ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 296

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 47
21 września 2004


Spis treści

 

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1644/2004 z dnia 20 września 2004 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1645/2004 z dnia 20 września 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2287/2003 w odniesieniu do wielkości dopuszczalnych połowów gromadnika na wodach Grenlandii

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1646/2004 z dnia 20 września 2004 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( 1 )

5

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1647/2004 z dnia 20 września 2004 r. w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii

10

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1648/2004 z dnia 20 września 2004 r. zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 21 września 2004 r.

12

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1649/2004 z dnia 20 września 2004 r. ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny

15

 

 

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

Rada

 

*

2004/644/WE:Decyzja Rady z dnia 13 września 2004 r. ustanawiająca reguły wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych

16

 

 

Komisja

 

*

2004/645/WE:Zalecenie Komisji z dnia 16 września 2004 r. w sprawie wdrożenia przez placówki konsularne Państw Członkowskich Protokołu ustaleń między Wspólnotą Europejską a Narodowym Urzędem Turystki Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) w sprawie wiz i innych zagadnień związanych z grupami turystycznymi z Chińskiej Republiki Ludowej (ADS) (notyfikowane jako dokument nr K(2004) 2886)

23

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1644/2004

z dnia 20 września 2004 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa


(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 20 września 2004 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

34,1

999

34,1

0707 00 05

052

81,1

096

12,9

999

47,0

0709 90 70

052

91,7

999

91,7

0805 50 10

382

67,7

388

55,9

508

37,1

524

39,7

528

51,6

999

50,4

0806 10 10

052

87,8

220

121,0

400

170,3

624

146,2

999

131,3

0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90

388

87,4

400

92,4

508

68,9

512

106,1

528

86,4

800

177,0

804

93,0

999

101,6

0808 20 50

052

102,7

388

79,0

999

90,9

0809 30 10, 0809 30 90

052

117,7

999

117,7

0809 40 05

066

82,3

094

29,3

624

117,4

999

76,3


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.


21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1645/2004

z dnia 20 września 2004 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2287/2003 w odniesieniu do wielkości dopuszczalnych połowów gromadnika na wodach Grenlandii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załącznik IC do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 określa tymczasowe dopuszczalne wielkości połowów gromadnika w strefie V, XIV (wody Grenlandii) na 2004 r.

(2)

Zgodnie z Czwartym Protokołem ustalającym warunki dotyczące rybołówstwa przewidziane w Umowie w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą z jednej strony, a rządem Danii i autonomicznym rządem Grenlandii z drugiej strony (2), Wspólnocie przysługuje 7,7 % ogólnych dopuszczalnych połowów (TAC) gromadnika w strefach V, XIV (wody Grenlandii), co odpowiada 70 % udziału Grenlandii w TAC.

(3)

Pismem z dnia 9 lipca 2004 r. władze Grenlandii poinformowały Komisję, że TAC dla gromadnika na 2004 r. ustalono na 335 000 ton. A zatem ostateczne dopuszczalne wielkości połowów gromadnika dla Wspólnoty w ciągu 2004 r. należy ustalić na 25 795 ton w strefach V, XIV (wody Grenlandii).

(4)

Zmniejszenie ogólnych dopuszczalnych połowów (TAC) nie powinno prowadzić do sytuacji, w której legalnie przeprowadzone połowy przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia podlegają potrąceniom kwot połowowych zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 (3), art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 (4) lub art. 26 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 (5).

(5)

W związku z powyższym rozporządzenie (WE) nr 2287/2003 powinno zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku IC do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Artykułu 23 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 26 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 nie stosuje się w odniesieniu do połowów gromadnika przeprowadzonych w strefach V, XIV (wody Grenlandii) przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, które przewyższają kwotę połowową ustaloną w załączniku IC do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003, zmienionego niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2004 r.

W imieniu Komisji

Franz FISCHLER

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 344 z 31.12.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 867/2004 (Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 144).

(2)  Dz.U. L 209 z 2.8.2001, str. 2. Protokół zmieniony protokołem (Dz.U. L 237 z 8.7.2004, str. 1).

(3)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1954/2003 (Dz.U. L 289 z 7.11.2003, str. 1).

(4)  Dz.U. L 115 z 9.5.1996, str. 3.

(5)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku IC do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 wpis dotyczący gatunku gromadnika w strefach V i XIV (wody Grenlandii) otrzymuje brzmienie:

„Gatunek

:

Gromadnik

Mallotus villosus

Strefa

:

V, XIV (wody Grenlandii)

CAP/514/GRN

Wszystkie Państwa Członkowskie

0 (1)

 

WE

25 795 (2)

 

TAC

Nie dotyczy

 


(1)  Dostępna wszystkim Państwom Członkowskim.

(2)  Kwota ta jest przydzielona w całości Wyspom Owczym, Islandii i Norwegii w drodze umów dwustronnych w sprawie rybołówstwa.”


21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/5


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1646/2004

z dnia 20 września 2004 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 6, 7 i 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90, konieczne jest stopniowe ustalanie maksymalnych limitów pozostałości dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podania zwierzętom służącym do produkcji żywności.

(2)

Maksymalne limity pozostałości powinny zostać ustalone dopiero po zbadaniu w Komitecie ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych wszystkich istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa pozostałości danej substancji dla konsumenta środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i wpływu tych pozostałości na przetwórstwo przemysłowe środków spożywczych.

(3)

Ustalając maksymalne dopuszczalne limity pozostałości leczniczych produktów weterynaryjnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego, konieczne jest określenie gatunków zwierząt, u których pozostałości mogą być obecne, limitów, jakie mogą być obecne w każdej istotnej tkance mięsnej uzyskanej od leczonych zwierząt (tkanka docelowa), oraz rodzaju pozostałości mającej istotne znaczenie dla monitorowania pozostałości (pozostałość znacznikowa).

(4)

Z uwagi na zmniejszoną dostępność weterynaryjnych produktów leczniczych dla niektórych gatunków zwierząt służących do produkcji żywności (2) maksymalne limity pozostałości można ustalić, stosując opartą na ściśle naukowych podstawach metodę ekstrapolacji na podstawie maksymalnych limitów pozostałości ustanowionych dla innych gatunków.

(5)

Zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego, maksymalny limit pozostałości do celów kontroli powinien być zazwyczaj ustanawiany dla tkanek docelowych wątroby czy nerek. Niemniej jednak, ponieważ wątroba i nerki są często usuwane z tusz będących przedmiotem handlu międzynarodowego, należy także ustanowić maksymalne limity pozostałości dla tkanki mięśniowej i tłuszczowej.

(6)

W przypadku weterynaryjnych produktów leczniczych przeznaczonych dla niosek, zwierząt mlecznych lub pszczół miodnych należy również ustanowić maksymalne limity pozostałości w odniesieniu do jaj, mleka i miodu.

