ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 180

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 49
4 lipca 2006


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1009/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1010/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. dotyczące niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich

3

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1011/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. zawierające sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 1008/2006 w sprawie skorygowania opłat przywozowych w sektorze zbóż

13

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1012/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 4 lipca 2006 r.

16

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Nota dotycząca wejścia w życie Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony

19

 

 

Komisja

 

*

Decyzja Komisji z dnia 17 grudnia 2002 r. odnosząca się do postępowania na mocy art. 81 Traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG prowadzonego przeciwko SGL Carbon AG, Le Carbone-Lorraine SA, Ibiden Co., Ltd, Tokai Carbon Co., Ltd, Toyo Tanso Co., Ltd, GrafTech International, Ltd, NSCC Techno Carbon Co., Ltd, Nippon Steel Chemical Co., Ltd, Intech EDM BV i Intech EDM AG (Sprawa nr C.37.667 – Grafit specjalny) (notyfikowana jako dokument nr C(2002) 5083)

20

 

*

Decyzja Komisji z dnia 26 czerwca 2006 r. w sprawie przyznania Zjednoczonemu Królestwu dodatkowych dni połowowych w strefie ICES VIIe (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2438)

25

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1009/2006

z dnia 3 lipca 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 3 lipca 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

60,2

204

35,2

999

47,7

0707 00 05

052

84,0

999

84,0

0709 90 70

052

84,5

999

84,5

0805 50 10

388

57,5

528

58,3

999

57,9

0808 10 80

388

85,4

400

112,7

404

102,9

508

82,2

512

87,1

524

54,3

528

86,0

720

113,3

804

105,3

999

92,1

0809 10 00

052

206,7

999

206,7

0809 20 95

052

316,6

068

82,7

608

218,2

999

205,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1010/2006

z dnia 3 lipca 2006 r.

dotyczące niektórych nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w sektorze jaj i drobiu w niektórych państwach członkowskich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze jaj (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 akapit pierwszy lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze mięsa drobiowego (2), w szczególności jego art. 14 ust. 1 akapit pierwszy lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W wyniku zaistnienia przypadków wysoce zjadliwej ptasiej grypy (H5N1), które występowały od 2005 r. na obszarach znajdujących się w pobliżu terytorium Wspólnoty i od lutego 2006 r. na terenie kilku państw członkowskich, spożycie mięsa drobiowego i, w mniejszym stopniu, jaj znacznie spadło w niektórych państwach członkowskich.

(2)

Znaczny i szybki spadek spożycia mięsa drobiowego spowodował spadek cen. Rynek mięsa drobiowego jest z tego powodu poważnie zakłócony.

(3)

Ponieważ poważne zakłócenia rynku związane są z utratą zaufania konsumenta wynikającą z istnienia zagrożeń dla zdrowia zwierząt, właściwe jest zatem podjęcie, na wniosek zainteresowanych państw członkowskich, nadzwyczajnych środków wsparcia rynku w rozumieniu art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i przyznanie pomocy mogącej zrekompensować część strat finansowych spowodowanych zniszczeniem jaj wylęgowych lub likwidacją piskląt, przedwczesnym ubojem części stad hodowlanych, czasowym zmniejszeniem produkcji lub ubojem młodych kur niosek, wziąwszy pod uwagę środki bezpieczeństwa biologicznego wymagane zapobiegawczo przez niektóre państwa członkowskie.

(4)

Wyprodukowane jaja wylęgowe przetworzone na przetwory jajeczne muszą podlegać rekompensacie niższej niż rekompensata, którą objęte są zniszczone jaja wylęgowe.

(5)

Maksymalne ilości, które mogą zostać objęte rekompensatą finansową w odniesieniu do każdego z nadzwyczajnych środków wsparcia rynku, są ustalane przez Komisję po rozpatrzeniu wniosków państw członkowskich.

(6)

Przepisy art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 przewidujące przyjęcie przedmiotowych środków obowiązują od dnia 11 maja 2006 r. Należy zatem także przewidzieć stosowanie niniejszego rozporządzenia od tego dnia.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Zniszczenie jaj wylęgowych objętych kodami CN 0407 00 11 i 0407 00 19 jest uznane za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.

2.   Rekompensata za zniszczenie przewidziane w ust. 1 przyznawana jest każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu, w granicach maksymalnej liczby sztuk określonej w załączniku I i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty jest ustalona ryczałtowo w wysokości:

a)

0,15 EUR za jajo wylęgowe „kurcząt standardowych” objęte kodem CN 0407 00 19;

b)

0,23 EUR za jajo wylęgowe „kurcząt z chowu z wolnym wybiegiem” objęte kodem CN 0407 00 19;

c)

0,23 EUR za jajo wylęgowe „perliczki” objęte kodem CN 0407 00 19;

d)

0,35 EUR za jajo wylęgowe „kaczki” objęte kodem CN 0407 00 19;

e)

0,66 EUR za jajo wylęgowe „indyczki” objęte kodem CN 0407 00 11;

f)

1,20 EUR za jajo wylęgowe „gęsi” objęte kodem CN 0407 00 11.

Artykuł 2

1.   Przetworzenie jaj wylęgowych objętych kodem CN 0407 00 19 jest uznane za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75.

2.   Rekompensata za przetworzenie przewidziane w ust. 1 przyznawana jest każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu, w granicach maksymalnej liczby sztuk określonej w załączniku II i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty równa jest kwocie, o której mowa w art. 1 ust. 2, pomniejszonej przynajmniej o 0,03 EUR za jajo wylęgowe lub o cenę sprzedaży, jeśli przekracza ona 0,03 EUR.

Artykuł 3

1.   Likwidacja piskląt objętych kodami CN 0105 11, 0105 12 i 0105 19 jest uznana za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75.

