ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 184

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 48
15 lipca 2005


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1111/2005 z dnia 24 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1365/75 w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

1

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1112/2005 z dnia 24 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2062/94 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

5

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1113/2005 z dnia 12 lipca 2005 r. kończące pod kątem nowego eksportera przegląd rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz roztworu saletrzano-mocznikowego, pochodzącego między innymi z Algierii

10

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1114/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

13

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1115/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu niektórych grzybów zakonserwowanych w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1035/2005

15

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1116/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych

16

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1117/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004

24

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1118/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004

26

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1119/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1751/2004 ustalające stopy procentowe, które mają być stosowane do obliczania kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, składowanie i zbyt na rok obrachunkowy 2005 w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR

27

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1120/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. zmieniające stawki refundacji do niektórych przetworów mlecznych, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

28

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1121/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż

30

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

31

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1123/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 15 lipca 2005 r.

33

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1124/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym

35

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1125/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 32. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004

37

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na kukurydzę, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 573/2003

38

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1127/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na pszenicę, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 573/2003

39

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1128/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na kukurydzę, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 958/2003

40

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1129/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na pszenicę zwyczajną, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 958/2003

41

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1130/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu czosnku w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1034/2005

42

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1131/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

43

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1132/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu

47

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1133/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików

50

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1134/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005

52

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1135/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005

53

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1136/2005 z dnia 14 lipca 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 868/2005

54

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja nr 2/2005 Rady Stowarzyszenia UE–Rumunia z dnia 20 czerwca 2005 r. zmieniająca, w drodze utworzenia Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego Komitetu Regionów oraz Rumuńskiego Komitetu Łącznikowego ds. Współpracy z Komitetem Regionów, decyzję nr 1/95 przyjmującą regulamin Rady Stowarzyszenia

55

 

 

Komisja

 

*

Decyzja Komisji z dnia 29 września 2004 r. odnosząca się do postępowań zgodnie z art. 81 Traktatu (Sprawa COMP/C.37.750/B2 – Brasseries Kronenbourg, Brasseries Heineken) (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 3597)

57

 

*

Zalecenie Komisji z dnia 27 maja 2005 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1540)

60

 

*

Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2005 r. zmieniająca decyzję 96/355/WE ustanawiającą specjalne warunki przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z Senegalu w odniesieniu do wyznaczania właściwego organu oraz wzoru świadectwa zdrowia (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2651)  ( 1 )

64

 

*

Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 2005 r. zmieniająca decyzję 99/120/WE w zakresie włączenia jednego zakładu z Albanii do tymczasowego wykazu zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz osłonek zwierzęcych (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2657)  ( 1 )

68

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1111/2005

z dnia 24 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1365/75 w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (2) zawiera przepisy dotyczące organizacji Fundacji, w szczególności jej Rady Administracyjnej. Wymienione przepisy były kilkakrotnie zmieniane w następstwie przystąpienia nowych Państw Członkowskich, gdy skład Rady Administracyjnej należało poszerzyć o nowych członków.

(2)

W zewnętrznej ocenie, jakiej Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (dalej zwana „Fundacją”) została poddana w roku 2001, podkreślono konieczność dostosowania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1365/75 – w tym weryfikacji przepisów dotyczących Komitetu Ekspertów – tak aby Fundacja wraz ze swoimi strukturami zarządzania zachowała sprawność i skuteczność działania.

(3)

Parlament Europejski wezwał Komisję do weryfikacji składu i metod pracy organów zarządzających agencji oraz przedstawienia odpowiednich wniosków.

(4)

Wspólna opinia dotycząca przyszłych zasad kierowania organami Fundacji, Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy oraz Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, a także zasad funkcjonowania tych organów została przedłożona Komisji przez ich odpowiednie organy zarządzające lub administracyjne.

(5)

Trójstronne kierowanie Fundacją, Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy oraz Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego przez przedstawicieli rządów, organizacji pracodawców i organizacji pracowników jest niezbędne dla ich skutecznej działalności.

(6)

Uczestnictwo partnerów społecznych w zarządzaniu tymi trzema jednostkami wspólnotowymi tworzy specyficzną sytuację, która wymaga, aby działali oni według wspólnych przepisów.

(7)

Istnienie w obrębie trójstronnej Rady Administracyjnej trzech grup składających się z przedstawicieli rządów, pracodawców i pracowników oraz wyznaczenie koordynatorów dla grup pracodawców i pracowników okazało się być bardzo istotne. Układ ten powinien więc zostać sformalizowany oraz rozszerzony na grupę przedstawicieli rządów.

(8)

Utrzymanie zasady trójstronnej reprezentacji każdego Państwa Członkowskiego zapewnia zaangażowanie wszystkich głównych zainteresowanych stron oraz uwzględnienie różnorodności interesów i sposobów podejścia, charakteryzujących zagadnienia społeczne.

(9)

Konieczne jest przewidywanie skutków praktycznych dla Fundacji, jakie niesie nadchodzące rozszerzenie Unii. Skład i działanie jej Rady Zarządzającej należy dostosować tak, aby uwzględnić przystąpienie nowych Państw Członkowskich.

(10)

Biuro, o którym mowa w regulaminie Rady, musi być wzmocnione w celu zapewnienia ciągłości funkcjonowania Fundacji i sprawności w podejmowaniu przez nią decyzji; skład Biura powinien nadal odzwierciedlać trójstronną strukturę Rady Zarządzającej.

(11)

Zgodnie z art. 3 Traktatu we wszystkich swoich działaniach Wspólnota zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równouprawnienia mężczyzn i kobiet. Właściwe jest zatem wspieranie dążenia do osiągnięcia zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet w składzie Rady Zarządzającej.

(12)

Rada Zarządzająca powinna mieć możliwość zapewnienia formalnego i czasowo ograniczonego udziału niezależnych ekspertów zgodnie ze szczególnymi potrzebami odnoszącymi się do realizacji programu pracy.

(13)

Pracowników Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, która jest jedyną agencją Wspólnoty posiadającą własny regulamin pracowniczy, należy traktować w ten sam sposób jak innych pracowników zatrudnionych przez Wspólnoty na podstawie umowy, a także zagwarantować im takie same korzyści, jakie przysługują pracownikom zgodnie ze zmienionym regulaminem pracowniczym, nie naruszając przy tym praw nabytych, w szczególności w odniesieniu do rozwoju kariery i prawa do emerytury.

(14)

W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 1365/75 powinno zostać odpowiednio zmienione.

(15)

Traktat nie przewiduje w celu przyjęcia niniejszego rozporządzenia innych kompetencji niż określone w art. 308,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 1365/75 wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Fundacja współpracuje możliwie ściśle z wyspecjalizowanymi instytucjami, fundacjami i organami w Państwach Członkowskich lub na szczeblu międzynarodowym. Fundacja zapewnia w szczególności odpowiednią współpracę z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, bez uszczerbku dla swoich własnych celów.”;

2)

artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Struktury kierownicze i struktury zarządzania Fundacją obejmują:

a)

Radę Zarządzającą;

b)

Biuro;

c)

Dyrektora i zastępcę Dyrektora.”;

3)

artykuł 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

1.   W skład Rady Zarządzającej wchodzi:

a)

po jednym członku z każdego Państwa Członkowskiego reprezentującym jego rząd;

b)

po jednym członku z każdego Państwa Członkowskiego reprezentującym organizacje pracodawców;

c)

po jednym członku z każdego Państwa Członkowskiego reprezentującym organizacje pracownicze;

d)

trzech członków reprezentujących Komisję.

2.   Członkowie, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), są mianowani przez Radę UE na zasadzie: jeden członek na każde Państwo Członkowskie oraz na każdą z wyżej wymienionych kategorii. Jednocześnie Rada UE wyznacza na tych samych warunkach zastępcę uczestniczącego w posiedzeniach Rady Zarządzającej wyłącznie w przypadku nieobecności danego członka.

Komisja wyznacza członków i ich zastępców, którzy mają ją reprezentować, mając na względzie zrównoważoną reprezentację mężczyzn i kobiet.

Przedstawiając listy kandydatów, Państwa Członkowskie oraz organizacje pracodawców i organizacje pracowników starają się zapewnić zrównoważoną reprezentację mężczyzn i kobiet w składzie Rady Zarządzającej.

Lista członków Rady Zarządzającej jest publikowana przez Radę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz przez Fundację na jej stronie internetowej.

3.   Kadencja członków Rady Zarządzającej wynosi trzy lata. Jest ona odnawialna.

Po upływie kadencji lub w przypadku rezygnacji członkowie pozostają na stanowisku do chwili przedłużenia ich nominacji lub wyznaczenia następcy.

4.   Rada Zarządzająca wybiera swojego przewodniczącego oraz trzech jego zastępców – po jednym spośród trzech grup określonych w ust. 7 i jednego z przedstawicieli Komisji – na okres jednego roku, który może być odnowiony.

5.   Przewodniczący zwołuje Radę Zarządzającą co najmniej raz w roku. Przewodniczący zwołuje dodatkowe posiedzenia na wniosek co najmniej jednej trzeciej członków Rady Zarządzającej.

6.   Decyzje Rady Zarządzającej są podejmowane bezwzględną większością głosów jej członków.

7.   W Radzie Zarządzającej, przedstawiciele rządów, organizacji pracowników i organizacji pracodawców tworzą odrębne grupy. Każda grupa wyznacza koordynatora, który bierze udział w posiedzeniach Rady Zarządzającej. Koordynatorzy grup pracowników i pracodawców są przedstawicielami swoich organizacji na szczeblu europejskim. Koordynatorzy, którzy nie zostali mianowani członkami Rady Zarządzającej w rozumieniu ust. 1, uczestniczą w jej posiedzeniach bez prawa głosu.

8.   Rada Zarządzająca powołuje Biuro składające się z 11 członków. W skład Biura wchodzi przewodniczący Rady Zarządzającej i trzech jego zastępców, po jednym koordynatorze z każdej grupy, o których mowa w ust. 7, oraz po jednym dodatkowym przedstawicielu każdej z grup i Komisji. Każda grupa może wyznaczyć nie więcej niż trzech zastępców, którzy uczestniczą w posiedzeniach Biura w przypadku nieobecności pełnoprawnych członków.

9.   Rada Zarządzająca decyduje o rocznej liczbie posiedzeń Biura. Przewodniczący Biura zwołuje dodatkowe posiedzenia na wniosek jego członków.

10.   Decyzje Biura są podejmowane w drodze porozumienia. Jeżeli nie uda się osiągnąć porozumienia, Biuro przekazuje sprawę do Rady Zarządzającej, która podejmuje decyzję.

11.   Rada Zarządzająca jest na bieżąco w pełni informowana o działalności i decyzjach Biura.”;

4)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Rada Zarządzająca zarządza Fundacją i określa jej wytyczne. Na podstawie projektu przedłożonego przez dyrektora, Rada Zarządzająca, w porozumieniu z Komisją, przyjmuje programy roczne oraz czteroletnie odnawialne programy Fundacji.”;

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Rada Zarządzająca, po otrzymaniu opinii Komisji, przyjmuje swój regulamin, który określa praktyczne zasady jej działalności. O postanowieniach regulaminu informowany jest Parlament Europejski i Rada. W terminie trzech miesięcy od otrzymania regulaminu Rada, działając zwykłą większością głosów, może zmienić postanowienia regulaminu.”;

c)

dodaje się następujący ustęp:

„4.   Bez uszczerbku dla zakresu odpowiedzialności Dyrektora określonego w art. 8 i 9, Biuro, zgodnie z upoważnieniem Rady Zarządzającej, kontroluje wprowadzanie w życie decyzji Rady Zarządzającej i podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu właściwego zarządzania Fundacją między posiedzeniami Rady Zarządzającej. Rada Zarządzająca nie może przekazać na rzecz Biura uprawnień, o których mowa w art. 12 i 15.”;

5)

artykuły 9 i 10 otrzymują następujące brzmienie:

„Artykuł 9

1.   Dyrektor jest odpowiedzialny za zarządzanie Fundacją, jak również za wykonanie decyzji i realizację programów przyjętych przez Radę Zarządzającą i Biuro. Dyrektor jest prawnym przedstawicielem Fundacji.

2.   Dyrektor wykonuje kompetencje określone w art. 17 ust. 1 bez uszczerbku dla art. 8 ust. 1.

3.   Dyrektor przygotowuje prace Rady Zarządzającej i Biura. Dyrektor lub zastępca Dyrektora, lub oboje, biorą udział w posiedzeniach Rady Zarządzającej i Biura.

4.   Dyrektor ponosi odpowiedzialność względem Rady Zarządzającej za prowadzenie Fundacji.

Artykuł 10

Na podstawie wniosku Dyrektora Rada Zarządzająca może dokonać wyboru niezależnych ekspertów i zasięgnąć ich opinii na temat szczegółowych zagadnień odnoszących się do odnawialnego programu czteroletniego i rocznego programu pracy.”;

6)

skreśla się art. 11.

7)

w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w art. 12 ust. 1 akapity drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„1.   Dyrektor opracowuje roczny program pracy przed 1 lipca każdego roku na podstawie wytycznych, o których mowa w art. 7. Roczny program pracy jest częścią odnawialnego programu czteroletniego. Do projektów ujętych w rocznym programie pracy dołącza się kosztorys niezbędnych wydatków.

Przy opracowywaniu programów Dyrektor uwzględnia opinie instytucji Wspólnoty oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.”;

b)

artykuł 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Dyrektor przekazuje Radzie Zarządzającej programy w celu ich zatwierdzenia.”;

8)

artykuł 17 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17

1.   Pracownicy Fundacji zatrudnieni po dniu 4 sierpnia 2005 r. podlegają przepisom Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich lub Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich zawartym w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3) (WZIP). Zastosowanie mają przepisy sekcji 2 załącznika XIII Regulaminu pracowniczego.

2.   Wszystkie umowy o pracę zawarte między Fundacją a jej pracownikami na podstawie rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76 (4) przed dniem 4 sierpnia 2005 r. uznaje się za zawarte na podstawie art. 2 lit. a) WZIP. Przepisy sekcji 1, 3 i 4, z wyjątkiem art. 22 ust. 2 oraz załącznika XIII Regulaminu pracowniczego, mają zastosowanie do tych umów począwszy od tej samej daty.

Pracownicy mają prawo do rozwiązania umowy z tą datą bez wymogu zachowania okresu wypowiedzenia przewidzianego w art. 45 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1860/76. Do celów wypłaty świadczeń przewidzianych w przypadku rozwiązania umowy oraz świadczeń dla bezrobotnych uznaje się, że umowa w takich przypadkach zostaje rozwiązana z inicjatywy Fundacji.

3.   Fundacja wykonuje wobec pracowników kompetencje organu powołującego lub, w zależności od przypadku, organu upoważnionego do zawierania umów.

4.   Rada Zarządzająca przyjmuje w porozumieniu z Komisją odpowiednie przepisy wykonawcze.

9)

W każdym przypadku gdy w artykułach pojawia się termin „Rada Administracyjna” lub „Zarząd”, zastępuje się go terminem „Rada Zarządzająca”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 2005 r.

W imieniu Rady

L. LUX

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 28 kwietnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1649/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 25).

(3)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 31/2005 (Dz.U. L 8 z 12.1.2005, str. 1).

(4)  Rozporządzenie Rady (EWWS, EWG, Euratom) nr 1860 z dnia 29 czerwca 1976 r. ustanawiające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 214 z 6.8.1976, str. 24). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 680/87 (Dz.U. L 72 z 14.3.1987, str. 15).”


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/5


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1112/2005

z dnia 24 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2062/94 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,

uwzględniając wniosek Komisji wniesiony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (2) zawiera przepisy dotyczące celów, zadań i organizacji Agencji, w szczególności jej zarządu. Przepisy te zostały zmienione po przystąpieniu Austrii, Finlandii i Szwecji, kiedy zaszła potrzeba uzupełnienia składu zarządu o nowych członków.

(2)

Bezpieczeństwo i ochrona zdrowia w miejscu pracy, będące kluczowym elementem podnoszenia jakości zatrudnienia, stanowią jeden z najważniejszych obszarów polityki społecznej Unii Europejskiej. Komunikat Komisji w sprawie „Dostosowania do zmian w miejscu pracy i w społeczeństwie: nowa strategia wspólnotowa dotycząca ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy 2002–2006” z dnia 11 marca 2002 r. podkreśla ważną rolę, jaką ma do odegrania Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, zwana dalej „Agencją”, w działaniach w zakresie wspierania, podnoszenia świadomości oraz w działaniach wyprzedzających, potrzebnych do osiągnięcia celów określonych w tym dokumencie.