(7)

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 należy dopisać albendazol, febantel, fenbendazol, oksfendazol, tiabendazol, oksyklozanid, amitraz, cypermetrynę, deltametrin i deksametason.

(8)

Należy przyznać odpowiedni okres przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić Państwom Członkowskim dokonanie niezbędnych dostosowań w zezwoleniach na wprowadzenie rozpatrywanych weterynaryjnych produktów leczniczych na rynek, przyznanych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) celem uwzględnienia postanowień niniejszego rozporządzenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od szóstego dnia po jego opublikowaniu.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2004 r.

W imieniu Komisji

Olli REHN

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1101/2004 (Dz.U. L 211 z 12.6.2004, str. 3).

(2)  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego COM(2000) 806 dotyczący dostępności weterynaryjnych produktów leczniczych, wersja ostateczna.

(3)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/28/WE (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 58).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 dodaje się następujące substancje:

2.

Leki przeciwpasożytnicze

2.1.

Leki przeciw endopasożytom

2.1.3.

Benzoimidazole i pro-benzoimidazole

Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Albendazol

Suma sulfotlenku albendazolu, sulfonu albendazolu i 2-amino sulfonu albendazolu, wyrażona jako albendazol

Wszystkie przeżuwacze

100 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz

1 000 μg/kg

Wątroba

500 μg/kg

Nerki

100 μg/kg

Mleko

Febantel

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utlenione do sulfonu oksfendazolu

Wszystkie przeżuwacze

50 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

50 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko

Fenbendazol

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utlenione do sulfonu oksfendazolu

Wszystkie przeżuwacze

50 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

50 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko

Oksfendazol

Suma ekstrahowalnych pozostałości, które mogą być utlenione do sulfonu oksfendazolu

Wszystkie przeżuwacze

50 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

50 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko

Tiabendazol

Suma tiabendazolu i 5-hydroksytiabendazolu

Kozy

100 μg/kg

Mięśnie

100 μg/kg

Tłuszcz

100 μg/kg

Wątroba

100 μg/kg

Nerki

100 μg/kg

Mleko”

2.1.4.

Pochodne fenolu włącznie z salicylanidami

Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Oksyklozanid

Oksyklozanid

Wszystkie przeżuwacze

20 μg/kg

Mięśnie

20 μg/kg

Tłuszcz

500 μg/kg

Wątroba

100 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko”

2.2.

Leki przeciw ektopasożytom

2.2.2.

Formamidyny

Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Amitraz

Suma amitrazu i wszystkich metabolitów zawierających cząsteczkę 2,4-dimetyloaniliny, wyrażona jako amitraz

Kozy

200 μg/kg

Tłuszcz

100 μg/kg

Wątroba

200 μg/kg

Nerki

10 μg/kg

Mleko”

2.2.3.

Pyretroidy

Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Cypermetryna

Cypermetryna (suma izomerów)

Wszystkie przeżuwacze

20 μg/kg

Mięśnie

200 μg/kg

Tłuszcz

20 μg/kg

Wątroba

20 μg/kg

Nerki

20 μg/kg

Mleko (1)

Deltametryna

Deltametryna

Wszystkie przeżuwacze

10 μg/kg

Mięśnie

50 μg/kg

Tłuszcz

10 μg/kg

Wątroba

10 μg/kg

Nerki

20 μg/kg

Mleko

5.

Kortykoidy

5.1.

Glukokortykoidy

Substancje farmakologicznie czynne

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierzęce

Maksymalny limit pozostałości

Tkanki docelowe

„Deksametason

Deksametason

Kozy

0,75 μg/kg

Mięśnie

2 μg/kg

Wątroba

0,75 μg/kg

Nerki

0,3 μg/kg

Mleko”


(1)  Należy zachować zgodność z dalszymi postanowieniami dyrektywy Komisji 98/82/WE (Dz.U. L 290 z 29.10.1998, str. 25).”


21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/10


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1647/2004

z dnia 20 września 2004 r.

w sprawie pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2286/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. ustalające procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych i towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1706/98 (2),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2247/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wołowiny i cielęciny rozporządzenia Rady (WE) nr 2286/2002 ustalającego procedurę mającą zastosowanie do produktów rolnych oraz towarów uzyskanych dzięki przetworzeniu produktów rolnych pochodzących z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) (3), w szczególności jego art. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii. Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.

(2)

Złożone między 1 a 10 września 2004 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003 wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw. Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.

(3)

Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 października 2004 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52 100 t.

(4)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Z dniem 21 września 2004 r. niżej wymienione Państwa Członkowskie wydają pozwolenia, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, na przywóz produktów z wołowiny i cielęciny, pochodzących z niektórych państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w następującej ilości:

 

Zjednoczone Królestwo:

500 t pochodzących z Botswany,

545 t pochodzących z Namibii;

 

Niemcy:

550 t pochodzących z Botswany,

315 t pochodzących z Namibii.

Artykuł 2

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003, wnioski o wydanie pozwoleń mogą być składane w ciągu dziesięciu pierwszych dni października 2004 r. na następujące ilości wołowiny i cielęciny bez kości:

Botswana:

11 876 t,

Kenia:

142 t,

Madagaskar:

7 579 t,

Suazi:

3 234 t,

Zimbabwe:

9 100 t,

Namibia:

5 625 t.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa


(1)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1).

(2)  Dz.U. L 348 z 21.12.2002, str. 5.

(3)  Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 37. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1118/2004 (Dz.U. L 217 z 17.6.2004, str. 10).

(4)  Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).


21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1648/2004

z dnia 20 września 2004 r.

zmieniające należności przywozowe w sektorze zbóż stosowane od dnia 21 września 2004 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2) odnośnie do należności przywozowych w sektorze zbóż, w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1612/2004 (3).

(2)

Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania. Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 1612/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załączniki I i II do rozporządzenia (WE) nr 1612/2004 zastępuje się załącznikami I i II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa


(1)  Dz.U. L 270 z 29.9.2003, str. 78.

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, str. 125. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1110/2003 (Dz.U. L 158 z 27.6.2003, str. 12).

(3)  Dz.U. L 293 z 16.9.2004, str. 7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1643/2004 (Dz.U. L 295 z 18.9.2004, str. 32).


ZAŁĄCZNIK I

Opłaty przywozowe na produkty, o których mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003, stosowane od dnia 21 września 2004 r.

Kod CN

Nazwa towarów

Opłaty przywozowe (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

Pszenica durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

3,69

1001 90 91

Pszenica zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

Pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

Żyto

43,08

1005 10 90

Kukurydza siewna, inna niż hybrydy

55,86

1005 90 00

Kukurydza, inna niż do siewu (2)

55,86

1007 00 90

Ziarno Sorgo, inne niż hybrydy do siewu

53,17


(1)  W przypadku towarów przybywających do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski (art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96) importer może skorzystać z obniżki opłaty o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, lub

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, w Estonii, na Łotwie, na Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione są warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki użyte do obliczenia opłat celnych

okres od 17.9.2004

1.

