ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 389

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 58
23 listopada 2015


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

IV   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2015/C 389/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1


 

V   Ogłoszenia

 

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

 

Trybunał Sprawiedliwości

2015/C 389/02

Sprawa C-303/13 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2015 r. – Komisja Europejska/Jørgen Andersen, Królestwo Danii, Danske Statsbaner SV (DSB) [Odwołanie — Konkurencja — Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez władze duńskie na rzecz przedsiębiorstwa publicznego Danske Statsbaner (DSB) — Umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowego transportu pasażerów między Kopenhagą (Dania) a Ystad (Szwecja) — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym pod pewnymi warunkami — Stosowanie przepisów prawa materialnego w czasie]

2

2015/C 389/03

Sprawa C-650/13: Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d‘instance de Bordeaux – Francja) – Thierry Delvigne/Commune de Lesparre Médoc, Préfet de la Gironde (Odesłanie prejudycjalne — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuły 39 i 49 — Parlament Europejski — Wybory — Prawo głosowania — Obywatelstwo Unii Europejskiej — Działanie wstecz łagodniejszej ustawy karnej — Ustawodawstwo krajowe przewidujące pozbawienie prawa wyborczego w wypadku skazania w trybie karnym orzeczonego w ostatniej instancji przed dniem 1 marca 1994 r.)

3

2015/C 389/04

Sprawa C-23/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sø- og Handelsretten – Dania) – Post Danmark A/S/Konkurrencerådet [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 82 WE — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek usług doręczania przesyłek adresowych — Przesyłanie pocztą reklamy bezpośredniej (direct mailing) — System udzielania rabatów z mocą wsteczną — Skutek w postaci wykluczenia — Kryterium równie skutecznego konkurenta — Stopień prawdopodobieństwa wystąpienia skutku antykonkurencyjnego i jego poważny charakter]

4

2015/C 389/05

Sprawa C-61/14: Wyrok Trybunału (piąta izba izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento – Włochy) – Orizzonte Salute – Studio Infermieristico Associato/Azienda Pubblica di Servizi alla persona San Valentino – Città di Levico Terme i in. (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 89/665/EWG — Zamówienia publiczne — Uregulowania krajowe — Opłaty za dostęp do sądu administracyjnego w dziedzinie zamówień publicznych — Prawo do skutecznego środka prawnego — Opłaty o charakterze zniechęcającym — Sądowa kontrola aktów administracyjnych — Zasady skuteczności i równoważności — Effet utile)

5

2015/C 389/06

Sprawa C-69/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Sibiu – Rumunia) – Dragoș Constantin Târșia/Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere şi înmatriculare a autovehiculelor (Odesłanie prejudycjalne — Zasady równoważności i skuteczności — Powaga rzeczy osądzonej — Zwrot nienależnych kwot — Zwrot podatków pobranych przez państwo członkowskie z naruszeniem prawa Unii — Prawomocne orzeczenie sądu nakładające obowiązek zapłaty podatku niezgodnego z prawem Unii — Wniosek o wznowienie postępowania w odniesieniu do takiego orzeczenia sądu — Przepisy krajowe umożliwiające wznowienie postępowania, w świetle późniejszych wyroków Trybunału wydanych w trybie prejudycjalnym, jedynie w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń w sprawach administracyjnych)

6

2015/C 389/07

Sprawa C-71/14: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Information Rights) – Zjednoczone Królestwo] – East Sussex County Council/Information Commissioner (Odesłanie prejudycjalne — Konwencja z Aarhus — Dyrektywa 2003/4/WE — Artykuły 5 i 6 — Publiczny dostęp do informacji dotyczących środowiska — Opłata za udostępnienie informacji o środowisku — Pojęcie uzasadnionej kwoty — Koszty utrzymywania bazy danych i koszty ogólne — Dostęp do wymiaru sprawiedliwości — Kontrola administracyjna i sądowa decyzji nakładającej opłatę)

6

2015/C 389/08

Sprawa C-203/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Català de Contractes del Sector Públic – Hiszpania) – Consorci Sanitari del Maresme/Corporació de Salut del Maresme i la Selva (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 267 TFUE — Właściwość Trybunału — Status organu odsyłającego jako sądu — Niezawisłość — Obligatoryjna jurysdykcja — Dyrektywa 89/665/EWG — Artykuł 2 — Organy odpowiedzialne za procedury odwoławcze — Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 1 ust.8 i art. 52 — Procedury udzielania zamówień publicznych — Pojęcie podmiotu publicznego — Organy administracji publicznej — Włączenie)

7

2015/C 389/09

Sprawa C-298/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Belgia) – Alain Laurent Brouillard/Jury du concours de recrutement de référendaires près la Cour de cassation, État belge [Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ osób — Artykuły 45 TFUE i 49 TFUE — Pracownicy — Zatrudnienie w administracji publicznej — Dyrektywa 2005/36/WE — Uznawanie kwalifikacji zawodowych — Pojęcie zawodu regulowanego — Komisja konkursowa zajmująca się rekrutacją na stanowiska referendarzy przy Cour de cassation (Belgia)]

8

2015/C 389/10

Sprawa C-354/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – SC Capoda Import-Export SRL/Registrul Auto Român, Benone-Nicolae Bejan (Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ towarów — Środki o skutku równoważnym — Towary dopuszczone do swobodnego obrotu w Niemczech — Towary podlegające kontrolom homologacyjnym w Rumunii — Świadectwo zgodności wydane dystrybutorowi w innym państwie członkowskim — Świadectwo uznane za niewystarczające dla dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów — Zasada wzajemnego uznawania — Częściowa niedopuszczalność)

9

2015/C 389/11

Sprawa C-404/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud – Republika Czeska) – Postępowanie wszczęte przez Marię Matouškovą, działającą w charakterze komisarza sądowego w ramach postępowania spadkowego (Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej — Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 — Artykuł 1 ust. 1 lit. b) — Przedmiotowy zakres stosowania — Umowa w sprawie działu spadku pomiędzy małżonkiem spadkodawcy oraz jego dziećmi reprezentowanymi przez kuratora — Kwalifikacja — Wymóg zatwierdzenia tej umowy przez sąd — Środek związany z wykonywaniem odpowiedzialności rodzicielskiej lub środek związany z dziedziczeniem)

10

2015/C 389/12

Sprawa C-489/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 października 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Family Division (England and Wales) – Zjednoczone Królestwo] – A/B [Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej — Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 — Zawisłość sprawy — Artykuł 16 i art. 19 ust. 1 i 3 — Postępowanie o separację w pierwszym państwie członkowskim i postępowanie o rozwód w drugim państwie członkowskim — Właściwość sądu, do którego najpierw wniesiono pozew lub wniosek — Pojęcie ustalonej jurysdykcji — Umorzenie pierwszego postępowania i wszczęcie nowego postępowania o rozwód w pierwszym państwie członkowskim — Konsekwencje — Różnica czasu między państwami członkowskimi — Skutki dla procedury wszczęcia postępowania przed sądami]

11

2015/C 389/13

Sprawa C-508/14: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s. [Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) — Kalkulacja kosztu obowiązku świadczenia usługi powszechnej — Uwzględnienie stopy zwrotu z zasobów własnych — Bezpośrednia skuteczność — Stosowanie ratione temporis]

11

2015/C 389/14

Sprawa C-531/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 25 września 2014 r. w sprawie T-474/12 Giorgio Giorgis przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 24 listopada 2014 r. przez Giorgia Giorgisa

12

2015/C 389/15

Sprawa C-421/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 21 maja 2015 r. w sprawach połączonych T-331/10 RENV i T-416/10 RENV Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 lipca 2015 r. przez Yoshida Metal Industry Co. Ltd

13

2015/C 389/16

Sprawa C-447/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Ostravě (Republika Czeska) w dniu 18 sierpnia 2015 r. – Ivo Muladi/Krajský úřad Moravskoslezského kraje

15

2015/C 389/17

Sprawa C-454/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hessisches Landesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 24 sierpnia 2015 r. – Jürgen Webb-Sämann/Christopher Seagon (syndyk masy upadłościowej Baumarkt Praktiker DIY GmbH)

16

2015/C 389/18

Sprawa C-456/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 28 sierpnia 2015 r. – BASF SE/Republika Federalna Niemiec

16

2015/C 389/19

Sprawa C-460/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 28 sierpnia 2015 r. – Schaefer Kalk GmbH & Co. KG/Republika Federalna Niemiec

17

2015/C 389/20

Sprawa C-469/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2015 r. w sprawie T-655/11 FSL Holdings i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 4 września 2015 r. przez FSL Holdings, Firma Léon Van Parys, Pacific Fruit Company Italy SpA

18

2015/C 389/21

Sprawa C-484/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Općinski sud u Novom Zagrebu (Chorwacja) w dniu 11 września 2015 r. – Ibrica Zulfikarpašić/Slaven Gajer

20

2015/C 389/22

Sprawa C-488/15: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii

20

2015/C 389/23

Sprawa C-523/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 15 lipca 2015 r. w sprawie T- 393/10 Westfälische Drahtindustrie GmbH i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 30 września 2015 r. przez Westfälische Drahtindustrie GmbH i in.

21

 

Sąd

2015/C 389/24

Sprawa T-268/10 RENV: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – PPG i SNF/ECHA (REACH — Identyfikacji akryloamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy — Półprodukty — Skarga o stwierdzenie nieważności — Bezpośrednie oddziaływanie — Dopuszczalność — Proporcjonalność — Równość traktowania)

24

2015/C 389/25

Sprawa T-674/11: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – TV2/Danmark/Komisja (Pomoc państwa — Publiczna usługa nadawcza — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Wdrożona przez władze duńskie pomoc dla duńskiego nadawcy publicznego TV2/Danmark — Finansowanie publiczne przyznane w celu zrekompensowania kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych — Pojęcie pomocy — Wyrok Altmark)

25

2015/C 389/26

Sprawa T-125/12: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Viasat Broadcasting UK/Komisja (Pomoc państwa — Publiczna usługa nadawcza — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Wdrożona przez władze duńskie pomoc dla duńskiego nadawcy publicznego TV2/Danmark — Finansowanie publiczne przyznane w celu zrekompensowania kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych — Zgodność pomocy — Wyrok Altmark)

26

2015/C 389/27

Sprawa T-450/12: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Anagnostakis/Komisja (Prawo instytucjonalne — Europejska inicjatywa obywatelska — Polityka gospodarcza i pieniężna — Niespłacenie długu publicznego — Usankcjonowanie zasady stanu wyższej konieczności — Odmowa rejestracji — Uprawnienia Komisji — Obowiązek uzasadnienia)

27

2015/C 389/28

Sprawa T-60/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Appelrath-Cüpper/OHIM – Ann Christine Lizenzmanagement (AC) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AC — Wcześniejsze graficzne krajowe i międzynarodowe znaki towarowe AC ANN CHRISTINE oraz wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe AC ANN CHRISTINE OCEAN i AC ANN CHRISTINE INTIMATE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