(3)

Rezolucja Rady z dnia 3 czerwca 2002 r. w sprawie komunikatu Komisji „Dostosowanie do zmian w miejscu pracy i w społeczeństwie: nowa strategia wspólnotowa dotycząca ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy 2002–2006” (3) wymaga od Agencji odgrywania czołowej roli w gromadzeniu i rozpowszechnianiu informacji na temat dobrych praktyk, podnoszenia świadomości i przewidywania zagrożeń. Rada wzywa Komisję do wspierania współpracy między Państwami Członkowskimi i partnerami społecznymi na szczeblu europejskim z myślą o przyszłym rozszerzeniu i z zadowoleniem przyjmuje zamiar przedstawienia przez Komisję wniosku w sprawie poprawy funkcjonowania Agencji i jej zadań w świetle zewnętrznego sprawozdania oceniającego oraz opinii Komitetu Doradczego na temat tego sprawozdania.

(4)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2002 r. w sprawie komunikatu Komisji: „Dostosowanie do zmian w miejscu pracy i w społeczeństwie: nowa strategia wspólnotowa dotycząca ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy 2002–2006” również popiera ideę przyznania Agencji wiodącej roli jako kluczowemu partnerowi w pozalegislacyjnej działalności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa na szczeblu Wspólnoty i wyraża nadzieję, że Europejska Fundacja na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy oraz Agencja będą nadal rozwijać swą współpracę zgodnie z zadaniami każdej z nich w tym obszarze polityki.

(5)

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 czerwca 2002 r. w sprawie komunikatu Komisji „Dostosowanie do zmian w miejscu pracy i w społeczeństwie: nowa strategia wspólnotowa dotycząca ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy (2002–2006)” (4) podkreśla rolę agencji w ocenie zagrożeń i potrzebę stałych kontaktów pomiędzy Agencją oraz Europejską Fundacją na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy w celu unikania powielania działań i stymulowania wspólnej refleksji.

(6)

Komunikat Komisji w sprawie „Oceny Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy”, opracowany zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 2062/94 i oparty na ocenie zewnętrznej przeprowadzonej w 2001 r., a także na wypowiedziach zarządu i Komitetu Doradczego Komisji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, podkreśla potrzebę zmiany rozporządzenia (WE) nr 2062/94 w celu utrzymania i poprawy sprawności i skuteczności Agencji oraz jej struktur zarządzania.

(7)

Parlament Europejski wezwał Komisję do dokonania przeglądu składu i metod pracy organów poszczególnych agencji i do przedstawienia odpowiednich wniosków.

(8)

Wspólna opinia na temat przyszłego zarządzania i funkcjonowania organów zarządzających Agencji, Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego oraz Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy została przedstawiona Komisji przez ich odpowiednie organy zarządzające lub administracyjne.

(9)

Trójstronne zarządzanie Agencją, Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego oraz Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy przez przedstawicieli rządów, organizacji pracodawców i organizacji pracowników ma zasadnicze znaczenie dla skutecznej działalności tych organów.

(10)

Uczestnictwo partnerów społecznych w zarządzaniu tymi trzema organami Wspólnoty tworzy specyficzną sytuację, która wymaga, aby działały one na podstawie wspólnych przepisów.

(11)

Istnienie w obrębie trójstronnej struktury zarządu trzech grup, obejmujących przedstawicieli rządów, pracodawców i pracowników, a także wyznaczenie koordynatora dla grup pracodawców i pracowników, okazało się mieć zasadnicze znaczenie. Takie rozwiązanie powinno więc zostać sformalizowane i rozszerzone na grupę obejmującą przedstawicieli rządów. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi tworzenia przyszłych organów Wspólnoty, zawartymi w komunikacie Komisji „Ramy działania europejskich agencji regulacyjnych”, w szczególności wobec potrzeby reprezentacji odpowiednich zainteresowanych podmiotów w zarządach tych organów, i zgodnie z zasadą uzgodnioną przez głowy państw i szefów rządów, dotyczącą aktywniejszego zaangażowania partnerów społecznych w rozwój Agendy Polityki Społecznej, wszyscy członkowie zarządu (przedstawiciele rządów, pracodawców, pracowników oraz Komisji) powinni jednakowo dysponować jednym głosem.

(12)

Utrzymanie zasady trójstronnej reprezentacji z każdego Państwa Członkowskiego zapewnia zaangażowanie wszystkich głównych zainteresowanych podmiotów oraz uwzględnienie różnorodności interesów i sposobów podejścia, charakteryzującej zagadnienia społeczne.

(13)

Konieczne jest przewidywanie praktycznych skutków, jakie będzie mieć dla Agencji zbliżające się rozszerzenie Unii. Należy dostosować skład i sposób funkcjonowania zarządu Agencji, tak by uwzględniały one przystąpienie nowych Państw Członkowskich.

(14)

Biuro, o którym mowa w regulaminie zarządu, wymaga wzmocnienia w celu zapewnienia ciągłości funkcjonowania Agencji i skutecznego podejmowania przez nią decyzji. Skład biura powinien w dalszym ciągu odzwierciedlać trójstronną strukturę organu zarządzającego.

(15)

Zgodnie z art. 3 Traktatu Wspólnota zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet we wszystkich swych działaniach. Dlatego właściwe jest wprowadzenie zachęt do zapewnienia zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet w składzie organu zarządzającego.

(16)

W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 2062/94 powinno zostać odpowiednio zmienione.

(17)

Traktat nie przewiduje w celu przyjęcia niniejszego rozporządzenia innych kompetencji, niż określone w art. 308,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2062/94 wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Cel

W interesie poprawy środowiska pracy w zakresie ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, zgodnie z postanowieniami Traktatu i kolejnymi strategiami oraz programami działań Wspólnoty w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy, celem Agencji jest zapewnienie organom Wspólnoty, Państwom Członkowskim, partnerom społecznym i wszystkim podmiotom zaangażowanym w tej dziedzinie, informacji technicznej, naukowej i gospodarczej do wykorzystania w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy.”;

2)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

i)

litery a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

gromadzeniem, analizowaniem i rozpowszechnianiem informacji technicznych, naukowych i gospodarczych w Państwach Członkowskich w celu przekazywania ich organom Wspólnoty, Państwom Członkowskim i zainteresowanym stronom; gromadzenie ma na celu identyfikację zagrożeń i dobrych praktyk, jak również istniejących priorytetów i programów krajowych oraz zapewnienie niezbędnych danych przy opracowywaniu priorytetów i programów Wspólnoty;

b)

gromadzeniem i analizowaniem informacji technicznych, naukowych i gospodarczych na temat badań nad bezpieczeństwem i ochroną zdrowia w miejscu pracy, jak również innych działań badawczych dotyczących aspektów związanych z bezpieczeństwem i ochroną zdrowia w miejscu pracy oraz rozpowszechnianiem rezultatów badań i prac badawczych;”;

ii)

litery h) oraz i) otrzymują brzmienie:

„h)

zapewnianiem informacji technicznych, naukowych i gospodarczych na temat metod i narzędzi realizacji działań prewencyjnych, identyfikowaniem dobrych praktyk oraz wspieraniem działań prewencyjnych, ze zwróceniem szczególnej uwagi na specyficzne problemy małych i średnich przedsiębiorstw. W odniesieniu do dobrych praktyk, Agencja powinna w szczególności koncentrować się na tych praktykach, które stanowią praktyczne narzędzia stosowane przy ocenie zagrożeń dla bezpieczeństwa i zdrowa w miejscu pracy, oraz na określaniu środków przeciwdziałania takim zagrożeniom;

i)

przyczynianiem się do opracowywania strategii oraz programów działań Wspólnoty w dziedzinie ochrony bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, bez uszczerbku dla sfery kompetencji Komisji;”;

iii)

dodaje się lit. j) w brzmieniu:

„j)

zapewnianiem, by informacje rozpowszechniane były w formie zrozumiałej dla odbiorców końcowych. W tym celu Agencja ściśle współpracuje z krajowymi centrami koordynacji informacji, o których mowa w art. 4 ust. 1, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2;”;

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Agencja współpracuje jak najściślej z istniejącymi instytucjami, fundacjami, specjalistycznymi organami i programami na szczeblu Wspólnoty w celu unikania wszelkich przypadków powielania działań. W szczególności Agencja zapewnia właściwą współpracę z Europejską Fundacją na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, bez uszczerbku dla jej własnych celów.”;

3)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Agencja tworzy sieć informacyjną obejmującą:

główne elementy składowe krajowych sieci informacyjnych, w tym organizacje krajowych partnerów społecznych, zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką krajową,

krajowe centra koordynacji informacji,

przyszłe jednostki wyspecjalizowane.”;

b)

w art. 4 ust. 2 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„2.   Państwa Członkowskie regularnie informują Agencję o głównych elementach składowych swych krajowych sieci informacyjnych w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy, w tym o wszelkich instytucjach, które w ich ocenie mogą wnieść wkład w działalność Agencji, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia możliwie pełnego objęcia poszczególnych państw ich zasięgiem terytorialnym.

Właściwe władze krajowe lub instytucja krajowa wskazana przez nie jako krajowe centrum koordynacji informacji koordynują lub przekazują informacje dostarczane Agencji na szczeblu krajowym, w ramach porozumienia zawartego między każdym krajowym centrum koordynacji informacji a Agencją na podstawie przyjętego programu prac Agencji.

Władze krajowe biorą pod uwagę punkt widzenia partnerów społecznych na szczeblu krajowym, zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką krajową.”;

4)

dodaje się art. 7a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 7a

Struktury zarządzania i kierowania

W skład struktur zarządzania i kierowania Agencją wchodzą:

a)

Rada Zarządzająca;

b)

Biuro;

c)

Dyrektor.”;

5)

artykuł 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Rada Zarządzająca

1.   W skład Rady Zarządzającej wchodzi:

a)

po jednym członku z każdego Państwa Członkowskiego reprezentującym rząd;

b)

po jednym członku z każdego Państwa Członkowskiego reprezentującym organizacje pracodawców;

c)

po jednym członku z każdego Państwa Członkowskiego reprezentującym organizacje pracowników;

d)

trzech członków reprezentujących Komisję.

2.   Członków, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), powołuje Rada spośród członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

Członków, o których mowa w ust. 1 lit. a), powołuje się na wniosek Państw Członkowskich.

Członków, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c), powołuje się na wniosek rzeczników odpowiednich grup w Komitecie.

Wnioski pochodzące od trzech wymienionych grup reprezentowanych w Komitecie przedkłada się Radzie; wnioski przekazuje się także Komisji w celach informacyjnych.

W tym samym czasie i na takich samych zasadach, jak w przypadku członka Rady Zarządzającej, Rada powołuje zastępcę członka, uczestniczącego w posiedzeniach Rady Zarządzającej w przypadku nieobecności członka.

Powołując reprezentujących ją członków i zastępców członków, Komisja bierze pod uwagę potrzebę zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet.

Przedkładając listy kandydatów, Państwa Członkowskie, organizacje pracodawców i organizacje pracowników dążą do zapewnienia sprawiedliwej reprezentacji poszczególnych zainteresowanych sektorów gospodarki w składzie rady zarządzającej, a także do zapewnienia zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet. Wnioski są składane w terminie trzech miesięcy od odnowienia składu Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 3 i 4 oraz art. 4 ust. 1 decyzji Rady z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającej Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (5).

Lista członków Rady Zarządzającej jest publikowana przez Radę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz przez Agencję na jej stronie internetowej.

3.   Kadencja członków Rady Zarządzającej trwa trzy lata. Jest ona odnawialna.

W drodze wyjątku, kadencję członków Rady Zarządzającej pełniących funkcję w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia przedłuża się do chwili powołania nowej Rady Zarządzającej zgodnie z przepisami ust. 2.

Po upływie kadencji członków lub w wypadku ich rezygnacji, pełnią oni swoje funkcje do czasu ich ponownego powołania lub zastąpienia.

4.   W obrębie Rady Zarządzającej tworzy się grupy obejmujące odpowiednio przedstawicieli rządów, organizacji pracodawców i organizacji pracowników. Każda grupa wyznacza koordynatora, który uczestniczy w zebraniach Rady Zarządzającej. Koordynatorzy grup pracodawców i pracowników są, odpowiednio, przedstawicielami swoich organizacji na szczeblu europejskim. Koordynatorzy, którzy nie zostali powołani na członków Rady Zarządzającej w rozumieniu ust. 1, uczestniczą w posiedzeniach bez prawa głosu.

Rada zarządzająca wybiera przewodniczącego oraz trzech wiceprzewodniczących – po jednym z każdej z trzech grup, o których mowa powyżej, oraz jednego spośród przedstawicieli Komisji – na okres jednego roku, z możliwością ponownego wyboru.

5.   Przewodniczący zwołuje Radę Zarządzającą co najmniej raz w roku. Przewodniczący zwołuje dodatkowe posiedzenia na żądanie co najmniej jednej trzeciej członków Rady Zarządzającej.

6.   Każdy z członków Rady Zarządzającej dysponuje jednym głosem, a decyzje podejmowane są bezwzględną większością głosów. Jednakże decyzje podejmowane w ramach rocznego programu prac i mające konsekwencje budżetowe dla krajowych centrów koordynacji informacji wymagają również zgody większości w grupie przedstawicieli rządów.

Rada zarządzająca określa pisemną procedurę podejmowania decyzji, do której odpowiednio stosuje się przepisy akapitu pierwszego.

7.   Rada Zarządzająca, po uzyskaniu opinii Komisji, przyjmuje swój regulamin, zawierający ustalenia praktyczne dotyczące jej działalności. O treści regulaminu informowany jest Parlament Europejski oraz Rada. W terminie trzech miesięcy od przekazania regulaminu Radzie, może ona zmienić jego postanowienia działając zwykłą większością głosów.

8.   Rada Zarządzająca tworzy Biuro składające się z 11 członków. W skład biura wchodzi przewodniczący i trzech wiceprzewodniczących Rady Zarządzającej, po jednym koordynatorze z każdej grupy, o których mowa w ust. 4 akapit pierwszy, oraz po jednym dodatkowym przedstawicielu każdej grupy i Komisji. Każda grupa może wskazać do trzech zastępców członków, biorących udział w posiedzeniach Biura pod nieobecność pełnych członków.

9.   Bez uszczerbku dla obowiązków dyrektora wyszczególnionych w art. 11, Biuro kontroluje, w zakresie uprawnień przekazanych przez Radę Zarządzającą, wykonywanie decyzji Rady Zarządzającej oraz podejmuje wszelkie niezbędne działania służące właściwemu kierowaniu Agencją między posiedzeniami Rady Zarządzającej. Rada Zarządzająca nie może przekazać na rzecz Biura uprawnień, o których mowa w art. 10, 13, 14 i 15.

10.   Liczbę posiedzeń Biura w ciągu roku określa Rada Zarządzająca. Przewodniczący Biura zwołuje dodatkowe posiedzenia na wniosek jego członków.

11.   Biuro podejmuje decyzje w drodze porozumienia. Jeżeli nie jest możliwe osiągnięcie porozumienia, Biuro przekazuje sprawę do decyzji Rady Zarządzającej.

12.   Rada Zarządzająca jest na bieżąco w pełni informowana o działaniach i decyzjach podejmowanych przez Biuro.

6)

w art. 9 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Przewodniczący Rady Zarządzającej i dyrektor Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy mają możliwość uczestniczenia w posiedzeniach Rady Zarządzającej w charakterze obserwatorów.”;

7)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a)

artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   Rada Zarządzająca określa strategiczne cele Agencji. Rada Zarządzająca przyjmuje w szczególności budżet, odnawialny program czteroletni i program roczny na podstawie projektu przygotowanego przez dyrektora, o którym mowa w art. 11, po konsultacji ze służbami Komisji i Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.”;

b)

w art. 10 ust. 1 skreśla się akapit czwarty;

8)

artykuł 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Dyrektor jest prawnym przedstawicielem Agencji i odpowiada za:

a)

właściwe przygotowanie i realizację decyzji oraz programów przyjętych przez Radę Zarządzającą i Biuro;

b)

zarządzanie i bieżące kierowanie Agencją;

c)

przygotowywanie i publikację sprawozdania, o którym mowa w art. 10 ust. 2;

d)

wykonywanie zleconych zadań;

e)

wszelkie sprawy kadrowe;

f)

przygotowywanie posiedzeń Rady Zarządzającej i Biura.”;

9)

ilekroć w artykułach pojawia się określenie „zarząd”, zastępuje się je określeniem „Rada Zarządzająca”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 2005 r.