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Notowania giełdowe

Minneapolis

Chicago

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Minneapolis

Produkty (% protein przy 12 % wilgotności)

HRS2 (14 %)

YC3

HAD2

średnia jakość (1)

niska jakość (2)

US barley 2

Notowanie (EUR/t)

124,11 (3)

72,93

151,18 (4)

141,18 (4)

121,18 (4)

82,38 (4)

Premia za Zatokę (EUR/t)

11,62

 

 

Premia za Wielkie Jeziora (EUR/t)

13,74

 

 

2.

Średnie dla okresu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

Fracht/koszt: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: 26,70 EUR/t; Wielkie Jeziora–Rotterdam: 32,16 EUR/t.

3.

Subwencje, o których mowa w art. 4 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

0,00 EUR/t (HRW2)

0,00 EUR/t (SRW2).


(1)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(4)  Fob Duluth.


21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/15


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1649/2004

z dnia 20 września 2004 r.

ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny (2), w szczególności jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny (3). W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych. Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego. Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej. Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.

(3)

Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 20,530 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 września 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2004 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa


(1)  Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 1.

(2)  Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 3.

(3)  Dz.U. L 210 z 3.8.2001, str. 10. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1486/2002 (Dz.U. L 223 z 20.8.2002, str. 3).


II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/16


DECYZJA RADY

z dnia 13 września 2004 r.

ustanawiająca reguły wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych

(2004/644/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 24 ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001, zwane dalej „rozporządzeniem”, ustala zasady i reguły mające zastosowanie do wszystkich instytucji i organów wspólnotowych oraz stanowi o powołaniu inspektora ochrony danych przez każdą instytucję wspólnotową i organ wspólnotowy.

(2)

Artykuł 24 ust. 8 rozporządzenia wymaga, aby dalsze przepisy wykonawcze dotyczące inspektora ochrony danych zostały przyjęte przez każdą instytucję lub organ Wspólnoty zgodnie z przepisami zawartymi w Załączniku do rozporządzenia. Przepisy wykonawcze dotyczą w szczególności zadań, obowiązków i uprawnień inspektora ochrony danych.

(3)

Przyjęte przepisy wykonawcze określają także procedury egzekwowania praw podmiotów danych, jak również wypełniania obowiązków przez wszystkie zainteresowane strony w instytucjach i organach wspólnotowych w zakresie przetwarzania danych osobowych.

(4)

Przepisy wykonawcze do rozporządzenia stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (2), decyzji 2004/338/WE, Euratom (3), w szczególności jej załącznika II, decyzji 2001/264/WE (4), w szczególności części II sekcji VI jej załącznika, jak również decyzji Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa z dnia 25 czerwca 2001 r. (5).

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

SEKCJA 1

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsza decyzja określa dalsze przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, zwanego dalej „rozporządzeniem”, odnoszące się do Rady Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji i bez uszczerbku dla definicji zawartych w rozporządzeniu:

a)

„administrator danych” oznacza instytucję, dyrekcję generalną, dyrekcję, departament, oddział lub inną jednostkę organizacyjną, która samodzielnie lub wspólnie z innymi określa cele i sposoby przetwarzania danych osobowych, jak określono w powiadomieniu, które należy przesłać do inspektora ochrony danych (zwanego dalej „inspektorem ochrony danych”), zgodnie z art. 25 rozporządzenia;

b)

„osoba kontaktowa” oznacza asystenta lub asystentów administracyjnych dyrekcji generalnej lub innego członka personelu wyznaczonego do przeprowadzania konsultacji z inspektorem ochrony danych przez swoją dyrekcję generalną jako jej przedstawiciel do zajmowania się w ścisłej współpracy z inspektorem ochrony danych kwestiami ochrony danych;

c)

„personel Sekretariatu Generalnego Rady” oznacza cały Sekretariat Generalny Rady (zwany dalej „Sekretariatem Generalnym Rady”), urzędników i inne osoby objęte regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, określonymi w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (6), zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”, lub pracujące na rzecz Sekretariatu Generalnego Rady w ramach umowy (stażyści, konsultanci, kontrahenci, urzędnicy oddelegowani przez Państwa Członkowskie).

SEKCJA 2

INSPEKTOR OCHRONY DANYCH

Artykuł 3

Powoływanie i status inspektora ochrony danych

1.   Zastępca Sekretarza Generalnego Rady powołuje inspektora ochrony danych i rejestruje go u europejskiego inspektora ochrony danych (zwanego dalej „europejskim inspektorem ochrony danych”). Inspektor ochrony danych jest powołany bezpośrednio przy Zastępcy Sekretarza Generalnego Rady.

2.   Kadencja inspektora ochrony danych trwa trzy lata i jest odnawialna dwa razy.

3.   W wykonywaniu swoich obowiązków inspektor ochrony danych jest niezależny i działa we współpracy z europejskim inspektorem ochrony danych. W szczególności inspektor ochrony danych nie przyjmuje żadnych instrukcji od organu powołującego Sekretariatu Generalnego Rady lub kogokolwiek w sprawie wewnętrznego stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia lub jego współpracy z europejskim inspektorem ochrony danych.

4.   Oceny wykonywania zadań i obowiązków przez inspektora ochrony danych dokonuje się po konsultacji z europejskim inspektorem ochrony danych. Inspektor ochrony danych może być zwolniony ze stanowiska wyłącznie za zgodą europejskiego inspektora ochrony danych, jeżeli przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków.

5.   Bez uszczerbku dla procedury przewidzianej dla jego powołania, inspektor ochrony danych jest informowany o wszelkich kontaktach ze stronami trzecimi, dotyczącymi stosowania tego rozporządzenia, zwłaszcza we współpracy z europejskim inspektorem ochrony danych.

6.   Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień rozporządzenia, inspektor ochrony danych i jego personel podlegają przepisom i zasadom stosowanym wobec urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich.

Artykuł 4

Zadania

Inspektor ochrony danych:

a)

zapewnia, aby administratorzy danych i podmioty danych byli poinformowani o swoich prawach i obowiązkach wynikających z niniejszego rozporządzenia. Wykonując swoje obowiązki, w szczególności ustala formularze do przekazywania informacji i powiadamiania, prowadzi konsultacje z zainteresowanymi stronami i przyczynia się do wzrostu ogólnej świadomości dotyczącej kwestii ochrony danych;

b)

odpowiada na wnioski europejskiego inspektora ochrony danych oraz, w zakresie swoich kompetencji, współpracuje z europejskim inspektorem ochrony danych na jego wniosek lub z własnej inicjatywy;

c)

zapewnia w sposób niezależny wewnętrzne stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia w Sekretariacie Generalnym Rady;

d)

prowadzi rejestr operacji przetwarzania przeprowadzonych przez administratorów danych i udziela prawa dostępu do niego każdej osobie bezpośrednio lub za pośrednictwem europejskiego inspektora ochrony danych;

e)

powiadamia europejskiego inspektora ochrony danych o operacjach, które stanowią potencjalne szczególne ryzyko, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia;

f)

w ten sposób zapewnia, by negatywny wpływ operacji przetwarzania na prawa i wolności podmiotów danych był mało prawdopodobny.

