ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 86

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 62
7 marca 2019


Spis treśći

Strona

 

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

 

REZOLUCJE

 

Komitet Regionów

 

132. sesja plenarna KR-u, 5.12.2018–6.12.2018

2019/C 86/01

Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Program prac Komisji Europejskiej na 2019 r.

1

 

OPINIE

 

Komitet Regionów

 

132. sesja plenarna KR-u, 5.12.2018–6.12.2018

2019/C 86/02

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Pakiet rozszerzenie na 2018 r.

8

2019/C 86/03

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Opodatkowanie gospodarki cyfrowej

14

2019/C 86/04

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Plan działania: finansowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego

24

2019/C 86/05

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów Modele lokalnej kontroli nad energetyką i rola lokalnych społeczności energetycznych w transformacji energetycznej w Europie

36


 

III   Akty przygotowawcze

 

KOMITET REGIONÓW

 

132. sesja plenarna KR-u, 5.12.2018–6.12.2018

2019/C 86/06

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów

41

2019/C 86/07

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Fundusz Społeczny Plus

84

2019/C 86/08

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego oraz Fundusz Spójności

115

2019/C 86/09

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Europejska współpraca terytorialna

137

2019/C 86/10

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów Mechanizm transgraniczny

165

2019/C 86/11

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Reforma WPR

173

2019/C 86/12

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji

239

2019/C 86/13

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Program jednolitego rynku

259

2019/C 86/14

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Program Cyfrowa Europa na lata 2021–2027

272

2019/C 86/15

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Korpus Solidarności i nowa strategia UE na rzecz młodzieży

282

2019/C 86/16

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Sąsiedztwo i świat

295

2019/C 86/17

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Program InvestEU

310

2019/C 86/18

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Program wspierania reform i Europejski Instrument Stabilizacji Inwestycji

335

2019/C 86/19

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych wymogów dotyczących ponownego wykorzystania wody

353

2019/C 86/20

Opinia Europejskiego Komitetu Regionów Program kosmiczny Unii i Agencja Unii Europejskiej ds. Programu Kosmicznego

365


PL

 


I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

132. sesja plenarna KR-u, 5.12.2018–6.12.2018

7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/1


Rezolucja Europejskiego Komitetu Regionów – Program prac Komisji Europejskiej na 2019 r.

(2019/C 86/01)

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając:

program prac Komisji Europejskiej na rok 2019 (1),

protokół o współpracy z Komisją Europejską z lutego 2012 r.,

wspólną deklarację w sprawie priorytetów legislacyjnych UE na lata 2018–2019;

1.

Podkreśla, że rok 2019 będzie miał kluczowe znaczenie dla przyszłości Unii Europejskiej, gdyż same jej fundamenty są dzisiaj kwestionowane. Przypomina w związku z tym absolutną konieczność powiązania szczebla oddolnego ze szczeblem europejskim oraz włączenia przedstawicieli lokalnych i regionalnych i obywateli europejskich w opracowywanie i wdrażanie polityki UE, szczególnie za pomocą odpowiedniego zastosowania aktywnej pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów.

2.

Apeluje, by porozumienie w sprawie wieloletnich ram finansowych (WRF) osiągnięto wcześnie, przed wyborami europejskimi w maju 2019 r., tak by zapewnić terminowe rozpoczęcie nowych programów UE, i popiera postulat Parlamentu Europejskiego, by następne WRF odpowiadały przynajmniej 1,3 % DNB UE-27.

3.

Ubolewa, że we wniosku Komisji dotyczącym wieloletniego budżetu nie zaakcentowano wyraźnie problematyki równouprawnienia płci. Zgodnie z art. 8 TFUE równouprawnienie płci ma być uwzględniane we wszystkich dziedzinach polityki, zaś UE we wszystkich swych działaniach ma dążyć do promowania równości mężczyzn i kobiet. Poza tym sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci powinno być pogłębione, szersze i systematyczne.

4.

Wyraża życzenie, by Unia Europejska i Zjednoczone Królestwo w odpowiednim czasie osiągnęły porozumienie w sprawie zamiaru wystąpienia z UE Zjednoczonego Królestwa, zachowując cztery swobody przemieszczania się. Oczekuje, że Komisja włączy go do negocjacji w sprawie przyszłej współpracy Zjednoczonego Królestwa i UE po 30 marca 2019 r. i że będzie mógł przekazywać uwagi władz lokalnych i regionalnych umożliwiające konstruktywne i wyważone stosunki w przyszłości.

Obywatelstwo, sprawowanie rządów i lepsze stanowienie prawa

5.

Przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji w sprawie zwiększenia roli pomocniczości i proporcjonalności, który wspiera realizację zaleceń grupy zadaniowej ds. zasad pomocniczości, proporcjonalności i „robić mniej, ale efektywniej”. Apeluje w związku z tym, by we współpracy z nim Parlament Europejski i Komisja zrealizowały zalecenia grupy zadaniowej, pomagając w promowaniu aktywnej pomocniczości w Europie i nowego sposobu pracy. Zobowiązuje się wnieść wkład w realizację zaleceń, gromadząc wiedzę, również fachową, europejskich miast i regionów, zwłaszcza za pomocą Sieci Monitorującej Stosowanie Zasady Pomocniczości, sieci regionalnych centrów oraz platformy REGPEX.

6.

Zastanawia się, czy propozycja zniesienia dwukrotnej w ciągu roku zmiany czasu spełnia europejskie wymogi dotyczące wartości dodanej i koordynacji zasugerowane przez grupę zadaniową i przestrzega przed negatywnymi konsekwencjami dla władz lokalnych i regionalnych (zwłaszcza w regionach przygranicznych).

7.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą skorzystania z klauzuli pomostowej w celu zastosowania głosowania większością kwalifikowaną szczególnie w dziedzinie opodatkowania, co ułatwiłoby walkę z unikaniem opodatkowania i umożliwiło stworzenie sprawiedliwszych systemów podatkowych.

Miejsca pracy, wzrost gospodarczy, inwestycje i polityka spójności

8.

Wraz z partnerami Sojuszu na rzecz Spójności (#CohesionAlliance) apeluje o szybkie porozumienie w sprawie pakietu legislacyjnego dotyczącego polityki spójności na lata 2021–2027, który powinien się nadal opierać na zasadach partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów. Przypomina, że polityka spójności jest główną polityką inwestycyjną Unii Europejskiej mającą na celu zwiększenie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w całej Unii Europejskiej. Wnosi, by z myślą o zmniejszeniu różnic w rozwoju pomiędzy poszczególnymi regionami i nadrobieniu zaległości przez regiony w gorszej sytuacji szczególną uwagę zwrócono na obszary wiejskie i regiony podlegające przemianom przemysłowym oraz regiony, które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków geograficznych lub demograficznych, takie jak regiony wyspiarskie, transgraniczne i górskie.

9.

Zwraca uwagę na fakt, że program Komisji na 2019 r. nie zawiera żadnego nawiązania do regionów najbardziej oddalonych, choć powinno mieć to miejsce, przynajmniej w odniesieniu do wdrażania komunikatu z 2017 r. „Silniejsze i odnowione partnerstwa strategiczne z regionami najbardziej oddalonymi UE”. KR ma nadzieję, że Komisja nadal będzie podejmować niezbędne działania, by opracować nowe podejście do regionów najbardziej oddalonych.

10.

Proponuje skorzystanie z doświadczeń zdobytych dzięki partnerstwom w ramach agendy miejskiej, które przyniosły pozytywne wyniki pod względem wielopoziomowego sprawowania rządów, by poprawić analizę zgodności z zasadą pomocniczości i powiązanie między lepszym stanowieniem prawa a agendą miejską dla UE. Uważa, że plan działania dotyczący partnerstwa miejskiego w zakresie mieszkalnictwa przyjęty w listopadzie 2018 r. przygotowuje grunt pod europejski program mieszkalnictwa.

11.

Odnotowuje z zaniepokojeniem, że inwestycje publiczne w UE są wciąż zbyt niskie i nierównomiernie rozłożone, o czym świadczy fakt skoncentrowania się przez Komisję Europejską w cyklu europejskiego semestru 2019 na inwestycjach długoterminowych. Przypomina zatem potrzebę przetransponowania do prawa pierwotnego porozumienia w sprawie elastyczności w ramach paktu stabilności i wzrostu. Ponawia apel o dalsze środki na rzecz ożywienia inwestycji publicznych, szczególnie poprzez wyłączenie współfinansowania krajowego, regionalnego lub lokalnego w ramach funduszy ESI z ram księgowych paktu stabilności i wzrostu, co przewidziano już odnośnie do współfinansowania w ramach EFIS.

12.

Apeluje do Komisji, by przyjęła pragmatyczne podejście do aspektów zarządzania programem InvestEU po przeprowadzeniu konsultacji ze wszystkimi istotnymi i głównymi podmiotami takimi jak EBI.

13.

Podkreśla dużą europejską wartość dodaną polityki dotyczącej młodzieży i takich programów jak Erasmus+, Europejski Korpus Solidarności i DiscoverEU, a także wskazuje na potrzebę zwiększenia ich dostępności i zapewnienia udziału władz lokalnych i regionalnych w ich wdrażaniu. W tym celu należy m.in. nagradzać projekty wnoszące wysoką wartość dodaną pod względem włączania młodych osób z niepełnosprawnościami oraz w wymiarze lokalnym i regionalnym. Dotyczy to w szczególności obszarów wiejskich, gmin przyjmujących imigrantów, najbardziej oddalonych regionów UE oraz krajów i terytoriów zamorskich. Zgodnie z nową strategią UE na rzecz młodzieży ponawia swój apel o to, by mógł nawiązać zorganizowaną współpracę z proponowanym unijnym koordynatorem ds. młodzieży.

14.

Podkreśla fakt, że w celu zwiększenia potencjału UE w dziedzinie badań naukowych i innowacji Komisja i państwa członkowskie muszą zlikwidować lukę innowacyjną między regionami, i proponuje, by wzmocniono powiązania między programem „Horyzont Europa” a regionalnymi strategiami inteligentnej specjalizacji (S3).

15.

Z niecierpliwością oczekuje na zapowiadany skoordynowany plan działania w sprawie rozwoju sztucznej inteligencji w Europie, który powinien również objąć sektor publiczny na szczeblu lokalnym i regionalnym, zważywszy na rolę i udział władz lokalnych i regionalnych w promowaniu inwestycji i ekosystemu sztucznej inteligencji na ich obszarach.

Polityka gospodarcza a wymiar społeczny UE

16.

Podkreśla, że cele zrównoważonego rozwoju powinny zostać wdrożone jako ogólne ramy odniesienia dla polityki unijnej i w szczególności zastąpić strategię „Europa 2020” jako długoterminowe cele europejskiego semestru.

17.

Przypomina o swoim poparciu dla wprowadzenia mechanizmu zdolności fiskalnej w celu zwiększenia odporności strefy euro i przygotowania się do konwergencji z przyszłymi członkami tej strefy. Mechanizm ten musi być jednak finansowany z zasobów własnych odrębnych od środków przewidzianych na finansowanie budżetu Unii Europejskiej, aby nie nachodził na programy unijne dostępne dla państw EU-27. Ponadto należy go rozliczać poza pułapem zasobów budżetowych UE.

18.

Akcentuje fakt, że niskie wskaźniki wdrożenia zaleceń dla poszczególnych krajów wynikają z braku współodpowiedzialności, finansowania i zdolności administracyjnych na wszystkich szczeblach, w związku z czym ponawia propozycję dotyczącą kodeksu postępowania w celu włączenia władz lokalnych i regionalnych do europejskiego semestru.

19.

Wyraża zaniepokojenie, że władze lokalne i regionalne nie uzyskały wystarczających korzyści z finansowanych przez UE działań na rzecz budowania zdolności w obecnych WRF. Ponawia swój postulat, by Komisja wydała jeden zbiór wytycznych w celu skoordynowania wszystkich finansowanych przez UE działań na rzecz budowania zdolności.

20.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycje Komisji w sprawie ustanowienia przepisów umożliwiających opodatkowanie zysków uzyskanych przez przedsiębiorstwa wielonarodowe dzięki gospodarce cyfrowej. Podkreśla również potrzebę ustalenia europejskiej definicji prawnej dotyczącej wirtualnego stałego zakładu dla przedsiębiorstw cyfrowych.

21.

Wzywa Komisję do ścisłego monitorowania wdrażania europejskiego filaru praw socjalnych i wyraża zaniepokojenie z powodu zmniejszenia przeznaczonych na ten cel środków budżetowych. Uważa, że niezbędne jest uznanie istotnego aspektu terytorialnego wdrażania tego filaru. Zachęca Komisję i prawodawców europejskich, by przyspieszyć ustanowienie Europejskiego Urzędu ds. Pracy oraz by włączyć do jego zarządu przedstawiciela władz regionalnych z państw członkowskich.

22.

Przyjmuje z zadowoleniem niedawne powołanie grupy ekspertów ds. gospodarki społecznej i przedsiębiorstw społecznych, w której posiada swą reprezentację, i wzywa Komisję Europejską do przedstawienia ram prawnych, które obejmowałyby zbiór wspólnych definicji stosujących się do różnych form gospodarki społecznej takich jak spółdzielnie, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, stowarzyszenia i fundacje.

23.

Proponuje, by jako sposób realizacji zasady 11 europejskiego filaru praw socjalnych przyjęto europejską gwarancję dla dzieci w celu zaradzenia dramatycznemu wskaźnikowi ubóstwa i wykluczenia dzieci w UE (26,4 % w 2017 r.). Gwarancja ta powinna stać się integralną częścią EFS+.

Strategia jednolitego rynku, MŚP, konkurencyjność, przemysł oraz jednolity rynek cyfrowy

24.

Podkreśla znaczenie opracowania zintegrowanej strategii przemysłowej i potwierdza swe zobowiązanie na rzecz uwzględnienia roli władz lokalnych i regionalnych w tej strategii.

25.

Zachęca Komisję do zaproponowania aktualizacji programu Small Business Act dla Europy. Zwłaszcza w kontekście tzw. testu MŚP zwraca się do Komisji, by przy okazji przeglądu określonych aktów prawnych uwzględnić ich różne uwarunkowania, a szczególnie odnośnie do wniosków legislacyjnych podejmować działania i wprowadzać korekty w duchu REFIT.

26.

Ponawia swe zobowiązanie do przekazywania informacji zwrotnych na temat wdrażania dyrektyw z 2014 r. w sprawie zamówień publicznych na szczeblu lokalnym i regionalnym ze względu na znaczenie władz szczebla niższego niż krajowy w zamówieniach publicznych, w celu ocenienia zastosowania kryteriów społecznych i środowiskowych.

27.

Wzywa Komisję do rozpoczęcia przeglądu ram legislacyjnych dotyczących pomocy państwa w 2019 r., zwłaszcza GBER, rozporządzenia de minimis oraz ram dotyczących usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w celu należytego włączenia wszystkich istotnych podmiotów do konstruktywnego dialogu w sprawie zasadniczych założeń reformy.

28.

Apeluje do Komisji, by ułatwiała wdrożenie infrastruktury szerokopasmowej, ze szczególnym uwzględnieniem słabo zaludnionych obszarów wiejskich charakteryzujących się rozproszeniem ludności, na których sieci szerokopasmowe są zasadniczym zasobem dla świadczenia skutecznych usług publicznych, powrotu młodych ludzi lub zakładania nowych przedsiębiorstw. Operatorzy na tych obszarach nie mają żadnego interesu handlowego, można więc stwierdzić, że istnieją tam niedoskonałości rynku Dzięki temu Komisja przyczyni się do zlikwidowania przepaści cyfrowej w UE i ustanowienia spójnej sieci europejskich centrów innowacji cyfrowych.

29.

Wzywa Komisję do przedstawienia propozycji rozwiązania kwestii regulacyjnych związanych z gospodarką współpracy i gospodarką cyfrową. Apeluje w szczególności o przygotowanie w oparciu o art. 153 ust. 2 lit. b) TFUE dyrektywy unijnej w sprawie pracy za pośrednictwem platform internetowych w celu ustanowienia minimalnych standardów sprawiedliwych warunków pracy w gospodarce cyfrowej.

Rolnictwo i leśnictwo, zdrowie publiczne i ochrona konsumentów

30.

Apeluje, by WPR została rozwinięta w uproszczoną, sprawiedliwą, zrównoważoną i opartą na solidarności politykę rolną z korzyścią dla rolników, regionów, konsumentów i obywateli, i wzywa do zapewnienia większej wewnętrznej i zewnętrznej konwergencji płatności bezpośrednich, skutecznych narzędzi zarządzania kryzysem w celu stabilizacji dochodów rolników i bardziej wielopoziomowego sprawowania rządów na etapie opracowywania i wdrażania krajowych planów strategicznych.

31.

Przyłącza się do apelu Parlamentu Europejskiego (2) o to, by plan działania UE na rzecz obszarów wiejskich, górskich i oddalonych wspierał rozwój społeczno-gospodarczy, wzrost gospodarczy i dywersyfikację gospodarczą, dobrostan społeczny, ochronę przyrody, współpracę i wzajemne połączenia z obszarami miejskimi w celu wspierania spójności i zapobiegania fragmentacji terytorialnej.

32.

Apeluje również o przygotowanie europejskiej strategii na rzecz regionów borykających się z problemami demograficznymi, która uwrażliwiłaby wszystkie polityki unijne – politykę spójności, innowacji, transportu, zdrowia, politykę społeczną oraz politykę w zakresie zatrudnienia, ICT, rozwoju obszarów wiejskich, imigracji itp. – na tę kwestię oraz obejmowała analizę kosztów i prognozy na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, o co wnosił KR w opinii w sprawie reakcji UE na wyzwania demograficzne.

33.

Podkreśla, że innowacje i rozwiązania cyfrowe mają fundamentalne znaczenie dla rozwoju inteligentnych wsi, odnowienia centrów miast i rewitalizacji obszarów wiejskich. Wzywa Komisję do podsumowania i kontynuowania wysiłków podejmowanych w kontekście planu działania na rzecz inteligentnych wsi.

34.

Planuje zareagować na oczekiwany w grudniu 2018 r. śródokresowy przegląd strategii leśnej UE i podkreśla znaczenie zapobiegania wylesianiu, ponownego zalesiania i przekształcania lasów.

35.

Wyraża zadowolenie z kontynuacji EFMR jako szczególnego i uproszczonego funduszu z budżetem na niebieski wzrost, umożliwiającego podejmowanie przekrojowych działań w powiązaniu z innymi programami europejskimi. Apeluje, by budżet EFMR i udział zarządzania dzielonego pozostały na tym samym poziomie co w poprzednim programie. Wyłączne strefy połowu i akwakultury, rozwój niebieskiej gospodarki, pomoc dla portów, kwestie środowiskowe oraz zachowanie morskiej różnorodności biologicznej stoją w obliczu wielkich wyzwań w okresie po 2020 r. i wymagają wsparcia w ramach EFMR. Komitet apeluje o cofnięcie zobowiązania do stosowania instrumentów finansowych w ramach EFMR na wspieranie akwakultury i przetwarzania produktów.

36.

Wyraża ubolewanie, że włączenie programu UE w dziedzinie zdrowia do EFS+ doprowadziło do zmniejszenia puli środków finansowych na finansowane przez UE inicjatywy zdrowotne, i postuluje, by odpowiednie działania i środki finansowe zrekompensowały ten spadek.

37.

Wzywa Komisję Europejską do rozważenia istniejących systemów znakowania żywności, zaproponowania obowiązkowego jednolitego unijnego systemu znakowania za pomocą koloru na podstawie stugramowych jednostek produktów, na przedniej części opakowania żywności na terenie całej UE. W tym systemie konsumenci otrzymywaliby jasne informacje i zachętę do zdrowszych nawyków żywieniowych. Na tej samej zasadzie trzeba wprowadzić szczegółowe kryteria w odniesieniu do produktów opatrzonych oświadczeniami żywieniowymi i zdrowotnymi.

38.

Przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji dotyczący europejskiego formatu wymiany elektronicznej dokumentacji medycznej w celu poprawienia leczenia pacjentów we wszystkich regionach i państwach członkowskich. Wnosi, by we wniosku Komisja wnikliwie rozważyła kwestie ochrony danych i interoperacyjności.

Turystyka i kultura

39.

Ponawia swój apel do Komisji, by dokonała gruntownego przeglądu swej strategii na rzecz turystyki z 2010 r. za pomocą jasnego wieloletniego programu prac.

40.

Zwraca się o podjęcie działań następczych w odniesieniu do Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018 za pomocą nowego europejskiego planu działania w dziedzinie dziedzictwa kulturowego.

Unia energetyczna, polityka przeciwdziałania zmianie klimatu i środowisko

41.

Zaleca ustanowienie skutecznego mechanizmu wielopoziomowego sprawowania rządów w celu skutecznego wdrożenia pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” poprzez zadbanie o to, by krajowe plany w zakresie energii i klimatu były opracowywane w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi i zapewniały opracowanie systemu wkładów ustalonych na poziomie lokalnym i regionalnym w celu uzupełnienia ustalonych na poziomie krajowym wkładów na mocy porozumienia paryskiego.

42.

Z myślą o czwartym sprawozdaniu w sprawie stanu unii energetycznej podkreśla znaczenie wspierania sprawiedliwej transformacji energetycznej, która wymaga zwłaszcza dbałości o regiony, na które będzie miała szczególny wpływ, takie jak regiony o specyficznej zależności od przemysłu opartego na paliwach kopalnych i wyspy, szczególnie te, które nie są wzajemnie ze sobą powiązane, jak ma to miejsce w wypadku regionów najbardziej oddalonych. W tym kontekście uznaje już realizowane działania dotyczące ubóstwa energetycznego i podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych w ich realizacji.

43.

Wzywa Komisję do monitorowania społeczno-gospodarczych następstw nowego kształtu rynku energii elektrycznej dla wszystkich państw członkowskich i regionów UE.

44.

Z zadowoleniem przyjmuje niedawno opublikowany dokument „Czysta planeta dla wszystkich. Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki”, w którym zobowiązuje się UE do osiągnięcia do 2050 r. neutralności dla klimatu i uznaje centralną rolę władz lokalnych i regionalnych. Podkreśla, że środki służące wdrożeniu tej strategii powinny być zgodne z zasadą wielopoziomowego sprawowania rządów, przyznawać formalną rolę władzom lokalnym i regionalnym, zwłaszcza poprzez uwzględnienie systemu ustalonych na szczeblu lokalnym i regionalnym wkładów w planach krajowych w zakresie energii i klimatu, oraz opierać się na takich inicjatywach jak Porozumienie Burmistrzów. Wskazuje na potrzebę ścisłego zintegrowania tych wysiłków ze strategią na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym i unią energetyczną, a zarazem akcentuje potrzebę dopilnowania, by skutki gospodarcze niezbędnych przemian zostały sprawiedliwie rozłożone z myślą o osiągnięciu sprawiedliwej transformacji.

45.

Wzywa Komisję Europejską do opracowania we współpracy z KR-em strategicznego i zintegrowanego 8. programu działań w zakresie środowiska i zobowiązuje się do przyjęcia na siebie aktywnej roli w Technicznej Platformie Współpracy w zakresie Środowiska. Apeluje również, by władze szczebla niższego niż krajowy uczestniczyły w drugim cyklu przeglądu wdrażania polityki ochrony środowiska.

46.

Apeluje, by Komisja Europejska zaproponowała całościowy plan poprawy realizacji europejskiej strategii ochrony różnorodności biologicznej do 2020 r., zapewniając strategiczne wytyczne państwom członkowskim, zwłaszcza zaś formalnie uznając kluczową rolę samorządów lokalnych i regionalnych. Z niecierpliwością oczekuje kontynuacji ścisłej współpracy z Komisją Europejską nad proaktywnym przygotowaniem ram polityki na okres po 2020 r., w perspektywie konferencji COP 15, zaplanowanej na 2020 r. w Pekinie. Będzie to wymagało zdecydowanego zobowiązania nie tylko do powstrzymania utraty różnorodności biologicznej i ekosystemów, lecz również do ich faktycznego przywrócenia, a także będzie wymagało ustanowienia ambitnych i integracyjnych ram polityki różnorodności biologicznej do 2030 r., które będą w stanie zrealizować wizję CBD na 2050 r. w kontekście celów zrównoważonego rozwoju.

47.

Wzywa Komisję, by lepiej włączyła zasady odporności na klęski żywiołowe do wszystkich strategii politycznych i funduszy UE w celu zwiększenia zdolności państw członkowskich i władz szczebla niższego niż krajowy do zapobiegania zarówno klęskom żywiołowym, jak i katastrofom spowodowanym przez człowieka, przygotowania się do nich, reagowania na nie i odbudowy po nich. Można by to osiągnąć dzięki lepszemu zrozumieniu ryzyka, w tym poprzez wprowadzenie jednoznacznej metody analizy ryzyka i przeprowadzenie ukierunkowanych i coraz bardziej precyzyjnych badań mających określić podatność terytoriów na zagrożenia, jak również szkody gospodarcze, zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie, które może ponieść obszar dotknięty ekstremalnym zjawiskiem naturalnym.

48.

Ponawia swój apel o plan działania UE na rzecz transportu rowerowego w celu zaradzenia rosnącemu popytowi na skoordynowane działania na szczeblu UE.

Sprawiedliwość, bezpieczeństwo, prawa podstawowe i migracja

49.

Ponawia swój apel do Komisji, by wspierała władze lokalne i regionalne w zaradzeniu kwestii radykalizacji, wydając wytyczne dla samorządów lokalnych i regionalnych dotyczące strategii zapobiegania w celu przeciwdziałania radykalizacji postaw.

50.

Wzywa o umocnione procedury i mechanizmy ochrony demokracji, praworządności i praw podstawowych, które mogą stać się częścią paktu Unii Europejskiej.

51.

Z zadowoleniem przyjmuje zaproponowane przez ONZ globalne porozumienie w sprawie migracji i zachęca wszystkie państwa członkowskie UE do podpisania go w dniach 10–11 grudnia w Marrakeszu i następnie ratyfikowania go. Podkreśla, że porozumienie to jest istotnym elementem kompleksowego, wielostronnego i wielopoziomowego podejścia do migracji, o co postulował już Komitet.

52.

Podkreśla fakt, że skuteczne i humanitarne zarządzanie granicami zewnętrznymi UE oraz opracowanie kompleksowej polityki migracyjnej i wspólnego systemu azylowego UE ze wspólnymi wysokimi standardami ma zasadnicze znaczenie dla wszystkich gmin, regionów i miast, zwłaszcza dla tych, które przyjmują uchodźców, oraz tych położonych przy granicach, na które przypada szczególnie duży napływ migrantów.

53.

Wnosi, by Komisja zaproponowała dodatkowe bezpieczne i dostępne rozwiązania prawne dotyczące migracji do UE, takie jak wizy humanitarne i programy sponsorowania prywatnego; apeluje do państw członkowskich, by szybko uzgodniły i wdrożyły nowe unijne ramy przesiedleń oparte na ambitnych celach odnośnie do ochrony i liczby beneficjentów. Wzywa ponadto Komisję, by zachęcała państwa członkowskie do okazywania konkretnej solidarności tym państwom członkowskim, które są najbardziej narażone na przepływy migracyjne, zgodnie z art. 80 TFUE i zapisaną w niej zasadą solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, w tym również na płaszczyźnie finansowej.

54.

Zachęca Komisję do dalszego uproszczenia i przyspieszenia procedur finansowania i do ułatwienia bezpośredniego dostępu miast i regionów do środków finansowych mających zaradzić kryzysom humanitarnym oraz zapewnić integrację uchodźców. Pomoc w sytuacjach kryzysowych mogłaby przyjąć formę dotacji przekazywanych bezpośrednio władzom lokalnym i regionalnym, które borykają się z dużą migracją, zwłaszcza zaś tym, które są odpowiedzialne za przyjmowanie i integrację nieletnich migrantów bez opieki. Wzywa również Komisję do dołożenia starań na rzecz ułatwienia wymiany dobrych praktyk między władzami lokalnymi i regionalnymi dotyczących integracji migrantów, zwłaszcza do skupienia się na miastach średniej i małej wielkości.

55.

Wzywa Komisję, by na wzór wsparcia dla integracji uchodźców i obywateli państw trzecich w ramach pomocy humanitarnej zapewniła wsparcie na rzecz integracji obywateli europejskich, którzy musieli opuścić kraje pobytu z powodu kryzysu politycznego, gospodarczego czy humanitarnego, którzy w przeciwnym razie pozostaliby zupełnie bez pomocy, mimo że są obywatelami UE.

Polityka zewnętrzna

56.

Postuluje, by Komisja Europejska uwzględniła w pełni wkład władz lokalnych i regionalnych oraz prace wspólnych komitetów konsultacyjnych i grup roboczych KR-u, zwłaszcza sprawozdań z postępu prac z 2019 r. dotyczących krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących, i ponawia apel, by istniejące programy finansowania UE, szczególnie TAIEX i współpraca partnerska zostały dalej dopasowane do potrzeb zainteresowanych stron szczebla lokalnego i regionalnego.

57.

Popiera nowy europejski program współpracy terytorialnej umożliwiający ścisłą współpracę między władzami lokalnymi i regionalnymi w państwach członkowskich oraz krajach kandydujących, potencjalnych krajach kandydujących i państwach sąsiadujących. W związku z tym zwraca się do Komisji o wspieranie istniejących strategii makroregionalnych UE i sprzyjanie tworzeniu nowych. Ponadto zachęca Komisję do wspierania procesów współpracy transgranicznej między władzami regionalnymi i lokalnymi, w tym w formie europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej (EUWT).

58.

Zgłasza zamiar udziału w strategicznych dyskusjach na temat przyszłości inicjatywy na rzecz Partnerstwa Wschodniego z okazji jego dziesięciolecia w 2019 r., zwłaszcza za pomocą CORLEAP-u, swojej grupy zadaniowej ds. Ukrainy oraz wzajemnych partnerstw UE–Ukraina.

59.

Apeluje do Komisji Europejskiej, by uwzględniła jego prace w zakresie stabilizacji południowego sąsiedztwa za pośrednictwem Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Samorządów Lokalnych i Regionalnych (ARLEM-u) oraz szczególnie inicjatywy nikozyjskiej na rzecz miast libijskich, która poprawia jakość lokalnych usług publicznych w Libii i przywraca więź tych gmin ze społecznością międzynarodową, wykorzystując już istniejące najlepsze praktyki i przewidując odpowiednie finansowanie w celu wspierania inicjatyw operacyjnych.

60.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by rozwiązać problem umyślnej dezinformacji zarówno w krajach UE, jak i krajach partnerskich, i wyraża gotowość do wsparcia tych wysiłków.

61.

Odnotowuje, że prace zespołu zarządzającego dotyczące realizacji wspólnego oświadczenia UE i USA z lipca 2018 r. wydają się głównie koncentrować na współpracy regulacyjnej i apeluje o respektowanie norm UE, zwłaszcza rygorystycznych norm sanitarnych, żywnościowych i środowiskowych. Podkreśla w tym względzie, że Komisja musi zadbać o to, by obowiązujące normy pracy i normy prawne dotyczące bezpieczeństwa produktów, danych, ochrony konsumentów, zdrowia i środowiska nie były bagatelizowane ze względu na walkę z protekcjonizmem handlowym i doprowadzenie do zawieszenia sankcji USA.

62.

Zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu, austriackiej, rumuńskiej i fińskiej prezydencji w Radzie UE oraz przewodniczącemu Rady Europejskiej.

Bruksela, dnia 6 grudnia 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów


(1)  COM(2018) 800 final

(2)  Zob. rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 października 2018 r. w sprawie szczególnych potrzeb obszarów wiejskich, górskich i oddalonych.


OPINIE

Komitet Regionów

132. sesja plenarna KR-u, 5.12.2018–6.12.2018

7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/8


Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Pakiet „rozszerzenie” na 2018 r.

(2019/C 86/02)

Sprawozdawca:

Franco IACOP (IT/PES), członek Rady Regionu Friuli-Wenecja Julijska

Dokument źródłowy:

Komunikat w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2018 r.

COM(2018) 450 final

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

Wprowadzenie

1.

Z zainteresowaniem przyjmuje odnowione zobowiązanie Komisji na rzecz rozszerzenia UE, które to zobowiązanie przejawia się nie tylko w omawianym komunikacie COM(2018) 450 final, lecz również w dokumencie strategicznym z lutego 2018 r. dotyczącym Bałkanów Zachodnich (zob. opinia COR 2018/00065) oraz w decyzji o szybkim rozpoczęciu przeglądu zgodności prawa krajowego z prawem unijnym z Albanią i byłą jugosłowiańską republiką Macedonii po tym, jak Rada pozytywnie zareagowała na możliwość podjęcia decyzji w sprawie otworzenia negocjacji w czerwcu 2019 r. na podstawie sprawozdanie oceniającego Komisji Europejskiej i pod warunkiem osiągnięcia niezbędnego postępu.

2.

Podkreśla, że proces rozszerzenia powinien pozostać kwestią priorytetową dla UE, i zgadza się z Komisją co do wymogu, by zasadniczą częścią tego procesu pozostały praworządność, sprawiedliwość, prawa podstawowe oraz poszanowanie i ochrona mniejszości.

3.

Przypomina, że zaangażowanie władz regionalnych i lokalnych w ten proces ma zasadnicze znaczenie, i wzywa kraje kandydujące (Albanię, byłą jugosłowiańską republikę Macedonii, Czarnogórę, Serbię i Turcję) oraz potencjalnych kandydatów (Bośnię i Hercegowinę oraz Kosowo (*1)) do wzmocnienia strategii decentralizacji administracyjnej z myślą o zapewnieniu wymiernej pomocniczości.

4.

Docenia to, że obie prezydencje Rady w 2018 r. uwzględniły kwestię Bałkanów Zachodnich pośród priorytetów swego półrocza, przyjmuje z zadowoleniem organizację szczytu w Sofii i ma nadzieję, że podpisana przy tej okazji deklaracja szybko przełoży się na konkretne inicjatywy.

5.

Ubolewa, że na Bałkanach Zachodnich nastąpiło ograniczenie reform nastawionych na przystąpienie do UE, co budzi wśród obywateli powszechne poczucie niepewności i sceptycyzmu.

6.

Ubolewa, że rozwój sytuacji w Turcji do wyborów w czerwcu i po nich stopniowo doprowadził do mniejszego poszanowania wartości i zasad właściwych dla państwa prawa, w związku z czym perspektywy przystąpienia do UE Bałkanów Zachodnich i Turcji obecnie różnią się.

7.

Jest przekonany, że odnowiony dynamizm, który może wyniknąć z nowej strategii Komisji dla Bałkanów Zachodnich (i pośrednio również Turcji), może się przyczynić do ożywienia całego procesu.

8.

Pragnie, by nowa dynamika europejskiej współpracy terytorialnej wskazana w ostatnich wnioskach ustawodawczych Komisji w dziedzinie spójności (Interreg) i rozszerzenia (IPA III) zachęcała do ścisłej współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi państw członkowskich i krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących.

9.

Powtarza, że zgodność z kryteriami kopenhaskimi w najszerszym możliwym znaczeniu jest i musi pozostać kluczowym kryterium w ocenie gotowości krajów kandydujących do członkostwa w UE.

10.

Zapewnia najwyższą gotowość do działania w porozumieniu z innymi instytucjami UE w celu wspierania procesu przygotowań krajów kandydujących i potencjalnych kandydatów do członkostwa i ich przyszłego przystąpienia do UE.

11.

Jest przekonany, że nowa umowa o współpracy między KR-em a Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy, podpisana w Strasburgu 27 marca 2018 r. zacieśni współpracę między obiema instytucjami oraz umożliwi większą synergię i uniknięcie powielania działań.

12.

Odnotowuje, że pośród najskuteczniejszych form pomocy dostarczanej na poziomie administracji publicznej wyróżniają się inicjatywy partnerskiej wymiany. Zauważa ponadto, że wiele władz lokalnych i regionalnych państw członkowskich dysponuje kompetencjami w zakresie stosowania dorobku prawnego, którymi mogłyby się skutecznie dzielić ze swymi odpowiednikami w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących.

13.

Przypomina, że w krajach aspirujących do członkostwa w UE całe społeczeństwo musi przejść gruntowną reformę wartości, w której kluczową rolę odgrywają władze lokalne i regionalne, gdyż to one są punktem odniesienia obywateli w ich codziennym życiu.

14.

Podkreśla, że ze względu na swój bezpośredni kontakt z obywatelami jedynie władze lokalne i regionalne mogą skutecznie informować o zaletach przystąpienia do UE i przedstawiać korzyści i środki zaradcze, które UE zapewnia wszystkim europejskim obywatelom, również w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących.

15.

W związku z tym ubolewa, że w omawianym podsumowaniu pakietu dotyczącego rozszerzenia nie zawarto wyraźnego odniesienia do sytuacji władz lokalnych i regionalnych, a wspomina się jedynie na marginesie o konieczności osiągnięcia właściwej równowagi między władzami centralnymi i lokalnymi.

Postulaty, sugestie i zalecenia

16.

Pragnie, by rządy na Bałkanach Zachodnich ożywiły proces zbliżenia do UE i potrafiły odczytać pozytywne sygnały, które sugerują poczynienie istotnych postępów w realistycznych ramach czasowych; ma ponadto nadzieję, że obywatele w tym regionie z nową stanowczością odrzucą nacjonalizm, radykalizację i izolacjonizm oraz wyrażą poparcie dla ideału europejskiego.

17.

