ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 32

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 49
4 lutego 2006


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 194/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 195/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1377/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 196/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004 i uchylające decyzję 97/265/WE

4

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 197/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie przejściowych środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania lub usuwania wycofanych środków spożywczych ( 1 )

13

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 198/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. wykonujące rozporządzenia Rady (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach ( 1 )

15

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 199/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB ( 1 )

34

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 200/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

39

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 201/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006

41

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 202/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny

43

 

*

Dyrektywa Komisji 2006/13/WE z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB ( 1 )

44

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

54

 

*

Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2006 r. umożliwiająca krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa, jak również Rosji korzystanie z Programu Pomocy Technicznej i Wymiany Informacji (TAIEX)

80

 

 

Komisja

 

*

Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2003 r. dotycząca programu pomocy, który zamierzają wprowadzić Włochy, region Piemont, na rzecz ograniczenia zanieczyszczenia powietrza na jego terytorium (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3520)  ( 1 )

82

 

*

Decyzja Komisji z dnia 1 lutego 2006 r. zmieniająca decyzję 2005/393/WE w zakresie stref zamkniętych w odniesieniu do choroby niebieskiego języka w Hiszpanii i Portugalii (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 180)  ( 1 )

91

 

*

Decyzja Komisji z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca decyzję 97/467/WE w zakresie włączenia jednego zakładu z Urugwaju do tymczasowego wykazu zakładów państw trzecich, z których państwom członkowskim zezwala się na przywóz mięsa ptaków bezgrzebieniowych (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 233)  ( 1 )

93

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 194/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 3 lutego 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

89,0

204

50,3

212

103,5

624

111,0

999

88,5

0707 00 05

052

105,4

204

102,1

628

167,7

999

125,1

0709 10 00

220

66,1

999

66,1

0709 90 70

052

161,6

204

115,9

999

138,8

0805 10 20

052

45,4

204

48,8

212

45,0

220

49,4

448

47,8

624

81,8

999

53,0

0805 20 10

204

87,4

999

87,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

57,2

204

112,0

400

87,6

464

135,7

624

71,7

662

36,9

999

83,5

0805 50 10

052

61,9

999

61,9

0808 10 80

400

125,0

404

104,7

720

82,0

999

103,9

0808 20 50

388

92,4

400

90,3

720

57,9

999

80,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 195/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1377/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 (2) ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1377/2005 (3) ogłoszono stały przetarg na wywóz 27 780 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej.

(3)

Finlandia poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 35 000 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz. Uwzględniając ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Finlandię.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1377/2005.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1377/2005 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 2

Przetarg obejmuje maksymalną ilość 62 780 ton jęczmienia do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyłączeniem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry (4), Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 191 z 31.7.1993, str. 76. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 749/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 10).

(3)  Dz.U. L 219 z 24.8.2005, str. 21.

(4)  Włącznie z Kosowem, zgodnie z określeniem zawartym w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.”.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/4


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 196/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004 i uchylające decyzję 97/265/WE

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie eko-zarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a) oraz art. 15 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Wymagania określone w sekcji 4 europejskiej normy EN ISO 14001:1996 stanowią wymagania dotyczące systemu zarządzania środowiskowego określone w rozporządzeniu (WE) nr 761/2001 zgodnie z częścią A załącznika I do tego rozporządzenia.

(2)

W wyniku prac komitetu TC207/SC1 (Komitet ds. Systemu Zarządzania Środowiskiem) Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) w roku 2004 zmieniono międzynarodową normę ISO 14001:1996 w celu zwiększenia zgodności normy ISO 14001 z normą ISO 9001 oraz przejrzystości obowiązującej treści normy ISO 14001 bez dodawania nowych wymagań dodatkowych.

(3)

ISO następnie opublikowała zmienioną wersję międzynarodowej normy ISO 14001:2004 oraz europejskiej normy EN ISO 14001:2004.

(4)

Należy zmienić załącznik I A do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 761/2001.

(6)

Konieczne są uzgodnienia przejściowe dla organizacji już zarejestrowanych w ramach EMAS.

(7)

Należy uchylić decyzję Komisji 97/256/WE (2) w sprawie uznania międzynarodowej normy ISO 14001:1996 i europejskiej normy EN ISO 14001:1996.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 761/2001,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Część A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Organizacje figurujące w rejestrze EMAS w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozostają w tym rejestrze z zastrzeżeniem weryfikacji określonej w ust. 2.

2.   Zgodność z wymaganiami rozporządzenia (WE) nr 761/2001 zmienionego niniejszym rozporządzeniem zostaje sprawdzona podczas następnej weryfikacji organizacji.

Jeśli termin następnej weryfikacji przypada przed upływem 6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, termin ten może zostać przedłużony o 6 miesięcy, w porozumieniu z weryfikatorem środowiskowym i właściwym organem.

Artykuł 3

Decyzja 97/265/WE traci moc.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 114 z 24.4.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Dz.U. L 104 z 22.4.1997, str. 37.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

A.   WYMAGANIA DOTYCZĄCE SYSTEMU ZARZĄDZANIA ŚRODOWISKOWEGO

Organizacje uczestniczące w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) wdrażają wymagania normy EN ISO 14001:2004, które są opisane w sekcji 4 europejskiej normy (1) i których pełną treść przytoczono poniżej:

I-A.   Wymagania dotyczące systemu zarządzania środowiskowego

I-A.1.   Wymagania ogólne

Organizacja ustanawia, dokumentuje, wdraża, utrzymuje i ciągle doskonali system zarządzania środowiskowego zgodnie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej oraz określa jak będzie spełniać te wymagania.

Organizacja określa i dokumentuje zakres systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.2.   Polityka środowiskowa

Najwyższe kierownictwo określa politykę środowiskową organizacji i zapewnia, że w określonym zakresie systemu zarządzania środowiskowego:

a)

jest ona odpowiednia do charakteru, skali oraz wpływów na środowisko jej działań, produktów i usług;

b)

zawiera zobowiązanie do ciągłego doskonalenia oraz zapobiegania zanieczyszczeniom;

c)

zawiera zobowiązanie do spełnienia mających zastosowanie wymogów prawnych i innych wymagań, do których spełnienia organizacja się zobowiązuje i które dotyczą jej aspektów środowiskowych;

d)

stanowi ramy do ustalenia i przeglądu celów oraz zadań środowiskowych;

e)

jest udokumentowana, wdrożona i utrzymywana;

f)

jest zakomunikowana wszystkim osobom pracującym dla lub w imieniu organizacji; oraz

g)

jest publicznie dostępna.

I-A.3.   Planowanie

I-A.3.1.   Aspekty środowiskowe

Organizacja ustala, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

a)

identyfikowania aspektów środowiskowych – związanych z jej działaniami, produktami i usługami w ramach określonego zakresu systemu zarządzania środowiskowego – które może kontrolować i na które może wpływać, biorąc pod uwagę planowane lub nowe przedsięwzięcia albo nowe lub modyfikowane działania, produkty i usługi; oraz

b)

określania tych aspektów środowiskowych, które mają lub mogą mieć znaczący(-e) wpływ(-y) na środowisko (tzn. znaczących aspektów środowiskowych).

Organizacja dokumentuje i stale aktualizuje te informacje.

Organizacja zapewnia uwzględnianie znaczących aspektów środowiskowych przy ustanawianiu, wdrażaniu i utrzymywaniu jej systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.3.2.   Wymogi prawne i inne wymagania

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

a)

identyfikowania i posiadania dostępu do mających zastosowanie wymogów prawnych i innych wymagań, do których spełnienia organizacja się zobowiązała i które są związane z jej aspektami środowiskowymi; oraz

b)

określania, jak te wymagania stosują się do jej aspektów środowiskowych.

Organizacja zapewnia, że mające zastosowanie wymogi prawne i inne wymagania, do których spełnienia organizacja się zobowiązała, zostały wzięte pod uwagę przy ustanawianiu, wdrażaniu i utrzymywaniu jej systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.3.3.   Cele, zadania i program(-y)

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje udokumentowane cele i zadania środowiskowe dla odpowiednich służb oraz na odpowiednich szczeblach organizacji.

Cele i zadania są mierzalne, jeżeli jest to możliwe, oraz spójne z polityką środowiskową, łącznie ze zobowiązaniami do zapobiegania zanieczyszczeniom, zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi i innymi wymaganiami, do których spełnienia organizacja się zobowiązała oraz do ciągłego doskonalenia.

Ustanawiając cele i zadania oraz dokonując ich przeglądu, organizacja uwzględnia wymogi prawne i inne wymagania, do których spełnienia się zobowiązała, oraz swoje znaczące aspekty środowiskowe. Bierze również pod uwagę opcje technologiczne, wymagania finansowe, operacyjne i biznesowe oraz punkt widzenia stron zainteresowanych.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje program(-y) osiągania swoich celów i zadań. Program(-y) obejmuje(-ą):

a)

przypisanie odpowiednim służbom oraz odpowiednim szczeblom organizacji odpowiedzialności za osiąganie celów i zadań; oraz

b)

środki i terminy, w których mają być one osiągnięte.

I-A.4.   Wdrażanie i funkcjonowanie

I-A.4.1.   Zasoby, role, odpowiedzialność i uprawnienia

Kierownictwo zapewnia dostępność zasobów niezbędnych do ustanowienia, wdrożenia, utrzymywania i doskonalenia systemu zarządzania środowiskowego. Zasoby te obejmują zasoby ludzkie i specjalistyczne umiejętności, infrastrukturę organizacyjną, technologię i zasoby finansowe.

W celu umożliwienia skutecznego zarządzania środowiskowego role, odpowiedzialność i uprawnienia należy określić, udokumentować i zakomunikować.

Najwyższe kierownictwo organizacji wyznacza specjalnego(-ych) przedstawiciela(-li) kierownictwa, który(-rzy) niezależnie od innych obowiązków ma(-ją) określone zadania, zakres odpowiedzialności i uprawnienia w celu:

a)

zapewnienia, że system zarządzania środowiskowego jest ustanowiony, wdrożony i utrzymywany zgodnie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej;

b)

przedstawienia najwyższemu kierownictwu sprawozdań z wyników funkcjonowania systemu zarządzania środowiskowego w celu dokonania przeglądu, łącznie z zaleceniami dotyczącymi doskonalenia.

I-A.4.2.   Kompetencje, szkolenie, świadomość

Organizacja zapewnia, że każda osoba wykonująca dla organizacji lub w jej imieniu zadania, które mogą mieć znaczący(-e) wpływ(-y) na środowisko zidentyfikowany(-e) przez organizację, jest kompetentna dzięki odpowiedniemu wykształceniu, szkoleniu lub doświadczeniu oraz zachowuje związane z tym zapisy.

Organizacja identyfikuje potrzeby szkoleniowe związane z jej aspektami środowiskowymi i systemem zarządzania środowiskowego. Zapewnia ona szkolenia lub podejmuje inne działania, aby spełnić te potrzeby oraz zachowuje związane z tym zapisy.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) w celu uświadomienia osobom pracującym dla organizacji lub w jej imieniu:

a)

znaczenia zgodności z polityką środowiskową i procedurami oraz wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego;

b)

znaczących aspektów środowiskowych i związanych z nimi rzeczywistych lub potencjalnych wpływów ich pracy na środowisko oraz korzyści dla środowiska wynikających z poprawy ich indywidualnego działania;

c)

ich zadań i odpowiedzialności w osiąganiu zgodności z wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego; oraz

d)

potencjalnych konsekwencji odstępstwa od ustalonych procedur.

I-A.4.3.   Komunikacja

Uwzględniając aspekty środowiskowe i system zarządzania środowiskowego, organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

a)

wewnętrznej komunikacji między różnymi szczeblami i służbami organizacji;

b)

otrzymywania, dokumentowania i udzielania odpowiedzi w procesie komunikowania się z zewnętrznymi stronami zainteresowanymi.

Organizacja podejmuje decyzję, czy komunikować na zewnątrz informacje o znaczących aspektach środowiskowych, oraz dokumentuje swoją decyzję. Jeśli organizacja podejmuje decyzję o komunikowaniu, ustanawia i wdraża metodę(-y) dotyczącą(-ce) zewnętrznej komunikacji.

I-A.4.4.   Dokumentacja

Dokumentacja systemu zarządzania środowiskowego zawiera:

a)

politykę, cele i zadania środowiskowe;

b)

opis zakresu systemu zarządzania środowiskowego;

c)

opis głównych elementów systemu zarządzania środowiskowego i ich wzajemnego oddziaływania, a także odniesienia do dokumentów związanych;

d)

dokumenty, w tym zapisy wymagane postanowieniami niniejszej normy międzynarodowej; oraz

e)

dokumenty, w tym zapisy określone przez organizacje jako niezbędne do zapewnienia skutecznego planowania, przebiegu i kontrolowania procesów, które są związane z jej znaczącymi aspektami środowiskowymi.

I-A.4.5.   Kontrola nad dokumentami

Dokumenty wymagane przez system zarządzania środowiskowego i niniejszą normę międzynarodową są objęte kontrolą. Zapisy są szczególnym rodzajem dokumentu i podlegają kontroli zgodnie z wymaganiami podanymi w pkt A.5.4.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

a)

zatwierdzania dokumentów pod kątem ich adekwatności, zanim zostaną wydane;

b)

przeglądu dokumentów i ich aktualizowania w razie potrzeby oraz ponownego zatwierdzenia;

c)

zapewnienia, że zmiany i status aktualnych wydań dokumentów są zidentyfikowane;

d)

zapewnienia, że odpowiednie wersje mających zastosowanie dokumentów są dostępne w miejscach ich użytkowania;

e)

zapewnienia, że dokumenty są zawsze czytelne i łatwe do zidentyfikowania;

f)

zapewnienia, że dokumenty pochodzące z zewnątrz, określone przez organizację jako niezbędne do planowania i działania systemu zarządzania środowiskowego, są identyfikowane i ich rozpowszechnianie jest kontrolowane; oraz

g)

zapobiegania niezamierzonemu stosowaniu nieaktualnych dokumentów i odpowiedniego ich oznaczania, jeżeli z jakichkolwiek powodów są zachowane.

I-A.4.6.   Sterowanie operacyjne

Organizacja identyfikuje i planuje te operacje, które są związane ze zidentyfikowanymi, znaczącymi aspektami środowiskowymi zgodnie z jej polityką, celami i zadaniami środowiskowymi w celu zapewnienia, że są one prowadzone w ustalonych warunkach przez:

a)

ustanowienie, wdrożenie i utrzymywanie udokumentowanej(-ych) procedury (procedur) w celu kontrolowania sytuacji, gdy jej (ich) brak mógłby doprowadzić do odchyleń od polityki, celów i zadań środowiskowych; oraz

b)

określenia w procedurze(-ach) kryteriów operacyjnych; oraz

c)

ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania procedur dotyczących zidentyfikowanych znaczących aspektów środowiskowych związanych z produktami i usługami, wykorzystywanymi przez organizację, a także informowanie dostawców, w tym wykonawców, o procedurach i wymaganiach, które mają zastosowanie.

I-A.4.7.   Gotowość i reagowanie na awarie

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) identyfikowania możliwych sytuacji niebezpiecznych i awarii, które mogą mieć wpływ(-y) na środowisko, oraz reagowania na nie.

Organizacja reaguje na występujące sytuacje niebezpieczne i awarie oraz zapobiega lub ogranicza związane z nimi niekorzystne wpływy na środowisko.

Organizacja okresowo dokonuje przeglądu i, jeżeli to niezbędne, aktualizuje swoje procedury gotowości i reagowania na awarie, w szczególności po zaistnieniu awarii lub sytuacji niebezpiecznych.

Organizacja również okresowo sprawdza takie procedury, jeżeli jest to wykonalne.

I-A.5.   Sprawdzanie

I-A.5.1.   Monitorowanie i pomiary

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) w celu regularnego monitorowania i wykonywania pomiarów kluczowych charakterystyk swoich operacji, które mogą mieć znaczący wpływ na środowisko. Procedura(-y) ta (te) obejmuje(-ą) dokumentowanie informacji w celu monitorowania efektów, stosowanych środków sterowania operacyjnego oraz zgodności z celami i zadaniami środowiskowymi organizacji.

Organizacja zapewnia, że stosowane i utrzymywane wyposażenie do monitorowania i pomiarów jest wzorowane lub sprawdzane oraz że są zachowywane zapisy z tym związane.

I-A.5.2.   Ocena zgodności

I-A.5.2.1.   Zgodnie ze zobowiązaniem do zgodności organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) okresowej oceny zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi.

Organizacja prowadzi zapisy wyników okresowych ocen.

I-A.5.2.2.   Organizacja ocenia zgodność z innymi wymaganiami, do których spełnienia się zobowiązała. Organizacja może połączyć tę ocenę z oceną zgodności z wymogami prawnymi zgodnie z ppkt A.5.2.1 lub ustanowić odrębną(-e) procedurę(-y).

Organizacja prowadzi zapisy wyników okresowych ocen.

I-A.5.3.   Niezgodność, działania korygujące i zapobiegawcze

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) postępowania z występującymi i potencjalnymi niezgodnościami oraz podejmowania działań korygujących i zapobiegawczych. Procedura(-y) określa(-ją) wymagania dotyczące:

a)

identyfikowania i korygowania niezgodności oraz podejmowania działania (działań) w celu ograniczenia jej (ich) wpływu na środowisko;

b)

badania niezgodności, określania ich przyczyn (przyczyny) i podejmowania działań w celu uniknięcia ich (jej) ponownego wystąpienia;

c)

oceny potrzeby podjęcia działania (działań) mającego(-ych) na celu zapobieganie niezgodnościom i wdrażanie odpowiednich działań w celu uniknięcia ich wystąpienia;

d)

zapisywania wyników podjętego(-ych) działania (działań) korygującego(-ych) i zapobiegawczego(-ych);

e)

przeglądu skuteczności podjętego(-ych) działania (działań) korygującego(-ych) i zapobiegawczego(-ych). Podjęte działania są odpowiednie do skali problemu oraz do wywołanego wpływu na środowisko.

Organizacja gwarantuje, że wszelkie konieczne zmiany zostały wprowadzone do dokumentacji systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.5.4.   Kontrola nad zapisami

Organizacja ustanawia i utrzymuje zapisy niezbędne do wykazania zgodności z wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego i niniejszej normy międzynarodowej oraz zapisy osiągniętych wyników.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) identyfikowania, przechowywania, zabezpieczania, wyszukiwania i zachowywania zapisów przez określony czas i ich likwidacji.

Zapisy są czytelne, możliwe do zidentyfikowania i prześledzenia.

I-A.5.5.   Audyt wewnętrzny

Organizacja zapewnia, że audyty wewnętrzne systemu zarządzania środowiskowego są prowadzone w zaplanowanych odstępach czasu w celu:

a)

określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest:

zgodny z zaplanowanymi ustaleniami związanymi z zarządzaniem środowiskowym, łącznie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej, oraz

właściwie wdrożony i utrzymywany, oraz

b)

dostarczania kierownictwu informacji o wynikach audytu.

Organizacja planuje, ustanawia, wdraża i utrzymuje program(-y) audytów, biorąc pod uwagę środowiskowe znaczenie rozważanych działań oraz wyniki wcześniejszych audytów.

Należy ustanowić, wdrożyć i utrzymywać procedurę(-y) audytowania, która(-e) ustala(-ją):

odpowiedzialność i wymagania dotyczące planowania i przeprowadzania audytów, przedstawiania wyników i zachowywania związanych zapisów,

określenie kryteriów audytu, zakresu, częstości i metod.

Wybór audytorów i prowadzenie audytów zapewniają obiektywność i bezstronność procesu audytu.

I-A.6.   Przegląd zarządzania

Najwyższe kierownictwo przeprowadza przegląd systemu zarządzania środowiskowego organizacji w zaplanowanych odstępach czasu w celu zapewnienia jego stałej przydatności, adekwatności i skuteczności. Przegląd ten obejmuje ocenianie możliwości doskonalenia i potrzebę zmian w systemie zarządzania środowiskowego, łącznie z polityką środowiskową oraz celami i zadaniami środowiskowymi.

Należy zachowywać zapisy z przeglądu zarządzania.

Dane wejściowe do przeglądów zarządzania obejmują:

a)

wyniki audytów wewnętrznych i ocen zgodności z wymogami prawnymi i innymi wymaganiami, do których spełnienia organizacja się zobowiązała;

b)

komunikację z zewnętrznymi stronami zainteresowanymi, w tym skargi;

c)

efekty działalności środowiskowej organizacji;

d)

stopień osiągnięcia celów i zadań;

e)

status działań korygujących i zapobiegawczych;

f)

działania podjęte w następstwie wcześniejszych przeglądów zarządzania;

g)

zmieniające okoliczności, w tym zmiany wymogów prawnych i innych, związanych z jej aspektami środowiskowymi; oraz

h)

zalecenia dotyczące doskonalenia.

Dane wyjściowe z przeglądu zarządzania obejmują wszelkie decyzje i działania związane z możliwymi zmianami polityki środowiskowej, celów i zadań oraz innych elementów systemu zarządzania środowiskowego, zgodnie ze zobowiązaniem do ciągłego doskonalenia.

WYKAZ KRAJOWYCH INSTYTUCJI NORMALIZACYJNYCH

BE

:

IBN/BIN (Institut belge de normalisation/Belgisch Instituut voor Normalisatie)

CZ

:

ČNI (Český normalizační institut)

DK

:

DS (Dansk Standard)

DE

:

DIN (Deutsches Institut für Normung e.V.)

