ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 22

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 49
26 stycznia 2006


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 121/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii

1

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 122/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 74/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz bielizny pościelowej z bawełny pochodzącej z Indii

3

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 123/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1338/2002 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego m.in. z Indii

5

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 124/2006 z dnia 25 stycznia 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

10

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 125/2006 z dnia 24 stycznia 2006 r. ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów

12

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 126/2006 z dnia 25 stycznia 2006 r. określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym w umowach zawartych przez Wspólnotę z Bułgarią i Rumunią

18

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 127/2006 z dnia 25 stycznia 2006 r. określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w styczniu 2006 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii

20

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 128/2006 z dnia 25 stycznia 2006 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych

21

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 129/2006 z dnia 25 stycznia 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

22

 

*

Dyrektywa Komisji 2006/9/WE z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniająca dyrektywę Rady 90/642/EWG w sprawie ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dikwatu ( 1 )

24

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniająca regulamin Rady

32

 

*

Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2006 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków ujętych w Partnerstwie dla członkostwa zawartym z Turcją

34

 

*

Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2006 r. w sprawie mianowania ośmiu członków Trybunału Obrachunkowego

51

 

 

Komisja

 

*

Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2005 r. przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii

52

 

*

Decyzja Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniająca decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii

54

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 121/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej rozporządzeniem podstawowym), w szczególności jego art. 8 i 9,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA

(1)

W sierpniu 1999 r. rozporządzeniem (WE) nr 1796/1999 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli („produkt objęty postępowaniem”), pochodzących między innymi z Indii.

(2)

W listopadzie 2005 r., w następstwie przeglądu wygaśnięcia środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Rada rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 (3) zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.

(3)

Decyzją 1999/572/WE (4) Komisja zatwierdziła zobowiązanie cenowe indyjskiego przedsiębiorstwa Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd. W międzyczasie spółka ta zmieniła nazwę i obecnie jest znana jako Usha Martin Ltd („UML”). Zmiana nazwy nie miała żadnego wpływu na działalność spółki.

(4)

W rezultacie przywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Indii, produkowanego przez UML lub inne powiązane przedsiębiorstwo na całym świecie, jednego z rodzaju produktów objętych zobowiązaniem („produkt objęty zobowiązaniem”) został zwolniony z ostatecznych ceł antydumpingowych.

(5)

W związku z tym należy stwierdzić, że niektóre rodzaje lin z drutu stalowego, obecnie produkowane przez UML, nie były wywożone do Wspólnoty w czasie okresu objętego badaniem, co doprowadziło do nałożenia ostatecznych środków antydumpingowych i w związku z tym nie wchodziły w zakres zwolnienia zapewnianego przez zobowiązanie. W związku z tym tego rodzaju liny z drutu stalowego wymagały uiszczenia cła antydumpingowego w chwili ich wprowadzenia do wolnego obrotu we Wspólnocie.

B.   BRAK ZGODNOŚCI ZE ZOBOWIĄZANIEM

(6)

Zobowiązanie zaproponowane przez UML zobowiązuje je (i przedsiębiorstwa powiązane na całym świecie) między innymi do wywozu produktu objętego zobowiązaniem dla pierwszego niezależnego odbiorcy we Wspólnocie po cenach nie niższych niż dane minimalne ceny przywozowe („MIP”) określone w zobowiązaniu. Minimalne ceny przywozowe wykluczają szkodliwe skutki dumpingu. W przypadku odsprzedaży do Wspólnoty przez odnośnych importerów pierwszemu niezależnemu odbiorcy poziomy ceny odsprzedaży produktu objętego zobowiązaniem, po dokonaniu odpowiednich dostosowań związanych z kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administarcyjnymi oraz z należytym zyskiem, muszą być tak ustalone, by usuwały szkodliwe skutki dumpingu.

(7)

Warunki zobowiązania zobowiązują UML do regularnego i szczegółowego informowania Komisji i do przedkładania kwartalnych sprawozdań ze sprzedaży do Wspólnoty (i odsprzedaży przez powiązane strony we Wspólnocie) produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Indii. Sprawozdania te zawierają informacje o produktach objętych zobowiązaniem, które podlegają zwolnieniu z cła antydumpingowego, oraz o tych rodzajach lin z drutu stalowego, które nie są objęte zobowiązaniem i w związku z tym podlegają cłu antydumpingowemu.

(8)

O ile nie podano inaczej, Komisja zakłada, że przedłożone sprawozdania ze sprzedaży UML (i sprawozdania z odsprzedaży przedsiębiorstw powiązanych mających siedzibę we Wspólnocie) są pełne, wyczerpujące i poprawne pod każdym względem.

(9)

W odniesieniu do zwolnienia z ceł antypumpingowych, jakie zapewnia to zobowiązanie, UML przyjęło do wiadomości, że tego typu zwolnienie jest uwarunkowane przedstawieniem wspólnotowym służbom celnym „faktury w ramach zobowiązania”. Ponadto przedsiębiorstwo postanowiło nie wydawać faktury w ramach zobowiązania za sprzedaż tych rodzajów produktów objętych postępowaniem, do których zobowiązanie nie ma zastosowania, a zatem podlegających cłu antydumpingowemu.

(10)

Warunki i postanowienia zobowiązania mają zastosowanie do każdego przedsiębiorstwa na świecie, powiązanego z UML.

(11)

W celu zapewnienia zgodności ze zobowiązaniem UML zgodziło się dostarczyć wszystkie informacje, które Komisja uzna za niezbędne, i zezwoliło na przeprowadzenie weryfikacji na miejscu w swojej siedzibie i w siedzibach powiązanych przedsiębiorstw w celu weryfikacji dokładności i prawdziwości przedłożonych danych, zawartych we wspomnianych sprawozdaniach kwartalnych.

(12)

W związku z tym przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibie UML w Indiach i w przedsiębiorstwie powiązanym z UML w Dubaju, tj. Brunton Wolf Wire Ropes FZE („BWWR”).

(13)

Wizyty weryfikacyjne w indyjskim przedsiębiorstwie wykazały, że w sprawozdaniach kwartalnych ze sprzedaży przedłożonych Komisji pominięto znaczne ilości produktu objętego postępowaniem, do którego zobowiązanie nie ma zastosowania. Ponadto UML sprzedawała towary, o których mowa, powiązanym importerom w Zjednoczonym Królestwie i Danii i uwzględniała je w fakturach w ramach zobowiązania.

(14)

Wizyty weryfikacyjne w przedsiębiorstwie w Dubaju wykazały, że niektóre liny z drutu stalowego zostały wywiezione z Dubaju do Wspólnoty i zgłoszone jako przywóz do Wspólnoty pochodzący ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, chociaż w rzeczywistości pochodziły z Indii, a zatem podlegały środkom antydumpingowym mającym zastosowanie do przywozu lin z drutu stalowego pochodzących z Indii. Towary, o których mowa, nie zostały zgłoszone w sprawozdaniu kwartalnym ze sprzedaży przedsiębiorstwa, ani, jak przyznało przedsiębiorstwo, nie zapłacono za nie cła antydumpingowego. Towary zostały zatem odsprzedane pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie po cenach poniżej MIP.

(15)

Decyzja Komisji nr 2006/38/WE (5) bardziej szczegółowo przedstawia charakter ujawnionych naruszeń.

(16)

W odniesieniu do tych naruszeń decyzją nr 2006/38/WE cofnięto zezwolenie na zobowiązanie, zaproponowane przez Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd, obecnie znane jako Usha Martin Ltd (dodatkowy kod TARIC A024). W związku z tym należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem, wywożonego ze Wspólnoty przez odnośne przedsiębiorstwo.

(17)

Zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego stawka cła antydumpingowego musi być określona na podstawie ustaleń dokonanych w związku z dochodzeniem, które doprowadziło do zobowiązania. Dochodzenie, o którym mowa, zostało zakończone ostatecznym stwierdzeniem dumpingu i związanej z nim szkody w rozporządzeniu (WE) nr 1796/1999, w związku z tym uznaje się za stosowne, aby stawka ostatecznego cła antydumpingowego została ustalona na poziomie i w formie określonej w tym rozporządzeniu, a mianowicie 23,8 % ceny netto cif na granicy Wspólnoty, przed ocleniem.

C.   ZMIANA DO ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 1858/2005

(18)

W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 powinno zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tabela w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1858/2005 otrzymuje następujące brzmienie:

Kraj

Przedsiębiorstwo

Kod dodatkowy TARIC

„Republika Południowej Afryki

Haggie

Lower Germiston Road

Jupiter

PO Box 40072

Cleveland

Republika Południowej Afryki

A023”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2)  Dz.U. L 217 z 17.8.1999, str. 1.

(3)  Dz.U. L 299 z 16.11.2005, str. 1.

(4)  Dz.U. L 217 z 17.8.1999, str. 63. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1678/2003 (Dz.U. L 238 z 25.9.2003, str. 13).

(5)  Patrz: 54 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/3


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 122/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 74/2004 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz bielizny pościelowej z bawełny pochodzącej z Indii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”),

uwzględniając art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 74/2004 z dnia 13 stycznia 2004 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz bielizny pościelowej z bawełny pochodzącej z Indii (2),

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   POPRZEDNIA PROCEDURA

(1)

Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 74/2004, ostateczne cło wyrównawcze na przywóz do Wspólnoty bielizny pościelowej z bawełny sklasyfikowanej w ramach kodów CN ex 6302 21 00 (kody TARIC 6302210081, 6302210089), ex 6302 22 90 (kod TARIC 6302229019), ex 6302 31 00 (kod TARIC 6302310090) oraz ex 6302 32 90 (kod TARIC 6302329019), pochodzącej z Indii. Mając na uwadze dużą liczbę współpracujących stron, dobrano próbę indyjskich producentów eksportujących. Na przedsiębiorstwa włączone do próby nałożono indywidualne stawki celne od 4,4 % do 10,4 %, natomiast względem innych przedsiębiorstw współpracujących, niewłączonych do próby, zastosowano stawkę celną 7,6 %. Stawka celna w wysokości 10,4 % została nałożona na przedsiębiorstwa, które albo nie zgłosiły się, albo nie współpracowały w dochodzeniu.

(2)

Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004 stanowi, że jeśli nowy producent eksportujący w Indiach przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że nie dokonywał wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 października 2001 r. do dnia 30 września 2002 r.) („pierwsze kryterium”) oraz że nie jest związany z żadnym indyjskim eksporterem ani producentem podlegającym środkom antysubsydyjnym nałożonym na mocy wspomnianego rozporządzenia („drugie kryterium”), a także rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty po okresie objętym dochodzeniem, na którym oparte są środki, lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu do Wspólnoty znaczącej ilości produktu objętego postępowaniem („trzecie kryterium”), wówczas art. 1 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia może zostać zmieniony poprzez przyznanie nowemu producentowi eksportującemu stawki celnej mającej zastosowanie względem przedsiębiorstw współpracujących nie objętych próbą, wynoszącej 7,6 %.

(3)

Rozporządzeniem (WE) nr 2143/2004 (3) do wykazu indyjskich eksporterów/producentów, zawartego w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 74/2004, dodano piętnaście przedsiębiorstw.

B.   WNIOSKI NOWYCH EKSPORTERÓW/PRODUCENTÓW

(4)

Trzynaście indyjskich przedsiębiorstw złożyło wniosek o przyznanie im takiego samego statusu („status nowego eksportera/producenta”), jak przedsiębiorstwom współpracującym w pierwotnym dochodzeniu, których nie objęto próbą.

(5)

Cztery indyjskie przedsiębiorstwa domagające się przyznania im statusu nowego eksportera/producenta nie udzieliły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu ani nie dostarczyły informacji dodatkowych wymaganych po tym, jak przedsiębiorstwa te udzieliły niekompletnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z powyższym nie można było sprawdzić, czy przedsiębiorstwa te spełniły kryteria, o których mowa w art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 74/2004, i ich wnioski musiały zostać odrzucone.

(6)

Pozostałe osiem przedsiębiorstw udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, którego celem było stwierdzenie, czy przedsiębiorstwa te przestrzegały przepisów art. 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004.

(7)

Uważa się, że dowody przedstawione przez pięciu spośród wspomnianych wyżej indyjskich eksporterów/producentów są wystarczające do przyznania im stawki celnej stosowanej względem przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą (czyli 7,6 %) i w związku z tym dodania ich do wykazu eksporterów/producentów zawartego w załączniku („załącznik”) do rozporządzenia (WE) nr 74/2004.

(8)

Spośród pozostałych trzech indyjskich eksporterów/producentów, dwóch dokonywało wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (tj. od dnia 1 października 2001 r. do dnia 30 września 2002 r.), a jeden nie był w stanie przedstawić żadnych dowodów na to, że nie dokonywał wywozu do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem.

(9)

W tych okolicznościach stwierdzono, że w odniesieniu do trzech przedsiębiorstw, o których mowa powyżej, przynajmniej jedno kryterium określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 74/2004, tzn. kryterium pierwsze, nie zostało spełnione. Z tego względu ich wnioski musiały zostać odrzucone.

(10)

Przedsiębiorstwa, którym nie przyznano statusu nowego eksportera/producenta, poinformowano o przyczynach podjęcia takiej decyzji oraz umożliwiono im przedstawienie swoich opinii na piśmie.

(11)

Wszystkie argumenty i uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały przeanalizowane i należycie uwzględnione w stosownych przypadkach,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do wykazu eksporterów/producentów z Indii zawartego w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 74/2004 dodaje się następujące przedsiębiorstwa:

Alok Industries Limited

Mumbai

Texel Industries

Chennai

Textrade International Private Limited

Mumbai

Welspun India Limited

Mumbai

Yellows Spun and Linens Private Limited

Mumbai

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 12 z 17.1.2004, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2143/2004 (Dz.U. L 370 z 17.12.2004, str. 1).

(3)  Dz.U. L 370 z 17.12.2004, str. 1.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/5


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 123/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1338/2002 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego m.in. z Indii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 8 i art. 11 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), w szczególności jego art. 13 i 19,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   POSTĘPOWANIE

1.   Wcześniejsze dochodzenia oraz obowiązujące środki

(1)

W lipcu 2002 r. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1338/2002 (3), ostateczne cła wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii. Tego samego dnia Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1339/2002 (4), ostateczne cła antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii („środki”).

(2)

W ramach wymienionych postępowań Komisja przyjęła, decyzją 2002/611/WE (5) zobowiązanie cenowe złożone przez indyjskie przedsiębiorstwo, tj. Kokan Synthetics & Chemicals Pvt Ltd. („przedsiębiorstwo”).

(3)

W czerwcu 2003 r. Komisja wszczęła ponowne dochodzenie w sprawie absorpcji, zgodnie z art. 12 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) (6).

(4)

W grudniu 2003 r. przedsiębiorstwo poinformowało Komisję o zamiarze dobrowolnego wycofania swojego zobowiązania. Tym samym decyzja Komisji w sprawie przyjęcia tego zobowiązania została uchylona decyzją Komisji 2004/225/WE (7).

(5)

W lutym 2004 r. dochodzenie w sprawie absorpcji dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z ChRL zostało zakończone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 236/2004 (8), które zwiększyło stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w odniesieniu do ChRL z 21 % do 33,7 % („dochodzenie w sprawie absorpcji”).

2.   Wniosek o przeprowadzenie przeglądu okresowego

(6)

W grudniu 2004 r., po zakończeniu dochodzenia w sprawie absorpcji, przedsiębiorstwo złożyło wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 19 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, którego zakres byłby ograniczony do zbadania możliwości przywrócenia jego zobowiązania.

(7)

Przedsiębiorstwo stwierdziło, iż jego wniosek dotyczący wycofania zobowiązania wynikał z faktu, że po nałożeniu środków w 2002 r. chińscy eksporterzy dokonali absorpcji nałożonych ceł antydumpingowych, co spowodowało obniżenie cen i uniemożliwiło dotrzymanie zobowiązania. Przedsiębiorstwo odniosło się również do faktu, że w wyniku zakończenia przeglądu dotyczącego absorpcji poziom cła nałożonego na przywóz z ChRL został podwyższony, pozwalając tym samym na wzrost cen rynkowych. Dlatego też przedsiębiorstwo poinformowało Komisję, iż jest gotowe do ponownego złożenia zobowiązania zgodnie z określonymi poprzednio warunkami i zasadami, które były uważane za odpowiednie do usunięcia szkodliwego wpływu dumpingu i subsydiowania.

(8)

Przedsiębiorstwo przedstawiło wystarczające dowody prima facie na to, że nie przeprowadzono w nim żadnych zmian strukturalnych od czasu poprzednich ustaleń, które mogły mieć wpływ na możliwość przyjęcia i wykonania zobowiązania.

(9)

W kwietniu 2005 r., zgodnie z zawiadomieniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (9), Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych i wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii, którego zakres ograniczony był do zbadania możliwości przyjęcia zobowiązania złożonego przez przedsiębiorstwo.

3.   Procedura

(10)

Komisja oficjalnie powiadomiła przedstawicieli kraju wywozu, wnioskodawcę i przemysł wspólnotowy o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego, jak również umożliwiła wszystkim stronom, których ta sprawa dotyczy bezpośrednio, przedstawienie swoich opinii na piśmie oraz wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie.

(11)

Przedsiębiorstwo oficjalnie ponowiło swoje pierwotne zobowiązanie.

(12)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów zbadania możliwości ponownego przyjęcia tego zobowiązania.

B.   WYNIKI DOCHODZENIA

(13)

W trakcie dochodzenia wykazano, iż nie przeprowadzono żadnych zmian strukturalnych w przedsiębiorstwie od czasu pierwotnego dochodzenia, które mogły mieć negatywny wpływ na możliwość przyjęcia i wykonania zobowiązania. Ponadto doświadczenie nabyte podczas stosowania pierwotnego zobowiązania wykazało, iż przedsiębiorstwo przestrzegało warunków zobowiązania, które mogło być skutecznie monitorowane przez Komisję.

