ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 162

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 61
8 maja 2018


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

II   Komunikaty

 

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja Europejska

2018/C 162/01

Zawiadomienie Komisji – Wstępny wykaz sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji na lata 2021–2030 ( 1 )

1


 

IV   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja Europejska

2018/C 162/02

Kursy walutowe euro

10


 

V   Ogłoszenia

 

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

 

Komisja Europejska

2018/C 162/03

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii

11

 

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

 

Komisja Europejska

2018/C 162/04

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.8865 – AIG/Validus) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

25

2018/C 162/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.8913 – HPS/MDP/Capita) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

26

2018/C 162/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.8792 – T-Mobile NL/Tele2 NL) ( 1 )

27

 

INNE AKTY

 

Komisja Europejska

2018/C 162/07

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

28


 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

 


II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/1


Zawiadomienie Komisji

Wstępny wykaz sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji na lata 2021–2030

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 162/01)

1.   Wprowadzenie

Sprzedaż na aukcji jest powszechną metodą rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych między przedsiębiorstwami, które uczestniczą w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS).

Przydział bezpłatnych uprawnień stanowi wyjątek od tej zasady, który stosuje się tylko w okresie przejściowym. Obejmuje on coraz mniejszy odsetek uprawnień. Przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji nie jest pomyślany jako sposób przyznawania dotacji określonym producentom, lecz jako ograniczenie skutków ekonomicznych natychmiastowego i jednostronnego wprowadzenia przez Unię Europejską rynku uprawnień do emisji.

W takim charakterze przydział bezpłatnych uprawnień przysługuje ściśle określonym sektorom przemysłu jako środek ochronny przed ryzykiem ucieczki emisji, dopóki inne kraje nie wprowadzą porównywalnych środków polityki przeciwdziałania zmianie klimatu. O ucieczce emisji mówimy w sytuacji, gdy z powodu kosztów związanych z polityką klimatyczną przedsiębiorstwa w pewnych sektorach lub podsektorach przemysłu przenoszą produkcję do innych krajów o łagodniejszych ograniczeniach emisji. Może to doprowadzić do zwiększenia ich całkowitych emisji w skali globalnej, przy jednoczesnym ograniczeniu skuteczności unijnej polityki ograniczania emisji i zmniejszeniu produkcji gospodarczej energochłonnych przedsiębiorstw w UE ze względu na utratę udziału w rynku.

W ramach przydziału bezpłatnych uprawnień uwzględniono uzasadnione obawy co do konkurencyjności, obniżając rzeczywiste koszty emisji dla sektorów i podsektorów przemysłu, dzięki czemu zaoszczędzone zasoby finansowe można wykorzystać na inwestycje w technologie niskoemisyjne.

Niedawno zmieniona dyrektywa w sprawie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) (1) zawiera przepisy dotyczące systemu przydziału bezpłatnych uprawnień na okres 2021–2030 i upoważnia Komisję Europejską do przyjęcia aktu delegowanego w celu uzupełnienia dyrektywy zapisami dotyczącymi sektorów i podsektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji.

Rozpoczęto przygotowywanie wykazu sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji, który będzie ważny przez cały okres 10 lat od 2021 do 2030 r. Dzięki temu przemysł uzyska wysoki poziom bezpieczeństwa i pewności, mający znaczenie dla długoterminowych inwestycji. Celem niniejszego powiadomienia jest podanie do wiadomości publicznej wyników oceny pierwszego poziomu (zwanych dalej „wstępnym wykazem sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji”), aby dać zainteresowanym sektorom lub podsektorom przemysłu wystarczająco dużo czasu na przygotowanie wniosków zgodnie z kryteriami kwalifikowalności, jak wyjaśniono w sekcji 4.2, oraz z odpowiednim wyprzedzeniem przed upływem terminu wyznaczonego w zmienionej dyrektywie w sprawie EU ETS (30 czerwca 2018 r. dla wniosków składanych za pośrednictwem państwa członkowskiego).

2.   Unijny system handlu uprawnieniami do emisji na lata 2021–2030

Wykaz sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji jest niezbędną podstawą innych aktów prawnych (2) wdrażających reformę systemu EU ETS po roku 2020, służącą do określenia przydziału bezpłatnych uprawnień, które otrzymają poszczególne sektory w celu ochrony przed ryzykiem ucieczki emisji. Aby te akty prawne były gotowe na początek czwartego okresu rozliczeniowego w dniu 1 stycznia 2021 r., powinny być przyjmowane kolejno i należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu na zaangażowanie zainteresowanych stron. Wykaz sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji na lata 2021–2030 musi zostać podany do publicznej wiadomości, zanim dane potrzebne do aktualizacji wartości wskaźników technicznych i określenia przydziału bezpłatnych uprawnień zostaną przekazane przez sektory przemysłu za pośrednictwem państw członkowskich.

Zmieniona dyrektywa w sprawie EU ETS zawiera przepisy, dzięki którym wykaz będzie bardziej ukierunkowany (krótszy) niż poprzednie decyzje dotyczące ucieczki emisji, aby zagwarantować, że sektory o wysokim ryzyku ucieczki emisji otrzymają odpowiednią liczbę bezpłatnych uprawnień do emisji. Pozwoli to również zapewnić zgodność przepisów UE z zobowiązaniami w ramach WTO. Na przykład w zmienionej dyrektywie w sprawie ETS określa się szczegółowo, w jaki sposób należy określać zasady dotyczące przydzielania bezpłatnych uprawnień i sporządzać wykaz sektorów narażonych na ucieczkę emisji.

Umieszczenie danego sektora lub podsektora w wykazie sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji wiąże się z przyznaniem każdej instalacji w tych sektorach (podsektorach) 100 % przydziału bezpłatnych uprawnień wyliczonych na podstawie wskaźników emisyjności (3), natomiast te, które nie są wymienione w wykazie otrzymają 30 % przydziału (do 2026 r.), stopniowo wycofywanego do roku 2030. W związku z tym wykaz będzie miał znaczenie gospodarcze, gdyż bezpłatne przydziały mają wysoką wartość finansową.

3.   Procedura

Podczas konsultacji internetowych w okresie od listopada 2017 r. do lutego 2018 r., zainteresowane strony mogły przedstawić swoje opinie na temat wybranych metod sporządzenia wykazu sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji. Wśród respondentów znalazły się stowarzyszenia branżowe (102), przedsiębiorstwa (43), organizacje pozarządowe (5), instytucje rządowe (5) i 1 obywatel. Łącznie w konsultacjach uczestniczyło 156 podmiotów. Respondenci opowiadali się za ocenami drugiego poziomu, w przypadku których poziom solidności, uczciwości, przejrzystości i sprawiedliwości ma dorównywać ocenom ilościowym pierwszego poziomu. Wyrażali poparcie dla jednolitych ram oceny, które opierają się na zaangażowaniu zainteresowanych stron. Stowarzyszenia branżowe są zdania, że przed finalizacją oceny należy ją z nimi skonsultować.

W dniach 22 lutego i 22 marca 2018 r. podczas posiedzeń ad hoc w sprawie przygotowania wykazu sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji wraz z państwami członkowskimi omówiono procesy ucieczki emisji oraz dalsze prace dotyczące niezbędnych ocen, które mają zostać przeprowadzone.

W dniu 2 marca 2018 r. zorganizowano warsztaty, aby przedstawić zainteresowanym podmiotom zmienione ramy prawne i proces wdrażania systemu EU ETS w odniesieniu do przydziału bezpłatnych uprawnień i ucieczki emisji. Głównym tematem spotkania był proces, treść i kryteria oceny w ramach przygotowywania wykazu sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji na lata 2021–2030. Na 16 maja 2018 r. zaplanowano kolejne spotkanie na szczeblu europejskim, podczas którego przedyskutowane zostaną z przedstawicielami branży i innymi podmiotami (państwami członkowskimi, organizacjami pozarządowymi, ośrodkami analitycznymi) wyniki wstępnych prac nad wykazem sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji.

4.   Kryteria stosowane przy sporządzaniu wykazu sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji (2021–2030)

W celu ustalenia stopnia narażenia na ryzyko ucieczki emisji, Komisja jest zobowiązana do przeprowadzenia oceny wszystkich istotnych sektorów i podsektorów przemysłu z zastosowaniem kryteriów określonych w dyrektywie w sprawie ETS.

Ocenę ryzyka ucieczki emisji przeprowadza się w dwóch następujących po sobie etapach:

1.

Ilościowa ocena pierwszego poziomu na poziomie 4-cyfrowym NACE (4) (zob. sekcja 4.1): Sektor może zostać uznany za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji, jeżeli „wskaźnik ucieczki emisji” przekracza próg 0,2 (art. 10b ust. 1 dyrektywy EU ETS).

2.