27

2015/C 389/29

Sprawa T-114/13 P: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Cerafogli/EBC (Odwołanie — Personel EBC — Złożenie skargi na dyskryminację i mobbing — Decyzja EBC o zakończeniu wszczętego w następstwie skargi dochodzenia administracyjnego — Odmowa dostępu do materiału dowodowego w trakcie postępowania administracyjnego — Oddalenie wniosku o nakazanie przedstawienia materiału dowodowego w czasie postępowania przed sądem — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Naruszenie prawa)

28

2015/C 389/30

Sprawy połączone T-124/13 i T-191/13: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Włochy i Hiszpania/Komisja [System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów i asystentów — Wybór drugiego języka spomiędzy trzech języków — Język komunikacji ze startującymi w konkursie kandydatami — Rozporządzenie nr 1 — Artykuł 1d ust. 1, art. 27 i art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego — Zasada niedyskryminacji — Proporcjonalność]

29

2015/C 389/31

Sprawy połączone T-156/13 i T-373/14: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2015 r. – Petro Suisse Intertrade/Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie środków finansowych — Skarga o stwierdzenie nieważności — Jednostka niższego rzędu niż państwo — Legitymacja procesowa i interes prawny — Dopuszczalność — Prawo do bycia wysłuchanym — Obowiazek doręczenia — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo własności)

30

2015/C 389/32

Sprawy połączone T-261/13 i T-86/14: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Niderlandy/Komisja [ZWCK — Rozporządzenie (WE) nr 2494/95 — Zharmonizowane wskaźniki cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych (ZWCK-SP) — Rozporządzenie (UE) nr 119/2013 — Wskaźniki cen mieszkań i domów mieszkalnych zajmowanych przez właściciela — Rozporządzenie (UE) nr 93/2013 — Eurostat — Komitologia — Środki wykonawcze — Procedura regulacyjna połączona z kontrolą]

31

2015/C 389/33

Sprawa T-360/13: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – VECCO i in./Komisja (REACH — Umieszczenie tritlenku chromu na liście substancji wymagających zezwolenia — Zastosowania lub kategorie zastosowań, które są zwolnione z obowiązku uzyskania zezwolenia — Pojęcie istniejących konkretnych przepisów prawnych Wspólnoty ustalających minimalne wymagania dotyczące ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska dla tego zastosowania substancji — Oczywisty błąd w ocenie — Proporcjonalność — Prawo do obrony — Zasada dobrej administracji)

32

2015/C 389/34

Sprawa T-364/13: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Mocek i Wenta KAJMAN Firma Handlowo-Usługowo-Produkcyjna/OHIM – Lacoste (KAJMAN) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego KAJMAN — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający krokodyla — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Żądania stwierdzenia nieważności i zmiany podnoszone przez interwenienta — Artykuł 134 § 3 regulaminu postępowania z dnia 2 maja 1991 r.]

33

2015/C 389/35

Sprawa T-400/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – L’Oréal SA/OHIM – Cosmetica Cabinas (AINHOA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy AINHOA — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i międzynarodowy, znaki towarowe NOA — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

34

2015/C 389/36

Sprawa T-426/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – L’Oréal/OHIM – Cosmetica Cabinas (AINHOA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy AINHOA — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) oraz art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Używanie znaku towarowego w postaci różniącej się co do elementów niewpływających na jego charakter odróżniający]

35

2015/C 389/37

Sprawa T-557/13: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Niemcy/Komisja (EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Wydatki poniesione w ramach europejskiego systemu kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej — Prawo do obrony)

36

2015/C 389/38

Sprawa T-610/13: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Ecolab USA/OHIM (GREASECUTTER) [Wspólnotowy znak towarowy — Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską — Słowny znak towarowy GREASECUTTER — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

37

2015/C 389/39

Sprawa T-624/13: Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (Darjeeling) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Graficzny znak towarowy Darjeeling — Wcześniejsze wspólnotowe, słowny i graficzny, znaki wspólne DARJEELING — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

37

2015/C 389/40

Sprawa T-625/13: Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (Darjeeling collection de lingerie) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Graficzny znak towarowy Darjeeling collection de lingerie — Wcześniejsze zbiorowe słowne i graficzne wspólnotowe znaki towarowe DARJEELING — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

38

2015/C 389/41

Sprawa T-626/13: Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Graficzny znak towarowy Darjeeling collection de lingerie — Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki wspólne DARJEELING — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

39

2015/C 389/42

Sprawa T-627/13: Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (Darjeeling) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Graficzny znak towarowy Darjeeling — Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki wspólne DARJEELING — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

40

2015/C 389/43

Sprawa T-633/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Reed Exhibitions/OHIM (INFOSECURITY) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego INFOSECURITY — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Obowiązek uzasadnienia]

41

2015/C 389/44

Sprawa T-684/13: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – Copernicus-Trademarks/OHIM – Bolloré (BLUECO) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BLUECO — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BLUECAR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Żądanie zmiany decyzji przedstawione przez interwenienta — Artykuł 65 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009]

42

2015/C 389/45

Sprawa T-720/13: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Gat Microencapsulation/OHIM – BASF (KARIS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego KARIS — Wcześniejsze słowne, międzynarodowy i wspólnotowy, znaki towarowe CARYX — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe i znaki towarowe Beneluksu AKRIS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

42

2015/C 389/46

Sprawa T-136/14: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Tilda Riceland Private/OHIM – Siam Grains (BASmALI) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BASmALI — Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy lub wcześniejsze oznaczenie BASMATI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

43

2015/C 389/47

Sprawa T-193/14: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Cristiano di Thiene/OHIM – Nautica Apparel (AERONAUTICA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AERONAUTICA — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NAUTICA i NAUTICA BLUE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

44

2015/C 389/48

Sprawa T-195/14: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Primagaz/OHIM – Reeh (PRIMA KLIMA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PRIMA KLIMA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy PRIMAGAZ — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Właściwy krąg odbiorców — Podobieństwo towarów i usług — Podobieństwo oznaczeń — Charakter odróżniający zachwalającego elementu słownego — Porównanie konceptualne — Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

45

2015/C 389/49

Sprawa T-205/14: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Schroeder/Rada i Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna — Dumping — Przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych pochodzących z Chin — Rozporządzenie (WE) nr 1355/2008, którego nieważność stwierdził Trybunał — Szkoda, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku przyjęcia rozporządzenia — Skarga o odszkodowanie — Wyczerpanie krajowych środków odwoławczych — Dopuszczalność — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Artykuł 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 384/96 [obecnie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1225/2009] — Obowiązek staranności — Związek przyczynowy]

46

2015/C 389/50

Sprawa T-206/14: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Hüpeden/Rada i Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna — Dumping — Przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych pochodzących z Chin — Rozporządzenie (WE) nr 1355/2008, którego nieważność stwierdził Trybunał — Szkoda, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku przyjęcia rozporządzenia — Skarga o odszkodowanie — Wyczerpanie krajowych środków odwoławczych — Dopuszczalność — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Artykuł 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 384/96 [obecnie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1225/2009] — Obowiązek staranności — Związek przyczynowy]

46

2015/C 389/51

Sprawa T-209/14: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – Bopp/OHIM (Przedstawienie zielonej ośmiokątnej ramy) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego zieloną ośmiokątną ramę — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

47

2015/C 389/52

Sprawa T-211/14: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Klement/OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy — Kształt piekarnika — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Charakter używania znaku towarowego — Postać różniąca się co do elementów niewpływających na charakter odróżniający]

48

2015/C 389/53

Sprawa T-317/14: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Klement/OHIM – – Bullerjan (Kształt piekarnika) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy — Kształt piekarnika — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Charakter używania znaku towarowego — Postać różniąca się co do elementów niewpływających na charakter odróżniający]

49

2015/C 389/54

Sprawa T-366/14: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – August Storck/OHIM (2good) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 2good — Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

49

2015/C 389/55

Sprawa T-369/14: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Sequoia Capital Operations/OHIM – Sequoia Capital (SEQUOIA CAPITAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy SEQUOIA CAPITAL — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEQUOIA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd]

50

2015/C 389/56

Sprawa T-382/14: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Rintisch/OHIM – Compagnie laitière européenne (PROTICURD) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy PROTICURD — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe PROTI i PROTIPLUS — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Proti Power — Względna podstawa odmowy rejestracji — Dopuszczalność — Artykuł 59 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 216/96 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 — Rzeczywiste używanie wcześniejszych znaków towarowych — Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009]

51

2015/C 389/57

Sprawa T-385/14: Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Volkswagen/OHIM (ULTIMATE) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ULTIMATE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

51

2015/C 389/58

Sprawa T-588/14: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Mechadyne International/OHIM (FlexValve) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego FlexValve — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009]

52

2015/C 389/59

Sprawa T-591/14: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – BSH/OHIM (PerfectRoast) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PerfectRoast — Odmowa rejestracji — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009]

53

2015/C 389/60

Sprawa T-641/14: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Dellmeier/OHIM – Dell (LEXDELL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego LEXDELL — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy DELL — Względne podstawy odmowy rejestracji — Naruszenie charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

54

2015/C 389/61

Sprawa T-707/14: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – Grundig Multimedia/OHIM (DetergentOptimiser) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego DetergentOptimiser — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Równość traktowania]

54

2015/C 389/62

Sprawa T-540/13: Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2015 r. – Société européenne des chaux et liants/ECHA (Skarga o stwierdzenie nieważności — REACH — Nałożenie opłaty administracyjnej za błąd w oświadczeniu dotyczącym rozmiaru przedsiębiorstwa — System językowy — Termin do wniesienia skargi — Niedopuszczalność)

55

2015/C 389/63

Sprawa T-38/14: Postanowienie Sądu z dnia 5 października 2015 r. – Kafetzakis i in./Parlament i in. [Skarga na bezczynność i skarga o odszkodowanie — Restrukturyzacja długu publicznego — Udział sektora prywatnego — Szkoda wynikająca z obniżenia wysokości wierzytelności przyznanych z tytułu odprawy — Deklaracje szefów państw lub rządów strefy euro oraz instytucji Unii — Deklaracja Eurogrupy — Brak ścisłego określenia związku przyczynowego z podnoszoną szkodą — Niedopuszczalność]

56

2015/C 389/64

Sprawa T-350/14: Postanowienie Sądu z dnia 5 października 2015 r. – Arvanitis i in./Parlament i in. [Skarga na bezczynność i skarga o odszkodowanie — Zakończenie działalności przez Olympiaki Aeroporia (OA) — Szkoda podnoszona przez pracowników tymczasowych OA w związku z bezczynnością pozwanych polegającą na nieczuwaniu nad właściwym stosowaniem zasad prawa Unii w odniesieniu do zwolnień tychże pracowników — Brak ścisłego określenia związku przyczynowego pomiędzy podnoszoną szkodą a działaniem pozwanych — Niedopuszczalność]