(14)

Jednakże należy zauważyć, iż odnotowano znaczne różnice cen podstawowych składników wykorzystywanych przy produkcji kwasu sulfanilowego od czasu pierwotnego dochodzenia, w szczególności aniliny oraz jej podstawowego substratu – benzenu. Mając na uwadze powyższe, wnioskodawca zgodził się na indeksowanie ceny minimalnej pierwotnie zawartej w zobowiązaniu, aby odzwierciedlić cykliczny charakter cen kwasu sulfanilowego w sposób eliminujący ryzyko wyrządzającego szkodę dumpingu. Z uwagi na fakt, iż istnieje ogólnie dostępna i niezależna baza danych zawierająca wiarygodne informacje o międzynarodowych cenach benzenu, a nie ma takowej dla cen aniliny, oraz mając na uwadze silną zależność między ceną benzenu i ceną aniliny, indeksowanie zostało oparte na cenie benzenu.

(15)

Przemysł wspólnotowy stwierdził, iż nie należy umożliwiać wnioskodawcy wyboru środka, a w szczególności pozwalać na przestrzeganie minimalnej ceny importowej tylko wtedy, gdy obowiązujące ceny rynkowe odpowiadają przedsiębiorstwu. Istotnie, przedsiębiorstwo nie powinno mieć możliwości wprowadzania zmian do formy środków na podstawie zmian występujących na rynku. Jednakże należy uwzględnić wyjątkowe okoliczności rozpatrywanego przypadku. W tym zakresie należy zauważyć, że dochodzenie w sprawie absorpcji wykazało, iż spadek cen rynkowych w okresie, gdy przedsiębiorstwo dobrowolnie wycofało swoje zobowiązanie, był spowodowany absorpcją cła antydumpingowego nałożonego na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z ChRL. Dlatego też i ze względu na zmianę okoliczności wynikającą z dochodzenia w sprawie absorpcji wniosek przedsiębiorstwa dotyczący ponownego złożenia zobowiązania uznaje się za właściwy.

(16)

Przemysł wspólnotowy stwierdził ponadto, iż złożone zobowiązanie powinno zostać przyjęte jedynie w następstwie pełnego przeglądu okresowego, ponieważ zmiany występujące na rynku, które mogłyby uzasadnić nowe zobowiązanie, mogą również stanowić uzasadnienie dla dokonania przeglądu marginesu dumpingu dla tego przedsiębiorstwa. W tym kontekście należy zauważyć, iż obecne dochodzenie jest ograniczone w zakresie do zbadania możliwości przyjęcia zobowiązania złożonego przez przedsiębiorstwo oraz że nie otrzymano żadnego wniosku dotyczącego przeglądu okresowego o innym zakresie. Wniosek ten musiał zatem zostać odrzucony.

(17)

Jeden z użytkowników złożył wniosek o obniżenie cła antydumpingowego lub, alternatywnie, o zajęcie się kwestią ograniczonej dostępności oczyszczonego kwasu sulfanilowego na rynku wspólnotowym poprzez wprowadzenie systemu kontyngentów. Również i ten wniosek musiał zostać odrzucony ze względu na ograniczony zakres obecnego dochodzenia.

C.   ZOBOWIĄZANIE

(18)

Mając na uwadze powyższe, wymienione zobowiązanie zostało przyjęte na mocy decyzji Komisji 2006/37/WE (10).

(19)

W celu umożliwienia Komisji dalszego skutecznego monitorowania zgodności działalności przedsiębiorstwa ze zobowiązaniem zwolnienie z cła antydumpingowego będzie uzależnione od przedstawienia faktury handlowej zawierającej przynajmniej te elementy, które zostały wymienione w załączniku, w chwili złożenia wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu odpowiednim organom celnym. Informacje te są również niezbędne, aby umożliwić organom celnym dokładne ustalenie, że przesyłki odpowiadają dokumentom handlowym. Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona lub też przedłożona faktura nie odpowiada produktowi przedstawionemu organom celnym, należne będzie z tego tytułu cło, zgodnie z odpowiednią stawką cła antydumpingowego i wyrównawczego.

(20)

Aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie zobowiązania, importerzy powinni zostać poinformowani, że naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania z mocą wsteczną cła antydumpingowego i wyrównawczego w odniesieniu do transakcji, których to dotyczy. Dlatego też konieczne jest wprowadzenie w życie przepisów prawnych przewidujących powstanie długu celnego na poziomie właściwego cła antydumpingowego i wyrównawczego w przypadku naruszenia jakiegokolwiek warunku zwolnienia. Dług celny powinien zatem powstać wówczas, gdy zgłaszający wybrał opcję dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu, tj. bez pobierania cła antydumpingowego i wyrównawczego, oraz w przypadku stwierdzenia naruszenia przynajmniej jednego warunku tego zobowiązania.

(21)

W przypadku naruszenia zobowiązania cło antydumpingowe i wyrównawcze możne zostać pobrane w przypadku, gdy Komisja wycofa przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego lub art. 13 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, odnosząc się do konkretnej transakcji i stwierdzając nieważność stosownej faktury w ramach zobowiązania. Dlatego też, zgodnie z art. 14 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 24 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, organy celne powinny niezwłocznie poinformować Komisję o każdym stwierdzonym przypadku naruszenia zobowiązania.

(22)

Należy zauważyć, że w przypadku naruszenia zobowiązania, wycofania się z niego lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję automatycznie stosowane są, zgodnie z art. 8 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 13 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, cła antydumpingowe i wyrównawcze nałożone na mocy art. 9 ust. 4 wcześniejszego rozporządzenia antydumpingowego i art. 15 ust. 1 późniejszego rozporządzenia antysubsydyjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1339/2002 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:

„3.   Nie naruszając przepisów ust. 1, ostatecznego cła nie stosuje się do przywozu towarów dopuszczonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.”.

2.   W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1338/2002 dodaje się artykuł w następującym brzmieniu:

„Artykuł 2

2.1.   Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, fakturowanych przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy są wskazane w decyzji Komisji 2006/37/WE (11) oraz wprowadzanych do niej zmianach, jest zwolniony z ceł nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że:

zostały one wytworzone, przewiezione i zafakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwa, o których mowa, pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie, oraz

do przywożonych towarów dołączona jest ważna faktura w ramach zobowiązania. Faktura w ramach zobowiązania jest fakturą handlową zawierającą przynajmniej elementy i oświadczenia określone w załączniku, oraz

towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.

2.   Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do swobodnego obrotu w każdym przypadku, gdy zostanie stwierdzone, w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 1 i zwolnionych z ceł zgodnie z warunkami wyszczególnionymi w ust. 1, że przynajmniej jeden warunek nie jest spełniony. Warunek określony w ust. 1 tiret drugie uznaje się za niespełniony w przypadku stwierdzenia, że faktura w ramach zobowiązania jest niezgodna z przepisami załącznika lub nie jest autentyczna, lub w przypadku gdy Komisja wycofa przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebedących członkami Wspólnoty Europejskiej (12) lub art. 13 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na mocy rozporządzenia lub decyzji, które odnoszą się do konkretnej(-ych) transakcji i uznają stosowną(-e) fakturę(-y) w ramach zobowiązań za nieważną(-e).

3.   Importerzy akceptują jako część normalnego ryzyka handlowego, że niewypełnienie przez którąkolwiek ze stron przynajmniej jednego warunku wymienionego w ust. 1 i określonego szczegółowo w ust. 2 może spowodować powstanie długu celnego na mocy art. 201 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (13). Powstały dług celny pobiera się po wycofaniu przez Komisję przyjęcia zobowiązania.

3.   W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1339/2002 dodaje się artykuł w następującym brzmieniu:

„Artykuł 2

3.1.   Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, fakturowanych przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy są wskazane w decyzji Komisji 2006/37/WE (14) oraz wprowadzanych do niej zmianach, jest zwolniony z ceł nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że:

zostały one wytworzone, przewiezione i zafakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwa, o których mowa, pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie, oraz

do przywożonych towarów dołączona jest ważna faktura w ramach zobowiązania. Faktura w ramach zobowiązania jest fakturą handlową zawierającą przynajmniej elementy i oświadczenia określone w załączniku, oraz

towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.

2.   Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do swobodnego obrotu w każdym przypadku, gdy zostanie stwierdzone, w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 1 i zwolnionych z ceł zgodnie z warunkami wyszczególnionymi w ust. 1, że przynajmniej jeden warunek nie jest spełniony. Warunek określony w ust. 1 tiret drugie uznaje się za niespełniony w przypadku stwierdzenia, że faktura w ramach zobowiązania jest niezgodna z przepisami załącznika lub nie jest autentyczna, lub w przypadku gdy Komisja wycofa przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 lub art. 13 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na mocy rozporządzenia lub decyzji, które odnoszą się do konkretnej(-ych) transakcji i uznają stosowną(-e) fakturę(-y) w ramach zobowiązań za nieważną(-e).

3.   Importerzy akceptują jako część normalnego ryzyka handlowego, że niewypełnienie przez którąkolwiek ze stron przynajmniej jednego warunku wymienionego w ust. 1 i określonego szczegółowo w ust. 2 może spowodować powstanie długu celnego na mocy art. 201 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (15). Powstały dług celny pobiera się po wycofaniu przez Komisję przyjęcia zobowiązania.

4.   Tekst zawarty w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do rozporządzenia (WE) nr 1338/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1339/2002.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004.

(3)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 492/2004 (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 6).

(4)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 492/2004.

(5)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 36.

(6)  Dz.U. C 149 z 26.6.2003, str. 14.

(7)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 29.

(8)  Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 17.

(9)  Dz.U. C 101 z 27.4.2005, str. 34.

(10)  Patrz str. 52 Dziennika Urzędowego.

(11)  Patrz str. 52 Dziennika Urzędowego.

(12)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(13)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).”

(14)  Patrz str. 52 Dziennika Urzędowego.

(15)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).”


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Faktura handlowa towarzysząca sprzedaży kwasu sulfanilowego przez przedsiębiorstwo do Wspólnoty w ramach zobowiązania powinna zawierać następujące elementy:

1)

Tytuł „FAKTURA HANDLOWA TOWARZYSZĄCA TOWAROM BĘDĄCYM PRZEDMIOTEM ZOBOWIĄZANIA”.

2)

Nazwa przedsiębiorstwa wystawiającego fakturę, wymienionego w art. 1 decyzji Komisji 2006/37/WE w sprawie przyjęcia zobowiązania.

3)

Numer faktury handlowej.

4)

Data wystawienia faktury handlowej.

5)

Dodatkowy kod TARIC, pod którym towary w fakturze mają być poddane odprawie celnej na granicy Wspólnoty.

6)

Dokładny opis towarów zawierający:

numer kodu produktu (PCN) użyty dla celów dochodzenia i zobowiązania (np. »PA99», »PS85» lub »TA98»),

techniczne/fizyczne specyfikacje PCN, tzn. dla »PA99» i »PS85» – sypki biały proszek, a dla »TA98» – szary sypki proszek.

numer kodu produktu w przedsiębiorstwie (CPC) (jeżeli ma zastosowanie),

kod CN,

ilość (należy podać w tonach).

7)

Opis warunków sprzedaży, włącznie z:

ceną za tonę,

stosowanymi warunkami płatności,

stosowanymi warunkami dostawy,

łącznymi zniżkami i rabatami.

8)

Nazwa przedsiębiorstwa będącego importerem we Wspólnocie, na rzecz którego przedsiębiorstwo bezpośrednio wystawiło fakturę handlową załączoną do towarów będących przedmiotem zobowiązania.

9)

Nazwisko pracownika przedsiębiorstwa, który wystawił fakturę i złożył następujące pisemne oświadczenie:

»Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że sprzedaż towarów, których dotyczy niniejsza faktura, przeznaczonych do bezpośredniego wywozu do Wspólnoty Europejskiej, jest dokonywana w ramach i na warunkach zobowiązania złożonego przez [PRZEDSIĘBIORSTWO] i przyjętego przez Komisję Europejską decyzją 2006/37/WE. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są kompletne i zgodne z prawdą.»”.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/10


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 124/2006

z dnia 25 stycznia 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 25 stycznia 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

84,2

204

51,4

212

97,4

624

140,9

999

93,5

0707 00 05

052

148,3

204

101,5

999

124,9

0709 10 00

220

68,9

624

101,2

999

85,1

0709 90 70

052

96,9

204

132,8

999

114,9

0805 10 20

052

43,8

204

55,0

212

59,9

220

49,7

624

58,2

999

53,3

0805 20 10

204

74,4

999

74,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

62,5

204

89,2

400

78,4

464

148,0

624

76,5

662

32,0

999

81,1

0805 50 10

052

55,9

220

60,5

999

58,2

0808 10 80

400

129,0

404

104,0

720

67,5

999

100,2

0808 20 50

388

100,4

400

93,4

720

37,7

999

77,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 125/2006

z dnia 24 stycznia 2006 r.

ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.

(2)

Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).

(2)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 883/2005 (Dz.U. L 148 z 11.6.2005, str. 5).


ZAŁĄCZNIK

Pozycja

Wyszczególnienie

Liczba wartości jednostkowych na 100 kg

Gatunki, odmiany, kod CN

EUR

LTL

SEK

CYP

LVL

GBP

CZK

MTL

DKK

PLN

EEK

SIT

HUF

SKK

1.10

Ziemniaki młode

0701 90 50

34,72

19,92

993,09

259,08

543,21

8 700,18

119,87

24,16

14,90

133,25

8 313,78

1 301,03

322,99

23,79

 

 

 

 

1.30

Cebula (inna niż do sadzenia)

0703 10 19

23,69

13,59

677,65

176,78

370,67

5 936,71

81,80

16,49

10,17

90,92

5 673,04

887,78

220,40

16,23

 

 

 

 

1.40

Czosnek

0703 20 00

166,35

95,45

4 758,52

1 241,39

2 602,86

41 688,04

574,38

115,78

71,42

638,48

39 836,53

6 234,07

1 547,66

113,99

 

 

 

 

1.50

Pory

ex 0703 90 00

69,23

39,73

1 980,37

516,63

1 083,24

17 349,44

239,04

48,19

29,72

265,72

16 578,89

2 594,45

644,10

47,44

 

 

 

 

1.60

Kalafior

0704 10 00

1.80

Kapusta biała i czerwona

0704 90 10

48,40

27,77

1 384,48

361,18

757,30

12 129,04

167,12

33,69

20,78

185,76

11 590,35

1 813,79

450,29

33,17

 

 

 

 

1.90

Brokuły lub kalarepa (Brassica oleracea. var. italica)

ex 0704 90 90

 

 

 

 

1.100

Kapusta pekińska

ex 0704 90 90

97,22

55,78

2 780,98

725,49

1 521,16

24 363,33

335,68

67,67

41,74

373,14

23 281,27

3 643,32

904,49

66,62

 

 

 

 

1.110

Sałata głowiasta

0705 11 00

1.130

Marchew

ex 0706 10 00

43,68

25,06

1 249,47

325,96

683,44

10 946,21

150,82

30,40

18,75

167,65

10 460,05

1 636,91

406,38

29,93

 

 

 

 

1.140

Rzodkiewka

ex 0706 90 90

73,86

42,38

2 112,76

551,17

1 155,66

18 509,29

255,02

51,41

31,71

283,48

17 687,23

2 767,90

687,16

50,61

 

 

 

 

1.160

Groch (Pisum sativum)

0708 10 00

365,89

209,95

10 466,16

2 730,38

5 724,87

91 690,93

1 263,33

254,66

157,07

1 404,31

87 618,62

13 711,56

3 404,02

250,72

 

 

 

 

1.170

Fasola

 

 

 

 

 

 

1.170.1

fasola (Vigna spp., Phaseolus spp.)

ex 0708 20 00

173,81

99,73

4 971,80

1 297,03

2 719,52

43 556,46

600,13

120,97

74,62

667,10

41 621,97

6 513,48

1 617,03

119,10

 

 

 

 

1.170.2

fasola (Phaseolus ssp., vulgaris var. Compressus Savi)

ex 0708 20 00

432,00

247,88

12 357,36

3 223,76

6 759,33

108 259,20

1 491,61

300,67

185,46

1 658,06

103 451,04

16 189,20

4 019,11

296,03

 

 

 

 

1.180

Bób

ex 0708 90 00

1.190

Karczochy

0709 10 00

1.200

Szparagi

 

 

 

 

 

 

1.200.1

zielone

ex 0709 20 00

253,33

145,36

7 246,47

1 890,44

3 963,73

63 484,17

874,69

176,32

108,75

972,30

60 664,62

9 493,49

2 356,84

173,59

 

 

 

 

1.200.2

pozostałe

ex 0709 20 00

172,09

98,75

4 922,74

1 284,23

2 692,68

43 126,71

594,21

119,78

73,88

660,51

41 211,30

6 449,22

1 601,07

117,93

 

 

 

 

1.210

Oberżyny (bakłażany)

0709 30 00

147,55

84,66

4 220,67

1 101,08

2 308,66

36 976,03

509,46

102,69

63,34

566,31

35 333,80

5 529,44

1 372,73

101,11

 

 

 

 

1.220

Seler naciowy (Apium graveolens L., var. dulce)

ex 0709 40 00

83,59

47,96

2 390,96

623,75

1 307,83

20 946,48

288,60

58,18

35,88

320,81

20 016,17

3 132,36

777,64

57,28

 

 

 

 

1.230

Pieprznik jadalny

0709 59 10

334,34

191,84

9 563,80

2 494,98

5 231,28

83 785,60

1 154,41

232,70

143,53

1 283,23

80 064,40

12 529,39

3 110,53

229,11

 

 

 

 

1.240

Papryka słodka

0709 60 10

114,81

65,88

3 284,21

856,78

1 796,43

28 772,04

396,42

79,91

49,29

440,66

27 494,17

4 302,60

1 068,16

78,68

 

 

 

 

1.250

Koper

0709 90 50

1.270

Słodkie ziemniaki, całe, świeże (przeznaczone do spożycia przez ludzi)

0714 20 10

91,43

52,46

2 615,42

682,31

1 430,61

22 912,96

315,70

63,64

39,25

350,93

21 895,32

3 426,43

850,64

62,65

 

 

 

 