2.   Rekompensata za likwidację przewidzianą w ust. 1 przyznawana jest każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu, w granicach maksymalnej liczby sztuk określonej w załączniku III i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty jest ustalona ryczałtowo w wysokości:

a)

0,24 EUR za pisklę „kurczaka”;

b)

0,40 EUR za pisklę „perliczki”;

c)

0,54 EUR za pisklę „kaczki”;

d)

0,85 EUR za pisklę „indyczki”;

e)

1,50 EUR za pisklę „gęsi”.

Artykuł 4

1.   Przedwczesny ubój przyśpieszony o 6 tygodni, obejmujący przynajmniej część stada hodowlanego i mający na celu zmniejszenie produkcji jaj wylęgowych objętych kodami CN 0105 92 00, 0105 93 00, 0105 99 10, 0105 99 20, 0105 99 30 i 0105 99 50, jest uznany za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, pod warunkiem jednak, że przez ten okres żaden ptak nie zostanie wprowadzony ponownie do produkcji w objętych środkiem obiektach.

2.   Rekompensata za przedwczesny ubój przewidziany w ust. 1 przyznawana jest każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu, w granicach maksymalnej liczby sztuk określonej w załączniku IV i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty jest ustalona ryczałtowo w wysokości:

a)

3,2 EUR za kurę hodowlaną objętą kodami CN 0105 92 00 i 0105 93 00;

b)

3,2 EUR za kaczkę hodowlaną objętą kodem CN 0105 99 10;

c)

30 EUR za gęś reprodukcyjną objętą kodem CN 0105 99 20;

d)

15 EUR za indyczkę hodowlaną objętą kodem CN 0105 99 30;

e)

5 EUR za perliczkę hodowlaną objętą kodem CN 0105 99 50.

Artykuł 5

1.   Dobrowolne przedłużenie trzytygodniowego okresu przerwy sanitarnej jest uznawane za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, pod warunkiem jednak, że przez ten okres żaden ptak nie zostanie wprowadzony ponownie do produkcji.

2.   Rekompensata za wspomniane przedłużenie przewidziane w ust. 1, w zależności od liczby m2 i tygodni trwania przerwy sanitarnej przekraczającej trzytygodniowy okres standardowy ustalony dla hodowli drobiu, jest przyznawana zainteresowanemu państwu członkowskiemu w granicach powierzchni maksymalnej określonej w załączniku V i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty jest ustalona ryczałtowo w wysokości:

a)

0,46 EUR za m2 i za tydzień dla hodowli brojlerów;

b)

0,41 EUR za m2 i za tydzień dla hodowli indyków;

c)

0,62 EUR za m2 i za tydzień dla hodowli kaczek;

d)

0,41 EUR za m2 i za tydzień dla hodowli perliczek.

3.   Państwa członkowskie, które przyznały już rekompensatę odpowiadającą określonej powierzchni, czuwają, aby kwoty przekazane już na poziomie krajowym zostały odliczone od rekompensat przewidzianych w ust. 2.

Artykuł 6

1.   Dobrowolne obniżenie produkcji polegające na zmniejszeniu liczby wprowadzonych do hodowli piskląt w celu zmniejszenia gęstości obsady jest uznawane za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75.

2.   Przewidziana w ust. 1 rekompensata za zmniejszenie produkcji, o każdego ptaka mniej w stosunku do normalnego cyklu produkcji w każdym specjalistycznym zakładzie produkcyjnym, przyznawana jest każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu, w granicach maksymalnej liczby ptaków określonej w załączniku VI i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty jest ustalona ryczałtowo w wysokości:

a)

0,20 EUR za ptaka dla hodowli bojlerów;

b)

1,24 EUR za ptaka dla hodowli indyków;

c)

0,75 EUR za ptaka dla hodowli kaczek;

d)

0,40 EUR za ptaka dla hodowli perliczek.

Artykuł 7

1.   Przedwczesny ubój „młodych kur niosek” uznawany jest za nadzwyczajny środek wsparcia rynku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75.

2.   Rekompensata za ubój przewidziany w ust. 1 przyznawana jest każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu, w granicach maksymalnej liczby ptaków określonej w załączniku VII i w okresie ustalonym we wspomnianym załączniku.

Maksymalna kwota rekompensaty jest ustalona ryczałtowo w wysokości 3,2 EUR za „młodą kurę nioskę”.

Artykuł 8

Ponieważ państwa członkowskie przekazały Komisji informację o kwotach rekompensat częściowych, których wysokość była niższa od maksymalnych kwot przewidzianych w art. 1 do 7, powinny ograniczyć się do wysokości kwot, które były przedmiotem informacji.

Artykuł 9

Terminem operacyjnym dla kursu wymiany w odniesieniu do pomocy, o której mowa w niniejszym rozporządzeniu, jest pierwszy roboczy dzień maja 2006 r.

Kurs przeliczeniowy, który należy zastosować, to ostatni kurs przeliczeniowy ustalony przez Europejski Bank Centralny przed dniem terminu operacyjnego.

Artykuł 10

Wydatki poniesione przez państwo członkowskie z tytułu płatności, o których mowa w art. 1 do 7, są kwalifikowane do finansowania wspólnotowego na warunkach przewidzianych w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 wyłącznie, jeśli państwa członkowskie dokonają płatności na rzecz beneficjentów przed dniem 31 grudnia 2006 r.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 11 maja 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006 (Dz.U. L 119 z 4.5.2006, str. 1).

(2)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 77. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006.


