ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 25

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 48
28 stycznia 2005


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 122/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 123/2005 z dnia 26 stycznia 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do ochratoksyny A ( 1 )

3

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 124/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w odniesieniu do wniosków złożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych stycznia 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98

6

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 125/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające refundacje wywozowe do ryżu i ryżu łamanego oraz zawieszające wydawanie pozwoleń na wywóz

8

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 126/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające pułapy w zakresie finansowania środków w celu poprawy jakości produkcji oliwy z oliwek w cyklu produkcyjnym 2005/2006 i wprowadzające odstępstwo od art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 528/1999

11

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 127/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 20/2002 w sprawie szczegółowych zasad wykonywania szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw dla najbardziej peryferyjnych regionów, wprowadzone rozporządzeniami Rady (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 oraz (WE) nr 1454/2001

12

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 128/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) oraz ich zasadniczych części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

16

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 129/2005 z dnia 20 stycznia 2005 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 955/98

37

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 130/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

41

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 131/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające stawki refundacji odnośnie do pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu

45

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 132/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1210/2004, na rok gospodarczy 2004/2005

48

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 133/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu

50

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 134/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego

53

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 135/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające refundacje produkcyjne w sektorach zbóż i ryżu

55

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 136/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004

56

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 137/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004

58

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 138/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004

59

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 139/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004

60

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 140/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie przekazanych ofert na przywóz sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004

61

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 141/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004

62

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 142/2005 z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004

63

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Komisja

 

*

2005/60/WE:Decyzja Komisji z dnia 20 stycznia 2005 r. zmieniająca Decyzję Komisji 2003/881/WE dotyczącą zdrowia zwierząt oraz warunków certyfikacji w przywozie pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z określonych państw trzecich w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5567)  ( 1 )

64

 

*

2005/61/WE:Decyzja Komisji z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie środków ochronnych odnoszących się do rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii, uchylająca decyzję 2004/908/WE (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 145)  ( 1 )

69

 

*

2005/62/WE:Decyzja Komisji z dnia 27 stycznia 2005 r. ustanawiająca środki przejściowe, które powinien stosować Cypr w odniesieniu do spopielania lub zakopywania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 133)  ( 1 )

71

 

*

2005/63/WE:Decyzja Komisji z dnia 24 stycznia 2005 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 2735)  ( 1 )

73

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 122/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 27 stycznia 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

125,1

204

74,5

212

176,1

608

118,9

624

163,5

999

131,6

0707 00 05

052

157,0

999

157,0

0709 90 70

052

181,5

204

179,4

999

180,5

0805 10 20

052

57,9

204

35,8

212

51,1

220

36,8

421

38,1

448

35,9

624

71,7

999

46,8

0805 20 10

204

63,6

999

63,6

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

61,0

204

88,1

400

79,4

464

138,7

624

68,0

662

40,0

999

79,2

0805 50 10

052

60,2

999

60,2

0808 10 80

400

101,8

404

83,5

720

68,7

999

84,7

0808 20 50

388

72,4

400

85,3

720

36,6

999

64,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 123/2005

z dnia 26 stycznia 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do ochratoksyny A

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do zanieczyszczeń w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 466/2001 (2) ustala najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

(2)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001, Komisja dokona przeglądu przepisów dotyczących ochratoksyny A (OTA) w suszonych owocach winogron oraz w celu włączenia do odpowiednich przepisów maksymalnej dopuszczalnej zawartości ochratoksyny A w zielonej i palonej kawie, produktach otrzymanych z kawy, winie, piwie, soku winogronowym, kakao, produktach otrzymanych z kakao oraz przyprawach, uwzględniając podjęte badania i środki zapobiegawcze zastosowane w celu zmniejszenia obecności OTA w tych produktach.

(3)

Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wnioskował w swej opinii na temat ochratoksyny A, wyrażonej dnia 17 września 1998 r., że OTA jest mikotoksyną o właściwościach rakotwórczych, nefrotoksycznych, teratogennych, immunotoksycznych i prawdopodobnie również neurotoksycznych. Komitet poinformował również, że trwają dalsze prace nad wyjaśnieniem mechanizmów rakotwórczego działania ochratoksyny A. Przewiduje się, że europejski projekt badań nad mechanizmami rakotwórczego działania ochratoksyny A zakończy się do końca 2004 r. Z chwilą, gdy wyniki tych wszechstronnych badań będą dostępne, Komisja zwróci się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o uaktualnienie naukowej opinii wydanej przez SCF w świetle nowych wyników badań.

(4)

Ocena spożycia ochratoksyny A w żywności przez ludność Wspólnoty została przeprowadzona w ramach dyrektywy Rady nr 1993/5/EWG z dnia 25 lutego 1993 r. w sprawie pomocy Komisji i współpracy Państw Członkowskich w naukowym badaniu zagadnień dotyczących żywności (3) (SCOOP). Głównym źródłem narażenia na ochratoksynę A są zboża i produkty zbożowe. Wino, kawa i piwo zostały zidentyfikowane jako znaczące źródła narażenia człowieka na ochratoksynę A. Suszone owoce winogron i sok winogronowy w istotnym stopniu przyczyniły się do narażenia na ochratoksynę A szczególnych, najbardziej narażonych grup konsumentów, takich jak dzieci.

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustala najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A w zbożach i produktach zbożowych oraz suszonych owocach winogron. Poziom ochratoksyny A w piwie kontrolowany jest pośrednio, ponieważ występowanie ochratoksyny A w piwie wynika z jej obecności w słodzie, dla którego ustalono najwyższy dopuszczalny poziom. W związku z tym ustanowienie najwyższego dopuszczalnego poziomu OTA w piwie nie jest niezwłocznie niezbędne w celu ochrony zdrowia publicznego, ale powinno być rozważone w ramach przewidzianego ponownego przeglądu.

(6)

Zważywszy znaczny udział wina i palonej kawy oraz kawy rozpuszczalnej w narażeniu człowieka na ochratoksynę A, oraz znaczący udział soku winogronowego w narażeniu dzieci na oddziaływanie ochratoksyny A, właściwe jest ustanowienie już na tym etapie w stosunku do tychże środków spożywczych najwyższych dopuszczalnych poziomów w celu ochrony zdrowia publicznego poprzez zapobieganie dystrybucji środków spożywczych o niedopuszczalnie wysokim poziomie zanieczyszczenia.

(7)

Zaobserwowano również występowanie ochratoksyny A w suszonych owocach innych niż suszone owoce winogron, kakao, produktach otrzymanych z kakao, przyprawach oraz lukrecji. Stosowność ustanowienia najwyższego dopuszczalnego poziomu ochratoksyny A w wyżej wspomnianych środkach spożywczych, łącznie z kawą zieloną, jak również przegląd istniejących dopuszczalnych poziomów, będą rozważone po udostępnieniu oceny EFSA na temat wyników badań nad toksykologią ochratoksyny A.

(8)

W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 466/2001 należy odpowiednio zmienić.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do rozporządzenia (WE) nr 466/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W art. 4 ust. 2 lit. b) wyrażenie „oraz 2.2.2” zastępuje się wyrażeniem „2.2.2, 2.2.3, 2.2.4 oraz 2.2.5”.

2)

W art. 5 ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a.   Komisja, w oparciu o aktualną ocenę ryzyka związanego z ochratoskyną A (OTA) przeprowadzoną przez EFSA, oraz uwzględniając środki zapobiegawcze podjęte w celu zmniejszenia zawartości OTA, dokona przeglądu przepisów zawartych w załączniku I, sekcji 2, pozycji 2.2 najpóźniej do dnia 30 czerwca 2006 r. Przegląd ten dotyczyć będzie w szczególności najwyższego dopuszczalnego poziomu OTA w suszonych owocach winogron i soku winogronowym oraz rozpatrzenia ustanowienia najwyższego dopuszczalnego poziomu OTA w zielonej kawie, suszonych owocach innych niż suszone owoce winne, piwie, kakao i produktach otrzymanych z kakao, winach likierowych, mięsie i produktach mięsnych, przyprawach i lukrecji.

W tym celu, Państwa Członkowskie oraz zainteresowane strony corocznie przedstawiają Komisji wyniki podjętych badań oraz postępy osiągnięte w zakresie stosowania środków zapobiegawczych w celu uniknięcia zanieczyszczenia ochratoksyną A. Komisja udostępnia wyniki tych badań Państwom Członkowskim.”.

3)

W załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do produktów, które były wprowadzone do obrotu przed dniem 1 kwietnia 2005 r. zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. Ciężar udowodnienia, kiedy dane produkty zostały wprowadzone do obrotu, ponosi podmiot branży żywnościowej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993 r., str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 684/2004 (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 6).

(3)  Dz.U. L 52 z 4.3.1993, str. 18. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku I sekcja 2 Mikotoksyny, pkt 2.2. Ochratoksyna A otrzymuje brzmienie:

Produkty

Ochratoksyna A: najwyższe dopuszczalne poziomy

(μg/kg or ppb)

Metoda pobierania próbek

Metoda analizy referencyjnej

„2.2.   

OCHRATOKSYNA A

2.2.1.   

Zboża (włącznie z ryżem i gryką) oraz pochodne produkty zbożowe

2.2.1.1.

Nieprzetworzone ziarna zbóż (włącznie z nieprzetworzonym ryżem i gryką)

5,0

Dyrektywa Komisji 2002/26/WE (1)

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.1.2.

Wszystkie produkty pochodzące ze zbóż (łącznie z przetworzonymi produktami zbożowymi i ziarnami zbóż przeznaczonymi do bezpośredniej konsumpcji przez człowieka)

3,0

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.2.

Suszone owoce winogron (koryntki, rodzynki i sułtanki)

10,0

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.3.

Palone ziarna kawy i mielona kawa palona z wyjątkiem kawy rozpuszczalnej

5,0

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

Kawa rozpuszczalna (kawa instant)

10,0

2.2.4.

Wina (czerwone, białe i różowe) (2) oraz inne wina i/lub napoje oparte na moszczu gronowym (3)

2,0 (4)

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.5.

Sok winogronowy, sok winogronowy jako składnik innych napojów, łącznie z nektarem winogronowym oraz zagęszczonym sokiem winogronowym w postaci odtworzonej (5)

2,0 (4)

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

Moszcz gronowy i zagęszczony moszcz gronowy w postaci odtworzonej, przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez człowieka (5)

2,0 (4)

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.6.

Żywność dla niemowląt i przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci (6)

0,50

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.7.

Żywność dietetyczna specjalnego przeznaczenia medycznego (7) przeznaczone specjalnie dla niemowląt

0,50

Dyrektywa 2002/26/WE

Dyrektywa 2002/26/WE

2.2.8.

Kawa zielona, suszone owoce inne niż suszone owoce winne, piwo, kakao i produkty otrzymane z kakao, wina likierowe, mięso i produkty mięsne, przyprawy i lukrecja.

 


(1)  Dz.U. L 75 z 16.3.2002, str. 38. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/43/WE (Dz.U. L 113 z 20.4.2004, str. 14).

(2)  Wina, włącznie z winami musującymi, ale z wyłączeniem win likierowych i win o stężeniu alkoholu nie mniejszym niż 15 % objętościowych, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999 (Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1) i z wyłączeniem win owocowych.

(3)  Wina aromatyzowane, aromatyzowane napoje winopochodne i aromatyzowane koktajle winopochodne, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1601/91 (Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1). Najwyższy dopuszczalny poziom OTA mający zastosowanie do powyższych napojów zależy od ilości wina i/lub moszczu gronowego w produkcie gotowym.

(4)  Najwyższy dopuszczalny poziom stosuje się do produktów wytworzonych z owoców pochodzących ze zbiorów, począwszy od 2005 r.

(5)  Soki owocowe, włącznie z sokami owocowymi otrzymanymi z koncentratów, zagęszczonymi sokami owocowymi i nektarem owocowym, zgodnie z definicją zawartą w załącznikach 1 i 2 dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, str. 58) i pochodzących z winogron.

(6)  Żywność dla niemowląt i przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci, zgodnie z definicją zawartą w art. 1 dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17) ostatnio zmienionej dyrektywą 2003/13/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 33).

Najwyższy dopuszczalny poziom mający zastosowanie do żywności dla niemowląt i przetworzonej żywności na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci odnosi się do suchej masy. Suchą masę określa się zgodnie z przepisami dyrektywy Komisji 2002/26/WE.

(7)  Dietetyczne środki spożywcze specjalnego medycznego przeznaczenia, zgodnie z definicją zawartą w art. 1 ust. 2 dyrektywy Komisji 1999/21/WE z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie dietetycznych środków spożywczych specjalnego medycznego przeznaczenia (Dz.U. L 91 z 7.4.1999, str. 29).

Najwyższy dopuszczalny poziom w odniesieniu do dietetycznych środków spożywczych specjalnego medycznego przeznaczenia przeznaczonych specjalnie dla niemowląt odnosi się:

w przypadku mleka i przetworów mlecznych, do produktów gotowych do spożycia (sprzedawanych w tej postaci lub w postaci odtworzonej zgodnie z instrukcjami producenta),

w przypadku produktów innych niż mleko i przetwory mleczne, do suchej masy. Suchą masę określa się zgodnie z przepisami dyrektywy Komisji 2002/26/WE.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/6


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 124/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w odniesieniu do wniosków złożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych stycznia 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1095/96 z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie wprowadzania koncesji określonych na liście koncesyjnej CXL sporządzonej w wyniku zakończenia negocjacji GATT XXIV.6 (1),

uwzględniając decyzję Rady 96/317/WE z dnia 13 maja 1996 r. dotyczącą podsumowania wyników konsultacji prowadzonych z Tajlandią na mocy art. XXIII GATT (2),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 327/98 z dnia 10 lutego 1998 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu i ryżu łamanego (3), w szczególności jego art. 5 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do wniosków o pozwolenia na przywóz ryżu, przedłożonych w czasie pierwszych dziesięciu dni roboczych stycznia 2005 r. w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 327/98 i przekazanych Komisji, pozwolenia są wydawane dla ilości zgłoszonych we wnioskach, które podlegają zastosowaniu redukcji wyrażonej w procentach, ustalonej w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ilości, które są przeniesione do następnej transzy, ustalone są w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 146 z 20.6.1996, str. 1.

(2)  Dz.U. L 122 z 22.5.1996, str. 15.

(3)  Dz.U. L 37 z 11.2.1998, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2296/2003 (Dz.U. L 340 z 24.12.2003, str. 35).


ZAŁĄCZNIK

Redukcje, wyrażone w procentach, którym podlegają ilości wnioskowane z tytułu transzy ze stycznia 2005 r. oraz ilości przeniesione do następnej transzy:

a)   ryż półbielony lub w pełni oczyszczony CN 1006 30

Pochodzenie

Redukcja (w %) z tytułu transzy ze stycznia 2005 r.

Ilości przeniesione do transzy z kwietnia 2005 r. (t)

Stany Zjednoczone Ameryki

0 (1)

3 469

Tajlandia

0 (1)

6 937,826

Australia

Inne pochodzenie


b)   ryż łuskany CN 1006 20

Pochodzenie

Redukcja (w %) z tytułu transzy ze stycznia 2005 r.

Ilości przeniesione do transzy z kwietnia 2005 r. (t)

Stany Zjednoczone Ameryki

0 (1)

1 911

Tajlandia

Australia

0 (1)

2 608

Inne pochodzenie


c)   ryż łamany CN 1006 40 00

Pochodzenie

Redukcja (w %) z tytułu transzy ze stycznia 2005 r.

Ilości przeniesione do transzy z lipca 2005 r. (t)

Tajlandia

0 (1)

20 278,60

Australia

0 (1)

6 456

Gujana

0 (1)

4 251

Stany Zjednoczone Ameryki

97,7778 (1)

Inne pochodzenie

0 (1)

3 851


(1)  Wydane dla ilości zgłoszonej we wniosku.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/8


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 125/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe do ryżu i ryżu łamanego oraz zawieszające wydawanie pozwoleń na wywóz

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (1), w szczególności jego art. 14 ust. 3 i art. 19,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 wymienionego rozporządzenia, a cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Zgodnie z postanowieniami art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, podczas ustalania refundacji należy uwzględnić istniejącą sytuację i przyszłe tendencje odnośnie do dostępności ryżu i ryżu łamanego i ich cen na rynku Wspólnoty oraz cen ryżu i ryżu łamanego na rynku światowym. Zgodnie z tym samym artykułem, należy również zapewnić równowagę na rynku ryżu i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto wziąć pod uwagę gospodarczy aspekt proponowanego wywozu i znaczenie unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty oraz ograniczenia wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

(3)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1361/76 (2) ustaliło maksymalną ilość ryżu łamanego, którą może zawierać ryż, dla którego ustala się refundację wywozową, i określiło redukcję wyrażoną w procentach, którą należy zastosować w odniesieniu do refundacji, kiedy zawartość ryżu łamanego w wywożonym ryżu przekracza tę maksymalną ilość.

(4)

Ofert złożonych na przetarg dotyczący refundacji wywozowej do ryżu A okrągłoziarnistego, średnioziarnistego i długoziarnistego nie przyjęto. W konsekwencji chwilowo nie jest uzasadnione ustalenie refundacji według prawa ogólnego dla ryżu.

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 w art. 14 ust. 5 określa specyficzne kryteria, które należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji wywozowych do ryżu i ryżu łamanego.

(6)

Sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do niektórych produktów w zależności od miejsca przeznaczenia.

(7)

Aby uwzględnić istniejący popyt na długoziarnisty ryż pakowany na niektórych rynkach, należy przewidzieć ustalenie szczególnej refundacji dla tego produktu.

(8)

Refundację należy ustalać przynajmniej raz w miesiącu. Można ją zmieniać w tym przedziale czasowym.

(9)

Zastosowanie zasad określonych powyżej do aktualnej sytuacji na rynku ryżu i w szczególności do notowań i cen ryżu oraz ryżu łamanego we Wspólnocie i na rynku światowym prowadzi do ustalenia refundacji zgodnie z kwotami przedstawionymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(10)

W ramach zarządzania ograniczeniami objętości wynikającymi z zobowiązań Wspólnoty w kontekście WTO należy zawiesić wydawanie pozwoleń na wywóz z refundacją.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe do produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, wywożonych w stanie naturalnym, z wyjątkiem produktów, o których mowa w ust. 1 lit. c) wymienionego artykułu, ustala się według kwot przedstawionych w Załączniku.

Artykuł 2

Zawiesza się wydawanie pozwoleń na wywóz z wcześniejszym ustaleniem refundacji.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96.