W imieniu Rady

L. LUX

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 28 kwietnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1654/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 38).

(3)  Dz.U. C 161 z 5.7.2002, str. 1.

(4)  Dz.U. C 241 z 7.10.2002, str. 100.

(5)  Dz.U. C 218 z 13.9.2003, str. 1.”;


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/10


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1113/2005

z dnia 12 lipca 2005 r.

kończące pod kątem nowego eksportera przegląd rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz roztworu saletrzano-mocznikowego, pochodzącego między innymi z Algierii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.

rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

(1)

Obecnie obowiązujące środki na przywóz do Wspólnoty roztworu saletrzano-mocznikowego („UAN”) pochodzącego z Algierii są ostatecznym cłem antydumpingowym nałożonym na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 (2). Zgodnie z tym samym rozporządzeniem środki antydumpingowe obowiązują wobec UAN pochodzących z Białorusi, Rosji i Ukrainy.

2.   BIEŻĄCE DOCHODZENIE

2.1.   Wniosek o przeprowadzenie rewizji

(2)

Po nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz UAN pochodzących z Algierii Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego od algierskiego przedsiębiorstwa Fertial SPA („wnioskodawca”). Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany w żaden sposób z producentem eksportującym z Algierii, podlegającymi obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do UAN. Ponadto zapewnił, że nie prowadził wywozu UAN do Wspólnoty w czasie pierwotnego okresu objętego dochodzeniem (tj. od dnia 1 czerwca 1998 r. do dnia 31 maja 1999 r.), ale zaczął prowadzić wywóz UAN do Wspólnoty w późniejszym okresie.

2.2.   Wszczęcie przeglądu dotyczącego nowego eksportera

(3)

Komisja zbadała dowody przedstawione przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia rozpoczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag przez odpowiedni przemysł wspólnotowy Komisja wszczęła, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1795/2004 (3), przegląd rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 w odniesieniu do wnioskodawcy i rozpoczęła swoje dochodzenie.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1795/2004 zniesiono cło antydumpingowe w wysokości 6,88 EUR za tonę nałożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 na przywóz UAN wyprodukowanych między innymi przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władze celne zostały poinstruowane o powzięciu odpowiednich kroków celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.

2.3.   Produkt objęty postępowaniem

(5)

Produkt objęty obecnym postępowaniem jest taki sam jak podczas dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków na przywóz UAN pochodzących z Algierii („dochodzenie pierwotne”), tzn. mieszaniny mocznika i azotanu amonu w roztworach wodnym lub amoniakalnym, zwykle zgłaszane w ramach kodu CH 3102 80 00 i pochodzące z Algierii.

2.4.   Zainteresowane strony

(6)

Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu o wszczęciu przeglądu. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie ich uwag na piśmie oraz złożenie ustnych wyjaśnień.

(7)

Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała wyczerpującą odpowiedź w ustalonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne dla celów określenia dumpingu oraz przeprowadziła wizytę weryfikacyjną na terenie firmy wnioskodawcy.

2.5.   Okres objęty dochodzeniem

(8)

Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem”).

3.   WYNIKI DOCHODZENIA

(9)

Dochodzenie potwierdziło, że wnioskodawca nie prowadził wywozu produktu rozpatrywanego w pierwotnym okresie objętym dochodzeniem oraz że rozpoczął wywóz do Wspólnoty po tym okresie.

(10)

Przedstawiciele przemysłu Wspólnoty twierdzili, że wnioskodawca był powiązany z producentem eksportującym objętym dochodzeniem pierwotnym. Mimo iż przedsiębiorstwo powiązane z wnioskodawcą również dostarczało surowców producentowi eksportującemu objętemu dochodzeniem pierwotnym, nic nie wskazywało na fakt, iż tego rodzaju powiązania wykraczały poza zwykłe transakcje handlowe. Rzeczywiście, stwierdzono, że przedsiębiorstwo powiązane z wnioskodawcą nie było powiązane z producentem eksportującym objętym dochodzeniem pierwotnym. Dlatego też argument, zgodnie z którym wnioskodawca był powiązany z producentem eksportującym objętym dochodzeniem pierwotnym, uznano za niemający żadnych podstaw.

(11)

Jednakże w toku dochodzenia ustalono, że dane dotyczące rejestru rachunku kosztów wnioskodawcy zawierały znaczne braki i nie można ich było uznać za właściwą podstawę do określenia własnego marginesu dumpingu wnioskodawcy.

(12)

Stwierdzono, że koszty surowców przekazane przez wnioskodawcę były oparte raczej na obliczeniach szacunkowych dotyczących połowy okresu objętego dochodzeniem, nie zaś na kosztach rzeczywistych.

(13)

Ponadto przedstawione koszty, uzyskane na podstawie obliczeń systemu księgowego przedsiębiorstwa nie zgadzały się z księgowością ogólną. Rzeczywiście, nie znaleziono powiązania pomiędzy dwoma wspomnianymi systemami księgowania (księgowość kosztów i księgowość ogólna) używanych przez przedmiotowe przedsiębiorstwo, ponieważ danych liczbowych ujętych w dokumentach dotyczących księgowości kosztów nie dało się porównać z danymi liczbowymi ujętymi w dokumentach dotyczących księgowości ogólnej. Wreszcie, nie znaleziono żadnego dowodu, dzięki któremu można by wykazać, że dokumenty przedsiębiorstwa dotyczące księgowości kosztów były prawidłowe i odzwierciedlały rzeczywiste koszta poniesione w okresie objętym dochodzeniem. Dlatego też nie można było wykazać, że wspomniana dokumentacja w odpowiedni sposób wykazuje koszta związane z produkcją i sprzedażą produktu rozpatrywanego.

(14)

W związku z powyższym nie można było ustalić indywidualnego marginesu dumpingu.

4.   WNIOSEK

(15)

Należy zauważyć, że celem niniejszego przeglądu, wszczętego na wniosek przedsiębiorstwa Fertial, było określenie indywidualnego marginesu dumpingu wnioskodawcy, który rzekomo różni się od obecnego marginesu rezydualnego stosowanego do przywozu UAN z Algierii.

(16)

Ponieważ w toku dochodzenia nie udało się ustalić, czy indywidualny margines dumpingu wnioskodawcy rzeczywiście różnił się od rezydualnego marginesu dumpingu ustalonego w dochodzeniu pierwotnym, wniosek Fertial SPA należy odrzucić oraz zakończyć przegląd pod kątem nowego eksportera. Rezydualny margines dumpingu ustalony w dochodzeniu pierwotnym, tzn. 9,7 % (lub 6,88 EUR za tonę), należy utrzymać, ponieważ nic nie wskazuje na to, że wnioskodawca prowadził dumping na innym poziomie.

5.   NAŁOŻENIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ

(17)

W świetle powyższych ustaleń cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz rozpatrywanego produktu, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1795/2004.

6.   ZAWIADOMIENIE

(18)

Zainteresowane strony zostały poinformowane o wszystkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których wyciągnięto powyższy wniosek.

(19)

Wnioskodawca zakwestionował wnioski Komisji, twierdząc, że dostarczono wszystkich wymaganych informacji. Niemniej jednak nie przedstawiono żadnych nowych dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do ponownego rozpatrzenia wyżej wspomnianych wniosków, a zatem wnioski te zatwierdzono.

(20)

Niniejszy przegląd nie zmienia daty wygaśnięcia środków nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1995/2000, zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym zamyka się przegląd pod kątem nowego eksportera wszczęty na mocy rozporządzenia (WE) nr 1795/2004.

2.   Cło nałożone zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1995/2000 na wszystkie przedsiębiorstwa w Algierii niniejszym nakłada się z mocą wsteczną na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu w roztworach wodnym lub amoniakalnym, zarejestrowany zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1795/2004.

3.   O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 2005 r.

W imieniu Rady

G. BROWN

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 238 z 22.9.2000, str. 15. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1675/2003 (Dz.U. L 238 z 25.9.2003, str. 4).

(3)  Dz.U. L 317 z 16.10.2004, str. 20.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/13


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1114/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

55,0

096

43,7

999

49,4

0707 00 05

052

77,8

999

77,8

0709 90 70

052

75,3

999

75,3

0805 50 10

388

67,3

524

71,9

528

54,5

999

64,6

0808 10 80

388

80,8

400

86,7

404

59,2

508

66,3

512

83,1

528

57,6

720

73,3

804

87,9

999

74,4

0808 20 50

388

85,5

512

43,1

528

67,3

800

31,4

804

99,5

999

65,4

0809 10 00

052

154,8

999

154,8

0809 20 95

052

284,4

400

310,6

999

297,5

0809 30 10, 0809 30 90

052

85,0

999

85,0

0809 40 05

528

109,1

624

111,7

999

110,4


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/15


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1115/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu niektórych grzybów zakonserwowanych w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1035/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1035/2005 z dnia 1 lipca 2005. otwierające i ustalające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na grzyby zakonserwowane (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

Wnioski o pozwolenia na przywóz przedłożone przez importerów tradycyjnych i nowych właściwym władzom Państw Członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1035/2005 przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić, w jakim stopniu mogą zostać wydane pozwolenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Wydaje się pozwolenia na przywóz do 9,900 % ilości, o które wystąpili importerzy tradycyjni we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1035/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie w dniach 12 lipca 2005

2.   Wydaje się pozwolenia na przywóz do 24,280 % ilości, o które wystąpili nowi importerzy we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1035/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie w dniach 12 lipca 2005

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 30 września 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 171, 2.7.2005, str. 15.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/16


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1116/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 różnica między cenami w handlu międzynarodowym produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

(2)

Zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 refundacje do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia, wywiezionych w stanie naturalnym, powinny zostać ustalone, uwzględniając:

sytuację rynkową i tendencje rozwoju na rynku wspólnotowym, w odniesieniu do ceny i dostępności mleka i przetworów mlecznych oraz, w handlu międzynarodowym, w odniesieniu do cen mleka i przetworów mlecznych,

najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych miejsc wywozu ze Wspólnoty, jak również koszty wysyłki do krajów przeznaczenia,

cele wspólnej organizacji rynków mleka i przetworów mlecznych, które obejmują zapewnienie zrównoważonej sytuacji i naturalnego rozwoju cen i handlu,

ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu,

potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty,

aspekt ekonomiczny przewidywanych wywozów.

(3)

Zgodnie z art. 31 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 ceny we Wspólnocie ustalane są z uwzględnieniem obecnych cen, które są najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu, a ceny w handlu międzynarodowym ustalane są z uwzględnieniem w szczególności:

a)

cen na rynkach krajów trzecich;

b)

najkorzystniejszych cen w krajach trzecich docelowych, dla przywozu pochodzącego z kraju trzeciego;

c)

cen producenta odnotowanych w eksportujących krajach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te kraje;

d)

ceny oferowane na bazie franco granica.

(4)

Według art. 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od miejsca przeznaczenia.

(5)

Artykuł 31 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że lista produktów, do których udziela się refundacji wywozowej, i wysokość tej refundacji są ustalane nie rzadziej niż raz na cztery tygodnie. Wysokość refundacji może jednak być utrzymana na tym samym poziomie przez ponad cztery tygodnie.

(6)

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2), refundacja przyznana na przetwory mleczne z dodatkiem cukru odpowiada sumie dwóch składników; celem pierwszego jest uwzględnienie ilości produktu mlecznego, wyliczany jest on przez pomnożenie podstawowej stawki refundacji przez zawartość produktu mlecznego w całym produkcie; celem drugiego jest uwzględnienie ilości dodanej sacharozy, wyliczany jest on przez pomnożenie zawartości sacharozy w całym produkcie przez podstawową stawkę refundacji obowiązującą w dniu wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (3). Niemniej jednak ten ostatni składnik jest uwzględniany, wyłącznie w przypadku gdy sacharoza dodana do produktu została wytworzona z cukru z buraków lub trzciny ze zbiorów pochodzących z obszaru Wspólnoty.

(7)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 896/84 (4), przewiduje uzupełniające przepisy w odniesieniu do przyznawania refundacji w trakcie przechodzenia z jednego roku gospodarczego na drugi. Te postanowienia przewidują możliwość zróżnicowania refundacji w zależności od daty wytworzenia przetworów.

(8)

W celu wyliczenia wysokości refundacji do serów topionych należy przewidzieć, że w przypadku gdy została dodana kazeina i/lub kazeiniany, nie należy uwzględniać tej ilości.

(9)

Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji rynkowej na rynku mleka i przetworów mlecznych, a w szczególności do cen tych przetworów we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji do tych przetworów w wysokości określonej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(10)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, do produktów wywożonych w stanie naturalnym ustalone są w wysokości określonej w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie mostatnio zmienione rozporządzenie Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 20 z 27.1.1999, str. 8. Rozporządzenie mostatnio zmienione rozporządzenie Komisji (WE) nr 558/2005 (Dz.U. L 94 z 13.4.2005, str. 22).

(3)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie mostatnio zmienione rozporządzenie Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(4)  Dz.U. L 91 z 1.4.1984, str. 71. Rozporządzenie mostatnio zmienione rozporządzenie (EWG) nr 222/88 (Dz.U. L 28 z 1.2.1988, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 14 lipca 2005 r. ustanawiającego refundacje wywozowe w sektorze mleka i przetworów mlecznych

