ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 300

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 48
17 listopada 2005


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1866/2005 z dnia 8 listopada 2005 r. rozszerzające częściowe zawieszenie ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy

1

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1867/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1868/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1065/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej

5

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1869/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zastępujące załączniki do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych

6

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1870/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich

19

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1871/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii

31

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1872/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów

33

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1873/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. ustanawiające refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 17 listopada 2005 r.

39

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1874/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. ustanawiające refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od dnia 17 listopada 2005 r.

41

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1875/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

43

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1876/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1828/2005

45

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1877/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zmieniające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych z stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1761/2005

47

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1878/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95

49

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1879/2005 z dnia 16 listopada 2005 r. zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

51

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych

53

Umowa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych

55

 

*

Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2005 r. w sprawie zastąpienia członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego

61

 

 

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

 

*

Wspólne działanie Rady 2005/796/WPZiB z dnia 14 listopada 2005 r. zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego

64

 

*

Wspólne działanie Rady 2005/797/WPZiB z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich

65

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1866/2005

z dnia 8 listopada 2005 r.

rozszerzające częściowe zawieszenie ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 ust. 4,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

(1)

W następstwie dochodzenia przeglądowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie przeglądowe”) Rada, rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 (2) („rozporządzenie ostateczne”) nałożyła cło antydumpingowe w wysokości 38,8 % na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów z żelaza lub ze stali niestopowej („SST”) pochodzących z Chorwacji oraz cło antydumpingowe w wysokości 64,1 % na przywóz SST pochodzący z Ukrainy, z wyłączeniem przywozu z Dnipropetrovsk Tube Works („DTW”), który podlega cłu antydumpingowemu w wysokości 51,9 % („istniejące środki”). Rozporządzenie ostateczne zmieniło ostateczne cła antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 348/2000 (3) i uchyliło możliwość zwolnienia z ceł przewidzianych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 348/2000 („środki pierwotne”).

(2)

Decyzją 2005/133/WE (4) („Decyzja”) Komisja częściowo zawiesiła ostateczne cła antydumpingowe na okres dziewięciu miesięcy, z mocą od dnia 18 lutego 2005 r.

B.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI NAŁOŻONE NA PRZYWÓZ SST Z RUMUNII I ROSJI

(3)

Rozporządzeniem (WE) nr 2320/97 nałożone zostały cła antydumpingowe na przywóz SST pochodzący między innymi z Rumunii i Rosji (5). Decyzjami 97/790/WE (6) oraz 2000/70/WE (7) przyjęto zobowiązania od eksporterów, między innymi z Rumunii i Rosji. Rozporządzeniem (WE) nr 1322/2004 (8) postanowiono o zaprzestaniu stosowania obowiązujących środków nałożonych na przywóz SST pochodzących z Rumunii i Rosji („środki niestosowane”) jako środka ostrożności w związku z antykonkurencyjnym zachowaniem niektórych producentów wspólnotowych (9).

C.   POWODY ROZSZERZENIA CZĘŚCIOWEGO ZAWIESZENIA

(4)

Artykuł 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w interesie Wspólnoty środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone z powodu tymczasowej zmiany warunków rynkowych w takim zakresie, aby wskutek zawieszenia prawdopodobieństwo wystapienia szkody było niskie. Środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone decyzją Komisji na okres dziewięciu miesięcy. Artykuł 14 ust. 4 określa również, że zawieszenie może zostać rozszerzone na dalszy okres nieprzekraczający jednego roku, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Komisji. Artykuł 14 ust. 4 uściśla następnie, że wspomniane środki antydumpingowe mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.

(5)

Po częściowym zawieszeniu ostatecznych ceł antydumpingowych decyzją, Komisja nadal monitorowała sytuację na rynku SST, w szczególności w odniesieniu do przywozu z Chorwacji i Ukrainy.

(6)

Analiza ostatnich przywozów pokazuje, że przywóz z Chorwacji i Ukrainy pozostaje na bardzo niskim poziomie.

(7)

Uznaje się, że rynek jest w tej samej sytuacji, w jakiej był, gdy środki były częściowo zawieszone. Ze względu na bardzo niski poziom przywozu z Chorwacji i Ukrainy uznaje się, że w tej szczególnej sytuacji jest mało prawdopodobne, aby szkoda dla przemysłu wspólnotowego mogła nastąpić ponownie, gdyby częściowe zawieszenie środków zostało rozszerzone. Dopóki będzie się utrzymywała obecna sytuacja na rynku, przywóz z Rosji i Rumunii utrzyma zapewne silną pozycję i jest mało prawdopodobne, aby przywóz z Ukrainy i/lub Chorwacji znacząco się zwiększył. W konsekwencji jest mało prawdopodobne, aby szkoda nastąpiła ponownie w wyniku rozszerzonego zawieszenia. W związku z powyższym i ze względu na szczególne okoliczności dotyczące między innymi zaprzestania stosowania środków nałożonych na przywóz z Rosji i Rumunii, uznaje się, że poziomy stawek celnych wynoszące 23 % i 38 %, ustalone w pierwotnym dochodzeniu odpowiednio dla Chorwacji i Ukrainy, powinny być wystarczające do wyeliminowania szkodliwego dumpingu.

(8)

Z wyżej wymienionych powodów wnioskuje się, aby częściowe zawieszenie środków antydumpingowych nałożonych na przywóz SST zostało rozszerzone na dalszy okres jednego roku, zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(9)

Jeżeli powody zawieszenia ustaną, środku antydumpingowe mogą zostać ponownie wprowadzone i częściowe zawieszenie niezwłocznie uchylone.

D.   KONSULTACJE Z PRZEMYSŁEM WSPÓLNOTOWYM

(10)

Zgodnie z przepisami art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze rozszerzenia częściowego zawieszenia środków antydumpingowych, dając mu możliwość wyrażenia swojej opinii na ten temat. Przemysł wspólnotowy nie zgłosił sprzeciwu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Częściowe zawieszenie ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych decyzją Komisji 2005/133/WE niniejszym rozszerza się do dnia 18 listopada 2006 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

G. BROWN

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 46 z 17.2.2005, str. 7.

(3)  Dz.U. L 45 z 17.2.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 258/2005.

(4)  Dz.U. L 46 z 17.2.2005, str. 46.

(5)  Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1322/2004 (Dz.U. L 246 z 20.7.2004, str. 10).

(6)  Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 63.

(7)  Dz.U. L 23 z 28.1.2000, str. 78.

(8)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, str. 10.

(9)  Patrz motywy 9 i nn. rozporządzenia (WE) nr 1322/2004.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1867/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 16 listopada 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

56,5

096

36,8

204

35,9

999

43,1

0707 00 05

052

121,9

204

30,3

999

76,1

0709 90 70

052

111,0

204

71,2

999

91,1

0805 20 10

204

60,8

388

85,5

999

73,2

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

75,5

624

88,1

999

81,8

0805 50 10

052

65,6

388

71,6

999

68,6

0806 10 10

052

129,1

400

227,6

508

264,3

624

162,5

720

99,7

999

176,6

0808 10 80

388

112,2

400

108,0

404

93,3

512

132,0

800

141,8

999

117,5

0808 20 50

052

102,4

720

43,1

999

72,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/5


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1868/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1065/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 (2) ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1065/2005 (3) ogłoszono stały przetarg na wywóz 430 000 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej.

(3)

Niemcy poinformowały Komisję o zamiarze przystąpienia ich agencji interwencyjnej do zwiększenia o 100 000 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz. Uwzględniając ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Niemcy.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1065/2005.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1065/2005 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Przetarg obejmuje maksymalną ilość 530 000 ton jęczmienia do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyłączeniem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry (4), Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(2)  Dz.U. L 191 z 31.7.1993, str. 76. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 749/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 10).

(3)  Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 48. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1298/2005 (Dz.U. L 206 z 9.8.2005, str. 3).

(4)  Włącznie z Kosowem, zgodnie z określeniem zawartym w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.”.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/6


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1869/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

zastępujące załączniki do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (1), w szczególności jego art. 31,

po konsultacji z komitetem utworzonym zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 805/2004,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załączniki I–VI do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 zawierają szereg standardowych formularzy, które należy stosować w ramach procedury Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych.

(2)

W związku z przystąpieniem nowych Państw Członkowskich w dniu 1 maja 2004 r. załączniki I–VI do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 należy zastąpić w celu przystosowania standardowych formularzy do wykorzystania w nowych Państwach Członkowskich.

(3)

Zatem należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 805/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załączniki I–VI do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 zastępuje się odpowiadającymi im załącznikami do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Franco FRATTINI

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 15.


ZAŁĄCZNIK I

Image

Image

Image


ZAŁĄCZNIK II

Image

Image


ZAŁĄCZNIK III

Image

Image


ZAŁĄCZNIK IV

Image


ZAŁĄCZNIK V

Image

Image

Image


ZAŁĄCZNIK VI

Image


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/19


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1870/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,

uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 41 ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 31 ust. 2 oraz art. 34 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W następstwie negocjacji prowadzonych na podstawie art. XXVIII GATT z 1994 r., Wspólnota zmieniła warunki regulujące przywóz czosnku. Od dnia 1 czerwca 2001 r. normalne cło na przywóz czosnku objętego kodem CN 0703 20 00 składa się ze stawki celnej ad valorem w wysokości 9,6 % oraz szczególnej kwoty równej 1 200 EUR za tonę netto. Jednakże Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Argentyny na podstawie art. XXVIII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) z 1994 r. w celu zmiany koncesji odnoszących się do czosnku przewidzianych w Harmonogramie CXL załączonym do GATT zatwierdzone decyzją Rady 2001/404/WE (2) otworzyło kontyngent 38 370 ton wolny od szczególnej stawki celnej, (zwany dalej „kontyngentem GATT”). Porozumienie stanowi, że kontyngent ma być podzielony na 19 147 ton na przywóz z Argentyny (numery porządkowe 09.4104 i 09.4099), 13 200 ton na przywóz z Chin (numery porządkowe 09.4105 i 09.4100) i 6 023 ton na przywóz z innych państw (numery porządkowe 09.4106 i 09.4102).

(2)

Przywóz czosnku może być również dokonywany poza kontyngentem GATT po normalnej stawce celnej lub na preferencyjnych warunkach, na mocy porozumień zawartych między Wspólnotą a niektórymi państwami trzecimi.

(3)

Czosnek jest ważnym produktem sektora owocowo-warzywnego Unii Europejskiej. Jego roczna produkcja w UE wynosi około 250 000 ton. Ilości czosnku przywożone corocznie z państw trzecich są również znaczne i wynoszą od 60 000 do 80 000 ton. Dwaj najwięksi dostawcy to Chiny (30 000 do 40 000 ton rocznie) i Argentyna (15 000 ton rocznie).

(4)

Warunki regulujące zarządzanie tymi kontyngentami zostały ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 565/2002 z dnia 2 kwietnia 2002 r. ustanawiającym metodę zarządzania kontyngentami taryfowymi i wprowadzającym system świadectw pochodzenia czosnku przywożonego z państw trzecich (3). W świetle doświadczeń zdobytych w zakresie stosowania wspomnianego rozporządzenia należy zmienić niektóre z obecnych warunków w celu uproszczenia i wyjaśnienia systemu.

(5)

Ponieważ jest to szczególna stawka celna na niepreferencyjny przywóz poza kontyngentem GATT, zarządzanie tym kontyngentem wymaga wprowadzenia systemu pozwoleń na przywóz. System taki powinien umożliwić szczegółowe monitorowanie całego przywozu czosnku. Szczegółowe zasady stosowania tego systemu powinny uzupełniać zasady ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (4), a w razie potrzeby móc od nich odstąpić.

(6)

W celu możliwie jak najdokładniejszego monitorowania całego przywozu, w szczególności po niedawnych przypadkach związanych z nadużyciami finansowymi, należy również wprowadzić, w odniesieniu do całego przywozu czosnku, dwie kategorie pozwoleń na przywóz. Z doświadczeń wynika, że nadużycia finansowe mają miejsce najczęściej podczas przeładunku czosnku chińskiego w państwach trzecich, które zawarły preferencyjne porozumienia handlowe ze Wspólnotą Europejską. Czosnek ten jest wwożony na teren UE ze sfałszowaną dokumentacją.

(7)

Przejście z jednego systemu do drugiego powinno być możliwie jak najbardziej harmonijne. W tym celu należy przenieść niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 565/2002, a także zachować tradycyjne terminarze przywozowe.

(8)

Przywóz czosnku powinien być monitorowany zgodnie z art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5).

(9)

Należy zapewnić ciągłość podaży czosnku na rynku wspólnotowym po stałych cenach, przy uniknięciu niepotrzebnych zakłóceń na rynku w postaci poważnych wahań cen oraz negatywnych skutków dla producentów wspólnotowych. W tym celu należy wspierać większą konkurencję pomiędzy importerami i zmniejszyć ciężar nałożonych na nich obowiązków administracyjnych.

(10)

W interesie dotychczasowych importerów, którzy zwykle przywożą znaczne ilości czosnku, a także w interesie nowych importerów, którzy dopiero wchodzą na rynek i którym powinno się w sposób sprawiedliwy umożliwić składanie wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz dotyczących ilości czosnku objętych kontyngentami taryfowymi, należy wprowadzić rozróżnienie pomiędzy importerami tradycyjnymi a nowymi importerami. Należy w sposób jasny zdefiniować te dwie kategorie importerów, a także ustanowić określone kryteria odnoszące się do statusu wnioskodawców i wykorzystania przydzielonych pozwoleń na przywóz.

(11)

Ilości, które mają zostać przydzielone do tych kategorii importerów powinny zostać określone raczej na podstawie ilości rzeczywiście przywiezionych niż na podstawie wydanych pozwoleń na przywóz.

(12)

Aby umożliwić importerom z Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (dalej zwanymi „nowymi Państwami Członkowskimi”) odnoszenie korzyści w ramach niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić zasady obejmujące okresy przywozu przypadające na lata 2005/06 i 2006/07 w celu zapewnienia, że dokonuje się rozróżnienia pomiędzy, z jednej strony, tradycyjnymi importerami oraz nowymi importerami we Wspólnocie według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r. i, z drugiej strony, pomiędzy tradycyjnymi importerami oraz nowymi importerami w nowych Państwach Członkowskich.

