

0

0

1004 00 00 9200

1004 00 00 9400

C03

0

0

0

0

0

1005 10 90 9000

1005 90 00 9000

A00

0

0

0

0

0

1007 00 90 9000

1008 20 00 9000

1101 00 11 9000

1101 00 15 9100

C01

0

0

0

0

0

1101 00 15 9130

C01

0

0

0

0

0

1101 00 15 9150

C01

0

0

0

0

0

1101 00 15 9170

C01

0

0

0

0

0

1101 00 15 9180

C01

0

0

0

0

0

1101 00 15 9190

1101 00 90 9000

1102 10 00 9500

A00

0

0

0

0

0

1102 10 00 9700

A00

0

0

0

0

0

1102 10 00 9900

1103 11 10 9200

A00

0

0

0

0

0

1103 11 10 9400

A00

0

0

0

0

0

1103 11 10 9900

1103 11 90 9200

A00

0

0

0

0

0

1103 11 90 9800

Uwaga: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

C01

:

Wszystkie państwa trzecie z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Liechtensteinu i Szwajcarii.

C02

:

Algieria, Arabia, Saudyjska, Bahrain, Egipt, Irak, Iran, Izrael, Jemen, Jordania, Katar, Kuwejt, Liban, Libia, Maroko, Mauretania, Oman, Syria, Tunezja i Zjednoczone Emiraty Arabskie.

C03

:

Wszystkie państwa trzecie z wyjątkiem Bułgarii, Norwegii, Rumunii, Szwajcarii i Liechtensteinu.


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/11


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1170/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

ustalające refundacje wywozowe dla słodu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na światowym rynku produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Przy ustalaniu zwrotów należy wziąć pod uwagę elementy, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych, a także środków, jakie należy podjąć w przypadku zakłóceń w sektorze zbóż (2).

(3)

Refundacja stosowana do słodów powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem ilości zbóż potrzebnej do wytworzenia danych produktów. Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.

(4)

Sytuacja na światowym rynku lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania wysokości refundacji dla niektórych produktów w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

(5)

Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.

(6)

Zastosowanie tych zasad w aktualnej sytuacji na rynku zbóż, a w szczególności wobec notowań lub cen tych produktów we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w Załączniku.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe dla słodu, o którym mowa w art. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w wysokościach podanych w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 31 lipca 2006 r. ustalającego refundacje wywozowe dla słodu

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1107 10 19 9000

A00

EUR/t

0,00

1107 10 99 9000

A00

EUR/t

0,00

1107 20 00 9000

A00

EUR/t

0,00

Uwaga: Kody produktów, a także kody miejsca przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1) ze zmianami.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/13


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1171/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

ustalające kwotę korygującą do refundacji dla słodu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 refundacja wywozowa do zbóż mająca zastosowanie w dniu, w którym złożono wniosek o wydanie pozwolenia stosuje się do wywozu, który ma być realizowany w okresie ważności pozwolenia, jeśli wniesie o to wnioskodawca. W tym wypadku do refundacji może być zastosowana kwota korygująca.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych oraz środków podejmowanych w przypadku zakłóceń na rynku zbóż (2), pozwoliło na ustalenie kwoty korygującej dla słodu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003. Ta kwota korygująca powinna być wyliczona z uwzględnieniem czynników wymienionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95.

(3)

Z powyższych postanowień wynika, że kwota korygująca powinna być ustalona w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Kwota korygująca, o której mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowana do wcześniej ustalonych refundacji wywozowych dla słodu, została określona w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 31 lipca 2006 r. ustalającego kwotę korygującą do refundacji dla słodu

Uwaga: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

(EUR/t)

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Bieżący

8

I termin

9

II termin

10

III termin

11

IV termin

12

V termin

1

1107 10 11 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 10 19 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 10 91 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 10 99 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 20 00 9000

A00

0

0

0

0

0

0


(EUR/t)

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

VI termin

2

VII termin

3

VIII termin

4

IX termin

5

X termín

6

XI termin

7

1107 10 11 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 10 19 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 10 91 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 10 99 9000

A00

0

0

0

0

0

0

1107 20 00 9000

A00

0

0

0

0

0

0


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/15


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1172/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

ustalające refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), a w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), a w szczególności jego art. 14 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2681/74 z dnia 21 października 1974 r. w sprawie finansowania przez Wspólnotę wydatków poniesionych w odniesieniu do dostaw produktów rolnych jako pomocy żywnościowej (3) przewiduje, że część wydatków odpowiadająca refundacjom wywozowym ustalonym w tym zakresie zgodnie z regułami wspólnotowymi ponoszona jest przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

(2)

W celu ułatwienia ustalenia budżetu na wspólnotowe akcje pomocy żywnościowej i zarządzania nim oraz w celu umożliwienia Państwom Członkowskim poznania poziomu wspólnotowego udziału w finansowaniu krajowych akcji pomocy żywnościowej należy określić poziom refundacji przyznanych na te akcje.