56

2015/C 389/65

Sprawa T-413/14: Wyrok Sądu z dnia 5 października 2015 r. – Grigoriadis i in./Parlament i in. (Skarga na bezczynność i skarga o odszkodowanie — Restrukturyzacja greckiego długu publicznego — Udział sektora publicznego — Szkoda związana ze zmniejszeniem wierzytelności — Oświadczenia szefów państw i rządów strefy euro i instytucji Unii — Oświadczenie Eurogrupy — Brak wyjaśnienia związku przyczynowego z podnoszoną szkodą — Niedopuszczalność)

57

2015/C 389/66

Sprawa T-464/14 P: Postanowienie Sądu z dnia 8 października 2015 r. – Nieminen/Rada [Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowania w sprawie awansu (2010 i 2011) — Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 12 — Prawo do rzetelnego procesu — Prawo do obrony — Zakres kontroli sądowej w pierwszej instancji — Oczywisty błąd w ocenie — Brak naruszenia prawa i przeinaczenia — Odwołanie oczywiście pozbawione podstawy prawnej]

58

2015/C 389/67

Sprawa T-545/14: Postanowienie Sądu z dnia 6 października 2015 r. – GEA Group/OHIM (engineering for a better world) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego engineering for a better world — Decyzja wyłącznie potwierdzająca — Ostateczny charakter potwierdzonej decyzji — Uwzględnienie z urzędu — Niedopuszczalność)

59

2015/C 389/68

Sprawa T-497/15: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2015 r. – Oltis Group/Komisja

59

2015/C 389/69

Sprawa T-550/15: Skarga wniesiona w dniu 23 września 2015 r. – Republika Portugalska/Komisja Europejska

60

2015/C 389/70

Sprawa T-551/15: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2015 r. – Republika Portugalska/Komisja Europejska

62

2015/C 389/71

Sprawa T-561/15: Skarga wniesiona w dniu 24 września 1015 r. – Universidad Internacional de la Rioja/OHIM – Universidad de la Rioja (UNIVERSIDAD INTERNACIONAL DE LA RIOJA UNiR)

63

2015/C 389/72

Sprawa T-572/15: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2015 r. – Aldi/OHIM – Rouard (GOURMET)

64

2015/C 389/73

Sprawa T-191/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 lipca 2015 r. – Greenwood Houseware (Zhuhai) i in./Rada

65

2015/C 389/74

Sprawa T-267/15: Postanowienie Sądu z dnia 7 października 2015 r. – db-Technologies Deutschland/OHMI – MIP Metro (Sigma)

65

 

Sąd do spraw Służby Publicznej

2015/C 389/75

Sprawa F-113/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 października 2015 r. – DI/EASO (Służba publiczna — Personel EASO — Członek personelu kontraktowego — Okres próbny — Zwolnienie z powodu oczywistej niezdolności do należytego wypełniania obowiązków — Skarga o stwierdzenie nieważności — Zgodność skargi z zażaleniem — Brak — Oczywista niedopuszczalność — Skarga o odszkodowanie)

66

2015/C 389/76

Sprawa F-29/13 RENV: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 października 2015 r. – Drakeford/EMA

66


PL

 


IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/1


Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2015/C 389/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 381 z 16.11.2015

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 371 z 9.11.2015

Dz.U. C 363 z 3.11.2015

Dz.U. C 354 z 26.10.2015

Dz.U. C 346 z 19.10.2015

Dz.U. C 337 z 12.10.2015

Dz.U. C 328 z 5.10.2015

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/2


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2015 r. – Komisja Europejska/Jørgen Andersen, Królestwo Danii, Danske Statsbaner SV (DSB)

(Sprawa C-303/13 P) (1)

([Odwołanie - Konkurencja - Pomoc państwa - Pomoc przyznana przez władze duńskie na rzecz przedsiębiorstwa publicznego Danske Statsbaner (DSB) - Umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowego transportu pasażerów między Kopenhagą (Dania) a Ystad (Szwecja) - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym pod pewnymi warunkami - Stosowanie przepisów prawa materialnego w czasie])

(2015/C 389/02)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Armati i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Jørgen Andersen (przedstawiciele: adwokaci J. Rivas Andrés, G. van de Walle de Ghelcke i M. Nissen), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning i V. Pasternak Jørgensen, pełnomocnicy, wspierani przez R. Holdgaarda, advokat), Danske Statsbaner SV (DSB) (przedstawiciel: M. Honoré, advokat)

Interwenient popierający Jørgena Andersena: Dansk Tog (przedstawiciele: adwokaci G. van de Walle de Ghelcke, J. Rivas Andrés i M. Nissen)

Sentencja

1)

Wydany przez Sąd Unii Europejskiej wyrok Andersen/Komisja (T-92/11, EU:T:2013:143) zostaje uchylony w zakresie, w jakim w odniesieniu do pomocy wypłaconych od dnia 3 grudnia 2009 r. tytułem drugiej umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu zawartej na lata 2005–2014 Sąd stwierdził nieważność art. 1 akapit drugi decyzji Komisji 2011/3/UE z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu zawartych pomiędzy duńskim ministerstwem transportu a Danske Statsbaner [pomoc państwa C 41/08 (ex NN 35/08)].

2)

W pozostałym zakresie odwołanie główne zostaje oddalone.

3)

Odwołania wzajemne zostają oddalone.

4)

W konsekwencji sprawa zostaje przekazana do Sądu Unii Europejskiej, by w ramach trzech zarzutów skargi, przy uwzględnieniu art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70, orzekł on w przedmiocie zgodności z prawem decyzji 2011/3 w zakresie, w jakim stwierdzono w niej, że pomoce wypłacone od dnia 3 grudnia 2009 r. tytułem drugiej umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu zawartej na lata 2005–2014 były zgodne z rynkiem wewnętrznym.

5)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


(1)  Dz.U. C 252 z 31.8.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/3


Wyrok Trybunału (wielka izba izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d‘instance de Bordeaux – Francja) – Thierry Delvigne/Commune de Lesparre Médoc, Préfet de la Gironde

(Sprawa C-650/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 39 i 49 - Parlament Europejski - Wybory - Prawo głosowania - Obywatelstwo Unii Europejskiej - Działanie wstecz łagodniejszej ustawy karnej - Ustawodawstwo krajowe przewidujące pozbawienie prawa wyborczego w wypadku skazania w trybie karnym orzeczonego w ostatniej instancji przed dniem 1 marca 1994 r.))

(2015/C 389/03)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal d’instance de Bordeaux

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Thierry Delvigne

Strona pozwana: Commune de Lesparre Médoc, Préfet de la Gironde

Sentencja

Artykuł 39 ust. 2 i art. 49 ust. 1 zdanie ostatnie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by przepisy krajowe państwa członkowskiego takie jak będące przedmiotem postępowania głównego wykluczały z mocy prawa spośród osób, którym przysługuje prawo głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, osoby, które, podobnie jak skarżący w postępowaniu głównym, zostały skazane w trybie karnym za zbrodnię wyrokiem, który stał się prawomocny przed dniem 1 marca 1994 r.


(1)  Dz.U. C 129 z 28.4.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/4


Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sø- og Handelsretten – Dania) – Post Danmark A/S/Konkurrencerådet

(Sprawa C-23/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 82 WE - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek usług doręczania przesyłek adresowych - Przesyłanie pocztą reklamy bezpośredniej (direct mailing) - System udzielania rabatów z mocą wsteczną - Skutek w postaci wykluczenia - Kryterium równie skutecznego konkurenta - Stopień prawdopodobieństwa wystąpienia skutku antykonkurencyjnego i jego poważny charakter])

(2015/C 389/04)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Sø- og Handelsretten

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Post Danmark A/S

Strona pozwana: Konkurrencerådet

Sentencja

1)

Aby ustalić, czy stosowany przez zajmujące pozycję dominującą przedsiębiorstwo system rabatowy taki jak ten rozpatrywany w postępowaniu głównym może wywierać skutek w postaci wykluczenia z rynku z naruszeniem art. 82 WE, należy zbadać całokształt okoliczności danego przypadku, a w szczególności kryteria i warunki przyznawania rabatów, zasięg zajmowanej przez dane przedsiębiorstwo pozycji dominującej oraz panujące na rynku właściwym szczególne warunki konkurencji. Okoliczność polegająca na tym, że ów system rabatowy obejmuje większość klientów na rynku, może stanowić użyteczną wskazówkę co do wagi, jaką należy przypisać tej praktyce, i wywieranemu przez nią na rynku wpływowi, gdyż może ona zwiększyć stopień prawdopodobieństwa wystąpienia antykonkurencyjnego skutku w postaci wykluczenia.

2)

Zastosowanie kryterium „równie skutecznego konkurenta” nie stanowi warunku koniecznego do tego, aby na podstawie art. 82 WE móc stwierdzić, iż dany system rabatowy ma znamiona nadużycia. Kryterium „równie skutecznego konkurenta” jest pozbawione znaczenia w sytuacji takiej jak ta rozpatrywana w postępowaniu głównym.

3)

Artykuł 82 WE należy interpretować w ten sposób, iż do tego, aby skutek w postaci wykluczenia wywierany przez system rabatowy taki jak ten rozpatrywany w postępowaniu głównym był objęty zakresem zastosowania tego postanowienia, konieczne jest, by skutek ten był prawdopodobny i nie ma przy tym potrzeby wykazywania, że skutek ten jest poważny lub znaczący.


(1)  Dz.U. C 78 z 15.3.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/5


Wyrok Trybunału (piąta izba izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento – Włochy) – Orizzonte Salute – Studio Infermieristico Associato/Azienda Pubblica di Servizi alla persona San Valentino – Città di Levico Terme i in.

(Sprawa C-61/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 89/665/EWG - Zamówienia publiczne - Uregulowania krajowe - Opłaty za dostęp do sądu administracyjnego w dziedzinie zamówień publicznych - Prawo do skutecznego środka prawnego - Opłaty o charakterze zniechęcającym - Sądowa kontrola aktów administracyjnych - Zasady skuteczności i równoważności - Effet utile))

(2015/C 389/05)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Orizzonte Salute – Studio Infermieristico Associato

Strony pozwane: Azienda Pubblica di Servizi alla persona San Valentino – Città di Levico Terme, Ministero della Giustizia, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio die Ministri, Segretario Generale del Tribunale Regionale di Giustizia Amministrativa di Trento (TRGA)

przy udziale: Associazione Infermieristica D & F Care, Camera degli Avvocati Amministrativisti, Camera Amministrativa Romana, Associazione dei Consumatori Cittadini Europei, Coordinamento delle associazioni e dei comitati di tutela dell’ambiente e dei diritti degli utenti e dei consumatori (Codacons), Associazione dei giovani amministrativisti (AGAmm), Ordine degli Avvocati di Roma, Società italiana degli avvocati amministrativisti (SIAA), Ordine degli Avvocati di Trento, Consiglio dell’ordine degli Avvocati di Firenze, Medical Systems SpA

Sentencja

1)

Artykuł 1 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r., a także zasady równoważności i skuteczności należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu, które zobowiązuje do uiszczenia opłat sądowych takich jak opłata standardowa będąca przedmiotem postępowania głównego, przy wnoszeniu do sądów administracyjnych skarg z dziedziny zamówień publicznych.