ZAŁĄCZNIK I

Maksymalna liczba jaj wylęgowych przypadająca na państwo członkowskie

 

Kurczę standardowe

Kurczę z etykietą („label”)

Perliczka

Indyczka

Kaczka

Gęś

Okres stosowania

BE

CZ

19 522 800

126 515

587 034

25 181

2.2006–4.2006

DK

DE

1 500 000

1.2006–4.2006

EE

EL

15 975 000

200 000

10.2005–4.2006

ES

7 800 000

10.2005–4.2006

FR

60 000 000

21 450 000

4 166 000

4 960 000

2 663 000

12.2005–4.2006

IE

400 000

170 000

1.2006–4.2006

IT

5 635 600

413 300

195 600

35 550

17 800

9.2005–4.2006

CY

442 000

10.2005–4.2006

LV

LT

LU

HU

12 705 000

11.2005–4.2006

MT

NL

AT

2 500 000

1.2006–4.2006

PL

2 141 098

621 586

77 029

10.2005–4.2006

PT

6 000 000

10.2005–3.2006

SI

SK

FI

SE

UK


ZAŁĄCZNIK II

Maksymalna liczba przetworzonych jaj wylęgowych przypadająca na państwo członkowskie

 

Kurczę

Okres stosowania

BE

CZ

DK

DE

EE

EL

ES

1 800 000

10.2005–4.2006

FR

IE

IT

16 364 500

9.2005–4.2006

CY

LV

LT

LU

HU

8 390 000

11.2005–4.2006

MT

NL

25 000 000

12.2005–4.2006

AT

PL

64 594 006

10.2005–4.2006

PT

SI

SK

1 145 000

10.2005–4.2006

FI

SE

UK


ZAŁĄCZNIK III

Maksymalna liczba piskląt przypadająca na państwo członkowskie

 

Kurczę

Perliczka

Indyczka

Kaczka

Gęś

Okres stosowania

BE

CZ

DK

DE

EE

EL

4 138 440

10 000

10.2005–4.2006

ES

FR

IE

IT

13 537 800

894 200

147 200

89 000

44 500

9.2005–4.2006

CY

143 725

10.2005–4.2006

LV

LT

LU

HU

2 000 000

11.2005–4.2006

MT

NL

AT

PL

PT

4 000 000

10.2005–3.2006

SI

SK

FI

SE

UK


ZAŁĄCZNIK IV

Maksymalna liczba ptaków hodowlanych poddanych ubojowi przypadająca na państwo członkowskie

 

Kurczę

Perliczka

Indyczka

Kaczka

Gęś

Okres stosowania

BE

CZ

635 000

11 000

10 000

20 000

2.2006–4.2006

DK

DE

40 000

1.2006–4.2006

EE

EL

454 300

16 000

10.2005–4.2006

ES

151 000

10.2005–11.2005

FR

1 400 000

60 000

130 000

60 000

1.2006–4.2006

IE

94 500

9 100

1.2006–4.2006

IT

1 746 000

10 700

41 800

2 200

1 250

9.2005–4.2006

CY

LV

LT

LU

HU

55 000

11.2005–4.2006

MT

NL

1 293 750

12.2005–4.2006

AT

PL

1 060 109

10.2005–4.2006

PT

300 000

10.2005–3.2006

SI

SK

22 000

10.2005–4.2006

FI

SE

UK


ZAŁĄCZNIK V

Maksymalna liczba m2 i tygodni przypadająca na państwo członkowskie

 

Kurczę

Perliczka

Indyczka

Kaczka

Okres stosowania

BE

CZ

DK

DE

EE

EL

2 350 000

 

7 tygodni w okresie między 10.2005 a 4.2006

ES

FR

2 200 000

16 tygodni w okresie między 10.2005 a 4.2006

IE

IT

CY

LV

LT

LU

HU

203 178

30 000

15 000

16 tygodni w okresie między 11.2005 a 4.2006

MT

NL

AT

PL

PT

489 130

4 tygodnie w okresie między 10.2005 a 3.2006

SI

SK

FI

SE

UK


ZAŁĄCZNIK VI

Maksymalna liczba ptaków przypadająca na państwo członkowskie

 

Kurczę

Perliczka

Indyczka

Kaczka

Okres stosowania

BE

 

CZ

9 180 000

70 000

300 000

2.2006–4.2006

DK

DE

EE

EL

ES

15 000 000

10.2005–3.2006

FR

IE

2 000 000

439 000

350 000

1.2006–4.2006

IT

CY

2 626 075

11.2005–4.2006

LV

LT

LU

HU

 

 

 

 

 

MT

NL

23 000 000

12.2005–4.2006

AT

4 500 000

10.2005–4.2006

PL

PT

SI

SK

4 734 800

10.2005–4.2006

FI

SE

UK


ZAŁĄCZNIK VII

Maksymalna liczba „młodych kur niosek” przypadająca na państwo członkowskie

 

Młode kury nioski

Okres stosowania

BE

CZ

DK

DE

1 000 000

1.2006–4.2006

EE

EL

ES

FR

IE

IT

CY

LV

LT

LU

HU

 

 

MT

NL

AT

850 000

10.2005–4.2006

PL

PT

SI

SK

FI

SE

UK


4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/13


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1011/2006

z dnia 3 lipca 2006 r.

zawierające sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 1008/2006 w sprawie skorygowania opłat przywozowych w sektorze zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 do opłat przywozowych w sektorze zbóż (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Opłaty przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1008/2006 (3).

(2)

Kontrola wykazała, że w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 1008/2006 znalazł się błąd rachunkowy. Należy więc sprostować dane rozporządzenie. Korekta powinna mieć zastosowanie z mocą wsteczną,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1008/2006 zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, str. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1110/2003 (Dz.U. L 158 z 27.6.2003, str. 12).

(3)  Dz.U. L 179 z 1.7.2006, str. 48.


ZAŁĄCZNIK I

Opłaty przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowane od dnia 1 lipca 2006 r.

Kod CN

Nazwa towarów

Opłaty przywozowe (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

Pszenica durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

Pszenica zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

Żyto

32,64

1005 10 90

Kukurydza siewna, inna niż hybrydy

56,38

1005 90 00

Kukurydza, inna niż do siewu (2)

56,38

1007 00 90

Ziarno Sorgo, inne niż hybrydy do siewu

47,63


(1)  W przypadku towarów przybywających do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski (art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96) importer może skorzystać z obniżki opłaty o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, lub

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, w Estonii, na Łotwie, na Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki użyte do obliczenia opłat celnych

(16.6.2006–29.6.2006)

1)

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Notowania giełdowe

Minneapolis

Chicago

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Produkty (% protein przy 12 % wilgotności)

HRS2

YC3

HAD2

średnia jakość (1)

niska jakość (2)

US barley 2

Notowanie (EUR/t)

149,09 (3)

71,68

153,25

143,25

123,25

89,83

Premia za Zatokę (EUR/t)

14,42

 

 

Premia za Wielkie Jeziora (EUR/t)

26,67

 

 

2)

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

Fracht/koszt: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: 19,55 EUR/t; Wielkie Jeziora–Rotterdam: 24,56 EUR/t.