(3)

Zasady ogólne i warunki zastosowania przewidziane przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i przez art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 w odniesieniu do refundacji wywozowych stosuje się mutatis mutandis do wyżej wymienionych działań.

(4)

Szczególne kryteria, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu, są określone w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do wspólnotowych i krajowych akcji pomocy żywnościowej przewidzianych w ramach międzynarodowych konwencji lub innych programów dodatkowych oraz innych wspólnotowych akcji bezpłatnego zaopatrzenia refundacje wywozowe do produktów z sektorów zbóż i ryżu ustala się zgodnie z Załącznikiem.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 797/2006 (Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 1).

(3)  Dz.U. L 288 z 25.10.1974, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 31 lipca 2006 r., ustalającego refundacje do produktów z sektorów zbóż i ryżu, dostarczanych jako wspólnotowa i krajowa pomoc żywnościowa

(EUR/t)

Kod produktu

Wysokość refundacji

1001 10 00 9400

0,00

1001 90 99 9000

0,00

1002 00 00 9000

0,00

1003 00 90 9000

0,00

1005 90 00 9000

0,00

1006 30 92 9100

0,00

1006 30 92 9900

0,00

1006 30 94 9100

0,00

1006 30 94 9900

0,00

1006 30 96 9100

0,00

1006 30 96 9900

0,00

1006 30 98 9100

0,00

1006 30 98 9900

0,00

1006 30 65 9900

0,00

1007 00 90 9000

0,00

1101 00 15 9100

0,00

1101 00 15 9130

0,00

1102 10 00 9500

0,00

1102 20 10 9200

45,30

1102 20 10 9400

38,83

1103 11 10 9200

0,00

1103 13 10 9100

58,25

1104 12 90 9100

0,00

Uwaga: Kody produktów zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/17


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1173/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

ustalające opłaty przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 1 sierpnia 2006 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 przewiduje, że przy przywozie produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, pobiera się opłaty celne zgodne ze stawkami Wspólnej Taryfy Celnej. Jednakże w przypadku produktów, o których mowa w ust. 2 tego artykułu, opłaty przywozowe równają się cenie interwencyjnej tych produktów ważnej w czasie przywozu powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę CIF w przywozie stosowaną do danej wysyłki. Opłaty celne nie mogą jednak przekroczyć stawek Wspólnej Taryfy Celnej.

(2)

Na mocy art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 ceny CIF w przywozie oblicza się na podstawie cen reprezentatywnych dla danego produktu na rynku światowym.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 ustala zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 do opłat przywozowych w sektorze zbóż.

(4)

Opłaty przywozowe stosuje się aż do chwili ustalenia i wejścia w życie nowych stawek opłat przywozowych.

(5)

W celu umożliwienia normalnego funkcjonowania systemu opłat przywozowych należy przyjąć jako podstawę ich wyliczenia stawki reprezentatywne dla rynku, stwierdzone w okresie porównawczym.

(6)

Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1249/96 prowadzi do ustalenia opłat przywozowych w wysokości podanej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Opłaty przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, ustala się w kwotach figurujących w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji znajdujących się w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, str. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1110/2003 (Dz.U. L 158 z 27.6.2003, str. 12).


ZAŁĄCZNIK I

Opłaty przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowane od dnia 1 sierpnia 2006 r.