2)

Artykuł 1 dyrektywy 89/665, zmienionej dyrektywą 2007/66, a także zasady równoważności i skuteczności nie sprzeciwiają się ani wielokrotnemu pobieraniu opłat sądowych od podmiotu prawa, który wnosi kilka skarg sądowych dotyczących tego samego zamówienia publicznego, ani temu, aby ten podmiot prawa był zobowiązany do uiszczenia dodatkowych opłat sądowych, by móc podnieść dodatkowe zarzuty dotyczące tego samego zamówienia publicznego w ramach toczącego się postępowania sądowego. Jednakże w wypadku zaskarżenia przez zainteresowaną stronę, do sądu krajowego należy zbadanie przedmiotów skarg wniesionych przez podmiot prawa lub zarzutów podniesionych przez niego w ramach tego samego postępowania. Jeżeli sąd krajowy stwierdzi, że przedmioty te w rzeczywistości nie są odrębne lub nie stanowią znaczącego rozszerzenia przedmiotu już zawisłego sporu, jest on zobowiązany do zwolnienia tego podmiotu prawa z obowiązku zapłaty kumulatywnych opłat sądowych.


(1)  Dz.U. C 135 z 5.5.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/6


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Sibiu – Rumunia) – Dragoș Constantin Târșia/Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere şi înmatriculare a autovehiculelor

(Sprawa C-69/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Zasady równoważności i skuteczności - Powaga rzeczy osądzonej - Zwrot nienależnych kwot - Zwrot podatków pobranych przez państwo członkowskie z naruszeniem prawa Unii - Prawomocne orzeczenie sądu nakładające obowiązek zapłaty podatku niezgodnego z prawem Unii - Wniosek o wznowienie postępowania w odniesieniu do takiego orzeczenia sądu - Przepisy krajowe umożliwiające wznowienie postępowania, w świetle późniejszych wyroków Trybunału wydanych w trybie prejudycjalnym, jedynie w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń w sprawach administracyjnych))

(2015/C 389/06)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Sibiu

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Dragoș Constantin Târșia

Strona pozwana: Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere şi înmatriculare a autovehiculelor

Sentencja

Prawo Unii, a w szczególności zasady równoważności i skuteczności, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie temu, aby w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym, sąd krajowy nie miał możliwości wznowienia postępowania w odniesieniu do prawomocnego orzeczenia sądowego w sprawie cywilnej, gdy orzeczenie to jest niezgodne z interpretacją prawa Unii dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej po dniu uprawomocnienia się rzeczonego orzeczenia, chociaż możliwość taka istnieje w wypadku niezgodnych z prawem Unii prawomocnych orzeczeń sądowych, które zostały wydane w sprawach administracyjnych.


(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/6


Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Information Rights) – Zjednoczone Królestwo] – East Sussex County Council/Information Commissioner

(Sprawa C-71/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Konwencja z Aarhus - Dyrektywa 2003/4/WE - Artykuły 5 i 6 - Publiczny dostęp do informacji dotyczących środowiska - Opłata za udostępnienie informacji o środowisku - Pojęcie „uzasadnionej kwoty” - Koszty utrzymywania bazy danych i koszty ogólne - Dostęp do wymiaru sprawiedliwości - Kontrola administracyjna i sądowa decyzji nakładającej opłatę))

(2015/C 389/07)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

First-tier Tribunal (Information Rights)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: East Sussex County Council

Strona pozwana: Information Commissioner

Przy udziale: Property Search Group, Local Government Association

Sentencja

1)

Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG należy interpretować w ten sposób, że opłata za udostępnienie szczególnego rodzaju informacji o środowisku nie może zawierać w sobie żadnej części kosztów wynikających z utrzymywania bazy danych, takiej jak ta w sprawie w postępowaniu głównym, wykorzystywanej w tym celu przez organ władzy publicznej, ale może zawierać koszty ogólne związane z czasem, jaki pracownicy tego organu przeznaczają na udzielanie odpowiedzi na indywidualne wnioski o udostępnienie informacji, uwzględnione w odpowiedni sposób przy określaniu wysokości tej opłaty, pod warunkiem że całkowita kwota tej opłaty nie przekracza uzasadnionej kwoty.

2)

Artykuł 6 dyrektywy 2003/4 należy interpretować w ten sposób, że nie są z nim sprzeczne przepisy krajowe, na mocy których uzasadniony charakter opłaty za udostępnienie szczególnego rodzaju informacji o środowisku podlega jedynie ograniczonej kontroli administracyjnej i sądowej – takiej jak ta przewidziana prawem angielskim – pod warunkiem że kontrola ta jest przeprowadzana na podstawie obiektywnych kryteriów oraz zgodnie z zasadami równoważności i skuteczności obejmuje kwestię, czy organ władzy publicznej nakładający tę opłatę przestrzegał przesłanek przewidzianych w art. 5 ust. 2 tej dyrektywy, czego kontrola należy do sądu odsyłającego.


(1)  Dz.U. C 102 z 7.4.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/7


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Català de Contractes del Sector Públic – Hiszpania) – Consorci Sanitari del Maresme/Corporació de Salut del Maresme i la Selva

(Sprawa C-203/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 267 TFUE - Właściwość Trybunału - Status organu odsyłającego jako sądu - Niezawisłość - Obligatoryjna jurysdykcja - Dyrektywa 89/665/EWG - Artykuł 2 - Organy odpowiedzialne za procedury odwoławcze - Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 1 ust.8 i art. 52 - Procedury udzielania zamówień publicznych - Pojęcie „podmiotu publicznego” - Organy administracji publicznej - Włączenie))

(2015/C 389/08)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Català de Contractes del Sector Públic

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Consorci Sanitari del Maresme

Strona pozwana: Corporació de Salut del Maresme i la Selva

Sentencja

1)

Artykuł 1 ust. 8 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „wykonawcy” użyte w akapicie drugim tego przepisu obejmuje organy administracji publicznej, które mogą zatem uczestniczyć w przetargach publicznych, jeżeli mają one prawo do oferowania odpłatnie usług na rynku i w takim zakresie, w jakim prawo to im przysługuje.

2)

Artykuł 52 dyrektywy 2004/18 należy interpretować w ten sposób, że – nawet jeśli zawiera on pewne wymogi w zakresie określania warunków wpisu wykonawców do krajowych wykazów urzędowych i certyfikacji – nie określa on w sposób wyczerpujący ani warunków wpisu tych wykonawców do krajowych wykazów urzędowych, czy też warunków ich dopuszczenia do certyfikacji, ani praw i obowiązków podmiotów publicznych w tym zakresie. W każdym razie dyrektywę 2004/18 należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, na mocy którego, z jednej strony, krajowe organy administracji publicznej uprawnione do oferowania robót budowlanych, produktów lub usług określonych w odnośnym ogłoszeniu o udzieleniu zamówienia nie mogą zostać wpisane do tych wykazów lub nie mogą korzystać z owej certyfikacji, a z drugiej strony, prawo do uczestnictwa w danym przetargu jest zarezerwowane tylko dla wykonawców znajdujących się na wspomnianych wykazach lub dysponujących wspomnianą certyfikacją.


(1)  Dz.U. C 235 z 21.7.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/8


Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Belgia) – Alain Laurent Brouillard/Jury du concours de recrutement de référendaires près la Cour de cassation, État belge

(Sprawa C-298/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ osób - Artykuły 45 TFUE i 49 TFUE - Pracownicy - Zatrudnienie w administracji publicznej - Dyrektywa 2005/36/WE - Uznawanie kwalifikacji zawodowych - Pojęcie „zawodu regulowanego” - Komisja konkursowa zajmująca się rekrutacją na stanowiska referendarzy przy Cour de cassation (Belgia)])

(2015/C 389/09)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d'État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Alain Laurent Brouillard

Druga strona postępowania: Jury du concours de recrutement de référendaires près la Cour de cassation; État belge

Sentencja

1)

Artykuł 45 TFUE należy intepretować w ten sposób, że, po pierwsze, ma on zastosowanie w sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której obywatel państwa członkowskiego, mieszkający i pracujący w tym państwie członkowskim, posiada dyplom uzyskany w innym państwie członkowskim, na który powołuje się w celu wzięcia udziału w konkursie na stanowiska referendarzy przy Cour de cassation pierwszego państwa członkowskiego, a po drugie, tego rodzaju sytuacja nie jest objęta zakresem art. 45 ust. 4 TFUE.

2)

Dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych należy interpretować w ten sposób, że funkcja referendarza przy Cour de cassation nie jest „zawodem regulowanym” w rozumieniu tej dyrektywy.

3)

Artykuł 45 TFUE należy intepretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, aby w okolicznościach takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym komisja konkursowa zajmująca się rekrutacją na stanowiska referendarzy przy sądzie państwa członkowskiego, rozpatrując zgłoszenie udziału w konkursie złożone przez obywatela tego państwa członkowskiego, uzależniała możliwość dopuszczenia go do udziału w tym konkursie od posiadania dyplomów wymaganych przepisami tego państwa członkowskiego lub od uznania równoważności dyplomu magistra wydanego przez uniwersytet innego państwa członkowskiego, bez uwzględnienia wszystkich dyplomów, świadectw i innych dokumentów oraz odpowiedniego doświadczenia zawodowego zainteresowanego w wyniku porównania kwalifikacji zawodowych potwierdzonych przez owe dyplomy, świadectwa i inne dokumenty z kwalifikacjami wymaganymi w świetle tych przepisów.