2.10

Kasztany (Castanea spp.), świeże

ex 0802 40 00

2.30

Ananas, świeży

ex 0804 30 00

68,81

39,48

1 968,24

513,47

1 076,60

17 243,18

237,58

47,89

29,54

264,09

16 477,36

2 578,56

640,15

47,15

 

 

 

 

2.40

Awokado, świeże

ex 0804 40 00

157,39

90,31

4 502,18

1 174,52

2 462,64

39 442,31

543,44

109,54

67,57

604,08

37 690,54

5 898,25

1 464,29

107,85

 

 

 

 

2.50

Guawa, mango, świeże

ex 0804 50

2.60

Słodkie pomarańcze, świeże

 

 

 

 

 

 

2.60.1

krwiste i półkrwiste

ex 0805 10 20

 

 

 

 

2.60.2

nawele, Naweliny, Nawelaty, Salustiany, Vernasy, Valencjany, Maltańskie, Szamutiasy, Ovalisy, Trovita i Hamliny

ex 0805 10 20

 

 

 

 

2.60.3

pozostałe

ex 0805 10 20

 

 

 

 

2.70

Mandarynki (łącznie z tangerinami i satsumas), świeże, klementynki, wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe, świeże

 

 

 

 

 

 

2.70.1

klementynki

ex 0805 20 10

 

 

 

 

2.70.2

monrealesy i satsumas

ex 0805 20 30

 

 

 

 

2.70.3

mandarynki i wilkingi

ex 0805 20 50

 

 

 

 

2.70.4

tangeryny i pozostałe

ex 0805 20 70

ex 0805 20 90

 

 

 

 

2.85

Limy (Citrus aurantifolia), świeże

0805 50 90

74,30

42,63

2 125,21

554,42

1 162,47

18 618,38

256,53

51,71

31,89

285,15

17 791,47

2 784,21

691,21

50,91

 

 

 

 

2.90

Grejpfruty, świeże

 

 

 

 

 

 

2.90.1

białe

ex 0805 40 00

60,18

34,53

1 721,41

449,08

941,59

15 080,73

207,78

41,88

25,83

230,97

14 410,95

2 255,19

559,87

41,24

 

 

 

 

2.90.2

różowe

ex 0805 40 00

84,88

48,70

2 427,87

633,38

1 328,01

21 269,83

293,06

59,07

36,44

325,76

20 325,16

3 180,71

789,64

58,16

 

 

 

 

2.100

Winogrona stołowe

0806 10 10

161,75

92,81

4 626,90

1 207,05

2 530,86

40 534,93

558,50

112,58

69,44

620,82

38 734,63

6 061,64

1 504,86

110,84

 

 

 

 

2.110

Arbuzy

0807 11 00

43,62

25,03

1 247,75

325,51

682,50

10 931,17

150,61

30,36

18,73

167,42

10 445,68

1 634,66

405,82

29,89

 

 

 

 

2.120

Melony (inne niż arbuzy)

 

 

 

 

 

 

2.120.1

amarillo, cuper, honey dew (w tym cantalene), onteniente, piel de sapo (w tym verde liso), rochet, tendral, futuro

ex 0807 19 00

40,98

23,51

1 172,22

305,80

641,19

10 269,44

141,49

28,52

17,59

157,28

9 813,34

1 535,70

381,25

28,08

 

 

 

 

2.120.2

pozostałe

ex 0807 19 00

94,56

54,26

2 704,80

705,62

1 479,50

23 695,98

326,49

65,81

40,59

362,92

22 643,56

3 543,52

879,71

64,80

 

 

 

 

2.140

Gruszki

 

 

 

 

 

 

2.140.1

gruszki – Nashi (Pyrus pyrifolia),

Pears – Ya (Pyrus bretscheideri)

ex 0808 20 50

 

 

 

 

2.140.2

pozostałe

ex 0808 20 50

 

 

 

 

2.150

Morele

0809 10 00

134,41

77,13

3 844,84

1 003,03

2 103,08

33 683,50

464,10

93,55

57,70

515,88

32 187,50

5 037,07

1 250,50

92,11

 

 

 

 

2.160

Wiśnie i czereśnie

0809 20 95

0809 20 05

451,47

259,05

12 914,22

3 369,03

7 063,93

113 137,66

1 558,83

314,22

193,81

1 732,78

108 112,83

16 918,73

4 200,22

309,37

 

 

 

 

2.170

Brzoskwinie

0809 30 90

231,56

132,87

6 623,71

1 727,98

3 623,09

58 028,33

799,52

161,16

99,41

888,74

55 451,10

8 677,62

2 154,30

158,67

 

 

 

 

2.180

Nektaryny

ex 0809 30 10

176,17

101,09

5 039,35

1 314,65

2 756,47

44 148,28

608,28

122,61

75,63

676,16

42 187,50

6 601,98

1 639,00

120,72

 

 

 

 

2.190

Śliwki

0809 40 05

154,90

88,88

4 430,89

1 155,92

2 423,65

38 817,74

534,84

107,81

66,50

594,52

37 093,71

5 804,85

1 441,10

106,14

 

 

 

 

2.200

Truskawki i poziomki

0810 10 00

322,94

185,30

9 237,79

2 409,93

5 052,96

80 929,54

1 115,06

224,77

138,64

1 239,49

77 335,18

12 102,29

3 004,50

221,30

 

 

 

 

2.205

Maliny

0810 20 10

530,81

304,58

15 183,87

3 961,13

8 305,40

133 021,44

1 832,79

369,45

227,88

2 037,31

127 113,50

19 892,17

4 938,41

363,74

 

 

 

 

2.210

Owoce z gatunku Vaccinium myrtillus

0810 40 30

1 068,17

612,92

30 555,00

7 971,11

16 713,23

267 683,40

3 688,18

743,45

458,57

4 099,74

255 794,67

40 029,67

9 937,72

731,96

 

 

 

 

2.220

Owoce kiwi (Actinidia chinensis Planch.)

0810 50 00

158,53

90,96

4 534,74

1 183,01

2 480,45

39 727,49

547,37

110,34

68,06

608,45

37 963,06

5 940,89

1 474,88

108,63

 

 

 

 

2.230

Granaty

ex 0810 90 95

201,31

115,51

5 758,47

1 502,26

3 149,82

50 448,29

695,08

140,11

86,42

772,65

48 207,71

7 544,09

1 872,89

137,95

 

 

 

 

2.240

Khakis (w tym owoce sharon)

ex 0810 90 95

166,13

95,32

4 752,01

1 239,69

2 599,29

41 630,98

573,60

115,62

71,32

637,61

39 782,00

6 225,54

1 545,55

113,84

 

 

 

 

2.250

Liczi (śliwki chińskie)

ex 0810 90


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/18


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 126/2006

z dnia 25 stycznia 2006 r.

określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w grudniu 2005 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z wieprzowiny w systemie przewidzianym w umowach zawartych przez Wspólnotę z Bułgarią i Rumunią

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2040/2005 z dnia 14 grudnia 2005 r. ustanawiające zasady stosowania w sektorze wieprzowiny systemu przewidzianego w Układach europejskich z Bułgarią i Rumunią (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi na pierwszy kwartał 2006 r. są mniejsze lub równe dostępnym ilościom i mogą w związku z tym zostać w całości uwzględnione.

(2)

Należy określić nadwyżkę dodawaną do ilości dostępnej w następnym okresie.

(3)

Należy zwrócić uwagę podmiotów gospodarczych na to, że pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Uwzględnia się wnioski o pozwolenie na przywóz złożone na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2006 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 2040/2005 w stopniu określonym w załączniku I.

2.   Na okres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2006 r. można składać wnioski o pozwolenia na przywóz odnośnie do całkowitej ilości określonej w załączniku II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 2040/2005.

3.   Pozwolenia mogą być wykorzystane tylko dla produktów spełniających wszystkie wymagania przepisów weterynaryjnych aktualnie obowiązujących we Wspólnocie.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 328 z 15.12.2005, str. 34.


ZAŁĄCZNIK I

Numer porządkowy

Procent przyjęcia wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2006 r.

09.4671

09.4751

09.4752

09.4756


ZAŁĄCZNIK II

(w tonach)

Numer porządkowy

Całkowita ilość dostępna w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2006 r.

09.4671

4 400,0

09.4752

2 125,0

09.4756

15 625,0


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/20


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 127/2006

z dnia 25 stycznia 2006 r.

określające procentowo miarę, w jakiej mogą zostać uwzględnione wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone w styczniu 2006 r. w ramach kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98 dla Bułgarii i Rumunii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1279/98 z dnia 19 czerwca 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady 2003/286/WE i 2003/18/WE dla Bułgarii i Rumunii (2), w szczególności jego art. 4 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1279/98 ustalił ilości produktów wołowych i cielęcych, pochodzących z Rumunii i Bułgarii, jakie można importować na warunkach specjalnych w okresie od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r. Ilości produktów wołowych i cielęcych, pochodzących z Rumunii i Bułgarii, o jakie występowano we wnioskach o wydanie pozwolenia na przywóz, mogą być uwzględnione w całości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1279/98, złożony dla okresu od 1 stycznia do 30 czerwca 2006 r., jest uwzględniany w całości.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1899/2004 (Dz.U. L 328 z 30.10.2004, str. 67).

(2)  Dz.U. L 176 z 20.6.1998, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1240/2005 (Dz.U. L 200 z 30.7.2005, str. 34).


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 128/2006

z dnia 25 stycznia 2006 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz cukru trzcinowego w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i porozumień preferencyjnych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 (2),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 w ramach niektórych kontyngentów taryfowych i umów preferencyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 (3), w szczególności jego art. 5 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 przewiduje szczegółowe zasady dotyczące ustalenia zobowiązań dostawy, po zerowej stawce celnej, produktów oznaczonych kodem CN 1701, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego i pochodzących z krajów, które podpisały Protokół AKP i Umowę z Indiami.

(2)

Na podstawie dokumentacji przewidzianej w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 okazało się, że dostępne są jeszcze ilości cukru dla zobowiązań do dostawy cukru preferencyjnego pochodzącego z Indii na okres dostawy 2005/2006, odnośnie do których limity zostały już wykorzystane.

(3)

W tych warunkach Komisja musi zaznaczyć, iż wspomniane limity należy uważać za niewykorzystane,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Limity zobowiązań do dostawy cukru preferencyjnego pochodzącego z Indii na okres dostawy 2005/2006 uważa się za niewykorzystane.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 987/2005 (Dz.U. L 167 z 29.6.2005, str. 12).

(2)  Dz.U. L 146 z 20.6.1996, str. 1.

(3)  Dz.U. L 162 z 1.7.2003, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 568/2005 (Dz.U. L 97 z 15.4.2005, str. 9).


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/22


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 129/2006

z dnia 25 stycznia 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 111/2006 (4).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

(3)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

(4)  Dz.U. L 19 z 24.1.2006, str. 4.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 26 stycznia 2006 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

36,00

0,49

1701 11 90 (1)

36,00

4,10

1701 12 10 (1)

36,00

0,35

1701 12 90 (1)

36,00

3,81

1701 91 00 (2)

33,91

8,28

1701 99 10 (2)

33,91

4,16

1701 99 90 (2)

33,91

4,16

1702 90 99 (3)

0,34

0,32


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/24


DYREKTYWA KOMISJI 2006/9/WE

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 90/642/EWG w sprawie ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dikwatu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania maksymalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 7,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. f),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na środki ochrony roślin stosowane do określonych upraw. Takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko. Elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, jak również wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez konsumpcję pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.

(2)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (MRL) odzwierciedlają stosowanie minimalnych ilości pestycydów w celu uzyskania skutecznej ochrony roślin, zastosowanych w ten sposób, aby ilość pozostałości była możliwie najmniejsza i dopuszczalna pod względem toksyczności, szczególnie w odniesieniu do szacowanej ilości pobieranej w pożywieniu.

(3)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów (MRL) należy w dalszym ciągu poddawać stałej ocenie. Mogą one zostać zmienione w świetle nowych informacji i danych.

(4)

MRL są ustalane na poziomie dolnej granicy oznaczenia analitycznego przypadków, w których dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania, lub gdy stosowanie dozwolone przez Państwa Członkowskie nie zostało poparte niezbędnymi danymi, lub gdy stosowanie w krajach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.

(5)

Informacje o nowych lub zmienionych zastosowaniach dikwatu objętych dyrektywą 90/642/EWG zostały przekazane Komisji.

(6)

Długotrwałe narażenie konsumentów na działanie pestycydów za pośrednictwem produktów spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało oszacowane i ocenione zgodnie z procedurami i praktykami stosowanymi we Wspólnocie, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (3). Obliczono, że dane MRL zapewnią nieprzekraczanie dopuszczalnej dawki dziennej.

(7)

Ocena dostępnych informacji wskazuje, że nie jest wymagane ARfD, a zatem nie jest potrzebna ocena krótkoterminowa.

(8)

Z tego względu należy ustalić nowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dikwatu.

(9)

Ustalenie lub zmiana tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości na poziomie Wspólnoty nie wyklucza ustalania przez Państwa Członkowskie tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dikwatu zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i załącznika VI do niej. Uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający na dopuszczenie dalszych zastosowań dikwatu. Po upływie tego okresu tymczasowy wspólnotowy najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości stanie się definitywny.

(10)

W związku z tym należy wprowadzić odpowiednie zmiany do dyrektywy 90/642/EWG.

(11)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 90/642/EWG wprowadza się następujące zmiany: w grupie „4. NASIONA OLEISTE” pomiędzy zapisy „Nasiona bawełny” a „Inne” dodaje się zapis „Nasiona konopi”.

Artykuł 2

W części A załącznika II do dyrektywy 90/642/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

1.   Państwa Członkowskie przyjmują i publikują najpóźniej do dnia 26 lipca 2006 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne dla przestrzegania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 27 lipca 2006 r.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonania takiego odniesienia ustalany jest przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/76/WE (Dz.U. L 293 z 9.11.2005, str. 14).

(2)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/72/WE (Dz.U. L 279 z 22.10.2005, str. 63).

(3)  Wytyczne dotyczące przewidywania spożycia w żywności pozostałości pestycydów (poprawione) opracowane przez GEMS/Program Żywnościowy we współpracy z Komitetem Kodeksu ds. Pozostałości Pestycydów, opublikowane przez Światową Organizację Zdrowia w 1997 r. (WHO/FSO/FOS/97.7).


ZAŁĄCZNIK

W części A załącznika II do dyrektywy 90/642/EWG, kolumna odnosząca się do dikwatu otrzymuje następujące brzmienie:

Pozostałości pestycydów i najwyższy dopuszczalny poziom w (mg/kg)

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których stosuje się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości

Dikwat

„1.

Owoce, świeże, suszone lub niegotowane, zakonserwowane przez zamrażanie, niezawierające dodatku cukru; orzechy

0,05 (1)  (2)

i)

OWOCE CYTRUSOWE

 

Grejpfruty

 

Cytryny

 

Limonki

 

Mandarynki (łącznie z klementynkami i innymi hybrydami)

 

Pomarańcze

 

Pomelo

 

Inne

 

ii)

ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH (w łupinach lub bez)

 

Migdały

 

Orzechy brazylijskie

 

Orzechy nerkowca

 

Kasztany jadalne

 

Orzechy kokosowe

 

Orzechy laskowe

 

Orzechy makadamia

 

Orzeszki pekan

 

Orzeszki sosnowe

 

Pistacje

 

Orzechy włoskie

 

Inne

 

iii)

OWOCE ZIARNKOWE

 

Jabłka

 

Gruszki

 

Pigwy

 

Inne

 

iv)

OWOCE PESTKOWE

 

Morele

 

Wiśnie i czereśnie

 

Brzoskwinia (łącznie z nektarynami i podobnymi mieszańcami)

 

Śliwki

 

Inne

 

v)

JAGODY I DROBNE OWOCE

 

a)

Winogrona deserowe i do produkcji wina

 

Winogrona deserowe

 

Winogrona do produkcji wina

 

b)

Truskawki (inne niż dzikie)

 

c)

Owoce leśne (inne niż dzikie)

 

Jeżyny

 

Jeżyna popielica

 

Krzyżówka maliny z jeżyną

 

Maliny

 

Inne

 

d)

Inne drobne owoce i jagody (poza dzikimi)

 

Borówki czernice

 

Żurawina

 

Porzeczka (czerwona, biała i czarna)

 

Agrest

 

Inne

 

e)

Dzikie jagody i dzikie owoce

 

vi)

RÓŻNE

 

Awokado

 

Banany

 

Daktyle

 

Figi

 

Kiwi

 

Kumkwat

 

Liczi

 

Mango

 

Oliwki

 

Papaja

 

Owoce męczennicy

 

Ananasy

 

Granaty

 

Inne

 

2.

Warzywa świeże lub niegotowane, mrożone lub suszone

0,05 (1)  (2)

i)

WARZYWA KORZENIOWE I BULWIASTE

 

Buraki

 

Marchew

 

Maniok

 

Seler

 

Chrzan

 

Karczoch jerozolimski

 

Pasternak

 

Korzeń pietruszki

 

Rzodkiewka

 

Salsefia

 

Słodki ziemniak

 

Brukiew

 

Rzepa

 

Pochrzyn

 

Inne

 

ii)

WARZYWA CEBULOWE

 

Czosnek

 

Cebula

 

Szalotka

 

Dymka

 

Inne

 

iii)

WARZYWA O JADALNYCH OWOCACH

 

a)

Rośliny psiankowate

 

Pomidory

 

Papryka

 

Bakłażan

 

Inne

 

b)

Dyniowate – z jadalną skórką

 

Ogórek

 

Korniszon

 

Cukinia

 

Inne

 

c)

Dyniowate – z niejadalną skórką

 

Melony

 

Dynie

 

Arbuzy

 

Inne

 

d)

Kukurydza słodka

 

iv)

WARZYWA KAPUSTNE

 

a)

Kwiaty kapustnych

 

Brokuły

 

Kalafior

 

Inne

 

b)

Kapustne głowiaste

 

Brukselka

 

Kapusta głowiasta

 

Inne

 

c)

Kapustne liściaste

 

Kapusta chińska

 

Kapusta włoska

 

Inne

 

d)

Kalarepa

 

v)

WARZYWA LIŚCIASTE I ŚWIEŻE ZIOŁA

 

a)

Sałata i podobne

 

Rzeżucha

 

Roszpunka jadalna

 

Sałata

 

Cykoria (typu batawia)

 

Inne

 

b)

Szpinak i podobne

 

Szpinak

 

Boćwina

 

Inne

 

c)

Rukiew wodna

 

d)

Endywia

 

e)

Zioła

 

Trybulka

 

Szczypiorek

 

Pietruszka

 

Liście selera

 

Inne

 

vi)

WARZYWA STRĄCZKOWE (świeże)

 

Fasola (ze strączkami)

 

Fasola (bez strączków)

 

Groch (ze strączkami)

 

Groch (bez strączków)

 

Inne

 

vii)

WARZYWA ŁODYGOWE (świeże)

 

Szparagi

 

Karczochy

 

Seler

 

Koper włoski

 

Karczochy kuliste

 

Por

 

Rabarbar

 

Inne

 

viii)

GRZYBY

 

a)

Grzyby hodowlane

 

b)

Grzyby dziko rosnące

 

3.