EE

:

EVS (Eesti Standardikeskus)

EL

:

ELOT (Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης)

ES

:

AENOR (Asociación Española de Normalización y Certificación)

FR

:

AFNOR (Association française de normalisation)

IEL

:

NSAI (National Standards Authority of Ireland)

IT

:

UNI (Ente Nazionale Italiano di Unificazione)

CY

:

Κυπριακός Οργανισμός Προώθησης Ποιότητας

LV

:

LVS (Latvijas Standarts)

LT

:

LST (Lietuvos standartizacijos departamentas)

LU

:

SEE (Service de l’Energie de l’Etat) (Luxembourg)

HU

:

MSZT (Magyar Szabványügyi Testület)

MT

:

MSA (Awtorità Maltija dwar l-Istandards/Malta Standards Authority)

NL

:

NEN (Nederlands Normalisatie-Instituut)

AT

:

ON (Österreichisches Normungsinstitut)

PL

:

PKN (Polski Komitet Normalizacyjny)

PT

:

IPQ (Instituto Português da Qualidade)

SI

:

SIST (Slovenski inštitut za standardizacijo)

SK

:

SÚTN (Slovenský ústav technickej normalizácie)

FI

:

SFS (Suomen Standardisoimisliitto ry.)

SE

:

SIS (Swedish Standards Institute)

UK

:

BSI (British Standards Institution).”


(1)  Wykorzystania tekstu normy w niniejszym Załączniku dokonano za zgodą CEN. Pełny tekst jest dostępny do nabycia w krajowych instytucjach normalizacyjnych, których wykaz zamieszczono w niniejszym Załączniku. Jakiekolwiek wykorzystanie treści niniejszego Załącznika w celach komercyjnych jest zabronione.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/13


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 197/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

w sprawie przejściowych środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania lub usuwania wycofanych środków spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 przewiduje przeprowadzenie pełnego przeglądu przepisów wspólnotowych dotyczących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym wprowadzenie licznych rygorystycznych wymogów. Ponadto przewiduje ono również możliwość przyjęcia odpowiednich środków przejściowych.

(2)

Zważywszy na ścisły charakter tych wymogów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 813/2003 z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie środków przejściowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odbioru, transportu i usuwania wycofanych środków spożywczych (2) państwom członkowskim przyznano odstępstwo umożliwiające im zezwalanie podmiotom na dalsze stosowanie przepisów krajowych w odniesieniu do gromadzenia, transportu i usuwania wycofanych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwa członkowskie zwróciły się o przedłużenie okresu obowiązywania tego odstępstwa w celu uniknięcia zakłóceń w handlu. Niezbędne jest zatem przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa.

(3)

Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (3) ustanawia warunki przyznawania zezwoleń na składowanie i opisuje odpady przyjmowane na różnych rodzajach składowisk. Właściwe jest zatem stosowanie środków przewidzianych w tej dyrektywie w przypadku gdy właściwy organ uzna, że wycofane środki spożywcze nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt, jeśli są usuwane na składowisku.

(4)

Niektóre wycofane środki spożywcze, takie jak chleb, makarony, ciasta i wyroby podobne, stanowią niewielkie zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt pod warunkiem, że nie miały kontaktu z surowcami pochodzenia zwierzęcego, takimi jak surowe mięso, surowe produkty rybołówstwa, surowe jaja i surowe mleko. W takim przypadku właściwy organ powinien mieć możliwość zezwalania na wykorzystanie wycofanych środków spożywczych jako surowce paszowe, jeśli jest przekonany o tym, że takie praktyki nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt. Właściwy organ powinien mieć również możliwość zezwalania na wykorzystanie wycofanych środków spożywczych do innych celów, jak np. nawozy, bądź zezwalania na obróbkę lub wycofanie w inny sposób, np. w wytwórni biogazu lub kompostowni, które nie są zatwierdzone zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

(5)

Komisja powinna zwrócić się o opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w sprawie zagrożenia, które mogłoby być spowodowane przekształceniem obowiązującego przedłużonego odstępstwa w środki wykonawcze zgodne z art. 6 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

(6)

W celu zapobieżenia zagrożeniu dla zdrowia ludzi i zwierząt właściwe systemy kontroli w Państwach Członkowskich należy utrzymać na czas stosowania środków przejściowych.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Odstępstwo dotyczące gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania i usuwania wycofanych środków spożywczych

1.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 2 i art. 7 oraz rozdziałów I–III i rozdziałów V–VIII w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, państwa członkowskie mogą zezwalać na gromadzenie, transport, obróbkę, wykorzystanie i usuwanie wycofanych środków spożywczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. f) tego rozporządzenia („wycofane środki spożywcze”), zgodnie z art. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że:

a)

środki te nie miały kontaktu z żadnymi produktami ubocznymi, o których mowa w art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 1 lit. a)–e) i lit. g)–k) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 lub innymi surowcami pochodzenia zwierzęcego;

b)

nie stanowi to zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt.

2.   Odstępstwo przewidziane w ustępie pierwszym nie ma zastosowania do surowców pochodzenia zwierzęcego.

Artykuł 2

Gromadzenie i transport

Państwa członkowskie mogą zezwalać na gromadzenie i transport wycofanych środków spożywczych, pod warunkiem że osoba wysyłająca lub transportująca wycofane środki spożywcze:

a)

zapewnia, że wycofane środki spożywcze są wysyłane i transportowane do zakładu lub innego punktu zatwierdzonego zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 bądź do zakładu, innego punktu lub składowiska zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia; oraz

b)

prowadzi rejestr wysyłek przez okres co najmniej dwóch lat od dnia takiej wysyłki lub transportu, potwierdzający przestrzeganie wyżej wymienionego wymogu i udostępnia go na prośbę właściwego organu.

Artykuł 3

Obróbka i usuwanie

Państwa członkowskie mogą zezwalać na:

a)

usuwanie wycofanych środków spożywczych jako odpadów przez zakopywanie na składowiskach zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE;

b)

obróbkę wycofanych środków spożywczych zgodnie z zatwierdzonymi systemami alternatywnymi w warunkach ograniczających do minimum zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt, pod warunkiem że:

i)

otrzymany surowiec jest wysyłany do usunięcia w spalarni lub współspalarni zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE (4) bądź składowiska zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE; oraz

ii)

nie jest wykorzystywany jako surowiec paszowy, nawóz organiczny lub dodatek do wzbogacania gleby;

lub

c)

wykorzystanie wycofanych środków spożywczych w paszach bez dalszej obróbki lub wykorzystanie do innych celów bez dalszej obróbki, jeśli takie wycofane środki spożywcze nie miały kontaktu z surowcami pochodzenia zwierzęcego, a właściwy organ jest przekonany o tym, że takie wykorzystanie nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt.

Artykuł 4

Środki kontroli

Właściwy organ podejmuje środki niezbędne w celu sprawdzenia, czy podmioty spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 lipca 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 416/2005 (Dz.U. L 66 z 12.3.2005, str. 10).

(2)  Dz.U. L 117 z 13.5.2003, str. 22.

(3)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, str. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(4)  Dz.U. L 332 z 28.12.2000, str. 91.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/15


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 198/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

wykonujące rozporządzenia Rady (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach (1), w szczególności jego art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 ustanawia jednolite ramy systematycznego tworzenia statystyk Wspólnoty dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach.

(2)

W celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1552/2005 należy przyjąć środki dotyczące wymagań w zakresie wyboru próby i dokładności oraz liczebności próby potrzebnej do spełnienia tych wymagań, a także szczegółowe kategorie NACE oraz kategorie wielkości, według których można sklasyfikować wyniki.

(3)

Komisja powinna określić szczegółowe dane, które mają być gromadzone, dotyczące przedsiębiorstw zapewniających kształcenie i niezapewniających kształcenia oraz różnych form kształcenia zawodowego.

(4)

Należy przyjąć środki wykonawcze dotyczące wymagań w zakresie jakości danych gromadzonych i przekazywanych do statystyk Wspólnoty odnoszących się do kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach, struktury sprawozdań dotyczących jakości oraz wszelkich środków niezbędnych do oceny lub poprawy jakości danych.

(5)

Należy ustalić pierwszy rok odniesienia, za który dane będą gromadzone.

(6)

Należy również przyjąć przepisy dotyczące właściwego formatu technicznego i standardu wymiany danych przekazywanych elektronicznie.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie określa środki mające na celu wdrożenie rozporządzenia (WE) nr 1552/2005 w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach.

Artykuł 2

Pierwszym rokiem odniesienia, dla którego należy zgromadzić dane, jest rok kalendarzowy 2005.

Artykuł 3

Szczegółowe zmienne, które mają zostać przekazane Komisji (Eurostatowi) określono w załączniku I.

Artykuł 4

Wymaganie dotyczące wyboru próby i dokładności, liczebności próby niezbędnej do spełnienia tych wymagań oraz szczegółowe specyfikacje dotyczące kategorii NACE i kategorii wielkości, według których można sklasyfikować wyniki, określono w załączniku II.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za sprawdzanie danych, poprawianie błędów, imputację i ustalanie wag.

Imputacja i ustalanie wag zmiennych powinny odbywać się według zasad określonych w załączniku III. Odstępstwo od tych zasad uzasadnia się w sposób wyczerpujący w sprawozdaniu dotyczącym jakości.

Artykuł 6

Dane są przekazywane Komisji (Eurostatowi) w sposób i w formacie określonym w załączniku IV.

Artykuł 7

Każde Państwo Członkowskie dokonuje oceny jakości swoich danych, które mają zostać przekazane w formie sprawozdania dotyczącego jakości. Sprawozdanie takie należy sporządzić i przedstawić Komisji (Eurostatowi) w formacie określonym załączniku V.

Artykuł 8

W celu osiągnięcia wysokiego poziomu harmonizacji wyników badania w krajach, Komisja (Eurostat) w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi przedstawi, w formie „podręcznika Unii Europejskiej”, metodologiczne i praktyczne zalecenia i wskazówki dotyczące realizacji badania.

Artykuł 9

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, str. 1.


ZAŁĄCZNIK I

ZMIENNE

Uwagi do tabeli:

Wartości „podstawowa” i „kluczowa” w kolumnie „grupa zmiennych” zostały wyjaśnione w załączniku III.

Wartość „ID” oznacza, że zmienna jest „zmienną identyfikacyjną”.

W kolumnie „typ zmiennej” wartość „QL” odnosi się do „zmiennej jakościowej” a „QT” do „zmiennej ilościowej”.


Nazwa zmiennej

Grupa zmiennych

Typ zmiennej

Długość zmiennej

Format zmiennej

Opis zmiennej

Uwagi na temat zmiennej

COUNTRY

ID

 

2

Alfanum

Kod kraju

Obowiązkowa – jednoznaczna dla kraju

ENTERPR

ID

 

6

Num

ID przedsiębiorstwa

Obowiązkowa – jednoznaczna dla danego przypadku

WEIGHT

ID

 

10

Num

Do dwóch miejsc po przecinku – stosować „.” jako separator dziesiętny

Obowiązkowa

NACE_SP

ID

 

4

Num

Plan wyboru próby wg NACE – kategoria działalności gospodarczej

Obowiązkowa

SIZE_SP

ID

 

1

Num

Plan wyboru próby – liczebność grupy

Obowiązkowa

NSTRA_SP

ID

 

5

Num

Plan wyboru próby – liczba przedsiębiorstw w warstwie wyznaczonej zmiennymi NACE_SP i SIZE_SP, czyli populacja

Obowiązkowa

N_SP

ID

 

5

Num

Plan wyboru próby – liczba przedsiębiorstw objętych próbą w operacie losowania w warstwie wyznaczonej zmiennymi, NACE_SP i SIZE_SP

Obowiązkowa

SUB_SP

ID

 

1

Num

Współczynnik podpróby, wskazuje czy przedsiębiorstwo należy do podpróby

Obowiązkowa

N_RESPST

ID

 

5

Num

Liczba przedsiębiorstw respondentów w warstwach wyznaczonych zmiennymi NACE_SP i SIZE_SP, czyli populacja

Obowiązkowa

N_EMPREG

ID

 

6

Num

Liczba osób zatrudnionych według rejestru

 

RESPONSE

ID

 

1

Num

Wskaźnik odpowiedzi

Obowiązkowa

PROC

ID

 

2

Num

Metoda gromadzenia danych w rekordzie

Obowiązkowa

IDLANGUA

ID

 

2

Alfanum

Identyfikator języka

 

IDREGION

ID

 

3

Alfanum

Identyfikator regionu NUTS – poziom 1

Obowiązkowa

EXTRA1

ID

 

10

Num

Dodatkowa zmienna 1

 

EXTRA2

ID

 

10

Num

Dodatkowa zmienna 2

 

EXTRA3

ID

 

10

Num

Dodatkowa zmienna 3

 

A1

Podstawowa

QL

4

Num

Właściwy kod NACE

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

A2tot04

Kluczowa

QT

6

Num

Łączna liczba osób zatrudnionych na dzień 31.12.2004

Zmienna kluczowa – obowiązkowa

A2tot05

Podstawowa

QT

6

Num

Łączna liczba osób zatrudnionych na dzień 31.12.2005

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

A2m05

 

QT

6

Num

Łączna liczba mężczyzn zatrudnionych na dzień 31.12.2005

 

A2f05

 

QT

6

Num

Łączna liczba kobiet zatrudnionych w dniu 31.12.2005

 

A3a

 

QT

6

Num

Osoby zatrudnione – poniżej 25 roku życia

 

A3b

 

QT

6

Num

Osoby zatrudnione – między 25 a 54 rokiem życia

 

A3c

 

QT

6

Num

Osoby zatrudnione, które osiągnęły 55 rok życia i starsze

 

A4

Kluczowa

QT

12

Num

Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez osoby zatrudnione

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach

A4m

 

QT

12

Num

Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez zatrudnionych mężczyzn

W godzinach

A4f

 

QT

12

Num

Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez zatrudnione kobiety

W godzinach

A5

Kluczowa

QT

12

Num

Łączne koszty pracy (bezpośrednie + pośrednie) wszystkich osób zatrudnionych w roku odniesienia 2005

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

A6

 

QL

1

Num

ZNACZĄCO nowe udoskonalone technicznie produkty lub usługi albo metody produkcji lub dostawy produktów i usług w ciągu roku odniesienia.

 

B1a

Podstawowa

QL

1

Num

Wewnętrzne kursy ustawicznego szkolenia zawodowego (USZ)

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B1b

Podstawowa

QL

1

Num

Zewnętrzne kursy USZ

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2aflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – szkolenie na stanowisku pracy

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2a

 

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – szkolenie na stanowisku pracy

 

B2bflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – rotacja na stanowiskach pracy

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2b

 

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – rotacja na stanowiskach pracy, wymiany, tymczasowe przeniesienia lub wizyty o charakterze informacyjnym

 

B2cflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – zespoły i koła wspólnego dokształcania się

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2c

 

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – zespoły i koła wspólnego dokształcania się

 

B2dflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – samodzielna nauka

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2d

 

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – samodzielna nauka

 

B2eflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – uczestnictwo w konferencjach

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2e

 

QT

6

Num

Uczestnicy innych form CZS – uczestnictwo w konferencjach itp.

 

B3a

 

QL

1

Num

Kursy USZ dla osób zatrudnionych w poprzednim roku (2004)

 

B3b

 

QL

1

Num

Przewidywane kursy USZ dla osób zatrudnionych w ciągu następnego roku (2006)

 

B4a

 

QL

1

Num

Inne formy USZ dla osób zatrudnionych w poprzednim roku (2004)

 

B4b

 

QL

1

Num

Przewidywane inne formy USZ dla osób zatrudnionych w ciągu następnego roku (2006)

 

C1tot

Kluczowa

QT

6

Num

Łącznie uczestnicy kursów USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa

C1m

 

QT

6

Num

Uczestnicy kursów USZ – mężczyźni

 

C1f

 

QT

6

Num

Uczestnicy kursów USZ – kobiety

 

C2a

 

QT

6

Num

Uczestnicy USZ – poniżej 25 roku życia

 

C2b

 

QT

6

Num

Uczestnicy USZ – między 25 a 54 rokiem życia

 

C2c

 

QT

6

Num

Uczestnicy USZ, którzy osiągnęli 55 rok życia i starsi

 

C3tot

Kluczowa

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wszystkie kursy USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach

C3i

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wewnętrzne kursy USZ

W godzinach

C3e

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na zewnętrzne kursy USZ

W godzinach

C4tot

Kluczowa

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wszystkie kursy USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach

C4m

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na kursy USZ – mężczyźni

W godzinach

C4f

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na kursy USZ – kobiety

W godzinach

C5a

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – języki obce (222) i język ojczysty (223)

W godzinach

C5b

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – sprzedaż (341) i marketing (342)

W godzinach

C5c

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – rachunkowość (344) i finanse (343), zarządzanie i administracja (345) oraz praca biurowa (346)

W godzinach

C5d

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – umiejętności osobiste/rozwój osobisty (090), życie zawodowe (347)

W godzinach

C5e

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – informatyka (481) i obsługa komputera (482)

W godzinach

C5f

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – inżynieria, produkcja i budownictwo (5)

W godzinach

C5g

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – ochrona środowiska (850) oraz bezpieczeństwo i higiena pracy (862)

W godzinach

C5h

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – usługi publiczne (81), usługi transportowe (84), ochrona osób i mienia (861) oraz szkolenie wojskowe (863)

W godzinach

C5i

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – pozostałe przedmioty szkoleniowe

W godzinach

C6a

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – szkoły, kolegia, uniwersytety i inne instytucje szkolnictwa wyższego

W godzinach

C6b

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – publiczne instytucje szkoleniowe (finansowane lub kierowane przez rząd, np. ośrodki kształcenia dla dorosłych)

W godzinach

C6c

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – prywatne przedsiębiorstwa szkoleniowe

W godzinach

C6d

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – przedsiębiorstwa prywatne, których głównym przedmiotem działalności nie jest szkolenie (dostawcy sprzętu, spółki dominujące/stowarzyszone)

W godzinach

C6e

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – stowarzyszenia pracodawców, izba handlowa, organy sektorowe

W godzinach

C6f

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – związki zawodowe

W godzinach

C6g

 

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – inne podmioty realizujące szkolenia

W godzinach

C7aflag

 

QL

1

Num

Flaga – opłaty

 

C7a

 

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – opłaty i płatności za kursy dla pracowników

W euro

C7bflag

 

QL

1

Num

Flaga – koszty podróży

 

C7b

 

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – koszty podróży i diet

W euro

C7cflag

 

QL

1

Num

Flaga – koszty pracy – realizatorzy szkolenia

 

C7c

 

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – koszty pracy wewnętrznych wykładowców

W euro

C7dflag

 

QL

1

Num

Flaga – ośrodki szkoleniowe, materiały dydaktyczne itp.

 

C7d

 

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – ośrodki szkoleniowe lub sale i materiały dydaktyczne do kursów USZ

W euro

C7sflag

 

QL

1

Num

Flaga „tylko suma cząstkowa”

 

C7sub

Kluczowa

QT

10

Num

Suma cząstkowa kosztów USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

PAC

Kluczowa

QT

10

Num

Koszty nieobecności pracownika – do obliczenia (PAC=C3tot*A5/A4)

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

C8aflag

 

QL

1

Num

Flaga – wpłaty USZ

 

C8a

 

QT

10

Num

Wpłaty USZ

W euro

C8bflag

 

QL

1

Num

Flaga – wpływy USZ

 

C8b

 

QT

10

Num

Wpływy USZ

W euro

C7tot

Kluczowa

QT

10

Num

Łącznie koszty USZ do obliczenia (C7sub + C8a – C8b)

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

C9a1

 

QL

1

Num

Migranci i przedstawiciele mniejszości etnicznych – liczba zatrudnionych

 

C9a2

 

QL

1

Num

Migranci i przedstawiciele mniejszości etnicznych – specjalne kursy

 

C9b1

 

QL

1

Num

Osoby niepełnosprawne – liczba zatrudnionych

 

C9b2

 

QL

1

Num

Osoby niepełnosprawne – kursy specjalne

 

C9c1

 

QL

1

Num

Osoby nieposiadające formalnych kwalifikacji – liczba zatrudnionych

 

C9c2

 

QL

1

Num

Osoby nieposiadające formalnych kwalifikacji – kursy specjalne

 

C9d1

 

QL

1

Num

Osoby zagrożone utratą pracy/zwolnieniem – liczba zatrudnionych

 

C9d2

 

QL

1

Num

Osoby zagrożone utratą pracy/zwolnieniem – kursy specjalne

 

C10a1

 

QL

1

Num

Osoby zatrudnione w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach

 

C10a2

 

QL

1

Num

Kursy USZ dostosowane dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach

 

C10b1

 

QL

1

Num

Osoby zatrudnione na umowę na czas określony

 

C10b2

 

QL

1

Num

Kurs USZ dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach

 

D1

 

QL

1

Num

Własne lub wspólnie użytkowane ośrodki szkoleniowe

 

D2

 

QL

1

Num

Osoba lub jednostka w przedsiębiorstwie odpowiedzialna za organizację USZ

 

D3

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo korzysta z zewnętrznych usług doradczych

 

D4

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo wdraża regularne procedury formalne w celu oceny przyszłych potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie kwalifikacji

 

D5

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo przeprowadza wywiady zorganizowane celem określenia konkretnych potrzeb szkoleniowych osób zatrudnionych

 

D6

 

QL

1

Num

Planowanie USZ w przedsiębiorstwie oznacza sporządzenie pisemnego planu lub programu szkoleniowego

 

D7

 

QL

1

Num

Roczny budżet szkoleniowy uwzględniający USZ

 

D8

 

QL

1

Num

Ocena stopnia zadowolenia osób szkolonych po szkoleniu

 

D9

 

QL

1

Num

Ocena osób szkolonych po szkoleniu w celu ustalenia czy zamierzone kwalifikacje faktycznie zostały osiągnięte

 

D10

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo ocenia zachowanie zawodowe uczestników szkoleń i zmiany w wypełnianiu obowiązków zawodowych po szkoleniu

 

D11

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo ocenia wpływ szkolenia na wyniki gospodarcze przy użyciu wskaźników

 

D12

 

QL

1

Num

Krajowe, sektorowe lub inne porozumienia pomiędzy partnerami społecznymi, które miały wpływ na plany, politykę i praktykę w zakresie USZ

 

D13

 

QL

1

Num

Istnienie struktury formalnej

 

D13a

 

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – określanie celu i priorytetu dla działań związanych z USZ

 

D13b

 

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – ustanawianie kryteriów wyboru populacji docelowej, która powinna uczestniczyć w USZ

 

D13c

 

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – przedmiot działalności USZ

 

D13d

 

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – procedury budżetowe związane z USZ

 

D13e

 

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – procedura wyboru zewnętrznych podmiotów realizujących zewnętrzne USZ

 

D13f

 

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – ocena wyników szkolenia

 

D14a

 

QL

1

Num

Usługi doradcze finansowane z funduszy publicznych, w celu określenia potrzeb szkoleniowych i/lub sporządzenia planów szkoleniowych

 

D14b

 

QL

1

Num

Subsydia finansowe na pokrycie kosztów szkolenia osób zatrudnionych

 

D14c

 

QL

1

Num

Ulgi podatkowe od wydatków na szkolenia osób zatrudnionych

 

D14d

 

QL

1

Num

Procedury gwarantujące poziom merytoryczny realizatorów szkoleń (np. poprzez rejestry krajowe, ocenę itd.)