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

0401 30 31 9100

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

13,20

A01

EUR/100 kg

18,86

0401 30 31 9400

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

20,62

A01

EUR/100 kg

29,47

0401 30 31 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

22,75

A01

EUR/100 kg

32,49

0401 30 39 9100

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

13,20

A01

EUR/100 kg

18,86

0401 30 39 9400

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

20,62

A01

EUR/100 kg

29,47

0401 30 39 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

22,75

A01

EUR/100 kg

32,49

0401 30 91 9100

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

25,92

A01

EUR/100 kg

37,04

0401 30 99 9100

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

25,92

A01

EUR/100 kg

37,04

0401 30 99 9500

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

38,10

A01

EUR/100 kg

54,43

0402 10 11 9000

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,94

A01

EUR/100 kg

12,00

0402 10 19 9000

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,94

A01

EUR/100 kg

12,00

0402 10 91 9000

L01

EUR/kg

068

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,0994

A01

EUR/kg

0,1200

0402 10 99 9000

L01

EUR/kg

068

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,0994

A01

EUR/kg

0,1200

0402 21 11 9200

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,94

A01

EUR/100 kg

12,00

0402 21 11 9300

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

36,50

A01

EUR/100 kg

46,83

0402 21 11 9500

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

38,08

A01

EUR/100 kg

48,89

0402 21 11 9900

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,58

A01

EUR/100 kg

52,10

0402 21 17 9000

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,94

A01

EUR/100 kg

12,00

0402 21 19 9300

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

36,50

A01

EUR/100 kg

46,83

0402 21 19 9500

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

38,08

A01

EUR/100 kg

48,89

0402 21 19 9900

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,58

A01

EUR/100 kg

52,10

0402 21 91 9100

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,84

A01

EUR/100 kg

52,41

0402 21 91 9200

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

41,08

A01

EUR/100 kg

52,74

0402 21 91 9350

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

41,51

A01

EUR/100 kg

53,27

0402 21 91 9500

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

44,60

A01

EUR/100 kg

57,25

0402 21 99 9100

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,84

A01

EUR/100 kg

52,41

0402 21 99 9200

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

41,08

A01

EUR/100 kg

52,74

0402 21 99 9300

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

41,51

A01

EUR/100 kg

53,27

0402 21 99 9400

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

43,80

A01

EUR/100 kg

56,23

0402 21 99 9500

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

44,60

A01

EUR/100 kg

57,25

0402 21 99 9600

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

47,75

A01

EUR/100 kg

61,29

0402 21 99 9700

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

49,52

A01

EUR/100 kg

63,59

0402 21 99 9900

L01

EUR/100 kg

068

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

51,59

A01

EUR/100 kg

66,22

0402 29 15 9200

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,0994

A01

EUR/kg

0,1200

0402 29 15 9300

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3650

A01

EUR/kg

0,4683

0402 29 15 9500

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3808

A01

EUR/kg

0,4889

0402 29 15 9900

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4058

A01

EUR/kg

0,5210

0402 29 19 9300

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3650

A01

EUR/kg

0,4683

0402 29 19 9500

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3808

A01

EUR/kg

0,4889

0402 29 19 9900

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4058

A01

EUR/kg

0,5210

0402 29 91 9000

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4084

A01

EUR/kg

0,5241

0402 29 99 9100

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4084

A01

EUR/kg

0,5241

0402 29 99 9500

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4380

A01

EUR/kg

0,5623

0402 91 11 9370

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

4,127

A01

EUR/100 kg

5,895

0402 91 19 9370

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

4,127

A01

EUR/100 kg

5,895

0402 91 31 9300

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

4,877

A01

EUR/100 kg

6,967

0402 91 39 9300

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

4,877

A01

EUR/100 kg

6,967

0402 91 99 9000

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

15,93

A01

EUR/100 kg

22,76

0402 99 11 9350

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,1055

A01

EUR/kg

0,1508

0402 99 19 9350

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,1055

A01

EUR/kg

0,1508

0402 99 31 9150

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,1095

A01

EUR/kg

0,1565

0402 99 31 9300

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,0953

A01

EUR/kg

0,1362

0402 99 39 9150

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,1095

A01

EUR/kg

0,1565

0403 90 11 9000

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,81

A01

EUR/100 kg

11,83

0403 90 13 9200

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,81

A01

EUR/100 kg

11,83

0403 90 13 9300

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

36,16

A01

EUR/100 kg

46,42

0403 90 13 9500

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

37,75

A01

EUR/100 kg

48,45

0403 90 13 9900

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,23

A01

EUR/100 kg

51,63

0403 90 19 9000

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,47

A01

EUR/100 kg

51,95

0403 90 33 9400

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3616

A01

EUR/kg

0,4642

0403 90 33 9900

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4023

A01

EUR/kg

0,5163

0403 90 59 9310

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

13,20

A01

EUR/100 kg

18,86

0403 90 59 9340

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

19,32

A01

EUR/100 kg

27,59

0403 90 59 9370

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

19,32

A01

EUR/100 kg

27,59

0403 90 59 9510

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

19,32

A01

EUR/100 kg

27,59

0404 90 21 9120

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

8,48

A01

EUR/100 kg

10,23

0404 90 21 9160

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,94

A01

EUR/100 kg

12,00

0404 90 23 9120

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

9,94

A01

EUR/100 kg

12,00

0404 90 23 9130

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

36,50

A01

EUR/100 kg

46,83

0404 90 23 9140

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

38,08

A01

EUR/100 kg

48,89

0404 90 23 9150

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,58

A01

EUR/100 kg

52,10

0404 90 29 9110

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

40,84

A01

EUR/100 kg

52,41

0404 90 29 9115

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

41,08

A01

EUR/100 kg

52,74

0404 90 29 9125

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

41,51

A01

EUR/100 kg

53,27

0404 90 29 9140

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

44,60

A01

EUR/100 kg

57,25

0404 90 81 9100

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,0994

A01

EUR/kg

0,1200

0404 90 83 9110

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,0994

A01

EUR/kg

0,1200

0404 90 83 9130

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3650

A01

EUR/kg

0,4683

0404 90 83 9150

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,3808

A01

EUR/kg

0,4889

0404 90 83 9170

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,4058

A01

EUR/kg

0,5210

0404 90 83 9936

L01

EUR/kg

L02

EUR/kg

0,1055

A01

EUR/kg

0,1508

0405 10 11 9500

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

66,57

A01

EUR/100 kg

89,76

0405 10 11 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,24

A01

EUR/100 kg

92,00

0405 10 19 9500

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

66,57

A01

EUR/100 kg

89,76

0405 10 19 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,24

A01

EUR/100 kg

92,00

0405 10 30 9100

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

66,57

A01

EUR/100 kg

89,76

0405 10 30 9300

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,24

A01

EUR/100 kg

92,00

0405 10 30 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,24

A01

EUR/100 kg

92,00

0405 10 50 9300

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,24

A01

EUR/100 kg

92,00

0405 10 50 9500

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

66,57

A01

EUR/100 kg

89,76

0405 10 50 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,24

A01

EUR/100 kg

92,00

0405 10 90 9000

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

70,73

A01

EUR/100 kg

95,37

0405 20 90 9500

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

62,41

A01

EUR/100 kg

84,16

0405 20 90 9700

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

64,90

A01

EUR/100 kg

87,51

0405 90 10 9000

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

85,16

A01

EUR/100 kg

114,82

0405 90 90 9000

L01

EUR/100 kg

L02

EUR/100 kg

68,11

A01

EUR/100 kg

91,83

0406 10 20 9100

A00

EUR/100 kg

0406 10 20 9230

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

12,99

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

16,24

0406 10 20 9290

A00

EUR/100 kg

0406 10 20 9300

A00

EUR/100 kg

0406 10 20 9610

A00

EUR/100 kg

0406 10 20 9620

A00

EUR/100 kg

0406 10 20 9630

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

19,96

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

24,94

0406 10 20 9640

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

29,32

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

36,65

0406 10 20 9650

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

24,44

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

30,55

0406 10 20 9830

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

9,08

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

11,33

0406 10 20 9850

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

10,99

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

13,74

0406 20 90 9100

A00

EUR/100 kg

0406 20 90 9913

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

21,76

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

27,20

0406 20 90 9915

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

29,54

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

36,93

0406 20 90 9917

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

31,41

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

39,24

0406 20 90 9919

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,08

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

43,86

0406 30 31 9710

A00

EUR/100 kg

0406 30 31 9730

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

3,91

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

9,17

0406 30 31 9910

A00

EUR/100 kg

0406 30 31 9930

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

3,91

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

9,17

0406 30 31 9950

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

5,69

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

13,34

0406 30 39 9500

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

3,91

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

9,17

0406 30 39 9700

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

5,69

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

13,34

0406 30 39 9930

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

5,69

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

13,34

0406 30 39 9950

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

6,44

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

15,09

0406 30 90 9000

A00

EUR/100 kg

0406 40 50 9000

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

34,48

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

43,09

0406 40 90 9000

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,41

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

44,26

0406 90 13 9000

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

39,25

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

56,18

0406 90 15 9100

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

40,57

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

58,06

0406 90 17 9100

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

40,57

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

58,06

0406 90 21 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

39,43

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

56,30

0406 90 23 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,35

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

50,82

0406 90 25 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

34,67

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

49,63

0406 90 27 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

31,39

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

44,95

0406 90 31 9119

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

29,03

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

41,60

0406 90 33 9119

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

29,03

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

41,60

0406 90 33 9919

A00

EUR/100 kg

0406 90 33 9951

A00

EUR/100 kg

0406 90 35 9190

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

41,33

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

59,45

0406 90 35 9990

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

41,33

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

59,45

0406 90 37 9000

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

39,25

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

56,18

0406 90 61 9000

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

44,68

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

64,65

0406 90 63 9100

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

44,02

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

63,49

0406 90 63 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

42,31

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

61,32

0406 90 69 9100

A00

EUR/100 kg

0406 90 69 9910

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

42,93

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

62,22

0406 90 73 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

36,12

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

51,75

0406 90 75 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

36,84

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

52,98

0406 90 76 9300

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

32,71

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

46,82

0406 90 76 9400

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

36,63

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

52,44

0406 90 76 9500

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

33,92

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

48,15

0406 90 78 9100

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,88

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

52,42

0406 90 78 9300

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,54

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

50,76

0406 90 78 9500

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

34,55

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

49,04

0406 90 79 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

29,35

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

42,19

0406 90 81 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

36,63

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

52,44

0406 90 85 9930

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

40,16

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

57,80

0406 90 85 9970

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

36,84

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

52,98

0406 90 86 9100

A00

EUR/100 kg

0406 90 86 9200

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,61

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

52,80

0406 90 86 9300

A00

EUR/100 kg

0406 90 86 9400

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

38,16

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

55,80

0406 90 86 9900

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

40,16

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

57,80

0406 90 87 9100

A00

EUR/100 kg

0406 90 87 9200

A00

EUR/100 kg

0406 90 87 9300

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

33,16

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

49,00

0406 90 87 9400

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

33,86

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

49,49

0406 90 87 9951

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,97

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

51,50

0406 90 87 9971

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,97

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

51,50

0406 90 87 9972

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

15,21

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

21,86

0406 90 87 9973

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,33

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

50,57

0406 90 87 9974

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

37,84

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

53,93

0406 90 87 9975

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

37,52

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

53,02

0406 90 87 9979

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

35,35

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

50,82

0406 90 88 9100

A00

EUR/100 kg

0406 90 88 9300

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

29,29

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

43,13

0406 90 88 9500

L03

EUR/100 kg

L04

EUR/100 kg

30,20

400

EUR/100 kg

A01

EUR/100 kg

43,15

NB: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

L01

Ceuta i Melilla, Stolica Apostolska, obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje rzeczywistej kontroli, oraz Stany Zjednoczone Ameryki, wywozy, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/1999 (Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11), art. 36 ust. 1 lit. a) i c) oraz art. 44 ust. 1 lit. a) i b), oraz wywozy wykonywane na podstawie kontraktów z siłami zbrojnymi stacjonującymi na terytorium Państwa Członkowskiego, niepodlegającymi jego zwierzchnictwu.

L02

Andora i Gibraltar.

L03

Ceuta, Melilla, Islandia, Norwegia, Szwajcaria, Liechtenstein, Andora, Gibraltar, Stolica Apostolska (często nazywana Watykanem), Turcja, Rumunia, Bułgaria, Chorwacja, Kanada, obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rzad Republiki Cypryjskiej nie sprawuje rzeczywistej kontroli, Australia i Nowa Zelandia, wywozy, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 800/1999 art. 36 ust. 1 lit. a) i c) oraz art. 44 ust. 1 lit. a) i b), oraz wywozy wykonywane na podstawie kontraktów z siłami zbrojnymi stacjonującymi na terytorium Państwa Członkowskiego, niepodlegającymi jego zwierzchnictwu.

L04

Albania, Bośnia i Hercegowina, Kosowo, Serbia, Czarnogóra oraz Była Jugosłowiańska Republika Macedonii.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/24


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1117/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła (2) przewiduje otwarcie stałego przetargu.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 12 lipca 2005 r.

(3)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 12 lipca 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 64. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2250/2004 (Dz.U. L 381 z 28.12.2004, str. 25).

(3)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 58. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2250/2004 (Dz.U. L 381 z 28.12.2004, str. 25).


ZAŁĄCZNIK

(EUR/100 kg)

Produkt

Kod w klasyfikacji refundacji wywozowych

Maksymalna kwota refundacji wywozowej

Dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 1 ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenie (WE) nr 581/2004

Dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 1 ust. 1 tiret drugie rozporządzenie (WE) nr 581/2004

Masło

ex ex 0405 10 19 9500

Masło

ex ex 0405 10 19 9700

101,50

Bezwodny tłuszcz mleczny

ex ex 0405 90 10 9000

124,00


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/26


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1118/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku (2) przewiduje otwarcie stałego przetargu.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 12 lipca 2005 r.

(3)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 12 lipca 2005 r. 16,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 67. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2250/2004 (Dz.U. L 381 z 28.12.2004, str. 25).

(3)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 58. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2250/2004.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/27


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1119/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1751/2004 ustalające stopy procentowe, które mają być stosowane do obliczania kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, składowanie i zbyt na rok obrachunkowy 2005 w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1883/78 z dnia 2 sierpnia 1978 r. ustanawiające ogólne reguły finansowania interwencji przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcję Gwarancji (1), w szczególności jego art. 5 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1751/2004 (2) ustaliło stopy procentowe, które mają być stosowane do obliczania kosztów finansowania środków interwencyjnych na rok obrachunkowy 2005 w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR, na podstawie przepisów art. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 411/88 z dnia 12 lutego 1988 r. w sprawie metody i stopy procentowej stosowanych przy obliczaniu kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, składowanie i zbyt (3).

(2)

Artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78 i art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 zostały zmienione w odniesieniu do szczegółowych zasad powiadamiania i uwzględniania średnich kosztów odsetek poniesionych przez nowe Państwa Członkowskie w roku budżetowym 2004, a także w odniesieniu do szczegółowych zasad obliczania specjalnej stopy procentowej dla Państw Członkowskich, których średnie koszty odsetek są wyższe od dwukrotności jednolitej stopy procentowej określonej dla Wspólnoty i w związku z tym należy zmienić stopy procentowe ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1751/2004 do obliczania wspomnianych kosztów finansowania środków interwencyjnych.

(3)

Zważywszy, że zmiany w rozporządzeniach (EWG) nr 1883/78 i (EWG) nr 411/88 stosuje się od dnia 1 października 2004 r., dla niniejszego rozporządzenia należy przewidzieć ten sam termin stosowania.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Funduszu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 1751/2004 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

W odniesieniu do wydatków poniesionych w ciągu roku obrachunkowego 2005 EFOGR, Sekcja Gwarancji:

1)

stopę procentową określoną w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 ustala się na 2,2 %;

2)

specjalną stopę procentową określoną w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 ustala się na 2,1 % dla Francji, Austrii, Portugalii i Szwecji oraz na 2,0 % dla Irlandii i Finlandii;

3)

specjalną stopę procentową określoną w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 411/88 ustala się na 2,5 % dla Zjednoczonego Królestwa, na 2,9 % dla Łotwy, na 3,1 % dla Słowacji i Słowenii, na 4,0 % dla Cypru, na 4,1 % dla Polski oraz na 9,2 % dla Węgier.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 216 z 5.8.1978, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 695/2005 (Dz.U. L 114 z 4.5.2005, str. 1).

(2)  Dz.U. L 312 z 9.10.2004, str. 9.

(3)  Dz.U. L 40 z 13.2.1988, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 956/2005 (Dz.U. L 164 z 24.06.2005, str. 8).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/28


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1120/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

zmieniające stawki refundacji do niektórych przetworów mlecznych, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), a w szczególności jego art. 31 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Stawki refundacji stosowane od dnia 1 lipca 2005 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1021/2005 (2).

(2)

Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1021/2005 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1021/2005 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1787/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 121).

(2)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 56.


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji obowiązujące od dnia 15 lipca 2005 r. w odniesieniu do niektórych produktów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)

(EUR/100 kg)

Kod CN

Opis

Stawka refundacji

W przypadku wcześniejszego wyznaczenia refundacji

W innych przypadkach

ex 0402 10 19

Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu do 1,5 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 2):

 

 

a)

w przypadku wywozu towarów o kodzie CN 3501;

b)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

12,00

12,00

ex 0402 21 19

Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu równej 26 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 3):

 

 

a)

w przypadku wywozu produktów podobnych do PG 3, zawierających masło po obniżonej cenie bądź śmietanę, uzyskane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2571/97;

20,29

20,29

b)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

52,10

52,10

ex 0405 10

Masło o wagowej zawartości tłuszczu równej 82 % (PG 6):

 

 

a)

w przypadku wywozu towarów, zawierających masło po obniżonej cenie lub śmietanę, które zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2571/97;

36,00

36,00

b)

w przypadku wywozu towarów o kodzie CN 2106 90 98 o wagowej zawartości tłuszczu mleka przekraczającej 40 %

99,25

99,25

c)

w przypadku wywozu pozostałych towarów.

92,00

92,00


(1)  Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu do Bułgarii z dniem 1 pazdziernika 2004 r. oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej lub do Księstwa Lichtensteinu z dniem 1 lutego 2005 r.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/30


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1121/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające refundacje produkcyjne w sektorze zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio (2), określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych. Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia. Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.

(2)

W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.