Jadalne nasiona roślin strączkowych

0,2 (2)

Fasola

 

Soczewica

 

Groch

 

Inne

 

4.   

Nasiona oleiste

Siemię lnu

5 (2)

Orzeszki ziemne

0,1 (1)  (2)

Ziarna maku

0,1 (1)  (2)

Ziarna sezamu

0,1 (1)  (2)

Ziarna słonecznika

1 (2)

Nasiona rzepaku

2 (2)

Ziarna soi

0,2 (2)

Nasiona gorczycy

0,5 (2)

Nasiona bawełny

0,1 (1)  (2)

Nasiona konopi

0,5 (2)

Inne

0,1 (1)  (2)

5.

Ziemniaki

0,05 (1)  (2)

Ziemniaki wczesne

 

Ziemniaki konsumpcyjne

 

6.

Herbata (liście i łodygi suszone, fermentowane lub w inny sposób przetwarzane z liści Camellia sinensis)

0,1 (1)  (2)

7.

Chmiel (suszony), w tym szyszki chmielu i nieskoncentrowany proszek

0,1 (1)  (2)


(1)  Wskazuje niższy poziom oznaczenia analitycznego.

(2)  Oznacza, że najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości został ustanowiony tymczasowo zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG.”


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/32


DECYZJA RADY

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniająca regulamin Rady

(2006/34/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 121 ust. 3,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,

uwzględniając art. 2 ust. 2 załącznika IIa do regulaminu Rady (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 11 ust. 5 regulaminu Rady (zwanego dalej „regulaminem”) przewiduje, że jeżeli decyzja ma zostać przyjęta przez Radę większością kwalifikowaną oraz jeżeli jeden z członków Rady o to wystąpi, sprawdza się, czy Państwa Członkowskie stanowiące tę większość reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii, obliczonej zgodnie z danymi liczbowymi odnoszącymi się do stanu ludności określonego w art. 1 załącznika IIa do regulaminu.

(2)

Artykuł 2 ust. 2 załącznika IIa do regulaminu dotyczący warunków stosowania postanowień dotyczących ważenia głosów w Radzie przewiduje, że ze skutkiem od dnia 1 stycznia każdego roku Rada dostosowuje, zgodnie z danymi, którymi dysponuje Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich w dniu 30 września poprzedniego roku, dane liczbowe określone w art. 1 tego załącznika.

(3)

W związku z tym regulamin powinien zostać zmieniony,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Artykuł 1 załącznika IIa regulaminu otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów stosowania art. 205 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 118 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, art. 23 ust. 2 akapit trzeci oraz art. 34 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, stan ludności ogółem każdego Państwa Członkowskiego na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. wynosi:

Państwo Członkowskie

Stan ludności

(x 1 000)

Niemcy

82 500,8

Francja

62 370,8

Zjednoczone Królestwo

60 063,2

Włochy

58 462,4

Hiszpania

43 038,0

Polska

38 173,8

Niderlandy

16 305,5

Grecja

11 073,0

Portugalia

10 529,3

Belgia

10 445,9

Republika Czeska

10 220,6

Węgry

10 097,5

Szwecja

9 011,4

Austria

8 206,5

Dania

5 411,4

Słowacja

5 384,8

Finlandia

5 236,6

Irlandia

4 109,2

Litwa

3 425,3

Łotwa

2 306,4

Słowenia

1 997,6

Estonia

1 347,0

Cypr

749,2

Luksemburg

455,0

Malta

402,7

Razem

461 324,0

próg (62 %)

286 020,9”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Decyzja 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Rady (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 22). Decyzja zmieniona decyzją 2004/701/WE, Euratom (Dz.U. L 319 z 20.10.2004, str. 15).


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/34


DECYZJA RADY

z dnia 23 stycznia 2006 r.

w sprawie zasad, priorytetów i warunków ujętych w Partnerstwie dla członkostwa zawartym z Turcją

(2006/35/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 390/2001 z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie pomocy dla Turcji w ramach strategii przedakcesyjnej, w szczególności w sprawie ustanowienia Partnerstwa dla członkostwa (1), w szczególności jego art. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 390/2001 stanowi, że Rada podejmuje decyzję, większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, w sprawie zasad, priorytetów, pośrednich celów i warunków zawartych w Partnerstwie dla członkostwa, które zostanie przedłożone Turcji, jak również w sprawie kolejnych znaczących dostosowań mających zastosowanie do tego dokumentu.

(2)

Na tej podstawie Rada przyjęła w 2001 r. i 2003 r. Partnerstwo dla członkostwa z Turcją (2).

(3)

W zaleceniu Komisji z 2004 r. w sprawie Turcji podkreślano, że Unia Europejska powinna nadal śledzić proces reform politycznych, a w 2005 r. powinien zostać przedstawiony wniosek w sprawie zmiany Partnerstwa dla członkostwa.

(4)

W grudniu 2004 r. Rada Europejska postanowiła, że Unia Europejska będzie nadal uważnie śledzić postęp reform politycznych na podstawie Partnerstwa dla członkostwa, określającego priorytety procesu reform.

(5)

W dniu 3 października 2005 r. Państwa Członkowskie rozpoczęły negocjacje z Turcją w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej. Postęp negocjacji jest uzależniony od postępu Turcji w przygotowaniu do przystąpienia, którego wymiernym wskaźnikiem będzie między innymi wdrożenie regularnie zmienianego Partnerstwa dla członkostwa.

(6)

W celu przygotowania do członkostwa oczekuje się od Turcji opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji priorytetów zawartych w Partnerstwie dla członkostwa.

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W Załączniku, który stanowi integralną część niniejszej decyzji, określono zasady, priorytety, pośrednie cele i warunki Partnerstwa dla członkostwa Turcji.

Artykuł 2

Wdrożenie Partnerstwa dla członkostwa jest badane i monitorowane przez organy ustanowione na mocy Układu o stowarzyszeniu oraz przez Radę na podstawie corocznych sprawozdań Komisji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2001, str. 1.

(2)  Decyzja 2001/235/WE (Dz.U. L 85 z 24.3.2001, str. 13) oraz decyzja 2003/398/WE (Dz.U. L 145 z 12.6.2003, str. 40).


ZAŁĄCZNIK

TURCJA: PARTNERSTWO DLA CZŁONKOSTWA 2005

1.   WSTĘP

Na posiedzeniu w Luksemburgu w grudniu 1997 r. Rada Europejska postanowiła, że Partnerstwo dla członkostwa będzie głównym elementem udoskonalonej strategii przedakcesyjnej, umożliwiającej mobilizację w jednolitych ramach wszystkich form pomocy dla krajów kandydujących. W ten sposób Wspólnota ukierunkowuje swoją pomoc na specyficzne cele poszczególnych kandydatów, aby udzielać wsparcia w pokonaniu poszczególnych problemów na drodze do przystąpienia.

Pierwsze Partnerstwo dla członkostwa Turcji zostało przyjęte przez Radę w marcu 2001 r. W dokumencie strategicznym Komisji w sprawie rozszerzenia z października 2002 r. stwierdzono, że Komisja przedstawi wniosek dotyczący zmiany Partnerstwa dla członkostwa Turcji. Zmienione Partnerstwo dla członkostwa zostało następnie przedstawione przez Komisję w marcu 2003 r. i przyjęte przez Radę w maju tego samego roku. W zaleceniu z października 2004 r. Komisja, dążąc do zagwarantowania trwałości i nieodwracalności procesu reform politycznych, zaproponowała, aby UE nadal dokładnie śledziła postęp reform politycznych. W szczególności Komisja zaproponowała przyjęcie zmienionego Partnerstwa dla członkostwa w 2005 r.

Od Turcji oczekuje się opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji priorytetów zawartych w Partnerstwie dla członkostwa.

Zmienione Partnerstwo dla członkostwa stanowi podstawę szeregu instrumentów politycznych, które mają służyć krajom kandydującym za pomoc w przygotowaniu do członkostwa. W szczególności zmienione Partnerstwo dla członkostwa będzie służyć jako podstawa dalszych reform politycznych oraz wyznacznik postępów dokonanych w przyszłości.

2.   ZASADY

Główne priorytety dla Turcji odnoszą się do jej zdolności spełnienia kryteriów określonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz wymogów ram negocjacyjnych przyjętych przez Radę w dniu 3 października 2005 r.

3.   PRIORYTETY

Priorytety wymienione w niniejszym Partnerstwie dla członkostwa wybrano w oparciu o założenie, że realistyczne jest oczekiwanie od Turcji ich pełnej realizacji lub osiągnięcia znaczących postępów w ich realizacji w ciągu najbliższych kilku lat. Wprowadza się rozróżnienie między priorytetami krótkoterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu dwóch lat, oraz priorytetami średnioterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu trzech do czterech lat. Priorytety te dotyczą zarówno samego prawodawstwa, jak i jego wdrażania.

W zmienionym Partnerstwie dla członkostwa określono obszary priorytetowe w przygotowaniach Turcji do członkostwa. Turcja będzie musiała ostatecznie rozwiązać wszystkie problemy określone w sprawozdaniu z postępów, w tym również kwestię konsolidacji procesu reform politycznych w celu zagwarantowania jego nieodwracalności i zapewnienia jego jednolitego wprowadzania w całym kraju i na wszystkich szczeblach administracji. Istotne jest również wypełnienie przez Turcję zobowiązań związanych ze zbliżeniem prawodawstwa i wdrożeniem dorobku prawnego Wspólnoty zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w ramach Układu o stowarzyszeniu, unii celnej i powiązanych z nią decyzji Rady Stowarzyszeniowej WE–Turcja, na przykład w dziedzinie handlu produktami rolnymi.

3.1.   PRIORYTETY KRÓTKOTERMINOWE

Nasilenie dialogu politycznego i kryteria polityczne

Demokracja i praworządność

Administracja publiczna

Reforma administracji publicznej i polityki kadrowej w celu zagwarantowania większej wydajności, rozliczalności i przejrzystości.

Stworzenie skutecznej, przejrzystej i opartej na uczestnictwie samorządności lokalnej, w szczególności przez wdrożenie ostatnio przyjętego prawodawstwa.

Utworzenie w pełni funkcjonalnego systemu rzecznika praw obywatelskich.

Relacje między służbami cywilnymi i wojskowymi

Dalsze dostosowanie zasad cywilnej kontroli nad wojskiem do praktyk stosowanych w Państwach Członkowskich UE. Zapewnienie pełnego sprawowania funkcji nadzorczych przez władze cywilne, w szczególności w zakresie formułowania strategii bezpieczeństwa narodowego i jej realizacji. Podjęcie kroków w kierunku większej rozliczalności i przejrzystości w sprawach związanych z bezpieczeństwem.

Stworzenie pełnego parlamentarnego nadzoru nad polityką militarną i obrony oraz wszystkimi związanymi z nią wydatkami, z uwzględnieniem audytu zewnętrznego.

Zniesienie wszelkich nadal istniejących uprawnień sądów wojskowych do sądzenia osób cywilnych.

System sądownictwa

Zapewnienie spójnej wykładni przez wszystkie władze sądownicze przepisów prawnych związanych z prawami człowieka i podstawowymi wolnościami, w tym przepisów nowego kodeksu karnego, zgodnie z Europejską Konwencją Praw Człowieka i opartym na niej orzecznictwem.

Zapewnienie niezależności władz sądowniczych, w szczególności w odniesieniu do Wysokiej Rady Sędziów i Prokuratorów oraz mianowania nowych sędziów i prokuratorów.

Zapewnienie równości między oskarżeniem a obroną podczas postępowań karnych, z uwzględnieniem układu sal rozpraw.

Dalsze szkolenie sędziów i prokuratorów w zakresie stosowania Europejskiej konwencji praw człowieka oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Wzmocnienie skuteczności sądownictwa, w szczególności poprzez wzmocnienie jego możliwości instytucjonalnych i przyjęcie nowego kodeksu postępowania cywilnego.

Dalsze tworzenie regionalnych sądów odwoławczych niższego szczebla.

Polityka zwalczania korupcji

Podjęcie zobowiązania walki z korupcją na wszystkich szczeblach, w tym poprzez wzmacnianie wszystkich instytucji, jak również koordynację ich działań.

Zapewnienie realizacji rozporządzenia w sprawie zasad etycznego postępowania funkcjonariuszy służby cywilnej i objęcie jego przepisami urzędników wybieranych, sędziów, naukowców oraz personelu wojskowego.

Ograniczenie zakresu immunitetu parlamentarnego zgodnie z europejską praktyką.

Prawa człowieka i ochrona mniejszości

Przestrzeganie prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka

Propagowanie praw człowieka z aktywnym wsparciem niezależnej, dysponującej odpowiednimi zasobami narodowej instytucji ds. praw człowieka, zgodnie z właściwymi zasadami ONZ. Monitorowanie spraw związanych z prawami człowieka, w tym rzetelne sporządzanie danych statystycznych.

Rozszerzenie szkolenia organów egzekwowania prawa w zakresie praw człowieka i technik dochodzenia, w szczególności w celu wzmocnienia walki z torturami i złym traktowaniem.

Ratyfikacja nieobowiązkowych protokołów Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. Przestrzeganie Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, łącznie z pełnym stosowaniem wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Wdrożenie przepisów prawnych w zakresie prawa do ponownego procesu zgodnie z właściwymi wyrokami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Zagwarantowanie w prawie i w praktyce pełnego poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności wszystkich osób, bez dyskryminacji i niezależnie od języka, poglądów politycznych, rasy, płci, pochodzenia rasowego bądź etnicznego, wyznania bądź przekonań, niepełnosprawności, wieku i orientacji seksualnej.

Ratyfikacja protokołu nr 12 Europejskiej konwencji praw człowieka w sprawie ogólnego zakazu dyskryminacji przez władze publiczne.

Prawa cywilne i polityczne

Zapobieganie torturom i złemu traktowaniu

Zapewnienie wdrożenia środków przyjętych w kontekście polityki „zerowej tolerancji” w odniesieniu do tortur i złego traktowania zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i zaleceniami Europejskiego Komitetu Zapobiegania Torturom.

Nasilenie walki z bezkarnością. Zapewnienie terminowości i skuteczności dochodzeń prowadzonych przez prokuratorów, które powinny prowadzić do zidentyfikowania i ukarania przestępców przez sądy.

Zagwarantowanie wdrożenia Protokołu stambulskiego w całym kraju, w szczególności przez poprawę specjalistycznej wiedzy medycznej.

Ratyfikacja nieobowiązkowego protokołu do Konwencji ONZ przeciwko torturom, przewidującego ustanowienie systemu niezależnego nadzoru zakładów karnych.

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości

Poprawa możliwości skutecznej obrony, np. dostępu do pomocy prawnej i profesjonalnych usług tłumaczenia ustnego.

Zapewnienie, aby obywatele byli świadomi i mieli możliwość korzystania z prawa do prywatnego dostępu do adwokata oraz do informowania krewnych od momentu zatrzymania w areszcie.

Swoboda wypowiedzi, zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń

Zapewnienie swobody wypowiedzi, w tym wolności prasy, zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Dalsza poprawa sytuacji osób sądzonych i skazanych za wyrażanie poglądów bez użycia przemocy.

Wdrożenie wszystkich reform w zakresie wolności zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i związanym z nią orzecznictwem. Wdrożenie środków zapobiegania nadmiernemu użyciu siły przez organy bezpieczeństwa.

Dostosowanie odpowiednich przepisów prawnych dotyczących partii politycznych do europejskiej praktyki.

Dostosowanie finansowania i kontroli partii politycznych do europejskiej praktyki.

Ułatwienie i popieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w kraju i jego udziału w kształtowaniu polityki publicznej.

Ułatwienie i promowanie otwartej komunikacji i współpracy między wszystkimi grupami tureckiego społeczeństwa obywatelskiego a partnerami europejskimi.

Wolność wyznania

Przyjęcie ustawy, która w sposób kompleksowy i zgodnie z odpowiednimi normami europejskimi ureguluje wszystkie problemy, które napotykają mniejszości i społeczności religijne inne niż muzułmańskie. Całkowite zawieszenie sprzedaży i konfiskaty majątku, który należy lub należał do fundacji społeczności religijnych innych niż muzułmańskie, prowadzonej przez właściwe organy, do czasu przyjęcia powyżej wspomnianego prawa.

Przyjęcie i wdrożenie przepisów dotyczących korzystania z wolności myśli, sumienia i wyznania przez wszystkie osoby i społeczności religijne zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i z uwzględnieniem odpowiednich zaleceń Komisji Rady Europy przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji.

Ustanowienie warunków funkcjonowania społeczności religijnych, zgodnie z praktyką przyjętą w Państwach Członkowskich. Należą do nich ochrona prawna i sądowa (między innymi poprzez możliwość uzyskania osobowości prawnej) tych społeczności, ich członków i aktywów, nauczanie, mianowanie i szkolenie duchownych oraz korzystanie z praw majątkowych zgodnie z protokołem nr 1 Europejskiej konwencji praw człowieka.