 

D14e

 

QL

1

Num

Zapewnianie uznanych norm i wytycznych dla kwalifikacji i certyfikacji

 

D15a

 

QL

1

Num

Wysokie koszty kursów USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15b

 

QL

1

Num

Brak stosownych kursów USZ na rynku

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15c

 

QL

1

Num

Trudności w ocenie potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15d

 

QL

1

Num

Główne działania szkoleniowe zostały zrealizowane w poprzednim roku

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15e

 

QL

1

Num

Duże obciążenie pracą i ograniczony czas osób zatrudnionych

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15f

 

QL

1

Num

Obecny poziom szkolenia jest odpowiedni dla potrzeb przedsiębiorstwa

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15g

 

QL

1

Num

Większy nacisk na PSZ (początkowe szkolenie zawodowe) niż na USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15h

 

QL

1

Num

Inne powody

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1a

 

QL

1

Num

Obecne kwalifikacje i umiejętności odpowiadają obecnym potrzebom przedsiębiorstwa

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1b

 

QL

1

Num

Preferowaną strategią przedsiębiorstwa było zatrudnienie osób z wymaganymi kwalifikacjami i umiejętnościami

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1c

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo miało trudności z określeniem potrzeb w zakresie USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1d

 

QL

1

Num

Brak stosownych kursów USZ na rynku

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1e

 

QL

1

Num

Koszty kursów USZ były zbyt wysokie dla przedsiębiorstwa

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1f

 

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo przedkładało PSZ nad USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1g

 

QL

1

Num

Inwestycję w USZ poczyniono w poprzednim roku i nie zaistniała potrzeba powtarzania jej w 2005 r.

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1h

 

QL

1

Num

Osoby zatrudnione nie dysponowały czasem na uczestnictwo w USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1i

 

QL

1

Num

Inne powody

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

F1tot05

Podstawowa

QT

6

Num

Łączna liczba uczestników PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

F1m05

 

QT

6

Num

Łączna liczba mężczyzn uczestniczących w PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005

 

F1f05

 

QT

6

Num

Łączna liczba kobiet uczestniczących w PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005

 

F2aflag

 

QL

1

Num

Flaga – indywidualne koszty pracy związane z PSZ

 

F2a

 

QT

10

Num

Koszty PSZ – koszty pracy osób zapisanych na kursy w ramach PSZ

W euro

F2bflag

 

QL

1

Num

Flaga – inne koszty związane z PSZ

 

F2b

 

QT

10

Num

Koszty PSZ – inne koszty – opłaty za szkolenie, koszty podróży, materiały dydaktyczne, koszty ośrodków szkoleniowych itd.

W euro

F2cflag

 

QL

1

Num

Flaga – koszty pracy realizatora szkoleń lub mentora PSZ

Zmienna nieobowiązkowa

F2c

 

QT

10

Num

Koszty PSZ – koszty pracy realizatorów szkoleń lub mentorów PSZ

Zmienna nieobowiązkowa – w euro

F3aflag

 

QL

1

Num

Flaga – wpłaty PSZ

 

F3a

 

QT

10

Num

Wpłaty PSZ

W euro

F3bflag

 

QL

1

Num

Flaga – wpływy PSZ

 

F3b

 

QT

10

Num

Wpływy PSZ

W euro

F2tot

Kluczowa

QT

10

Num

Łącznie koszty PSZ (F2b + F3a – F3b)

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro


ZAŁĄCZNIK II

PRÓBA

1.

Rejestr przedsiębiorstw do celów statystycznych, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2186/93 (1) przyjmuje się zwyczajowo jako główne źródło operatu losowania. Z operatu pobiera się reprezentatywną dla kraju próbę warstwową przedsiębiorstw.

2.

Próba jest podzielona na warstwy według kategorii NACE i kategorii wielkości zgodnie z następującymi minimalnymi specyfikacjami:

20 kategorii NACE rev1.1 [C, D (15–16, 17–19, 21–22, 23–26, 27–28, 29–33, 34–35, 20 + 36–37), E, F, G (50, 51, 52), H, I (60–63, 64), J (65–66, 67), K + O]

3 kategorie wielkości przedsiębiorstw, według liczby zatrudnionych osób: (10–49) (50–249) (250 i więcej)

3.

Liczebność próby oblicza się tak, aby maksymalna rozpiętość 95 % przedziału ufności wyniosła 0,2 dla szacowanych parametrów, czyli udziału „przedsiębiorstw zapewniających kształcenie” (po uwzględnieniu wskaźnika braku odpowiedzi w próbie) dla każdego z 60 powyżej określonych elementów warstwujących.

4.

Do określenia liczebności próby można zastosować następujący wzór:

nh = 1/[c2 . teh + 1/Nh] / rh

Gdzie:

nh

=

liczba jednostek należących do próby w warstwie, h

rh

=

przewidywany wskaźnik odpowiedzi w warstwie, h

c

=

maksymalna długość połowy przedziału ufności

teh

=

przewidywany udział w warstwie przedsiębiorstw zapewniających kształcenie, h

Nh

=

łączna liczba przedsiębiorstw (zapewniających kształcenie i niezapewniających kształcenia) w warstwie, h


(1)  Dz.U. L 196 z 5.8.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).


ZAŁĄCZNIK III

Reguły imputacji i ustalanie wag rekordów

Kraje podejmują stosowne działania w celu ograniczenia braku odpowiedzi na niektóre pytania i całkowitego braku odpowiedzi. Przed dokonaniem imputacji kraje dołożą wszelkich starań, aby wykorzystać inne źródła danych.

Podstawowymi zmiennymi, dla których podanie wartości jest obowiązkowe i imputacja jest niedozwolona, są:

A1, A2tot05, B1a, B1b, B2aflag, B2bflag B2cflag, B2dflag B2eflag, F1tot05.

Kluczowymi zmiennymi, dla których należy starać się unikać brakujących wartości i dla których zaleca się dokonanie imputacji, są:

A2tot04, A4, A5, C1tot, C3tot, C4tot, C7sub, C7tot, PAC, F2tot.

Zaleca się dokonanie imputacji dla braku odpowiedzi na niektóre pytania z zastosowaniem następujących ograniczeń ogólnych (eksperci z Państw Członkowskich powinni zawsze wydać profesjonalną opinię odnośnie do stosowania tych zasad):

1.

W przypadku gdy rekord zawiera mniej niż 50 % przedstawionych zmiennych, wówczas w odniesieniu do tego rekordu przyjmuje się zwykle całkowity brak odpowiedzi.

2.

W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji, jeśli w przypadku ponad 50 % przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi brakuje danych dla ponad 25 % zmiennych ilościowych.

3.

W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji zmiennej ilościowej, jeżeli udział przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi dla tej zmiennej jest mniejszy niż 50 %.

4.

W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji zmiennej jakościowej, jeżeli udział przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi dla tej zmiennej jest mniejszy niż 80 %.

Zmienne ilościowe i jakościowe określone są w załączniku I.

Odstępstwa od tych reguł należy w pełni udokumentować i uzasadnić w krajowym sprawozdaniu dotyczącym jakości.

Państwa Członkowskie obliczają i przekazują wagę, która zostanie zastosowana w odniesieniu do każdego rekordu danych wraz z wszelkimi zmiennymi pomocniczymi, które ewentualnie zostały użyte do obliczenia tej wagi. Zmienne pomocnicze należy zapisać jako zmienne EXTRA1, EXTRA2, EXTRA3 według potrzeb. Metodę zastosowaną do ustalania wag należy określić w sprawozdaniu dotyczącym jakości.


ZAŁĄCZNIK IV

Format plików z danymi i zasady przekazywania danych

Dane przekazywane są Komisji (Eurostatowi) w formie elektronicznej przy pomocy bezpiecznego oprogramowania aplikacyjnego do przekazywania danych (STADIUM/EDAMIS), które zostanie udostępnione przez Komisję (Eurostat).

Kraje przekazują dwa zbiory sprawdzonych danych do ESTAT:

a)

zbiór wstępnie sprawdzonych danych przed imputacją;

b)

w pełni sprawdzone dane po imputacji.

Oba zbiory danych zawierają zmienne określone w załączniku I.

Oba pliki należy przekazać w formacie pliku danych oddzielonych przecinkami (.csv). Pierwszy rekord w każdym pliku jest nagłówkiem zawierającym „nazwę zmiennej”, zgodnie z załącznikiem I. Kolejne rekordy zawierają wartości zmiennej dla każdego przedsiębiorstwa udzielającego odpowiedzi.


ZAŁĄCZNIK V

FORMAT SPRAWOZDANIA DOTYCZĄCEGO JAKOŚCI

1.   TRAFNOŚĆ

Realizacja badania oraz stopień, w jakim statystyki spełniają obecne i potencjalne potrzeby użytkownika.

Opis i klasyfikacja użytkowników.

Indywidualne potrzeby każdej grupy użytkowników.

Ocena czy potrzeby te zostały zaspokojone i w jakim stopniu.

2.   DOKŁADNOŚĆ

2.1.   Błędy próby

Opis projektu wyboru próby oraz zrealizowanej próby.

Opis obliczania ostatecznych wag, w tym zastosowany model braku odpowiedzi oraz zmienne pomocnicze.

Zastosowany estymator np. estymator Horvitza i Thompsona.

Wariancja estymacji według warstw próby.

Oprogramowanie do estymacji wariancji.

W szczególności należy podać opis zmiennych pomocniczych lub użytych informacji, aby Eurostat mógł ponownie obliczyć ostateczne wagi, ponieważ jest to potrzebne do estymacji wariancji.

W przypadku analizy braku odpowiedzi opis błędu systematycznego w próbie i wynikach.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby):

Liczba przedsiębiorstw w operacie losowania.

Liczba przedsiębiorstw w próbie.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

Współczynnik zmienności (1) dla następujących kluczowych statystyk:

Łączna liczba zatrudnionych osób.

Łączna liczba przedsiębiorstw oferujących USZ.

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw oferujących kursy USZ, do łącznej liczby przedsiębiorstw.

Łączna liczba przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

Łączna liczba osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach realizujących USZ.

Łączna liczba uczestników w kursach USZ.

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw oferujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

Łączny koszt kursów USZ.

Łączna liczba przedsiębiorstw realizujących PSZ.

Łączna liczba uczestników w kursach PSZ.

Łączny koszt kursów PSZ.

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących PSZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

2.2.   Błędy niezwiązane z wyborem próby

2.2.1.   Błędy zakresu próby

Opis rejestru użytego przy wyborze próby oraz jego ogólna jakość.

Informacje zawarte w rejestrze oraz częstotliwość aktualizacji.

Błędy wynikające z rozbieżności pomiędzy operatem losowania a populacją i subpopulacjami docelowymi (nadmierny zakres próby, niewystarczający zakres próby, błędy klasyfikacji).

Metoda zastosowana w celu uzyskania tych informacji.

Uwagi na temat przetwarzania błędów klasyfikacji.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

Liczba przedsiębiorstw.

Stosunek liczby przedsiębiorstw, dla których zaobserwowane warstwy są zgodne z warstwami próby do liczby przedsiębiorstw w warstwach próby. Należy wskazać, czy zmiany działalności zostały uwzględnione.

2.2.2.   Błędy pomiarowe

W stosownych przypadkach należy dokonać oceny błędów, które wystąpiły w fazie gromadzenia danych np. z powodu:

Formy kwestionariusza (wyniki badań wstępnych lub metody laboratoryjne; strategie zadawania pytań) – kwestionariusz należy dołączyć w formie aneksu.

Jednostka sprawozdawcza/respondenci (reakcje respondentów):

Błędy pamięci.

Nieuwaga respondentów.

Wpływ wieku, wykształcenia itd.

Błędy przy wypełnianiu formularzy.

System informatyczny respondenta i wykorzystanie akt administracyjnych (zgodność pomiędzy pojęciem administracyjnym i badawczym, np. okres odniesienia, dostępność poszczególnych danych).

Sposoby gromadzenia danych (porównanie różnych sposobów gromadzenia danych).

Cechy charakterystyczne i zachowanie ankietera.

Cechy społeczno-gospodarcze.

Różne sposoby przeprowadzania badania.

Różne rodzaje pomocy udzielanej respondentom.

Szczegółowe badania lub techniki oceny tych błędów.

Metody zastosowane w celu zmniejszenia liczby tego rodzaju błędów.

Szczegółowe uwagi na temat problemów z kwestionariuszem jako całością lub z poszczególnymi pytaniami (uwagi do wszystkich zmiennych).

Opis i ocena działań podjętych w celu zagwarantowania wysokiej jakości „uczestników” oraz zapewnienia, że nie gromadzono „zdarzeń uczestników”.

2.2.3.   Przetwarzanie błędów

Opis procesu weryfikacji danych.

Zastosowany system i narzędzia przetwarzania.

Błędy wynikające z kodowania, weryfikacji, ustalania wag, przedstawiania w tabelach itd.

Sprawdzanie jakości na szczeblu makro/mikro.

Podział poprawek i błędów wykrytych przy weryfikacji na brakujące wartości, wartości błędne i anomalie.

2.2.4.   Błędy braku odpowiedzi

Opis działań podjętych w zakresie „ponownego kontaktu”.

Wskaźnik braku odpowiedzi na niektóre pytanie i całkowitego braku odpowiedzi.

Ocena całkowitego braku odpowiedzi.

Ocena braku odpowiedzi na niektóre pytania.

Pełne sprawozdanie dotyczące procedur imputacji, w tym metody zastosowane do imputacji i/lub ponownego ustalenia wag.

Uwagi na temat metod i wyniki analiz braku odpowiedzi lub inne metody oceny wpływu braku odpowiedzi.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

Wskaźniki odpowiedzi (2).

Wskaźniki odpowiedzi na pytania (3) w zakresie podanym poniżej w odniesieniu do wszystkich respondentów.

Łączna liczba przepracowanych godzin jako funkcja wszystkich respondentów.

Łączny koszt pracy jako funkcja wszystkich respondentów.

Wskaźniki odpowiedzi na pytania w zakresie podanym poniżej, w odniesieniu do przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Kursy USZ według określonych grup wiekowych jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Łączna liczba uczestników w kursach, mężczyzn i kobiet, jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Łączna liczba godzin przeznaczonych na kursy USZ, z podziałem na mężczyzn i kobiety, jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Liczba godzin przeznaczonych na kursy USZ zarządzane wewnętrznie i zewnętrznie jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Łączny koszt kursów USZ jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

Wskaźniki odpowiedzi na pytania w zakresie podanym poniżej, w odniesieniu do przedsiębiorstw oferujących kursy PSZ.

Łączny koszt kursów PSZ jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy PSZ.

3.   AKTUALNOŚĆ I TERMINOWOŚĆ

Tabela dni, w których każda z poszczególnych faz projektu rozpoczęła się i zakończyła.

Gromadzenie danych.

Przesłanie kwestionariuszy.

Przypomnienia i działania następcze.

Wywiady bezpośrednie.

Sprawdzanie i weryfikacja danych.

Dalsze sprawdzanie i imputacja.

Badanie dotyczące braku odpowiedzi (w stosownych przypadkach).

Estymacje.

Przekazanie danych Eurostatowi.

Rozpowszechnianie wyników krajowych.

4.   DOSTĘPNOŚĆ I PRZEJRZYSTOŚĆ

Jakie wyniki zostały lub zostaną przesłane do przedsiębiorstw.

Plan rozpowszechniania wyników.

Kopia wszelkich dokumentów metodologicznych odnoszących się do dostarczonych statystyk.

5.   PORÓWNYWALNOŚĆ

W zależności od przypadku, stosowne państwa powinny przedstawić następujące uwagi:

Odstępstwa od kwestionariusza europejskiego.

Czy badanie było połączone z innym badaniem krajowym.

W jakim stopniu badanie zostało przeprowadzone z wykorzystaniem istniejących danych w rejestrach.

Definicje i zalecenia.

6.   SPÓJNOŚĆ

Porównanie statystyk dotyczących tego samego zjawiska lub pytania z innych badań bądź źródeł.

Ocena spójności ze strukturalnymi statystykami dotyczącymi przedsiębiorstw w odniesieniu do liczby osób zatrudnionych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości.

Ocena spójności dystrybucji grup wiekowych osób zatrudnionych (A3a, A3b, A3c) z innymi krajowymi źródłami danych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości (jeśli takie dane są dostępne).

Ocena spójności dystrybucji grup wiekowych uczestników USZ (C2a, C2b, C2c) z innymi krajowymi źródłami danych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości (jeśli takie dane są dostępne).

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

Liczba osób zatrudnionych pochodząca ze statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (rozporządzenie Komisji (WE) nr 2700/98 (4) – kod 16 11 0).

Liczba osób zatrudnionych pochodząca z CVTS3.

Wartość procentowa różnic [statystyki strukturalne dotyczące przedsiębiorstw (SBS – CSZS3)/statystyki strukturalne dotyczące przedsiębiorstw].

Liczba osób zatrudnionych dla każdej grupy wiekowej A3a, A3b, A3c.

Liczba osób zatrudnionych w innym źródle dla każdej grupy wiekowej.

Wartość procentowa różnic (A3x – inne źródło krajowe A3x)/A3x (gdzie x = a, b, c).

Liczba uczestników USZ w każdej grupie wiekowej C2a, C2b, C2c.

Liczba uczestników USZ w innym źródle w każdej grupie wiekowej.

Wartość procentowa uczestników USZ (C2x – inne źródło krajowe C2x)/C2x (gdzie x = a, b, c).

7.   OBCIĄŻENIE I KORZYŚCI

Analiza obciążenia i korzyści na szczeblu krajowym np. poprzez rozważenie:

Przeciętnego czasu na odpowiedź na każdy kwestionariusz.

Pytań i zmiennych problematycznych.

Zmiennych, które były najbardziej/najmniej przydatne w opisie USZ na szczeblu krajowym.

Szacowanego lub faktycznego poziomu satysfakcji użytkowników danych na szczeblu krajowym.

Różnicy obciążeń dla małych i dużych przedsiębiorstw.

Działań poczynionych w celu zmniejszenia obciążenia.


(1)  Współczynnik zmienności jest stosunkiem pierwiastka kwadratowego wariancji estymatora do wartości oczekiwanej. Jest estymowany przez stosunek pierwiastka kwadratowego estymatora wariancji z próby do wartości estymowanej. Estymacja wariancji z próby musi uwzględniać projekt wyboru próby i zmiany warstw.

(2)  Wskaźnik odpowiedzi jest stosunkiem liczby respondentów wewnątrz zakresu do liczby kwestionariuszy wysłanych do wybranej populacji.

(3)  Wskaźnik odpowiedzi na pytanie dla danej zmiennej jest stosunkiem liczby dostępnych danych do liczby dostępnych i brakujących danych (równy liczbie i zakresowi respondentów).

(4)  Dz.U. L 344 z 18.12.1998, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1670/2003 (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, str. 74).


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/34


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 199/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 (2) ustala najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

(2)

Temin „dioksyny”, przywołany w niniejszym rozporządzeniu, obejmuje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn („PCDD”) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofuranów („PCDF”), z których 17 ma działanie toksyczne. Polichlorowane bifenyle („PCB”) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: niewielka ich liczba wykazuje własności toksykologiczne podobne do dioksyn i dlatego są one nazywane „dioksynopodobnymi PCB”. Większość z nich nie wykazuje toksyczności „dioksynopodobnej”, lecz ma inny profil toksykologiczny.

(3)

Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsumować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowadzona została koncepcja współczynników równoważności toksycznej („TEF”). Oznacza to, że wyniki analizy odnoszące się do poszczególnych kongenerów dioksyn i dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „Równoważnik toksyczny TCDD” („TEQ”).

(4)

W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. (3) w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii. SCF ustalił dopuszczalną tygodniową dawkę („TWI”) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie przekraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki jedzeniowe.

(5)

Z toksykologicznego punktu widzenia, wszelkie ustalane poziomy powinny dotyczyć zarówno dioksyn, jak i dioksynopodobnych PCB, jednakże w 2001 r. najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były bardzo ograniczone. W międzyczasie jednak udostępniono więcej danych dotyczących obecności dioksynopodobnych PCB.

(6)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001 Komisja miała dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn w świetle nowych danych na temat obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone.

(7)

Wszystkie podmioty w łańcuchu żywnościowym i paszowym nadal muszą dokładać wszelkich starań i podejmować niezbędne działania w celu ograniczenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Rozporządzenie (WE) nr 466/2001 stanowi, odpowiednio, że najwyższe dopuszczalne poziomy powinny zostać poddane kolejnemu przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. w celu znacznego ich obniżenia i ewentualnego ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla innych środków spożywczych. Biorąc pod uwagę czas niezbędny do otrzymania danych z monitorowania, wystarczających do ustalenia znacznie niższych poziomów, należy ten termin przedłużyć.

(8)

Proponuje się ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. Środki spożywcze wymienione w sekcji 5 załącznika I muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia zrezygnowania z odrębnego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn.