(3)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:

a)

9,54 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej i jęczmiennej;

b)

20,50 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 159 z 1.7.1993, str. 112. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1548/2004 (Dz.U. L 280 z 31.8.2004, str. 11).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/31


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1122/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Centy te i kwoty zostały zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1069/2005 (4).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

(3)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

(4)  Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 69.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 15 lipca 2005 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

21,64

5,48

1701 11 90 (1)

21,64

10,80

1701 12 10 (1)

21,64

5,29

1701 12 90 (1)

21,64

10,28

1701 91 00 (2)

27,52

11,47

1701 99 10 (2)

27,52

6,95

1701 99 90 (2)

27,52

6,95

1702 90 99 (3)

0,28

0,37


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/33


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1123/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od dnia 15 lipca 2005 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 24 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1422/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu melasy w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 785/68 (2), przewiduje, że cenę importową CIF melasy, ustaloną zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 785/68 (3), uważa się za „cenę reprezentatywną”. Uważa się, że ta cena została ustalona dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.

(2)

Dla celów ustalania cen reprezentatywnych, należy wziąć pod uwagę wszelkie informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 785/68, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 wymienionego rozporządzenia, oraz, w przypadku gdy ma to zastosowanie, dla celów takiego ustalenia można zastosować metodę przewidzianą w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.

(3)

Dla celów dostosowania cen, nieodnoszącego się do jakości standardowej, należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub zmniejszyć ceny w zależności od wyników otrzymanych w zastosowaniu art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 785/68.

(4)

Kiedy istnieje różnica między ceną spustową dla rozpatrywanego produktu a ceną reprezentatywną, należy ustalić dodatkowe należności przywozowe zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1422/95. W przypadku zawieszenia stosowania należności przywozowych w zastosowaniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95, należy ustalić szczególne kwoty dla tych należności.

(5)

Należy ustalić ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne w odniesieniu do przywozu rozpatrywanych produktów, zgodnie z art. 1 ust. 2 i art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 są wskazane w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 79/2003 (Dz.U. L 13 z 18.1.2003, str. 4).

(3)  Dz.U. 145 z 27.6.1968, str. 12. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1422/95.


ZAŁĄCZNIK

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na melasę w sektorze cukru, stosowane od 15 lipca 2005 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota stosowanej należności przywozowej w wyniku zawieszenia, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 za 100 kg netto rozpatrywanego produktu (1)

1703 10 00 (2)

11,33

0

1703 90 00 (2)

11,90

0


(1)  Ta kwota zastępuje, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1422/95 stawkę celną w ramach wspólnej taryfy celnej ustaloną dla tych produktów.

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 785/68, zmienionego.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/35


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1124/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, refundacje do cukrów białego i surowego, niedenaturowanych i wywiezionych w stanie nieprzetworzonym muszą zostać ustalone przy uwzględnieniu sytuacji na rynku wspólnotowym i rynku światowym cukru, i w szczególności elementów kalkulacji cen i kosztów, o których mowa w art. 28 wymienionego rozporządzenia. Zgodnie z tym samym artykułem, należy również uwzględnić gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.

(3)

W odniesieniu do cukru surowego, refundację należy ustalić dla jakości standardowej, która jest określona w załączniku I, pkt II rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Wymieniona refundacja jest ponadto ustalana zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001. Cukier krystaliczny został określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2135/95 z dnia 7 września 1995 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania przyznawania refundacji wywozowych w sektorze cukru (2). Kwotę tak obliczonej refundacji w odniesieniu do cukrów aromatyzowanych lub zawierających substancje barwiące należy zastosować do ich zawartości sacharozy, zatem należy ją ustalać w odniesieniu na 1 % tej zawartości.

(4)

W przypadkach szczególnych kwota refundacji może być ustalona w instrumentach prawnych innego typu.

(5)

Refundację należy ustalać co dwa tygodnie. Można ją zmieniać w tym odstępie czasowym.

(6)

Art. 27 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 wymienionego rozporządzenia w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

(7)

Znaczący i szybki wzrost preferencyjnego przywozu cukru pochodzącego z zachodnich krajów bałkańskich od początku 2001 r., oraz wywozu cukru ze Wspólnoty do tych krajów wydaje się być istotnie sztuczny.

(8)

Aby uniknąć wszelkiego nadużycia w związku z ponownym przywozem do Wspólnoty produktów w sektorze cukru, dla których przyznano refundację wywozową, należy nie ustalać refundacji do produktów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wszystkich zachodnich krajów bałkańskich.

(9)

Biorąc pod uwagę te informacje i aktualną sytuację na rynkach w sektorze cukru, a w szczególności notowania lub ceny cukru we Wspólnocie i na rynku światowym, należy ustalić refundację w odpowiedniej wysokości.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone są zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 214 z 8.9.1995, str. 16.


ZAŁĄCZNIK

REFUNDACJE WYWOZOWE DO CUKRU BIAŁEGO I CUKRU SUROWEGO W STANIE NIEPRZETWORZONYM OD DNIA 15 LIPCA 2005 R. (1)

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1701 11 90 9100

S00

EUR/100 kg

32,04 (2)

1701 11 90 9910

S00

EUR/100 kg

30,64 (2)

1701 12 90 9100

S00

EUR/100 kg

32,04 (2)

1701 12 90 9910

S00

EUR/100 kg

30,64 (2)

1701 91 00 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3483

1701 99 10 9100

S00

EUR/100 kg

34,83

1701 99 10 9910

S00

EUR/100 kg

33,31

1701 99 10 9950

S00

EUR/100 kg

33,31

1701 99 90 9100

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,3483

NB: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

S00

:

wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29).


(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dcia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Niniejszą kwotę stosuje się do cukru surowego o uzysku wynoszącym 92 %. Jeżeli uzysk z wywożonego cukru surowego nie wynosi 92 %, stosowaną kwotę refundacji wylicza się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/37


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1125/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające maksymalne kwoty refundacji wywozowej do cukru białego przeznaczonego do niektórych państw trzecich w ramach 32. przetargu częściowego wykonanego w ramach stałego przetargu przewidzianego przez rozporządzenie (WE) nr 1327/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie stałego przetargu ustalającego opłaty wyrównawcze i/lub refundacje wywozowe do cukru białego na rok gospodarczy 2004/2005 (2) przystępuje się do przetargów częściowych w sprawie wywozu wspomnianego cukru do niektórych państw trzecich.

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1327/2004, jeżeli właściwe, ustala się maksymalną kwotę refundacji wywozowej dla rozpatrywanego przetargu częściowego, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację i przewidywany rozwój rynku cukru we Wspólnocie i na rynku światowym.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W 32. przetargu częściowym na cukier biały, wykonanym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1327/2004, maksymalną kwotę refundacji wywozowej ustala się w wysokości 37,9 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, str. 23. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1685/2004 (Dz.U. L 303 z 30.9.2004, str. 21).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/38


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1126/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na kukurydzę, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 573/2003

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 573/2003 z dnia 28 marca 2003 r. ustalające procedury zastosowania decyzji Rady 2003/18/WE w sprawie koncesji w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów zbożowych pochodzących z Rumunii i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2809/2000 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 573/2003 otworzyło roczny kontyngent taryfowy na 149 000 t kukurydzy na rok gospodarczy 2005/2006.

(2)

Ilości wnioskowane w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 573/2003, przekraczają ilości pozostające w dyspozycji. Należy więc określić, w jakiej mierze pozwolenia mogą być wydane, poprzez ustanowienie współczynnika redukcji, jaki należy zastosować do wnioskowanych ilości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz kukurydzy w ramach kontyngentu „Rumunia”, złożony i przekazany Komisji w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 573/2003, zostaje uwzględniony do wysokości 8,9425 % ilości wnioskowanych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 82 z 29.3.2003, str. 25.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/39


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1127/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na pszenicę, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 573/2003

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 573/2003 z dnia 28 marca 2003 r. ustalające procedury zastosowania decyzji Rady 2003/18/WE w sprawie koncesji w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów zbożowych pochodzących z Rumunii i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2809/2000 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 573/2003 otworzyło roczny kontyngent taryfowy na 230 000 t pszenicy na rok gospodarczy 2005/2006.

(2)

Ilości wnioskowane w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 573/2003, przekraczają ilości pozostające w dyspozycji. Należy więc określić, w jakiej mierze pozwolenia mogą być wydane, poprzez ustanowienie współczynnika redukcji, jaki należy zastosować do wnioskowanych ilości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz pszenicy w ramach kontyngentu „Rumunia”, złożony i przekazany Komisji w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 573/2003, zostaje uwzględniony do wysokości 9,98047 % ilości wnioskowanych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 82 z 29.3.2003, str. 25.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/40


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1128/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na kukurydzę, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 958/2003

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 958/2003 z dnia 3 czerwca 2003 r. ustalające procedury zastosowania decyzji Rady 2003/286/WE w sprawie koncesji w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów zbożowych pochodzących z Republiki Bułgarii i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2809/2000 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 958/2003 otworzyło roczny kontyngent taryfowy na 96 000 t kukurydzy na rok gospodarczy 2005/2006.

(2)

Ilości wnioskowane w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 958/2003, przekraczają ilości pozostające w dyspozycji. Należy więc określić, w jakiej mierze pozwolenia mogą być wydane, poprzez ustanowienie współczynnika redukcji, jaki należy zastosować do wnioskowanych ilości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz kukurydzy w ramach kontyngentu „Republika Bułgarii”, złożony i przekazany Komisji w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 958/2003, zostaje uwzględniony do wysokości 1,58507 % ilości wnioskowanych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 136 z 4.6.2003, str. 3. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1046/2005 (Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 79).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/41


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1129/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustanawiające współczynnik redukcji stosowany w ramach kontyngentu taryfowego na pszenicę zwyczajną, przewidzianego rozporządzeniem (WE) nr 958/2003

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 958/2003 z dnia 3 czerwca 2003 r. ustalające procedury zastosowania decyzji Rady 2003/286/WE w sprawie koncesji w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na przywóz niektórych produktów zbożowych pochodzących z Republiki Bułgarii i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2809/2000 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 958/2003 otworzyło roczny kontyngent taryfowy na 352 000 ton pszenicy zwyczajnej na rok gospodarczy 2005/2006.

(2)

Ilości wnioskowane w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 958/2003, przekraczają ilości pozostające w dyspozycji. Należy więc określić, w jakiej mierze pozwolenia mogą być wydane, poprzez ustanowienie współczynnika redukcji, jaki należy zastosować do wnioskowanych ilości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz pszenicy zwyczajnej w ramach kontyngentu „Republika Bułgarii”, złożony i przekazany Komisji w dniu 11 lipca 2005 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 958/2003, zostaje uwzględniony do wysokości 0,71846 % ilości wnioskowanych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 136 z 4.6.2003, str. 3. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1046/2005 (Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 79).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/42


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1130/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do przywozu czosnku w ramach autonomicznego kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1034/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1034/2005 z dnia 1 lipca 2005 r. otwierające i ustalające zarządzanie autonomicznym kontyngentem taryfowym na czosnek, w szczególności jego art. 6 ust. 3 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

Wnioski o pozwolenia na przywóz przedłożone przez importerów tradycyjnych i nowych właściwym władzom Państw Członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1034/2005 przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić, w jakim stopniu mogą zostać wydane pozwolenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Wydaje się pozwolenia na przywóz do 2,717 % ilości, o które wystąpili importerzy tradycyjni we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1034/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie dnia 12 lipca 2005 r.

2.   Wydaje się pozwolenia na przywóz do 0,765 % ilości, o które wystąpili nowi importerzy we wnioskach złożonych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1034/2005 i przekazanych Komisji przez Państwa Członkowskie dnia 12 lipca 2005 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 30 września 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 171z 2.7.2005, str. 11.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/43


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1131/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń na rynku światowym a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości sum takich refundacji (3), określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji stosowaną w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/92 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003.

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, stawkę refundacji na 100 kilogramów każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.

(4)

Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do refundacji, które mogą zostać przyznane do wywozów produktów rolnych należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W takich sytuacjach, niezbędne jest zatem podjęcie środków ostrożności, nie stanowiąc jednak przeszkody dla zawierania umów długoterminowych. Ustalenie specjalnej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.

(5)

Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG (4), niezbędne jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 1902 11 00 i 1902 19 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.

(6)

Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji wywozowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 (5), dla rozpatrywanych produktów podstawowych, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.

(7)

Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów. Niemniej jednak, Protokół 19 do Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż. Konieczne jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.

(8)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96.

(3)  Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 24.

(4)  Dz.U. L 275 z 29.9.1987, str. 36.

(5)  Dz.U. L 159 z 1.7.1993, str. 112. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1584/2004 (Dz.U. L 280 z 31.8.2004, str. 11).


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od 15 lipca 2005 r. do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem i do traktatu (1)

(EUR/100 kg)

Kod CN

Opis produktu (2)

Stawka refundacji na 100 kg produktu podstawowego

W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem

Pozostałe

1001 10 00

Pszenica durum

 

 

– przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki

– w innych przypadkach

1001 90 99

Pszenica zwykła i mieszanka żyta z pszenicą (meslin):

 

 

– przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki

– w innych przypadkach

 

 

– – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

– – w innych przypadkach

1002 00 00

Żyto

1003 00 90

Jęczmień

 

 

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

– w innych przypadkach

1004 00 00

Owies zwyczajny

1005 90 00

Kukurydza w formie:

 

 

– skrobia

 

 

– – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

2,717

2,717

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

1,781

1,781

– – w innych przypadkach

3,807

3,807

– glukoza, syrop glukozowy, maltodekstryna, syrop maltodekstrynowy objęte kodami CN 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (5):

 

 

– – jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

1,765

1,765

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

1,336

1,336

– – w innych przypadkach

2,855

2,855

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

1,781

1,781

– inne (w tym nieprzetworzone)

3,807

3,807

Skrobia ziemniaczana objęta kodem CN 1108 13 00 podobna do produktu pozyskiwanego z przetworzonej kukurydzy:

 

 

– jeżeli ma zastosowanie art. 15 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 (3)

2,326

2,326

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (4)

1,781

1,781

– w innych przypadkach

3,807

3,807

ex 1006 30

Ryż całkowicie bielony:

 

 

– okrągłoziarnisty

– średnioziarnisty

– długoziarnisty

1006 40 00

Ryż łamany

1007 00 90

Ziarno sorgo, inne niż mieszańcowe, przeznaczone na siew


(1)  Stawki określone w niniejszym Załączniku nie mają zastosowania do wywozu do Bułgarii od dnia 1 października 2004 r. oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarii z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarii lub do Księstwa Liechtensteinu od dnia 1 lutego 2005 r.

(2)  W odniesieniu do produktów rolnych pozyskanych w drodze przetworzenia produktu podstawowego lub/i produktów powiązanych, stosuje się współczynniki określone w załączniku V do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1043/2005.

(3)  Omawiane produkty wchodzą w zakres kodu CN 3505 10 50.

(4)  Towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub towary, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 (Dz.U. L 258 z 16.10.1993, str. 6).

(5)  W odniesieniu do syropów objętych kodami CN 1702 30 99, 1702 40 90 i 1702 60 90, pozyskanych w drodze mieszania syropów glukozowego i fruktozowego, refundacje wywozowe odnoszą się tylko do syropu glukozowego.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/47


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1132/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony, istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym. Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.

(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 (3) w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.

(4)

Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.

(5)

Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej. W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.

(6)

Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

(7)

Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.

(8)

Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu. Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.

(9)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2004 (Dz.U. L 280 z 31.8.2004, str. 13).