Pragnie, by Turcja porzuciła logikę środków nadzwyczajnych i wznowiła proces zbliżenia z UE, eliminując środki podważające poszanowanie praworządności i praw podstawowych oraz przywracając równowagę sił demokratycznych na wszystkich szczeblach: centralnym, regionalnym i lokalnym.

18.

Zwraca się do wszystkich krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących, by konsekwentnie kontynuowały proces reform administracyjnych i skutecznie realizowały realistyczne i ambitne cele decentralizacji, przeznaczając odpowiednie środki budżetowe dla władz lokalnych i regionalnych.

19.

Przypomina, że należy zachęcać do wzrostu gospodarczego i poprawy jakości życia obywateli w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących i gwarantować, by ich skutki były odczuwalne również na szczeblu lokalnym.

20.

Zauważa, że do zarządzania przepływami migracyjnymi konieczna jest współpraca z Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Przypomina, że pomoc udzielana przez UE Bałkanom Zachodnim i Turcji na zarządzanie takimi przepływami powinna docierać również do władz lokalnych i regionalnych zajmujących się na co dzień przyjmowaniem i wsparciem migrantów.

21.

Odnotowuje, że żaden rozdział negocjacyjny nie ma na celu ani procesu decentralizacji, ani reformy administracji publicznej i sprawowania rządów. Zachęca zatem Komisję do uwzględnienia tej tematyki we wszystkich spotkaniach dwustronnych poświęconych rozdziałom dorobku prawnego, w wypadku których decentralizacja administracyjna jest istotna, i do skłonienia krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących do tego, by władze lokalne i regionalne uczestniczyły w procesie przygotowań do przystąpienia do UE.

22.

Wzywa Komisję do opracowania procedur operacyjnych ad hoc umożliwiających zastosowanie instrumentów TAIEX i Twinning w celu współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi w państwach członkowskich oraz krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących.

23.

Zwraca się do Komisji, by rozważyła przywrócenie Instrumentu na rzecz Administracji Lokalnej oraz regionalnego programu szkoleniowego, które zastosowano podczas ostatnich rozszerzeń.

24.

Wzywa Komisję, by wypróbowała zastosowanie programu Sigma na szczeblu władz lokalnych i regionalnych w krajach kandydujących, tak aby opracować modele reformy sprawowania rządów lokalnych służącej stosowaniu dorobku prawnego.

25.

Apeluje do Komisji, by realizowała inicjatywy w dziedzinie kultury i sportu, które zwłaszcza na obszarach złożonych pod względem etnicznym umożliwiają bezpośredni udział całej ludności lokalnej, szczególnie młodzieży, sprzyjając integracji i wzajemnemu uznaniu tożsamości.

26.

Zwraca się do Komisji, by monitorowała postępowanie przedstawicieli publicznych krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących z Bałkanów Zachodnich w zakresie równouprawnienia płci i poszanowania mniejszości etnicznych i językowych oraz społeczności LGBI+. Unia Europejska jest ostoją tolerancji na świecie, w związku z czym Komitet uważa, że każdy kraj przystępujący w przyszłości do UE powinien zapewniać duże poparcie polityczne dla wartości demokratycznych związanych z poszanowaniem osób w odniesieniu do ochrony zarówno wolności, jak i równości.

27.

Postuluje, by między innymi w duchu procesu berlińskiego Komisja komunikowała się z organizacjami, które znają realia władz lokalnych i regionalnych w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących i które wypróbowały już formy współpracy, zwłaszcza z Siecią Stowarzyszeń Samorządów Lokalnych Europy Południowo-Wschodniej NALAS, Europejskim Stowarzyszeniem na rzecz Demokracji Lokalnej ALDA, Inicjatywą Środkowo-Europejską oraz Radą Współpracy Regionalnej RCC, a także by podejmowała z nimi wspólne inicjatywy.

28.

Wreszcie ponawia pilny apel do Komisji, by w kolejnych sprawozdaniach z postępów procesu rozszerzenia poświęciła większą uwagę analizie sytuacji na szczeblu władz lokalnych i regionalnych i stworzyła większe możliwości w tym zakresie, oceniając postępy czy też niedociągnięcia w dziedzinie reformy administracyjnej, podobnie jak uczyniła to w odniesieniu do władz centralnych.

Uwagi szczegółowe dotyczące krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących

Czarnogóra

29.

Przyjmuje z zadowoleniem istotne wyniki osiągnięte przez Czarnogórę na ścieżce euroatlantyckiej.

30.

Odnotowuje, że wzmocnienie praworządności i instytucji demokratycznych wymaga znacznych wysiłków zmierzających do przywrócenia pełnej reprezentatywności wszystkich sił politycznych w Parlamencie.

31.

Wyraża zaniepokojenie z powodu sytuacji w zakresie wolności wypowiedzi, szczególnie licznych przypadków zastraszania i przemocy wobec dziennikarzy.

32.

Przyjmuje z zadowoleniem nowe postanowienia mające na celu wprowadzenie kryteriów naboru opartych na merytokracji zarówno w administracji centralnej, jak i szczebla niższego niż krajowy, a także to, że prawie we wszystkich gminach przyjęto kodeks etyczny dla urzędników i przedstawicieli samorządów lokalnych.

33.

Apeluje, by na szczeblu lokalnym zweryfikowano wpływ zastosowania nowych przepisów na planowanie przestrzenne i budownictwo cywilne, które zmieniają przydzielanie kompetencji w dziedzinie regulacji przeznaczenia gruntów.

Serbia

34.

Przyjmuje z zadowoleniem, że podobnie jak w wypadku Czarnogóry Komisja wskazała 2025 r. jako możliwą, choć ambitną datę przystąpienia do UE.

35.

Podkreśla, że realizacja tego celu będzie wymagać wyjątkowego zaangażowania i nadzwyczajnych starań, zwłaszcza w zakresie wzmocnienia praworządności i normalizacji stosunków z Kosowem.

36.

Popiera mianowanie kobiety na stanowisko szefa rządu po raz pierwszy w historii tego kraju, lecz odnotowuje, że przepisy dotyczące równouprawnienia płci nie zostały jeszcze przyjęte przez Parlament i że konieczne są jeszcze znaczne wysiłki na rzecz poprawy sytuacji Romów, osób LGBTI, osób niepełnosprawnych i grup narażonych na zagrożenia społeczne.

37.

Uznaje zaangażowanie Serbii na rzecz zarządzania przepływami migracyjnymi przez jej terytorium.

38.

Podkreśla, że zwalczanie korupcji pozostaje jednym z najważniejszych zadań tego kraju i że niezbędne jest jak najszybsze przyjęcie nowych przepisów dotyczących Agencji Antykorupcyjnej, lecz należy zwrócić uwagę również na zapobieganie korupcji na szczeblu władz lokalnych i regionalnych.

39.

Odnotowuje z zaniepokojeniem braki w zakresie zdolności administracyjnych władz lokalnych i regionalnych i stwierdza, że zasoby ludzkie i finansowe udostępnione tym władzom nie zawsze są adekwatne do realizowanych zadań. Odnosi się natomiast pozytywnie do przyjęcia pod koniec 2017 r. przepisów dotyczących wynagrodzenia władz lokalnych i regionalnych.

40.

Wzywa Serbię do wdrożenia przepisów konstytucyjnych dotyczących finansowania prowincji autonomicznej Wojwodina poprzez jak najszybsze przyjęcie odpowiednich postanowień prawnych. Apeluje ponadto, by rząd respektował autonomię przedstawicieli samorządów lokalnych bez względu na ich przynależność polityczną.

41.

Przypomina rolę, jaką organizacje pozarządowe mogą odegrać na szczeblu lokalnym, i ma nadzieję na szybkie określenie kryteriów dostępu do finansowania publicznego, które zapewniałyby im skuteczność i przejrzystość. Domaga się, by zawsze gwarantowano wolność wypowiedzi i by groźby wobec dziennikarzy i ich zastraszanie były bezzwłocznie potępiane i tłumione przez władze.

Turcja

42.

Odnotowuje, że Turcja jest istotnym partnerem UE, lecz poważne ograniczenia wolności osobistej, wraz z zatrzymaniem i pozbawieniem wolności kilkudziesięciu tysięcy osób i masowymi zwolnieniami urzędników publicznych kłócą się z wartościami i zasadami, na których opiera się UE, szczególnie z Europejską kartą praw podstawowych.

43.

Przypomina, że poprawki konstytucyjne mające na celu wprowadzenie systemu prezydenckiego, które ostatnio weszły w życie, zostały negatywnie ocenione przez Komisję Wenecką, szczególnie w odniesieniu do zasady rozdziału władzy. Przypomina również, że każdy kraj kandydujący powinien przestrzegać najwyższych standardów demokracji, praworządności i podstawowych wolności, a także gwarantować niezawisłość sądownictwa i jego sprawne funkcjonowanie.

44.

Wyraża duże zaniepokojenie przymusowym wydaleniem i w niektórych wypadkach pozbawieniem wolności ponad stu demokratycznie wybranych burmistrzów, którzy zostali zastąpieni z urzędu zaufanymi rządu, a także naciskami wielu innych miast wobec burmistrzów, by podali się do dymisji.

45.

Ma nadzieję, że wybory lokalne, planowane na okres do marca 2019 r., zostaną zorganizowane przy pełnym poszanowaniu zasad demokratycznych i będą okazją do przywrócenia reprezentatywności demokratycznej władz lokalnych.

46.

Uznaje wysiłki Turcji zmierzające do wsparcia przesiedleńców i uchodźców przebywających na jej terytorium i podkreśla zaangażowanie finansowe UE mające na celu zmniejszenie uciążliwości tych wysiłków. Ma nadzieję, że znaczna część środków przydzielonych przez UE zostanie przeznaczona dla władz lokalnych i regionalnych zajmujących się przesiedleńcami i uchodźcami.

47.

Ubolewa, że Turcja nadal nie spełnia postanowień protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie z UE i że nie uznaje Republiki Cypryjskiej. Zachęca do sprawiedliwego, kompleksowego i wykonalnego rozwiązania kwestii Cypru na podstawie odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz dorobku prawnego UE i wzywa Turcję do zaangażowania się w takie rozwiązanie i wniesienie weń swojego wkładu. Z zadowoleniem przyjmuje wszelkie postępy w szukaniu wzajemnie akceptowalnego rozwiązania, jak również wysiłki ONZ na rzecz wznowienia negocjacji.

48.

Wzywa Turcję, by jednoznacznie zobowiązała się do utrzymywania dobrych stosunków sąsiedzkich ze wszystkimi sąsiadami. Podkreśla potrzebę poszanowania prawa wszystkich państw członkowskich do zawierania umów dwustronnych oraz do poszukiwania i wykorzystywania zasobów naturalnych zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym i prawem międzynarodowym. Podkreśla ponadto potrzebę poszanowania suwerenności i suwerennych praw państw członkowskich do ich wyłącznej strefy ekonomicznej, wód terytorialnych i przestrzeni powietrznej.

49.

Apeluje do Turcji, by rozpoczęła wycofywanie swoich sił z Cypru i by przekazała ONZ zamknięty dystrykt Famagusta zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 550 (1984). Podkreśla, że takie środki budowy zaufania stwarzałyby szansę na wzrost gospodarczy, społeczny i regionalny dla obu społeczności. Odnotowuje, że dialog między społeczeństwem obywatelskim w ramach społeczności lokalnych może sprzyjać porozumieniu.

50.

Przypomina, że Turcja jest krajem kandydującym od 1999 r. i że negocjacje akcesyjne rozpoczęły się w 2005 r. Odnotowuje, że w ostatnich latach proces zbliżenia do UE stracił dynamikę i zauważono duże opóźnienia w dziedzinie poszanowania praworządności i praw podstawowych. Uważa, że zadaniem Turcji jest obecnie rozważenie, czy i w jaki sposób zamierza kontynuować proces zapoczątkowany w 1987 r. wraz ze złożeniem wniosku o przystąpienie.

Albania

51.

Przyjmuje z zadowoleniem konkluzje Rady z czerwca 2018 r. i wzywa Albanię do wzmożenia wysiłków w celu zapewnienia pozytywnej decyzji Rady o rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych w czerwcu 2019 r.

52.

Podkreśla potrzebę, by kraj ten kontynuował wysiłki na rzecz wzmocnienia praworządności, zwłaszcza w odniesieniu do pięciu kluczowych priorytetów (reformy administracji publicznej, sprawiedliwości, zwalczania korupcji i przestępczości zorganizowanej, promowania i poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości i praw własności).

53.

Odnosi się pozytywnie do procesu ponownej oceny sędziów i prokuratorów, który przyniósł już wymierne wyniki.

54.

Uznaje zdolność zagwarantowania uporządkowanego przebiegu wyborów w 2017 r., którą wykazały się większościowe i opozycyjne siły polityczne, lecz podkreśla braki wskazane już przez OBWE. Ma nadzieję, że w związku z wyborami samorządowymi w 2019 r. do prawa wyborczego wprowadzone zostaną odpowiednie poprawki.

55.

Docenia wysiłki w dziedzinie reformy prawodawstwa dotyczącego władz lokalnych i regionalnych, lecz ubolewa, że władze te często nie przyjmują merytokratycznych metod selekcji i że na ogół przepisy dotyczące funkcji publicznych nie są odpowiednio stosowane na szczeblu lokalnym.

56.

Jeżeli chodzi o prawa podstawowe, wyraża ubolewanie z powodu opóźnień w mianowaniu głównych współpracowników nowego rzecznika, podczas gdy wciąż występuje tradycja zemsty rodowej i prawa zwyczajowego oraz niedopuszczalny poziom przemocy domowej.

57.

Jest przekonany, że kraj ten będzie kontynuować drogę reform w priorytetowych obszarach i że z jak największym zaangażowaniem zmierzy się z przyszłymi wyzwaniami, począwszy od analizy dorobku prawnego (screening).

Była jugosłowiańska republika Macedonii

58.

Przyjmuje z zadowoleniem konkluzje Rady z czerwca 2018 r. i wzywa byłą jugosłowiańską republikę Macedonii do kontynuowania wysiłków w celu zapewnienia pozytywnej decyzji Rady o rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych w czerwcu 2019 r.

59.

Docenia odwagę polityczną nowego rządu, zaprzysiężonego na mocy porozumienia z Pržino w wyniku wyborów pod koniec 2016 r., która umożliwiła osiągnięcie kompromisu z Grecją odnośnie do oficjalnej nazwy kraju. Ma nadzieję, że szybko ukończony zostanie niezbędny proces reformy konstytucyjnej.

60.

Przyjmuje również z zadowoleniem duch otwarcia na dialog z innymi krajami w regionie, zwłaszcza z Bułgarią.

61.

Przyjmuje z zadowoleniem przeprowadzenie wyborów samorządowych w październiku 2017 r. oraz to, że konsultacje odbyły się w sposób na ogół uporządkowany.

62.

Przypomina, że umowa ramowa z Ochrydy z 2001 r. przewidywała proces decentralizacji, który nie został jednak w pełni dokończony w kolejnych latach. Wyraża zatem zadowolenie z powodu decyzji o zwiększeniu środków na rzecz władz lokalnych i regionalnych w celu zagwarantowania obywatelom lepszej oferty usług.

63.

Odnotowuje, iż pomimo że stosunki między grupami etnicznymi wydają się mniej napięte niż w jeszcze niedawnej przeszłości, konieczne jest wdrożenie w całości postanowień umowy ramowej z Ochrydy.

64.

Jest przekonany, że kraj ten będzie kontynuować drogę reform zmierzających do przystąpienia do UE i że z jak największym zaangażowaniem zmierzy się z przyszłymi wyzwaniami, począwszy od analizy dorobku prawnego (screening).

Bośnia i Hercegowina

65.

Wyraża zadowolenie, że w lutym 2018 r. kraj ostatecznie przedstawił Komisji odpowiedzi na kwestionariusz.

66.

Stwierdza jednak, że zasadniczo nie odnotowano znacznych postępów we wdrażaniu reform niezbędnych do przyspieszenia rozwoju kraju i jego przystąpienia do UE.

67.

Wyraża ubolewanie i zaniepokojenie faktem, że przywódcy polityczni nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie nowego prawa wyborczego przed wyborami krajowymi oraz trwającym od dawna impasem w sprawie gminy Mostar.

68.

Przypomina potrzebę wyjaśnienia podziału kompetencji między podmioty, kantony i gminy, by umożliwić deeskalację konfliktu i wesprzeć współpracę.

69.

Uznaje wysiłki kraju w zakresie zwalczania terroryzmu i radykalizacji postaw i wzywa do kontynuacji zapobiegania tym tendencjom i zwalczania ich. Podkreśla znaczenie włączenia władz lokalnych w monitorowanie sytuacji i ułatwianie resocjalizacji byłych zradykalizowanych bojowników.

Kosowo

70.

Stwierdza, że pomimo wewnętrznych i zewnętrznych trudności ułatwiany przez UE dialog z Serbią jest nadal prowadzony na poziomie technicznym i politycznym, lecz podkreśla konieczność bardziej stanowczego i zdecydowanego zaangażowania.

71.

Wyraża zadowolenie, że Komisja uznała, iż wszystkie wymogi dotyczące liberalizacji wiz zostały spełnione.

72.

Pochwala prawidłowy przebieg wyborów samorządowych pod koniec 2017 r. i mianowanie ponad dwustu burmistrzów na całym terytorium Kosowa.

73.

Odnotowuje, że stosunki między siłami politycznymi przybierały czasami niedopuszczalną formę i ton, i wzywa wszystkie strony do ochrony godności piastowanych stanowisk i zagwarantowania funkcjonowania instytucji demokratycznych.

74.

Wzywa władze do podjęcia wysiłków na rzecz praktycznego wdrożenia układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, z korzyścią dla obywateli i procesu zbliżenia z UE.

Bruksela, dnia 6 grudnia 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów


(*1)  Użycie tej nazwy nie ma wpływu ma stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999 r.) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.


7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/14


Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Opodatkowanie gospodarki cyfrowej

(2019/C 86/03)

Sprawozdawca:

Jean-Luc VANRAES (BE/ALDE), radny gminy Uccle

Dokumenty źródłowe:

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady ustanawiającej przepisy dotyczące opodatkowania osób prawnych, których obecność na rynku cyfrowym jest znacząca

COM(2018) 147 final

I.   ZALECANE POPRAWKI

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od usług cyfrowych pobieranego od przychodów wynikających ze świadczenia niektórych usług cyfrowych

Poprawka 1

Motyw 9

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

DST powinien być stosowany w odniesieniu do przychodów wynikających ze świadczenia jedynie określonych usług cyfrowych . Powinny być to usługi , które w dużym stopniu opierają się na tworzeniu wartości przez użytkownika, w przypadku których rozbieżność między miejscem, w którym opodatkowywane są przychody, a miejscem, w którym znajdują się użytkownicy, jest zazwyczaj największa. Opodatkowane powinny być przychody wynikające z przetwarzania wkładu użytkownika, nie zaś samo uczestnictwo użytkownika.

DST powinien być stosowany w odniesieniu do przychodów wynikających ze świadczenia usług cyfrowych, które w dużym stopniu opierają się na tworzeniu wartości przez użytkownika, generującym przychód przekazywaniu danych użytkowników oraz ich zdolności do prowadzenia działalności i świadczenia usług na odległość bez fizycznej obecności. W tych przypadkach rozbieżność między miejscem, w którym opodatkowywane są przychody, a miejscem, w którym znajdują się użytkownicy, jest zazwyczaj największa.

Uzasadnienie

Ograniczenie zakresu zastosowania DST wyłącznie do przetwarzania danych użytkownika jest wątpliwe z prawnego punktu widzenia.

Poprawka 2

Motyw 10

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W szczególności przychodami podlegającymi opodatkowaniu powinny być te, które wynikają ze świadczenia następujących usług: i) polegających na umieszczaniu na interfejsie cyfrowym reklamy skierowanej do użytkowników tego interfejsu; ii) polegających na udostępnianiu użytkownikom wielostronnych interfejsów cyfrowych, które pozwalają użytkownikom na znajdowanie innych użytkowników i wchodzenie z nimi w interakcje, i które również mogą ułatwiać świadczenie leżących u źródła dostaw towarów lub usług bezpośrednio między użytkownikami (czasami nazywanych usługami „pośrednictwa”); oraz iii) polegających na przekazywaniu zgromadzonych danych o użytkownikach i generowanych w wyniku czynności podejmowanych przez tych użytkowników na interfejsach cyfrowych. Jeżeli ze świadczenia takich usług nie uzyskuje się żadnych przychodów, zobowiązanie do zapłaty DST nie powinno występować. W zakres stosowania podatku nie powinny wchodzić także inne przychody uzyskane przez podmiot świadczący tego typu usługi, lecz niepochodzące bezpośrednio z takiego świadczenia usług.

W szczególności przychodami podlegającymi opodatkowaniu powinny być te, które wynikają ze świadczenia następujących usług: (i) polegających na umieszczaniu na interfejsie cyfrowym reklamy ukierunkowanej na użytkowników tego interfejsu; (ii) polegających na udostępnianiu użytkownikom wielostronnych interfejsów cyfrowych, które pozwalają użytkownikom na znajdowanie innych użytkowników i wchodzenie z nimi w interakcje, i które również mogą ułatwiać świadczenie leżących u źródła dostaw towarów lub usług bezpośrednio między użytkownikami (czasami nazywanych usługami „pośrednictwa”); oraz (iii) polegających na generującym przychód przekazywaniu zgromadzonych danych o użytkownikach i generowanych w wyniku czynności podejmowanych przez tych użytkowników na interfejsach cyfrowych. Jeżeli ze świadczenia takich usług nie uzyskuje się żadnych przychodów, zobowiązanie do zapłaty DST nie powinno występować. W zakres stosowania podatku nie powinny wchodzić także inne przychody uzyskane przez podmiot świadczący tego typu usługi, lecz niepochodzące bezpośrednio z takiego świadczenia usług.

Uzasadnienie

Ograniczenie zakresu zastosowania DST wyłącznie do przetwarzania danych użytkownika jest wątpliwe z prawnego punktu widzenia.

Poprawka 3

Artykuł 3 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Przychody podlegające opodatkowaniu

Przychody podlegające opodatkowaniu

1.   Jako „przychody podlegające opodatkowaniu” do celów niniejszej dyrektywy kwalifikują się przychody wynikające ze świadczenia przez podmiot każdej z następujących usług:

1.   Jako „przychody podlegające opodatkowaniu” do celów niniejszej dyrektywy kwalifikują się przychody wynikające ze świadczenia przez podmiot każdej z następujących usług:

a)

umieszczanie na interfejsie cyfrowym reklamy skierowanej do użytkowników tego interfejsu;

a)

umieszczanie na interfejsie cyfrowym reklamy skierowanej do użytkowników tego interfejsu;

b)

udostępnianie użytkownikom wielostronnego interfejsu cyfrowego, który pozwala użytkownikom na wyszukiwanie innych użytkowników i wchodzenie z nimi w interakcje i który może także ułatwiać dokonywanie leżących u źródła dostaw towarów lub świadczenia usług bezpośrednio między użytkownikami;

b)

udostępnianie użytkownikom wielostronnego interfejsu cyfrowego, który pozwala użytkownikom na wyszukiwanie innych użytkowników i wchodzenie z nimi w interakcje i który może także ułatwiać dokonywanie leżących u źródła dostaw towarów lub świadczenia usług bezpośrednio między użytkownikami;

c)

przekazywanie zgromadzonych danych o użytkownikach, wygenerowanych w wyniku aktywności użytkowników na interfejsach cyfrowych.

c)

generujące dochód przekazywanie zgromadzonych danych o użytkownikach, wygenerowanych w wyniku aktywności użytkowników na interfejsach cyfrowych.

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia.

Poprawka 4

Artykuł 10 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Artykuł 10

Artykuł 10

Identyfikacja

Identyfikacja

[…]

[…]

2.   Zgłoszenia dokonuje się drogą elektroniczną najpóźniej w ciągu 10 dni roboczych od zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, za który podatnik jest zobowiązany do zapłaty DST na podstawie niniejszej dyrektywy („pierwszy okres wymagalności”).

2.   Zgłoszenia dokonuje się drogą elektroniczną do końca pierwszego miesiąca od zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, za który podatnik jest zobowiązany do zapłaty DST na podstawie niniejszej dyrektywy („pierwszy okres wymagalności”).

Uzasadnienie

Termin dziesięciu dni roboczych jest za krótki.

Poprawka 5

Artykuł 11 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Artykuł 11

Artykuł 11

Numer identyfikacyjny

Numer identyfikacyjny

1.   Państwo członkowskie identyfikacji nadaje podatnikowi indywidualny numer identyfikacyjny do celów DST i powiadamia podatnika drogą elektroniczną o tym numerze w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym otrzymało zgłoszenie, o którym mowa w art. 10.

1.   Państwo członkowskie identyfikacji nadaje podatnikowi indywidualny numer identyfikacyjny do celów DST i powiadamia podatnika drogą elektroniczną o tym numerze w ciągu 10 dni kalendarzowych od dnia, w którym otrzymało zgłoszenie, o którym mowa w art. 10.

Uzasadnienie

Ze względu na różnice dotyczące dni wolnych w poszczególnych państwach członkowskich, a nawet w regionach, lepiej jest mówić o „dniach kalendarzowych” zamiast o dniach roboczych. Dotyczy to również art. 12 ust. 2, art. 14, art. 16 ust. 2, art. 20 ust. 1 i 3, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1.

Poprawka 6

Artykuł 12 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Artykuł 12

Artykuł 12

Wykreślenie z rejestru identyfikacyjnego

Wykreślenie z rejestru identyfikacyjnego

[…]

[…]

2.   Państwo członkowskie identyfikacji wykreśla podatnika z rejestru identyfikacyjnego wraz z upływem okresu 60 dni roboczych od zakończenia okresu rozliczeniowego, w trakcie którego zgłoszono informacje, o których mowa w ust. 1.

2.   Państwo członkowskie identyfikacji unieważnia wpis podatnika w rejestrze identyfikacyjnym wraz z upływem okresu 60 dni kalendarzowych od zakończenia okresu rozliczeniowego, w trakcie którego zgłoszono informacje, o których mowa w ust. 1.

Uzasadnienie

Konta podatkowe nie mogą być usuwane po 60 dniach roboczych w związku z biegnącymi terminami przedawnienia i potrzebą zachowania materiału dowodowego. W odniesieniu do „dni roboczych” – zob. poprzednie uzasadnienie.

Poprawka 7

Nowy artykuł 26 ust. 2a

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

Niniejsza dyrektywa zostaje uchylona, gdy dyrektywa Rady ustanawiająca przepisy dotyczące opodatkowania osób prawnych, których obecność na rynku cyfrowym jest znacząca, zostanie przyjęta i wejdzie w życie z dniem transpozycji niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Podatek od usług cyfrowych jest tymczasowy i nie można nadać mu stałego charakteru. Gdy wejdzie w życie dyrektywa w sprawie znaczącej obecności na rynku cyfrowym, a podatek od usług cyfrowych nie zostanie wycofany, firmy ponosić będą ryzyko podwójnego opodatkowania.

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady ustanawiającej przepisy dotyczące opodatkowania osób prawnych, których obecność na rynku cyfrowym jest znacząca

Poprawka 8

Artykuł 4 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Artykuł 4

Artykuł 4

Znacząca obecność cyfrowa

Znacząca obecność cyfrowa

[…]

[…]

3.   Uznaje się, że w danym państwie członkowskim istnieje w danym okresie rozliczeniowym „znacząca obecność cyfrowa”, jeżeli prowadzona za jej pośrednictwem działalność gospodarcza polega całkowicie lub częściowo na świadczeniu usług cyfrowych za pośrednictwem interfejsu cyfrowego i  spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków w odniesieniu do świadczenia tych usług przez podmiot prowadzący tę działalność, łącznie ze świadczeniem takich usług za pośrednictwem interfejsu cyfrowego przez ogół przedsiębiorstw powiązanych z tym podmiotem:

3.   Uznaje się, że w danym państwie członkowskim istnieje w danym okresie rozliczeniowym „znacząca obecność cyfrowa”, jeżeli prowadzona za jej pośrednictwem działalność gospodarcza polega całkowicie lub częściowo na świadczeniu usług cyfrowych za pośrednictwem interfejsu cyfrowego i  spełnione są co najmniej dwa z następujących warunków w odniesieniu do świadczenia tych usług przez podmiot prowadzący tę działalność, łącznie ze świadczeniem takich usług za pośrednictwem interfejsu cyfrowego przez ogół przedsiębiorstw powiązanych z tym podmiotem:

a)

część łącznych przychodów uzyskanych w tym okresie rozliczeniowym, wynikająca ze świadczenia usług cyfrowych użytkownikom znajdującym się w tym państwie członkowskim w tym okresie rozliczeniowym, przekracza 7 000 000  EUR ;

a)

część łącznych przychodów uzyskanych w tym okresie rozliczeniowym, wynikająca ze świadczenia usług cyfrowych użytkownikom znajdującym się w tym państwie członkowskim w tym okresie rozliczeniowym, przekracza 10 000 000  EUR ;

b)

liczba użytkowników jednej lub większej liczby usług cyfrowych, którzy znajdują się w tym państwie członkowskim w tym okresie rozliczeniowym, przekracza 100 000 ;

b)

liczba użytkowników jednej lub większej liczby usług cyfrowych, którzy znajdują się w tym państwie członkowskim w tym okresie rozliczeniowym, przekracza 100 000 ;

c)

liczba umów handlowych na świadczenie takich usług cyfrowych, które zostały zawarte w tym okresie rozliczeniowym przez użytkowników znajdujących się w tym państwie członkowskim, przekracza 3 000 .

c)

liczba umów handlowych na świadczenie takich usług cyfrowych, które zostały zawarte w tym okresie rozliczeniowym przez użytkowników znajdujących się w tym państwie członkowskim, przekracza 3 000 .

[…]

[…]

Uzasadnienie

Należy zwiększyć próg 7 mln EUR dla utworzenia stałego zakładu, który miałby zastosowanie przy nowych przepisach, ponieważ tak niski próg może stanąć na przeszkodzie cyfryzacji. Istnieje również ryzyko, że próg 3 000 umów biznesowych w niektórych sektorach, np. umów o utrzymanie, zostanie szybko przekroczony. Należy zatem mówić o znaczącej obecności cyfrowej, jeżeli spełnione są co najmniej dwa warunki.

Poprawka 9

Artykuł 5 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Artykuł 5

Artykuł 5

Zyski przypisywane do znaczącej obecności cyfrowej lub powiązane z taką obecnością

Zyski przypisywane do znaczącej obecności cyfrowej lub powiązane z taką obecnością

1.   Zyski przypisywane do znaczącej obecności cyfrowej lub powiązane z taką obecnością w danym państwie członkowskim podlegają opodatkowaniu w ramach opodatkowania osób prawnych wyłącznie w tym państwie członkowskim.

1.   Zyski przypisywane do znaczącej obecności cyfrowej lub powiązane z taką obecnością w danym państwie członkowskim podlegają opodatkowaniu w ramach opodatkowania osób prawnych w tym państwie członkowskim.

Uzasadnienie

Wyrażenie „wyłącznie” powinno zostać skreślone, ponieważ w przeciwnym razie zakłada się zastosowanie systemu kredytowego. Wówczas państwa członkowskie posiadające system ulg podatkowych dla osób prawnych byłyby zmuszone wprowadzić system kredytowy.

Poprawka 10

ZAŁĄCZNIK II

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Wykaz usług, o których mowa w art. 3 ust. 5 lit. f):

Wykaz usług, o których mowa w art. 3 ust. 5 lit. f):

a)

tworzenie i hosting witryn internetowych,

a)

tworzenie i hosting witryn internetowych,

b)

automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online,

b)

automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online,

c)

zdalne zarządzanie systemami,

c)

zdalne zarządzanie systemami,

d)

hurtownie danych online umożliwiające elektroniczne przechowywanie i wyszukiwanie konkretnych danych,

d)

hurtownie danych online umożliwiające elektroniczne przechowywanie i wyszukiwanie konkretnych danych,

e)

dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie,

e)

dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie,

f)

uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień,

f)

uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień,

g)

oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych,

g)

oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych,

h)

sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i urządzeń peryferyjnych (np. drukarek),

h)

sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i urządzeń peryferyjnych (np. drukarek),

i)

automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych,

i)

automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych,

j)

automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall,

j)

automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall,

k)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów,

k)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów,

l)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii lub wygaszaczy ekranu,

l)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii lub wygaszaczy ekranu,

m)

zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych,

m)

dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych,

n)

prenumerata gazet i czasopism publikowanych online,

n)

informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe),

o)

dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych,

o)

dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych,

p)

wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online,

p)

korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych,

q)

informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe),

q)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe,

r)

dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych,

r)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków,

s)

korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych,

s)

uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie,

t)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe,

t)

pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe,

u)

uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków,

u)

uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni,

v)

uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie,

v)

automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdy internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące do komunikowania się nauczyciela z uczniem,

w)

pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe,

w)

ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.

x)

uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni,

 

y)

automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdy internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące do komunikowania się nauczyciela z uczniem,

 

z)

ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.

 

Uzasadnienie

Cyfrowe treści książek i innych publikacji elektronicznych nie różnią się zasadniczo od treści w formie papierowej.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

1.

Podkreśla, że aby potencjał jednolitego rynku cyfrowego mógł zostać w pełni wykorzystany, rynek ten wymaga nowoczesnego i stabilnego środowiska podatkowego, które stymuluje innowacje, przeciwdziała rozdrobnieniu rynku oraz pozwala wszystkim zaangażowanym podmiotom na włączanie się w nową dynamikę rynku na sprawiedliwych i zrównoważonych warunkach.

2.

Wyraża ubolewanie, że niektóre przedsiębiorstwa, zwłaszcza te, które są aktywne głównie w gospodarce cyfrowej, ostatecznie płacą zbyt niskie podatki. Ważne jest, aby istniały równe szanse w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw i aby wszyscy uczestnicy wnosili proporcjonalny i sprawiedliwy wkład.

3.

Podkreśla, że tradycyjne przedsiębiorstwa, głównie małe i średnie, odczuwają negatywne skutki nieuczciwej konkurencji podatkowej. Z tego powodu wiele z tych firm ma ogromne trudności z utrzymaniem się na rynku.

4.

Zauważa, że współczesne systemy podatkowe nie są dostosowane do obecnego klimatu gospodarczego, charakteryzującego się globalizacją, mobilnością, technologią cyfrową, nowymi modelami biznesowymi i złożonymi strukturami korporacyjnymi. Stare zasady, dostosowane do XX wieku, już nie wystarczą. Społeczeństwo XXI wieku potrzebuje nowych modeli. Status quo nie jest w tym przypadku rozwiązaniem.

5.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja wychodzi z inicjatywami w zakresie opodatkowania usług cyfrowych i daje impuls do dalszych rozmów międzynarodowych dzięki jasnemu określeniu, w jaki sposób mogą zostać przekształcone obecne zasady podatkowe. Zróżnicowane inicjatywy państw członkowskich lub regionów grożą poważnym zakłóceniem jednolitego rynku.

6.

Przyznaje, że podatki są rzadko mile widziane, a nowe podatki jeszcze mniej, jednak są one niezbędne dla zachowania zdrowych finansów publicznych. Podniesienie podstawy opodatkowania poprzez odpowiedni podatek od usług cyfrowych, które obecnie są opodatkowane nisko lub w ogóle, pozwala odpowiednim władzom na stosowanie rozsądnych nominalnych stawek podatkowych od pracy i działalności gospodarczej, a nawet na udzielanie ulg podatkowych, w szczególności dla początkujących i małych przedsiębiorców.

7.

Jest przekonany, że ostatecznie kwestię tę należy uregulować w skali światowej, tak aby lepiej wykorzystać możliwości płynące z globalizacji, z odpowiednim zarządzaniem na szczeblu światowym i ustanowieniem ogólnoświatowych zasad. Należy z zadowoleniem przyjąć bliską współpracę między Komisją, państwami członkowskimi i OECD zmierzającą do tego, aby przybliżyć osiągnięcie międzynarodowego rozwiązania.

8.

Z zadowoleniem przyjmuje prace na szczeblu OECD, na podstawie których opublikowano w dniu 16 marca 2018 r. sprawozdanie okresowe Tax Challenges Arising from Digitalisation – Interim Report 2018 [Wyzwania podatkowe wynikające z cyfryzacji – sprawozdanie okresowe 2018].

9.

Twierdzi, że w oczekiwaniu na kompleksowe rozwiązanie OECD, które prawdopodobnie nie zostanie zatwierdzone i wdrożone w perspektywie krótkoterminowej, należy znaleźć tymczasowe rozwiązanie na poziomie Komisji. Proponowane progi nie powinny negatywnie wpływać na mikroprzedsiębiorstwa czy też MŚP.

10.

Uważa, że nie podlega dyskusji, iż każda usługa, cyfrowa czy też nie, która jest finansowo wynagradzana, musi być odpowiednio opodatkowana. Istotne będzie ustalenie odpowiedniego progu przychodów, powyżej którego można pobierać podatek, tak by nie wywarło to negatywnego wpływu na mikroprzedsiębiorstwa i MŚP. Innym kluczowym czynnikiem będzie ustalenie, gdzie firmy, które działają w gospodarce cyfrowej, zarabiają pieniądze, przy czym należy uwzględnić następujące kwestie: jak opodatkować te pieniądze bez podwójnego opodatkowania, jak zapobiegać obchodzeniu tego podatku i w jaki sposób powinny być sprawiedliwie rozdzielane wpływy z tych podatków pobieranych w skali międzynarodowej, aby wszystkie państwa członkowskie na tym korzystały.