(13)

W celu uwzględnienia różnych modeli wymiany handlowej w różnych nowych Państwach Członkowskich, właściwe organy nowych Państw Członkowskich powinny mieć możliwość wyboru między dwiema metodami ustanawiania ilości referencyjnej ich tradycyjnych importerów.

(14)

Wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz czosnku z państw trzecich złożone przez obie kategorie importerów podlegają pewnym ograniczeniom. Ograniczenia takie są niezbędne nie tylko dla zachowania konkurencji pomiędzy importerami, ale także po to, by umożliwić każdemu z importerów faktycznie prowadzących działalność handlową na rynku owoców i warzyw obronę swojej usankcjonowanej prawnie pozycji handlowej wobec innych importerów oraz uniemożliwić przejęcie kontroli nad rynkiem przez pojedynczego importera.

(15)

Aby chronić konkurencję pomiędzy faktycznymi importerami oraz uniknąć spekulacji przy przyznawaniu pozwoleń na przywóz i nadużywania systemu, co mogłoby naruszyć usankcjonowane prawnie pozycje handlowe nowych i tradycyjnych importerów, należy wprowadzić bardziej rygorystyczne kontrole stosowania pozwoleń na przywóz. W tym celu należy zakazać przekazywania pozwoleń na przywóz.

(16)

Aby zmniejszyć ciężar nałożonych na importerów obowiązków administracyjnych oraz ograniczyć nadużycia, wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz należy składać wyłącznie w Państwie Członkowskim, w którym importer jest zarejestrowany.

(17)

Ponadto potrzebne są środki ograniczające do minimum spekulacje przy składaniu wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz, które mogą powodować niepełne wykorzystanie kontyngentów taryfowych. Z uwagi na specyfikę i wartość produktu dla każdej tony czosnku objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz należy wnieść zabezpieczenie, określone w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. Zabezpieczenie powinno opiewać na wystarczająco wysoką kwotę, aby zniechęcić do składania wniosków o charakterze spekulacyjnym, ale nie aż tak wysokiej, by odwieść importerów faktycznie handlujących czosnkiem od prowadzenia własnej działalności. Najwłaściwszym obiektywnym poziomem zabezpieczenia jest ustalony na poziomie 5 % limit średniego dodatkowego cła stosowanego wobec przywozu do czosnku objętego kodem CN 0703 20 00.

(18)

Aby zapewnić właściwe zarządzanie kontyngentem GATT, należy ustanowić środki, które mają być zastosowane przez Komisję, w przypadku gdy wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz obejmują, dla ściśle określonego pochodzenia lub w ściśle określonym kwartale, ilości przewyższające ilości ustalone decyzją 2001/404/WE, powiększone o ilości niewykorzystane w ramach pozwoleń na przywóz wydanych wcześniej. W przypadku gdy środki te wiążą się z zastosowaniem współczynnika przydziału w czasie wydawania pozwolenia, należy przewidzieć możliwość wycofania wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz z natychmiastowym zwolnieniem zabezpieczenia.

(19)

W celu zapewnienia właściwego wykorzystania kontyngentów Państwa Członkowskie powinny regularnie powiadamiać Komisję o niewykorzystanych przez importerów ilościach, w odniesieniu do których właściwe organy Państw Członkowskich wydały pozwolenia na przywóz. Ilości objęte wydanymi pozwoleniami na przywóz powinny uwzględniać wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz wycofane przez importerów.

(20)

Do celów zarządzania kontyngentami taryfowymi na czosnek importerzy składający właściwym organom Państw Członkowskich wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz powinni dołączać do nich oświadczenie stwierdzające, że akceptują i zastosują ograniczenia ustanowione w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapobiec nadużyciom w stosowaniu systemu, należy ustanowić kary zapobiegawcze i pozostawić Państwom Członkowskim pewien margines swobody w nakładaniu dodatkowych kar, poza tymi już przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, na importerów składających fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe wnioski lub oświadczenia swoim właściwym organom.

(21)

W celu poprawy kontroli i zapobiegania ewentualnym zakłóceniom w handlu, wynikającym z niedokładnej dokumentacji, dla czosnku przywożonego z niektórych państw trzecich należy utrzymać istniejący system świadectw pochodzenia i wymóg transportu tego czosnku do Wspólnoty bezpośrednio z państwa trzeciego będącego krajem pochodzenia, a wykaz państw powinien być rozszerzony w świetle dodatkowych informacji. Przedmiotowe świadectwa pochodzenia mają być wydawane przez właściwe organy krajowe zgodnie z art. 56–62 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

(22)

Należy określić wszelkie sposoby komunikowania się między Państwami Członkowskimi a Komisją zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności w celu zarządzania kontyngentami taryfowymi, podejmowania środków zapobiegających nadużyciom oraz monitorowania rynku.

(23)

Rozporządzenie (WE) nr 565/2002, rozporządzenie Komisji (WE) nr 228/2004 z dnia 3 lutego 2004 r. ustanawiające środki przejściowe stosowane do rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, i Słowacji (6) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 229/2004 z dnia 10 lutego 2004 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w odniesieniu do terminów składania wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz czosnku na pierwszy kwartał okresu 2004/2005 (7) powinny zostać uchylone. Niniejsze rozporządzenie powinno stosować się po raz pierwszy do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz na pierwszy kwartał okresu przywozu przypadającego na lata 2006/07. Jednakże zważywszy, że działania w zakresie przywozu regulowane przez przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pozwoleń typu „B”, obecnie nie podlegają żadnym szczególnym przepisom odnoszącym się do pozwoleń, i w celu zapewnienia skuteczniejszych kontroli, przepisy dotyczące pozwoleń typu „B” należy zacząć stosować możliwie jak najszybciej.

(24)

W odniesieniu do przywozu czosnku dokonanego po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia w ramach pozwoleń na przywóz wydanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 565/2002 i jakimikolwiek rozporządzeniami otwierającymi i ustalającymi zarządzanie autonomicznymi kontyngentami taryfowymi na czosnek, przepisy obowiązujące w chwili wydawania pozwoleń na przywóz powinny nadal być stosowane.

(25)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Otwarcie kontyngentów taryfowych i stosowane cła

1.   Zgodnie z decyzją 2001/404/WE, niniejszym otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Wspólnoty czosnku objętego kodem CN 0703 20 00 (dalej zwanego „czosnkiem”) na warunkach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego z kontyngentów taryfowych, okres ich stosowania oraz ich numery porządkowe podane są w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

2.   Stawka celna ad valorem stosowana wobec czosnku przywożonego w ramach kontyngentów określonych w ust. 1 wynosi 9,6 %.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„okres przywozu” oznacza okres od 1 czerwca danego roku do 31 maja r. następnego;

2)

„nowe Państwa Członkowskie” oznaczają Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację;

3)

„inne państwa” oznaczają państwa trzecie poza Argentyną i Chinami;

4)

„właściwe organy” oznaczają organ lub organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie do wykonania niniejszego rozporządzenia;

5)

„ilość referencyjna” oznacza ilość czosnku przywiezionego przez tradycyjnego importera w rozumieniu art. 3, a mianowicie:

a)

w odniesieniu do tradycyjnych importerów, którzy przywozili czosnek do Wspólnoty w latach 1998–2000, według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r., maksymalną ilość przywozu czosnku w trakcie lat kalendarzowych 1998, 1999 i 2000;

b)

w odniesieniu do tradycyjnych importerów, którzy przywozili czosnek do nowych Państw Członkowskich w latach 2001–2003, maksymalną ilość przywozu czosnku w trakcie:

i)

lat kalendarzowych 2001 i 2002 bądź roku kalendarzowego 2003,

ii)

okresu przywozu przypadającego na lata 2001/02 i 2002/03, bądź okresu przywozu przypadającego na lata 2003/04;

c)

w odniesieniu do tradycyjnych importerów, którzy nie podlegają pod lit. a) lub b), maksymalną ilość przywozu czosnku w trakcie jednego z pierwszych trzech okresów przywozu, podczas którego otrzymali pozwolenia na przywóz zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 565/2002 lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Czosnek pochodzący z nowych Państw Członkowskich lub Wspólnoty według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r. nie jest brany pod uwagę przy obliczaniu ilości referencyjnej.

Nowe Państwa Członkowskie wybierają i stosują jedną z dwóch metod określonych w lit. b) do wszystkich tradycyjnych importerów zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w sposób zapewniający równe traktowanie między podmiotami.

Artykuł 3

Kategorie importerów

1.   „Tradycyjni importerzy” oznaczają importerów, będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy mogą udowodnić, że:

a)

otrzymali pozwolenia na przywóz na mocy rozporządzenia (WE) nr 565/2002 lub niniejszego rozporządzenia na każdy z poprzednich trzech okresów przywozu;

b)

przywozili do Wspólnoty czosnek co najmniej przez dwa z poprzednich trzech okresów przywozu;

c)

w okresie przywozu poprzedzającym ich wniosek przywieźli do Wspólnoty co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.

2.   „Nowi importerzy” oznaczają importerów innych niż importerzy określeni w ust. 1, będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy przywieźli do Wspólnoty co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w każdym z dwóch poprzednich lat kalendarzowych. Spełnienie tego warunku potwierdzane jest wpisem w rejestrze handlowym prowadzonym przez Państwo Członkowskie lub jakimkolwiek innym dowodem dopuszczonym przez dane Państwo Członkowskie oraz dowodem przywozu.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do okresu przywozu od 1 czerwca 2006 r. do 31 maja 2007 r., i tylko w nowych Państwach Członkowskich:

a)

„tradycyjni importerzy” oznaczają importerów będących osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy mogą udowodnić, że:

i)

przywozili czosnek z krajów pochodzenia innych niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r. co najmniej przez dwa z poprzednich trzech okresów przywozu;

ii)

w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego przywieźli co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96;

iii)

przywozu określonego w lit. i) i ii) dokonano do nowego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się siedziba danego importera;

b)

„nowi importerzy” oznaczają importerów innych niż tradycyjni importerzy w rozumieniu lit. a) będących handlowcami, osobami fizycznymi lub prawnymi, pojedynczymi osobami lub grupami podmiotów ustanowionymi zgodnie z prawem krajowym, którzy mogą udowodnić, że:

i)

w trakcie każdego z dwóch poprzednich lat kalendarzowych przywieźli co najmniej 50 ton owoców i warzyw określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 z krajów pochodzenia innych niż nowe Państwa Członkowskie lub Wspólnota według stanu na dzień 30 kwietnia 2004 r.;

ii)

przywozu określonego w lit. i) dokonano do nowego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się siedziba danego importera.

Artykuł 4

Okazywanie pozwoleń na przywóz

1.   Jakiekolwiek dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie przywiezionego czosnku wymaga okazania pozwolenia na przywóz wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Czosnek może być dopuszczony do swobodnego obrotu wyłącznie w ramach kontyngentów określonych w art. 1 ust. 1, w którym pole 24 przedmiotowego pozwolenia na przywóz zawiera jeden z zapisów znajdujących się w załączniku II.

Te pozwolenia na przywóz określa się dalej jako pozwolenia typu „A”. Pozostałe pozwolenia na przywóz określa się dalej jako pozwolenia typu „B”.

Artykuł 5

Przepisy ogólne dotyczące wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz i pozwoleń na przywóz

1.   Rozporządzenie (WE) nr 1291/2000 stosuje się do pozwoleń typu „A” i „B”, jeśli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

2.   Pozwolenia typu „A” są ważne wyłącznie na kwartał, na który zostały wydane. Pozwolenia powinny zawierać w polu 24 jeden z zapisów znajdujących się w załączniku III.

Pozwolenia typu „B” są ważne przez okres trzech miesięcy, licząc od daty ich wydania.

3.   Kwota zabezpieczenia określona w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 wynosi 50 EUR za tonę netto.

4.   Kraj pochodzenia wpisuje się w pole 8 we wnioskach o pozwolenie typu „A” i „B”, jak i we wszystkich pozwoleniach na przywóz oraz zaznacza się słowo „tak” poprzez postawienie krzyżyka. Pozwolenie na przywóz jest ważne wyłącznie na przywóz towarów pochodzących ze wskazanego państwa.

5.   W drodze odstępstwa od art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, prawa wynikające z pozwoleń typu „A” i „B” nie podlegają przeniesieniu.

Artykuł 6

Podział całkowitych ilości pomiędzy tradycyjnych i nowych importerów

1.   Całkowitą ilość przydzieloną Argentynie, Chinom i innym państwom zgodnie z załącznikiem I dzieli się, jak następuje:

a)

70 % dla importerów tradycyjnych;

b)

30 % dla nowych importerów.

2.   W przypadku przywozu pochodzącego z Argentyny, Chin i innych państw, jeżeli w jakimkolwiek kwartale ilość przyznana jednej z kategorii importerów nie została w całości przez nią wykorzystana, pozostała część może zostać przyznana drugiej kategorii.

3.   Dla każdego z trzech pochodzeń określonych w ust. 2 i na każdy kwartał podany w załączniku I wydawane są pozwolenia typu „A” do maksymalnej ilości równej sumie:

a)

ilości podanej w załączniku I na ten kwartał i dla tego pochodzenia;

b)

ilości dla tego pochodzenia, o które nie wnioskowano w poprzednim kwartale;

c)

zgłoszonej Komisji ilości niewykorzystanej w ramach pozwoleń typu „A” wydanych wcześniej dla tego pochodzenia.

Jednakże ilości, o które nie wnioskowano bądź ilości niewykorzystane w okresie przywozu nie mogą być przenoszone na następny okres przywozu.

Artykuł 7

Ograniczenia mające zastosowanie do wniosków o pozwolenie typu „A”

1.   Całkowita ilość objęta wnioskami o pozwolenie typu „A” złożonymi przez tradycyjnego importera w jakimkolwiek okresie przywozu nie może być wyższa od jego ilości referencyjnej. Wnioski, które nie są zgodne z tą zasadą, są odrzucane przez właściwe organy.

2.   Całkowita ilość objęta wnioskami o pozwolenie typu „A” złożonymi przez nowego importera w jakimkolwiek kwartale nie może przekraczać o 10 % ilości określonej w załączniku I dla tego kwartału i tego pochodzenia. Wnioski, które nie są zgodne z tą zasadą, są odrzucane przez właściwe organy.

Artykuł 8

Składanie wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz

1.   Wnioskodawca może złożyć wnioski o wydanie pozwoleń typu „A” i „B” wyłącznie do właściwych organów tylko jednego Państwa Członkowskiego, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany do celów podatku VAT.