W odniesieniu do niewielkiej liczby przypadków o jasno określonych kryteriach kwalifikowalności (zob. pkt 4.2), „ocenę drugiego poziomu” można przeprowadzić jako ocenę jakościową z określonymi kryteriami albo jako ocenę ilościową na poziomie zdezagregowanym (5). Przypadki te są określone w art. 10b ust. 2 i 3 dyrektywy w sprawie EU ETS.

4.1.   Ocena pierwszego poziomu

Ocena ilościowa „pierwszego poziomu” jest przeprowadzana za pomocą statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. Poddano ocenie wszystkie branże wydobywcze i wytwórcze w sekcjach działalności B (Górnictwo i wydobywanie) oraz C (Przetwórstwo przemysłowe), ponieważ wszystkie instalacje objęte EU ETS są zaklasyfikowane w tych dwóch sekcjach. Jako punkt wyjścia zastosowano 4-cyfrowy poziom dezagregacji NACE-4.

Wskaźnik ucieczki emisji jest zdefiniowany w art. 10b dyrektywy w sprawie EU ETS jako iloczyn intensywności handlu danego sektora z państwami trzecimi i jego intensywności emisji. Sektory lub podsektory, których wskaźnik ucieczki emisji przekracza wartość 0,2, uznaje się za narażone na ryzyko ucieczki emisji.

Intensywność handlu z państwami trzecimi jest określona w dyrektywie w sprawie EU ETS jako stosunek całkowitej wartości eksportu do państw trzecich powiększonej o wartość importu z państw trzecich, do całkowitej wielkości rynku w Europejskim Obszarze Gospodarczym (roczny obrót plus całkowita wartość importu z państw trzecich).

Intensywność emisji jest mierzona w kg CO2 na 1 EUR wartości dodanej brutto i wyrażona jest jako suma bezpośrednich i pośrednich emisji w danym sektorze, podzielona przez wartość dodaną brutto (WDB).

Dane w dzienniku transakcji Unii Europejskiej (zwanym dalej „EUTL”) uznaje się za najbardziej dokładne i przejrzyste źródło danych o emisji CO2 na poziomie instalacji i dlatego wykorzystuje się je do obliczenia emisji bezpośrednich dla sektorów. Instalacje zostały przypisane do poszczególnych sektorów na poziomie NACE-4 na podstawie informacji o instalacjach dostarczonych przez państwa członkowskie w ramach krajowych środków wykonawczych na podstawie decyzji 2011/278/UE (6).

Jeśli chodzi o ocenę zużycia energii elektrycznej wykorzystywaną do obliczania emisji pośrednich, ze względu na niedostępność danych na poziomie UE-28 dane pozyskane bezpośrednio od państw członkowskich są uważane za najbardziej wiarygodne dostępne źródła (7). Zużycie energii elektrycznej przelicza się na emisje pośrednie z zastosowaniem wskaźnika emisji energii elektrycznej. Obliczenia są takie same jak w poprzednich dwóch operacjach wyliczania ucieczki emisji, kiedy to średnia całkowitej produkcji energii elektrycznej stanowiła wartość odniesienia opartą na średniej intensywności emisji pochodzących z energii elektrycznej wytwarzanej z ogólnego koszyka paliw dla wszystkich źródeł energii w Europie, podzielonej przez odpowiednią ilość wytworzonej energii elektrycznej.

Współczynnik emisji dla energii elektrycznej został zaktualizowany przez Komisję z uwzględnieniem dekarbonizacji systemu energii elektrycznej i coraz większego udziału energii ze źródeł odnawialnych. Wartość użyta w przypadku dwóch poprzednich wykazów sektorów narażonych na ucieczkę emisji jest oparta na roku 2005 jako roku odniesienia, natomiast nowa wartość odnosi się do roku 2015, a zatem opiera się na „danych dostępnych z trzech ostatnich lat kalendarzowych” (2013–2015), jak określono w dyrektywie w sprawie EU ETS, art. 10b ust. 5. W związku z tym uaktualnioną wartość ustala się na 376 gramów dwutlenku węgla na kWh.

4.2.   Kwalifikowalność do wnioskowania o ocenę drugiego poziomu

W zmienionej dyrektywie w sprawie ETS określono szczegółowe zasady kwalifikowalności dla poszczególnych sektorów i podsektorów na potrzeby wnioskowania o drugą ocenę, w przypadku gdy nie spełnią one głównego kryterium ucieczki emisji kwalifikującego do umieszczenia w wykazie.

Ze zmienionej dyrektywy w sprawie ETS jasno wynika, że umieszczenie sektorów i podsektorów w wykazie sektorów i podsektorów zagrożonych ucieczką emisji w ramach oceny drugiego poziomu jest decyzją Komisji. W istocie w dyrektywie w sprawie ETS wyraźnie rozróżnia się kwalifikowalność do wnioskowania o ocenę drugiego poziomu, proces oceny i jej kryteria, od faktycznego włączenia danego sektora do wykazu. Niniejszy wstępny wykaz dotyczy kwalifikowalności do wnioskowania o ocenę.

W przypadkach gdy wskaźnik ucieczki emisji wynosi od 0,15 do 0,2, można wnioskować o przeprowadzenie oceny jakościowej zgodnie z kryteriami określonymi w art. 10b, ust. 2, przedstawiając dowody na potencjał redukcji emisji, specyfikę rynku oraz uzyskiwane marże zysku.

Sektory i podsektory, w których intensywność emisji (wykorzystywana do obliczania wskaźnika ucieczki dwutlenku węgla, zob. sekcja 4.1) przekracza 1,5 kwalifikują się do wnioskowania o ocenę jakościową lub ilościową na poziomie zdezagregowanym (poziom 6– lub 8-cyfrowy PRODCOM).

Sektory i podsektory, w odniesieniu do których bezpłatny przydział uprawnień jest obliczany na podstawie wskaźników dotyczących rafinerii są również uprawnione do wnioskowania o obydwa rodzaje ocen.

Te sektory i podsektory, które są wymienione na poziomie 6- lub 8-cyfrowym PRODCOM w wykazie sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji na lata 2015–2020 (8) kwalifikują się do składania wniosków o ocenę ilościową na poziomie zdezagregowanym.

Kryteria kwalifikowalności w odniesieniu do ocen „drugiego poziomu” są określone w zmienionej dyrektywie na podstawie art. 10b ust. 2 i 3 i przedstawione w tabeli 1 poniżej:

Tabela 1

Przegląd kryteriów kwalifikowalności do wnioskowania o ocenę „drugiego poziomu”

Kryteria

Artykuł

Proces oceny

A

Wskaźnik ucieczki emisji między 0,15 a 0,2

art. 10b ust. 2

Ocena jakościowa

B

Intensywność emisji przekracza 1,5

art. 10b ust. 3

Ocena ilościowa LUB jakościowa na poziomie zdezagregowanym

C

Przydział bezpłatnych uprawnień jest obliczany na podstawie wskaźników dla rafinerii

art. 10b ust. 3

Ocena ilościowa LUB jakościowa na poziomie zdezagregowanym

D

Wymieniony w wykazie sektorów narażonych na ucieczkę emisji EU ETS 2015–2020 na poziomie 6- lub 8-cyfrowym

art. 10b ust. 3

Ocena ilościowa na poziomie zdezagregowanym

5.   Wstępny wykaz sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji na lata 2021–2030

Wynik oceny pierwszego poziomu obejmującej wszystkie sektory przemysłowe stanowi wstępny wykaz sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji. Obejmuje on sektory uważane za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji w odniesieniu do unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji na okres EU ETS 2021–2030 określone w tabeli 2 w załączniku do niniejszego zawiadomienia. Sektory i podsektory, które uznano za kwalifikujące się do wnioskowania o dalszą ocenę na podstawie czterech kryteriów kwalifikowalności określonych w zmienionej dyrektywie w sprawie ETS (omówionych w sekcji 4.2 powyżej), przedstawiono w tabelach 3, 4 i 5 w załączniku do niniejszego zawiadomienia.

6.   Dalsze działania

Sektory i podsektory, które kwalifikują się do wnioskowania o oceny drugiego poziomu na podstawie kryteriów A, B lub C mogą składać wnioski do Komisji Europejskiej najpóźniej na trzy miesiące po opublikowaniu niniejszego wstępnego wykazu sektorów narażonych na ucieczkę emisji. Wnioski, wraz z odpowiednimi dowodami, należy składać drogą elektroniczną na adres: CLIMA-CARBON-LEAKAGE@ec.europa.eu.