Podatek od usług cyfrowych

11.

Apeluje o określenie zakresu podatku od usług cyfrowych z najwyższą starannością. Definicje, aby były skuteczne, nie powinny podlegać interpretacji. Proste, przejrzyste i jednoznaczne systemy podatkowe są systemami najskuteczniejszymi.

12.

Odnotowuje, że Komisja proponuje podatek od usług cyfrowych, który nie jest nakładany na zysk spółki, lecz na obrót, co może skutkować koniecznością płacenia podatków także przez organizacje non-profit. KR zwraca uwagę, że takie podejście różni się od globalnego systemu podatku dochodowego od osób prawnych, który jest oparty na podatku od zysków. Faktem jest jednak, że wiele modeli biznesowych firm cyfrowych opiera się na stratach w fazie rozruchu.

13.

Wyraża zaniepokojenie, że taka zmiana w zakresie opodatkowania może być jednak korzystna dla większych krajów posiadających wielu konsumentów, tam gdzie zainteresowane przedsiębiorstwa mogą odliczyć swoje straty od podstawy opodatkowania osób prawnych, i może być szkodliwa dla mniejszych krajów eksportujących. KR podkreśla, że każde rozwiązanie dotyczące opodatkowania cyfrowych modeli biznesowych musi skutkować sprawiedliwymi i równymi wynikami ekonomicznymi dla wszystkich gospodarek w UE.

14.

Ubolewa, że nie istnieje klauzula wygaśnięcia ani żaden inny mechanizm zapewniający wycofanie przejściowego środka podatkowego po znalezieniu rozwiązania długoterminowego.

Znacząca obecność cyfrowa

15.

Zwraca uwagę, że zgodnie z obowiązującymi przepisami kraj sprzedaży nie otrzymuje podatku dochodowego od osób prawnych w przypadku firm cyfrowych, które nie są fizycznie obecne. Dlatego dobrze, że za punkt wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania uznano „znaczącą obecność cyfrową”.

16.

Podkreśla, że obecne systemy opodatkowania osób prawnych na świecie opierają się na ocenie zysków przedsiębiorstw, które można przypisać do odpowiedniej jurysdykcji. Podatek pobierany jest w miejscu, w którym tworzona jest wartość. Przyznaje, że z uwagi na trudności ze stwierdzeniem, gdzie powstaje zysk w łańcuchu wartości, istnieje potrzeba ustalenia uniwersalnych zasad określania miejsca tworzenia wartości.

17.

Podkreśla, że inne zmiany w obszarze opodatkowania osób prawnych są zgodne z wynikami osiągniętymi już odnośnie do BEPS. Jedną z zasad BEPS jest przypisywanie zysków do państw zgodnie z miejscem tworzenia wartości.

18.

Uważa, że należy zwiększyć próg 7 mln EUR dla utworzenia stałego zakładu, który miałby zastosowanie przy nowych przepisach, ponieważ tak niski próg może stanąć na przeszkodzie cyfryzacji.

Aspekt lokalny i regionalny

19.

Stwierdza, że mimo iż podatek od usług cyfrowych lub podatek dochodowy od osób prawnych od znaczącej obecności cyfrowej nie koncentruje się bezpośrednio na podatkach lokalnych i regionalnych, wprowadzenie takiego podatku może wpłynąć na dochody podatkowe władz lokalnych i regionalnych. W niektórych państwach członkowskich podatki lokalne lub regionalne pobierane są w oparciu o krajową podstawę opodatkowania lub władze lokalne i regionalne mają udział w dochodach z krajowego podatku dochodowego od osób prawnych.

20.

Wzywa państwa członkowskie do dzielenia się podatkiem od usług cyfrowych z władzami lokalnymi i regionalnymi proporcjonalnie do ich udziału w podatku dochodowym od osób prawnych w danym kraju.

Wpływ podatku od usług cyfrowych i innych niedawno przedsięwziętych środków

21.

Żałuje, że ocena skutków nie jest wystarczająco kompleksowa. Komisja nie przeanalizowała wpływu środka przejściowego na inwestycje, przedsiębiorstwa typu start-up, miejsca pracy i wzrost. Ocena oddziaływania nie pokazuje również, jaki wpływ wnioski będą miały na małe i średnie przedsiębiorstwa lub władze lokalne i regionalne, w szczególności na ich budżety.

22.

W związku z tym wzywa Komisję do uzupełnienia oceny skutków analizą ewentualnego wpływu środka tymczasowego na tę sytuację. Należy również przeanalizować wpływ na dochody mniejszych i większych państw członkowskich, a także wpływ środków wdrażanych dzięki stosowaniu erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków w różnych krajach oraz wpływ reformy podatkowej w USA.

Bruksela, dnia 6 grudnia 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów


7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/24


Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Plan działania: finansowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego

(2019/C 86/04)

Sprawozdawca

Tilo GUNDLACK (DE/PES), poseł do parlamentu kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie

Dokumenty źródłowe

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania: finansowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego”

COM(2018) 97 final

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje

COM(2018) 353 final

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ujawniania informacji dotyczących zrównoważonych inwestycji i ryzyka dla zrównoważonego rozwoju oraz w sprawie zmiany dyrektywy (UE) 2016/2341

COM(2018) 354 final

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wskaźników referencyjnych niskoemisyjności i wskaźników referencyjnych pozytywnego wpływu na emisyjność

COM(2018) 355 final

I.   ZALECANE POPRAWKI

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje

(COM(2018) 353 final)

Poprawka 1

Motyw 13

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Unijna klasyfikacja działalności gospodarczej zrównoważonej środowiskowo powinna umożliwić opracowanie przyszłych polityk unijnych, w tym ogólnounijnych norm dla produktów finansowych zrównoważonych środowiskowo, i ostateczne wprowadzenie oznakowań formalnie uznających zgodność z tymi normami w całej Unii. Jednolite wymogi prawne pozwalające zaklasyfikować inwestycje jako inwestycje zrównoważone środowiskowo, w oparciu o jednolite kryteria działalności gospodarczej zrównoważonej środowiskowo, są niezbędne jako odniesienie dla przyszłego prawodawstwa Unii mającego ułatwiać dokonywanie takich inwestycji.

Unijna klasyfikacja działalności gospodarczej zrównoważonej środowiskowo powinna umożliwić opracowanie przyszłych polityk unijnych, w tym ogólnounijnych norm dla produktów finansowych zrównoważonych środowiskowo, i ostateczne wprowadzenie oznakowań formalnie uznających zgodność z tymi normami w całej Unii. Jednolite wymogi prawne pozwalające zaklasyfikować inwestycje jako inwestycje zrównoważone środowiskowo, w oparciu o jednolite kryteria działalności gospodarczej zrównoważonej środowiskowo, są niezbędne jako odniesienie dla przyszłego prawodawstwa Unii mającego ułatwiać dokonywanie takich inwestycji. Jednolite wymogi prawne w zakresie spoczywającego na inwestorach i przedsiębiorstwach obowiązku dochowania należytej staranności przy przestrzeganiu kryteriów zrównoważonego rozwoju powinny rozciągać się również na transgraniczną działalność gospodarczą i wzdłuż jej łańcuchów wartości, przy czym dąży się do przekształcenia ich w istniejące standardy OECD (Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw transnarodowych).

Uzasadnienie

Przyszłe obowiązujące w całej UE standardy zrównoważonego rozwoju mogłyby zostać rozszerzone na transgraniczną działalność gospodarczą i stać się standardami OECD. Tym samym uwzględniono by transakcje offshore, które nie są wyraźnie objęte zakresem regulacji UE.

Poprawka 2

Motyw 35

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno być regularnie poddawane przeglądowi w celu oceny postępów w procesie opracowywania technicznych kryteriów kwalifikacji działalności zrównoważonej środowiskowo, stosowania definicji inwestycji zrównoważonych środowiskowo, oraz oceny tego, czy należy ustanowić mechanizm weryfikacji przestrzegania kryteriów. Taki przegląd powinien również zawierać ocenę, czy zakres niniejszego rozporządzenia należy rozszerzyć w celu uwzględnienia celów zrównoważonego rozwoju społecznego.

Stosowanie niniejszego rozporządzenia będzie regularnie poddawane przeglądowi w celu oceny postępów w procesie opracowywania technicznych kryteriów kwalifikacji działalności zrównoważonej środowiskowo, stosowania definicji inwestycji zrównoważonych środowiskowo, oraz oceny tego, czy należy ustanowić mechanizm weryfikacji przestrzegania kryteriów. Pierwszy przegląd do dnia 31 grudnia 2021 r. będzie również zawierać ocenę, w jakim stopniu i kiedy można by rozszerzyć zakres niniejszego rozporządzenia w celu uwzględnienia celów dotyczących społecznych aspektów celów zrównoważonego rozwoju , które mają stać się nową długoterminową strategią rozwojową UE .

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu zapewnienie spójności z klauzulą przeglądową określoną w art. 17 wniosku Komisji.

Poprawka 3

Artykuł 13

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Minimalne gwarancje, o których mowa w art. 3 lit. c), są to procedury stosowane przez przedsiębiorstwo prowadzące działalność gospodarczą, które mają zapewnić przestrzeganie zasad i praw określonych w ośmiu podstawowych konwencjach określonych w Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, a mianowicie: prawo do tego, aby nie być zmuszanym do pracy przymusowej, wolność zrzeszania się, prawo pracowników do organizowania się, prawo do rokowań zbiorowych, równe wynagrodzenia dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za pracę takiej samej wartości, niedyskryminowanie pod względem szans i traktowania w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także prawo dzieci do tego, by nie być zmuszanym do pracy.

Minimalne gwarancje, o których mowa w art. 3 lit. c), są to procedury stosowane przez przedsiębiorstwo prowadzące działalność gospodarczą, które mają zapewnić przestrzeganie zasad i praw określonych w  Europejskim filarze praw socjalnych oraz w ośmiu podstawowych konwencjach określonych w Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, a mianowicie: prawo do tego, aby nie być zmuszanym do pracy przymusowej, wolność zrzeszania się, prawo pracowników do organizowania się, prawo do rokowań zbiorowych, równe wynagrodzenia dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za pracę takiej samej wartości, niedyskryminowanie pod względem szans i traktowania w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także prawo dzieci do tego, by nie być zmuszanym do pracy.

Uzasadnienie

Dostosowanie w rozumieniu motywu 21 wniosku Komisji.

Poprawka 4

Artykuł 14

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Wymogi dotyczące technicznych kryteriów kwalifikacji

Wymogi dotyczące technicznych kryteriów kwalifikacji

1)   Techniczne kryteria kwalifikacji przyjęte zgodnie z art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 2 muszą:

1)   Techniczne kryteria kwalifikacji przyjęte zgodnie z art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 2 muszą:

a)

określać najistotniejsze potencjalne wkłady w realizację danego celu środowiskowego, biorąc pod uwagę nie tylko krótkoterminowe, lecz również długoterminowe skutki danej działalności gospodarczej;

a)

określać najistotniejsze potencjalne wkłady w realizację danego celu środowiskowego, biorąc pod uwagę nie tylko krótkoterminowe, lecz również długoterminowe skutki danej działalności gospodarczej pod względem zrównoważonego rozwoju ;

b)

określać minimalne wymogi, które należy spełnić, aby uniknąć istotnych szkód dla realizacji któregokolwiek z odpowiednich celów środowiskowych;

b)

określać minimalne wymogi, które należy spełnić, aby uniknąć istotnych szkód dla realizacji któregokolwiek z odpowiednich celów środowiskowych;

c)

mieć charakter jakościowy i/lub ilościowy oraz w miarę możliwości muszą obejmować progi;

c)

mieć charakter jakościowy i/lub ilościowy oraz w miarę możliwości muszą obejmować progi;

d)

w stosownych przypadkach opierać się na unijnych systemach oznakowania i certyfikacji, metodach oceny śladu środowiskowego oraz unijnych systemach klasyfikacji statystycznej, a także uwzględniać wszelkie odpowiednie obowiązujące przepisy Unii;

d)

w stosownych przypadkach opierać się na unijnych systemach oznakowania i certyfikacji, metodach oceny śladu środowiskowego oraz unijnych systemach klasyfikacji statystycznej, a także uwzględniać wszelkie odpowiednie obowiązujące przepisy Unii;

e)

opierać się na jednoznacznych dowodach naukowych oraz uwzględniać, w stosownych przypadkach, zasadę ostrożności określoną w art. 191 TFUE;

e)

opierać się na jednoznacznych dowodach naukowych oraz uwzględniać, w stosownych przypadkach, zasadę ostrożności określoną w art. 191 TFUE;

f)

uwzględniać wpływ na środowisko samej działalności gospodarczej, jak również produktów i usług oferowanych w ramach tej działalności gospodarczej, zwłaszcza poprzez analizę ich wytwarzania, wykorzystania i wycofywania z użytku;

f)

uwzględniać wpływ na środowisko samej działalności gospodarczej, jak również produktów i usług oferowanych w ramach tej działalności gospodarczej, zwłaszcza poprzez analizę ich wytwarzania, wykorzystania i wycofywania z użytku;

g)

uwzględniać charakter i skalę działalności gospodarczej;

g)

uwzględniać charakter i skalę działalności gospodarczej;

h)

uwzględniać potencjalny wpływ na płynność na rynku, ryzyko porzucenia niektórych zasobów w wyniku utraty ich wartości ze względu na przejście na bardziej zrównoważoną gospodarkę, a także ryzyko stworzenia niespójnych zachęt;

h)

obejmować wszystkie istotne rodzaje działalności gospodarczej w danym sektorze i gwarantować jednakowe traktowanie tych działalności, jeżeli w równym stopniu przyczyniają się do realizacji przynajmniej jednego celu środowiskowego, aby uniknąć zakłóceń konkurencji na rynku;

i)

obejmować wszystkie istotne rodzaje działalności gospodarczej w danym sektorze i gwarantować jednakowe traktowanie tych działalności, jeżeli w równym stopniu przyczyniają się do realizacji przynajmniej jednego celu środowiskowego, aby uniknąć zakłóceń konkurencji na rynku;

i)

być ustalone tak, aby ułatwiały weryfikację zgodności z tymi kryteriami, gdy tylko jest to możliwe.

j)

być ustalone tak, aby ułatwiały weryfikację zgodności z tymi kryteriami, gdy tylko jest to możliwe.

 

Uzasadnienie

i)

We wniosku Komisji nie określono rodzaju skutków, jakie podlegają analizie.

ii)

Litera „h” powinna zostać skreślona, ponieważ koncepcja zrównoważenia środowiskowego nie odnosi się do pojęcia płynności rynku.

Poprawka 5

Artykuł 15

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Platforma ds. zrównoważonego finansowania

Platforma ds. zrównoważonego finansowania

1)   Komisja ustanawia Platformę ds. zrównoważonego finansowania, składającą się z:

1)   Komisja ustanawia Platformę ds. zrównoważonego finansowania, składającą się z:

a)

przedstawicieli:

a)

przedstawicieli:

 

i)

Europejskiej Agencji Środowiska;

 

i)

Europejskiej Agencji Środowiska;

 

ii)

Europejskich Urzędów Nadzoru;

 

ii)

Europejskich Urzędów Nadzoru;

 

iii)

Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego;

 

iii)

Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego;

 

 

iv)

„platformy opartej na porozumieniu zainteresowanych stron, służącej do realizacji unijnych celów zrównoważonego rozwoju”;

b)

ekspertów reprezentujących odpowiednie zainteresowane strony z sektora prywatnego;

b)

ekspertów reprezentujących odpowiednie zainteresowane strony z sektora prywatnego;

c)

mianowanych ad personam ekspertów, którzy wykazują się posiadaniem wiedzy i doświadczenia w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem.

c)

mianowanych ad personam ekspertów, którzy wykazują się posiadaniem wiedzy i doświadczenia w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem.

Poprawka 6

Artykuł 17 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r. i co trzy lata po tym terminie Komisja publikuje sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia. W sprawozdaniu tym ocenia się:

Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r. i co trzy lata po tym terminie Komisja publikuje sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia. W sprawozdaniu tym ocenia się:

a)

postępy w wykonywaniu niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do opracowywania technicznych kryteriów kwalifikacji zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej;

a)

postępy w wykonywaniu niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do opracowywania technicznych kryteriów kwalifikacji zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej;

b)

ewentualną konieczność zmiany określonych w niniejszym rozporządzeniu kryteriów uznawania danej działalności gospodarczej za zrównoważoną środowiskowo;

b)

ewentualną konieczność zmiany określonych w niniejszym rozporządzeniu kryteriów uznawania danej działalności gospodarczej za zrównoważoną środowiskowo;

c)

zasadność rozszerzenia zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia na inne cele zrównoważonego rozwoju, w szczególności na cele społeczne ;

c)

stosowanie definicji zrównoważonych środowiskowo inwestycji w prawie Unii, a także na poziomie państw członkowskich, w tym zasadność stworzenia mechanizmu weryfikacji zgodności z kryteriami określonymi w niniejszym rozporządzeniu;

d)

stosowanie definicji zrównoważonych środowiskowo inwestycji w prawie Unii, a także na poziomie państw członkowskich, w tym zasadność stworzenia mechanizmu weryfikacji zgodności z kryteriami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

d)

do dnia 31 grudnia 2021 r. Komisja przedstawi wniosek dotyczący rozszerzenia zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia na społeczne aspekty celów zrównoważonego rozwoju.

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ujawniania informacji dotyczących zrównoważonych inwestycji i ryzyka dla zrównoważonego rozwoju oraz w sprawie zmiany dyrektywy (UE) 2016/2341

(COM(2018) 354 final)

Poprawka 7

Nowy motyw po motywie 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

Włączenie czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem do procesu podejmowania decyzji o inwestycjach może przynieść korzyści wykraczające poza rynki finansowe. Dlatego też niezmiernie ważne jest, by uczestnicy rynku finansowego dostarczali niezbędnych informacji do umożliwienia porównania inwestycji i podejmowania świadomych decyzji inwestycyjnych. Ponadto w celu wypełnienia zobowiązań w zakresie należytej staranności dotyczących ryzyka i wpływu na zrównoważony rozwój oraz w celu zapewnienia inwestorom końcowym dostępu do wartościowych informacji, uczestnicy rynku finansowego potrzebują ujawnienia wiarygodnych, porównywalnych i zharmonizowanych informacji przez spółki, w które dokonano inwestycji. Proces ten może się powieść jedynie wówczas, jeżeli zostaną wprowadzone prawnie uzgodnione definicje.

Poprawka 8

Motyw 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz wyraźnego i spójnego wypełniania przez uczestników rynku finansowego obowiązków ujawniania informacji ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu konieczne jest określenie ujednoliconej definicji „zrównoważonego inwestowania”.

W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz wyraźnego i spójnego wypełniania przez uczestników rynku finansowego obowiązków ujawniania informacji ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu konieczne jest określenie jasnej i ujednoliconej definicji „zrównoważonego inwestowania” oraz „ryzyka dla zrównoważonego rozwoju”, tak by uniknąć wszelkiego nakładania się uregulowań niezgodnego z zasadami lepszego stanowienia prawa i proporcjonalności . Definicja zrównoważonych inwestycji gwarantuje minimalny poziom spójności wśród produktów i usług finansowych oraz gwarantuje, że takie inwestycje wywierają pozytywny wpływ netto na wyniki w zakresie zrównoważonego rozwoju. Z uwagi na wieloaspektowy charakter zrównoważoności – obejmujący trzy wymiary zrównoważonego rozwoju środowiskowego, społecznego i w dziedzinie zarządzania – pozytywnemu wpływowi w jednym wymiarze nie zawsze musi towarzyszyć pozytywny wpływ w innym, jednakże wpływ netto w zakresie zrównoważonego rozwoju, mierzony za pomocą zharmonizowanych wskaźników zrównoważoności, musi być zawsze zdecydowanie pozytywny. Definicja ryzyka dla zrównoważonego rozwoju jest konieczna dla zapewnienia spójności wyników działań regulacyjnych, ale także rozumiana jest jako rozwijające się i dynamiczne narzędzie będące w stanie uwzględniać pojawiające się nowe zagrożenia. Definicja zawiera finansowe i pozafinansowe skutki nieuwzględnienia ryzyka środowiskowego, społecznego i dotyczącego zarządzania. Wyniki w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być mierzone w oparciu o zharmonizowane wskaźniki zrównoważonego rozwoju, które mają zostać ustanowione przez Komisję Europejską w trybie pilnym i przy wykorzystaniu istniejących europejskich i międzynarodowych zobowiązań.

Poprawka 9

Artykuł 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Definicje

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

[…]

[…]

s)

„doradztwo ubezpieczeniowe” oznacza doradztwo w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 15 dyrektywy (UE) 2016/97.

s)

„doradztwo ubezpieczeniowe” oznacza doradztwo w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 15 dyrektywy (UE) 2016/97;

 

t)

„ryzyka dla zrównoważonego rozwoju” oznaczają istotne lub prawdopodobnie istotne ryzyko finansowe lub niefinansowe, związane z zagrożeniami i czynnikami środowiskowymi, społecznymi i dotyczącymi zarządzania, znaczące w wypadku konkretnej strategii inwestycyjnej; „ryzyka dla zrównoważonego rozwoju” obejmują:

(i)

krótkoterminowe i/lub długoterminowe zagrożenia dla rentowności produktu finansowego lub emerytalnego, które wynikają z jego ekspozycji na działania gospodarcze, która mogą mieć niekorzystne skutki środowiskowe lub społeczne, lub z narażenia produktu na działanie wykazujących znamiona słabego zarządzania podmiotów, w których dokonuje się inwestycji;

(ii)

krótkoterminowe i/lub długoterminowe ryzyko, że działania gospodarcze, na które narażony jest produkt finansowy lub emerytalny, mają negatywne oddziaływanie na środowisko naturalne, pracowników i społeczności, lub na zarządzanie podmiotami, w których dokonuje się inwestycji, w tym, ale nie wyłącznie, gdy związane jest to z ryzykiem finansowym, o którym mowa w ppkt (i).

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

1.

Uważa, że zrównoważone (1) finansowanie przyczynia się do tego, iż przy decyzjach inwestycyjnych zagadnienia środowiskowe (zmiana klimatu, niszczenie środowiska, utrata różnorodności biologicznej i niedobór zasobów) są uwzględniane obok zagadnień społecznych (np. złe warunki pracy) i aspektów zarządzania przedsiębiorstwem (czynniki tzw. ładu korporacyjnego).

2.

Podkreśla swoje zaangażowanie w przeciwdziałanie zmianie klimatu i wspieranie zrównoważonego rozwoju w rozumieniu przyjętej w 2015 r. i obejmującej 17 celów Agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030.

3.

Jest zdania, że należałoby rozważyć stosowanie syntetycznych wskaźników rozwoju w Europie, które w wystarczającym stopniu uwzględniałyby różne aspekty związane z rozwojem, takie jak zrównoważoność. W związku z tym można by przyjąć jako bazę wskaźnik postępu społecznego w regionach, który Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej w Komisji Europejskiej już stosuje w odniesieniu do wszystkich regionów europejskich.

4.

Podkreśla swoje zdanie, że znaczne inwestycje są potrzebne do podołania wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu i zrównoważonym rozwojem oraz że nie mogą być one finansowane wyłącznie ze środków publicznych (2).

5.

Jest świadomy faktu, że zmiana klimatu pogłębia problem niewystarczającej kapitalizacji banków i stabilności rynków finansowych, powodując nowe, dodatkowe fizyczne i przejściowe ryzyko dla sektora finansowego.

6.

Przyjmuje zatem z wyraźnym zadowoleniem opracowany przez Komisję „Plan działania: finansowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego” z dnia 8 marca 2018 r. oraz podziela zawarte w nim cele i gotowość, by umożliwić sektorowi finansowemu i prywatnym inwestorom przyczynienie się do osiągnięcia ambitnych i wspólnych celów klimatycznych i celów zrównoważonego rozwoju.

7.

Zwraca się do Komisji UE z prośbą, by przy sprawdzaniu, czy ryzyko związane z czynnikami klimatycznymi i innymi czynnikami środowiskowymi może zostać włączone do posiadanych przez instytucje strategii zarządzania ryzykiem i potencjalnego dokładnego uzgodnienia wymogów kapitałowych banków jako część rozporządzenia w sprawie kapitału własnego i dyrektywy w sprawie kapitału własnego, zwróciła uwagę na to, by przy uwzględnieniu kryteriów możliwych do obiektywnego sprawdzenia kapitałowi własnemu nie były stawiane niższe wymogi, kiedy wprawdzie ryzyko ekologiczne lub odnoszące się do odpowiedzialności społecznej ryzyko związane ze zrównoważonym rozwojem jest niewielkie, ale ryzyko ekonomiczne – wysokie.

8.

Wzywa Komisję UE do wyjaśnienia, jak można pogodzić ze sobą pozostające częściowo w sprzeczności cele planu działania przy jednoczesnym zachowaniu stabilności finansowej. zwraca uwagę, że wspieranie zrównoważonego finansowania nie może odbywać się kosztem stabilności rynku finansowego.

9.

Uważa, że ten plan działania i jego wdrożenie należy rozpatrywać w kontekście celów zrównoważonego rozwoju (SDGs) ustanowionych przez ONZ w 2015 r. z myślą o 2030 r. i ogłoszonej gotowości UE do ich osiągnięcia.

10.

Zwraca uwagę, że w tym kontekście KR aktywnie uczestniczy w platformie wysokiego szczebla opartej na porozumieniu zainteresowanych stron, która doradza Komisji i wspiera ją w kwestii optymalnej realizacji celów zrównoważonego rozwoju w UE. Zwraca również uwagę, że zalecenia platformy uwydatniają znaczenie mobilizacji odpowiednich środków dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju i że odnośnie do tego zawierają konkretne propozycje.

11.

Wyraża zaniepokojenie skutkami zmiany klimatu w UE i na świecie oraz przypomina, że władze lokalne i regionalne często ponoszą główną odpowiedzialność, jeśli chodzi o łagodzenie szkód spowodowanych przez coraz bardziej ekstremalne zjawiska naturalne i inwestowanie w środki przystosowawcze (3).

12.

Podkreśla, że skutki (4) związanych z klimatem klęsk żywiołowych są bezpośrednio odczuwalne przez władze lokalne i regionalne, i że poza tym władze lokalne i regionalne odnoszą korzyści z długoterminowego zapewnienia konkurencyjności gospodarki UE oraz z nowych możliwości bardziej zrównoważonego inwestowania i zatrudnienia.

13.

Akcentuje, że władze lokalne i regionalne są odpowiedzialne za dużą część inwestycji w infrastrukturę drogową i telekomunikacyjną oraz infrastrukturę dla zaopatrzenia w energię, wodę i gospodarkę odpadami, które w szerszym znaczeniu są ważnymi prekursorami zrównoważonego rozwoju. W tym kontekście podkreśla, że władze te odgrywają zasadniczą rolę w budowaniu odporności na coraz częściej występujące niekorzystne zjawiska naturalne związane z klimatem.

14.

Popiera postępowanie Komisji, by jako część planu inwestycyjnego dla Europy rozbudować wsparcie techniczne i finansowe dla zrównoważonych projektów poprzez Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) i Europejskie Centrum Doradztwa Inwestycyjnego, zapewniające dostęp do doradztwa inwestycyjnego w UE. Na tych zwiększonych zdolnościach doradczych w zakresie ochrony środowiska i polityki społecznej skorzysta poziom regionalny i lokalny. Z zadowoleniem przyjmuje także jednoczesne wspieranie zrównoważonych inwestycji w krajach partnerskich przez Europejski Fundusz na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR), rozpoczynając od Afryki i krajów sąsiadujących z UE, w ramach wdrażania unijnego planu inwestycji zewnętrznych, przez który wspierane ma być np. rolnictwo zrównoważone, łączność i tworzenie miejsc godnej pracy.

15.

Zwraca uwagę na związek między standardem życia i kształcenia obywateli UE a ich świadomością potrzeby istnienia zrównoważonego systemu finansowego i związanych z nim szans bądź ich możliwościami uczestniczenia w nim dzięki własnym inwestycjom w zrównoważone produkty finansowe. W każdym razie, aby poprawić poziom wiedzy obywateli europejskich na temat różnych aspektów związanych ze zrównoważonym rozwojem, należy zapewnić im lepszy dostęp do stosownych informacji.

16.

Uważa, że wdrożenie planu działania powinno sprzyjać większemu zorientowaniu działalności gospodarczej na cele długoterminowe, przy uwzględnieniu możliwych skutków społecznych takiej działalności w Europie i na świecie.

17.

Wzywa zatem Komisję, by nadal dążyła do ograniczenia myślenia krótkoterminowego, typowego dla rynków finansowych, i zwraca uwagę, że takie myślenie ma niewątpliwy i w znacznym stopniu niekorzystny wpływ na kierowanie zarówno dużymi giełdowymi, jak i mniejszymi przedsiębiorstwami oraz na ich strategię.

18.

Popiera to, że plan działania został szybko wdrożony wraz z pierwszymi trzema wnioskami ustawodawczymi opublikowanymi dnia 24 maja 2018 r. – wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie ujawniania informacji dotyczących zrównoważonych inwestycji i ryzyka dla zrównoważonego rozwoju, wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w odniesieniu do wskaźników referencyjnych niskoemisyjności i wskaźników referencyjnych pozytywnego wpływu na emisyjność – oraz z rozpoczęciem konsultacji publicznych dotyczących integracji zrównoważonego rozwoju z metodami oceny adekwatności.

19.

Zaznacza, że MŚP oraz przedsiębiorstwa rodzinne odczuwają bardziej bezpośredni związek ze środowiskowymi i społecznymi skutkami swej działalności i mają z natury rzeczy inny stosunek do takich aspektów swej działalności jak zrównoważoność i zarządzanie. Jednocześnie zauważa, że mają one wyższy koszt kapitału i więcej problemów w dostępie do rynków finansowych.

20.

Wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia propozycji dotyczących realizacji pozostałych celów planu działania.

21.

Ubolewa, że Komisja w swoim planie działania, w którym określono, że przewidziany w nowych wieloletnich ramach finansowych jedyny fundusz inwestycyjny mógłby oferować takie wsparcie, nie zastosowała się do zalecenia grupy ekspertów wysokiego szczebla w sprawie ustanowienia Zrównoważonej infrastruktury Europy – narzędzia, które służyłoby wspieraniu zrównoważonych projektów infrastrukturalnych we wszystkich państwach członkowskich i które byłoby szczególnie cenne dla władz lokalnych i regionalnych.

22.

Podkreśla, że niektóre władze lokalne i regionalne same emitują zrównoważone produkty finansowe, takie jak gminne lub regionalne obligacje ekologiczne oraz obligacje społeczne lub obligacje zrównoważonego rozwoju. Ponadto zaznacza, jak istotne jest wspieranie takich inicjatyw związanych z ustanowieniem wspólnych procedur w odniesieniu do obligacji i wiążących się z podniesieniem stabilności finansowej emitentów poprzez współpracę, np. poprzez wspólne gwarancje lub podobne instrumenty.

23.

Zwraca uwagę na przykład Kraju Basków, który wprowadził niedawno „ramy dla obligacji zrównoważonego rozwoju” (5), dzięki czemu dochody ze sprzedaży obligacji mogą być wykorzystywane do finansowania przystępnych cenowo mieszkań, dostępu do edukacji i opieki medycznej, projektów promowania energii odnawialnej, zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska i wielu innych zrównoważonych inwestycji w różnych dziedzinach określonych przez ramy. Kolejnym dobrym przykładem jest publikacja wspólnych ram sprawozdawczości przez nordyckich państwowych emitentów zielonych obligacji skarbowych, które zostały dobrze przyjęte przez rynek (6).

24.

Potwierdza swoje poparcie na rzecz wprowadzenia w UE kompleksowego podatku od transakcji finansowych (PTF) (7). Podkreśla, że w odpowiedniej formie podatek ten mógłby przyczynić się do wspierania kultury długoterminowości na rynkach finansowych.

25.

Akcentuje, że obok innych korzyści PTF dawałby również możliwość kierowania przepływów kapitałowych do zrównoważonych inwestycji. Zostałoby to osiągnięte w taki sposób, że transakcje związane z najbardziej zrównoważonym inwestowaniem zgodnie z unijnymi ramami ułatwiającymi zrównoważone inwestycje zostałyby zwolnione z podatku od transakcji lub mniej opodatkowane.

26.

Przyjmuje z zadowoleniem, że w ramach nowych wieloletnich ram finansowych (WRF) wniosek Komisji z 6 czerwca 2018 r. dotyczący programu InvestEU ma także przyczynić się do budowy zrównoważonego systemu finansowego w UE i wspierać reorientację prywatnego kapitału na zrównoważone inwestowanie. Ma to nastąpić dzięki przeznaczeniu około 30 % zaproponowanej gwarancji budżetowej z programu InvestEU w wysokości 38 mld EUR na zrównoważoną infrastrukturę.

27.

Z zadowoleniem przyjmuje także to, że wniosek Komisji przewiduje, że wkład programu InvestEU w osiąganie celów klimatycznych UE będzie podlegał ocenie pod względem zrównoważoności na podstawie wytycznych inwestycyjnych, które powinny zostać opracowane przez Komisję we współpracy z partnerami wykonawczymi w ramach program InvestEU, z wykorzystaniem kryteriów ustalanych według rozporządzenia w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje.

28.

Jako że MŚP napotykają największe problemy w przekształcaniu swej działalności gospodarczej i nadawaniu jej bardziej zrównoważonego charakteru, uważa że segment programu InvestEU dotyczący polityki wobec MŚP powinien zawierać silne zachęty w celu wspierania tego rodzaju transformacji.

29.

Podkreśla, że zrównoważony rozwój wykraczający poza rynki finansowe wymaga właściwych zachęt w całym spektrum działalności gospodarczej. Potwierdza, że efektywny, regulowany w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (ETS) rynek handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych mógłby odgrywać kluczową rolę w tworzeniu właściwych zachęt do przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile są one wdrażane razem z ambitną polityką w zakresie efektywności energetycznej i energii odnawialnej. Ubolewa zatem nad rozczarowującymi wynikami systemu ETS w jego obecnej formie z nadal zbyt niskimi cenami uprawnień do emisji. Ponawia swój apel, by minimalną częścią dochodów z aukcji uprawnień do emisji zarządzały bezpośrednio władze lokalne i regionalne i wykorzystywały ją na inwestycje w zwiększenie odporności lokalnej (8).

30.

Zachęca ponadto instytucje UE, państwa członkowskie i władze lokalne i regionalne do bezwarunkowego podjęcia tematu zrównoważonego rozwoju i zadbania o to, by UE stała się wiodącym na świecie graczem w tej dziedzinie, który w pełni wykorzystuje szanse na innowacje i rozwój wynikające ze stopniowej zmiany w kierunku nowego modelu gospodarczego i finansowego.

Wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje

31.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, który umożliwiłby opracowanie uzgodnionych na szczeblu UE ram oceny zrównoważonego rozwoju i który jest warunkiem osiągnięcia kilku konkretnych celów Komisji określonych w jej planie działania. Opierając się na proponowanym rozporządzeniu, KR zachęca Komisję do działania na rzecz opracowania unijnego „ekologicznego oznakowania” zrównoważonych produktów finansowych.

32.

Z zadowoleniem przyjmuje wyrażony w planie działania zamiar Komisji, by w 2019 r. przedstawić wnioski dotyczące unijnej obligacji ekologicznej na podstawie kryteriów ustalonych w rozporządzeniu ramowym, ponieważ taki standard podniósłby poziom wrażliwości i zwiększyłby zaufanie inwestorów, przyczyniając się do stworzenia głębokiego i płynnego rynku zrównoważonych aktywów finansowych.

33.

Ubolewa jednak nad jednostronnym skoncentrowaniem się na ekologicznych aspektach zrównoważonego rozwoju w planie działania Komisji, szczególnie we wniosku ramowym. Apeluje o to, by kwestie społeczne były uwzględniane jako element zrównoważonego rozwoju tak samo jak aspekty ekologiczne i by problematyka ładu korporacyjnego również była brana pod uwagę, szczególnie w kontekście inwestycji.

34.

Poparłby wdrożenie skompresowane w czasie i dlatego wzywa Komisję, by jak najszybciej, najpóźniej zaś w pierwszym sprawozdaniu o stosowaniu rozporządzenia w sprawie ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, przedstawiła, kiedy i jak zaproponuje rozszerzenie zakresu obowiązywania tego rozporządzenia na definicje i kryteria, według których działalność gospodarcza jest zrównoważona, zgodnie ze wszystkimi celami zrównoważonego rozwoju.

35.

Wzywa Komisję UE do poinformowania również o tym, co przedsięwzięła, by metody zarządzania systemem finansowym nastawionego na zrównoważony rozwój stały się standardami OECD.

36.

Apeluje o wprowadzenie dla inwestorów i przedsiębiorstw wiążącego prawnie obowiązku dochowania należytej staranności przy przestrzeganiu praw człowieka, mającego zastosowanie również do działalności zagranicznych koncernów i wzdłuż ich łańcuchów wartości.

37.

Podziela (przedstawione w motywie 36) zdanie Komisji, że europejska wartość dodana polega na wprowadzeniu na szczeblu UE jednolitego unijnego systemu klasyfikacji dla kryteriów określania tego, co dla celów inwestycji stanowi zrównoważoną działalność, i w efekcie realizacji obowiązków i celów UE w zakresie polityki ochrony środowiska i polityki klimatycznej oraz uniknięciu kosztownej fragmentacji rynku. Wniosek dotyczący rozporządzenia odpowiada zatem wymogom zasady pomocniczości w rozumieniu art. 5 TUE.