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 55. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2993/95 (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 25).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 14 lipca 2005 r. ustalającego refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1102 20 10 9200 (1)

C10

EUR/t

53,30

1102 20 10 9400 (1)

C10

EUR/t

45,68

1102 20 90 9200 (1)

C10

EUR/t

45,68

1102 90 10 9100

C11

EUR/t

0,00

1102 90 10 9900

C11

EUR/t

0,00

1102 90 30 9100

C11

EUR/t

0,00

1103 19 40 9100

C10

EUR/t

0,00

1103 13 10 9100 (1)

C10

EUR/t

68,53

1103 13 10 9300 (1)

C10

EUR/t

53,30

1103 13 10 9500 (1)

C10

EUR/t

45,68

1103 13 90 9100 (1)

C10

EUR/t

45,68

1103 19 10 9000

C10

EUR/t

0,00

1103 19 30 9100

C10

EUR/t

0,00

1103 20 60 9000

C12

EUR/t

0,00

1103 20 20 9000

C11

EUR/t

0,00

1104 19 69 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 12 90 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 12 90 9300

C10

EUR/t

0,00

1104 19 10 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 19 50 9110

C10

EUR/t

60,91

1104 19 50 9130

C10

EUR/t

49,49

1104 29 01 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 29 03 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 29 05 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 29 05 9300

C10

EUR/t

0,00

1104 22 20 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 22 30 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 23 10 9100

C10

EUR/t

57,11

1104 23 10 9300

C10

EUR/t

43,78

1104 29 11 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 29 51 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 29 55 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 30 10 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 30 90 9000

C10

EUR/t

9,52

1107 10 11 9000

C13

EUR/t

0,00

1107 10 91 9000

C13

EUR/t

0,00

1108 11 00 9200

C10

EUR/t

0,00

1108 11 00 9300

C10

EUR/t

0,00

1108 12 00 9200

C10

EUR/t

60,91

1108 12 00 9300

C10

EUR/t

60,91

1108 13 00 9200

C10

EUR/t

60,91

1108 13 00 9300

C10

EUR/t

60,91

1108 19 10 9200

C10

EUR/t

0,00

1108 19 10 9300

C10

EUR/t

0,00

1109 00 00 9100

C10

EUR/t

0,00

1702 30 51 9000 (2)

C10

EUR/t

59,67

1702 30 59 9000 (2)

C10

EUR/t

45,68

1702 30 91 9000

C10

EUR/t

59,67

1702 30 99 9000

C10

EUR/t

45,68

1702 40 90 9000

C10

EUR/t

45,68

1702 90 50 9100

C10

EUR/t

59,67

1702 90 50 9900

C10

EUR/t

45,68

1702 90 75 9000

C10

EUR/t

62,53

1702 90 79 9000

C10

EUR/t

43,40

2106 90 55 9000

C10

EUR/t

45,68

Uwaga.: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Inne miejsca przeznaczenie określa się następująco:

C10

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia.

C11

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii.

C12

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Rumunii.

C13

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii.


(1)  Produktom poddanym obróbce termicznej powodującej wstępną żelatynizację skrobi nie przyznaje się żadnej refundacji.

(2)  Refundacje przyznaje się zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2730/75 (Dz.U. L 281 z 1.11.1975, str. 20), ze zmianami.

Uwaga.: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Inne miejsca przeznaczenie określa się następująco:

C10

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia.

C11

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii.

C12

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Rumunii.

C13

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/50


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1133/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe dla zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami tych produktów we Wspólnocie, może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Refundacje wywozowe powinny być ustalone z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż (2).

(3)

W odniesieniu do pszennych oraz żytnich mąk, kasz i grysików refundację wywozową stosowaną do tych produktów należy wyliczyć z uwzględnieniem ilości zbóż koniecznych do wytwarzania danych produktów. Ilości te zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 1501/95.

(4)

Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków mogą sprawić, że niezbędne stanie się zróżnicowanie refundacji dla niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

(5)

Refundacja powinna być ustalana raz na miesiąc. Zmian można dokonywać w tym odstępie czasowym.

(6)

Zastosowanie tych zasad do aktualnej sytuacji na rynkach zbóż, a w szczególności do notowań lub cen na te produkty we Wspólnocie i na rynku światowym, prowadzi do ustalenia refundacji w wysokości podanej w załączniku.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, z wyjątkiem słodu, wywiezionych w stanie naturalnym, ustala się w wysokości podanej w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1431/2003 (Dz.U. L 203 z 12.8.2003, str. 16).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 14 lipca 2005 r. ustalającego refundacje wywozowe stosowane przy wywozie zbóż, pszennych i żytnich mąk, kasz oraz grysików

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1001 10 00 9200

EUR/t

1001 10 00 9400

A00

EUR/t

0

1001 90 91 9000

EUR/t

1001 90 99 9000

A00

EUR/t

0

1002 00 00 9000

A00

EUR/t

0

1003 00 10 9000

EUR/t

1003 00 90 9000

A00

EUR/t

0

1004 00 00 9200

EUR/t

1004 00 00 9400

A00

EUR/t

0

1005 10 90 9000

EUR/t

1005 90 00 9000

A00

EUR/t

0

1007 00 90 9000

EUR/t

1008 20 00 9000

EUR/t

1101 00 11 9000

EUR/t

1101 00 15 9100

C01

EUR/t

5,48

1101 00 15 9130

C01

EUR/t

5,12

1101 00 15 9150

C01

EUR/t

4,72

1101 00 15 9170

C01

EUR/t

4,36

1101 00 15 9180

C01

EUR/t

4,08

1101 00 15 9190

EUR/t

1101 00 90 9000

EUR/t

1102 10 00 9500

A00

EUR/t

0

1102 10 00 9700

A00

EUR/t

0

1102 10 00 9900

EUR/t

1103 11 10 9200

A00

EUR/t

0

1103 11 10 9400

A00

EUR/t

0

1103 11 10 9900

EUR/t

1103 11 90 9200

A00

EUR/t

0

1103 11 90 9800

EUR/t

Uwaga: Kody produktów i kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

C01

:

Wszystkie państwa trzecie z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Liechteinsteinu i Szwajcarii.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/52


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1134/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1059/2005 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 8 do 14 lipca 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1059/2005, ustala się maksymalną refundację wywozową dla pszenicy zwyczajnej w wysokości 4,00 EUR/t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 15.

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/53


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1135/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

w sprawie przekazanych ofert na wywóz jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na refundację wywozową do jęczmienia na wywóz do niektórych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1058/2005 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu.

(3)

Biorąc pod uwagę czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych od 8 do 14 lipca 2005 r., w ramach przetargu na refundację wywozową do jęczmienia, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1058/2005.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 12.

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/54


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1136/2005

z dnia 14 lipca 2005 r.

ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 868/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 868/2005 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 8 do 14 lipca 2005 r. w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 868/2005, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 20,96 EUR/t dla ogólnej maksymalnej ilości całkowitej równej 2 800 t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 145 z 9.6.2005, str. 18.

(3)  Dz.U. L 177 z 28.7.1995, str. 4. Roszporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/55


DECYZJA NR 2/2005 RADY STOWARZYSZENIA UE–RUMUNIA

z dnia 20 czerwca 2005 r.

zmieniająca, w drodze utworzenia Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego Komitetu Regionów oraz Rumuńskiego Komitetu Łącznikowego ds. Współpracy z Komitetem Regionów, decyzję nr 1/95 przyjmującą regulamin Rady Stowarzyszenia

(2005/502/WE)

RADA STOWARZYSZENIA,

uwzględniając Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 111,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dialog i współpraca między władzami regionalnymi i lokalnymi we Wspólnocie Europejskiej i władzami regionalnymi i lokalnymi w Rumunii może w znacznym stopniu przyczynić się do rozwoju stosunków między tymi stronami, jak również do integracji Europy.

(2)

Wydaje się właściwe, by taka współpraca była organizowana na poziomie Komitetu Regionów, z jednej strony, i Rumuńskiego Komitetu Łącznikowego ds. Współpracy z Komitetem Regionów, z drugiej strony, w drodze utworzenia Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego.

(3)

Oznacza to, że regulamin pracy Rady Stowarzyszenia, przyjęty decyzją nr 1/95 (2), musi zostać odpowiednio zmieniony,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W regulaminie Rady Stowarzyszenia dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 18

Niniejszym ustanawia się Wspólny Komitet Konsultacyjny (dalej zwany »Komitetem«), którego zadaniem jest wspomaganie Rady Stowarzyszenia w celu wspierania dialogu i współpracy między władzami regionalnymi i lokalnymi we Wspólnocie Europejskiej a władzami regionalnymi i lokalnymi w Rumunii. Dialog i współpraca powinny w szczególności służyć:

1)

przygotowaniu rumuńskich władz lokalnych do działania w ramach przyszłego członkostwa w Unii Europejskiej;

2)

przygotowaniu rumuńskich władz lokalnych do uczestnictwa w pracach Komitetu Regionów po przystąpieniu Rumunii do UE;

3)

wymianie informacji na temat aktualnych zagadnień będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w szczególności na temat aktualnej sytuacji w sferze polityki regionalnej UE i procesu akcesyjnego, oraz przygotowaniu lokalnych władz rumuńskich do tych polityk;

4)

zachęcaniu do wielostronnego ustrukturyzowanego dialogu między a) rumuńskimi władzami lokalnymi; a b) regionami Państw Członkowskich UE, także poprzez współdziałanie w ramach poszczególnych obszarów, gdzie bezpośrednie kontakty i współpraca między lokalnymi władzami z Rumunii, z jednej strony, a regionami i władzami lokalnymi Państw Członkowskich UE, z drugiej strony, może okazać się najbardziej skuteczną drogą rozwiązywania konkretnych problemów;

5)

prowadzeniu regularnej wymiany informacji na temat międzyregionalnej współpracy między władzami lokalnymi z Rumunii a regionami i lokalnymi władzami z Państw Członkowskich;

6)

zachęcaniu do wymiany doświadczeń i wiedzy w dziedzinie polityki regionalnej i interwencji strukturalnych, między a) rumuńskimi władzami lokalnymi; a b) regionami i lokalnymi władzami z Państw Członkowskich UE, w szczególności know-how i technik przygotowania planów rozwoju regionalnego i lokalnego lub strategii oraz najbardziej efektywnego wykorzystania Funduszy Strukturalnych;

7)

wspomaganiu rumuńskich władz lokalnych w drodze wymiany informacji w praktycznym wprowadzaniu w życie zasady pomocniczości we wszystkich aspektach życia, na poziomie regionalnym i lokalnym;

8)

podejmowaniu dyskusji na temat wszelkich innych problemów zgłaszanych przez każdą ze stron, w miarę ich ewentualnego pojawiania się w kontekście wdrażania Układu Europejskiego i w ramach strategii przedakcesyjnej.

Artykuł 19

W skład Komitetu wchodzi ośmiu przedstawicieli Komitetu Regionów, z jednej strony, i ośmiu przedstawicieli Rumuńskiego Komitetu Łącznikowego ds. Współpracy z Komitetem Regionów, z drugiej strony. Zostaną wyznaczeni zastępcy członków w takiej samej liczbie.

Komitet prowadzi swoją działalność na zasadzie konsultacji na wniosek Rady Stowarzyszenia lub, w przypadku wspierania dialogu między władzami regionalnymi i lokalnymi, z własnej inicjatywy.

Komitet może formułować zalecenia dla Rady Stowarzyszenia.

Członkowie są wybierani w taki sposób, by w składzie Komitetu możliwie najbardziej wiernie były reprezentowane władze regionalne i lokalne różnego szczebla zarówno Wspólnoty Europejskiej, jak i Rumunii.

Komitet przyjmuje własny regulamin.

Komitet zbiera się w odstępach czasu, które sam ustala w swoim regulaminie pracy.

Komitetowi współprzewodniczą członek Komitetu Regionów oraz członek Rumuńskiego Komitetu Łącznikowego ds. Współpracy z Komitetem Regionów.

Artykuł 20

Komitet Regionów, z jednej strony, i Rumuński Komitet Łącznikowy ds. Współpracy z Komitetem Regionów, z drugiej strony, pokrywają ponoszone przez siebie wydatki z tytułu uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu, wynikające z kosztów osobowych, kosztów podróży i utrzymania oraz kosztów pocztowych i telekomunikacyjnych.

Wydatki związane z ustnym tłumaczeniem posiedzeń oraz tłumaczeniem pisemnym i powielaniem dokumentów pokrywa Komitet Regionów, z wyjątkiem wydatków związanych z tłumaczeniem ustnym i pisemnym na język rumuński i z tego języka, które pokrywa Rumuński Komitet Łącznikowy ds. Współpracy z Komitetem Regionów.

Inne koszty związane z organizacją posiedzeń pokrywa Strona będąca gospodarzem posiedzeń.”.

Artykuł 2

Decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 czerwca 2005 r.

W imieniu Rady Stowarzyszenia

J. ASSELBORN

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 357 z 31.12.1994, str. 2.

(2)  Dz.U. L 171 z 21.7.1995, str. 41.


Komisja

15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/57


DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 września 2004 r.

odnosząca się do postępowań zgodnie z art. 81 Traktatu (Sprawa COMP/C.37.750/B2 – Brasseries Kronenbourg, Brasseries Heineken)

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 3597)

(Jedynie teksty w językach niderlandzkim i francuskim są autentyczne)

(2005/503/WE)

Dnia 29 września 2004 r. Komisja przyjęła decyzję, dotyczącą postępowania zgodnie z art. 81 Traktatu WE. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady 1/2003 (1), Komisja niniejszym podaje do wiadomości nazwy stron oraz główną treść decyzji, wraz z informacją na temat wysokości nałożonych kar, uwzględniając uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej. Niepoufna wersja pełnego tekstu omawianej decyzji w oryginalnych językach postępowania oraz w językach roboczych Komisji znajduje się na stronie DG COMP pod adresem http://europa.eu.int/comm/competition/index_en.html

I.   WSTĘP

(1)

Decyzja dotyczy umowy o „zawieszeniu broni” w odniesieniu do sprzedaży piwa we Francji na potrzeby konsumpcji poza domem (sektor „HoReCa”). Komisja zebrała dowody na to, że dnia 21 marca 1996 r. dwie główne grupy browarów we Francji, Brasseries Kronenbourg SA i Heineken France SA (poprzednio zwany „SOGEBRA”) oraz ich odpowiednie firmy-matki w tym czasie, Groupe Danone i Heineken NV, zawarły tę umowę po zakończeniu „wojny o przejęcie” hurtowni napojów. Umowa dotyczy z jednej strony przejęcia hurtowni napojów, celem szybkiego zatrzymania wzrostu kosztów pozyskiwania tych firm, z drugiej zaś strony zrównoważenia zintegrowanych sieci dystrybucji stron zainteresowanych. Umowa o „zawieszeniu broni” nigdy jednakże nie została wprowadzona w życie.

II.   STRESZCZENIE SPRAWY

1.   Początki sprawy i kroki proceduralne

(2)

Sprawa rozpoczęła się na podstawie informacji przedstawionych przez Interbrew N.V. (obecnie „Inbev NV”) w ramach sprawy kartelowej browaru belgijskiego [decyzja Komisji 2003/569/WE z dnia 5 grudnia 2001 r. dotycząca postępowania zgodnie z art. 81 Traktatu WE (sprawa IV/37.614/F3 PO/Interbrew i Alken-Maes; Dz.U. L 200 z 7.8.2003, str. 1)]. Na podstawie tych informacji, Komisja przeprowadziła kilka kontroli w roku 2000 i zakończyła dochodzenie wnioskiem o przedstawienie informacji.

(3)

Dnia 4 lutego 2004 r. Komisja rozpoczęła postępowanie i przyjęła oświadczenie o zastrzeżeniach wobec Brasseries Kronenbourg SA, Heineken France SA, Groupe Danone i Heineken NV. Wszystkie strony dostarczyły Komisji pisemną odpowiedź. Strony zrezygnowały jednakże ze swojego prawa do złożenia ustnego wyjaśnienia.

2.   Sektor

(4)

Niniejsza sprawa dotyczy sprzedaży piwa we Francji w sektorze HoReCa.

(5)

Przedsiębiorstwa będące stronami umowy są łącznie odpowiedzialne za około trzy czwarte ilości piwa spożytego we Francji w 1999 r.

3.   Charakter naruszenia

(6)

Komisja postawiła następujące zarzuty: w dniu 12 lutego 1996 r. Heineken NV i Heineken France SA ogłosiły swój zamiar przejęcia grup Fischer i Saint Arnould. Ponieważ grupy Fischer i Saint Arnould były odpowiedzialne za dystrybucję znacznej ilości piwa firm Kronenbourg, zamiar ich przejęcia wywołał prawdziwą wojnę o przejęcie. Każda z grup browarów przejęła jednocześnie wiele hurtowni napojów, co doprowadziło do wysokiej inflacji ceny przejęcia takich hurtowni. W dniu 21 marca 1996 r. Brasseries Kronenbourg S.A., Heineken France SA oraz ich odpowiednie firmy-matki, Groupe Danone i Heineken NV, zawarły w związku z powyższym umowę o „zawieszeniu broni” dotyczącą pozyskiwnia hurtowni i zrównoważenia ich zintegrowanych sieci dystrybucji. W szczególności strony uzgodniły:

czasową przerwę w przejmowaniu hurtowni (zakaz przejmowania hurtowni spoza uzgodnionej listy),

zrównoważenie całkowitej ilości piwa rozprowadzanego przez sieć każdej ze stron, oraz

zrównoważenie ilości marek piwa wprowadzanych do obrotu przez każdą ze stron, które powinny być rozprowadzane przez drugą ze stron.