Ponadto państwa członkowskie mogą do dnia 30 czerwca 2018 r. wnioskować, na podstawie wniosków złożonych przez sektory i podsektory kwalifikujące się do ocen drugiego poziomu na podstawie kryterium D, o włączenie tych sektorów i podsektorów do wykazu sektorów narażonych na ucieczkę emisji, jeżeli wskaźnik ucieczki emisji przekracza próg 0,2. Wnioski kierowane do państw członkowskich ze wszystkich tych sektorów i podsektorów muszą zawierać należycie uzasadnione, kompletne i zweryfikowane dane z pięciu ostatnich lat oraz wszelkie inne istotne informacje. Dalsze ramowe wytyczne mają zostać opublikowane przez Komisję.

Na podstawie wyników tych ocen i przeprowadzonej przez Komisję proporcjonalnej oceny skutków, Komisja zamierza przyjąć do końca 2018 r. wykaz sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji na lata 2021–2030.


(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814.

http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=uriserv:OJ.L_.2018.076.01.0003.01.POL&toc=OJ:L:2018:076:TOC

(2)  Inne akty prawne dotyczą: zmiany zasad przydziału bezpłatnych uprawnień, aktualizacji wartości wskaźników postępów w instalacjach przemysłowych, ustanowienia zasad dotyczących korekt w przypadku przydziału bezpłatnych uprawnień ze względu na zmianę działalności, określenia przydziałów bezpłatnych uprawnień dla każdej instalacji.

(3)  przydział bezpłatnych uprawnień = wskaźnik emisyjności x historyczny poziom emisyjności x czynnik narażenia na ucieczkę emisji x współczynniki korygujące; więcej informacji można znaleźć w wytycznych nr 5 zawierających wskazówki dotyczące ucieczki emisji: https://ec.europa.eu/clima/sites/clima/files/ets/allowances/docs/gd5_carbon_leakage_en.pdf.

(4)  Eurostat, Statystyczna klasyfikacja działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. NACE Rev. 2.

(5)  Poziom zdezagregowany oznacza poziom niższy niż poziom 4-cyfrowy NACE, np. poziom 8-cyfrowy PRODCOM.

(6)  Decyzja Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 130 z 17.5.2011, s. 1).

(7)  Gromadzenie danych ad hoc było niezbędne w celu uzyskania danych dotyczących zużycia energii elektrycznej zgodnie z 4-cyfrowym poziomem NACE, wykorzystywanych do obliczania kosztów pośrednich dla poszczególnych sektorów. Takie gromadzenie danych miało miejsce również w odniesieniu do poprzednich wykazów sektorów narażonych na ucieczkę emisji w 2009 i 2014 r.

(8)  Decyzja Komisji 2014/746/EU.


ZAŁĄCZNIK

Wstępny wykaz sektorów uznanych za narażone na ryzyko ucieczki emisji

Wstępny wykaz sektorów i podsektorów na poziomie 4-cyfrowym NACE, które, na podstawie art. 10b ust. 1 dyrektywy w sprawie EU ETS, uznano za narażone na ryzyko ucieczki emisji, obejmuje 44 sektory.

Tabela 2

Kryterium ilościowe: Wskaźnik ucieczki emisji przekraczający próg 0,2

Kod NACE

Opis

0510

Wydobywanie węgla kamiennego

0610

Górnictwo ropy naftowej

0710

Górnictwo rud żelaza

0729

Górnictwo pozostałych rud metali nieżelaznych

0891

Wydobywanie minerałów dla przemysłu chemicznego oraz do produkcji nawozów

0899

Górnictwo i wydobywanie pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane

1041

Produkcja olejów i pozostałych tłuszczów płynnych

1062

Wytwarzanie skrobi i wyrobów skrobiowych

1081

Produkcja cukru

1106

Produkcja słodu

1310

Przygotowanie i przędzenie włókien tekstylnych

1395

Produkcja włóknin i wyrobów wykonanych z włóknin, z wyłączeniem odzieży

1411

Produkcja odzieży skórzanej

1621

Produkcja arkuszy fornirowych i płyt wykonanych na bazie drewna

1711

Produkcja masy włóknistej

1712

Produkcja papieru i tektury

1910

Wytwarzanie i przetwarzanie koksu

1920

Wytwarzanie i przetwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej

2011

Produkcja gazów technicznych

2012

Produkcja barwników i pigmentów

2013

Produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych

2014

Produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych

2015

Produkcja nawozów i związków azotowych

2016

Produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych

2017

Produkcja kauczuku syntetycznego w formach podstawowych

2060

Produkcja włókien chemicznych

2311

Produkcja szkła płaskiego

2313

Produkcja szkła gospodarczego

2314

Produkcja włókien szklanych

2319

Produkcja i obróbka pozostałego szkła, włączając szkło techniczne

2320

Produkcja wyrobów ogniotrwałych

2331

Produkcja ceramicznych kafli i płytek

2351

Produkcja cementu

2352

Produkcja wapna i gipsu

2399

Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana

2410

Produkcja surówki żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych

2420

Produkcja rur, przewodów, kształtowników zamkniętych i łączników, ze stali

2431

Produkcja prętów ciągnionych na zimno

2442

Produkcja aluminium

2443

Produkcja ołowiu, cynku i cyny

2444

Produkcja miedzi

2445

Produkcja pozostałych metali nieżelaznych

2446

Wytwarzanie paliw jądrowych

2451

Odlewnictwo żeliwa

Sektory i podsektory, które kwalifikują się do oceny jakościowej (kryterium A)

Sektory i podsektory na poziomie 4-cyfrowym NACE wymienione w tabeli 3 kwalifikują się, na podstawie art. 10b ust. 2 dyrektywy w sprawie EU ETS, do wnioskowania o ocenę jakościową.

Tabela 3

Kryterium A – Wskaźnik ucieczki emisji przekraczający próg 0,15

Kod NACE

Opis

0893

Wydobywanie soli

1330

Wykończanie wyrobów włókienniczych

2110

Produkcja podstawowych substancji farmaceutycznych

2341

Produkcja ceramicznych wyrobów stołowych i ozdobnych

2342

Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych

2343

Produkcja ceramicznych izolatorów i osłon izolacyjnych

2344

Produkcja pozostałych ceramicznych wyrobów technicznych

2611

Produkcja elementów elektronicznych

2720

Produkcja baterii i akumulatorów

2731

Produkcja kabli światłowodowych

Sektory i podsektory, które kwalifikują się do wnioskowania o ocenę jakościową lub zdezagregowaną ocenę ilościową (kryterium B)

Sektory i podsektory na poziomie 4-cyfrowym NACE wymienione w tabeli 4 kwalifikują się, na podstawie art. 10b ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy w sprawie EU ETS, do wnioskowania o ocenę jakościową lub zdezagregowaną ocenę ilościową.

Tabela 4

Kryterium B – Intensywność emisji przekracza 1,5

Kod NACE

Opis

0520

Wydobywanie węgla brunatnego (lignitu)

2332

Produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny

Sektory i podsektory, które kwalifikują się do wnioskowania o ocenę jakościową lub zdezagregowaną ocenę ilościową (kryterium C)

Na podstawie art. 10b ust. 3 dyrektywy w sprawie EU ETS sektory kwalifikują się do wnioskowania o ocenę jakościową lub zdezagregowaną ocenę ilościową, jeżeli przydział bezpłatnych uprawnień jest obliczany na podstawie wskaźników dotyczących rafinerii. Ewentualne sektory kwalifikujące się do wnioskowania uznaje się za narażone na ryzyko ucieczki emisji w oparciu o kryterium jakościowe i zostały już zawarte w tabeli 2. Dalsze oceny nie są zatem potrzebne.

Sektory i podsektory, które kwalifikują się do wnioskowania o zdezagregowaną ocenę ilościową (kryterium D)

Sektory i podsektory na poziomie 6 lub 8-cyfrowym PRODCOM wymienione w tabeli 5 kwalifikują się, na podstawie art. 10b ust. 3 akapit piąty dyrektywy w sprawie EU ETS, do wnioskowania o zdezagregowaną ocenę ilościową za pośrednictwem państw członkowskich.

Wykaz ten zawiera 16 sektorów lub podsektorów. Ponadto istnieje 6 dodatkowych podsektorów, w przypadku których odpowiedni sektor na 4-cyfrowym poziomie NACE jest już umieszczony w tabeli 2, a zatem dalsze oceny nie są potrzebne.