Artykuł 5

Obowiązki

1.   Poza wykonywaniem ogólnych zadań, inspektor ochrony danych:

a)

działa jako doradca organu powołującego Sekretariatu Generalnego Rady oraz administratorów danych w sprawach dotyczących stosowania przepisów ochrony danych. Inspektor ochrony danych może być konsultowany przez organ powołujący, zainteresowanych administratorów danych, Komitet ds. Personelu i przez poszczególne osoby, bez korzystania z oficjalnych kanałów, w każdej sprawie dotyczącej interpretowania lub stosowania niniejszego rozporządzenia;

b)

przeprowadza dochodzenie z własnej inicjatywy lub z inicjatywy organu powołującego, administratorów danych, Komitetu ds. Personelu lub poszczególnych osób w zakresie spraw i wydarzeń bezpośrednio dotyczących jego zadań i takich, o których został powiadomiony, oraz zdaje sprawozdanie organowi powołującemu lub osobie, która zleciła takie dochodzenie. O ile jest to stosowne, wszystkie zainteresowane strony informuje się odpowiednio. Jeżeli wnoszący zażalenie jest osobą fizyczną lub w przypadku, gdy wnoszący skargę działa w imieniu osoby fizycznej, inspektor ochrony danych musi, w możliwym zakresie, zapewnić poufność wniosku, o ile zainteresowany podmiot danych nie udzieli mu wyraźnej zgody na inne traktowanie tego wniosku;

c)

w wykonywaniu swoich obowiązków współpracuje z inspektorami ochrony danych innych instytucji i organów wspólnotowych, w szczególności w zakresie wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk;

d)

reprezentuje Sekretariat Generalny Rady we wszystkich kwestiach związanych z ochroną danych; bez uszczerbku dla decyzji 2004/338/WE, Euratom, może to obejmować udział inspektora ochrony danych w odpowiednich komitetach i forach na szczeblu międzynarodowym;

e)

składa roczne sprawozdanie ze swojej działalności Zastępcy Sekretarza Generalnego Rady i udostępnia je personelowi.

2.   Bez uszczerbku dla art. 4 lit. b), art. 5 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 15, inspektor ochrony danych i jego personel nie ujawniają informacji ani dokumentów, które uzyskują w ramach swoich obowiązków.

Artykuł 6

Uprawnienia

Podczas pełnienia swoich obowiązków inspektor ochrony danych:

a)

ma nieustanny dostęp do danych będących przedmiotem operacji przetwarzania i do wszystkich biur, urządzeń przetwarzających dane i nośników danych;

b)

może wnioskować o opinię prawną ze strony Służby Prawnej Rady;

c)

może korzystać z usług ekspertów zewnętrznych w dziedzinie technologii informatycznych po uprzednim uzyskaniu zgody urzędnika upoważniającego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7) i jego przepisami wykonawczymi;

d)

może, bez uszczerbku dla obowiązków i uprawnień europejskiego inspektora ochrony danych, przedkładać Sekretariatowi Generalnemu Rady propozycje dotyczące środków administracyjnych i wydawać ogólne zalecenia w sprawie właściwego stosowania rozporządzenia;

e)

może przedkładać, w szczególnych przypadkach, inne zalecenia dotyczące praktycznego usprawnienia ochrony danych Sekretariatowi Generalnemu Rady i/lub innym zainteresowanym stronom;

f)

może zwrócić uwagę organu powołującego Sekretariatu Generalnego Rady na nieprzestrzeganie przez członka personelu obowiązków ustanowionych przez rozporządzenie i zasugerować podjęcie dochodzenia administracyjnego, mając na uwadze zastosowanie art. 49 rozporządzenia.

Artykuł 7

Środki

Inspektor ochrony danych ma zapewniony odpowiedni personel i środki niezbędne do wykonywania swoich obowiązków.

SEKCJA 3

PRAWA I OBOWIĄZKI PODMIOTÓW W ZAKRESIE OCHRONY DANYCH

Artykuł 8

Organ powołujący

1.   W przypadku zażalenia w rozumieniu art. 90 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 723/2004, dotyczącego naruszenia tego rozporządzenia, organ powołujący przeprowadza konsultacje z inspektorem ochrony danych, który przedkłada swoją opinię w formie pisemnej nie później niż w ciągu piętnastu dni po otrzymaniu takiego wniosku. Jeżeli po upływie tego terminu inspektor ochrony danych nie przedstawił swojej opinii organowi powołującemu, nie jest ona już wymagana. Opinia inspektora ochrony danych nie jest wiążąca dla organu powołującego.

2.   Inspektor ochrony danych jest informowany o wszelkich rozpatrywanych sprawach mających lub mogących mieć związek z ochroną danych.

Artykuł 9

Administratorzy danych

1.   Administratorzy danych są odpowiedzialni za zapewnienie, aby wszystkie operacje przetwarzania będące w ich gestii były zgodne z rozporządzeniem.

2.   W szczególności administratorzy danych zobowiązani są do:

a)

uprzedniego powiadomienia inspektora ochrony danych o każdej operacji przetwarzania lub zestawie operacji przeznaczonych do jednego lub kilku powiązanych ze sobą celów, jak również o każdej istotnej zmianie w istniejącej operacji przetwarzania danych. Administrator danych powiadamia go bezzwłocznie o operacjach przetwarzania przeprowadzonych przed wejściem w życie rozporządzenia z dniem 1 lutego 2001 r.;

b)

pomagają inspektorowi ochrony danych i europejskiemu inspektorowi ochrony danych w wykonywaniu ich obowiązków, zwłaszcza poprzez udzielanie informacji na ich wnioski najpóźniej w terminie trzydziestu dni;

c)

wdrażają stosowne środki techniczne i organizacyjne oraz udzielają odpowiednich instrukcji personelowi Sekretariatu Generalnego Rady w celu zapewnienia zarówno poufności przetwarzania, jak i poziomu bezpieczeństwa odpowiedniego do ryzyka, jakie stanowi to przetwarzanie;

d)

tam, gdzie jest to stosowne, przeprowadzają konsultacje z inspektorem ochrony danych w sprawie zgodności operacji przetwarzania danych z rozporządzeniem, a zwłaszcza wówczas, gdy mają uzasadnione powody, aby wierzyć, że pewne operacje przetwarzania są niezgodne z art. 4–10 rozporządzenia. Mogą oni również przeprowadzać konsultacje z inspektorem ochrony danych i/lub ekspertami zewnętrznymi w dziedzinie technologii informatycznych w Dyrekcji Generalnej A, Biurem Bezpieczeństwa i Biurem Bezpieczeństwa Informacji (INFOSEC) w kwestiach związanych z poufnością informacji przetwarzania danych i podjętymi środkami bezpieczeństwa, zgodnie z art. 22 rozporządzenia.