Kod CN

Nazwa towarów

Opłaty przywozowe (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

Pszenica durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

5,93

1001 90 91

Pszenica zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

Żyto

37,23

1005 10 90

Kukurydza siewna, inna niż hybrydy

50,27

1005 90 00

Kukurydza, inna niż do siewu (2)

50,27

1007 00 90

Ziarno Sorgo, inne niż hybrydy do siewu

42,22


(1)  W przypadku towarów przybywających do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski (art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96) importer może skorzystać z obniżki opłaty o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, lub

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, w Estonii, na Łotwie, na Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki użyte do obliczenia opłat celnych

(14.7.2006–28.7.2006)

1)

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Notowania giełdowe

Minneapolis

Chicago

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Produkty (% protein przy 12 % wilgotności)

HRS2

YC3

HAD2

średnia jakość (1)

niska jakość (2)

US barley 2

Notowanie (EUR/t)

157,48 (3)

75,86

154,25

144,25

124,25

92,95

Premia za Zatokę (EUR/t)

15,09

 

 

Premia za Wielkie Jeziora (EUR/t)

19,96

 

 

2)

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

Fracht/koszt: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: 20,81 EUR/t; Wielkie Jeziora–Rotterdam: 26,85 EUR/t.

3)

Subwencje, o których mowa w art. 4 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

0,00 EUR/t (HRW2)

0,00 EUR/t (SRW2).


(1)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/20


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1174/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006, na rok gospodarczy 2006/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1002/2006 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1131/2006 (4).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006 w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 55 z 28.2.2006, str. 1.

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 24.

(3)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 36.

(4)  Dz.U. L 201 z 25.7.2006, str. 13.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2006 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

28,08

2,86

1701 11 90 (1)

28,08

7,49

1701 12 10 (1)

28,08

2,73

1701 12 90 (1)

28,08

7,06

1701 91 00 (2)

35,62

7,42

1701 99 10 (2)

35,62

3,65

1701 99 90 (2)

35,62

3,65

1702 90 99 (3)

0,36

0,31


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt III rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/22


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1175/2006

z dnia 31 lipca 2006 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie B w sektorze owoców i warzyw (cytryny)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 z dnia 8 października 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do refundacji wywozowych do owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 6 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 858/2006 (3) ustala ilości indykatywne, dla których mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz w systemie B.

(2)

Biorąc pod uwagę informacje, którymi dzisiaj dysponuje Komisja, ilości indykatywne przewidziane na bieżący okres wywozu w odniesieniu do cytryn mogą zostać niedługo przekroczone. To przekroczenie byłoby naruszeniem prawidłowego funkcjonowania systemu refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.

(3)

W celu uniknięcia opisanej sytuacji należy odrzucić wnioski o pozwolenia w systemie B dla cytryn wywiezionych po dniu 31 lipca 2006 r., aż do końca bieżącego okresu wywozu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do cytryn wnioski o pozwolenia na wywóz w systemie B, złożone z tytułu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 858/2006, dla których zgłoszenie wywozowe zostało przyjęte po dniu 31 lipca i przed dniem 1 listopada 2006 r., są odrzucone.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 47/2003 (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 64).

(2)  Dz.U. L 268 z 9.10.2001, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).

(3)  Dz.U. L 159 z 19.6.2006, str. 5.


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/23


DECYZJA RADY

z dnia 29 listopada 2005 r.

w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

(2006/529/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

(2)

Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Ukrainą dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych, zgodnie z mechanizmami i wskazaniami zawartymi w załączniku do upoważnienia udzielonego przez Radę dnia 5 czerwca 2003 r.

(3)

Umowa wynegocjowana przez Komisję powinna zostać podpisana z zastrzeżeniem możliwości zawarcia jej w późniejszym terminie,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

1.   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

2.   Tekst umowy zostaje załączony do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

A. JOHNSON

Przewodniczący


UMOWA

między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

z jednej strony, oraz

UKRAINA,

z drugiej strony,

(zwane dalej „Stronami”),

STWIERDZAJĄC, że zostały zawarte umowy dwustronne dotyczące usług lotniczych między wszystkimi Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Ukrainą, zawierające postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym,

STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie poszczególnych aspektów, które mogą zostać włączone do umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,

STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy ze Wspólnoty ustanowieni na terytorium jednego z Państw Członkowskich mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,

UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a pewnymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania przedsiębiorstw będących przewoźnikami lotniczymi posiadających licencje wydane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,

UZNAJĄC, że niektóre postanowienia umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Ukrainą, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem w celu ustanowienia trwałej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Ukrainą, a także w celu zachowania ciągłości świadczenia takich usług lotniczych,

STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Ukrainą ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Ukrainy, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących praw przewozowych,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Postanowienia ogólne

1.   Do celów niniejszej umowy stosuje się definicje zawarte w załączniku IV, o ile kontekst nie wymaga inaczej.

2.   Odniesienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku I do obywateli Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.