(2)  Dz.U. L 154 z 15.6.1976, str. 11.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalającego refundacje wywozowe do ryżu i ryżu łamanego oraz zawieszającego wydawanie pozwoleń na wywóz

Kod produktu

Miejsca przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji (1)

1006 20 11 9000

R01

EUR/t

0

1006 20 13 9000

R01

EUR/t

0

1006 20 15 9000

R01

EUR/t

0

1006 20 17 9000

 

1006 20 92 9000

R01

EUR/t

0

1006 20 94 9000

R01

EUR/t

0

1006 20 96 9000

R01

EUR/t

0

1006 20 98 9000

 

1006 30 21 9000

R01

EUR/t

0

1006 30 23 9000

R01

EUR/t

0

1006 30 25 9000

R01

EUR/t

0

1006 30 27 9000

 

1006 30 42 9000

R01

EUR/t

0

1006 30 44 9000

R01

EUR/t

0

1006 30 46 9000

R01

EUR/t

0

1006 30 48 9000

 

1006 30 61 9100

R01

EUR/t

0

R02

EUR/t

0

R03

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 61 9900

R01

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

066

EUR/t

0

1006 30 63 9100

R01

EUR/t

0

R02

EUR/t

0

R03

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 63 9900

R01

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

1006 30 65 9100

R01

EUR/t

0

R02

EUR/t

0

R03

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 65 9900

R01

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

1006 30 67 9100

021 i 023

EUR/t

0

066

EUR/t

0

1006 30 67 9900

066

EUR/t

0

1006 30 92 9100

R01

EUR/t

0

R02

EUR/t

0

R03

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 92 9900

R01

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

066

EUR/t

0

1006 30 94 9100

R01

EUR/t

0

R02

EUR/t

0

R03

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 94 9900

R01

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

066

EUR/t

0

1006 30 96 9100

R01

EUR/t

0

R02

EUR/t

0

R03

EUR/t

0

066

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 96 9900

R01

EUR/t

0

A97

EUR/t

0

066

EUR/t

0

1006 30 98 9100

021 i 023

EUR/t

0

1006 30 98 9900

 

1006 40 00 9000

 

Nb.: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), zmienionym.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

R01

Szwajcaria, Liechtenstein i terytoria Livigno i Campione d’Italia.

R02

Maroko, Algieria, Tunezja, Egipt, Izrael, Liban, Libia, Syria, była Sahara Hiszpańska, Jordania, Irak, Iran, Jemen, Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Oman, Bahrajn, Katar, Arabia Saudyjska, Erytrea, Zachodni Brzeg/Strefa Gazy, Norwegia, Wyspy Owcze, Islandia, Rosja, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Serbia i Czarnogóra, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Albania, Bułgaria, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Mołdawia, Ukraina, Kazachstan, Turkmenistan, Uzbekistan, Tadżykistan, Kirgizja.

R03

Kolumbia, Ekwador, Peru, Boliwia, Chile, Argentyna, Urugwaj, Paragwaj, Brazylia, Wenezuela, Kanada, Meksyk, Gwatemala, Honduras, Salwador, Nikaragua, Kostaryka, Panama, Kuba, Bermudy, Republika Południowej Afryki, Australia, Nowa Zelandia, Hongkong SAR, Singapur, A40 z wyjątkiem Antyli Niderlandzkich, Aruby, wysp Turks i Caicos, A11 z wyjątkiem Surinamu, Gujany i Madagaskaru.


(1)  Procedurę ustanowioną w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1342/2003 (Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 12) stosuje się do wnioskowanych pozwoleń w ramach wymienionego rozporządzenia dla następujących ilości, w zależności od miejsca przeznaczenia:

miejsce przeznaczenia R01:

0 t,

wszystkie miejsca przeznaczenia R02, R03:

0 t,

miejsca przeznaczenia 021 i 023:

0 t,

miejsca przeznaczenia 066:

0 t,

miejsce przeznaczenia A97:

0 t.

Nb.: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), zmienionym.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

R01

Szwajcaria, Liechtenstein i terytoria Livigno i Campione d’Italia.

R02

Maroko, Algieria, Tunezja, Egipt, Izrael, Liban, Libia, Syria, była Sahara Hiszpańska, Jordania, Irak, Iran, Jemen, Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Oman, Bahrajn, Katar, Arabia Saudyjska, Erytrea, Zachodni Brzeg/Strefa Gazy, Norwegia, Wyspy Owcze, Islandia, Rosja, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Serbia i Czarnogóra, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Albania, Bułgaria, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Mołdawia, Ukraina, Kazachstan, Turkmenistan, Uzbekistan, Tadżykistan, Kirgizja.

R03

Kolumbia, Ekwador, Peru, Boliwia, Chile, Argentyna, Urugwaj, Paragwaj, Brazylia, Wenezuela, Kanada, Meksyk, Gwatemala, Honduras, Salwador, Nikaragua, Kostaryka, Panama, Kuba, Bermudy, Republika Południowej Afryki, Australia, Nowa Zelandia, Hongkong SAR, Singapur, A40 z wyjątkiem Antyli Niderlandzkich, Aruby, wysp Turks i Caicos, A11 z wyjątkiem Surinamu, Gujany i Madagaskaru.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/11


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 126/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające pułapy w zakresie finansowania środków w celu poprawy jakości produkcji oliwy z oliwek w cyklu produkcyjnym 2005/2006 i wprowadzające odstępstwo od art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 528/1999

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 528/1999 z dnia 10 marca 1999 r. ustanawiające środki w celu poprawy jakości produkcji oliwy z oliwek (2), w szczególności jego art. 3 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 528/1999 ustanawia, w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego i w odniesieniu do każdego 12-miesięcznego cyklu produkcyjnego rozpoczynającego się z dniem 1 maja, uzgodnienia finansowe dotyczące środków mających na celu poprawę jakości produkcji oliwy z oliwek i jej wpływu na środowisko naturalne.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1807/2004 (3) ustala w odniesieniu do roku gospodarczego 2003/2004 szacowaną produkcję oliwy z oliwek, łącznie z szacowaną produkcją oliwek stołowych wyrażonych jako ekwiwalent oliwy z oliwek, w wysokości 2 714 450 ton. Odpowiada to 343 356 tonom w odniesieniu do Grecji, 1 591 330 tonom w odniesieniu do Hiszpanii, 3 335 tonom w odniesieniu do Francji, 741 956 tonom w odniesieniu do Włoch i 34 473 tonom w odniesieniu do Portugalii. Kwota potrącona z pomocy produkcyjnej na ten rok gospodarczy oliwy z oliwek służy za podstawę finansowania środków mających na celu poprawę jakości oliwy w trakcie cyklu produkcyjnego zaczynającego się dnia 1 maja 2004 r.

(3)

Należy ustalić pułapy finansowe dotyczące środków kwalifikujacych się do zwrotu z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

(4)

Jako że środki mają względnie ustalone koszty minimalne, pułapy całkowitego finansowania ustanowionego w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 528/1999 mogą zatem okazać się za niskie w odniesieniu do niektórych Państw Członkowskich. Dlatego należy ustanowić właściwe limity w tych przypadkach.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do cyklu produkcyjnego od dnia 1 maja 2005 r. do dnia 30 kwietnia 2006 r., pułapy finansowania środków ustanowionych w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 528/1999 wynoszą:

Grecja

6 331 014 EUR

Hiszpania

11 099 557 EUR

Francja

60 804 EUR

Włochy

0 EUR

Portugalia

644 052 EUR

Artykuł 2

Nie naruszając art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 528/1999, dodatkowy narodowy wkład finansowy z Państw Członkowskich, w odniesieniu do których pułap finansowania ustanowiony w art. 1 wynosi 100 000 EUR lub mniej, wynosi nie więcej niż 250 000 EUR.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. 172 z 30.9.1966, str. 3025/66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 865/2004 (Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97).

(2)  Dz.U. L 62 z 11.3.1999, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 629/2003 (Dz.U. L 92 z 9.4.2003, str. 3).

(3)  Dz.U. L 318 z 19.10.2004, str. 13.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 127/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 20/2002 w sprawie szczegółowych zasad wykonywania szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw dla najbardziej peryferyjnych regionów, wprowadzone rozporządzeniami Rady (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 oraz (WE) nr 1454/2001

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1452/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z francuskich departamentów zamorskich, zmieniające dyrektywę 72/462/EWG oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 525/77 i (EWG) nr 3763/91 (Poseidom) (1), w szczególności jego art. 3 ust. 6, art. 22 i art. 26 akapit drugi,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1453/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Azorów i Madery oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1600/92 (Poseima) (2), w szczególności jego art. 3 ust. 6 akapity pierwszy i drugi, art. 34 i art. 38 akapit drugi,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1454/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzające szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Wysp Kanaryjskich oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1601/92 (Poseican) (3), w szczególności jego art. 3 ust. 6, art. 20 i art. 26 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W związku z przyjęciem rozporządzenia Rady (WE) nr 1690/2004 z dnia 24 września 2004 r. zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 i (WE) nr 1454/2001 w odniesieniu do warunków powrotnego wywozu i ponownej wysyłki produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw należy określić szczegółowe zasady stosowania nowych przepisów Rady i odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 20/2002 (4).

(2)

Należy uprościć i połączyć wszystkie przepisy w sprawie szczegółowych zasad dotyczących powrotnego wywozu i ponownej wysyłki produktów rolnych objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw.

(3)

Wywóz niektórych produktów rolnych podlega obowiązkowi okazania pozwolenia na wywóz. W celu uproszczenia procedury administracyjnej produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw i powrotnie wywiezione bez refundacji wywozowych należy zwolnić z wymogu okazania pozwolenia na wywóz.

(4)

W przypadku nieprzestrzegania przez podmiot gospodarczy zobowiązań podjętych w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw należy dokładnie określić zasady zwrotu przyznanych świadczeń i następstwa wpisu danego podmiotu do rejestru.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich zainteresowanych komitetów zarządzających,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 20/2002 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 9 ust. 3 i 4 zastępuje się tekstem w brzmieniu:

„3.   Podmiot, który zamierza dokonać powrotnego wywozu lub ponownej wysyłki produktów nieprzetworzonych lub przetworzonych na warunkach określonych w art. 16, ma obowiązek, w chwili przedkładania wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zgłosić swój zamiar dalszego prowadzenia takiej działalności i wskazać, tam gdzie to właściwe, lokalizację zakładu pakującego.

4.   Przetwórca, który zamierza dokonać powrotnego wywozu lub ponownej wysyłki produktów przetworzonych na warunkach określonych w art. 16 lub 17, ma obowiązek w chwili przedkładania wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zgłosić swój zamiar dalszego prowadzenia takiej działalności i wskazać, tam gdzie to właściwe, lokalizację zakładów przetwórczych.”;

2)

tytuł rozdziału VI oraz jego art. 16, 17 i 18 zastępuje się tekstem w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ VI

POWROTNY WYWÓZ I PONOWNA WYSYŁKA

Artykuł 16

Powrotny wywóz i ponowna wysyłka

1.   Powrotny wywóz i ponowna wysyłka produktów nieprzetworzonych, objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw bądź produktów pakowanych lub przetwarzanych, zawierających produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw, odbywa się na następujących warunkach:

a)

w odniesieniu do produktów wywiezionych, o których mowa w tym ustępie, rubryka 44 zgłoszenia wywozowego zawiera jeden z następujących zapisów:

»towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1452/2001«

»towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1453/2001«

»towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1454/2001«

b)

ilości produktów, które zostały zwolnione z należności przywozowych i powrotnie wywiezione, wprowadza się ponownie do przewidywanego bilansu dostaw; produkty objęte tym punktem nie kwalifikują się do refundacji wywozowych;

c)

ilości produktów, które zostały zwolnione z należności przywozowych i powrotnie wysłane, wprowadza się ponownie do przewidywanego bilansu dostaw, a strona wysyłająca dokonuje zapłaty należności przywozowych erga omnes, mających zastosowanie w dniu przywozu najpóźniej w chwili ponownej wysyłki; produkty te nie mogą być powrotnie wysłane, dopóki nie zostanie dokonana wspomniana wpłata; w przypadku gdy nie jest praktycznie możliwe określenie daty przywozu, produkty uznaje się za przywiezione w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających datę ponownej wysyłki, datę, do której stosuje się erga omnes najwyższe należności przywozowe;

d)

ilości produktów, na które została przyznana pomoc i które zostały następnie powrotnie wywiezione lub wysłane, wprowadza się ponownie do przewidywanego bilansu dostaw, a przyznana pomoc zostaje zwrócona najpóźniej w chwili powrotnego wywozu lub ponownej wysyłki; produkty te nie mogą być powrotnie wywiezione lub ponownie wysłane, dopóki nie zostanie dokonany wspomniany zwrot; w przypadku gdy nie jest praktycznie możliwe określenie kwoty przyznanej pomocy, produkty uznaje się za otrzymujące najwyższą pomoc wyznaczoną przez Wspólnotę dla tych produktów w ciągu sześciu miesięcy przed złożeniem wniosku o powrotny wywóz lub ponowną wysyłkę; produkty objęte niniejszym punktem kwalifikują się do refundacji wywozowych, jeżeli warunki przewidziane dla ich przyznania zostaną spełnione.

2.   Powrotny wywóz produktów, o których mowa w tym artykule, nie podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na wywóz:

a)

produkty wyznaczone w ust. 1 lit. b);

b)

produkty wyznaczone w ust. 1 lit. d), które nie spełniają warunków wymaganych do otrzymania refundacji wywozowych.

3.   Jeżeli istnieje ryzyko, że regularne dostawy do regionów peryferyjnych mogą być zagrożone przez znaczący wzrost powrotnego wywozu produktów objętych tym artykułem, właściwe władze mogą ograniczyć ilości w taki sposób, aby zapewnić, że priorytetowe potrzeby zostaną zaspokojone. Ograniczenia ilościowe nie mogą mieć charakteru dyskryminacyjnego.

Artykuł 17

Tradycyjny wywóz powrotny i wywóz powrotny w ramach handlu regionalnego oraz ponowna wysyłka produktów przetworzonych w ramach tradycyjnego handlu

1.   Podmioty dokonujące przetwarzania, które zadeklarowały na mocy art. 9 ust. 4 zamiar wywozu, w ramach handlu regionalnego, lub wysyłki, w ramach tradycyjnego handlu, produktów przetworzonych zawierających surowce, które korzystały ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, mogą dokonać tego w granicach ilości rocznych określonych w załącznikach I, III i V. Właściwe władze wydają niezbędne zezwolenia w celu zapewnienia, że działania nie przekraczają ustanowionych ilości rocznych.

W odniesieniu do wywozu w ramach handlu regionalnego eksporter ma obowiązek okazania właściwym władzom dokumentów przewidzianych w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (5) w terminach przewidzianych w art. 49 wspomnianego rozporządzenia. W przypadku nieokazania tych dokumentów w przewidzianym terminie właściwe władze odbierają przyznane świadczenia w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw.

Produkty dostarczone do francuskich departamentów zamorskich (FDZ), Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i wykorzystane do zaopatrzenia statków i samolotów uważa się za spożyte lokalnie.

2.   Właściwe władze zezwalają na wywóz lub wysyłkę przetworzonych produktów w ilościach innych niż określone w ust. 1 wyłącznie w przypadku, gdy zaświadcza się, że dane produkty nie zawierają surowców przywiezionych lub wprowadzonych do obrotu w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw.

Właściwe władze przeprowadzają niezbędne kontrole w celu zapewnienia prawidłowości zaświadczeń określonych w akapicie pierwszym i odzyskują, w stosownym przypadku, świadczenia przyznane w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw.

3.   Procesy uszlachetniania, które w ramach limitu ilości ustalonych w załącznikach I, III i V mogą spowodować wzrost handlu regionalnego lub tradycyjnego wywozu lub wysyłek, muszą odbywać się na warunkach ustanowionych w przepisach w odniesieniu do uzgodnień w sprawie uszlachetniania czynnego i procedury uszlachetniania pod kontrolą celną, określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 (6) i rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (7), mutatis mutandis, z wyjątkiem wszystkich form zabiegów zwyczajowych.

4.   Powrotny wywóz produktów, o których mowa w tym artykule, nie podlega obowiązkowi okazania pozwolenia na wywóz.

5.   W odniesieniu do produktów wywiezionych, o których mowa w niniejszym artykule, rubryka 44 zgłoszenia wywozowego zawiera jeden z następujących zapisów:

»towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1452/2001«,

»towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1453/2001«,

»towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1454/2001«.

Artykuł 18

Cukier

W okresie przewidzianym w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 (8) cukier C określony w art. 13 tego rozporządzenia, wywieziony zgodnie z odnośnymi przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2760/81 (9) i wprowadzony do obrotu do celów konsumpcyjnych na Maderze w postaci cukru białego objętego kodem CN 1701 oraz na Azorach w postaci cukru surowego objętego kodem CN 1701 12 10, korzysta, zgodnie z warunkami tego rozporządzenia, z systemu zwolnień z należności przywozowych w granicach przewidywanych bilansów dostaw określonych w art. 3.”

3)

w art. 22:

litery d) i e) otrzymują brzmienie:

„d)

wszelkie ilości powrotnie wywiezione lub wysłane zgodnie z art. 16 oraz ilości jednostkowe i całkowite zwróconej pomocy;

e)

wszelkie ilości wysłane po przetworzeniu w ramach ilości tradycyjnych na mocy art. 17;”,

skreśla się lit. f) i g);

4)

w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Z wyjątkiem przypadków siły wyższej lub anomalii klimatycznych, jeżeli podmiot gospodarczy nie wypełnia zobowiązań nadanych mu zgodnie z art. 9 i bez uszczerbku dla jakichkolwiek kar stosowanych na mocy prawa krajowego, właściwe władze:

a)

odzyskują od posiadaczy pozwoleń na przywóz, świadectw zwolnień lub świadectw pomocy przyznane im świadczenie;

b)

zależnie od stopnia naruszenia zobowiązań, tymczasowo zawieszają lub unieważniają wpis do rejestru.

Świadczenie określone w lit. a) jest równe kwocie zwolnienia z należności przywozowych lub kwocie pomocy określonej zgodnie z art. 16 lit. c) i d).”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1690/2004 (Dz.U. L 305 z 1.10.2004, str. 1).

(2)  Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 26. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1690/2004.

(3)  Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 45. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1690/2004.

(4)  Dz.U. L 8 z 11.1.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 489/2004 (Dz.U. L 79 z 17.3.2004, str. 18).

(5)  Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11.

(6)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1.

(7)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1.

(8)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1.

(9)  Dz.U. L 262 z 16.9.1981, str. 14.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/16


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 128/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) oraz ich zasadniczych części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

(1)

W dniu 29 kwietnia 2004 r. Komisja ogłosiła, w formie zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2), o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Wspólnoty wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) oraz ich zasadniczych części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL).

(2)

Postępowanie zostało wszczęte w wyniku skargi wniesionej w marcu 2004 r. przez czterech producentów wspólnotowych reprezentujących znaczną część, w tym wypadku ponad 60 %, łącznej wspólnotowej produkcji wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) oraz ich zasadniczych części, tj.: podwozi i mechanizmów hydraulicznych (zwanych dalej „wnoszący skargę”). Skarga zawierała dowody potwierdzające dumping wspomnianego produktu i powstałą w związku z nim szkodę materialną, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.

(3)

Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu postępowania producentów wspólnotowych wnoszących skargę, innych wspólnotowych producentów, zainteresowanych producentów eksporterów, importerów oraz użytkowników oraz przedstawicieli ChRL. Z uwagi na dużą liczbę znanych producentów eksporterów w ChRL w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano utworzenie próby do celów określenia dumpingu, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Jednakże jedynie czterej chińscy producenci eksporterzy współpracowali w czasie dochodzenia i w związku z tym uznano, że tworzenie próby nie jest konieczne. Zainteresowanym stronom stworzono możliwość przedstawienia stanowisk na piśmie oraz zgłoszenia wniosków o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(4)

Wielu producentów eksporterów w ChRL, producentów wspólnotowych, importerów, użytkowników, a także stowarzyszenie importerów przedstawiło swoje uwagi na piśmie. Wszystkie strony, które złożyły stosowny wniosek w wyżej wskazanym terminie oraz podały szczególne powody na jego uzasadnienie, uzyskały możliwość przesłuchania.