(9)

Bardzo ważne jest, aby wyniki analiz były przekazywane i interpretowane w sposób jednolity w celu zapewnienia zharmonizowanej metody wdrożenia w całej Wspólnocie. Dyrektywa Komisji 2002/69/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i oznaczania dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (4) stanowi, że partię należy uznać za niezgodną z ustanowionym najwyższym dopuszczalnym poziomem, jeżeli wyniki analiz potwierdzone po przeprowadzeniu powtórnej analizy i wyliczone jako średnia przynajmniej z dwóch odrębnych oznaczeń ponad uzasadnioną wątpliwość przekraczają najwyższy dopuszczalny poziom, biorąc pod uwagę niepewność pomiaru. Istnieją różne możliwości szacowania niepewności rozszerzonej (5).

(10)

W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy w zaleceniu Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie zmniejszenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszy i żywności (6) określono progi podejmowania działań. Progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB. W związku z tym zalecenie 2002/201/WE zostanie odpowiednio zmienione.

(11)

Finlandii i Szwecji przyznano odstępstwa zezwalające na wprowadzanie do obrotu pochodzących z rejonu Bałtyku i przeznaczonych do spożycia na terytorium tych państw ryb, zawierających poziomy dioksyn przekraczające poziomy ustalone w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001. Te Państwa Członkowskie spełniły warunki dotyczące zapewnienia konsumentom informacji o zaleceniach dietetycznych. Każdego roku informują one Komisję o wynikach prowadzonego przez siebie monitorowania poziomów dioksyn w rybach z rejonu Bałtyku i powiadamiają o środkach podjętych w celu zmniejszenia narażenia ludności na dioksyny z ryb z rejonu Bałtyku.

(12)

Z rezultatów monitorowania poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB prowadzonego przez Finlandię i Szwecję wynika, że należy przedłużyć okres przejściowy, w którym obowiązują odstępstwa przyznane tym Państwom Członkowskim. Odstępstwa te należy jednak ograniczyć do niektórych gatunków ryb. Powinny one mieć zastosowanie do najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB ustalonych w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001.

(13)

Zmniejszenie wynikającego ze spożycia żywności narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB jest ważne i konieczne dla zapewnienia ochrony konsumentów. Ponieważ zanieczyszczenie żywności jest bezpośrednio zależne od zanieczyszczenia paszy, należy przyjąć jednolite podejście, aby zmniejszyć występowanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego, począwszy od materiałów paszowych poprzez zwierzęta służące do produkcji żywności do ludzi. Aby znacznie zmniejszyć obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności stosuje się proaktywne podejście, dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy należy poddać przeglądowi w określonym terminie w celu ustalenia niższych poziomów. W związku z powyższym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia znacznego obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

(14)

Podmioty gospodarcze muszą dołożyć starań, aby skutecznie zwiększyć swoje zdolności w zakresie usuwania dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB z oleju ze zwierząt morskich. Znacznie niższe poziomy, których ustalenie zostanie rozpatrzone do 31 grudnia 2008 r., będą oparte na możliwościach technicznych najskuteczniejszej procedury usuwania zanieczyszczeń.

(15)

Odnośnie do ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla innych środków spożywczych do dnia 31 grudnia 2008 r., szczególną uwagę należy zwrócić na potrzebę ustalenia konkretnych, obniżonych najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci w świetle danych z monitorowania otrzymanych w toku realizacji programów monitorowania dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci w latach 2005, 2006 i 2007.

(16)

W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 466/2001.

(17)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 466/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1a otrzymuje brzmienie:

„1a.   W drodze odstępstwa od ust. 1, Finlandia i Szwecja są upoważnione, podczas okresu przejściowego przedłużonego do dnia 31 grudnia 2011 r., do wprowadzania do obrotu łososia (Salmo salar), śledzia (Clupea harengus), minoga rzecznego (Lampetra fluviatilis), pstrąga (Salmo trutta), pstrąga źródlanego (Salvelinus spp) i sielawy (Coregonus albula) pochodzących z rejonu Bałtyku, przeznaczonych do konsumpcji na terytorium tych państw, z poziomem dioksyn oraz/lub poziomem dioksynopodobnych PCB przekraczającym poziomy ustalone w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I, pod warunkiem że istnieje system, który zapewnia konsumentom pełną informację o zaleceniach dietetycznych dotyczących ograniczenia konsumpcji ryb z rejonu Bałtyku przez najbardziej narażone grupy ludności w celu uniknięcia potencjalnych zagrożeń dla zdrowia.

Do dnia 31 marca każdego roku Finlandia i Szwecja informują Komisję o otrzymanych w ubiegłym roku wynikach prowadzonego przez nie monitorowania poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB w rybach z rejonu Bałtyku oraz składają sprawozdanie o środkach podjętych w celu zmniejszenia narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB z ryb z rejonu Bałtyku. Finlandia i Szwecja kontynuują wdrażanie niezbędnych działań w celu zapewnienia, aby ryby i produkty rybne niespełniające wymagań pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I nie były wprowadzane do obrotu w pozostałych Państwach Członkowskich.”;

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Najwyższe dopuszczalne poziomy określone w załączniku I odnoszą się do jadalnej części wymienionych środków spożywczych, o ile w tym załączniku nie określono inaczej.”;

2)

artykuł 4a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4a

W odniesieniu do dioksyn oraz sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB w produktach, o których mowa w sekcji 5 załącznika I, zabrania się:

a)

mieszania produktów spełniających wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów z produktami przekraczającymi te najwyższe dopuszczalne poziomy;

b)

wykorzystywania produktów niespełniających wymagań dotyczących najwyższych dopuszczalnych poziomów jako składników do wytwarzania innych środków spożywczych.”;

3)

w art. 5 skreśla się ust. 3;

4)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 4 listopada 2006 r.

W odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 4 listopada 2006 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami. Obowiązek udowodnienia, kiedy produkty zostały wprowadzone do obrotu, spoczywa na przedsiębiorstwie spożywczym.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1822/2005 (Dz.U. L 293 z 9.11.2005, str. 11).

(3)  Opinia Komitetu Naukowego ds. Żywności w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności wydana dnia 30 maja 2001 r. – wersja zaktualizowana oparta na nowych informacjach naukowych dostępnych od czasu przyjęcia przez SCF opinii z dnia 22 listopada 2000 r. (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out90_en.pdf).

(4)  Dz.U. L 209 z 6.8.2002, str. 5. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 2004/44/WE z dnia 13 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 113 z 20.4.2004, str. 17).

(5)  Informacje na temat różnych sposobów szacowania niepewności rozszerzonej i wartości niepewności pomiaru można znaleźć w raporcie „Raport na temat relacji między wynikami analiz, niepewnością pomiaru, współczynnikami odzysku i przepisami prawodawstwa UE dotyczącego żywności i paszy” – http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf

(6)  Dz.U. L 67 z 9.3.2002, str. 69.


ZAŁĄCZNIK

Sekcja 5 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 466/2001 otrzymuje brzmienie:

„Sekcja 5.   Dioksyny [suma polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) oraz polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej WHO-TEF (toxic equivalency factors, 1997), jak również suma dioksyn i dioksynopodobnych PCB (suma polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF) i polichlorowanych bifenyli (PCB), wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej WHO-TEF z 1997 r. (1))

Żywność

Najwyższe dopuszczalne poziomy

Suma dioksyn i furanów (WHO-PCDD/F-TEQ) (2)

Najwyższe dopuszczalne poziomy

Suma dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB (WHO-PCDD/F-PCB-TEQ) (2)

Metody pobierania próbek i wymagania dotyczące metod analizowania

5.1.1.

Mięso i produkty mięsne (3)

 

 

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

przeżuwaczy (bydło, owce)

3,0 pg/g tłuszczu (4)

4,5 pg /g tłuszczu (4)

drobiu i dziczyzny hodowlanej

2,0 pg/g tłuszczu (4)

4,0 pg/g tłuszczu (4)

świń

1,0 pg/g tłuszczu (4)

1,5 pg/g tłuszczu (4)

5.1.2.

Wątroba i produkty pochodne zwierząt lądowych

6,0 pg/g tłuszczu (4)

12,0 pg/g tłuszczu (4)

5.2.

Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa i produkty z nich, z wyjątkiem węgorza (6)  (7)

4,0 pg/g żywej wagi

8,0 pg/g żywej wagi

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

Mięso z mięśni węgorza (Anguilla anguilla) i produkty z niego

4,0 pg/g żywej wagi

12,0 pg/g żywej wagi

5.3.

Mleko (8) i przetwory mleczne, włącznie z tłuszczem maślanym

3,0 pg/g tłuszczu (4)

6,0 pg/g tłuszczu (4)

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

5.4.

Kurze jaja i produkty jajeczne (9)

3,0 pg/g tłuszczu (4)

6,0 pg/g tłuszczu (4)

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

5.5.

Oleje i tłuszcze

 

 

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

tłuszcz zwierzęcy

 

 

– –

z przeżuwaczy

3,0 pg/g tłuszczu

4,5 pg/g tłuszczu

– –

z drobiu i dziczyzny hodowlanej

2,0 pg/g tłuszczu

4,0 pg/g tłuszczu

– –

ze świń

1,0 pg/g tłuszczu

1,5 pg/g tłuszczu

– –

mieszany tłuszcz zwierzęcy

2,0 pg/g tłuszczu

3,0 pg/g tłuszczu

Olej roślinny i tłuszcze

0,75 pg/g tłuszczu

1,5 pg/g tłuszczu

olej ze zwierząt morskich (olej z ryb, olej z wątróbek rybich i oleje z innych organizmów morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi)

2,0 pg/g tłuszczu

10,0 pg/g tłuszczu


(1)  Współczynniki równoważności toksycznej (WHO-TEF) przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia, które odbyło się w Sztokholmie, Szwecja, w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg i wsp., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

Image

(2)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

(3)  Mięso bydła, owiec, świń, drobiu i dziczyzny hodowlanej, według definicji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 139 z 30.4.2004. Wersja w brzmieniu poprawionym w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22), z wykluczeniem podrobów jadalnych zgodnie z definicją w tym załączniku.

(4)  Najwyższe dopuszczalne poziomy nie odnoszą się do artykułów żywnościowych zawierających < 1 % tłuszczu.

(5)  Dz.U. L 209 z 6.8.2002, str. 5. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/44/WE (Dz.U. L 113 z 20.4.2004, str. 17).

(6)  Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa według definicji kategorii a), b), c), e) i f) wyszczególnionych w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.). Najwyższy dopuszczalny poziom odnosi się do skorupiaków, z wykluczeniem brązowego mięsa krabów oraz mięsa głowy i tułowia homarów i podobnych dużych skorupiaków (Nephropidae and Palinuridae) oraz do głowonogów bez wnętrzności.

(7)  Jeśli ryba ma być spożyta w całości, najwyższy dopuszczalny poziom odnosi się do całej ryby.

(8)  Mleko (surowe mleko, mleko do produkcji przetworów mlecznych oraz mleko poddane obróbce cieplnej, według definicji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

(9)  Jaja kurze i produkty jajeczne według definicji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.”


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/39


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 200/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 159/2006 (4).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

(3)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

(4)  Dz.U. L 25 z 28.1.2006, str. 19.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 4 lutego 2006 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

38,81

0,00

1701 11 90 (1)

38,81

3,26

1701 12 10 (1)

38,81

0,00

1701 12 90 (1)

38,81

2,96

1701 91 00 (2)

37,27

6,60

1701 99 10 (2)

37,27

3,16

1701 99 90 (2)

37,27

3,16

1702 90 99 (3)

0,37

0,30


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/41


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 201/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2006 (2).

(2)

Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja, a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 186/2006, należy zmienić te refundacje,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 31 z 3.2.2006, str. 7.


ZAŁĄCZNIK

REFUNDACJE WYWOZOWE DO CUKRU BIAŁEGO I CUKRU SUROWEGO W STANIE NIEPRZETWORZONYM OD DNIA 4 LUTEGO 2006 R. (1)

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1701 11 90 9100

S00

EUR/100 kg

26,02 (2)

1701 11 90 9910

S00

EUR/100 kg

24,27 (2)

1701 12 90 9100

S00

EUR/100 kg

26,02 (2)

1701 12 90 9910

S00

EUR/100 kg

24,27 (2)

1701 91 00 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,2829

1701 99 10 9100

S00

EUR/100 kg

28,29

1701 99 10 9910

S00

EUR/100 kg

26,39

1701 99 10 9950

S00

EUR/100 kg

26,39

1701 99 90 9100

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,2829

NB: Kody produktów i kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

S00

:

wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29).


(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Niniejszą kwotę stosuje się do cukru surowego o uzysku wynoszącym 92 %. Jeżeli uzysk z wywożonego cukru surowego nie wynosi 92 %, stosowaną kwotę refundacji wylicza się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/43


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 202/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny (2), w szczególności jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny (3). W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych. Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego. Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej. Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.

(3)

Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 24,357 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 1.

(2)  Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 3.

(3)  Dz.U. L 210 z 3.8.2001, str. 10. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1486/2002 (Dz.U. L 223 z 20.8.2002, str. 3).


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/44


DYREKTYWA KOMISJI 2006/13/WE

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu i stosowanie produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, zawierających substancje niepożądane na poziomie przekraczającym maksymalne zawartości określone w załączniku I do tej dyrektywy, jest zabronione.

(2)

Termin „dioksyny”, przywołany w tej dyrektywie, obejmuje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), kongenerów, z których 17 ma charakter toksyczny. Polichlorowane bifenyle (PCB) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: 12 kongenerów wykazuje własności toksykologiczne podobne do dioksyn i dlatego często są one nazywane dioksynopodobnymi PCB. Inne PCB nie wykazują toksyczności dioksynopodobnej, lecz mają inny profil toksykologiczny.

(3)

Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsumować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowadzona została koncepcja współczynników równoważności toksycznej (TEF). Oznacza to, że wyniki analizy odnoszące się do poszczególnych 17 kongenerów dioksyn i 12 kongenerów dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „równoważnik toksyczny TCDD” (TEQ).

(4)

W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii (2). SCF ustalił dopuszczalną tygodniową dawkę (TWI) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie przekraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki żywieniowe.

(5)

Narażenie ludzi na działanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w ponad 90 % pochodzi ze środków spożywczych. Środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego są zazwyczaj odpowiedzialne za 80 % całkowitego narażenia. Obciążenie dioksynami i dioksynopodobnymi PCB u zwierząt pochodzi głównie z paszy. Dlatego pasze i w niektórych przypadkach gleba są uważane za potencjalne źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

(6)

Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt (SCAN) został poproszony o informacje na temat źródeł zanieczyszczenia pasz dioksynami i PCB, w tym dioksynopodobnymi PCB, narażenia zwierząt służących do produkcji żywności na dioksyny i PCB, przenoszenia tych składników na produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego i wszelkiego wpływu dioksyn i PCB zawartych w paszach na zdrowie zwierząt. W dniu 6 listopada 2000 r. SCAN wydał opinię. Określiła ona mączkę rybną i olej z ryb jako najbardziej skażone materiały paszowe. Tłuszcz zwierzęcy został określony jako następny najpoważniej skażony materiał. Wszystkie inne materiały paszowe pochodzenia zwierzęcego i roślinnego miały stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia dioksynami. Nietrawione części pożywienia wykazały szeroki zakres zanieczyszczenia dioksynami w zależności od lokalizacji, stopnia zanieczyszczenia glebą i narażenia na źródła zanieczyszczenia atmosfery. SCAN zalecił, między innymi, położenie nacisku na zmniejszenie wpływu najbardziej skażonych materiałów na całkowite skażenie pokarmu.

(7)

Z toksykologicznego punktu widzenia najwyższy dopuszczalny poziom powinien dotyczyć dioksyn i dioksynopodobnych PCB, jednakże najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były wówczas bardzo ograniczone. W międzyczasie jednak udostępniono więcej danych dotyczących obecności dioksynopodobnych PCB.

(8)

Zgodnie z dyrektywą 2002/32/WE Komisja miała po raz pierwszy dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn najpóźniej do końca 2004 r., w świetle nowych danych dotyczących obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone.

(9)

Wszystkie podmioty w łańcuchu żywnościowym i paszowym nadal muszą dokładać wszelkich starań i podejmować niezbędne działania w celu ograniczenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, odpowiednio, że najwyższe dopuszczalne poziomy powinny zostać poddane kolejnemu przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. w celu znacznego ich obniżenia. Biorąc pod uwagę czas niezbędny do otrzymania danych z monitorowania wystarczających do ustalenia znacznie niższych poziomów, należy ten termin przedłużyć.

(10)

Proponuje się ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad, w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. Odrębny najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 27a, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn oraz dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia zrezygnowania z odrębnego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn.

(11)

Bardzo ważne jest, aby wyniki analiz były przekazywane i interpretowane w sposób jednolity w celu zapewnienia zharmonizowanej metody wdrożenia w całej Wspólnocie. Dyrektywa Komisji 2002/70/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca wymagania dotyczące określania poziomów dioksyn i dioksynopochodnych PCB w paszach (3) stanowi, że produkt przeznaczony do żywienia zwierząt należy uznać za niezgodny z ustanowionym najwyższym dopuszczalnym poziomem, jeżeli wyniki analiz potwierdzone po przeprowadzeniu powtórnej analizy i wyliczone jako średnia przynajmniej z dwóch odrębnych oznaczeń ponad uzasadnioną wątpliwość przekraczają najwyższy dopuszczalny poziom, biorąc pod uwagę niepewność pomiaru. Istnieją różne możliwości szacowania niepewności rozszerzonej (4).

(12)

Zakres dyrektywy 2002/32/WE obejmuje możliwość ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów niepożądanych substancji w dodatkach paszowych. Duże ilości dioksyn wykryto w pierwiastkach śladowych, dlatego należy ustalić najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn oraz sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB dla wszystkich dodatków należących do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych oraz należy rozszerzyć najwyższe dopuszczalne poziomy na wszystkie dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw, środków przeciwzbrylających i koagulantów.

(13)

W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy w zaleceniu Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie zmniejszenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszach i środkach spożywczych (5) określono progi podejmowania działań. Progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB.

(14)

Dyrektywa 2002/32/WE przewiduje możliwość ustalenia progów podejmowania działań. W związku z tym właściwe jest przeniesienie progów podejmowania działań z zalecenia 2002/201/WE do załącznika II do dyrektywy 2002/32/WE.

(15)

Zmniejszenie wynikającego ze spożycia żywności narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB jest ważne i konieczne dla zapewnienia ochrony konsumentów. Ponieważ zanieczyszczenie żywności jest bezpośrednio zależne od zanieczyszczenia paszy, należy przyjąć jednolite podejście, aby zmniejszyć występowanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego, począwszy od materiałów paszowych poprzez zwierzęta służące do produkcji żywności do ludzi. Aby znacznie zmniejszyć obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności, stosuje się proaktywne podejście, dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy należy poddać przeglądowi w określonym terminie w celu ustalenia niższych poziomów. W związku z powyższym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia znacznego obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

(16)

Podmioty gospodarcze muszą dołożyć starań, aby skutecznie zwiększyć swoje zdolności w zakresie usuwania dioksyn i dioksynopodobnych PCB z oleju z ryb. Muszą one dokonywać dalszych wysiłków w celu zbadania różnych możliwości usuwania dioksyn i dioksynopodobnych PCB z mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego. Gdy technologia usuwania zanieczyszczeń będzie dostępna także dla mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego, podmioty gospodarcze będą musiały podjąć wysiłki, aby zapewnić wystarczające zdolności w zakresie usuwania zanieczyszczeń. Znacznie niższy najwyższy dopuszczalny poziom dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB, którego wprowadzenie zostanie rozpatrzone do dnia 31 grudnia 2008 r., będzie dotyczyć oleju z ryb, mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego i będzie oparty na możliwościach technicznych najskuteczniejszej, ekonomicznie opłacalnej procedury usuwania zanieczyszczeń. Jeśli chodzi o karmę dla ryb, ten znacznie niższy poziom zostanie ustalony w oparciu o techniczne możliwości najskuteczniejszej, ekonomicznie opłacalnej procedury usuwania zanieczyszczeń z oleju z ryb i mączki rybnej.

(17)

Procedura ekstrakcji stosowana do analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB ma znaczny wpływ na wyniki analiz, w szczególności na produkty przeznaczone na paszę zwierzęcą pochodzenia mineralnego, w związku z czym właściwe jest określenie procedury ekstrakcji, jaka ma być wykorzystana do analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB, przed datą stosowania.

(18)

W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE.

(19)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załącznikach I i II do dyrektywy 2002/32/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zachowania zgodności z niniejszą dyrektywą najpóźniej do dnia 4 listopada 2006 r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji teksty tych przepisów wraz z tabelą korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/87/WE (Dz.U. L 318 z 6.12.2005, str. 19).

(2)  Opinia Komitetu Naukowego ds. Żywności w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności wydana dnia 30 maja 2001 r. – wersja zaktualizowana oparta na nowych informacjach naukowych dostępnych od czasu przyjęcia przez SCF opinii z dnia 22 listopada 2000 r. (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out90_en.pdf).

(3)  Dz.U. L 209 z 6.8.2002, str. 15. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2005/7/WE (Dz.U. L 27 z 29.1.2005, str. 41).

(4)  Informacje na temat różnych sposobów szacowania niepewności rozszerzonej i wartości niepewności pomiaru można znaleźć w raporcie „Raport na temat relacji między wynikami analiz, niedokładnością pomiaru, współczynnikami odzysku i przepisami ustawodawstwa UE dotyczącego żywności i paszy” – http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf

(5)  Dz.U. L 67 z 9.3.2002, str. 69.


ZAŁĄCZNIK

a)

Punkt 27 w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE otrzymuje następujące brzmienie:

Niepożądane substancje

Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt

Maksymalna zawartość odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 %

(1)

(2)

(3)

„27a.

Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) i polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (1)

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

2,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

f)

Olej z ryb

6,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu (4)

1,25 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

2,25 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

i)

Dodatki: glinka kaolinowa, dwuwodny siarczan wapnia, wermikulit, natrolitephonolite, glinian wapnia syntetyczny i clinoptilolit z osadu należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

k)

Premiksy

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

2,25 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)  (3)

27b.

Suma dioksyn i dioksynopodobnych PCB (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) i polichlorowanych bifenyli (PCB) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (1)

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

1,25 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

3,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

1,25 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

f)

Olej z ryb

24,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu (4)

4,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

11,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

i)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

k)

Premiksy

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

7,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

b)

Załącznik II do dyrektywy 2002/32/WE otrzymuje następujące brzmienie:

„Niepożądane substancje

Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt

Próg podejmowania działań odpowiadający paszy o zawartości wilgoci 12 %

Uwagi i dodatkowe informacje (np. charakter badań, które mają zostać przeprowadzone)

(1)

(2)

(3)

(4)

1.

Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (5)

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

f)

Olej z ryb

5,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

1,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

i)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

k)

Premiksy

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

1,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

2.

Dioksynopodobne PCB (suma polichlorowanych bifenyli (PCB) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997) (5)

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

0,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

0,75 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

f)

Olej z ryb

14,0 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu

2,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

7,0 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

i)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

0,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

k)

Premiksy

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

0,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

3,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)  (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.


(1)  WHO-TEF przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia, które odbyło się w Sztokholmie, Szwecja, w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg i wsp., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

Image

(2)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

(3)  Odrębny najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 27a, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

(4)  Świeże ryby dostarczone bezpośrednio i użyte bez pośredniej przeróbki do produkcji pasz dla zwierząt futerkowych nie podlegają najwyższym dopuszczalnym poziomom, natomiast najwyższe dopuszczalne poziomy wynoszące 4,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg produktu i 8,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu mają zastosowanie do świeżych ryb używanych do bezpośredniego karmienia zwierząt domowych, zoologicznych i cyrkowych. Produkty, przetworzone białko zwierzęce wyprodukowane z tych zwierząt (futerkowych, domowych, zoologicznych i cyrkowych) nie mogą wejść do łańcucha żywnościowego i karmienie nimi zwierząt hodowlanych, które są utrzymywane, tuczone lub hodowane do produkcji żywności jest zabronione.”

(5)  WHO-TEF przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), które odbyło się w Sztokholmie, Szwecja, w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg i wsp., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

Image

(6)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

(7)  Komisja dokona przeglądu tych progów najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r., w tym samym czasie, w jakim dokona przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB”


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/54


DECYZJA RADY

z dnia 2 grudnia 2005 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

(2006/61/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy, a także art. 300 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Celem Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (zwanego dalej „Protokołem”) jest poprawa dostępu społeczeństwa do informacji, zgodnie z Konwencją EKG-ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (zwanej dalej „Konwencją z Aarhus”).

(2)

Wspólnota podpisała Konwencję z Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdziła ją decyzją 2005/370/WE (2).

(3)

Wspólnota podpisała Protokół w dniu 21 maja 2003 r.

(4)

Protokół jest otwarty do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia przez Państwa Sygnatariuszy oraz przez regionalne organizacje integracji gospodarczej.

(5)

Zgodnie z postanowieniami Protokołu, regionalna organizacja integracji gospodarczej jest zobowiązana określić w swoim instrumencie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw regulowanych Protokołem.

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (3) włącza postanowienia Protokołu do prawodawstwa wspólnotowego.

(7)

Artykuł 20 Protokołu przewiduje uproszczoną i przyspieszoną procedurę dokonywania zmian w załącznikach do Protokołu.

(8)

W związku z tym właściwe jest zatwierdzenie Protokołu w imieniu Wspólnoty,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym w imieniu Wspólnoty zatwierdza się Protokół EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń.

Tekst Protokołu zawiera załącznik A do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentu zatwierdzającego na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 25 Protokołu.

Artykuł 3

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w imieniu Wspólnoty, deklaracji kompetencji przedstawionej w załączniku B do niniejszej decyzji, zgodnie z art. 26 ust. 4 Protokołu.

Artykuł 4

1.   W odniesieniu do spraw podlegających kompetencji Wspólnoty, Komisja upoważniona jest do zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty zmian do załączników do Protokołu, zgodnie z jego art. 20.

2.   W wykonywaniu tego zadania Komisję wspiera specjalny komitet powołany przez Radę.

3.   Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, ogranicza się do tych zmian, które są spójne z właściwym prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń, i nie powodują żadnych zmian tego prawodawstwa.

4.   W przypadku gdy zmiana do załączników do Protokołu nie jest wprowadzona do właściwego prawodawstwa wspólnotowego w terminie dwunastu miesięcy od daty jej rozesłania przez Depozytariusza, Komisja przed upływem terminu dwunastu miesięcy przedłoży Depozytariuszowi pisemne powiadomienie o nieprzyjęciu tej zmiany, zgodnie z art. 20 ust. 8 Protokołu. W przypadku gdy zmiana ta zostanie następnie wprowadzona, Komisja niezwłocznie wycofa powiadomienie.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

M. BECKETT

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 30 maja 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. L 124 z 17.5.2005, str. 1.

(3)  Dz.U. L 33 z 4.2.2006, str. 1.


ZAŁĄCZNIK A

PROTOKÓŁ W SPRAWIE REJESTRÓW UWALNIANIA I TRANSFERU ZANIECZYSZCZEŃ

Strony Protokołu,

Przypominając artykuł 5 ustęp 9 oraz artykuł 10 ustęp 2 Konwencji z 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Konwencji z Aarhus),

Uznając, że rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń stanowią istotny mechanizm zwiększenia odpowiedzialności firm, redukcji zanieczyszczeń i wspierania zrównoważonego rozwoju, zgodnie z postanowieniami Deklaracji z Lukki przyjętej na pierwszym posiedzeniu Stron Konwencji z Aarhus,

Uwzględniając zasadę 10 Deklaracji z Rio z 1992 r. w sprawie Środowiska i Rozwoju,

Uwzględniając także zasady i zobowiązania uzgodnione podczas Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1992 r. w sprawie środowiska i rozwoju, w szczególności postanowienia rozdziału 19 Agendy 21,

Biorąc pod uwagę Program dalszego wdrażania Agendy 21 przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych podczas dziewiętnastej sesji specjalnej w 1997 r., w którym wzywa się między innymi do zwiększenia krajowych potencjałów i możliwości do zbierania, przetwarzania i rozpowszechniania informacji, do ułatwiania publicznego dostępu do informacji dotyczących globalnych aspektów środowiskowych za pomocą odpowiednich środków,

Uwzględniając Plan wdrażania Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju z 2002 r., który zachęca do rozwijania spójnych, zintegrowanych informacji o chemikaliach za pomocą środków, takich jak krajowe rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń,

Biorąc pod uwagę prace Międzyrządowego Forum Bezpieczeństwa Chemicznego, w szczególności Deklarację z 2000 r. z Bahii w sprawie bezpieczeństwa chemicznego, priorytetów działania po roku 2000 oraz planu działania w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń/inwentaryzacji emisji,

Biorąc pod uwagę także działania podejmowane w ramach Programu bezpiecznej gospodarki chemikaliami,

Biorąc ponadto pod uwagę prace Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, w szczególności Zalecenie Rady w sprawie wdrażania rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, w którym Rada wzywa kraje członkowskie do utworzenia i uczynienia publicznie dostępnymi krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń,

Pragnąc stworzyć mechanizm przyczyniający się do umożliwienia zarówno obecnemu, jak i przyszłym pokoleniom życia w środowisku odpowiednim dla zdrowia i pomyślności, poprzez zapewnienie rozwoju publicznie dostępnego systemu informacji o środowisku,

Pragnąc także zapewnić, że rozwój takich systemów będzie brał pod uwagę zasady zrównoważonego rozwoju takie jak podejście oparte na przezorności wyrażone w zasadzie 15 Deklaracji z 1992 r. z Rio w sprawie Środowiska i Rozwoju,

Uznając związek pomiędzy odpowiednim systemem informacji o środowisku i wykonywaniem praw zawartych w Konwencji z Aarhus,

Zauważając potrzebę współpracy w ramach innych międzynarodowych inicjatyw dotyczących zanieczyszczeń i odpadów, w tym w ramach Konwencji Sztokholmskiej z 2001 r. w sprawie stałych zanieczyszczeń organicznych oraz Konwencji Bazylejskiej z 1989 r. w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych,

Uznając, że celami zintegrowanego podejścia do minimalizowania zanieczyszczeń i ilości odpadów powstałych z procesów w instalacjach przemysłowych i z innych źródeł są: osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony środowiska jako całości, dążenie do zrównoważonego i bezpiecznego dla środowiska rozwoju oraz do ochrony zdrowia obecnego i przyszłych pokoleń,

Przekonane o wartości rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń jako ekonomicznie efektywnego narzędzia zachęcania do poprawy stanu środowiska, do dostarczania publicznego dostępu do informacji o zanieczyszczeniach uwalnianych do otoczenia i przemieszczanych w otoczeniu oraz do wykorzystywania przez Rządy sposobów ukazywania redukcji zanieczyszczeń, monitoringu przestrzegania pewnych porozumień międzynarodowych, ustalania priorytetów i oceny postępu osiąganego poprzez środowiskowe polityki i programy,

Wierząc, że rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń mogą przynieść namacalne korzyści dla przemysłu poprzez poprawę zarządzania zanieczyszczeniami,

Zauważając możliwości wykorzystywania danych z rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń w powiązaniu z informacjami o zdrowiu, środowisku, demografii, ekonomii lub innymi odpowiednimi informacjami w celu lepszego zrozumienia potencjalnych problemów, identyfikacji „punktów zapalnych”, podejmowania środków zapobiegawczych i łagodzących oraz ustanawiania priorytetów zarządzania środowiskiem,

Uznając znaczenie ochrony prywatności zidentyfikowanych lub dających się zidentyfikować osób fizycznych podczas przetwarzania informacji przekazywanych do rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń zgodnie z właściwymi standardami międzynarodowymi odnoszącymi się do ochrony danych,

Uznając także znaczenie rozwoju odpowiadających sobie na szczeblu międzynarodowym krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń dla zwiększenia porównywalności danych,

Zauważając, że wiele państw członkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, Wspólnoty Europejskiej i Stron Północnoamerykańskiego Porozumienia Wolnego Handlu podejmuje działania mające na celu zbieranie danych o uwalnianiu i transferach zanieczyszczeń z różnych źródeł oraz publiczne udostępnianie tych danych oraz korzystając z cennego doświadczenia niektórych krajów,

Biorąc pod uwagę różne podejścia istniejących rejestrów emisji oraz potrzebę unikania ich powielania i dlatego też uznając, że potrzebny jest pewien stopień elastyczności,

Zalecając stały rozwój krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń,

Zalecając także utworzenie połączeń pomiędzy krajowymi rejestrami uwalniania i transferu zanieczyszczeń oraz systemami informacji o innych uwolnieniach mających znaczenie dla społeczeństwa,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel

Celem niniejszego Protokołu jest rozszerzenie dostępu społeczeństwa do informacji poprzez utworzenie spójnych, zintegrowanych, ogólnokrajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (PRTR), zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu, który mógłby ułatwić udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska, jak również przyczynić się do zapobiegania i redukcji zanieczyszczenia środowiska.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego Protokołu:

1)

„Strona” oznacza, jeżeli z tekstu nie wynika inaczej, państwo albo regionalną organizację integracji gospodarczej, o której mowa w artykule 24, która wyraziła zgodę na związanie niniejszym Protokołem, i w stosunku do której Protokół wszedł w życie;

2)

„Konwencja” oznacza Konwencję o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzoną w Aarhus w Danii w dniu 25 czerwca 1998 r.;

3)

„społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz, zgodnie z krajowym ustawodawstwem lub praktyką krajową, ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy;

4)

„zakład” oznacza jedną lub więcej instalacji w tym samym miejscu lub w miejscach przyległych, należących lub obsługiwanych przez tę samą osobę fizyczną lub prawną;

5)

„właściwy organ” oznacza organ lub organy krajowe, lub jakikolwiek inny podmiot lub podmioty właściwe, wyznaczone przez Stronę do zarządzania krajowym systemem rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń;

6)

„zanieczyszczenie” oznacza substancję lub grupę substancji, które mogą być szkodliwe dla środowiska naturalnego lub zdrowia ludzkiego ze względu na ich własności i ich wprowadzenie do środowiska naturalnego;

7)

„uwolnienie” oznacza każde wprowadzenie zanieczyszczeń do środowiska w wyniku dowolnej działalności człowieka, zamierzonej lub przypadkowej, rutynowej lub nierutynowej, w tym wycieki, emisje, odprowadzenia, wprowadzenia, unieszkodliwianie lub składowanie, lub odprowadzenia poprzez układy kanalizacyjne bez końcowego oczyszczania ścieków;

8)

„transfer poza miejsce powstania” oznacza przemieszczenie poza granice zakładu zanieczyszczeń albo odpadów przeznaczonych do unieszkodliwienia lub odzysku oraz zanieczyszczeń w ściekach przeznaczonych do oczyszczenia;

9)

„źródła rozproszone” oznaczają wiele mniejszych lub rozrzuconych źródeł, z których zanieczyszczenia mogą być uwalniane do gleby, powietrza lub wody, których łączne oddziaływanie na te ośrodki może być znaczące i w wypadku których niepraktyczne jest zbieranie sprawozdań z każdego z nich z osobna;

10)

pojęcia „krajowy” i „ogólnokrajowy” w odniesieniu do wynikających z niniejszego Protokołu obowiązków Stron będących regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej są interpretowane jako odnoszące się do danego regionu, o ile nie wskazano inaczej;

11)

„odpady” oznaczają substancje lub przedmioty:

a)

które są unieszkodliwiane lub odzyskiwane;

b)

których unieszkodliwienie lub odzysk są planowane; lub

c)

których unieszkodliwienie lub odzysk są wymagane przez przepisy prawa krajowego;

12)

„odpady niebezpieczne” oznaczają odpady zdefiniowane jako niebezpieczne w przepisach prawa krajowego;

13)

„inne odpady” oznaczają odpady inne niż niebezpieczne;

14)

„ścieki” oznaczają zużytą wodę zawierającą substancje lub przedmioty, będącą przedmiotem regulacji prawa krajowego.

Artykuł 3

Przepisy ogólne

1.   Każda ze Stron podejmuje konieczne środki ustawodawcze, administracyjne i inne, a także odpowiednie środki egzekucji w celu wdrożenia przepisów niniejszego Protokołu.

2.   Przepisy niniejszego Protokołu nie naruszają prawa Strony do utrzymywania lub wprowadzenia szerszego lub bardziej dostępnego publicznie rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń, niż wymagany na podstawie tego Protokołu.

3.   Każda ze Stron podejmuje środki niezbędne do zapewnienia, że osoby zatrudnione w zakładzie oraz członkowie społeczeństwa przekazujący władzom publicznym informację o naruszeniu przez zakład prawa krajowego implementującego niniejszy Protokół nie są za swoje działanie karane, prześladowane lub nękane przez ten zakład lub władze publiczne.

4.   Podczas implementacji niniejszego Protokołu każda ze Stron kieruje się podejściem opartym na przezorności wyrażonym w Zasadzie 15 Deklaracji z 1992 r. z Rio w sprawie Środowiska i Rozwoju.

5.   W celu uniknięcia podwójnej sprawozdawczości, systemy rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń mogą być integrowane, w takim stopniu, w jakim to możliwe, z istniejącymi źródłami informacji, takimi jak mechanizmy sprawozdawczości wynikające z zezwoleń lub pozwoleń na daną działalność.

6.   Strony dążą do ujednolicenia krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń.

Artykuł 4

Kluczowe elementy systemu rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń

Zgodnie z niniejszym Protokołem każda ze Stron tworzy i prowadzi publicznie dostępny krajowy rejestr uwalniania i transferu zanieczyszczeń, który:

a)

jest oparty na danych pochodzących z konkretnego zakładu w odniesieniu do sprawozdawczości dotyczącej źródeł punktowych;

b)

zawiera sprawozdawczość dotyczącą źródeł rozproszonych;

c)

jest oparty na kryterium konkretnego zanieczyszczenia lub, odpowiednio, na kryterium rodzaju odpadu;

d)

dotyczy wszystkich elementów środowiska, z wyszczególnieniem uwolnień do powietrza, gleby i wody;

e)

zawiera informacje o transferach;

f)

jest oparty na obowiązkowej sprawozdawczości okresowej;

g)

zawiera ujednolicone i dostarczane terminowo dane, przewiduje ograniczoną liczbę ujednoliconych wartości progowych wprowadzających obowiązek sprawozdawania oraz ewentualne ograniczone możliwości traktowania danych jako poufne;

h)

jest spójny i tak skonstruowany, aby był łatwy w obsłudze i publicznie dostępny, w tym w formie elektronicznej;

i)

pozwala na udział społeczeństwa w rozwoju i modyfikacji rejestru; oraz

j)

istnieje w postaci usystematyzowanej komputerowej bazy danych lub w postaci kilku połączonych baz danych prowadzonych przez organ właściwy.

Artykuł 5

Konstrukcja i struktura

1.   Każda ze Stron zapewnia, że dane znajdujące się w rejestrze, o którym mowa w art. 4, są prezentowane zarówno w formie zagregowanej, jak i niezagregowanej, tak aby informacje o uwolnieniach i transferach mogły być wyszukiwane i dały się zidentyfikować według kryterium:

a)

zakładu i jego geograficznego położenia;

b)

rodzaju działalności;

c)

właściciela lub operatora oraz, tam, gdzie to stosowne, przedsiębiorstwa;

d)

odpowiednio, rodzaju zanieczyszczenia lub odpadu;

e)

każdego z elementów środowiska, do którego zanieczyszczenie jest uwalniane; oraz

f)

zgodnie ze wskazaniami artykułu 7 ustęp 5, miejsca przeznaczenia transferu oraz, odpowiednio, procesów unieszkodliwiania lub odzysku odpadów.

2.   Każda ze Stron zapewnia ponadto, że dane mogą być wyszukiwane i identyfikowane według kryterium włączonych do rejestru źródeł rozproszonych.

3.   Każda ze Stron konstruuje swój rejestr, biorąc pod uwagę możliwość jego przyszłego rozszerzania oraz zapewniając publiczny dostęp do danych sprawozdanych za co najmniej dziesięć ostatnich lat sprawozdawczych.

4.   Rejestr jest skonstruowany w taki sposób, aby publiczny dostęp do niego za pomocą środków elektronicznych, takich jak Internet, był maksymalnie ułatwiony. Konstrukcja rejestru ma pozwolić, aby, w normalnych warunkach, informacje zawarte w nim były stale i natychmiast dostępne za pomocą środków elektronicznych.

5.   Każda ze Stron umieszcza w swoim rejestrze odesłania do swoich odpowiednich istniejących, publicznie dostępnych baz danych związanych tematycznie z ochroną środowiska.

6.   Każda ze Stron umieszcza w swoim rejestrze odesłania do rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń innych Stron Protokołu oraz, tam, gdzie to wykonalne, do rejestrów innych państw.

Artykuł 6

Zakres Protokołu

1.   Każda ze Stron zapewnia, że utworzony przez nią rejestr zawiera informacje o:

a)

uwolnieniach zanieczyszczeń objętych obowiązkiem sprawozdawczości na mocy artykułu 7 ustęp 2;

b)

transferach poza miejsce powstania objętych obowiązkiem sprawozdawczości na mocy artykułu 7 ustęp 2; oraz

c)

uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych wymaganych na mocy artykułu 7 ustęp 4.

2.   Po dokonaniu oceny doświadczeń zdobytych podczas rozwijania krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń i podczas implementacji niniejszego Protokołu, oraz biorąc pod uwagę odpowiednie procesy międzynarodowe, Posiedzenie Stron dokonuje przeglądu przewidzianych w niniejszym Protokole wymagań dotyczących sprawozdawczości oraz rozważa następujące kwestie w kontekście dalszego rozwijania Protokołu:

a)

korektę listy rodzajów działalności wymienionych w załączniku I;

b)

korektę listy zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II;

c)

korektę wartości progowych w załącznikach I i II; oraz

d)

włączenie innych odpowiednich aspektów, takich jak informacje o transferach poza miejsce powstania, magazynowanie, specyfikacja wymogów dotyczących sprawozdawczości ze źródeł rozproszonych lub rozwój kryteriów obejmowania zanieczyszczeń przepisami niniejszego Protokołu.

Artykuł 7

Wymagania dotyczące sprawozdawczości

1.   Każda ze Stron, według swojego wyboru:

a)

wymaga od właściciela lub operatora każdego indywidualnego zakładu znajdującego się w ramach jej jurysdykcji, prowadzącego jeden lub więcej rodzajów działalności wymienionych w załączniku I z przekroczeniem stosownych wartości progowych wymienionych w załączniku I, kolumna 1, oraz:

i)

uwalniającego którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 1;

ii)

transferującego poza miejsce powstania którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 2, w przypadku gdy Strona opowiedziała się za sprawozdawczością w zakresie transferów opartą na kryterium konkretnego zanieczyszczenia zgodnie z ustępem 5 litera d);

iii)

transferującego poza miejsce powstania ponad 2 ton odpadów niebezpiecznych rocznie lub ponad 2 000 ton innych odpadów rocznie, w przypadku gdy Strona opowiedziała się za sprawozdawczością w zakresie transferów opartą na kryterium rodzaju odpadu zgodnie z ustępem 5 litera d); lub

iv)

transferującego poza miejsce powstania którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ściekach przeznaczonych do oczyszczalni ścieków, w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 1b;

wymaga przestrzegania obowiązków nałożonych na tego właściciela lub operatora zgodnie z ustępem 2; lub

b)

wymaga od właściciela lub operatora każdego indywidualnego zakładu znajdującego się w obrębie jej jurysdykcji, prowadzącego jeden lub więcej rodzajów działalności wymienionych w załączniku I przy zatrudnieniu równym lub przekraczającym wartości progowe wymienione w załączniku I, kolumna 2, oraz wytwarzającego, przetwarzającego lub używającego którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowane wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 3, aby przestrzegał obowiązków nałożonych na tego właściciela lub operatora zgodnie z ustępem 2.