3)

Subwencje, o których mowa w art. 4 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

0,00 EUR/t (HRW2)

0,00 EUR/t (SRW2).


(1)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).


4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/16


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1012/2006

z dnia 3 lipca 2006 r.

zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 4 lipca 2006 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2) odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1008/2006 (3).

(2)

Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania. Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 1008/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1008/2006 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lipca 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 270 z 29.9.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, str. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1110/2003 (Dz.U. L 158 z 27.6.2003, str. 12).

(3)  Dz.U. L 179 z 1.7.2006, str. 48.


ZAŁĄCZNIK I

Opłaty przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowane od dnia 4 lipca 2006 r.

Kod CN

Nazwa towarów

Opłaty przywozowe (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

Pszenica durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

5,95

1001 90 91

Pszenica zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

Żyto

34,94

1005 10 90

Kukurydza siewna, inna niż hybrydy

56,38

1005 90 00

Kukurydza, inna niż do siewu (2)

56,38

1007 00 90

Ziarno Sorgo, inne niż hybrydy do siewu

49,93


(1)  W przypadku towarów przybywających do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski (art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96) importer może skorzystać z obniżki opłaty o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, lub

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, w Estonii, na Łotwie, na Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki użyte do obliczenia opłat celnych

(na dzień 30.6.2006 r.)

1)

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Notowania giełdowe

Minneapolis

Chicago

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Produkty (% protein przy 12 % wilgotności)

HRS2

YC3

HAD2

średnia jakość (1)

niska jakość (2)

US barley 2

Notowanie (EUR/t)

149,09 (3)

71,68

145,52

135,52

115,52

86,53

Premia za Zatokę (EUR/t)

14,42

 

 

Premia za Wielkie Jeziora (EUR/t)

26,67

 

 

2)

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

Fracht/koszt: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: 19,55 EUR/t; Wielkie Jeziora–Rotterdam: 24,56 EUR/t.

3)

Subwencje, o których mowa w art. 4 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

0,00 EUR/t (HRW2)

0,00 EUR/t (SRW2).


(1)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/19


Nota dotycząca wejścia w życie Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (1)

Po zakończeniu w dniu 14 lutego 2006 r. wymiany instrumentów notyfikacji o zakończeniu procedur koniecznych do wejścia w życie Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, podpisanego w Luksemburgu 17 czerwca 2002 r., układ ten wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r., zgodnie z jego art. 92.


(1)  Dz.U. L 143 z 30.5.2006, str. 2.


Komisja

4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/20


DECYZJA KOMISJI

z dnia 17 grudnia 2002 r.

odnosząca się do postępowania na mocy art. 81 Traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG prowadzonego przeciwko SGL Carbon AG, Le Carbone-Lorraine SA, Ibiden Co., Ltd, Tokai Carbon Co., Ltd, Toyo Tanso Co., Ltd, GrafTech International, Ltd, NSCC Techno Carbon Co., Ltd, Nippon Steel Chemical Co., Ltd, Intech EDM BV i Intech EDM AG

(Sprawa nr C.37.667 – Grafit specjalny)

(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 5083)

(Jedynie teksty w językach angielskim, francuskim, niemieckim i niderlandzkim są autentyczne)

(2006/460/WE)

Dnia 17 grudnia 2002 r. Komisja przyjęła decyzję związaną z postępowaniem na mocy art. 81 Traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) niniejszym Komisja publikuje nazwy stron oraz główną treść decyzji, mając na uwadze uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony ich interesów gospodarczych. Niepoufna wersja pełnego tekstu decyzji w autentycznych językach postępowania oraz w językach roboczych Komisji znajduje się na stronie internetowej DG COMP (http://ec.europa.eu/comm/competition/index_en.html).

1.   KRÓTKI OPIS NARUSZENIA

1.1.   Adresaci

(1)

Niniejsza decyzja skierowana jest do następujących przedsiębiorstw:

 

Z powodu kartelu mającego wpływ na rynek grafitu specjalnego izostatycznego:

GrafTech International, Ltd,

SGL Carbon AG,

Le Carbone-Lorraine SA,

Ibiden Co., Ltd,

Tokai Carbon Co., Ltd,

Toyo Tanso Co., Ltd,

Nippon Steel Chemical Co., Ltd/NSCC Techno Carbon Co., Ltd,

Intech EDM BV/Intech EDM AG.

 

Z powodu kartelu mającego wpływ na rynek grafitu specjalnego prasowanego:

SGL Carbon AG,

GrafTech International, Ltd.

1.2.   Charakter naruszenia

(2)

Sprawa dotyczy dwóch ustanowionych karteli zawiązanych odpowiednio pomiędzy producentami specjalnego grafitu izostatycznego i prasowanego. Komisja zebrała dowody na to, że od lipca 1993 r. do lutego 1998 r. w przypadku kartelu grafitu izostatycznego oraz od lutego 1993 r. do listopada 1996 r. w przypadku grafitu prasowanego uczestnicy kartelu uzgodnili ceny docelowe produktów oraz wymienili się informacjami handlowymi, między innymi na temat wielkości sprzedaży. Te dwa kartele objęły działaniem cały świat. Niniejsza decyzja dotyczy naruszeń dokonanych na terenie Wspólnoty, a także w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego od dnia 1 stycznia 1994 r.