(5)

Komisja zbierała informacje przy wykorzystaniu kwestionariuszy oraz formularzy wniosków o status gospodarki rynkowej i indywidualne traktowanie, stosownie do przypadku, przesłanych wszystkim znanym jej stronom. Uzyskane informacje zostały zweryfikowane w zakresie, w jakim było to możliwe i niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody i interesu Wspólnoty. W tym względzie Komisja otrzymała wyczerpujące odpowiedzi na kwestionariusz oraz wypełnione formularze wniosków, stosownie do przypadku, od następujących przedsiębiorstw:

a)

Producenci we Wspólnocie

Bolzoni-Auramo SpA, Piacenza, Włochy

BT Products AB, Mjölby, Szwecja

Franz Kahl GmbH, Lauterbach, Niemcy

Pramac Lifter SpA, Casole d’Elsa, Włochy

b)

Producenci eksporterzy w Chińskiej Republice Ludowej

Ningbo Liftstar Material Transport Equipment Factory, Ningbo

Ningbo N.F.T.Z. E-P Equipment Co. Ltd, Hangzhou (eksporter powiązany z Ningbo Liftstar Material Equipment Factory)

Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd, Ninghai

Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd, Ninghai

Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd, Changxing

c)

Importerzy/podmioty gospodarcze we Wspólnocie

Chadwick Materials Handling Ltd, Corsham, Zjednoczone Królestwo

European Handling Equipment, Halesowen, Zjednoczone Królestwo

Gigant Arbetsplats AB, Alingsås, Szwecja

Hu-Lift s.l., Barcelona, Hiszpania

Jungheinrich AG, Hamburg, Niemcy

Mangrinox S.A., Ateny, Grecja

Manutan International S.A., Paryż, Francja

Lagertechnik Fischer GmbH, Dinslaken, Niemcy

Levante S.R.L., Ostiglia, Włochy

Linde AG, Aschaffenburg, Niemcy

RAPID Transportgeräte GmbH, Beckum, Niemcy

Teknion Ltd, Lanchashire, Zjednoczone Królestwo

TVH Handling Equipment N.V., Gullegem, Belgia

d)

Użytkownicy

Aldi Einkauf GmdH & Co. OHG, Essen, Niemcy

M. Uno Trading SpA, Imola, Włochy.

(6)

Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w obiektach wszystkich współpracujących producentów eksporterów w ChRL i wszystkich producentów wspólnotowych.

(7)

Wobec konieczności ustalenia wartości normalnej dla producentów eksporterów w ChRL, którym nie został przyznany status gospodarki rynkowej, przeprowadzono weryfikację w obiektach producenta w Kanadzie, przyjętej jako kraj analogiczny, a mianowicie w:

Lift Rite Inc., Brampton, Ontario.

(8)

Badaniem dumpingu i szkody objęto okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody dotyczyła okresu od dnia 1 stycznia 2000 r. do końca okresu objętego dochodzeniem (zwanego dalej „rozpatrywanym okresem”).

B.   ROZPATRYWANY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY

1.   Informacje ogólne

(9)

Wózki jezdniowe ręczne (paletowe) są używane do obsługi i podawania materiałów normalnie umieszczanych na paletach. Nie posiadają one własnego napędu, tzn. są popychane i przeciągane siłą ludzkich mięśni. Wózki jezdniowe ręczne (paletowe) składają się z czterech zasadniczych części: podwozia (wykonanego ze stali), mechanizmów hydraulicznych, dyszli i kół. Zasadniczymi częściami są podwozie, na którym umieszcza się paletę oraz mechanizm hydrauliczny umożliwiający podnoszenie ładunku przy wykorzystaniu układu przekładni.

2.   Rozpatrywany produkt

(10)

Rozpatrywanym produktem są wózki jezdniowe ręczne (paletowe), bez napędu własnego, używane do obsługi i podawania materiałów normalnie umieszczanych na paletach, oraz ich zasadnicze części, tzn. podwozie, mechanizmy hydrauliczne, pochodzące z ChRL (zwane dalej „rozpatrywanym produktem”), normalnie zgłaszane w ramach kodów CN ex 8427 90 00ex 8431 20 00. Istnieją różne typy wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) i ich zasadniczych części, zależnie przede wszystkim od udźwigu, długości wideł, rodzaju stali wykorzystanej do budowy podwozia, rodzaju mechanizmu hydraulicznego, rodzaju kół i wyposażenia w hamulec. Jednakże wszystkie rodzaje posiadają takie same podstawowe cechy fizyczne i formy zastosowania. W związku z tym do celów niniejszego dochodzenia wszystkie istniejące typy są rozpatrywane jako jeden produkt.

(11)

W toku dochodzenia niektóre zainteresowane strony zgłosiły uwagi odnośnie do definicji rozpatrywanego produktu. Strony te stwierdziły, że podwozia i mechanizmy hydrauliczne nie powinny mieścić się w zakresie definicji rozpatrywanego produktu, ponieważ: a) rynki podwozi i mechanizmów są inne niż rynek wózków jezdniowych ręcznych (paletowych); b) produkcją wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) i podwozi i/lub mechanizmów hydraulicznych zajmują się inne przedsiębiorstwa, w szczególności, chińscy producenci eksporterzy nie wywożą podwozi ani mechanizmów hydraulicznych do Wspólnoty; oraz c) zarówno podwozia, jak i mechanizmy hydrauliczne są również wykorzystywane w innych produktach, nie tylko w wózkach jezdniowych ręcznych (paletowych).

(12)

W odniesieniu do argumentu, że dla podwozi i mechanizmów hydraulicznych istnieją różne rynki, należy zaznaczyć, że Komisji nie dostarczono dowodów świadczących o tym, że dla tych części funkcjonują odrębne rynki dla użytkowników. Przeciwnie, z uwag przedstawionych przez wszystkie strony wynika, że producenci wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) również produkują te zasadnicze części oraz, w niektórych przypadkach, dostarczają je jako części zamienne do produkowanych przez siebie wózków. Jest bardzo trudne, a nawet niemożliwe, dopasowanie podwozia lub mechanizmu hydraulicznego pochodzącego od jednego producenta do wózka jezdniowego ręcznego (paletowego) wyprodukowanego przez innego producenta. Producenci zazwyczaj dostarczają zasadnicze części odbiorcom nabywającym ich produkty.

(13)

W odniesieniu do drugiego argumentu dotyczącego producentów podwozi i mechanizmów hydraulicznych należy stwierdzić, że ze zweryfikowanych informacji uzyskanych od producentów eksporterów wynika, że wszyscy producenci eksporterzy objęci niniejszym dochodzeniem sami produkują podwozia, a większość z nich również mechanizmy hydrauliczne. Chociaż mogą istnieć niezależni producenci tych części, ich produkcja jest dostosowana do konkretnych potrzeb producentów wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) i z tego względu te części są rzadko sprzedawane na otwartym rynku. Ponadto dochodzenie wykazało, że takie części były wywożone do Wspólnoty przez niektórych współpracujących producentów eksporterów. Dlatego z zebranych dowodów wynika, że ten drugi argument również powinien być odrzucony.

(14)

W odniesieniu do trzeciego argumentu, że podwozia i mechanizmy hydrauliczne są także wykorzystywane w innych produktach, należy stwierdzić, że produkty podane przez zainteresowane strony jako przykłady całkowicie różnią się od wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) nie tylko pod względem cech fizycznych, lecz także form zastosowania. Nawet jeżeli te produkty są również wyposażone w systemy hydrauliczne i stalowe podwozia, zarówno jedne, jak i drugie mają inne rozmiary, kształty i udźwig od tych, które stosuje się w wózkach jezdniowych ręcznych (paletowych) i z tego względu nie byłyby uwzględnione w podanej powyżej definicji rozpatrywanego produktu. Wobec tego, na podstawie dostępnych informacji i zgodnie z tym, co stwierdzono powyżej, wydaje się zupełnie nieprawdopodobne, by mechanizmy hydrauliczne i/lub podwozia przystosowane do wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) mogły być jako takie wykorzystywane w innych produktach.

(15)

W związku z tym uwagi zainteresowanych stron zostały przeanalizowane, jednak nie stanowią one uzasadnienia dla zmiany wstępnego wniosku w sprawie rozpatrywanego produktu, sformułowanego powyżej w motywie 10.

3.   Produkt podobny

(16)

Nie dopatrzono się żadnych różnic między rozpatrywanym produktem a wózkami jezdniowymi ręcznymi (paletowymi) i zasadniczymi częściami do nich, produkowanymi i sprzedawanymi na krajowym rynku Kanady, czyli kraju analogicznego. W rzeczywistości te wózki jezdniowe ręczne (paletowe) i zasadnicze części do nich charakteryzują się takimi samymi podstawowymi cechami fizycznymi i mają takie same zastosowania jak te, które wywozi się do Wspólnoty.

(17)

Podobnie, nie dopatrzono się żadnych różnic między rozpatrywanym produktem a wózkami jezdniowymi ręcznymi (paletowymi) i zasadniczymi częściami do nich, produkowanymi przez wnoszących skargę i sprzedawanymi na rynku Wspólnoty. Zarówno jedne, jak i drugie charakteryzują się takimi samymi cechami fizycznymi i mają takie same formy zastosowania.

(18)

W związku z tym wózki jezdniowe ręczne (paletowe) i zasadnicze części do nich, sprzedawane na krajowym rynku Kanady, oraz wózki jezdniowe ręczne (paletowe) i zasadnicze części do nich, produkowane i sprzedawane we Wspólnocie, uznaje się za podobne do rozpatrywanego produktu w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C.   DUMPING

1.   Status gospodarki rynkowej

(19)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu pochodzącego z ChRL normalną wartość ustala się zgodnie z ust. 1–6 tego artykułu dla tych producentów, którzy zostaną uznani za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tzn. jeżeli zostanie wykazane, że w wypadku danego producenta przeważają warunki gospodarki rynkowej w odniesieniu do produkcji oraz sprzedaży produktu podobnego. Kryteria, których spełnienie firmy wnioskujące muszą udowodnić, przedstawiono poniżej w formie skrótowej i jedynie w celach informacyjnych:

1)

decyzje handlowe i koszty określane w odpowiedzi na sygnały rynkowe i bez znaczącej ingerencji państwa;

2)

dokumenty księgowe powszechnie stosowane i niezależnie kontrolowane zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości;

3)

brak znaczących zakłóceń wynikających z przejścia z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;

4)

pewność i stabilność prawna gwarantowana przez przepisy prawne dotyczące upadłości i własności;

5)

przeliczanie walut po kursie rynkowym.

(20)

Czterej chińscy producenci zwrócili się z wnioskiem o przyznanie statusu gospodarki rynkowej, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i w wyznaczonym terminie odpowiedzieli na formularz wniosku o status gospodarki rynkowej dla producentów eksporterów.

(21)

Komisja poszukiwała wszelkich informacji uznanych za niezbędne i sprawdziła wszystkie informacje przedstawione we wnioskach o status gospodarki rynkowej w obiektach przedsiębiorstw, o których mowa.

(22)

Ustalono, że we wszystkich czterech przedsiębiorstwach, ogólnie rzecz biorąc, wszelkie decyzje dotyczące cen i kosztów były podejmowane bez znaczącej ingerencji państwa, w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. c), oraz że ceny i koszty odzwierciedlały wartości rynkowe. Koszty produkcji i sytuacja finansowa tych przedsiębiorstw nie podlegała znaczącym zakłóceniom wynikającym z przejścia z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej, istniały przepisy prawne dotyczące upadłości i własności gwarantujące pewność i stabilność prawną oraz przeliczanie walut dokonywane było po kursie rynkowym. Niemniej jednak żadne z czterech przedsiębiorstw nie spełniło kryterium 2, dotyczącego prowadzenia dokumentacji księgowej niezależnie kontrolowanej zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości (zwane dalej „MSR”). Stwierdzono, że w przedsiębiorstwach miały miejsce naruszenia jednego lub kilku następujących standardów: MSR 1, MSR 2, MSR 8, MSR 16, MSR 21, MSR 32 i MSR 36. W związku z tym uznano, że żadne z czterech niżej wymienionych przedsiębiorstw nie spełniło warunków ustanowionych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego:

Ningbo Liftstar Material Equipment Factory, Ningbo

Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd, Ninghai

Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd, Ninghai

Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd, Changxing.

(23)

Zainteresowani producenci eksporterzy i przemysł Wspólnoty uzyskali możliwość przedstawienia swoich uwag w odniesieniu do powyższych ustaleń.

(24)

Wszyscy czterej producenci eksporterzy twierdzili, że dokonane ustalenia są nieprawidłowe i że należy im przyznać status gospodarki rynkowej.

(25)

Jeden z producentów eksporterów uważał, że ostatecznym celem przepisów art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego jest ustalenie, czy przedsiębiorstwa reagują na sygnały rynkowe bez ingerencji państwa. Pięć kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, w szczególności kryterium 2 dotyczące standardów rachunkowości, należy w związku z tym zawsze interpretować w świetle tego ostatecznego celu. Ponieważ nie stwierdzono żadnej ingerencji państwa, przedsiębiorstwu należy przyznać status gospodarki rynkowej.

(26)

Należy zaznaczyć, że każde z pięciu kryteriów wymienionych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego jest niezależne od pozostałych i musi być spełnione, by można było przyznać status gospodarki rynkowej. Ingerencja państwa jako taka nie jest wymieniona ani w formie odrębnego kryterium, ani jako warunek, który mógłby mieć nadrzędne znaczenie względem pozostałych kryteriów. Jeżeli brak ingerencji państwa byłby warunkiem wystarczającym do przyznania statusu gospodarki rynkowej, żadne inne kryteria nie byłyby potrzebne. Co więcej, wyraźny brak wdrożenia MSR i przestrzegania zasad prowadzenia rachunkowości obowiązujących w ChRL może być również uznany za formę ingerencji państwa w warunkach normalnego funkcjonowania gospodarki rynkowej.

(27)

Jeden z producentów eksporterów twierdził, że Komisja nie podjęła swojej decyzji w sprawie statusu gospodarki rynkowej w terminie trzech miesięcy, ustanowionym w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Ten producent eksporter również twierdził, że Komisja otrzymała i zweryfikowała jego odpowiedź na kwestionariusz dotyczący dumpingu jeszcze przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku o status gospodarki rynkowej, a wobec tego istnieją poważne wątpliwości co do podanych przez nią powodów uzasadniających odrzucenie tego wniosku.

(28)

W odniesieniu do argumentu dotyczącego trzymiesięcznego terminu należy zaznaczyć, że na wstępnym etapie niniejszej sprawy przewidziano utworzenie próby ze względu na dużą liczbę producentów eksporterów, którzy byli w nią zaangażowani. Niemniej jednak, z uwagi na brak współpracy ze strony większości z nich, w terminie późniejszym uznano, że próba nie będzie potrzebna i że jedynie współpracujący producenci eksporterzy zostaną poddani badaniu zarówno pod kątem przyznania statusu gospodarki rynkowej, jak i dumpingu. Ta procedura przyczyniła się do opóźnienia dochodzenia, w związku z czym, ze względów praktycznych, postanowiono przeprowadzić weryfikacje na miejscu do celów rozpatrzenia wniosków o status gospodarki rynkowej i kwestionariuszy dumpingowych w tym samym czasie. Ponadto należy w tym względzie również zaznaczyć, że niedotrzymanie takiego ostatecznego terminu nie pociąga za sobą żadnych wyraźnych skutków prawnych i że wyżej wymieniony eksporter nie zgłaszał żadnych negatywnych skutków z tytułu konieczności przedłużenia terminu niezbędnego dla rozpatrzenia kwestii statusu gospodarki rynkowej. Co więcej, wszystkie otrzymane wnioski o przyznanie statusu gospodarki rynkowej były niewystarczające i wymagały wielu dodatkowych wyjaśnień i informacji, co opóźniło dochodzenie. W rzeczywistości trzej eksporterzy, wśród nich także eksporter, który wysunął argument będący przedmiotem niniejszej dyskusji, przedstawili dalsze uwagi po zakończeniu oceny do celów ustalenia zasadności przyznania statusu gospodarki rynkowej. Na podstawie powyższego uznano, że w tym wypadku obowiązująca decyzja w sprawie statusu gospodarki rynkowej może być również podjęta lub przyjęta po upływie trzymiesięcznego okresu.

(29)

W odniesieniu do argumentu dotyczącego weryfikacji odpowiedzi na kwestionariusz należy podkreślić, że podstawowe rozporządzenie nie stanowi, że badanie dumpingu powinno rozpocząć się dopiero po rozstrzygnięciu kwestii przyznania statusu gospodarki rynkowej. W rzeczywistości art. 5 ust. 10 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wymagają, by wszelkie stosowne informacje, w tym odpowiedzi na kwestionariusz dumpingowy, zostały dostarczone w ciągu 40 dni, licząc od wszczęcia postępowania, lub 37 dni od dnia utworzenia próby, jeśli badanie ma zostać przeprowadzone na próbie. W każdym wypadku ma to miejsce przed podjęciem decyzji w sprawie przyznania statusu gospodarki rynkowej. Komisja analizuje wszystkie wnioski o przyznanie statusu gospodarki rynkowej na podstawie aspektów merytorycznych każdego z nich i w świetle kryteriów ustanowionych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Dochodzenia dotyczące dumpingu są zazwyczaj prowadzone równolegle z rozpatrywaniem tych wniosków.

(30)

Trzej producenci eksporterzy twierdzili, że ponieważ prowadzą księgi rachunkowe, które są kontrolowane przez niezależną firmę księgową i odpowiadają wymogom chińskich standardów rachunkowości, kryterium 2 musi być spełnione. Twierdzili oni również, że stosowana przez nich praktyka, polegająca na nieprzeliczaniu ich obcej waluty na renminbi na podstawie wyceny kursu z danego dnia, jest zgodna z wymaganiami MSR 21. Ponadto uważali, że ponieważ wartość chińskiego renminbi jest ustalana w stosunku do dolara USA, nie ma różnicy, czy przeliczenia były dokonywane według wyceny rocznej czy dziennej. Co więcej, dwaj producenci eksporterzy twierdzili, że MSR 21 dopuszcza odstępstwa od normalnie stosowanych zasad, jeżeli wahania kursów wymiany nie są znaczne.

(31)

Należy podkreślić, że – stosownie do kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego – Komisja analizuje, czy kontrola ksiąg rachunkowych przedsiębiorstw odbywa się zgodnie z MSR. Zgodność lub brak zgodności z chińskimi standardami nie ma decydującego znaczenia w kontekście indywidualnej oceny zasadności przyznania statusu gospodarki rynkowej. Jednakże należy podkreślić, że w przypadku dwóch spośród czterech badanych przedsiębiorstw z uwag audytorów w sprawozdaniach rocznych wynika, że księgi rachunkowe były prowadzone z naruszeniem chińskich standardów rachunkowości.

(32)

W odniesieniu do porównania z dolarem USA istotne są dwie kwestie: po pierwsze, nawet jeżeli większość transakcji badanych przedsiębiorstw dokonywano w dolarach USA, przedsiębiorstwa, które nie spełniły wymogów MSR 21 dokonywały transakcji także w innych walutach i w takich wypadkach wahania kursów mogły być znaczne. Ponadto należy stwierdzić, że znaczna część sprzedaży wywozowej zainteresowanych przedsiębiorstw była realizowana na rynkach innych niż rynek Wspólnoty, a ponieważ badanie dotyczy wyłącznie rynku Wspólnoty, te transakcje nie były poddane weryfikacji. Po drugie, nie ma znaczenia, czy podczas oceny niektórych przeszłych okresów okaże się retrospektywnie, że zmiany były niewielkie. Niemożliwe jest dysponowanie takimi informacjami na początku danego okresu (rok bądź dłużej), kiedy zainteresowane przedsiębiorstwa ustalają kursy walut, które będą stosowane do celów rejestrowania sprzedaży wywozowej w ich księgach rachunkowych. Ponieważ mogą występować pewne wahania, których nie da się przewidzieć i które mogą mieć istotny wpływ na ustalanie cen w przedsiębiorstwach oraz ich przychody, kurs wymiany ustalony z wyprzedzeniem nie może być zgodny z praktyką przedsiębiorstw działających w warunkach gospodarki rynkowej.