Tabela 5

Kryterium D – Wymieniono w wykazie sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji na lata 2015–2020 na poziomie zdezagregowanym (6- lub 8–cyfrowy poziom PRODCOM)

Kod NACE

Opis

081221

Kaolin i pozostałe gliny kaolinowe

08122250

Łupki i gliny pospolite, do celów budowlanych (z wyłączeniem bentonitu, gliny ogniotrwałej, iłów porowatych, kaolinu i glin kaolinowych); andaluzyt, cyjanit i sylimanit; mulit; ziemie szamotowe lub dynasowe

10311130

Ziemniaki zamrożone, przetworzone lub zakonserwowane (włączając ziemniaki ugotowane lub częściowo ugotowane w oleju, a następnie zamrożone, z wyłączeniem zakonserwowanych octem lub kwasem octowym)

10311300

Ziemniaki suszone w postaci mąki, mączki, płatków, granulek

10391725

Przecier pomidorowy i pasta, zagęszczone

105121

Odtłuszczone mleko w proszku

105122

Mleko pełne w proszku

105153

Kazeina

105154

Laktoza i syrop laktozowy

10515530

Serwatka i serwatka zmodyfikowana, w proszku, w granulkach lub w innej stałej postaci, nawet zagęszczona lub zawierająca dodatek środka słodzącego

108211

Pasta kakaowa, nawet odtłuszczona

108212

Masło, tłuszcz i olej, kakaowe

108213

Proszek kakaowy niezawierający dodatku cukru lub innego środka słodzącego

10891334

Drożdże piekarnicze

203021

Gotowe pigmenty, środki matujące i farby; szkliste emalie i glazury; pobiałki (masy lejne); ciekłe materiały do nadawania połysku itp.; fryta szklana

25501134

Części z żelaza kutego swobodnie do wałów napędowych, wałów krzywkowych, wałów wykorbionych i do korb itp.


IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/10


Kursy walutowe euro (1)

7 maja 2018 r.

(2018/C 162/02)

1 euro =


 

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1902

JPY

Jen

130,15

DKK

Korona duńska

7,4486

GBP

Funt szterling

0,88010

SEK

Korona szwedzka

10,5383

CHF

Frank szwajcarski

1,1964

ISK

Korona islandzka

121,80

NOK

Korona norweska

9,6190

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,518

HUF

Forint węgierski

314,34

PLN

Złoty polski

4,2537

RON

Lej rumuński

4,6563

TRY

Lir turecki

5,0827

AUD

Dolar australijski

1,5882

CAD

Dolar kanadyjski

1,5338

HKD

Dolar Hongkongu

9,3428

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7013

SGD

Dolar singapurski

1,5917

KRW

Won

1 288,09

ZAR

Rand

14,9730

CNY

Yuan renminbi

7,5778

HRK

Kuna chorwacka

7,3985

IDR

Rupia indonezyjska

16 735,40

MYR

Ringgit malezyjski

4,6947

PHP

Peso filipińskie

61,763

RUB

Rubel rosyjski

74,8299

THB

Bat tajlandzki

37,944

BRL

Real

4,2162

MXN

Peso meksykańskie

23,0215

INR

Rupia indyjska

79,9040


(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.


V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/11


Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii

(2018/C 162/03)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (1) środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii („państwa, których dotyczy postępowanie”) Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (2) („rozporządzenie podstawowe”).

1.   Wniosek o dokonanie przeglądu

Wniosek został złożony w dniu 13 lutego 2018 r. przez czterech producentów unijnych (ATUSA – Berg Montana Fittings A.D, Georg Fischer Fittings GmbH, Odlewnia Zéliwa S.A. i Livarna Titan d.o.o.), zwanych dalej łącznie „wnioskodawcami”, reprezentujących ponad 95 % ogólnej produkcji unijnej gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego.

2.   Produkt objęty przeglądem

Produktem objętym niniejszym przeglądem są gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy („produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodem CN ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010).

3.   Obowiązujące środki

Obecnie obowiązującym środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (WE) nr 430/2013 (3).

4.   Podstawy dokonania przeglądu

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.

4.1.    Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

4.1.1.   Chińska Republika Ludowa

Wnioskodawcy twierdzili, że niewłaściwe jest stosowanie cen i kosztów krajowych w Chińskiej Republice Ludowej („ChRL”), z uwagi na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

Na poparcie stwierdzeń o znaczących zakłóceniach wnioskodawcy przywołali dokument roboczy służb Komisji z dnia 20 grudnia 2017 r.„Sprawozdanie na temat znaczących zakłóceń w gospodarce ChRL do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu” (4), w którym opisano konkretne okoliczności w państwach, których dotyczy postępowanie, a w szczególności zakłócenia na rynku w sektorze metali żelaznych i nieżelaznych, gazu i energii elektrycznej.

W rezultacie, mając na uwadze art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, zarzut dotyczący kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu jest oparty na porównaniu konstruowanej wartości normalnej na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży, odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia w odpowiednim reprezentatywnym państwie, z ceną eksportową (na poziomie ex-works) produktu objętego przeglądem z Chińskiej Republiki Ludowej, którego dotyczy postępowanie, sprzedawanego na wywóz do Unii. Obliczone na tej podstawie marginesy dumpingu są znaczne w odniesieniu do państw, których dotyczy postępowanie.

W świetle dostępnych informacji Komisja uważa, że istnieją wystarczające dowody zgodnie z art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego wskazujące na to, że z powodu znaczących zakłóceń wpływających na ceny i koszty stosowanie krajowych cen i kosztów w państwie, którego dotyczy postępowanie, jest niewłaściwe, a tym samym uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

4.1.2.   Tajlandia

Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku Tajlandii jest oparty na porównaniu ceny krajowej z ceną eksportową (na poziomie ex-works) produktu objętego przeglądem sprzedawanego na wywóz do Unii.

4.2.    Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody

Wnioskodawcy twierdzą, że ceny produktu objętego przeglądem przywożonego z państw, których dotyczy postępowanie, mają, oprócz innych skutków, negatywny wpływ na poziom cen stosowanych przez przemysł unijny, co wywiera znaczący niekorzystny wpływ na ogólne wyniki i sytuację finansową przemysłu unijnego.

Wnioskodawcy twierdzą, że doszło do ponownego wystąpienia szkody. W tym zakresie wnioskodawcy przedstawili dowody na to, że w przypadku wygaśnięcia środków obecny poziom przywozu produktu objętego przeglądem z państw, których dotyczy postępowanie, do Unii prawdopodobnie wzrośnie z powodu istniejących niewykorzystanych mocy produkcyjnych producentów w państwach, których dotyczy postępowanie, atrakcyjności rynku Unii pod względem wielkości i cen oraz obowiązywania środków ochrony handlu w innych państwach trzecich.

Wnioskodawcy twierdzą wreszcie, że usunięcie szkody jest wynikiem głównie obowiązywania środków, nawet jeśli przywóz pozostał znaczący w ujęciu bezwzględnym i pod kątem jego udziału w rynku, i jakiekolwiek ponowne wystąpienie znacznego przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, w przypadku wygaśnięcia środków prawdopodobnie doprowadziłoby do ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

5.   Procedura

Po konsultacji z Komitetem ustanowionym na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, Komisja niniejszym wszczyna przegląd zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

Podczas przeglądu wygaśnięcia zostanie ustalone, czy wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu produktu objętego przeglądem w państwach, których dotyczy postępowanie, oraz do kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

5.1.    Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

Dochodzenie w sprawie kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmie okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 marca 2018 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmie okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

5.2.    Procedura dotycząca ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

Podczas przeglądu wygaśnięcia Komisja bada wywóz do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym oraz, niezależnie od wywozu do Unii, rozważa, czy sytuacja przedsiębiorstw zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego przeglądem w państwie, którego dotyczy postępowanie, pozwala spodziewać się kontynuacji lub ponownego wystąpienia wywozu do Unii po cenach dumpingowych w przypadku wygaśnięcia środków.

W związku z tym wzywa się do wzięcia udziału w dochodzeniu Komisji wszystkich producentów produktu objętego przeglądem w państwie, którego dotyczy postępowanie, niezależnie od tego, czy prowadzili oni wywóz (5) produktu objętego przeglądem do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

5.2.1.   Badanie producentów z państw, których dotyczy postępowanie

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę producentów z państw, których dotyczy postępowanie, uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia, oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy producenci lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków objętych niniejszym przeglądem, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony te mają 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat ich przedsiębiorstw określone w załączniku I do niniejszego zawiadomienia.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do doboru próby producentów Komisja skontaktuje się też z władzami państw, których dotyczy postępowanie, a ponadto może skontaktować się z wszystkimi znanymi jej zrzeszeniami producentów.

Inne istotne informacje dotyczące doboru próby, poza informacjami, do których przedłożenia wzywa się powyżej, muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

W przypadku konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej dobór próby producentów będzie opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych producentów, władze państw, których dotyczy postępowanie, oraz zrzeszenia producentów, w stosownych przypadkach za pośrednictwem władz państw, których dotyczy postępowanie.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia w odniesieniu do producentów Komisja prześle kwestionariusze do producentów wybranych do próby, do wszystkich znanych zrzeszeń producentów oraz do władz państw, których dotyczy postępowanie.

Wszyscy producenci wybrani do próby będą musieli przedłożyć uzupełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty powiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

Bez uszczerbku dla możliwego zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego, przedsiębiorstwa, które zgodziły się na ewentualne włączenie ich do próby, lecz nie zostały do niej wybrane, zostaną uznane za współpracujące („nieobjęci próbą współpracujący producenci”).