(7)

Umowa ta jasno wynika ze służbowej notatki grupy Heineken. Ponadto Groupe Danone i Brasseries Kronenbourg SA nie zakwestionowały istnienia umowy o „zawieszeniu broni”. Należy jednakże zauważyć, że Komisja nie posiada dowodu na wprowadzenie umowy w życie. Przeciwnie do założeń umowy, niektóre hurtownie przypisane według listy do jednej ze stron zostały ostateczne przejęte przez drugą ze stron, a także strony kontynuowały również przejmowanie hurtowni spoza uzgodnionej listy. Co więcej, w okresie od 1996 r. do 2002 r., strony wykazywały tendencję do zastępowania piwa konkurencji swoim piwem w ramach sieci dystrybucji pozostającej pod ich kontrolą. Umowa mająca na celu zapewnienie równowagi między markami stała się więc bezcelowa.

III.   OCENA PRAWNA

1.   Ograniczenie konkurencji

(8)

Umowa o „zawieszeniu broni” z dnia 21 marca 1996 r. miała na celu po pierwsze kontrolę inwestycji grup Heineken i Danone, tak aby powstrzymać wzrost kosztów przejmowania hurtowni. Ponadto umowa przypomina umowę, której celem był podział rynków HoReCa pomiędzy te dwie grupy. Dzięki stworzeniu dwoistej równowagi wspomnianej w pkt. 2.3 powyżej, strony istotnie zamierzały zapobiec dominacji jednej ze stron nad drugą w ramach tego rynku.

(9)

Według ustanowionego orzecznictwa w celu zastosowania art. 81 ust. 1 Traktatu, nie istnieje potrzeba uwzględniania faktycznych skutków umowy, jeśli wynika z niej, że jej celem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencyjności na wspólnym rynku. Ponieważ omawiana umowa w niniejszej sprawie ma na celu ograniczenie konkurencyjności poprzez wymóg wstrzymania przejmowania hurtowni i ustanowienia równowagi pomiędzy zintegrowanymi sieciami dystrybucji stron, Komisja uznaje, że doszło do naruszenia przepisów w rozumieniu art. 81 Traktatu, nawet jeśli umowa nie spowodowała żadnych skutków.

2.   Znaczące skutki dla handlu między Państwami Członkowskimi

(10)

Według ustanowionego orzecznictwa tam, gdzie umowa między przedsiębiorstwami może mieć wpływ na handel między Państwami Członkowskimi, musi istnieć możliwość przewidzenia z dużą dozą prawdopodobieństwa, na podstawie istniejących obiektywnych czynników prawnych lub faktycznych, że umowa ta może wpływ bezpośredni lub pośredni, faktyczny lub potencjalny, na strukturę handlu pomiędzy Państwami Członkowskimi. Właśnie z takim przypadkiem mamy tutaj do czynienia.

(11)

Sieci dystrybucji francuskich browarów są w rzeczy samej jednym z głównych sposobów dotarcia do rynku dla zagranicznych browarów, które nie mają takich sieci we Francji. W tej sytuacji umowa o „zawieszeniu broni”, mająca na celu ustanowienie równowagi na poziomie krajowym pomiędzy zintegrowanymi sieciami dystrybucji należącymi do Heineken NV/Heineken France SA i Groupe Danone/Brasseries Kronenbourg SA, mogła wpłynąć na warunki dostępu do rynku HORECA dla browarów zagranicznych, a tym samym na wolumen importu. Ponadto Interbrew France, główny importer piwa do Francji, był i jest zależny od sieci dystrybucji należących do Heineken France SA i Brasseries Kronenbourg SA, w zakresie dystrybucji dużej części jego produktów na rynku HORECA we Francji. Dlatego też umowa mająca na celu ograniczenie konkurencji pomiędzy sieciami dytrybucji tych przedsiębiorstw mogłaby mieć wpływ na warunki handlowe, jakie zaproponowały one przedsiębiorstwu Interbrew France w celu dystrybucji jego produktów.

IV.   GRZYWNY

1.   Kwota podstawowa

(12)

Komisja bierze pod uwagę i) charakter naruszenia ii) jego faktyczny wpływ na rynek, jeśli może on być zmierzony oraz iii) rozmiar danego rynku geograficznego.

i)

Umowa o „zawieszeniu broni” jest umową horyzontalną, zaprojektowaną w celu ograniczenia konkurencji pomiędzy przedsiębiorstwami mającymi duże udziały w rynku. Jednakże umowa sporządzona tak, aby w krótkim czasie zyskać kontrolę nad kosztami pozyskiwania hurtowni dzięki zakończeniu wojny o ich przejmowanie, nie może być postrzegana jako jednoznaczne naruszenie przepisów na równi z umową ustalającą ceny. Jeśli chodzi o umowę zapewniającą długoterminową równowagę między sieciami dystrybucji dwóch grup browarów, każda taka umowa jest zbliżona do umowy o podziale rynku. Jednakże nie chodzi tutaj o podział rynku w tradycyjnym znaczeniu, ponieważ umowa miała głównie na celu zapobieżenie dominacji jednej grupy na rynku, a nie wyeliminowanie wszelkiej konkurencji między grupami czy wprowadzenie utrudnień dla stron trzecich.

ii)

Umowa nie została wprowadzona w życie i tym samym nie wywarła żadnego wpływu na rynek.

iii)

Jeśli chodzi o zasięg geograficzny rynku, Komisja bierze pod uwagę fakt, że umowa dotyczy całego obszaru lądowego Francji, jednakże z ograniczeniem do sektora HORECA, który obejmuje mniej niż jedną trzecią całej wielkości sprzedaży we Francji.

(13)

Na podstawie wszystkich tych elementów Komisja uznaje, że adresaci niniejszej decyzji dopuścili się poważnego naruszenia art. 81 Traktatu.

(14)

Ponieważ umowa nie została wprowadzona w życie, nie ma powodu do podwyższenia kwoty grzywny podstawowej nałożonej na zainteresowane podmioty.

(15)

Podstawowa kwota 1 000 000 EUR została zatem utrzymana względem obu firm, Groupe Danone/Brasseries Kronenbourg SA i Heineken NV/Heineken France SA.

2.   Okoliczności obciążające

(16)

W roku 1984 Groupe Danone (wówczas „BSN”) została już raz ukarana za zawarcie umów o podziale rynku, mających na celu utrzymanie „status quo” i ustanowienie równowagi na rynku [decyzja Komisji 84/388/EWG z dnia 23 lipca 1984 r. dotycząca postępowania zgodnie z art. 85 Traktatu EWG (IV/30.988 – Umowy i uzgodnione praktyki w sektorze szkła płaskiego w krajach Beneluksu; Dz.U. L 212 z 8.8.1984, str. 13)]. Recydywa jako okoliczność obciążająca uzasadnia podniesienie kwoty podstawowej grzywny nałożonej na Groupe Danone/Brasseries Kronenbourg SA o 50 %. Nie znaleziono innych okoliczności obciążających.

3.   Okoliczności łagodzące

(17)

Nie znaleziono żadnych okoliczności łagodzących.

4.   Ostateczna kwota grzywny

(18)

Ostateczna kwota grzywny nałożonej na każde z przedsiębiorstw jest tym samym następująca:

Groupe Danone i Brasseries Kronenbourg SA wspólnie i solidarnie odpowiadają za kwotę w wysokości 1 500 000 EUR,

Groupe Danone i Brasseries Kronenbourg SA wspólnie i solidarnie odpowiadają za kwotę w wysokości 1 000 000 EUR.


(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/60


ZALECENIE KOMISJI

z dnia 27 maja 2005 r.

w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1540)

(2005/504/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 211,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1338/2001 (1) z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiającym środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem instytucje kredytowe i wszelkie inne instytucje biorące udział w sortowaniu i publicznym rozprowadzaniu banknotów i monet jako działalności zawodowej, włącznie z przedsiębiorstwami, których działalność polega na wymianie banknotów i monet różnych walut, takimi jak kantory wymiany walut, zobowiązane są do wycofania z obiegu wszystkich otrzymanych banknotów i monet euro, o których wiedzą lub mają wystarczające powody podejrzewać, że są fałszywe, i do przekazania ich właściwym organom krajowym.

(2)

Nie ma wspólnej metody zapewniającej wykrycie i wycofanie z obiegu sfałszowanych monet. Istnieje więc ryzyko, że sfałszowane monety i przedmioty podobne do monet euro, które zostały wprowadzone do obiegu w wyniku oszustwa lub błędu, będą dalej używane, potencjalnie powodując nieporozumienia i szkody dla społeczeństwa.

(3)

W procesie weryfikacji autentyczności monet poprzez automatyczne sortowanie odrzucany jest szereg przedmiotów, w tym monety sfałszowane i autentyczne monety euro nienadające się do obiegu. Autentyczne nienadające się do obiegu monety są również przekazywane właściwym organom przez osoby prawne i osoby fizyczne.

(4)

Władze krajowe nie podlegają wspólnym zasadom postępowania i zasadom zwrotu wartości autentycznych nienadających się do obiegu monet, co skutkuje ich różnym traktowaniem w poszczególnych krajach obszaru euro i powoduje niewłaściwe praktyki w zakresie zwrotu wartości takich monet euro.

(5)

W celu ułatwienia stosowania art. 6 rozporządzenia 1338/2001 pożądane jest ustanowienie procesu weryfikacji autentyczności monet euro znajdujących się w obiegu oraz wycofywania z obiegu monet sfałszowanych, przedmiotów podobnych do monet euro oraz monet euro nienadających się do obiegu.

(6)

W celu ustanowienia jednolitych zasad w odniesieniu do autentycznych monet euro nienadających się do obiegu pożądane jest określenie wytycznych dotyczących postępowania i zwrotu wartości lub wymiany takich monet,

NINIEJSZYM ZALECA:

CZĘŚĆ I

DEFINICJE I ZALECANE PRAKTYKI

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego zalecenia stosuje się następujące definicje:

a)

„weryfikacja autentyczności monet euro” oznacza proces sprawdzania autentyczności monet euro poprzez sortowanie automatyczne lub ręczne. W procesie tym odrzucane są monety sfałszowane, autentyczne monety euro nienadające się do obiegu, monety zagraniczne podobne do euro oraz inne metalowe przedmioty podobne do monet euro, jak np. medale czy żetony;

b)

„monety euro nienadające się do obiegu” oznaczają autentyczne monety euro, które są wadliwe lub których parametry techniczne i cechy umożliwiające identyfikację uległy zmianie ze względu na stosunkowo długi czas znajdowania się w obiegu lub wskutek uszkodzenia (wymiary, waga, kolor, korozja, uszkodzona krawędź), jak również monety celowo zmienione, lecz nie sfałszowane. W szczególności w odniesieniu do specyfikacji technicznej dla celów niniejszego dokumentu monetę określa się jako nienadającą się do obiegu, jeżeli jej wymiary odbiegają od parametrów przyjętych dla danej monety euro przynajmniej o 0,30 milimetra i/lub jeżeli jej waga różni się od tych parametrów przynajmniej o 5 %.

Artykuł 2

Zalecane praktyki

Państwa Członkowskie powinny przeprowadzać lub nadzorować weryfikację autentyczności monet euro znajdujących się w obiegu na ich terytorium zgodnie z przepisami części II niniejszego zalecenia.

Państwa Członkowskie powinny przyjąć wspólne zasady postępowania i zasady zwrotu wartości lub wymiany monet euro nienadających się do obiegu zgodnie z przepisami części III niniejszego zalecenia.

CZĘŚĆ II

WERYFIKACJA AUTENTYCZNOŚCI MONET EURO

Artykuł 3

Wymagania dotyczące weryfikacji autentyczności i testowania

Wymóg weryfikacji autentyczności powinien dotyczyć przynajmniej następujących nominałów: 2 euro, 1 euro, 50 centów.

Weryfikacja autentyczności powinna być przeprowadzana centralnie i/lub w ramach procesu obsługi monet. W związku z tym Państwa Członkowskie powinny współpracować z instytucjami kredytowymi i innymi podmiotami zawodowo zajmującymi się obsługą monet w celu wdrożenia procedur weryfikacji autentyczności, o których mowa art. 4–6 niniejszego zalecenia.

Ilość monet euro rocznie, których autentyczność należy poddać weryfikacji w Państwach Członkowskich, powinna stanowić przynajmniej 10 % całkowitej ilości netto odpowiednich nominałów wyemitowanych przez dane Państwo Członkowskie przed końcem roku poprzedniego. Aby zapewnić weryfikację autentyczności odpowiedniej ilości monet euro zgodnie z art. 4–6, Państwa Członkowskie powinny przeprowadzać kontrole odpowiedniej liczby instytucji kredytowych i innych podmiotów zawodowo zajmujących się obsługą monet.

Artykuł 4

Testy kontrolne maszyn sortujących

Kontrolę działania maszyn sortujących należy przeprowadzać poprzez test wykrywalności poprzedzony w stosownych przypadkach opisaną poniżej kontrolą sortowania:

1)

Celem kontroli sortowania jest sprawdzenie, czy maszyna jest w stanie prawidłowo sortować wszystkie nominały monet euro. Niniejsze zasady mają zastosowanie w przypadku braku krajowych przepisów dotyczących zdolności sortowania.

Kontrola sortowania wymaga przynajmniej stu autentycznych monet euro z każdego nominału objętego weryfikacją. Wszystkie wyżej wskazane monety we wszystkich nominałach miesza się i trzykrotnie przepuszcza przez maszynę.

Wskaźnik akceptowalności powinien wynosić przynajmniej 98 % w każdym teście. W przypadku gdy parametry techniczne autentycznych monet euro wykorzystywanych w testach sortowania i wykrywalności są na granicy progów tolerancji przyjętych dla euro, można uwzględnić niższy wskaźnik akceptowalności.

Wszelkie autentyczne monety odrzucone przez maszynę należy ponownie przepuścić przez maszynę. Po trzech kolejnych testach wszystkie autentyczne monety powinny zostać zaakceptowane.

2)

Celem testu wykrywalności jest sprawdzenie, czy maszyna jest w stanie odrzucić przedmioty podobne do monet euro, które nie są zgodne ze specyfikacją monet euro, w szczególności sfałszowane monety euro.

Test wykrywalności przeprowadza się przy użyciu sfałszowanych monet wszelkich odnośnych nominałów z uwzględnieniem różnych materiałów wykorzystywanych do produkcji przedmiotów podobnych do monet oraz monet walut innych niż euro. W tym celu należy wykorzystać szereg grup reprezentatywnych pochodzących z zapasów zdeponowanych w Krajowych Centrach Analiz Monet (CNAC) lub z Europejskiego Centrum Technicznego i Naukowego (ETSC). ETSC we współpracy z CNAC definiuje i aktualizuje te grupy.

Wyżej wymienione sfałszowane monety miesza się z odpowiednią liczbą monet autentycznych, określoną we współpracy z ETSC, i trzykrotnie przepuszcza się przez maszynę. Wszystkie sfałszowane monety powinny zostać odrzucone w każdym teście.

3)

Bez uszczerbku dla zasad krajowych, testy określone w niniejszym artykule powinny być przeprowadzane przynajmniej raz w roku w odniesieniu do wszystkich maszyn sortujących znajdujących się w miejscach weryfikacji autentyczności monet w podmiotach wybranych zgodnie z art. 3.

Artykuł 5

Możliwości dodatkowego przetestowania maszyn sortujących w CNAC lub ETSC

Aby umożliwić producentom maszyn sortujących uzyskanie wskaźników niezbędnych do pierwotnego dostrojenia ich urządzeń, odpowiednie testy mogą zostać przeprowadzone w niektórych CNAC, w ETSC lub – na podstawie dwustronnej umowy – u producenta. Testy te powinny zostać przeprowadzone w oparciu o zasady i warunki zachowania poufności określone we współpracy z ETSC.

Po przeprowadzeniu testów w CNAC lub ETSC sporządzane jest sprawozdanie podsumowujące skierowane do zainteresowanej jednostki, którego kopia przekazywana jest do ETSC. Sprawozdanie to przechowywane jest przynajmniej przez okres trzech lat i może być wykorzystywane dla celów porównawczych.