2.   Wnioski o wydanie pozwoleń typu „A” mogą składać wyłącznie importerzy określeni w art. 3.

W celu pozytywnego rozpatrzenia wniosków o wydanie pozwolenia typu „A”, importerzy dostarczają wymagane informacje umożliwiające właściwym organom zainteresowanych Państw Członkowskich sprawdzenie w stopniu dla nich zadowalającym, czy zostały spełnione warunki określone w art. 3.

W przypadku gdy nowi importerzy uzyskali pozwolenia na przywóz na podstawie niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (WE) nr 565/2002 w trakcie poprzedniego okresu przywozu, muszą oni przedłożyć dowód, że co najmniej 90 % ilości im przyznanych zostało dopuszczone do swobodnego obrotu.

W przypadku niedostarczenia dowodu określonego w akapicie trzecim lub gdy na podstawie dostarczonego dowodu okazuje się, że mniej niż 90 % ilości przyznanej danemu importerowi zostało dopuszczone do swobodnego obrotu w trakcie któregokolwiek z kwartałów określonych w tym akapicie, wnioskodawcy nie może zostać wydane żadne pozwolenie na przywóz z wyłączeniem sytuacji, gdy spowodowane jest to działaniem siły wyższej.

3.   Importerzy składają wnioski o wydanie pozwoleń typu „A” w ciągu pierwszych pięciu dni roboczych kwietnia, lipca, października i stycznia poprzedzających dany kwartał.

4.   Importerzy dołączają do wniosków o wydanie pozwoleń typu „A” oświadczenie stwierdzające, że akceptują i zastosują przepisy ustanowione w art. 7.

Te oświadczenia muszą być podpisane przez importera, który w ten sposób poświadcza ich zgodność z prawdą.

5.   W polu 20 wniosków o wydanie pozwolenia typu „A” wpisuje się „importer tradycyjny” bądź „nowy importer”, stosownie do przypadku.

6.   Na ściśle określony kwartał i dla ściśle określonego pochodzenia nie można składać wniosków o wydanie pozwolenia typu „A” w przypadku gdy na ten kwartał i dla tego pochodzenia w załączniku I nie jest podana żadna ilość.

7.   W odpowiedzi na wniosek o wydanie pozwolenia typu „A” nie może być wydane pozwolenie typu „B”.

Artykuł 9

Powiadamianie o wnioskach o wydanie pozwolenia typu „A”

Przed piętnastym dniem każdego miesiąca przewidzianym w art. 8 ust. 3, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, na które zostały złożone wnioski o wydanie pozwolenia typu „A” w odniesieniu do danego kwartału.

W powiadomieniach należy podać informacje w rozbiciu na przeznaczenia. W powiadomieniach należy podać odrębne liczby dla ilości czosnku, o które wnioskują tradycyjni i nowi importerzy.

Powiadomienia, w tym powiadomienia o braku informacji, należy przekazywać drogą elektroniczną na formularzu przekazanym przez Komisję Państwom Członkowskim.

Artykuł 10

Wydawanie pozwoleń na przywóz

1.   Pozwolenia typu „A” są wydawane przez właściwe organy siódmego dnia roboczego po przekazaniu powiadomienia przewidzianego w art. 9.

2.   Jeżeli w jakimkolwiek kwartale okaże się, że ilości, o które wnioskowano z tytułu kontyngentów określonych w art. 1 ust. 1 przekraczają dostępną ilość, Komisja ustala, w drodze rozporządzenia, współczynnik przydziału dla danych wniosków o wydanie pozwolenia typu „A” oraz, jeśli zachodzi taka potrzeba, zawiesza wydawanie pozwoleń typu „A” w odniesieniu do późniejszych wniosków.

W przypadku kiedy zastosowanie ma akapit pierwszy, pozwolenia typu „A” są wydawane przez właściwe organy trzeciego dnia roboczego po wejściu w życie rozporządzenia, o którym mowa w tym akapicie.

3.   Zakazane jest wydawanie pozwoleń typu „A” mających na celu sprowadzanie produktów pochodzących z państw wymienionych w załączniku IV, które nie przekazały Komisji informacji potrzebnych do ustanowienia procedury współpracy administracyjnej zgodnie z art. 63, 64 i 65 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Informacje te uznaje się za przekazane w dniu ich opublikowania, jak przewiduje art. 15 niniejszego rozporządzenia.

4.   W dniu określonym w art. 9 ust. 1 Państwa Członkowskie notyfikują Komisji listę tradycyjnych i nowych importerów wnioskujących o pozwolenia typu „A” w odniesieniu do danego kwartału. W przypadku grup podmiotów ustanowionych zgodnie z prawem krajowym należy również wymienić podmioty tworzące grupę.

Powiadomienia, o których mowa w akapicie pierwszym, są przekazywane drogą elektroniczną na formularzu przesłanym Państwom Członkowskim przez Komisję.

5.   W odniesieniu do pozwoleń typu „B”, które są wydawane niezwłocznie, nie stosuje się ograniczenia ilościowego.

Artykuł 11

Wycofanie wniosków o wydanie pozwolenia typu „A”

Jeżeli zgodnie z art. 10 ust. 2 ilość objęta pozwoleniem typu „A” jest mniejsza niż ilość objęta złożonym wnioskiem o wydanie pozwolenia typu „A”, dany importer może zwrócić się do właściwych organów o wycofanie wniosku o wydanie pozwolenia typu „A” w ciągu trzech dni roboczych po wejściu w życie rozporządzenia przyjętego na mocy art. 10 ust. 2. W przypadku takiego wycofania całe zabezpieczenie jest niezwłocznie zwalniane.

Artykuł 12

Powiadomienia Komisji ze strony Państwa Członkowskiego

1.   Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o:

a)

ilościach objętych wnioskami o wydanie pozwolenia typu „B”;

b)

ilościach objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami typu „A”, odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwolenia, a ilościami, na które zostały wydane, w odniesieniu do ostatniego zamkniętego kwartału;

c)

ilościach objętych wnioskami o wydanie pozwoleń typu „A” wycofanych zgodnie z art. 11.

2.   Informację określoną w ust. 1 przekazuje się:

a)

w odniesieniu do ust. 1 lit. a), drugiego dnia roboczego każdego tygodnia dla wniosków otrzymanych w poprzednim tygodniu;

b)

w odniesieniu do ust. 1 lit. b), w dniu określonym w art. 9 ust. 1;

c)

w odniesieniu do ust. 1 lit. c), w ostatnim dniu każdego miesiąca określonym w art. 8 ust. 3.

Jeżeli nie złożono wniosku o wydanie pozwolenia typu „B” lub jeżeli w rozumieniu ust. 1 lit. b) i c) niewykorzystane bądź wycofane ilości nie występują, dane Państwo Członkowskie powiadamia o tym Komisję w dniu wskazanym w niniejszym ustępie.

3.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, są przekazywane drogą elektroniczną na formularzu przesłanym Państwom Członkowskim przez Komisję.

Przedmiotowe ilości powinny być rozbite na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na przywóz, państwo trzecie pochodzenia, rodzaj pozwolenia (typu „A” lub „B”), a w odniesieniu do pozwoleń typu „A” na kategorie importerów w rozumieniu art. 3.

Artykuł 13

Świadectwa pochodzenia

Dopuszczenie czosnku pochodzącego z państwa trzeciego wymienionego w załączniku IV do swobodnego obrotu we Wspólnocie może się odbyć tylko, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

przedstawienie świadectwa pochodzenia wydanego przez właściwe organy tego państwa zgodnie z art. 56–62 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93;

b)

produkt został przetransportowany bezpośrednio z tego państwa do Wspólnoty zgodnie z art. 14.

Artykuł 14

Bezpośredni transport

1.   Za przetransportowane bezpośrednio do Wspólnoty z państw trzecich, wymienionych w załączniku IV, uznaje się:

a)

produkty transportowane z pominięciem przejazdu przez terytorium każdego dowolnego państwa trzeciego;

b)

produkty transportowane przez terytorium jednego lub kilku państw trzecich innych niż państwo pochodzenia, z przeładunkiem lub bez, bądź czasowo składowane w tych państwach, przy założeniu, że przejazd ten jest uzasadniony ze względów geograficznych lub z uwagi na wymogi transportu oraz przy założeniu, że:

i)

produkty te pozostają pod kontrolą organów celnych państwa lub państw tranzytowych bądź składowania;

ii)

produkty te nie zostały tam wprowadzone do obrotu lub przeznaczone do konsumpcji;

iii)

produkty te nie zostały w tych państwach poddane działaniom innym niż rozładunek lub przeładunek lub wszelkim innym działaniom mającym na celu utrzymanie ich w dobrym stanie.

2.   Dowód spełnienia warunków określonych w ust. 1 lit. b) jest przekazywany właściwym organom Państw Członkowskich jednocześnie ze złożeniem:

a)

jednorazowego dokumentu transportowego wydawanego w państwie pochodzenia na przejazd przez państwo lub państwa tranzytowe; lub

b)

świadectwa wydawanego przez organy celne państwa lub państw tranzytowych, zawierającego:

i)

dokładny opis towarów;

ii)

daty ich rozładunku i przeładunku, ze wskazaniem pojazdów używanych do transportu;

iii)

zaświadczenie potwierdzające warunki, w jakich towary te były przechowywane;

c)

lub, w przypadku gdy dowód określony w lit. a) lub b) nie może zostać przedstawiony, jakiekolwiek inne dokumenty uzupełniające.

Artykuł 15

Współpraca administracyjna z niektórymi państwami trzecimi

Z chwilą przekazania przez każde państwo trzecie wymienione w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia informacji wymaganych dla ustanowienia procedury współpracy administracyjnej na podstawie art. 63, 64 i 65 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej publikowany jest komunikat dotyczący przekazania tych informacji.

Artykuł 16

Kary stosowane wobec importerów

1.   Jeżeli wnioski lub oświadczenia odnoszące się do pozwoleń typu „A” złożone przez importera właściwym organom Państwa Członkowskiego zawierają fałszywe, wprowadzające w błąd lub nieprawidłowe informacje, o ile informacje te nie są wynikiem autentycznej pomyłki, właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich, zależnie od wagi sprawy, wykluczą danego importera z systemu wniosków o wydanie pozwoleń typu „A” przez okres do czterech kwartałów od wykrycia nieprawidłowości, bez uszczerbku dla stosowania jakichkolwiek odpowiednich przepisów prawa krajowego. W takich przypadkach zabezpieczenie określone w art. 5 ust. 3 ulega przepadkowi w całości.

2.   Państwa Członkowskie mogą przyjąć dodatkowe przepisy krajowe dotyczące składania właściwym organom wniosków o wydanie pozwolenia „A” i przewidzieć kary współmierne do wagi nieprawidłowości, nakładane na importerów zarejestrowanych dla celów podatku VAT na terytorium ich państwa. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wprowadzeniu takich przepisów krajowych.

Artykuł 17

Informacje przekazywane przez Komisję

Każdego siódmego dnia roboczego po piętnastym dniu każdego miesiąca określonego w art. 8 ust. 3 Komisja przekazuje Państwom Członkowskim informacje otrzymane na mocy art. 10 ust. 4 w celu ułatwienia wykrycia lub zapobieżenia fałszywym roszczeniom podmiotów.

Każdego siódmego dnia roboczego po zakończeniu każdego miesiąca określonego w art. 8 ust. 3, Komisja przekazuje Państwom Członkowskim informacje otrzymane na mocy art. 12.

Komisja regularnie informuje Państwa Członkowskie, w odpowiednim czasie i we właściwy sposób, o stanie wykorzystanych kontyngentów oraz na temat informacji otrzymanych na mocy art. 16 ust. 2.

Komisja przekazuje Państwom Członkowskim wszelkie inne istotne informacje, w szczególności takie, które mogą pomóc w zapobieganiu nadużyciom.

Artykuł 18

Współpraca administracyjna między Państwami Członkowskimi

Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki służące zapewnieniu wzajemnej współpracy administracyjnej dla należytego stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19

Uchylenie

Rozporządzenia (WE) nr 565/2002, 228/2004 i 229/2004 uchyla się z dniem 1 kwietnia 2006 r.

Jednakże rozporządzenia (WE) nr 565/2002, 228/2004 i 229/2004 mają nadal zastosowanie do pozwoleń na przywóz wydanych zgodnie z tymi rozporządzeniami na okres przywozu upływający dnia 31 maja 2006 r.

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Przepisy dotyczące pozwoleń typu „A” na okres przywozu rozpoczynający się dnia 1 czerwca 2006 r. stosuje się od dnia 1 kwietnia 2006 r. Przepisy dotyczące pozwoleń typu „B” stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 47/2003 (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 64).

(2)  Dz.U. L 142 z 29.5.2001, str. 7.

(3)  Dz.U. L 86 z 3.4.2002, str. 11. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 537/2004 (Dz.U. L 86 z 24.3.2004, str. 9).

(4)  Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1741/2004 (Dz.U. L 311 z 8.10.2004, str. 17).

(5)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 883/2005 (Dz.U. L 148 z 11.6.2005, str. 5).

(6)  Dz.U. L 39 z 11.2.2004, str. 10.

(7)  Dz.U. L 39 z 11.2.2004, str. 12.