Prawa gospodarcze i społeczne

Prawa kobiet

Wdrożenie prawodawstwa związanego z prawami kobiet, zwłaszcza kodeksu cywilnego, nowego kodeksu karnego i ustawy o ochronie rodzin.

Rozwijanie środków walki z wszelkimi formami przemocy skierowanej przeciwko kobietom, w tym z przestępstwami popełnianymi w imię honoru. Zapewnienie specjalistycznych szkoleń dla sędziów i prokuratorów, organów egzekwowania prawa, gmin i innych odpowiedzialnych instytucji, jak również utworzenie schronisk dla kobiet zagrożonych przemocą we wszystkich większych gminach, zgodnie z obowiązującym prawodawstwem.

Dalsze propagowanie roli kobiet w społeczeństwie, łącznie z ich edukacją i udziałem w rynku pracy oraz w życiu politycznym i społecznym, jak również wsparcie rozwoju organizacji kobiecych wypełniających te cele.

Prawa dzieci

Propagowanie ochrony praw dzieci zgodnie z normami UE i międzynarodowymi.

Kontynuacja starań w celu rozwiązania problemu dzieci ulicy.

Prawa związków zawodowych

Zapewnienie pełnego poszanowania praw związków zawodowych zgodnie z normami UE i właściwymi konwencjami MOP, w szczególności w zakresie prawa do organizowania się, prawa do strajku oraz prawa do negocjowania układów zbiorowych.

Wzmocnienie dialogu społecznego oraz ułatwienie i promowanie współpracy z partnerami UE.

Prawa mniejszości, prawa kulturowe i ochrona mniejszości

Zapewnienie różnorodności kulturowej i propagowanie poszanowania i ochrony mniejszości zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i zasadami określonymi w Konwencji ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych oraz zgodnie z najlepszymi praktykami w Państwach Członkowskich.

Gwarantowanie ochrony prawnej mniejszości, w szczególności w zakresie korzystania z praw majątkowych zgodnie z protokołem nr 1 do Europejskiej konwencji praw człowieka.

Zapewnienie skutecznego dostępu do transmisji radiowych i telewizyjnych w językach innych niż turecki. Usunięcie pozostałych przeszkód, w szczególności w odniesieniu do lokalnych i regionalnych nadawców prywatnych.

Przyjęcie właściwych środków wspierania nauczania języków innych niż turecki.

Sytuacja na wschodzie i południowym wschodzie kraju

Zniesienie systemu straży wiejskiej na południowym wschodzie. Oczyszczenie terenu z min.

Opracowanie kompleksowego podejścia do zmniejszenia dysproporcji między regionami, a w szczególności poprawy sytuacji w południowo-wschodniej Turcji w celu zwiększenia możliwości gospodarczych, społecznych i kulturowych wszystkich obywateli tureckich, w tym również obywateli pochodzenia kurdyjskiego.

Wprowadzanie środków ułatwiających powrót przesiedleńców wewnętrznych do pierwotnych miejsc zamieszkania zgodnie z zaleceniami specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. przesiedleńców.

Zapewnienie sprawiedliwej i niezwłocznej rekompensaty osobom, które poniosły straty w wyniku sytuacji w zakresie bezpieczeństwa na południowym wschodzie.

Sprawy regionalne i zobowiązania międzynarodowe

Cypr

Zapewnienie dalszego wspierania wysiłków mających na celu znalezienie kompleksowego rozwiązania problemu cypryjskiego w ramach ONZ zgodnie z zasadami, na których opiera się Unia, jednocześnie przyczyniając się do powstania lepszej atmosfery dla całościowego rozwiązania.

Pełne wdrożenie protokołu dostosowującego Układ z Ankary do przystąpienia 10 nowych Państw Członkowskich UE łącznie z Cyprem (1).

Podjęcie konkretnych kroków w celu możliwie jak najszybszej normalizacji stosunków dwustronnych między Turcją i wszystkimi Państwami Członkowskimi UE, łącznie z Republiką Cypryjską (1).

Pokojowe rozstrzygnięcie sporów granicznych

Kontynuowanie starań mających na celu rozwiązanie nierozstrzygniętych dotąd sporów granicznych zgodnie z zasadą pokojowego rozstrzygania sporów, jak przewidziano w Karcie ONZ, w tym również, jeśli to konieczne, z udziałem Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

Wyraźne zaangażowanie na rzecz stosunków dobrosąsiedzkich; uwzględnienie wszelkich źródeł konfliktów z sąsiadami; powstrzymanie się od wszelkich działań, które mogłyby negatywnie wpłynąć na proces pokojowego rozstrzygania sporów granicznych.

Obowiązki w ramach Układu o stowarzyszeniu

Zapewnienie realizacji zobowiązań podjętych w ramach Układu o stowarzyszeniu, również w dziedzinie unii celnej.

Zniesienie ograniczeń w handlu mięsem wołowym, żywym bydłem i produktami pochodnymi.

Kryteria gospodarcze

Dalsza realizacja obecnego programu reformy strukturalnej uzgodnionego z MFW i Bankiem Światowym, w szczególności zapewnienie kontroli wydatków publicznych.

Zakończenie realizacji reformy sektora finansowego, w szczególności dostosowanie się do norm międzynarodowych w zakresie przepisów ostrożnościowych i dotyczących przejrzystości oraz kontroli przestrzegania tych przepisów.

Stanie na straży niezależności organów regulacji rynku.

Przyspieszenie prywatyzacji podmiotów państwowych, w szczególności banków państwowych, z uwzględnieniem aspektów społecznych.

Dalsza liberalizacja rynku i reformy cenowe, w szczególności w odniesieniu do energii oraz rolnictwa, zwłaszcza tytoniu i cukru.

Dalszy dialog gospodarczy z UE, w szczególności w ramach przedakcesyjnych procedur nadzoru fiskalnego, ze szczególnym zwróceniem uwagi na właściwe środki służące osiągnięciu stabilności i przewidywalności makroekonomicznej oraz na wdrożenie reform strukturalnych.

Wdrożenie środków rozwiązania problemu nieformalnej gospodarki.

Większy nacisk na szkolenie zawodowe, zwłaszcza młodzieży.

Rozwiązanie problemu nierównowagi rynku pracy.

Poprawa warunków dla rozwoju przedsiębiorczości, w szczególności funkcjonowania sądów handlowych. W tym celu należy poprawić funkcjonowanie sądownictwa handlowego, zwracając szczególną uwagę na niezależność wymiaru sprawiedliwości i właściwe wykorzystanie systemu ekspertyzy sądowej.

Dalsza reforma sektora rolnego.

Zapewnienie poprawy ogólnego poziomu systemu edukacji i opieki zdrowotnej, ze zwróceniem szczególnej uwagi na młodsze pokolenie i regiony w niekorzystnym położeniu.

Ułatwienie i propagowanie napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich.

Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa

Swobodny przepływ towarów

Zakończenie usuwania barier technicznych i administracyjnych w handlu. Zapewnienie skuteczności wewnętrznej kontroli rynku i swobodnego przepływu towarów.

Zakończenie identyfikacji środków niezgodnych z art. 28–30 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i usunięcie ich. W szczególności likwidacja wszystkich nielegalnych nieautomatycznych pozwoleń na przywóz oraz wdrożenie zasady wzajemnego uznawania w obszarach niezharmonizowanych.

Usunięcie wszystkich ograniczeń w swobodnym obrocie towarami związanych z dyskryminacją przewoźników z Państw Członkowskich ze względu na ich przynależność państwową lub poprzedni port zawinięcia.

Zapewnienie wdrożenia certyfikacji, oceny zgodności i oznaczeń CE zgodnie z dyrektywami nowego, globalnego podejścia; wzmocnienie istniejącego nadzoru nad rynkiem i struktur oceny zgodności przez wyposażenie, szkolenia i stworzenie odpowiedniej infrastruktury administracyjnej.

Rozwinięcie skutecznej infrastruktury metrologii prawnej i ułatwienie szerszego stosowania metrologii naukowej i przemysłowej.

Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

Zdefiniowanie metodologii i mapy drogowej przeglądu krajowego prawodawstwa w celu wykrycia potencjalnych niezgodności z przepisami Traktatu WE związanych z prawem przedsiębiorczości i swobodą świadczenia usług.

Zdefiniowanie i rozpoczęcie wdrożenia mapy drogowej zbliżenia prawodawstwa do dorobku wspólnotowego w dziedzinie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, w tym również stworzenie niezbędnych możliwości administracyjnych.

Zdefiniowanie mapy drogowej wdrożenia dorobku wspólnotowego w zakresie usług pocztowych.

Swobodny przepływ kapitału

Usunięcie wszystkich ograniczeń dotyczących zagranicznych inwestycji bezpośrednich pochodzących z UE we wszystkich sektorach gospodarki.

Zamówienia publiczne

Przyspieszenie zbliżenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych do dorobku wspólnotowego, w szczególności w zakresie koncesji w sektorze usług użyteczności publicznej i procedur oceny.

Zwiększenie możliwości Urzędu Zamówień Publicznych, tak aby możliwe było wdrożenie nowej ustawy o zamówieniach publicznych.

Prawo własności intelektualnej

Lepsze egzekwowanie prawa własności intelektualnej przez wzmocnienie możliwości administracyjnych i koordynacji, z uwzględnieniem organów egzekwowania prawa i sądownictwa. Rozwiązanie problemu podrabiania znaków towarowych, szczególnie w odniesieniu do samochodowych części zamiennych i towarów luksusowych oraz piractwa, w szczególności w przypadku książek i innych nośników informacji.

Uzgodnienie z UE rozwiązania, możliwego do przyjęcia przez wszystkie strony, w sprawie oczekujących wniosków o dopuszczenie leków generycznych w sektorze farmaceutycznym.

Konkurencja

Dostosowanie się do dorobku wspólnotowego w dziedzinie pomocy państwa, w tym w szczególnie trudnych sektorach, takich jest sektor stali, ustanowienie krajowej instytucji monitorowania pomocy państwa i zapewnienie ścisłej kontroli pomocy państwa.

Zapewnienie przejrzystości i ciągłej wymiany informacji w dziedzinach konkurencyjności i pomocy państwa.

Zakończenie dostosowania prawa do prawodawstwa wtórnego w dziedzinie prawa antymonopolowego.

Usługi finansowe

Przyjęcie niezbędnych środków wykonawczych w ramach nowego prawa bankowego. Zapewnienie spójnego postępu na drodze do realizacji mapy drogowej dla nowych ram wymagań kapitałowych wobec instytucji kredytowych i przedsiębiorstw inwestycyjnych.

Wzmocnienie norm ostrożnościowych i nadzorczych w sektorze finansowym niebankowym, w tym racjonalizacja struktur nadzorczych tam, gdzie jest to niezbędne.

Społeczeństwo informacyjne i media

Zapewnienie wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie opłat i licencjonowania.

Przyjęcie i wdrożenie dostosowanego prawodawstwa w dziedzinie komunikacji elektronicznej, zwłaszcza w zakresie opłat i licencjonowania, łączy dzierżawionych, dostępu i połączeń międzyoperatorskich, (wstępnego) wyboru operatora oraz przenoszenia numeru. Wzmocnienie możliwości i niezależności organów regulacyjnych odpowiedzialnych za telewizję i radio.

Dalsze dostosowanie do dorobku wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie polityki audiowizualnej, w szczególności w odniesieniu do dyrektywy „Telewizja bez granic”.

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

Przyjęcie niezbędnych środków legislacyjnych i ustanowienie odpowiednich struktur administracyjnych do obsługi instrumentów UE związanych z rozwojem obszarów wiejskich.

Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

Dalsze dostosowanie systemu identyfikacji i rejestracji bydła do wymagań UE i rozpoczęcie działań mających na celu identyfikację owiec i kóz oraz rejestrację ich przemieszczania.

Przyjęcie strategii walki z głównymi chorobami zwierzęcymi.

Przygotowanie programu modernizacji zakładów przetwórstwa żywności w celu spełnienia norm UE w zakresie higieny i zdrowia publicznego.

Wdrożenie programów kontroli poziomów pozostałości i chorób odzwierzęcych.

Rybołówstwo

Dostosowanie do dorobku wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie zarządzania, kontroli, marketingu i zmian strukturalnych w rybołówstwie. Wzmocnienie możliwości administracyjnych.

Transport

Usunięcie wszystkich istniejących ograniczeń względem statków pod cypryjską banderą i obsługujących handel cypryjski oraz przepisów umów lotniczych, które dyskryminują przewoźników Państw Członkowskich z powodu ich przynależności państwowej.

Dalsze dostosowanie do dorobku wspólnotowego w dziedzinie transportu dla wszystkich rodzajów transportu.

Lepsze zarządzanie transportem morskim, w szczególności kontrola bander państwowych, i pilna poprawa bezpieczeństwa floty tureckiej, tak aby możliwe stało się jej usunięcie z czarnej listy bander w paryskim Protokole ustaleń.

Przyjęcie programu dostosowania tureckiego taboru transportu drogowego do norm UE.

Energia

Zapewnienie niezależności i skutecznego funkcjonowania organu regulacyjnego odpowiedzialnego za energię elektryczną, gaz ziemny i energię jądrową.

Zapewnienie stworzenia konkurencyjnego wewnętrznego rynku energii zgodnie z dyrektywami dotyczącymi energii elektrycznej i gazu.

Wspieranie tworzenia coraz bardziej zintegrowanego regionalnego rynku energii jako części szerzej rozumianego europejskiego rynku energii. Usunięcie ograniczeń w handlu transgranicznym i dostępie stron trzecich.

Opracowanie strategii energetycznej mającej na celu ułatwienie wdrożenia ram prawnych zgodnie z dorobkiem wspólnotowym.

Rozpoczęcie dostosowania do dorobku wspólnotowego w zakresie efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii oraz rozwinięcie możliwości administracyjnych w tych sektorach.

Podatki

Dalsze dostosowanie podatków akcyzowych i podatku VAT, w szczególności w zakresie stosowanych stawek, zakresu transakcji zwolnionych i struktury podatkowej oraz wyeliminowania środków podatkowych, które mogą prowadzić do dyskryminacyjnego traktowania.

Dalsze dostosowanie prawa do wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie podatków bezpośrednich, w tym do przepisów w sprawie wymiany informacji miedzy Państwami Członkowskimi UE, w celu ułatwienia egzekucji środków służących walce z unikaniem zobowiązań podatkowych oraz uchylaniem się od płacenia podatków.

Poszanowanie zasad kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw (ang. Code of Conduct for Business Taxation) oraz zapewnienie zgodności przyszłego prawodawstwa z zasadami tego kodeksu.

Zwiększenie starań mających na celu modernizację i wzmocnienie administracji podatkowej w celu poprawy egzekwowania należności od podatników oraz poprawy systemu poboru podatków bezpośrednich, jak również przychodów z tytułu VAT i należności celnych i innych podatków pośrednich. Stworzenie skutecznych instrumentów walki z nadużyciami finansowymi.

Rozpoczęcie przygotowań do opracowania niezbędnych systemów informatycznych umożliwiających wymianę danych elektronicznych z UE i jej Państwami Członkowskimi.

Statystyka

Zakończenie procedur przyjęcia i egzekwowania nowego prawa statystycznego zgodnie z normami UE. Zapewnienie odpowiedniego szkolenia personelu oraz zwiększenie możliwości administracyjnych.

Wzmocnienie strategii opracowywania statystyk, w szczególności w obszarach priorytetowych, takich jak: statystyki demograficzne i statystyki rynku pracy, statystyki regionalne, statystyki dotyczące przedsiębiorstw (łącznie z rejestrem przedsiębiorstw) oraz statystyki rolne.

Przyjęcie oczekujących na przyjęcie klasyfikacji oraz wprowadzenie odpowiednich jednostek statystycznych do rejestru przedsiębiorstw.

Poprawa metodologii rachunków narodowych zgodnie z ESA 95.

Polityka społeczna i zatrudnienie

Opracowanie rocznego planu finansowania inwestycji na podstawie realistycznej oceny kosztów dostosowania prawa oraz dostępnych zasobów publicznych i prywatnych.

Stworzenie warunków skutecznego dialogu społecznego, między innymi przez zniesienie przepisów ograniczających działalność związków zawodowych oraz zapewnienie poszanowania praw związków zawodowych.

Wspieranie działań partnerów społecznych w zakresie budowania ich zdolności instytucjonalnej, w szczególności w odniesieniu do ich przyszłej roli w opracowywaniu i wdrażaniu polityki społecznej i zatrudnienia, między innymi poprzez autonomiczny dialog społeczny.

Dalsze starania mające na celu rozwiązanie problemu pracy dzieci.

Zwiększenie możliwości wszystkich instytucji uczestniczących w transpozycji dorobku wspólnotowego w tej dziedzinie.

Polityka w zakresie przedsiębiorstw i przemysłu

Przyjęcie narodowego programu restrukturyzacji hutnictwa mającego na celu zapewnienie rentowności sektora oraz poszanowanie zasad UE w dziedzinie pomocy państwa.

Opracowanie i wdrożenie strategii wspierania inwestycji zagranicznych, w tym rozstrzygania sporów.

Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

Dalsze rozwijanie ram strategicznych spójności gospodarczej i społecznej w celu zmniejszenia dysproporcji między regionami.

Stworzenie niezbędnych ram legislacyjnych i administracyjnych umożliwiających przyjęcie funduszy przedakcesyjnych UE.

Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

Dalszy rozwój i wzmacnianie wszystkich organów egzekucji prawa oraz dostosowanie ich statusu i funkcjonowania do norm europejskich, również przez rozwój współpracy między organami. Przyjęcie kodeksu etyki policyjnej. Ustanowienie niezależnego i skutecznego systemu wnoszenia skarg w celu zapewnienia większej rozliczalności działania policji i żandarmerii. Rozwój zastosowania nowoczesnych technik dochodzeniowych oraz strategii zapobiegania przestępczości. Podjęcie kroków mających na celu szkolenie oraz rozwój możliwości policji sądowej.

Kontynuowanie działań mających na celu wdrożenie krajowego planu działania w dziedzinie migracji i azylu w celu zwalczania nielegalnej migracji oraz pilnego zawarcia porozumienia o readmisji z UE.