Sprawozdanie powinno zawierać przynajmniej dane identyfikacyjne testowanej maszyny, wyniki kontroli i ogólną ocenę, dokładny skład prób użytych do testów, kryteria akceptacji, datę i podpis upoważnionej osoby.

CNAC i ETSC prowadzą rejestr wyników przetestowanych u nich maszyn sortujących. Wgląd do pełnej listy maszyn sortujących, które pomyślnie przeszły testy określone w drugim ustępie niniejszego artykułu, można uzyskać w CNAC lub ETSC.

Artykuł 6

Audyt i sprawozdawczość

Państwa Członkowskie powinny monitorować zdolność instytucji wyznaczonych zgodnie z art. 3 do weryfikacji autentyczności monet euro przynajmniej w oparciu o następujące elementy:

istnienie w centrum sortowania spisanych zasad i organizacji wykrywania monet sfałszowanych, monet euro nienadających się do obiegu oraz przedmiotów podobnych do monet euro,

zatrudnienie odpowiednio przeszkolonych pracowników do realizacji przedmiotowych zasad,

adekwatność zasobów technicznych i istnienie wstępnego sprawozdania producenta określającego parametry maszyn sortujacych,

istnienie na piśmie planu konserwacji mającego na celu utrzymanie pierwotnego poziomu wydajności maszyny,

istnienie minimalnych spisanych procedur definiujących różne procesy sortowania monet euro oraz szybkiego przekazywania właściwym organom krajowym sfałszowanych monet i monet, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane,

ilość monet objętych procesem weryfikacji autentyczności.

Przy okazji kontroli, o których mowa w art. 3, można, przy poszanowaniu zasad krajowych, przeprowadzić ograniczony audyt oparty na powyższych elementach i sporządzić stosowne sprawozdanie.

Każde Państwo Członkowskie powinno przedkładać ETSC coroczne sprawozdanie dotyczące weryfikacji autentyczności monet, w tym kontroli i audytów, jak również ilości monet euro, których autentyczność zweryfikowano, oraz stosunku każdej kategorii odrzuconych przedmiotów do ilości znajdującego się w obiegu sortowanego nominału.

CZĘŚĆ III

POSTĘPOWANIE Z MONETAMI EURO NIENADAJĄCYMI SIĘ DO OBIEGU

Artykuł 7

Zwrot wartości lub wymiana nienadających się do obiegu monet euro

Każde Państwo Członkowskie powinno zapewnić osobom prawnym lub osobom fizycznym, mającym siedzibę lub miejsce zamieszkania w tym Państwie Członkowskim lub poza obszarem euro, zwrot wartości lub, w stosownych przypadkach, wymianę monet euro nienadających się do obiegu, których nominał można odczytać, niezależnie od rewersu narodowego. Państwa Członkowskie powinny zapewnić podobne warunki zwrotu wartości monet nienadających się do obiegu w celu umożliwienia ich oddania niezależnie od tego, w którym kraju zostały wycofane z obiegu, w oparciu o ocenę, o której mowa w art. 12.

Państwa Członkowskie mogą odmówić zwrotu wartości celowo zmienionych autentycznych monet euro, jeżeli jest to niezgodne z krajowymi praktykami lub tradycjami (brak poszanowania dla symboli narodowych, organu emitującego itp.).

Artykuł 8

Opłaty manipulacyjne

Z zasady powinna być naliczana opłata manipulacyjna od zwrotu wartości lub wymiany monet nienadających się do obiegu. Opłata taka powinna być jednolita w całym obszarze euro i powinna stanowić 5 % wartości nominalnej oddawanych monet.

Z opłaty wymienionej w pierwszym akapicie może zostać co roku zwolniony maksymalnie jeden kilogram nienadających się do obiegu monet każdego nominału na jeden podmiot oddający monety.

Może zostać pobrana dodatkowa opłata w wysokości 15 % wartości nominalnej każdego worka/pojemnika, jeżeli worek/pojemnik zawiera monety sfałszowane lub wykazuje nieprawidłowości, np. zawiera nieprawidłowo posortowane monety, monety inne niż euro lub monety euro, których nominału nie można określić, lub inne rozbieżności, w przypadku gdy nieprawidłowości te występują w skali wymagającej bardziej szczegółowej kontroli zgodnie z art. 10.

Państwa Członkowskie mogą przyznać ogólne zwolnienia z opłat manipulacyjnych, w przypadku gdy jednostki oddające monety ściśle i regularnie współpracują z władzami w procesie wycofywania z obiegu monet nienadających się do obiegu.

Koszty transportu i powiązane koszty powinien ponosić podmiot oddający monety.

Sfałszowane monety przekazane władzom nie powinny podlegać opłatom manipulacyjnym ani innym opłatom.

Artykuł 9

Pakowanie monet nienadających się do obiegu

Podmiot oddający monety powinien posortować je według nominałów w znormalizowanych workach lub pojemnikach zgodnie z normami mającymi zastosowanie w poszczególnych Państwach Członkowskich, do których skierowany jest wniosek. Niezgodność z normami może być przyczyną odmowy przyjęcia.

W przypadku braku krajowych norm pakowania, worki lub pojemniki powinny zawierać:

500 monet o nominale 2 EUR lub 1 EUR,

1 000 monet o nominale 0,50 EUR, 0,20 EUR lub 0,10 EUR,

2 000 monet o nominale 0,05 EUR, 0,02 EUR i 0,01 EUR.

Każdy worek/pojemnik powinien zawierać wyraźne oznaczenie podmiotu oddającego monety, wartości i nominału, który zawiera, wagi, daty pakowana oraz numeru worka/pojemnika. Podmiot oddający monety powinien dostarczyć listę przekazanych worków/pojemników.

W przypadku gdy ogólna liczba nienadających się do obiegu monet euro jest mniejsza niż określona w wyżej wymienionych normach, nienadające się do obiegu monety euro należy posortować według nominału i złożyć w opakowaniach niestandardowych.

Artykuł 10

Kontrole przeprowadzane przez Państwa Członkowskie

1.   Państwa Członkowskie powinny sprawdzić oddane nienadające się do obiegu monety w zakresie:

ilości zgłoszonej dla każdego worka/pojemnika,

autentyczności – w celu zapewnienia, że nie ma wśród nich sfałszowanych monet,

wyglądu zewnętrznego – w celu ustalenia, czy jest on zgodny z przepisami art. 7.

2.   Kontrolę ilości oddanych monet należy przeprowadzić przez zważenie każdego worka/pojemnika. W odniesieniu do nominalnej wagi znormalizowanego opakowania, o którym mowa w akapicie drugim art. 9, należy przyjąć margines tolerancji od -2 % do +1 %. Należy przeprowadzić kontrolę równoważną, jeżeli krajowe zasady dotyczące pakowania różnią się od wyżej określonych standardów. Ponadto każdy worek/pojemnik należy sprawdzić pod kątem widocznych nieprawidłowości.

Jeżeli waga worka/pojemnika wykracza poza margines tolerancji, wówczas należy przeliczyć i sprawdzić całą zawartość tego worka/pojemnika.

3.   Kontrola autentyczności i wyglądu zewnętrznego może zostać przeprowadzona na podstawie wybranych próbek. Należy zweryfikować przynamniej reprezentatywną próbkę 10 % ilości oddanych monet dla następujących nominałów: 2 EUR, 1 EUR, 0,50 EUR, 0,20 EUR i 0,10 EUR.

4.   Kontrolę autentyczności należy przeprowadzać na próbkach określonych w ust. 3 w oparciu o następujące procedury:

i)

w przypadku sortowania mechanicznego/automatycznego, maszyny należy dostosować zgodnie z procedurami określonymi w części II niniejszego zalecenia;

ii)

w innych przypadkach stosuje się kryteria CNAC.

W przypadku wykrycia jednej sfałszowanej monety konieczne jest sprawdzenie autentyczności całej zawartości worka/pojemnika.

5.   Kontrolę wyglądu zewnętrznego należy przeprowadzać na próbkach, o których mowa w ust. 3, w celu ustalenia, czy worek/pojemnik wykazuje nieprawidłowości, np. zawiera nieprawidłowo posortowane monety, monety inne niż euro lub monety euro, których nominału nie można określić. Jeżeli takie nieprawidłowości stanowią ponad 1 %, wówczas odpowiedni worek/pojemnik należy sprawdzić ponownie i określić część monet, których wartość nie podlega zwrotowi w oparciu o jedną z następujących metod:

i)

wszystkie monety zawarte w worku/pojemniku sprawdza się ręcznie, w sposób określony przez właściwe organy krajowe;

ii)

sprawdza się pod względem wyglądu zewnętrznego dodatkową próbkę 10 % zawartości worka/pojemnika, niezależnie od próbki, o której mowa w ust. 3. Łączny odsetek monet, których wartość nie podlega zwrotowi, liczonych w dwóch próbkach rozszerza się następnie na całą zawartość worka/pojemnika.

Artykuł 11

Przepływ i wymiana informacji

Państwa Członkowskie powinny co roku informować Komisję i Komitet Ekonomiczno-Finansowy (EFC) o nienadających się do obiegu monetach euro, których wartość zwrócono lub które wymieniono. Informacje te powinny obejmować również dane dotyczące ilości takich monet i ich nominałów. Ponadto Komisja sporządza okresowe sprawozdania dla EFC.

Państwa Członkowskie powinny zapewnić, aby informacje dotyczące służb wyznaczonych do zwrotu wartości lub wymiany monet oraz informacje dotyczące szczególnych zasad, np. norm pakowania i opłat były dostępne na odpowiednich stronach internetowych oraz we właściwych publikacjach.

CZĘŚĆ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 12

Ocena

Trzy lata po publikacji niniejszego zalecenia zawarte w nim zasady zostaną poddane ocenie w świetle zdobytych doświadczeń, m.in. w odniesieniu do ujednolicenia warunków zwrotu wartości lub wymiany monet nienadających się do obiegu określonych w art. 7, stosowności zwolnień z opłat manipulacyjnych określonych w art. 8, możliwości wprowadzenia w Państwach Członkowskich mechanizmu kompensacyjnego w odniesieniu do nienadających się do obiegu monet, których wartość zwrócono, oraz w odniesieniu do potencjalnych potrzeb legislacyjnych.

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsze zalecenie skierowane jest do uczestniczących Państw Członkowskich, zgodnie z definicją w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 974/98 (2).

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 maja 2005 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący Komisji


(1)  Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 6.

(2)  Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1.


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/64


DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 lipca 2005 r.

zmieniająca decyzję 96/355/WE ustanawiającą specjalne warunki przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z Senegalu w odniesieniu do wyznaczania właściwego organu oraz wzoru świadectwa zdrowia

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2651)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/505/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa (1), w szczególności jej art. 11 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja Komisji 96/355/WE (2) wyznacza „Ministère de la pêche et des transports maritimes – Direction de l’océanographie et des pêches maritimes – Bureau du contrôle des produits halieutiques (MPTM-DOPM-BCPH)” jako właściwy organ w Senegalu do sprawdzania i poświadczania zgodności produktów rybołówstwa i akwakultury z wymaganiami dyrektywy 91/493/EWG.

(2)

W następstwie restrukturyzacji administracji w Senegalu właściwy organ przekształcił się w „Ministère de l’Economie Maritime – Direction des Pêches Maritimes – Bureau de Contrôle des Produits Halieutiques (MEM – DPM – BCPH)”.

(3)

Ten nowy organ jest w stanie skutecznie kontrolować stosowanie obowiązującego prawodawstwa.

(4)

MEM – DPM – BCPH złożył oficjalne zapewnienie dotyczące przestrzegania norm kontroli zdrowotnej oraz monitorowania produktów rybołówstwa i akwakultury określonych w dyrektywie 91/493/EWG, a także spełnienia wymogów higieny odpowiadających tym, które zostały określone w tej dyrektywie.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 96/355/WE.

(6)

Właściwe jest stosowanie niniejszej decyzji od 45 dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu zapewnienia niezbędnego okresu przejściowego.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 96/355/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

»Ministère de l’Economie Maritime – Direction des Pêches Maritimes – Bureau de Contrôle des Produits Halieutiques (MEM – DPM – BCPH)« jest właściwym organem w Senegalu do sprawdzania i poświadczania zgodności produktów rybołówstwa i akwakultury z wymaganiami dyrektywy 91/493/EWG.”

2)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Produkty rybołówstwa i akwakultury przywożone z Senegalu muszą spełniać następujące warunki:

1)

do każdej przesyłki musi być dołączony numerowany oryginał świadectwa zdrowia, należycie wypełniony, podpisany, opatrzony datą i obejmujący pojedynczy arkusz zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku A;

2)

produkty muszą pochodzić z zatwierdzonych przedsiębiorstw, statków przetwórni, chłodni składowych lub zarejestrowanych statków zamrażalni wymienionych w załączniku B;

3)

z wyjątkiem mrożonych produktów rybołówstwa luzem oraz przeznaczonych do produkcji żywności konserwowanej, wszystkie opakowania muszą być opatrzone wykonanym w sposób trwały napisem »SENEGAL« oraz numerem zezwolenia/rejestracji przedsiębiorstwa, statku przetwórni, chłodni składowej lub statku zamrażalni pochodzenia produktu.”

3)

artykuł 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Świadectwa muszą zawierać nazwisko, stanowisko i podpis przedstawiciela MEM –DPM –BCPH oraz jego urzędową pieczęć w kolorze innym niż pozostałe adnotacje.”

4)

Załącznik A zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 29 sierpnia 2005 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 15. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 137 z 8.6.1996, str. 24.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK A

ŚWIADECTWO ZDROWIA

w odniesieniu do produktów rybołówstwa pochodzących z Senegalu i przeznaczonych do wywozu do Wspólnoty Europejskiej, z wyjątkiem małż, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich w dowolnej formie

Image

Image


15.7.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 184/68


DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 lipca 2005 r.

zmieniająca decyzję 99/120/WE w zakresie włączenia jednego zakładu z Albanii do tymczasowego wykazu zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz osłonek zwierzęcych

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2657)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/506/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania, na okres przejściowy, tymczasowych wykazów zakładów państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży (1), w szczególności jej art. 2 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja Komisji 1999/120/WE z dnia 27 stycznia 1999 r. ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz osłonek zwierzęcych (2) ustala tymczasowe wykazy zakładów z państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz osłonek zwierzęcych.

(2)

Albania przedstawiła nazwę zakładu produkującego osłonki zwierzęce, w odniesieniu do którego odpowiedzialne władze zaświadczają, że zakład ten stosuje się do przepisów wspólnotowych.

(3)

Należy zatem ująć ten zakład w wykazie ustalonym w decyzji 1999/120/WE.

(4)

Zważywszy, że w tym zakładzie nie przeprowadzono jeszcze kontroli na miejscu, przywóz z omawianego zakładu nie będzie kwalifikował się do zmniejszonej kontroli bezpośredniej zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (3).

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 1999/120/WE.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W Załączniku do decyzji 1999/120/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 22 lipca 2005 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 243 z 11.10.1995, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 33). (Sprostowanie w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. L 36 z 10.2.1999, str. 21. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(3)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1). (Sprostowanie w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1).


ZAŁĄCZNIK

W Załączniku dodaje się tekst w brzmieniu:

„País: Albania/Země: Albánie/Land: Albanien/Land: Albanien/Riik: Albaania/Χώρα: Αλβανία/Country: Albania/Pays: Albanie/Paese: Albania/Valsts: Albānija/Šalis: Albania/Ország: Albánia/Pajjiż: L-Albanija/Land: Albanië/Państwo: Albania/País: Albânia/Krajina: Albánsko/Država: Albanija/Maa: Albania/Land: Albanien

1

2

3

4

5

1.7.2005

Ital Casing

Korcë

Korcë

1

1.

Z wyłączeniem jelit, od dwunastnicy do odbytnicy, pochodzących od bydła w każdym wieku lub ich produktów, przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 999/2001. Wyłączenia tego nie stosuje się do produktów pochodzących ze zwierząt urodzonych, dalej hodowanych i poddanych ubojowi w Argentynie, Australii, Brazylii, Chile, Kostaryce, Nowej Zelandii, Nikaragui, Panamie, Paragwaju i Urugwaju.”