ZAŁĄCZNIK I

Kontyngenty taryfowe otwarte na mocy decyzji 2001/404/WE na przywóz czosnku objętego kodem CN 0703 20 00

Pochodzenie

Numer porządkowy

Kontyngenty (w tonach)

Pierwszy kwartał

(czerwiec–sierpień)

Drugi kwartał

(wrzesień–listopad)

Trzeci kwartał

(grudzień–luty)

Czwarty kwartał

(marzec–maj)

Ogółem

Argentyna

 

 

 

 

 

19 147

Tradycyjni importerzy

09.4104

9 590

3 813

Nowi importerzy

09.4099

4 110

1 634

Chiny

 

 

 

 

 

13 200

Tradycyjni importerzy

09.4105

2 520

2 520

2 100

2 100

Nowi importerzy

09.4100

1 080

1 080

900

900

Inne państwa

 

 

 

 

 

6 023

Tradycyjni importerzy

09.4106

941

1 960

929

386

Nowi importerzy

09.4102

403

840

398

166

Ogółem

4 944

6 400

18 027

8 999

38 370


ZAŁĄCZNIK II

Zapisy, o których mowa w art. 4 ust. 2

:

w języku hiszpańskim

:

Derecho de aduana 9,6 % — Reglamento (CE) no 1870/2005,

:

w języku czeskim

:

Celní sazba 9,6 % – nařízení (ES) č. 1870/2005,

:

w języku duńskim

:

Toldsats 9,6 % — forordning (EF) nr. 1870/2005,

:

w języku niemieckim

:

Zollsatz 9,6 % — Verordnung (EG) Nr. 1870/2005,

:

w języku estońskim

:

Tollimaks 9,6 % – määrus (EÜ) nr 1870/2005,

:

w języku greckim

:

Δασμός 9,6 % — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1870/2005,

:

w języku angielskim

:

Customs duty 9,6 % — Regulation (EC) No 1870/2005,

:

w języku francuskim

:

Droit de douane: 9,6 % — Règlement (CE) no 1870/2005,

:

w języku włoskim

:

Dazio: 9,6 % — Regolamento (CE) n. 1870/2005,

:

w języku łotewskim

:

Muitas nodoklis 9,6 % – Regula (EK) Nr. 1870/2005,

:

w języku litewskim

:

Muito mokestis 9,6 % – Reglamentas (EB) Nr. 1870/2005,

:

w języku węgierskim

:

Vám: 9,6 % – 1870/2005/EK rendelet,

:

w języku niderlandzkim

:

Douanerecht: 9,6 % — Verordening (EG) nr. 1870/2005,

:

w języku polskim

:

Cło 9,6 % – Rozporządzenie (WE) nr 1870/2005,

:

w języku portugalskim

:

Direito aduaneiro: 9,6 % — Regulamento (CE) n.o 1870/2005,

:

w języku słowackim

:

Clo 9,6 % – nariadenie (ES) č. 1870/2005,

:

w języku słoweńskim

:

Carina: 9,6 % – Uredba (ES) št. 1870/2005,

:

w języku fińskim

:

Tulli 9,6 prosenttia – Asetus (EY) N:o 1870/2005,

:

w języku szwedzkim

:

Tull 9,6 % – Förordning (EG) nr 1870/2005.


ZAŁĄCZNIK III

Zapisy, o których mowa w art. 5 ust. 2

:

w języku hiszpańskim

:

certificado expedido y válido solamente para el trimestre comprendido entre el 1 … y el 28/29/30/31 …

:

w języku czeskim

:

Licence vydaná a platná pouze pro čtvrtletí od 1. … do 28./29./30./31. …

:

w języku duńskim

:

licens, der kun er udstedt og gyldig for kvartalet fra 1. … til 28./29./30./31. …

:

w języku niemieckim

:

Lizenz nur erteilt und gültig für das Quartal vom 1. … bis 28./29./30./31. …

:

w języku estońskim

:

Litsents on välja antud üheks kvartaliks alates 1. [kuu] kuni 28./29./30./31. [kuu] ja kehtib selle aja jooksul

:

w języku greckim

:

Πιστοποιητικό εκδοθέν και ισχύον μόνο για το τρίμηνο από την 1η … έως τις 28/29/30/31 …

:

w języku angielskim

:

licence issued and valid only for the quarter 1 [month] to 28/29/30/31 [month]

:

w języku francuskim

:

certificat émis et valable seulement pour le trimestre du 1er … au 28/29/30/31 …

:

w języku włoskim

:

titolo rilasciato e valido unicamente per il trimestre dal 1o … al 28/29/30/31 …

:

w języku łotewskim

:

atłauja izsniegta un derīga tikai ceturksni no 1. [ménesis] līdz 28/29/30/31 [ménesis]

:

w języku litewskim

:

Licencija išduota ir galioja tik vienam ketvirčiui nuo 1 [mėnuo] iki 28/29/30/31 [mėnuo]

:

w języku węgierskim

:

Az engedélyt kizárólag a [hó] 1-jétől [hó] 28/29/30/31-ig terjedő negyedévre állították ki és kizárólag erre az időszakra érvényes

:

w języku niderlandzkim

:

voor het kwartaal van 1 … tot en met 28/29/30/31 … afgegeven en uitsluitend in dat kwartaal geldig certificaat

:

w języku polskim

:

Pozwolenie wydane i ważne tylko na kwartał od 1 … do 28/29/30/31 …

:

w języku portugalskim

:

certificado emitido e válido apenas para o trimestre de 1 de … a 28/29/30/31 de …

:

w języku słowackim

:

povolenie vydané a platné len pre štvrťrok od 1. [mesiac] do 28./29./30./31. [mesiac]

:

w języku słoweńskim

:

dovoljenje, izdano in veljavno izključno za četrtletje od 1. … do 28./29./30./31. …

:

w języku fińskim

:

todistus on myönnetty 1 päivän … ja 28/29/30/31 päivän … väliselle vuosineljännekselle ja se on voimassa ainoastaan kyseisenä vuosineljänneksenä

:

w języku szwedzkim

:

licens utfärdad och giltig endast för tremånadersperioden den 1 … till den 28/29/30/31 …


ZAŁĄCZNIK IV

Wykaz państw trzecich określonych w art. 14

 

Iran

 

Liban

 

Malezja

 

Zjednoczone Emiraty Arabskie

 

Wietnam


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/31


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1871/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 (2),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) (3), w szczególności jego art. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii. Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.

(2)

Złożone między 1 a 10 listopada 2005 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw. Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.

(3)

Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 grudnia 2005 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52 100 t.

(4)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Z dniem 21 listopada 2005 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:

 

Zjednoczone Królestwo:

160 t pochodzących z Botswany,

367 t pochodzących z Namibii;

 

Niemcy:

123,1 t pochodzących z Namibii.

Artykuł 2

Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni grudnia 2005 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:

Botswana:

12 066 t,

Kenia:

142 t,

Madagaskar:

7 579 t,

Suazi:

3 337 t,

Zimbabwe:

9 100 t,

Namibia:

3 114,9 t.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1899/2004 (Dz.U. L 328 z 30.10.2004, str. 67).

(2)  Dz.U. L 348 z 21.12.2002, str. 5.

(3)  Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 37. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1118/2004 (Dz.U. L 217 z 17.6.2004, str. 10).

(4)  Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/33


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1872/2005

z dnia 15 listopada 2005 r.

ustanawiające wartości jednostkowe w celu określenia wartości celnej niektórych łatwo psujących się towarów

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (2) ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, a w szczególności jego art. 173, ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 173 do 177 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 przewidują, że Komisja okresowo ustala wartości jednostkowe dla produktów wskazanych w klasyfikacji w załączniku 26 do tego rozporządzenia.

(2)

Stosowanie zasad i kryteriów określonych w wyżej wymienionych artykułach do elementów przekazanych Komisji zgodnie z art. 173 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 prowadzi do ustanowienia wartości jednostkowych określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia w stosunku do produktów, o których mowa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wartości jednostkowe określone w art. 173 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawia się zgodnie z tabelą zawartą w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).

(2)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 883/2005 (Dz.U. L 148 z 11.6.2005, str. 5).


ZAŁĄCZNIK

Pozycja

Wyszczególnienie

Liczba wartości jednostkowych na 100 kg

Gatunki, Odmiany, Kod CN

EUR

LTL

SEK

CYP

LVL

GBP

CZK

MTL

DKK

PLN

EEK

SIT

HUF

SKK

1.10

Ziemniaki młode

0701 90 50

 

 

 

 

1.30

Cebula (inna niż do sadzenia)

0703 10 19

23,69

13,59

703,33

176,75

370,66

5 954,52

81,79

16,50

10,17

94,51

5 674,27

925,49

225,75

16,13

 

 

 

 

1.40

Czosnek

0703 20 00

159,37

91,40

4 731,73

1 189,12

2 493,62

40 059,54

550,28

110,99

68,42

635,81

38 174,18

6 226,31

1 518,73

108,52

 

 

 

 

1.50

Pory

ex 0703 90 00

62,17

35,65

1 845,83

463,87

972,75

15 627,05

214,66

43,30

26,69

248,03

14 891,58

2 428,86

592,45

42,33

 

 

 

 

1.60

Kalafior

0704 10 00

1.80

Kapusta biała i czerwona

0704 90 10

47,92

27,48

1 422,74

357,55

749,79

12 045,17

165,46

33,37

20,57

191,18

11 478,28

1 872,14

456,65

32,63

 

 

 

 

1.90

Brokuly lub kalarepa (Brassica oleracea. var. italica)

ex 0704 90 90

 

 

 

 

1.100

Kapusta pekińska

ex 0704 90 90

104,01

59,65

3 088,06

776,05

1 627,40

26 143,95

359,13

72,43

44,65

414,95

24 913,52

4 063,46

991,16

70,82

 

 

 

 

1.110

Salata glowiasta

0705 11 00

1.130

Marchew

ex 0706 10 00

30,30

17,38

899,61

226,08

474,09

7 616,21

104,62

21,10

13,01

120,88

7 257,76

1 183,76

288,74

20,63

 

 

 

 

1.140

Rzodkiewka

ex 0706 90 90

52,35

30,02

1 554,27

390,60

819,10

13 158,70

180,75

36,46

22,47

208,85

12 539,40

2 045,21

498,87

35,65

 

 

 

 

1.160

Groch (Pisum sativum)

0708 10 00

462,43

265,20

13 729,50

3 450,32

7 235,43

116 236,00

1 596,67

322,04

198,52

1 844,86

110 765,47

18 066,15

4 406,71

314,87

 

 

 

 

1.170

Fasola

 

 

 

 

 

 

1.170.1

Fasola (Vigna spp., Phaseolus spp.)

ex 0708 20 00

132,50

75,99

3 934,02

988,65

2 073,22

33 306,00

457,51

92,28

56,88

528,62

31 738,49

5 176,64

1 262,69

90,22

 

 

 

 

1.170.2

Fasola (Phaseolus ssp., vulgaris var. Compressus Savi)

ex 0708 20 00

151,09

86,65

4 485,86

1 127,33

2 364,04

37 977,98

521,68

105,22

64,86

602,77

36 190,59

5 902,78

1 439,81

102,88

 

 

 

 

1.180

Bób

ex 0708 90 00

1.190

Karczochy

0709 10 00

1.200

Szparagi

 

 

 

 

 

 

1.200.1

zielone

ex 0709 20 00

266,27

152,70

7 905,47

1 986,70

4 166,18

66 928,92

919,37

185,43

114,31

1 062,27

63 778,98

10 402,53

2 537,39

181,30

 

 

 

 

1.200.2

pozostałe

ex 0709 20 00

463,35

265,73

13 756,92

3 457,21

7 249,88

116 468,16

1 599,86

322,68

198,92

1 848,54

110 986,70

18 102,24

4 415,51

315,50

 

 

 

 

1.210

Oberzyny (baklazany)

0709 30 00

99,22

56,90

2 945,83

740,31

1 552,45

24 939,84

342,59

69,10

42,59

395,84

23 766,07

3 876,31

945,51

67,56

 

 

 

 

1.220

Seler naciowy (Apium graveolens L., var. dulce)

ex 0709 40 00

138,52

79,44

4 112,66

1 033,54

2 167,37

34 818,39

478,28

96,47

59,47

552,63

33 179,70

5 411,70

1 320,03

94,32

 

 

 

 

1.230

Pieprznik jadalny

0709 59 10

334,34

191,74

9 926,55

2 494,61

5 231,28

84 039,70

1 154,41

232,83

143,53

1 333,85

80 084,46

13 062,00

3 186,09

227,65

 

 

 

 

1.240

Papryka słodka

0709 60 10

98,66

56,58

2 929,34

736,16

1 543,76

24 800,26

340,67

68,71

42,36

393,62

23 633,06

3 854,62

940,22

67,18

 

 

 

 

1.250

Koper

0709 90 50

1.270

Słodkie ziemniaki, całe, świeże (przeznaczone do spożycia przez ludzi)

0714 20 10

77,69

44,55

2 306,51

579,64

1 215,53

19 527,23

268,24

54,10

33,35

309,93

18 608,20

3 035,05

740,31

52,90

 

 

 

 

2.10

Kasztany (Castanea spp.), świeze

ex 0802 40 00

2.30

Ananas, świeży

ex 0804 30 00

47,08

27,00

1 397,71

351,25

736,59

11 833,22

162,55

32,78

20,21

187,81

11 276,31

1 839,20

448,62

32,05

 

 

 

 

2.40

Awokado, świeże

ex 0804 40 00

141,95

81,41

4 214,56

1 059,15

2 221,07

35 681,10

490,13

98,86

60,94

566,32

34 001,81

5 545,79

1 352,73

96,66

 

 

 

 

2.50

Guawa, mango, świeże

ex 0804 50

2.60

Słodkie pomarańcze, świeże:

 

 

 

 

 

 

2.60.1

Krwiste i półkrwiste

ex 0805 10 20

44,39

25,46

1 317,94

331,21

694,55

11 157,87

153,27

30,91

19,06

177,09

10 632,74

1 734,23

423,01

30,23

 

 

 

 

2.60.2

Nawele, Naweliny, Nawelaty, Salustiany, Vernasy, Valencjany, Maltańskie, Szamutiasy, Ovalisy, Trovita i Hamliny

ex 0805 10 20

40,35

23,14

1 198,04

301,08

631,37

10 142,78

139,33

28,10

17,32

160,98

9 665,42

1 576,46

384,53

27,48

 

 

 

 

2.60.3

Pozostałe

ex 0805 10 20

47,63

27,32

1 414,13

355,38

745,25

11 972,28

164,46

33,17

20,45

190,02

11 408,81

1 860,81

453,89

32,43

 

 

 

 

2.70

Mandarynki (łącznie z tangerinami i satsumas), świeże, klementynki, wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe, świeże

 

 

 

 

 

 

2.70.1

Klementynki

ex 0805 20 10

 

 

 

 

2.70.2

Monrealesy i satsumas

ex 0805 20 30

 

 

 

 

2.70.3

Mandarynki i wilkingi

ex 0805 20 50

 

 

 

 

2.70.4

Tangeryny i pozostałe

ex 0805 20 70

ex 0805 20 90

 

 

 

 

2.85

Limy (Citrus aurantifolia), świeże

0805 50 90

78,93

45,26

2 343,32

588,89

1 234,93

19 838,86

272,52

54,96

33,88

314,88

18 905,17

3 083,48

752,13

53,74

 