(3)

Obydwa naruszenia polegają na uczestnictwie wyżej wymienionych adresatów w trwających umowach i/lub wspólnych działaniach naruszających postanowienia art. 81 ust. 1 Traktatu WE (od lutego 1986 r.) i art. 53 Porozumienia EOG (od stycznia 1994 r.) na całym obszarze Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w ramach których uzgodnili oni docelowe ceny produktów, uzgodnili podwyżki cen, wymienili się informacjami na temat wielkości sprzedaży oraz innymi informacjami handlowymi oraz monitorowali i egzekwowali swoje ustalenia. Ustalenia odnośnie do rynku grafitu izostatycznego dotyczyły również uzgodnień warunków handlowych i – w szczególności na szczeblu lokalnym – okazjonalnie dokonywanych pomiędzy sobą podziałów stref wpływów.

1.3.   Produkt

(4)

„Grafity specjalne” to ogólny termin szeroko stosowany w przemyśle i oznaczający grupę produktów grafitowych przeznaczonych do różnych zastosowań. Produkty z grafitu specjalnego klasyfikuje się często według sposobu produkcji grafitu: grafit izostatyczny (produkowany drogą formowania izostatycznego) stosowany w elektrodach EDM, kokilach do ciągłego odlewania, form do prasowania na gorąco, zastosowań półprzewodnikowych oraz grafit prasowany (produkowany drogą prasowania) stosowany w anodach i katodach elektrolitycznych, łodziach, misach spiekalniczych, tyglach. Niniejsze postępowanie dotyczy grafitu specjalnego, izostatycznego i prasowanego, w blokach całych i ciętych.

1.4.   Odkrycie kartelu i wszczęcie postępowania

(5)

Począwszy od lipca 1997 r., Komisja prowadziła dochodzenie dotyczące rynku elektrod grafitowych. W trakcie dochodzenia do Komisji zwróciła się firma UCAR w celu złożenia wniosku w ramach „Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji”. Wniosek złożono dnia 13 kwietnia 1999 r. i dotyczył on domniemanych praktyk antykonkurencyjnych na rynku powiązanym z grafitem specjalnym – rynku elektrod grafitowych.

(6)

Na podstawie dokumentów przedłożonych przez firmę UCAR Komisja skierowała wnioski o podanie informacji na mocy art. 11 rozporządzenia nr 17 (2). Wnioski przesłano w marcu 2000 r. do SGL, Intech, POCO, LCL, Nippon Steel Corporation, Ibiden, Tokai i Toyo Tanso, prosząc w nich o podanie dokładnych wyjaśnień odnośnie do kontaktów z konkurencją, rozwoju cen oraz odpowiednich obrotów handlowych. Drugą partię listów przesłano w lipcu 2000 r. do Nippon Carbon, NSCC i Schunk. Firmy przesyłały odpowiedzi na te wnioski w okresie od maja do listopada 2000 r.

(7)

Komisja skierowała kolejne wnioski do adresatów oficjalnych zarzutów we wrześniu i październiku 2001 r. Odpowiedzi otrzymywano w okresie od końca października do początku grudnia 2001 r.

(8)

Po otrzymaniu tych odpowiedzi Komisja wysłała ostatni wniosek o podanie informacji do tych samych przedsiębiorstw dnia 22 listopada 2001 r., na który odpowiedzi uzyskano w grudniu 2001 r.

(9)

Dnia 17 maja 2002 r. Komisja przedstawiła oficjalny zarzut adresatom niniejszej decyzji. W odpowiedzi na oficjalny zarzut ze strony Komisji wszystkie strony przedłożyły na piśmie swoje uwagi. Nippon Steel Chemical Co., Ltd i NSCC Techno Carbon Co., Ltd przesłały wspólną odpowiedź. Podobnie firmy Intech EDM B.V. i Intech EDM AG również wspólnie odpowiedziały na zarzuty Komisji.

(10)

Odpowiedzi na oficjalny zarzut otrzymano pomiędzy 19 i 25 lipca 2002 r. Wszystkie firmy za wyjątkiem Intech EDM AG oraz Intech EDM BV przyznały się do rzeczonego naruszenia. Żadna z firm w sposób konkretny nie zanegowała faktów. Dnia 10 września 2002 r. odbyło się przesłuchanie ustne, podczas którego wszystkim stronom dano możliwość wypowiedzenia się.

2.   Grzywny

2.1.   Kwota podstawowa

(11)

Ustalając kwotę jakiejkolwiek grzywny, Komisja musi uwzględnić wszystkie istotne okoliczności, a w szczególności wagę i czas trwania naruszenia, stanowiące dwa kryteria wyraźnie wskazane w art. 15 ust. 2 rozporządzenia 17.

2.1.1.   Waga naruszenia

(12)

Zgodnie z wytycznymi Komisja musi wziąć pod uwagę: i) charakter naruszenia; ii) jego rzeczywisty wpływ na rynek; oraz iii) wielkość danego rynku w kategoriach geograficznych.

(13)

Niniejsze naruszenia polegały głównie na praktykach ustalania cen oraz wymianie informacji handlowych, które z samej swej natury stanowiły bardzo poważne pogwałcenie artykułów 81 ust. 1 TWE oraz 53 ust. 1 EOG.

(14)

Umowy kartelowe zostały starannie wykonane przez producentów, którzy przez dany okres kontrolowali zdecydowaną większość światowego rynku izostatycznego i prasowanego grafitu specjalnego. Tym samym musiało to mieć rzeczywisty wpływ na obydwa rynki w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

(15)

Kartele obejmowały cały wspólny rynek i, po jego utworzeniu, cały obszar EOG. Każda część wspólnego rynku, a potem terytorium EOG, znalazła się pod ich wpływem.

(16)

Biorąc ściśle pod uwagę charakter zachowań, ich faktyczny wpływ na rynki grafitu izostatycznego i prasowanego oraz fakt, że obejmowały one cały wspólny rynek, a po jego utworzeniu, cały obszar EOG, Komisja uznaje, iż adresaci projektu niniejszej decyzji w obydwu przypadkach dopuścili się bardzo poważnego naruszenia art. 81 ust. 1 TWE oraz 53 ust. 1 EOG.