Artykuł 10

Osoby kontaktowe

1.   Bez uszczerbku dla obowiązków inspektora ochrony danych, osoba kontaktowa:

a)

wspomaga swoją dyrekcję generalną lub oddział w prowadzeniu ewidencji wszystkich istniejących operacji przetwarzania danych osobowych;

b)

wspomaga swoją dyrekcję generalną lub oddział w identyfikowaniu właściwych administratorów danych;

c)

ma prawo do otrzymania od administratorów danych i od personelu odpowiednich i niezbędnych informacji potrzebnych do wykonywania swoich zadań administracyjnych w ramach swojej dyrekcji generalnej lub oddziału. Nie obejmuje to prawa dostępu do danych osobowych przetwarzanych w ramach obowiązków administratora danych.

2.   Bez uszczerbku dla obowiązków inspektora administratora danych, osoby kontaktowe:

a)

wspomagają administratorów danych w wypełnianiu ich zobowiązań;

b)

tam, gdzie to stosowne, ułatwiają komunikację pomiędzy inspektorem ochrony danych i administratorami danych.

Artykuł 11

Personel Sekretariatu Generalnego Rady

1.   Cały personel Sekretariatu Generalnego Rady przyczynia się w szczególności do stosowania reguł poufności i bezpieczeństwa w przetwarzaniu danych osobowych, zgodnie z art. 21 i 22 rozporządzenia. Żaden członek personelu Sekretariatu Generalnego Rady, który ma dostęp do danych osobowych, nie przetwarza ich bez instrukcji administratora danych, chyba że wymaga tego prawo krajowe lub wspólnotowe.

2.   Każdy członek personelu Sekretariatu Generalnego Rady może złożyć zażalenie do europejskiego inspektora ochrony danych dotyczące domniemanego naruszenia przepisów rozporządzenia rządzących przetwarzaniem danych osobowych, bez użycia oficjalnych dróg, zgodnie z regułami określonymi przez europejskiego inspektora ochrony danych.

Artykuł 12

Podmioty danych

1.   W nawiązaniu do praw przysługujących podmiotom danych do odpowiedniego poinformowania o przetwarzaniu danych osobowych ich dotyczących, zgodnie z art. 11 i 12 rozporządzenia, podmioty danych mogą zwrócić się do właściwego administratora danych w celu skorzystania ze swoich praw zgodnie z art. 13–19 rozporządzenia, jak określono w sekcji 5 niniejszej decyzji.

2.   Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek zaskarżenia, każdy podmiot danych może wnieść zażalenie do europejskiego inspektora ochrony danych, jeżeli uważa, że jego prawa wynikające z rozporządzenia zostały naruszone w wyniku przetwarzania jego danych osobowych przez Radę, zgodnie z regułami określonymi przez europejskiego inspektora ochrony danych.

3.   Nikt z góry nie przesądza kwestii zażalenia złożonego do europejskiego inspektora ochrony danych lub spraw, na które została zwrócona uwaga inspektora ochrony danych, dotyczących domniemanego naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.

SEKCJA 4

REJESTR OPERACJI PRZETWARZANIA, O KTÓRYCH POWIADOMIONO

Artykuł 13

Procedura powiadamiania

1.   Administrator danych powiadamia inspektora ochrony danych o każdej operacji przetwarzania danych osobowych za pomocą formularza powiadamiania dostępnego na stronie internetowej Sekretariatu Generalnego Rady (Ochrona danych). Powiadomienie przesyła się inspektorowi ochrony danych w formie elektronicznej. Potwierdzenie otrzymania zostaje wysłane przez inspektora ochrony danych w formie powiadomienia w terminie dziesięciu dni roboczych. Po otrzymaniu potwierdzenia otrzymania inspektor ochrony danych zamieszcza je w rejestrze.

2.   Powiadomienie zawiera wszystkie informacje określone w art. 25 ust. 2 rozporządzenia. Inspektor ochrony danych jest bezzwłocznie powiadamiany o każdej zmianie mającej wpływ na te informacje.

3.   Dalsze reguły i procedury dotyczące procedury powiadamiania, którą mają być stosowane przez administratorów danych, wchodzą w skład ogólnych zaleceń wydawanych przez inspektora ochrony danych.

Artykuł 14

Zawartość i cel rejestru

1.   Inspektor ochrony danych prowadzi rejestr operacji przetwarzania dokonanych na danych osobowych, który powstaje na podstawie powiadomień otrzymanych od administratorów danych.

2.   Rejestr zawiera przynajmniej informacje określone w art. 25 ust. 2 lit. a)–g) rozporządzenia. Jednakże w wyjątkowych przypadkach informacje wprowadzane do rejestru przez inspektora ochrony danych mogą być ograniczone, jeżeli jest to niezbędne, do zapewnienia bezpieczeństwa szczególnej operacji przetwarzania.

3.   Rejestr stanowi wykaz operacji przetwarzania danych osobowych przeprowadzonych przez Radę. Dostarcza informacji podmiotom danych i ułatwia korzystanie z ich praw określonych w art. 13–19 rozporządzenia.

Artykuł 15

Dostęp do rejestru

1.   Inspektor ochrony danych podejmuje stosowne środki w celu zapewnienia, aby każda osoba miała dostęp do rejestru, bezpośrednio lub za pośrednictwem europejskiego inspektora ochrony danych. W szczególności inspektor ochrony danych udziela informacji i pomocy zainteresowanym osobom w sprawie sposobu i miejsca składania wniosków o udzielenie dostępu do rejestru.

2.   Oprócz przypadków udzielenia dostępu w trybie on-line, wnioski o dostęp do rejestru składa się w dowolnej formie pisemnej, włącznie z elektroniczną, w jednym z języków określonych w art. 314 Traktatu i w odpowiednio precyzyjnej formie, w celu umożliwienia inspektorowi ochrony danych zidentyfikowania odpowiednich operacji przetwarzania. Wnioskodawcy wysyła się bezzwłocznie potwierdzenie otrzymania wniosku.

3.   Jeżeli wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, inspektor ochrony danych zwraca się do wnioskodawcy o wyjaśnienie wniosku i wspomaga w tym wnioskodawcę. W przypadku wniosku dotyczącego dużej liczby operacji przetwarzania inspektor ochrony danych może nieformalnie przedyskutować sprawę z wnioskodawcą w celu znalezienia stosownego rozwiązania.

4.   Każda osoba może zwrócić się do inspektora ochrony danych z prośbą o wydanie kopii informacji znajdujących się w rejestrze dotyczących jakiejkolwiek operacji przetwarzania, o której powiadomiono.