5.2.2.   Dodatkowa procedura dotycząca ChRL podlegającej znaczącym zakłóceniom

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) Komisja wkrótce po wszczęciu postępowania przedstawi stronom dochodzenia, za pośrednictwem notatki dołączonej do akt do wglądu zainteresowanych stron, informacje o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej w ChRL na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Takie informacje będą dotyczyć wszystkich źródeł, w tym – w stosownych przypadkach – wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju trzeciego. Na przesłanie swoich uwag strony uczestniczące w dochodzeniu mają 10 dni od daty dołączenia notatki do akt. Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja, możliwym reprezentatywnym krajem trzecim dla ChRL w tym przypadku jest Tajlandia. W celu dokonania ostatecznego wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju trzeciego Komisja zbada, czy kraj ten charakteryzuje się podobnym poziomem rozwoju gospodarczego jak państwo wywozu, czy prowadzi się w nim produkcję i sprzedaż produktu objętego dochodzeniem i czy odnośne dane są łatwo dostępne. W przypadku gdy jest więcej takich państw, pierwszeństwo zostanie przyznane, w stosownych przypadkach, państwom z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska.

W odniesieniu do odpowiednich źródeł Komisja zwraca się do wszystkich producentów w ChRL o przedstawienie informacji wymaganych w załączniku III do niniejszego zawiadomienia w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Komisja prześle również kwestionariusz do rządu państwa, którego dotyczy postepowanie, w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla jej dochodzenia w odniesieniu do rzekomych znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu, wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających, które dotyczą stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

O ile nie wskazano inaczej, takie informacje i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5.2.3.   Dochodzenie dotyczące importerów niepowiązanych  (6)  (7)

Importerów niepowiązanych produktu objętego przeglądem z państw, których dotyczy postępowanie, do Unii, w tym tych, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków, wzywa się do wzięcia udziału w niniejszym dochodzeniu.

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę importerów niepowiązanych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy niepowiązani lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków objętych niniejszym przeglądem, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony te mają 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat ich przedsiębiorstw określone w załączniku II do niniejszego zawiadomienia.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby importerów niepowiązanych Komisja może ponadto skontaktować się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów.

Inne istotne informacje dotyczące doboru próby, poza informacjami, do których przedłożenia wzywa się powyżej, muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

W przypadku konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej dobór próby importerów może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży w Unii produktu objętego przeglądem, pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, którą to sprzedaż można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych importerów niepowiązanych i zrzeszenia importerów.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do importerów niepowiązanych włączonych do próby. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

5.3.    Procedura dotycząca ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody

W celu ustalenia, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego, wzywa się producentów unijnych produktu objętego przeglądem do udziału w dochodzeniu Komisji.

5.3.1.   Dochodzenie dotyczące producentów unijnych

Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja podjęła decyzję o objęciu dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczonej liczby producentów unijnych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa jest przeprowadzana zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Wstępnie Komisja wybrała próbę producentów unijnych. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne w dokumentacji do wglądu dla zainteresowanych stron. Niniejszym wzywa się zainteresowane strony do zapoznania się z dokumentacją (w tym celu należy skontaktować się z Komisją, korzystając z danych kontaktowych wskazanych w sekcji 5.7 poniżej). Pozostali producenci unijni lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków, którzy uważają, że istnieją powody, aby włączyć ich do próby, muszą zgłosić się do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Istotne informacje dotyczące doboru próby muszą zostać zgłoszone przez zainteresowane strony w terminie 21 dni od dnia opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach ostatecznie wybranych do próby wszystkich znanych producentów unijnych lub zrzeszenia producentów unijnych.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do producentów unijnych włączonych do próby oraz do znanych europejskich zrzeszeń producentów. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 37 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

5.4.    Procedura oceny interesu Unii

W przypadku potwierdzenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, na podstawie art. 21 rozporządzenia podstawowego zostanie podjęta decyzja o tym, czy utrzymanie środków antydumpingowych nie byłoby sprzeczne z interesem Unii. Producenci unijni, importerzy i reprezentujące ich zrzeszenia, użytkownicy i reprezentujące ich zrzeszenia oraz reprezentatywne organizacje konsumenckie są proszeni o zgłoszenie się do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Aby wziąć udział w dochodzeniu, reprezentatywne organizacje konsumenckie muszą udowodnić, w tym samym terminie, istnienie obiektywnego związku pomiędzy swoją działalnością a produktem objętym przeglądem.

Strony, które zgłosiły się w terminie 15 dni, mogą przekazać Komisji informacje dotyczące interesu Unii w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Informacje te mogą być dostarczane w dowolnym formacie lub poprzez wypełnienie opracowanego przez Komisję kwestionariusza. W każdym przypadku informacje przedstawione zgodnie z art. 21 zostaną uwzględnione wyłącznie wtedy, gdy będą poparte udokumentowanymi informacjami w momencie ich przedstawienia.

5.5.    Inne oświadczenia pisemne

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty.

O ile nie wskazano inaczej, takie informacje i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5.6.    Możliwość przesłuchania przez służby Komisji prowadzące dochodzenie

Wszystkie zainteresowane strony mogą wystąpić o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie. Wszelkie wnioski o przesłuchanie należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie należy składać w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

5.7.    Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Informacje przekazywane Komisji dla celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu muszą być wolne od praw autorskich. Przed przekazaniem Komisji informacji lub danych, które są objęte prawami autorskimi osób trzecich, zainteresowane strony muszą zwrócić się do właściciela praw autorskich o udzielenie specjalnego zezwolenia wyraźnie umożliwiającego: a) wykorzystanie przez Komisję tych informacji i danych dla celów niniejszego postępowania dotyczącego ochrony handlu; oraz b) udostępnienie tych informacji i danych zainteresowanym stronom niniejszego dochodzenia w formie umożliwiającej im wykonywanie ich prawa do obrony.

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited”. Strony przesyłające informacje w toku niniejszego dochodzenia są proszone o uzasadnienie wniosku o traktowanie na zasadzie poufności.

Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia muszą być wystarczająco szczegółowe, żeby umożliwić prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli strona przekazująca poufne informacje nie wskaże odpowiedniego powodu wniosku o traktowanie na zasadzie poufności lub nie dostarczy streszczenia informacji bez klauzuli poufności w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, Komisja może nie uwzględnić takich informacji, chyba że można wykazać w sposób zadowalający z właściwych źródeł, że informacje te są poprawne.

Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, pocztą elektroniczną, z wyjątkiem obszernych odpowiedzi, które należy przekazać na płycie CD-ROM lub DVD osobiście lub listem poleconym. Komunikując się za pośrednictwem poczty elektronicznej, zainteresowane strony wyrażają akceptację zasad dotyczących oświadczeń w formie elektronicznej, które zostały zawarte w dokumencie zatytułowanym „CORRESPONDENCE WITH THE EUROPEAN COMMISSION IN TRADE DEFENCE CASES” („Korespondencja z Komisją Europejską w sprawach dotyczących ochrony handlu”), opublikowanym na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pod adresem: http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/june/tradoc_148003.pdf. Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie za pomocą poczty elektronicznej, chyba że strony te wyraźne zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń za pomocą poczty elektronicznej, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami.

Adres Komisji do celów korespondencji:

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate H

Office: CHAR 04/039

1049 Brussels

BELGIA

E-mail:

Kwestie dotyczące dumpingu:

TRADE-R692-MALLEABLE FITTINGS-DUMPING-CHINA@ec.europa.eu,

TRADE-R692-MALLEABLE FITTINGS-DUMPING-THAILAND@ec.europa.eu,

Kwestie dotyczące szkody:

TRADE-R692-MALLEABLE FITTINGS-INJURY@ec.europa.eu

6.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania potwierdzających lub zaprzeczających ustaleń na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te mogą zostać pominięte, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

Niedostarczenie informacji w formie skomputeryzowanej nie jest traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że przedstawienie informacji w wymaganej formie wiązałoby się dla niej z nieuzasadnionymi wysokimi kosztami lub byłoby dla niej zbyt dużym obciążeniem. Strona ta powinna niezwłocznie skontaktować się z Komisją.

7.   Rzecznik praw stron

Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.

Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/trade/trade-policy-and-you/contacts/hearing-officer/.

8.   Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

9.   Możliwość złożenia wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego

Ponieważ niniejszy przegląd wygaśnięcia jest wszczynany zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wynikające z niego ustalenia nie będą prowadzić do zmiany obowiązujących środków, lecz do podjęcia decyzji o uchyleniu lub utrzymaniu tych środków zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

Jeżeli którakolwiek z zainteresowanych stron uzna, że uzasadniony jest przegląd środków w celu umożliwienia ich zmiany, strona ta może złożyć wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

Strony, które zamierzają złożyć wniosek o dokonanie takiego przeglądu, przeprowadzanego niezależnie od przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa w niniejszym zawiadomieniu, mogą skontaktować się z Komisją, korzystając z podanego powyżej adresu.