(33)

W odniesieniu do wymogów MSR 21, należy podkreślić, że w tym standardzie przewiduje się, co następuje: „Transakcje w walucie obcej początkowo należy ująć w walucie sprawozdawczej, stosując do przeliczenia kwoty w walucie obcej, kurs wymiany między walutą sprawozdawczą a walutą obcą, obowiązujący w dniu transakcji.” W tym standardzie podaje się również wyjaśnienie: „Kurs wymiany w dniu transakcji jest zazwyczaj zwany kursem kasowym. Ze względów praktycznych, często stosuje się kurs zbliżony do kursu rzeczywistego, obowiązującego w dniu transakcji, na przykład, można przyjąć średni kurs tygodniowy lub miesięczny dla wszystkich transakcji w każdej walucie, zawieranych w danym okresie. Niemniej jednak, jeśli mają miejsce znaczne wahania kursów, wycena według średniego kursu dla danego okresu nie jest wiarygodna”. W związku z tym, MSR 21 jasno określa, że zasadniczo należy stosować wycenę według dziennych kursów wymiany. Średnie kursy tygodniowe i miesięczne są jedynie dopuszczalne jako kursy przybliżone względem rzeczywistego kursu obowiązującego w dniu transakcji, jeżeli nie podlegają one istotnym wahaniom. W niniejszej sprawie jednakże, przedsiębiorstwa aktualizowały swój kurs do celów księgowych raz do roku lub nawet rzadziej. Taka praktyka nie może być uznana za zgodną z MSR 21, nawet jeśli chińskie standardy rachunkowości wymagają stosowania dziennych lub miesięcznych kursów wymiany w takim wypadku. Dlatego, fakt, że audytorzy nie odnieśli się do powyższej praktyki dotyczącej transakcji zawieranych w walutach obcych, świadczy o tym, że audyt nie był przeprowadzany zgodnie z MSR. Wobec powyższego powstają wątpliwości co do wiarygodności danych księgowych.

(34)

W związku z tym należy stwierdzić, że uwagi dotyczące tego, że status gospodarki rynkowej powinien zostać przyznany, są nieuzasadnione.

2.   Indywidualne traktowanie

(35)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego cło obowiązujące na terytorium całego państwa, jeśli ma to zastosowanie, jest ustalane dla państw, do których stosuje się ten artykuł, poza przypadkami, w których przedsiębiorstwa mogą wykazać, zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, że ich ceny eksportowe, ilości, jak również warunki sprzedaży są swobodnie określone, że przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym i że jakakolwiek ingerencja państwa nie jest tak znacząca, aby pozwolić na obejście środków, jeśli eksporterów obowiązuje inna stawka cła.

(36)

Czterej producenci eksporterzy, poza zgłoszeniem wniosków o status gospodarki rynkowej, wystąpili również o przyznanie im indywidualnego traktowania, w razie gdyby nie uzyskali statusu gospodarki rynkowej. Na podstawie dostępnych informacji stwierdzono, że wszystkie cztery przedsiębiorstwa spełniły kryteria warunkujące przyznanie indywidualnego traktowania, zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(37)

Wobec tego uznano, że indywidualne traktowanie należy przyznać czterem następującym producentom eksporterom w ChRL:

Ningbo Liftstar Material Transport Equipment Factory, Ningbo

Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd, Ninghai

Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd, Ninghai

Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd, Changxing.

3.   Wartość normalna

3.1.   Kraj analogiczny

(38)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego dla krajów o gospodarce nierynkowej oraz, w przypadku gdy nie może zostać przyznany status gospodarki rynkowej, dla krajów znajdujących się w okresie przejściowym wartość normalną należy ustalić na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w warunkach kraju analogicznego.

(39)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała o swoim zamiarze przyjęcia Kanady jako odpowiedniego kraju analogicznego do celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL, a zainteresowane strony zostały zaproszone do zgłaszania uwag w tej sprawie.

(40)

Dochodzenie wykazało, że Kanada ma konkurencyjny rynek wózków jezdniowych ręcznych (paletowych), który w 50 % jest zaopatrywany przez miejscową produkcję, a pozostała część dostaw pochodzi z przywozu z krajów trzecich. Wielkość produkcji w Kanadzie stanowi ponad 5 % wielkości chińskiej produkcji rozpatrywanego produktu, przeznaczanej na wywóz do Wspólnoty. Kanadyjski rynek uznano zatem za reprezentatywny w wystarczającym stopniu do celów określenia wartości normalnej dla ChRL.

(41)

Dwaj producenci eksporterzy oraz stowarzyszenie importerów/podmiotów gospodarczych przeciwstawili się propozycji przyjęcia Kanady jako kraju analogicznego. Argumenty przeciw wybraniu Kanady były następujące: a) kanadyjskie produkty są inne, ponieważ są produkowane przy wykorzystaniu bardziej trwałych komponentów, zgodnie z normami obowiązującymi w USA, a nie przyjętymi we Wspólnocie; b) rynki kanadyjski i chiński nie są porównywalne, ponieważ charakteryzują się różnym poziomem rozwoju i rozmiarem; oraz c) współpracujący kanadyjski producent jest powiązany z jednym ze producentów wspólnotowych. Producenci eksporterzy, o których mowa, zaproponowali Malezję lub Indie jako odpowiednie kraje analogiczne.

(42)

Po otrzymaniu powyższych uwag Komisja nawiązała kontakty z siedmioma indyjskimi producentami i jednym znanym jej malezyjskim producentem wózków jezdniowych ręcznych (paletowych), wysyłając im odpowiedni kwestionariusz. Niemniej jednak żaden z tych producentów nie współpracował w toku dochodzenia i żadne informacje dotyczące wartości normalnej nie zostały udostępnione Komisji przez te dwa kraje. W związku z tym Komisja nie miała możliwości rozważenia krajów zaproponowanych przez producentów eksporterów jako alternatywnych krajów analogicznych.

(43)

W odniesieniu do uwag przedstawionych przez strony odnośnie do różnic pod względem jakości kanadyjskich produktów i obowiązujących norm zgłoszone zastrzeżenia w zasadzie dotyczyły tego, że średnia masa własna i rozstaw wideł wózków kanadyjskich są większe niż wózków chińskich. Niemniej jednak Komisja nie stwierdziła żadnych zasadniczych różnic, ani pod względem masy własnej, ani rozstawu wideł między produktami kanadyjskimi i chińskimi. Zarówno kanadyjskie, jak i chińskie produkty wprawdzie zaliczają się do innych kategorii pod względem masy własnej i rozstawu wideł, jednak znaczna ich część jest między sobą porównywalna. Dla tych produktów, których nie da się bezpośrednio porównać, można przyjąć odpowiednie korekty, zgodnie z wyjaśnieniem podanym w motywie 51. Innym ważnym parametrem jest udźwig wózków. W tym względzie nie stwierdzono żadnych istotnych różnic między kanadyjskimi a chińskimi wózkami jezdniowymi ręcznymi (paletowymi). Dlatego uznano, że nie występują żadne zasadnicze różnice jakościowe między produktami kanadyjskimi i chińskimi.

(44)

W odniesieniu do uwag producentów eksporterów, dotyczących poziomów rozwoju i rozmiarów rynków kanadyjskiego i chińskiego, należy stwierdzić, że decydujące znaczenie ma to, czy dany rynek jest na tyle duży, by mógł być reprezentatywny do celów porównania wielkości wywozu rozpatrywanego produktu do Wspólnoty. Jak stwierdzono w motywie 40, w niniejszej sprawie kanadyjski rynek został uznany za w wystarczającym stopniu reprezentatywny pod tym względem. To, że chiński rynek jest, ogólnie rzecz biorąc, większy od kanadyjskiego, nie ma w tym wypadku większego znaczenia dla oceny, czy wybór Kanady jako ewentualnego kraju analogicznego jest właściwy. Jeśli chodzi o to, że ChRL jest uznawana za kraj rozwijający się, w przeciwieństwie do Kanady, należy zaznaczyć, zgodnie z tym, co zostało powiedziane w motywie 43, że jakość kanadyjskich i chińskich produktów jest porównywalna. Na podstawie weryfikacji przeprowadzonych na miejscu w obiektach zarówno chińskich, jak i kanadyjskich producentów należy stwierdzić, że nie istnieją istotne różnice między urządzeniami produkcyjnymi i metodami stosowanymi przez chińskich i kanadyjskich producentów. Z tych względów status ChRL jako kraju rozwijającego się nie jest istotną przesłanką i wobec tego wybór Kanady jako kraju analogicznego w tym wypadku nie jest pozbawiony sensu.

(45)

Odnośnie do stwierdzenia, że relacje między kanadyjskim producentem współpracującym a producentem wspólnotowym nasuwają poważne wątpliwości co do obiektywizmu i rzetelności dostarczonych danych, należy zaznaczyć, że w toku dochodzenia nie znaleziono żadnych podstaw potwierdzających jego zasadność. Komisja sprawdziła, czy te relacje miały jakikolwiek zakłócający wpływ na ceny, koszty produkcji i rentowność kanadyjskiego producenta, w szczególności podczas weryfikacji na miejscu danych dotyczących przedsiębiorstwa. Nie stwierdzono żadnych tego rodzaju zakłóceń. Komisja ustaliła, że dostarczone jej informacje były rzetelne i wiarygodne i że mogą być wykorzystane do celów dochodzenia.

(46)

W związku z powyższym wstępnie uznaje się, że Kanada jest odpowiednim krajem analogicznym, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

3.2.   Ustalenie wartości normalnej

(47)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna dla współpracujących producentów eksporterów została określona na podstawie zweryfikowanych informacji uzyskanych od producenta w kraju analogicznym, tzn. na podstawie cen zapłaconych lub należnych na krajowym rynku Kanady za produkty porównywalnych rodzajów, ponieważ uznano je za uzyskane ze sprzedaży realizowanej w zwykłym obrocie handlowym.

(48)

W rezultacie wartość normalna została ustalona jako średnia ważona krajowych cen sprzedaży poszczególnych typów produktów, realizowanej na rzecz niepowiązanych odbiorców przez współpracującego producenta w Kanadzie.

4.   Ceny eksportowe

(49)

Cała sprzedaż wywozowa do Wspólnoty dwóch producentów eksporterów była realizowana bezpośrednio na rzecz niezależnego odbiorcy we Wspólnocie. Dlatego cena eksportowa została ustalona na mocy art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego w oparciu o ceny faktycznie zapłacone lub należne. W wypadku dwóch pozostałych producentów eksporterów część ich sprzedaży wywozowej do Wspólnoty była realizowana na rzecz importerów, z którymi eksporterzy zawarli porozumienie kompensacyjne, w związku z czym ceny nie są wiarygodne. W tych przypadkach, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, cena eksportowa została skonstruowana na podstawie cen odsprzedaży niezależnym nabywcom we Wspólnocie. Dokonano korekty z tytułu wszelkich kosztów poniesionych w fazie między przywozem a odsprzedażą, w tym także kosztów sprzedaży, ogólnych i administracyjnych, oraz z tytułu zysku. Zysk przyjęty do tego celu był średnim zyskiem osiągniętym przez współpracujących niepowiązanych importerów rozpatrywanego produktu.

5.   Porównanie

(50)

Porównania wartości normalnej z ceną eksportową dokonano na bazie ex-factory i na tym samym poziomie obrotu handlowego. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w parametrach, co do których wykazano, że mogą mieć wpływ na ceny i ich porównanie. Na tej podstawie, w odpowiednim przypadku, uwzględniono różnice w kosztach transportu, kosztach ubezpieczenia, kosztach manipulacyjnych i załadunku, kosztach pakowania, kosztach kredytów oraz z tytułu upustów.

(51)

W odniesieniu do kraju analogicznego – Kanady, w wyniku dochodzenia ustalono, że wszystkie kanadyjskie wózki jezdniowe ręczne (paletowe) są wyposażone w hamulec ręczny, podczas gdy większość chińskich produktów takiego hamulca nie ma. Z tego względu wprowadzono stosowną korektę zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego do cen kanadyjskich, w celu wyeliminowania różnicy wynikającej z wyposażenia w hamulec ręczny. Ponadto niektóre produkty kanadyjskie posiadały widły niżej zamocowane niż chińskie produkty. Dlatego też, w celu wyeliminowania tej różnicy, wprowadzono stosowną korektę do kanadyjskich cen zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do tych produktów.

6.   Margines dumpingu

6.1.   Margines dumpingu dla współpracujących producentów eksporterów, którym przyznano indywidualne traktowanie

(52)

Dla czterech producentów eksporterów, którym przyznano indywidualne traktowanie, średnia ważona wartość normalna dla każdego typu produktu wywożonego do Wspólnoty, ustalona dla kraju analogicznego, została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego typu produktu wywożonego do Wspólnoty przez producentów eksporterów, zgodnie z tym, co zostało przewidziane w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego.

6.2.   Margines dumpingu dla wszystkich pozostałych producentów eksporterów

(53)

W celu wyliczenia marginesu dumpingu dla całego terytorium kraju, stosującego się do wszystkich pozostałych eksporterów w ChRL, Komisja w pierwszym rzędzie ustaliła poziom współpracy. Dokonano porównania między całym przywozem rozpatrywanego produktu, pochodzącym z ChRL, na podstawie danych statystycznych będących w posiadaniu Eurostat, a wielkością wywozu czterech współpracujących producentów eksporterów. Ponieważ ogólna wielkość wywozu, podana przez współpracujących producentów eksporterów, była znacznie niższa od wielkości przywozu wykazanego w danych statystycznych Eurostat w badanym okresie, wstępnie ustalono, że istniał poważny brak współpracy (około 47 % łącznego przywozu rozpatrywanego produktu do Wspólnoty). Aby nie dopuścić do tego, by producenci eksporterzy odnosili korzyści z tytułu braku współpracy oraz ponieważ nic nie wskazywało na to, że marginesy dumpingu dla niewspółpracujących producentów są niższe, margines dumpingu dla terytorium całego kraju określono na poziomie średniej marginesów dumpingu ustalonych dla większości typów produktów wywożonych przez współpracujących producentów eksporterów. Okazało się, że są one wyższe od najwyższego indywidualnego marginesu dumpingu ustalonego dla współpracującego producenta eksportera.

6.3.   Tymczasowe marginesy dumpingu dla ChRL

(54)

Tymczasowe marginesy dumpingu wyrażone jako określona wartość procentowa ceny netto franco na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, są następujące:

Ningbo Liftstar Material Transport Equipment Factory

37,6 %

Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd

29,7 %

Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd

40,3 %

Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd

35,9 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

49,6 %

D.   PRZEMYSŁ WSPÓLNOTY

1.   Produkcja Wspólnoty

(55)

W wyniku dochodzenia, na podstawie informacji przedłożonych przez współpracujące przedsiębiorstwa, ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem wózki jezdniowe ręczne (paletowe) zostały wyprodukowane przez:

czterech wnoszących skargę producentów wspólnotowych,

jednego producenta, który zaprzestał produkcji po okresie objętym dochodzeniem i przekształcił się w importera.

Może istnieć jeszcze kilku innych bardzo małych producentów o nieznaczącej wielkości produkcji, którzy nie współpracowali w toku dochodzenia.

(56)

W związku z powyższym wstępnie ustalono, że wózki jezdniowe ręczne (paletowe), wyprodukowane przez pięciu producentów wymienionych powyżej, składają się na produkcję we Wspólnocie w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

2.   Definicja przemysłu Wspólnoty

(57)

Skarga została wniesiona przez czterech producentów, Bolzoni SpA, BT Products AB, Franz Kahl GmbH oraz Pramac Lifters SpA, którzy współpracowali w toku dochodzenia. Ci producenci łącznie reprezentują ponad 60 % ogólnej wspólnotowej produkcji wózków jezdniowych ręcznych (paletowych). Wobec tego zostali uznani za stanowiących „przemysł Wspólnoty” w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i w dalszym ciągu będą w ten sposób określani.

E.   SZKODA

1.   Zużycie we Wspólnocie

(58)

Zużycie we Wspólnocie ustalono na podstawie łącznej wielkości całego przywozu wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) do Wspólnoty, określonego na podstawie danych statystycznych Eurostat, ogólnej zweryfikowanej sprzedaży zrealizowanej przez przemysł Wspólnoty oraz sprzedaży jednego z pozostałych producentów wspólnotowych, który zaprzestał produkcji w roku 2004.

(59)

Zużycie we Wspólnocie wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) wynosiło w przybliżeniu 493 000 sztuk w okresie objętym dochodzeniem i jest o 17 % większe niż na początku rozpatrywanego okresu.

Zużycie we Wspólnocie

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Wózki jezdniowe ręczne (paletowe) (w sztukach)

422 008

428 255

413 561

491 648

492 814

Wskaźnik

100

101

98

117

117

2.   Przywóz wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) z ChRL do Wspólnoty

a)   Wielkość przywozu i jego udział w rynku

(60)

Na podstawie danych Eurostat wielkość przywozu z ChRL znacznie wzrosła w rozpatrywanym okresie, tzn. o 138 %. Znaczący wzrost przywozu nastąpił zwłaszcza między rokiem 2002 a 2003, gdy wyniósł on 51 %.

Łączna wielkość dumpingowego przywozu (sztuki)

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Przywóz z ChRL (w sztukach)

118 392

157 379

183 282

277 304

282 339

Wskaźnik

100

133

155

234

238

(61)

Udział w rynku dumpingowego przywozu wzrósł gwałtownie o ponad 100 % w rozpatrywanym okresie. Nastąpił on całkowicie kosztem udziału w rynku, należącego poprzednio do przemysłu Wspólnoty.

Udział dumpingowego przywozu (sztuki)

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Udział dumpingowego przywozu z ChRL

28 %

37 %

44 %

56 %

57 %

Wskaźnik

100

131

158

201

204

b)   Ceny przywozu dumpingowego

(62)

Jak wynika z danych Eurostat, średnia cena dumpingowego przywozu z ChRL spadła między rokiem 2000 a badanym okresem o 34 %. Ceny utrzymały się na stałym poziomie do roku 2001, a następnie obniżyły o 12 % w 2002 r. i potem nastąpił ich dalszy spadek o 25 % między rokiem 2002 a 2003.

Cena dumpingowego przywozu na sztukę

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Cena za sztukę

127

127

112

84

84

Wskaźnik

100

100

88

66

66

c)   Podcięcie cenowe

(63)

W celu określenia wielkości podcięcia cenowego Komisja przeanalizowała dane dotyczące cen dla okresu objętego dochodzeniem. Średnią ważoną cenę sprzedaży netto ex works dla niepowiązanych nabywców przemysłu Wspólnoty po uwzględnieniu upustów i rabatów porównano ze średnią ważoną ceną importową współpracujących chińskich producentów eksporterów na porównywalne typy produktów na tym samym poziomie obrotu handlowego, tzn. w sprzedaży dla dystrybutorów. Ceny importowe przyjęto na poziomie cen cif i dokonano odpowiedniej korekty, by uwzględnić wszelkie należności celne normalnie płacone przy przywozie. W dwóch przypadkach, w których importerzy mieli zawarte porozumienie kompensacyjne z chińskimi producentami eksporterami, przyjęto ceny odsprzedaży niepowiązanym nabywcom tego przywozu.

(64)

Na tej podstawie wstępnie ustalono istnienie podcięcia cenowego dla przywozu z ChRL. Stwierdzono, że poziom podcięcia cenowego, wyrażony w procentach względem średniej ceny sprzedaży dla przemysłu Wspólnoty, wynosi dla wszystkich producentów eksporterów ponad 55 %.

