ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 144

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 48
8 czerwca 2005


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 860/2005 z dnia 30 maja 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 27/2005 w zakresie możliwości połowowych na wodach Grenlandii, Wysp Owczych i Islandii oraz połowów dorsza w Morzu Północnym, a także zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2270/2004 w zakresie możliwości połowowych rekina głębinowego i buławika czarnego

1

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 861/2005 z dnia 7 czerwca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

9

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 862/2005 z dnia 7 czerwca 2005 r. nakładające tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz granulowanej żywicy politetrafluoroetylenowej (PTFE) pochodzącej z Rosji oraz z Chińskiej Republiki Ludowej

11

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 863/2005 z dnia 7 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 459/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej

37

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 864/2005 z dnia 7 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 615/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej

39

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2005 z dnia 7 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2707/2000 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej do dostarczania mleka i niektórych przetworów mlecznych dla uczniów w instytucjach edukacyjnych

41

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

Decyzja Rady z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

42

 

 

Komisja

 

*

Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2005 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w programy Państw Członkowskich w dziedzinie kontroli, inspekcji oraz nadzoru rybołówstwa na 2005 r. (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1630)

43

 

*

Decyzja Komisji z dnia 6 czerwca 2005 r. w sprawie przyznania Danii oraz Zjednoczonemu Królestwu jednego dodatkowego dnia przebywania poza portem zgodnie z załącznikiem IVa do rozporządzenia Rady (WE) nr 27/2005 (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1657)

51

 

 

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

 

*

Decyzja Rady 2005/426/WPZiB z dnia 6 czerwca 2005 r. dotycząca wprowadzenia w życie wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych określonych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)

52

 

*

Wspólne stanowisko Rady 2005/427/WPZiB z dnia 6 czerwca 2005 r. aktualizujące wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylające wspólne stanowisko 2005/220/WPZiB

54

 

*

Decyzja Rady 2005/428/CFSP z dnia 6 czerwca 2005 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/221/WPZiB

59

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 860/2005

z dnia 30 maja 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 27/2005 w zakresie możliwości połowowych na wodach Grenlandii, Wysp Owczych i Islandii oraz połowów dorsza w Morzu Północnym, a także zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2270/2004 w zakresie możliwości połowowych rekina głębinowego i buławika czarnego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 20,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza (2), w szczególności jego art. 8,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 27/2005 (3) ustala możliwości połowowe na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe.

(2)

Konieczna jest korekta pewnych błędów obliczeniowych, do których doszło przy przydzielaniu Państwom Członkowskim kwot na połowy określonych gatunków.

(3)

W celu ulepszenia procesu decyzyjnego, który oparty jest na rzetelnych opiniach naukowych oraz najlepszych dostępnych informacjach, statki WE powinny zostać objęte takimi samymi zasadami zgłaszania połowów w wodach WE gatunków nieobjętych kwotami, z podziałem na gatunki poławiane na danym obszarze.

(4)

Zgodnie z procedurą przewidzianą w Umowie w sprawie rybołówstwa i środowiska morskiego między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii (4), Wspólnota przeprowadziła z Islandią konsultacje w sprawie praw połowowych na rok 2005. Wynik tych konsultacji należy włączyć do rozporządzenia (WE) nr 27/2005.

(5)

Władze Grenlandii zawiadomiły Komisję, że Wspólnota jest uprawniona do połowów 1 000 ton krabów z gatunku Chionoecetes spp. na wodach Grenlandii. Ustalono ponadto z władzami Grenlandii, że cała kwota karmazyna na obszarach V i XIV może być poławiana za pomocą włoków pelagicznych.

(6)

Okazało się, że w przypadku zwiększenia limitu dni połowowych przypadających na miesiąc kalendarzowy dla statków dokonujących połowów na Morzu Północnym przy pomocy ciągnionych narzędzi z oknami o oczkach kwadratowych i prześwicie 120 mm odnowienie zasobów dorsza może być zagrożone, co stanowiłoby naruszenie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004. W związku z tym należy wykreślić Morze Północne z wykazu obszarów, których dotyczy przyznanie dodatkowych dni połowowych. Należy również określić specyfikacje techniczne dotyczące okna o oczkach kwadratowych i prześwicie 120 mm.

(7)

Możliwości połowowe rekina głębinowego w podobszarze X ICES (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe) należy zwiększyć do 120 ton, pozwalając tym samym na wyładunek rekina głębinowego stanowiącego nieunikniony przyłów podczas innych połowów.

(8)

Zasady współzależności połowów pomiędzy obszarami określonymi w załączniku IVa i załączniku IVc do rozporządzenia (WE) nr 27/2005 nie powinny uniemożliwiać wykorzystania przez statki maksymalnej liczby dni przydzielonych zgodnie z załącznikiem IVa. W związku z tym przepisy te należy zmienić.

(9)

Rozporządzenie (WE) nr 2270/2004 (5) ustala możliwości połowowe wspólnotowych statków rybackich w odniesieniu do niektórych głębinowych zasobów rybnych na lata 2005 i 2006.

(10)

Możliwości połowowe buławika czarnego w strefie ICES Vb, na podobszarach VI i VII (wody terytorialne Wspólnoty i wody międzynarodowe) zostały nieprawidłowo obliczone w rozporządzeniu (WE) nr 2270/2004 i powinny zostać skorygowane.

(11)

W celu zapewnienia rybakom wspólnotowym źródła utrzymania ważne jest jak najszybsze otwarcie tych połowów. Biorąc pod uwagę pilność tej sprawy, konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu, o którym mowa w tytule I art. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 27/2005 i (WE) nr 2270/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany do rozporządzenia (WE) nr 27/2005

W rozporządzeniu (WE) nr 27/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Statki wspólnotowe zostają niniejszym upoważnione do dokonywania połowów, w granicach kwoty wymienionej w załączniku I, na wodach objętych w zakresie rybołówstwa jurysdykcją Wysp Owczych, Grenlandii, Islandii i Norwegii oraz strefy połowowej wokół wyspy Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 9, 16 i 17.”;

2)

w art. 9 dodaje się następujący akapit:

„Połowy przez statki wspólnotowe na wodach objętych jurysdykcją Islandii są ograniczone do obszaru nakreślonego przez kolejne łączenie liniami prostymi następujących współrzędnych geograficznych:

 

obszar południowo-zachodni

1.

63° 12′ N i 23° 05′ W do 62° 00′ N i 26° 00′ W,

2.

62° 58′ N i 22° 25′ W,

3.

63° 06′ N i 21° 30′ W,

4.

63° 03′ N i 21° 00′ W, a stamtąd 180° 00′ S;

 

obszar południowo-wschodni

1.

63° 14′ N i 10° 40′ W,

2.

63° 14′ N i 11° 23′ W,

3.

63° 35′ N i 12° 21′ W,

4.

64° 00′ N i 12° 30′ W,

5.

63° 53′ N i 13° 30′ W,

6.

63° 36′ N i 14° 30′ W,

7.

63° 10′ N i 17° 00′ W, a stamtąd 180° 00′ S.”;

3)

załączniki IB, IC, ID, IVa, IVc i VI zostają zmienione zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2270/2004

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2270/2004 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 maja 2005 r.

W imieniu Rady

F. BODEN

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.

(2)  Dz.U. L 70 z 9.3.2004, str. 8.

(3)  Dz.U. L 12 z 14.1.2005, str. 1.

(4)  Dz.U. L 161 z 2.7.1993, str. 2.

(5)  Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 4.


ZAŁĄCZNIK I

W załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 27/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku IB:

a)

zapis dotyczący gatunku molwa pospolita w strefie III (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Molwa pospolita

Molva molva

Strefa

:

III (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe)

Belgia

10 (1)

 

Dania

76

 

Niemcy

10

 

Szwecja

30

 

Zjednoczone Królestwo

10 (1)

 

WE

136

 

b)

zapis dotyczący gatunku krewetka północna w strefach IIa (wody WE) i IV (wody EC) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Krewetka północna

Pandalus borealis

Strefa

:

IIa (wody WE), IV (wody WE

PRA/2AC4-C

Dania

3 700

 

Niderlandy

35

 

Szwecja

149

 

Zjednoczone Królestwo

1 096

 

WE

4 980

 

TAC

4 980

Zapobiegawczy TAC, w przypadku gdy stosuje się przepisy art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.”;

c)

zapis dotyczący „łącznej kwoty połowowej” w wodach WE stref Vb, VI i VII otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Łączna kwota połowowa

Strefa

:

Wody WE stref Vb, VI, VII

R/G/5B67-C

WE

Nie dotyczy

 

Norwegia

600 (2)

 

TAC

Nie dotyczy

 

d)

zapis dotyczący „pozostałych gatunków” w wodach WE stref IIa, IV i VIa na północ od 56° 30' N otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Pozostałe gatunki

Strefa

:

Wody WE stref IIa, IV i VIa na północ od 56° 30' N

OTH/2A46AN

WE

Nie dotyczy

 

Norwegia

4 720 (3)

 

Wyspy Owcze

400 (4)

 

TAC

Nie dotyczy

 

2)

w załączniku IC:

a)

zapis dotyczący gatunku krab kieszeniec w strefie NAFO 0,1 (wody Grenlandii) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Krab kieszeniec

Chionoecetes spp.

Strefa

:

NAFO 0,1 (wody Grenlandii)

PCR/N01GRN

Irlandia

125

 

Hiszpania

875

 

WE

1 000

 

TAC

Nie dotyczy

Zapobiegawczy TAC, w przypadku gdy nie stosuje się przepisów art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.”;

b)

zapis dotyczący gatunku gromadnik w strefach V i XIV (wody Grenlandii) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Gromadnik

Mallotus villosus

Strefa

:

V, XIV (wody Grenlandii)

CAP/514GRN

Wszystkie Państwa Członkowskie

0

 

WE

50 050 (5)  (6)

 

TAC

Nie dotyczy

 

c)

zapis dotyczący gatunku karmazyn w strefach V i XIV (wody Grenlandii) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Karmazyn

Sebastes spp.

Strefa

:

V, XIV (wody Grenlandii)

RED/514GRN

Niemcy

11 794 (10)

 

Francja

60 (10)

 

Zjednoczone Królestwo

84 (10)

 

WE

15 938 (7)  (8)  (9)  (10)

 

TAC

Nie dotyczy

Nie stosuje się przepisów art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.


Gatunek

:

Karmazyn

Sebastes spp.

Strefa

:

Va (wody Islandii)

RED/05A-IS

Belgia

100 (11)  (12)

 

Niemcy

1 690 (11)  (12)

 

Francja

50 (11)  (12)

 

Zjednoczone Królestwo

1 160 (11)  (12)

 

WE

3 000 (11)  (12)

 

TAC

Nie dotyczy

 

3)

zawarty w załączniku ID zapis dotyczący gatunku widlak bostoński w strefie NAFO 3NO otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Widlak bostoński

Urophycis tenuis

Strefa

:

NAFO 3NO

HKW/N3NO

Hiszpania

2 165

 

Portugalia

2 835

 

WE

5 000

 

TAC

8 500

Nie stosuje się przepisów art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.”;

4)

w załączniku IVa:

a)

tabela II otrzymuje brzmienie:

„Tabela II – Odstępstwa od limitów liczby dni przebywania w obszarze i poza portem ustanowionych w tabeli I i warunkach towarzyszących

Obszar

Narzędzie określone w pkt 4

Dane połowowe statku w 2002 r. (13)

Liczba dni

Obszar określony w pkt 2

pkt 4 lit. a), pkt 4 lit. e)

Mniej niż 5 % każdego z następujących gatunków: dorsz, sola i gładzica

Brak ograniczenia liczby dni (14)

Obszar określony w pkt 2

pkt 4 lit. a), pkt 4 lit. b)

Mniej niż 5 % dorsza

100 do < 120 mm do 13 dni ≥ 120 mm do 14 dni

Kattegat i Morze Północne

pkt 4 lit. c) narzędzia połowowe o prześwicie oczek sieci równym lub większym niż 220 mm

Mniej niż 5 % dorsza oraz więcej niż 5 % turbota i taszy

do 15 dni

Kattegat i Skagerrak

pkt 4 lit. a) z oknem o oczkach kwadratowych i prześwicie 120 mm (15)

Nie dotyczy

12 dni

Kanał Wschodni

pkt 4 lit. c) sieci trójścienne o prześwicie oczek sieci równym lub mniejszym niż 110mm

Statki przebywające poza portem nie więcej niż 24 godziny

19 dni

b)

w dodatku 1 pkt 4 lit. a) drugie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Okno jest wstawione w górnym płacie worka włoka.”;

5)

w załączniku IVc pkt 6 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„6.

a)

Maksymalna liczba dni w dowolnym miesiącu kalendarzowym, w których statek może znajdować się na terenie obszaru i poza portem, posiadając na pokładzie narzędzia połowowe określone w pkt 4, jest określona w tabeli I.

W przypadku gdy statek przekroczy granicę dwóch obszarów w trakcie rejsu połowowego, dzień, w którym nastąpiło przekroczenie granicy, zalicza się jako spędzony w tym obszarze, w którym statek spędził większą część tego dnia.

Liczba dni, w których statek znajduje się na terenie globalnego obszaru obejmującego obszary określone w pkt 2 niniejszego załącznika oraz w pkt 2 załącznika IVa, nie może przekroczyć liczby określonej w tabeli I niniejszego załącznika. Liczba dni, w których statek znajduje się na obszarach określonych w pkt. 2 załącznika IVa, musi być jednak zgodna z maksymalną liczbą dni określonych zgodnie z załącznikiem IVa.

Tabela I – Maksymalna liczba dni przebywania na obszarze oraz poza portem w odniesieniu do narzędzi połowowych

Obszar określony w pkt 2:

Grupa narzędzi połowowych określonych w punkcie:

4a

4b

2.

Kanał Zachodni (strefa VIIe ICES).

20

20”;

6)

w załączniku VI część I otrzymuje brzmienie:

„CZĘŚĆ I

OGRANICZENIA ILOŚCIOWE LICENCJI POŁOWOWYCH ORAZ ZEZWOLEŃ POŁOWOWYCH W ODNIESIENIU DO STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH ŁOWIĄCYCH NA WODACH PAŃSTW TRZECICH

Obszar połowu

Połowy

Liczba licencji

Rozdział licencji wg Państw Członkowskich

Maksymalna liczba statków przebywających w granicach obszaru w dowolnym momencie

Wody norweskie oraz strefa połowów wokół wyspy Jan Mayen

Śledź, na północ od 62° 00' N

75

DK: 26, DE: 5, FR: 1, IRL: 7, NL: 9, SW: 10, UK: 17

55

Gatunki denne, na północ od 62° 00' N

80

FR: 18, PT: 9, DE: 16, ES: 20, UK: 14, IRL: 1

50

Makrela, na południe od 62° 00' N, połów okrężnicami

11

DE: 1 (16), DK: 26 (16), FR: 2 (16), NL: 1 (16)

Nie dotyczy

Makrela, na południe od 62° 00' N, połów włokami

19

 

Nie dotyczy

Makrela, na północ od 62° 00' N, połów okrężnicami

11 (17)

DK: 11

Nie dotyczy

Gatunki przemysłowe, na południe od 62° 00' N

480

DK: 450, UK: 30

150

Wody Wysp Owczych

Ogół połowów ryb włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp, w strefie pomiędzy 12 a 21 milami od linii podstawowych Wysp Owczych

26

BE: 0, DE: 4, FR: 4, UK: 18

13

Ukierunkowane połowy dorsza i plamiaka siecią o minimalnym prześwicie oczek wynoszącym 135 mm ograniczone do obszaru na południe od 62° 28' N oraz na wschód od 6° 30' W

8 (18)

 

4

Połów ryb włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych. W okresach od 1 marca do 31 maja oraz od 1 października do 31 grudnia statki te mogą operować na obszarze między 61° 20' N a 62° 00' N oraz w strefie między 12 a 21 milami od linii podstawowych.

70

BE:0, DE: 10, FR: 40, UK: 20

26

Połów molwy niebieskiej włokiem o minimalnym prześwicie oczek sieci wynoszącym 100 mm na obszarze na południe od 61° 30' N oraz na zachód od 9° 00' W oraz na obszarze między 7° 00' W a 9° 00' W na południe od 60° 30' N oraz na obszarze na południowy zachód od linii między 60° 30' N, 7° 00' W a 60° 00' N, 6° 00' W.

70

DE: 8 (19), FR: 12 (19), UK: 0 (19)

20 (20)

Ukierunkowany połów czarniaka włokiem o minimalnym prześwicie oczek sieci wynoszącym 120 mm oraz z możliwością wykorzystania obręczy okrągłej worka włoka.

70

 

22 (20)

Połów błękitka. Całkowita liczba licencji może zostać zwiększona o cztery statki tworzące pary, jeśli władze Wysp Owczych wprowadzą specjalne zasady dostępu do obszaru nazywanego »głównym obszarem połowowym błękitka«

34

DE: 3, DK: 19, FR: 2, UK: 5, NL: 5

20

Połowy wędami

10

UK: 10

6

Połowy makreli

12

DK: 12

12

Połowy śledzia na północ od 62° N

21

DE: 1, DK: 7, FR: 0, UK: 5, IRL: 2, NL: 3, SW: 3

21

Islandia

Wszystkie połowy

18

 

5

Wody Federacji Rosyjskiej

Wszystkie połowy

pm

 

pm

Połowy dorsza

7 (21)

 

pm

Połowy szprota

pm

 

pm


(1)  Połowy nie są dozwolone w rejonie 3 IIIb, c, d.”;

(2)  Poławiane wyłącznie sznurami haczykowymi, łącznie z grenadierami, morami i widlakiem białym.”;

(3)  Ograniczone do obszaru IIa i IV. Obejmuje połowy nieokreślone w szczególny sposób.

(4)  Ograniczone do przyłowów siei na obszarze IV i VIa.”;

(5)  Z czego 45 930 ton zostaje przydzielonych Islandii.

(6)  Połowy do dnia 30 kwietnia 2005 r.”;

(7)  Połowów można dokonywać za pomocą włoków pelagicznych. Połowy włokiem dennym i włokiem pelagicznym są zgłaszane oddzielnie. Połowów można dokonywać na wschodzie lub na zachodzie.