SEKCJA 5

PROCEDURA DLA PODMIOTÓW DANYCH DOTYCZĄCA KORZYSTANIA Z ICH PRAW

Artykuł 16

Postanowienia ogólne

1.   Z praw podmiotów danych określonych w niniejszej sekcji mogą korzystać wyłącznie zainteresowane osoby fizyczne, które w wyjątkowych przypadkach mogą być reprezentowane na podstawie odpowiedniego upoważnienia. Wnioski składa się właściwemu administratorowi danych w formie pisemnej z kopią dla inspektora ochrony danych. Jeżeli to stosowne, inspektor ochrony danych wspomaga podmiot danych w ustaleniu właściwego administratora danych. Inspektor ochrony danych udostępnia odpowiednie formularze. Administratorzy danych udzielają odpowiedzi na wniosek wyłącznie w przypadku, gdy formularz został kompletnie wypełniony i dane wnioskodawcy zostały odpowiednio zweryfikowane. Korzystanie z praw przez podmioty danych jest bezpłatne.

2.   Administrator danych wysyła wnioskodawcy potwierdzenie otrzymania wniosku w ciągu pięciu dni od zarejestrowania wniosku. O ile nie ustalono inaczej, administrator danych odpowiada na wniosek nie później niż w terminie piętnastu dni roboczych od zarejestrowania wniosku i albo pozytywnie rozpatruje wniosek, albo podaje w formie pisemnej przyczyny całkowitego lub częściowego odrzucenia wniosku, w przypadkach gdy wnioskodawca nie jest uważany za podmiot danych.

3.   W przypadkach nieprawidłowości lub oczywistego nadużycia przez podmiot danych jego praw i tam, gdzie podmiot danych domniemywa, że przetwarzanie jest bezprawne, administrator danych musi przeprowadzić konsultacje z inspektorem ochrony danych w sprawie wniosku i/lub skierować podmiot danych do inspektora ochrony danych, który podejmie decyzję w sprawie zasadności wniosku i odpowiedniego dalszego postępowania.

4.   Każda zainteresowana osoba może przeprowadzić konsultacje z inspektorem ochrony danych w sprawie korzystania ze swoich praw w szczególnym przypadku. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek zaskarżenia, każdy podmiot danych może złożyć zażalenie do europejskiego inspektora ochrony danych, jeżeli uważa, że jego prawa określone w rozporządzeniu zostały naruszone w wyniku przetwarzania jego danych osobowych.

Artykuł 17

Prawo dostępu do danych

Podmiot danych ma prawo uzyskania od administratora danych, bez ograniczeń w każdym momencie w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku, informacji, o których mowa w art. 13 lit. a)–d) rozporządzenia, albo przez dostęp do danych na miejscu lub uzyskanie kopii, włącznie z kopią w formie elektronicznej, tam gdzie to stosowne, zgodnie z wyborem wnioskodawcy.

Artykuł 18

Prawo do poprawki

Każdy wniosek podmiotu danych dotyczący wniesienia poprawki do nieprawidłowych lub niekompletnych danych osobowych musi zawierać określenie odpowiednich danych, jak również poprawki, której należy dokonać. Administrator danych powinien ją wykonać bezzwłocznie.

Artykuł 19

Prawo do blokowania

Administrator danych bezzwłocznie rozpatruje wniosek o zablokowanie danych zgodnie z art. 15 rozporządzenia. Wniosek określa odpowiednie dane, jak również powody ich blokowania. Administrator danych informuje podmiot danych, który wniósł wniosek, przed odblokowaniem danych.

Artykuł 20

Prawo do usunięcia

Podmiot danych może się zwrócić do administratora danych z wnioskiem o bezzwłoczne usunięcie danych w przypadku bezprawnego przetwarzania, w szczególności w przypadkach naruszenia art. 4–10 rozporządzenia. Wniosek określa odpowiednie dane i zawiera powody lub dowody bezprawnego przetwarzania. W zautomatyzowanych systemach przechowywania danych kasowanie powinno zasadniczo być zapewnione za pomocą środków technicznych, bez możliwości dalszego przetwarzania skasowanych danych. Jeżeli usunięcie nie jest możliwe z przyczyn technicznych, administrator danych po konsultacji z inspektorem ochrony danych i z zainteresowaną osobą przystępuje bezzwłocznie do blokowania takich danych.

Artykuł 21

Powiadomienie stron trzecich

W przypadku naniesienia poprawki, blokowania lub usunięcia w następstwie wniosku złożonego przez podmiot danych może on uzyskać od administratora danych powiadomienie stron trzecich, którym udostępniono te dane, o ile nie jest to niemożliwe lub nie wymaga nieproporcjonalnego wysiłku.

Artykuł 22

Prawo sprzeciwu

Podmiot danych ma prawo sprzeciwić się przetwarzaniu danych go dotyczących i udostępnianiu lub wykorzystaniu jego danych osobowych zgodnie z art. 18 rozporządzenia. Wniosek musi określać odpowiednie dane i zawierać powody uzasadniające wniosek. Jeżeli sprzeciw jest uzasadniony, przetwarzanie, o którym mowa, nie może dotyczyć takich danych.

Artykuł 23

Zautomatyzowane decyzje indywidualne

Podmiot danych ma prawo nie podlegać zautomatyzowanym decyzjom indywidualnym zgodnie z zamierzeniem określonym art. 19 rozporządzenia, o ile decyzja nie jest wyraźnie uprawniona na podstawie prawodawstwa krajowego lub wspólnotowego lub uprawomocniona przez europejskiego inspektora ochrony danych przy użyciu środków ochrony uzasadnionych prawnie interesów podmiotu danych. W każdym przypadku podmiot danych ma możliwość uprzedniego przedstawienia swojego punktu widzenia i przeprowadzenia konsultacji z inspektorem ochrony danych.

Artykuł 24

Zwolnienia i ograniczenia

1.   W zakresie, w jakim uzasadnione prawnie powody określone w art. 20 rozporządzenia w sposób wyraźny dopuszczają taką możliwość, administrator danych może ograniczyć prawa określone w art. 17–21 niniejszej decyzji. Z wyjątkiem absolutnie niezbędnych przypadków, administrator danych może przeprowadzić konsultacje z inspektorem ochrony danych, którego opinia nie jest dla instytucji wiążąca. Administrator danych bezzwłocznie odpowiada na wnioski dotyczące stosowania wyjątków i ograniczeń w zakresie korzystania z praw i uzasadnia taką decyzję.

2.   Każda zainteresowana osoba może zwrócić się do europejskiego inspektora ochrony danych o zastosowanie art. 47 ust. 1 lit. c) rozporządzenia.

SEKCJA 6

PROCEDURA DOCHODZENIA

Artykuł 25

Wskazówki praktyczne

1.   Wnioski w sprawie wszczęcia dochodzenia kieruje się do inspektora ochrony danych w formie pisemnej przy użyciu odpowiedniego formularza udostępnianego przez niego. W przypadku oczywistego nadużycia prawa do wniosku o wszczęcie dochodzenia, na przykład, gdy ta sama osoba fizyczna złożyła ostatnio identyczny wniosek, inspektor ochrony danych nie jest zobowiązany do udzielenia odpowiedzi wnioskującemu.