38.

Zauważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

Wniosek w sprawie ujawniania informacji dotyczących zrównoważonych inwestycji i ryzyka dla zrównoważonego rozwoju

39.

Uważa za bardzo istotne przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności na etapie ustalania ram regulacyjnych nastawionych na cele zrównoważonego rozwoju, jeśli chodzi o przepisy dotyczące przejrzystości i ujawniania informacji. Trzeba zarazem uwzględnić interesy instytucji kredytowych, które mają szczególne znaczenie dla lokalnych przedsiębiorstw i władze lokalne i regionalne, a także dla małych i średnich instytucji, takich jak kasy oszczędnościowe i unie kredytowe. Nie wolno o tym aspekcie zapominać.

40.

Stwierdza, że wniosek zachowuje zasadę pomocniczości i proporcjonalności.

Wskaźniki referencyjne niskoemisyjności i pozytywnego wpływu na emisyjność

41.

Uważa, że wniosek odpowiada zasadzie pomocniczości i proporcjonalności.

Bruksela, dnia 5 grudnia 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów


(1)  Według komisji Brundtlanda pojęcie zrównoważonego rozwoju można zdefiniować jako „rozwój, który zaspokaja dzisiejsze potrzeby, nie zagrażając spełnieniu potrzeb przyszłych pokoleń”. W odniesieniu do wzrostu w Unii Europejskiej rozwój zrównoważony jest wiodącą zasadą, która łączy ekologię, ekonomię i odpowiedzialność społeczną

(2)  Opinia KR-u, Finansowanie polityki klimatycznej: niezbędne narzędzie wdrażania porozumienia z Paryża, COR-2017-02108.

(3)  Opinia KR-u, Finansowanie polityki klimatycznej: niezbędne narzędzie wdrażania porozumienia z Paryża, COR-2017-02108.

(4)  Jak stwierdzono w planie działania, w latach 2007–2016 częstotliwość klęsk żywiołowych wywołanych przez zmianę klimatu rosła rocznie o 46 %, a szkody gospodarcze wzrosły przy tym o 86 % (do 117 mld EUR w 2016 r.).

(5)  http://www.euskadi.eus/contenidos/informacion/7071/es_2333/Basque%20Government%20Sustainability%20 Bond%20Framework_2018.pdf

(6)  Nordic Public Sector Issuers: Stanowisko w kwestii wpływu zielonych obligacji skarbowych na sprawozdawczość;

https://www.munifin.fi/recents/news/2017/ 10/24/nordic-issuers-release-guide- on-green-bonds-impact-reporting.

(7)  Zob. opinia KR-u z lutego 2012 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od transakcji finansowych. CdR 332/2011 fin (Dz.U. C 113 z 18.4.2012, s. 7).

(8)  Opinia KR-u, Finansowanie polityki klimatycznej: niezbędne narzędzie wdrażania porozumienia z Paryża, COR-2017-02108.


7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/36


Opinia Europejskiego Komitetu Regionów „Modele lokalnej kontroli nad energetyką i rola lokalnych społeczności energetycznych w transformacji energetycznej w Europie”

(2019/C 86/05)

Sprawozdawczyni:

Mariana GÂJU (RO/PES), wójt gminy Cumpăna (okręg Constanța)

Dokument źródłowy:

Wniosek prezydencji austriackiej

ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

Główne ustalenia

1.

Uznaje, że sektor energii odgrywa kluczową rolę dla rozwoju społeczno-gospodarczego oraz że jakość życia obywateli, wzrost gospodarczy i konkurencyjność gospodarki danego kraju można zapewnić pod warunkiem przystępnych cen energii i minimalnego wpływu energetyki na środowisko.

2.

Potwierdza, że energia jest ważnym czynnikiem gospodarki społeczności lokalnych, gdyż jest elementem kosztów produkcji i usług na poziomie lokalnym oraz ma wpływ na siłę nabywczą gospodarstw domowych. Dostarczanie usług energetycznych oznacza bowiem zaspokajanie potrzeb w zakresie ogrzewania, ciepłej wody, klimatyzacji, przygotowania i przechowywania żywności, dostępu do informacji itd.

3.

Podkreśla, że inicjatywy społecznościowe oparte na rozwiązaniach lokalnych polegających na współpracy mogą być podejmowane przez osoby fizyczne lub grupy osób, małe przedsiębiorstwa lub samorządy lokalne bądź też gospodarstwa domowe, które mogą występować indywidualnie lub w ramach organizacji. „Lokalne wspólnoty energetyczne” mogą odgrywać istotną rolę w przemianach energetycznych i sprzyjać rozwojowi zrównoważonych technologii energetycznych korzystnych dla społeczności lokalnych i dla UE jako całości.

4.

Zauważa, że przechodzenie, nawet częściowe, systemów energetycznych pod opiekę jednostek samorządu terytorialnego odbywa się drogą rekomunalizacji, decentralizacji usług i partycypacyjnego zarządzania w formie partnerstw lub certyfikowanych spółdzielni energetycznych poprzez wzmocnienie inicjatyw obywatelskich w zakresie energetyki.

5.

Zauważa, że struktura organizacyjna społecznościowych inicjatyw energetycznych może przyjąć, między innymi, formę prawną partnerstw z władzami lokalnymi, w tym partnerstw publiczno-prywatnych (PPP), spółdzielni, fundacji społecznościowych, spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, przedsiębiorstw nienastawionych na zysk będących własnością ich użytkowników, stowarzyszeń właścicieli nieruchomości lub własności gminnej.

6.

Popiera, by taka lokalna społeczność energetyczna mogła stanowić skuteczny model zarządzania energią na poziomie społeczności, co obejmuje produkcję, dystrybucję i zużycie energii elektrycznej, lub ogrzewanie i chłodzenie (miejskie) z połączeniem/przyłączeniem do systemów dystrybucji lokalnej lub bez.

7.

Uważa, że społeczności energetyczne mogą mieć mechanizmy umożliwiające włączenie obywateli w proces transformacji energetyki, a tym samym w zrównoważoną gospodarkę, co oznacza ułatwienie wdrożenia zrównoważonych technologii energetycznych, z korzyścią dla społeczności lokalnych, i przejęcie odpowiedzialności w zakresie śladu węglowego.

8.

Przypomina, że kontrola nad energetyką na poziomie lokalnym wpisuje się w ramy zaangażowania politycznego na rzecz transformacji energetycznej za pomocą systemu konkretnych strategii na rzecz rozwoju odnawialnych źródeł energii na wszystkich szczeblach sprawowania rządów.

9.

Wyraża zadowolenie w związku z wprowadzaniem na szczeblu UE ram prawnych i regulacyjnych, by powołanie i funkcjonowanie lokalnych społeczności energetycznych oraz ich dostęp do rynku energii odbywał się w obowiązujących ramach prawnych i regulacyjnych. Przypomina, jak ważne jest zadbanie o to, by jasne definicje i uregulowania dawały pewność umożliwiającą lokalnym społecznościom energetycznym odgrywanie pozytywnej roli w sprawiedliwej transformacji energetyki i wzywa państwa członkowskie do wykorzystania ich pełnego potencjału. Oznacza to m.in. zapewnienie tym społecznościom dostępu do instrumentów finansowych lub partnerstw w celu zmniejszenia ryzyka związanego z inwestycjami w lokalne społeczności energetyczne, jak również korygowanie wszelkich uprzedzeń wobec nich.

10.

Zauważa, że spółdzielnia energetyczna (forma prawna struktury organizacyjnej – inicjatywa społecznościowa), która stanowi jedyny w swoim rodzaju model własności pod względem gospodarczym i prawnym, ma na celu uzyskanie korzyści na szczeblu lokalnym i jest w stanie świadczyć usługi w sektorze energetycznym, takie jak wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych własnych lub zewnętrznych do celów konsumpcji własnej i sprzedaży, posiadanie i eksploatacja systemów magazynowania, małych sieci i infrastruktury dystrybucji oraz wdrażanie środków w zakresie efektywności energetycznej.

11.

Uważa, że spółdzielnie energetyczne mogą przyczyniać się do dalszej decentralizacji, otwarcia i demokratyzacji systemów energetycznych, a zatem mogą mieć pozytywny wpływ na zrównoważony rozwój społeczno-gospodarczy na szczeblu lokalnymi i mogą w ten sposób przyczynić się do zwalczania ubóstwa energetycznego oraz wspierania tworzenia miejsc pracy w danej społeczności.

12.

Zauważa, że w większości państw członkowskich wykorzystywanie energii ze źródeł odnawialnych pobudzane jest poprzez programy pomocy ukierunkowane na specyfikę lokalną i regionalną. Niektóre kraje zapewniły priorytetowy dostęp do sieci dla energii ze źródeł odnawialnych, zaś inne zapewniają dostęp na rozsądnych warunkach. Ponadto w ramach planowania regionalnego i krajowego istnieją różne sposoby wspierania i upraszczania procedur urzędowych zezwoleń na instalację urządzeń o małej mocy wytwarzających energię ze źródeł odnawialnych.

13.

Zaleca przeprowadzenie racjonalizacji różnych krajowych systemów wsparcia na szczeblu europejskim w takim zakresie, w jakim jest to konieczne, aby zapewnić ich wkład w osiąganie celów zrównoważonego rozwoju, celów określonych w porozumieniu paryskim oraz celów europejskiej unii energetycznej.

14.

Uznaje, że należy intensywne pracować nad jak najwydajniejszym wykorzystaniem biomasy, co przyczyni się do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Zaleca, by wspierać optymalne wykorzystanie odpadów z biomasy pochodzących ze wszystkich sektorów gospodarczych i społecznych do celów produkcji energii w perspektywie średnio- i długoterminowej.

15.

Zaleca dalsze rozwijanie współdziałających ze sobą ram politycznych i legislacyjnych na rzecz transformacji infrastruktury energetycznej, aby rozszerzyć wzajemne połączenia na szczeblu lokalnym, regionalnym i transgranicznym, większy potencjał magazynowania energii oraz inteligentne sieci zarządzania popytem dla dostaw energii w ramach systemu obejmującego duży udział energii ze źródeł odnawialnych.

Wnioski i zalecenia

16.

Apeluje, aby lokalna kontrola nad energetyką stała się faktem dokonanym, poprzez wdrażanie polityki w zakresie energii ze źródeł odnawialnych i transformacji energetyki oraz dzięki mechanizmom wsparcia finansowego dla odnawialnych źródeł energii.

17.

Nawołuje do ściślejszej koordynacji polityki regionalnej i energetycznej UE i państw członkowskich, by wykorzystać znaczące korzyści dla zrównoważonego rozwoju regionalnego płynące z przejścia na odnawialne źródła energii – chodzi tu m.in. o decentralizację systemów energetycznych i ograniczenie uzależnienia od (pochodzących głównie z importu) paliw kopalnych.

18.

Apeluje o wprowadzenie zasady niedyskryminacyjnego dostępu lokalnych społeczności energetycznych do rynku w celu ich promowania poprzez politykę i prawodawstwo, które uznają ich rolę i szczególne potrzeby, oraz wprowadzenia polityki i zasad zachęcających do współpracy regionalnej i lokalnej, przyjęcia uproszczonych i proporcjonalnych procedur regulacyjnych i administracyjnych, a także ułatwienia dostępu do informacji technicznych i gospodarczych, wytycznych oraz finansowania.

19.

Wzywa państwa członkowskie UE do zaproponowania i wdrożenia różnych form lokalnej kontroli nad energetyką, ponieważ lokalne społeczności energetyczne napotykają w niektórych państwach członkowskich różne wyzwania, jeżeli chodzi o funkcjonowanie i rezultaty na szczeblu lokalnym, np. niejednorodne i niespójne przepisy w stosunku do rozwoju sytuacji na rynku, niedoskonałość krajowych strategii i programów pomocy z punktu widzenia lokalnych i regionalnych społeczności energetycznych oraz złożoność ram administracyjnych i regulacyjnych dla nowych uczestników rynku energii.

A.    Zalecenia dla decydentów na szczeblu unijnym

20.

Uznaje, że w prawodawstwie europejskim należy stworzyć równe warunki działania i minimalne wymagania, by wspierać lokalne społeczności energetyczne, dzięki czemu UE będzie mogła jawić się jako przykład w tym zakresie.

21.

Zaleca, aby instrumenty polityki na szczeblu UE i przepisy krajowe, które stanowią transpozycję lub uzupełnienie prawodawstwa UE były zaprojektowane w taki sposób, aby wywierać korzystny wpływ na rozwój lokalnych społeczności energetycznych, w tym spółdzielni energetycznych.

22.

Wzywa do zadbania o to, by transpozycja definicji „społeczność energetyczna działająca w zakresie energii ze źródeł odnawialnych” i „lokalna społeczność energetyczna” lub innych określeń funkcjonalnych takich jak społecznościowe przedsiębiorstwo energetyczne, spółdzielnia, stowarzyszenie itd. na poziomie państw członkowskich została dokonana w sposób celowy i funkcjonalny, tak aby zapewnić dostęp tych organizacji do rynku energii i należyte uwzględnienie ich potrzeb, w tym w zakresie pomocy oraz w stosownych przypadkach dodatkowe zachęty.

Utrzymanie stabilnego środowiska politycznego dla promowania energii ze źródeł odnawialnych

23.

Stwierdza, że lokalne społeczności energetyczne często zajmują się produkcją, dostawą, dystrybucją i wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych.

24.

Zauważa, że lokalne społeczności energetyczne często sięgają po publiczne instrumenty wsparcia odnawialnych źródeł energii, aby zapewnić finansowanie i zarządzać ryzykiem w ramach swojej działalności. Tymczasem decydenci na szczeblu unijnym sygnalizują odejście od tych mechanizmów wsparcia, które nie opierają się na premiach i są niezależne od rynku (np. stawki ryczałtowe).

25.

Zdaje sobie sprawę z tego, że przejście do systemów wsparcia i przetargów rynkowych może doprowadzić do ograniczenia lokalnym społecznościom energetycznym dostępu do zasobów finansowych, a nawet wykluczenia tych społeczności z rynku, gdyby wymogi ujęte w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego były zbyt wyśrubowane.

26.

Jest za tym, by ustanawianie mechanizmów specjalnego wsparcia pozostało w gestii każdego państwa członkowskiego i by przepisy oraz polityka UE nie ograniczały wsparcia, które państwa członkowskie udzielają energetyce ze źródeł odnawialnych, do środków finansowych, niezależnie od tego, czy mają one charakter rynkowy czy też nie.

Ustanowienie zasad funkcjonowania rynku energetyki, które ułatwiłyby transformację we wszystkich aspektach systemu energetycznego

27.

Apeluje, by detaliczne rynki energii elektrycznej stawały się coraz bardziej dynamiczne i konkurencyjne. Podkreśla też, że trzeba monitorować stopień koncentracji rynku hurtowego i detalicznego handlu energią elektryczną oraz kontrolować gospodarczą i finansową siłę i wpływ różnych uczestników rynku, aby umożliwić konsumentom energii czerpanie korzyści z liberalizacji rynku energii, a lokalnym społecznościom energetycznym przyczynianie się do bardziej zróżnicowanego i elastycznego rynku.

28.

Z zadowoleniem stwierdza, że propozycje zawarte w nowym pakiecie dotyczącym czystej energii, w tym nowa dyrektywa w sprawie wewnętrznego rynku energii, stanowią ulepszenie dla istniejących unijnych ram prawnych. W efekcie uznane zostanie zaangażowanie lokalnych społeczności energetycznych w zarządzanie systemami energetycznymi oraz ich rola jako producentów, dystrybutorów i konsumentów energii. Warto też objąć przepisami szereg usług świadczonych przez lokalne społeczności energetyczne, takich jak zapewnianie efektywności energetycznej, magazynowanie energii, zarządzanie lokalnymi sieciami dystrybucji i usługi bilansowania systemu energetycznego.

29.

Zaleca uproszczenie przepisów i procedur administracyjnych dotyczących małych producentów energii ze źródeł odnawialnych oraz lokalnych społeczności energetycznych, tak aby nie dyskryminować tych uczestników rynku obciążeniami administracyjnymi oraz kosztami bezpośrednimi lub pośrednimi, gdyż są to zazwyczaj przedsiębiorstwa energetyczne innego typu.

30.

Uważa, że zasady i przepisy nie powinny ograniczać producentów małych ilości energii wytwarzanej ze źródeł odnawialnych lub lokalnych społeczności energetycznych, jeśli chodzi o możliwości konsolidowania wyprodukowanej przez nich energii i dostarczania jej odbiorcom, podobnie jak to czynią wyspecjalizowane przedsiębiorstwa, także poprzez innowacyjne inicjatywy, np. wirtualne elektrownie.

Spójność i koordynacja różnych polityk

31.

Postuluje, aby w przepisach różnych aktów prawnych UE konsekwentnie uwzględniać i promować lokalne społeczności energetyczne, zgodnie z ogólną koncepcją „lokalnych społeczności energetycznych” i „społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej”;

B.    Zalecenia dla decydentów na szczeblu krajowym

32.

Zdecydowanie zaleca przeprowadzenie szybkiej transpozycji prawodawstwa UE oraz wdrożenia wspólnej polityki energetycznej, a także wytyczenie przez decydentów szczebla krajowego celów krajowych i określenie specjalnych zachęt dla lokalnych społeczności energetycznych.

Uznanie roli i szczególnych potrzeb społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej w prawodawstwie i polityce krajowej

33.

Stwierdza, że propozycje zawarte w pakiecie legislacyjnym dotyczącym energetyki ogólnie, i czystej energii w szczególności, obejmują działania na rzecz uznania roli lokalnych społeczności energetycznych w transformacji sektora energetycznego na szczeblu UE. W związku z tym państwa członkowskie powinny przyjąć podobne przepisy dotyczące tych społeczności, uwzględniające jednak swoiste potrzeby krajowe.

Opracowanie polityki i prawa w celu promowania społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej i współpracy lokalnej

34.

Zdecydowanie domaga się, by decydenci szczebla krajowego opracowali przystępne strategie lub uregulowania promujące lokalne społeczności energetyczne. Przepisy te mogłyby pozwolić:

a)

zapewnić, by niewielcy wytwórcy energii mieli zagwarantowany dostęp do rynku energii i do specjalnej infrastruktury;

b)

wspierać na szczeblu lokalnym projekty energetyczne niewielkich producentów lokalnych lub regionalnych.

35.

Podkreśla, że warto ustanowić przepisy dotyczące potencjalnych korzyści, aby zapewnić, że pozostaną one na poziomie społeczności lokalnej i będą służyły raczej rozwojowi społecznemu i gospodarczemu społeczności, a nie akcjonariuszom projektów.

36.

Zauważa, że można wspierać zrównoważony rozwój i wymiar środowiskowy wspólnych projektów energetycznych za pośrednictwem krajowych polityk. Ważne są tu zachęty finansowe (np. zwolnienia podatkowe, pomoc na inwestycje) lub obniżenie rachunków za energię. Można też rozważyć dodatkowe zachęty dla niezależnych projektów lub takich, które oferują różne usługi i liczne korzyści.

Przyjęcie uproszczonych procedur regulacyjnych i administracyjnych dostosowanych do skali społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej

37.

Popiera wprowadzenie wymogów dotyczących utworzenia punktu kompleksowej obsługi dla procedur certyfikacji i zatwierdzania projektów, co zaproponowano w nowej dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii. Dyrektywa ta stanowi odpowiednie ramy prawne dla państw członkowskich, jeśli chodzi o rozwiązania dostosowane do sytuacji krajowej i lokalnej.

Zagwarantowanie dostępu społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej do informacji technicznych, wytycznych i finansowania

38.

Stwierdza, że projekty lokalnych społeczności i spółdzielni energetycznych korzystają z finansowania w ramach publicznych systemów wsparcia, inicjatyw UE czy też udostępnianego przez banki komercyjne.

39.

Zaleca wprowadzenie na szczeblu krajowym systemów wsparcia finansowego specjalnie dla lokalnych społeczności energetycznych, w szczególności na etapie planowania i rozruchu projektów (na przykład zamiana dotacji na pożyczki, gwarancje lub możliwość zaciągnięcia pożyczki po obniżonej cenie itp.), poprzez uproszczenie dostępu do informacji technicznych i wytycznych w sprawie uruchomienia, finansowania i realizacji projektów unijnych.

C.    Zalecenia dla władz lokalnych i regionalnych

Przyjęcie lokalnych strategii na rzecz rozwoju społeczności energetycznych działających w zakresie energii odnawialnej

40.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mogą uzupełniać politykę UE i państw członkowskich w tym zakresie poprzez przyjęcie dodatkowych celów dotyczących wkładu miejscowych społeczności energetycznych w energetyczną strategię szczebla lokalnego. Przykładowo, wiele miast uczestniczy w inicjatywie Porozumienia Burmistrzów, w ramach której opracowuje się plany lokalne dotyczące zrównoważonych działań w zakresie energetyki i ochrony klimatu.

41.

Apeluje do władz lokalnych i regionalnych o zidentyfikowanie lokalnych i regionalnych społeczności energetycznych, które mogą pomóc w osiągnięciu celów energetycznych i celów w dziedzinie polityki społecznej, oraz o określenie – w stosownych wypadkach i bez dyskryminacji – mechanizmów wsparcia ich rozwoju i stosownych usług doradztwa.

Analiza możliwości ustanowienia partnerstw ze społecznościami energetycznymi działającymi w zakresie energii odnawialnej lub ich tworzenia

42.

Uważa, że władze lokalne i regionalne, aby zwiększyć udział miejscowych społeczności energetycznych w realizacji lokalnych strategii, mogą ustanowić partnerstwa ze społecznościami już istniejącymi lub we współpracy z mieszkańcami utworzyć nowe.

43.

Podkreśla, że lokalne społeczności energetyczne i samorządy terytorialne to partnerzy, którzy mogą się wzajemnie uzupełniać. Władze lokalne i regionalne zapewniają ramy dla projektów produkcji energii ze źródeł odnawialnych, pomoc administracyjną i preferencyjne stawki, zaś lokalne społeczności energetyczne są odpowiedzialne za kwestie techniczne i zarządzanie ekonomiczne i finansowe w czasie realizacji projektu.

44.

Jest zdania, że władze lokalne i regionalne odgrywają ważną rolę w transformacji energetycznej, gdyż są odpowiedzialne za lokalne sieci dystrybucji energii – za ich utrzymanie lub zarządzanie nimi za pośrednictwem wyspecjalizowanych firm usług użyteczności publicznej w dziedzinie energetyki. Władze lokalne i regionalne mają do odegrania ważną rolę w uświadamianiu obywatelom możliwości angażowania się w sektor energetyczny na szczeblu lokalnym, a także w rozpowszechnianiu istotnych informacji na ten temat.

Bruksela, dnia 6 grudnia 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów


III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

132. sesja plenarna KR-u, 5.12.2018–6.12.2018

7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/41


Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów

(2019/C 86/06)

Współsprawozdawcy:

Catiuscia MARINI (IT/PES), przewodnicząca regionu Umbria

Michael SCHNEIDER (DE/EPL), sekretarz stanu, pełnomocnik kraju związkowego Saksonia-Anhalt przy Federacji

Dokument źródłowy:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz

COM(2018) 375 final

I.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Nowy motyw po motywie 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

W odniesieniu do wspólnej polityki rolnej (WPR) należy zachować silną synergię i powiązania między Europejskim Funduszem Rolniczym Gwarancji (EFRG) a drugim filarem (EFRROW) WPR. EFRROW nie może zostać wyłączony z niniejszego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, aby został zachowany silny związek między EFRROW a strukturami istniejącymi obecnie w państwach członkowskich na rzecz wdrażania funduszy strukturalnych.

Uzasadnienie

Aby umożliwić włączenie EFRROW do rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, ważne będzie utrzymanie silnej synergii między EFRG a EFRROW. Właśnie dlatego EFRROW powinien pozostać częścią rozporządzeń w sprawie wspólnych przepisów, a to wymagałoby odpowiednich zmian w następujących częściach tekstu, w szczególności w motywach 2 i 23 oraz w art. 17, 31, 48 i 58.

Poprawka 2

Nowy motyw po motywie 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

Szczególną uwagę poświęca się obszarom wiejskim, obszarom podlegającym przemianom przemysłowym i regionom, które cierpią na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych.

Uzasadnienie

Aby zrealizować cele określone w art. 174 TFUE, konieczne jest szczególne odniesienie do regionów o niekorzystnych warunkach przyrodniczych i demograficznych.

Poprawka 3

Motyw 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Przy wdrażaniu funduszy należy przestrzegać zasad horyzontalnych, o których mowa w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz w art. 10 TFUE, w tym zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 TUFE, z uwzględnieniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Państwa członkowskie powinny również przestrzegać zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz zapewnić dostępność zgodnie z art. 9 tej konwencji oraz przepisami prawa Unii harmonizującymi wymogi w zakresie dostępności towarów i usług. Państwa członkowskie i Komisja powinny dążyć do wyeliminowania nierówności i promowania równości kobiet i mężczyzn, oraz do uwzględniania perspektywy płci , a także do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Fundusze nie powinny wspierać żadnych działań przyczyniających się do jakichkolwiek form segregacji. Cele funduszy powinny być osiągane w zgodnie z założeniami koncepcyjnymi dotyczącymi zrównoważonego rozwoju oraz unijnym wspieraniem celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci”. W celu ochrony integralności rynku wewnętrznego operacje, których beneficjentami są przedsiębiorstwa, powinny być zgodne z unijnymi zasadami pomocy państwa, określonymi w art. 107 i art. 108 TFUE.

Przy wdrażaniu funduszy należy przestrzegać zasad horyzontalnych, o których mowa w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz w art. 10 TFUE, w tym zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 TUFE, z uwzględnieniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Państwa członkowskie powinny również przestrzegać zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz zapewnić dostępność zgodnie z art. 9 tej konwencji oraz przepisami prawa Unii harmonizującymi wymogi w zakresie dostępności towarów i usług. Państwa członkowskie i Komisja powinny dążyć do wyeliminowania nierówności i promowania równości kobiet i mężczyzn, a także do zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Na wszystkich etapach wdrażania odpowiednich funduszy, od programowania po sprawozdawczość, należy uwzględnić sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci, również poprzez wskaźniki dotyczące płci i gromadzenie danych z podziałem na płeć. Fundusze nie powinny wspierać żadnych działań przyczyniających się do jakichkolwiek form segregacji. Cele funduszy powinny być osiągane w zgodnie z założeniami koncepcyjnymi dotyczącymi zrównoważonego rozwoju oraz unijnym wspieraniem celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, zgodnie z art. 11 i art. 191 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci”. W celu ochrony integralności rynku wewnętrznego operacje, których beneficjentami są przedsiębiorstwa, powinny być zgodne z unijnymi zasadami pomocy państwa, określonymi w art. 107 i art. 108 TFUE.

Uzasadnienie

Ważne jest zapewnienie, by fundusze uwzględniały również perspektywę płci, zapewniając równość we wszystkich obszarach, których dotyczą fundusze, i przyczyniając się do budowania społeczeństwa integracyjnego.

Poprawka 4

Motyw 10

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Część budżetu Unii przeznaczona na finansowanie funduszy powinna być wykonywana przez Komisję w ramach zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) [nr nowego rozporządzenia finansowego] („rozporządzenie finansowe”). W związku z tym, wdrażając fundusze w ramach zarządzania dzielonego, Komisja i państwa członkowskie powinny przestrzegać zasad określonych w rozporządzeniu finansowym, takich jak należyte zarządzanie finansami, przejrzystość oraz niedyskryminacja.

Część budżetu Unii przeznaczona na finansowanie funduszy powinna być wykonywana przez Komisję w ramach zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) [nr nowego rozporządzenia finansowego] („rozporządzenie finansowe”). W związku z tym, wdrażając fundusze w ramach zarządzania dzielonego, Komisja i państwa członkowskie powinny przestrzegać zasad określonych w rozporządzeniu finansowym, takich jak należyte zarządzanie finansami, przejrzystość oraz niedyskryminacja. Za przygotowywanie oraz wdrażanie programów powinny być odpowiedzialne państwa członkowskie na odpowiednim szczeblu terytorialnym, zgodnie z systemem instytucjonalnym, prawnym i finansowym właściwym dla danego państwa członkowskiego oraz wyznaczone przez nie w tym celu podmioty.

Uzasadnienie

Aby zapewnić podejście ukierunkowane na konkretny obszar, RWP powinno jasno wyrażać potrzebę zaangażowania odpowiedniego szczebla terytorialnego, przy pełnym poszanowaniu zasady pomocniczości.

Poprawka 5

Motyw 11

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Kluczowym elementem wprowadzania w życie funduszy jest zasada partnerstwa, której podstawę stanowi podejście oparte na wielopoziomowym systemie rządzenia oraz zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego oraz partnerów społecznych. Aby zapewnić ciągłość organizacji partnerstwa, nadal powinno mieć zastosowanie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 [13].

Kluczowym elementem wprowadzania w życie funduszy jest zasada partnerstwa, której podstawę stanowi podejście oparte na wielopoziomowym systemie rządzenia oraz zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych, społeczeństwa obywatelskiego oraz partnerów społecznych. Zasada ta stanowi narzędzie służące zaangażowaniu zainteresowanych stron i zapewnieniu ich odpowiedzialności oraz przybliżające Europę Europejczykom. Aby zapewnić ciągłość organizacji partnerstwa, nadal powinno mieć zastosowanie rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 [13].

Uzasadnienie

Władze lokalne i regionalne muszą być wyraźnie wymienione we wszystkich motywach i artykułach niniejszego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, które dotyczą zasady partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów.

Poprawka 6

Motyw 12

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych i unijnych. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego otrzymywanego za pośrednictwem funduszy, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU.

Na poziomie Unii zreformowany europejski semestr uwzględniający wielopoziomowy system sprawowania rządów i dostosowany do nowej długofalowej strategii UE wdrażającej cele zrównoważonego rozwoju zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. W celu wspierania tych priorytetów państwa członkowskie opracowują krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne. Strategie te powinny być opracowywane w ramach współpracy pomiędzy władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi oraz powinny być przedstawiane na początku i w kontekście śródokresowego przeglądu okresu programowania wraz z krajowymi programami reform, jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych i unijnych. Mają również pomóc w wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego otrzymywanego za pośrednictwem funduszy, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU.

Uzasadnienie

Na początku i w kontekście przeglądu śródokresowego, cykl zreformowanego europejskiego semestru mógłby zostać wykorzystany do lepszego dostosowania cyklu semestru do wieloletnich priorytetów inwestycyjnych polityki spójności.

Poprawka 7

Motyw 13

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie powinny określić sposób, w jaki stosowne zalecenia dla poszczególnych krajów przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE i stosowne zalecenia Rady przyjęte zgodnie z art. 148 ust. 4 TFUE („zalecenia dla poszczególnych krajów”) uwzględniane są w pracach nad dokumentami programowymi. W okresie programowania 2021–2027 („okres programowania”) państwa członkowskie powinny regularnie przedstawiać komitetowi monitorującemu i Komisji postępy w realizacji programów służących realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów. W trakcie przeglądu śródokresowego państwa członkowskie powinny między innymi rozważyć ewentualną konieczność zmiany programu w celu uwzględnienia odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów przyjętych lub zmienionych od początku okresu programowania.

Państwa członkowskie powinny określić sposób, w jaki stosowne zalecenia dla poszczególnych krajów przyjęte zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE , które są istotne z punktu widzenia zakresu i zadań funduszy, stosowne zalecenia Rady przyjęte zgodnie z art. 148 ust. 4 TFUE („zalecenia dla poszczególnych krajów”) oraz pełna ocena terytorialna uwzględniająca wymiar regionalny i rolę władz regionalnych we wdrażaniu zaleceń dla poszczególnych krajów uwzględniane są w pracach nad dokumentami programowymi. W okresie programowania 2021–2027 („okres programowania”) państwa członkowskie powinny regularnie przedstawiać komitetowi monitorującemu i Komisji postępy w realizacji programów służących realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów , które są istotne z punktu widzenia zakresu i zadań funduszy . W trakcie przeglądu śródokresowego państwa członkowskie powinny między innymi rozważyć ewentualną konieczność zmiany programu w celu uwzględnienia odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów przyjętych lub zmienionych od początku okresu programowania , w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi .

Uzasadnienie

Wzmocnienie wymiaru terytorialnego europejskiego semestru, który powinien obejmować pełną ocenę terytorialną uwzględniającą wymiar regionalny i rolę władz regionalnych we wdrażaniu zaleceń dla poszczególnych krajów.

Poprawka 8

Nowy motyw po motywie 19

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

Oczekuje się, że zmniejszający się udział pracujących w połączeniu z rosnącym udziałem osób na emeryturze w społeczeństwie ogółem, a także problemy związane ze zmianami ludności w dalszym ciągu będą wywierać presję m.in. na struktury edukacyjne i wsparcia socjalnego oraz na konkurencyjność gospodarczą. Dostosowanie się do takich zmian demograficznych stanowi jedno z głównych wyzwań, któremu władze lokalne i regionalne będą musiały stawić czoła w nadchodzących latach, i z tego względu szczególną uwagę należy poświęcić regionom najbardziej dotkniętym zmianami demograficznymi.

Uzasadnienie

Należy uwzględnić szczególną sytuację obszarów, na których występują zmiany demograficzne.

Poprawka 9

Motyw 40

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Aby zoptymalizować wartość dodaną wniesioną przez inwestycje finansowane w całości lub w części z budżetu Unii, należy dążyć do synergii, w szczególności między funduszami a instrumentami objętymi zarządzaniem bezpośrednim, z uwzględnieniem Narzędzia Realizacji Reform . Wspomniane synergie należy osiągać za pomocą kluczowych mechanizmów, takich jak uznanie stawek ryczałtowych w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych ze strony programu „Horyzont Europa” na rzecz podobnych operacji, a także możliwość łączenia finansowania z różnych instrumentów unijnych na rzecz jednej operacji, o ile unika się podwójnego finansowania. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem ustanawiać zasady dotyczące finansowania uzupełniającego z funduszy.

Aby zoptymalizować wartość dodaną wniesioną przez inwestycje finansowane w całości lub w części z budżetu Unii, należy dążyć do synergii, w szczególności między funduszami a instrumentami objętymi zarządzaniem bezpośrednim, przez opracowanie łatwych w użyciu mechanizmów, promowanie rozwiązań dotyczących wielopoziomowego sprawowania rządów i silną koordynację polityki, która będzie zgodna z zasadą pomocniczości . Wspomniane synergie należy osiągać za pomocą kluczowych mechanizmów, takich jak uznanie stawek ryczałtowych w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych ze strony programu „Horyzont Europa” na rzecz podobnych operacji, a także możliwość łączenia finansowania z różnych instrumentów unijnych na rzecz jednej operacji, o ile unika się podwójnego finansowania. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem ustanawiać zasady dotyczące finansowania uzupełniającego z funduszy.

Uzasadnienie

KR ma poważne wątpliwości co do przydatności i uzasadnienia Narzędzia Realizacji Reform.

Synergie z innymi programami UE muszą być łatwe w użyciu i opierać się na promowaniu rozwiązań wielopoziomowego sprawowania rządów i silnej koordynacji polityki.

Poprawka 10

Motyw 46

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Aby przyspieszyć rozpoczęcie realizacji programów, należy umożliwić utrzymanie ustaleń dotyczących wdrażania przyjętych w poprzednim okresem programowania. O ile nie zachodzi konieczność wykorzystania nowej technologii, należy korzystać z systemów komputerowych wprowadzonych na potrzeby poprzedniego okresu programowania i odpowiednio dostosowanych.

Aby przyspieszyć rozpoczęcie wdrażania programu, należy umożliwić utrzymanie ustaleń dotyczących wdrażania i dalszych części systemu administracyjno-kontrolnego , przyjętych w poprzednim okresem programowania. O ile nie zachodzi konieczność wykorzystania nowej technologii, należy korzystać z systemów komputerowych wprowadzonych na potrzeby poprzedniego okresu programowania i odpowiednio dostosowanych.

Uzasadnienie

Przeniesienie ustaleń dotyczących wdrażania z poprzedniego okresu programowania powinno zostać rozszerzone na dalsze obszary systemu administracyjno-kontrolnego.

Poprawka 11

Motyw 49

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W celu zoptymalizowania synergii między funduszami i instrumentami zarządzanymi bezpośrednio należy ułatwić udzielanie wsparcia na potrzeby operacji, które już otrzymały pieczęć doskonałości.

W celu zoptymalizowania synergii między funduszami i instrumentami zarządzanymi bezpośrednio potrzebne są specjalne działania, aby lepiej połączyć podejście ukierunkowane na konkretny obszar w ramach EFRR, EFRROW i EFS+. Należy w szczególności ułatwić i dalej rozwijać otrzymywanie pieczęci doskonałości i finansowanie odpowiednich projektów w ramach EFSI zgodnie z priorytetami ustalonymi przez instytucje zarządzające, aby wspierać ekosystemy innowacji i umożliwić lepsze powiązanie między finansowaniem badań i rozwoju a strategiami inteligentnej specjalizacji na szczeblu krajowym i regionalnym.

Uzasadnienie

Lepsze dostosowanie instrumentów UE nie powinno być tylko działaniem jednokierunkowym. W celu promowania synergii z finansowaniem w ramach programu „Horyzont”, pieczęć doskonałości powinna również obejmować lepsze powiązanie z ekosystemami innowacji w ramach wdrażania programu „Horyzont”.