2.   Każda ze Stron wymaga od właściciela lub operatora zakładu, o którym mowa w ustępie 1, aby przedkładał informacje wymienione w ustępach 5 i 6 oraz, zgodnie z zawartymi w nich wymaganiami, w odniesieniu do tych zanieczyszczeń i odpadów, dla których wartości progowe zostały przekroczone.

3.   Do osiągnięcia celu niniejszego Protokołu, Strona może zdecydować, że w odniesieniu do konkretnego zanieczyszczenia stosuje się wartość progową określającą poziom uwolnienia albo wartość progową określającą poziom wytwarzania, przetwarzania lub używania, pod warunkiem że powoduje to zwiększenie ilości odpowiednich informacji o uwolnieniach lub transferach dostępnych w jej rejestrze.

4.   Każda ze Stron zapewnia, że jej właściwy organ zbiera informacje o uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych wymienionych w ustępach 7 i 8 lub wyznacza jedną lub więcej władz publicznych lub właściwych podmiotów do zbierania tych informacji, w celu włączenia ich do rejestru.

5.   Każda ze Stron będzie wymagać od właścicieli lub operatorów zakładów objętych obowiązkiem sprawozdawczości na podstawie ustępu 2 kompletowania i przedkładania organowi właściwemu następujących informacji dotyczących zakładu:

a)

nazwa, adres, położenie geograficzne oraz rodzaj lub rodzaje działalności prowadzonej w zakładzie objętym obowiązkiem sprawozdawczości, a także nazwisko lub nazwę właściciela lub operatora oraz, tam, gdzie to stosowne, przedsiębiorstwa;

b)

nazwa i identyfikator numeryczny każdego z zanieczyszczeń objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2;

c)

ilość każdego zanieczyszczenia objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, uwalnianego z zakładu do środowiska w roku sprawozdawczym, zarówno w formie zagregowanej, jak i stosownie do tego, czy uwolnienie nastąpiło do powietrza, wody czy do gleby, włączając w to zatłaczanie pod powierzchnię ziemi;

d)

opcjonalnie:

i)

ilość każdego zanieczyszczenia objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, które zostało transferowane poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym, z wyszczególnieniem ilości przemieszczonych w celu unieszkodliwienia i w celu odzysku, a także nazwa i adres zakładu, do którego nastąpił transfer; albo

ii)

ilość odpadów objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, transferowanych poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym, z wyszczególnieniem odpadów niebezpiecznych i innych odpadów, w celu poddania jakiemukolwiek procesowi odzysku lub unieszkodliwienia, oznaczając odpowiednio literą „R” albo „D” w zależności od tego, czy odpady są przeznaczone do odzysku czy do unieszkodliwienia zgodnie z załącznikiem III, a także, w odniesieniu do transgranicznego przemieszczania odpadów niebezpiecznych, nazwa i adres podmiotu unieszkodliwiającego lub prowadzącego odzysk odpadów oraz rzeczywiste miejsce unieszkodliwiania lub odzysku odpadów, do którego nastąpił transfer;

e)

ilość każdego zanieczyszczenia w ściekach, objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, transferowanego poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym; oraz

f)

typ metodologii użytej do uzyskania informacji, o których mowa w literach c)–e), zgodnie z artykułem 9 ustęp 2, ze wskazaniem, czy informacje oparte zostały na pomiarach, obliczeniach, czy szacunkach.

6.   Informacje, o których mowa w ustępie 5 litery c)–e), zawierają informacje o uwolnieniach będących rezultatem zarówno normalnej działalności, jak i wydarzeń nadzwyczajnych.

7.   Każda ze Stron przedstawia w swoim rejestrze, według odpowiedniego podziału przestrzennego, informacje o uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych, w odniesieniu do których Strona ta postanowiła, że dane o nich są zbierane przez odpowiednie organy i wykonalne jest włączenie tych danych. W przypadku gdy, zgodnie z postanowieniem Strony, dane takie nie istnieją, Strona ta podejmie środki w celu zapoczątkowania sprawozdawczości w zakresie uwolnień odpowiednich zanieczyszczeń z jednego lub większej ilości źródeł rozproszonych, zgodnie ze swoimi priorytetami krajowymi.

8.   Informacje, o których mowa w ustępie 7, zawierają informacje o typie metodologii użytej do uzyskania informacji.

Artykuł 8

Cykl sprawozdawczości

1.   Każda ze Stron zapewnia, że informacje, których włączenie do jej rejestru jest wymagane, są publicznie dostępne, opracowywane i prezentowane w rejestrze w każdym roku kalendarzowym. Rokiem sprawozdawczym jest rok kalendarzowy, którego dotyczą dane informacje. Dla każdej ze Stron pierwszym rokiem sprawozdawczym jest rok kalendarzowy następujący po wejściu w życie niniejszego Protokołu w stosunku do tej Strony. Sprawozdawczość wymagana na mocy artykułu 7 następuje w cyklu rocznym. Drugi rok sprawozdawczy może być jednak rokiem kalendarzowym następującym nie bezpośrednio po pierwszym roku sprawozdawczym, lecz dopiero jako kolejny rok kalendarzowy.

2.   Każda ze Stron niebędąca regionalną organizacją integracji gospodarczej zapewnia, że informacje są włączane do jej rejestru w terminie piętnastu miesięcy od zakończenia każdego roku sprawozdawczego. Informacje dotyczące pierwszego roku sprawozdawczego są jednak włączone do rejestru w terminie dwóch lat od zakończenia tego roku sprawozdawczego.

3.   Każda ze Stron będąca regionalną organizacją integracji gospodarczej zapewnia, że informacje dotyczące poszczególnych lat sprawozdawczych są włączone do rejestru w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym Strony niebędące regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej mają obowiązek włączyć informacje do swoich rejestrów.

Artykuł 9

Ewidencjonowanie i przechowywanie danych

1.   Każda ze Stron wymaga od właścicieli lub operatorów zakładów będących przedmiotem wymagań dotyczących sprawozdawczości określonych w artykule 7, aby ewidencjonowali dane konieczne do określenia, zgodnie z ustępem 2 i z odpowiednią częstotliwością, dokonywanych przez dany zakład uwolnień i transferów poza miejsce powstania, będących przedmiotem sprawozdawczości na mocy artykułu 7, oraz aby przechowywali i udostępniali właściwym władzom ewidencję danych, na podstawie których uzyskano przekazane w raporcie informacje, za okres pięciu lat od zakończenia roku sprawozdawczego, którego dotyczą. Ewidencje te przedstawiają również metodologię użytą do zebrania danych.

2.   Każda ze Stron wymaga od właścicieli lub operatorów zakładów będących przedmiotem sprawozdawczości na mocy artykułu 7, aby posługiwali się najlepszymi dostępnymi informacjami, które mogą zawierać dane o wynikach monitoringu, czynniki powodujące emisję, równania bilansu masowego, wyniki monitoringu pośredniego lub innych obliczeń, wyniki ocen technicznych i innych ocen. Tam, gdzie to stosowne, informacje powinny być zbierane z zastosowaniem metodologii uznawanych na forum międzynarodowym.

Artykuł 10

Ocena jakości

1.   Każda ze Stron wymaga od właścicieli lub operatorów zakładów podlegających wymaganiom dotyczącym sprawozdawczości określonym w artykule 7 ustęp 1, aby zapewnili jakość danych zawartych w raportach.

2.   Każda ze Stron zapewnia, że dane zawarte w jej rejestrze są przedmiotem oceny jakości przeprowadzanej przez organ właściwy, dotyczącej w szczególności ich kompletności, spójności i wiarygodności, z uwzględnieniem wytycznych, które mogą zostać opracowane przez Posiedzenie Stron.

Artykuł 11

Publiczny dostęp do informacji

1.   Każda ze Stron zapewnia publiczny dostęp do informacji zawartych w prowadzonym przez nią rejestrze uwalniania i transferu zanieczyszczeń, bez konieczności wykazywania jakiegokolwiek interesu i zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu, w pierwszym rzędzie przez zapewnienie bezpośredniego elektronicznego dostępu do rejestru za pomocą publicznych sieci telekomunikacyjnych.

2.   W przypadku gdy informacje zawarte w prowadzonym przez Stronę rejestrze nie są łatwo publicznie dostępne za pomocą środków elektronicznych, każda ze Stron zapewnia, że jej organ właściwy udostępnia te informacje na żądanie, za pomocą innych skutecznych środków, tak szybko, jak to możliwe, lecz nie później niż jeden miesiąc po złożeniu wniosku.

3.   Z zastrzeżeniem ustępu 4, każda ze Stron zapewnia, że dostęp do informacji zawartych w rejestrze jest bezpłatny.

4.   Każda ze Stron może zezwolić swojemu organowi właściwemu na pobieranie opłat za sporządzenie kopii i przesłanie określonych informacji, o których mowa w ustępie 2, opłaty te nie mogą jednak przekraczać uzasadnionych stawek.

5.   W przypadku gdy informacje zawarte w prowadzonym przez Stronę rejestrze nie są łatwo publicznie dostępne za pomocą środków elektronicznych, każda ze Stron ułatwia elektroniczny dostęp do swojego rejestru w miejscach publicznie dostępnych, na przykład w bibliotekach publicznych, urzędach władz lokalnych lub innych odpowiednich miejscach.

Artykuł 12

Poufność

1.   Każda ze Stron może upoważnić właściwy organ do uznania za poufną informację znajdującą się w rejestrze, w przypadku gdy publiczne ujawnienie tej informacji miałoby szkodliwy wpływ na:

a)

stosunki międzynarodowe, obronę narodową lub bezpieczeństwo publiczne;

b)

wymiar sprawiedliwości, prawo do bezstronnego procesu lub zdolność prowadzenia przez władzę publiczną dochodzenia w sprawach karnych lub dyscyplinarnych;

c)

tajemnicę handlową lub przemysłową, jeżeli tajemnica taka jest chroniona przez prawo dla obrony uzasadnionych interesów gospodarczych;

d)

prawa własności intelektualnej; lub

e)

poufność danych lub akt osobowych dotyczących osoby fizycznej, tam, gdzie zachowanie takiej poufności jest przewidziane przez prawo krajowe, a osoba ta nie zgadza się na publiczne ujawnienie informacji.

Powyższe powody umożliwiające zachowanie poufności są interpretowane w sposób zawężający, z uwzględnieniem interesu społecznego przemawiającego za ujawnieniem informacji oraz tego, czy żądana informacja dotyczy uwolnień do środowiska.

2.   W ramach ustępu 1 litera c) informacje dotyczące uwolnień mające znaczenie dla ochrony środowiska ujawnia się zgodnie z prawem krajowym.

3.   W każdym przypadku uznania informacji za poufną zgodnie z ustępem 1, w rejestrze wskazuje się, jaki typ informacji został utajniony, na przykład poprzez dostarczenie, jeśli to możliwe, ogólnych informacji chemicznych oraz wskazanie powodu utajnienia.

Artykuł 13

Udział społeczeństwa w rozwoju krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

1.   Każda ze Stron zapewnia odpowiednie możliwości udziału społeczeństwa w rozwoju krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, w ramach swojego prawa krajowego.

2.   Do realizacji celu wyrażonego w ustępie 1 każda ze Stron zapewnia możliwość bezpłatnego dostępu do informacji dotyczących proponowanych środków rozwoju krajowego rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń oraz możliwość składania wszelkich komentarzy, informacji, analiz lub opinii odnoszących się do procesu podejmowania decyzji, a organ właściwy bierze w należyty sposób pod uwagę taki wkład społeczny.

3.   Każda ze Stron zapewnia, aby po podjęciu decyzji o utworzeniu lub istotnej zmianie rejestru informacja o decyzji i o uzasadniających ją okolicznościach została podana do publicznej wiadomości w terminie.

Artykuł 14

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości

1.   Każda ze Stron zapewnia, w ramach ustawodawstwa krajowego, aby każda osoba, która stwierdza, że jej żądanie udostępnienia informacji na mocy artykułu 11 ustęp 2 pozostało nierozpatrzone, niesłusznie odrzucone w całości lub w części, nieodpowiednio rozpatrzone lub w inny sposób niepotraktowane zgodnie z postanowieniami tego ustępu, miała dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem powołanym z mocy ustawy.

2.   Wymagania określone w ustępie 1 nie naruszają odpowiednich praw i obowiązków Stron wynikających z obowiązujących stosowanych między nimi traktatów, dotyczących spraw uregulowanych w niniejszym artykule.

Artykuł 15

Wzmocnienie instytucjonalne

1.   Każda ze Stron wspiera społeczną świadomość w zakresie rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń oraz zapewnia udzielanie społeczeństwu pomocy i wskazówek w zakresie dostępu do rejestru, w zrozumieniu zawartych w nim informacji oraz w zakresie korzystania z tych informacji.

2.   Każda ze Stron powinna zapewnić odpowiedzialnym organom i podmiotom właściwe wzmocnienie instytucjonalne oraz wskazówki pomocne przy wykonywaniu obowiązków wynikających z niniejszego Protokołu.

Artykuł 16

Współpraca międzynarodowa

1.   Tam, gdzie to stosowne, Strony współpracują i wspierają się wzajemnie:

a)

w międzynarodowych działaniach służących realizacji celów niniejszego Protokołu;

b)

na podstawie wzajemnego porozumienia zainteresowanych Stron, we wdrażaniu krajowych systemów zgodnie z niniejszym Protokołem;

c)

w przekazywaniu informacji objętych niniejszym Protokołem, dotyczących uwolnień i transferów na obszarach przygranicznych; oraz

d)

w przekazywaniu informacji objętych niniejszym Protokołem, dotyczących transferów między Stronami.

2.   Tam, gdzie to stosowne, Strony popierają współpracę między sobą i z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi w celu promowania:

a)

społecznej świadomości na poziomie międzynarodowym;

b)

przepływu technologii; oraz

c)

zabezpieczenia pomocy technicznej w sprawach związanych z niniejszym Protokołem dla Stron należących do krajów rozwijających się oraz dla Stron, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji.

Artykuł 17

Posiedzenie stron

1.   Niniejszym ustanawia się Posiedzenie Stron. Jego pierwsza sesja zwołuje się nie później niż w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu. Następnie zwykłe sesje Posiedzenia Stron odbywają się łącznie albo równolegle ze zwykłymi Posiedzeniami Stron Konwencji, chyba że Strony niniejszego Protokołu postanowią inaczej. Posiedzenie Stron odbywa się na sesji nadzwyczajnej, jeśli samo tak zdecyduje podczas sesji zwykłej, albo na pisemny wniosek którejkolwiek ze Stron, pod warunkiem że w terminie sześciu miesięcy od zakomunikowania go wszystkim Stronom przez Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej wniosek taki uzyska poparcie co najmniej jednej trzeciej Stron.

2.   Posiedzenie Stron dokonuje w sposób ciągły przeglądu wdrażania i rozwoju niniejszego Protokołu, opierając się na okresowych sprawozdaniach Stron oraz, mając ten cel na uwadze:

a)

dokonuje przeglądu rozwoju rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń i popiera ich stałe wzmacnianie i ujednolicanie;

b)

opracowuje wytyczne ułatwiające ich Stronom sprawozdawczość, unikając przy tym dublowania wysiłków w tym zakresie;

c)

opracowuje plan prac;

d)

rozpatruje i, tam, gdzie to stosowne, przyjmuje środki w celu zwiększenia współpracy międzynarodowej zgodnie z artykułem 16;

e)

tworzy instytucje pomocnicze, które uznaje za potrzebne;

f)

rozpatruje i przyjmuje propozycje zmian do niniejszego Protokołu i jego załączników, które uznaje za potrzebne dla osiągnięcia celu Protokołu, zgodnie z postanowieniami artykułu 20;

g)

podczas pierwszej sesji rozważa i przyjmuje w drodze konsensusu reguły proceduralne dotyczące swoich sesji i sesji swoich instytucji pomocniczych, biorąc pod uwagę wszelkie reguły proceduralne przyjęte przez Posiedzenie Stron Konwencji;

h)

rozpatruje ustanowienie rozwiązań finansowych w drodze konsensusu oraz mechanizmów pomocy technicznej ułatwiających wdrażanie niniejszego Protokołu;

i)

tam, gdzie to stosowne, korzysta z usług innych odpowiednich instytucji międzynarodowych dla osiągnięcia celów niniejszego Protokołu;

j)

rozpatruje i podejmuje wszelkie dodatkowe działania, które mogą być wymagane dla wsparcia celów niniejszego Protokołu, takie jak przyjęcie wytycznych i zaleceń popierających jego wdrażanie.

3.   Posiedzenie Stron ułatwia wymianę informacji dotyczących doświadczeń zdobytych podczas sprawozdawczości w zakresie transferów z zastosowaniem podejścia opartego na kryterium zanieczyszczenia i na kryterium rodzaju odpadu oraz dokonuje przeglądu tych doświadczeń w celu zbadania możliwości ujednolicenia tych dwóch podejść, biorąc pod uwagę interes społeczny w zakresie dostępu do informacji, zgodnie z artykułem 1, a także ogólną skuteczność krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń.

4.   Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowane agencje oraz Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej, jak również każde państwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej uprawnione na mocy artykułu 24 do podpisania niniejszego Protokołu, lecz niebędące jego Stronami, jak również każda organizacja międzynarodowa właściwa w dziedzinach, których dotyczy Protokół, są uprawnione do uczestniczenia jako obserwatorzy w sesjach Posiedzenia Stron. Ich wstęp i uczestnictwo podlega regułom proceduralnym przyjętym przez Posiedzenie Stron.

5.   Każda organizacja pozarządowa właściwa w dziedzinach, których dotyczy Protokół, która zawiadomiła Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej o swojej chęci uczestnictwa w sesji Posiedzenia Stron, jest uprawniona do uczestniczenia jako obserwator, chyba że sprzeciwi się temu jedna trzecia obecnych. Jej wstęp i uczestnictwo podlega regułom proceduralnym przyjętym przez Posiedzenie Stron.

Artykuł 18

Prawo do głosowania

1.   Z wyjątkiem przewidzianym w ustępie 2, każda ze Stron niniejszego Protokołu ma prawo do jednego głosu.

2.   Regionalne organizacje integracji gospodarczej, w sprawach podlegających ich właściwości, mają prawo do głosowania ilością głosów równą liczbie ich państw członkowskich, które są Stronami. Organizacje te nie mogą korzystać z prawa do głosowania, jeżeli ich państwa członkowskie korzystają ze swojego prawa do głosowania i odwrotnie.

Artykuł 19

Załączniki

Załączniki do niniejszego Protokołu stanowią jego integralną część i, o ile wyraźnie nie stwierdzono inaczej, odwołanie do niniejszego Protokołu stanowi jednocześnie odwołanie do jego załączników.

Artykuł 20

Zmiany

1.   Każda Strona może proponować zmiany do niniejszego Protokołu.

2.   Propozycje zmian do niniejszego Protokołu są rozpatrywane na sesji Posiedzenia Stron.

3.   Każdą proponowaną zmianę do niniejszego Protokołu składa się na piśmie do sekretariatu, który przekazuje ją wszystkim Stronom, innym Państwom i regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, które zgodziły się na związanie niniejszym Protokołem, a w stosunku do których nie wszedł on jeszcze w życie, oraz Sygnatariuszom, co najmniej na sześć miesięcy przed sesją, na której zostanie zaproponowane przyjęcie tej zmiany.

4.   Strony dokładają wszelkich starań, aby porozumienie co do każdej proponowanej zmiany zostało osiągnięte w drodze konsensusu. Jeżeli wszelkie środki do osiągnięcia konsensusu zostaną wyczerpane, a porozumienie nie zostanie osiągnięte, zmiana może w ostateczności zostać przyjęta większością trzech czwartych głosów Stron obecnych na sesji i głosujących.

5.   Do celów niniejszego artykułu, „Strony obecne i głosujące” oznacza Strony obecne i oddające głos za lub przeciw.

6.   Każda zmiana do niniejszego Protokołu przyjęta zgodnie z ustępem 4 jest przekazywana przez sekretariat Depozytariuszowi, który rozsyła ją wśród wszystkich Stron, innych Państw i regionalnych organizacji integracji gospodarczej, które zgodziły się na związanie niniejszym Protokołem, a w stosunku do których nie wszedł on jeszcze w życie, oraz wśród Sygnatariuszy.

7.   Zmiana inna niż dotycząca załącznika wchodzi w życie w stosunku do Stron, które ją ratyfikowały, przyjęły lub zatwierdziły dziewięćdziesiątego dnia od dnia otrzymania przez Depozytariusza dokumentów potwierdzających ratyfikację, przyjęcie lub zatwierdzenie od co najmniej trzech czwartych Stron, które były nimi w czasie, kiedy zmiana była przyjmowana. Następnie, zmiana wchodzi w życie w stosunku do każdej innej Strony dziewięćdziesiątego dnia od dnia złożenia przez tę Stronę dokumentu potwierdzającego ratyfikację, przyjęcie lub zatwierdzenie zmiany.

8.   W przypadku zmiany do załącznika Strona, która jej nie akceptuje, zawiadamia o tym Depozytariusza na piśmie w terminie dwunastu miesięcy od dnia rozesłania tej zmiany przez Depozytariusza. Depozytariusz niezwłocznie informuje wszystkie Strony o otrzymaniu takiego zawiadomienia. Strona może w dowolnej chwili wycofać zawiadomienie o braku akceptacji, po czym zmiana do załącznika wchodzi w życie w stosunku do tej Strony.