3.   Sytuacja przemysłu Wspólnoty

a)   Uwaga wstępna

(65)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego analiza skutków przywozu dumpingowego dla przemysłu Wspólnoty obejmowała ocenę wszystkich ekonomicznych czynników i wskaźników mających wpływ na sytuację tego przemysłu, począwszy od roku 2000 (roku bazowego) do okresu objętego dochodzeniem.

b)   Produkcja, zdolności produkcyjne i ich wykorzystanie

(66)

W rozpatrywanym okresie produkcja przemysłu Wspólnoty zmniejszyła się o 33 %. Z uwagi na to, że zdolności produkcyjne utrzymały się na mniej więcej niezmienionym poziomie w tym samym okresie, nastąpił spadek wykorzystania zdolności produkcyjnych zgodnie z tendencją w produkcji.

c)   Zapasy

(67)

W wyniku spadku cen nastąpił niewielki ogólny wzrost poziomu zapasów. Niemniej jednak dochodzenie wykazało, że wzrost zapasów nie jest traktowany jako szczególnie użyteczny wskaźnik sytuacji ekonomicznej przemysłu Wspólnoty, ponieważ ogólnie rzecz biorąc, wspólnotowi producenci produkują na specjalne zamówienia, a wobec tego zapasy stanowią zazwyczaj towary oczekujące na wysyłkę do odbiorców.

d)   Wielkość sprzedaży, ceny sprzedaży i udział w rynku

(68)

Mimo że zużycie we Wspólnocie zwiększyło się między rokiem 2000 a okresem objętym dochodzeniem, wielkość sprzedaży przemysłu Wspólnoty znacznie spadła. W związku z tym jego udział w rynku gwałtownie się zmniejszył, jak wskazano powyżej. Ten aspekt należy rozpatrywać w zestawieniu ze wzrostem przywozu z ChRL, którego udział w rynku znacząco wzrósł w rozpatrywanym okresie.

(69)

Przemysł Wspólnoty utracił 34 % udziału w rynku między rokiem 2000 a okresem objętym dochodzeniem.

(70)

Ceny jednostkowe własnej produkcji przemysłu Wspólnoty w sprzedaży dla niepowiązanych nabywców we Wspólnocie obniżyły się w rozpatrywanym okresie. Znaczący spadek nastąpił szczególnie między rokiem 2001 a 2003, gdy ceny sprzedaży obniżyły się o 6 %.

(71)

Tradycyjnie, na tym rynku ceny były uzależnione od jakości produktu, usług posprzedażnych oraz warunków gwarancji oferowanych przez producentów. W rozpatrywanym okresie sytuacja ta zmieniła się radykalnie i w okresie objętym dochodzeniem cena stała się czynnikiem determinującym sprzedaż. Podczas gdy ceny sprzedaży spadły o 8 % między rokiem 2000 a okresem objętym dochodzeniem, jednostkowe koszty produkcji wzrosły, ponieważ wzrosły ceny podstawowego surowca – stali, której koszt stanowi istotną część kosztów produkcji, w szczególności w badanym okresie.

(72)

Ponieważ ceny przemysłu Wspólnoty nie mogły nadążyć za wzrostem kosztów produkcji, z uwagi na tłumienie cen wywołane dumpingowym przywozem, w przemyśle Wspólnoty nastąpił spadek rentowności.

e)   Czynniki mające wpływ na wspólnotowe ceny

(73)

Dochodzenie wykazało, że dumpingowy przywóz przyczynił się do podcięcia średniej obniżonej ceny sprzedaży w przemyśle Wspólnoty o ponad 59 % w okresie objętym dochodzeniem (patrz: motyw 64 powyżej). To podcięcie cenowe w wyraźny sposób doprowadziło do ustalenia cen na poziomie przynoszącym straty przemysłowi Wspólnoty, w czasie gdy trzeba było je podnieść, by pokryć rosnące koszty.

f)   Wzrost

(74)

Między rokiem 2000 a badanym okresem, gdy zużycie we Wspólnocie wzrosło o 17 %, wielkość sprzedaży przemysłu Wspólnoty na rynku wspólnotowym spadła o 24 %. Przemysł Wspólnoty utracił udział w rynku o 12 punktów procentowych, podczas gdy, jak widać na podstawie powyższego, dumpingowy przywóz w tym samym okresie zyskał udział w rynku odpowiadający 29 punktom procentowym.

g)   Rentowność

(75)

Rentowność przemysłu Wspólnoty gwałtownie spadła w tym okresie, prowadząc do strat w roku 2002, i stale ulegała pogorszeniu w ciągu 2003 roku i w okresie objętym dochodzeniem.

Rentowność

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Zysk przed opodatkowaniem/ margines strat

0,28 %

0,51 %

– 0,60 %

– 1,89 %

– 2,31 %

Wskaźnik

100

181

– 212

– 665

– 815

h)   Inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływ środków pieniężnych i zdolność do podwyższenia kapitału

(76)

W rozpatrywanym okresie zostały poniesione poważne nakłady inwestycyjne, zwłaszcza w latach 2001 i 2002. Należy podkreślić, że wspólnotowi producenci to przedsiębiorstwa o dobrej kondycji, z długoletnią tradycją w produkcji wózków jezdniowych ręcznych (paletowych). Dlatego inwestycje restytucyjne, które stanowiły znaczną część inwestycji, były niezbędne dla zachowania konkurencyjności

(77)

W związku ze zmianą warunków rynkowych, a dokładniej ze spadkiem cen sprzedaży, nowe inwestycje w okresie objętym dochodzeniem zostały w znacznej części odłożone na później lub w ogóle zaniechane, mimo wzrastającego zużycia we Wspólnocie.

(78)

Zwrot z inwestycji, wyrażony w postaci zysków netto przemysłu Wspólnoty oraz wartości księgowej netto jego inwestycji, wykazywał taką samą tendencję, jak rentowność, i zmniejszył się o 1 063 % w rozpatrywanym okresie.

(79)

Przepływ środków pieniężnych w przemyśle Wspólnoty pogorszył się o 385 % w badanym okresie, zgodnie z tendencją kształtowania się rentowności.

(80)

W wyniku dochodzenia ustalono, że podwyższenie kapitału było dla przemysłu Wspólnoty znacznie trudniejsze w rozpatrywanym okresie, w szczególności z uwagi na powiększające się straty w końcu tego okresu i w okresie objętym dochodzeniem.

i)   Zatrudnienie, wydajność i płace

(81)

Zatrudnienie w odniesieniu do produktu podobnego zmniejszyło się w rozpatrywanym okresie. Wydajność na jednego pracownika (określona poprzez podzielenie liczby wyprodukowanych jednostek przez liczbę pracowników) zmniejszyła się w latach 2000 i 2002 o 11 % i o kolejne 3 % między rokiem 2003 a okresem objętym dochodzeniem. Niemniej jednak miało to miejsce raczej wskutek szybszego spadku wielkości produkcji niż ograniczenia zatrudnienia. Średnie koszty zatrudnienia przypadające na pracownika, będące odzwierciedleniem płac, nawet nie zwiększyły się równolegle z inflacją, lecz w zasadzie utrzymały się na stałym poziomie w rozpatrywanym okresie.

(82)

Wysiłki, których celem była racjonalizacja wykorzystania urządzeń produkcyjnych, zostały podjęte przez producentów i w ich wyniku zamknięto zakłady produkcyjne i ograniczono liczbę zatrudnionych. Wspólnotowi producenci zdołali ograniczyć liczbę zwolnień pracowników poprzez przeniesienie części siły roboczej do bardziej rentownych sfer działalności ich przedsiębiorstw.

j)   Wielkość dumpingu, ożywienie po poprzednim dumpingu lub subsydiowaniu

(83)

Zważywszy na wielkość przywozu i ceny importowe, wpływ obecnej wielkości marginesu dumpingu na przemysł Wspólnoty nie może być uznany za znikomy.

(84)

Ponadto nie stwierdzono żadnych oznak ożywienia w przemyśle Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem, po poprzednim dumpingu lub subsydiowaniu.

4.   Wniosek dotyczący szkody

(85)

W rozpatrywanym okresie dumpingowy przywóz po niskich cenach, pochodzący z ChRL, znacznie wzrósł na rynku Wspólnoty i wszystkie wskaźniki świadczące o jego szkodliwym wpływie na sytuację przemysłu Wspólnoty kształtowały się w sposób niekorzystny.

(86)

Niektóre z tych wskaźników uległy znacznemu pogorszeniu w rozpatrywanym okresie. Tak się stało w wypadku wielkości produkcji, wielkości sprzedaży, udziału w rynku, rentowności, zwrotu z inwestycji i przepływu środków pieniężnych.

(87)

Biorąc pod uwagę wszystkie czynniki, w szczególności spadek udziału w rynku przemysłu Wspólnoty, w czasie gdy wzrastało zużycie oraz znaczne straty finansowe prowadzące do ograniczenia poziomu inwestycji w okresie objętym dochodzeniem, wstępnie uznaje się, że przemysł Wspólnoty poniósł materialną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

F.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Wprowadzenie

(88)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja przeanalizowała, czy dumpingowy przywóz wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) pochodzących z ChRL wyrządził szkodę materialną przemysłowi Wspólnoty. Znane czynniki inne niż dumpingowy przywóz, które w tym samym czasie mogły mieć szkodliwy wpływ na przemysł Wspólnoty, zostały również zbadane w celu uzyskania pewności, że ewentualna szkoda wywołana przez te inne czynniki nie została przypisana dumpingowemu przywozowi.

2.   Wpływ dumpingowego przywozu

(89)

Dumpingowy przywóz z ChRL wzrósł o 138 % w rozpatrywanym okresie. Wzrost ten następował szybciej niż zużycie we Wspólnocie, które zwiększyło się o 17 % w tym samym okresie. Zarówno wzrost dumpingowego przywozu, jak i wzrost zużycia dla przemysłu Wspólnoty zbiegły się w czasie z obniżającą się wielkością sprzedaży. Udział w rynku dumpingowego przywozu zwiększył się o ponad 100 % w rozpatrywanym okresie. Ten wzrost udziału przywozu w rynku nastąpił równolegle z proporcjonalnym zmniejszeniem się udziału w rynku przemysłu Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem. Dlatego jest oczywiste, że ten przywóz przejął część udziału w rynku utraconą przez przemysł Wspólnoty.

(90)

Ten większy dumpingowy przywóz przyczynił się również do podcięcia cen przemysłu Wspólnoty o bardzo istotny margines, tak więc można rozsądnie uznać, że ten przywóz jest odpowiedzialny za spadek cen, który doprowadził do strat w przemyśle Wspólnoty. Niski poziom cen dumpingowego przywozu spowodował również tłumienie cen i przemysł Wspólnoty nie mógł podnieść swoich cen, by pokryć wzrost kosztów. Ponadto nie mógł on zwiększyć stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych, co w racjonalny sposób mogłoby mieć miejsce przy wzroście zużycia, odnotowanym w rozpatrywanym okresie.

(91)

Wobec powyższego wstępnie ustalono, że presja wywierana przez rozpatrywany przywóz, którego wielkość i udział w rynku znacznie wzrosły i który był realizowany po niskich cenach dumpingowych, miał zasadniczy wpływ na pogorszenie się sytuacji przemysłu Wspólnoty, w szczególności w postaci utraconej sprzedaży i udziału w rynku, spadku rentowności, zwrotu z inwestycji i zdolności do podwyższenia kapitału.

3.   Wpływ innych czynników

a)   Wyniki osiągane w wywozie przez przemysł Wspólnoty

(92)

Należy stwierdzić, że wyniki osiągane w wywozie przez przemysł Wspólnoty pogorszyły się w okresie objętym dochodzeniem. Wielkość wywozu poza Wspólnotę w rozpatrywanym okresie wyniosła zaledwie 11 % całkowitej wartości sprzedaży przemysłu Wspólnoty. Przeciętnie ceny eksportowe kształtowały się na niższym poziomie niż ceny we Wspólnocie w rozpatrywanym okresie. Było to jednak głównie spowodowane różnym asortymentem produktów. Należy podkreślić, że obecność chińskich producentów na rynkach wywozu przyczyniła się do zmniejszenia zysków z tytułu wywozu, osiąganych przez przemysł Wspólnoty. Niemniej jednak, w przeciwieństwie do sprzedaży we Wspólnocie, wywóz wciąż przynosił niewielkie zyski do okresu objętego dochodzeniem, a zatem nie mógł w istotny sposób przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł Wspólnoty.

Sprzedaż w wywozie poza WE

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość sprzedaży (w sztukach)

28 454

20 996

19 774

16 714

14 736

Wskaźnik

100

74

69

59

52

Cena sprzedaży (Euro/sztukę)

245

232

223

222

226

Wskaźnik

100

95

91

91

92

(93)

Biorąc pod uwagę niewielki udział sprzedaży wywozowej w całej działalności przemysłu Wspólnoty, należy uznać, że nie był to czynnik, który mógł wyrządzić jakąkolwiek szkodę materialną zainteresowanym.

b)   Inwestycje przemysłu Wspólnoty

(94)

Stwierdzono, że w rozpatrywanym okresie zrealizowano duże i ważne inwestycje. Duże inwestycje zrealizowane w latach 2001 i 2002 zostały zaplanowane w roku 1999, jeszcze przed wejściem na szeroką skalę Chin na rynek Wspólnoty, i w normalnych warunkach, przy braku dumpingowego przywozu, decyzje w sprawie tych inwestycji zostałyby uznane z słuszne i racjonalne. Co więcej, znaczną część tych inwestycji stanowiły inwestycje restytucyjne.

c)   Przywóz z innych krajów trzecich

(95)

Przywóz z innych krajów trzecich w żaden sposób nie przyczynił się do wyrządzenia szkody materialnej, ponieważ przywóz pochodzący z innych źródeł niż ChRL jest znikomy. Przywóz z tych państw stanowi tylko 11 % łącznego przywozu, a jego udział w rynku zmniejszył się od roku 2000 i w okresie objętym dochodzeniem kształtował się na poziomie zaledwie 4 %.

 

2000

2001

2002

2003

Okres objęty dochodzeniem

Pozostały przywóz (sztuki)

29 442

20 426

13 742

19 804

18 927

Wskaźnik

100

69

47

67

64

Udział w rynku pozostałego przywozu

7 %

5 %

3 %

4 %

4 %

Wskaźnik

100

68

48

58

55

(96)

Dochodzenie wykazało również, że rozszerzenie Wspólnoty nie miało wpływu na powyższe wnioski sformułowane dla „starych” piętnastu Państw Członkowskich. W nowych Państwach Członkowskich nie prowadzi się tego rodzaju produkcji na dużą skalę, a drobni producenci działają jedynie w Polsce, Czechach, Słowacji i Słowenii.

d)   Kurs wymiany euro/USD

(97)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że szkoda wyrządzona przemysłowi Wspólnoty była konsekwencją preferencyjnego kursu wymiany euro/USD stosowanego dla chińskich producentów.

(98)

W szczególnym przypadku rozpatrywanego produktu przywóz z krajów trzecich innych niż ChRL również skorzystał z aprecjacji euro. Jednakże w rozpatrywanym okresie nastąpił spadek przywozu z tych państw, podczas gdy przywóz z ChRL zwiększył się w tym samym okresie o 138 %. Chociaż nie można prima facie wykluczyć, że aprecjacja euro względem USD mogła przyczynić się do uprzywilejowania przywozu rozpatrywanego produktu z ChRL, fakt, że wahania kursu walutowego nie miały wpływu na przywóz z innych krajów trzecich, świadczy o tym, że nie może on być uznany za czynnik powodujący gwałtowny napływ dumpingowego przywozu z ChRL.

e)   Polityka sprzedaży

(99)

Niektóre zainteresowane strony również twierdziły, że przemysł Wspólnoty oferował produkty pewnym swoim dużym odbiorcom po cenach znacznie niższych niż ceny wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) przywożone z ChRL. Ich zdaniem powodem tego było wykorzystywanie wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) jako „narzędzi sprzedaży” większych i droższych urządzeń do obsługi i podawania materiałów. Takie postępowanie mogło przyczynić się do domniemanej szkody poniesionej przez przemysł Wspólnoty.

(100)

Należy stwierdzić, że wózki jezdniowe ręczne (paletowe) są faktycznie często wykorzystywane jako „narzędzie sprzedaży”, które ma zachęcić odbiorców do nabycia zestawów składających się z wózków jezdniowych ręcznych i/lub innych, droższych urządzeń do obsługi i podawania materiałów. Niemniej jednak nie ma żadnych dowodów na to, że są to znaczące ilości lub że są sprzedawane po cenach szczególnie niskich.

f)   Strategiczne błędy popełnione przez producentów WE, takie jak niska jakość produktów i produkcja własnych części

(101)

Importerzy wspólnotowi twierdzili, że szkoda wyrządzona przemysłowi Wspólnoty została spowodowana między innymi wprowadzeniem produktów o niskiej jakości na rynek Wspólnoty i outsourcingiem części.

(102)

W rzeczywistości dochodzenie wykazało, że wspólnotowi producenci wprowadzili nowe modele produktów o niższej jakości i po niższych cenach w porównaniu z produkowanymi przez siebie modelami standardowymi. Jednakże twierdzą oni zdecydowanie, że jest to reakcja na duży napływ dumpingowego przywozu takich produktów z ChRL, a nie na normalny rozwój rynku.

(103)

Taki sam powód wspólnotowi producenci podają na uzasadnienie wydzielenia poza zakres swojej działalności zaopatrzenia w niektóre części. Czują się zmuszeni do maksymalizacji zysków i ograniczenia strat w czasie utrzymywania się chińskiego dumpingu.

4.   Wniosek dotyczący związku przyczynowego

(104)

Dochodzenie wykazało, że znaczne ilości dumpingowego przywozu przyczyniły się do poważnego spadku cen w przemyśle Wspólnoty, a przemysł ten nie zdołał zachować udziału w rynku i wykorzystać zdolności produkcyjnych w zadowalającym stopniu, przede wszystkim z powodu chińskiego podcięcia cenowego i obniżenia cen. W ciągu tego samego okresu wielkość przywozu z ChRL i jego udział w rynku stale gwałtownie rosły. Komisja wstępnie stwierdziła, że chiński przywóz stanowi zasadniczą, jeśli nie jedyną, przyczynę szkody poniesionej przez przemysł Wspólnoty.

(105)

Biorąc pod uwagę powyższą analizę, w której wyraźnie rozróżniono skutki dla sytuacji przemysłu Wspólnoty, jeśli takie miały miejsce, wszystkich znanych czynników i oddzielono od wywołanych szkodliwym wpływem przywozu dumpingowego, wstępnie stwierdza się, że te inne czynniki nie miały wpływu w istotnym stopniu na szkodę wyrządzoną przemysłowi Wspólnoty. Dlatego wstępnie przyjmuje się, że materialna szkoda poniesiona przez przemysł Wspólnoty, której dowodzi pogorszenie się wszystkich wskaźników świadczących o wystąpieniu szkody oraz, w szczególności, sytuacja, w której ten przemysł ponosi straty, ujemny przychód ze sprzedaży i zwrot z inwestycji, a także trudności z podwyższeniem kapitału zostały spowodowane dumpingowym przywozem pochodzącym z ChRL.

G.   INTERES WSPÓLNOTY

1.   Uwagi ogólne

(106)

Komisja badała, czy pomimo wstępnych wniosków w sprawie istnienia szkodliwego dumpingu są ważne powody, które mogły doprowadzić do wniosku, że w interesie Wspólnoty nie leży przyjęcie środków w tym konkretnym przypadku. W tym celu, i zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, poddała ona analizie, na podstawie wszystkich przedłożonych jej dowodów, wpływ ewentualnych środków na wszystkie strony zaangażowane w postępowanie oraz konsekwencje nieprzyjęcia środków.