(1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/9


Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – SC Capoda Import-Export SRL/Registrul Auto Român, Benone-Nicolae Bejan

(Sprawa C-354/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ towarów - Środki o skutku równoważnym - Towary dopuszczone do swobodnego obrotu w Niemczech - Towary podlegające kontrolom homologacyjnym w Rumunii - Świadectwo zgodności wydane dystrybutorowi w innym państwie członkowskim - Świadectwo uznane za niewystarczające dla dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów - Zasada wzajemnego uznawania - Częściowa niedopuszczalność))

(2015/C 389/10)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Cluj

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC Capoda Import-Export SRL

Strona pozwana: Registrul Auto Român, Benone-Nicolae Bejan

Sentencja

1)

Artykuł 34 TFUE i art. 31 ust. 1 i 12 dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej) powinny być interpretowane w ten sposób, że nie sprzeciwiają się uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu głównym, które uzależnia sprzedaż w danym państwie członkowskim odrębnych, nowych części do pojazdów drogowych – w niniejszej sprawie pomp do wody i filtrów paliwowych – od stosowania procedury certyfikacji lub homologacji w tym państwie członkowskim, o ile uregulowanie to przewiduje ponadto wyjątki mogące zapewnić, że części produkowane i sprzedawane zgodnie z prawem w innym państwach członkowskich są z niej zwolnione, lub w ich braku, o ile odnośne części są w stanie spowodować poważne zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania układów istotnych dla bezpieczeństwa pojazdu lub jego oddziaływania na środowisko oraz że owa procedura homologacji lub certyfikacji jest koniecznie niezbędna i proporcjonalna dla przestrzegania celów ochrony bezpieczeństwa ruchu drogowego lub ochrony środowiska.

2)

Warunki, na jakich następuje przedstawienie dowodu na to, iż takie części zostały już homologowane lub poświadczone albo że stanowią one oryginalne części lub części o porównywalnej jakości, należą w braku uregulowania prawa Unii do praw państw członkowskich z zastrzeżeniem zasad równoważności i skuteczności.


(1)  Dz.U. C 361 z 13.10.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/10


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud – Republika Czeska) – Postępowanie wszczęte przez Marię Matouškovą, działającą w charakterze komisarza sądowego w ramach postępowania spadkowego

(Sprawa C-404/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Artykuł 1 ust. 1 lit. b) - Przedmiotowy zakres stosowania - Umowa w sprawie działu spadku pomiędzy małżonkiem spadkodawcy oraz jego dziećmi reprezentowanymi przez kuratora - Kwalifikacja - Wymóg zatwierdzenia tej umowy przez sąd - Środek związany z wykonywaniem odpowiedzialności rodzicielskiej lub środek związany z dziedziczeniem))

(2015/C 389/11)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Nejvyšší soud

Strony w postępowaniu głównym

Maria Matouškova, działająca w charakterze komisarza sądowego w ramach postępowania spadkowego

Sentencja

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 należy interpretować w ten sposób, że zatwierdzenie umowy w sprawie działu spadku zawartej przez kuratora małoletnich dzieci w ich imieniu stanowi środek związany z wykonywaniem odpowiedzialności rodzicielskiej w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. b) owego rozporządzenia, objęty zakresem stosowania tego ostatniego, a nie środek związany z dziedziczeniem w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. f) owego rozporządzenia, wykluczony z zakresu stosowania owego rozporządzenia.


(1)  Dz.U. C 431 z 1.12.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/11


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 października 2015 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Family Division (England and Wales) – Zjednoczone Królestwo] – A/B

(Sprawa C-489/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Zawisłość sprawy - Artykuł 16 i art. 19 ust. 1 i 3 - Postępowanie o separację w pierwszym państwie członkowskim i postępowanie o rozwód w drugim państwie członkowskim - Właściwość sądu, do którego najpierw wniesiono pozew lub wniosek - Pojęcie „ustalonej” jurysdykcji - Umorzenie pierwszego postępowania i wszczęcie nowego postępowania o rozwód w pierwszym państwie członkowskim - Konsekwencje - Różnica czasu między państwami członkowskimi - Skutki dla procedury wszczęcia postępowania przed sądami])

(2015/C 389/12)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court of Justice, Family Division (England and Wales)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: A

Strona pozwana: B

Sentencja

W przypadku postępowań o separację i o rozwód wszczętych między tymi samymi stronami przed sądami dwóch państw członkowskich art. 19 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, w której postępowanie przed sądem, do którego najpierw wniesiono pozew lub wniosek w pierwszym państwie członkowskim, zostało umorzone po wszczęciu postępowania przed drugim sądem w drugim państwie członkowskim, kryteria zawisłości sprawy nie są już spełnione i w związku z tym jurysdykcja sądu, do którego najpierw wniesiono pozew lub wniosek, powinna być postrzegana jako nieustalona.


(1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2015.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/11


Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.

(Sprawa C-508/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) - Kalkulacja kosztu obowiązku świadczenia usługi powszechnej - Uwzględnienie stopy zwrotu z zasobów własnych - Bezpośrednia skuteczność - Stosowanie ratione temporis])

(2015/C 389/13)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Český telekomunikační úřad

Strona pozwana: T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.

przy udziale: O2 Czech Republic a.s., dawniej Telefónica Czech Republic a.s., UPC Česká republika s.r.o.

Sentencja

1)

Artykuły 12 i 13 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej) należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej obejmował „rozsądny zysk” podmiotu świadczącego tę usługę składający się ze stopy zwrotu z zasobów własnych, której zażądałoby przedsiębiorstwo porównywalne z podmiotem świadczącym usługę powszechną rozważające, czy podjąć się wykonywania danej usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym w całym okresie powierzenia, przy uwzględnieniu poziomu ryzyka.

2)

Artykuły 12 i 13 dyrektywy 2002/22 należy interpretować w ten sposób, że są one bezpośrednio skuteczne i że jednostki mogą powoływać się na nie bezpośrednio przed sądem krajowym w celu zakwestionowania decyzji krajowego organu regulacyjnego.

3)

Dyrektywę 2002/22 należy interpretować w ten sposób, że nie znajduje ona zastosowania do określenia wysokości kosztu netto obowiązku świadczenia przez przedsiębiorstwo wyznaczone usługi powszechnej w okresie poprzedzającym przystąpienie Republiki Czeskiej do Unii Europejskiej, a mianowicie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r.


(1)  Dz.U. C 56 z 16.2.2015.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/12


Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 25 września 2014 r. w sprawie T-474/12 Giorgio Giorgis przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 24 listopada 2014 r. przez Giorgia Giorgisa

(Sprawa C-531/14 P)

(2015/C 389/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Giorgio Giorgis (przedstawiciele: I.M. Prado, A. Tornato, avvocati)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory); Comgel SAS

Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r. Trybunał (szósta izba) częściowo odrzucił, a w pozostałym zakresie oddalił niniejsze odwołanie i nakazał Giorgiowi Giorgisowi pokrycie własnych kosztów.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/13


Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 21 maja 2015 r. w sprawach połączonych T-331/10 RENV i T-416/10 RENV Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 lipca 2015 r. przez Yoshida Metal Industry Co. Ltd

(Sprawa C-421/15 P)

(2015/C 389/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Yoshida Metal Industry Co. Ltd (przedstawiciele: J. Cohen, solicitor, G. Hobbs QC, T. St Quintin, barrister)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Pi-Design AG, Bodum France, Bodum Logistics A/S

Żądania wnoszącej odwołanie

Tytułem żądania głównego wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o:

Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (siódma izba) z dnia 21 maja 2015 r. wydanego w sprawach połączonych T-331/10 RENV i T-416/10 RENV;

Uwzględnienie skargi wniesionej przez skarżącą do Sądu i stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie R-1235/2008;

Uwzględnienie skargi wniesionej przez skarżącą do Sądu i stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie R-1237/2008-1;

Obciążenie OHIM, Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S kosztami postępowania, w tym kosztami, co do których orzeczono w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 marca 2014 r. wydanym w sprawach połączonych C-337/12 P i C-340/12 P, EU:C:2014:129, iż rozstrzygnięcie o nich nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Tytułem żądania ewentualnego wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o:

Uchylenie wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 21 maja 2015 r. wydanego w sprawach połączonych T-331/10 RENV i T-416/10 RENV w zakresie, w jakim orzeczono w nim w odniesieniu do następujących towarów, dla których zarejestrowano wspólnotowe znaki towarowe nr 1371244 i nr 1372580: z klasy 8: osełki do ostrzenia kos i uchwyty do osełek; z klasy 21: pojemniki do użytku domowego lub kuchennego (z wyjątkiem wytworzonych z metali szlachetnych lub pokrytych takimi metalami) i bloki na noże;

Uwzględnienie skargi wniesionej przez skarżącą do Sądu i stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie R-1235/2008 w zakresie, w jakim dotyczy ona następujących towarów, dla których zarejestrowano wspólnotowy znak towarowy nr 1371244: z klasy 8: osełki do ostrzenia kos i uchwyty do osełek; z klasy 21: pojemniki do użytku domowego lub kuchennego (z wyjątkiem wytworzonych z metali szlachetnych lub pokrytych takimi metalami) i bloki na noże;

Uwzględnienie skargi wniesionej przez skarżącą do Sądu i stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie R-1237/2008-1 w zakresie, w jakim dotyczy ona następujących towarów, dla których zarejestrowano wspólnotowy znak towarowy nr 1372580: z klasy 8: osełki do ostrzenia kos i uchwyty do osełek; z klasy 21: pojemniki do użytku domowego lub kuchennego (z wyjątkiem wytworzonych z metali szlachetnych lub pokrytych takimi metalami) i bloki na noże;

Obciążenie OHIM, Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S kosztami postępowania, w tym kosztami, co do których orzeczono w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 marca 2014 r. wydanym w sprawach połączonych C-337/12 P i C-340/12 P, EU:C:2014:129, iż rozstrzygnięcie o nich nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi dwa zarzuty:

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Sąd naruszył art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (1), dokonując błędnej wykładni i w konsekwencji błędnie stosując to rozporządzenie w odniesieniu do oznaczeń przedstawionych graficznie w spornych wspólnotowych znakach towarowych;

Zarzut drugi dotyczący tego, że Sąd dodatkowo lub alternatywnie naruszył art. 52 ust. 3 rozporządzenia, nie rozpatrując zastosowania art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia w odniesieniu do każdej z wielu kategorii towarów, dla których zarejestrowano przedstawione graficznie oznaczenia jako wspólnotowe znaki towarowe.

Na poparcie zarzutu pierwszego wnosząca odwołanie zasadniczo podnosi następujące okoliczności:

W pkt 39 zaskarżonego wyroku Sąd stwierdził, że art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia stosuje się w odniesieniu do każdego oznaczenia – bez względu na to, czy jest ono dwuwymiarowe czy też trójwymiarowe – gdy wszystkie istotne cechy oznaczenia spełniają funkcję techniczną. Jednakże przyjmując i stosując powyższe stwierdzenie w odniesieniu do spornych wspólnotowych znaków towarowych, Sąd błędnie odstąpił od zastosowania stwierdzenia (i w konsekwencji nie wywiódł z niego skutków) zawartego w pkt 48 wyroku Trybunału Sprawiedliwości wydanego w sprawie C-48/09 P Lego Juris/OHIM, EU:C:2010:516, zgodnie z którym, po pierwsze, wspomniany art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) nie stoi na przeszkodzie rejestracji oznaczenia w charakterze znaku towarowego „tylko z tego względu, że wykazuje cechy użytkowe”, oraz po drugie, zawarte w tym art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) wyrazy „wyłącznie” i „niezbędny” ograniczają jego zakres zastosowania „jedynie [do tych] kształtów towaru, które są wyłącznie wyrazem zastosowanego rozwiązania technicznego”.