(8)  3 500 ton połowów włokiem pelagicznym zostaje przydzielonych Norwegii.

(9)  500 ton zostaje przydzielonych Wyspom Owczym. Połowy włokiem dennym i włokiem pelagicznym są zgłaszane oddzielnie.

(10)  Kwota tymczasowa, do czasu zakończenia konsultacji z Danią (występującą w imieniu Wysp Owczych i Grenlandii) w zakresie połowów na rok 2005.

(11)  W tym nieuniknione przyłowy (dorsz niedozwolony).

(12)  Połowy od lipca do grudnia.”;

(13)  Jak potwierdzono w dzienniku połowowym WE – średnie roczne wyładunku w żywej wadze.

(14)  Statek może przebywać w obszarze przez daną liczbę dni w danym miesiącu.

(15)  Statki objęte tym odstępstwem stosują warunki ustanowione w dodatku 1 do niniejszego załącznika.”;

(16)  Podział ten obowiązuje dla połowów okrężnicą i włokiem.

(17)  Do wyboru spośród 11 licencji na połowy makreli okrężnicami na południe od 62° 00' N.

(18)  Zgodnie z Uzgodnionymi Protokołem z 1999 r. liczby dotyczące połowów ukierunkowanych dorsza i plamiaka są częścią danych ustalonych dla »Ogółu połowów ryb włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp w strefie między 12 a 21 milami od linii podstawowych Wysp Owczych«.

(19)  Liczby te dotyczą najwyższej liczby statków obecnych w dowolnym czasie.

(20)  Liczby te są częścią danych ustalonych dla »Połowów ryb włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych«.

(21)  Dotyczy tylko statków pływających pod banderą Łotwy.”


ZAŁĄCZNIK II

W części 2 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2270/2004 wprowadza się następujące zmiany:

1)

zapis dotyczący gatunku rekin głębinowy w strefie X (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Rekin głębinowy

Strefa

:

X (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe)

Portugalia

120

UE (1)

120

2)

zapis dotyczący gatunku buławik czarny w strefach Vb, VI, VII (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Buławik czarny

Coryphaenoides rupestris

Strefa

:

Vb, VI, VII (wody wspólnotowe i wody międzynarodowe)

Niemcy

10

Estonia

77

Hiszpania

85

Francja

4 327

Irlandia

341

Litwa

99

Polska

50

Zjednoczone Królestwo

254

Inne (2)

10

WE

5 253


(1)  Wyłącznie dla przyłowów. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty.”

(2)  Wyłącznie dla przyłowów. Żaden rodzaj ukierunkowanych połowów nie jest dozwolony w ramach tej kwoty.”;


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/9


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 861/2005

z dnia 7 czerwca 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 czerwca 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 7 czerwca 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

84,2

204

58,5

999

71,4

0707 00 05

052

92,8

999

92,8

0709 90 70

052

91,4

624

107,4

999

99,4

0805 50 10

388

56,9

508

50,9

528

57,2

624

63,1

999

57,0

0808 10 80

204

70,2

388

83,2

400

141,5

404

122,8

508

63,1

512

63,2

524

65,0

528

64,5

624

173,6

720

80,1

804

91,4

999

92,6

0809 10 00

052

214,6

999

214,6

0809 20 95

052

331,4

400

454,1

999

392,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/11


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 862/2005

z dnia 7 czerwca 2005 r.

nakładające tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz granulowanej żywicy politetrafluoroetylenowej (PTFE) pochodzącej z Rosji oraz z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Wszczęcie postępowania

(1)

W dniu 9 września 2004 r. Komisja ogłosiła zawiadomieniem („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2) wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty granulowanej żywicy politetrafluoroetylenowej (PTFE) pochodzącej z Rosji oraz z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL).

(2)

Postępowanie antydumpingowe wszczęto po złożeniu skargi w dniu 26 lipca 2004 r. przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego („CEFIC” lub „skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących duży część, w tym przypadku ponad 80 %, łącznej produkcji PTFE we Wspólnocie. Skarga ta zawierała dowody dumpingu dotyczącego wspomnianego produktu i znacznych szkód z niego wynikających, które uznano za wystarczający powód wszczęcia postępowania.

2.   Zainteresowane strony

(3)

Komisja oficjalnie powiadomiła eksporterów w Rosji i ChRL, zainteresowanych importerów/handlowców oraz ich stowarzyszenia, dostawców i użytkowników, przedstawicieli zainteresowanych państw eksportujących oraz skarżącego i wszystkich znanych producentów we Wspólnocie o wszczęciu postępowania. Zainteresowane strony uzyskały możliwość przedstawienia swoich poglądów na piśmie oraz wystąpienia o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(4)

Ze względu na dużą liczbę chińskich producentów eksportujących wymienionych w skardze, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania postanowiono o przeprowadzeniu kontroli wyrywkowej dla określenia dumpingu, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(5)

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy eksporterzy z ChRL zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji na temat swojej działalności związanej z PTFE w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.).

(6)

Po przeanalizowaniu informacji dostarczonych przez producentów eksportujących oraz w wyniku małej liczby odpowiedzi na pytania o dobór próby zadecydowano, iż wybór próby nie jest konieczny w odniesieniu do eksporterów w ChRL.

(7)

W celu umożliwienia producentom eksportującym w ChRL złożenia wniosku o traktowanie według zasad gospodarki rynkowej („MET”) oraz indywidualne traktowanie („IT”), jeżeli takie było ich życzenie, Komisja wysłała formularze wniosków zainteresowanym chińskim producentom eksportującym. Wnioski o traktowanie według zasad gospodarki rynkowej lub o indywidualne traktowanie w przypadku, gdy w dochodzeniu ustalono, iż nie spełniają oni warunków do traktowania według zasad gospodarki rynkowej, zostały złożone przez trzech producentów eksportujących.

(8)

Komisja wysłała kwestionariusze wszystkim znanym zainteresowanym stronom oraz wszystkim innym przedsiębiorstwom, które zgłosiły się w terminach wskazanych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Odpowiedziało na nie trzech producentów eksportujących chińskich, dwóch producentów eksportujących rosyjskich, trzech producentów wspólnotowych oraz jeden niezwiązany importer.

(9)

Komisja zbadała i zweryfikowała wszystkie informacje, jakie uznała za niezbędne dla celów stwierdzenia dumpingu, wynikających z niego szkód oraz interesu Wspólnoty. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach następujących przedsiębiorstw:

a)

producenci wspólnotowi:

Dupont de Nemours BV, Niderlandy,

Dyneon, Niemcy,

Solvay Solexys, Włochy;

b)

importer niezwiązany:

Resyncom, Niemcy;

c)

producenci eksportujący w ChRL:

Shandong Dongyue Polymer Material Co., Ltd.,

Shanghai 3F New Material Company Co., Ltd.,

Zheijiang Jusheng Fluorochemicals Co., Ltd. spółka powiązana Zheijang Juhua Group Imp. & Exp. Co., Ltd.;

d)

eksporterzy w Rosji

Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat i spółka powiązana Priborlab Ltd.,

Spółka Akcyjna „Halogen”;

e)

importerzy powiązani:

Chemical Goods Ltd., Zjednoczone Królestwo.

(10)

Uwzględniając potrzebę określenia wartości normalnej dla producentów eksportujących w ChRL, którym nie można było zagwarantować traktowania według zasad gospodarki rynkowej, celem określenia wartości normalnej na podstawie danych z państwa analogicznego, Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA), przeprowadzono wizytę weryfikacyjną w następujących przedsiębiorstwach:

AGC Chemicals Americas, Inc., USA,

E. I. DuPont de Nemours & Company, Inc, USA.

3.   Okres objęty dochodzeniem

(11)

Dochodzenie w sprawie dumpingu oraz szkód poniesionych obejmowało okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. („okres objęty dochodzeniem”). Badanie tendencji w kontekście analizy szkód obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („rozpatrywany okres” lub „okres rozpatrywany”).

B.   ROZPATRYWANY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY

1.   Uwagi ogólne

(12)

Fluoropolimery stanowią grupę plastików o wysokiej odporności chemicznej, z których najbardziej znany i najszerzej stosowany jest politetrafluoroetylen (PTFE).

(13)

Granulowana PTFE jest produktem chemicznym (fluoropolimerem) o wysokiej odporności chemicznej (np. temperatura topnienia, duża trwałość termiczna, nierozpuszczalność, niepalność, niska stała dielektryczna). Jest on stosowany jako składnik w wielu branżach przemysłowych, np. w branży chemicznej, mechanicznej, elektrycznej (wewnętrzne ekrany kabli), motoryzacyjnej, budowlanej (jako czynnik izolacyjny), akcesoriów kuchennych (garnki), tekstylnej, lub biomedycznej (narzędzia chirurgiczne). Najbardziej znanym znakiem handlowym, pod którym sprzedawano ten produkt, jest „Teflon”.

2.   Rozpatrywany produkt

(14)

Rozpatrywanym produktem jest tak zwany granulowany politetrafluoroetylen (PTFE), zawierający nie więcej niż 3 % innych jednostek monomerów niż tetrafluoroetylenu bez wypełniaczy, w formie proszku lub osadu, z wyłączeniem materiałów zmikronizowanych oraz surowy polimer (reaktor suspensyjny). Ten ostatni może występować w postaci mokrej lub suchej. Bez względu na możliwe rodzaje produktu ze względu na ich różną postać, średnią wielkość cząstek, obróbkę cieplną lub zawartość komonomerów, wszystkie one stanowią jeden produkt dla celów niniejszego postępowania, gdyż posiadają one te same właściwości fizyczne oraz zasadniczo ich zastosowanie jest takie samo. Rozpatrywany produkt jest obecnie objęty kodem CN ex 3904 61 00.

3.   Produkt podobny

(15)

Produkt rozpatrywany oraz PTFE produkowana i sprzedawana we Wspólnocie przez przemysł Wspólnoty, PTFE produkowana i sprzedawana na rynku krajowym obydwu państw wywozu oraz PTFE produkowana i sprzedawana na rynku krajowym państwa analogicznego ma zasadniczo te same właściwości fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania. Dlatego też tymczasowo uznaje się je za podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(16)

Dwóch importerów twierdziło, iż do pewnych zastosowań produkt przywożony z Rosji i Chin nie stanowi bynajmniej konkurencji dla PTFE produkowanej i sprzedawanej na rynku Wspólnoty. Dotyczy to głównie odpadów PTFE lub PTFE pozagatunkowej, stosowanej do produkcji drobnoziarnistej PTFE. Ten drobnoziarnisty produkt jest stosowany np. jako dodatek podczas przetwarzania plastików lub do farb drukarskich oraz do powłok dla metali. Twierdzenie to należało jednakże odrzucić, gdyż okazało się, że przemysł wspólnotowy również wytwarza odpady PTFE lub materiał pozagatunkowy sprzedawany tym samym klientom.

C.   DUMPING

1.   Ogólna metodologia

(17)

Poniżej opisano ogólną metodologię. Dlatego też dalsza prezentacja ustaleń w sprawie dumpingu dla zainteresowanych państw opisuje wyłącznie zagadnienia specyficzne dla każdego państwa wywozu.

1.1.   Wartość normalna

(18)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego najpierw przeanalizowano przypadek każdego współpracującego producenta eksportującego, czy jego krajowa sprzedaż PTFE była reprezentatywna, tj. czy łączna wielkość sprzedaży z przeznaczeniem na konsumpcję krajową stanowiła przynajmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży danego produktu do Wspólnoty.

(19)

Komisja następnie określiła rodzaje PTFE z przeznaczeniem na konsumpcję krajową, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami PTFE sprzedawanej na wywóz do Wspólnoty. W odniesieniu do analizy według rodzaju produktów Komisja uznała za identyczne lub bezpośrednio porównywalne te rodzaje produktów sprzedane na rynku krajowym lub zagranicznym, które charakteryzowała podobna wielkość cząsteczek, obróbka cieplna i zawartość komonomerów.

(20)

Dla każdego rodzaju produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących na ich rynkach krajowych, które uznano za bezpośrednio porównywalne z rodzajem PTFE sprzedawanej na wywóz do Wspólnoty, ustalono, czy sprzedaż z przeznaczeniem na konsumpcję krajową była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż danego rodzaju PTFE z przeznaczeniem na konsumpcję krajową uznano za wystarczająco reprezentatywną, kieda łączna wielkość sprzedaży z przeznaczeniem na konsumpcję krajową w okresie objętym dochodzeniem stanowiła przynajmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju PTFE do Wspólnoty.

(21)

Komisja następnie zbadała, czy sprzedaż każdego rodzaju PTFE na rynku krajowym państwa wywozu z przeznaczeniem na konsumpcję krajową w reprezentatywnych ilościach można postrzegać jako dokonaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, poprzez ustalenie proporcji sprzedaży z zyskiem danego rodzaju PTFE niezależnym klientom. Ponieważ wielkość sprzedaży każdego rodzaju PTFE sprzedawanej po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej niż wyliczony koszt produkcji stanowił ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży danego rodzaju materiału, a średnia ważona cena danego rodzaju PTFE była równa obliczonemu kosztowi produkcji lub wyższa, wartość normalną przyjęto na podstawie faktycznej ceny krajowej, obliczonej jako średnia ważona cen w całej sprzedaży danego rodzaju produktu na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, niezależnie od rentowności tej sprzedaży.

1.2.   Cena eksportowa

(22)

We wszystkich przypadkach cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, a mianowicie na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych.

1.3.   Porównanie

(23)

Porównania zwykłej wartości i cen eksportowych dokonano na bazie ceny ex works. W celu zapewnienia rzetelności porównania wartości normalnej oraz ceny eksportowej przewidziano należyte dostosowania dla różnic wpływających na porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Przyznano stosowne dostosowania we wszystkich przypadkach, w których uznano to za stosowne, właściwe i poparte sprawdzonymi dowodami.

1.4.   Margines dumpingu

(24)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu dla każdego producenta eksportującego został ustanowiony na podstawie porównania między średnią ważoną wartości normalnej oraz średnią ważoną ceny eksportowej według rodzaju produktu.

1.5.   Chińska Republika Ludowa

1.5.1.   Traktowanie według zasad gospodarki rynkowej (MET)

(25)

W dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu pochodzącego z ChRL wartość normalną określa się zgodnie z punktami 1 do 6 art. 2 rozporządzenia podstawowego dla producentów spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(26)

Poniżej, w skrócie, wyłącznie dla ułatwienia odniesienia, przedstawione zostają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, których spełnienie musi być udokumentowane przez przedsiębiorstwa wnioskujące:

1)

decyzje biznesowe oraz koszty są określane w odpowiedzi na warunki rynkowe i bez znacznej ingerencji państwa;

2)

zapisy księgowe podlegają audytowi dokonywanemu przez niezależnych rewidentów zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości i są stosowane w każdej sytuacji;

3)

brak znacznych zakłóceń wynikających z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;

4)

pewność i stabilność prawa są zapewnione przepisami dotyczącymi upadłości oraz własności;

5)

wymiana walutowa jest przeprowadzana po kursach rynkowych.

(27)

Trzech eksporterów w ChRL zażądało traktowania według zasad gospodarki rynkowej zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i odpowiedziało na formularz wniosku o traktowanie według zasad rynkowych dla producentów eksportujących. Komisja zgromadziła i zweryfikowała w siedzibach tych przedsiębiorstw wszystkie niezbędne informacje przedłożone we wnioskach o MET.

(28)

Dochodzenie wykazało, iż żadne ze wspomnianych trzech przedsiębiorstw nie spełniało wymaganych kryteriów, więc wnioski te odrzucono. Poniższa tabela podsumowuje określenia spełniania przez tychże trzech przedsiębiorstw pięciu kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

Przedsiębiorstwo

Kryteria

Artykuł 2 ust. 7 lit. c)

tiret 1

Artykuł 2 ust. 7 lit. c)

tiret 2

Artykuł 2 ust. 7 lit. c)

tiret 3

Artykuł 2 ust. 7 lit. c)

tiret 4

Artykuł 2 ust. 7 lit. c)

tiret 5

1

Niespełnione

Niespełnione

Niespełnione

Spełnione

Spełnione

2

Niespełnione

Niespełnione

Niespełnione

Spełnione

Spełnione

3

Niespełnione

Niespełnione

Niespełnione

Niespełnione

Spełnione

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz współpracujących eksporterów chińskich.

(29)

Zainteresowane przedsiębiorstwa otrzymały możliwość wniesienia uwag do powyższych ustaleń. Wszystkie trzy przedsiębiorstwa zgłosiły sprzeciw w stosunku do wyników badań i twierdziły, że należy się im traktowanie według zasad gospodarki rynkowej.

(30)

Jedno przedsiębiorstwo kwestionowało fakt, czy praktyka Komisji dotycząca oceny traktowania według zasad gospodarki rynkowej na podstawie pięciu kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego można postrzegać jako zgodne z postanowieniami GATT/WTO. Argumentowano również, że Komisja oparła swoje decyzje na wskazaniach i domniemaniach, jak i że art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego nie został zastosowany w sposób obiektywny.

(31)

W tym względzie należy zauważyć, iż obecne dochodzenie, w tym ocena tego, czy producent eksportujący prowadzi działalność w warunkach gospodarki rynkowej, jest prowadzone zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia podstawowego, które są w pełni zgodne ze zobowiązaniami WTO.

(32)

Jak uznał sąd pierwszej instancji, obowiązkiem producenta eksportującego jest udowodnienie, iż spełnia on warunki określone art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W przypadku braku przedłożenia takich dowodów należy odrzucić wniosek o traktowanie według zasad gospodarki rynkowej. Taka decyzja jest podejmowana na podstawie obiektywnej analizy przedłożonych dowodów, ujawnionych zainteresowanym przedsiębiorstwom, i podlega kontroli sądowej.