3.   Odniesienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku I do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie.

Artykuł 2

Wyznaczenie przez Państwo Członkowskie

1.   Postanowienia ust. 2 zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. a), w odniesieniu do wyznaczenia przewoźnika lotniczego przez zainteresowane Państwo Członkowskie, upoważnień oraz zezwoleń udzielonych mu przez Ukrainę.

2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez Państwo Członkowskie Ukraina udziela właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

i)

przewoźnik lotniczy jest ustanowiony zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską na terytorium wyznaczającego Państwa Członkowskiego i posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

ii)

Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu operatora lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; oraz

iii)

przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą Państw Członkowskich lub obywateli Państw Członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych państw.

Artykuł 3

Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń przez Ukrainę

1.   Postanowienia ust. 2 zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. b), w odniesieniu do odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień i zezwoleń przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Państwo Członkowskie.

2.   Ukraina może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie, w przypadku gdy:

i)

przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską na terytorium wyznaczającego Państwa Członkowskiego lub nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

ii)

Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu operatora lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

iii)

przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, lub nie pozostaje pod skuteczną kontrolą, Państw Członkowskich lub obywateli Państw Członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw.

Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Ukraina nie dyskryminuje przewoźników lotniczych pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich narodowość.

Artykuł 4

Bezpieczeństwo

1.   Postanowienia ust. 2 uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. c).

2.   Jeżeli Państwo Członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym skuteczną kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne Państwo Członkowskie, prawa Ukrainy zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między Państwem Członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Ukrainą będą miały również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez to inne Państwo Członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.

Artykuł 5

Opodatkowanie paliwa lotniczego

1.   Postanowienia ust. 2 uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).

2.   Nie naruszając postanowień stanowiących inaczej, żadne z postanowień umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia Państwu Członkowskiemu nałożenia, nie stanowiących dyskryminacji podatków, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium do użytku w statkach powietrznych wyznaczonego przewoźnika lotniczego z Chorwacji, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego Państwa Członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 6

Taryfy przewozowe

1.   Postanowienia ust. 2 uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. e).

2.   Taryfy opłat należnych za przewóz dokonywany w całości w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładanych przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Ukrainę zgodnie z umową wymienioną w załączniku I, zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.

Artykuł 7

Załączniki

Załączniki do niniejszej Umowy są jej integralną częścią.

Artykuł 8

Przeglądy lub zmiany

Zmiany lub poprawki do niniejszej Umowy mogą zostać dokonane przez Strony w każdej chwili za ich obopólną zgodą.

Artykuł 9

Wejście w życie

1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu otrzymania przez Strony ostatniej pisemnej notyfikacji stwierdzającej, iż wewnętrzne procedury Stron niezbędne do wejścia w życie niniejszej Umowy zostały zakończone.

2.   Niniejsza umowa stosuje się do wszystkich umów wymienionych w załączniku I lit. b) od dnia ich wejścia w życie.

Artykuł 10

Wygaśnięcie

1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odnoszące się do wygasającej umowy wymienionej w załączniku I.

2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

Artykuł 11

Rejestracja

Niniejsza umowa oraz zmiany do niej zostają zarejestrowane w Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Hecho en Kiev, el uno de diciembre de dos mil cinco.

V Kyjevě dne prvního prosince dva tisíce pět.

Udfærdiget i Kiev den første december to tusind og fem.

Geschehen zu Kiew am ersten Dezember zweitausendundfünf.

Kahe tuhande viienda aasta detsembrikuu esimesel päeval Kiievis.

Κίεβο, μiα Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες πέντε.

Done at Kiev, on the first day of December, in the year two thousand and five.

Fait à Kiev, le premier décembre deux mille cinq.

Fatto a Kiev, addì primo dicembre duemilacinque.

Kijevā, divtūkstoš piektā gada pirmajā decembrī.

Priimta du tūstančiai penktų metų gruodžio pirmą dieną Kijeve.

Kelt Kievben, a kettőezerötödik év december első napján.

Magħmul f' Kiev, fl-ewwel jum ta' Diċembru tas-sena elfejn u ħamsa.

Gedaan te Kiev, de eerste december tweeduizend vijf.

Sporządzono w Kijowie dnia pierwszego grudnia roku dwutysięcznego piątego.

Feito em Kiev, em um de Dezembro de dois mil e cinco.