2.   Interes przemysłu Wspólnoty

(107)

Przemysł Wspólnoty w przeszłości tworzyło wiele zarówno drobnych, jak i dużych producentów wózków jezdniowych ręcznych (paletowych). Badanie wykazało, że wiele przedsiębiorstw zaprzestało działalności w rozpatrywanym okresie lub bezpośrednio po jego zakończeniu. Wielu spośród tych dawnych producentów zmieniło główny profil swojej działalności i obecnie funkcjonują jako importerzy/podmioty gospodarcze zajmujące się sprzedażą rozpatrywanego produktu. Cztery przedsiębiorstwa stanowiące przemysł Wspólnoty były zmuszone podjąć radykalne przedsięwzięcia restrukturyzacyjne, takie jak zamknięcie zakładów produkcyjnych i wdrożenie na znaczną skalę polityki zwolnień pracowniczych w ciągu roku 2003 i w okresie objętym dochodzeniem.

(108)

Oczekuje się, że po nałożeniu środków antydumpingowych zarówno wielkość sprzedaży, jak i ceny sprzedaży przemysłu Wspólnoty na rynku Wspólnoty wzrosną. Dzięki temu nastąpi poprawa rentowności przemysłu Wspólnoty i zostanie wyeliminowana groźba kolejnych zamknięć zakładów produkcyjnych. W dalszym ciągu przewiduje się również, że niektóre zakłady produkcyjne, które musiały zostać zamknięte, będzie można ponownie uruchomić i stworzyć w ten sposób nowe możliwości zatrudnienia.

(109)

Jeżeli natomiast środki antydumpingowe nie zostałyby nałożone, istnieje prawdopodobieństwo, że niekorzystne tendencje w przemyśle Wspólnoty się utrzymają. Będzie on w dalszym ciągu tracił udział w rynku i ponosił straty, które w perspektywie krótkoterminowej wzrosną. W perspektywie długoterminowej produkcja wspólnotowa zostałaby zaniechana.

3.   Interes dostawców wspólnotowych

(110)

Żaden ze wspólnotowych dostawców wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) nie złożył oświadczenia w toku niniejszego dochodzenia, w formie odpowiedzi na kwestionariusz. Niemniej jednak jest oczywiste, że jeśli nie zostaną nałożone środki, wielu dostawców odczuje poważne skutki i prawdopodobnie będą oni musieli zamknąć swoją działalność. Powodem jest to, że przetrwanie drobnych dostawców części do produkcji mechanizmów hydraulicznych lub dostawców kół jest uzależnione od sprzedaży części wspólnotowym producentom wózków jezdniowych ręcznych (paletowych).

4.   Interes niepowiązanych importerów/podmiotów gospodarczych

(111)

Wielu niepowiązanych importerów/podmiotów gospodarczych odpowiedziało na kwestionariusz w wyznaczonym terminie i współpracowało w toku dochodzenia. Wszyscy sprzeciwili się nałożeniu środków.

(112)

Importerzy/podmioty gospodarcze, którzy złożyli oświadczenia w tej sprawie, są bardzo zróżnicowani zarówno pod względem wielkości, jak i znaczenia działalności dotyczącej wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) w całej swojej działalności gospodarczej. Tylko niewielka liczba importerów/podmiotów gospodarczych jest w głównej mierze uzależniona od działalności dotyczącej wózków jezdniowych ręcznych (paletowych), która może stanowić nawet 95 % ich obrotów. Niemniej jednak dochodzenie wykazało, że w wypadku większości importerów i podmiotów gospodarczych sprzedaż wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) stanowi mniej niż 3 % ich łącznych obrotów. Jeżeli zostałyby nałożone środki antydumpingowe, jest mało prawdopodobne, by te podmioty gospodarcze odczuwały ich poważne skutki, ponieważ działalność dotycząca wózków, o których mowa, nie jest dla nich działalnością podstawową i z łatwością mogą one zmienić swój portfel produktów. Ponadto wielu spośród tych importerów/podmiotów gospodarczych jest lub było odbiorcami przemysłu Wspólnoty i w razie konieczności może przestawić swoją działalność, jeżeli środki zostałyby nałożone.

(113)

Importerzy przedstawili również argument, że wielkość wspólnotowej produkcji jest niewystarczająca dla zaspokojenia zapotrzebowania i że z tego względu przywóz jest niezbędny. Stwierdzili oni również, że wspólnotowi producenci mogą nie dostarczać produktów tej samej jakości i reagować elastycznie na zapotrzebowanie przy realizacji dostaw rozpatrywanego produktu. Jest oczywiste, że wspólnotowa produkcja nie jest w stanie zaspokoić potrzeb wynikających ze zużycia we Wspólnocie, jednakże istnieją w niej znaczne niewykorzystane zdolności produkcyjne, a także są dostępne inne źródła przywozu, z których można pokryć pewne niedobory. Co więcej, celem środków antydumpingowych nie jest wyeliminowanie dumpingowego przywozu, lecz zapewnienie, że jest on wprowadzany do Wspólnoty po uczciwych cenach.

(114)

Wobec tego wstępnie ustalono, że jeżeli środki zostałyby nałożone, nie miałyby one istotnego wpływu na sytuację niepowiązanych importerów i podmiotów gospodarczych, których działalność dotyczy wózków jezdniowych ręcznych (paletowych).

5.   Interes użytkowników

(115)

Większość użytkowników wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) stanowią magazyny, supermarkety, przedsiębiorstwa transportowe i zajmujące się obsługą i przemieszczaniem towarów. Odpowiedzi na stosowny kwestionariusz otrzymano od dwóch użytkowników. Użytkownicy ci zachowali neutralność w sprawie nałożenia środków. Ponadto nie przedstawili oni żadnych elementów, które mogłyby wynikać dla ich działalności z tytułu nałożenia środków antydumpingowych. W każdym razie uznaje się, że wózki jezdniowe ręczne (paletowe) mają niewielkie znaczenie w ich działalności.

(116)

Brak dalszej współpracy ze strony użytkowników w tej sprawie prowadzi do sformułowania wstępnego wniosku, że środki antydumpingowe nie miałyby istotnego wpływu na sytuację użytkowników we Wspólnocie.

6.   Wniosek w sprawie interesu Wspólnoty

(117)

Należy stwierdzić, że sytuacja przemysłu Wspólnoty, w której ponosi on straty, jest wynikiem trudności w konkurowaniu z dumpingowym przywozem wprowadzanym po nieuczciwie niskich cenach.

(118)

Uznaje się, że nałożenie środków pozwoli przywrócić uczciwą konkurencję na rynku. Dzięki nim przemysł Wspólnoty powinien przynajmniej mieć możliwość zwiększenia swojej produkcji i, być może, w ograniczonym zakresie, także cen sprzedaży, uzyskując w ten sposób niezbędny poziom zwrotu poniesionych kosztów, uzasadniający dalsze inwestowanie w urządzenia produkcyjne. Jeżeli środki nie zostałyby nałożone, powstałoby poważne zagrożenie dla ekonomicznej żywotności przemysłu Wspólnoty, którego likwidacja przyczyniłaby się do ograniczenia podaży i konkurencji dla użytkowników.

(119)

Na podstawie powyższego wstępnie uznaje się, że nałożenie tymczasowych środków antydumpingowych nie będzie wbrew interesowi Wspólnoty.

H.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

1.   Poziom wyeliminowania szkody

(120)

Zgodnie ze wstępnymi wnioskami sformułowanymi w odniesieniu do dumpingu szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty, powinny zostać nałożone tymczasowe środki w celu przeciwdziałania dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Wspólnoty przez dumpingowy przywóz.

(121)

W celu określenia poziomu tymczasowych środków wzięto pod uwagę zarówno ustalony margines dumpingu, jak i kwoty należności celnych niezbędnych dla wyeliminowania szkody ponoszonej przez przemysł Wspólnoty.

(122)

Tymczasowe środki powinny zostać nałożone na poziomie wystarczającym do wyeliminowania szkody wyrządzonej przez ten przywóz, bez przekraczania ustalonego marginesu dumpingu. Przy wyliczaniu kwot należności celnych, niezbędnych do wyeliminowania skutków szkodliwego dumpingowego przywozu uznano, że wszelkie środki powinny stworzyć przemysłowi Wspólnoty możliwości pokrycia kosztów produkcji i uzyskania całkowitego zysku przed opodatkowaniem na poziomie, który w rozsądny sposób byłby osiągnięty przez przemysł tego rodzaju z tytułu sprzedaży produktu podobnego na rynku Wspólnoty w normalnych warunkach konkurencji, tzn. przy braku dumpingowego przywozu. Do obliczeń przyjęto 5 % marżę zysku przed opodatkowaniem w stosunku do obrotów, ponieważ wykazano, że jest to poziom, który byłby rozsądnie oczekiwany, gdyby nie istniał szkodliwy dumping, gdyż był to poziom zysku osiągany przez przemysł Wspólnoty, zanim chiński przywóz do Wspólnoty zaczął znacząco rosnąć w rozpatrywanym okresie. Na tej podstawie została obliczona cena produktu podobnego nieprzynosząca szkody przemysłowi Wspólnoty. Została ona uzyskana poprzez dodanie wyżej wymienionej marży zysku, wynoszącej 5 %, do kosztów produkcji.

(123)

Niezbędny wzrost ceny został następnie określony w drodze porównania średniej ważonej ceny importowej, przyjętej do wyliczenia poziomu podcięcia cenowego, ze średnią niewywołującą szkody ceną produktów sprzedawanych przez przemysł Wspólnoty na rynku wspólnotowym. Każda różnica wynikająca z takiego porównania została następnie wyrażona procentowo względem średniej ceny importowej cif. Te różnice we wszystkich przypadkach przekraczały ustalony margines dumpingu.

2.   Tymczasowe środki

(124)

Ponieważ poziom wyeliminowania szkody jest wyższy od ustalonego marginesu dumpingu, tymczasowe środki powinny opierać się na drugiej wartości zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Stawki cła antydumpingowego dla ChRL powinny być następujące:

Chińska Republika Ludowa

Stawka cła antydumpingowego

Ningbo Liftstar Material Transport Equipment Factory, Zhouyi Village, Zhanqi Town, Yin Zhou District, Ningbo City, Zhejiang Province, 315144, ChRL

37,6 %

Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd, 656 North Taoyuan Road, Ninghai, Zhejiang Province, 315600, ChRL

29,7 %

Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd, Economic Developing Zone, Ninghai, Ningbo City, Zhejiang Province, 315600, ChRL

40,3 %

Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd, 58, Jing Yi Road, Economy Development Zone, Changxin, Zhejiang Province, 313100, ChRL

35,9 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

49,6 %

(125)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw, określone w niniejszym rozporządzeniu, zostały ustanowione na podstawie ustaleń dokonanych w toku niniejszego dochodzenia. Dlatego są odzwierciedleniem sytuacji ustalonej w wyniku tego dochodzenia w odniesieniu do tych przedsiębiorstw. Te stawki cła (w przeciwieństwie do stawek dla całego terytorium kraju, stosujących się do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłącznie zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z zainteresowanego państwa i wyprodukowanych przez te przedsiębiorstwa i w ten sposób przez konkretne, wymienione osoby prawne. Przywożone produkty, wytworzone przez każde inne przedsiębiorstwo, które nie zostało specjalnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia z nazwy i adresu, w tym także podmioty powiązane ze specjalnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawkom stosującym się do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

(126)

Wszelkie wnioski dotyczące stosowania tych indywidualnych stawek cła antydumpingowego w odniesieniu do przedsiębiorstw (np. w wyniku zmiany nazwy podmiotu lub uruchomienia nowych jednostek produkcyjnych czy zajmujących się sprzedażą) powinny być niezwłocznie kierowane do Komisji (3) z podaniem stosownych informacji, w szczególności dotyczących wszelkich zmian w działalności przedsiębiorstwa, związanych z produkcją, sprzedażą krajową i wywozową mającą związek z np. taką zmianą nazwy lub podmiotów zajmujących się produkcją bądź sprzedażą. Komisja, stosownie do przypadku, po konsultacji z Komitetem Doradczym, zmieni rozporządzenie poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.

I.   PRZEPISY KOŃCOWE

(127)

W interesie racjonalnego zarządzania należy ustalić okres dla zainteresowanych stron, które się zgłosiły w wyznaczonym terminie, wskazanym w zawiadomieniu zawierającym zaproszenie do składania uwag, na przedstawienie ich na piśmie i wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie. Ponadto należy stwierdzić, że ustalenia dotyczące nałożenia ceł, dokonane do celów niniejszego rozporządzenia, mają charakter wstępny i mogą być ponownie rozpatrzone w razie konieczności nałożenia cła ostatecznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym zostaje nałożone tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz wózków jezdniowych ręcznych (paletowych) i ich zasadniczych części, tzn. podwozi i mechanizmów hydraulicznych, objętych kodami CN ex 8427 90 00 i ex 8431 20 00 (kody TARIC 8427900010 i 8431200010), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawki tymczasowego cła antydumpingowego stosujące się do ceny netto franco na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, dla produktów wyprodukowanych przez przedsiębiorstwa wymienione poniżej, są następujące:

Chińska Republika Ludowa

Stawka celna (%)

Dodatkowy kod TARIC

Ningbo Liftstar Material Transport Equipment Factory, Zhouyi Village, Zhanqi Town, Yin Zhou District, Ningbo City, Zhejiang Province, 315144, ChRL

37,6

A600

Ningbo Ruyi Joint Stock Co. Ltd, 656 North Taoyuan Road, Ninghai, Zhejiang Province, 315600, ChRL

29,7

A601

Ningbo Tailong Machinery Co. Ltd, Economic Developing Zone, Ninghai, Ningbo City, Zhejiang Province, 315600, ChRL40,3A602

40,3

A602

Zhejiang Noblelift Equipment Joint Stock Co. Ltd, 58, Jing Yi Road, Economy Development Zone, Changxin, Zhejiang Province, 313100, ChRL35,9A603

35,9

A603

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

49,6

A999

3.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktów, o których mowa w ust. 1, jest uzależnione od złożenia zabezpieczenia w wysokości odpowiadającej kwocie tymczasowego cła.

4.   Jeżeli nie zostało określone inaczej, stosują się obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Bez uszczerbku dla art. 20 rozporządzenia (WE) nr 384/96, zainteresowane strony, w ciągu 30 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą wystąpić z wnioskiem o ujawnienie zasadniczych faktów i okoliczności, na podstawie których zostało przyjęte niniejsze rozporządzenie, zgłosić swoje uwagi na piśmie i wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie przez Komisję.

Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 zainteresowane strony mogą zgłosić uwagi dotyczące niniejszego rozporządzenia w ciągu miesiąca od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia stosuje się przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Peter MANDELSON

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.96, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2)  Dz.U. C 103 z 29.4.2004, str. 85.

(3)  

Komisja Europejska

Dyrekcja Generalna ds. Handlu

Dyrekcja B

J-79 5/17

Rue de la Loi/Wetstraat 200

B-1049 Bruksela


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/37


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 129/2005

z dnia 20 stycznia 2005 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 955/98

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, koniecznym jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, całkowicie lub częściowo opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź takiej, która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział, i która jest ustanowiona przez specyficzne postanowienia wspólnotowe w celu stosowania środków taryfowych lub innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wyżej wymienionych ogólnych reguł, towary opisane w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w Załączniku powinny być klasyfikowane do kodów CN wskazanych w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3.

(4)

Właściwym jest zapewnienie, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).

(5)

Klasyfikacja „urządzeń dźwiękowych o częstotliwości słyszalnej” w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 955/98 z dnia 29 kwietnia 1998 r. dotyczącym klasyfikacji pewnych towarów według Nomenklatury Scalonej (3) doprowadziła do klasyfikacji tak zwanych „systemów kina domowego” do kodu CN 8543 89 95. Ponieważ taka klasyfikacja nie jest w zgodzie z klasyfikacją zamieszczoną w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, musi być uważana za nieprawidłową.

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 955/98 powinno być zatem odpowiednio zmienione.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towary opisane w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w Załączniku muszą być klasyfikowane w Nomenklaturze Scalonej do kodów CN, wskazanych w kolumnie 2.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne Państw Członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Artykuł 3

Punkt 2 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 955/98 zostaje usunięty.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1989/2004 (Dz.U. L 344 z 20.11.2004, str. 5).

(2)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(3)  Dz.U. L 133 z 7.5.1998, str. 12.


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

1.

Produkt pakowany jako zestaw do sprzedaży detalicznej, składający się ze:

złożonego urządzenia (wzmacniacz, odbiornik radiowy AM/FM i odtwarzacz DVD/CD),

głośnika niskotonowego,

pięciu głośników, i

urządzenia do zdalnego sterowania (pilota).

Produkt (znany jako „system kina domowego”) jest przeznaczony do dostarczania w domu rozrywki audio i wideo, głównie do odtwarzania dźwięku i obrazów zapisanych na DVD.

8521 90 00

Klasyfikacja jest wyznaczona przez postanowienia reguł 1, 3b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi 3 do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8521 i 8521 90 00.

Produkt jest zestawem pakowanym do sprzedaży detalicznej, w którym komponentem nadającym zestawowi jego zasadniczy charakter jest złożone urządzenie (GIR 3b)).

W rozumieniu uwagi 3 do sekcji XVI, komponentem, który zapewnia zasadniczą funkcję złożonemu urządzeniu, jest DVD/CD. Wzmocnienie dźwięku i odtwarzanie sygnałów radiowych jest uważane za funkcję wtórną w porównaniu z funkcją odtwarzania wideo.

W rezultacie zestaw jest możliwy do zaklasyfikowania jako urządzenie odtwarzania wideo do kodu CN 8521 90 00.

2.

Produkt pakowany jako zestaw do sprzedaży detalicznej, składający się z:

odbiornika radiowego AM/FM ze wzmacniaczem,

odtwarzacza DVD/CD,

głośnika niskotonowego,

pięciu głośników, i

urządzenia do zdalnego sterowania (pilota).

Produkt (znany jako „system kina domowego”) jest przeznaczony do dostarczania w domu rozrywki audio i wideo, głównie do odtwarzania dźwięku i obrazów zapisanych na DVD.

8521 90 00

Klasyfikacja jest wyznaczona przez postanowienia reguł 1, 3b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi 3 do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8521 i 8521 90 00.

Produkt jest zestawem pakowanym do sprzedaży detalicznej, w którym komponentem nadającym zestawowi jego zasadniczy charakter jest odtwarzacz DVD/CD.

W rezultacie zestaw jest możliwy do zaklasyfikowania jako urządzenie odtwarzania wideo do kodu CN 8521 90 00.

3.

Analizator sieci, składający się z modułu analizatora, pamięci przechwytywania oraz interfejsu do maszyny do automatycznego przetwarzania danych (ADP), w jednej obudowie.

Analizator jest przeznaczony do dostarczania informacji o wydajności sieci poprzez kontrolę aktywności sieci, dekodowania wszystkich istotnych protokołów i generowania ruchu w sieci.

Maszyna ADP nie jest zgłaszana z analizatorem.

9031 80 39

Klasyfikacja jest wyznaczona przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi 5E) do działu 84, uwagi 1 dodatkowej do działu 90 oraz brzmienie kodów CN 9031, 9031 80 i 9031 80 39.

Analizator, wykonujący specyficzną funkcję za pomocą modułu analizatora, jest wyłączony z pozycji 8471 przez zastosowanie uwagi 5E) do działu 84.