(33)

W odniesieniu do pierwszego kryterium, tj. iż decyzje biznesowe są podejmowane w odpowiedzi na sygnały z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe, stwierdzono, iż nie ma dowodów na przestrzeganie Statutu jednego z przedsiębiorstw. Dlatego też brak było dowodów na to, że decyzje firmy nie mogły być podejmowane pod wpływem państwa, w tym poprzez udziałowca będącego przedsiębiorstwem państwowym. Przedsiębiorstwo to zgłosiło sprzeciw wobec wniosków Komisji, twierdząc, że Statut stanowi rzetelną gwarancję, iż państwo nie może wywierać znaczącego wpływu na jego decyzje, jak i że udziałowiec będący przedsiębiorstwem państwowym jest powiernikiem działającym w imieniu przedsiębiorstwa prywatnego. Jednakże Statut firmy określa jej organizację oraz procedury decyzyjne. Ponieważ dochodzenie wykazało, iż Statut nie był szanowany i mógł zostać łatwo zmieniony przez samo przedsiębiorstwo, należało rozsądnie wnioskować, iż końcowe postanowienia takiego Statutu mającego zapewnić brak znacznej kontroli decyzji firmy przez państwo nie są rzetelne i nie mogą stanowić gwarancji w tym względzie. Ponadto przedsiębiorstwo nie przedłożyło żadnych wyjaśnień poza „zauważalnymi”, dotyczących przyczyn, dla których państwowe przedsiębiorstwo powiernicze jest jego faktycznym udziałowcem. Przeciwnie, podczas weryfikacji na miejscu argumentowano, iż pozwoli to przedsiębiorstwu m.in. na lepszy dostęp do źródeł finansowania w przyszłości. Ryzyko ingerencji państwa uznano więc za poważne.

Przedsiębiorstwo dalej twierdziło, iż, w przeciwieństwie do wniosków wyciągniętych przez służby Komisji, ceny surowców odzwierciedlały wartości rynkowe. Omawiane przedsiębiorstwo jednak nie tylko nie przedstawiło dowodów na faktyczny taki stan rzeczy, ale w sytuacji porównywalnych zakupów surowców po innych cenach nie umiało dać rozsądnego wytłumaczenia dla tych znaczących różnic.

Dlatego też należało stwierdzić, iż omawiany producent eksportujący nie dostarczył wystarczających informacji, że działa w warunkach gospodarki rynkowej. Żaden z argumentów przedstawianych przez zainteresowane przedsiębiorstwo po ujawnieniu wyników dochodzenia nie mógł zmienić tego wniosku, a więc wniosek został odrzucony.

(34)

Jedno przedsiębiorstwo argumentowało, iż brak minimalnego kworum na zebraniu akcjonariuszy, umożliwiający państwowemu udziałowcowi na wywarcie znaczącego wpływu na decyzje firmy, nie był istotny, gdyż na takich zebraniach nie podejmuje się decyzji operacyjnych. Mimo to wpływ państwa jest ważny nie tylko wtedy, gdy dotyczy decyzji operacyjnych. Ponadto, zgodnie ze Statutem przedsiębiorstwa, zebranie akcjonariuszy odpowiada m.in. za decyzje o działalności gospodarczej i plany inwestycyjne, bada i zatwierdza budżet finansowy oraz księgi rachunkowe, jak i planuje podział zysków firmy. Dlatego też państwo może wywierać poważny wpływ na decyzje przedsiębiorstwa w tak ważnych sprawach. Argumentowano również, iż sprzedaż eksportowa była dokonywana przez przedsiębiorstwo handlowe będące częściowo własnością państwa w połowie okresu objętego dochodzeniem nie stanowi powodu dla stwierdzenia ingerencji państwa. W tym względzie należy zauważyć, iż przedsiębiorca ten zajmował się sprzedażą rozpatrywanego produktu (w tym zawieraniem umów, odbiorem płatności oraz wystawianiem faktur dla klientów), ale nie wnioskował o traktowanie według zasad gospodarki rynkowej (MET). Dlatego też przedsiębiorstwo nie było w stanie zademonstrować, iż prowadzi działalność bez znacznej ingerencji państwa.

(35)

Jedno przedsiębiorstwo argumentowało również, iż państwowy akcjonariusz posiadający większość akcji przedsiębiorstwa, który w konsekwencji powołuje większość członków zarządu, nie może wywierać znaczącego wpływu na decyzje przedsiębiorstwa. W tym względzie przypomina się, że zgodnie ze stałą praktyką Komisji, w przypadkach gdy państwo może wywierać znaczący wpływ na decyzje przedsiębiorstwa, niezależnie czy na mocy prawnej, czy de facto, uznaje się, że pierwsze kryterium art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego nie zostało spełnione. Dlatego też wniosek ten należało odrzucić.

(36)

W odniesieniu do drugiego kryterium, tj. iż przedsiębiorstwa posiadają jeden wyraźny zestaw podstawowych zapisów księgowych, podlegających niezależnemu audytowi zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości, wszystkie trzy przedsiębiorstwa oświadczyły, iż spełniają to kryterium ze względu na fakt poddawania ich ksiąg audytowi prowadzonemu przez niezależnego audytora. Jednakże okazało się, iż raporty audytorów zawierały znaczne różnice w porównaniu z księgami przedsiębiorstwa lub że w polityce księgowej zainteresowanych przedsiębiorstw nie uwzględniono zmian wymaganych międzynarodowymi standardami rachunkowości. W jednym przypadku okazało się również, iż kwoty wymienione w uwagach audytora nie zgadzały się z księgami przedsiębiorstwa. Inne przedsiębiorstwo nie dostarczyło angielskiej wersji pełnego sprawozdania finansowego zawierającego uwagi audytora, co uniemożliwiło właściwe ich zbadanie. Dlatego też należało stwierdzić, że zapisy księgowe wszystkich trzech przedmiotowych przedsiębiorstw nie zostały poddane audytowi zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości zgodnie z wymogami art. 2 ust. 7 lit. c) tiret drugie rozporządzenia podstawowego, więc wnioski zostały odrzucone.

(37)

W odniesieniu do trzeciego kryterium, wszystkie trzy przedsiębiorstwa zadeklarowały, że w przeciwieństwie do ustaleń Komisji, nie wystąpiły u nich znaczące zakłócenia będące wynikiem uprzedniego systemu gospodarki nierynkowej. Jedno przedsiębiorstwo nie zgodziło się, iż brakowało dowodów wskazujących, iż prawo do użytkowania gruntu odzwierciedlało wartość rynkową tych gruntów i dostarczyło informacji oficjalnych dotyczących cen gruntów. Tę informację dostarczono długo po upływie terminu dostarczenia właściwie udokumentowanego wniosku o traktowanie według zasad rynkowych i nie można już było tych informacji zweryfikować, dlatego musiały zostać odrzucone. W odniesieniu do drugiego przedsiębiorstwa okazało się, iż zakupiło ono swoje zakłady produkcyjne, gdzie wytwarzany jest rozpatrywany produkt, od przedsiębiorstwa państwowego, jednakże po znacznie niższej cenie w odniesieniu do wartości określonej przez niezależnych ekspertów. Ponadto amortyzacja przez to przedsiębiorstwo środków trwałych okazała się niespójna. Ustalono, że trzecie przedsiębiorstwo otrzymywało gwarancje pożyczki bankowej ze strony państwowego akcjonariusza i prowadziło rachunek rozliczeniowy w sposób uniemożliwiający powiązanie faktur i płatności. Oznacza to istnienie poważnych zakłóceń wynikających z uprzedniego systemu gospodarki nierynkowej.

(38)

W konsekwencji stwierdzono, iż zainteresowane przedsiębiorstwa nie spełniają warunków określonych w 2 ust. 7 lit. c) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego, więc wnioski zostały odrzucone.

(39)

Przedsiębiorstwo, które nie spełniło czwartego kryterium, argumentowało, że w przeciwieństwie do ustaleń Komisji przepisy o upadłości gwarantują pewność i stabilność prawną. Okazało się jednak, że to przedsiębiorstwo znajdowało się w trudnej sytuacji finansowej, ponosząc straty od kilku kolejnych lat i było dofinansowywane przez państwowego akcjonariusza. Jak argumentowało przedsiębiorstwo, mimo że takie poważne problemy finansowe nie muszą skończyć się upadłością, fakt, iż akcjonariusz państwowy ratował przedsiębiorstwo (w tym poprzez odpis długów) w sytuacji, w której w normalnych warunkach rynkowych akcjonariusz nie podejmowałby takich działań, wskazuje na wątpliwe stosowanie wspomnianych przepisów w tym konkretnym przypadku. Należy więc stwierdzić, iż brakuje dowodów na praktyczne stosowanie przepisów o upadłości w stosunku do tego przedsiębiorstwa. W przypadku braku takich przepisów kryterium to uznano za niespełnione.

(40)

Skonsultowano się z Komitetem Doradczym, a strony bezpośrednio zainteresowane zostały poinformowane o wnioskach Komisji. Powyżej przedstawiono już główne argumenty podnoszone przez eksporterów. Przemysł wspólnotowy również miał możliwość wnoszenia uwag, przy czym zgodził się z oceną traktowania według zasad rynkowych.

1.5.2.   Indywidualne traktowanie (IT)

(41)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego nakłada się ogólnokrajowe cło na państwa podlegające art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, z wyłączeniem przypadków, dla których udało się wykazać, iż spełniają one kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego dla uzyskania indywidualnego traktowania.

(42)

Trzej producenci eksportujący, oprócz ubiegania się o traktowanie według zasad rynkowych, wnioskowali też o indywidualne traktowanie w przypadku nieprzyznania im traktowania według zasad rynkowych.

(43)

Jako że żadne z trzech przedsiębiorstw nie było w stanie wykazać, iż ingerencja państwa, faktyczna lub potencjalna, nie była na tyle znacząca, aby wpływać na ceny eksportowe oraz ilości towarów, jak i na warunki sprzedaży, stwierdzono, iż nie spełniają one warunków określonych w art. 9 ust. 5 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(44)

Podobnie w przypadku wszystkich trzech przedsiębiorstw stwierdzono, iż nie można wykluczyć ryzyka ominięcia tych przepisów, gdyby ci producenci eksportujący mieli otrzymać indywidualne stawki celne. Ryzyko to wynika z powyższego faktycznego lub możliwego wpływu państwa na działalność przedsiębiorstw. Ponadto, uwzględniając charakter i postać PTFE, w szczególności organy celne mają zazwyczaj duże trudności z identyfikacją producenta importowanej PTFE. Dlatego też istnieje ryzyko ominięcia tych przepisów poprzez wywóz przez przedsiębiorstwo o niższej stawce celnej, dodatkowo wzmagane przez poważne ryzyko ingerencji państwa, które również uznano za znaczący. Dlatego też stwierdzono, że warunki określone w art. 9 ust. 5 lit. e) rozporządzenia podstawowego nie zostały spełnione.

(45)

Jako że żadne z przedsiębiorstw nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, została podjęta tymczasowa decyzja o nieprzyznaniu indywidualnego traktowania.

1.5.3.   Wartość normalna

1.5.3.1.   Określenie wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania według zasad gospodarki rynkowej (MET)

(46)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego normalną wartość dla producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania według zasad gospodarki rynkowej, należy ustanowić w oparciu o cenę lub wartość skonstruowaną w warunkach gospodarki rynkowej państwa trzeciego (zwanego dalej „państwem analogicznym”).

(47)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania uznano Stany Zjednoczone Ameryki za gospodarkę rynkową państwa trzeciego dla celów ustalenia normalnej wartości dla ChRL, przy czym poproszono strony zainteresowane o wnoszenie uwag na ten temat. Dwóch producentów eksportujących w ChRL twierdziło, iż Stany Zjednoczone nie są dobrym wyborem i w zamian proponowały Rosję. Przedstawiano argumenty, iż amerykański rynek PTFE nie jest wystarczająco konkurencyjny, gdyż nałożono od 1988 r. cła antydumpingowe na przywóz z Włoch i Japonii. Argumentowano też, iż największy producent amerykański jest powiązany z jednym ze skarżących z UE. Ponadto dowodzono, że istnieją różnice poziomów technicznych, jakości oraz użytkowników końcowych między PTFE sprzedawaną na rynku amerykańskim i tą eksportowaną przez producentów chińskich do Wspólnoty. Twierdzono przy tym, iż istnieją różnice w dostępie do surowców, gdyż producenci amerykańscy muszą przywozić fluoryt, mając do czynienia z kontyngentem eksportowym narzuconym przez ChRL, odzwierciedlającym 50 % światowej produkcji tego produktu. Z drugiej strony, eksporterzy chińscy mają bezpośredni dostęp do fluorytu wytwarzanego w Chinach. Wreszcie, sugerowano, że rozwój gospodarczy Chin (przy niższych kosztach pracy niż w Stanach Zjednoczonych) jest bliższy Rosji, która jest również przedmiotem tego samego dochodzenia.

(48)

Należy zauważyć, iż PTFE jest produkowana w ograniczonej liczbie państw. Jeden producent z Indii poparł zarzuty dotyczące dumpingu ze strony chińskich producentów eksportujących, więc poproszono go o współpracę jako producenta w potencjalnym państwie analogicznym. Niestety producent indyjski nie wyraził zgody na współpracę.

(49)

W odniesieniu do sugerowanego wyboru Rosji, z powodów wyjaśnionych w motywach 70 do 75, dane dotyczące wartości normalnej dostarczone przez eksporterów rosyjskich okazały się nierzetelne, więc nie można było z nich korzystać. W konsekwencji nie można było zgodzić się na skorzystanie z tych danych do określenia wartości normalnej w przypadku chińskich producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania według zasad gospodarki rynkowej. Ponadto państwo również będące przedmiotem dochodzenia nie jest zazwyczaj uznawane za odpowiednie państwo analogiczne, gdyż rynek krajowy może być zniekształcony.

(50)

W odniesieniu dla wyboru Stanów Zjednoczonych, analiza wszystkich dostępnych informacji wykazała, iż Stany Zjednoczone są najwłaściwszym państwem analogicznym. Stany Zjednoczone posiadają duży i bardzo konkurencyjny rynek dla rozpatrywanego produktu, istnieje na nim trzech producentów oraz – pomimo ceł antydumpingowych – znaczący przywóz (stanowiący ponad 20 % wielkości rynku krajowego), w tym również z ChRL i Rosji. Cła na przywóz PTFE są niższe w Stanach Zjednoczonych (5,8 %) niż w Rosji (10 %).

(51)

W odniesieniu do stosunków między producentem w państwie analogicznym i Wspólnocie, nie jest to sam w sobie powód do uznania wyboru Stanów Zjednoczonych za niewłaściwy. Dane dostarczone przez producentów amerykańskich zostały zweryfikowane przez służby Komisji, które były w pełni usatysfakcjonowane stosownością i rzetelnością tego wyboru.

(52)

Argument dotyczący różnic w dostępie do surowców (fluoryt) również nie wyklucza wyboru Stanów Zjednoczonych. Nie dostarczono dowodów na wpływ chińskiego kontyngentu eksportowego na rynek amerykański, które pozwalałyby na kwantyfikację takiego ewentualnego wpływu. Okazało się jednak, że fluoryt jest czwartym z kolei surowcem PTFE i powinien stanowić niewielki procent kosztów jego wytworzenia (szacunkowo poniżej ok. 5 %). W tych okolicznościach wpływ chińskiego kontyngentu eksportowego na amerykański rynek PTFE jest minimalny. Ponadto chloroform jest w większym stopniu wykorzystywany w produkcji PTFE, w którym to przypadku ChRL nie jest uprzywilejowana ze względu na zależność od przywozu i wysokie cła antydumpingowe w stosunku do wielu państw eksportujących. Stwierdzono zatem, iż wszelkie różnice w dostępie do surowców między Stanami Zjednoczonymi a ChRL nie są tak istotne, aby można było uznać wybór USA na państwo analogiczne za bezzasadny.

(53)

W odniesieniu do różnic fizycznych i technicznych oraz użytkowników końcowych, dostępne informacje wykazują, iż produkt eksportowany przez producentów chińskich, mimo że zazwyczaj niższej jakości ze względu na inne poziomy skażenia niż PTFE produkowana w Stanach Zjednoczonych, nadal spełnia standardy przemysłowe i jest wykorzystywany do tych samych celów. Mimo to, w celu uwzględnienia możliwości innych poziomów skażenia między produktem rozpatrywanym oraz produktem podobnym, w przypadku braku innych podstaw, na podstawie oszacowań producentów amerykańskich ustanowiono tymczasową korektę rzędu 10 %.

(54)

Wreszcie, w odniesieniu do różnego poziomu rozwoju gospodarczego w Stanach Zjednoczonych i ChRL, nie przedstawiono dowodów wskazujących, czy i w jakim stopniu różnica ta ma wpływ na normalną wartość. Ponadto różnica sama w sobie nie stanowi istotnego czynnika przy wyborze państwa analogicznego. Faktycznie, wybór nowoczesnego i wydajnego rynku charakteryzującego się dużą konkurencją może zaowocować niższą wartością normalną niż w przypadku, gdyby państwo analogiczne wykazywało ten sam poziom rozwoju gospodarczego, co państwo bez gospodarki rynkowej.

(55)

Uwzględniając powyższe, stwierdzono, iż Stany Zjednoczone stanowią najbardziej stosowne państwo i w tych okolicznościach wybór Stanów Zjednoczonych wydaje się odpowiedni i uzasadniony zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.

(56)

Komisja wysłała bardziej szczegółowy kwestionariusz do producentów w Stanach Zjednoczonych, prosząc o informacje na temat cen na rynku krajowym i kosztu produkcji produktu podobnego. Odpowiedź producenta była weryfikowana na miejscu.

(57)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego wartość normalna w przypadku chińskich producentów eksportujących została ustalona na podstawie zweryfikowanych informacji otrzymanych od dwóch producentów w państwie analogicznym, tj. na podstawie cen zapłaconych lub należnych na amerykańskim rynku krajowym dla porównywalnych rodzajów produktów, gdyż sprzedaż taka miała miejsce w normalnych warunkach handlu i w reprezentatywnych ilościach.

(58)

Pod względem określenia wartości normalnej, Komisja stosowała tę samą metodologię, jak wyjaśniono w motywach 18 do 28.

1.5.4.   Cena eksportowa

(59)

Całość sprzedaży eksportowej do Wspólnoty ze strony chińskich producentów eksportujących była dokonywana bezpośrednio do niezależnych klientów we Wspólnocie, stąd cena eksportowa została ustanowiona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen zapłaconych lub należnych.