 

 

 

2.90

Grejpfruty, świeże

 

 

 

 

 

 

2.90.1

białe

ex 0805 40 00

63,02

36,14

1 870,95

470,18

985,99

15 839,75

217,58

43,88

27,05

251,40

15 094,27

2 461,92

600,51

42,91

 

 

 

 

2.90.2

różowe

ex 0805 40 00

71,87

41,22

2 133,84

536,25

1 124,53

18 065,42

248,16

50,05

30,85

286,73

17 215,19

2 807,84

684,89

48,94

 

 

 

 

2.100

Winogrona stołowe

0806 10 10

 

 

 

 

2.110

Arbuzy

0807 11 00

76,06

43,62

2 258,22

567,51

1 190,08

19 118,44

262,62

52,97

32,65

303,44

18 218,65

2 971,51

724,81

51,79

 

 

 

 

2.120

Melony (inne niż arbuzy)

 

 

 

 

 

 

2.120.1

Amarillo, cuper, honey dew (w tym cantalene), onteniente, piel de sapo (w tym verde liso), rochet, tendral, futuro

ex 0807 19 00

59,11

33,90

1 755,08

441,06

924,92

14 858,74

204,11

41,17

25,38

235,83

14 159,43

2 309,44

563,32

40,25

 

 

 

 

2.120.2

Pozostałe

ex 0807 19 00

85,59

49,08

2 541,02

638,58

1 339,12

21 512,67

295,51

59,60

36,74

341,44

20 500,20

3 343,64

815,58

58,27

 

 

 

 

2.140

Gruszki

 

 

 

 

 

 

2.140.1

Gruszki – Nashi (Pyrus pyrifolia),

Pears – Ya (Pyrus bretscheideri)

ex 0808 20 50

 

 

 

 

2.140.2

Pozostałe

ex 0808 20 50

 

 

 

 

2.150

Morele

0809 10 00

116,20

66,64

3 449,98

867,00

1 818,13

29 208,03

401,22

80,92

49,88

463,58

27 833,39

4 539,70

1 107,33

79,12

 

 

 

 

2.160

Wiśnie i czereśnie

0809 20 95

0809 20 05

473,31

271,44

14 052,57

3 531,51

7 405,69

118 971,20

1 634,24

329,61

203,19

1 888,27

113 371,94

18 491,28

4 510,41

322,28

 

 

 

 

2.170

Brzoskwinie

0809 30 90

108,43

62,18

3 219,29

809,03

1 696,56

27 254,96

374,39

75,51

46,55

432,58

25 972,24

4 236,14

1 033,28

73,83

 

 

 

 

2.180

Nektaryny

ex 0809 30 10

143,55

82,33

4 262,00

1 071,07

2 246,07

36 082,73

495,65

99,97

61,63

572,69

34 384,53

5 608,21

1 367,96

97,74

 

 

 

 

2.190

Śliwki

0809 40 05

105,89

60,73

3 143,85

790,07

1 656,81

26 616,33

365,61

73,74

45,46

422,45

25 363,66

4 136,88

1 009,07

72,10

 

 

 

 

2.200

Truskawki i poziomki

0810 10 00

361,87

207,53

10 744,04

2 700,05

5 662,10

90 960,65

1 249,48

252,01

155,35

1 443,70

86 679,68

14 137,69

3 448,48

246,40

 

 

 

 

2.205

Maliny

0810 20 10

304,95

174,89

9 053,97

2 275,32

4 771,43

76 652,23

1 052,93

212,37

130,92

1 216,60

73 044,67

11 913,79

2 906,02

207,64

 

 

 

 

2.210

Owoce z gatunku Vaccinium myrtillus

0810 40 30

1 455,44

834,69

43 212,01

10 859,47

22 772,69

365 839,40

5 025,34

1 013,57

624,82

5 806,48

348 621,54

56 861,13

13 869,62

991,01

 

 

 

 

2.220

Owoce kiwi (Actinidia chinensis Planch.)

0810 50 00

148,01

84,89

4 394,55

1 104,38

2 315,92

37 204,90

511,06

103,08

63,54

590,50

35 453,89

5 782,63

1 410,50

100,78

 

 

 

 

2.230

Granaty

ex 0810 90 95

88,63

50,83

2 631,51

661,32

1 386,80

22 278,74

306,03

61,72

38,05

353,60

21 230,21

3 462,71

844,63

60,35

 

 

 

 

2.240

Khakis (w tym owoce sharon)

ex 0810 90 95

211,97

121,57

6 293,51

1 581,60

3 316,67

53 281,76

731,90

147,62

91,00

845,67

50 774,11

8 281,40

2 020,01

144,33

 

 

 

 

2.250

Liczi (śliwki chińskie)

ex 0810 90


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/39


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1873/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

ustanawiające refundacje wywozowe do jaj, stosowane od dnia 17 listopada 2005 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.

(2)

Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze jaj prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.

(3)

Obecna sytuacja rynkowa oraz pod względem konkurencji w niektórych krajach trzecich czyni koniecznym ustalenie refundacji zróżnicowanych w zależności od miejsca przeznaczenia niektórych produktów w sektorze jaj.

(4)

Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (2) przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego. W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, produkty jajeczne, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75, muszą być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. dotyczącej higieny i problemów sanitarnych związanych z produkcją i wprowadzaniem na rynek produktów jajecznych (3).

(5)

Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją rynku wołowiny i cielęciny. W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione. Jednakże zniesienie to nie może doprowadzić do zróżnicowanych refundacji wywozowych do innych krajów.

(6)

Komitet Zarządzający ds. Mięsa Drobiowego i Jaj nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2771/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Jednakże aby można je było objąć refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XI załącznika do dyrektywy 89/437/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 671/2004 (Dz.U. L 105 z 14.4.2004, str. 5).

(3)  Dz.U. L 212 z 22.7.1989, str. 87. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003.


ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe do jaj, stosowane od 17 listopada 2005 r.

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

0407 00 11 9000

E16

EUR/100 szt.

1,70

0407 00 19 9000

E16

EUR/100 szt.

0,90

0407 00 30 9000

E09

EUR/100 kg

6,00

E10

EUR/100 kg

20,00

E17

EUR/100 kg

3,00

0408 11 80 9100

E18

EUR/100 kg

40,00

0408 19 81 9100

E18

EUR/100 kg

20,00

0408 19 89 9100

E18

EUR/100 kg

20,00

0408 91 80 9100

E18

EUR/100 kg

73,00

0408 99 80 9100

E18

EUR/100 kg

18,00

NB: Zarówno kody produktów, jak i kody serii „A« miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), zmienionym.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.05.2005, str. 12).

Inne miejsca przeznaczenia są określone poniżej:

E09

Kuwejt, Bahrajn, Oman, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Hongkong SRA, Rosja i Turcja.

E10

Korea Południowa, Japonia, Malezja, Tajlandia, Tajwan i Filipiny.

E16

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Stanów Zjednoczonych Ameryki, Rumunii i Bułgarii.

E17

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii, Rumunii, Bułgarii i grup E09 i E10.

E18

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Szwajcarii, Rumunii i Bułgarii.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/41


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1874/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

ustanawiające refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od dnia 17 listopada 2005 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 trzeci akapit,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta refundacją wywozową.

(2)

Stosowanie tych szczegółowych zasad i kryteriów w obecnej sytuacji na rynkach w sektorze mięsa drobiowego prowadzi do ustalenia refundacji w kwocie umożliwiającej udział Wspólnoty w handlu międzynarodowym i uwzględniającej charakter wywozu tych produktów oraz jego znaczenie w chwili obecnej.

(3)

Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (2) przewiduje, że refundacja nie może zostać przyznana do produktów, których jakość handlowa nie jest solidna i właściwa w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego. W celu zapewnienia jednolitego stosowania obowiązujących przepisów, należy podkreślić, że aby otrzymać refundację, mięso drobiowe, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75, musi być opatrzone znakiem jakości zdrowotnej przewidzianym w dyrektywie Rady 71/118/EWG z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych związanych z produkcją i wprowadzaniem do obrotu świeżego mięsa drobiowego (3).

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Kody produktów, dla których przyznano refundację wywozową określoną w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 2777/75 i kwoty tej refundacji są ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Jednakże aby można było objąć je refundacją, produkty wchodzące w zakres zastosowania rozdziału XII załącznika do dyrektywy 71/118/EWG muszą również spełniać wymogi w zakresie oznakowania zdrowotności przewidziane we wspomnianej dyrektywie.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 77. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 671/2004 (Dz.U. L 105 z 14.4.2004, str. 5).

(3)  Dz.U. L 55 z 8.3.1971, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).


ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe do mięsa drobiowego, stosowane od 17 listopada 2005 r.

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostki miary

Kwota refundacji

0105 11 11 9000

A02

EUR/100 szt.

1,00

0105 11 19 9000

A02

EUR/100 szt.

1,00

0105 11 91 9000

A02

EUR/100 szt.

1,00

0105 11 99 9000

A02

EUR/100 szt.

1,00

0105 12 00 9000

A02

EUR/100 szt.

2,00

0105 19 20 9000

A02

EUR/100 szt.

2,00

0207 12 10 9900

V01

EUR/100 kg

24,00

0207 12 10 9900

A24

EUR/100 kg

24,00

0207 12 90 9190

V01

EUR/100 kg

24,00

0207 12 90 9190

A24

EUR/100 kg

24,00

0207 12 90 9990

V01

EUR/100 kg

24,00

0207 12 90 9990

A24

EUR/100 kg

24,00

UWAGI: Zarówno kody produktów, jak i kody serii A miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), zmienionym.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12).

Inne miejsca przeznaczenia są określone poniżej:

V01

Angola, Arabia Saudyjska, Kuwejt, Bahrajn, Katar, Oman, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jordania, Jemen, Liban, Irak, Iran.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/43


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1875/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1806/2005 (4).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

(3)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

(4)  Dz.U. L 290 z 4.11.2005, str. 14.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 17 listopada 2005 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

26,90

3,22

1701 11 90 (1)

26,90

8,08

1701 12 10 (1)

26,90

3,08

1701 12 90 (1)

26,90

7,65

1701 91 00 (2)

24,18

13,48

1701 99 10 (2)

24,18

8,62

1701 99 90 (2)

24,18

8,62

1702 90 99 (3)

0,24

0,40


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/45


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1876/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1828/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1828/2005 (2).

(2)

Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1828/2005, należy zmienić te refundacje,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1828/2005, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 295 z 11.11.2005, str. 5.


ZAŁĄCZNIK

REFUNDACJE WYWOZOWE DO CUKRU BIAŁEGO I CUKRU SUROWEGO W STANIE NIEPRZETWORZONYM OD DNIA 17 LISTOPADA 2005 R. (1)

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1701 11 90 9100

S00

EUR/100 kg

32,69 (2)

1701 11 90 9910

S00

EUR/100 kg

32,69 (2)

1701 12 90 9100

S00

EUR/100 kg

32,69 (2)

1701 12 90 9910

S00

EUR/100 kg

32,69 (2)

1701 91 00 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554

1701 99 10 9100

S00

EUR/100 kg

35,54

1701 99 10 9910

S00

EUR/100 kg

35,54

1701 99 10 9950

S00

EUR/100 kg

35,54

1701 99 90 9100

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554

NB: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

S00

:

wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29).


(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Niniejszą kwotę stosuje się do cukru surowego o uzysku wynoszącym 92 %. Jeżeli uzysk z wywożonego cukru surowego nie wynosi 92 %, stosowaną kwotę refundacji wylicza się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/47


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1877/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

zmieniające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych z stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1761/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Refundacje stosowane do wywozu syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych w stanie nieprzetworzonym, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1761/2005 (2).

(2)

Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1761/2005, należy zmienić te refundacje,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1761/2005 dla roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 285 z 27.10.2005, str. 14.


ZAŁĄCZNIK

ZMIENIONE KWOTY REFUNDACJI WYWOZOWYCH DO SYROPÓW I NIEKTÓRYCH PRODUKTÓW W SEKTORZE CUKRU, WYWOŻONYCH W STANIE NIEPRZETWORZONYM (1)

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1702 40 10 9100

S00

EUR/100 kg suchej masy

35,54 (2)

1702 60 10 9000

S00

EUR/100 kg suchej masy

35,54 (2)

1702 60 80 9100

S00

EUR/100 kg suchej masy

67,52 (3)

1702 60 95 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554 (4)

1702 90 30 9000

S00

EUR/100 kg suchej masy

35,54 (2)

1702 90 60 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554 (4)

1702 90 71 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554 (4)

1702 90 99 9900

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554 (4)  (5)

2106 90 30 9000

S00

EUR/100 kg suchej masy

35,54 (2)

2106 90 59 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3554 (4)

NB: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

S00

:

wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, oprócz cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29).


(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Stosowane wyłącznie do produktów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.

(3)  Stosowane wyłącznie do produktów, o których mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.

(4)  Kwoty podstawowej nie stosuje się do syropów o czystości mniejszej niż 85 % (rozporządzenie (WE) nr 2135/95)). Zawartość sacharozy określona jest zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.

(5)  Kwoty nie stosuje się do produktu określonego w pkt 2 Załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3513/92 (Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 12).


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/49


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1878/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj (1), w szczególności jego art. 5 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego (2), w szczególności jego art. 5 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminą jaj i albuminą mleka (3), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (4), ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen zgodnie z pochodzeniem. W konsekwencji ceny reprezentatywne powinny być opublikowane.

(3)

Niezbędnym jest jak najszybsze zastosowanie tej zmiany, uwzględniając sytuację na rynku.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 77. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003.

(3)  Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 104. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2916/95 (Dz.U. L 305 z 19.12.1995, str. 49).

(4)  Dz.U. L 145 z 29.6.1995, str. 47. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1715/2005 (Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 80).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 16 listopada 2005 r. ustalającego ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1484/95

„ZAŁĄCZNIK I

KOD CN

Opis produktu

Cena reprezentatywna

(EUR/100 kg)

Zabezpieczenie określone w art. 3 ust. 3

(EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 12 90

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej prezentowane, mrożone

104,0

4

01

98,0

6

03

0207 14 10

Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone

220,1

24

01

219,5

24

02

233,8

20

03

262,2

11

04

0207 27 10

Kawałki bez kości z indyków, mrożone

212,3

25

01

266,2

9

04

1602 32 11

Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus

190,6

29

01

264,1

7

03

233,9

16

04


(1)  Pochodzenie przywozu

01

Brazylia

02

Tajlandia

03

Argentyna

04

Chile”


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/51


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1879/2005

z dnia 16 listopada 2005 r.

zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), szczególnie jego art. 27 ust. 5a oraz art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Stawki refundacji stosowane od dnia 28 października 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1764/2005 (2).