Poprawka 12

Motyw 61

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Należy ustalić obiektywne kryteria wyznaczania regionów i obszarów kwalifikujących się do wsparcia z funduszy. W tym celu identyfikację regionów i obszarów na poziomie Unii należy oprzeć na wspólnym systemie klasyfikacji regionów ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 868/2014 [2]  (2).

Należy ustalić obiektywne kryteria wyznaczania regionów i obszarów kwalifikujących się do wsparcia z funduszy. W tym celu identyfikację regionów i obszarów na poziomie Unii należy oprzeć na wspólnym systemie klasyfikacji regionów ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), zmienionym najnowszą dostępną listą regionów NUTS II, dla których EUROSTAT może dostarczyć niezbędne dane.

Uzasadnienie

Konieczne jest odniesienie się do najnowszej aktualizacji listy NUTS, dla której EUROSTAT może dostarczać niezbędne dane na poziomie NUTS 2 przez trzy kolejne lata.

Poprawka 13

Motyw 64

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Pewną ilość środków z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności należy przeznaczyć na cel „Europejska inicjatywa miejska”, który Komisja powinna wdrażać w drodze zarządzania bezpośredniego lub pośredniego.

Pewną ilość środków z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności należy przeznaczyć na cel „Europejska inicjatywa miejska” w celu przyczynienia się do dalszego rozwoju agendy miejskiej dla UE, którą Komisja powinna wdrażać w drodze zarządzania bezpośredniego, pośredniego lub dzielonego .

Uzasadnienie

Nowa Europejska inicjatywa miejska powinna również odgrywać kluczową rolę w dalszym rozwoju agendy miejskiej dla UE. Dopuszczenie zarządzania dzielonego zwiększa elastyczność.

Poprawka 14

Artykuł 2 pkt 8

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

„beneficjent” oznacza:

[…]

c)

w kontekście programów pomocy państwa – przedsiębiorstwo , które otrzymuje pomoc;

„beneficjent” oznacza:

[…]

c)

w kontekście programów pomocy państwa, podmiot, który otrzymuje pomoc, z wyjątkiem przypadków, w których państwo członkowskie może zdecydować, że beneficjentem jest podmiot udzielający pomocy;

Uzasadnienie

Definicja beneficjenta w kontekście programów pomocy państwa powinna opierać się na obecnie obowiązującej definicji w zbiorczym akcie prawnym. Obejmuje to model ponownego przyznawania środków w PO.

Poprawka 15

Artykuł 4 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

EFRR, EFS+, Fundusz Spójności i EFMR wspierają następujące cele polityki:

EFRR, EFS+, Fundusz Spójności i EFMR wspierają następujące cele polityki:

a)

bardziej inteligentna Europa dzięki wspieraniu innowacyjnej i inteligentnej transformacji gospodarczej;

a)

Cel polityki 1 (Cel 1 ) – bardziej inteligentna Europa dzięki wspieraniu innowacyjnej i inteligentnej transformacji gospodarczej, na przykład przez wspieranie MŚP i turystyki;

b)

bardziej przyjazna dla środowiska niskoemisyjna Europa dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetyki, zielonych i niebieskich inwestycji, gospodarki o obiegu zamkniętym, przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem;

b)

Cel polityki 2 (Cel 2)  – bardziej przyjazna dla środowiska niskoemisyjna Europa dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetyki oraz zrównoważonej mobilności miejskiej , zielonych i niebieskich inwestycji, gospodarki o obiegu zamkniętym, przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem;

c)

lepiej połączona Europa dzięki zwiększeniu mobilności i udoskonaleniu regionalnych połączeń teleinformatycznych;

c)

Cel polityki 3 (Cel 3)  – lepiej połączona Europa dzięki zwiększeniu mobilności i udoskonaleniu regionalnych połączeń teleinformatycznych;

d)

Europa o silniejszym wymiarze społecznym – wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych;

d)

Cel polityki 4 (Cel 4)  – Europa o silniejszym wymiarze społecznym – wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych;

e)

Europa bliżej obywateli dzięki wspieraniu zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych w ramach inicjatyw lokalnych.

e)

Cel polityki horyzontalnej 5 (Cel 5)  – Europa bliżej obywateli dzięki wspieraniu zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych w ramach inicjatyw lokalnych.

Uzasadnienie

W RWP brakuje konkretnego odniesienia do MŚP i turystyki. Ponadto, Cel 5 powinien być przekrojowy, a zatem wykorzystywany do realizacji Celów 1–4.

Poprawka 16

Artykuł 4 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie dostarczają informacje na temat wsparcia celów dotyczących środowiska i klimatu z wykorzystaniem metodyki opartej na rodzajach interwencji w odniesieniu do każdego funduszu. Metodyka ta obejmuje przypisywanie konkretnej wagi udzielonemu wsparciu na poziomie odzwierciedlającym stopień, w jakim wsparcie takie przyczynia się do osiągnięcia celów środowiskowych i klimatycznych. W przypadku EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przypisywana waga powinna być związana z wymiarem i kodem rodzaju interwencji określonym w załączniku I.

Państwa członkowskie dostarczają informacje na temat wsparcia celów dotyczących środowiska i klimatu z wykorzystaniem metodyki opartej na rodzajach interwencji w odniesieniu do każdego funduszu. Metodyka ta opiera się na już istniejącym ustawodawstwie UE w zakresie ochrony środowiska i obejmuje przypisywanie konkretnej wagi udzielonemu wsparciu na poziomie odzwierciedlającym stopień, w jakim wsparcie takie przyczynia się do osiągnięcia celów środowiskowych i klimatycznych. W przypadku EFRR, EFRROW, EFS+ i Funduszu Spójności przypisywana waga powinna być związana z wymiarem i kodem rodzaju interwencji określonym w załączniku I.

Uzasadnienie

Wymóg opracowania metodologii uwzględniającej aspekty środowiskowe w przygotowywaniu i wdrażaniu umów partnerstwa i programu powinien opierać się na obowiązującym prawodawstwie UE w zakresie ochrony środowiska.

Poprawka 17

Artykuł 4 ust. 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie i Komisja zapewniają koordynację, komplementarność i spójność funduszy z innymi unijnymi instrumentami takimi jak Program wspierania reform, w tym z  Narzędziem Realizacji Reform oraz Instrumentem Wsparcia Technicznego. Optymalizują mechanizmy koordynacji pomiędzy odpowiedzialnymi podmiotami, aby uniknąć powielania działań w trakcie planowania i realizacji.

Zgodnie ze swoimi ramami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi państwa członkowskie, a także władze lokalne i regionalne i Komisja , na podstawie zasady partnerstwa na mocy art. 6. oraz zasad pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów, zapewniają koordynację, komplementarność i spójność funduszy , w tym EFRROW, z innymi unijnymi instrumentami, takimi jak Program wspierania reform, w tym z Instrumentem Wsparcia Technicznego. Optymalizują mechanizmy koordynacji pomiędzy odpowiedzialnymi podmiotami, aby uniknąć powielania działań w trakcie planowania i realizacji.

Uzasadnienie

Z uwagi na brak wspólnych ram strategicznych w nowym RWP istotne jest zapewnienie pełnego udziału władz lokalnych i regionalnych w koordynacji funduszy.

Poprawka 18

Artykuł 6

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Każde państwo członkowskie organizuje partnerstwo z właściwymi organami regionalnymi i lokalnymi.

Każde państwo członkowskie , zgodnie ze swoimi ramami instytucjonalnymi i prawnymi, organizuje partnerstwo z właściwymi władzami regionalnymi i lokalnymi.

Partnerstwo takie obejmuje co najmniej następujących partnerów:

Partnerstwo takie obejmuje co najmniej następujących partnerów:

a)

władze miejskie i inne organy publiczne;

a)

władze miejskie i inne organy publiczne;

b)

partnerów gospodarczych i społecznych;

b)

partnerów gospodarczych i społecznych;

c)

właściwe podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, podmioty działające na rzecz ochrony środowiska oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie włączenia społecznego, praw podstawowych, praw osób niepełnosprawnych, równości płci i niedyskryminacji.

c)

właściwe podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, podmioty działające na rzecz ochrony środowiska oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie włączenia społecznego, praw podstawowych, praw osób niepełnosprawnych, równości płci i niedyskryminacji.

[…]

[…]

4.   Co najmniej raz w roku Komisja konsultuje się z organizacjami reprezentującymi partnerów na poziomie Unii w sprawie wdrażania programów.

4.   Co najmniej raz w roku Komisja konsultuje się z organizacjami reprezentującymi partnerów na poziomie Unii w sprawie wdrażania programów. Zalecenia partnerów i zainteresowanych stron są publicznie dostępne.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Należy również włączyć regionalne parlamenty i zgromadzenia, zgodnie z ustalonymi systemami wielopoziomowego sprawowania rządów.

Poprawka 19

Artykuł 6 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Organizacja i wdrażanie partnerstwa przebiega zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 240/2014 (1).

Organizacja i wdrażanie partnerstwa przebiega zgodnie z  Kodeksem postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów zamieszczonym w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 240/2014 (1), które określa władze lokalne i regionalne jako pełnoprawnych partnerów.

Uzasadnienie

Kodeks postępowania w zakresie partnerstwa jest obecnie aktem delegowanym do istniejącego RWP. Aby zwiększyć widoczność kodeksu postępowania, należy go dodać do RWP w formie załącznika. Akt prawny powinien zostać zaktualizowany – niezależnie od formy prawnej! Wymagałoby to odpowiednich zmian w następujących częściach tekstu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, w szczególności w motywie 11 oraz w art. 11 i 21.

Poprawka 20

Artykuł 8

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Umowa partnerstwa zawiera następujące elementy:

[…]

Umowa partnerstwa zawiera następujące elementy:

[…]

 

(iii)

komplementarności między funduszami i innymi instrumentami Unii, w tym strategicznymi projektami zintegrowanymi realizowanymi w ramach programu LIFE oraz strategicznymi projektami przyrodniczymi;

 

(iii)

komplementarności i synergie między funduszami i innymi instrumentami Unii, w szczególności europejskimi partnerstwami programu „Horyzont” i strategicznymi projektami zintegrowanymi realizowanymi w ramach programu LIFE oraz strategicznymi projektami przyrodniczymi;

 

[…]

 

h)

w stosownych przypadkach, zintegrowane podejście mające na celu sprostanie wyzwaniom demograficznym regionów lub spełnienie szczególnych potrzeb obszarów geograficznych dotkniętych poważnymi i trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi lub demograficznymi, o których mowa w art. 174 TFUE.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Bliski związek z europejskim partnerstwem programu „Horyzont” ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia lepszej komplementarności i synergii z funduszami polityki spójności. Aby spełnić wymagania art. 174, konieczne jest szczególne odniesienie do obszarów geograficznych, które cierpią z powodu poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych.

Poprawka 21

Artykuł 9 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja ocenia umowę partnerstwa i jej zgodność z niniejszym rozporządzeniem i przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów.

Komisja ocenia umowę partnerstwa i jej zgodność z niniejszym rozporządzeniem i przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów , jeżeli zostały wyraźnie włączone do krajowych programów reform po negocjacjach z władzami lokalnymi i regionalnymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Zalecenia dla poszczególnych krajów są dopuszczalne, jeżeli zostały opracowane na podstawie zasady partnerstwa.

Poprawka 22

Artykuł 10 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie mogą przydzielić, w umowie partnerstwa lub we wniosku o zmiany w programie, kwotę z EFRR, EFS+, Funduszu Spójności i EFMR, która ma zostać wniesiona do InvestEU i zrealizowana na podstawie gwarancji budżetowych. Kwota, która ma zostać wniesiona do InvestEU, nie przekracza 5 % całkowitej alokacji w ramach poszczególnych funduszy, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. Takie wkłady nie stanowią przesunięcia środków w myśl art. 21.

W odpowiednio uzasadnionych przypadkach i zgodnie z ramami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi państwa członkowskie mogą przydzielić, w umowie partnerstwa lub we wniosku o zmiany w programie, kwotę z EFRR, EFS+, Funduszu Spójności i EFMR, która ma zostać wniesiona do InvestEU i zrealizowana na podstawie gwarancji budżetowych. Kwota, która ma zostać wniesiona do InvestEU, nie przekracza 5 % całkowitej alokacji w ramach poszczególnych funduszy, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, bez osłabiania podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar przyjętego w ramach funduszy. Takie wkłady nie stanowią przesunięcia środków w myśl art. 21.

Uzasadnienie

Dobrowolne przesunięcia środków do InvestEU nie powinny osłabiać podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar w ramach funduszy polityki spójności ani ustanowionych systemów wielopoziomowego sprawowania rządów.

Poprawka 23

Artykuł 11 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Dla poszczególnych celów szczegółowych w niniejszym rozporządzeniu określono warunki konieczne do ich skutecznego i efektywnego osiągnięcia („warunki podstawowe”).

Dla poszczególnych celów szczegółowych w niniejszym rozporządzeniu określono warunki konieczne do ich skutecznego i efektywnego osiągnięcia („warunki podstawowe”).

 

Warunki podstawowe mają zastosowanie wyłącznie w takim zakresie w jakim – i pod warunkiem że – przyczyniają się do osiągnięcia celów szczegółowych realizowanych w ramach priorytetów programu oraz pod warunkiem że osoby odpowiedzialne za programy mogą mieć na nie wpływ.

W załączniku III określono horyzontalne warunki podstawowe mające zastosowanie do wszystkich celów szczegółowych i kryteria niezbędne do oceny ich spełnienia.

Mając powyższe na uwadze, w załączniku III określono horyzontalne warunki podstawowe mające zastosowanie do wszystkich celów szczegółowych i kryteria niezbędne do oceny ich spełnienia.

W załączniku IV określono tematyczne warunki podstawowe odnoszące się do EFRR, Funduszu Spójności i EFS+ i kryteria niezbędne do oceny ich spełnienia.

W załączniku IV określono tematyczne warunki podstawowe odnoszące się do EFRR, Funduszu Spójności, EFRROW i EFS+ i kryteria niezbędne do oceny ich spełnienia.

Uzasadnienie

Mimo uproszczenia zasad dotyczących zgodności z uwarunkowaniami ex ante, należy również podkreślić, że warunki podstawowe powinny być ściśle związane z celami Traktatu realizowanymi w ramach funduszy polityki spójności.

Poprawka 24

Artykuł 11 ust. 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Do czasu poinformowania państwa członkowskiego przez Komisję o spełnieniu warunku podstawowego zgodnie z ust. 4, we wnioskach o płatność nie można podawać wydatków dotyczących operacji związanych z celem szczegółowym.

Przed poinformowaniem państwa członkowskiego przez Komisję o spełnieniu warunku podstawowego zgodnie z ust. 4, we wnioskach o płatność można również podawać wydatki dotyczące operacji związanych z celem szczegółowym , bez uszczerbku dla zawieszenia zwrotu kosztów, dopóki warunek nie zostanie spełniony.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Mimo uproszczenia zasad dotyczących zgodności z uwarunkowaniami ex ante, należy unikać opóźnień we wdrażaniu programów.

Poprawka 25

Artykuł 12 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie ustanawia ramy wykonania, które umożliwiają monitorowanie, sprawozdawczość na temat wyników programu oraz ocenę takich wyników w okresie jego wdrażania i przyczynia się do pomiaru ogólnych wyników funduszy.

Państwo członkowskie , w ścisłej współpracy z właściwymi instytucjami zarządzającymi oraz z pełnym poszanowaniem Kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów, ustanawia ramy wykonania, które umożliwiają monitorowanie, sprawozdawczość na temat wyników programu oraz ocenę takich wyników w okresie jego wdrażania i przyczynia się do pomiaru ogólnych wyników funduszy.

[…]

[…]

Uzasadnienie

To instytucja zarządzająca jest odpowiedzialna za przygotowanie programu, w celu ustalenia ram wykonania programu.

Poprawka 26

Artykuł 14

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Państwo członkowskie dokonuje przeglądu poszczególnych programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności, biorąc pod uwagę następujące elementy:

1.   Państwo członkowskie przeprowadza przegląd śródokresowy poszczególnych programów wspieranych z EFRR, EFS +, EFRROW i Funduszu Spójności. Państwo członkowskie i władze terytorialne zarządzające programem dokonują przeglądu poszczególnych programów , biorąc pod uwagę następujące elementy:

a)

wyzwania stwierdzone w odnośnych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych w 2024 r.;

a)

wyzwania stwierdzone w odnośnych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych w 2024 r.;

b)

sytuację społeczno-gospodarczą danego państwa członkowskiego lub regionu;

b)

sytuację społeczno-gospodarczą i potrzeby danego państwa członkowskiego lub regionu;

c)

postępy w osiąganiu celów pośrednich;

c)

postępy w osiąganiu celów pośrednich;

d)

w stosownych przypadkach – wynik dostosowania technicznego, o którym mowa w art. 104 ust. 2.

d)

w stosownych przypadkach – wynik dostosowania technicznego, o którym mowa w art. 104 ust. 2.

2.   Do dnia 31. marca 2025 r . państwo członkowskie przedkłada Komisji wniosek o zmiany w poszczególnych programach zgodnie z art. 19 ust. 1. Państwo członkowskie uzasadnia takie zmiany na podstawie elementów określonych w ust. 1.

2.   Do dnia 30 czerwca 2025 r . państwo członkowskie przedkłada Komisji , w stosownych przypadkach, wniosek o zmiany w poszczególnych programach zgodnie z art. 19 ust. 1. Państwo członkowskie uzasadnia takie zmiany na podstawie elementów określonych w ust. 1.

Zmieniony program zawiera informacje o:

Zmieniony program zawiera informacje o:

a)

alokacjach środków finansowych według priorytetów obejmujących kwoty na lata 2026 i 2027;

a)

zmianie alokacji środków finansowych według priorytetów obejmujących orientacyjne kwoty na lata 2026 i 2027;

b)

zmienionych lub nowych celach końcowych;

b)

zmienionych lub nowych celach końcowych;

c)

w stosownych przypadkach – zmienionych alokacjach zasobów finansowych wynikających z dostosowania technicznego, o którym mowa w art. 104 ust. 2, w tym kwot na lata 2025, 2026 i 2027.

c)

w stosownych przypadkach – zmienionych alokacjach zasobów finansowych wynikających z dostosowania technicznego, o którym mowa w art. 104 ust. 2, w tym kwot na lata 2025, 2026 i 2027.

3.   Jeśli w wyniku przeglądu przedłożony zostanie nowy program, plan finansowy zgodnie z art. 17 ust. 3 lit. f) pkt (ii) obejmuje pulę środków finansowych dla każdego z funduszy począwszy od roku zatwierdzenia programu.

3.   Jeśli w wyniku przeglądu przedłożony zostanie nowy program, plan finansowy zgodnie z art. 17 ust. 3 lit. f) pkt (ii) obejmuje pulę środków finansowych dla każdego z funduszy począwszy od roku zatwierdzenia programu.

Uzasadnienie

Przegląd śródokresowy powinien opierać się na zobowiązaniach podjętych w zakresie funduszy dla każdego państwa członkowskiego przez cały okres, aby zapewnić przewidywalność funduszy. Termin składania poprawek jest zbyt wczesny, aby można było w wystarczającym stopniu uwzględnić wyniki z 2024 r. Ponadto wniosek o zmianę programu może być złożony tylko wtedy, gdy wydaje się to konieczne.

Poprawka 27

Artykuł 15 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja może zwrócić się do państwa członkowskiego o dokonanie przeglądu i zaproponowanie zmian w odnośnych programach, jeżeli jest to niezbędne, aby wspierać wykonanie stosownych zaleceń Rady.

Komisja może zwrócić się do państwa członkowskiego o dokonanie przeglądu i zaproponowanie zmian w odnośnych programach, jeżeli jest to niezbędne, aby wspierać wykonanie stosownych zaleceń Rady, które są odpowiednie do osiągnięcia celów promowania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

Taki wniosek może zostać złożony w następujących celach:

a)

w celu wsparcia wykonania odnośnego zalecenia dla danego kraju, przyjętego zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE oraz odnośnego zalecenia Rady, przyjętego zgodnie z art. 148 ust. 4 TFUE, skierowanych do danego państwa członkowskiego;

b)

w celu wsparcia wykonania odnośnych zaleceń Rady skierowanych do danego państwa członkowskiego i przyjętych zgodnie z art. 7 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 (1), pod warunkiem że takie zmiany uznaje się za konieczne, aby pomóc w skorygowaniu zakłóceń równowagi makroekonomicznej .

Taki wniosek może zostać złożony w celu wsparcia wykonania odnośnego zalecenia dla danego kraju, przyjętego zgodnie z art. 121 ust. 2 TFUE oraz odnośnego zalecenia Rady, przyjętego zgodnie z art. 148 ust. 4 TFUE, skierowanych do danego państwa członkowskiego;

Uzasadnienie

Należy zapewnić, aby zmiany programów oparte na zaleceniach dla poszczególnych krajów były odpowiednie do osiągnięcia celów traktatowych w zakresie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. KR sprzeciwia się uwarunkowaniom makroekonomicznym polityki spójności.

Poprawka 28

Artykuł 15 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja uzasadnia wniosek skierowany do państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1, wraz z odniesieniem do koniecznego wsparcia wykonania odnośnych zaleceń, i wskazuje w nim stosowne programy lub priorytety oraz charakter zakładanych zmian.

Komisja uzasadnia wniosek skierowany do państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1, wraz z odniesieniem do koniecznego wsparcia wykonania odnośnych zaleceń, i wskazuje w nim stosowne programy lub priorytety oraz charakter zakładanych zmian. Taki wniosek nie może być złożony przed 2022 r. lub po 2026 r. ani też w odniesieniu do tych samych programów w ciągu dwóch kolejnych lat.

Uzasadnienie

Nowe RWP powinno również zawierać termin wprowadzania zmian, podobny do sformułowanego w obecnym RWP.

Poprawka 29

Artykuł 15 ust. 7

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja proponuje Radzie zawieszenie wszystkich lub części zobowiązań lub płatności w odniesieniu do co najmniej jednego programu państwa członkowskiego w następujących przypadkach:

a)

jeżeli Rada zdecyduje zgodnie z art. 126 ust. 8 lub art. 126 ust. 11 TFUE, że dane państwo członkowskie nie podjęło skutecznych działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu;

b)

jeżeli Rada przyjmie dwa następujące po sobie zalecenia w ramach tej samej procedury dotyczącej zakłócenia równowagi zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z racji tego, że państwo członkowskie przedstawiło niewystarczający plan działań naprawczych;

c)

jeżeli Rada przyjmie dwie następujące po sobie decyzje w ramach tej samej procedury dotyczącej zakłócenia równowagi zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 stwierdzające, że dane państwo członkowskie nie zastosowało się do zaleceń, ponieważ nie podjęło zalecanych działań naprawczych;

d)

jeżeli Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie zastosowało środków, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002, i w związku z tym postanowi nie zatwierdzić wypłaty pomocy finansowej przyznanej temu państwu członkowskiemu;

e)

jeżeli Rada uzna, że dane państwo członkowskie nie przestrzega programu dostosowań makroekonomicznych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013, lub działań wymaganych na mocy decyzji Rady przyjętej zgodnie z art. 136 ust. 1 TFUE.

f)

zawieszenie płatności następuje wyłącznie wtedy, gdy konieczne jest bezzwłoczne działanie oraz w przypadku istotnej niezgodności. Zawieszenie płatności ma zastosowanie do wniosków o płatności przedłożonych w odniesieniu do danych programów po dacie decyzji o zawieszeniu.

Z uwagi na wyjątkową sytuację gospodarczą lub w następstwie uzasadnionego wniosku, który dane państwo członkowskie skierowało do Komisji w terminie 10 dni od daty przyjęcia decyzji lub zalecenia, o których mowa w poprzednim akapicie, Komisja może zalecić Radzie, by anulowała zawieszenie, o którym mowa w tym samym akapicie.

 

Uzasadnienie

KR sprzeciwia się uwarunkowaniom makroekonomicznym polityki spójności. Skreślenie ust. 7 musiałoby zostać odzwierciedlone w odpowiednich zmianach w kolejnych ustępach tego artykułu (skreślenie ust. 8 i 10, zmiana ust. 9 i 11).

Poprawka 30

Artykuł 15 ust. 12

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja informuje na bieżąco Parlament Europejski o stosowaniu niniejszego artykułu. W szczególności jeżeli jeden z warunków określonych w ust. 7 jest spełniony dla któregoś państwa członkowskiego, Komisja bezzwłocznie powiadamia Parlament Europejski i przekazuje szczegóły dotyczące funduszy oraz programów, których może dotyczyć zawieszenie zobowiązań.

Komisja informuje na bieżąco Parlament Europejski o stosowaniu niniejszego artykułu.

Parlament Europejski może zaprosić Komisję do zorganizowanego dialogu na temat zastosowania niniejszego artykułu, mając na względzie przekazane informacje, o których mowa w akapicie pierwszym.

Parlament Europejski może zaprosić Komisję do zorganizowanego dialogu na temat zastosowania niniejszego artykułu, mając na względzie przekazane informacje, o których mowa w akapicie pierwszym. Parlament Europejski może zwrócić się do Europejskiego Komitetu Regionów o wydanie opinii w tej sprawie.

Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie zawieszenia zobowiązań bądź wniosek w sprawie zniesienia takiego zawieszenia.

Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie , bezpośrednio po jego przyjęciu, wniosek w sprawie zawieszenia zobowiązań bądź wniosek w sprawie zniesienia takiego zawieszenia. Parlament Europejski może zwrócić się do Komisji o wyjaśnienie powodów złożenia wniosku.

Uzasadnienie

Zorganizowany dialog między Komisją a PE mógłby również służyć do oceny skutków regionalnych. Czyniąc to, PE mógłby zaprosić KR do wzięcia udziału w tej debacie. Aby uniknąć niepotrzebnych opóźnień, Komisja powinna niezwłocznie przekazać decyzję.

Poprawka 31

Artykuł 16 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie przygotowują programy w celu wdrażania funduszy dla okresu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

Państwa członkowskie lub właściwe instytucje zarządzające, we współpracy z partnerami, o których mowa w art. 6, przygotowują programy w celu wdrażania funduszy dla okresu od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. Programy są opracowywane zgodnie z Kodeksem postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów.

Uzasadnienie

Większa jasność punktu.

Poprawka 32

Artykuł 17

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

[…]

[…]

3.   Każdy program zawiera:

3.   Każdy program zawiera:

[…]

[…]

(d)

w odniesieniu do poszczególnych celów szczegółowych:

(i)

związane rodzaje działań, w tym wykaz planowanych operacji o znaczeniu strategicznym oraz ich zakładany wkład w realizację wspomnianych celów szczegółowych oraz strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenu morskiego w stosownych przypadkach;

(d)

w odniesieniu do poszczególnych celów szczegółowych:

związane rodzaje działań, w tym orientacyjny wykaz planowanych operacji o znaczeniu strategicznym oraz ich zakładany wkład w realizację wspomnianych celów szczegółowych oraz strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenu morskiego w stosownych przypadkach;

 

[…]

 

[…]

 

(iv)

szczególne terytoria docelowe, z uwzględnieniem planowanego wykorzystania zintegrowanych inwestycji terytorialnych, rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność lub innych narzędzi terytorialnych

 

(iv)

szczególne terytoria docelowe na podstawie dokumentów strategicznych przygotowywanych na szczeblu krajowym i regionalnym, z uwzględnieniem planowanego wykorzystania zintegrowanych inwestycji terytorialnych, rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność lub innych narzędzi terytorialnych

[…]

[…]

(g)

działania podejmowane w celu zaangażowania właściwych partnerów, o których mowa w art. 6, w przygotowanie programu, oraz rolę takich partnerów we wdrażaniu, monitorowaniu i ocenie programu;

działania podejmowane w celu zaangażowania właściwych partnerów, o których mowa w art. 6, w przygotowanie programu, oraz rolę takich partnerów we wdrażaniu, monitorowaniu i ocenie programu , zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów oraz europejskim kodeksem postępowania w zakresie partnerstwa ;

[…]

[…]

7.    Państwo członkowskie informuje Komisję o wszelkich zmianach w  informacjach , o których mowa w ust. 3 lit. j), bez konieczności wprowadzania zmian do programu.

7.    Odpowiednia instytucja zarządzająca informuje Komisję o wszelkich zmianach w orientacyjnym wykazie planowanych operacji o znaczeniu strategicznym, o których mowa w ust. 3 lit.  d ) ppkt (i), oraz przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3 lit. d) ppkt (iii), (vii) i lit. j), bez konieczności wprowadzania zmian do programu.

Uzasadnienie

Aby zwiększyć elastyczność, wykazy nie powinny być zamykane na początku programu. Aby wzmocnić zarządzanie wielopoziomowe i uniknąć opóźnień we wdrażaniu programów, instytucje zarządzające zajmujące się realizacją funduszy – po zatwierdzeniu przez komitet monitorujący – powinny mieć możliwość informowania Komisji Europejskiej o zmianach w niektórych elementach programów.

Poprawka 33

Artykuł 17 ust. 6

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W przypadku programów EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przedłożonych zgodnie z art. 16, tabela, o której mowa w ust. 3 lit. f) ppkt (ii), zawiera kwoty wyłącznie na lata 2021– 2025.

W przypadku programów EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności przedłożonych zgodnie z art. 16, tabela, o której mowa w ust. 3 lit. f) ppkt (ii), zawiera kwoty na lata 2021– 2027, przy czym kwoty na lata 2026–2027 mają charakter wyłącznie orientacyjny, w oczekiwaniu na wyniki przeglądu śródokresowego, o którym mowa w art. 14.

Uzasadnienie

Aby połączyć możliwość realokacji w ramach programów po przeglądzie śródokresowym z bezpieczeństwem alokacji na cały okres, sugeruje się wyraźne stwierdzenie, że alokacja na lata 2026–2027 ma charakter orientacyjny.

Poprawka 34

Artykuł 18

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   Komisja ocenia program i jego zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, a także jego spójność z umową partnerstwa. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów.

1.   Komisja ocenia program i jego zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, a także jego spójność z umową partnerstwa. W swojej ocenie Komisja uwzględnia w szczególności odnośne zalecenia dla poszczególnych krajów w takim zakresie, w jakim mają one związek z celami funduszy .

2.   Komisja może zgłosić swoje uwagi w ciągu trzech miesięcy od daty przedłożenia programu przez państwo członkowskie.

2.   Komisja może zgłosić swoje uwagi w ciągu trzech miesięcy od daty przedłożenia programu przez państwo członkowskie na podstawie wszelkich istotnych informacji.

3.   Państwo członkowskie dokonuje przeglądu programu, uwzględniając uwagi zgłoszone przez Komisję.

3.   Państwo członkowskie dokonuje przeglądu programu zgodnie z kodeksem postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów , uwzględniając uwagi zgłoszone przez Komisję.

Uzasadnienie

Zalecenia dla poszczególnych krajów są dopuszczalne, jeśli przy ich opracowaniu zastosowano zasadę partnerstwa.

Poprawka 35

Artykuł 19 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie może przedłożyć uzasadniony wniosek o zmiany w programie wraz ze zmienionym programem, opisującym zakładany wpływ takich zmian na osiągnięcie celów.

Państwo członkowskie może przedłożyć uzasadniony wniosek o zmiany w programie , po konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz zgodnie z art. 6, wraz ze zmienionym programem, opisującym zakładany wpływ takich zmian na osiągnięcie celów.

Uzasadnienie

Władze lokalne i regionalne powinny uczestniczyć we wprowadzaniu zmian w programie.

Poprawka 36

Artykuł 19 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja ocenia zmiany i ich zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, w tym z wymogami na poziomie krajowym, i może zgłosić uwagi w terminie trzech miesięcy od daty przedłożenia zmienionego programu.

Komisja ocenia zmiany i ich zgodność z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniami dotyczącymi poszczególnych funduszy, w tym z wymogami na poziomie krajowym, i może zgłosić uwagi w terminie miesiąca od daty przedłożenia zmienionego programu. Państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkich niezbędnych dodatkowych informacji.

Uzasadnienie

Proces zmiany PO musi również zostać uzupełniony o możliwość przekazania Komisji przez państwo członkowskie wszelkich niezbędnych informacji.

Poprawka 37

Artykuł 19 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie dokonuje przeglądu zmienionego programu i  uwzględnia uwagi zgłoszone przez Komisję.

Państwo członkowskie dokonuje przeglądu zmienionego programu, rozważając uwagi zgłoszone przez Komisję.

Uzasadnienie

Uwzględnienie uwag poczynionych przez Komisję będzie przedmiotem negocjacji, ponieważ nie są one wiążące.

Poprawka 38

Artykuł 19 ust. 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja zatwierdza zmiany w programie nie później niż sześć miesięcy po ich przedłożeniu przez państwo członkowskie.

Komisja zatwierdza zmiany w programie nie później niż trzy miesiące po ich przedłożeniu przez państwo członkowskie.

Uzasadnienie

Termin zatwierdzenia należy skrócić, aby przyspieszyć proces.

Poprawka 39

Artykuł 19 ust. 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W okresie programowania państwo członkowskie może dokonać przesunięcia kwoty wynoszącej do 5 % początkowej alokacji dla danego priorytetu i nie więcej niż 3 % budżetu programu na rzecz innego priorytetu tego samego funduszu w ramach tego samego programu. W przypadku programów wspieranych z EFRR i EFS+ przesunięcie dotyczy wyłącznie alokacji dla tej samej kategorii regionu.

W okresie programowania państwo członkowskie , z pełnym poszanowaniem kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów, może dokonać przesunięcia kwoty wynoszącej do 10 % początkowej alokacji dla danego priorytetu i nie więcej niż 5 % budżetu programu na rzecz innego priorytetu tego samego funduszu w ramach tego samego programu.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Zwiększenie limitu do 5 % wspierałoby elastyczność. W przypadku EFRR i EFS+ przesunięcia dotyczą tej samej kategorii regionu (jak w pierwotnym wniosku KE).

Poprawka 40

Artykuł 20

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.   EFRR, EFS+ i Fundusz Spójności mogą wspólnie wspierać programy w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”.

1.   EFRR, EFS+, Fundusz Spójności oraz EFRROW dla rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność i zintegrowanych inwestycji terytorialnych mogą wspólnie wspierać programy w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”.

2.   EFRR i EFS+ mogą finansować, w komplementarny sposób oraz z zastrzeżeniem ograniczenia w wysokości do 10 % wsparcia z tych funduszy na rzecz każdego priorytetu danego programu, część lub całość operacji, w przypadku której koszty kwalifikują się do wsparcia z innego funduszu w oparciu o zasady kwalifikowalności mające zastosowanie do tego funduszu, pod warunkiem że koszty te są konieczne do wdrożenia.

2.   EFRR, EFS+ oraz EFRROW dla rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność i zintegrowanych inwestycji terytorialnych mogą finansować, w komplementarny sposób oraz z zastrzeżeniem ograniczenia w wysokości do 10 % wsparcia z tych funduszy na rzecz każdego priorytetu danego programu, część lub całość operacji, w przypadku której koszty kwalifikują się do wsparcia z innego funduszu w oparciu o zasady kwalifikowalności mające zastosowanie do tego funduszu, pod warunkiem że koszty te są konieczne do wdrożenia.

Uzasadnienie

Nawet przy godnym ubolewania wyjściu EFRROW z ram EFSI, zintegrowany rozwój terytorialny, w tym EFRROW, powinien być kontynuowany przynajmniej w przypadku zintegrowanych inwestycji terytorialnych i rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.

Poprawka 41

Artykuł 21 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie mogą wnioskować o przesunięcie do 5 % alokacji finansowych dla programu z dowolnego z podanych funduszy do dowolnego innego funduszu w ramach zarządzania dzielonego lub do dowolnego instrumentu w ramach zarządzania bezpośredniego lub zarządzania pośredniego .

Zgodnie z ramami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi państwa członkowskie, za zgodą instytucji zarządzającej i z pełnym poszanowaniem kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów, mogą wnioskować o przesunięcie do 5 % alokacji finansowych dla programu z dowolnego z podanych funduszy do dowolnego innego funduszu w ramach zarządzania bezpośredniego, pośredniego lub dzielonego na rzecz projektów mających znaczenie dla spójności, z wyłączeniem Programu wspierania reform.

Uzasadnienie

Biorąc pod uwagę ogólne zmniejszenie środków w ramach polityki spójności, nie należy zachęcać państw członkowskich do wycofywania jeszcze większej ilości środków z projektów w ramach polityki spójności na rzecz programów, którymi można łatwiej zarządzać, ale które nie mają znaczenia dla spójności.

Poprawka 42

Artykuł 22

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie wspiera zintegrowany rozwój terytorialny w oparciu o strategie rozwoju lokalnego lub terytorialnego poprzez:

Państwo członkowskie wspiera zintegrowany rozwój terytorialny – który wymaga wykorzystania wszystkich funduszy (w tym EFRROW) – w oparciu o strategie rozwoju lokalnego lub terytorialnego poprzez:

a)

zintegrowane inwestycje terytorialne;

a)

zintegrowane inwestycje terytorialne;

b)

rozwój lokalny kierowany przez społeczność; lub

b)

rozwój lokalny kierowany przez społeczność; lub

c)

inne narzędzia terytorialne wspierające inicjatywy opracowane przez państwo członkowskie na rzecz inwestycji zaprogramowanych z myślą o EFRR w ramach celu polityki, o  którym mowa w art. 4 ust. 1 lit.  e ).

c)

inne narzędzia terytorialne wspierające inicjatywy opracowane przez instytucje zarządzające programami na rzecz inwestycji zaprogramowanych w ramach wszystkich celów polityki, o  których mowa w art. 4 ust. 1.