1.5.5.   Porównanie

(60)

Wprowadzono korekty dotyczące ewentualnych i uzasadnionych rabatów i obniżek, prowizji, kosztów transportu, ubezpieczenia, pakowania, kredytu, kosztów obsługi po sprzedaży i opłat bankowych.

(61)

Jak wspomniano w motywie 53, wprowadzono korektę zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego na wartość normalną dla różnic stopnia skażenia między produktem sprzedanym przez producentów chińskich do Wspólnoty i sprzedanym na amerykańskim rynku krajowym.

(62)

Ponadto jeden rodzaj produktu eksportowanego przez chińskich producentów eksportujących charakteryzował się inną obróbką cieplną w porównaniu z porównywalnym rodzajem produktu sprzedawanego w państwie analogicznym. Dlatego też wprowadzono korektę zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Przy braku innych rzetelnych informacji poziom korekty ustalono na podstawie różnicy cen związanej z tą cechą charakterystyczną w państwie analogicznym.

(63)

Dla jednego rodzaju produktu eksportowanego przez producentów chińskich, o wielkości ziarna między 100 a 400 mikronów, w okresie objętym dochodzeniem współpracujący producenci amerykańscy nie wskazali bezpośrednio odpowiadającego rodzaju produktu, więc nie można było ocenić różnic rynkowych. Mimo to na podstawie informacji przedłożonych przez jednego z producentów amerykańskich tymczasowo stwierdzono, iż ten rodzaj produktu sprzedawanego przez eksporterów chińskich, o nierównej wielkości ziarna, wykazuje cechy w dużym stopniu przypominające cechy PTFE o małej wartości przepływu (poniżej 100 mikronów). Uznano więc za stosowne tymczasowo ocenić normalną wartość tego rodzaju produktu na podstawie normalnej wartości PTFE o małej wartości przepływu sprzedawanego na rynku amerykańskim.

(64)

Wprowadzono także korektę w odniesieniu do podnoszonych kwestii różnic zwrotu chińskiego VAT.

1.5.6.   Margines dumpingu

(65)

W przypadku każdego chińskiego producenta eksportującego średnia ważona normalnej wartości dla rodzajów wywożonych do Wspólnoty ustalona dla państwa analogicznego była porównywana do średniej ważonej ceny eksportowej dla odpowiedniego rodzaju produktu wywożonego do Wspólnoty, zgodnie z przepisami art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego.

(66)

Jak wyjaśniono w motywach 41 do 43 wyżej, żadnemu ze współpracujących chińskich przedsiębiorstw nie przyznano indywidualnego traktowania. W konsekwencji ustalono jeden ogólnokrajowy margines dumpingu na podstawie średniej ważonej marginesów dumpingu występujących u każdego z trzech producentów chińskich.

(67)

Ogólnokrajowy margines dumpingu wyrażony jako procent kosztów cif netto franco granica Wspólnoty przed ocleniem wynosi 99,7 %.

(68)

Jako że trzej zainteresowani producenci eksportujący reprezentowali całość eksportu chińskiego rozpatrywanego produktu do Wspólnoty, nie ma powodów, aby sądzić, iż jakikolwiek producent eksportujący wstrzymał się od współpracy. Zatem uznaje się również tymczasowo, iż ogólnokrajowy margines dumpingu powinien być utrzymany na tym samym poziomie.

1.6.   Rosja

(69)

Otrzymano odpowiedzi na kwestionariusze od dwóch znanych producentów eksportujących i od spółek powiązanych z jednym z eksporterów (jeden podmiot gospodarczy w Rosji i jeden importer we Wspólnocie).

1.6.1.   Brak współpracy

(70)

Odpowiedzi na kwestionariusze od dwóch przedsiębiorstw wykazywały znaczne braki. Ponadto, w obydwu przypadkach, weryfikacja na miejscu wykazała, iż przedsiębiorstwa te dostarczyły niekompletnych, nieprawidłowych lub wprowadzających w błąd informacji.

(71)

Zatem w jednym z przedsiębiorstw były znaczące niedociągnięcia w księgowości i została ona uznana za nierzetelną. Dlatego też nie można było zweryfikować kompletności i dokładności dostarczonych danych. Ponadto znacznych części odpowiedzi na kwestionariusz nie można było w ogóle zweryfikować (gdyż przedsiębiorstwo nie dostarczyło żadnego potwierdzenia swoich zapisów księgowych), a w niektórych przypadkach przedsiębiorstwo wręcz odmówiło dostarczenia niektórych informacji niezbędnych do obliczenia marginesu dumpingu albo nie dostarczyło tych informacji w stosownym terminie, aby nie można już było ich zweryfikować.

(72)

Odpowiedź drugiego przedsiębiorstwa również wykazywała braki, przy czym na miejscu okazało się, iż przedsiębiorstwo przedstawiło błędne informacje o kluczowym charakterze, dotyczące jego struktury organizacyjnej. Dlatego też dopiero dochodzenie prowadzone na miejscu wykazało, że przedsiębiorstwo tak naprawdę podzieliło się na dwa podmioty na początku okresu objętego dochodzeniem (z których jeden wytwarzał rozpatrywany produkt). Fakt, iż złożona struktura przedsiębiorstwa nie została zgłoszona przed wizytą weryfikacyjną, znacznie utrudnił dochodzenie ze względu na daleko idące konsekwencje dotyczące rachunkowości i określania kosztów.

(73)

Ponadto przedsiębiorstwo nie dostarczyło zasadniczych elementów odpowiedzi, w tym zrewidowanych sprawozdań finansowych, twierdząc, iż nie są one dostępne. Mimo to podczas wizyty weryfikacyjnej okazało się to nieprawdą. Dodatkowo, na początku dochodzenia przedsiębiorstwo ponownie dostarczyło znacznych części odpowiedzi na kwestionariusz, utrudniając tym samym weryfikację odpowiedzi na kwestionariusz.

(74)

Powiązany z przedsiębiorstwem podmiot gospodarczy w Rosji, wspomniany w poprzednim motywie, nie współpracował. W rzeczywistości przedsiębiorstwo utrudniało weryfikację poprzez odmowę dostępu do informacji dotyczących organizacji, sprzedaży rozpatrywanego produktu oraz płatności w sposób uniemożliwiający uznanie tej strony za współpracującą. Ostatecznie powiązany sprzedawca w Zjednoczonym Królestwie nie mógł podać żadnych danych finansowych za okres objęty dochodzeniem.

(75)

Uwzględniając powyższe, stwierdzono, że nie można ustalić marginesów dumpingu dla dwóch producentów eksportujących na podstawie ich własnych danych. Margines dumpingu został więc tymczasowo określony na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

1.6.2.   Wartość normalna

(76)

Przy braku innych informacji wartość normalną obliczono tymczasowo na podstawie informacji podanych w skardze. Średnia wartość normalna została obliczona w oparciu o ceny wskazane w cennikach na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem dla dwóch producentów eksportujących. Przy braku bardziej odpowiedniej podstawy do obliczeń obliczono jedną wartość normalną dla rozpatrywanego produktu traktowanego jako całość.

1.6.3.   Cena eksportowa

(77)

Cenę eksportową obliczono tymczasowo w oparciu o dane Eurostatu w okresie objętym dochodzeniem.

1.6.4.   Porównanie

(78)

Zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. e) rozporządzenia podstawowego dostosowano wartość normalną, uwzględniając fakt, iż ceny w cennikach obejmowały warunki dostawy inne niż cena ex works, a cena eksportowa uwzględnia różnice dotyczące warunków dostawy i innych ponoszonych opłat, ponoszone między ceną ex works a cif według incoterms.

(79)

Wszelkie dostosowania były dokonywane na podstawie informacji dostarczonych w skardze.

1.6.5.   Margines dumpingu

(80)

Ustanowiono tymczasowy margines dumpingu na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej, jak określono powyżej.

(81)

Porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej wykazało obecność dumpingu. Tymczasowy margines dumpingu, wyrażony jako procent ceny cif franco granica Wspólnoty przed ocleniem, wynosi 36,6 %.

(82)

Jako że wspomniane dwa przedsiębiorstwa reprezentują całość sprzedaży eksportowej z Rosji do Wspólnoty, a także ze względu na brak przyczyn do uznania, iż jakiś producent eksportujący wstrzymał się od współpracy, ustanowiono pozostałe cło na tym samym poziomie.

D.   SZKODA

1.   Produkcja wspólnotowa

(83)

W ramach Wspólnoty, rozpatrywany produkt wytwarzany jest w Niemczech, Włoszech, Niderlandach, Zjednoczonym Królestwie oraz w Polsce przez:

trzech producentów, w imieniu których złożono skargę, reprezentujących ponad 80 % produkcji wspólnotowej, oraz

dwóch innych producentów wspólnotowych, którzy nie występowali jako skarżący. Tylko jeden z nich dostarczył Komisji informacji ogólnych. Żaden z tych dwóch producentów nie złożył sprzeciwu w stosunku do obecnego postępowania.

(84)

Komisja stwierdziła, iż wszystkie powyższe przedsiębiorstwa można uznać za producentów wspólnotowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Produkcja wszystkich powyższych przedsiębiorstw stanowi całość produkcji wspólnotowej, którą ustanowiono poprzez dodanie do wielkości produkcji zgłoszonego przez trzech producentów popierających skargę szacowanej produkcji dwóch producentów niewnoszących skargi, zgodnie z treścią skargi.

2.   Przemysł wspólnotowy

(85)

Łączna produkcja trzech producentów wspólnotowych, którzy współpracowali z Komisją, odzwierciedla 81 % łącznej produkcji granulowanej żywicy PTFE we Wspólnocie. Zatem uznaje się, iż stanowią oni „przemysł wspólnotowy” w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   Konsumpcja we wspólnocie

(86)

Konsumpcję we Wspólnocie ustalono w oparciu o wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym oraz szacowaną sprzedaż innych producentów wspólnotowych, plus przywóz z Rosji, ChRL i innych państw trzecich, objętą kodem CN ex 3904 61 00. Zauważa się, że przywóz z Rosji, objęty kodem 3904 61 00, dotyczy produktu rozpatrywanego oraz innych produktów. Łączna wielkość przywozu PTFE z Rosji oszacowano w oparciu o metodologię przedstawioną w skardze. W przypadku innych państw brakowało informacji wskazujących, iż przywozy objęte takim kodem CN mogłyby zawierać PTFE w formie innej niż granulat.

(87)

W okresie między 2001 r. a okresem objętym dochodzeniem konsumpcja we Wspólnocie spadła z poziomu 16 185 ton do 14 725 ton, tj. o 9 %. Ten spadek konsumpcji był spowodowany w dużej mierze ogólną gorszą koniunkturą w okresie od 2002 r.

 

2001 r.

2002 r.

2003 r.

OOD

Konsumpcja we Wspólnocie (tony)

16 185

14 301

14 736

14 725

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

88

91

91

4.   Łączna ocena skutków przywozu rozpatrywanego

(88)

Komisja zbadała, czy przywóz granulowanej żywicy PTFE pochodzącej z Rosji i ChRL należy oceniać łącznie zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(89)

Margines dumpingu ustanowiony w związku z przywozem z każdego z zainteresowanych państw wykraczał poza próg de minimis określony art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a wielkość przywozu z każdego z tych państw była zauważalna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego (tj. w okresie objętym dochodzeniem ich udział w rynku sięgał odpowiednio 10,8 % oraz 23,7 %).

(90)

W odniesieniu do warunków konkurencji dochodzenie wykazało, iż granulowana żywica PTFE przywożona z zainteresowanych państw i pochodząca z przemysłu wspólnotowego jest podobna pod względem wszystkich właściwości fizycznych i technicznych. Na tej podstawie PTFE pochodząca z Rosji i ChRL, z jednej strony, oraz PTFE wytwarzana i sprzedawana na obszarze Wspólnoty, z drugiej strony, były zastępowalne. Na podobnej zasadzie były one sprzedawane we Wspólnocie poprzez porównywalne kanały sprzedaży i w podobnych warunkach handlowych. Stwierdzono również, iż ceny eksportowe z Rosji i Chin wykazywały podobne tendencje w rozpatrywanym okresie i były znacznie niższe niż ceny wspólnotowe.

(91)

Rosyjscy producenci eksportujący twierdzili, iż w odniesieniu do PTFE przywożonej z Rosji, z jednej strony, i ChRL, z drugiej strony, obowiązywały inne warunki konkurencji, dlatego też przywóz z Rosji powinien zostać wyłączony. W tym względzie argumentowano, iż przywóz z Rosji ulegał redukcji w rozpatrywanym okresie, podczas gdy przywóz z Chin wykazywał tendencje wzrostowe. Po drugie, wskazano, iż przywóz z Chin i Rosji skupiał się głównie w jednym Państwie Członkowskim (we Włoszech). Dlatego też produkty PTFE pochodzące z Rosji i Chin nie stanowiły konkurencji w pozostałych 24 Państwach Członkowskich.

(92)

Jednakże, pomimo tendencji spadkowych, wielkość przywozu z Rosji utrzymuje się nadal na znaczącym poziomie, z udziałem w rynku sięgającym 23,7 % konsumpcji we Wspólnocie w okresie objętym dochodzeniem. Ponadto PTFE wywożona z Rosji charakteryzowała się podobną jakością do PTFE eksportowanej z ChRL i przeznaczonej do końcowych zastosowań i przeznaczeń. Dodatkowo, jak wspomniano wyżej, ceny eksportowe z Rosji i Chin wykazywały podobne tendencje w rozpatrywanym okresie i w obydwu przypadkach były znacznie niższe od cen wspólnotowych. Wreszcie, należy zauważyć, że sprzedaż przemysłu wspólnotowego również skupiała się głównie we Włoszech, stanowiąc zatem bezpośrednią konkurencję dla przywozu z Rosji i ChRL. PTFE wytwarzaną przez przemysł wspólnotowy sprzedawano poprzez te same kanały dystrybucyjne we Włoszech co PTFE pochodzącą z Rosji i Chin. Zauważa się również, że nie było informacji, jakoby przywóz z Rosji i Chin do Włoch nie był dalej sprzedawany do innych części rynku wspólnotowego, tym samym stanowiąc bezpośrednią konkurencję dla produktów Wspólnoty również poza obszarem Włoch. Na tej podstawie argument, iż produkt importowany z Rosji, z jednej strony, i ChRL, z drugiej strony, podlegał innym warunkom konkurencji należy odrzucić.

(93)

W świetle powyższego tymczasowo uznaje się, iż wszystkie kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione, a przywóz z zainteresowanych państw należy badać łącznie.

5.   Przywóz z zainteresowanych państw

5.1.   Wielkość i udział w rynku rozpatrywanego przywozu

(94)

Pomimo że przywóz rozpatrywanego produktu z Rosji i ChRL do Wspólnoty spadł z poziomu 6 281 ton w 2001 r. do poziomu 4 838 ton w 2002 r., od 2002 r. wzrósł, osiągając poziom 5 079 ton w okresie objętym dochodzeniem.

 

2001

2002

2003

OOD

Przywóz z Rosji i ChRL (w tonach)

6 281

4 838

5 069

5 079

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

77

81

81

(95)

Odpowiadający im udział w rynku spadł z poziomu 38,8 % w 2001 r. do 34,5 % w okresie objętym dochodzeniem, lecz pozostał na bardzo wysokim poziomie. Zauważa się, że udział w rynku wykazywał stały stopniowy wzrost od 2002 r., tj. od 33,8 % do 34,5 % w okresie objętym dochodzeniem.

 

2001

2002

2003

OOD

Udział w rynku przywozu z Rosji i ChRL

38,8 %

33,8 %

34,4 %

34,5 %

5.2.   Ceny

(96)

Średnia cena rozpatrywanego przywozu znacznie spadła. Zatem spadła ona z poziomu 7 236 EUR/tonę w 2001 r. do poziomu 4 092 EUR/tonę w okresie objętym dochodzeniem, tj. odnotowała spadek o 43 % w okresie objętym dochodzeniem.

 

2001

2002

2003

OOD

Średnia cena przywozu z Rosji i ChRL (EUR/tony)

7 236

5 949

4 499

4 092

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

83

63

57

5.3.   Podcięcie cenowe

(97)

Do celów analizy podcięcia cenowego średnia ważona cen sprzedaży dla poszczególnych rodzajów produktów przemysłu wspólnotowego na rzecz niezwiązanych klientów na rynku wspólnotowym została porównana z odpowiednią średnią ważoną cen eksportowych rozpatrywanego produktu. Porównanie to było dokonane po odliczeniu rabatów i obniżek. Ceny przemysłu wspólnotowego dostosowano na podstawie podstawy ex works. Ceny rozpatrywanego przywozu dostosowano na podstawie cif z odpowiednim dostosowaniem na cło i koszty związane z przywozem.

(98)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakość produktów wytwarzanych przez przemysł wspólnotowy jest ogólnie wyższa niż jakość produktów przywożonych z ChRL i Rosji. Na podstawie dowodów zebranych w trakcie dochodzenia stwierdzono tymczasowo, iż należy wprowadzić korektę dla różnic jakościowych, wynikających głównie z gorszych właściwości fizycznych i niespójności materiału, tj. znacznych różnic wielkości ziarna w ramach jednego produktu, oraz zanieczyszczeń. Rosyjscy producenci eksportowi twierdzili, iż w wyniku powyższego wytwarzana i sprzedawana przez nich PTFE może być wyłącznie używana po jej dalszym przetworzeniu, co powoduje powstanie dodatkowych kosztów. Jednakże żadna z zainteresowanych stron nie była w stanie dokładnie określić wartości rynkowej tych różnic jakościowych ani kosztów przetworzenia importowanej PTFE. Pewna liczba stron szacowała wysokość korekty na poziomie 30 %, w oparciu o rzekomą różnicę cenową między produktami o różnej jakości. Te dane szacunkowe odpowiadały obliczeniom rosyjskich producentów eksportujących. Na tej podstawie, oraz uwzględniając brak innych bardziej rzetelnych informacji w tym względzie, tymczasowo dodano korektę 30 % do ceny cif na granicy Wspólnoty, podanej przez producentów eksportujących z obydwu państw. Zauważa się, że to zagadnienie będzie dalej badane celem doprowadzenia do ostatecznych wniosków.