V Kyjeve dňa prvého decembra dvetisícpät'.

V Kijevu, prevega decembra leta dva tisoč pet.

Tehty Kiovassa ensimmäisenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattaviisi.

Som skedde i Kiev den första december tjugohundrafem.

Image

Pour le Royaume de Belgique

Voor het Koninkrijk België

Für das Königreich Belgien

Image

Za Českou republiku

Image

På Kongeriget Danmarks vegne

Image

Für die Bundesrepublik Deutschland

Image

Eesti Vabariigi nimel

Image

Για την Ελληνική Δημοκρατία

Image

Por el Reino de España

Image

Pour la République française

Image

Thar cheann Na hÉireann

For Ireland

Image

Per la Repubblica italiana

Image

Για την Κυπριακή Δημοκρατία

Image

Latvijas Republikas vārdā

Image

Lietuvos Respublikos vardu

Image

Pour le Grand-Duché de Luxembourg

Image

A Magyar Köztársaság részéről

Image

Għar-Repubblika ta' Malta

Image

Voor het Koninkrijk der Nederlanden

Image

Für die Republik Österreich

Image

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Image

Pela República Portuguesa

Image

Za Republiko Slovenijo

Image

Za Slovenskú republiku

Image

Suomen tasavallan puolesta

För Republiken Finland

Image

För Konungariket Sverige

Image

For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

Image

Por la Comunidad Europea

Za Evropské společenství

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Euroopa Ühenduse nimel

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Eiropas Kopienas vārdā

Europos bendrijos vardu

az Európai Közösség részéről

Għall-Komunità Ewropea

Voor de Europese Gemeenschap

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

Pela Comunidade Europeia

Za Európske spoločenstvo

Za Evropsko skupnost

Euroopan yhteisön puolesta

På Europeiska gemenskapens vägnar

Image

Image

Image

Image

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej Umowy

a)

Umowy o usługach lotniczych między Ukrainą a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które weszły w życie lub zostały podpisane do dnia podpisania niniejszej umowy, oraz inne porozumienia między Ukrainą a państwami członkowskimi, które są stosowane tymczasowo:

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Federalnym Austrii a Rządem Ukrainy, sporządzona w Wiedniu dnia 15 czerwca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Austria”.

Ostatnio zmieniona uzgodnionym protokołem sporządzonym w Wiedniu dnia 22 kwietnia 2005 r.,

Umowa między Rządem Królestwa Belgii a Rządem Ukrainy dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Kijowie dnia 20 maja 1996 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Belgia”.

Ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Brukseli dnia 6 lutego 2004 r.,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Czeskiej a Rządem Ukrainy, podpisana w Kijowie dnia 1 lipca 1997 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Republika Czeska”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Cypryjskiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Kijowie dnia 21 lutego 2000 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Cypr”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Królestwa Danii a Rządem Ukrainy, sporządzona w Kijowie dnia 27 marca 2001 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Dania”,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Ukrainy, sporządzona w Kijowie dnia 10 czerwca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Niemcy”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Estońskiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Tallinie dnia 6 lipca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Estonia”,

Umowa między Rządem Republiki Finlandii a Rządem Ukrainy dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Helsinkach dnia 5 czerwca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Finlandia”,

Umowa między Rządem Republiki Francuskiej a Rządem Ukrainy dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Kijowie dnia 3 maja 1994 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Francja”,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Greckiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Kijowie dnia 15 grudnia 1997 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Grecja”,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Węgierskiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Kijowie dnia 19 maja 1995 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Węgry”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Włoskiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Rzymie dnia 2 maja 1995 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Włochy”,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Łotewskiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Rydze dnia 23 maja 1995 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Łotwa”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Litewskiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Wilnie dnia 7 lipca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Litwa”.