Uzasadnienie

Narzędzia terytorialne są opracowywane w obecnym okresie programowania przez IZ, również na szczeblu regionalnym. Narzędzia te są oparte na dokumentach strategicznych i dobrze dostosowane do potrzeb regionalnych i lokalnych.

Skuteczne wdrażanie narzędzi terytorialnych wymaga wykorzystania różnych funduszy (nie tylko EFRR) w celu zwiększenia synergii i koordynacji.

Poprawka 43

Artykuł 23

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.    Strategie terytorialne realizowane zgodnie z art. 22 lit. a) lub c)  zawierają następujące elementy:

1.    Instytucja zarządzająca zapewnia, aby strategie terytorialne realizowane zgodnie z art. 22 lit. a) lub c)  zawierały następujące elementy:

a)

obszar geograficzny, którego dotyczy dana strategia;

a)

obszar geograficzny, którego dotyczy dana strategia;

b)

analizę potrzeb rozwojowych i potencjału danego obszaru;

b)

analizę potrzeb rozwojowych i potencjału danego obszaru;

c)

opis zintegrowanego podejścia do stwierdzonych potrzeb rozwojowych i potencjału;

c)

opis zintegrowanego podejścia do stwierdzonych potrzeb rozwojowych i potencjału;

d)

opis włączenia partnerów zgodnie z art. 6 w przygotowanie strategii i jej wdrożenie.

d)

opis włączenia partnerów zgodnie z art. 6 w przygotowanie strategii i jej wdrożenie.

Strategie terytorialne mogą również zawierać wykaz operacji, które mają być wspierane.

Strategie terytorialne mogą również zawierać wykaz operacji, które mają być wspierane.

2.   Za opracowanie strategii terytorialnych odpowiadają właściwe organy lub instytucje miejskie, lokalne lub inne organy lub instytucje terytorialne.

2.   Za opracowanie strategii terytorialnych odpowiadają właściwe organy lub instytucje miejskie, lokalne , regionalne lub inne organy lub instytucje terytorialne.

3.   W sytuacji gdy strategia terytorialna nie zawiera wykazu operacji, które mają uzyskać wsparcie, właściwe miejskie, lokalne lub inne terytorialne organy lub instytucje dokonują wyboru operacji lub biorą udział w takim wyborze.

Wybrane operacje muszą być zgodne ze strategią terytorialną.

3.   W sytuacji gdy strategia terytorialna nie zawiera wykazu operacji, które mają uzyskać wsparcie, właściwe miejskie, lokalne , regionalne lub inne terytorialne organy lub instytucje dokonują wyboru operacji lub biorą udział w takim wyborze.

Wybrane operacje muszą być zgodne ze strategią terytorialną.

4 .   W sytuacji gdy miejskie, lokalne lub inne terytorialne organy lub instytucje wykonują zadania wchodzące w zakres odpowiedzialności instytucji zarządzającej inne niż wybór operacji, taki organ lub instytucja jest określana przez instytucję zarządzającą jako instytucja pośrednicząca.

4.    Podczas przygotowywania strategii terytorialnych podmioty, o których mowa w art. 23 ust. 2, współpracują z odpowiednimi instytucjami zarządzającymi, o ile chodzi o zakres operacji, które mają być wspierane w ramach odpowiedniego programu.

5 .   Wsparcie może być udzielane na rzecz przygotowania i opracowania strategii terytorialnych.

5 .   W sytuacji gdy miejskie, lokalne , regionalne lub inne terytorialne organy lub instytucje wykonują zadania wchodzące w zakres odpowiedzialności instytucji zarządzającej inne niż wybór operacji, taki organ lub instytucja jest określana przez instytucję zarządzającą jako instytucja pośrednicząca.

 

6 .   Wsparcie może być udzielane na rzecz przygotowania i opracowania strategii terytorialnych.

Uzasadnienie

W procesie opracowywania strategii terytorialnych, które są instrumentem do osiągnięcia celów PO, konieczne jest wskazanie i wzmocnienie roli IZ, jako podmiotu odpowiedzialnego za realizację PO.

W tekście należy również zawrzeć odniesienie do władz regionalnych, zgodnie z opinią KR-u COTER-VI/031, w której jako jedną z głównych przeszkód we wdrażaniu ZIT podaje się fakt, że „w procesie wdrażania nie uwzględnia się wystarczająco zakresu działalności i kompetencji organów odpowiedzialnych za wybór działań”.

Konieczne jest wskazanie i wzmocnienie roli IZ w przygotowywaniu strategii terytorialnych. W szczególności powinno to obejmować obowiązek opracowania strategii współpracy z odpowiednią IZ i przyznania IZ uprawnienia do zapewnienia zgodności tych strategii z zakresem PO.

Poprawka 44

Artykuł 25 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Z funduszy EFRR, EFS+ i EFMR można wspierać rozwój lokalny kierowany przez społeczność.

Z funduszy EFRR, EFS+, EFRROW, który będzie oznaczony jako LEADER, oraz EFMR można wspierać rozwój lokalny kierowany przez społeczność.

Uzasadnienie

Należy również uwzględnić EFRROW przy wspieraniu działań w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność i LEADER.

Poprawka 45

Artykuł 27 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Instytucje zarządzające zapewniają, aby lokalne grupy działania wybrały jednego partnera w ramach grupy jako partnera wiodącego w kwestiach administracyjnych i finansowych albo zrzeszyły się w ustanowionej na podstawie prawa wspólnej strukturze.

Instytucje zarządzające zapewniają, aby lokalne grupy działania zrzeszyły się w ustanowionej na podstawie prawa wspólnej strukturze.

Uzasadnienie

Doświadczenie pokazało, że instytucja zarządzająca ma trudności z wyborem partnera wiodącego, jeżeli lokalna grupa działania nie ustanowi wspólnego podmiotu prawnego. Biorąc pod uwagę, że lokalne grupy działania ponoszą dużą odpowiedzialność i dlatego są również odpowiedzialne za potencjalne błędy, powinny one być zobowiązane do zrzeszenia się w ustanowionej na podstawie prawa wspólnej strukturze.

Poprawka 46

Artykuł 31 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Odsetek zwracanych funduszy na pomoc techniczną wynosi:

Odsetek zwracanych funduszy na pomoc techniczną wynosi:

a)

w przypadku wsparcia z EFRR w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” oraz w przypadku wsparcia z Funduszu Spójności: 2,5  %

a)

w przypadku wsparcia z EFRR w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” oraz w przypadku wsparcia z Funduszu Spójności: 5 % ;

b)

w przypadku wsparcia z EFS+: 4 % i w przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia w sprawie EFS+: 5 %;

b)

w przypadku wsparcia z EFS+: 5 %;

c)

w przypadku wsparcia z EFMR: 6 %;

c)

w przypadku wsparcia z EFRROW: 5 %;

d)

w przypadku wsparcia z FAM, FBW i IZGW: 6 %.

d)

w przypadku wsparcia z EFMR: 6 %;

 

e)

w przypadku wsparcia z FAM, FBW i IZGW: 6 %.

Uzasadnienie

Stawka ryczałtowa (5 %) na pomoc techniczną powinna obejmować również EFS+.

Poprawka 47

Artykuł 33 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie powołuje komitet monitorujący realizację programu („komitet monitorujący”) w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia danego państwa członkowskiego o decyzji w sprawie zatwierdzenia programu.

Państwo członkowskie w porozumieniu z właściwą instytucją zarządzającą powołuje komitet , zgodnie z kodeksem postępowania w zakresie partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów oraz swoimi ramami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi, w celu monitorowania realizacji programu („komitet monitorujący”) w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia danego państwa członkowskiego o decyzji w sprawie zatwierdzenia programu.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Aby zapewnić właściwe zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych oraz zainteresowanych stron, konieczne jest odniesienie do ram instytucjonalnych, prawnych i finansowych w państwach członkowskich oraz do kodeksu postępowania. Ponieważ komitet monitorujący został utworzony w celu monitorowania konkretnego programu, instytucja zarządzająca powinna być odpowiedzialna za jego ustanowienie.

Poprawka 48

Artykuł 33 ust. 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie publikuje regulamin wewnętrzny komitetu monitorującego i wszystkie dane i informacje wymieniane z komitetem monitorującym na stronie internetowej, o której mowa w art. 44 ust. 1.

Instytucja zarządzająca publikuje regulamin wewnętrzny komitetu monitorującego i wszystkie dane i informacje dotyczące pracy komitetu monitorującego na stronie internetowej, o której mowa w art. 44 ust. 1 , lub wskazuje link do odpowiedniej strony internetowej, na której dostępne są wszystkie dane i informacje.

Uzasadnienie

Wszystkie dane i informacje dotyczące komitetów monitorujących na bieżący okres programowania są publikowane na odpowiednich stronach internetowych utworzonych specjalnie w tym celu. Ta dobra praktyka powinna być kontynuowana w latach 2021–2027.

Poprawka 49

Art. 35 ust. 1 lit. f)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komitet monitorujący rozpatruje:

Komitet monitorujący rozpatruje:

[…]

[…]

f)

realizację działań w zakresie komunikacji i eksponowania;

f)

realizację określonych w strategii komunikacji działań w zakresie komunikacji i eksponowania;

[…]

[…]

Uzasadnienie

Proponujemy utrzymanie strategii komunikacji, a także by komitet monitorujący danego programu operacyjnego był odpowiedzialny za jej zatwierdzenie i wprowadzanie w niej zmian.

Poprawka 50

Art. 35 ust. 1, dodać nowy punkt po lit. i)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komitet monitorujący rozpatruje:

Komitet monitorujący rozpatruje:

[…]

[…]

 

j)

metodę i kryteria stosowane przy wyborze operacji, w tym wszelkie zmiany takiej metody i kryteriów, bez uszczerbku dla przepisów art. 27 ust. 3 lit. b), c) i d);

Uzasadnienie

Zatwierdzenie przez komitet monitorujący nie powinno być wymagane w przypadku metodologii i kryteriów wyboru, ponieważ w przeciwnym razie przeszkodziłoby to w pracy instytucji zarządzającej.

Poprawka 51

Artykuł 35 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komitet monitorujący zatwierdza:

Komitet monitorujący zatwierdza:

a)

metodę i kryteria stosowane przy wyborze operacji, w tym wszelkie zmiany takiej metody i kryteriów, po konsultacjach z Komisją zgodnie z art. 67 ust. 2, nie naruszając przepisów art. 27 ust. 3 lit. b), c) i d);

a)

roczne sprawozdania z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, FAM, FBW i IZGW i końcowe sprawozdanie z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności;

b)

roczne sprawozdania z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, FAM, FBW i IZGW i końcowe sprawozdanie z realizacji celów dotyczące programów wspieranych z EFRR, EFS+ i Funduszu Spójności;

b)

plan oceny i wszelkie zmiany w tym planie;

c)

plan oceny i wszelkie zmiany w tym planie;

c)

wszelkie wnioski instytucji zarządzającej w sprawie zmian w programie, wyłączając wnioski w sprawie przesunięć zgodnie z art. 19 ust. 5 i art. 21.

d)

wszelkie wnioski instytucji zarządzającej w sprawie zmian w programie, w tym w sprawie przesunięć zgodnie z art. 19 ust. 5 i art. 21.

d)

zmiany w wykazie planowanych operacji o znaczeniu strategicznym, o których mowa w art. 17 ust. 3 lit. d) ppkt (i), oraz informacje, o których mowa w art. 17 ust. 3 lit. d) ppkt (iii), (vii) i lit. j).

 

e)

strategię komunikacji dla danego programu operacyjnego i wszelkie zmiany tej strategii;

Uzasadnienie

Zatwierdzenie przez komitet monitorujący nie powinno być wymagane w przypadku zmian programowych w formie przesunięć między osiami priorytetowymi w systemie elastyczności na poziomie 5 % (lub 10 %), ponieważ w przeciwnym razie instytucja zarządzająca zostałaby pozbawiona możliwości terminowych dostosowań. System elastyczności straciłby skuteczność.

Poprawka 52

Artykuł 37 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną dane zbiorcze dotyczące poszczególnych programów do dnia 31 stycznia, 31 marca, 31 maja, 31 lipca , 30 września 30 listopada każdego roku według wzoru podanego w załączniku VII.

Instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną dane zbiorcze dotyczące poszczególnych programów do dnia 31 stycznia, 31 lipca i  31 października każdego roku według wzoru podanego w załączniku VII.

Pierwsze przekazanie danych nastąpi do dnia 31 stycznia 2022 r., a ostatnie – do dnia 31 stycznia 2030 r.

Pierwsze przekazanie danych nastąpi do dnia 31 stycznia 2022 r., a ostatnie – do dnia 31 stycznia 2030 r.

W przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia w sprawie ESF+ dane są przekazywane raz w roku do dnia 30 listopada.

W przypadku programów objętych zakresem art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (vii) rozporządzenia w sprawie ESF+ dane są przekazywane raz w roku do dnia 30 listopada.

Uzasadnienie

Przekazywanie danych sześć razy w roku powoduje znaczne obciążenie administracyjne i powinno zostać zmniejszone do trzech razy w roku, jak to miało miejsce w przypadku obecnego RWP.

Poprawka 53

Artykuł 43 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

[…]

[…]

Koordynator ds. komunikacji bierze udział w działaniach w zakresie eksponowania, przejrzystości i komunikacji następujących organów:

Koordynator ds. komunikacji bierze udział w działaniach w zakresie eksponowania, przejrzystości i komunikacji następujących organów:

a)

przedstawicielstw Komisji Europejskiej i biur kontaktowych Parlamentu Europejskiego w państwach członkowskich; a także Centrów informacyjnych Europe Direct i innych sieci; instytucji edukacyjnych i badawczych;

a)

przedstawicielstw Komisji Europejskiej i biur kontaktowych Parlamentu Europejskiego w państwach członkowskich; a także Centrów informacyjnych Europe Direct i innych sieci; instytucji edukacyjnych i badawczych;

b)

innych odpowiednich partnerów i organów.

b)

władz lokalnych i regionalnych zaangażowanych we wdrażanie programów;

 

c)

innych odpowiednich partnerów i organów.

Uzasadnienie

RWP powinno zachęcać do współpracy między wszystkimi szczeblami sprawowania rządów zaangażowanymi we wdrażanie programów i informowanie o nich.

Poprawka 54

Artykuł 43 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Każda instytucja zarządzająca wyznacza specjalistę ds. komunikacji w ramach poszczególnych programów .

Każda instytucja zarządzająca wyznacza specjalistę ds. komunikacji w ramach jednego lub kilku programów („specjaliści ds. komunikacji w ramach programu”).

Uzasadnienie

Aby wesprzeć integrację funduszy w celu osiągnięcia bardziej całościowego podejścia opartego na większej synergii, kilkoma programami powinien się zajmować jeden specjalista. Mogłoby to również zapewnić bardziej spójną komunikację między funduszami.

Poprawka 55

Artykuł 43 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja prowadzi sieć zrzeszającą koordynatorów ds. komunikacji, specjalistów ds. komunikacji w ramach poszczególnych programów i przedstawicieli Komisji w celu wymiany informacji na temat działań w zakresie eksponowania, przejrzystości i komunikacji.

Komisja prowadzi sieć zrzeszającą koordynatorów ds. komunikacji, specjalistów ds. komunikacji w ramach poszczególnych programów, przedstawicieli Europejskiego Komitetu Regionów i przedstawicieli Komisji w celu wymiany informacji na temat działań w zakresie eksponowania, przejrzystości i komunikacji.

Uzasadnienie

Zadaniem Komisji jest stworzenie sieci informatorów, która powinna również obejmować KR, aby zapewnić synergię i współpracę.

Poprawka 56

Artykuł 44, nowy ustęp po ustępie 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

Instytucje zarządzające opracowują strategię komunikacji dla każdego programu operacyjnego. Można opracować wspólną strategię komunikacji dla kilku programów operacyjnych. W strategii komunikacji uwzględnia się wielkość programu operacyjnego lub programów operacyjnych, których ta strategia dotyczy, zgodnie z zasadą proporcjonalności.

Strategia komunikacji zawiera elementy wymienione w załączniku VIII.

Państwo członkowskie i instytucja zarządzająca zapewniają, aby działania informacyjne i komunikacyjne były realizowane zgodnie ze strategią komunikacji w celu zwiększenia widoczności i ulepszenia komunikacji z obywatelami oraz aby działania te miały możliwie jak największe nagłośnienie w mediach.

Uzasadnienie

Strategia komunikacji jest kluczowym czynnikiem przy opracowywaniu i realizacji zadań w zakresie eksponowania i komunikacji, co pragniemy w tym miejscu podkreślić. Całkowite jej usunięcie pociągnęłoby za sobą pewien stopień niepewności przy realizacji tych działań, a także ryzyko braku zapewnienia minimalnego poziomu jednolitości wśród różnych organów i organizacji zaangażowanych w jej realizację.

Poprawka 57

Artykuł 44 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Instytucja zarządzająca publikuje na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, na co najmniej miesiąc przed ogłoszeniem zaproszenia do składania wniosków, zwięzłe podsumowanie planowanych i opublikowanych zaproszeń do składania wniosków wraz z informacjami na temat:

Instytucja zarządzająca publikuje na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, zwięzłe podsumowanie planowanych i opublikowanych zaproszeń do składania wniosków wraz z informacjami na temat:

[…]

[…]

Uzasadnienie

Przepisy wydane na podstawie art. 44 ust. 2 mogłyby doprowadzić do opóźnień we wdrażaniu, jednocześnie ograniczając elastyczność instytucji zarządzających.

W związku z tym proponuje się zniesienie tego przepisu, pozostawiając do oceny pojedynczych organów administracji wybór najodpowiedniejszych instrumentów, w celu zapewnienia jak największej widoczności możliwości finansowania.

Ewentualnie, jeżeli zostanie uznane za konieczne utrzymanie powyższego przepisu, należy zapewnić, by termin publikacji nie był wcześniej określony, ale pozostawiony do decyzji instytucji zarządzających, w celu zapewnienia spójności z planowaniem wdrażania.

Poprawka 58

Nowy artykuł po art. 44

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

1.     Strategia komunikacji opracowana przez instytucję zarządzającą jest przedkładana komitetowi monitorującemu do zatwierdzenia zgodnie z art. 35 ust. 2 lit. e) nie później niż sześć miesięcy po przyjęciu programu operacyjnego lub programów operacyjnych, których dotyczy.

 

W przypadku, gdy wspólną strategię komunikacji opracowuje się dla kilku programów operacyjnych i gdy dotyczy ona kilku komitetów monitorujących, państwo członkowskie może wyznaczyć jeden komitet monitorujący, który będzie odpowiedzialny – w porozumieniu z pozostałymi właściwymi komitetami monitorującymi – za zatwierdzenie wspólnej strategii komunikacji oraz zatwierdzanie wszelkich późniejszych zmian tej strategii.

 

W razie konieczności państwo członkowskie lub instytucje zarządzające mogą dokonać zmiany strategii komunikacji podczas okresu programowania. Instytucja zarządzająca przedkłada komitetowi monitorującemu do zatwierdzenia zmienioną strategię komunikacji zgodnie z art. 35 ust. 2 lit. e).

 

2.     W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 akapit trzeci niniejszego artykułu instytucja zarządzająca informuje właściwy komitet monitorujący lub właściwe komitety monitorujące co najmniej raz w roku o postępach w realizacji strategii komunikacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 lit. f), i o dokonanej przez instytucję zarządzającą analizie wyników tej strategii, jak również o planowanych działaniach informacyjnych i komunikacyjnych oraz środkach zwiększających widoczność funduszy, które mają zostać przedsięwzięte w kolejnym roku. Komitet monitorujący wydaje opinię na temat działań i środków planowanych na następny rok, w tym na temat sposobów zwiększenia skuteczności działań komunikacyjnych dla ogółu społeczeństwa.

Uzasadnienie

Należy utrzymać procedurę zatwierdzania, zmian i monitorowania dotyczącą strategii komunikacji ze względu na jej pozytywne wyniki w okresie 2014–2020, a także dlatego, że umożliwi ona Komisji przeprowadzanie kontroli w oparciu o udostępniony usystematyzowany dokument, tym samym ułatwiając nadzór.

Poprawka 59

Artykuł 50 ust. 2, lit. b)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez miesięczny czas pracy danej osoby zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi, o których mowa w umowie o pracę.

przez podzielenie najbardziej aktualnych udokumentowanych miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez miesięczny czas pracy danej osoby zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi lub układami zbiorowymi , o których mowa w umowie o pracę.

Uzasadnienie

Odniesienie do podstawy umowy o pracę.

Poprawka 60

Artykuł 52 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Instrumenty finansowe zapewniają wsparcie ostatecznym odbiorcom wyłącznie w przypadku nowych inwestycji uznawanych za finansowo wykonalne, tak jak generowanie dochodów lub oszczędności, i które nie otrzymują wystarczającego finansowania ze źródeł rynkowych.

Instrumenty finansowe zapewniają wsparcie ostatecznym odbiorcom wyłącznie w przypadku inwestycji uznawanych za finansowo wykonalne, tak jak generowanie dochodów lub oszczędności, i które nie otrzymują wystarczającego finansowania z dostępnych źródeł rynkowych.

Uzasadnienie

Instrumenty finansowe powinny być wykorzystywane nie tylko w przypadku nowych inwestycji, ale również generalnie w przypadku inwestycji, które są opłacalne z finansowego punktu widzenia i jeśli dostępne źródła rynkowe nie są w stanie zapewnić finansowania.

Poprawka 61

Artykuł 52, nowy ustęp po ustępie 6

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

Jeżeli instrumenty finansowe służą wspieraniu finansowania przedsiębiorstw, w tym MŚP, wsparcie takie powinno być ukierunkowane na tworzenie nowych przedsiębiorstw, dostarczanie kapitału początkowego, tj. kapitału zalążkowego i kapitału na rozruch, kapitału na rozszerzenie działalności, kapitału na wzmocnienie podstawowej działalności przedsiębiorstwa lub realizację nowych projektów, przechodzenie przez nowe przedsiębiorstwa na nowe rynki lub na nowe rozwiązania, bez uszczerbku dla mających zastosowanie unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa oraz zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. Takie wsparcie może obejmować inwestycje zarówno w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, jak również w kapitał obrotowy w ramach zakresu określonego w mających zastosowanie unijnych przepisach w zakresie pomocy państwa i mając na względzie pobudzanie sektora prywatnego jako dostarczyciela środków finansowych dla przedsiębiorstw. Wsparcie może także obejmować koszty przekazania praw własności w przedsiębiorstwach, jeżeli takie przekazanie ma miejsce między niezależnymi inwestorami.

Uzasadnienie

Nowe RWP powinno również nawiązywać do szerokiej definicji inwestycji, tak jak w obecnym RWP.

Poprawka 62

Artykuł 53 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Instrumenty finansowe zarządzane na odpowiedzialność instytucji zarządzającej mogą być ustanowione jako:

a)

inwestycja zasobów programu w kapitał podmiotu prawnego;

b)

oddzielne bloki finansowania lub rachunki powiernicze w ramach instytucji.

Instrumenty finansowe zarządzane na odpowiedzialność instytucji zarządzającej mogą być ustanowione jako:

a)

inwestycja zasobów programu w kapitał podmiotu prawnego;

b)

oddzielne bloki finansowania lub rachunki powiernicze w ramach instytucji.

Instytucja zarządzająca dokonuje wyboru podmiotu wdrażającego dany instrument finansowy.

Instytucja zarządzająca dokonuje wyboru podmiotu wdrażającego dany instrument finansowy zgodnie z art. 67.

Jeżeli podmiot wybrany przez instytucję zarządzającą wdraża fundusz zarządzający, podmiot ten może również wybrać inne podmioty do celów wdrożenia funduszu szczegółowego.

Jeżeli podmiot wybrany przez instytucję zarządzającą wdraża fundusz zarządzający, podmiot ten może również wybrać inne podmioty do celów wdrożenia funduszu szczegółowego.

Uzasadnienie

Aby zapewnić rynkowe wdrożenie instrumentów finansowych i zmniejszyć ryzyko związane z kontrolą w przypadku wyboru organu wdrażającego instrument finansowy, niezbędna jest zgodność z art. 67. Zgodnie z poprawką należy również zmienić motyw (44) preambuły oraz art. 62 ust. 3 i art. 67 ust. 4.

Poprawka 63

Artykuł 53 ust. 6

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Krajowe współfinansowanie programu może pochodzić od instytucji zarządzającej lub może mieć miejsce na poziomie funduszy zarządzających, na poziomie funduszy szczegółowych lub na poziomie inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. Jeśli współfinansowanie krajowe jest udzielane na poziomie inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców, podmiot wdrażający instrumenty finansowe prowadzi dokumentację wykazującą kwalifikowalność wydatków leżących u podstaw współfinansowania.

Krajowe współfinansowanie programu może pochodzić od instytucji zarządzającej lub funduszy zarządzających, funduszy szczegółowych lub prywatnych inwestorów albo ostatecznych odbiorców, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. Jeśli współfinansowanie krajowe jest udzielane przez inwestycje lub na poziomie inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców, podmiot wdrażający instrumenty finansowe prowadzi dokumentację wykazującą kwalifikowalność wydatków leżących u podstaw współfinansowania.

Uzasadnienie

Nie ma powodu, aby wykluczać wkład własny ostatecznego odbiorcy jako kwalifikowalne współfinansowanie krajowe, jeżeli ma on na celu sfinansowanie tej samej inwestycji. Takie wykluczenie stanowi nieuzasadnione zaostrzenie warunków kwalifikowalności w stosunku do dotacji.

Poprawka 64

Artykuł 59 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do operacji, w przypadku których zaprzestano działalności produkcyjnej ze względu na upadłość niewynikającą z oszukańczego bankructwa.

Ust. 1 do 2 nie mają zastosowania do wkładów z programu na rzecz instrumentów finansowych oraz dokonywanych przez takie instrumenty, ani do operacji, w przypadku których zaprzestano działalności produkcyjnej ze względu na upadłość niewynikającą z oszukańczego bankructwa.

Uzasadnienie

Operacje na instrumentach finansowych powinny być wyraźnie wyłączone z przepisów dotyczących trwałości. Takie odstępstwo zostało wprowadzone z powodzeniem zarówno na lata 2007–2013, jak i na lata 2014–2020.

Poprawka 65

Artykuł 63 ust. 7

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszelka wymiana informacji między beneficjentami a instytucjami programu odbywała się za pomocą systemów elektronicznej wymiany danych zgodnie z załącznikiem XII.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby wymiana informacji między beneficjentami a instytucjami programu mogła się odbywać w stosownych przypadkach za pomocą systemów elektronicznej wymiany danych zgodnie z załącznikiem XII.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Wymóg prowadzenia wszystkich wymian danych drogą elektroniczną nakładałby niepotrzebne obciążenie.

Poprawka 66

Artykuł 64 ust. 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

[…]

[…]

c)

Komisja przekazuje – nie później niż 3 miesiące od ostatniego dnia audytu – właściwemu organowi państwa członkowskiego wstępne ustalenia audytu w przynajmniej jednym z języków urzędowych Unii;

c)

Komisja przekazuje – nie później niż 3 miesiące od ostatniego dnia audytu – właściwemu organowi państwa członkowskiego wstępne ustalenia audytu w przynajmniej jednym z języków danego państwa członkowskiego ;

d)

Komisja przekazuje sprawozdanie z audytu w przynajmniej jednym z języków urzędowych Unii nie później niż 3 miesiące od daty otrzymania kompletnej odpowiedzi od właściwego organu państwa członkowskiego dotyczącej wstępnych ustaleń audytu.

d)

Komisja przekazuje sprawozdanie z audytu w przynajmniej jednym z języków danego państwa członkowskiego nie później niż 3 miesiące od daty otrzymania kompletnej odpowiedzi od właściwego organu państwa członkowskiego dotyczącej wstępnych ustaleń audytu.

[…]

[…]

Uzasadnienie

Powinno to przyspieszyć wdrażanie, ponieważ zainteresowane organy nie muszą czekać na dodatkowe tłumaczenie, jeśli będzie ono konieczne.

Poprawka 67

Artykuł 67 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Na wniosek Komisji instytucja zarządzająca konsultuje się z Komisją i uwzględnia jej uwagi przed przekazaniem wstępnych kryteriów kwalifikacji komitetowi monitorującemu oraz przed wszystkimi późniejszymi zmianami tych kryteriów.

 

Uzasadnienie

Niejasne są warunki, w jakich Komisja może wymagać konsultacji w sprawie kryteriów wyboru. Utrudniłoby to autonomię i proces decyzyjny instytucji zarządzającej.

Poprawka 68

Artykuł 84 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Płatności zaliczkowe w odniesieniu do każdego funduszu są wypłacane w postaci rocznych rat przed dniem 1 lipca każdego roku, z zastrzeżeniem dostępności środków, zgodnie z tym, co następuje:

a)

2021: 0,5  % ;

b)

2022: 0,5  % ;

c)

2023: 0,5  % ;

d)

2024: 0,5  % ;

e)

2025: 0,5  % ;

f)

2026: 0,5  %

Płatności zaliczkowe w odniesieniu do każdego funduszu są wypłacane w postaci rocznych rat przed dniem 1 lipca każdego roku, z zastrzeżeniem dostępności środków, zgodnie z tym, co następuje:

a)

2021: 2 % ;

b)

2022: 2 % ;

c)

2023: 2 % ;

d)

2024: 2 % ;

e)

2025: 2 % ;

f)

2026: 2 %

Jeżeli program jest przyjmowany po dniu 1 lipca 2021 r., wcześniejsze raty są wypłacane w roku, w którym przyjęto program.

Jeżeli program jest przyjmowany po dniu 1 lipca 2021 r., wcześniejsze raty są wypłacane w roku, w którym przyjęto program.

Uzasadnienie

W porównaniu z obecnym RWP, w nowym RWP została zbyt bardzo obniżona roczna kwota płatności zaliczkowych.

Poprawka 69

Artykuł 85 ust. 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 lit. a) zastosowanie ma, co następuje:

Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 lit. a) zastosowanie ma, co następuje:

a)

w przypadku gdy wkład Unii jest wnoszony na mocy art. 46 lit. a), kwotami wyszczególnionymi we wniosku o płatność są kwoty uzasadnione osiąganiem postępów w spełnianiu warunków lub osiągnięciem rezultatów, zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 89 ust. 2);

a)

w przypadku gdy wkład Unii jest wnoszony na mocy art. 46 lit. a), kwotami wyszczególnionymi we wniosku o płatność są kwoty uzasadnione osiąganiem postępów w spełnianiu warunków lub osiągnięciem rezultatów, zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 89 ust. 2);

b)

w przypadku gdy wkład Unii jest wnoszony na mocy art. 46 lit. c), d) i e), kwotami wyszczególnionymi we wniosku o płatność są kwoty określone zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 88 ust. 3);

b)

w przypadku gdy wkład Unii jest wnoszony na mocy art. 46 lit. c), d) i e), kwotami wyszczególnionymi we wniosku o płatność są kwoty określone zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 88 ust. 3);

c)

dla takich form dotacji, jakie wymieniono w art. 48 ust. 1 lit. b), c) i d), kwotami wyszczególnionymi we wniosku o płatność są koszty obliczone na mającej zastosowanie podstawie.

c)

dla takich form dotacji, jakie wymieniono w art. 48 ust. 1 lit. b), c) i d), kwotami wyszczególnionymi we wniosku o płatność są koszty obliczone na mającej zastosowanie podstawie;

 

d)

w przypadku pomocy państwa wniosek o płatność może obejmować zaliczki wypłacone beneficjentowi przez organ udzielający pomocy, pod warunkiem że te zaliczki nie przekraczają 40 % całkowitej kwoty pomocy, która ma zostać przyznana beneficjentowi na daną operację.

Uzasadnienie

Obecne RWP przewiduje w art. 131 ust. 4 lit. b) możliwość wypłacania zaliczek w wysokości do 40 %. Możliwość ta powinna zostać utrzymana w nowym RWP.

Poprawka 70

Artykuł 86

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

[…]

[…]

2.   Jeśli instrumenty finansowe są wdrażane na mocy art. 53 ust.  3 , wnioski o płatność, które obejmują wydatki na instrumenty finansowe, przedkłada się zgodnie z następującymi warunkami:

a)

kwota uwzględniona w pierwszym wniosku o płatność musi zostać uprzednio wypłacona na rzecz instrumentów finansowych i może stanowić do 25 % łącznej kwoty wkładów z programu przeznaczonych na instrumenty finansowe na mocy odnośnej umowy o finansowaniu, zgodnie z danym priorytetem i kategorią regionu, w stosownych przypadkach;

b)

kwota uwzględniona w kolejnych wnioskach o płatność przedłożonych w okresie kwalifikowalności obejmuje wydatki kwalifikowalne, o których mowa w art. 62 ust. 1.

2.   Jeśli instrumenty finansowe są wdrażane na mocy art. 53 ust.  2 , wnioski o płatność obejmują wydatki związane z utworzeniem instrumentów finansowych lub wniesieniem do nich wkładu.

3.     Kwota uwzględniona w pierwszym wniosku o płatność, o której mowa w ust. 2 lit. a), zostaje rozliczona w sprawozdaniach finansowych Komisji nie później niż w ostatnim roku obrachunkowym.

Ujawnia się ją oddzielnie we wnioskach o płatność.

 

Uzasadnienie

W okresie 2014–2020 wkład programu w instrumenty finansowe ogranicza elastyczność utworzonych instrumentów i możliwość równoczesnego uruchamiania szeregu produktów finansowych. Poprawka opiera się na najlepszych praktykach z okresu 2007–2013.

Poprawka 71

Artykuł 88 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

[…]

[…]

c)

zasad dotyczących odpowiednich kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych mających zastosowanie w ramach polityk Unii w odniesieniu do podobnego rodzaju operacji;

c)

zasad dotyczących odpowiednich kosztów jednostkowych, płatności ryczałtowych i stawek ryczałtowych mających zastosowanie w ramach polityk Unii w odniesieniu do podobnego rodzaju operacji;

d)

zasad dotyczących odpowiednich kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych wykorzystywanych w ramach systemów dotacji finansowanych w całości przez państwo członkowskie w odniesieniu do podobnego rodzaju operacji.

d)

zasad dotyczących odpowiednich kosztów jednostkowych, płatności ryczałtowych i stawek ryczałtowych wykorzystywanych w ramach systemów dotacji finansowanych w całości przez państwo członkowskie w odniesieniu do podobnego rodzaju operacji.

Uzasadnienie

Dla spójności artykułu.

Poprawka 72

Artykuł 99 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja dokonuje umorzenia każdej kwoty w ramach programu, która nie została wykorzystana na płatności zaliczkowe zgodnie z art. 84 lub w odniesieniu do której nie złożono wniosku o płatność zgodnie z art. 85 i 86 do dnia 26 grudnia drugiego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym podjęto zobowiązania budżetowe na lata 2021–2026.

Komisja dokonuje umorzenia każdej kwoty w ramach programu, która nie została wykorzystana na płatności zaliczkowe zgodnie z art. 84 lub w odniesieniu do której nie złożono wniosku o płatność zgodnie z art. 85 i 86 do dnia 31 grudnia trzeciego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym podjęto zobowiązania budżetowe na lata 2021–2026.

W przypadku wstrzymania płatności na zasadzie prawnej lub zapobiegawczo, stosuje się również przedłużenie.

Uzasadnienie

Zasady dotyczące umorzeń nie powinny być skracane, ale pozostać na poziomie n+3, biorąc pod uwagę obecne trudności wielu władz lokalnych i regionalnych w zapewnieniu wystarczającego współfinansowania. Należałoby również przyjąć termin do końca roku.

Poprawka 73

Artykuł 103 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Komisja, w drodze aktu wykonawczego, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”, pod względem kategorii regionów, wraz z wykazem kwalifikujących się regionów zgodnie z metodyką określoną w załączniku XXII.

Komisja, w drodze aktu wykonawczego, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”, pod względem kategorii regionów, wraz z wykazem kwalifikujących się regionów zgodnie z metodyką określoną w załączniku XXII.

W decyzji tej określa się także roczny podział zasobów ogólnych między państwa członkowskie w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg).

W decyzji tej określa się także roczny podział zasobów ogólnych między państwa członkowskie w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg).

 

W związku z tym minimalna ogólna alokacja z funduszy, zarówno na poziomie krajowym, jak i regionalnym powinna wynosić 76 % budżetu przeznaczonego dla każdego państwa członkowskiego lub regionu w latach 2014–2020.

Uzasadnienie

Zabezpieczenie zapewnione przez Komisję na poziomie krajowym nie zapobiega nieproporcjonalnym cięciom w poszczególnych obszarach objętych pomocą, czego nie uzasadniałaby polityka spójności.

Poprawka 74

Artykuł 104 ust. 7

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Zasoby na cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) ustala się na poziomie 2,5  % zasobów ogólnych dostępnych na zobowiązania budżetowe z funduszy na okres 2021–2027 (tj. w łącznej kwocie 8 430 000 000  EUR ).

Zasoby na cel „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) ustala się na poziomie 3,3  % zasobów ogólnych dostępnych na zobowiązania budżetowe z funduszy na okres 2021–2027 (tj. w łącznej kwocie XX XXX XXX XXX EUR).