2.   W ciągu piętnastu dni od otrzymania inspektor ochrony danych wysyła potwierdzenia otrzymania do organu powołującego lub do osoby, której powierzono dochodzenie, i ustala, czy wniosek należy traktować jako poufny.

3.   Inspektor ochrony danych zwraca się do administratora danych, który odpowiada za operację przetwarzania danych, o której mowa, o wydanie pisemnego oświadczenia w tej kwestii. Administrator danych przedstawia swoją odpowiedź inspektorowi ochrony danych w ciągu piętnastu dni. Inspektor ochrony danych może wymagać informacji uzupełniających od innych stron, takich jak Biuro Bezpieczeństwa i Biuro Bezpieczeństwa Informacji (INFOSEC) Sekretariatu Generalnego Rady. Tam, gdzie to stosowne, może zwracać się z prośbą o wydanie opinii w tej kwestii przez Służbę Prawną Rady. Inspektor ochrony danych otrzymuje informacje lub opinię w ciągu trzydziestu dni.

4.   Inspektor ochrony danych odpowiada organowi powołującemu lub wnioskującej osobie nie później niż w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku.

SEKCJA 7

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 26

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie staje się skuteczne następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 września 2004 r.

W imieniu Rady

B. R. BOT

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

(2)  Rozporządzenie (WE) 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43).

(3)  Decyzja Rady 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Rady (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 22).

(4)  Decyzja Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (Dz.U. L 101, z 11.04.2001, str. 1). Decyzja zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

(5)  Decyzja Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa z dnia 25 czerwca 2001 r. w sprawie kodeksu dobrego postępowania administracyjnego dla Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz jego personelu w kontaktach zawodowych ze społeczeństwem (Dz.U. C 189 z 5.7.2001, str. 1).

(6)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 (Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1).

(7)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.


Komisja

21.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 296/23


ZALECENIE KOMISJI

z dnia 16 września 2004 r.

w sprawie wdrożenia przez placówki konsularne Państw Członkowskich Protokołu ustaleń między Wspólnotą Europejską a Narodowym Urzędem Turystki Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) w sprawie wiz i innych zagadnień związanych z grupami turystycznymi z Chińskiej Republiki Ludowej (ADS)

(notyfikowane jako dokument nr K(2004) 2886)

(2004/645/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 211 tiret drugie,

a także mającna uwadze, co następuje:

(1)

Protokół ustaleń między Wspólnotą Europejską a Narodowym Urzędem Turystyki Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie wiz i innych zagadnień związanych z grupami turystycznymi z Chińskiej Republiki Ludowej (1) (ChRL) przewiduje specyficzny proces aplikacyjny, uchylający wspólne reguły w sprawie wiz ustanowione Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi (WIK), w celu ułatwienia wydawania wiz krótkoterminowych grupom obywateli chińskich chcących podróżować po obszarze Wspólnoty; Protokół ustaleń (PU ADS) wszedł w życie 1 maja 2004 r.

(2)

W celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do potajemnej imigracji, oraz uniknięcia handlu wizami między placówkami konsularnymi Państw Członkowskich w ChRL stosowne jest zharmonizowane wdrożenie PU ADS przez wszystkie Państwa Członkowskie, z czego wynika konieczność ustanowienia wspólnych procedur wdrożeniowych dla placówek konsularnych Państw Członkowskich w ChRL.

(3)

Wspólne procedury oparte są na postanowieniach zawartych w PU ADS, wprowadzających zharmonizowane podejście obejmujące różne zagadnienia, od procedury aplikacji wizowej po cofnięcie akredytacji w razie naruszenia przepisów UE i/lub chińskich.

(4)

Podstawowe reguły z zakresu aplikacji wizowych opisane w WIK, w szczególności reguły związane z lokalnymi placówkami konsularnymi, zostały wykorzystane, w odpowiednich przypadkach, jako punkt odniesienia dla określenia wspólnych reguł.

(5)

Działając w tych ramach, Państwa Członkowskie powinny przestrzegać reguł wspólnego podejścia w zakresie akredytacji biur podróży wyznaczonych przez ChRL oraz opracowania listy kurierów wyznaczonych przez chińskie biura podróży.

(6)

Państwa Członkowskie powinny zastosować zharmonizowane sankcje wobec akredytowanych chińskich biur podróży naruszających przepisy wspólnotowe; stosując sankcje, Państwa Członkowskie powinny przestrzegać reguł WIK dotyczących aplikacji wizowych złożonych za pośrednictwem prywatnych biur administracyjnych, biur podróży oraz operatorów zorganizowanych wycieczek.

(7)

Państwa Członkowskie powinny wprowadzić wspólną listę dokumentów i informacji dodatkowych wymaganych przy składaniu aplikacji wizowej, wyjaśniając w razie potrzeby zawartość wymaganej dokumentacji; na podstawie indywidualnej weryfikacji poszczególnych aplikacji wizowych wymagane mogą być dalsze informacje.

(8)

Państwa Członkowskie zaangażowane we wdrożenie PU ADS powinny zintensyfikować współpracę z ChRL i opracować mechanizmy wymiany informacji dotyczących nieprawidłowości i innych wykrytych podejrzanych zachowań ze strony kurierów wyznaczonych przez akredytowane biura podróży oraz usprawnić przetwarzanie informacji.

(9)

Komisja reprezentuje Wspólnotę w Komitecie ADS ustanowionym na mocy PU ADS i przekazuje odnośne informacje dotyczące wdrożenia PU ADS władzom chińskim (Narodowy Urząd Turystyki); z tego względu Państwa Członkowskie powinny powiązać Komisję, jako reprezentanta Wspólnoty Europejskiej w Komitecie ADS, z lokalnymi mechanizmami współpracy, zapewniając regularny i płynny przepływ informacji dotyczących wdrożenia PU ADS.

(10)

Państwa Członkowskie nieuczestniczące w PU ADS, które jednak zawarły podobne umowy dwustronne z ChRL, powinny również móc uczestniczyć w lokalnych mechanizmach współpracy; Norwegia i Islandia powinny również zostać zaproszone do uczestnictwa w lokalnych mechanizmach współpracy konsularnej natychmiast po podpisaniu przez nie podobnych umów dwustronnych z ChRL,

NINIEJSZYM ZALECA:

W celu ułatwienia efektywnego wdrożenia PU ADS Państwa Członkowskie powinny wprowadzić następujące wspólne procedury wdrożeniowe:

1)

Placówki konsularne Państw Członkowskich w ChRL powinny wydawać świadectwa akredytacji każdemu wyznaczonemu biuru podróży. Świadectwa akredytacji powinny być w takim samym formacie i zawierać, między innymi, numer seryjny, numer licencji, nazwę i inne istotne dane biura podróży. Okres ważności świadectwa nie powinien przekraczać jednego roku.