Ostatnio zmieniona protokołem podpisanym w Wilnie dnia 26 maja 2003 r.,

Umowa między Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a Rządem Ukrainy dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Luksemburg”,

Umowa między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Ukrainy dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Kijowie dnia 7 września 1993 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Niderlandy”,

Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Warszawie dnia 20 stycznia 1994 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Polska”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Słowackiej a Rządem Ukrainy, sporządzona w Bratysławie dnia 23 maja 1994 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Słowacja”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Republiki Słowenii a Rządem Ukrainy, sporządzona w Lublanie dnia 30 marca 1999 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Słowenia”,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Hiszpanii a Rządem Ukrainy, sporządzona w Madrycie dnia 7 października 1996 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Hiszpania”,

Umowa o usługach lotniczych między Rządem Królestwa Szwecji a Rządem Ukrainy, sporządzona w Kijowie dnia 27 marca 2001 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Szwecja”,

Umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Ukrainy dotycząca usług lotniczych, podpisana w Londynie dnia 10 lutego 1993 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Zjednoczone Królestwo”;

b)

Umowy o usługach lotniczych między Ukrainą a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były parafowane:

Umowa między Rządem Republiki Irlandii a Rządem Ukrainy dotycząca transportu lotniczego, parafowana w Dublinie dnia 10 grudnia 1992 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Irlandia”,

Umowa między Rządem Republiki Malty a Gabinetem Ministrów Ukrainy dotycząca usług lotniczych, parafowana w Luqa dnia 17 czerwca 1998 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Malta”,

Umowa o transporcie lotniczym między Rządem Republiki Portugalskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy, parafowana w Lizbonie dnia 18 października 2000 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Ukraina–Portugalia”.

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w art. 2–6 niniejszej Umowy

a)

Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

Artykuł 3 ust. 5 Umowy Ukraina–Austria,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Republika Czeska,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Dania,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Niemcy,

Artykuł 4 ust. 4 Umowy Ukraina–Estonia,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Finlandia,

Artykuł 4 ust. 3 Umowy Ukraina–Francja,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Grecja,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Węgry,

Artykuł 3 ust. 3 Umowy Ukraina–Irlandia,

Artykuł 4 ust. 4 Umowy Ukraina–Włochy,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Łotwa,

Artykuł 4 ust. 4 Umowy Ukraina–Litwa,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Malta,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Niderlandy,

Artykuł 4 ust. 4 Umowy Ukraina–Polska,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Portugalia,

Artykuł 4 ust. 4 Umowy Ukraina–Słowacja,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Słowenia,

Artykuł III ust. 4 Umowy Ukraina–Hiszpania,

Artykuł 3 ust. 4 Umowy Ukraina–Szwecja,

Artykuł 4 ust. 4 Umowy Ukraina–Zjednoczone Królestwo.

b)

Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Austria,

Artykuł 5 ust. 1 lit. d) Umowy Ukraina–Belgia,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Republika Czeska,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Cypr,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Dania,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Estonia,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Finlandia,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Francja,

Artykuł 4 ust. 1 lit. b) Umowy Ukraina–Grecja,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Węgry,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Włochy,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Litwa,

Artykuł 4 ust. 1 lit. c) Umowy Ukraina–Luksemburg,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Malta,

Artykuł 4 ust. 1 lit. c) Umowy Ukraina–Niderlandy,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Polska,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Portugalia,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Słowacja,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Słowenia,

Artykuł IV ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Hiszpania,

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Szwecja,

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) Umowy Ukraina–Zjednoczone Królestwo.

c)

Bezpieczeństwo:

Artykuł 9a Umowy Ukraina–Austria,

Artykuł 7 Umowy Ukraina–Belgia,

Artykuł 9 Umowy Ukraina–Republika Czeska,

Artykuł 14a Umowy Ukraina–Dania,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Estonia,

Artykuł 9 Umowy Ukraina–Francja,

Artykuł 8 Umowy Ukraina–Grecja,

Artykuł 5 Umowy Ukraina–Węgry,

Artykuł 7 Umowy Ukraina–Irlandia,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Włochy,

Artykuł 16a Umowy Ukraina–Litwa,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Luksemburg,

Artykuł 8 Umowy Ukraina–Malta,

Artykuł 13 Umowy Ukraina–Niderlandy,

Artykuł 15 Umowy Ukraina–Portugalia,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Słowacja,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Słowenia,

Artykuł XI Umowy Ukraina–Hiszpania,

Artykuł 14a Umowy Ukraina–Szwecja.

d)

Opodatkowanie paliwa lotniczego:

Artykuł 7 Umowy Ukraina–Austria,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Belgia,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Republika Czeska,

Artykuł 7 Umowy Ukraina–Cypr,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Dania,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Niemcy,

Artykuł 12 Umowy Ukraina–Estonia,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Finlandia,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Francja,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Grecja,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Węgry,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Irlandia,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Włochy,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Łotwa,