(2)

Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1764/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1764/2005 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 285 z 28.10.2005, str. 21.


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od dnia 17 listopada 2005 r. do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)

Kod CN

Opis

Stawka refundacji na 100 kg (w EUR)

W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem

Inne

1701 99 10

Cukier biały

35,54

35,54


(1)  Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu do Bułgarii z dniem 1 pazdziernika 2004 r. oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej lub do Księstwa Lichtensteinu z dniem 1 lutego 2005 r.


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/53


DECYZJA RADY

z dnia 20 września 2005 r.

dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych

(2005/794/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) oraz w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich (1) ani nie podlega jego stosowaniu.

(2)

Decyzją z dnia 8 maja 2003 r. Rada w drodze wyjątku upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię stosowanie przepisów wyżej wymienionego rozporządzenia.

(3)

Komisja przeprowadziła w imieniu Wspólnoty negocjacje z Królestwem Danii w sprawie takiej umowy.

(4)

Zgodnie z postanowieniami art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(5)

Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 wyżej wymienionego Protokołu w sprawie stanowiska Danii, Dania nie uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(6)

Umowa, parafowana w Brukseli w dniu 17 stycznia 2005 r., powinna zostać podpisana,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, z zastrzeżeniem podjęcia przez Radę decyzji w sprawie zawarcia tej Umowy.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

W imieniu Rady

M. BECKETT

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.


UMOWA

pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,

z jednej strony, oraz

KRÓLESTWO DANII, zwane dalej „Danią”,

z drugiej strony,

PRAGNĄC ulepszyć i usprawnić przekazywanie dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych pomiędzy Danią a pozostałymi Państwami Członkowskimi Wspólnoty,

UWZGLĘDNIAJĄC, że przekazywanie dokumentów ma się w tym celu odbywać bezpośrednio pomiędzy miejscowymi organami wyznaczonymi przez Umawiające się Strony,

UWZGLĘDNIAJĄC, że szybkość przekazywania dokumentów uzasadnia wykorzystanie wszystkich stosownych środków, pod warunkiem spełnienia określonych warunków dotyczących czytelności i wiarygodności dokumentów,

UWZGLĘDNIAJĄC, że bezpieczeństwo przekazywania wymaga, by przekazywanym dokumentom towarzyszył formularz wypełniony w języku miejsca planowanego doręczenia bądź w innym języku akceptowanym przez Państwo Członkowskie będące odbiorcą dokumentów,

UWZGLĘDNIAJĄC, że w celu zapewnienia skuteczności niniejszej Umowy możliwość odmowy doręczenia dokumentów powinna być ograniczona do sytuacji wyjątkowych,

ZWAŻYWSZY, że Konwencja o doręczaniu w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, przyjęta przez Radę Unii Europejskiej aktem z dnia 26 maja 1997 r. (1), nie weszła w życie oraz że należy zapewnić ciągłość z wynikami negocjacji mających na celu zawarcie Konwencji,

ZWAŻYWSZY, że zasadnicza treść tej Konwencji została zawarta w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1348/2000 z 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych (2) („rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów”),

NAWIĄZUJĄC do Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską („Protokół w sprawie stanowiska Danii”), zgodnie z którym rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii,

PRAGNĄC, by przepisy rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, późniejsze jego zmiany oraz związane z nim przepisy wykonawcze miały zgodnie z prawem międzynarodowym zastosowanie w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią jako Państwem Członkowskim o szczególnej pozycji w odniesieniu do przepisów tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

PODKREŚLAJĄC wagę należytej koordynacji działań pomiędzy Wspólnotą a Danią w zakresie negocjacji i zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres zastosowania,

PODKREŚLAJĄC, że Dania powinna dążyć do przyłączenia się do zawartych przez Wspólnotę umów międzynarodowych w przypadkach, gdy udział Danii w takich umowach jest istotny dla spójnego stosowania rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz niniejszej Umowy,

STWIERDZAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinien być właściwy, w celu zapewnienia jednolitego stosowania i interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych, stanowiących część niniejszej Umowy,

ODNOSZĄC się do przyznanej Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na mocy art. 68 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską właściwości do orzekania w sprawach pytań prejudycjalnych dotyczących ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty na podstawie przepisów tytułu IV Traktatu, w tym ważności i interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że przepis ten nie jest wiążący ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z Protokołu w sprawie stanowiska Danii,

UWZGLĘDNIAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinien na takich samych warunkach być właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym w sprawach dotyczących ważności i interpretacji niniejszej Umowy, wnoszonych przez duński sąd lub trybunał, oraz że duńskie sądy i trybunały, w odniesieniu do wykładni rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego, powinny wobec tego zwracać się z wnioskami o wydanie orzeczeń prejudycjalnych na takich samych warunkach, jak sądy i trybunały innych Państw Członkowskich,

ODNOSZĄC się do postanowienia, że zgodnie z art. 68 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska oraz Państwa Członkowskie mają prawo zwracać się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawie wykładni aktów przyjętych przez instytucje wspólnotowe na podstawie przepisów tytułu IV Traktatu, w tym w sprawie interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że przepis ten nie jest wiążący ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z Protokołu w sprawie stanowiska Danii,

UWZGLĘDNIAJĄC, że Dania, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego, powinna uzyskać możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawach dotyczących interpretacji niniejszej Umowy, na takich samych warunkach jak inne Państwa Członkowskie,

PODKREŚLAJĄC, że zgodnie z prawem duńskim sądy tego kraju – dokonując interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych stanowiących część niniejszej Umowy – powinny należycie uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz sądów Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich dotyczące postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wspólnotowych przepisów wykonawczych,

UWZGLĘDNIAJĄC, że powinna istnieć możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydawanie orzeczeń w sprawach związanych z wypełnieniem zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy zgodnie z przepisami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczącymi postępowania przed Trybunałem,

ZWAŻYWSZY na to, że na mocy art. 300 ust. 7 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza Umowa jest wiążąca dla Państw Członkowskich; stosowne jest zatem, by Dania, w razie niewywiązania się ze zobowiązań przez Państwo Członkowskie, miała możliwość zwrócenia się do Komisji jako do strażnika Traktatu,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel

1.   Celem niniejszej Umowy jest stosowanie przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią, zgodnie z jego art. 2 ust. 1.

2.   Celem Umawiających się Stron jest osiągnięcie jednolitego stosowania i jednolitej wykładni przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego we wszystkich Państwach Członkowskich.

3.   Postanowienia art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy wynikają z Protokołu w sprawie stanowiska Danii.

Artykuł 2

Współpraca w zakresie doręczania dokumentów

1.   W stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią zastosowanie mają, zgodnie z prawem międzynarodowym, przepisy rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, które jest załączone do niniejszej Umowy i stanowi jej część, wraz z przepisami wykonawczymi przyjętymi na mocy art. 17 tego rozporządzenia oraz – w odniesieniu do przepisów wykonawczych przyjętych po wejściu w życie niniejszej Umowy – wdrożonymi przez Danię w sposób, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, a także wraz z informacjami przekazanymi przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 23 rozporządzenia.

2.   Zamiast daty, o której mowa w artykule 25 rozporządzenia, zastosowanie ma data wejścia w życie niniejszej Umowy.

Artykuł 3

Zmiany rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów

1.   Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu zmian do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, a zmiany takie nie są wiążące ani nie mają zastosowania w Danii.

2.   W przypadku przyjęcia zmian do rozporządzenia, Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wdrożenia treści takich zmian. Powiadomienie jest dokonywane przy przyjęciu zmian lub w terminie 30 dni od ich przyjęcia.

3.   Jeśli Dania zdecyduje się na wdrożenie treści zmian, w powiadomieniu należy wskazać, czy może to nastąpić na drodze administracyjnej, czy też wymagana jest zgoda parlamentu.

4.   Jeśli z treści powiadomienia wynika, że zmiany można wdrożyć na drodze administracyjnej, w powiadomieniu należy ponadto stwierdzić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

5.   Jeśli z treści powiadomienia wynika, że wdrożenie zmian wymaga zgody duńskiego parlamentu, zastosowanie mają następujące zasady:

a)

przepisy prawne w Danii wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia albo w terminie 6 miesięcy od daty powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza;

b)

Dania powiadamia Komisję o dacie wejścia w życie przepisów wdrażających zmiany.

6.   Dokonanie przez Danię, zgodnie z ust. 4 i 5, powiadomienia o wdrożeniu w Danii treści zmian, rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Zmiany do rozporządzenia stanowią w następstwie tego zmiany do niniejszej Umowy i uznaje się je za załączone do niej.

7.   W przypadku gdy:

a)

Dania przekaże swoją decyzję o niewdrażaniu treści zmian; lub

b)

Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ust. 2; lub

c)

przepisy prawne w Danii nie wchodzą w życie w terminie określonym w ust. 5,

niniejszą Umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że przed upływem 90 dni Strony postanowią inaczej lub – w sytuacji, o której mowa w lit. c) – przepisy prawne w Danii wejdą w życie w tym terminie. Rozwiązanie umowy następuje trzy miesiące od upływu tego 90-dniowego terminu.

8.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 7.

Artykuł 4

Przepisy wykonawcze

1.   Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu opinii przez Komitet, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Przepisy wykonawcze przyjęte zgodnie z art. 17 tego rozporządzenia nie są wiążące ani i nie mają zastosowania w Danii.

2.   W przypadku przyjęcia przepisów wykonawczych zgodnie z art. 17 tego rozporządzenia, informacja o tych przepisach jest przekazywana Danii, a Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wdrożenia ich treści. Powiadomienie takie jest dokonywane przy otrzymaniu przepisów wykonawczych lub w terminie 30 dni od ich otrzymania.

3.   W powiadomieniu należy stwierdzić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie w Danii z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

4.   Dokonanie przez Danię powiadomienia o wdrożeniu w Danii treści przepisów wykonawczych rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Przepisy wykonawcze stanowią w następstwie tego część niniejszej Umowy.

5.   W przypadku gdy:

a)

Dania przekaże swoją decyzję o niewdrażaniu treści przepisów wykonawczych; lub

b)

Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ust. 2,

niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że strony postanowią inaczej przed upływem 90 dni. Rozwiązanie umowy następuje w trzy miesiące po upływie tego 90-dniowego terminu.

6.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 5.

7.   Jeśli w wyjątkowych przypadkach wdrożenie przepisów wymaga zgody duńskiego parlamentu, w powiadomieniu wystosowanym przez Danię zgodnie z ust. 2 powinna znaleźć się odpowiednia informacja oraz zastosowanie mają przepisy art. 3 ust. 5–8.

8.   Dania przekazuje Komisji informacje, o których mowa w art. 2, 3, 4, 9, 10, 13, 14, 15, art. 17 lit. a) oraz w art. 19 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Komisja publikuje te informacje wraz z odpowiednimi informacjami dotyczącymi pozostałych Państw Członkowskich. Informator i glosariusz sporządzone zgodnie z art. 17 zawierają również stosowne informacje na temat Danii.

Artykuł 5

Umowy międzynarodowe mające wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów

1.   Umowy międzynarodowe zawarte przez Wspólnotę w ramach wykonywania przez nią uprawnień w zakresie stosunków zewnętrznych na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów nie są wiążące ani nie mają zastosowania w Danii.

2.   Dania powstrzyma się od zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres stosowania, chyba że odbywa się to w porozumieniu ze Wspólnotą oraz że dokonane zostały odpowiednie ustalenia dotyczące stosunku niniejszej Umowy do danej umowy międzynarodowej.

3.   Podczas negocjowania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres stosowania, Dania będzie uzgadniać swoje stanowisko ze Wspólnotą i powstrzyma się od wszelkich działań, które mogłyby zagrażać celom stanowiska Wspólnoty w sferze jej uprawnień w ramach takich negocjacji.

Artykuł 6

Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do interpretacji Umowy

1.   W przypadku gdy kwestia dotycząca ważności bądź interpretacji niniejszej Umowy podnoszona jest w sprawie toczącej się przed sądem lub trybunałem duńskim, sąd lub trybunał ten zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w danej sprawie w każdym przypadku, gdy tego samego wymagano by w takich samych okolicznościach od sądu albo trybunału innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów i przepisów wykonawczych do niego, o których mowa w jego art. 2 ust. 1.

2.   Zgodnie z prawem duńskim sądy w Danii, dokonując interpretacji niniejszej Umowy, zobowiązane są należycie uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości dotyczące przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych.

3.   Dania może, podobnie jak Rada, Komisja i każde Państwo Członkowskie, zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w sprawie interpretacji niniejszej Umowy. Orzeczenie wydane przez Trybunał Sprawiedliwości w odpowiedzi na taki wniosek nie ma skutku w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń sądów lub trybunałów Państw Członkowskich.

4.   Danii przysługuje prawo przedkładania Trybunałowi Sprawiedliwości uwag w sprawach, w których sąd lub trybunał Państwa Członkowskiego zwrócił się do niego z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczącego interpretacji któregokolwiek z postanowień, o których mowa w art. 2 ust. 1.

5.   Zastosowanie ma Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz jego Regulamin.

6.   W przypadku gdy postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości są zmieniane w sposób powodujący skutki dla orzeczeń dotyczących rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, Dania może powiadomić Komisję o swej decyzji dotyczącej niestosowania tych zmian w odniesieniu do niniejszej Umowy. Powiadomienie takie jest przekazywane z chwilą wejścia w życie zmian lub w terminie 60 dni od tej daty.

W takim przypadku niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną. Rozwiązanie umowy następuje po upływie trzech miesięcy od przekazania powiadomienia.

7.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 6.

Artykuł 7

Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w zakresie przestrzegania postanowień Umowy

1.   Komisja może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Danii w związku z niewypełnieniem zobowiązania wynikającego z niniejszej Umowy.

2.   Danii przysługuje prawo wniesienia skargi do Komisji w sprawie niewypełnienia przez Państwo Członkowskie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy.