Świadectwa akredytacji wydane przez jedno Państwo Członkowskie będą uznawane przez pozostałe Państwa Członkowskie.

Kiedy wyznaczone biuro podróży po raz pierwszy nawiązuje kontakt z placówką konsularną Państwa Członkowskiego, placówka konsularna powinna odnotować datę i godzinę wizyty przedstawiciela i przekazać Komisji wszelkie istotne informacje. Jeżeli Komisja potwierdzi, że jest to pierwsza placówka konsularna, do której zgłosiło się wyznaczone biuro podróży, placówka konsularna powinna wydać świadectwo akredytacji.

2)

Każdy kurier wyznaczony przez akredytowane biura podróży powinien otrzymać identyfikator ze swoim zdjęciem, zawierający, między innymi, jego/jej imię i nazwisko, datę urodzenia, numer dowodu tożsamości, a także nazwę, adres i numer telefonu akredytowanego biura podróży.

Identyfikatory powinny posiadać ogólny okres ważności nieprzekraczający jednego roku. Powinny być wydawane przez placówki konsularne Państw Członkowskich w ChRL i posiadać taki sam format.

Komisja, na podstawie informacji przedłożonych przez ChRL i po weryfikacji przez Państwa Członkowskie, powinna opracować wspólną listę kurierów i przekazać ją wszystkim Państwom Członkowskim. Komisja będzie aktualizować wspólną listę kurierów za każdym razem, kiedy zostanie poinformowana o zmianie, po czym przekaże informacje o zmianie placówkom konsularnym wszystkich Państw Członkowskich w ChRL.

3)

W razie naruszenia przepisów UE i/lub chińskich, zwłaszcza w przypadku ułatwienia nielegalnej imigracji, placówka konsularna Państwa Członkowskiego w ChRL powinna cofnąć akredytację chińskiego biura podróży. Cofnięcie akredytacji przez placówkę konsularną dowolnego Państwa Członkowskiego ma skutek natychmiastowy we wszystkich Państwach Członkowskich. W celu zapewnienia jednolitego stosowania nałożonych sankcji przez wszystkie Państwa Członkowskie placówka konsularna powinna powiadomić o cofnięciu akredytacji Komisję oraz placówki konsularne pozostałych Państw Członkowskich w ChRL. W stosownych okolicznościach może zostać rozpatrzone przywrócenie akredytacji, na przykład jeżeli akredytowane biuro podróży udowodni, że naruszenie przepisów UE i/lub chińskich ograniczało się do jednego z pracowników, który nie jest już zatrudniony przez dane biuro.

Placówki konsularne Państw Członkowskich w ChRL mogą udzielać ostrzeżeń akredytowanym biurom podróży, jeżeli podejrzewają, że dane biuro ma związek z pomniejszymi naruszeniami. O ostrzeżeniu takim należy bezzwłocznie powiadomić Komisję oraz placówki konsularne pozostałych Państw Członkowskich.

Komisja będzie informować chiński Narodowy Urząd Turystyki o wszystkich przypadkach cofnięcia akredytacji oraz ostrzeżeniach udzielonych akredytowanym biurom podróży.

4)

Państwa Członkowskie wymagać będą dołączenia do aplikacji wizowej ADS dokumentów wyszczególnionych w załączniku do niniejszego zalecenia. W razie konieczności Państwa Członkowskie powinny domagać się dodatkowych informacji. W szczególności mogą wymagać od aplikanta poddania się rozmowie kwalifikacyjnej osobiście lub przez telefon, w celu udowodnienia zdolności finansowej (wyciąg z konta bankowego), dostarczenia dokumentu potwierdzającego stosunek pracy lub pisemnej zgody obojga rodziców w przypadku nieletnich.

5)

Aby umożliwić bezproblemowe wdrożenie PU ADS, Państwa Członkowskie powinny zapewnić na terenie ChRL odpowiednie szkolenia dla personelu akredytowanych biur podróży zaangażowanych we wdrożenie PU ADS.

6)

Państwa Członkowskie i Komisja powinny ściśle współpracować na terenie ChRL i organizować okresowe spotkania w celu zapewnienia regularnego i płynnego przepływu i przetwarzania informacji, wymiany doświadczeń w zakresie wykrywania nieprawidłowości lub innych podejrzanych zachowań ze strony akredytowanych biur podróży, a także opracowania najlepszych praktyk w zakresie praktycznego zastosowania PU ADS.

7)

Niniejsze zalecenie skierowane jest do Państw Członkowskich uczestniczących w PU ADS między WE i ChRL.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 września 2004 r.

W imieniu Komisji

António VITORINO

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 83 z 20.3.2004, str. 14.


ZAŁĄCZNIK

Ogólne informacje dotyczące grupy

1)

Lista nazwisk wszystkich członków grupy, z numerami paszportów, kopiami stron paszportów, na których znajduje się zdjęcie oraz kopiami dokumentów tożsamości;

2)

Zawiadomienie podpisane przez przedstawiciela akredytowanego biura podróży, zawierające dokładny plan podróży, w tym szczegółowe informacje dotyczące podróży w obie strony z ChRL, nazwy, adresy, numery telefonów i faksów hoteli, z których grupa będzie korzystać wraz z datami pobytu w każdym hotelu oraz szczegółowe informacje dotyczące sposobu przemieszczania się grupy między miejscowościami w trakcie wycieczki; ponadto wszystkie zmiany planu podróży, jakie mogły wystąpić na dowolnym etapie rozpatrywania wniosku wizowego;

3)

Rezerwacje biletów lotniczych z potwierdzeniem podróży w obie strony ChRL-Europa-ChRL od linii lotniczych (z listą nazwisk turystów);

4)

Dowód opłacenia kosztów podróży;

5)

Polisa ubezpieczeniowa grupy (lub poszczególne polisy wszystkich członków grupy) ważna na obszarze wszystkich Państw Członkowskich zwiedzanych zgodnie z ustalonym planem podróży. Ubezpieczenie musi obejmować cały czas trwania wycieczki. Polisa ubezpieczeniowa musi posiadać wartość co najmniej 30 000 EUR i obejmować wydatki mogące zaistnieć w związku z repatriacją z powodów medycznych, pilnej potrzeby opieki lekarskiej i/lub pilnej hospitalizacji;

6)

Imię i nazwisko kierownika wycieczki;

7)

Nazwa i informacje kontaktowe wyznaczonego partnera – tour operatora w Europie;

8)

Potwierdzenie od wyznaczonego partnera – tour operatora w Europie dotyczące zapewnienia w Europie zakwaterowania i transportu dla wszystkich członków grupy, zgodnego z planem podróży grupy.

Każdy członek grupy

9)

Należycie wypełniona aplikacja wizowa podpisana przez każdego aplikanta, wraz z aktualnym zdjęciem;

10)

Paszport ważny co najmniej 90 dni po wygaśnięciu wizy.