Artykuł 12 Umowy Ukraina–Litwa,

Artykuł 8 Umowy Ukraina–Luksemburg,

Artykuł 5 Umowy Ukraina–Malta,

Artykuł 9 Umowy Ukraina–Niderlandy,

Artykuł 12 Umowy Ukraina–Polska,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Portugalia,

Artykuł 12 Umowy Ukraina–Słowacja,

Artykuł 8 Umowy Ukraina–Słowenia,

Artykuł V Umowy Ukraina–Hiszpania,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Szwecja,

Artykuł 8 Umowy Ukraina–Zjednoczone Królestwo.

e)

Taryfy przewozowe:

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Austria,

Artykuł 12 Umowy Ukraina–Belgia,

Artykuł 14 Umowy Ukraina–Republika Czeska,

Artykuł 14 Umowy Ukraina–Cypr,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Dania,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Niemcy,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Estonia,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Finlandia,

Artykuł 17 Umowy Ukraina–Francja,

Artykuł 14 Umowy Ukraina–Grecja,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Węgry,

Artykuł 6 Umowy Ukraina–Irlandia,

Artykuł 8 Umowy Ukraina–Włochy,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Łotwa,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Litwa,

Artykuł 10 Umowy Ukraina–Luksemburg,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Malta,

Artykuł 5 Umowy Ukraina–Niderlandy,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Polska,

Artykuł 18 Umowy Ukraina–Portugalia,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Słowacja,

Artykuł 12 Umowy Ukraina–Słowenia,

Artykuł VII Umowy Ukraina–Hiszpania,

Artykuł 11 Umowy Ukraina–Szwecja,

Artykuł 7 Umowy Ukraina–Zjednoczone Królestwo.

ZAŁĄCZNIK III

Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

a)

Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

b)

Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

c)

Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

d)

Konfederacja Szwajcarska (na mocy Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).

ZAŁĄCZNIK IV

Definicje

Określenie „Państwo Członkowskie” oznacza dowolne Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej.

Określenie „ustanowienie na wspólnotowego przewoźnika lotniczego (wspólnotowej linii lotniczej) na terytorium Państwa Członkowskiego” oznacza, że dany przewoźnik lotniczy (dana linia lotnicza) faktycznie i efektywnie prowadzi działalność w dziedzinie transportu lotniczego w ramach stałych porozumień. Forma prawna, w jakiej prowadzona jest ta działalność (oddział lub filia posiadająca osobowość prawną), nie powinna być w tym kontekście czynnikiem rozstrzygającym.

Określenie „licencja na prowadzenie działalności” oznacza zezwolenie przyznane przedsiębiorstwu przez właściwe Państwo Członkowskie, zezwalające na prowadzenie odpłatnych przewozów lotniczych pasażerów, poczty lub ładunku, na warunkach określonych w licencji na prowadzenie działalności.

Określenie „świadectwo przewoźnika lotniczego (AOC)” oznacza dokument wydany przedsiębiorstwu lub grupie przedsiębiorstw przez właściwy organ, który potwierdza, że dany operator posiada kwalifikacje zawodowe i organizacyjne zapewniające bezpieczną eksploatację samolotu w celu działalności lotniczej określonej w świadectwie.

Dowodem „skutecznej kontroli regulacyjnej” może być między innymi: posiadanie przez przewoźnika lotniczego ważnej licencji na prowadzenie działalności wydanej przez właściwy organ oraz spełnienie kryteriów świadczenia międzynarodowych usług lotniczych ustalonych przez właściwe organy, takich jak kryteria dotyczące kondycji finansowej, zdolności do spełnienia wymogów interesu publicznego, tam, gdzie mają one zastosowanie, obowiązku zapewnienia usług itp., a także wprowadzenie i utrzymywanie przez Państwo Członkowskie udzielające licencji programów nadzoru bezpieczeństwa lotniczego spełniających przynajmniej standardy Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO).


1.8.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 211/39


DECYZJA RADY

z dnia 9 czerwca 2006 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych

(2006/530/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

(2)

Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Ukrainą dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do wspomninej decyzji Rady.

(3)

Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 1 grudnia 2005 r. z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady z dnia 28 listopada 2005 r.

(4)

Umowę należy zatwierdzić,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Umowa między Wspólnotą Europejską a Ukrainą dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.

2.   Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji (2).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 2006 r.

W imieniu Rady

H. GORBACH

Przewodniczący


(1)  Opinia wydana w dniu 14 marca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Patrz: str. 24 niniejszego Dziennika Urzędowego.