Przyjęcie i rozpoczęcie wdrożenia krajowego planu działania w dziedzinie zarządzania granicami, w szczególności przez podjęcie działań mających na celu stworzenie zawodowej cywilnej straży granicznej oraz odminowywanie granic.

Przyjęcie i wdrożenie krajowej strategii w dziedzinie przestępczości zorganizowanej. Nasilenie walki z przestępczością zorganizowaną, narkotykami, handlem ludźmi, nadużyciami finansowymi, korupcją i praniem pieniędzy.

Opracowanie i rozpoczęcie wdrożenia krajowej strategii w dziedzinie narkotyków zgodnie ze strategią antynarkotykową UE i planem działania UE w tej dziedzinie.

Przyjęcie prawa o ochronie danych osobowych zgodnie z dorobkiem wspólnotowym oraz ustanowienie niezależnego organu nadzorczego.

Wyznaczenie służby odpowiedzialnej za ochronę euro przez fałszerstwem.

Nauka i badania naukowe

Rozpoczęcie tworzenia i stosowania zintegrowanej strategii badań naukowych.

Edukacja i kultura

Ułatwienie funkcjonowania krajowej agencji w celu konsolidacji uczestnictwa w programach Socrates, Leonardo da Vinci i Młodzież. Propagowanie udziału w programie Kultura 2000.

Ochrona środowiska

Przyjęcie poprawionego programu transpozycji i wdrażania dorobku wspólnotowego. Opracowanie planu inwestycji finansowych.

Dalsza transpozycja i wdrożenie dorobku wspólnotowego związanego z prawodawstwem ramowym, międzynarodowymi konwencjami w dziedzinie ochrony środowiska, prawodawstwem w dziedzinie ochrony przyrody, jakości wody, zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli oraz gospodarki odpadami. Wdrożenie i egzekwowanie zmienionej dyrektywy w sprawie oceny wpływu na środowisko.

Działanie na rzecz włączania wymagań środowiskowych do innych polityk sektorowych.

Opracowanie planu wzmocnienia możliwości administracyjnych oraz wdrożenia i egzekwowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony środowiska.

Rozwój współpracy w dziedzinie wód transgranicznych, zgodnie z ramową dyrektywą wodną oraz konwencjami międzynarodowymi, których stroną jest WE.

Ochrona konsumentów i zdrowia

Dalsze dostosowywanie prawa do dorobku wspólnotowego.

Dalszy rozwój struktur instytucjonalnych mających na celu skuteczne wdrożenie prawodawstwa, w szczególności w odniesieniu do nadzoru nad rynkiem.

Dalszy rozwój systemów powiadamiania o niebezpiecznych produktach na szczeblu krajowym oraz wykorzystanie możliwości wymiany takich powiadomień na szczeblu międzynarodowym za pośrednictwem systemu TRAPEX lub innych właściwych systemów.

Unia celna

Przyjęcie nowego kodeksu celnego w celu dalszego dostosowania reguł celnych do dorobku wspólnotowego z uwzględnieniem reguł pochodzenia preferencyjnego.

Dostosowanie prawa w dziedzinie wolnych obszarów celnych do dorobku wspólnotowego i egzekwowanie tego prawa, zwłaszcza reguł dotyczących kontroli celnych i kontroli fiskalnej.

Dalsze wzmacnianie możliwości administracyjnych i operacyjnych administracji celnej oraz dostosowanie procedur wewnętrznych do norm UE.

Rozpoczęcie przygotowań do opracowania niezbędnych systemów informatycznych umożliwiających wymianę danych elektronicznych z UE i jej Państwami Członkowskimi, począwszy od obszarów tranzytu i stawek celnych.

Stosunki zewnętrzne oraz polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony

Zakończenie dostosowania prawa do wspólnej polityki handlowej WE, przez dostosowanie go do systemów preferencyjnych WE, w tym do systemu ogólnych preferencji WE.

Dalsze działania mające na celu zawarcie pozostałych umów o wolnym handlu z krajami trzecimi.

Stopniowe dostosowanie polityk wobec krajów trzecich oraz stanowisk w organizacjach międzynarodowych do polityk i stanowisk UE i jej Państw Członkowskich, w tym w odniesieniu do członkostwa wszystkich Państw Członkowskich UE w odpowiednich organizacjach oraz porozumieniach, takich jak Wassenaar.

Kontrola finansowa

Zapewnienie terminowego wdrożenia prawa o zarządzaniu finansami publicznymi i kontroli finansów publicznych.

Przyjęcie nowego prawodawstwa w celu zreformowania funkcji kontroli zewnętrznej zgodnie z regułami Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli (INTOSAI) oraz zgodnie z prawem o zarządzaniu finansami publicznymi i kontroli finansów publicznych w celu zapewnienia niezależności trybunału obrachunkowego.

Ustanowienie skutecznych procedur postępowania w przypadku nieprawidłowości i podejrzeń o nadużycia finansowe mających wpływ na pomoc przedakcesyjną, w tym skuteczne przekazywanie Komisji informacji o nieprawidłowościach.

Lepsze wdrożenie systemu zarządzania wspólnotowymi funduszami przedakcesyjnymi oraz dostosowanie go do zmian w instrumentach przedakcesyjnych.

Ustanowienie struktur administracyjnych niezbędnych do skutecznej i właściwej ochrony funduszy UE oraz do współpracy z Urzędem Komisji Europejskiej ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

3.2.   PRIORYTETY ŚREDNIOTERMINOWE

Kryteria gospodarcze

Zakończenie wdrożenia programu prywatyzacji.

Zakończenie reformy sektora rolnego.

Zapewnienie stabilności systemu emerytalnego i zabezpieczeń społecznych.

Dalsza poprawa ogólnego poziomu systemu edukacji i opieki zdrowotnej, ze zwróceniem szczególnej uwagi na młodsze pokolenie i regiony w niekorzystnym położeniu.

Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa

Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

Usunięcie ograniczeń w prawie przedsiębiorczości i w dziedzinie swobody świadczenia usług transgranicznych.

Rozpoczęcie dostosowania prawa do dorobku wspólnotowego w dziedzinie usług pocztowych. Rozpoczęcie liberalizacji usług pocztowych i ustanowienie krajowego urzędu regulacyjnego.

Osiągnięcie znacznego dostosowania prawa do dorobku wspólnotowego w zakresie uznania kwalifikacji zawodowych.

Zamówienia publiczne

Zapewnienie skutecznego wdrożenia zasad zamówień publicznych przez instytucje i podmioty zamawiające na wszystkich poziomach, łącznie z opracowaniem i zastosowaniem narzędzi operacyjnych, zapewnieniem szkoleń oraz wzmocnieniem możliwości administracyjnych instytucji i podmiotów zamawiających.

Propagowanie realizacji procedur zamówień publicznych drogą elektroniczną.

Przyjęcie kompleksowej strategii krajowej mającej na celu rozwój systemu zamówień publicznych w Turcji, w tym zastosowanie narzędzi elektronicznych na wszystkich etapach procedury zamówień.

Prawo własności intelektualnej

Zakończenie dostosowania i zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej przez wzmocnienie struktur i mechanizmów egzekwowania prawa, w tym organów egzekwowania prawa i sądownictwa.

Usługi finansowe

Dokonanie znacznych postępów na drodze do realizacji nowych ram w zakresie wymagań kapitałowych, zgodnie ze szczegółową mapą drogową BRSA.

Zasadniczy postęp w dostosowaniu prawodawstwa do dorobku wspólnotowego w sektorze finansowym niebankowym.

Prawo spółek

Zakończenie dostosowania prawa do dorobku wspólnotowego.

Przyjęcie ogólnych ram sprawozdawczości finansowej zgodnie z normami UE, z pełnym wykorzystaniem zwolnień przewidzianych w dorobku wspólnotowym.

Zwiększenie wymagań dotyczących jawności. W szczególności przyjęcie w odniesieniu do spółek ogólnego wymogu składania zbadanych sprawozdań finansowych, zarówno skonsolidowanych, jak i jednostkowych, w celu ich upublicznienia.

Wzmocnienie możliwości wszystkich właściwych organów w zakresie monitorowania i egzekwowania norm sprawozdawczości finansowej.

Konkurencyjność

Konsolidacja egzekwowania przepisów antymonopolowych i dotyczących pomocy państwa, ze zwróceniem szczególnej uwagi na monopole i przedsiębiorstwa o specjalnych lub wyłącznych uprawnieniach.

Prowadzenie restrukturyzacji sektora stali w ramach uzgodnionego kompleksowego programu sektorowego.

Zwiększenie świadomości na temat zasad antymonopolowych i zasad pomocy państwa wśród wszystkich uczestników rynku i podmiotów udzielających pomocy.

Społeczeństwo informacyjne i media

Zakończenie transpozycji dorobku wspólnotowego w dziedzinie telekomunikacji i przygotowanie pełnej liberalizacji rynków.

Zakończenie dostosowania prawodawstwa audiowizualnego i wzmocnienie możliwości niezależnego organu regulacyjnego telewizji/radia.

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

Dalsza praca w tworzeniu zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w szczególności w odniesieniu do systemu identyfikacji działek.

Bezpieczeństwo żywności, sprawy weterynaryjne i fitosanitarne

Dostosowanie prawa bezpieczeństwa żywności, weterynaryjnego i fitosanitarnego.

Stworzenie niezbędnych możliwości administracyjnych do wdrożenia prawodawstwa weterynaryjnego, fitosanitarnego i w dziedzinie żywności.

Stworzenie systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt dla owiec i kóz zgodnie z wymogami UE.

Unowocześnienie zakładów przetwórstwa rolno-spożywczego, tak aby mogły one przestrzegać norm bezpieczeństwa żywności i prawodawstwa UE. Modernizacja gospodarstw mlecznych.

Wdrożenie systemów kontroli bezpieczeństwa żywności.

Utworzenie systemu zbiórki zwłok zwierzęcych oraz przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

Wdrożenie planów walki z podstawowymi chorobami.

Dostosowanie systemu rejestracji odmian roślin do wymogów UE.

Dalsze dostosowywanie wymogów dotyczących pozostałości pestycydów do przepisów UE.

Rybołówstwo

Zakończenie ustanawiania odpowiednich struktur administracyjnych i wyposażenia na poziomie centralnym i regionalnym, dzięki którym możliwa będzie realizacja wspólnej polityki rybołówstwa.

Polityka transportowa

Zakończenie dostosowań legislacyjnych i administracyjnych dla wszystkich rodzajów transportu. W przypadku transportu drogowego należy w szczególności zwrócić uwagę na dostęp do rynku, bezpieczeństwo dróg, kontrolę dopuszczenia pojazdów do ruchu, kontrolę pojazdów w ruchu drogowym, jak również zasady społeczne, podatkowe i techniczne. Transport morski powinien obejmować kwestie bezpieczeństwa na morzu.

Zapewnienie wdrożenia i egzekwowania prawodawstwa transportowego w dziedzinie transportu drogowego, morskiego i lotniczego (ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa lotniczego i zarządzania ruchem lotniczym). W tym celu należy poprawić możliwości wdrożeniowe i egzekucyjne odpowiednich instytucji w kwestiach wszystkich aspektów lotnictwa cywilnego, transportu drogowego i kolejowego.

Zakończenie restrukturyzacji krajowego przedsiębiorstwa kolejowego i otwarcie rynku kolejowego zgodnie z wymaganiami dorobku wspólnotowego.

Wdrożenie programu dostosowania technicznego tureckiego taboru transportu drogowego i floty morskiej do norm wspólnotowych.

Energia

Zakończenie dostosowania prawa krajowego do dorobku wspólnotowego.

Dalsze wzmocnienie struktur administracyjnych i regulacyjnych.

Restrukturyzacja przedsiębiorstw energetycznych oraz otwarcie rynków energii zgodnie z dorobkiem wspólnotowym.

Zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego. Po stworzeniu potencjału produkcji energii jądrowej, przede wszystkim wzmocnienie możliwości, niezależności i zasobów organu regulacyjnego z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem wydawania licencji. Zapewnienie przeprowadzenia ocen wpływu na środowisko zgodnie z dyrektywą EIA (w sprawie ocen wpływu na środowisko).

Podatki

Znaczny postęp w pracach nad pełnym dostosowaniem prawa krajowego do dorobku wspólnotowego w dziedzinie prawa podatkowego, w odniesieniu do podatku VAT, podatków akcyzowych oraz opodatkowania bezpośredniego, w tym do kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw.

Dalsze wzmacnianie i modernizowanie administracji podatkowej, w tym sektora informatycznego, w celu lepszego poboru przychodów podatkowych. Dalsze przygotowania do opracowania niezbędnych systemów informatycznych umożliwiających wymianę danych elektronicznych z UE i jej Państwami Członkowskimi.

Polityka gospodarcza i pieniężna

Zakończenie dostosowania do dorobku wspólnotowego przepisów w zakresie zakazu uprzywilejowanego dostępu władz publicznych do instytucji finansowych oraz zakazu bezpośredniego finansowania sektora publicznego.

Statystyka

Dostosowanie rejestru przedsiębiorstw do norm UE.

Dalsze dostosowanie statystyk makroekonomicznych do dorobku wspólnotowego, w szczególności w dziedzinie szacunków PKB, zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych, wskaźników krótkoterminowych, równowagi płatności i statystyk rynku pracy.

Wzmocnienie roli koordynacyjnej państwowego instytutu statystycznego w celu lepszego gromadzenia i przetwarzania danych pochodzących z różnych biur rządowych.

Lepsze wykorzystanie źródeł administracyjnych do gromadzenia danych.

Zakończenie harmonizacji statystyk finansowych zgodnie z wymogami ESA 95.

Polityka społeczna i zatrudnienie

Zakończenie transpozycji wspólnotowego dorobku prawnego oraz umocnienie odpowiednich struktur administracyjnych i struktur egzekwowania prawa, w tym inspektoratów pracy.

Zapewnienie wdrożenia i egzekwowania dorobku wspólnotowego w dziedzinie polityki społecznej i zatrudnienia.

Przygotowanie krajowej strategii zatrudnienia w celu uczestnictwa w Europejskiej strategii zatrudnienia, w tym przygotowanie i wdrożenie wspólnego przeglądu polityki zatrudnienia oraz zwiększenie możliwości monitorowania rynku pracy i problemów społecznych.

Przygotowanie krajowej strategii integracji społecznej, w tym gromadzenie danych, zgodnie z praktyką UE.

Dalszy rozwój systemu opieki społecznej, w szczególności konsolidacja systemów zabezpieczeń społecznych i emerytalnego w celu osiągnięcia zrównoważenia finansowego i równoczesnego wzmocnienia sieci bezpieczeństwa socjalnego.

Polityka w zakresie przemysłu i przedsiębiorstw

Dalsze uproszczenie warunków prowadzenia działalności przez małe i średnie przedsiębiorstwa oraz dostosowanie definicji MŚP do definicji używanej w UE.

Sieci transeuropejskie

Wdrożenie priorytetowych projektów określonych w ramach Oceny Potrzeb Infrastruktury Transportowej oraz zgodnie z wytycznymi transportowymi TEN Wspólnoty Europejskiej.

Wspieranie wdrożenia projektów w Turcji wymienionych w wytycznych energetycznych TEN Wspólnoty Europejskiej jako projekty leżące we wspólnym interesie.

Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

Dalsze wzmacnianie możliwości administracyjnych we wdrażaniu polityki regionalnej na szczeblu centralnym i regionalnym.

Stworzenie wieloletnich procedur budżetowych określających kryteria przyznawania priorytetów inwestycjom publicznym w regionach.

Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

Dostosowanie statusu i funkcjonowania żandarmerii do norm europejskich.

Dalsze dostosowanie prawodawstwa wizowego i praktyki w tej dziedzinie do dorobku wspólnotowego.

Dalsze dostosowanie do dorobku wspólnotowego w dziedzinie azylu przez zniesienie ograniczeń geograficznych w odniesieniu do konwencji genewskiej; udoskonalenie systemu przesłuchań i rozpatrywania wniosków o azyl oraz rozwój wsparcia społecznego i środków integracji dla uchodźców.

W dziedzinie polityki antynarkotykowej – dalsze wzmacnianie krajowego punktu kontaktowego.

Dalszy rozwój możliwości służb celnych, w tym przez zawarcie umów o współpracy celnej oraz wprowadzenie mobilnych jednostek nadzoru.

W dziedzinie ochrony danych zapewnienie wdrożenia dorobku wspólnotowego przez utworzenie niezależnego organu nadzorczego.

Przyjęcie i wdrożenie dorobku wspólnotowego i najlepszych praktyk w dziedzinie migracji w celu przeciwdziałania nielegalnej migracji.

Dalsze dostosowanie się do dorobku wspólnotowego i najlepszych praktyk zgodnie z krajowym planem zarządzania granicami w celu przygotowania się do pełnego wdrożenia dorobku Schengen.

Przyjęcie i wdrożenie dorobku wspólnotowego w dziedzinie korupcji, walki z narkotykami, przestępczości zorganizowanej, prania brudnych pieniędzy, współpracy sądowej w sprawach karnych i cywilnych, ochrony euro oraz interesów finansowych Wspólnoty w ramach prawa karnego.

Edukacja i kultura

Dostosowanie się do polityk UE w zakresie różnorodności kulturowej, w tym w kontekście konwencji Unesco w sprawie różnorodności kulturowej.

Ochrona środowiska

Dalsze dostosowanie się do dorobku wspólnotowego i wzmocnienie możliwości instytucjonalnych, administracyjnych i monitorowania w celu poprawy ochrony środowiska, w tym gromadzenia danych.

Uwzględnianie zasad zrównoważonego rozwoju przy określaniu i wdrażaniu polityk sektorowych.

Zapewnienie pełnej transpozycji oraz stopniowego wdrożenia i egzekwowania dyrektywy w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisk,o wraz z wprowadzonymi do niej zmianami.

Przyjęcie i wdrożenie narodowego planu gospodarki odpadami.

Unia celna

Zakończenie dostosowania prawodawstwa celnego, w szczególności w dziedzinach zarządzania kontyngentami taryfowymi, wolnych obszarów celnych, towarów i technologii podwójnego zastosowania, prekursorów oraz towarów podrabianych i pirackich.