(99)

Porównanie wykazało, że rozpatrywane produkty pochodzące z ChRL i Rosji były sprzedawane we Wspólnocie po cenach podcinających ceny przemysłu wspólnotowego odpowiednio o 24 % i 17 % w okresie objętym dochodzeniem, jeśli są wyrażone jako procent cen przemysłu wspólnotowego.

6.   Sytuacja przemysłu wspólnotowego

(100)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, badanie wpływu dumpingowego przywozu na przemysł wspólnotowy obejmował ocenę wszystkich czynników ekonomicznych i wskaźników mających wpływ na stan przemysłu wspólnotowego od 2001 r. do okresu dochodzenia.

6.1.   Produkcja, moce produkcyjne oraz wykorzystanie mocy produkcyjnych

(101)

Wielkość produkcji przemysłu wspólnotowego wzrósł o 8 % od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem, z poziomu 6 798 ton do poziomu 7 326 ton. Pomimo spadku konsumpcji we Wspólnocie w tym samym okresie należy odnotować, iż przemysł wspólnotowy musiał obniżyć ceny sprzedaży w wyniku dumpingowego przywozu w celu konkurowania z rozpatrywanym przywozem. Prowadziło to do wzrostu produkcji mającemu zrównoważyć zwiększone zapotrzebowanie na dane produkty.

 

2001

2002

2003

OOD

Produkcja (tony)

6 798

5 885

7 066

7 326

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

87

104

108

(102)

Moce produkcyjne nieznacznie wzrosły, o 8 % w rozpatrywanym okresie. W tym samym okresie wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu wspólnotowego utrzymało się na stabilnym poziomie 80 %. Spadek wykorzystania mocy produkcyjnych między 2001 r. i 2002 r. stanowi konsekwencję spadku konsumpcji oraz ogólnie gorszej koniunktury w tym okresie. W następstwie tego, jak wspomniano wyżej, przemysł wspólnotowy musiał obniżyć ceny, zwiększając tym samym wielkość sprzedaży celem konkurowania z przywozem z zainteresowanych państw, których ceny spadły o prawie 40 % w 2004 r. (patrz: motyw 96 powyżej). Zatem wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu wspólnotowego wróciło do normy, podczas gdy rentowność dramatycznie spadła (patrz: motyw 110 poniżej).

 

2001

2002

2003

OOD

Moce produkcyjne (tony)

8 480

9 050

9 100

9 200

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

107

107

108

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

80 %

65 %

78 %

80 %

6.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(103)

W rozpatrywanym okresie wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego w WE wzrosła o 15 %, z poziomu 4 223 ton w 2001 r. do poziomu 4 845 ton w okresie objętym dochodzeniem. Rozwój ten należy postrzegać w świetle faktu, iż w obliczu tanich importowanych towarów pochodzących z Rosji i ChRL przemysł wspólnotowy miał wybór albo utrzymania cen sprzedaży kosztem spadku wielkości sprzedaży i udziału w rynku, albo obniżenia cen sprzedaży celem zachowania w największym możliwym stopniu ekonomii skali. Wszyscy producenci wspólnotowi obniżyli ceny sprzedaży począwszy od 2001 r. próbując utrzymać lub wręcz zwiększyć swoją wielkość sprzedaży dla osiągnięcia masy krytycznej produkcji potrzebnej do pokrycia własnych kosztów stałych.

 

2001

2002

2003

OOD

Sprzedaż we Wspólnocie (tony)

4 223

4 058

4 522

4 845

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

96

107

115

(104)

Udział przemysłu wspólnotowego w rynku wzrósł pod względem wielkości z poziomu 26,1 % w 2001 r. do poziomu 32,9 % w okresie objętym dochodzeniem.

 

2001

2002

2003

OOD

Udział w rynku wspólnotowym

26,1 %

28,4 %

30,7 %

32,9 %

6.3.   Zapasy

(105)

Zauważa się, że poziom zapasów przemysłu wspólnotowego nieznacznie spadł w rozpatrywanym okresie, niemniej jednak należy go uznać za ogólnie stabilny. Jest to zgodne z polityką przemysłu wspólnotowego zorientowaną na utrzymanie zapasów na minimalnym poziomie. W konsekwencji uznano, że poziom zapasów nie stanowił ważnego wskaźnika dla oceny sytuacji przemysłu wspólnotowego. Zauważono również, że zapasy pozostawały na poziomie uznanym za normalny dla tej branży.

 

2001

2002

2003

OOD

Zapasy (tony)

1 232

1 078

1 361

1 145

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

87

110

93

6.4.   Ceny i czynniki wpływające na ceny krajowe

(106)

Średnie ceny towarów przemysłu wspólnotowego za tonę znacznie spadły od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem, o 22 %. Ten stały spadek cen w rozpatrywanym okresie stanowi kluczowy czynnik do oceny rozpatrywanego przypadku. Zauważono, że spadek cen przywozu z Rosji i Chin był znacznie wyższy niż w przypadku cen przemysłu wspólnotowego.

 

2001

2002

2003

OOD

Średnia cena sprzedaży (EUR/tony)

9 521

9 182

7 649

7 431

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

96

80

78

6.5.   Wzrost

(107)

Podczas gdy konsumpcja we Wspólnocie spadła o 9 % od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem, udział przemysłu wspólnotowego w rynku wzrósł o 6,8 punktów procentowych z poziomu 26,1 % w 2001 do poziomu 32,9 % w okresie objętym dochodzeniem.

6.6.   Inwestycje oraz zdolność do podnoszenia kapitału

(108)

W 2001 r., kiedy zwrot z inwestycji był znaczny, przemysł wspólnotowy dokonywał dużych inwestycji, tj. na poziomie 8,3 mln EUR. Po 2001 r. poziom inwestycji gwałtownie spadł, a następnie obniżył się z poziomu 4,7 mln EUR w 2002 r. do poziomu 3,4 mln EUR w okresie objętym dochodzeniem.

 

2001

2002

2003

OOD

Inwestycje (w tys. EUR)

8 331

4 730

3 833

3 387

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

57

46

41

(109)

Pod względem zdolności do podnoszenia kapitału wszyscy współpracujący producenci wspólnotowi są częścią większych grup i są finansowani poprzez grupowe systemy łączenia środków pieniężnych. Dlatego też, chociaż żadne z przedsiębiorstw nie zgłaszało trudności z podnoszeniem kapitału w związku z działalnością w rozpatrywanym okresie, wskaźnik ten nie stanowi dobrego odzwierciedlenia sytuacji przemysłu wspólnotowego.

6.7.   Rentowność, zwrot z inwestycji oraz przepływ środków pieniężnych

(110)

W rozpatrywanym okresie rentowność producentów wspólnotowych znacznie spadła z poziomu 9,3 % w 2001 r. do poziomu 0,1 % w okresie objętym dochodzeniem. Zwrot z inwestycji odnotował podobne tendencje spadkowe jak rentowność. Ta gwałtowna tendencja spadkowa dotycząca rentowności i zwrotu z inwestycji byłaby jeszcze bardziej odczuwalna, gdyby przemysł wspólnotowy utrzymał ceny, w którym to przypadku utraciłby udział w rynku i wielkość sprzedaży, a w konsekwencji obniżyłby ekonomię skali.

 

2001

2002

2003

OOD

Rentowność

9,3 %

3,5 %

– 3,2 %

0,1 %

Zwrot z inwestycji

9,2 %

3,3 %

– 2,9 %

0,1 %

(111)

Przepływy pieniężne generowane przez podobny produkt znacznie spadły z poziomu 10 mln EUR w 2001 r. do poziomu 4,2 mln EUR w okresie objętym dochodzeniem, tj. o 58 %.

 

2001

2002

2003

OOD

Przepływy pieniężne (w tys. EUR)

9 988

6 711

1 281

4 200

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

67

13

42

6.8.   Zatrudnienie i produktywność

(112)

Poziom zatrudnienia spadł o 10 % od 2001 r. do okresu dochodzenia. Produktywność wzrosła od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem o 17 %, ze względu na ważne środki przedsięwzięte w celu poprawy wydajności, jak np. redukcja personelu i usuwanie „wąskich gardeł” w procesie produkcji.

 

2001

2002

2003

OOD

Zatrudnienie

123

111

117

111

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

90

95

90

Produkcja na pracownika (tony/pracownik)

55

53

61

66

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

96

110

119

6.9.   Płace

(113)

Koszty pracy wzrosły o 6 % w rozpatrywanym okresie, z poziomu 6,2 mln EUR w 2001 r. do poziomu 6,5 mln EUR w okresie objętym dochodzeniem. Sytuacja taka odpowiada głównie wzrostowi kosztów utrzymania. Ze względu na zmniejszenie poziomu zatrudnienia średnie koszty pracy na pracownika faktycznie wzrosły o 17 %, z poziomu 50 239 EUR do poziomu 58 842 EUR.

 

2001

2002

2003

OOD

Koszty pracy na pracownika (EUR)

50 239

55 538

57 920

58 842

Wskaźnik (2001 r. = 100)

100

111

115

117

6.10.   Rozmiar marginesu dumpingu

(114)

Uwzględniając wielkość i cenę dumpingowego przywozu, wpływ faktycznych marginesów dumpingu, które są też znaczne, nie może zostać uznany za nieznaczny.

6.11.   Naprawa sytuacji po skutkach wcześniejszego dumpingu

(115)

Przemysł wspólnotowy nie był dotąd w sytuacji, kiedy musiałby naprawiać sytuację po wcześniejszych przypadkach wystąpienia szkodliwego dumpingu.

7.   Wniosek dotyczący szkody

(116)

Pomimo że wielkość dumpingowego przywozu pochodzącego z Rosji i ChRL spadła z poziomu 6 281 ton do poziomu 5 079 ton od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem, utrzymała się ona na stałym wysokim poziomie w całym rozpatrywanym okresie. Odpowiadający jej udział w rynku spadł z 38,8 % w 2001 r. do 34,5 % w okresie objętym dochodzeniem, lecz nadal utrzymywał się na bardzo wysokim poziomie. Średnie ceny dumpingowego przywozu gwałtownie spadły w rozpatrywanym okresie, tj. o 43 %, przy czym były one stale niższe niż oferowane przez przemysł wspólnotowy, w wyniku czego miało miejsce znaczne podcinanie cen o 17,4 % w przypadku Rosji i 24,5 % w przypadku Chin w okresie objętym dochodzeniem.

(117)

Badanie sytuacji przemysłu wspólnotowego zgodnie z powyższymi informacjami wskazuje, iż od 2001 r. do OOD sytuacja przemysłu wspólnotowego uległa ogólnemu pogorszeniu. Chociaż prawdą jest, że udział w rynku i wielkość sprzedaży wzrosły, nie zmniejsza to jednak negatywnego obrazu. Zatem ważne wskaźniki szkody, takie jak: wartość sprzedaży, rentowność, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do podwyższania kapitału, przepływ środków pieniężnych oraz zatrudnienie wykazały tendencje spadkowe w trakcie rozpatrywanego okresu. Jak opisano w motywach 101, 102 i 103 powyżej, wzrost w produkcji i wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego, jak również udział w rynku należy postrzegać w kontekście znaczącego spadku ceny we Wspólnocie i w przemyśle wspólnotowym w konsekwencji decyzji o obniżeniu cen sprzedaży, aby w ten sposób utrzymać lub zwiększyć wielkość sprzedaży i osiągnąć masę krytyczną wielkości produkcji potrzebną do pokrycia stałych kosztów. Miało to dramatyczny wpływ na rentowność przemysłu wspólnotowego, która znacząco spadła od 9,3 % w 2001 r. do 0,1 % w OOD oraz przynosząc znaczące straty w 2003 r. (-3,2 %). Należy ponadto zauważyć, że konsumpcja malała jedynie między 2001 a 2002 r., ale utrzymała się na stabilnym poziomie między 2002 r. a OOD, a nawet nieznacznie wzrosła. Zatem stwierdza się, że przemysł wspólnotowy powinien przynajmniej w pewnym stopniu skorzystać ze wspomnianego nieznacznego wzrostu poprzez podniesienie wielkości sprzedaży.

(118)

Wreszcie, jak wytłumaczono w motywie 105, nieznaczny spadek w wielkości zapasów nie został uznany za znaczący czynnik, jako że był zgodny z polityką przemysłu wspólnotowego utrzymywania zapasów na minimalnym poziomie.

(119)

Ten spadek rentowności nastąpił jednocześnie z gwałtownym spadkiem cen. Przemysł w pewnym stopniu zrekompensował spadek cen zwiększoną produktywnością i wielkością sprzedaży, co doprowadziło do wzrostu udziału w rynku. Te pozytywne skutki nie zapobiegły gwałtownemu spadkowi rentowności przemysłu wspólnotowego. Dlatego też stwierdzono, iż pozytywna tendencja w zakresie wskaźników szkody, takich jak wielkość sprzedaży czy udział w rynku, nie przeważyły nad ogólnym pogorszeniem się sytuacji przemysłu wspólnotowego, ponieważ nie zmieniły faktu, że sytuacja finansowa przemysłu wspólnotowego była rzeczywiście krytyczna. Wzrost wielkości sprzedaży i udziału w rynku nie był zatem uznany za decydujący czynnik dla oceny sytuacji przemysłu wspólnotowego w rozpatrywanym okresie.

(120)

W świetle powyższego, tymczasowo stwierdza się, że przemysł wspólnotowy poniósł znaczną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

E.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Wprowadzenie

(121)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy dumpingowy przywóz z Rosji i ChRL spowodował szkody dla przemysłu wspólnotowego w stopniu, który można uznać za poważny. Przebadano też znane czynniki inne niż dumpingowy przywóz, które mogły w tym samym czasie przyczynić się do powstania szkody dla przemysłu wspólnotowego, celem upewnienia się, czy na ewentualne szkody spowodowane takimi innymi czynnikami nie miał wpływu dumpingowy przywóz.

2.   Skutki dumpingowego przywozu

(122)

Należy zauważyć, że pomimo iż przywóz z Rosji i Chin uległ ogólnej redukcji w okresie od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem, wykazywał on tendencję wzrostową od 2002 r. Zatem poziom przywozu spadł w okresie 2001 r. do 2002 r. z 6 281 ton do 4 838 ton. Między 2002 r. a okresem objętym dochodzeniem wielkość rozpatrywanego przywozu z Rosji i ChRL do Wspólnoty wzrosła z poziomu 4 838 ton do 5 079 ton. Odpowiadający mu udział w rynku wspólnotowym zmienił się z 33,8 % w 2002 r. do 34,5 % w okresie objętym dochodzeniem.

(123)

Co najważniejsze, łącznemu spadkowi wielkości przywożonych produktów (nadal utrzymującej się na bardzo wysokim poziomie i zachowującej większy udział w rynku niż przemysł wspólnotowy) towarzyszył znaczny spadek cen przywozu. Te ostatnie dosłownie załamały się. Nastąpiło to jednocześnie z pogorszeniem sytuacji przemysłu wspólnotowego w tym samym okresie. Pogorszenie to analizowane jest w szczególności pod względem cen sprzedaży, rentowności, zwrotu z inwestycji, przepływu środków pieniężnych i poziomu zatrudnienia. Jak wspomniano powyżej, przywóz z Rosji i ChRL obniżył średnie ceny przemysłu wspólnotowego o znaczne kwoty, przy czym podcinające marginesy wynosiły 17,4 % i 24,5 %.

(124)

W analizie skutków dumpingowego przywozu stwierdzono, że cena stanowi ważny czynnik konkurencji. Ponadto, nawet uwzględniając różnice w jakości, ceny dumpingowych przywozów były znacznie niższe od cen przemysłu wspólnotowego, jak i cen eksporterów z państw trzecich.

(125)

U jednego z producentów wspólnotowych potwierdzono, iż tzw. stopnie modyfikowane nieprodukowane przez eksporterów rosyjskich ani chińskich nie powodowały sytuacji szkody, co przejawiało się w pozytywnym rozwoju rentowności. Jednakże w tych przypadkach, w których ten sam producent był narażony na konkurencję ze strony dumpingowego przywozu z Rosji i ChRL, jego sytuacja finansowa była zdecydowanie negatywna.

(126)

Dlatego też tymczasowo stwierdzono, że naciski wywierane przez rozpatrywany przywóz, który zwiększył ich wielkość i udział w rynku od 2002 r., dokonywany po bardzo niskich i dumpingowych cenach, odegrał zdecydowaną rolę w pogorszeniu sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego.

3.   Wpływ innych czynników

3.1.   Rozwój konsumpcji

(127)

Konsumpcja we Wspólnocie, mimo że spadła o 12 % w latach 2001 i 2002, w późniejszym okresie utrzymała się na stabilnym poziomie aż do okresu objętego dochodzeniem na poziomie z 2002 r., a nawet nieznacznie wzrosła. Ten spadek konsumpcji nie odpowiada jednak spadkowi ogólnej wartości na rynku wspólnotowym, która spadła o 39 % w tym samym okresie, tj. w większym stopniu niż konsumpcja. Ten poważny spadek wartości rynkowej wynika ze znacznego spadku cen rozpatrywanego przywozu, które przemysł wspólnotowy musiał stosować celem utrzymania swojego udziału w rynku i wykorzystania mocy produkcyjnych. Zauważa się, że ogólny spadek konsumpcji wspólnotowej nie uniemożliwił przemysłowi wspólnotowemu zwiększenia wielkości sprzedaży (o 15 % w rozpatrywanym okresie), podczas gdy wzrostowi wielkości sprzedaży towarzyszył dramatyczny spadek w wartości sprzedaży, co spowodowało powstanie znaczących strat finansowych przemysłowi wspólnotowemu. Ukazuje to poważną szkodę poniesioną przez przemysł wspólnotowy bardziej jako konsekwencję obniżenia wartości sprzedaży niż spadku konsumpcji.

(128)

Jak wspomniano w motywie 87, przyczyną spadku konsumpcji wspólnotowej był ogólny spadek koniunktury na świecie. W tym względzie powinno się zauważyć, że rynek PTFE jest cykliczny i zależy w dużym stopniu od globalnych wydarzeń gospodarczych. To powiązanie tłumaczy również spadek w konsumpcji pomimo spadku cen sprzedaży.