2.1.2.   Zróżnicowane traktowanie

(17)

W ramach kategorii bardzo poważnych naruszeń proponowana skala możliwych grzywien umożliwia zastosowanie zróżnicowanego traktowania wobec przedsiębiorstw, aby tym samym uwzględnić rzeczywiste możliwości gospodarcze winnych naruszeń powodujących szkody w zakresie konkurencji oraz aby ustalić grzywnę na poziomie zapewniającym odpowiedni efekt odstraszający.

(18)

W okolicznościach tej sprawy, która obejmuje kilka przedsiębiorstw, przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywien konieczne będzie uwzględnienie konkretnej wagi, a co za tym idzie rzeczywistego wpływu naruszenia prawa przez każde z przedsiębiorstw na konkurencję.

(19)

Dla celów naliczenia grzywny z tytułu udziału w kartelu grafitu izostatycznego proponujemy podzielenie firm na pięć kategorii na podstawie ich światowych obrotów ze sprzedaży produktów. Do pierwszej kategorii należy SGL; do drugiej Toyo Tanso; w trzeciej kategorii znalazły się LCL i Tokai; w czwartej Ibiden i NSC/NSCC; piąta kategoria obejmuje UCAR oraz Intech.

(20)

Odnośnie do kartelu na rynku grafitu prasowanego, UCAR i SGL zajmują podobną pozycję na światowym rynku tego produktu. Z tego względu umieszczone zostały w jednej kategorii.

2.1.3.   Czas trwania

2.1.3.1.   Specjalny grafit izostatyczny

(21)

SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso oraz NSC/NSCC naruszały postanowienia art. 81 ust. 1 Traktatu, począwszy od lipca 1993 r. do lutego 1998 r. oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG, począwszy od dnia 1 stycznia 1994 r. do lutego 1998 r. Firma UCAR popełniała to samo naruszenie w okresie od lutego 1996 r. do maja 1997 r., a Intech od lutego 1994 r. do maja 1997 r.

(22)

Tym samym SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso oraz NSC/NSCC popełniały wspomniane naruszenia przez okres czterech lat i sześciu miesięcy, tzn. o średnim czasie trwania. Początkowe kwoty grzywien ustalonych przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększone zostają tym samym o 45 %.

(23)

Firma Intech popełniała naruszenia przez średni okres trwania wynoszący trzy lata i dwa miesiące. Początkowa kwota grzywny ustalona przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększa się tym samym o 30 %.

(24)

Firma UCAR popełniała naruszenia o średnim okresie trwania wynoszącym jeden rok i dwa miesiące. Początkową kwotę grzywny ustaloną przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększa się tym samym o 10 %.

2.1.3.2.   Specjalny grafit prasowany

(25)

Firmy SGL i UCAR naruszały art. 81 ust. 1 Traktatu, począwszy od lutego 1993 r. do listopada 1996 r., oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG, począwszy od dnia 1 stycznia 1994 r. do listopada 1996 r., czyli przez trzy lata i osiem miesięcy, tzn. przez średni czas trwania. Początkowe kwoty grzywien ustalonych przy uwzględnieniu wagi naruszeń powiększa się tym samym o 35 % dla każdej z firm.

2.2.   Okoliczności obciążające (Rola przywódcza w procederze naruszenia)

(26)

Firma SGL odegrała rolę przywódczą w tym procederze i namawiała do naruszeń prawa w związku z rynkiem specjalnego grafitu izostatycznego. Firma SGL nie zakwestionowała ustaleń Komisji w tej sprawie. Taka okoliczność obciążająca uzasadnia 50-procentowe zwiększenie podstawowej kwoty grzywien nałożonych na SGL z tytułu naruszeń mających wpływ na rynek specjalnego grafitu izostatycznego.

(27)

Komisja uznała, że nie można jednoznacznie wskazać konkretnego prowodyra w przypadku naruszeń mających wpływ na rynek specjalnego grafitu prasowanego.

2.3.   Okoliczności łagodzące

(28)

Komisja uznała, iż jedyną okoliczność łagodzącą można zastosować w stosunku do firmy Intech uczestniczącej w kartelu grafitu izostatycznego z uwagi na pewne specjalne okoliczności dotyczące jedynie tego przedsiębiorstwa. Zaangażowanie firmy Intech w kartelu dotyczącym grafitu izostatycznego różniło się tym, że jej działanie w znacznym stopniu wynikało z dyspozycji wydawanych przez firmę Ibiden, zgodnie z którymi firma Intech będąca dystrybutorem firmy Ibiden poprzez swoje uczestnictwo w europejskich i lokalnych spotkaniach wprowadzała w życie decyzje co do zasady podejmowane na wyższym szczeblu (gdzie obecna była firma Ibiden, ale nie Intech). Komisja uważa, że te szczególne okoliczności uzasadniają obniżenie o 40 % kwoty podstawowej grzywny nałożonej na firmę Intech w wyniku dopuszczenia się przez nią naruszenia mającego wpływ na rynek grafitu izostatycznego.

2.4.   Zastosowanie obwieszczenia o łagodzeniu sankcji

(29)

Adresaci niniejszej decyzji współpracowali z Komisją na różnych etapach dochodzenia, mając na celu zyskanie łagodnego traktowania w myśl programu Komisji odnośnie do łagodzenia sankcji (Leniency Notice). W projekcie decyzji proponuje się zastosowanie programu łagodzenia sankcji w następujący sposób:

2.4.1.   Nienakładanie grzywny lub bardzo duże obniżenie jej kwoty („Sekcja B”: obniżenie od 75 % do 100 %)

(30)

Komisja przyznaje, że firma UCAR jako pierwsza przedłożyła decydujące dowody na istnienie międzynarodowego kartelu wpływającego na EOG w zakresie branży grafitów specjalnych prasowanych i izostatycznych. Komisja przyznaje też, iż w czasie, gdy zwróciła się do niej firma UCAR, nie prowadziła ona dochodzenia ani nie dysponowała wystarczającymi informacjami pozwalającymi na ustalenie faktu istnienia takowych naruszeń. Firma UCAR zakończyła również swój udział w kartelu w momencie ujawnienia jego istnienia i nie zmuszała innych przedsiębiorstw do uczestnictwa w tych kartelach. W związku z powyższym firma UCAR, w obydwu przypadkach naruszenia, spełnia warunki określone w sekcji B obwieszczenia o łagodzeniu sankcji. Komisja tym samym udziela firmie UCAR 100-procentowej redukcji kwoty grzywny, która w innym razie byłaby nałożona z tytułu każdego naruszenia.