Dalsze starania mające na celu zmodernizowanie kontroli i operacji celnych oraz zapewnienie wyposażenia wszystkich urzędów celnych w infrastrukturę informatyczną.

Dalsze przygotowania do połączenia systemów informatycznych z systemami UE.

Kontrola finansowa

Wzmocnienie obecnych możliwości zarządzania i kontroli we wszystkich instytucjach uczestniczących w zarządzaniu wspólnotowymi funduszami przedakcesyjnymi w ramach systemu DIS.

Przygotowanie wszystkich instytucji uczestniczących w zarządzaniu wspólnotowymi funduszami przedakcesyjnymi do akredytacji w ramach rozszerzonego zdecentralizowanego systemu zarządzania (EDIS).

Przygotowanie do wyznaczenia operacyjnie niezależnej służby odpowiedzialnej za walkę z nadużyciami finansowymi.

Wzmocnienie możliwości struktur administracyjnych utworzonych w celu ochrony interesów wspólnotowych WE.

4.   PROGRAMOWANIE

Pomoc finansowa na rzecz priorytetów określonych w Partnerstwie dla członkostwa zostanie udostępniona w drodze rocznych decyzji o finansowaniu przyjmowanych przez Komisję, zgodnie z procedurą opisaną w art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 2500/2001 z dnia 17 grudnia 2001 r. dotyczącego przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji (2) (dla programu na 2006 r.) oraz w rozporządzeniu ustanawiającym instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) po jego przyjęciu (dla programów na lata 2007–2013). W następstwie decyzji o finansowaniu podpisane zostanie z Turcją porozumienie o finansowaniu.

5.   WARUNKOWOŚĆ

Pomoc wspólnotowa w finansowaniu projektów za pośrednictwem instrumentów przedakcesyjnych jest uwarunkowana przestrzeganiem przez Turcję zobowiązań podjętych w ramach umów WE–Turcja, w tym decyzji o unii celnej 1/95 i innych decyzji, dalszymi działaniami mającymi na celu spełnienie kryteriów kopenhaskich, a w szczególności postępem w spełnianiu konkretnych priorytetów określonych w niniejszym zmienionym Partnerstwie dla członkostwa. Nieprzestrzeganie tych warunków ogólnych może prowadzić do podjęcia przez Radę decyzji o zawieszeniu pomocy finansowej na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2500/2001. Szczegółowe warunki są również uwzględnione w poszczególnych programach rocznych.

6.   MONITOROWANIE

Wdrożenie Partnerstwa dla członkostwa będzie badane w odpowiedni sposób za pośrednictwem mechanizmów ustanowionych na mocy Układu o stowarzyszeniu, jak również przygotowywanych przez Komisję sprawozdań z postępów Turcji.

Dzięki podkomitetom Układu o stowarzyszeniu możliwy jest przegląd wdrażania Partnerstwa dla członkostwa, jak również postępu w dostosowaniu, wdrażaniu i egzekwowaniu prawa. Komitet Stowarzyszeniowy omawia ogólne zmiany, postęp i problemy w realizacji priorytetów Partnerstwa dla członkostwa, jak również szczegółowe problemy przekazane mu przez podkomitety.

Monitorowanie programu przedakcesyjnej pomocy finansowej będzie prowadzone wspólnie przez Turcję i Komisję Europejską za pośrednictwem Wspólnego Komitetu Monitorującego. W celu zapewnienia skuteczności monitorowania projekty finansowane w ramach każdego porozumienia finansowego muszą zawierać możliwe do sprawdzenia i wymierne wskaźniki osiągnięć. Monitorowanie oparte na tych wskaźnikach pomoże Komisji, Komitetowi Zarządzającemu Phare (i jego następcy w ramach IPA) oraz Turcji w późniejszym przekierunkowaniu programów w zależności od potrzeb oraz w stworzeniu nowych programów.

Komitet Zarządzający Phare zapewnia, aby działania finansowane w ramach programu przedakcesyjnego były zgodne ze sobą, jak również z Partnerstwem dla członkostwa, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2500/2001.

Partnerstwo dla członkostwa będzie nadal zmieniane w zależności od potrzeb, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 622/98 z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie pomocy dla państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w ramach strategii przedakcesyjnej, w szczególności w sprawie ustanowienia Partnerstwa dla członkostwa (3).


(1)  Patrz również: deklaracja Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich z dnia 21 września 2005 r.

(2)  Dz.U. L 342 z 27.12.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

(3)  Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 1.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/51


DECYZJA RADY

z dnia 23 stycznia 2006 r.

w sprawie mianowania ośmiu członków Trybunału Obrachunkowego

(2006/36/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 247 ust. 3,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160 B ust. 3,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Kadencja pana Giorgia CLEMENTEGO (Giorgio CLEMENTE), pana Juana Manuela FABRY VALLÉSA (Juan Manuel FABRA VALLÉS), pani Máire GEOGHEGAN-QUINN (Máire GEOGHEGAN-QUINN), pana Mortena Louisa LEVYSOHNA (Morten Louis LEVYSOHN), pana Roberta REYNDERSA (Robert REYNDERS), pana Aunusa SALMIEGO (Aunus SALMI), pana Vítora Manuela da SILVA CALDEIRY (Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA) oraz pana Larsa TOBISSONA (Lars TOBISSON) kończy się w dniu 28 lutego 2006 r.

(2)

W związku z tym należy dokonać nowych mianowań,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym mianowani zostają członkami Trybunału Obrachunkowego na okres od dnia 1 marca 2006 r. do dnia 29 lutego 2012 r.:

pan Olavi ALA-NISSILÄ,

pani Máire GEOGHEGAN-QUINN,

pan Lars HEIKENSTEN,

pan Morten Louis LEVYSOHN,

pan Karel PINXTEN,

pan Juan RAMALLO MASSANET,

pan Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA,

pan Massimo VARI.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 13 grudnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


Komisja

26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/52


DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 grudnia 2005 r.

przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii

(2006/37/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 8,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), w szczególności jego art. 13,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   POSTĘPOWANIE

(1)

W czerwcu 2002 r. rozporządzeniem (WE) nr 1338/2002 (3) Rada nałożyła ostateczne cła wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii. Tego samego dnia Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 1339/2002 (4) ostateczne cła antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii.

(2)

W ramach tych postępowań Komisja decyzją 2002/611/WE (5) przyjęła zobowiązanie cenowe złożone przez indyjskie przedsiębiorstwo, tj. Kokan Synthetics & Chemicals Pvt Ltd. („przedsiębiorstwo”).

(3)

W grudniu 2003 r. przedsiębiorstwo poinformowało Komisję o zamiarze dobrowolnego wycofania swojego zobowiązania. Tym samym decyzja Komisji w sprawie przyjęcia zobowiązania została uchylona decyzją Komisji 2004/225/WE (6).

(4)

W lutym 2004 r. dochodzenie w sprawie absorpcji dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chin zostało zakończone rozporządzeniem Rady (WE) nr 236/2004 (7), na mocy którego zwiększono stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej z 21 % do 33,7 %.

B.   WNIOSEK O PRZEPROWADZENIE PRZEGLĄDU

(5)

W grudniu 2004 r. przedsiębiorstwo złożyło wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 19 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, którego zakres ograniczony byłby do zbadania możliwości przywrócenia jego zobowiązania.

(6)

Wniosek ten zawierał wystarczające dowody na zaistnienie znaczącej zmiany w okolicznościach, które wystąpiły od momentu gdy przedsiębiorstwo dobrowolnie wycofało swoje zobowiązanie. Dlatego też przedsiębiorstwo wyraziło wolę ponownego złożenia pierwotnego zobowiązania i stwierdziło, że z uwagi na zmiany okoliczności takie zobowiązanie będzie skuteczne i wykonalne.

(7)

Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (8).

C.   PRZYJĘCIE ZOBOWIĄZANIA

(8)

Szczegóły dotyczące aspektów proceduralnych i ustaleń wynikających z dochodzenia przeglądowego są wskazane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 123/2006 (9) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2002 nakładające ostateczne cło wyrównawcze oraz rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego m.in. z Indii.

(9)

Wnioski dochodzenia wskazują, że złożone zmienione zobowiązanie może zostać przyjęte, ponieważ przyczynia się do usunięcia szkodliwego wpływu dumpingu i subsydiowania.

(10)

W wymienionym zmienionym zobowiązaniu przedsiębiorstwo zgadza się na indeksowanie ceny minimalnej pierwotnie zawartej w zobowiązaniu, tak aby odzwierciedlić cykliczny charakter cen jednego z głównych składników używanych w produkcji kwasu sulfanilowego.

(11)

Wymienione przedsiębiorstwo będzie również regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji dotyczących swojego wywozu do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązania przez Komisję. Co więcej, struktura sprzedaży tego przedsiębiorstwa jest taka, że Komisja uznaje, iż ryzyko obejścia przyjętego zobowiązania jest ograniczone.

(12)

W związku z powyższym wymienione zobowiązanie może zostać przyjęte.

(13)

Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązania, zwolnienie z cła będzie uzależnione od przedstawienia faktury handlowej zawierającej przynajmniej te elementy, które zostały wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 123/2006, w chwili złożenia wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu odpowiednim organom celnym. Informacje te są również niezbędne, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z wystarczającą dokładnością, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi. W przypadku gdy takiej faktury nie przedstawiono lub gdy faktura nie dotyczy produktu przedstawionego organom celnym, należna będzie odpowiednia stawka cła wyrównawczego i antydumpingowego.

(14)

Aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie zobowiązania, importerzy zostali poinformowani na mocy wyżej wymienionego rozporządzenia Rady, że naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania z mocą wsteczną cła antydumpingowego i wyrównawczego w odniesieniu do odpowiednich transakcji.

(15)

W przypadku naruszenia zobowiązania lub wycofania się z niego lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, automatycznie stosowane są, zgodnie z art. 8 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 13 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, cła antydumpingowe i wyrównawcze nałożone na mocy art. 9 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 15 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym dotyczącymi przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii, przyjmuje się zobowiązanie złożone przez wymienionego poniżej producenta eksportującego.

Kraj

Przedsiębiorstwo

Dodatkowy kod Taric

Indie

Kokan Synthetics & Chemicals Pvt Ltd, 14 Guruprasad, Gokhale Road (N), Dadar (W), Mumbai 400 028

A398

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004.

(3)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 492/2004 (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 6).

(4)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 492/2004.

(5)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 36.

(6)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 29.

(7)  Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 17.

(8)  Dz.U. C 101 z 27.4.2005, str. 34.

(9)  Patrz: str. 5 niniejszego Dziennika Urzędowego.


26.1.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 22/54


DECYZJA KOMISJI

z dnia 22 grudnia 2005 r.

zmieniająca decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii

(2006/38/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8 i 9,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1796/1999 (2) Rada nałożyła w sierpniu 1999 r. ostateczne cło antydumpingowe na przywóz lin i kabli stalowych („produkt objęty postępowaniem”) pochodzących między innymi z Indii.

(2)

Na mocy decyzji 1999/572/WE (3) Komisja przyjęła zobowiązanie cenowe złożone przez przedsiębiorstwo indyjskie, tj. Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd. Przedsiębiorstwo to od czasu wydania decyzji zmieniło nazwę i obecnie znane jest jako Usha Martin Ltd („UML”). Zmiana nazwy nie miała żadnego wpływu na działalność tego przedsiębiorstwa.

(3)

W rezultacie przywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Indii wytwarzanego przez UML lub przez wszelkie inne przedsiębiorstwa powiązane działające na świecie, w typie produktu objętym zobowiązaniem („produkt objęty zobowiązaniem”), został zwolnione z ostatecznych ceł antydumpingowych.

(4)

W tym kontekście należy zaznaczyć, że pewne typy lin z drutu stalowego, obecnie produkowane przez UML, nie były wywożone do Wspólnoty w okresie dochodzenia, które poskutkowało nałożeniem ostatecznych środków antydumpingowych, i w związku z tym nie zostały objęte zakresem zwolnienia przyznanego w zobowiązaniu. W rezultacie takie liny z drutu stalowego podlegały zapłacie cła antydumpingowego przy wprowadzaniu ich do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty.

(5)

W listopadzie 2005 r. w następstwie przeglądu wygaśnięcia środków, wszczętego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Rada zdecydowała na mocy rozporządzenia (WE) nr 121/2006 (4), że należy utrzymać środki antydumpingowe stosowane wobec przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego między innymi z Indii.

B.   NARUSZENIA ZOBOWIĄZANIA

1.   Obowiązki przedsiębiorstw składających zobowiązania

(6)

Zobowiązanie złożone przez UML nakłada na to przedsiębiorstwo (oraz na wszelkie przedsiębiorstwa z nim powiązane działające na świecie) obowiązek m.in. wywozu produktu objętego postępowaniem do Wspólnoty po cenach nieprzekraczających pułapu pewnych minimalnych cen importowych („MIP”) określonych w zobowiązaniu. Te pułapy cenowe służą usunięciu szkodliwych skutków dumpingu. W przypadku odsprzedaży pierwszemu niezależnemu odbiorcy dokonanej w obrębie Wspólnoty przez importerów powiązanych, ceny odsprzedaży produktu objętego zobowiązaniem także należy wyznaczać na poziomie zapewniającym usunięcie szkodliwych skutków dumpingu, po właściwych korektach uwzględniających koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz uzasadniony zysk.

(7)

Ponadto warunki zobowiązania nakładają na UML obowiązek regularnego przedkładania Komisji szczegółowych informacji w postaci kwartalnego sprawozdania ze sprzedaży do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Indii (a także z jego odsprzedaży przez podmioty powiązane na terenie Wspólnoty). W sprawozdaniach tych ujmowane mają być produkty objęte zobowiązaniem korzystające ze zwolnienia z cła antydumpingowego, a także takie typy lin z drutu stalowego, które nie zostały objęte zobowiązaniem, i w związku z tym podlegają cłu antydumpingowemu.

(8)

Jeżeli nie wskazano inaczej, Komisja zakłada, że sprawozdania ze sprzedaży przedkładane przez UML (oraz sprawozdania z odsprzedaży przedkładane przez przedsiębiorstwa powiązane mające siedzibę na terenie Wspólnoty) są pełne, wyczerpujące i całkowicie poprawne.

(9)

UML przyjęło ponadto do wiadomości fakt, że zwolnienie z ceł antydumpingowych, przyznane w zobowiązaniu, uzależnione jest od przedłożenia służbom celnym Wspólnoty faktury w ramach zobowiązania. Przedsiębiorstwo zobowiązało się także do niewystawiania takich faktur w ramach zobowiązania za sprzedaż tych typów produktu objętego postępowaniem, których nie dotyczy zobowiązanie i które w związku z tym podlegają cłu antydumpingowemu.

(10)

Jeden z warunków zobowiązania mówi ponadto, że postanowienia i warunki zobowiązania stosuje się wobec wszelkich przedsiębiorstw powiązanych z UML na całym świecie.

(11)

Aby zapewnić przestrzeganie warunków zobowiązania, UML zgodziło się poza tym dostarczać wszelkie informacje uznane przez Komisję za niezbędne oraz zezwalać na wizyty weryfikacyjne na swoim terenie oraz na terenie wszelkich przedsiębiorstw powiązanych, w celu weryfikacji dokładności i prawdziwości danych zawartych w sprawozdaniach kwartalnych.

(12)

Takie wizyty weryfikacyjne przeprowadzone zostały na terenie UML w Indiach oraz na terenie przedsiębiorstwa powiązanego z UML, tj. Brunton Wolf Wire Ropes FZE („BWWR”) w Dubaju.

2.   Wyniki wizyty weryfikacyjnej na terenie UML

(13)

Analiza księgowości prowadzonej przez przedsiębiorstwo wykazała, że znaczne ilości objętego postępowaniem produktu nieobjętego zobowiązaniem nie zostały uwzględnione w sprawozdaniach kwartalnych przedkładanych Komisji w ramach zobowiązania. Ponadto stwierdzono, że UML sprzedawało towary, o których mowa, powiązanym importerom w Zjednoczonym Królestwie i Danii, a towary te uwzględniano na fakturach w ramach zobowiązania.

(14)

Pominięcie sprzedaży tych towarów w sprawozdaniach ze sprzedaży oraz ich nieprawidłowe uwzględnienie w fakturach w ramach zobowiązania stanowią naruszenie zobowiązania.

3.   Wyniki wizyty weryfikacyjnej na terenie BWWR

(15)

Na wstępie należy odnotować, że gotowa lina z drutu stalowego, produkowana przez BWWR, wcześniej przechodzi następujące dwa główne etapy produkcji: i) określona liczba pojedynczych drutów stalowych jest skręcana ze sobą w postać tzw. skrętki; ii) następnie określona liczba takich skrętek, utworzonych wcześniej z pojednycznych drutów stalowych, jest skręcana ze sobą, tworząc gotową linę z drutu stalowego.

(16)

Weryfikacja przeprowadzona na terenie BWWR wykazała, że UML sprzedawało BWWR znaczne ilości skrętki pochodzenia indyjskiego oraz że BWWR przetwarzała tę skrętkę na linę z drutu stalowego, której część następnie sprzedawano do Wspólnoty i wywożono jako towar pochodzący ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich („ZEA”).

(17)

W związku z opisanym powyżej procesem przetworzenia uznano za niezbędne zbadanie kwestii pochodzenia liny z drutu stalowego sprzedawanej do Wspólnoty przez BWWR. W tej sprawie odwołano się do art. 22 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5) („Wspólnotowy Kodeks Celny”), który stanowi, że reguły niepreferencyjnego pochodzenia stosuje się wobec środków pozataryfowych przyjętych odrębnymi przepisami Wspólnoty i mających zastosowanie w wymianie towarowej, takich jak środki antydumpingowe.