9.   Po upływie dwunastu miesięcy od dnia rozesłania przez Depozytariusza zmiany do załącznika zgodnie z ustępem 6, zmiana ta wchodzi w życie w stosunku do tych Stron, które nie przedłożyły Depozytariuszowi zawiadomienia zgodnie z ustępem 8, pod warunkiem że w tym czasie zawiadomienia takie złożyła nie więcej niż jedna trzecia Stron będących nimi w czasie, kiedy zmiana do załącznika była przyjmowana.

10.   W przypadku gdy zmiana do załącznika jest bezpośrednio związana ze zmianą do Protokołu, nie wchodzi ona w życie do czasu wejścia w życie zmiany do Protokołu.

Artykuł 21

Sekretariat

Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej spełnia następujące funkcje sekretariatu:

a)

przygotowywanie i obsługa sesji Posiedzenia Stron;

b)

przekazywanie Stronom sprawozdań i innych informacji otrzymywanych zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu;

c)

przekazywanie Posiedzeniu Stron sprawozdań o działalności sekretariatu; oraz

d)

wszelkie inne funkcje, które mogą zostać określone przez Posiedzenie Stron w oparciu o dostępne środki.

Artykuł 22

Przegląd stosowania

Na swojej pierwszej sesji Posiedzenie Stron ustanawia w drodze konsensusu procedury współpracy i mechanizmy instytucjonalne o charakterze niesądowym, niespornym i doradczym, zajmujące się oceną i wspieraniem przestrzegania postanowień niniejszego Protokołu oraz przypadkami nieprzestrzegania. Ustanawiając takie procedury i mechanizmy, Posiedzenie Stron rozważa między innymi, czy zezwolić na przyjmowanie informacji dotyczących spraw związanych z niniejszym Protokołem od członków społeczeństwa.

Artykuł 23

Rozstrzyganie sporów

1.   W razie powstania sporu pomiędzy dwoma lub więcej Stronami, dotyczącego wykładni lub stosowania niniejszego Protokołu, poszukują one rozwiązania w drodze negocjacji lub za pomocą jakiegokolwiek innego pokojowego sposobu rozstrzygania sporów uzgodnionego przez strony sporu.

2.   Przy podpisywaniu, ratyfikacji, zatwierdzaniu, przyjęciu lub przystąpieniu do niniejszego Protokołu, albo w późniejszym terminie, Państwo może oświadczyć Depozytariuszowi na piśmie, że dla sporów nierozwiązanych zgodnie z postanowieniami ustępu 1 przyjmuje ono jeden lub oba z następujących sposobów rozstrzygania sporów jako obowiązujące w stosunku do każdej Strony przyjmującej takie samo zobowiązanie:

a)

przedłożenie sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości;

b)

arbitraż zgodnie z procedurą ustaloną w załączniku IV.

Regionalna organizacja integracji gospodarczej może złożyć skuteczną deklarację w stosunku do arbitrażu zgodnie z procedurą, o której mowa w literze b).

3.   Jeżeli strony sporu zgodziły się na oba sposoby rozstrzygania sporów, o których mowa w ustępie 2, spór może zostać poddany tylko Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, chyba że strony sporu uzgodnią inaczej.

Artykuł 24

Podpisanie

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu w Kijowie (Ukraina) od dnia 21 do dnia 23 maja 2003 r. podczas piątej Konferencji Ministerialnej „Środowisko dla Europy”, a następnie w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia 31 grudnia 2003 r., dla wszystkich państw będących członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej utworzonych przez suwerenne państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, którym państwa członkowskie przekazały kompetencje w sprawach regulowanych niniejszym Protokołem, włączając w to kompetencję do zawierania traktatów w tych sprawach.

Artykuł 25

Depozytariusz

Funkcję Depozytariusza niniejszego Protokołu pełni Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 26

Ratyfikacja, zatwierdzenie, przyjęcie lub przystąpienie

1.   Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, zatwierdzeniu lub przyjęciu przez Państwa sygnatariuszy lub przez regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 24.

2.   Niniejszy Protokół jest otwarty od dnia 1 stycznia 2004 r. dla przystąpienia przez Państwa i regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 24.

3.   Każda regionalna organizacja integracji gospodarczej, o której mowa w artykule 24, stająca się Stroną, a której żadne z państw członkowskich nie jest Stroną, przyjmuje na siebie wszystkie zobowiązania wynikające z niniejszego Protokołu. W przypadku organizacji, której jedno lub więcej Państw członkowskich jest Stroną, organizacja ta i jej państwa członkowskie decydują o podziale odpowiedzialności za wypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszego Protokołu. W takich przypadkach organizacja i jej państwa członkowskie nie mogą równocześnie korzystać z uprawnień wynikających z niniejszego Protokołu.

4.   Regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 24, w swoich instrumentach ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia określą zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw uregulowanych niniejszym Protokołem. Organizacje te informują także Depozytariusza o każdej istotnej zmianie w zakresie ich kompetencji.

Artykuł 27

Wejście w życie

1.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia od dnia złożenia szesnastego instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

2.   Do celów ustępu 1 żadnego instrumentu złożonego przez regionalną organizację integracji gospodarczej nie zalicza się jako dodatkowego w stosunku do złożonych przez państwa członkowskie tej organizacji.

3.   Dla każdego Państwa lub regionalnej organizacji integracji gospodarczej, które ratyfikują, przyjmą lub zatwierdzą niniejszy Protokół lub przystąpią do niego po złożeniu szesnastego dokumentu potwierdzającego ratyfikację, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie, Protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia od dnia złożenia przez to Państwo lub organizację instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

Artykuł 28

Zastrzeżenia

W odniesieniu do Protokołu nie dopuszcza się składania żadnych zastrzeżeń.

Artykuł 29

Wypowiedzenie

W każdym czasie, po upływie trzech lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu w odniesieniu do danej Strony, Strona ta może wypowiedzieć Protokół poprzez złożenie Depozytariuszowi pisemnego zawiadomienia. Każde takie zawiadomienie staje się skuteczne dziewięćdziesiątego dnia od dnia otrzymania wypowiedzenia przez Depozytariusza.

Artykuł 30

Teksty autentyczne

Oryginał niniejszego Protokołu, którego teksty angielski, francuski i rosyjski są jednakowo autentyczne, jest złożony u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszy Protokół.

SPORZĄDZONO w Kijowie, dnia dwudziestego pierwszego maja, dwa tysiące trzeciego roku.

ZAŁĄCZNIK I

RODZAJE DZIAŁALNOŚCI

Nr

Rodzaj działalności

Próg wydajności

(kolumna 1)

Próg zatrudnienia

(kolumna 2)

1.

Sektor energetyczny

(a)

Rafinerie ropy naftowej i gazu ziemnego

*

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje do zgazowania i upłynniania węgla

*

(c)

Elektrociepłownie i inne instalacje do spalania paliw

moc nominalna: 50 megawatów (MW)

(d)

Piece koksownicze

*

(e)

Młyny węglowe

zdolność produkcyjna: 1 tona na godzinę

(f)

Instalacje do wytwarzania produktów węglowych i bezdymnego paliwa stałego

*

2.

Produkcja i obróbka metali

(a)

Instalacje do prażenia lub spiekania rud metali (w tym rudy siarczkowej)

*

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje do produkcji surówki lub stali (wytop pierwotny lub wtórny), w tym do odlewania ciągłego

zdolność produkcyjna: 2,5 tony na godzinę

(c)

Instalacje do obróbki metali żelaznych:

 

(i)

Walcownie gorące

zdolność produkcyjna: 20 ton stali surowej na godzinę

(ii)

Kuźnie z młotami

energia młota: 50 kilodżuli, stosowana moc cieplna przekracza 20 MW

(iii)

Nakładanie metalicznych powłok ochronnych

wielkość wsadu: 2 tony surowej stali na godzinę

(d)

Odlewnie metali żelaznych

zdolność produkcyjna: 20 ton na dzień

(e)

Instalacje:

 

(i)

Do produkcji metali nieżelaznych z rudy, koncentratów lub surowców wtórnych przy użyciu procesów metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych

*

(ii)

Do wytopu, w tym stapiania, metali nieżelaznych, łącznie z produktami z odzysku (rafinacja, odlewanie itp.)

wydajność topienia: 4 tony na dzień dla ołowiu i kadmu lub 20 ton na dzień dla pozostałych metali

10 zatrudnionych

(f)

Instalacje do powierzchniowej obróbki metali i tworzyw sztucznych przy użyciu procesu elektrolitycznego lub chemicznego

pojemność wanien procesowych: 30 m3

3.

Przemysł mineralny

(a)

Górnictwo podziemne i działalności powiązane

*

10 zatrudnionych

(b)

Górnictwo odkrywkowe i kamieniołomy

powierzchnia wydobycia wynosi 25 hektarów

(c)

Instalacje do produkcji:

 

(i)

Klinkieru cementowego w piecach obrotowych

zdolność produkcyjna: 500 ton na dzień

(ii)

Wapna w piecach obrotowych

zdolność produkcyjna przekraczająca 50 ton na dzień

(iii)

Klinkieru cementowego lub wapna w innych piecach

zdolność produkcyjna: 50 ton na dzień

(d)

Instalacje do produkcji azbestu oraz wytwarzania produktów na bazie azbestu

*

(e)

Instalacje do wytwarzanie szkła, w tym włókna szklanego

wydajność topienia: 20 ton na dzień

(f)

Instalacje do wytopu materiałów mineralnych, w tym produkcja włókien mineralnych

wydajność topienia: 20 ton na dzień

(g)

Instalacje do wytwarzania produktów ceramicznych przez wypalanie, w tym dachówek, cegieł, cegieł ogniotrwałych, płytek, wyrobów kamionkowych lub porcelany

zdolność produkcyjna: 75 ton na dzień lub pojemność pieca: 4 m3 i gęstość ustawienia produktu w piecu: 300 kg/m3

4.

Przemysł chemiczny

(a)

Instalacje chemiczne do wytwarzania na skalę przemysłową podstawowych związków organicznych, takich jak:

(i)

Węglowodory proste (łańcuchowe lub pierścieniowe, nasycone lub nienasycone, alifatyczne lub aromatyczne)

(ii)

Pochodne węglowodorów zawierające tlen, takie jak alkohole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry, octany, etery, nadtlenki, żywice epoksydowe

(iii)

Pochodne węglowodorów zawierające siarkę

(iv)

Pochodne węglowodorów zawierające azot, takie jak aminy, amidy, azotyny, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjaniany

(v)

Pochodne węglowodorów zawierające fosfor

(vi)

Pochodne węglowodorów zawierające rtęć

(vii)

Związki metaloorganiczne

(viii)

Podstawowe tworzywa sztuczne (polimery, włókna syntetyczne i włókna celulozowe)

(ix)

Kauczuki syntetyczne

(x)

Barwniki i pigmenty

(xi)

Środki powierzchniowo czynne

*

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje chemiczne do produkcji na skalę przemysłową podstawowych związków nieorganicznych, takich jak:

(i)

Gazy, takie jak amoniak, chlor lub chorowodór, fluor lub fluorowodór, tlenki węgla, związki siarki, tlenki azotu, wodór, dwutlenek siarki, chlorek karbonylu

(ii)

Kwasy, takie jak kwas chromowy, kwas fluorowodorowy, kwas fosforowy, kwas azotowy, kwas chlorowodorowy, kwas siarkowy, oleum, kwasy siarkawe

(iii)

Zasady, takie jak wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek sodu

(iv)

Sole, takie jak chlorek amonu, chloran potasu, węglan potasu, węglan sodu, nadboran, azotan srebra

(v)

Niemetale, tlenki metali lub inne związki nieorganiczne, taki jak węglik wapnia, krzem, węglik krzemu

*

(c)

Instalacje chemiczne do produkcji na skalę przemysłową nawozów fosforowych, azotowych lub potasowych (nawozów prostych lub złożonych)

*

(d)

Instalacje chemiczne do produkcji na skalę przemysłową podstawowych środków ochrony roślin i biocydów

*

(e)

Instalacje wykorzystujące proces chemiczny lub biologiczny do produkcji na skalę przemysłową podstawowych produktów farmaceutycznych

*

(f)

Instalacje do produkcji na skalę przemysłową materiałów wybuchowych i produktów pirotechnicznych

*

10 zatrudnionych

5.

Gospodarka odpadami i ściekami

(a)

Instalacje do spalania, pirolizy, odzysku, chemicznego usuwania lub składowania odpadów niebezpiecznych

przyjmujące 10 ton na dobę

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje do spalania odpadów komunalnych

zdolność produkcyjna: 3 tony na godzinę

(c)

Instalacje do unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne

zdolność przetwarzania: 50 ton na dobę

(d)

Składowiska (z wyłączeniem składowisk odpadów obojętnych)

przyjmujące 10 ton na dobę lub o całkowitej pojemności 25 000 ton

(e)

Instalacje do unieszkodliwiania lub recyklingu padliny zwierzęcej lub odpadów zwierzęcych

zdolność produkcyjna: 10 ton na dobę

(f)

Oczyszczalnie ścieków komunalnych

wydajność odpowiadająca liczbie 100 000 mieszkańców

(g)

Niezależnie eksploatowane oczyszczalnie ścieków przemysłowych, które obsługują jedną lub więcej rodzajów działalności wymienionych w niniejszym aneksie

wydajność: 10 000 m3 na dobę

6.

Produkcja i przetwórstwo papieru i drewna

(a)

Zakłady przemysłowe do produkcji pulpy drzewnej lub podobnych materiałów włóknistych

*

10 zatrudnionych

(b)

Zakłady przemysłowe do produkcji papieru i tektury oraz innych podstawowych produktów drewnopochodnych (takich jak płyta wiórowa, płyta pilśniowa i sklejka)

zdolność produkcyjna: 20 ton na dobę

(c)

Zakłady przemysłowe do konserwacji drewna i produktów drewnopochodnych za pomocą środków chemicznych

zdolność produkcyjna: 50 m3 na dobę

7.

Intensywny chów lub hodowla inwentarza żywego i akwakultura

(a)

Instalacje do intensywnej hodowli lub chowu drobiu lub świń

(i)

40 000 miejsc dla drobiu

(ii)

2 000 miejsc dla świń (powyżej 30 kg)

(iii)

750 miejsc dla macior

10 zatrudnionych

(b)

Intensywna akwakultura

1 000 ton ryb i skorupiaków na rok

10 zatrudnionych

8.

Produkty zwierzęce i roślinne w sektorze spożywczym

(a)

Ubojnie

zdolność produkcyjna: 50 ton tusz na dobę

10 zatrudnionych

(b)

Obróbka i przetwórstwo produktów spożywczych i napojów z:

 

(i)

Surowców zwierzęcych (innych niż mleko)

zdolność produkcyjna: 75 ton wyrobów gotowych na dobę

(ii)

Surowców roślinnych

zdolność produkcyjna: 300 ton wyrobów gotowych na dobę (średnia wartość kwartalna)

(c)

Obróbka i przetwórstwo mleka

zdolność przetwarzania: 200 ton mleka na dobę (średnia wartość roczna)

9.

Inne rodzaje działalności

(a)

Zakłady obróbki wstępnej (operacje takie jak mycie, bielenie, merceryzacja) lub barwienia włókien lub materiałów włókienniczych

zdolność przetwarzania: 10 ton na dobę

10 zatrudnionych

(b)

Zakłady garbowania skór

zdolność produkcyjna: 12 ton wyrobów gotowych na dobę

(c)

Instalacje do obróbki powierzchniowej substancji, przedmiotów lub produktów przy użyciu rozpuszczalników organicznych, w szczególności do zdobienia, nadrukowywania, powlekania, odtłuszczania, impregnacji, gruntowania, malowania, czyszczenia lub nasączania

zużycie rozpuszczalnika: 150 kg na godzinę lub 200 ton na rok

(d)

Instalacje do produkcji węgla (sadzy) lub elektrografitu poprzez spalanie lub grafityzację

*

(e)

Instalacje do budowy i malowania statków lub do usuwania farby ze statków

wydajność dla statków o długości 100 m

Wyjaśnienia:

Kolumna 1 zawiera próg wydajności, o którym mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a).

Gwiazdka (*) wskazuje, że w danym przypadku nie określono progu wydajności (wszystkie zakłady są objęte obowiązkiem sprawozdawczości).

Kolumna 2 zawiera progi zatrudnienia, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera b).

„10 zatrudnionych” oznacza równowartość zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy.

ZAŁĄCZNIK II

ZANIECZYSZCZENIA

Nr

Numer CAS

Zanieczyszczenie

Wartość progowa dla uwolnień

(kolumna 1)

Wartość progowa dla transferów zanieczyszczeń poza miejsce powstania

(kolumna 2)

Wartość progowa dla wytwarzania, przetwarzania lub używania

(kolumna 3)

do powietrza

(kolumna 1a)

do wody

(kolumna 1b)

do gleby

(kolumna 1c)

kg/rok

kg/rok

kg/rok

kg/rok

kg/rok

1

74-82-8

Metan (CH4)

100 000

-

-

-

*

2

630-08-0

Tlenek węgla (CO)

500 000

-

-

-

*

3

124-38-9

Dwutlenek węgla (CO2)

100 milionów

-

-

-

*

4

 

Fluorowęglowodory (HFCs)

100

-

-

-

*

5

10024-97-2

Podtlenek azotu (N2O)

10 000

-

-

-

*

6

7664-41-7

Amoniak (NH3)

10 000

-

-

-

10 000

7

 

Niemetanowe lotne związki organiczne (NMVOC)

100 000

-

-

-

*

8

 

Tlenki azotu (NOx/NO2)

100 000

-

-

-

*

9

 

Perfluorowęglowodory (PFCs)

100

-

-

-

*

10

2551-62-4

Sześciofluorek siarki (SF6)

50

-

-

-

*

11

 

Tlenki siarki (SOx/SO2)

150 000

-

-

-

*

12

 

Całkowity azot

-

50 000

50 000

10 000

10 000

13

 

Całkowity fosfor

-

5 000

5 000

10 000

10 000

14

 

Wodorochlorofluorowęglowodory (HCFCs)

1

-

-

100

10 000

15

 

Chlorofluorowęglowodory (CFCs)

1

-

-

100

10 000

16

 

Halony

1

-

-

100

10 000

17

7440-38-2

Arsen i jego związki (oznaczone jako As)

20

5

5

50

50

18

7440-43-9

Kadm i jego związki (oznaczone jako Cd)

10

5

5

5

5

19

7440-47-3

Chrom i jego związki (oznaczone jako Cr)

100

50

50

200

10 000

20

7440-50-8

Miedź i jej związki (oznaczone jako Cu)

100

50

50

500

10 000

21

7439-97-6

Rtęć i jej związki (oznaczone jako Hg)

10

1

1

5

5

22

7440-02-0

Nikiel i jego związki (oznaczone jako Ni)

50

20

20

500

10 000

23

7439-92-1

Ołów i jego związki (oznaczone jako Pb)

200

20

20

50

50

24

7440-66-6

Cynk i jego związki (oznaczone jako Zn)

200

100

100

1 000

10 000

25

15972-60-8

Alachlor

-

1

1

5

10 000

26

309-00-2

Aldryna

1

1

1

1

1

27

1912-24-9

Atrazyna

-

1

1

5

10 000

28

57-74-9

Chlordan

1

1

1

1

1

29

143-50-0

Chlordekon

1

1

1

1

1

30

470-90-6

Chlorfenwinfos

-

1

1

5

10 000

31

85535-84-8

Chloroalkany, C10-C13

-

1

1

10

10 000

32

2921-88-2

Chloropyrifos

-

1

1

5

10 000

33

50-29-3

DDT

1

1

1

1

1

34

107-06-2

1,2-dwuchloroetan (EDC)

1 000

10

10

100

10 000

35

75-09-2

Dwuchlorometan (DCM)

1 000

10

10

100

10 000

36

60-57-1

Dieldryna

1

1

1

1

1

37

330-54-1

Diuron

-

1

1

5

10 000

38

115-29-7

Endosulfan

-

1

1

5

10 000

39

72-20-8

Endryna

1

1

1

1

1

40

 

Związki halogenoorganiczne (oznaczone jako AOX)

-

1 000

1 000

1 000

10 000

41

76-44-8

Heptachlor

1

1

1

1

1

42

118-74-1

Sześciochlorobenzen (HCB)

10

1

1

1

5

43

87-68-3

Sześciochlorobutadien (HCBD)

-

1

1

5

10 000

44

608-73-1

1,2,3,4,5,6-sześciochlorocykloheksan (HCH)

10

1

1

1

10

45

58-89-9

Lindan

1

1

1

1

1

46

2385-85-5

Mirex

1

1

1

1

1

47

 

PCDD + PCDF (dioksyny + furany) (oznaczone jako TEQ)

0,001

0,001

0,001

0,001

0,001

48

608-93-5

Pentachlorobenzen

1

1

1

5

50

49

87-86-5

Pentachlorofenol (PCP)

10

1

1

5

10 000

50

1336-36-3

Polichlorowane dwufenyle (PCBs)

0,1

0,1

0,1

1

50

51

122-34-9

Symazyna

-

1

1

5

10 000

52

127-18-4

Czterochloroetylen (PER)

2 000

-

-

1 000

10 000

53

56-23-5

Czterochlorometan (TCM)

100

-

-

1 000

10 000

54

12002-48-1

Trichlorobenzeny (TCBs)

10

-

-

1 000

10 000

55

71-55-6

1,1,1-trichloroetan

100

-

-

1 000

10 000

56

79-34-5

1,1,2,2-tetrachloroetan

50

-

-

1 000

10 000

57

79-01-6

Trichloroetylen

2 000

-

-

1 000

10 000

58

67-66-3

Trichlorometan

500

-

-

1 000

10 000

59

8001-35-2

Toksafen

1

1

1

1

1

60

75-01-4

Chlorek winylu

1 000

10

10

100

10 000

61

120-12-7

Antracen

50

1

1

50

50

62

71-43-2

Benzen

1 000

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

63

 

Bromowane dwufenyloetery (PBDE)

-

1

1

5

10 000

64

 

Nonylphenoletoxylate (NP/NPEs) i substancje pokrewne

-

1

1

5

10 000

65

100-41-4

Etylobenzen

-

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

66

75-21-8

Tlenek etylenu

1 000

10

10

100

10 000

67

34123-59-6

Izoproturon

-

1

1

5

10 000

68

91-20-3

Naftalen

100

10

10

100

10 000

69

 

Związki organiczne cyny (jako całkowita Sn)

-

50

50

50

10 000

70

117-81-7

Di-(2-etyloheksylo)ftalan (DEHP)

10

1

1

100

10 000

71

108-95-2

Fenole (jako całkowity C)

-

20

20

200

10 000

72

 

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAHs) (2)

50

5

5

50

50

73

108-88-3

Toluen

-

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

74

 

Tributylocyna i jej związki

-

1

1

5

10 000

75

 

Trifenylocyna i jej związki

-

1

1

5

10 000

76

 

Całkowity węgiel organiczny (TOC) (jako całkowity C lub ChZT3 )

-

50 000

-

-

**

77

1582-09-8

Trifluralin

-

1

1

5

10 000

78

1330-20-7

Ksyleny

-

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

79

 

Chlorki (jako całkowity Cl)

-

2 miliony

2 miliony

2 miliony

10 000 (3)

80

 

Chlor i jego związki nieorganiczne (jako HCl)

10 000

-

-

-

10 000

81

1332-21-4

Azbest

1

1

1

10

10 000

82

 

Cyjanki (jako całkowite CN)

-

50

50

500

10 000

83

 

Fluorki (jako całkowity F)

-

2 000

2 000

10 000

10 000 (3)

84

 

Fluor i jego związki nieorganiczne (oznaczane jako HF)

5 000

-

-

-

10 000

85

74-90-8

Cyjanowodór (HCN)

200

-

-

-

10 000

86

 

Pył zawieszony (PM10)

50 000

-

-

-

*

Nadany zanieczyszczeniu numer CAS oznacza precyzyjny identyfikator w serwisie „Chemical Abstracts”.