Zgodnie ze stwierdzeniami zawartymi w wyroku Lego Juris/OHIM, C-48/09 P, EU:C:2010:516, Sąd powinien był stwierdzić, że w art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia nie ustanowiono żadnego wymogu prawnego, aby oznaczenia dwuwymiarowe lub trójwymiarowe były pozbawione cech użytkowych, oraz że nie stoi on na przeszkodzie rejestracji „oznaczeń hybrydowych” zawierających istotne z wizualnego punktu widzenia ozdobne elementy rysunkowe, które nie tylko „obejmuj[ą] rozwiązanie techniczne”, lecz pełnią także funkcję odróżniającą, której pełnienia oczekuje się od znaków towarowych. Natomiast Sąd błędnie odstąpił od istotnych kryteriów prawnych stosowania art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (i w konsekwencji nie wywiódł z nich skutków), nie uwzględniając zasady, że graficznie przedstawione w spornych znakach towarowych oznaczenia stanowią „oznaczenia hybrydowe” zawierające ozdobne elementy rysunkowe (istotne z wizualnego punktu widzenia dla każdego obserwatora motywy w formie czarnych krążków utworzonych z wklęsłych zabarwionych wydrążeń), które mają charakter odróżniający – jak potwierdzono to w przywołanej w pkt 5 zaskarżonego wyroku decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 31 października 2001 r.

Gdyby Sąd nie dokonał błędnej wykładni i w konsekwencji nie zastosował błędnie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia poprzez przyjęcie i zastosowanie nieprawidłowego stanowiska dotyczącego zdolności wklęsłych wydrążeń do jednoczesnego pełnienia funkcji użytkowej i odróżniającej w odniesieniu do graficznie przedstawionych w spornych znakach towarowych oznaczeń, to stwierdziłby – i powinien był stwierdzić – że sporne oznaczenia nie są wyłączone z rejestracji na mocy tego przepisu oraz że odmienne decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM były błędne i należy stwierdzić ich nieważność.

Na poparcie zarzutu drugiego wnosząca odwołanie zasadniczo podnosi następujące okoliczności:

Zgodnie z art. 52 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 Sąd powinien był rozważyć, czy art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) skutkuje nieważnością graficznie przedstawionych w spornych znakach towarowych oznaczeń ze względu na to, że stanowią one „jedynie kształty towaru, które są wyłącznie wyrazem zastosowanego rozwiązania technicznego” (pkt 48 wyroku Trybunału w sprawie Lego Juris/OHIM, C-48/09 P, EU:C:2010:516) w wypadku wszystkich towarów, dla których są zarejestrowane, lub tylko niektórych z nich, a jeśli taka sytuacja miałaby miejsce, powinien był rozważyć, dla których kategorii towarów oznaczenia mogą być zarejestrowane. Sąd nie dokonał tego badania, nie spełniając istotnego wymogu, i tym samym nie dokonał ustaleń, od których koniecznie zależała zgodność z prawem stwierdzenia dokonanego przezeń na podstawie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia.

Ponadto i w każdym razie Sąd nie dopełnił istotnego wymogu wynikającego z art. 52 ust. 3, stosując swoje rozumowanie w ramach stwierdzenia dokonanego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) w odniesieniu do wszystkich towarów bez rączek, dla których zarejestrowano graficznie przedstawione w spornych znakach towarowych oznaczenia. Oznaczenia zarejestrowano w szczególności dla następujących kategorii towarów bez rączek, w odniesieniu do których zgodnie z wymogami art. 52 ust. 3 rozporządzenia nie można było zgodnie z prawem zastosować stwierdzenia Sądu dokonanego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii): w klasie 8 – osełki do ostrzenia kos i uchwyty do osełek; w klasie 21 – pojemniki do użytku domowego lub kuchennego (z wyjątkiem wytworzonych z metali szlachetnych lub pokrytych takimi metalami) i bloki na noże.


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/15


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Ostravě (Republika Czeska) w dniu 18 sierpnia 2015 r. – Ivo Muladi/Krajský úřad Moravskoslezského kraje

(Sprawa C-447/15)

(2015/C 389/16)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Krajský soud v Ostravě

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ivo Muladi

Strona pozwana: Krajský úřad Moravskoslezského kraje

Pytanie prejudycjalne

Czy przepisy art. 4 dyrektywy 2003/59/WE (1) sprzeciwiają się uregulowaniom krajowym, które ustanawiają dodatkowe warunki dotyczące zwolnienia z wymogu uzyskania wstępnej kwalifikacji przez kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób.


(1)  Dz.U. 2003 L 226, s. 4.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/16


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hessisches Landesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 24 sierpnia 2015 r. – Jürgen Webb-Sämann/Christopher Seagon (syndyk masy upadłościowej Baumarkt Praktiker DIY GmbH)

(Sprawa C-454/15)

(2015/C 389/17)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Hessisches Landesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Jürgen Webb-Sämann

Strona pozwana: Christopher Seagon (syndyk masy upadłościowej Baumarkt Praktiker DIY GmbH).

Pytania prejudycjalne

Czy krajowa wykładnia przepisów, zgodnie z którą wymagalne roszczenia z tytułu wynagrodzenia pozostawione pracodawcy w depozycie w celu ich zapłaty w danym terminie do kasy emerytalnej, które nie zostały przez tego pracodawcę wpłacone na odrębne konto i z tego względu nie podlegały pod prawo wyłączenia zgodnie z § 47 Insolvenzordnung (niemiecka ustawa o upadłości), stanowi naruszenie art. 8 dyrektywy 2008/94/WE (1) wzgl. pozostałego prawa Unii?


(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy, Dz.U. L 283, s. 36.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/16


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 28 sierpnia 2015 r. – BASF SE/Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-456/15)

(2015/C 389/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Berlin

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: BASF SE

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Pytania prejudycjalne

1.

Czy decyzja 2013/448/UE (1) jest nieważna i narusza cele dyrektywy 2003/87/WE w zakresie, w jakim w decyzji tej ustalono jednolity międzysektorowy współczynnik korygujący w taki sposób, że przy obliczaniu maksymalnej rocznej liczby uprawnień przewidzianej w art. 10a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE (limitu narzuconego przemysłowi) nie uwzględniono emisji gazów odlotowych, które są wykorzystywane do wytwarzania energii elektrycznej oraz emisji, które przypadają na wytwarzanie ciepła w kogeneracji?

2.

Czy decyzja 2013/448/UE jest nieważna i narusza cele dyrektywy 2003/87/WE w zakresie, w jakim stwarza ona asymetrię, wykluczając z podstawy obliczenia przewidzianej w art. 10a ust. 5 lit. a) i b) emisje związane ze spalaniem gazów odlotowych oraz z ciepłem wytworzonym w kogeneracji, podczas gdy dają one prawo do przydziału bezpłatnych uprawnień zgodnie z art. 10a ust. 1 i art. 10a ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE oraz zgodnie z decyzją 2011/278/UE (2) w przypadku instalacji, która nie podlega przepisom art. 10a ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE?

3.

Czy decyzja 2013/448/UE jest nieważna i narusza cele dyrektywy 2003/87/WE w zakresie, w jakim w decyzji tej ustalono jednolity międzysektorowy współczynnik korygujący w taki sposób, że przy obliczaniu maksymalnej rocznej liczby uprawnień przewidzianej w art. 10a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE (limitu narzuconego przemysłowi) nie uwzględniono instalacji, które zostały objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji dopiero w drugim okresie handlowym oraz instalacji, które zostały włączone do tego systemu na podstawie opcji („opt in”)?

4.

Czy decyzja 2013/448/UE jest nieważna i narusza cele dyrektywy 2003/87/WE w zakresie, w jakim w decyzji tej ustalono jednolity międzysektorowy współczynnik korygujący w taki sposób, że przy obliczaniu maksymalnej rocznej liczby uprawnień przewidzianej w art. 10a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE (limitu narzuconego przemysłowi) odliczono emisje instalacji, które były zamknięte do dnia 30 czerwca 2011 r., podczas gdy nie uwzględniono emisji instalacji, które zostały uruchomione dopiero w drugim okresie handlowym?

5.

Czy decyzja 2013/448/UE jest nieważna i narusza przyświecającą państwu prawa zasadę dobrej administracji ustanowioną w art. 298 TFUE i art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim w decyzji tej ustalono jednolity międzysektorowy współczynnik korygujący, ponieważ obliczanie współczynnika korygującego nie zostało podane do wiadomości?


(1)  2013/448/UE: decyzja Komisji z dnia 5 września 2013 r. dotycząca krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U. L 240, s. 27.

(2)  2011/278/UE: decyzja Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2772], Dz.U. L 130, s. 1.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/17


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 28 sierpnia 2015 r. – Schaefer Kalk GmbH & Co. KG/Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-460/15)

(2015/C 389/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Berlin.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Schaefer Kalk GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Pytania prejudycjalne

1.

Czy rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 (1) jest nieważne i narusza cele dyrektywy 2003/87/WE (2) w zakresie, w jakim stanowi ono w art. 49 ust. 1 zdanie drugie, że CO2, który nie jest przenoszony w rozumieniu art. 49 ust. 1 zdanie pierwsze, uznaje się za wyemitowany przez instalację produkującą CO2?

2.

Czy rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 jest nieważne i narusza cele dyrektywy 2003/87/WE w zakresie, w jakim stanowi ono w załączniku IV pkt 10, że CO2, który przenosi się do innego zakładu do celów produkcji wytrąconego węglanu wapnia (PCC), uznaje się za wyemitowany przez instalację produkującą CO2?


(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U.L. 181, s. 30.