3.   Zastosowanie mają stosowne postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, jak również Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz jego Regulamin.

Artykuł 8

Terytorialny zakres stosowania

Niniejsza Umowa ma zastosowanie do terytoriów, o których mowa w art. 299 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

Artykuł 9

Rozwiązanie Umowy

1.   Niniejsza Umowa ulega rozwiązaniu w przypadku gdy Dania powiadomi pozostałe Państwa Członkowskie, że nie zamierza dłużej korzystać z postanowień części I Protokołu w sprawie stanowiska Danii, zgodnie z art. 7 tego protokołu.

2.   Niniejsza Umowa może zostać rozwiązana przez każdą z Umawiających się Stron w drodze wypowiedzenia przekazanego drugiej Umawiającej się Stronie. Rozwiązanie umowy następuje po upływie sześciu miesięcy od daty wypowiedzenia.

3.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 1 lub 2.

Artykuł 10

Wejście w życie

1.   Niniejsza Umowa zostaje przyjęta przez Umawiające się Strony zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.

2.   Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po powiadomieniu przez Umawiające się Strony o zakończeniu wymaganych w tym celu odpowiednich procedur.

Artykuł 11

Autentyczność dokumentów

Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, które to teksty są na równi autentyczne.

Hecho en Bruselas, el diecinueve de octubre del dos mil cinco.

V Bruselu dne devatenáctého října dva tisíce pět.

Udfærdiget i Bruxelles den nittende oktober to tusind og fem.

Geschehen zu Brüssel am neunzehnten Oktober zweitausendfünf.

Kahe tuhande viienda aasta oktoobrikuu üheksateistkümnendal päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα εννέα Οκτωβρίου δύο χιλιάδες πέντε.

Done at Brussels on the nineteenth day of October in the year two thousand and five.

Fait à Bruxelles, le dix-neuf octobre deux mille cinq.

Fatto a Bruxelles, addì diciannove ottobre duemilacinque.

Briselē, divtūkstoš piektā gada deviņpadsmitajā oktobrī.

Priimta du tūkstančiai penktų metų spalio devynioliktą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kettőezer ötödik év október tizenkilencedik napján.

Magħmul fi Brussel, fid-dsatax jum ta' Ottubru tas-sena elfejn u ħamsa.

Gedaan te Brussel, de negentiende oktober tweeduizend vijf.

Sporządzono w Brukseli dnia dziewiętnastego października roku dwa tysiące piątego.

Feito em Bruxelas, em dezanove de Outubro de dois mil e cinco.

V Bruseli dňa devätnásteho októbra dvetisícpäť.

V Bruslju, devetnajstega oktobra leta dva tisoč pet.

Tehty Brysselissä yhdeksäntenätoista päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattaviisi.

Som skedde i Bryssel den nittonde oktober tjugohundrafem.

Por la Comunidad Europea

Za Evropské společenství

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Euroopa Ühenduse nimel

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Eiropas Kopienas vārdā

Europos bendrijos vardu

Az Európai Közösség részéről

Għall-Komunità Ewropea

Voor de Europese Gemeenschap

W imieniu Wspólonoty Europejskiej

Pela Comunidade Europeia

Za Európske spoločenstvo

Za Evropsko skupnost

Euroopan yhteisön puolesta

På Europeiska gemenskapens vägnar

Image

Por el Reino de Dinamarca

Za Dánské království

For Kongeriget Danmark

Für das Königreich Dänemark

Taani Kuningriigi nimel

Για το Βασίλειο της Δανίας

For the Kingdom of Denmark

Pour le Royaume de Danemark

Per il Regno di Danimarca

Dānijas Karalistes vārdā

Danijos Karalystės vardu

A Dán Királyság részéről

Għar-Renju tad-Danimarka

Voor het Koninkrijk Denemarken

W imieniu Królestwa Danii

Pelo Reino da Dinamarca

Za Dánske kráľovstvo

Za Kraljevino Dansko

Tanskan kuningaskunnan puolesta

På Konungariket Danmarks vägnar

Image


(1)  Dz.U. C 261 z 27.8.1997, str. 1. Tego samego dnia, w którym sporządzono Konwencję, Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie wyjaśniające, zawarte na str. 26 ww. Dziennika Urzędowego.

(2)  Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/61


DECYZJA RADY

z dnia 7 listopada 2005 r.

w sprawie zastąpienia członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego

(2005/795/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (1), w szczególności jego art. 49,

uwzględniając decyzję Rady z dnia 24 września 2004 r. w sprawie odnowienia składu Komitetu, o którym mowa w art. 147 Traktatu WE (2),

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 24 września 2004 r. Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, przyjęła decyzję w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego na okres do dnia 30 kwietnia 2007 r.

(2)

W tym czasie stanowiska niektórych członków zwolniły się w wyniku ich rezygnacji.

(3)

Należy mianować członków Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego na zwolnione stanowiska,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Niniejszym mianuje się osoby wymienione w Załączniku członkami Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego na okres pozostający do końca kadencji, czyli, jak wskazano, do dnia 30 kwietnia 2007 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

J. STRAW

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 1.

(2)  Dz.U. C 252 z 12.10.2005, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

Państwo Członkowskie

Reprezentuje

Funkcja

Imię i nazwisko

Zastępuje

Belgia

Rząd

Członek

Günther MATTHEUSSENS

Dominik ROLAND

Republika Czeska

Rząd

Członek

Čestmír SAJDA

František KONÍČEK

Rząd

Zastępca członka

Markéta PĚCHOUČKOVÁ

Tomáš KUCHTÍK

Organizacje pracodawców

Członek

Josef FORNŮSEK

Jiri KOHOUTEK

Dania

Organizacje pracodawców

Członek

Lise PONTOPPIDAN

Lise SKANTING

Związki zawodowe

Zastępca członka

Poul HANSEN

Tyge GROES

Niemcy

Związki zawodowe

Członek

Hans-Detlev KÜLLER

Jochen LAUX

Estonia

Rząd

Członek

Merlin ORGLA

Kertu SAKS

Rząd

Zastępca członka

Mari VÄLI

Merlin ORGLA

Grecja

Rząd

Członek

Georgios ZERVOS

Anna DALAPORTA

Rząd

Członek

Dimitrios KYROUSIS

Magas KONSTANTINOS

Rząd

Zastępca członka

Ourania ANTHOPOULOU (1)

Hiszpania

Rząd

Członek

Gonzalo GÓMEZ DE VILLALOBOS (1)

Rząd

Zastępca członka

Carlos GARCÍA de CORTÁZAR

Miguel COLINA ROBLEDO

Związki zawodowe

Członek

Ana HERMOSO CANOURA

Ana HERMOSO (2)

Francja

Organizacje pracodawców

Zastępca członka

Gaetan BEZIER

Alexandra DENIS

Irlandia

Rząd

Członek

Vincent LANDERS

William PARNELL

Włochy

Rząd

Członek

Vera MARINCIONI

Aviana BULGARELLI

Organizacje pracodawców

Członek

Bruno SCAZZOCCHIO

Claudio GENTILI

Organizacje pracodawców

Członek

Ilaria DI CROCE

Eleonora PISICCHIO

Cypr

Związki zawodowe

Zastępca członka

Diomides DIOMIDOUS

Diomedes DIOMEDOUS (2)

Łotwa

Związki zawodowe

Członek

Linda ROMELE

Iveta OZOLA

Litwa

Organizacje pracodawców

Członek

Vaidotas LEVICKIS

Vaidotas LEVICKAS (2)

Organizacje pracodawców

Zastępca członka

Marija ZOKAITE

Laura SIRVYDIENE

Węgry

Rząd

Członek

Judit TÖRÖKNE RÓZSA

Judit RÓZSA (2)

Malta

Rząd

Zastępca członka

Robert TABONE

Sue VELLA

Związki zawodowe

Zastępca członka

Anthony MICALLEF DEBONO

Charles MAGRO

Polska

Organizacje pracodawców

Członek

Jacek STRZELECKI

Andrzej JANKOWSKI

Portugalia

Rząd

Zastępca członka

Ramiro RIBEIRO DE ALMEIDA

José REALINHO DE MATOS

Związki zawodowe

Członek

Georges CASULA

Eugénio Óscar GARCIA DA ROSA

Słowenia

Rząd

Członek

Neva MAHER

Staša BALOH-PLAHUTNIK

Rząd

Członek

Vesna MILETIČ

Nastja STERGAR

Słowacja

Rząd

Członek

Ján RUDOLF

Andrea KOSTOLNÁ

Organizacje pracodawców

Członek

Viola KROMEROVÁ

Daniel HRDINA

Organizacje pracodawców

Zastępca członka

Peter MOLNÁR

Viola KROMEROVÁ

Związki zawodowe

Zastępca członka

Naile PROKESOVÁ

Margita ANČICOVÁ

Finlandia

Organizacje pracodawców

Zastępca członka

Mikko RÄSÄNEN

Jukka AHTELA

Związki zawodowe

Członek

Tom HOLMROOS

Mervi HUUSKONEN

Szwecja

Rząd

Członek

Johannes WIKMAN

Ingmar PAULSSON

Związki zawodowe

Członek

Erika BERNDT

Erika KJELLSTRAND (2)

Zjednoczone Królestwo

Organizacje pracodawców

Członek

Neil CARBERRY

Antony THOMPSON


(1)  Na razie nie została zastąpiona/nie został zastąpiony.

(2)  Korekta wcześniejszej decyzji.


Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/64


WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2005/796/WPZiB

z dnia 14 listopada 2005 r.

zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 18 ust. 5 i art. 23 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 8 grudnia 2003 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2003/873/WPZiB przedłużające i zmieniające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego (1). Dnia 28 czerwca 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/534/WPZiB przedłużające ten mandat i zmieniające wspólne działanie 2003/873/WPZiB (2).

(2)

Dnia 28 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/587/WPZiB (3) przedłużające mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego do dnia 28 lutego 2006 r.

(3)

Dnia 14 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/797/WPZiB (4) w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich, EUPOL COPPS, które określa szczególną rolę SPUE. Jego mandat powinien zostać odpowiednio zmieniony.

(4)

SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może się pogorszyć i zaszkodzić celom Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

We wspólnym działaniu 2003/873/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

ustanowienie trwałych i skutecznych rozwiązań dotyczących sił policyjnych podlegających zwierzchnictwu palestyńskiemu, zgodnie z najlepszymi standardami międzynarodowymi, przy współdziałaniu z programami rozwoju instytucjonalnego Wspólnoty Europejskiej, jak również z innymi działaniami podejmowanymi na szczeblu międzynarodowym w obszarze bezpieczeństwa, w tym z reformą wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.”;

2)

w art. 3 dodaje się literę w brzmieniu:

„m)

udzielanie, w razie konieczności, wskazówek Szefowi Misji/Komisarzowi Policji Biura Unii Europejskiej ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej (EUPOL COPPS).”.

Artykuł 2

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

T. JOWELL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 326 z 13.12.2003, str. 46.

(2)  Dz.U. L 234 z 3.7.2004, str. 18.

(3)  Dz.U. L 199 z 29.7.2005, str. 99.

(4)  Patrz: str. 65 niniejszego Dziennika Urzędowego.


17.11.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 300/65


WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2005/797/WPZiB

z dnia 14 listopada 2005 r.

w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14 oraz art. 25 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia Europejska, będąc jedną ze stron Kwartetu Bliskowschodniego, zobowiązała się do udzielenia wsparcia i zapewnienia ułatwień we wprowadzaniu w życie tzw. mapy drogowej, określającej wzajemne działania rządu Izraela i władz palestyńskich w dziedzinie polityki, bezpieczeństwa, gospodarki, pomocy humanitarnej i rozwoju instytucjonalnego, które mają doprowadzić do powstania niezależnego, demokratycznego i trwałego państwa palestyńskiego współżyjącego w pokoju i bezpieczeństwie z Izraelem i pozostałymi sąsiadami.

(2)

Rada Europejska obradująca w dniach 17–18 czerwca 2004 r. ponownie potwierdziła gotowość UE do udzielenia wsparcia władzom palestyńskim przy przejmowaniu odpowiedzialności za praworządność i porządek publiczny, a zwłaszcza przy zwiększaniu kompetencji policji cywilnej i organów ścigania.

(3)

Dnia 20 kwietnia 2005 r. w drodze wymiany listów pomiędzy premierem Palestyny, Ahmedem Qurei, a Specjalnym Przedstawicielem UE ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego Markiem Otte zostało oficjalnie ustanowione Biuro Unii Europejskiej ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej.

(4)

Podczas posiedzenia Rady ds. Spraw Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych, które odbyło się w dniu 18 lipca 2005 r., zostało ponowione zobowiązanie UE do udziału w działaniach zmierzających do rozwoju zdolności zapewnienia bezpieczeństwa przez palestyńską policję cywilną, we współpracy z reprezentującym USA Koordynatorem ds. Bezpieczeństwa. Rada zasadniczo osiągnęła także porozumienie w sprawie wsparcia UE dla palestyńskiej policji cywilnej, które powinno przyjąć formę misji Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obronnej bazującej na pracy Biura UE ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej, współpracującej ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.

(5)

Ustanowienie Biura UE ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej stanowi odzwierciedlenie ciągłej gotowości UE do wspierania władz palestyńskich w wypełnianiu zobowiązań wynikających z tzw. mapy drogowej, zwłaszcza w odniesieniu do „bezpieczeństwa” i „rozwoju instytucjonalnego”, w tym również w odniesieniu do procesu połączenia palestyńskich organizacji bezpieczeństwa w trzy grupy służb publicznych podlegających upoważnionemu palestyńskiemu ministrowi spraw wewnętrznych. Ponadto wsparcie przez UE palestyńskiej policji cywilnej ma na celu zwiększenie „bezpieczeństwa i ochrony” ludności palestyńskiej oraz pomoc w realizowaniu krajowego planu władz palestyńskich przewidującego umacnianie praworządności.

(6)

W liście z dnia 25 października 2005 r. władze palestyńskie zwróciły się do UE z prośbą o rozpoczęcie tworzenia Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS).

(7)

EUPOL COPPS stanowić będzie wartościowe uzupełnienie aktualnych działań międzynarodowych, jak również będzie rozwijać bieżące współdziałanie Wspólnoty Europejskiej i Państw Członkowskich. EUPOL COPPS będzie dążyć do zapewnienia spójności i koordynacji z działaniami Wspólnoty mającymi na celu rozwój kompetencji, zwłaszcza w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.