Uzasadnienie

Propozycja Komisji doprowadziłaby do znacznych cięć budżetowych na działania w zakresie współpracy terytorialnej, pomimo włączenia nowych działań do projektu rozporządzenia w sprawie EWT. W związku z tym KR sugeruje zwiększenie środków na cel europejskiej współpracy terytorialnej do 3,3 % ogólnych środków na politykę spójności, co umożliwiłoby ochronę istniejących programów współpracy transgranicznej, a także współpracę międzyregionalną i współpracę na rzecz regionów najbardziej oddalonych. Należy utrzymać obecną metodę alokacji na cel europejskiej współpracy terytorialnej, jak określono w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, z uwagi na to, że proponowana nowa metoda alokacji na cel europejskiej współpracy terytorialnej dyskryminowałaby państwa członkowskie i regiony, w których występuje niska gęstość zaludnienia wzdłuż ich granic (w szczególności nowe kryterium 25 kilometrów).

Poprawka 75

Artykuł 105 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W ramach przedłożenia umowy partnerstwa lub w kontekście przeglądu śródokresowego Komisja może przyjąć wniosek państwa członkowskiego o przesunięcie środków:

a)

w wysokości nie więcej niż 15 % łącznych alokacji dla słabiej rozwiniętych regionów do regionów w okresie przejściowym lub regionów lepiej rozwiniętych oraz z regionów w okresie przejściowym do regionów lepiej rozwiniętych;

(b)

z alokacji dla regionów lepiej rozwiniętych lub regionów w okresie przejściowym do regionów słabiej rozwiniętych.

W ramach przedłożenia umowy partnerstwa lub w kontekście przeglądu śródokresowego Komisja może przyjąć wniosek państwa członkowskiego o przesunięcie środków w wysokości nie więcej niż 15 % całkowitej alokacji.

Uzasadnienie

Powinny istnieć możliwości przesunięć między wszystkimi kategoriami regionów.

Poprawka 76

Artykuł 106 ust. 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

W decyzji Komisji w sprawie zatwierdzenia programu ustala się stopę współfinansowania i maksymalną kwotę wsparcia z funduszy dla każdego priorytetu.

W decyzji Komisji w sprawie zatwierdzenia programu ustala się maksymalną kwotę wsparcia z funduszy dla każdego priorytetu i stopę współfinansowania dla programu.

Uzasadnienie

Ustalenie maksymalnej stopy współfinansowania na poziomie PO (zamiast maksymalnych stawek dla każdego priorytetu) umożliwia większą elastyczność w procesie realizacji. Umożliwiłoby to zróżnicowanie współfinansowania w priorytetach w zależności od rodzaju interwencji.

Poprawka 77

Artykuł 106 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Stopa współfinansowania dla celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” na poziomie każdego priorytetu nie przewyższa:

a)

70 % dla regionów słabiej rozwiniętych;

b)

55 % dla regionów w okresie przejściowym;

c)

40 % dla regionów lepiej rozwiniętych.

Stopa współfinansowania dla celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” na poziomie każdego priorytetu nie przewyższa:

a)

85 % dla regionów słabiej rozwiniętych;

b)

70 % dla regionów w okresie przejściowym;

c)

50 % dla regionów lepiej rozwiniętych.

Stopy współfinansowania określone w lit. a) mają zastosowanie również do regionów najbardziej oddalonych.

Stopy współfinansowania określone w lit. a) mają zastosowanie również do regionów najbardziej oddalonych.

Stopa współfinansowania dla Funduszu Spójności na poziomie każdego priorytetu nie przewyższa 70 % .

Stopa współfinansowania dla Funduszu Spójności na poziomie każdego priorytetu nie przewyższa 85 % .

W rozporządzeniu w sprawie EFS+ mogą zostać określone wyższe stopy współfinansowania w przypadku priorytetów służących wsparciu działań innowacyjnych zgodnie z art. [14] tego rozporządzenia.

W rozporządzeniu w sprawie EFS+ mogą zostać określone wyższe stopy współfinansowania w przypadku priorytetów służących wsparciu działań innowacyjnych zgodnie z art. [14] tego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Stopy współfinansowania powinny być utrzymane na obecnym poziomie.

Poprawka 78

Artykuł 106 ust. 4

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Stopa współfinansowania dla programów Interreg nie przekracza 70 % .

Stopa współfinansowania dla programów Interreg nie przekracza 85 % .

[…]

[…]

Uzasadnienie

Stopa współfinansowania dla EWT powinna być utrzymana na poziomie 85 %.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

1.

Popiera najważniejsze cele, które Komisja pragnie osiągnąć za pomocą nowego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów (RWP), w szczególności modernizację polityki spójności przez jej uproszczenie, większą elastyczność i skuteczność, a także znaczne zmniejszenie niepotrzebnych obciążeń administracyjnych beneficjentów i instytucji zarządzających.

2.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że polityka spójności pozostaje dostępna dla wszystkich regionów w Unii Europejskiej, co było jedną z najważniejszych uwag Europejskiego Komitetu Regionów w poprzednich opiniach w tej sprawie i kluczowym przesłaniem #CohesionAlliance.

3.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że potwierdzono podejście oparte na zarządzaniu dzielonym, ale wskazuje, że należy nadal podejmować działania na „najodpowiedniejszym szczeblu terytorialnym”, a zarazem zwiększać rolę władz lokalnych i regionalnych w zarządzaniu programami na poziomie najbliższym obywatelom, zgodnie z zasadami pomocniczości, wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa.

4.

Wzywa do dalszego uproszczenia, na przykład poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych wynikających z przepisów dotyczących pomocy państwa.

Cele i ogólne zasady dotyczące wsparcia

5.

Popiera pięć nowych celów politycznych, ponieważ z jednej strony odpowiadają one w dużej mierze poprzednim celom tematycznym, a z drugiej strony umożliwiają większą elastyczność dzięki ich szerszym definicjom.

6.

Uważa, że usunięcie EFRROW z RWP stanowi poważny powód do niepokoju, ponieważ może zagrozić zintegrowanemu podejściu funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na obszarach wiejskich, mając na uwadze, że rozwój obszarów wiejskich jest podstawowym elementem celów polityki spójności. Komitet wzywa do ponownego wprowadzenia EFRROW do RWP (patrz opinia KR-u NAT-VI/034 w sprawie WPR) w celu zwiększenia synergii z rozwojem obszarów wiejskich; wyraża jednak uznanie dla faktu, że w przypadku niektórych tematów we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie planów strategicznych WPR (art. 2) odniesiono się do nowego RWP, w szczególności w zakresie zintegrowanego rozwoju terytorialnego.

7.

Ponownie stwierdza, że Europejski Fundusz Społeczny musi pozostać zakotwiczony w polityce spójności, ponieważ jest głównym instrumentem UE do inwestowania w ludzi i kapitał ludzki, do promowania włączenia społecznego i równości między mężczyznami i kobietami oraz do poprawy życia milionów europejskich obywateli.

8.

Podkreśla znaczenie zasad partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów i wzywa do włączenia istniejącego kodeksu postępowania jako załącznika do projektu rozporządzenia. Wzywa do pełnego wdrożenia kodeksu postępowania w trosce o to, by zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych odbywało się na zasadzie pełnego partnerstwa.

Podejście strategiczne

9.

Ubolewa, że wniosek Komisji nie jest osadzony w odnowionej długofalowej strategii, która zastąpi strategię „Europa 2020”. Oczekuje, że Komisja przedstawi taką nową długofalową strategię UE wdrażającą cele zrównoważonego rozwoju i opartą na zreformowanym systemie zarządzania, w pełni opartym na wielopoziomowym sprawowaniu rządów.

10.

Z zadowoleniem przyjmuje nową umowę o partnerstwie jako prostszy i bardziej zwięzły dokument.

11.

Podkreśla, że wszelkie przesunięcia środków między funduszami lub z funduszy do programu InvestEU albo do innych instrumentów unijnych w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego muszą być w pełni zgodne z zasadami pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów i nie mogą osłabiać podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar w ramach funduszy.

12.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zmniejszono liczbę warunków podstawowych, a w szczególności że tematyczne warunki podstawowe są teraz lepiej powiązane ze strategicznymi ramami politycznymi w określonych obszarach.

13.

Jednak wyraża zaniepokojenie faktem, że płatności nie są możliwe, dopóki Komisja nie poinformuje państwa członkowskiego o spełnieniu warunków podstawowych, ponieważ może to powodować opóźnienia we wdrażaniu programów.

14.

Domaga się, aby w nowym systemie programowania określać już alokacje środków na wszystkie lata okresu programowania, w tym orientacyjne alokacje na lata 2026 i 2027, po to by odpowiednio zrównoważyć z jednej strony dodatkową elastyczność i zdolność do działania w ramach polityki spójności, a z drugiej strony, znaczenie utrzymania długoterminowego strategicznego podejścia inwestycyjnego w polityce spójności, opartego na całym 7-letnim okresie finansowania.

15.

Potwierdza swój stanowczy sprzeciw wobec negatywnego podejścia opartego na warunkowości makroekonomicznej, zgodnie z którym w wyniku powiązania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych z zarządzaniem gospodarczym miasta i regiony byłyby „zakładnikami” w wyniku zaniechań rządów krajowych. Polityka spójności, realizująca cele mające niewiele wspólnego z zarządzaniem makroekonomicznym, nie może podlegać uwarunkowaniom, na które władze lokalne i regionalne oraz inni beneficjenci nie mogą mieć wpływu. W związku z tym, niewłaściwe narzucenie przez państwo członkowskie warunkowości makroekonomicznej nie powinno mieć wpływu na płatności na rzecz ostatecznych odbiorców lub beneficjentów.

16.

Z drugiej strony zauważa niewystarczającą analizę procedur operacyjnych dla połączenia europejskiego semestru z polityką spójności oraz brak jasności co do sposobów koordynacji interwencji w ramach polityki spójności z działaniami programu wsparcia reform. Nalega zatem, by zawsze respektować konkretne cele polityki spójności w celu wzmocnienia regionalnego wymiaru europejskiego semestru.

17.

Jest przekonany, że mechanizm warunku podstawowego już skutecznie działa w obszarach reform istotnych dla polityki spójności.

18.

Przyjmuje z zadowoleniem podniesienie statusu zintegrowanych instrumentów terytorialnych, które stanowią jedyne w swoim rodzaju narzędzie wspierające podejście oddolne. Podkreśla jednak, że potrzebne jest większe poszanowanie dla zakresu działań i kompetencji władz odpowiedzialnych za wybór operacji.

Programowanie

19.

Wzywa do usprawnienia struktury programów, które nie wyglądają na uproszczone w porównaniu z obecnym okresem. Uważa, że czas przeznaczony na zatwierdzenie zmian jest zbyt długi, ponieważ jest taki sam, jak czas przewidziany na zatwierdzenie programu.

20.

Uważa, że proponowana stawka ryczałtowa w wysokości 2,5 % na pomoc techniczną dla EFRR i Funduszu Spójności nadal jest niewystarczająca i w związku z tym sugeruje stawkę ryczałtową w wysokości 5 % na pomoc techniczną, biorąc również pod uwagę fakt, że nowe rozporządzenie nie zawiera konkretnego celu dotyczącego budowania zdolności.

Monitorowanie, ocena, komunikacja i eksponowanie

21.

Z zadowoleniem przyjmuje intencję nowego RWP w zakresie zwiększenia przejrzystości i widoczności wdrażania funduszy, przypominając wniosek KR-u o bardziej precyzyjne środki dla wzmocnienia lokalnej i regionalnej odpowiedzialności i widoczności europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w terenie oraz o znacznie lepsze wyeksponowanie działań w ramach polityki spójności poprzez odpowiednie działania komunikacyjne, ponieważ stanowią one jedną z niepodważalnych zalet integracji UE dla ludzi na szczeblu lokalnym.

22.

Sugeruje jednak, że instytucjom zarządzającym należy zezwolić na wyznaczenie jednego specjalisty ds. komunikacji dla większej liczby programów w celu zwiększenia spójności.

Wsparcie finansowe

23.

Popiera nowe przepisy mające na celu zwiększenie korzystania z uproszczonych form kosztów, a także nowe przepisy mające na celu usprawnienie korzystania z instrumentów finansowych i lepsze ich uwzględnienie w procesie programowania i wdrażania.

Zarządzanie i kontrola

24.

Uważa, że zniesienie procedur wyznaczania organów i identyfikacji instytucji certyfikujących oraz poleganie w większym stopniu na krajowych systemach zarządzania stanowi pożądane ograniczenie obciążeń administracyjnych dla organów odpowiedzialnych za wdrażanie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych.

25.

Docenia uproszczenie zasad audytu w proponowanym RWP, a w szczególności nowe przepisy, które wzmacniają zasadę pojedynczego audytu, co nie tylko znacznie zmniejsza obciążenia administracyjne dla organów i beneficjentów programu, lecz także przyczynia się do proporcjonalności.

26.

W odniesieniu do programów, w przypadku których system zarządzania i kontroli działa sprawnie i w których to programach osiągane są dobre wyniki, z zadowoleniem przyjmuje również możliwość wprowadzenia bardziej proporcjonalnych rozwiązań.

Zarządzanie finansami

27.

Wyraża zaniepokojenie, że poziom płatności zaliczkowych został drastycznie obniżony w skali rocznej do 0,5 % całkowitego wsparcia z każdego z funduszy i wnosi o wyższą stopę płatności zaliczkowych, wynoszącą średnio co najmniej 2 %.

28.

Wskazuje, że ponowne wprowadzenie zasady „n+2” spowodowałoby pokrywanie się zamknięcia obecnego okresu programowania z pierwszym celem n+2 nowego okresu, co nakłada duże obciążenia administracyjne na wdrażanie programów. W związku z tym wzywa do utrzymania obecnej zasady „n+3”.

Ramy finansowe

29.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowe RWP utrzymuje istniejącą architekturę z trzema kategoriami regionów (regiony słabiej rozwinięte, regiony w okresie przejściowym, regiony lepiej rozwinięte) na poziomie NUTS 2 i popiera przesunięcie progu między regionami w okresie przejściowym a regionami lepiej rozwiniętymi z 90 % średniego PKB na mieszkańca do 100 %, biorąc pod uwagę, że odzwierciedla to uwagi siódmego sprawozdania w sprawie spójności dla regionów o PKB na mieszkańca zbliżonym do średniej UE, które – jak się wydaje – utknęły w „pułapce średniego dochodu” o znacznie niższych stopach wzrostu niż średnia UE.

30.

Prosi o utrzymanie obecnej stopy współfinansowania w wysokości 85 % dla regionów słabiej rozwiniętych, regionów najbardziej oddalonych, jak również dla Funduszu Spójności i celu EWT, w wysokości 70 % dla regionów w okresie przejściowym i 50 % dla regionów lepiej rozwiniętych, biorąc pod uwagę fakt, że ogólne zmniejszenie może generować ryzyko umorzenia środków, szczególnie w regionach słabiej rozwiniętych, a także ograniczyłoby atrakcyjność polityki spójności, szczególnie w regionach lepiej rozwiniętych.

31.

Uważa, że ustanowienie maksymalnego pułapu dla podatku VAT jako wydatku kwalifikowalnego (5 000 000 EUR) może uczynić programy mniej atrakcyjnymi dla wnioskodawców, zwłaszcza w przypadku ważnych projektów infrastrukturalnych.

32.

Wzywa Komisję do aktualizacji załączników do rozporządzenia zgodnie z poprawkami do tej opinii, ze szczególnym naciskiem na:

waloryzację wiedzy i środki na rzecz zaangażowania przedsiębiorstw typu start-up i MŚP w inicjatywy w zakresie inteligentnej specjalizacji,

szczegółowy opis wymogów dotyczący strategii komunikacyjnych,

ponowną ocenę ważonej sumy udziału populacji regionów przygranicznych NUTS 3 i NUTS 2 oraz udziału całkowitej ludności w każdym państwie członkowskim w transgranicznych i transnarodowych programach współpracy,

przy uwzględnieniu efektów regionalnych maksymalnej alokacji całkowitej z funduszy dla poszczególnych państw członkowskich.

Bruksela, dnia 5 grudnia 2018 r.

Karl-Heinz LAMBERTZ

Przewodniczący Europejskiego Komitetu Regionów


(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1).

(2)   Rozporządzenie Komisji (UE) nr 868/2014 z dnia 8 sierpnia 2014 r. zmieniające załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 241 z 13.8.2014, s. 1).

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1).

(1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).

(1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 1).

(1)   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25).


7.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 86/84


Opinia Europejskiego Komitetu Regionów – Europejski Fundusz Społeczny Plus

(2019/C 86/07)

Sprawozdawca:

Susana DÍAZ PACHECO (ES/PES), premier rządu regionalnego Andaluzji

Dokument źródłowy:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+)

COM(2018) 382 final

I.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Preambuła, umocowanie pierwsze

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 164, art. 168 ust. 5, art. 175 ust. 3 i art. 349,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego a rt.  9, a rt.  46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 164, art. 168 ust. 5, a rt.  174, art. 175 ust. 3 i art. 349,

Uzasadnienie

Ze względu na zakres działania EFS+ właściwe jest odesłanie do art. 9 TFUE. Z drugiej strony konieczne jest większe uwydatnienie celu polityki regionalnej zgodnie z art. 4 ust. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, w którym wyraźnie mówi się, że EFS+ będzie wnosił wkład w działania Unii prowadzące do wzmocnienia jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

Poprawka 2

Dodać nowe umocowanie po umocowaniu 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

uwzględniając międzyinstytucjonalną proklamację Europejskiego filaru praw socjalnych z Göteborga (2017/C/428/09),

Poprawka 3

Motyw 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(1)

W dniu 17 listopada 2017 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja wspólnie proklamowały Europejski filar praw socjalnych jako odpowiedź na wyzwania społeczne w Europie. Dwadzieścia najważniejszych zasad filaru pogrupowano według trzech kategorii: równe szanse i dostęp do zatrudnienia; uczciwe warunki pracy; ochrona socjalna i włączenie społeczne. Te dwadzieścia zasad Europejskiego filaru praw socjalnych powinno przyświecać działaniom prowadzonym w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+). Aby przyczynić się do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych, EFS+ powinien wspierać inwestycje w kapitał ludzki i systemy w obszarach polityki dotyczących zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego , a tym samym wspierać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną zgodnie z art. 174 TFUE .

(1)

W dniu 17 listopada 2017 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja wspólnie proklamowały Europejski filar praw socjalnych jako odpowiedź na wyzwania społeczne w Europie. Dwadzieścia najważniejszych zasad filaru pogrupowano według trzech kategorii: równe szanse i dostęp do zatrudnienia; uczciwe warunki pracy; ochrona socjalna i włączenie społeczne. Te dwadzieścia zasad Europejskiego filaru praw socjalnych powinno przyświecać działaniom prowadzonym w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+). Aby przyczynić się do wspierania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej zgodnie z art. 174 TFUE i do wdrażania Europejskiego filaru praw socjalnych, EFS+ powinien promować inwestycje w kapitał ludzki i w systemy sektorowych polityk w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego.

Uzasadnienie

Konieczne jest większe uwydatnienie celu polityki regionalnej bez uszczerbku dla wkładu w realizację Europejskiego filaru praw socjalnych.

Poprawka 4

Motyw 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(2)

Na poziomie Unii europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. Państwa członkowskie opracowują swoje własne krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne na rzecz tych priorytetów reform. Strategie te powinny być przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Powinny też służyć wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego pochodzącego w szczególności z programów wspieranych przez Unię w stosownych przypadkach z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU.

(2)

Na poziomie Unii długoterminowa strategia rozwoju będącej następcą strategii „Europa 2000” i realizująca cele zrównoważonego rozwoju ma zapewnić strategiczne ramy dla nowego okresu programowania, który się zacznie w 2021 roku. Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej zapewnia ramy dla określania krajowych priorytetów w zakresie reform oraz monitorowania ich realizacji. Państwa członkowskie opracowują swoje własne krajowe wieloletnie strategie inwestycyjne na rzecz tych priorytetów reform. Strategie te powinny być realizowane w kontekście współpracy między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi oraz przedstawiane wraz z rocznymi krajowymi programami reform jako sposób na określenie i koordynowanie priorytetowych projektów inwestycyjnych, które mają być wspierane ze środków krajowych lub unijnych. Powinny też służyć wykorzystywaniu unijnego finansowania w spójny sposób oraz maksymalizowaniu wartości dodanej wsparcia finansowego pochodzącego w szczególności z programów wspieranych przez Unię w stosownych przypadkach z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Europejskiego Instrumentu Stabilizacji Inwestycji oraz InvestEU.

Poprawka 5

Motyw 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(5)

Unia stoi przed wyzwaniami strukturalnymi wynikającymi z globalizacji gospodarki, przepływów migracyjnych i rosnących zagrożeń dla bezpieczeństwa, procesu przechodzenia na czystą energię, przemian technologicznych, coraz starszej siły roboczej oraz rosnących niedoborów umiejętności i siły roboczej w niektórych sektorach i regionach, odczuwanych zwłaszcza przez MŚP. Uwzględniając zmieniające się realia świata pracy, Unia powinna być przygotowana na bieżące i przyszłe wyzwania i inwestować w odpowiednie umiejętności, zapewniać, by wzrost gospodarczy w większym stopniu sprzyjał włączeniu społecznemu, oraz usprawniać politykę zatrudnienia i politykę społeczną, w tym z uwagi na mobilność pracowników.

(5)

Unia stoi przed wyzwaniami strukturalnymi wynikającymi z globalizacji gospodarki, przepływów migracyjnych i rosnących zagrożeń dla bezpieczeństwa, procesu przechodzenia na czystą i sprawiedliwą energię, przemian technologicznych , w tym transformacji cyfrowej , coraz starszej ludności Europy oraz rosnących niedoborów umiejętności i siły roboczej w niektórych sektorach i regionach, odczuwanych zwłaszcza przez MŚP. Uwzględniając zmieniające się realia świata pracy, Unia powinna być przygotowana na bieżące i przyszłe wyzwania i inwestować w odpowiednie umiejętności, zapewniać, by wzrost gospodarczy w większym stopniu sprzyjał włączeniu społecznemu, szczególnie na szczeblu regionalnym i lokalnym, oraz usprawniać politykę edukacji, szkoleń, zatrudnienia i politykę społeczną, w tym z uwagi na mobilność pracowników.

Uzasadnienie

Należy używać pojęć neutralnych pod względem technologicznym i przyjętej już terminologii.

Poprawka 6

Motyw 6

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(6)

Rozporządzenie (UE) nr […] ustanawia ramy działania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBU) oraz Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) stanowiącego część Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (FZZG) i określa, w szczególności, cele polityki i przepisy dotyczące programowania, monitorowania i oceny, zarządzania i kontroli w odniesieniu do funduszy Unii wdrażanych według metody zarządzania dzielonego. Konieczne jest zatem określenie ogólnych celów EFS+ oraz przepisów szczegółowych dotyczących rodzaju działań, które mogą być finansowane przez EFS+.

(6)

Rozporządzenie (UE) nr […] ustanawia ramy działania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), Funduszu Azylu i Migracji (FAM), Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (FBU) oraz Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) stanowiącego część Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (FZZG) i określa, w szczególności, cele polityki i przepisy dotyczące programowania, monitorowania i oceny, zarządzania i kontroli w odniesieniu do funduszy Unii wdrażanych według metody zarządzania dzielonego. Konieczne jest zatem określenie ogólnych celów EFS+ oraz doprecyzowanie jego koordynacji z innymi funduszami, a także ustanowienie przepisów szczegółowych dotyczących rodzaju działań, które mogą być finansowane przez EFS+.

Poprawka 7

Motyw 8

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(8)

Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia powinny być wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji pod uwagę należy wziąć korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych, a także formę finansowania niepowiązanego z kosztami, przewidzianego w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Do celów wdrażania środków związanych z integracją społeczno-ekonomiczną obywateli państw trzecich oraz zgodnie z art. 88 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów Komisja może zwracać państwom członkowskim poniesione koszty przy użyciu uproszczonych form kosztów, w tym kwot ryczałtowych.

(8)

Rodzaje finansowania i metody wdrażania na podstawie tego rozporządzenia powinny być wybierane w zależności od ich możliwości osiągnięcia szczegółowych celów działań i zapewnienia rezultatów, biorąc pod uwagę w szczególności koszty kontroli, obciążenie administracyjne, charakterystykę działań oraz przewidywane ryzyko nieprzestrzegania przepisów. W przypadku dotacji pod uwagę należy wziąć korzystanie z płatności ryczałtowych, stawek ryczałtowych i kosztów jednostkowych, a także formę finansowania niepowiązanego z kosztami, przewidzianego w art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Do celów wdrażania środków związanych z integracją społeczno-ekonomiczną obywateli państw trzecich oraz zgodnie z art. 88 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów Komisja może zwracać państwom członkowskim poniesione koszty przy użyciu uproszczonych form kosztów, w tym kwot ryczałtowych.

W związku z tym ważne jest, aby środki upraszczające były kontynuowane w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych, a tym samym zwiększenia wartości dodanej, widoczności i skuteczności funduszy dzięki koncentracji wysiłków i zasobów ludzkich na osiąganiu celów politycznych.

Uzasadnienie

Wprowadza się doprecyzowanie „charakterystyka działań” w celu zwiększenia wymagań w zakresie uproszczenia w odniesieniu do działań dotyczących osób najbardziej potrzebujących. Uproszczenie kosztów i procedur sprzyja osiąganiu celów politycznych, ponieważ skupia całą energię na skuteczności działań, ułatwiając dostęp do funduszy małym beneficjentom.

Poprawka 8

Nowy motyw po motywie 8

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

(8a)

Wsparcie w ramach priorytetu inwestycyjnego „rozwój lokalny kierowany przez społeczność” może przyczynić się do osiągnięcia wszystkich celów tematycznych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Strategie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wspierane przez EFS+ powinny sprzyjać włączeniu społecznemu zamieszkujących dany obszar osób w niekorzystnej sytuacji – zarówno w aspekcie zarządzania grupami rozwoju lokalnego, jak i w aspekcie treści strategii.

Uzasadnienie

Ze względu na konieczność wyeksponowania lepszego podejścia regionalnego i lokalnego EFS+ po roku 2020 konieczne jest wyraźne odniesienie do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.

Poprawka 9

Motyw 14

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(14)

EFS+ powinien zapewniać wsparcie na poprawę jakości i efektywności systemów kształcenia i szkolenia oraz ich przydatności na rynku pracy, aby sprzyjać nabywaniu kompetencji kluczowych, zwłaszcza umiejętności cyfrowych, których każda osoba potrzebuje do osobistego rozwoju i spełnienia, a także zatrudnienia, włączenia społecznego i aktywnej postawy obywatelskiej. EFS+ powinien wspomagać systemy kształcenia i szkolenia oraz proces przechodzenia do zatrudnienia, wspierać uczenie się przez całe życie i możliwości zatrudnienia oraz przyczyniać się do konkurencyjności i innowacji społecznych i gospodarczych, udzielając wsparcia skalowalnym i trwałym inicjatywom w tych obszarach. Można to osiągnąć na przykład za pomocą uczenia się w miejscu pracy i przyuczania do zawodu, poradnictwa przez całe życie, przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności we współpracy z przedsiębiorstwami, aktualnych materiałów szkoleniowych, prognozowania i monitorowania losów absolwentów, szkolenia edukatorów, walidacji efektów uczenia się oraz uznawania kwalifikacji.

(14)

Jako główny instrument UE służący inwestowaniu w kapitał ludzki i umiejętności EFS+ odgrywa kluczową rolę w promowaniu spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej. EFS+ powinien zapewniać wsparcie na poprawę jakości i efektywności systemów kształcenia i szkolenia oraz ich przydatności na rynku pracy, aby sprzyjać nabywaniu kompetencji kluczowych, zwłaszcza umiejętności cyfrowych, których każda osoba potrzebuje do osobistego rozwoju i spełnienia, a także zatrudnienia, włączenia społecznego i aktywnej postawy obywatelskiej. EFS+ powinien wspomagać systemy kształcenia i szkolenia oraz proces przechodzenia do zatrudnienia, wspierać uczenie się przez całe życie i możliwości zatrudnienia oraz przyczyniać się do konkurencyjności i innowacji społecznych i gospodarczych, udzielając wsparcia skalowalnym i trwałym inicjatywom w tych obszarach. Można to osiągnąć na przykład za pomocą uczenia się w miejscu pracy i przyuczania do zawodu, poradnictwa przez całe życie, przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności we współpracy z przedsiębiorstwami, aktualnych materiałów szkoleniowych, prognozowania i monitorowania losów absolwentów, szkolenia edukatorów, walidacji efektów uczenia się oraz uznawania kwalifikacji.

Uzasadnienie

Należy zachować wymiar terytorialny EFS.

Poprawka 10

Motyw 15

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(15)

Wsparcie za pośrednictwem EFS+ powinno być wykorzystywane do promowania równego dostępu dla wszystkich , zwłaszcza grup defaworyzowanych, do sprzyjającego włączeniu społecznemu systemu kształcenia i szkolenia, w którym nie ma segregacji, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem poprzez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po wykształcenie wyższe, a także do edukacji i uczenia się dorosłych, sprzyjając tym samym przenikaniu się sektorów edukacji i szkolenia, zapobiegając wczesnemu kończeniu nauki, podnosząc poziom kompetencji zdrowotnych, wzmacniając powiązania z kształceniem pozaformalnym i nieformalnym oraz ułatwiając mobilność edukacyjną dla wszystkich. W tym kontekście wspierać należy efekt synergii z programem Erasmus, w szczególności w celu ułatwienia uczestnictwa osób z grup defaworyzowanych w mobilności edukacyjnej.

(15)

Wsparcie za pośrednictwem EFS+ powinno być wykorzystywane do promowania równego dostępu dla wszystkich do dobrej jakości systemu kształcenia i szkolenia , który m.in. sprzyja włączeniu społecznemu i uwzględnia grupy defaworyzowane, w którym nie ma segregacji, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem – ze szczególnym uwzględnieniem dzieci ze środowisk społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, takie jak dzieci z placówek opieki instytucjonalnej i dzieci doświadczające bezdomności – poprzez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po wykształcenie wyższe i ponowne objęcie systemem oświaty , a także do edukacji i uczenia się dorosłych , tym samym zapobiegając międzypokoleniowemu dziedziczeniu ubóstwa , sprzyjając przenikaniu się sektorów edukacji i szkolenia, zapobiegając wczesnemu kończeniu nauki i wykluczeniu społecznemu , podnosząc poziom kompetencji zdrowotnych, wzmacniając powiązania z kształceniem pozaformalnym i nieformalnym oraz ułatwiając mobilność edukacyjną dla wszystkich. W tym kontekście należy wywołać efekt synergii z programem Erasmus, po to by odpowiednio i aktywnie docierać do uczniów z grup defaworyzowanych i przygotowywać ich do doświadczenia wyjazdów zagranicznych oraz zwiększać ich udział transgranicznej mobilności edukacyjnej.

Uzasadnienie

Zgodnie z zapisem w części ogólnej pkt 1 – EFS+ powinien wspierać inwestycje w kapitał ludzki i systemy w obszarach polityki dotyczących zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego – nie należy uzależniać wsparcia w obszarze edukacji od problemu włączenia społecznego.

Poprawka 11

Motyw 18

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(18)

EFS+ powinien wspierać wysiłki państw członkowskich w walce z ubóstwem, aby przerwać cykl marginalizacji przekazywany z pokolenia na pokolenie oraz promować włączenie społeczne przez zapewnienie wszystkim równych szans, zwalczanie dyskryminacji i przeciwdziałanie nierównościom pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej. Oznacza to zmobilizowanie szeregu strategii skierowanych do osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, bez względu na wiek, w tym do dzieci, zmarginalizowanych społeczności, takich jak Romowie, oraz ubogich pracujących. EFS+ powinien promować aktywne włączenie osób pozostających daleko poza rynkiem pracy, aby zapewnić ich integrację społeczno-ekonomiczną . Należy również wykorzystać EFS+ do zwiększenia szybkiego i równego dostępu do przystępnych cenowo, trwałych i wysokiej jakości usług, takich jak opieka zdrowotna i opieka długoterminowa, zwłaszcza usług opieki rodzinnej i środowiskowej. EFS+ powinien się przyczyniać do modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności celem zwiększenia ich dostępności.

(18)

EFS+ powinien wspierać wysiłki państw członkowskich na wszystkich poziomach sprawowania rządów w tym na poziomie lokalnym i regionalnym w walce z ubóstwem , w tym ubóstwem energetycznym, jak przewidziano w nowo uzgodnionych zasadach zarządzania unią energetyczną , aby przerwać cykl marginalizacji przekazywany z pokolenia na pokolenie oraz promować włączenie społeczne przez zapewnienie wszystkim równych szans, zwalczanie dyskryminacji i przeciwdziałanie nierównościom pod względem społecznym, stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej. Oznacza to zmobilizowanie szeregu proaktywnych i reaktywnych strategii skierowanych do osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, bez względu na wiek, w tym do dzieci, zgodnie z zasadą 11 Europejskiego filaru praw socjalnych, zmarginalizowanych społeczności, takich jak Romowie, osób z niepełnosprawnością, osób doświadczających bezdomności, obywateli państw trzecich oraz ubogich pracujących. EFS+ powinien promować aktywne włączenie osób pozostających daleko poza rynkiem pracy, aby zapewnić ich integrację społeczną i ekonomiczną, w tym poprzez ukierunkowaną pomoc dla gospodarki społecznej i solidarnej . Należy również wykorzystać EFS+ do zwiększenia szybkiego i równego dostępu do bezpłatnych lub przystępnych cenowo, trwałych i wysokiej jakości usług, takich jak opieka zdrowotna i opieka długoterminowa, zwłaszcza usług opieki rodzinnej i środowiskowej oraz usług ukierunkowanych na zapewnienie dostępu do odpowiedniego socjalnego lub przystępnego cenowo mieszkalnictwa . EFS+ powinien się przyczyniać do modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności celem zwiększenia ich dostępności.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 12

Motyw 19

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(19)

EFS+ powinien się przyczyniać do ograniczenia ubóstwa przez wspieranie krajowych systemów mających na celu łagodzenie niedoboru żywności i deprywacji materialnej, a także promować integrację społeczną osób zagrożonych ryzykiem ubóstwa lub wykluczenia społecznego oraz osób najbardziej potrzebujących. Mając na uwadze cel, aby na poziomie Unii co najmniej 4 % środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym przeznaczano na wsparcie osób najbardziej potrzebujących, państwa członkowskie powinny przydzielić co najmniej 2 % swoich krajowych środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na zwalczanie form skrajnego ubóstwa, które mają największy wpływ na wykluczenie społeczne, takich jak bezdomność, ubóstwo dzieci i niedobór żywności. Z uwagi na charakter tych operacji i odbiorców końcowych konieczne jest zastosowanie prostszych przepisów do tego rodzaju wsparcia, które przeznacza się na zwalczanie deprywacji materialnej osób najbardziej potrzebujących.

(19)

EFS+ powinien się przyczyniać do ograniczenia ubóstwa przez wspieranie krajowych i regionalnych systemów mających na celu łagodzenie niedoboru żywności i deprywacji materialnej, a także promować integrację społeczną osób zagrożonych ryzykiem ubóstwa lub wykluczenia społecznego oraz osób najbardziej potrzebujących. Mając na uwadze cel, aby na poziomie Unii co najmniej 4 % środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym przeznaczano na wsparcie osób najbardziej potrzebujących, państwa członkowskie powinny przydzielić co najmniej 2 % swoich krajowych środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na zwalczanie form skrajnego ubóstwa, które mają największy wpływ na wykluczenie społeczne, takich jak bezdomność, ubóstwo dzieci i niedobór żywności. Z uwagi na charakter tych operacji i odbiorców końcowych konieczne jest zastosowanie prostszych przepisów do tego rodzaju wsparcia, które przeznacza się na zwalczanie deprywacji materialnej osób najbardziej potrzebujących.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 13

Motyw 20

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(20)

W świetle nieustającej potrzeby zwiększenia wysiłków na rzecz usprawnienia zarządzania przepływami migracyjnymi w całej Unii oraz aby zapewnić spójne, mocne i konsekwentne wsparcie działaniom na rzecz solidarności i podziału odpowiedzialności, EFS+ powinien zapewniać wsparcie na rzecz integracji społeczno-ekonomicznej obywateli państw trzecich w uzupełnieniu do działań Funduszu Azylu i Migracji.

(20)

W świetle nieustającej potrzeby zwiększenia wysiłków na rzecz usprawnienia zarządzania przepływami migracyjnymi w całej Unii oraz aby zapewnić spójne, mocne i konsekwentne wsparcie działaniom na rzecz solidarności i  sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, EFS+ powinien zapewniać wsparcie na rzecz integracji społecznej i ekonomicznej obywateli państw trzecich w uzupełnieniu do działań finansowanych ze środków Funduszu Azylu i Migracji , EFRR i tych funduszy, które mogą mieć pozytywny wpływ na integrację obywateli państw trzecich, oraz w koordynacji z nimi . Państwa członkowskie powinny przeznaczać odpowiednią kwotę środków z EFS + dla władz lokalnych i regionalnych, aby sprostać potrzebom w zakresie integracji obywateli państw trzecich na poziomie lokalnym.

Uzasadnienie

Konieczne jest unikanie wszelkiego pokrywania się zakresów działań między EFS+ a Funduszem Azylu i Migracji, tak aby działania finansowane z tych funduszy były nie tylko komplementarne, lecz skoordynowane.