(129)

Należy również zauważyć, że ceny przywozowe spadły w dużo większym stopniu niż konsumpcja wspólnotowa w tym samym okresie. Zatem konsumpcja spadła o 9 %, podczas gdy ceny przywozowe spadły o 43 % w rozpatrywanym okresie. Ceny przywozowe znacznie podcinały ceny przemysłu wspólnotowego podczas całego rozpatrywanego okresu i były ponadto poddane w jeszcze większym stopniu dumpingowi w OOD. Biorąc pod uwagę ten ostry i stały spadek ceny oraz to, że konsumpcja – pomimo że spadała między latami 2001 a 2001 – pozostała na względnie stabilnym poziomie, stwierdzono następnie, że poważna poniesiona szkoda nie była spowodowana spadkiem w konsumpcji, lecz raczej dumpingowym przywozem z zainteresowanych państw, które w konsekwencji zmusiły Wspólnotę do obniżenia cen sprzedaży.

3.2.   Przywóz pochodzący z państw trzecich innych niż Rosja i ChRL

(130)

Należy pamiętać, że rozpatrywany produkt stanowi jedynie część kodu CN 3904 61 00. Jednakże, ponieważ nie ma informacji wskazujących, że przywóz w ramach kodu CN obejmuje produkty inne niż granulowana PTFE, dane importowe Eurostatu dla pełnego zakresu produktów objętych kodem CN uznaje się za dotyczące wyłącznie rozpatrywanego produktu. Przywóz z państw trzecich innych niż Rosja i ChRL nieznacznie spadł, z poziomu 4 270 ton w 2001 r. do poziomu 3 699 ton w okresie objętym dochodzeniem. W konsekwencji ich udział w rynku ogólnie spadł z poziomu 26,4 % w 2001 r. do poziomu 25,1 % w okresie objętym dochodzeniem. Głównymi pojedynczymi państwami przywożącymi rozpatrywany produkt do Wspólnoty są Japonia i Stany Zjednoczone Ameryki (USA). USA zwiększyły swój udział w rynku z 13 % w 2001 r. do 23 % w okresie objętym dochodzeniem, podczas gdy spadek udziału w rynku Japonii zmniejszył się z 15 % do 11 % w tym samym okresie.

(131)

Według Eurostatu średnia cena przywozu z państw trzecich innych niż Rosja i ChRL utrzymał się w zasadzie na niezmiennym lub lekko zmniejszonym poziomie w okresie od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem. W całym tym okresie ceny przywozu z innych państw były prawie o 50 % wyższe niż ceny przywozu z Rosji i ChRL. Były one też wyższe niż ceny przemysłu wspólnotowego. W konsekwencji przywóz z państw trzecich nie wywarł konkurencyjnego nacisku na przemysł wspólnotowy w stopniu, w jakim uczynił to przywóz z Rosji i ChRL.

(132)

Dlatego też tymczasowo stwierdza się, że przywóz z państw trzecich nie stanowi determinującej przyczyny szkodliwej sytuacji przemysłu wspólnotowego.

3.3.   Wyniki producentów wspólnotowych niewnoszących skargi („innych producentów wspólnotowych”)

(133)

Dwóch producentów wspólnotowych, reprezentujących około 19 % łącznej produkcji wspólnotowej, nie zgłosiło wyraźnego sprzeciwu ani nie poparło skargi. Ocenę innych producentów wspólnotowych w znacznej mierze oparto na danych szacunkowych dostarczonych przez skarżącego, lecz część informacji pochodziła od jednego ze wspomnianych producentów. W odniesieniu do wielkości sprzedaży innych producentów wspólnotowych spadł on z szacunkowych 1 411 ton w 2001 r. do 1 102 w okresie objętym dochodzeniem. Ich udział w rynku wspólnotowym spadł z 25 % do 19 % w tym samym okresie. Według informacji dostarczonych przez jednego z producentów niewnoszących skargi średnie ceny jednostkowe były nieznacznie niższe niż ceny współpracujących producentów wspólnotowych, lecz dużo wyższe niż ceny towarów rosyjskich lub ChRL. Na podstawie tych informacji można założyć, iż producenci wspólnotowi również ponieśli szkody ze strony dumpingowego przywozu, które przekładają się głównie na utratę udziału w rynku. Dlatego też tymczasowo stwierdzono, iż produkty wytwarzane i sprzedawane przez innych producentów wspólnotowych nie przyczyniły się do poniesienia poważnych szkód przez przemysł wspólnotowy.

3.4.   Wywóz przez przemysł wspólnotowy

(134)

Wywóz PTFE dokonywany przez przemysł wspólnotowy poza Wspólnotę nieznacznie wzrósł w rozpatrywanym okresie (o 3 %) i odzwierciedlał 12,7 % łącznej sprzedaży przemysłu wspólnotowego w okresie objętym dochodzeniem. Rentowność tego wywozu była jednak wyższa niż zysk ze sprzedaży na rynku wspólnotowym w rozpatrywanym okresie. Dlatego też wywozu przemysłu wspólnotowego nie można uznać za wywierający niekorzystny wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego.

3.5.   Wydajność przemysłu wspólnotowego

(135)

W rozpatrywanym okresie przemysł wspólnotowy podejmował ciągłe wysiłki celem zracjonalizowania swojego procesu produkcyjnego. Zatem koszty produkcji przemysłu wspólnotowego spadały w sposób stały w całym rozpatrywanym okresie w sumie o 13 % między 2001 r. a okresem objętym dochodzeniem. Pomimo znacznej redukcji kosztów produkcji przemysł wspólnotowy nie mógł skorzystać ze zwiększonej zdolności, lecz był zmuszony do sprzedaży swoich produktów albo poniżej kosztów albo po kosztach. Zatem rentowność przemysłu wspólnotowego znacznie spadła. Na tej podstawie stwierdzono, że przemysł wspólnotowy jest rentownym, wydajnym przemysłem, a poniesione szkody nie wynikają z niewydajnego procesu produkcyjnego, lecz z dumpingowego przywozu z zainteresowanych państw.

4.   Wnioski

(136)

Znaczny udział w rynku przywozu z Rosji i ChRL, jak i znaczny spadek poziomu cen i podcinanie cen stwierdzone w okresie objętym dochodzeniem nastąpiły jednocześnie z poważnymi szkodami poniesionymi przez przemysł wspólnotowy.

(137)

Przeanalizowano wzrost konsumpcji we Wspólnocie, przywóz z innych państw trzecich, wywóz przemysłu wspólnotowego, wyniki innych producentów wspólnotowych oraz wzrost kosztów, lecz nie stwierdzono, by były one determinującą przyczyną powstania szkód poniesionych przez przemysł wspólnotowy.

(138)

Na podstawie powyższej analizy, która wyraźnie wyróżniła i wyodrębniła skutki wszystkich znanych czynników wywierających wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego w związku ze szkodliwym wpływem dumpingowego przywozu, stwierdza się tymczasowo, że przywóz z Rosji i ChRL spowodował poważne szkody dla Wspólnoty w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

F.   INTERES WSPÓLNOTY

(139)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy pomimo wniosków na temat wystąpienia szkodliwego dumpingu istniały poważne przesłanki do stwierdzenia, iż w interesie Wspólnoty nie leży przyjęcie środków w tym konkretnym przypadku. Uwzględniono wpływ ewentualnych środków na wszystkie strony zaangażowane w niniejsze postępowanie, jak i konsekwencje wynikające z braku przyjęcia wspomnianych środków.

1.   Interes przemysłu wspólnotowego

(140)

Fluoropolimery stanowią grupę wysokowydajnych plastików, z których najbardziej znany i najszerzej stosowany jest PTFE. Wszyscy producenci wspólnotowi objęci dochodzeniem w pełni lub częściowo specjalizują się w PTFE, która posiada odrębne cechy związane z procesem produkcyjnym, jakością, zastosowaniem, kanałami sprzedaży itp.

(141)

Nałożenie środków ma zapobiec dalszym zakłóceniom sytuacji na rynku i przywrócić warunki uczciwej konkurencji na rynku. Przemysł wspólnotowy powinien wtedy być w stanie podnieść swoje ceny sprzedaży, a tym samym osiągnąć poziom zysku niezbędny do poprawy sytuacji finansowej przemysłu, jak i umożliwi mu kontynuację inwestowania w zakłady produkcyjne, gwarantując tym samym przetrwanie przemysłu wspólnotowego.

(142)

Z drugiej strony, w przypadku kiedy środki antydumpingowe nie są nakładane, może to spowodować dalsze pogorszenie już złej sytuacji przemysłu wspólnotowego. Nie byłby on w stanie realizować koniecznych inwestycji celem skutecznego konkurowania z dumpingowym przywozem z zainteresowanych państw trzecich. Najprawdopodobniej w niedalekiej przyszłości zmusiłoby to też niektóre przedsiębiorstwa do zaprzestania produkcji i zwolnienia pracowników. Zakończenie produkcji wspólnotowej spowodowałoby, że użytkownicy PTFE staliby się bardziej zależni od dostawców spoza Wspólnoty.

(143)

W związku z powyższym, tymczasowo stwierdza się, że nałożenie środków antydumpingowych pozwoliłoby przemysłowi wspólnotowemu na naprawę skutków szkodliwego dumpingu, a więc leży w interesie Wspólnoty.

2.   Interes importerów/podmiotów gospodarczych niezwiązanych i użytkowników we Wspólnocie

(144)

Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich znanych importerów/podmiotów handlowych. Wyłącznie dwóch importerów/podmioty handlowe, reprezentujących prawie 30 % łącznego przywozu z Rosji i ChRL, odpowiedziało na kwestionariusz. Komisja wysłała też kwestionariusze do wszystkich znanych użytkowników we Wspólnocie (w sumie dziewięciu) i otrzymała trzy (częściowe) odpowiedzi na kwestionariusz. Użytkownicy odzwierciedlali jedynie 14 % konsumpcji we Wspólnocie.

(145)

PTFE jest stosowana jako komponent w wielu branżach przemysłowych, np. w branży chemicznej, mechanicznej, elektrycznej (wewnętrzne ekrany kabli), motoryzacyjnej, budowlanej (jako czynnik izolacyjny), akcesoriów kuchennych (garnki), tekstylnej, lub biomedycznej (narzędzia chirurgiczne), półprzewodnikach i przemyśle lotniczym. Najbardziej znanym znakiem handlowym, pod którym sprzedawano ten produkt jest „Teflon”.

(146)

Współpracujący użytkownicy byli producentami półproduktów wykorzystywanych dalej w różnych branżach, jak np. motoryzacyjna i elektroniczna. Użytkownicy ci twierdzili, że nie mogą obciążyć klientów podwyższeniem kosztów PTFE (stosowanej jako surowiec) ze względu na rynek półproduktów, który jest bardzo wrażliwy cenowo. Argumentowali oni, iż wszelkie podwyżki cen postawiłyby ich w niekonkurencyjnej pozycji w stosunku do producentów spoza Wspólnoty, którzy nie podlegaliby cłom antydumpingowym na PTFE.

(147)

Współpracujący użytkownicy nie dostarczyli żadnych informacji na temat proporcji importowanej PTFE w ich łącznym koszcie produkcji. Tak więc nie można było obliczyć potencjalnego wpływu cła antydumpingowego na tych użytkowników. W każdym wypadku zauważa się, iż granulowana PTFE stanowi raczej niską część łącznych kosztów w sektorach takich, jak przemysł chemiczny, gospodarstwa domowego i rekreacyjny, przemysł elektryczny, mechaniczny lub motoryzacyjny, gdyż PTFE jest powszechnie stosowana w formie miniaturowych komponentów. PTFE stosuje się również w bardzo małych ilościach w zastosowaniach klientów, tj. anorak zawierałby ok. 20 g warstw PTFE. Na tej podstawie tymczasowo stwierdzono, że wpływ finansowy dla użytkowników końcowych należy uznać za mało znaczący. Zauważono również, że w oparciu o informacje dostarczonych przez tych użytkowników, ich rentowność była znacząca w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie tymczasowo stwierdzono, że wpływ ceł antydumpingowych byłby nieznaczny.

(148)

Wreszcie, przedstawiciele przemysłu w dalszym łańcuchu produkcyjnym twierdzili, że przemysł wspólnotowy nie ma wystarczającej zdolności, żeby sprostać popytowi rynku wspólnotowego na PTFE.

(149)

Należy zauważyć, że środki te nie mają służyć uniemożliwianiu przywozu do Wspólnoty, lecz mają zapewnić, że przywóz ten nie odbywa się po szkodliwie dumpingowych cenach. Ponadto, jak wspomniano powyżej w motywie 147, oczekuje się, że wpływ ceł antydumpingowych na przemysł użytkownika ma być nieznaczny, a więc nie będzie on koniecznie uniemożliwiać użytkownikom końcowym kupowanie PTFE od tych samych dostawców nawet po wyższej cenie.

(150)

Należy również zauważyć, że konsumpcja we Wspólnocie spadła w latach 2001 do 2002 o 12 %, a następnie utrzymywała się praktycznie na tym samym poziomie aż do okresu objętego dochodzeniem, odnotowując niewielki wzrost o 3 % od 2002 r. Należy również zaznaczyć, że producenci wspólnotowi nadal posiadają niewykorzystane moce produkcyjne. To, wraz z wywozem z innych państw trzecich, stanowi dobre źródło zaopatrzenia przemysłów w dalszym etapie łańcucha produkcyjnego. Jest zatem mało prawdopodobne, że środki antydumpingowe prowadziłyby do braku w zapasach.

3.   Interes dostawców surowców we wspólnocie

(151)

Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich znanych dostawców wspólnotowych głównych surowców (w tym chlorodifluorometanu (R22) oraz bezwodnego kwasu fluorowodorowego) na rynek wspólnotowy. Współpraca była bardzo bliska, gdyż otrzymano pięć odpowiedzi, z czego trzech dostawców było z sobą powiązanych. Większość tych dostawców ściśle współpracowała z przemysłem wspólnotowym i innymi producentami granulatu PTFE mającymi siedzibę na terenie Wspólnoty. Duża część ich obrotów (75 %) pochodziła ze sprzedaży na rzecz producentów granulatu PTFE. Dlatego też jakiekolwiek cięcia w zakresie zakupów dokonywanych przez przemysł wspólnotowy wywierałyby znaczny wpływ na sytuację tych przedsiębiorstw, łącznie zatrudniających 176 osób bezpośrednio zaangażowanych w produkcję rozpatrywanych surowców.

(152)

Inny dostawca stwierdził, że nienałożenie środków spowodowałoby powstanie ryzyka migracji wspólnotowej produkcji PTFE do państw trzecich spoza Wspólnoty. Przedsiębiorstwo to argumentowało, że w konsekwencji dostawcy surowców byliby zmuszeni szukać klientów poza Wspólnotą, na rynkach państw trzecich, gdzie mogliby konkurować z miejscowymi dostawcami surowców. Wywóz surowców ponadto spowodowałby powstanie dodatkowych kosztów, które podważałyby już niskie marże producentów. Dlatego też tymczasowo stwierdzono, że nałożenie ceł antydumpingowych leży w interesie producentów.

4.   Wniosek dotyczący interesu wspólnoty

(153)

Na podstawie powyższego, tymczasowo stwierdzono, iż brak przesłanek do powstrzymania się od nałożenia środków, przy czym stosowanie takich środków leży w interesie Wspólnoty.

G.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

1.   Poziom usuwający szkodę

(154)

Uwzględniając wnioski wyciągnięte w odniesieniu do dumpingu, szkody i interesu Wspólnoty, należy nałożyć opłaty celne w celu zapobieżenia dalszym szkodom powodowanym przez dumpingowy przywóz.

(155)

W celu określenia poziomu tych ceł uwzględniono marginesy dumpingu oraz poziom opłat celnych niezbędny do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.

(156)

Przy obliczaniu poziomu opłat celnych koniecznego do usunięcia skutków wpływu szkodliwego dumpingu, uznano, że wszelkie środki powinny umożliwiać przemysłowi wspólnotowemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie, ogólnie mówiąc, takiego zysku brutto, który można w sposób rozsądny uzyskać w przemyśle tego rodzaju w normalnych warunkach konkurencji, przy sprzedaży produktu podobnego. Ten margines zysku przed opodatkowaniem stosowany do tego obliczenia wynosił 9,3 % obrotu, który przemysł wspólnotowy uzyskał przez ostrym spadkiem cen przywozowych z zainteresowanych państw w 2001 r. Było to postrzegane jako właściwe minimum, jakiego przemysł wspólnotowy mógł się spodziewać w przypadku braku szkodliwego dumpingu.

(157)

Niezbędne podwyżki cen określono więc na podstawie porównania średniej ważonej cen importowych, jak ustalono dla obliczeń podcinających cen, z nieszkodliwą ceną produktów sprzedawanych na rynku wspólnotowym przez przemysł wspólnotowy. Nieszkodliwą cenę uzyskano poprzez skorygowanie ceny sprzedaży producentów wspólnotowych o faktyczny zysk/stratę w okresie objętym dochodzeniem poprzez dodanie wspomnianej powyżej marży zysku. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania były więc wyrażone jako procent łącznej wartości cif przywozu.

(158)

W odniesieniu do Rosji, ze względu na brak współpracy ze strony eksporterów rosyjskich, jak wspomniano w motywach 70 do 75, margines szkody określono na podstawie danych eksportowych zgodnie z Eurostatem. Zauważa się, że jak wspomniano w motywie 98 powyżej, cena eksportowa cif została skorygowana pod względem różnic jakości między PTFE wytwarzaną we Wspólnocie a PTFE importowaną z Rosji i ChRL. Po drugie, jako że cała sprzedaż PTFE na wywóz jest dokonywana z Rosji na rzecz handlowców, podczas gdy przemysł wspólnotowy sprzedaje głównie do użytkowników, korekty dokonywano dla różnic w poziomach obrotu handlowego. W związku z brakiem innej, bardziej wiarygodnej informacji, korekta ta została tymczasowo ustanowiona na 5 %, co stanowi rozsądną marżę zysku niezwiązanego importera.

(159)

Jeżeli chodzi o Chiny, uwzględniając fakt, iż żadnemu ze współpracujących producentów chińskich nie przyznano traktowania według zasad rynkowych lub indywidualnego traktowania, tymczasowe środki obowiązujące dla całego państwa usuwające poziom szkody wyliczono jako średnią ważoną marginesu dumpingu dla wszystkich trzech współpracujących eksporterów chińskich.