10.   Przetwarzanie danych osobowych

Wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (8).


(1)  Dz.U. C 268 z 12.8.2017, s. 4.

(2)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii (Dz.U. L 129 z 14.5.2013, s. 1).

(4)  SWD (2017) 483 final/2 dostępny na stronie: http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2017/december/tradoc_156474.pdf.

(5)  Producentem jest każde przedsiębiorstwo w państwie, którego dotyczy postępowanie, które to przedsiębiorstwo produkuje produkt objęty przeglądem, w tym każde z powiązanych z nim przedsiębiorstw uczestniczących w produkcji, sprzedaży krajowej lub wywozie produktu objętego przeglądem.

(6)  Do próby mogą zostać włączeni tylko importerzy niepowiązani z producentami w państwach, których dotyczy postępowanie. Importerzy powiązani z producentami w państwach, których dotyczy postępowanie, muszą wypełnić załącznik I do kwestionariusza dla tych producentów w państwach, których dotyczy postępowanie. Zgodnie z art. 127 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny dwie osoby uważa się za powiązane, gdy: a) jedna jest urzędnikiem lub dyrektorem w firmie drugiej osoby; b) są one prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej; c) są one pracodawcą i pracobiorcą; d) osoba trzecia, bezpośrednio lub pośrednio dysponuje prawami głosu lub udziałem w kapitale zakładowym wynoszącym co najmniej 5 % wszystkich praw głosu lub co najmniej 5 % kapitału zakładowego obu osób; e) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugą; f) obie znajdują się pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą trzeciej osoby; g) wspólnie kontrolują, bezpośrednio lub pośrednio, osobę trzecią; lub h) są członkami tej samej rodziny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558). Za członków rodziny uważa się wyłącznie osoby pozostające ze sobą w którymkolwiek z wymienionych poniżej stosunków: (i) mąż i żona; (ii) rodzice i dzieci; (iii) bracia i siostry (rodzeni lub przyrodni); (iv) dziadkowie i wnuki; (v) wuj lub ciotka i bratanek lub siostrzeniec oraz bratanica lub siostrzenica; (vi) teściowie i zięć lub synowa; (vii) szwagier i szwagierka. Zgodnie z art. 5 pkt 4) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny „osoba” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, ale uznaną – na mocy prawa unijnego lub krajowego – za mającą zdolność do czynności prawnych (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(7)  Dane przekazane przez importerów niepowiązanych mogą być wykorzystane także w związku z innymi aspektami niniejszego dochodzenia niż stwierdzenie dumpingu.

(8)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

Image

Tekst z obrazka

Image

Tekst z obrazka

Image

Tekst z obrazka

ZAŁĄCZNIK II

Image

Tekst z obrazka

Image

Tekst z obrazka

ZAŁĄCZNIK III

Image

Tekst z obrazka

Image

Tekst z obrazka

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/25


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.8865 – AIG/Validus)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 162/04)

1.

W dniu 30 kwietnia 2018 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004, Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji (1).

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

American International Group („AIG”) (Stany Zjednoczone),

Validus Holdings Limited („Validus”) (Bermudy).

Przedsiębiorstwo AIG przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Validus.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   AIG: działające na całym świecie przedsiębiorstwo ubezpieczeniowe oferujące szeroką gamę usług ubezpieczeniowych i innych usług finansowych na rzecz klientów indywidualnych i biznesowych,

—   Validus: Validus prowadzi działalność na całym świecie w zakresie ubezpieczeń, reasekuracji, wyspecjalizowanych produktów ubezpieczeniowych i doradztwa inwestycyjnego.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.8865 – AIG/Validus

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks: +32 22964301

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.


8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/26


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.8913 – HPS/MDP/Capita)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 162/05)

1.

W dniu 30 kwietnia 2018 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

HPS Investment Partners, LLC (Stany Zjednoczone) („HPS”),

Madison Dearborn Partners, LLC (Stany Zjednoczone) („MDP”),

Capita Specialist Insurance Solutions Limited (Zjednoczone Królestwo) („CSIS”).

Przedsiębiorstwa HPS i MDP przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem CSIS.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   HPS: HPS to firma inwestycyjna z siedzibą w Stanach Zjednoczonych specjalizująca się w przejęciach i finansowaniu strategicznym lub dokapitalizowaniu przedsiębiorstw, które wymagają pomocy finansowej,

—   MDP: MDP to przedsiębiorstwo prowadzące inwestycje typu private equity z siedzibą w Stanach Zjednoczonych,

—   CSI: CSI to mały podmiot świadczący usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego w Zjednoczonym Królestwie.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.8913 – HPS/MDP/Capita

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.


8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/27


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.8792 – T-Mobile NL/Tele2 NL)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2018/C 162/06)

1.

W dniu 2 maja 2018 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

T-Mobile Netherlands Holding B.V. („MNL” Niderlandy), kontrolowane przez Telekom AG (Niemcy), oraz

Tele2 Netherlands Holding N.V. („ele2 NL” Niderlandy).

Przedsiębiorstwo TMNL przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Tele2 NL.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   w przypadku przedsiębiorstwa TMNL: TMNL świadczy usługi telekomunikacyjne za pośrednictwem swych jednostek zależnych, T-Mobile Netherlands B.V. i T-Mobile Thuis B.V. (TMT), w których posiada wszystkie udziały, na rzecz przedsiębiorstw i klientów indywidualnych w Niderlandach. TMNL jest właścicielem sieci mobilnej o zasięgu ogólnokrajowym, za pomocą której świadczy usługi łączności ruchomej 2G, 3G, 4G i NB-IoT. TMT świadczy detaliczne usługi stacjonarne, takie jak szerokopasmowy internet, telewizja i telefonia stacjonarna oparte na usługach dostępu hurtowego. Druga spółka zależna TMNL oferuje klientom indywidualnym kredyty na zakup telefonów,

—   w przypadku przedsiębiorstwa Tele2 NL: Tele 2 NL jest dostawcą usług telekomunikacyjnych działającym w Niderlandach wyłącznie jako operator sieci ruchomej 4G świadczący usługi głosowe, usługi przesyłania danych lub przesyłania wiadomości, jak również stacjonarne usługi szerokopasmowe. Tele2 NL świadczy usługi na rzecz przedsiębiorstw i klientów indywidualnych oraz, w ograniczonym zakresie, na rzecz innych operatorów telekomunikacyjnych. Spółki zależne Tele2 NL prowadzą również sieć punktów sprzedaży detalicznej w Niderlandach oraz oferują klientom indywidualnym kredyty na zakup telefonów.

3.

Po wstępnej analizie Komisja Europejska uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.8792 – T-Mobile NL/Tele2 NL

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).


INNE AKTY

Komisja Europejska

8.5.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 162/28


Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2018/C 162/07)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

„SCRUMBIE DE DUNĂRE AFUMATĂ”

Nr UE: PGI-RO-02234 – 26.10.2016

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa

„Scrumbie de Dunăre afumată”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Rumunia

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.7. Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Scrumbie de Dunăre afumată” to ryba wędzona pochodząca z delty Dunaju, wytwarzana z ryb z rodziny śledziokształtnych gatunku aloza z Morza Czarnego (Alosa pontica Eichwald, podgatunek Alosa pontica var. danubii). Produkt ma postać całej ryby o masie od 250 g do 400 g i długości od 25 do 30 cm, solonej i wędzonej na zimno według starej tradycyjnej metody na wyznaczonym obszarze geograficznym. Wędzone ryby mają metaliczny złotawy odcień uzyskany w procesie wędzenia i równomiernie pokrywający całą ich powierzchnię. Ryby mają soczystą teksturę, lekko słony smak wędzonej ryby i kremową konsystencję.

Cechy fizyczne i chemiczne

Całkowita zawartość tłuszczu: nie mniej niż 11 %

Cechy organoleptyczne

Wygląd

:

wygląd zewnętrzny jest charakterystyczny dla ryby wędzonej; ryba jest w całości, filetowana i wypatroszona, a skóra – oczyszczona i osuszona – jest pozbawiona pozostałości solanki, gładka i niepopękana;

Barwa zewnętrzna

:

jednorodny złotawy odcień z połyskiem metalicznym;

Barwa po przekrojeniu

:

biała – bladożółta – jasnoróżowa;

Smak i aromat

:

produkt charakteryzuje się stałym, lekko słonym smakiem ryby wędzonej. Dzięki stosowanej metodzie przetwórczej smak jest łagodny, stopniowo przybierający nutę słoną i lekko kwaskowatą;

Konsystencja

:

zwarta, miękka, kremowa;

Tekstura

:

soczysta.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Surowce

Aloza z Morza Czarnego to ryba dziko żyjąca, która migruje na okres tarła z Morza Czarnego do Dunaju, a podczas wędrówek nie pobiera pokarmu. Gatunek ten nie nadaje się do hodowli w akwakulturze i jest poławiany tylko podczas migracji do Dunaju. Aloza z Morza Czarnego osiąga dojrzałość w wieku 2-3 lat i wówczas może być przeznaczona do spożycia; mierzy wtedy od 25 do 30 cm długości. „Scrumbie de Dunăre afumată” jest wytwarzana wyłącznie z alozy z Morza Czarnego (Alosa pontica var. danubii).