2.4.2.   Duże obniżenie kwoty grzywny („Sekcja C”: obniżenie od 50 % do 75 %)

(31)

SGL, LCL, Toyo Tanso, Tokai, Ibiden, NSC/NSCC ani też Intech nie postarały się jako pierwsze udzielić decydujących informacji Komisji na temat karteli na rynkach specjalnego grafitu izostatycznego i prasowanego, jak przewiduje punkt a) Sekcji C Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji. W rezultacie żadna z wyżej wymienionych firm nie spełnia warunków określonych w sekcji C.

2.4.3.   Znaczące obniżenie kwoty grzywny („Sekcja D”: obniżenie od 10 % do 50 %)

(32)

Zanim Komisja przedstawiła swój oficjalny zarzut, firmy SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso i NSC/NSCC dostarczyły Komisji informacje i dokumenty, które zasadniczo przyczyniły się do ustalenia faktu zaistnienia naruszeń. Żadna z nich w sposób znaczący nie zakwestionowała faktów, na podstawie których Komisja sformułowała swój oficjalny zarzut. Dostarczone informacje i dokumenty pozwoliły Komisji na potwierdzenie i poznanie funkcjonowania karteli oraz pewnych ich elementów.

(33)

Przy założeniu, iż współpraca w ramach Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji musi być dobrowolna i w szczególności wykraczać poza ramy obowiązku nałożonego w związku z prowadzeniem dochodzenia, Komisja uważa, że część informacji dostarczonych przez te przedsiębiorstwa w rzeczywistości stanowiła integralną część odpowiedzi udzielonych na formalne wnioski Komisji o udzielenie informacji. Tym samym informacje dostarczone przez te przedsiębiorstwa można uznać za dobrowolne w rozumieniu Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji jedynie w przypadkach, w których wykraczały one poza wniosek złożony na mocy art. 11 rozporządzenia 17.

(34)

Komisja stwierdza, że dokumenty, o których mowa powyżej, dostarczyły szczegółowych dowodów dotyczących struktury organizacyjnej układów kartelowych, które miały wpływ na te dwa rynki i wniosły decydujący wkład w ustalenie i/lub potwierdzenie zasadniczych aspektów naruszeń. Wraz z oświadczeniem firmy UCAR dokumenty te stanowią główne źródło dowodów wykorzystanych przy tworzeniu niniejszej decyzji.

(35)

Ponadto Komisja uważa, że nie ma możliwości rozróżnienia co do wartości dodanej informacji złożonych w związku z prowadzeniem dochodzenia odnośnie do rynku grafitu izostatycznego, ponieważ wszystkie one zostały dostarczone w krótkich odstępach czasu w odpowiedzi na formalny wniosek Komisji o udzielenie informacji, i wszystkie te firmy dostarczyły dowodów podobnej jakości. Poza tym żadna z udzielonych odpowiedzi sama w sobie nie miała zasadniczego znaczenia dla Komisji w kontekście treści zarzutów co do dokonanego naruszenia, ponieważ informacje te znacznie pokrywały się ze sobą, jeśli chodzi o dostarczone dowody.

(36)

Firma Intech nie dostarczyła żadnych dowodów w postaci dokumentacji dotyczącej spotkań w ramach odpowiedzi na wniosek Komisji o udzielenie informacji. Jednakże firma ta nie zanegowała w sposób znaczący faktów, na których Komisja opiera swoje twierdzenia w ramach oficjalnego zarzutu.

(37)

Tym samym firmy SGL, LCL, Ibiden, Tokai, Toyo Tanso i NSC/NSCC spełniają warunki określone w sekcji D ust. 2 tiret pierwsze i drugie Obwieszczenia o łagodzeniu sankcji i udziela się im obniżenia kwoty grzywny wielkości 35 %. Firma Intech spełnia warunki określone w sekcji D ust. 2 drugie tiret Obwieszczenia o łagodzeniu kar i udziela się jej 10-procentowego obniżenia grzywny.

2.5.   Ustęp 5 lit. b) wytycznych Komisji w sprawie metody ustalania grzywien

(38)

Zgodnie z ust. 5 lit. b) wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien, podczas ustalania wysokości grzywien Komisja powinna też wziąć pod rozwagę pewne obiektywne czynniki, w zależności od okoliczności danej sprawy.

2.5.1.   Wypłacalność

(39)

Firmy SGL oraz NSC przedstawiły argumenty dotyczące ich wypłacalności. W szczególności obydwa przedsiębiorstwa podkreśliły […] (3).

(40)

W celu uwzględnienia tego argumentu Komisja zażądała szczegółowych informacji na temat sytuacji finansowej tych firm. Po przeanalizowaniu odpowiedzi tych firm z dnia 20 listopada 2002 r., a także innych dokumentów złożonych przez SGL w dniu 8 listopada 2002 r. Komisja uznaje, że w tym przypadku nie ma uzasadnienia dla zmiany kwot grzywien. Mimo że dane finansowe dostarczone przez te dwa przedsiębiorstwa wskazują na to, że zarówno SGL, jak i NSC są […], uwzględnienie samego faktu, iż przedsiębiorstwo […], przede wszystkim z uwagi na ogólne warunki panujące na rynku, byłoby równoznaczne z przyznaniem im nieuzasadnionej przewagi konkurencyjnej.

2.5.2.   Inne czynniki

(41)

SGL jest […].