(2)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE, Dz.U. L 275, s. 32.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/18


Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2015 r. w sprawie T-655/11 FSL Holdings i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 4 września 2015 r. przez FSL Holdings, Firma Léon Van Parys, Pacific Fruit Company Italy SpA

(Sprawa C-469/15 P)

(2015/C 389/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: FSL Holdings, Firma Léon Van Parys, Pacific Fruit Company Italy SpA (przedstawiciele: P. Vlaemminck, C Verdonck, B. Van Vooren, J. Auwerx, advocaten)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

W pierwszej kolejności, uchylenie zaskarżonego wyroku ze względu na posłużenie się w nim dowodami uzyskanymi w sposób całkowicie niezgodny z przewidzianą procedurą ich gromadzenia oraz ze względu na błędne zastosowanie komunikatu w sprawie współpracy z 2002 r., a w konsekwencji stwierdzenie nieważności całej decyzji Komisji z dnia 12 października 2011 r.;

w drugiej kolejności, posiłkowo, uchylenie części zaskarżonego wyroku, w zakresie, w jakim Sąd nie przeprowadził pełnej kontroli sądowej nałożonej na wnoszące odwołanie grzywny, a w efekcie znaczące obniżenie grzywny nałożonej na w noszące odwołanie mocą zaskarżonego wyroku;

w dalszej kolejności, także posiłkowo, uchylenie części zaskarżonego wyroku, w zakresie, w jakim Sąd nieprawidłowo ustalił, że celem lub skutkiem naruszenia było ograniczenie konkurencji, a w efekcie odesłanie sprawy do Sądu, chyba że Trybunał uzna, iż jest w posiadaniu informacji wystarczających do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji;

w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszące odwołanie w postępowaniach przed Trybunałem i przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszące odwołanie podnoszą cztery zarzuty:

W ramach zarzutu pierwszego wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd naruszył prawo, jak również przysługujące im prawo do obrony oraz podstawowe wymogi proceduralne, kiedy oddalił zarzut wnoszących odwołanie dotyczący bezprawności przekazania Komisji dokumentów zgromadzonych przez władze włoskie w toku krajowego postępowania podatkowego oraz konsekwencji owej bezprawności. Po pierwsze, Sąd naruszył prawo, orzekając, że na Komisji nie ciąży żaden odrębny, wynikający z prawa Unii obowiązek zapobiegania naruszaniu w sposób nieodwracalny podstawowego prawa do obrony na administracyjnym etapie dochodzenia w dziedzinie konkurencji. Po drugie, Sąd naruszył prawo, pomijając okoliczność, że Komisja dopuściła się naruszenia przysługującego wnoszącym odwołanie prawa do obrony oraz podstawowych wymogów proceduralnych wyrażonych w art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1). Po trzecie, Sąd naruszył prawo, przeinaczając jasne znaczenie przedstawionych mu dowodów, kiedy to orzekł, że bez znaczenia jest okoliczność, iż dokumenty wykorzystane jako dowody zostały pozyskane przez Komisję w sposób bezprawny.

W zarzucie drugim wnoszące odwołanie utrzymują, że Sąd naruszył prawo w ten sposób, iż nie sformułował pod adresem Komisji zastrzeżeń co do okoliczności, że instytucja ta przyznała zwolnienie z grzywien przedsiębiorstwu wnioskującemu o takie zwolnienie w odniesieniu do Europy Południowej, a tym samym zastosowała komunikat w sprawie współpracy z 2002 r. w sposób niespójny. Mówiąc ściślej, wnoszące odwołanie podnoszą, że przedsiębiorstwu wnioskującemu o zwolnienie z grzywien w odniesieniu do Europy Południowej nie należało przyznawać żadnego zwolnienia z grzywien, a w konsekwencji, że wszystkie oświadczenia złożone ustnie przez to przedsiębiorstwo wnioskujące o zwolnienie z grzywien oraz wszystkie informacje uzyskane w odpowiedzi na żądania informacji oparte na tych oświadczeniach ustnych powinny były zostać usunięte z akt niniejszej sprawy.

W ramach zarzutu trzeciego, podniesionego posiłkowo, wnoszące odwołanie twierdzą, że sąd naruszył prawo, gdyż nie zapewnił skutecznej ochrony sądowej przed nałożoną na nie przez Komisję sankcją o charakterze karnym, pomimo nieograniczonego prawa orzekania, jakim dysponuje na mocy art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 oraz wbrew zasadzie skutecznej ochrony sądowej wyrażonej w art. 6 EKPC i art. 47 karty praw podstawowych. Wnoszące odwołanie podnoszą dalej, że nie zapewniając takiej skutecznej ochrony sądowej, Sąd błędnie obliczył wysokość grzywny.

W ramach zarzutu czwartego, podniesionego w dalszej kolejności, także posiłkowo, wnoszące odwołanie utrzymują, że Sąd naruszył prawo, dokonując błędniej interpretacji pojęcia naruszenia ze względu na cel, co ostatecznie doprowadziło także do błędnej kwalifikacji prawnej okoliczności faktycznych i naruszenia przysługującego wnoszącym odwołanie prawa do obrony.


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/20


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Općinski sud u Novom Zagrebu (Chorwacja) w dniu 11 września 2015 r. – Ibrica Zulfikarpašić/Slaven Gajer

(Sprawa C-484/15)

(2015/C 389/21)

Język postępowania: chorwacki

Sąd odsyłający

Općinski sud u Novom Zagrebu, stalna služba u Samoboru

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ibrica Zulfikarpašić

Strona pozwana: Slaven Gajer

Pytanie prejudycjalne

Czy przepisy ustawy o egzekucji dotyczące europejskiego tytułu egzekucyjnego są zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 805/2004 (1), czyli czy w Republice Chorwacji, w odniesieniu do wydawania nakazu egzekucyjnego w oparciu o dokument autentyczny w ramach postepowania egzekucyjnego, termin „sąd” obejmuje swoim zakresem notariuszy, czy notariusze mogą wydawać zaświadczenia europejskiego tytułu egzekucyjnego dla prawomocnych i wykonanych nakazów egzekucyjnych opartych na dokumentach autentycznych, które to zaświadczenia wydaje się, gdy wspomniane nakazy są bezsporne, a w przypadku odpowiedzi przeczącej, czy sądy mogą wydawać zaświadczenia europejskiego tytułu egzekucyjnego dla nakazów egzekucyjnych opartych na dokumencie autentycznym sporządzonych przez notariusza, gdy wskazane nakazy, zgodnie ze swą treścią, dotyczą roszczeń bezspornych, oraz jakiego w takim przypadku należałoby użyć formularza?


(1)  Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (Dz.U. L 143, s. 15).


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/20


Skarga wniesiona w dniu 14 września 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Bułgarii

(Sprawa C-488/15)

(2015/C 389/22)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Kružíková, E. Manhaeve, S. Petrowa)

Strona pozwana: Republika Bułgarii

Żądania strony skarżącej

Komisja Europejska wnosi do Sądu o:

w związku z systematycznym i stałym nieprzestrzeganiem w latach od 2007 przynajmniej do 2013 włącznie zarówno rocznych, jak i dziennych dopuszczalnych wartości PM10 w następujących strefach i aglomeracjach: BG0001 aglomeracja Sofia; BG0002 aglomeracja Płowdiw; BG0004 Sewerna; BG0005 Jugozapadna oraz BG0006 Jugoiztoczna;

oraz w związku z systematycznym i stałym nieprzestrzeganiem w latach od 2007 przynajmniej do 2013 włącznie dziennej dopuszczalnej wartości PM10, a także rocznej dopuszczalnej wartości PM10 w latach 2007, 2008 i od 2010 przynajmniej do 2013 włącznie w strefie BG0003 Warna;

oraz wobec braku uzupełniających informacji wykazujących, że powyższa sytuacja związana z nieprzestrzeganiem dziennych i rocznych dopuszczalnych wartości PM10 w wyżej wspomnianych strefach i aglomeracjach uległa zmianie, stwierdzenie, że Bułgaria nadal nie wypełnia swoich zobowiązań określonych w art. 13 ust. 1 w związku z załącznikiem XI do dyrektywy (1);

mając na względzie, że ostatnie roczne sprawozdanie dotyczące jakości powietrza w 2013 r. pokazuje, iż nadal mają miejsce przekroczenia zarówno rocznych, jak i dziennych dopuszczalnych wartości PM10 we wszystkich wyżej wspomnianych strefach i aglomeracjach, ponadto stwierdzenie, że Republika Bułgarii nie wypełniła swoich zobowiązań określonych w art. 23 ust. 1 akapit drugi dyrektywy, a w szczególności zobowiązania, aby czas trwania tych przekroczeń był możliwie jak najkrótszy, oraz stwierdzenie, że powyższe naruszenie nadal trwa;

obciążenie Republiki Bułgarii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na podstawie ostatnich przedstawionych rocznych sprawozdań dotyczących jakości powietrza oraz na podstawie odpowiedzi udzielonych przez bułgarskie państwowe organy na uzasadnione stanowisko Komisja jest zdania, że Republika Bułgarii do dnia dzisiejszego nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań określonych w art. 13 ust. 1 [odnoszących się do przestrzegania rocznych i dziennych dopuszczalnych wartości związanych z istnieniem w powietrzu pyłu zawieszonego (PM10)] oraz w art. 23 ust. 1 akapit drugi dyrektywy w związku ze zobowiązaniem do przygotowania planów jakości powietrza tak, aby okres powyższych przekroczeń był możliwie jak najkrótszy.

Komisja jest zdania, że niezbędne jest skierowanie sprawy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w celu stwierdzenia dokonanego przez Republikę Bułgarii naruszenia powyższych przepisów dyrektywy.


(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz.U. L 152, s. 1).


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/21


Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 15 lipca 2015 r. w sprawie T- 393/10 Westfälische Drahtindustrie GmbH i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 30 września 2015 r. przez Westfälische Drahtindustrie GmbH i in.

(Sprawa C-523/15 P)

(2015/C 389/23)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG, Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (przedstawiciel: C. Stadler, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

1.

uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim nie uwzględnia on żądań wnoszących odwołanie;

2.

pomocniczo, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i stwierdzenie nieważności art. 2 pkt 8 decyzji Komisji C (2010) 4387 final z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 Porozumienia EOG sprawa COMP/38.344 – Stal sprężająca) w brzmieniu zmienionym decyzją Komisji C(2010) 6676 final z dnia 30 czerwca 2010 r. i decyzją Komisji C(2011) 2269 final z dnia 4 kwietnia 2011 r., jak również pisma dyrektora generalnego dyrekcji generalnej ds. konkurencji z dnia 14 lutego 2011 r. w zakresie dotyczącym wnoszących odwołanie;

pomocniczo, obniżenie kary grzywny nałożonej na wnoszące odwołanie w art. 2 pkt 8 ww. decyzji Komisji;

3.

pomocniczo, zwrócenie sprawy do Sądu w celu wydania ponownego rozstrzygnięcia w zakresie żądań wymienionych w pkt 1 i 2,

4.

obciążenie pozwanej w postępowaniu w pierwszej instancji kosztami w ramach całego sporu.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie skierowane jest przeciwko wyrokowi Sądu Unii Europejskiej (szósta izba) z dnia 15 lipca 2015 r.

Spółki Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG i Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG na poparcie swojego odwołania podnoszą następujące zarzuty:

Po pierwsze, Sąd naruszył art. 261 TFUE i art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 (1), system podziału kompetencji i równowagi między instytucjami oraz zasadę gwarancji skutecznej ochrony prawnej, ponieważ błędnie zinterpretował granicę przysługującego mu prawa do nieograniczonego orzekania i nie dokonał w sprawie kontroli zaskarżonej decyzji Komisji; przyjął natomiast własną niezależne rozstrzygnięcie w sprawie grzywny. W ten sposób Sąd postawił się w miejsce administracji i pozbawił wnoszące odwołanie możliwości obrony przed błędnymi ustaleniami dotyczącymi stanu faktycznego, ponieważ odwołania od orzeczeń Sąd są ograniczone do kwestii prawnych.