Poprawka 14

Motyw 21

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(21)

EFS+ powinien wspierać reformy polityczne i systemowe w dziedzinie zatrudnienia, włączenia społecznego, ochrony zdrowia i opieki długoterminowej oraz kształcenia i szkolenia. Aby zwiększyć zgodność z europejskim semestrem, państwa członkowskie powinny przeznaczyć odpowiednią kwotę swoich środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wdrażanie właściwych zaleceń związanych z problemami strukturalnymi, które należy rozwiązywać za pomocą wieloletnich inwestycji wchodzących w zakres EFS+. Komisja i państwa członkowskie powinny zapewniać spójność, koordynację i komplementarność między komponentem objętym zarządzaniem dzielonym i komponentem „Zdrowie” EFS+ a programem wspierania reform , w tym Narzędziem Realizacji Reform i Instrumentem Wsparcia Technicznego . W szczególności Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, na wszystkich etapach procesu, efektywną koordynację w celu zachowania spójności, komplementarności i synergii różnych źródeł finansowania, w tym pomocy technicznej.

(21)

EFS+ powinien wspierać reformy polityczne i systemowe w dziedzinie zatrudnienia, włączenia społecznego, ochrony zdrowia i opieki długoterminowej oraz kształcenia i szkolenia związane z wdrażaniem celów zrównoważonego rozwoju i wyzwaniami zidentyfikowanymi w tablicy wyników zawierającej wskaźniki społeczne europejskiego semestru i w sprawozdaniach krajowych . Sprawozdania te sporządza się w ścisłej współpracy z samorządami regionalnymi i lokalnymi. Państwa członkowskie przydzielają –z uwzględnieniem specyfiki każdego regionu – odpowiednią kwotę swoich środków z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wdrażanie zaleceń właściwych z perspektywy zakresu stosowania i zadań EFS+ i w koordynacji z jednostkami samorządu regionalnego i lokalnego, mając na uwadze zarządzanie właściwe dla różnych obszarów polityki oraz konieczne finansowanie . Komisja , państwa członkowskie oraz samorządy regionalne i lokalne powinny zapewniać spójność, koordynację i komplementarność między komponentem objętym zarządzaniem dzielonym i komponentem „Zdrowie” EFS+ a programem wspierania reform, z zachowaniem autonomii EFS+, który jedynie wówczas będzie w stanie finansować wyzwania określone w europejskim semestrze, jeśli cele będą zbieżne z celami EFS+, co pozwoli uniknąć niewłaściwego wykorzystania środków z EFS + poza jego celami . W szczególności Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, na wszystkich etapach procesu, efektywną koordynację w celu zachowania spójności, komplementarności i synergii różnych źródeł finansowania, w tym pomocy technicznej.

Uzasadnienie

Powiązanie między finansowaniem EFS+ i europejskiego semestru powinno uwzględniać tablicę wyników zawierającą wskaźniki społeczne, lecz także sprawozdania krajowe przygotowywane w ścisłej współpracy między Komisją a państwami członkowskimi i sporządzane po konsultacji z samorządami regionalnymi i lokalnymi. Ze względu na ścisłe powiązanie EFS+ z wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia zawartymi w europejskim semestrze EFS+ może być instrumentem finansowania europejskiego semestru w ramach działań, które mieszczą się w którymś z celów Funduszu.

Poprawka 15

Nowy motyw po motywie 22

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

(22a)

Wobec utrzymującego się wysokiego poziomu ubóstwa dzieci i ich wykluczenia społecznego w UE (26,4  % w 2017 r.), a także w świetle Europejskiego filaru praw socjalnych, który stanowi, że dzieci mają prawo do ochrony przed ubóstwem, a dzieci ze środowisk znajdujących się w niekorzystnej sytuacji mają prawo do szczególnych środków służących zwiększeniu równości szans, państwa członkowskie powinny przydzielić odpowiednie sumy z zasobów EFS+ w ramach zarządzania dzielonego na europejski program gwarancji dla dzieci w celu zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego dzieci. Wczesne inwestowanie w dzieci przynosi znaczące korzyści dla dzieci i społeczeństwa jako całości. Wspieranie rozwoju umiejętności i zdolności dzieci umożliwia im w pełni rozwinąć swój potencjał, stać się aktywnymi członkami społeczeństwa i zwiększyć ich szanse na rynku pracy już jako młodym ludziom.

Poprawka 16

Motyw 23

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(23)

Zważywszy na utrzymujące się wysokie poziomy bezrobocia i bierności zawodowej osób młodych w szeregu państw członkowskich i regionów, w szczególności wśród młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, konieczne jest, aby te państwa nadal inwestowały wystarczające zasoby z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym w działania promujące zatrudnienie osób młodych, w tym za pomocą gwarancji dla młodzieży. W oparciu o działania wspierane z Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w okresie programowania 2014–2020, skierowane do indywidualnych osób, państwa członkowskie powinny dalej wspierać zatrudnienie, edukację, ścieżki reintegracji i działania środowiskowe dla młodych ludzi, w stosownych przypadkach priorytetowo traktując młode osoby długotrwale bezrobotne, bierne zawodowo i znajdujące się w niekorzystnej sytuacji, w tym za pomocą pracy z młodzieżą . Państwa członkowskie powinny też inwestować w środki mające na celu ułatwienie przejścia od etapu nauki szkolnej do etapu zatrudnienia, a także reformę i dostosowanie służb zatrudnienia, aby zapewniały młodym ludziom stosowną do potrzeb pomoc. Państwa te powinny zatem przydzielić co najmniej 10 % swoich krajowych zasobów z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wsparcie zdolności do zatrudnienia młodych ludzi.

(23)

Zważywszy na utrzymujące się wysokie poziomy bezrobocia i bierności zawodowej osób młodych w szeregu państw członkowskich i regionów, w szczególności wśród młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, konieczne jest, aby te państwa i regiony nadal inwestowały wystarczające zasoby z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym w działania promujące zatrudnienie osób młodych, w tym za pomocą gwarancji dla młodzieży. W oparciu o działania wspierane z Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w okresie programowania 2014–2020, skierowane do indywidualnych osób, państwa członkowskie i regiony powinny dalej wspierać zatrudnienie, edukację, ścieżki reintegracji i działania środowiskowe dla młodych ludzi, w stosownych przypadkach priorytetowo traktując młode osoby długotrwale bezrobotne, bierne zawodowo i znajdujące się w niekorzystnej sytuacji, w tym za pomocą zatrudnienia młodzieży . Państwa członkowskie i regiony powinny też inwestować w środki mające na celu ułatwienie przejścia od etapu nauki szkolnej do etapu zatrudnienia, a także reformę i dostosowanie służb zatrudnienia, aby zapewniały młodym ludziom stosowną do potrzeb pomoc. Państwa z regionami o wysokiej stopie bezrobocia i bierności zawodowej młodzieży powinny zatem przydzielić co najmniej 15 % swoich krajowych zasobów z komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym na wsparcie zdolności do zatrudnienia młodych ludzi z tych regionów .

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną. Ponadto wysokie wskaźniki bezrobocia i bierności zawodowej młodzieży dotykają różnych państw członkowskich, choć stopy w skali regionalnej mogą być bardzo różne w obrębie tego samego państwa. Stąd konieczność, by dokonywać obliczeń biorąc za podstawę różne realia regionalne oraz aby przydział i wdrażanie zasobów były realizowane na wskazanych obszarach szczególnie narażonych.

Poprawka 17

Motyw 24

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(24)

państwa członkowskie powinny zapewnić koordynację i komplementarność działań wspieranych z tych funduszy.

(24)

państwa członkowskie powinny zapewnić koordynację i komplementarność działań wspieranych z tych funduszy z pełnym poszanowaniem zasady partnerstwa, pomocniczości oraz wielopoziomowego sprawowania rządów zgodnie z art. 6 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów .

Uzasadnienie

Podejście terytorialne, na którym opiera się EFS+, powinno też wymagać ścisłego współdziałania wszystkich szczebli sprawowania rządów i pozostałych podmiotów przewidzianych w art. 6 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów w celu zagwarantowania koordynacji i komplementarności.

Poprawka 18

Nowy motyw po motywie 25

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

(25a)

Należy ponadto uwzględnić przepisy art. 174 ust. 3 TFUE, który przewiduje szczególną dbałość o regiony cierpiące na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych lub demograficznych takie jak regiony wyspiarskie, transgraniczne i górskie.

Poprawka 19

Motyw 26

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(26)

Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych z EFS+ zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi podmiotami na właściwych szczeblach władzy terytorialnej a podmiotami społeczno-ekonomicznymi, w szczególności partnerami społecznymi i społeczeństwem obywatelskim. Niezbędne jest zatem, aby państwa członkowskie zachęcały partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie do uczestnictwa we wdrażaniu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.

(26)

Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych z EFS+ zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi podmiotami na właściwych szczeblach władzy terytorialnej , zwłaszcza między podmiotami na szczeblu regionalnym i lokalnym, a podmiotami społeczno-ekonomicznymi, w szczególności partnerami społecznymi, społeczeństwem obywatelskim i organizacjami pozarządowymi. Niezbędne jest zatem, aby państwa członkowskie oraz samorządy regionalne i lokalne zachęcały partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie do uczestnictwa we wdrażaniu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 20

Motyw 28

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(28)

państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, aby EFS+ przyczyniał się do promowania równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 8 TFUE, aby zwiększać równe traktowanie i szanse kobiet i mężczyzn we wszystkich obszarach, w tym pod względem uczestnictwa w rynku pracy, zasad i warunków zatrudnienia oraz przebiegu kariery zawodowej. Powinny też zagwarantować, aby EFS+ wspierał równe szanse dla wszystkich bez dyskryminacji, zgodnie z art. 10 TFUE, oraz promował włączenie społeczne osób niepełnosprawnych na równi z innymi osobami, a także przyczyniał się do wdrożenia Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych ONZ. Zasady te należy brać pod uwagę we wszystkich wymiarach i na wszystkich etapach przygotowania, monitorowania, realizacji i oceny programów, w sposób terminowy i spójny, a jednocześnie zapewniać podejmowanie działań szczególnych promujących równość płci i równe szanse. EFS+ powinien też promować przechodzenie od opieki rezydencjalnej lub instytucjonalnej do opieki opartej na rodzinie i społeczności, zwłaszcza w przypadku osób, które spotykają się z dyskryminacją z wielu przyczyn jednocześnie. EFS+ nie powinien wspierać żadnych działań przyczyniających się do segregacji lub wykluczenia społecznego. Rozporządzenie (UE) nr [przyszłe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów] przewiduje, że zasady kwalifikowalności wydatków mają być ustalane na szczeblu krajowym, z pewnymi wyjątkami wymagającymi określenia przepisów szczegółowych w odniesieniu do komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.

(28)

Instytucje zarządzające państw członkowskich na szczeblu krajowym i regionalnym i Komisja powinny zapewnić, aby EFS+ przyczyniał się do promowania równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 8 TFUE, aby zwiększać równe traktowanie i szanse kobiet i mężczyzn we wszystkich obszarach, w tym pod względem uczestnictwa w rynku pracy, zasad i warunków zatrudnienia oraz przebiegu kariery zawodowej. Powinny też zagwarantować, aby EFS+ wspierał równe szanse dla wszystkich bez dyskryminacji, zgodnie z art. 10 TFUE, oraz promował włączenie społeczne osób niepełnosprawnych na równi z innymi osobami, a także przyczyniał się do wdrożenia Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych ONZ. Zasady te należy brać pod uwagę we wszystkich wymiarach i na wszystkich etapach przygotowania, monitorowania, realizacji i oceny programów, w sposób terminowy i spójny, a jednocześnie zapewniać podejmowanie działań szczególnych promujących równość płci i równe szanse. EFS+ powinien też promować przechodzenie od opieki rezydencjalnej lub instytucjonalnej do opieki opartej na rodzinie i społeczności, zwłaszcza w przypadku osób, które spotykają się z dyskryminacją z wielu przyczyn jednocześnie. EFS+ nie powinien wspierać żadnych działań przyczyniających się do segregacji lub wykluczenia społecznego. Rozporządzenie (UE) nr [przyszłe rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów] przewiduje, że zasady kwalifikowalności wydatków mają być ustalane na szczeblu krajowym, z pewnymi wyjątkami wymagającymi określenia przepisów szczegółowych w odniesieniu do komponentu EFS+ objętego zarządzaniem dzielonym.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 21

Motyw 30

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(30)

W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia krajowi administratorzy danych wykonują swoje zadania do celów niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679.

(30)

W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia krajowi i regionalni administratorzy danych wykonują swoje zadania do celów niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679. Ponadto państwa członkowskie i regiony powinny zagwarantować dostęp do tych danych za pomocą środków umożliwiających przestrzeganie terminów przekazywania ustanowionych wskaźników.

Poprawka 22

Motyw 31

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(31)

Eksperymenty społeczne polegają na testowaniu projektów o niewielkiej skali, co umożliwia zebranie dowodów sprawdzających wykonalność innowacji społecznych. Powinna istnieć możliwość rozwijania wykonalnych idei na szerszą skalę lub w innych kontekstach przy wsparciu finansowym z EFS+ oraz z innych źródeł .

(31)

Eksperymenty społeczne polegają na testowaniu projektów o niewielkiej skali, co umożliwia zebranie dowodów sprawdzających wykonalność innowacji społecznych. Powinna istnieć możliwość oceny jakości i zachęcania do rozwijania wykonalnych idei na szerszą skalę lub w innych kontekstach w różnych regionach lub państwach członkowskich przy wsparciu finansowym z EFS+ lub w połączeniu z innymi źródłami.

Uzasadnienie

W celu wsparcia przekazywania wykonalnych idei współpraca transnarodowa nie może ograniczać się do innowacji ulepszonych przez państwa członkowskie, lecz musi obejmować testy pilotażowe sprawdzonych innowacji bezpośrednio między miastami.

Poprawka 23

Dodać nowy motyw po motywie 31

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

(31a)

EFS+ dotyczy transgranicznych partnerstw między regionalnymi publicznymi służbami zatrudnienia a partnerami społecznymi i ich działaniami na rzecz promowania dobrowolnej i sprawiedliwej mobilności, a także przejrzystości i integracji transgranicznych rynków pracy poprzez świadczenie usług informacyjnych, doradztwa i pośrednictwa pracy. W wielu regionach przygranicznych odgrywają one ważną rolę w tworzeniu prawdziwego europejskiego rynku pracy.

Poprawka 24

Motyw 32

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(32)

W rozporządzeniu w sprawie EFS+ określono przepisy mające na celu umożliwienie pracownikom swobody przemieszczania się na niedyskryminacyjnych zasadach przez zagwarantowanie ścisłej współpracy centralnych służb zatrudnienia państw członkowskich oraz ich współpracy z Komisją. Europejska sieć służb zatrudnienia powinna promować lepsze funkcjonowanie rynków pracy przez ułatwianie transgranicznej mobilności pracowników i zapewnianie większej przejrzystości informacji na rynkach pracy. W zakres EFS+ wchodzi również rozwijanie i wspieranie ukierunkowanych programów mobilności mających na celu obsadzanie wolnych miejsc pracy w tych obszarach rynku, w których zidentyfikowano braki.

(32)

W rozporządzeniu w sprawie EFS+ określono przepisy mające na celu umożliwienie pracownikom swobody przemieszczania się na niedyskryminacyjnych zasadach przez zagwarantowanie ścisłej współpracy centralnych i regionalnych służb zatrudnienia państw członkowskich oraz ich współpracy z Komisją. Europejska sieć służb zatrudnienia powinna promować lepsze funkcjonowanie rynków pracy przez ułatwianie transgranicznej mobilności pracowników i zapewnianie większej przejrzystości informacji na rynkach pracy. W zakres EFS+ wchodzi również rozwijanie i wspieranie ukierunkowanych programów mobilności mających na celu obsadzanie wolnych miejsc pracy w tych obszarach rynku, w których zidentyfikowano braki.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 25

Motyw 36

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(36)

Zapewnienie, aby ludzie byli dłużej zdrowi i aktywni, oraz umożliwienie im aktywnego dbania o własne zdrowie będzie miało pozytywny wpływ na zdrowie, zmniejszenie nierówności pod względem stanu zdrowia i dostępu do opieki zdrowotnej, jakość życia, wydajność, konkurencyjność i włączenie społeczne, a jednocześnie przyczyni się do ograniczenia presji na budżety krajowe. Komisja z zaangażowaniem pomaga państwom członkowskim w osiąganiu ich celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności celu 3: „Zapewnienie zdrowego życia wszystkim ludziom w każdym wieku oraz promowanie dobrobytu”.

(36)

Zapewnienie, aby ludzie byli dłużej zdrowi i aktywni, oraz umożliwienie im aktywnego dbania o własne zdrowie będzie miało pozytywny wpływ na zdrowie, zwłaszcza na zmniejszenie nierówności pod względem dostępu do opieki i profilaktyki zdrowotnej, a także na jakość życia, wydajność, konkurencyjność i włączenie społeczne, a jednocześnie przyczyni się do ograniczenia presji na budżety krajowe. Komisja z zaangażowaniem pomaga państwom członkowskim i regionom w osiąganiu ich celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności celu 3: „Zapewnienie zdrowego życia wszystkim ludziom w każdym wieku oraz promowanie dobrobytu”.

Poprawka 26

Motyw 46

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

(46)

Mając na uwadze znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, niniejsze rozporządzenie przyczyni się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu w polityce Unii i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE mają sięgnąć 25 % . Stosowne działania zostaną określone na etapie przygotowania i realizacji oraz ponownie ocenione w kontekście oceny śródokresowej.

(46)

Mając na uwadze znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu zgodnie z zobowiązaniami Unii na rzecz realizacji porozumienia paryskiego i celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych, niniejsze rozporządzenie przyczyni się do uwzględnienia działań w dziedzinie klimatu , tak aby zapewnić akceptowalną społecznie i sprawiedliwą transformację w kierunku zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej w polityce Unii i do osiągnięcia celu ogólnego, w ramach którego wydatki na realizację celów klimatycznych w budżecie UE mogą przekroczyć 30 % . Stosowne działania zostaną określone na etapie przygotowania i realizacji oraz ponownie ocenione w kontekście oceny śródokresowej.

Uzasadnienie

Zapewnienie spójności z opinią 2389/2018 w sprawie pakietu dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027.

Poprawka 27

Art. 2 ust. 1 pkt 3

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

3)

„podstawowa pomoc materialna” oznacza towary, które zaspokajają podstawowe potrzeby człowieka i są niezbędne do godnego życia, takie jak odzież, środki higieny i materiały szkolne;

3)

„podstawowa pomoc materialna” oznacza towary, które zaspokajają podstawowe potrzeby człowieka i są niezbędne do godnego życia, takie jak odzież, środki higieny i materiały szkolne , odpowiednie wyżywienie, godne warunki mieszkaniowe i opieka zdrowotna ;

Poprawka 28

Art. 2 ust. 1

Dodać nowy punkt po punkcie 7

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

„transgraniczne partnerstwo” w dziedzinie zatrudnienia i innowacji społecznych oznacza struktury współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia i partnerami społecznymi na obszarach przygranicznych co najmniej dwóch państw;

Poprawka 29

Art. 2 ust. 1 pkt 10 Poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

10)

„podmiot prawny” oznacza każdą osobę fizyczną lub osobę prawną utworzoną – i uznawaną za taką – na mocy prawa krajowego, unijnego lub międzynarodowego, która ma osobowość prawną i która może – działając w swoim własnym imieniu – wykonywać prawa i podlegać obowiązkom;

 

Uzasadnienie

Nie dotyczy polskiej wersji językowej. Zmiana terminu w wersji hiszpańskiej.

Poprawka 30

Art. 2 ust. 1 pkt 16

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

16)

„innowacje społeczne” oznaczają działania, które zarówno w odniesieniu do swych celów, jak i środków mają społeczny charakter, a w szczególności działania odnoszące się do rozwoju i realizacji nowych idei (dotyczących produktów, usług i modeli), które jednocześnie zaspokajają potrzeby społeczne i tworzą nowe relacje społeczne lub współpracę i w ten sposób przynoszą korzyści dla społeczeństwa oraz zwiększają jego zdolność do działania;

16)

„innowacje społeczne” oznaczają zbiorowe działania, które zarówno w odniesieniu do swych celów, jak i środków mają społeczny charakter, a w szczególności działania odnoszące się do rozwoju, testowania, walidacji, realizacji i rozszerzania nowych (kombinacji) produktów, usług i modeli lub praktyk , które zaspokajają potrzeby społeczne i przynoszą rozwiązania problemów społecznych, a jednocześnie tworzą nowe relacje społeczne lub współpracę pomiędzy organizacjami publicznymi, prywatnymi i należącymi do trzeciego sektora i w ten sposób wzmacniają podmioty społeczeństwa oraz zwiększają ich zdolność do działania;

Poprawka 31

Art. 2 ust. 1 pkt 17

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

17)

„eksperymenty społeczne” oznaczają interwencje w zakresie polityki, które zapewniają innowacyjne działania w odpowiedzi na potrzeby społeczne i są realizowane na małą skalę i w warunkach zapewniających możliwość oceny ich wpływu, zanim zostaną wdrożone w innych kontekstach lub w większej skali, jeżeli ich wyniki okażą się przekonujące;

17)

„eksperymenty społeczne” oznaczają testowanie i analizę porównawczą innowacyjnych działań w odpowiedzi na potrzeby społeczne i są realizowane na małą skalę i w warunkach zapewniających możliwość oceny ich wpływu, zanim zostaną wdrożone w innych kontekstach geograficznych lub sektorowych lub w większej skali, jeżeli ich wyniki wskażą na wyższość nad obecnymi praktykami .

Poprawka 32

Artykuł 3 akapit pierwszy

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Celem EFS+ jest wspieranie państw członkowskich w dążeniu do wysokich poziomów zatrudnienia, sprawiedliwej ochrony socjalnej oraz wykwalifikowanej i odpornej siły roboczej przygotowanej na przyszły świat pracy, zgodnie z zasadami określonymi w Europejskim filarze praw socjalnych proklamowanym przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w dniu 17 listopada 2017 r.

Celem EFS+ jest wspieranie państw członkowskich na różnych szczeblach – centralnym, regionalnym i lokalnym – w dążeniu do wysokich poziomów zatrudnienia, sprawiedliwej ochrony socjalnej oraz wykwalifikowanej i odpornej siły roboczej przygotowanej na przyszły świat pracy, zgodnie z zasadami polityki spójności dotyczącymi ograniczenia nierówności i zwiększenia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w oparciu o art. 174 TFUE, z zasadami określonymi w Europejskim filarze praw socjalnych proklamowanym przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w dniu 17 listopada 2017 r. oraz z realizacją celów zrównoważonego rozwoju. Należy jednocześnie uwzględnić potrzebę rozwijania zintegrowanych działań odzwierciedlających konkretne sytuacje na szczeblu niższym niż krajowy.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 33

Art. 3 akapit drugi

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

EFS+ wnosi wartość dodaną oraz wspiera i uzupełnia politykę państw członkowskich w celu zapewnienia równych szans, dostępu do zatrudnienia, sprawiedliwych warunków pracy, ochrony socjalnej, włączenia społecznego i wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi.

EFS+ wnosi wartość dodaną oraz wspiera i uzupełnia politykę państw członkowskich i ich jednostek szczebla niższego niż krajowy w celu zapewnienia równych szans, dostępu do zatrudnienia, sprawiedliwych warunków pracy, ochrony socjalnej, włączenia społecznego i wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 34

Art. 4 ust. 1 ppkt i)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

i)

poprawa dostępu do zatrudnienia dla wszystkich osób poszukujących pracy, zwłaszcza osób młodych i długotrwale bezrobotnych, oraz dla osób biernych zawodowo, a jednocześnie promowanie samozatrudnienia i gospodarki społecznej;

i)

poprawa dostępu do zatrudnienia dla wszystkich osób poszukujących pracy, zwłaszcza osób młodych i długotrwale bezrobotnych, osób biernych zawodowo i osób z niepełnosprawnościami , a jednocześnie promowanie samozatrudnienia i zwiększenie zatrudnienia w podmiotach gospodarczych i podmiotach gospodarki społecznej oraz wspieranie transgranicznej mobilności zawodowej ;

Uzasadnienie

Szczególna wzmianka dotyczy osób z niepełnosprawnościami oraz wspierania transgranicznej mobilności zawodowej ze względu na znaczenie tych kwestii dla Europy spójniejszej gospodarczo, społecznie i terytorialnie. Zwiększenie zatrudnienia powinno objąć wszystkie podmioty gospodarcze.

Poprawka 35

Art. 4 ust. 1 ppkt ii)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

ii)

modernizacja instytucji i służb rynków pracy celem oceny i przewidywania zapotrzebowania na umiejętności oraz zapewnienia terminowej i odpowiednio dopasowanej pomocy i wsparcia na rzecz dostosowania umiejętności i kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy, zmian w karierze zawodowej i mobilności;

ii)

modernizacja instytucji i służb rynków pracy celem oceny i przewidywania zapotrzebowania na umiejętności oraz zapewnienia terminowej i odpowiednio dopasowanej pomocy i wsparcia na rzecz dostosowania umiejętności i kwalifikacji zawodowych do potrzeb rynku pracy, zmian w karierze zawodowej i mobilności oraz poprawy jakości pracy we wszystkich jej aspektach ;

Uzasadnienie

Szczególna wzmianka dotyczy poprawy jakości pracy we wszystkich jej aspektach ze względu na znaczenie tej kwestii dla urzeczywistnienia Europy bardziej sprzyjającej włączeniu społecznemu oraz spójniejszej gospodarczo, społecznie i terytorialnie.

Poprawka 36

Art. 4 ust. 1 ppkt iv)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

iv)

poprawa jakości, efektywności i przydatności na rynku pracy systemów kształcenia i szkolenia w celu wspierania nabywania kompetencji kluczowych, w tym umiejętności cyfrowych;

iv)

poprawa jakości, efektywności i przydatności na rynku pracy systemów kształcenia – także wyższego – i szkolenia w celu wspierania nabywania kompetencji kluczowych, w tym umiejętności cyfrowych;

Uzasadnienie

Musi istnieć możliwość wspierania potencjału kształcenia, aby zwiększyć innowacyjność regionów i poprzez wyższe kwalifikacje poprawić szanse na wejście w środowisko naukowe i biznesowe. Szczególne znaczenie ma tu wsparcie na rzecz uniwersytetów.

Poprawka 37

Art. 4 ust. 1 ppkt v)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

v)

wspieranie dostępności i możliwości ukończenia dobrej jakości kształcenia i szkolenia, sprzyjających włączeniu społecznemu, na równych zasadach dla wszystkich, zwłaszcza grup defaworyzowanych, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem przez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po szkolnictwo wyższe, a także kształcenie i uczenie się dorosłych, w tym ułatwianie mobilności edukacyjnej dla wszystkich;

v)

wspieranie dostępności i możliwości ukończenia dobrej jakości kształcenia i szkolenia, sprzyjających włączeniu społecznemu, na równych zasadach dla wszystkich, zwłaszcza grup defaworyzowanych, od wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem przez ogólne i zawodowe kształcenie i szkolenie, po szkolnictwo wyższe, a także kształcenie – także wyższe – i uczenie się dorosłych, w tym ułatwianie mobilności edukacyjnej dla wszystkich;

Uzasadnienie

Musi istnieć możliwość wspierania potencjału kształcenia, aby zwiększyć innowacyjność regionów i poprzez wyższe kwalifikacje poprawić szanse na wejście w środowisko naukowe i biznesowe. Szczególne znaczenie ma tu wsparcie na rzecz uniwersytetów.

Poprawka 38

Dodać nowy punkt po artykule 4 ust. 1 ppkt xi)

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

 

xii)

wzmacnianie zdolności instytucjonalnych organów i zainteresowanych podmiotów oraz zwiększanie skuteczności administracji publicznej.

Uzasadnienie

Chodzi o przeniesienie celu tematycznego nr 11 obecnego okresu programowania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na okres po 2020 r. ze względu na opóźnienia we wzmacnianiu zdolności instytucjonalnych oraz lokalnej administracji.

Poprawka 39

Art. 4 ust. 2 pkt 1

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.

bardziej inteligentnej Europy przez rozwijanie umiejętności na rzecz inteligentnej specjalizacji i kluczowych technologii prorozwojowych, transformację przemysłową, współpracę sektorową w zakresie umiejętności i przedsiębiorczości, szkolenie naukowców, tworzenie sieci kontaktów i partnerstw między instytucjami szkolnictwa wyższego, placówkami kształcenia i szkolenia zawodowego, ośrodkami badawczymi i technologicznymi oraz przedsiębiorstwami i klastrami, wsparcie dla mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw oraz na rzecz gospodarki społecznej;

1.

bardziej inteligentnej Europy przez rozwijanie umiejętności na rzecz inteligentnej specjalizacji i kluczowych technologii prorozwojowych, transformację przemysłową, współpracę sektorową w zakresie umiejętności i przedsiębiorczości, szkolenie naukowców i instruktorów , tworzenie sieci kontaktów i partnerstw między instytucjami szkolnictwa wyższego, placówkami kształcenia i szkolenia zawodowego, ośrodkami badawczymi i technologicznymi oraz przedsiębiorstwami i klastrami, wsparcie dla mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw oraz na rzecz gospodarki społecznej;

Uzasadnienie

Szkolenie osób bezrobotnych jest silnie ukierunkowane na znalezienie zatrudnienia, a osiągnięcie sukcesu wymaga wyspecjalizowanych instruktorów.

Poprawka 40

Art. 5 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Część puli środków finansowych na komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wynosi 100 000 000 000  EUR w cenach bieżących lub 88 646 194 590  EUR w cenach z 2018 r., z czego kwota 200 000 000  EUR w cenach bieżących lub 175 000 000  EUR w cenach z 2018 r. jest przydzielona na współpracę transnarodową na rzecz innowacyjnych rozwiązań, o której mowa w art. 23 pkt (i) , zaś kwota 400 000 000  EUR w cenach bieżących lub 376 928 934  EUR w cenach z 2018 r. jest przeznaczona jako dodatkowe finansowanie na rzecz regionów najbardziej oddalonych, wymienionych w art. 349 TFUE, oraz regionów na poziomie NUTS 2 spełniających kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.

2.   Część puli środków finansowych na komponent EFS+ objęty zarządzaniem dzielonym w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” wynosi 100 000 000 000  EUR w cenach bieżących lub 88 646 194 590  EUR w cenach z 2018 r., z czego kwota 200 000 000  EUR w cenach bieżących lub 175 000 000  EUR w cenach z 2018 r. jest przydzielona na współpracę transnarodową na rzecz innowacyjnych rozwiązań, o której mowa w art. 23 pkt (i) . Przy podziale dotacji finansowej zwraca się szczególną uwagę na regiony mniej rozwinięte, a także na inne regiony wskazane w art. 174 ust. 3 TFUE w celu przyczynienia się do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Ponadto kwota 400 000 000  EUR w cenach bieżących lub 376 928 934  EUR w cenach z 2018 r. jest przeznaczona jako dodatkowe finansowanie na rzecz regionów najbardziej oddalonych, wymienionych w art. 349 TFUE, oraz regionów na poziomie NUTS 2 spełniających kryteria określone w art. 2 Protokołu nr 6 do Aktu przystąpienia z 1994 r.

Uzasadnienie

Ponieważ EFS+ wniesie wkład w działania Unii zmierzające do wzmocnienia jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej zgodnie z art. 174 TFUE, konieczne jest, aby przy podziale puli środków finansowych zwracać szczególną uwagę na regiony mniej rozwinięte, a także na regiony wymienione w art. 174 ust. 3 w celu przyczynienia się do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

Poprawka 41

Art. 5 ust. 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

5.   Kwoty, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być również wykorzystane na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programów, np. działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrolę, audyt i ocenę, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw.

5.   Kwoty, o których mowa w ust.  2, 3 i 4, mogą być również wykorzystane na pomoc techniczną i administracyjną w ramach realizacji programów, np. działania przygotowawcze, monitorowanie, kontrolę, audyt i ocenę, w tym na systemy informatyczne dla przedsiębiorstw.

Uzasadnienie

Uważa się, że konieczne jest przyznanie pomocy technicznej na działania przewidziane w ust. 2, który dotyczy funduszy objętych zarządzaniem dzielonym.

Poprawka 42

Art. 7, ust. 1, akapit pierwszy

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

1.    Państwa członkowskie koncentrują zasoby EFS+ objęte zarządzaniem dzielonym na interwencjach , które dotyczą wyzwań wskazanych w ich krajowych programach reform, europejskim semestrze i odpowiednich zaleceniach dla poszczególnych krajów, przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE , oraz uwzględniają zasady i prawa określone w Europejskim filarze praw socjalnych .

1.    Instytucje zarządzające państw członkowskich na szczeblu krajowym i regionalnym przydzielają – z uwzględnieniem specyfiki każdego regionu – odpowiednią kwotę z zasobów EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na interwencje , które promują spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną oraz prawa ustanowione w Europejskim filarze praw socjalnych i które dotyczą wyzwań wskazanych w ich krajowych programach reform, europejskim semestrze oraz w sprawozdaniach krajowych i zaleceniach społecznych dla poszczególnych krajów, przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE , a także zgodnie z porozumieniem paryskim i celami zrównoważonego rozwoju ONZ . Państwa członkowskie mogą tworzyć dodatkowe obowiązki na beneficjentów w przypadku gdy są one uzasadnione, aby osiągać wyniki w zakresie celów EFS + i ich wdrażania.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

Poprawka 43

Art. 7, ust. 1, akapit drugi

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie , a w stosownych przypadkach Komisja, zwiększają efekt synergii oraz zapewniają koordynację i spójność EFS+ z innymi unijnymi funduszami, programami i instrumentami, takimi jak Erasmus, Fundusz Azylu i Migracji oraz program wspierania reform, w tym Narzędzie Realizacji Reform i Instrument Wsparcia Technicznego, zarówno na etapie planowania, jak i podczas wdrażania , oraz komplementarność wobec tych funduszy, programów i instrumentów . Państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach Komisja, optymalizują mechanizmy koordynacji, aby uniknąć powielania działań, oraz zapewniają ścisłą współpracę między podmiotami odpowiedzialnymi za wdrażanie, aby realizować spójne i usprawnione działania wspierające.

Instytucje zarządzające państw członkowskich na szczeblu krajowym i regionalnym , a w stosownych przypadkach Komisja, zwiększają efekt synergii oraz zapewniają koordynację , komplementarność i spójność EFS+ z innymi unijnymi funduszami, w szczególności Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego, Funduszem Spójności i Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także programami i instrumentami, takimi jak Erasmus, Fundusz Azylu i Migracji oraz program wspierania reform, zarówno na etapie planowania, jak i podczas wdrażania , nie naruszając celów przewidzianych w art. 3 i 4 strategii na rzecz zrównoważonego rozwoju . Państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach Komisja, optymalizują mechanizmy koordynacji, aby uniknąć powielania działań, oraz zapewniają ścisłą współpracę między podmiotami odpowiedzialnymi za wdrażanie, aby realizować spójne i usprawnione działania wspierające.

Uzasadnienie

Konieczne jest uwypuklenie istotnej roli samorządów regionalnych i lokalnych w odniesieniu do ich wkładu w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną. Ponadto nie uważa się za konieczne uwzględniania koordynacji tych dwóch nowych instrumentów: Narzędzia Realizacji Reform i Instrumentu Wsparcia Technicznego. Powinna istnieć koordynacja z EFIS i instrumentami wymienionymi w artykule, mając na uwadze główny cel EFS+. Jest również konieczna wyraźna wzmianka o strategii na rzecz zrównoważonego rozwoju.

Poprawka 44

Art. 7 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

2.   Państwa członkowskie przydzielają odpowiednią kwotę swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na działania związane z wyzwaniami wskazanymi we właściwych zaleceniach dla poszczególnych krajów przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE oraz w europejskim semestrze, a wchodzące w zakres EFS+ określony w art. 4.

2.   Państwa członkowskie , we współpracy z regionami oraz z uwzględnieniem zarządzania w zakresie stosownym dla poszczególnych polityk i niezbędnego finansowania, przydzielają odpowiednią kwotę swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na działania związane z wyzwaniami wskazanymi we właściwych zaleceniach dla poszczególnych krajów – z uwzględnieniem specyfiki regionów – przyjętych zgodnie z art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4 TFUE oraz w europejskim semestrze, a wchodzące w zakres EFS+ określony w art. 4. Należy tu uwzględnić zasady i prawa ustanowione w Europejskim filarze praw socjalnych, a także cel dotyczący spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

Uzasadnienie

Spełnienie tych wymogów może być uzależnione tylko od osiągnięcia większej spójności gospodarczej i społecznej Unii Europejskiej, wobec czego podczas podziału kwot do alokacji należy przestrzegać zdolności zarządzania i zakresów kompetencji samorządów regionalnych i lokalnych w powiązaniu z wyzwaniami, które z nich wynikają.

Poprawka 45

Art. 7 ust. 5

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską

Poprawka KR-u

5.   Państwa członkowskie, w których odsetek ludzi młodych w wieku od 15 do 29 lat niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się przekracza średnią unijną w 2019 r. według danych Eurostatu, przydzielają co najmniej 10 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2021–2025 na ukierunkowane działania i reformy strukturalne mające na celu wspieranie zatrudnienia ludzi młodych, przechodzenia od nauki do zatrudnienia, ścieżek powrotu do nauki lub szkolenia oraz kształcenia wyrównawczego, zwłaszcza w kontekście wdrażania gwarancji dla młodzieży.

5.   Państwa członkowskie, w których występują regiony, gdzie odsetek ludzi młodych w wieku od 15 do 29 lat niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się przekracza średnią unijną w 2019 r. według danych Eurostatu, przydzielają co najmniej 15 % swoich środków z EFS+ objętych zarządzaniem dzielonym na lata 2021–2025 na ukierunkowane działania i reformy strukturalne mające na celu wspieranie zatrudnienia ludzi młodych, przechodzenia od nauki do za