(42)

Dnia 18 lipca 2001 r. Komisja nałożyła na firmę SGL grzywnę w wysokości 80,2 mln EUR z tytułu naruszenia art. 81 Traktatu w wyniku uczestnictwa przedsiębiorstwa w kartelu związanym z elektrodami grafitowymi.

(43)

Oznacza to, że SGL jest zarówno […] i stosunkowo niedawno została na nią nałożona przez Komisję znacząca grzywna. Komisja uważa, że w tych szczególnych okolicznościach nałożenie grzywny w pełnej kwocie nie wydaje się konieczne w celu osiągnięcia skutecznego efektu odstraszającego.

(44)

W świetle tych dwóch czynników Komisja uznaje, iż w tym specyficznym przypadku grzywnę należy obniżyć o 33 %.

3.   DECYZJA

(45)

Poniższe przedsiębiorstwa naruszały przepisy art. 81 ust. 1 Traktatu oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez uczestnictwo w podanych okresach w systemie umów i wspólnych działań wywierających wpływ na rynki Wspólnoty i Europejskiego Obszaru Gospodarczego oferujące specjalny grafit izostatyczny:

1)

GrafTech International, Ltd, od lutego 1996 r. do maja 1997 r.;

2)

SGL Carbon AG, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;

3)

Le Carbone-Lorraine S.A., od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;

4)

Ibiden Co., Ltd, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;

5)

Tokai Carbon Co., Ltd, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;

6)

Toyo Tanso Co., Ltd, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;

7)

Nippon Steel Chemical Co., Ltd i NSCC Techno Carbon Co., Ltd, odpowiadający solidarnie, od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.;

8)

Intech EDM BV i Intech EDM AG, odpowiadający solidarnie, od lutego 1994 r. do maja 1997 r.

(46)

Następujące przedsiębiorstwa naruszały przepisy art. 81 ust. 1 Traktatu oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez uczestnictwo w podanych okresach w systemie umów i uzgodnionych działań wywierających wpływ na rynki Wspólnoty i Europejskiego Obszaru Gospodarczego oferujące specjalny grafit prasowany:

1)

SGL Carbon AG, od lutego 1993 r. do listopada 1996 r.;

2)

GrafTech International, Ltd, od lutego 1993 r. do listopada 1996 r.

(47)

Wyżej wymienione przedsiębiorstwa zobowiązane są niezwłocznie zaprzestać naruszeń, o których mowa w wymienionym artykule, jeśli dotąd tego nie uczyniły. Zobowiązane są też one do powstrzymania się od powtarzania czynów lub zachowań, o których mowa powyżej, oraz od wszelkich czynów i zachowań o tym samym lub równoważnym celu lub skutku.

(48)

Z tytułu naruszeń, o których mowa powyżej, nakłada się następujące grzywny na następujące przedsiębiorstwa:

a)

GrafTech International, Ltd:

Rynek specjalnego grafitu izostatycznego: 0 EUR,

Rynek specjalnego grafitu prasowanego: 0 EUR;

b)

SGL Carbon AG:

Rynek specjalnego grafitu izostatycznego: 18 940 000 EUR,

Rynek specjalnego grafitu prasowanego: 8 810 000 EUR;

c)

Le Carbone-Lorraine SA: 6 970 000 EUR;

d)

Ibiden Co., Ltd: 3 580 000 EUR;

e)

Tokai Carbon Co., Ltd: 6 970 000 EUR;

f)

Toyo Tanso Co., Ltd: 10 790 000 EUR;

g)

Nippon Steel Chemical Co., Ltd i NSCC Techno Carbon Co., Ltd, odpowiadający solidarnie: 3 580 000 EUR;

h)

Intech EDM BV i Intech EDM AG, odpowiadający solidarnie: 980 000 EUR.


(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68 z 6.3.2004, str. 1).

(2)  Dz.U. 13 z 21.2.1962, str. 204/62.

(3)  Części niniejszego tekstu zostały odpowiednio zredagowane w celu zapewnienia poufności informacji; części te są zawarte w nawiasach kwadratowych.


4.7.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 180/25


DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 czerwca 2006 r.

w sprawie przyznania Zjednoczonemu Królestwu dodatkowych dni połowowych w strefie ICES VIIe

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 2438)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2006/461/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 51/2006 z dnia 22 grudnia 2005 r. ustalające wielkości dopuszczalnych połowów na 2006 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności pkt 9 załącznika IIC,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Punkt 7 załącznika IIC do rozporządzenia (WE) nr 51/2006 określa maksymalną liczbę dni (216), podczas których wspólnotowe statki o długości całkowitej równej lub większej niż 10 metrów, posiadające na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm lub stałe sieci o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 220 mm, mogą przebywać w strefie ICES VIIe od dnia 1 lutego 2006 r. do dnia 31 stycznia 2007 r.

(2)

Punkt 9 tego Załącznika umożliwia Komisji przyznanie państwom członkowskim dodatkowej liczby dni połowowych, podczas których statek może przebywać na obszarze, i posiadać na pokładzie takie włoki ramowe lub stałe sieci, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r.

(3)

Zjednoczone Królestwo przedłożyło dane świadczące o zmniejszeniu w 2006 r. o 5 % możliwości floty przebywającej w tym obszarze i posiadających na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm.

(4)

W związku z przedłożonymi danymi, Zjednoczonemu Królestwu należy przyznać 12 dodatkowych dni na morzu w okresie między dniem 1 lutego 2006 r. a 31 stycznia 2007 r. dla statków posiadających na pokładzie takie włoki ramowe.

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Maksymalna liczba dni, podczas których statek rybacki pływający pod banderą Zjednoczonego Królestwa i posiadający na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm może przebywać w strefie ICES VIIe, określona w tabeli I załącznika IIC do rozporządzenia (WE) nr 51/2006, zostaje zmieniona na 228 dni w roku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 czerwca 2006 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 16 z 20.1.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 898/2006 (Dz.U. L 167 z 20.6.2006, str. 16).