Kolumna 1 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a) podpunkty i) oraz iv). W przypadku gdy wartość progowa podana w podkolumnie (powietrze, woda lub gleba) zostanie przekroczona, sprawozdawczość w zakresie uwolnień lub – dla zanieczyszczeń zawartych w ściekach przeznaczonych do oczyszczalni ścieków – w zakresie transferów do elementu środowiska wymienionego w tej podkolumnie wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera a).

Kolumna 2 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a) podpunkt ii). W przypadku gdy wartość progowa podana w tej kolumnie zostanie przekroczona dla danego zanieczyszczenia, sprawozdawczość w zakresie transferów tego zanieczyszczenia poza miejsce powstania wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera a) podpunkt ii).

Kolumna 3 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera b). W przypadku gdy wartość progowa podana w tej kolumnie zostanie przekroczona dla danego zanieczyszczenia, sprawozdawczość w zakresie uwolnień i transferów tego zanieczyszczenia poza miejsce powstania wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera b).

Myślnik (-) wskazuje, że dany parametr nie powoduje obowiązku sprawozdawczości.

Gwiazdka (*) wskazuje, że dla danego zanieczyszczenia należy stosować wartości progowe dotyczące uwolnień z kolumny (1)(a) zamiast wartości progowych dotyczących wytwarzania, przetwarzania lub używania.

Podwójna gwiazdka (**) wskazuje, że dla danego zanieczyszczenia należy stosować wartości progowe dotyczące uwolnień z kolumny (1)(b) zamiast wartości progowych dotyczących wytwarzania, przetwarzania lub używania.

ZAŁĄCZNIK III

CZĘŚĆ A

PROCESY UNIESZKODLIWIANIA ODPADÓW („D”)

Składowanie na powierzchni ziemi (np. na składowiskach)

Obróbka w glebie i ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi)

Składowanie przez głębokie zatłaczanie (np. wtryskiwanie odpadów, które można pompować do szybów, wysadów solnych lub naturalnie powstałych składnic)

Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów płynnych lub szlamów na poletkach osadowych lub lagunach)

Specjalne procesy składowania (np. umieszczanie w uszczelnionych komórkach zamkniętych i odizolowanych wzajemnie od siebie i od środowiska)

Uwalnianie do zbiorników wodnych z wyjątkiem mórz/oceanów

Uwalnianie do mórz/oceanów, w tym lokowanie na dnie mórz

Obróbka biologiczna niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają związki lub mieszaniny usuwane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

Obróbka fizykochemiczna niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają związki lub mieszaniny usuwane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części (np. parowanie, suszenie, kalcynacja, neutralizowanie, strącanie)

Spalanie na powierzchni ziemi

Spalanie na morzu

Stałe składowanie (np. lokowanie w pojemnikach w kopalni)

Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

Magazynowanie w czasie któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

CZĘŚĆ B

PROCESY ODZYSKU ODPADÓW („R”)

Wykorzystanie jako paliwa (innego niż w drodze bezpośredniego spalania) lub innego środka wytwarzania energii

Recykling/odzysk rozpuszczalników

Recykling/odzysk substancji organicznych, które nie są używane jako rozpuszczalniki

Recykling/odzysk metali i związków metali

Recykling/odzysk innych materiałów nieorganicznych

Regeneracja kwasów lub zasad

Odzyskiwanie składników stosowanych do usuwania zanieczyszczeń

Odzyskiwanie składników z katalizatorów

Powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju

Rozprowadzenie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ekologicznego ulepszania gleby

Wykorzystanie pozostałości otrzymanych w wyniku któregokolwiek z działań wymienionych w niniejszej części

Wymiana odpadów w celu poddania któremukolwiek z działań wymienionych w niniejszej części

Magazynowanie odpadów przeznaczonych do wykorzystania przy użyciu któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

ZAŁĄCZNIK IV

ARBITRAŻ

1.

W przypadku poddania sporu arbitrażowi zgodnie z artykułem 23 ustęp 2 niniejszego Protokołu, strona lub strony powiadamiają drugą stronę lub strony przy pomocy środków dyplomatycznych, jak również sekretariat o przedmiocie arbitrażu, wskazując w szczególności artykuły niniejszego Protokołu, których interpretacja lub zastosowanie jest przedmiotem sporu. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim stronom niniejszego Protokołu.

2.

Trybunał arbitrażowy składa się z trzech członków. Zarówno strona lub strony skarżące, jak i przeciwna strona lub strony sporu wyznaczają po jednym arbitrze, a dwóch wyznaczonych w ten sposób arbitrów wyznacza wspólnie trzeciego arbitra, który jest przewodniczącym trybunału arbitrażowego. Przewodniczący trybunału arbitrażowego nie może być obywatelem żadnej ze stron sporu, mieć stałego miejsca pobytu na terytorium żadnej z tych stron, być zatrudnionym przez którąś ze stron ani być związanym w żadnym charakterze ze sporną sprawą.

3.

Jeżeli przewodniczący trybunału arbitrażowego nie został wyznaczony w terminie dwóch miesięcy od wyznaczenia drugiego arbitra, Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej, na prośbę jednej ze stron sporu, wyznacza przewodniczącego w terminie następnych dwóch miesięcy.

4.

Jeżeli jedna ze stron sporu nie wyznaczy arbitra w terminie dwóch miesięcy od zawiadomienia, o którym mowa w ustępie 1, druga strona może poinformować o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który wyznaczy przewodniczącego trybunału arbitrażowego w terminie następnych dwóch miesięcy. Po otrzymaniu nominacji przewodniczący trybunału arbitrażowego zwraca się do strony, która nie wyznaczyła arbitra, z wnioskiem o jego wyznaczenie w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli strona nie uczyni tego w wyznaczonym okresie, przewodniczący informuje o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który dokonuje tej nominacji w terminie kolejnych dwóch miesięcy.

5.

Trybunał arbitrażowy wydaje decyzje zgodnie z prawem międzynarodowym oraz z postanowieniami niniejszego Protokołu.

6.

Każdy trybunał arbitrażowy ustanowiony na mocy postanowień zawartych w niniejszym załączniku formułuje własne przepisy proceduralne.

7.

Decyzje trybunału arbitrażowego, dotyczące zarówno spraw proceduralnych, jak i materialnych, są podejmowane większością głosów jego członków.

8.

Trybunał może zastosować wszelkie odpowiednie środki dla ustalenia faktów.

9.

Strony sporu ułatwiają pracę trybunału arbitrażowego oraz, wykorzystując wszelkie środki, którymi dysponują, w szczególności:

a)

dostarczają wszelkich stosownych dokumentów, urządzeń i informacji; oraz

b)

umożliwiają, w razie potrzeby, powoływanie świadków lub ekspertów oraz uzyskiwanie ich dowodów.

10.

Strony i arbitrzy są zobowiązani przestrzegać poufnego charakteru każdej informacji, którą otrzymują poufnie w czasie procedury trybunału arbitrażowego.

11.

Trybunał arbitrażowy może, na wniosek jednej ze Stron, zalecić przejściowe środki ochrony.

12.

Jeżeli jedna ze stron sporu nie stawia się przed trybunałem arbitrażowym lub nie podejmuje obrony w sprawie, druga strona może zażądać, aby trybunał arbitrażowy kontynuował postępowanie i przedstawił decyzję końcową. Nieobecność strony lub niepodjęcie przez stronę obrony w sprawie nie stanowi przeszkody dla procesu. Trybunał arbitrażowy przed przedstawieniem decyzji końcowej musi upewnić się, że skarga jest właściwie uzasadniona w świetle faktów i prawa.

13.

Trybunał arbitrażowy może wysłuchać i uznać wzajemne roszczenia przeciwne pochodzące bezpośrednio z przedmiotu sporu.

14.

Wydatki trybunału arbitrażowego, w tym wynagrodzenie jego członków, ponoszą strony sporu w równych częściach, jeżeli Trybunał nie określi tego inaczej z powodu szczególnych okoliczności sprawy. Trybunał prowadzi spis wszystkich wydatków i sporządza dla stron na ten temat komunikat końcowy.

15.

Każda ze Stron niniejszego Protokołu mająca interes prawny dotyczący przedmiotu sporu, i której może dotyczyć decyzja w danej sprawie, może za zgodą trybunału interweniować w postępowaniu.

16.

Trybunał arbitrażowy wydaje wyrok w terminie pięciu miesięcy od daty powołania, chyba że uzna za konieczne przedłużenie terminu na okres nieprzekraczający kolejnych pięciu miesięcy.

17.

Wyrok trybunału arbitrażowego podlega uzasadnieniu. Wyrok jest ostateczny i wiążący dla wszystkich stron sporu. Trybunał arbitrażowy przekazuje wyrok Stronom sporu oraz sekretariatowi. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim Stronom niniejszego Protokołu.

18.

Każdy spór, który może powstać między stronami, dotyczący interpretacji lub wykonania wyroku końcowego, może być przedłożony przez każdą z tych stron trybunałowi arbitrażowemu, który wydał decyzję, lub, jeżeli trybunał nie może zostać zwołany, innemu trybunałowi utworzonemu w tym celu w ten sam sposób, w jaki został powołany pierwszy trybunał.


(1)  O pojedynczym zanieczyszczeniu należy sprawozdawać w przypadku, gdy przekroczona została wartość progowa dla BTEX (suma parametrów benzenu, tulenu, etylobenzenu, ksylenu).

(2)  Policykliczne węglowodory aromatyczne (PAHs) należy mierzyć jako benzo(a)piren (50-32-8), benzo(b)fluoranthene (205-99-2), benzo(k)fluoranthene (207-08-9), indeno(1,2,3-cd)pyren (193-39-5) (zaczerpnięte z Protokołu w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości).

(3)  Jako związki nieorganiczne.


ZAŁĄCZNIK B

Deklaracja Wspólnoty Europejskiej zgodnie z artykułem 26 ustęp 4 Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

Wspólnota Europejska oświadcza, że zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 175 ustęp 1, posiada kompetencje do zawierania umów międzynarodowych oraz wykonywania zobowiązań z nich wynikających, które przyczyniają się do osiągnięcia następujących celów:

zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego,

ochrony zdrowia ludzkiego,

ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych,

wspierania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego.

Rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń stanowią odpowiednie narzędzia służące zachęcaniu do poprawy wyników osiąganych w zakresie ochrony środowiska naturalnego, udostępnianiu społeczeństwu informacji na temat uwolnionych zanieczyszczeń i służące właściwym organom do analizowania tendencji, przedstawiania postępu w zmniejszaniu poziomu zanieczyszczeń, wspierania monitorowania zgodności oraz oceniania postępów, przyczyniając się tym samym do osiągnięcia powyższych celów.

Ponadto Wspólnota Europejska oświadcza, że przyjęła już przepisy prawne, wiążące jej Państwa Członkowskie, obejmujące swoim zakresem sprawy regulowane niniejszym Protokołem, oraz przekaże i uaktualni, stosownie, wykaz tych przepisów prawnych zgodnie z art. 26 ust. 4.

Wspólnota Europejska jest odpowiedzialna za wykonanie tych zobowiązań wynikających z Protokołu, które są objęte obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego.

Wykonywanie przez Wspólnotę jej kompetencji podlega z definicji stałemu rozwojowi.


4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/80


DECYZJA RADY

z dnia 23 stycznia 2006 r.

umożliwiająca krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa, jak również Rosji korzystanie z Programu Pomocy Technicznej i Wymiany Informacji (TAIEX)

(2006/62/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dziedzinie pomocy przedakcesyjnej pośrednie zarządzanie scentralizowane okazało się w przeszłości cennym narzędziem, szczególnie w zakresie działań Biura Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX).

(2)

Celem europejskiej polityki sąsiedztwa (ENP), jak określono w dokumencie strategicznym Komisji przyjętym w maju 2004 r., jest wspólne korzystanie z krajami sąsiadującymi z rozszerzenia Unii Europejskiej w 2004 r. oraz wykorzystanie niektórych instrumentów i doświadczenia zdobytego w procesie rozszerzenia do zbliżenia krajów partnerskich do UE, dążąc do stopniowej integracji gospodarczej i pogłębienia integracji politycznej. Państwa w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa powinny mieć więc możliwość korzystania z TAIEX.

(3)

Na piętnastym szczycie UE–Rosja, który odbył się dnia 10 maja 2005 r., UE i Rosja przyjęły „mapy drogowe” dotyczące stworzenia czterech wspólnych obszarów, określające podobne do ENP cele, to znaczy wzmocnienie współpracy i dążenie do zbliżenia przepisów i ustawodawstw do wyższych standardów.

(4)

Rosja będzie uprawniona do korzystania z funduszy w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI).

(5)

Artykuł 54 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) („rozporządzenie finansowe”) pozwala na wykonanie budżetu Wspólnoty poprzez pośrednie zarządzanie scentralizowane i określa szczególne warunki dotyczące wykonania budżetu, pod warunkiem że uprawnia do tego akt podstawowy danego programu.

(6)

Niezbędne jest zharmonizowane wdrożenie pomocy poprzez TAIEX. Niniejsza decyzja powinna wobec tego stosować takie samo podejście jak rozporządzenie Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla niektórych krajów Europy Środkowej i Wschodniej (3) (Phare), rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (4) (CARDS) oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 2500/2001 z dnia 17 grudnia 2001 r. dotyczące przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji (5).

(7)

Część działań określonych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 99/2000 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczącym świadczenia pomocy dla państw partnerskich w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (6) wchodzi w zakres Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej („Traktat Euratom”). Aspekty te nie są objęte niniejszą decyzją,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Celem niniejszej decyzji jest umożliwienie krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa oraz Rosji, w szczególności tym wdrażającym plany działania lub „mapy drogowe”, korzystanie z pomocy poprzez TAIEX, który dostarczy ukierunkowaną pomoc techniczną, zapewniającą krajom partnerskim wsparcie w interpretacji i opracowywaniu prawodawstwa związanego z planami działania oraz w zakresie wdrażania i egzekwowania.

Artykuł 2

W celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1488/96 z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie środków finansowych i technicznych (MEDA) towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa Eurośródziemnomorskiego (7) i rozporządzenia (WE, Euratom) nr 99/2000 Komisja może, zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia finansowego, podjąć decyzję o powierzeniu zadań władzy publicznej, w szczególności zadań związanych z wykonaniem budżetu wynikających z takiej decyzji, organowi wdrażającemu program TAIEX realizowany zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3906/89, rozporządzeniem (WE) nr 2666/2000 oraz rozporządzeniem (WE) nr 2500/2001.

Artykuł 3

Niniejszej decyzji nie stosuje się do tych części działań wdrażanych w ramach rozporządzenia (WE, Euratom) nr 99/2000, które wchodzą w zakres Traktatu Euratom.

Artykuł 4

Działania, do których uprawnia niniejsza decyzja, są finansowane z linii budżetowej 19 06 01 Pomoc dla krajów partnerskich w Europie Wschodniej i w Azji Środkowej, związanej z nią linii budżetowej na koszty administracyjne 19 01 04 07, linii budżetowej 19 08 02 01 MEDA (działania towarzyszące reformom struktury gospodarczej i społecznej śródziemnomorskich krajów trzecich) oraz związanej z nią linii budżetowej na koszty administracyjne 19 01 04 06.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

(3)  Dz.U. L 375 z 23.12.1989, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2257/2004 (Dz.U. L 389 z 30.12.2004, str. 1).

(4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

(5)  Dz.U. L 342 z 27.12.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005.

(6)  Dz.U. L 12 z 18.1.2000, str. 1.

(7)  Dz.U. L 189 z 30.7.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005.


Komisja

4.2.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/82


DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2003 r.

dotycząca programu pomocy, który zamierzają wprowadzić Włochy, region Piemont, na rzecz ograniczenia zanieczyszczenia powietrza na jego terytorium

(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3520)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/63/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

(1)

W piśmie z dnia 16 grudnia 2002 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 18 grudnia 2002 r. (A/39321) oraz piśmie z dnia 20 grudnia 2002 r., zarejestrowanym dnia 31 grudnia 2002 r. (A/39483), władze włoskie zgłosiły, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE, program pomocy regionu Piemont, dotyczący rozbudowy sieci stacji dystrybucji gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych.

(2)

W piśmie D/50722 z dnia 3 lutego 2003 r. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje w zakresie zgłoszonego programu pomocy.

(3)

Władze włoskie przekazały informacje uzupełniające w piśmie A/32278, z dnia 25 marca 2003 r., zarejestrowanym w dniu 28 marca 2003 r.

(4)

W piśmie SG(2003) D/229965 z dnia 28 maja 2003 r. Komisja poinformowała Włochy, iż podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w związku z proponowanym programem pomocy.

(5)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie (jednego miesiąca), zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

(6)

Komisja otrzymała uwagi stron trzecich w dniu 29 sierpnia 2003 r. (Bundesverband der deutschen Gas- und Wasserwirtschaft e. V., BGW, Niemcy), w dniu 1 września 2003 r. (Bundesministerium der Finanzen, Niemcy), w dniu 2 września 2003 r. (OMV Erdgas, Austria).

(7)

Oficjalna odpowiedź Włoch – po dwukrotnym zwróceniu się władz włoskich w dniach 10 lipca i 5 sierpnia 2003 r. o przedłużenie terminu wyznaczonego na odpowiedź i po udzieleniu przez Komisję zgody na to przedłużenie w dniu 7 sierpnia 2003 r. – została przekazana w piśmie z dnia 10 października 2003 r. (A/37006).

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS PROGRAMU POMOCY

2.1.   Podstawa prawna i cel programu pomocy

(8)

Zgłoszona pomoc opiera się na przepisach następujących aktów prawnych:

A.

Ustawodawstwo podstawowe

Decyzja Zarządu Regionu (DGR) nr 67-7675 z dnia 11 listopada 2002 r.„Program rozbudowy sieci sprzedaży gazu ziemnego stosowanego jako paliwa dla pojazdów samochodowych. Przeniesienie do gmin środków na dofinansowanie przedsiębiorstw zamierzających zrealizować inwestycje w stacje dystrybucji gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych. Określenie terminów składania wniosków oraz kryteria ich oceny”;

B.

Ustawodawstwo dodatkowe

Ustawa nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r.„Nowe działania w zakresie ochrony środowiska”,

Dekret ministerialny z dnia 22 grudnia 2000 r.„Określenie krajowej sieci gazociągów na podstawie art. 9 dekretu z mocą ustawy nr 164 z dnia 23 maja 2000 r.”,

Dekret ministerialny nr 256 z dnia 17 lipca 1998 r.„Rozporządzenie wprowadzające przepisy w zakresie ulg dla pojazdów zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym (LPG)”,

Dekret ministerialny z dnia 28 maja 1999 r.„Udzielanie przez Kasę Depozytów i Pożyczek kredytów dla jednostek samorządu terytorialnego na finansowanie działań w zakresie ochrony środowiska, o których mowa w ustawie nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r.”,

Dekret ministerialny z dnia 5 kwietnia 2001 r.„Dotacje bezpośrednie dla obywateli z tytułu zakupu pojazdów elektrycznych i pojazdów zasilanych gazem ziemnym lub LPG oraz montażu instalacji na gaz ziemny i LPG”,

Decyzja Zarządu Regionu nr 13-7622 „Rozpowszechnianie stosowania gazu ziemnego i LPG, jak również innych nowoczesnych sposobów zasilania o niewielkim wpływie na środowisko w pojazdach wykorzystywanych do świadczenia usług użyteczności publicznej. Określenie kryteriów rozdziału i przeniesienie środków do prowincji”,

Decyzja Zarządu Regionu nr 62-6806 „Kryteria ogólne i zasady finansowania Planu inwestycji w lokalny transport publiczny w Piemoncie, na podstawie ustawy 194/98. Przyznanie na rzecz Regionalnej Dyrekcji Transportu kwoty 9 009 895,07 EUR w dziale budżetu 25192/2002”.