2.   Środki tymczasowe

(160)

W świetle powyższego stwierdza się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć tymczasowe cła antydumpingowe w stosunku do przywozu z Rosji i ChRL na poziomie najniższych marginesów dumpingu i marż usuwających szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła.

(161)

Proponowane tymczasowe cła antydumpingowe są następujące:

Państwo eksportujące

Margines usuwający szkodę

Margines dumpingu

Proponowane cło antydumpingowe

Chińska Republika Ludowa

62,7 %

99,7 %

62,7 %

Rosja

46,7 %

36,6 %

36,6 %

H.   PRZEPISY KOŃCOWE

(162)

W interesie rozsądnego administrowania należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które ujawniły się Komisji w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogą przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie. Ponadto należy stwierdzić, że ustalenia dotyczące nałożenia opłat celnych dokonanego na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą być ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkich ostatecznych środków.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na tak zwany granulowany politetrafluoroetylen (PTFE) zawierający nie więcej niż 3 % innych jednostek monomerów niż tetrafluoroetylenu bez wypełniaczy, w formie proszku lub osadu, z wyłączeniem materiałów zmikronizowanych, oraz surowy polimer (reaktor suspensyjny), ten ostatni może występować w postaci mokrej lub suchej, objęty kodem CN ex 3904 61 00 (kod TARIC 3904610050) pochodzący z Rosji i Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawka tymczasowego cła antydumpingowego stosowanego dla cen netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem produktów opisanych w ust. 1 będzie następująca:

Państwo

Stawka celna

Chińska Republika Ludowa

62,7 %

Rosja

36,6 %

3.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktu, o którym mowa w ust. 1, jest uwarunkowane złożeniem zabezpieczenia, w kwocie równej poziomowi cła tymczasowego.

4.   O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, stosowane są obowiązujące przepisy celne.

Artykuł 2

Bez uszczerbku dla art. 20 rozporządzenia (WE) nr 384/96, zainteresowane strony mogą przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień, w ciągu jednego miesiąca od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 zainteresowane strony mogą przedstawić uwagi odnośnie do stosowania niniejszego rozporządzenia w ciągu jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. C 225 z 9.9.2004, str. 18.


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/37


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 863/2005

z dnia 7 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 459/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 (2) określa procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 459/2005 (3) ogłoszono stały przetarg na wywóz 130 663 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu austriackiej agencji interwencyjnej.

(3)

Austria poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 30 000 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz. Uwzględniając sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Austrię.

(4)

Zważywszy na zwiększenie ilości zgłoszonej do przetargu, należy zmienić ilości magazynowane w regionie magazynowania, określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 459/2005.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 459/2005.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do rozporządzenia (WE) nr 459/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 2

1.   Przetarg obejmuje maksymalną ilość 160 663 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Liechtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry (4) oraz Szwajcarii.

2.   W załączniku I określa się regiony, w których jest magazynowana wyżej wymieniona ilość 160 663 ton pszenicy zwyczajnej.

2)

załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 191 z 31.7.1993, str. 76. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 749/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 10).

(3)  Dz.U. L 75 z 22.3.2005, str. 9. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 698/2005 (Dz.U. L 114 z 4.5.2005, str. 7).

(4)  Wraz z Kosowem, określonym w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.”;


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

(w tonach)

Miejsce magazynowania

Ilości

Burgenland, Niederösterreich, Oberösterreich

160 663”


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/39


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 864/2005

z dnia 7 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 615/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 (2) określa procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 615/2005 (3) ogłoszono stały przetarg na wywóz 65 000 ton pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu słowackiej agencji interwencyjnej.

(3)

Słowacja poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 26 982 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz. Uwzględniając sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Słowację.

(4)

Zważywszy na zwiększenie ilości zgłoszonej do przetargu, należy zmienić ilości magazynowane w regionie magazynowania, określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 615/2005.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 615/2005.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do rozporządzenia (WE) nr 615/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 2

1.   Przetarg obejmuje maksymalną ilość 91 982 ton pszenicy zwyczajnej do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyjątkiem Albanii, Bułgarii, Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Liechtensteinu, Rumunii, Serbii i Czarnogóry (4) oraz Szwajcarii.

2.   W załączniku I określa się regiony, w których jest magazynowana ilość 91 982 ton pszenicy zwyczajnej.

2)

załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 191 z 31.7.1993, str. 76. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 749/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 10).

(3)  Dz.U. L 103 z 22.4.2005, str. 9.

(4)  Wraz z Kosowem, określonym w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.”;


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

(w tonach)

Miejsce magazynowania

Ilości

Vel’ké Ripňany, Lučenec, Rimavská Sobota, Senica, Bytčica, Malacky, Galanta – Nové silo l, Tornal’a, Sered’, Želiezovce, Marcelová, Dvory n/Žitavou, Gbelce, Vel’ké Bedzany, Nedanovce, Podunajské Biskupice, Jesenské, Senec, Piešt’any, Lužianky, Malé Straciny, Breziny, Gbely, Sládkovičovo, Pohronský Ruskov, Streda n/Bodrogom, Rybany

91 982”


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/41


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 865/2005

z dnia 7 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2707/2000 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do pomocy wspólnotowej do dostarczania mleka i niektórych przetworów mlecznych dla uczniów w instytucjach edukacyjnych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 15 i 47 tiret drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 określa kwoty pomocy, która ma zostać przyznana na dostarczanie przetworów mlecznych uczniom w okresie od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r.

(2)

W celu ułatwienia zarządzania płatnościami pomocowymi krajowym administracjom i organom odpowiedzialnym za realizację programu dostarczania mleka, w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2707/2000 (2) wprowadzono przepis przejściowy stosowany w przypadku zmiany stawki pomocy w końcu roku szkolnego 2003/2004.

(3)

W Państwach Członkowskich, w których rok szkolny 2004/2005 kończy się po dniu 30 czerwca, zarządzanie płatnościami pomocowymi będzie nadal utrudnione z powodu zmiany stawki pomocy. Właściwym jest więc objęcie tym przepisem roku szkolnego 2004/2005.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2707/2000.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2707/2000 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jednakże w roku szkolnym 2004/2005 stawka pomocy obowiązująca dnia pierwszego czerwca może zostać zastosowana w miesiącu lipcu, jeśli rok szkolny w Państwie Członkowskim kończy się w lipcu.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 37. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 816/2004 (Dz.U. L 153 z 30.4.2004, str. 19).


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/42


DECYZJA RADY

z dnia 10 maja 2005 r.

w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

(2005/423/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i jego art. 300 ust. 3 akapit drugi,

uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, został podpisany w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich w dniu 16 grudnia 2004 r.

(2)

Protokół dodatkowy powinien zostać zatwierdzony,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł

1.   Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich.

Tekst Protokołu dodatkowego jest załączony do niniejszej decyzji (1).

2.   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 13 Protokołu dodatkowego.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 maja 2005 r.

W imieniu Rady

J. KRECKÉ

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 38 z 10.2.2005, str. 3.


Komisja

8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/43


DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 czerwca 2005 r.

w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w programy Państw Członkowskich w dziedzinie kontroli, inspekcji oraz nadzoru rybołówstwa na 2005 r.

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1630)

(2005/424/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 2004/465/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w programy kontroli rybołówstwa Państw Członkowskich (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Państwa Członkowskie przesłały do Komisji swoje programy kontroli rybołówstwa na rok 2005 wraz z wnioskami o wkład finansowy Wspólnoty w wydatki, które będą ponoszone w realizacji projektów zawartych w tych programach.

(2)

Wnioski dotyczące działań wymienionych w art. 4 decyzji 2004/465/WE mogą kwalifikować się do finansowania wspólnotowego.

(3)

Właściwym będzie ustalenie maksymalnych kwot i poziomu wkładu finansowego Wspólnoty oraz ustanowienie warunków, na jakich taki wkład może być przyznawany.

(4)

Aby kwalifikować się do współfinansowania, elektroniczne urządzenia lokacyjne powinny spełniać warunki ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2244/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. ustanawiającym przepisy szczegółowe dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków (2).

(5)

Aby kwalifikować się do współfinansowania, projekty pilotażowe powinny spełniać warunki ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1461/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. ustanawiającym warunki dla projektów pilotażowych w odniesieniu do elektronicznego przekazu informacji w sprawie działalności połowowej oraz w odniesieniu do teledetekcji (3).

(6)

Państwa Członkowskie muszą zgodnie z art. 8 decyzji 2004/465/WE przyjąć zobowiązanie wydatków w terminie 12 miesięcy od końca roku, w którym notyfikowano im niniejszą decyzję. Muszą również spełniać przepisy decyzji 2004/465/WE w odniesieniu do rozpoczynania projektów i składania wniosków o refundację.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza decyzja stanowi o wkładzie finansowym Wspólnoty na rzecz działań wymienionych w art. 4 decyzji 2004/465/WE na rok 2005. Ustanawia ona wysokość wkładu finansowego Wspólnoty dla każdego Państwa Członkowskiego oraz wskaźnik wkładu finansowego Wspólnoty oraz warunki, na jakich może być przyznawany.

Artykuł 2

Nowe technologie i sieci informatyczne

Wydatki poniesione na zakup, instalację i pomoc techniczną w dziedzinie technologii komputerowej oraz budowy sieci informatycznych w celu umożliwienia skutecznej i bezpiecznej wymiany danych w związku z monitorowaniem, kontrolowaniem i nadzorem działalności połowowej kwalifikują się do współfinansowania w wysokości 50 % wydatków kwalifikowanych w granicach określonych w załączniku I.

Artykuł 3

Elektroniczne urządzenia lokacyjne

1.   Wydatki poniesione na zakup i instalację na pokładzie statków rybackich elektronicznych urządzeń lokacyjnych dających statkom możliwość zdalnego monitorowania przez ośrodek monitorowania rybołówstwa przy wykorzystaniu systemu monitorowania statków (VMS) kwalifikują się do współfinansowania do maksymalnej kwoty 4 500 EUR na statek w granicach określonych w załączniku II.

2.   W ramach kwoty 4 500 EUR określonej w ust. 1 współfinansowanie pierwszych 1 500 EUR wydatków kwalifikowanych realizuje się wg wskaźnika 100 %.

3.   Współfinansowanie wydatków kwalifikowanych w wysokości między 1 500 EUR a 4 500 EUR na statek wynosi maksymalnie 50 % takich wydatków.

4.   Aby kwalifikować się do współfinansowania, elektroniczne urządzenia lokacyjne muszą spełniać wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 2244/2003.

Artykuł 4

Projekty pilotażowe w dziedzinie nowych technologii

1.   Wydatki poniesione na projekty pilotażowe w dziedzinie wdrażania nowych technologii w celu usprawnienia monitorowania działalności połowowej kwalifikują się do współfinansowania w wysokości 50 % wydatków kwalifikowanych w granicach kwot określonych w załączniku III.

2.   Aby kwalifikować się do współfinansowania, projekty pilotażowe w dziedzinie nowych technologii muszą spełniać wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 2244/2003.

Artykuł 5

Szkolenia

Wydatki poniesione na szkolenia i programy wymiany urzędników państwowych odpowiedzialnych za zadania związane z monitorowaniem, kontrolą i nadzorem rybołówstwa kwalifikują się do współfinansowania w wysokości 50 % wydatków kwalifikowanych w granicach kwot określonych w załączniku IV.

Artykuł 6

Seminaria i narzędzia medialne

Wydatki poniesione na przedsięwzięcia obejmujące seminaria i narzędzia medialne mające na celu zwiększenie świadomości rybaków i innych uczestników takich jak inspektorzy, prokuratorzy i sędziowie, jak również społeczeństwa na temat potrzeby zwalczania nieodpowiedzialnych i nielegalnych połowów i na temat zasad wspólnej polityki rybołówstwa kwalifikują się do współfinansowania w wysokości 75 % wydatków kwalifikowanych w granicach kwot określonych w załączniku V.

Artykuł 7

Statki i statki powietrzne patrolowania rybołówstwa

Wydatki związane z zakupem i modernizacją statków i statków powietrznych przeznaczonych do inspekcji i nadzoru działalności połowowej przez właściwe władze Państw Członkowskich kwalifikują się, w ramach kwot określonych w załączniku IV, do współfinansowania nieprzekraczającego:

50 % wydatków kwalifikowanych poniesionych przez Państwa Członkowskie, które przystąpiły do UE w dniu 1 maja 2004 r.,

25 % wydatków kwalifikowanych poniesionych przez inne Państwa Członkowskie.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 114. Sprostowanie w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 36.

(2)  Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 17.

(3)  Dz.U. L 208 z 19.8.2003, str. 14.


ZAŁĄCZNIK I

NOWE TECHNOLOGIE I SIECI INFORMATYCZNE

(w euro)

Państwo Członkowskie

Wydatki planowane w krajowym programie kontroli rybołówstwa

Wkład Wspólnoty

Belgia

0

0

Republika Czeska

0

0

Dania

525 000

262 500

Niemcy

50 000

25 000

Estonia

0

0

Grecja

310 000

155 000

Hiszpania

719 828

359 914

Francja

150 000

75 000

Irlandia

0

0

Włochy

1 783 200

891 600

Cypr

0

0

Łotwa

0

0

Litwa

0

0

Luksemburg

0

0

Węgry

0

0

Malta

577 446

288 723

Niderlandy

417 325

208 663

Austria

0

0

Polska

60 000

30 000

Portugalia

2 568 260

1 284 130

Słowenia

0

0

Słowacja

0

0

Finlandia

600 000

300 000

Szwecja

111 200

55 600

Zjednoczone Królestwo

767 453

383 727

Ogółem

8 639 712

4 319 857


ZAŁĄCZNIK II

ELEKTRONICZNE URZĄDZENIA LOKACYJNE

(w euro)

Państwo Członkowskie

Wydatki planowane w krajowym programie kontroli rybołówstwa

Wkład Wspólnoty

Belgia

0

0

Republika Czeska

0

0

Dania

0

0

Niemcy

0

0

Estonia

0

0

Grecja

0

0

Hiszpania

0

0

Francja

0

0

Irlandia

0

0

Włochy

0

0

Cypr

0

0

Łotwa

0

0

Litwa

0

0

Luksemburg

0

0

Węgry

0

0

Malta

0

0

Niderlandy

0

0

Austria

0

0

Polska

0

0

Portugalia

0

0

Słowenia

0

0

Słowacja

0

0

Finlandia

0

0

Szwecja

0

0

Zjednoczone Królestwo

849 955

611 793

Ogółem

849 955

611 793


ZAŁĄCZNIK III

PROJEKTY PILOTAŻOWE W DZIEDZINIE NOWYCH TECHNOLOGII

(w euro)

Państwo Członkowskie

Wydatki planowane w krajowym programie kontroli rybołówstwa

Wkład Wspólnoty

Belgia

0

0

Republika Czeska

0

0

Dania

750 000

375 000

Niemcy

0

0

Estonia

0

0

Grecja

370 000

185 000

Hiszpania

0

0

Francja

0

0

Irlandia

0

0

Włochy

265 000

132 500

Cypr

0

0

Łotwa

0

0

Litwa

0

0

Luksemburg

0

0

Węgry

0

0

Malta

0

0

Niderlandy

0

0

Austria

0

0

Polska

0

0

Portugalia

0

0

Słowenia

0

0

Słowacja

0

0

Finlandia

0

0

Szwecja

166 070

83 035

Zjednoczone Królestwo

458 628

229 314

Ogółem

2 009 698

1 004 849


ZAŁĄCZNIK IV

SZKOLENIA

(w euro)

Państwo Członkowskie

Wydatki planowane w krajowym programie kontroli rybołówstwa

Wkład Wspólnoty

Belgia

15 000

7 500

Republika Czeska

0

0

Dania

150 000

75 000

Niemcy

52 100

26 050

Estonia

0

0

Grecja

40 000

20 000

Hiszpania

230 236

115 118

Francja

34 050

17 025

Irlandia

0

0

Włochy

1 191 075

595 538

Cypr

0

0

Łotwa

0

0

Litwa

12 000

6 000

Luksemburg

0

0

Węgry

0

0

Malta

0

0

Niderlandy

178 620

89 310

Austria

0

0

Polska

0

0

Portugalia

95 588

47 794

Słowenia

0

0

Słowacja

0

0

Finlandia

30 000

15 000

Szwecja

40 000

20 000

Zjednoczone Królestwo

191 564

95 782

Ogółem

2 260 233

1 130 117


ZAŁĄCZNIK V

SEMINARIA I NARZĘDZIA MEDIALNE

(w euro)

Państwo Członkowskie

Wydatki planowane w krajowym programie kontroli rybołówstwa

Wkład Wspólnoty

Belgia

0

0

Republika Czeska

0

0

Dania

40 000

30 000

Niemcy

0

0

Estonia

0

0

Grecja

75 000

56 250

Hiszpania

6 000

4 500

Francja

0

0

Irlandia

0

0

Włochy

0

0

Cypr

0

0

Łotwa

0

0

Litwa

8 000

6 000

Luksemburg

0

0

Węgry

0

0

Malta

0

0

Niderlandy

0

0

Austria

0

0

Polska

0

0

Portugalia

75 000

56 250

Słowenia

0

0

Słowacja

0

0

Finlandia

0

0

Szwecja

0

0

Zjednoczone Królestwo

0

0

Ogółem

204 000

153 000


ZAŁĄCZNIK VI

STATKI PATROLOWE I POWIETRZNE STATKI PATROLOWE

(w euro)

Państwo Członkowskie

Wydatki planowane w krajowym programie kontroli rybołówstwa

Wkład Wspólnoty

Belgia

11 550 000

2 887 500

Republika Czeska

0

0

Dania

0

0

Niemcy

51 331 250

12 832 813

Estonia

0

0

Grecja

0

0

Hiszpania

4 350 804

1 087 701

Francja

286 000

71 500

Irlandia

0

0

Włochy

0

0

Cypr

0

0

Łotwa

0

0

Litwa

210 000

105 000

Luksemburg

0

0

Węgry

0

0

Malta

0

0

Niderlandy

0

0

Austria

0

0

Polska

3 600 000

1 800 000

Portugalia

720 000

180 000

Słowenia

0

0

Słowacja

0

0

Finlandia

0

0

Szwecja

0

0

Zjednoczone Królestwo

30 384 810

7 596 203

Ogółem

102 432 864

26 560 717


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/51


DECYZJA KOMISJI

z dnia 6 czerwca 2005 r.

w sprawie przyznania Danii oraz Zjednoczonemu Królestwu jednego dodatkowego dnia przebywania poza portem zgodnie z załącznikiem IVa do rozporządzenia Rady (WE) nr 27/2005

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1657)

(Jedynie teksty w językach duńskim i angielskim są autentyczne)

(2005/425/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz, w odniesieniu do statków wspólnotowych, na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności pkt 6 lit. e) jego załącznika IVa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Punkt 6 lit. a) załącznika IVa do rozporządzenia (WE) nr 27/2005 określa liczbę dni, w których niektóre wspólnotowe statki rybackie, w okresie od dnia 1 lutego 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., mogą przebywać poza portem na obszarach geograficznych określonych w pkt 2 tego załącznika.