(18)

Przepisy dotyczące ustalania niepreferencyjnego pochodzenia produktów, w których wytwarzanie zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, określają art. 24 i 25 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 35 i 39 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (6) ustanawiającego przepisy w celu wykonania Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W sprawie pojęcia „ostatniej istotnej obróbki lub przetworzenia”, stosowanym w art. 24 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w odniesieniu do lin z drutu stalowego, produkt ten uważa się za poddany ostatniej istotnej obróbce lub przetworzeniu w przypadku objęcia go czterocyfrową pozycją taryfową Systemu Zharmonizowanego („pozycja czterocyfrowa”) odrębną od czterocyfrowych pozycji obejmujących materiały stosowane do wytwarzania tego produktu.

(19)

Zgodnie z powyższą zasadą przetworzenie indyjskiej skrętki, objętej czterocyfrową pozycją 73.12, w linę z drutu stalowego, objętą tą samą czterocyfrową pozycją 73.12, nie nadaje gotowemu produktowi, w tym przypadku linie z drutu stalowego, pochodzenia z ZEA; produkt ten zachowuje pochodzenie indyjskie.

(20)

W związku z powyższym linę z drutu stalowego sprzedawaną przez BWWR, wykonaną ze skrętki pochodzenia indyjskiego, uznaje się za produkt pochodzenia indyjskiego, który powinien zatem podlegać obecnie obowiązującym środkom antydumpingowym stosowanym wobec przywozu produktów pochodzących z Indii. W rezultacie produkty te albo objęte są warunkami zobowiązania, albo – jeżeli nie mieszczą się w żadnej kategorii produktów objętych zobowiązaniem – podlegają cłom antydumpingowym przy wprowadzaniu ich do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty.

(21)

Ponadto stwierdzono, że liny z drutu stalowego, o których mowa, uznane za pochodzące z Indii i sprzedawane przez BWWR do Wspólnoty, nie zostały uwzględnione w kwartalnych sprawozdaniach ze sprzedaży, przedkładanych Komisji w ramach zobowiązania przez UML lub przedsiębiorstwa z nim powiązane; produktów tych nie zgłoszono też jako pochodzących z Indii przy ich przywozie w celu wprowadzenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie. Z powyższego wynika, że przy braku faktury w ramach zobowiązania opisany przywóz z Dubaju do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem, uznanego za pochodzący z Indii, powinien podlegać cłu antydumpingowemu przy wprowadzaniu do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty.

(22)

Dodatkowo ustalono, że omawiane liny z drutu stalowego pochodzenia indyjskiego, produkowane w Dubaju, sprzedawano na rynku wspólnotowym poniżej odnośnych cen MIP przyjętych w zobowiązaniu złożonym przez UML w sprawie przedmiotowych lin z drutu stalowego.

(23)

W związku z wszystkimi powyższymi ustaleniami UML poinformowano na piśmie o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których Komisja zamierzała wycofać przyjęcie zobowiązania i nałożyć w zamian ostateczne cło antydumpingowe. Wyznaczono przy tym okres, w którym możliwe było składanie oświadczeń w formie ustnej i pisemnej. UML złożyło takie oświadczenia zarówno na piśmie, jak i ustnie.

4.   Oświadczenia

a)   Naruszenia obowiązków sprawozdawczych

(24)

W sprawie wywozu przez UML produktu objętego postępowaniem i nieuwzględnionego w kwartalnych sprawozdaniach ze sprzedaży, składanych w ramach zobowiązania, przedsiębiorstwo to oświadczyło, że mimo umieszczenia przedmiotowych towarów na fakturach w ramach zobowiązania przywożono je do Wspólnoty w ramach uszlachetniania czynnego oraz że towary te następnie albo wprowadzono do swobodnego obrotu na terenie Wspólnoty po uiszczeniu cła antydumpingowego, albo objęto je powrotnym wywozem poza Wspólnotę. W związku z tym UML utrzymywało, że pominięcie stwierdzone w sprawozdaniach ze sprzedaży składanych w ramach zobowiązania wynikało ze zwykłego błędu pisarskiego, że nie wyrządziło ono szkody oraz że nie wystąpiły istotne naruszenia.

(25)

W uzasadnieniu tego argumentu w oświadczeniu UML stwierdzono, że nadrzędnym celem zobowiązania jest zapewnienie sprzedaży na poziomie usuwającym szkodę. W oświadczeniach podano, że przedsiębiorstwo całkowicie wypełniło te warunki, a dokładność sprawozdań ze sprzedaży składanych w ramach zobowiązania ma znaczenie drugorzędne. Ponadto UML wyraziło zdanie, że nie naruszono meritum warunków zobowiązania, dopóki produkty nieobjęte postanowieniem, a uwzględnione na fakturach w ramach zobowiązania ostatecznie podlegały zapłacie cła antydumpingowego lub zostały objęte powrotnym wywozem poza Wspólnotę. W związku z tym UML pozostało na stanowisku, że związane z omawianą sprawą działania tego przedsiębiorstwa lub powiązanych z nim przedsiębiorstw na terenie Wspólnoty nie spowodowały zmiany status quo na rynku wspólnotowym.

(26)

W odpowiedzi na powyższą argumentację Komisja może zgodzić się ze zdaniem, że rolą zobowiązania jest usunięcie szkodliwych skutków dumpingu. Komisja nie uważa jednak, by obowiązek składania dokładnych sprawozdań ze sprzedaży czy uwzględnianie na fakturach w ramach zobowiązania towarów nieobjętych zobowiązaniem miały drugorzędne czy podrzędne znaczenie w stosunku do jakichkolwiek innych postanowień zobowiązania. Komisja jest w stanie skutecznie monitorować realizację zobowiązania oraz ustalić, czy jest ono przestrzegane i czy usunięto szkodliwe skutki dumpingu jedynie wówczas, kiedy dysponuje pełnymi szczegółowymi danymi na temat sprzedaży produktu objętego postępowaniem. Niepełne lub niedokładne sprawozdania ze sprzedaży podają w wątpliwość przestrzeganie przez przedsiębiorstwo zobowiązania jako całości. Przestrzeganie formalnych wymogów sprawozdawczych należy zatem traktować jako część podstawowych obowiązków przedsiębiorstw, jako że wymogi te nie tylko służą uproszczeniu postępowania administracyjnego, lecz są również niezbędne dla właściwego funkcjonowania systemu zobowiązań jako całości.

(27)

Z powyższego wynika odpowiedź na pytanie o to, czy utrzymano status quo na rynku wspólnotowym (oraz w domyśle, czy wyrządzono szkodę przemysłowi wspólnotowemu); uznaje się, że naruszenia obowiązków sprawozdawczych stworzyły zagrożenie dla skuteczności systemu zobowiązań, stworzonego specjalnie po to, aby chronić wspólnotowych producentów lin z drutu stalowego przed dumpingiem wyrządzającym szkodę. Brak pełnych i wiarygodnych sprawozdań nasuwa wątpliwości co do tego, czy dopełniono zasadniczych warunków zobowiązania i nie pozwala Komisji ustalić, czy odnośne przedsiębiorstwo wypełniło wszystkie spoczywające na nim obowiązki. W rezultacie Komisja musi uznać takie naruszenia za szkodliwe dla producentów wspólnotowych.

(28)

Ponadto zobowiązanie nakłada na UML i przedsiębiorstwa z nim powiązane na całym świecie obowiązek przestrzegania wszystkich, zróżnicowanych postanowień tego zobowiązania i podejmowania skutecznych działań w celu zapewnienia wypełniania tych postanowień. W rozpatrywanej sprawie nie przeprowadzono odpowiednich kontroli wewnętrznych oraz procedur niezbędnych do zapewnienia wypełnienia obowiązków spoczywających na UML zgodnie ze zobowiązaniem.

(29)

Argumentacja przedstawiona przez przedsiębiorstwo w sprawie formalnych wymogów sprawozdawczych nie zmienia zatem stanowiska Komisji, według którego nastąpiło naruszenie warunków zobowiązania.

b)   Proporcjonalność

(30)

W oświadczeniach stwierdzono również, że powinien istnieć uzasadniony związek między działaniami podjętymi przez instytucje Wspólnoty w stosunku do produktu objętego postępowaniem pochodzącym z Indii w ramach obecnego systemu zobowiązań cenowych a zakładanymi celami tych działań (tj. zasada proporcjonalności).

(31)

W kwestii proporcjonalności należy na wstępie wskazać, że zgodnie z art. 8 ust. 7 rozporządzenia podstawowego niedopełnienie obowiązku przekazywania wymaganych informacji (tj. niedopełnienie jakiegokolwiek wymogu sprawozdawczego) uważane jest za naruszenie zobowiązania. Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego w przypadku naruszenia zobowiązania nakłada się ostateczne cło. Uznaje się, że wymienione artykuły podkreślają znaczenie obowiązku sprawozdawczego niezależnie od innych obowiązków. Znaczenie to podkreślono dodatkowo w jasnych i precyzyjnych sformułowaniach samego zobowiązania, w którym określa się wszystkie obowiązki sprawozdawcze.

(32)

Takie podejście znalazło ponadto swoje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Pierwszej Instancji, które mówi, że każde naruszenie zobowiązania jest wystarczającą podstawą dla wycofania przyjęcia zobowiązania (7).

(33)

Argumentacja przedstawiona przez UML w sprawie proporcjonalności nie zmienia zatem stanowiska Komisji, według którego nastąpiło naruszenie warunków zobowiązania.

c)   Kraj rozwijający się

(34)

UML przedstawiło również argument, że z uwagi na fakt, że jest producentem eksportującym mającym siedzibę w Indiach, a więc w kraju rozwijającym się według definicji WTO, należy „wziąć pod uwagę jego szczególną sytuację”, zgodnie z art. 15 Porozumienia antydumpingowego WTO, oraz że z powyższego względu Komisja nie powinna wycofywać przyjęcia zobowiązania, jako że omawiana sprawa dotyczyła „pierwszego drobnego przypadku niezgodności”.

(35)

W sprawie rozstrzygnięcia, czy posiadanie przez UML siedziby w kraju rozwijającym się jest uzasadnioną podstawą niewycofania przyjęcia zobowiązania, należy przypomnieć, że UML jest spółką matką dla międzynarodowej grupy spółek i jednym z największych na świecie wytwórców produktu objętego postępowaniem. W czasie swoich wizyt weryfikacyjnych Komisja stwierdziła, że grupa UML jest kompetentnie zarządzana i ma kompetentną strukturę, w związku z czym Komisja nie może przyjąć twierdzenia, że dopilnowanie wymogów sprawozdawczych może nastręczać temu przedsiębiorstwu jakichkolwiek trudności. Ponadto przedsiębiorstwo składające zobowiązanie musi zapewnić późniejszą zdolność do spełniania obowiązków wynikających z tego zobowiązania. W związku z tym argumenty przedsiębiorstwa w tej sprawie odrzuca się.

d)   Niepreferencyjne pochodzenie dla celów przywozu

(36)

W sprawie pochodzenia lin z drutu stalowego wywożonych do Wspólnoty z Dubaju, wykonanych ze skrętki pochodzenia indyjskiego, UML oświadczyło, że towary te nie zachowały pochodzenia indyjskiego w końcowym etapie przetworzenia (tj. etapie łączenia skrętek w gotową linę z drutu stalowego) oraz że te końcowe procesy nadały towarom pochodzenie z ZEA.

(37)

Ponadto UML utrzymywało w tej sprawie, że Komisja błędnie oparła się na kryterium zmiany pozycji czterocyfrowej jako jedynym wyznaczniku niepreferencyjnego pochodzenia. UML wyraziło w związku z tym zdanie, że zgodnie z art. 24 i 25 Wspólnotowego Kodeksu Celnego zmiana czterocyfrowej pozycji jest tylko jednym z czynników branym pod uwagę i nie musi mieć znaczenia wiążącego, jako że innym zasadniczym kryterium jest wielkość wartości dodanej lokalnie do towarów przywożonych. W tym kontekście podano, że wielkość wartości dodanej lokalnie w Dubaju wyniosła ponad 25 %. Dodatkowo UML wyraziło zdanie, że ustalanie pochodzenia towarów poprzez odniesienie do zmian (lub ich braku) w czterocyfrowej pozycji wyraża jedynie stanowisko negocjacyjne Wspólnoty w trwających w ramach WTO negocjacjach w sprawie reguł pochodzenia, natomiast nie jest ono częścią „…przyjętego prawa wspólnotowego”.

(38)

UML oświadczyło ponadto, że nie było świadome istnienia reguł niepreferencyjnego pochodzenia oraz że w okresie uruchamiania zakładu produkcyjnego w Dubaju w 2003 r. zarząd grupy w Dubaju i w Indiach zakładał, że liny z drutu stalowego produkowane w Dubaju ze skrętki pochodzenia indyjskiego nabywać będą pochodzenie z ZEA.

(39)

W odpowiedzi na argumenty przedstawione przez UML w sprawie pochodzenia produktów, o których mowa, wywożonych do Wspólnoty z Dubaju, Komisja pragnie wskazać na wstępie, że jeżeli w produkcję towarów zaangażowane są co najmniej dwa kraje, wówczas w przypadku pochodzenia niepreferencyjnego pochodzenie towarów istotnie ustalane jest w oparciu o pojęcie „ostatniej istotnej obróbki lub przetworzenia”. Jednak na poziomie ogólnym kryterium ostatniej istotnej obróbki lub przetworzenia określa się w jeden z trzech następujących sposobów: i) przez odwołanie do zasady zmiany (pod)pozycji taryfowej w nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego; lub ii) przez odwołanie do listy procesów produkcyjnych lub przetwórczych, które nadają (lub nie) odnośnym towarom pochodzenie z kraju, w którym te procesy przeprowadzono; lub iii) przez odwołanie do zasady wartości dodanej.

(40)

W omawianym przypadku liny z drutu stalowego są jednym z produktów objętych zasadą zmiany (pod)pozycji taryfowej. Ponieważ skrętka i liny z drutu stalowego objęte są tą samą pozycją czterocyfrową, przetworzenie dokonane w Dubaju nie zmienia pochodzenia indyjskiego dla celów ustalenia pochodzenia niepreferencyjnego.

(41)

Mimo że nie było konieczności odnoszenia się do sprawy „wartości dodanej w stosunku do towarów przywożonych” w Dubaju, zgodnie z zasadą właściwego porządku administracyjnego dokonano sprawdzenia danych liczbowych przytoczonych przez UML dla uzasadnienia tezy, że wartość dodana lokalnie w Dubaju była znaczna. Analiza ta wykazała, że faktyczna wartość dodana w Dubaju, wyrażona jako stosunek procentowy do ceny ex works lin z drutu stalowego, była we wszystkich przypadkach niższa niż 25 %, tj. znajdowała się poniżej progu podanego przez przedsiębiorstwo.

(42)

Odnośnie do twierdzenia UML, że podejście oparte na kryterium zmiany pozycji czterocyfrowej jest stanowiskiem negocjacyjnym Komisji w negocjacjach prowadzonych w ramach WTO w sprawie reguł pochodzenia, a nie obowiązującym prawem, należy wskazać, że zasada pozycji czterocyfrowej jest przyjętą praktyką wykonywania przepisów art. 24 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Jako taka, jest to zasada stosowana przez instytucje Wspólnoty oraz przez właściwe organy celne Państw Członkowskich w ustalaniu niepreferencyjnego pochodzenia szeregu produktów, w tym produktu, o którym mowa.

(43)

W odniesieniu do oświadczenia przedsiębiorstwa, że nie było ono świadome istnienia reguł niepreferencyjnego pochodzenia, Komisja pragnie ponownie wskazać na fakt, że UML jest spółką matką dla dużej grupy międzynarodowej, obejmującej powiązane zakłady produkcyjne, dystrybutorów i biura sprzedaży na całym świecie. Przy uwzględnieniu skali przemieszczeń surowców, półproduktów i produktów gotowych między spółkami będącymi członkami tej grupy wydaje się nieprawdopodobne, by przedsiębiorstwo, o którym mowa, było nieświadome istnienia reguł niepreferencyjnego pochodzenia czy też pochodzenia kluczowego produktu wytwarzanego na terenie jednego z jego zakładów. Ponadto należy zaznaczyć, że bez względu na powyższe przyjmuje się domniemanie, że przedsiębiorstwa znają obowiązujący Kodeks i odnośne przepisy; przedsiębiorstwa nie mogą powoływać się na ich nieznajomość jako uzasadnienie nieprzestrzegania obowiązujących zasad.

(44)

W związku z powyższym Komisja uznaje towary, o których mowa, wywożone z Dubaju, za towary pochodzenia indyjskiego, które w rezultacie powinny podlegać środkom antydumpingowym stosowanym wobec przywozu lin z drutu stalowego pochodzących z Indii.

(45)

W konsekwencji argumentacja przedstawiona przez przedsiębiorstwo w sprawie pochodzenia przedmiotowych towarów nie została przyjęta, a tym samym Komisja nie zmieniła swojego stanowiska, według którego nastąpiły naruszenia warunków zobowiązania.

C.   ZMIANA DECYZJI 1999/572/WE

(46)

W związku z powyższym uznaje się, że przyjęcie zobowiązania złożonego przez Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd, znanego obecnie jako Usha Martin Ltd, należy wycofać. W tym celu należy odpowiednio zmienić art. 1 decyzji 1999/572/WE, przyjmujący zobowiązanie od Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym wycofuje się zobowiązanie dotyczące przywozu lin i kabli stalowych złożone przez Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd.

Artykuł 2

Tabela w art. 1 ust. 1 decyzji 1999/572/WE otrzymuje następujące brzmienie:

Kraj

Wytwórca

Dodatkowy kod TARIC

Republika Południowej Afryki

Haggie

Lower Germiston Road

Jupiter

PO Box 40072

Cleveland

Republika Południowej Afryki

A023

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2)  Dz.U. L 217 z 17.8.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1674/2003 (Dz.U. L 238 z 25.9.2003, str. 1).

(3)  Dz.U. L 217 z 17.8.1999, str. 63. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1678/2003 (Dz.U. L 238 z 25.9.2003, str. 13).

(4)  Patrz: 1 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.

(5)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).

(6)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 883/2005 (Dz.U. L 148 z 11.6.2005, str. 5).

(7)  Sprawa T-51/96 Miwon Co. Ltd. przeciwko Radzie Zb.Orz. 2000, str. II-1841, pkt 52.