Analizator jest szczególnie przeznaczony do analizowania ruchu w sieci, a nie do mierzenia lub kontrolowania wielkości elektrycznych, zatem jest wyłączony z pozycji 9030.

4.

Analizator sieci, składający się z centralnej magistrali zarządzania, modułu analizatora, maszyny do automatycznego przetwarzania danych, monitora i klawiatury, w jednej obudowie.

Analizator jest przeznaczony do wykonywania następujących funkcji:

analizowania stanu operacyjnego istniejących sieci i produktów sieci,

symulowania ruchu i stanów błędów w istniejących sieciach i produktach sieci,

generowania ruchu sieci.

9031 80 39

Klasyfikacja jest wyznaczona przez postanowienia reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi 5E) do działu 84, uwagi 1 dodatkowej do działu 90 oraz brzmienie kodów CN 9031, 9031 80 i 9031 80 39.

Analizator, wykonujący specyficzną funkcję za pomocą modułu analizatora, jest wyłączony z pozycji 8471 przez zastosowanie uwagi 5E) do działu 84.

Analizator jest szczególnie przeznaczony do analizowania ruchu w sieci, a nie do mierzenia lub kontrolowania wielkości elektrycznych, zatem jest wyłączony z pozycji 9030.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/41


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 130/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające stawki refundacji do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 stanowią, że różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 każdego z tych rozporządzeń a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta za pomocą refundacji wywozowej.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria ustalania wysokości takich refundacji (3), określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji mającą zastosowanie w przypadku, jeśli produkty te są wywożone jako towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 odpowiednio.

(3)

Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawkę refundacji na 100 kg każdego z omawianych produktów podstawowych ustala się co miesiąc.

(4)

Ustalenie z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji może zagrozić zobowiązaniom podjętym w odniesieniu do ewentualnych refundacji wywozowych do produktów rolnych, należących do towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu. W takich sytuacjach niezbędne jest zatem zastosowanie środków ostrożności, nie zapobiegając jednak zawieraniu umów długoterminowych. Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem jest środkiem, który pozwala na osiągnięcie tych różnych celów.

(5)

Uwzględniając porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wywozów produktów z ciasta makaronowego ze Wspólnoty do Stanów Zjednoczonych, przyjęte decyzją Rady 87/482/EWG (4), niezbędnym jest zróżnicowanie refundacji do produktów objętych kodami CN 1902 11 00 i 1902 19 ze względu na ich miejsce przeznaczenia.

(6)

Zgodnie z art. 4 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, należy ustalić obniżoną stawkę refundacji wywozowej, uwzględniając wysokość mającej zastosowanie refundacji produkcyjnej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1722/93 (5), dla omawianego produktu podstawowego, stosowaną w zakładanym okresie wytworzenia towarów.

(7)

Napoje alkoholowe uważane są za mniej wrażliwe na cenę zbóż stosowanych do produkcji tych napojów. Niemniej jednak Protokół 19 Aktu Przystąpienia Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Danii stanowi, że należy uchwalić środki niezbędne w celu ułatwienia stosowania zbóż wspólnotowych do produkcji napojów alkoholowych pozyskiwanych ze zbóż. Koniecznym jest zatem dostosowanie stawki refundacji stosowanej odpowiednio do zbóż wywożonych jako napoje alkoholowe.

(8)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii (6) z mocą począwszy od dnia 1 października 2004 r., przetworzone produkty rolne wywone do Bułgarii, niewymienione w załączniku I do Traktatu, nie kwalifikują się do otrzymania refundacji wywozowych.

(9)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003 i wywożonych jako towary wymienione odpowiednio w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub w załączniku B do rozporządzenia (WE) nr 1785/2003, ustala się na poziomie podanym w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 1 z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawki ustalone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do produktów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, jeżeli są one wywożone do Bułgarii.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96.

(3)  Dz.U. L 177 z 15.7.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 886/2004 (Dz.U. L 163 z 1.5.2004, str. 14).

(4)  Dz.U. L 275 z 29.9.1987, str. 36.

(5)  Dz.U. L 159 z 1.7.1993, str. 112. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1548/2004 (Dz.U. L 280 z 31.8.2004, str. 11).

(6)  Dz.U. L 301 z 28.9.2004, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od 28 stycznia 2005 r. do niektórych produktów zbożowych i ryżu wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

(EUR/100 kg)

Kod CN

Opis produktu (1)

Stawka refundacji na 100 kg produktu podstawowego

W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem

Inne

1001 10 00

Pszenica durum

 

 

– przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki

– w innych przypadkach

1001 90 99

Pszenica zwykła i mieszanka żyta z pszenicą (meslin):

 

 

– przy wywozie towarów objętych kodami CN 1902 11 i 1902 19 do Stanów Zjednoczonych Ameryki

– w innych przypadkach

 

 

– – jeżeli ma zastosowanie art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 (2)

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (3)

– – w innych przypadkach

1002 00 00

Żyto

1003 00 90

Jęczmień

 

 

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (3)

– w innych przypadkach

1004 00 00

Owies

1005 90 00

Kukurydza (ziarna) w formie:

 

 

– skrobia:

 

 

– – jeżeli ma zastosowanie art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 (2)

3,748

3,748

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (3)

0,751

0,751

– – w innych przypadkach

3,748

3,748

– glukoza, syrop glukozowy, maltodekstryna, syrop maltodekstrynowy objęte kodami CN 1702 30 51, 1702 30 59, 1702 30 91, 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79, 2106 90 55 (4)

 

 

– – jeżeli ma zastosowanie art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 (2)

2,811

2,811

– – przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (3)

0,563

0,563

– – w innych przypadkach

2,811

2,811

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (3)

0,751

0,751

– inne (w tym nieprzetworzone)

3,748

3,748

Skrobia ziemniaczana objęta kodem CN 1108 13 00 podobna do produktu pozyskiwanego z przetworzonej kukurydzy:

 

 

– jeżeli ma zastosowanie art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 (2)

3,379

3,379

– przy wywozie towarów wymienionych w pozycji 2208 (3)

0,751

0,751

– w innych przypadkach

3,748

3,748

ex 1006 30

Ryż całkowicie bielony:

 

 

– okrągłoziarnisty

– średnioziarnisty

– długoziarnisty

1006 40 00

Ryż łamany

1007 00 90

Ziarno sorgo, inne niż mieszańcowe, przeznaczone na siew


(1)  W odniesieniu do produktów rolnych pozyskanych w drodze przetwórstwa produktu podstawowego lub/i produktów powiązanych, stosuje się współczynniki przedstawione w załączniku E do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000 (Dz.U. L 177 z 15.7.2000, str. 1).

(2)  Omawiane produkty wchodzą w zakres kodu CN 3505 10 50.

(3)  Towary wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 lub o których mowa w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 (Dz.U. L 258 z 16.10.1993, str. 6).

(4)  W odniesieniu do syropów objętych kodami CN 1702 30 99, 1702 40 90 i 1702 60 90, pozyskanych w drodze mieszania syropów glukozowego i fruktozowego, refundacji wywozowych można udzielić tylko do syropu glukozowego.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/45


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 131/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające stawki refundacji odnośnie do pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 15 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje, że różnica pomiędzy cenami produktów w handlu światowym, wymienionych w art. 1 lit. a), b), c), d), e) oraz g) tego rozporządzenia i cenami we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1520/2000 z dnia 13 lipca 2000 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji (2), określa produkty, dla których powinna być ustalona stawka refundacji odnośnie do produktów wywożonych w formie towarów wyszczególnionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.

(3)

Zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1520/2000, stawka refundacji na 100 kg każdego z rozpatrywanych produktów podstawowych powinna być ustalana każdego miesiąca.

(4)

Jednak w przypadku pewnych przetworów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, istnieje niebezpieczeństwo zagrożenia zobowiązań podjętych w związku z tymi refundacjami, jeżeli z wyprzedzeniem zostaną ustalone wysokie stawki refundacji. Aby uniknąć takiej sytuacji, należy zastosować środki zapobiegawcze, ale nie uniemożliwiające zawieranie długoterminowych umów. Ustalenie szczegółowych stawek refundacji dla ustalonych z wyprzedzeniem refundacji odnośnie do tych produktów powinno pozwolić na osiągnięcie tych dwóch celów.

(5)

Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 przewiduje, że przy ustalaniu stawki refundacji należy uwzględnić, w stosownych przypadkach, refundacje produkcyjne, pomoc finansową lub inne środki o skutku równoważnym, stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnej organizacji rynku rozpatrywanych produktów w odniesieniu do produktów podstawowych wyszczególnionych w załączniku A do tego rozporządzenia lub produktów przyrównywanych.

(6)

Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 przewiduje wypłatę pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę wyprodukowanego na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że wymienione mleko i wyprodukowana z niego kazeina spełnia odpowiednie standardy.

(7)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (3) stanowi, że masło i śmietana po obniżonych cenach powinny zostać udostępnione dla przemysłu produkującego niektóre towary.

(8)

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1676/2004 z dnia 24 września 2004 r. w sprawie przyjęcia autonomicznych oraz przejściowych środków dotyczących przywozów niektórych przetworzonych produktów rolnych pochodzących z Bułgarii i wywozów niektórych przetworzonych produktów do Bułgarii (4) z mocą od dnia 1 października 2004 r. przetworzone produkty rolne wyworzone do Bułgarii, nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, nie podlegają refundacjom wywozowym.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji odnoszące się do produktów podstawowych, wymienionych w załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000 oraz w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 oraz wywożonych jako towary objęte załącznikiem I do rozporządzenia.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 1 oraz z mocą od dnia 1 października 2004 r., stawek ustalonych w załączniku nie stosuje się do towarów wywożonych do Bułgarii nieobjtych załącznikiem I do Traktatu.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 177 z 15.7.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 886/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 14).

(3)  Dz.U. L 350 z 20.12.1997, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 921/2004 (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, str. 94).

(4)  Dz.U. L 301 z 28.9.2004, str. 1.


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji obowiązujące od dnia 28 stycznia 2005 r. w odniesieniu do niektórych produktów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

(EUR/100 kg)

Kod CN

Opis

Stawka refundacji

W przypadku wcześniejszego wyznaczenia refundacji

W innych przypadkach

ex 0402 10 19

Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu do 1,5 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 2):

 

 

a)

w przypadku wywozu towarów o kodzie CN 3501;

b)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

26,53

28,00

ex 0402 21 19

Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu równej 26 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 3):

 

 

a)

w przypadku wywozu produktów podobnych do PG 3, zawierających masło po obniżonej cenie bądź śmietanę, uzyskane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2571/97;

33,12

35,31

b)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

65,70

70,00

ex 0405 10

Masło o wagowej zawartości tłuszczu równej 82 % (PG 6):

 

 

a)

w przypadku wywozu towarów, zawierających masło po obniżonej cenie lub śmietanę, które zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2571/97;

42,55

46,00

b)

w przypadku wywozu towarów o kodzie CN 2106 90 98 o wagowej zawartości tłuszczu mleka przekraczającej 40 %

128,43

138,25

c)

w przypadku wywozu pozostałych towarów.

121,18

131,00


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/48


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 132/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1210/2004, na rok gospodarczy 2004/2005

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1210/2004 (3). Te ceny i należności zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 17/2005 (4).

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1210/2004 w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi


(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

(3)  Dz.U. L 232 z 1.7.2004, str. 11.

(4)  Dz.U. L 5 z 6.1.2005, str. 17.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 28 stycznia 2005 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

21,23

5,69

1701 11 90 (1)

21,23

11,09

1701 12 10 (1)

21,23

5,50

1701 12 90 (1)

21,23

10,57

1701 91 00 (2)

20,40

16,13

1701 99 10 (2)

20,40

10,68

1701 99 90 (2)

20,40

10,68

1702 90 99 (3)

0,20

0,44


(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/50


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 133/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 i art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95, różnica między notowaniami lub cenami na rynku światowym produktów, o których mowa w art. 1 tych rozporządzeń, a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta przez refundacje wywozowe.

(2)

Na mocy art. 13 rozporządzenia (WE) nr 3072/95 refundacje powinny być ustalane z uwzględnieniem, z jednej strony – istniejącej sytuacji i przyszłych tendencji pod względem cen i dostępności zbóż, ryżu i ryżu łamanego na rynku Wspólnoty, a z drugiej – cen zbóż, ryżu, ryżu łamanego i produktów sektora zbożowego na rynku światowym. Na mocy tych samych artykułów należy także zapewnić na rynku zbożowym i ryżowym równowagę i naturalny rozwój cen i handlu, a ponadto uwzględniać ekonomiczne aspekty przewidywanych wywozów oraz potrzebę unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty.

(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/95 (3) w sprawie systemu przywozu i wywozu produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu, określiło w art. 4 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji dla tych produktów.

(4)

Należy różnicować refundacje dla niektórych produktów przetworzonych w zależności od zawartości w tych produktach popiołów, surowego błonnika, łusek, białka, tłuszczu lub skrobi, ponieważ zawartość ta jest szczególnie znaczącym wskaźnikiem ilości produktu podstawowego rzeczywiście obecnego w produkcie przetworzonym.

(5)

Jeśli chodzi o maniok i inne korzenie oraz bulwy roślin tropikalnych, jak również wytworzone z nich mąki, ekonomiczny aspekt ich wywozu, jaki można przewidywać, biorąc przede wszystkim pod uwagę charakter i pochodzenie tych produktów, nie uzasadnia aktualnie potrzeby ustalania refundacji wywozowej. W odniesieniu do niektórych produktów przetworzonych na bazie zbóż, niewielkie znaczenie udziału Wspólnoty w handlu światowym nie wymaga aktualnie ustalania refundacji wywozowej.

(6)

Sytuacja na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków mogą spowodować konieczność zróżnicowania refundacji w odniesieniu do niektórych produktów, w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

(7)

Refundację należy ustalać raz na miesiąc. W tym odstępie czasu może ona zostać zmieniona.

(8)

Niektóre produkty przetworzone na bazie kukurydzy mogą być poddane obróbce termicznej, która stwarza ryzyko przyznania refundacji nieodpowiadającej jakości produktu. Należy uściślić, że produkty te, zawierające wstępnie żelatynizowaną skrobię, nie mogą korzystać z refundacji wywozowej.

(9)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 i w art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 3072/95 i które podlegają rozporządzeniu (WE) nr 1518/95, ustala się w wysokości podanej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 329 z 30.12.1995, str. 18. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 411/2002 (Dz.U. L 62 z 5.3.2002, str. 27).

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 55. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2993/95 (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 25).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 27 stycznia 2005 r. ustalającego refundacje wywozowe dla produktów przetworzonych na bazie zbóż i ryżu

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

1102 20 10 9200 (1)

C10

EUR/t

52,47

1102 20 10 9400 (1)

C10

EUR/t

44,98

1102 20 90 9200 (1)

C10

EUR/t

44,98

1102 90 10 9100

C11

EUR/t

0,00

1102 90 10 9900

C11

EUR/t

0,00

1102 90 30 9100

C11

EUR/t

0,00

1103 19 40 9100

C10

EUR/t

0,00

1103 13 10 9100 (1)

C10

EUR/t

67,46

1103 13 10 9300 (1)

C10

EUR/t

52,47

1103 13 10 9500 (1)

C10

EUR/t

44,98

1103 13 90 9100 (1)

C10

EUR/t

44,98

1103 19 10 9000

C10

EUR/t

0,00

1103 19 30 9100

C10

EUR/t

0,00

1103 20 60 9000

C12

EUR/t

0,00

1103 20 20 9000

C11

EUR/t

0,00

1104 19 69 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 12 90 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 12 90 9300

C10

EUR/t

0,00

1104 19 10 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 19 50 9110

C10

EUR/t

59,97

1104 19 50 9130

C10

EUR/t

48,72

1104 29 01 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 29 03 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 29 05 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 29 05 9300

C10

EUR/t

0,00

1104 22 20 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 22 30 9100

C10

EUR/t

0,00

1104 23 10 9100

C10

EUR/t

56,22

1104 23 10 9300

C10

EUR/t

43,10

1104 29 11 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 29 51 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 29 55 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 30 10 9000

C10

EUR/t

0,00

1104 30 90 9000

C10

EUR/t

9,37

1107 10 11 9000

C13

EUR/t

0,00

1107 10 91 9000

C13

EUR/t

0,00

1108 11 00 9200

C10

EUR/t

0,00

1108 11 00 9300

C10

EUR/t

0,00

1108 12 00 9200

C10

EUR/t

59,97

1108 12 00 9300

C10

EUR/t

59,97

1108 13 00 9200

C10

EUR/t

59,97

1108 13 00 9300

C10

EUR/t

59,97

1108 19 10 9200

C10

EUR/t

0,00

1108 19 10 9300

C10

EUR/t

0,00

1109 00 00 9100

C10

EUR/t

0,00

1702 30 51 9000 (2)

C10

EUR/t

58,75

1702 30 59 9000 (2)

C10

EUR/t

44,98

1702 30 91 9000

C10

EUR/t

58,75

1702 30 99 9000

C10

EUR/t

44,98

1702 40 90 9000

C10

EUR/t

44,98

1702 90 50 9100

C10

EUR/t

58,75

1702 90 50 9900

C10

EUR/t

44,98

1702 90 75 9000

C10

EUR/t

61,56

1702 90 79 9000

C10

EUR/t

42,73

2106 90 55 9000

C10

EUR/t

44,98

Uwaga.: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Inne miejsca przeznaczenie określa się następująco:

C10

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia.

C11

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii.

C12

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Rumunii.

C13

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii.


(1)  Produktom poddanym obróbce termicznej powodującej wstępną żelatynizację skrobi nie przyznaje się żadnej refundacji.

(2)  Refundacje przyznaje się zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2730/75 (Dz.U. L 281 z 1.11.1975, str. 20), ze zmianami.

Uwaga.: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Cyfrowe kody miejsc przeznaczenia zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Inne miejsca przeznaczenie określa się następująco:

C10

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia.

C11

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii.

C12

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Rumunii.

C13

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/53


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 134/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające refundacje wywozowe do mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu (2) określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.

(3)

Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych. Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii „produktów zbożowych”, a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – „innych zbóż”, które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy. Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.

(4)

Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.

(5)

Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.

(6)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe do mieszanek paszowych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1784/2003 i podlegających rozporządzeniu (WE) nr 1517/95, ustala się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 51.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z 27 stycznia 2005 r. ustalające refundacje wywozowe dla mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego

Kod produktów korzystających z refundacji wywozowych:

 

2309 10 11 9000,

 

2309 10 13 9000,

 

2309 10 31 9000,

 

2309 10 33 9000,

 

2309 10 51 9000,

 

2309 10 53 9000,

 

2309 90 31 9000,

 

2309 90 33 9000,

 

2309 90 41 9000,

 

2309 90 43 9000,

 

2309 90 51 9000,

 

2309 90 53 9000.


Produkty zbożowe

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

Kukurydza i produkty na bazie kukurydzy:

produkty o kodach CN 0709 90 60, 0712 90 19, 1005, 1102 20, 1103 13, 1103 29 40, 1104 19 50, 1104 23, 1904 10 10

C10

EUR/t

0,00

Produkty zbożowe z wyłączeniem kukurydzy i produkty na bazie kukurydzy

C10

EUR/t

0,00

Uwaga: Kody produktów oraz kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

C10

:

Wszystkie miejsca.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/55


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 135/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające refundacje produkcyjne w sektorach zbóż i ryżu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3072/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (2), w szczególności jego art. 8 lit. e).