(2)

Na podstawie wniosku Państwa Członkowskiego oraz pod warunkiem że zainteresowane Państwo Członkowskie posiada system automatycznego zawieszania licencji połowowych w przypadku naruszeń, pkt 6 lit. e) wymienionego załącznika uprawnia Komisję do przyznania jednego dodatkowego dnia przebywania poza portem statku posiadającego na pokładzie narzędzia połowowe, określone w pkt 4 lit. a), o wielkości oczek większej niż 120 mm.

(3)

Dania oraz Zjednoczone Królestwo złożyły wniosek i przekazały informację na temat systemu automatycznego zawieszania licencji połowowych w przypadku naruszeń w odniesieniu do statków posiadających na pokładzie włoki denne, niewody lub podobne narzędzia ciągnione o wielkości oczek większej niż 120 mm, z wyjątkiem włoków ramowych.

(4)

Biorąc pod uwagę przekazane informacje, należy przyznać Danii oraz Zjednoczonemu Królestwu jeden dodatkowy dzień dla statków posiadających na pokładzie narzędzia połowowe o wielkości oczek większej niż 120 mm, o których mowa w pkt 4 lit. a) załącznika IVa do rozporządzenia (WE) nr 27/2005,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Poza dniami określonymi w pkt 6 lit. a) załącznika IVa do rozporządzenia (WE) nr 27/2005 przyznaje się Danii oraz Zjednoczonemu Królestwu jeden dodatkowy dzień w każdym miesiącu kalendarzowym dla statków posiadających na pokładzie włoki denne, niewody lub podobne narzędzia ciągnione o wielkości oczek większej niż 120 mm, z wyjątkiem włoków ramowych.

Artykuł 2

Nie ma możliwości przeniesienia dodatkowego dnia przyznanego danemu statkowi zgodnie z art. 1 na inny statek, chyba że:

a)

statek przyjmujący cały czas używa narzędzia połowowego o wielkości oczek większej niż 120 mm;

b)

spełnione zostały warunki określone w pkt 10 załącznika IVa do rozporządzenia (WE) nr 27/2005.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Danii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 12 z 14.1.2005, str. 1.


Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/52


DECYZJA RADY 2005/426/WPZiB

z dnia 6 czerwca 2005 r.

dotycząca wprowadzenia w życie wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych określonych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB (1), w szczególności jego art. 2, w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2004/694/WPZiB Rada przyjęła środki mające na celu zamrożenie wszystkich funduszy i zasobów gospodarczych należących do osób fizycznych, które zostały postawione w stan oskarżenia przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii (MTKJ).

(2)

W dniu 18 kwietnia 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/316/WPZiB zmieniającą listę znajdującą się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB.

(3)

W związku z tym, że Vujadin POPOVIC i Nebojsa PAVKOVIC znajdują się w areszcie Trybunału, ich nazwiska powinny zostać usunięte z listy.

(4)

W dniu 22 kwietnia 2005 r. MTKJ przyjął „Postanowienie zezwalające na wycofanie, z całkowitym zastrzeżeniem, aktu oskarżenia przeciwko Goranowi BOROVNICY (Goran BOROVNICA)”, domniemanemu zmarłemu. Nazwisko to powinno również zostać usunięte z listy.

(5)

Lista znajdująca się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Listę osób znajdującą się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Rady

J. KRECKÉ

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 315 z 14.10.2004, str. 52. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione decyzją 2005/316/WPZiB (Dz.U. L 100 z 20.4.2005, str. 54).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Lista osób, o których mowa w art. 1

 

Nazwisko i imię: DJORDJEVIC Vlastimir

Data urodzenia: 1948 r.

Miejsce urodzenia: Vladicin Han, Serbia i Czarnogóra

Obywatelstwo: Serbia-Czarnogóra

 

Nazwisko i imię: GOTOVINA Ante

Data urodzenia: 12.10.1955 r.

Miejsce urodzenia: wyspa Pasman, gmina Zadar, Republika Chorwacji

Obywatelstwo: chorwackie – francuskie

 

Nazwisko i imię: HADZIC Goran

Data urodzenia: 7.9.1958 r.

Miejsce urodzenia: Vinkovci, Republika Chorwacji

Obywatelstwo: Serbia-Czarnogóra

 

Nazwisko i imię: KARADZIC Radovan

Data urodzenia: 19.6.1945 r.

Miejsce urodzenia: Petnjica, Savnik, Czarnogóra, Serbia-Czarnogóra

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina

 

Nazwisko i imię: LUKIC Milan

Data urodzenia: 6.9.1967 r.

Miejsce urodzenia: Visegrad, Bośnia-Hercegowina

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina

Prawdopodobnie Serbia-Czarnogóra

 

Nazwisko i imię: LUKIC Sredoje

Data urodzenia: 5.4.1961 r.

Miejsce urodzenia: Visegrad, Bośnia-Hercegowina

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina

Prawdopodobnie Serbia-Czarnogóra

 

Nazwisko i imię: MLADIC Ratko

Data urodzenia: 12.3.1942 r.

Miejsce urodzenia: Bozanovici, gmina Kalinovik, Bośnia-Hercegowina

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina

Prawdopodobnie Serbia-Czarnogóra

 

Nazwisko i imię: TOLIMIR Zdravko

Data urodzenia: 27.11.1948 r.

Miejsce urodzenia:

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina

 

Nazwisko i imię: ZELENOVIC Dragan

Data urodzenia: 12.2.1961 r.

Miejsce urodzenia: Foca, Bośnia-Hercegowina

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina

 

Nazwisko i imię: ZUPLJANIN Stojan

Data urodzenia: 22.9.1951 r.

Miejsce urodzenia: Kotor Varos, Bośnia-Hercegowina

Obywatelstwo: Bośnia-Hercegowina”


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/54


WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2005/427/WPZiB

z dnia 6 czerwca 2005 r.

aktualizujące wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylające wspólne stanowisko 2005/220/WPZiB

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15 i 34,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (1).

(2)

W dniu 14 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/220/WPZiB aktualizujące wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB.

(3)

Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB przewiduje kontrolę w regularnych odstępach czasu.

(4)

W następstwie decyzji z dnia 2 maja 2005 r. podjętej przez Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, wprowadzonej rezolucją 1267 (1999), postanowiono zaktualizować załącznik do wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB i uchylić wspólne stanowisko 2005/220/WPZiB.

(5)

Lista została opracowana zgodnie z kryteriami, ustanowionymi w art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Lista osób, grup i podmiotów, do których stosuje się wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB znajduje się w Załączniku.

Artykuł 2

Wspólne stanowisko 2005/220/WPZiB niniejszym traci moc.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne od dnia jego przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Rady

J. KRECKÉ

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 93. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione wspólnym stanowiskiem 2005/220/WPZiB (Dz.U. L 69 z 16.3.2005, str. 59).


ZAŁĄCZNIK

Lista osób, grup i podmiotów, określonych w art. 1 (1)

1.   OSOBY

1.

ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi) ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

2.

ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

3.

* ALBERDI URANGA, Itziar (działacz E.T.A.) ur. 7.10.1963 w Durango (Biscay), dowód tożsamości nr 78.865.693

4.

* ALBISU IRIARTE, Miguel (działacz E.T.A.; członek Gestoras Pro-amnistía) ur. 7.6.1961 w San Sebastián (Guipúzcoa), dowód tożsamości nr 15.954.596

5.

AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

6.

AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

7.

AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

8.

* APAOLAZA SANCHO, Iván (działacz E.T.A.; członek K. Madrid) ur. 10.11.1971 w Beasain (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 44.129.178

9.

ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

10.

ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

11.

ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

12.

ASLI, Rabah ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

13.

* ARZALLUS TAPIA, Eusebio (działacz E.T.A.) ur. 8.11.1957 w Regil (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 15.927.207

14.

ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu

15.

DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

16.

DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

17.

* ECHEBERRIA SIMARRO, Leire (działacz E.T.A.) ur. 20.12.1977 w Basauri (Bizcay), dokument tożsamości nr 45.625.646

18.

* ECHEGARAY ACHIRICA, Alfonso (aktywista E.T.A.) ur. 10.1.1958 w Plencia (Bizcay), dokument tożsamości nr 16.027.051

19.

EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

20.

FAHAS, Sofiane Yacine ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

21.

* GOGEASCOECHEA ARRONATEGUI, Eneko (działacz E.T.A.) ur. 29.4.1967 w Guernica (Biscay), dokument tożsamości nr 44.556.097

22.

* IPARRAGUIRRE GUENECHEA, Ma Soledad (aktywista E.T.A.) ur. 25.4.1961 w Escoriaza (Navarra), dokument tożsamości nr 16.255.819

23.

* IZTUETA BARANDICA, Enrique (działacz E.T.A.) ur. 30.7.1955 w Santurce (Biscay), dokument tożsamości nr 14.929.950

24.

IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, AHMED; vel SA-ID; vel SALWWAN, Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański

25.

LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 w Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

26.

MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555

27.

MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar) ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

28.

* MORCILLO TORRES, Gracia (działacz E.T.A.; członek Kas/Ekin) ur. 15.3.1967 w San Sebastián (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 72.439.052

29.

MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban)

30.

* NARVÁEZ GOŃI, Juan Jesús (dzialacz E.T.A.) ur. 23.2.1961 w Pamplunie (Navarra), dokument tozsamości nr 15.841.101

31.

NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

32.

* ORBE SEVILLANO, Zigor (działacz E.T.A.; członek Jarrai/Haika/Segi) ur. 22.9.1975 w Basauri (Biscay), dokument tożsamości nr 45.622.851

33.

* PALACIOS ALDAY, Gorka (działacz E.T.A.; członek K. Madrid) ur. 17.10.74 w Baracaldo (Biscay), dokument tożsamości nr 30.654.356

34.

* PEREZ ARAMBURU, Jon Ińaki (działacz E.T.A.; członek Jarrai/Haika/Segi) ur. 18.9.1964 w San Sebastián (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 15.976.521

35.

* QUINTANA ZORROZUA, Asier (działacz E.T.A.; członek K. Madrid) ur. 27.2.1968 w Bilbao (Biscay), dokument tożsamości nr 30.609.430

36.

RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid) ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

37.

* RUBENACH ROIG, Juan Luis (działacz E.T.A.; członek K. Madrid) ur. 18.9.1963 w Bilbao (Biscay), dokument tożsamości nr 18.197.5455

38.

SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

39.

SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

40.

SENOUCI, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

41.

SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzący NPA) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny

42.

TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

43.

* URANGA ARTOLA, Kemen (działacz E.T.A.; członek Herri Batasuna/E.H./Batasuna) ur. 25.5.1969 w Ondarroa (Biscay), dokument tożsamości nr 30.627.290

44.

* VALLEJO FRANCO, Ińigo (działacz E.T.A.) ur. 21.5.1976 w Bilbao (Biscay), dokument tożsamości nr 29.036.694

45.

* VILA MICHELENA, Fermín (działacz E.T.A.; członek Kas/Ekin) ur. 12.3.1970 w Irún (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 15.254.21414

2.   GRUPY I PODMIOTY

1.

Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

2.

Brygada Męczenników Al-Aksa

3.

Al-Aqsa e.V.

4.

Al-Takfir i Al-Hijra

5.

* Terytorialne Jednostki Antyimperialistyczne (Nuclei Territoriali Antimperialisti)

6.

* Cooperativa Artigiana Fuoco ed Affini – Occasionalmente Spettacolare

7.

* Uzbrojone Jednostki na rzecz Komunizmu (Nuclei Armati per il Comunismo)

8.

Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum – Najwyższa Prawda, vel Aleph)

9.

Babbar Khalsa

10.

* Komórka przeciwko Kapitałowi, Więzieniu, Strażnikom Więziennym i Celom Więziennym (CCCCC – Cellula Contro Capitale, Carcere i suoi Carcerieri e le sue Celle)

11.

* Irlandzka Armia Kontynuacji (CIRA)

12.

* Euskadi Ta Askatasuna/Tierra Vasca y Libertad/Kraj Basków i Wolność (E.T.A.) (Następne organizacje są częścią grupy terrorystycznej E.T.A.: K.a.s., Xaki, Ekin, Jarrai-Haika-Segi, Gestoras pro-amnistía, Askatasuna, Batasuna (vel Herri Batasuna, vel Euskal Herritarrok)

13.

Gama'a al.-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al.-Gama'a al.-Islamiyya, IG)

14.

Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C)

15.

* Grupos de Resistencia Antifascista Primero de Octubre/Antyfaszystowskie Grupy Oporu Pierwszego Listopada (G.R.A.P.O.)

16.

Hamas (włączając Hamas-Izz al.-Din al.-Qassem)

17.

Fundacja Holy Land Foundation for Relief and Development (Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju)

18.

Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF)

19.

* Solidarność Międzynarodowa (Solidarietà Internazionale)

20.

Kahane Chai (Kach)

21.

Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL)

22.

* Ochotnicze Siły Lojalistyczne (LVF)

23.

Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich)

24.

Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional)

25.

New Peoples Army NPA (Nowa Armia Ludowa), Filipiny, związana z Sison Jose Maria C. (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzącym NPA)

26.

* Ochotnicy Orańscy (OV)

27.

Palestyński Front Wyzwolenia (PLF)

28.

Palestyński Dżihad Islamski (PIJ)

29.

Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP)

30.

Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC)

31.

* Prawdziwa IRA

32.

* Czerwone Brygady na rzecz Utworzenia Walczącej Partii Komunistycznej (Brigate Rosse per la Costruzione del Partito Comunista Combattente)

33.

* Obrońcy Czerwonej Ręki (RHD)

34.

Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC)

35.

* Komórki Rewolucyjne/Epanastatiki Pirines

36.

* Rewolucyjna Organizacja 17 listopada/Dekati Evdomi Noemvri

37.

Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol)

38.

* Zbrojna Walka Rewolucyjna/Epanastatikos Laikos Agonas (ELA)

39.

Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso)

40.

Stichting Al. Aqsa (vel Stichting Al. Aqsa Nederland, vel Al. Aqsa Nederland)

41.

* Brygada Dwudziestego Lipca (Brigata XX Luglio)

42.

* Stowarzyszenie Obrony Ulsteru/Bojownicy o Wolność Ulsteru (UDA/UFF)

43.

Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)

44.

* Jednostka na rzecz Proletariackiej Inicjatywy Rewolucyjnej (Nucleo di Iniziativa Proletaria Rivoluzionaria)

45.

* Jednostki na rzecz Inicjatywy Proletariackiej (Nuclei di Iniziativa Proletaria)

46.

* Nieformalna Federacja Anarchistyczna (F.A.I. – Federazione Anarchica Informale)


(1)  Osoby, grupy i podmioty oznaczone symbolem * są objęte jedynie art. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.


8.6.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 144/59


DECYZJA RADY 2005/428/CFSP

z dnia 6 czerwca 2005 r.

wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/221/WPZiB

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 z 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), a w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 14 marca 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/221/WPZiB wykonującą art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającą decyzję 2004/306/WE (2).

(2)

W następstwie decyzji z dnia 2 maja 2005 r. podjętej przez Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, wprowadzonej rezolucją 1267 (1999), postanowiono zaktualizować listę osób, grup i podmiotów, do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 2580/2001,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Lista określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 jest następująca:

1)

OSOBY

1.

ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi), ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

2.

ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

3.

AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim), ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

4.

AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

5.

AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

6.

ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

7.

ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

8.

ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

9.

ASLI, Rabah, ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

10.

ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel. SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu

11.

DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

12.

DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

13.

EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali), ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

14.

FAHAS, Sofiane Yacine, ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

15.

IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, Ahmed; vel SA-ID; vel. SALWWAN, Samir), Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański

16.

LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 w Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

17.

MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555

18.

MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar), ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

19.

MUGHNIYAH, Imad Fa’iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban)

20.

NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

21.

RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid), ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

22.

SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

23.

SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

24.

SENOUCI, Sofiane, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

25.

SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzący NPA) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny

26.

TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

2)

GRUPY I PODMIOTY

1.

Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

2.

Brygada Męczenników Al-Aksa

3.

Al-Aqsa e.V.

4.

Al-Takfir i Al-Hijra

5.

Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum Najwyższa Prawda, vel. Aleph)

6.

Babbar Khalsa

7.

Gama’a al-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al-Gama’a al-Islamiyya, IG)

8.

Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C)

9.

Hamas (włączając Hamas-Izz al-Din al-Qassem)

10.

Fundacja Holy Land Foundation for Relief and Development (Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju)

11.

Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF)

12.

Kahane Chai (Kach)

13.

Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL)

14.

Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich)

15.

Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional)

16.

New Peoples Army NPA (Nowa Armia Ludowa), Filipiny, związana z Sison Jose Maria C. (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzącym NPA)

17.

Palestyński Front Wyzwolenia (PLF)

18.

Palestyński Dżihad Islamski (PIJ)

19.

Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP)

20.

Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC)

21.

Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC)

22.

Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol)

23.

Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso)

24.

Stichting Al Aqsa (vel Stichting Al Aqsa Nederland, vel Al Aqsa Nederland)

25.

Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)

Artykuł 2

Decyzja 2005/221/WPZiB traci moc.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Rady

J. KRECKÉ

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 745/2003 (Dz.U. L 106 z 29.4.2003, str. 22).

(2)  Dz.U. L 69 z 16.3.2005, str. 64.