(8)

Pomoc UE będzie uzależniona od stopnia zaangażowania władz palestyńskich w reorganizację i reformę sił policyjnych oraz stopnia wsparcia tych działań. W fazie planowania zostanie ustanowiony stosowny mechanizm koordynacji i współpracy z właściwymi organami palestyńskimi, zapewniający ich zaangażowanie w tworzenie EUPOL COPPS i działania podejmowane po jej zakończeniu. Zostanie ustanowiony stosowny mechanizm koordynacji i współpracy z odpowiednimi organami izraelskimi zapewniający z ich strony wprowadzenie udogodnień dla działań podejmowanych przez EUPOL COPPS.

(9)

EUPOL COPPS wpisze się w szeroki kontekst wysiłków społeczności międzynarodowej wspierających władze palestyńskie w przejmowaniu odpowiedzialności za praworządność i porządek publiczny, a w szczególności w zakresie zwiększenia zdolności policji cywilnej do egzekwowania prawa. Zostanie zapewniona ścisła współpraca pomiędzy EUPOL COPPS a innymi podmiotami międzynarodowymi udzielającymi wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa, w tym Koordynatorem ds. Bezpieczeństwa reprezentującym USA, jak również podmiotami udzielającymi wsparcia palestyńskiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.

(10)

EUPOL COPPS będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, w której istnieje zagrożenie dla praworządności i porządku publicznego, bezpieczeństwa i ochrony ludności oraz stabilności terytorium, która może szkodzić celom Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu.

(11)

Zgodnie z wytycznymi opracowanymi podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 r. niniejsze wspólne działanie powinno określać rolę Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, zgodnie z art. 18 i 26 Traktatu.

(12)

Artykuł 14 ust. 1 Traktatu wymaga określenia kwoty referencyjnej dla całego okresu wprowadzania w życie wspólnego działania. Wskazanie kwot, które mają być finansowane z budżetu Wspólnoty, obrazuje wolę organu prawodawczego i jest uzależnione od dostępności przydzielonych środków w trakcie odpowiedniego roku budżetowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Misja

1.   Unia Europejska ustanawia niniejszym Misję Policyjną Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich, zwaną dalej Biurem Unii Europejskiej ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej (EUPOL COPPS), której faza operacyjna rozpocznie się najpóźniej dnia 1 stycznia 2006 r.

2.   EUPOL COPPS działa zgodnie z zakresem zadań Misji określonym w art. 2.

Artykuł 2

Zakres zadań Misji

1.   Celem EUPOL COPPS jest przyczynianie się do ustanowienia trwałych i skutecznych rozwiązań dotyczących sił policyjnych podlegających zwierzchnictwu palestyńskiemu, zgodnie z najwyższymi standardami międzynarodowymi, we współpracy z programami Wspólnoty dotyczącymi rozwoju instytucjonalnego, jak również zgodnie z innymi działaniami podejmowanymi na szczeblu międzynarodowym w obszarze bezpieczeństwa, w tym zgodnie z reformą wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.

W tym celu EUPOL COPPS:

a)

wspomaga palestyńską policję cywilną (PPC) we wdrażaniu programu rozwoju policji poprzez dostarczanie informacji i udzielanie jej pomocy, ze szczególnym uwzględnieniem wyższych urzędników na szczeblu okręgowym, centralnym i ministerialnym;

b)

koordynuje i ułatwia pomoc UE i Państw Członkowskich oraz – w razie potrzeby – pomoc międzynarodową dla PPC;

c)

doradza w kwestiach dotyczących policji związanych z wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych.

Artykuł 3

Czas trwania

Misja zostaje ustanowiona na okres trzech lat.

Artykuł 4

Przegląd

Liczebność personelu oraz zakres działania EUPOL COPPS będą mogły, w razie konieczności, zostać zmienione w ramach procesu przeglądu odbywającego się co sześć miesięcy, zgodnie z kryteriami oceny przewidzianymi w koncepcji operacji (CONOPS) i planie operacji (OPLAN) z uwzględnieniem rozwoju sytuacji.

Artykuł 5

Struktura

Przy wypełnianiu swojej misji EUPOL COPPS obejmuje następujące jednostki:

1)

Szef Misji/Komendant Policji;

2)

Sekcja Doradcza;

3)

Sekcja ds. Koordynacji Programu;

4)

Sekcja Administracyjna.

Struktura ta jest rozwijana w ramach CONOPS oraz OPLAN. CONOPS oraz OPLAN są zatwierdzane przez Radę.

Artykuł 6

Szef Misji/Komendant Policji

1.   Szef Misji/Komendant Policji sprawuje kontrolę operacyjną (OPCON) nad EUPOL COPPS oraz odpowiada za bieżące zarządzanie i koordynację działań EUPOL COPPS, w tym zarządzanie bezpieczeństwem personelu, zasobów i informacji EUPOL COPPS.

2.   Szef Misji/Komendant Policji jest odpowiedzialny za sprawowanie kontroli dyscyplinarnej nad personelem EUPOL COPPS. Właściwe organy krajowe lub organy UE stosują środki dyscyplinarne w odniesieniu do personelu oddelegowanego.

3.   Szef Misji/Komendant Policji podpisuje umowę z Komisją.

Artykuł 7

Faza planowania

1.   W fazie planowania misji utworzony zostaje zespół planowania składający się z kierującego nim Szefa Misji/Komendanta Policji oraz z personelu niezbędnego do wykonywania funkcji wynikających z ustalonych potrzeb misji.

2.   Priorytet procesu planowania stanowi przeprowadzenie wszechstronnej oceny ryzyka, która będzie w miarę potrzeb uaktualniana.

3.   Zespół planowania sporządza OPLAN i opracowuje wszystkie narzędzia techniczne niezbędne do prowadzenia misji. W OPLAN uwzględniana jest wszechstronna ocena ryzyka oraz plan ochrony.

Artykuł 8

Personel EUPOL COPPS

1.   Liczebność i kompetencje personelu EUPOL COPPS odpowiadają zakresowi zadań misji określonemu w art. 2 i strukturze określonej w art. 5.

2.   Personel EUPOL COPPS jest oddelegowywany przez Państwa Członkowskie lub instytucje UE. Każde Państwo Członkowskie ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem EUPOL COPPS, włącznie z wynagrodzeniem, opieką medyczną, kosztami podróży na teren i z terenu prowadzenia misji oraz dodatkami innymi niż diety dzienne.

3.   Personel międzynarodowy i miejscowy jest zatrudniany przez EUPOL COPPS na podstawie umów w zależności od potrzeb.

4.   Państwa trzecie mogą w stosownych przypadkach również oddelegować personel do misji. Każde delegujące państwo trzecie ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, w tym koszty wynagrodzenia, opieki medycznej, dodatków, ubezpieczenia od wysokiego ryzyka oraz koszty podróży na teren i z terenu misji.

5.   Cały personel podlega zwierzchnictwu odpowiedniego Państwa Wysyłającego lub instytucji UE oraz wykonuje swoje obowiązki i działa w interesie misji. Personel przestrzega zasad bezpieczeństwa oraz norm minimalnych ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (1).

Artykuł 9

Status personelu EUPOL COPPS

1.   O ile to konieczne, status personelu EUPOL COPPS, w tym odpowiednio przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do zakończenia tworzenia i sprawnego funkcjonowania EUPOL COPPS, jest przedmiotem umowy zawieranej zgodnie z procedurą określoną w art. 24 Traktatu. Wspierając Prezydencję, Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel może prowadzić w jej imieniu negocjacje dotyczące takich uzgodnień.

2.   Państwo Członkowskie lub instytucja UE, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za wszelkie roszczenia związane z oddelegowaniem wysunięte przez tego członka personelu lub dotyczące go. Dane Państwo Członkowskie lub instytucja UE są odpowiedzialne za podejmowanie wszelkich działań prawnych przeciwko osobie oddelegowanej.

3.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki personelu międzynarodowego i miejscowego są określone w umowach zawartych między Szefem Misji/Komendantem Policji a członkami personelu.

Artykuł 10

Struktura dowodzenia

1.   EUPOL COPPS, stanowiąc część operacji zarządzania kryzysem, posiada jednolitą strukturę dowodzenia.

2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) zapewnia kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne.

3.   Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel udziela wytycznych Szefowi Misji/Komendantowi Policji za pośrednictwem Specjalnego Przedstawiciela UE.

4.   Szef Misji/Komendant Policji kieruje EUPOL COPPS i odpowiada za bieżące zarządzanie nią.

5.   Szef Misji/Komendant Policji składa sprawozdania Sekretarzowi Generalnemu/Wysokiemu Przedstawicielowi za pośrednictwem Specjalnego Przedstawiciela UE.

6.   Specjalny Przedstawiciel UE składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.

Artykuł 11

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1.   KPB sprawuje, w ramach odpowiedzialności Rady, kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne misji.

2.   Niniejszym Rada upoważnia KPB do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania, na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, Szefa Misji/Komendanta Policji oraz do zmiany OPLAN i struktury dowodzenia. Rada, wspierana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, decyduje o celach i zakończeniu misji.

3.   KPB w regularnych odstępach czasu przedstawia sprawozdania Radzie.

4.   KPB otrzymuje od Szefa Misji/Komendanta Policji w regularnych odstępach czasu sprawozdania dotyczące wkładu i prowadzenia misji. KPB może w stosownych przypadkach zapraszać Szefa Misji/Komendanta Policji na swoje posiedzenia.

Artykuł 12

Udział państw trzecich

1.   Bez uszczerbku dla autonomii UE w podejmowaniu decyzji oraz jednolitych ram instytucjonalnych UE, państwa przystępujące są zapraszane, a państwa trzecie mogą być zapraszane do uczestnictwa w EUPOL COPPS z zastrzeżeniem, że ponoszą one koszty oddelegowania przez nie personelu, w tym koszty wynagrodzenia, opieki medycznej, dodatków, ubezpieczenia od wysokiego ryzyka oraz koszty podróży na teren i z terenu prowadzenia misji, a także, w odpowiednich przypadkach, wnoszą wkład do wydatków bieżących EUPOL COPPS.

2.   Państwa trzecie uczestniczące w EUPOL COPPS mają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do bieżącego zarządzania misją, jak Państwa Członkowskie UE biorące udział w misji.

3.   Niniejszym Rada upoważnia KPB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanego uczestnictwa oraz do ustanowienia Komitetu Uczestników.

4.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zawieranej zgodnie z procedurami określonymi w art. 24 Traktatu. Wspierając Prezydencję, Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel może w jej imieniu prowadzić negocjacje dotyczące takich uzgodnień. W przypadku gdy UE i państwo trzecie zawarły umowę określającą zasady ramowe udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE, postanowienia umowy mają zastosowanie w odniesieniu do EUPOL COPPS.

Artykuł 13

Bezpieczeństwo

1.   Szef Misji/Komendant Policji odpowiada za bezpieczeństwo EUPOL COPPS oraz w porozumieniu z Biurem Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, odpowiada za zapewnienie zgodności z minimalnymi wymogami bezpieczeństwa, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

2.   EUPOL COPPS dysponuje wyznaczonym funkcjonariuszem ds. bezpieczeństwa misji, który podlega Szefowi Misji/Komendantowi Policji.

3.   Szef Misji/Komendant Policji zasięga opinii KPB w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa mających wpływ na rozmieszczenie EUPOL COPPS zarządzone przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.

4.   Przed rozmieszczeniem lub podróżą na teren misji personel EUPOL COPPS przechodzi obowiązkowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa zorganizowane przez Biuro Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, jak również przechodzi badania lekarskie.

Artykuł 14

Uzgodnienia finansowe

1.   Kwota referencyjna przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją wynosi 2,5 miliona EUR na rok 2005 oraz 3,6 miliona EUR na rok 2006.

2.   Decyzja w sprawie ostatecznego budżetu EUPOL COPPS na lata 2006, 2007 i 2008 jest podejmowana corocznie przez Radę.

3.   Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego UE, z zastrzeżeniem, że jakiekolwiek finansowanie wstępne nie pozostaje własnością Wspólnoty. Podmioty z państw trzecich wnoszących wkład finansowy w działalność misji, stron przyjmujących oraz – jeżeli jest to wymagane ze względu na potrzeby operacyjne misji – państw sąsiadujących mają prawo do udziału w przetargach.

4.   Szef Misji/Komendant Policji w pełni podlega Komisji i jest przez nią nadzorowany w odniesieniu do działań podjętych w ramach zawartej z nim umowy.

5.   Uzgodnienia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne EUPOL COPPS, w tym kompatybilność sprzętu i współdziałanie jej zespołów.

6.   Wydatki kwalifikują się do pokrycia od dnia wejścia w życie niniejszego wspólnego działania.

Artykuł 15

Działanie wspólnotowe

1.   Rada i Komisja zapewniają, zgodnie ze swoimi odpowiednimi kompetencjami, spójność pomiędzy wdrożeniem niniejszego wspólnego działania a innymi zewnętrznymi działaniami Wspólnoty, zgodnie z akapitem 2 art. 3 Traktatu. Rada i Komisja współpracują na rzecz osiągnięcia tego celu.

2.   Konieczne uzgodnienia koordynacyjne są wprowadzane, odpowiednio, na terytorium misji oraz w Brukseli.

Artykuł 16

Udostępnianie informacji niejawnych

1.   Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim stowarzyszonym z niniejszym wspólnym działaniem, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami operacyjnymi misji, informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów Misji, objętych klauzulą do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

2.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel jest również upoważniony do udostępnienia miejscowym władzom informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszelkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane władzom lokalnym zgodnie z procedurami właściwymi dla poziomu ich współpracy z UE.

3.   Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim stowarzyszonym z niniejszym wspólnym działaniem oraz władzom lokalnym dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady w odniesieniu do misji objętych tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu Rady (2).

Artykuł 17

Wejście w życie

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie w dniu jego przyjęcia.

Wygasa ono w dniu 31 grudnia 2008 r.

Artykuł 18

Publikacja

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

T. JOWELL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/571/WE (Dz.U. L 193 z 23.7.2005, str. 31).

(2)  Decyzja Rady 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie przyjęcia regulaminu Rady (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 22). Decyzja zmieniona decyzją 2004/701/WE, Euratom (Dz.U. L 319 z 20.10.2004, str. 15).