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1722/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1766/82 i (EWG) nr 1418/76 dotyczące refundacji produkcyjnych w sektorach zbóż i ryżu, odpowiednio (3), określiło warunki przyznawania refundacji produkcyjnych. Podstawa wyliczenia została określona w art. 3 tego rozporządzenia. Tak wyliczona refundacja, zróżnicowana, w razie potrzeby, dla skrobi ziemniaczanej, powinna być ustalana raz w miesiącu i może być zmieniana, jeśli ceny kukurydzy i/lub pszenicy ulegną znaczącej zmianie.

(2)

W celu określenia dokładnej kwoty do wypłaty przy wyliczaniu ustalanych przez niniejsze rozporządzenie refundacji produkcyjnych należy użyć współczynników podanych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1722/93.

(3)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundację produkcyjną wyrażoną na tonę skrobi kukurydzianej o której mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1722/93, ustala się w wysokości:

a)

0,00 EUR/t dla skrobi kukurydzianej, pszennej, jęczmiennej, ryżowej lub ryżu łamanego;

b)

0,00 EUR/t dla skrobi ziemniaczanej.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 329 z 30.12.1995, str. 18. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 411/2002 (Dz.U. L 62 z 5.3.2002, str. 27).

(3)  Dz.U. L 159 z 1.7.1993, str. 112. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 216/2004 (Dz.U. L 36 z 7.2.2004, str. 13).


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/56


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 136/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające maksymalny poziom refundacji wywozowej do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 581/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3, akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 581/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych do niektórych rodzajów masła (2) przewiduje otwarcie stałego przetargu.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającym procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworów mlecznych (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg, stosowne jest ustalenie maksymalnego poziomu refundacji wywozowej w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 stycznia 2005 r.

(3)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 581/2004 w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 stycznia 2005 r. maksymalne kwoty refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporząd z enia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 64.

(3)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 58.


ZAŁĄCZNIK

(EUR/100 kg)

Produkt

Kod w klasyfikacji refundacji wywozowych

Maksymalna kwota refundacji wywozowej

Dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 1 ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenie (WE) nr 581/2004

Dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 1 ust. 1 tiret drugie rozporządzenie (WE) nr 581/2004

Masło

ex ex 0405 10 19 9500

135,00

Masło

ex ex 0405 10 19 9700

131,00

137,50

Bezwodny tłuszcz mleczny

ex ex 0405 90 10 9000

167,50


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/58


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 137/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

w sprawie nieprzyznania refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 582/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworόw mlecznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 582/2004 z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych odnośnie do refundacji wywozowych dla mleka odtłuszczonego w proszku (2) przewiduje otwarcie stałego przetargu.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 580/2004 z dnia 26 marca 2004 r. ustanawiającego procedurę przetargową dotyczącą refundacji wywozowych do niektórych przetworόw mlecznych (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na ten przetarg stosowne jest nieprzyznanie żadnych refundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 stycznia 2005 r.

(3)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 25 stycznia 2005 r. 31,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2004 (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, str. 6).

(2)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 67.

(3)  Dz.U. L 90 z 27.3.2004, str. 58.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/59


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 138/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1757/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 stycznia 2005 r., w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1757/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla jęczmienia w wysokości 17,74 EUR/t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 313 z 12.10.2004, str. 10.

(3)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/60


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 139/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające maksymalną refundację wywozową dla owsa w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1565/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 7,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (2), w szczególności jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1565/2004 z dnia 3 września 2004 r. w sprawie szczególnego środka interwencyjnego w odniesieniu do owsa w Finlandii i w Szwecji (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyjątkiem Bułgarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004.

(2)

Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 stycznia 2005 r. w ramach przetargu ogłoszonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1565/2004, ustala się maksymalną refundację wywozową dla owsa w wysokości 30,90 EUR/t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1431/2003 (Dz.U. L 203 z 12.8.2003, str. 16).

(3)  Dz.U. L 285 z 4.9.2004, str. 3.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/61


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 140/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

w sprawie przekazanych ofert na przywóz sorgo, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu sorgo pochodzącego z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2275/2004 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), na podstawie przekazanych ofert Komisja może, w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, postanowić o wstrzymaniu przetargu.

(3)

Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnego obniżenia opłat przywozowych.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nie podejmuje się dalszych działań w odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 stycznia 2005 r. w ramach przetargu na obniżenie opłat przewozowych na sorgo, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2275/2004.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 32.

(3)  Dz.U. L 177 z 28.7.1995, str. 4. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/62


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 141/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę, w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Hiszpanii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2277/2004 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 stycznia 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2277/2004, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 31,49 EUR/t dla ogólnej maksymalnej ilości całkowitej równej 147 500 t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 396 z 31.12.2004, str. 35.

(3)  Dz.U. L 177 z 28.7.1995, str. 4. Roszporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/63


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 142/2005

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustalające maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przetarg na maksymalne obniżenie opłat przywozowych w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z krajów trzecich do Portugalii został ogłoszony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2276/2004 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1839/95 (3), w myśl procedury przewidzianej w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, Komisja może podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnego obniżenia opłat przywozowych, uwzględniając w szczególności czynniki przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 1839/95. Przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnemu obniżeniu opłat przywozowych lub jest od niego niższa.

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż, prowadzi do ustalenia maksymalnego obniżenia opłat przywozowych w wysokości określonej w art. 1.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ofert przekazanych w dniach od 21 do 27 stycznia 2005 r., w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2276/2004, ustala się maksymalne obniżenie opłat przywozowych na kukurydzę w wysokości 29,25 EUR/t dla maksymalnej ilości całkowitej równej 44 000 t.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 270, z 21.10.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 396, z 31.12.2004, str. 34.

(3)  Dz.U. L 177, z 28.07.1995, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123, z 27.4.2004, str. 50).


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/64


DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 stycznia 2005 r.

zmieniająca Decyzję Komisji 2003/881/WE dotyczącą zdrowia zwierząt oraz warunków certyfikacji w przywozie pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z określonych państw trzecich w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki

(notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5567)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/60/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG (1) z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A punkt I do dyrektywy 90/425/EWG, w szczególności jej art. 17 ust. 2 lit. b), art. 3 lit. a) oraz art. 19 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja Komisji 2003/881/WE (2) ustanawia warunki zdrowia zwierząt i warunki certyfikacji w przywozie pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z określonych państw trzecich.

(2)

Mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida) oraz roztocze Tropilaelaps (Tropliaelaps spp.) są egzotycznymi pasożytami atakującymi pszczoły miodne, które rozprzestrzeniły się w wielu państwach trzecich, powodując poważne problemy dla pszczelarstwa. Aby zapobiec przedostaniu się tych pasożytów do UE, w decyzji 2003/881/WE ustanowiono środki ochronne w odniesieniu do przywozu żywych pszczół i trzmieli.

(3)

Mając na uwadze charakterystykę tych chorób i brak standardu obowiązkowego ich zgłaszania w ramach Międzynarodowego Urzędu ds. Epizootii (OIE), wymogi dotyczące przywozu żywych królowych pszczół i trzmieli do UE przewidują obowiązek zgłaszania małego chrząszcza ulowego i roztocza Tropilaelaps na całym terytorium trzeciego państwa wysyłki. Właściwy organ w USA (APHIS – Inspekcja Zdrowia Zwierząt i Roślin) poinformował służby Komisji, że nie dzieje się tak we wszystkich stanach USA. Z tego powodu poproszono Komisję, aby wprowadziła odstępstwo, na mocy którego dozwolony byłby wywóz żywych królowych pszczół i trzmieli z Hawajów, które są geograficznie oddzielone od wszystkich innych stanów i gdzie choroby podlegają obowiązkowi zgłoszenia.

(4)

Właściwy organ USA przekazał wszystkie niezbędne informacje w sprawie sytuacji zdrowia zwierząt dotyczące pszczół i trzmieli z Hawajów, podkreślając, że na ich terytorium nie przywożono pszczół od 1985 r. i że systematycznie prowadzone są programy kontrolne w celu wykrycia chorób pszczół i trzmieli włączając w to małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz roztocze Tropilaelaps (Tropilaelaps spp).

(5)

Mając na względzie szczególne położenie geograficzne Hawajów i status zdrowotny w zakresie chorób pszczół i trzmieli, należy stworzyć mechanizm regionalizacji dla odizolowanych terytoriów, pozwalający na wprowadzenie właściwych odstępstw oraz należy przyznać Hawajom takie odstępstwo, aby zezwolić na przywóz żywych królowych pszczół i trzmieli wyłącznie z tej części USA.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 i załączniki do decyzji Komisji 2003/881/WE.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji Komisji 2003/881/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

1.   Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) jak zostało to przewidziane w dyrektywie 92/65/EWG, jeśli spełnione są następujące warunki:

pochodzą one z państw trzecich lub ich części wymienionych w części 1 załącznika III oraz,

towarzyszy im świadectwo zdrowia zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I oraz odpowiadają gwarancjom ustalonym w tym świadectwie, oraz,

przesyłki są ograniczone do maksymalnie 20 robotnic towarzyszących jednej królowej w pojedynczym pakiecie.

2.   Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z państwa trzeciego, określony w ust. 1, jeżeli występowanie zgnilca amerykańskiego, małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz roztocza Tropilaelaps (Tropilaelaps spp.) podlega obowiązkowi zgłoszenia choroby/pasożyta na całym terytorium takiego państwa trzeciego.

W drodze odstępstwa, przywóz pszczół i trzmieli dozwolony jest z geograficznie i epidemiologicznie oddzielonej części państwa trzeciego wymienionego w części 2 załącznika III. Stosując takie odstępstwo, automatycznie wyklucza się przywóz pszczół i trzmieli ze wszystkich innych części takiego państwa trzeciego niewymienionych w części 2 załącznika III.

3.   W miejscu przeznaczenia, gdzie roje są poddawane kontroli urzędowej przed wprowadzeniem do miejscowych rodzin, królowe są przenoszone do nowych pakietów.

4.   Pakiety, robotnice i pozostały materiał towarzyszący królowym z kraju pochodzenia będącego państwem trzecim jest przesyłany do laboratorium do kontroli na obecność małego chrząszcza ulowego, jego jaj lub larw oraz oznak roztocza Tropilaelaps. Po kontroli laboratoryjnej cały materiał ulega zniszczeniu.”;

2)

załącznik I zastępuje się załącznikiem I do niniejszej decyzji;

3)

załącznik II do tej decyzji dodaje się jako nowy załącznik III.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 7 lutego 2005 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 54. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/68/WE (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 320; sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 128).

(2)  Dz.U. L 328 z 17.12.2003, str. 26.


ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK I

Wzór świadectwa zdrowia dla matek pszczelich i matek trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) oraz ich robotnic przeznaczonych do wysyłki do Wspólnoty Europejskiej

Informacja dla importera: Niniejsze świadectwo jest przeznaczone wyłącznie do celów weterynaryjnych, a jego oryginał musi towarzyszyć przesyłce aż do osiągnięcia punktu kontroli granicznej.

Image

Image


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK III

Część 1:

Wykaz państw trzecich spełniających podstawowe warunki zdrowotne zwierząt i w zasadzie upoważnionych do wywozu królowych pszczół i trzmieli do WE:

państwa wymienione w części 1 załącznika II do decyzji Rady 79/542/EWG (ostatnio zmienionej).

Część 2:

Regiony państwa trzeciego geograficznie i epidemiologicznie odizolowane pod kątem występowania zgnilca amerykańskiego, małego chrząszcza ulowego oraz roztocza Tropilaelaps oraz spełniające obowiązek zgłoszenia tych chorób /pasożytów, mogące wywozić królowe pszczół i trzmieli do WE:

stan Hawaje (USA).”.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/69


DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 stycznia 2005 r.

w sprawie środków ochronnych odnoszących się do rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii, uchylająca decyzję 2004/908/WE

(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 145)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/61/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 18 ust. 7,

uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 22 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 23 grudnia 2004 r. Bułgaria potwierdziła wybuch rzekomego pomoru drobiu w okręgu administracyjnym Kyrdżali w Bułgarii. W celu zmniejszenia ryzyka wprowadzenia choroby do Wspólnoty przyjęto decyzję Komisji 2004/908/WE z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie środków ochronnych odnoszących się do rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii (3) jako natychmiastowy środek w celu zawieszenia przywozu żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych oraz jaj wylęgowych tych gatunków pochodzących z Bułgarii.

(2)

Bułgaria podała dodatkowe informacje na temat sytuacji tej choroby oraz wystąpiła z wnioskiem o regionalizację w celu zezwolenia na zniesienie zawieszenia dla kraju, z wyjątkiem okręgu administracyjnego Kyrdżali, w związku z tym, że sytuacja na pozostałym terenie kraju wydaje się być zadowalająca.

(3)

Dlatego też środki przyjęte przez Komisję w odniesieniu do wybuchu rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii powinny zostać w odpowiedni sposób zmienione, natomiast decyzja 2004/908/WE powinna zostać uchylona i zastąpiona niniejszą decyzją.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie zawieszają przywóz z okręgu administracyjnego Kyrdżali w Bułgarii żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych oraz jaj wylęgowych tych gatunków.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie zawieszają przywóz następujących produktów z okręgu administracyjnego Kyrdżali w Bułgarii:

a)

świeżego mięsa z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych; oraz

(b)

preparatów i wyrobów mięsnych składających się z lub zawierających mięso gatunków określonych w lit. a).

Artykuł 3

1.   W drodze odstępstwa od art. 2 lit. a) i b) Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz wyrobów objętych tym artykułem, uzyskanych z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikich i hodowlanych ptaków łownych pochodzących z okręgu administracyjnego Kyrdżali w Bułgarii, które zostały poddane ubojowi lub zabite przed dniem 16 listopada 2004 r.

2.   Świadectwa weterynaryjne towarzyszące przesyłkom wyrobów określonych w ust. 1 zawierają następujący tekst:

„Świeże mięso drobiowe/świeże mięso z ptaków bezgrzebieniowych/świeże mięso z dzikich ptaków łownych/wyroby mięsne składające się z lub zawierające mięso drobiowe, mięso z ptaków bezgrzebieniowych, dzikich lub hodowlanych ptaków łownych/preparaty mięsne składające się z lub zawierające mięso drobiowe, mięso ptaków bezgrzebieniowych, mięso z dzikich lub hodowlanych ptaków łownych (4), zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2005/61/WE”.

3.   W drodze odstępstwa od lit. b) art. 2 niniejszej decyzji, Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz wyrobów mięsnych składających się z lub zawierających mięso drobiowe, mięso z ptaków bezgrzebieniowych, mięso z dzikich lub hodowlanych ptaków łownych, jeżeli mięso tych gatunków poddano jednej ze szczególnych metod obróbki określonych w pkt B, C lub D w części IV Załącznika do decyzji Komisji 97/222/WE (5).

Artykuł 4

Państwa Członkowskie zmieniają środki stosowane przez nie względem wymiany handlowej w celu dostosowania ich do niniejszej decyzji i niezwłocznie w odpowiedni sposób publikują informację o przyjętych środkach. Informują o tym niezwłocznie Komisję.

Artykuł 5

Decyzja 2004/908/WE traci moc.

Artykuł 6

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 16 maja 2005 r.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Rady

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 56. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1; sprostowanym w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1).

(3)  Dz.U. L 381 z 28.12.2004, str. 82.

(4)  Niepotrzebne skreślić

(5)  Dz.U. L 89 z 4.4.1997, str. 39. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/857/WE (Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 65).


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/71


DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 stycznia 2005 r.

ustanawiająca środki przejściowe, które powinien stosować Cypr w odniesieniu do spopielania lub zakopywania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 133)

(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/62/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 24 ust. 6 i art. 32 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 można przyznać odstępstwo dotyczące usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przez spopielanie lub zakopywanie na miejscu w ściśle określonych okolicznościach. Rozporządzenie to stanowi również, że nie można przyznać odstępstwa w odniesieniu do zwierząt podejrzanych o zarażenie pasażowalną encefalopatią gąbczastą (TSE) lub u których obecność TSE stwierdzono urzędowo.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 811/2003 z dnia 12 maja 2003 r. wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do zakazu powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego ryb, składowania lub spopielania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz niektórych środków przejściowych (2) ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przez spopielenie lub zakopanie na miejscu.

(3)

Decyzja Komisji 2004/467/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiająca środki przejściowe, które mają być stosowane przez Cypr i Estonię w odniesieniu do spopielenia lub zakopania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) wprowadza odstępstwo od tych przepisów pozostające w mocy do dnia 1 stycznia 2005 r.

(4)

Cypr poinformował Komisję, że do dnia 1 stycznia 2005 r. nie będzie posiadać działającego systemu zbierania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Niezbędne jest więc utrzymanie środków przejściowych ustanowionych w decyzji 2004/467/WE przez dłuższy czas.

(5)

W okresie przejściowym Cypr powinien podjąć niezbędne środki w celu uniknięcia zagrożeń dla zdrowia zwierząt lub ludzi i środowiska naturalnego, jak stanowi rozporządzenie (WE) nr 811/2003.

(6)

Środki, o których mowa w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, Cypr może zezwolić w odniesieniu do własnego terytorium i do dnia 1 listopada 2005 r. na spopielanie i zakopywanie na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

2.   Odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do surowców kategorii 1, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

Artykuł 2

Zezwalając na spopielanie lub zakopywanie na miejscu, jak stanowi art. 1 niniejszej decyzji, Cypr podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu uniknięcia zagrożeń dla zdrowia zwierząt lub ludzi i środowiska naturalnego zgodnie z przepisami wykonawczymi ustanowionymi w art. 6 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 811/2003. Do dnia 1 czerwca 2005 r. Cypr poinformuje Komisję i inne Państwa Członkowskie o postępach dokonanych w ustanawianiu systemu usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 1 listopada 2005 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Cypryjskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 668/2004 (Dz.U. L 112 z 19.4.2004, str. 1).

(2)  Dz.U. L 117 z 13.5.2003, str. 14.

(3)  Dz.U. L 160 z 30.4.2004, str. 1.


28.1.2005   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/73


DECYZJA KOMISJI

z dnia 24 stycznia 2005 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji

(notyfikowana jako dokument nr K(2005) 2735)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/63/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2, lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE zabrania stosowania ołowiu, rtęci, kadmu lub sześciowartościowego chromu w materiałach i częściach pojazdów wprowadzanych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., innych niż w przypadkach wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy, na określonych w nim warunkach.

(2)

Ponieważ ponowne wykorzystanie, modernizacja i przedłużanie cyklu życia pojazdów są korzystne, należy zapewnić dostęp do części zamiennych wykorzystywanych przy naprawie pojazdów, które były już wprowadzone na rynek w dniu 1 lipca 2003 r. Należy zatem dopuścić wykorzystanie ołowiu, rtęci, kadmu lub sześciowartościowego chromu w częściach zamiennych wprowadzonych na rynek po dniu 1 lipca 2003 r. do naprawy tego rodzaju pojazdów.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/53/WE.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 18 dyrektywy Rady 75/442/EWG (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 2000/53/WE tiret piąte „Uwag” otrzymuje brzmienie:

„—

części zamienne wprowadzone na rynek po dniu 1 lipca 2003 r. wykorzystywane w pojazdach wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2003 r. są wyłączone z postanowień art. 4 ust. 2 lit. a) (3).”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2005 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 269 z 21.10.2000, str. 34. Decyzja zmieniona decyzją Komisji 2002/525/WE (Dz.U. L 170 z 29.6.2002, str. 81).

(2)  Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(3)  Klauzula ta nie ma zastosowania do ciężarków do wyważania kół, szczotek węglowych do silników elektrycznych oraz do okładzin hamulcowych, jako że te części są objęte odrębnymi zapisami.