Zgodnie z tradycją aloza stosowana jako surowiec dla „Scrumbie de Dunăre afumată” jest poławiana tylko w Dunaju w obszarze leżącym między ujściem tej rzeki do Morza Czarnego (izobata 20 m) a Cotul Pisicii (linia 75-75 mil morskich). Wynika to z faktu, że przeprowadzone badania alozy z Morza Czarnego odławianej poza tym obszarem wykazały niską zawartość tłuszczu w mięsie ryby, co ma niekorzystny wpływ na jego smak, a także intensywne zakażenia pasożytnicze. Niezwłocznie po odłowieniu ryby są zanurzane w zbiornikach z wodą chłodzoną lodem.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy procesu produkcyjnego i wytwórczego „Scrumbie de Dunăre afumată” odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym. Proces produkcji „Scrumbie de Dunăre afumată” obejmuje następujące charakterystyczne etapy: połów, odbiór surowca, składników i materiałów pomocniczych, mrożenie i magazynowanie (pierwsza obróbka), rozmrażanie, usuwanie łuski, patroszenie, usuwanie krwi, solenie, odsalanie, odsączanie ryb, wędzenie (suszenie, wędzenie, schładzanie i dojrzewanie).

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny obejmuje dwa obszary administracyjne.

Pierwszy z nich to rezerwat biosfery delty Dunaju, który rozciąga się od Cotul Pisicii (miejscowość Grindu w okręgu Tulcza) do ujścia Dunaju do Morza Czarnego do izobaty 20 m, wyłącznie na trzech odnogach Dunaju i na tym odcinku Dunaju.

Drugi to gmina Frecăței (miejscowość Cataloi) położona na przedłużeniu pierwszego obszaru.

Te dwa obszary administracyjne stanowią jednostkę terytorialną należącą do okręgu Tulcza.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Charakterystyczne cechy „Scrumbie de Dunăre afumată” są związane z obszarem geograficznym, w którym produkt ten jest wytwarzany według metody specyficznej dla tego regionu, a także z renomą produktu.

Pod względem klimatu delta Dunaju odróżnia się od pozostałej części Rumunii umiarkowanym i suchym klimatem kontynentalnym, podlegającym wpływom Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, co ma związek z położeniem geograficznym (45° szerokości geograficznej północnej), niewielką wysokością (od 0 do 12 m), rozległymi akwenami wodnymi i bagienną roślinnością, wynurzającymi się z wody przesmykami lądu i meandrami morza, a także szerokim otwarciem na basen Morza Czarnego.

Pod względem biologicznym aloza z Morza Czarnego żyje w zachodniej części Morza Czarnego, gdzie bytuje przede wszystkim w obszarach przybrzeżnych. Kiedy dopływa do ujścia Dunaju, pozostaje tam jeszcze przez pewien czas, aby z jednej strony zaaklimatyzować się w środowisku słodkowodnym, a z drugiej strony odczekać, aż wody rzeki osiągną odpowiednią temperaturę. Aloza zaczyna przemieszczać się w górę Dunaju na początku marca, ale ponieważ jest wrażliwa na niską temperaturę, w razie ostrzejszych chłodów dłużej szuka schronienia w morzu.

Po okresie żerowania w ujściu Dunaju aloza przybiera lekko ciemniejszą barwę, a jej płetwa grzbietowa się powiększa. W tym obszarze aloza odżywia się substancjami organicznymi napływającymi z prądem rzeki, nabiera masy i gromadzi znaczne zapasy tłuszczu (pod względem rozmiarów aloza jest największą rybą na świecie), dzięki czemu produkt zyskuje wyjątkowy smak.

Pożywienie dorosłych osobników składa się w 70–75 % z ryb morskich (Engraulis, Clupeonella, Sprattus) i żyjących w ujściu Dunaju (Cyprinidae), a pozostałą część stanowią skorupiaki (Crangon, Upogebia, Idotheia), a także inne organizmy, w zależności od ich liczebności i dostępności.

Jak stwierdził Grigore Antipa w 1916 r., to dzięki doświadczeniu i umiejętnościom miejscowej ludności, przekazywanym z pokolenia na pokolenie, metody konserwowania ryb przez solenie i wędzenie na zimno stosowane w regionie delty Dunaju mogą być nadal stosowane.

W 1942 r. aloza z Dunaju posłużyła za gatunek odniesienia do przedstawienia metody wędzenia na zimno zgodnie z zaleceniami Instytutu Cercetări Piscicole al României (rumuński instytut badań nad hodowlą ryb).

Solenie wykonywane jest ręcznie; ryby są nacierane solą kamienną, której pewna część zostaje wchłonięta. Proces ten jest rozłożony w czasie na nie więcej niż pięć dni i przeprowadzany w pomieszczeniach, w których temperatura wynosi około +40 °C.

Na tym etapie ryby układane są w pojemnikach dobranych zależnie od wielkości połowu danego dnia, aby unikać mieszania ryb z różnych partii. Najpierw dno kadzi pokrywa się cienką warstwą soli, a następnie układa się w niej ciasno ryby, skierowane grzbietami do dołu i głowami w tym samym kierunku. Później wsypuje się do kadzi sól tak, by wypełnić nią wolne przestrzenie między rybami i pokryć ryby cienką warstwą. Naprzemiennie układa się warstwę ryb i warstwę soli aż do napełnienia kadzi, a na koniec całość przykrywa się grubą warstwą soli. Drugiego dnia dokańcza się peklowanie przez dodanie świeżej solanki, a następnie rozkłada się kraty i obciążniki dociskające, aby ryby pozostały zanurzone w tej mieszance.

Po soleniu ryby są odsączane.

Następnie ryby poddawane są próbom organoleptycznym, a później – jak tylko zyskają lekko wyczuwalny słony smak – rozpoczyna się ich wędzenie.

Jeśli produkt zostanie uznany za zbyt słony, przeprowadza się jego odsalanie przez moczenie, od trzech do szesnastu godzin, w kadziach wypełnionych dużą ilością świeżej wody z dodatkiem lodu. Przez ten czas woda jest wymieniana w trakcie prób organoleptycznych.

Proces solenia i odsalania może być przeprowadzany tylko przez miejscową ludność, która zna poszczególne jego etapy dzięki doświadczeniu przekazywanemu w rodzinach na przestrzeni lat. Odsalanie wykonuje się tylko wtedy, kiedy jest to konieczne.

Po odsączeniu ryby są zawieszane na tyczkach na pierścieniach przewleczonych przez oczodoły. Aby umożliwić cyrkulację dymu, ryby rozmieszczone są w odległości 15 cm od siebie i naprzemiennie w sąsiadujących rzędach, aby nie zachodziły na siebie.

Wędzenie jest powszechnie stosowaną metodą, ale wędzenie na zimno jest tradycyjnie stosowane dla produktu „Scrumbie de Dunăre afumată”. Jest ono narzucone jako metoda wędzenia specyficzna dla obszaru geograficznego, ponieważ aloza z Dunaju jest rybą bardzo tłustą, a wędzenie na zimno pozwala zachować w produkcie dużą ilość tłuszczu. Wędzenie trwa co najmniej 9 godzin i odbywa się w temperaturze nieprzekraczającej 35 °C, aby nie pogarszać jakości tłuszczu i zachować wartości odżywcze i organoleptyczne wyrobu.

Wędzenie na zimno obejmuje cztery etapy: suszenie, wędzenie, chłodzenie i dojrzewanie.

Suszenie odbywa się w pergolach lub suszarniach przez wystawienie na działanie strumienia powietrza (w nocy, aby wykorzystać niskie temperatury); trwa od sześciu do dziesięciu godzin, aż skórka, wysychając, stanie się błyszcząca.

Po zakończeniu tego etapu sprawdza się, czy ryba wyschła w wystarczającym stopniu (jeśli ma jędrną konsystencję i pod naciskiem nie wypuszcza soków, oznacza to, że straciła wystarczająco dużo wody; ponadto ogon musi być jędrny). Jeśli powyższe warunki są spełnione, ryba poddawana jest procesowi wędzenia. W przeciwnym razie przedłuża się proces suszenia.

Do wędzenia stosuje się suche wióry z twardego drewna.

Tyczki, na których są zawieszone płaty ryb, są umieszczane w wędzarni. Dym wytwarzany jest przez tłumione spalanie suchych wiórów z twardego drewna. Za pomocą termometru kontroluje się temperaturę i obniża ją, jak tylko przekroczy 35 °C. Czas trwania wędzenia, który zależy od temperatury i wilgotności otoczenia, może wynosić od 2 do 48 godzin. Wędzenie uznaje się za zakończone, gdy skóra przybiera złotawą barwę, a ryba nabiera specyficznych cech organoleptycznych.

Kiedy wędzenie jest zakończone, tyczki, na których są zawieszone wędzone ryby, wyjmuje się z wędzarni i umieszcza na specjalnych stojakach na czas etapu chłodzenia.

Na etapie dojrzewania ryby pozostawiane są w chłodnym i wentylowanym pomieszczeniu, aż osiągną określoną „elastyczność”.

Aby poszczególne etapy zakończyły się pomyślnie, wymagana jest doskonała znajomość cech organoleptycznych produktu w każdej fazie jego przetwarzania; cechy te (jak uzyskanie złotawego odcienia, co determinuje zakończenie wędzenia) nie mogą być oceniane w laboratorium, ale wyłącznie w oparciu o parametry, których znajomość jest przekazywana z pokolenia na pokolenie.

Przewagą wyznaczonego obszaru geograficznego jest to, że występują na nim ryby odpowiednie do wędzenia, ale powodzenie produkcji zależy od wielu zmiennych, którymi są cechy fizyczno-chemiczne, okres połowu oraz metoda i narzędzia połowowe.

Dzięki zgromadzonej przez pokolenia specjalistycznej wiedzy „wędzarze ryb” z wyznaczonego obszaru geograficznego znają tajniki sztuki, która pozwala im wytwarzać produkt o niezmiennie doskonałej jakości.

Nie jest możliwe wykorzystanie alozy z Morza Czarnego pochodzącej spoza wyznaczonego obszaru geograficznego, aby uzyskać produkt „Scrumbie de Dunăre afumată”, ponieważ zawartość tłuszczu każdej sztuki zmniejsza się w miarę wykonywanego wysiłku; ponadto po reprodukcji wiele dorosłych osobników ginie z wycieńczenia, a te, które pozostają, mają zdecydowanie gorsze właściwości organoleptyczne.

Dla miejscowej ludności zamieszkującej deltę Dunaju rybołówstwo jest najstarszym i najważniejszym zajęciem. Ryby stanowią dla niej ważne źródło pożywienia, a ich wykorzystanie przynosi znaczące dla życia dochody.

Jest to zatem działalność silnie zakorzeniona w kulturze mieszkańców delty Dunaju, a także – ze względu na swoją specyfikę – mocno zapadająca w pamięć wielu turystom z całego świata odwiedzającym ten region.

Renoma „Scrumbie de Dunăre afumată” oraz rozwój jej produkcji wynikają z faktu, że jest to produkt od wielu lat zakorzeniony w regionalnej tradycji i uznawany w całym kraju. Receptura produktu „Scrumbie de Dunăre afumată” jest owocem wiedzy i umiejętności lokalnej ludności, przekazywanych z pokolenia na pokolenie i pozostających w ścisłym związku z wyznaczonym obszarem geograficznym.

Wyżej opisane cechy jakościowe w połączeniu z renomą, jaką od wielu lat cieszy się „Scrumbie de Dunăre afumată” w gastronomii wyznaczonego obszaru geograficznego, czynią z tego produktu specjał ceniony przez konsumentów, którego reputacja jest nierozerwalnie związana z regionem. Ponad 100 lat produkcji i sprzedaży na obszarze geograficznym przyczyniło się do wypracowania renomy tego produktu.

W swoim dziele z 1916 r. zatytułowanym „Pescăria și pescuitul în România” (Rybactwo i rybołówstwo w Rumunii) (Academia Română, Publicațiunile Fondului Vasile Adamachi, tom XIII, nr XLVIL) naukowiec Grigore Antipa wspomina o produkcie wytwarzanym na obszarze geograficznym pod nazwą „Scrumbie de Dunăre afumată” i daje wyraz jego renomie: „[…] W ostatnich latach nasz sektor konserwowania ryb nie przestaje się rozwijać. Oprócz gospodarstw rybackich, które wytwarzają w rejonie połowów duże ilości solonej ryby, naszego najbardziej pierwotnego i najpowszechniejszego produktu konserwowanego (śledzie i alozy w baryłkach, jesiotry i inne ryby suszone i solone, cefale wędzone itd.), od pewnego czasu można zaobserwować pojawienie się w regionie rybnych targów, zakładów produkcyjnych i wytwórni konserw. Są to w szczególności wędzarnie, które produkują dorsze, alozy z Morza Czarnego i wszelkie inne gatunki ryb wędzonych […]”.

W pochodzącej z tego samego obszaru geograficznego z 1919 r. korespondencji prefektury departamentu Tulcza dotyczącej wymiany handlowej ryb na zboża jest mowa o sprzedaży produktu „Scrumbie de Dunăre afumată” na mocy ministerialnej decyzji nr 740 z dnia 20 maja 1919 r. oraz „wykazu maksymalnych cen sprzedaży dla ryb świeżych, solonych i wędzonych”.

W 1942 r. „Scrumbie de Dunăre afumată” została wybrana spośród tradycyjnych wyrobów, aby na jej przykładzie przedstawić metodę wędzenia na zimno w zaleceniach Instytutu Cercetări Piscicole al României (rumuński instytut badań nad hodowlą ryb).

W kolejnych latach, równolegle z rozwojem społeczno-gospodarczym Rumunii, na obszarze geograficznym kontynuowano produkcję i sprzedaż „Scrumbie de Dunăre afumată”, a w różnych dokumentach produkcyjnych można znaleźć liczne wzmianki na ten temat. W 1958 r. „Scrumbie de Dunăre afumată” była sprzedawana w całej Rumunii, o czym świadczy zestawienie planów rozwoju organizacji rozwoju i industrializacji rybołówstwa w Tulczy (I.I.D.P.). W 1965 r. produkt jest nadal wytwarzany i wpisany do planu produkcji I.I.D.P. w Tulczy (nr inwentaryzacyjny 69, archiwa narodowe, Tulcza). Tradycję produkcji „Scrumbie de Dunăre afumată” na obszarze geograficznym kontynuują od 2011 r. członkowie stowarzyszenia RO-Pescador, którzy są jedynymi producentami tego wyrobu na obszarze geograficznym.

Produkt „Scrumbie de Dunăre afumată” był przedmiotem artykułu autorstwa Angeliki Sontheimer zatytułowanego „Regionale janë preisautonomie auch in Rumanien zunehmend beliebt – Geraucherter Hareng aus dem Donaudelta” (Wyroby regionalne stają się również popularne w Rumunii – śledź wędzony z delty Dunaju), opublikowanego w numerze 34/2017 niemieckiego czasopisma „LZ Rheinland” (Landwirtschaftliche Zeitschrift Rheinland) poruszającego tematy ważne dla środowiska wiejskiego i miejskiego regionów leżących nad Renem (https://www.lz-rheinland.de/). Mówiono o nim również w artykule zatytułowanym „Geraucherter Hering aus dem Donaudelta”, który ukazał się w internetowym wydaniu czasopisma „BWagrar” nr 43/2017 (Baden Wurtemberg Agrar) federalnego zrzeszenia rolników w Badenii-Wirtembergii (https://www.bwagrar.de/), a także w przeprowadzonym na miejscu reportażu zatytułowanym „Pe urmele scrumbiei de Dunăre” (Na szlaku alozy z Dunaju), firmowanym przez wydawcę Domnikę Macri, zilustrowanym przez artystę fotografa Ionuța Macri i opublikowanym w „National Geographic Traveler”, nr 33 (lato 2017).

Ten flagowy produkt rezerwatu biosfery delty Dunaju – „Scrumbie de Dunăre afumată” – jest nagradzany podczas ważnych targów krajowych i międzynarodowych, takich jak: Seafood Expo Global/Seafood Processing Global (Bruksela, Belgia), Międzynarodowy Festiwal Donaufest Ulm/Neu-Ulm (Ulm, Niemcy), Międzynarodowe Targi Przetwórstwa i Produktów Rybnych – Polfish Gdańsk (Gdańsk, Polska), INDAGRA (Bukareszt), Światowy Dzień Żywności FAO (Bukareszt – Dom Ludu), Rural Fest (Bukareszt), Festivalul Borşului de Peşte Delta Dunării (Tulcza), Festivalul Gastronomic şi Etnocultural D’ale Gurii Dunării (Tulcza).

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

http://www.madr.ro/docs/ind-alimentara/documentatie-2016/Documentatie-caiet-de-sarcini-Scrumbie-afumata-de-Dunare-IGP.pdf


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.