Po drugie, zaskarżony wyrok narusza art. 261 TFUE i art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 w zakresie, w jakim Sąd błędnie przyjął datę istotną dla oceny stanu faktycznego i prawnego i w jakim – ponadto błędnie, jak już wskazano powyżej – w ramach wykonywania swojego prawa nieograniczonego orzekania oparł się na stanie faktycznym i prawnym z chwili ogłoszenia wyroku albo na faktach, jakie wystąpiły w latach 2011 – 2013, a zatem po wydaniu zaskarżonej decyzji Komisji. Stanowisko Sądu nie znajduje uzasadnienia w przytaczanym „podobnie” przez niego orzecznictwie; z orzecznictwa sądów Unii wynika raczej, że dodatkowe informacje mogą być brane pod uwagę z jednej strony wyłącznie na korzyść danego przedsiębiorstwa i z drugiej strony jedynie jeśli były już dostępne w chwili wydawania decyzji Komisji.

Po trzecie, Sąd naruszając zasadę proporcjonalności oraz zasadę równego traktowania nie uwzględnił praw podstawowych przysługujących wnoszącym odwołanie. Sąd nie uwzględniając zasady, o której mowa w pkt 35 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien, zgodnie z którą przedsiębiorstwa zmuszone do uiszczenia grzywny w ratach muszą generalnie być w stanie zapłacić ją w okresie 3-5 lat, Sąd nałożył na wnoszące odwołanie grzywnę w nieodpowiedniej wysokości, które to podmioty mogły ją uiścić jedynie po upływie bardzo długiego okresu. Ponadto Sąd w ramach swojej analizy w oparciu o zasadę równego traktowania w celu stosowania zasad sformułowanych w związku z pkt 35 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien oraz dla celów ustalenia miarodajnej daty, Sąd błędnie zinterpretował porównywalny charakter analizowanych sytuacji.

Wreszcie, Sąd w zaskarżonym wyroku naruszył również podstawowe prawo procesowe do zapewnienia skutecznej ochrony prawnej wnoszących odwołanie, ponieważ w ramach wykonywania swojego prawa nieograniczonego orzekania ograniczył się do obliczeń grzywny zastosowanych przez Komisję i faktów przytoczonych przez strony. Kontrola tego rodzaju nie ma nieograniczonego i zupełnego charakteru, do którego zobowiązana jest niezależną instancja w celu zapewnienia skutecznej ochrony prawnej przeciwko decyzjom Komisji w przedmiocie nałożenia kary grzywny.


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).


Sąd

23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/24


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – PPG i SNF/ECHA

(Sprawa T-268/10 RENV) (1)

((REACH - Identyfikacji akryloamidu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy - Półprodukty - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie oddziaływanie - Dopuszczalność - Proporcjonalność - Równość traktowania))

(2015/C 389/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) (Bruksela, Belgia) i SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Francja) (przedstawiciele: R. Cana, D. Abrahams i E. Mullier, adwokaci)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä, W. Broere i T. Zbihlej, pełnomocnicy, wspierani przez J. Stuycka i A. M. Vandromme, adwokatów)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciel: B. Koopman, pełnomocnik) i Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Kukovec, E. Manhaeve i K. Talabér Ritz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA o identyfikacji akryloamidu (WE nr 201–173–7) jako substancji spełniającej kryteria przewidziane w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1), zgodnie z art. 59 tego rozporządzenia.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) i SNF SAS pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).

3)

Królestwo Niderlandów i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.


(1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/25


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – TV2/Danmark/Komisja

(Sprawa T-674/11) (1)

((Pomoc państwa - Publiczna usługa nadawcza - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Wdrożona przez władze duńskie pomoc dla duńskiego nadawcy publicznego TV2/Danmark - Finansowanie publiczne przyznane w celu zrekompensowania kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych - Pojęcie pomocy - Wyrok Altmark))

(2015/C 389/25)

Język postępowania: duński

Strony

Strona skarżąca: TV2/Danmark A/S (Odense, Dania) (przedstawiciel: adwokat O. Koktvedgaard)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky, C. Støvlbæk i U. Nielsen, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo C. Vang i V. Pasternak Jørgensen, pełnomocnicy, następnie V. Pasternak Jørgensen, wspierana przez adwokata K. Lundgaard Hansen oraz w końcu C. Thorning, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów K. Lundgaard Hansena i R. Holdgaarda)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci S. Kalsmose-Hjelmborg i M. Honoré)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności w części decyzji Komisji 2011/839/UE z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie środków podjętych przez Danię (C 2/03) na rzecz TV2/Danmark (Dz.U. L 340, s. 1)

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2011/839/UE z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie środków podjętych przez Danię (C 2/03) na rzecz TV2/Danmark w zakresie, w jakim Komisja uznała w niej, że przekazane TV2 za pośrednictwem Funduszu TV2 wpływy z reklam za lata 1995 i 1996 stanowią pomoc państwa.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

TV2/Danmark A/S pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów Komisji Europejskiej.

4)

Komisja pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.

5)

Królestwo Danii oraz Viasat Broadcasting UK Ltd pokrywają odpowiednio własne koszty.


(1)  Dz.U. C 80 z 17.3.2012.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/26


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Viasat Broadcasting UK/Komisja

(Sprawa T-125/12) (1)

((Pomoc państwa - Publiczna usługa nadawcza - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Wdrożona przez władze duńskie pomoc dla duńskiego nadawcy publicznego TV2/Danmark - Finansowanie publiczne przyznane w celu zrekompensowania kosztów związanych z wykonywaniem zobowiązań z zakresu usług publicznych - Zgodność pomocy - Wyrok Altmark))

(2015/C 389/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Kalsmose-Hjelmborg i M. Honoré, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo C. Vang i V. Pasternak Jørgensen, pełnomocnicy, następnie V. Pasternak Jørgensen, wspierana przez K. Lundgaarda Hansena, adwokata, a wreszcie – przez C. Thorninga, pełnomocnika, wspieranego przez K. Lundgaarda Hansena i R. Holgaarda, adwokatów); oraz TV2/Danmark A/S (Odense, Dania) (przedstawiciel: O. Koktvedgaard, adwokat)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji 2011/839/UE z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie środków podjętych przez Danię (C 2/03) na rzecz TV2/Danmark (Dz.U. L 340, s. 1)

Sentencja

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2011/839/UE z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie środków podjętych przez Danię (C 2/03) na rzecz TV2/Danmark zostaje umorzone w zakresie, w jakim instytucja ta uznała, że przekazane TV2/Danmark A/S za pośrednictwem Funduszu TV2 wpływy z reklam za lata 1995 i 1996 stanowią pomoc państwa.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Viasat Broadcasting UK Ltd pokrywa swe koszty, a także te poniesione przez Komisję Europejską.

4)

Królestwo Danii pokrywa własne koszty.

5)

TV2/Danmark pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/27


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Anagnostakis/Komisja

(Sprawa T-450/12) (1)

((Prawo instytucjonalne - Europejska inicjatywa obywatelska - Polityka gospodarcza i pieniężna - Niespłacenie długu publicznego - Usankcjonowanie zasady „stanu wyższej konieczności” - Odmowa rejestracji - Uprawnienia Komisji - Obowiązek uzasadnienia))

(2015/C 389/27)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Alexios Anagnostakis (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: A. Anagnostakis, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer i M. Konstantinidis, pełnomocnik)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2012) 6289 final z dnia 6 września 2012 r. w sprawie odrzucenia wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Milion podpisów dla solidarnej Europy” przedłożonej Komisji w dniu 13 lipca 2012 r.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Alexios Anagnostakis zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 399 z 22.12.2012.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/27


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Appelrath-Cüpper/OHIM – Ann Christine Lizenzmanagement (AC)

(Sprawa T-60/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AC - Wcześniejsze graficzne krajowe i międzynarodowe znaki towarowe AC ANN CHRISTINE oraz wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe AC ANN CHRISTINE OCEAN i AC ANN CHRISTINE INTIMATE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: C. Schumann i A. Berger, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG (Wiedeń, Austria) (przedstawiciele: adwokaci M. Hartmann, N. Voß i S. Fröhlich)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 listopada 2012 r. (sprawa R 108/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG a Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 28 listopada 2012 r. (sprawa R 108/2012-4) w zakresie, w jakim uwzględniono w niej częściowo sprzeciw wniesiony przez Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG.

2)

OHIM pokrywa koszty własne oraz połowę kosztów poniesionych przez Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH.

3)

Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG pokrywa koszty własne oraz połowę kosztów poniesionych przez Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH w związku z postępowaniem przed izbą odwoławczą.


(1)  Dz.U. C 101 z 6.4.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/28


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Cerafogli/EBC

(Sprawa T-114/13 P) (1)

((Odwołanie - Personel EBC - Złożenie skargi na dyskryminację i mobbing - Decyzja EBC o zakończeniu wszczętego w następstwie skargi dochodzenia administracyjnego - Odmowa dostępu do materiału dowodowego w trakcie postępowania administracyjnego - Oddalenie wniosku o nakazanie przedstawienia materiału dowodowego w czasie postępowania przed sądem - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Naruszenie prawa))

(2015/C 389/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Maria Concetta Cerafogli (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Druga strona postępowania: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: F. Feyerbacher i B. Ehlers, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 12 grudnia 2012 r. Cerafogli/EBC (F-43/10, Zb.Orz.SP, EU:F:2012:184)

Sentencja

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 12 grudnia 2012 r. Cerafogli/EBC (F-43/10) zostaje uchylony.

2)

Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej.

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.


(1)  Dz.U C 114 z 20.4.13.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/29


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Włochy i Hiszpania/Komisja

(Sprawy połączone T-124/13 i T-191/13) (1)

([System językowy - Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów i asystentów - Wybór drugiego języka spomiędzy trzech języków - Język komunikacji ze startującymi w konkursie kandydatami - Rozporządzenie nr 1 - Artykuł 1d ust. 1, art. 27 i art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego - Zasada niedyskryminacji - Proporcjonalność])

(2015/C 389/30)

Język postępowania: włoski i hiszpański

Strony

Strony skarżące: Republika Włoska (reprezentanci: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierana przez P. Gentilego, avvocato dello Stato) (sprawa T-124/13); Królestwo Hiszpanii (reprezentanci: początkowo S. Centeno Huerta, a następnie J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado) (sprawa T-191/13)

Strona pozwana: Komisja Europejska (reprezentanci: w sprawie T-124/13, J. Currall, B. Eggers i G. Gattinara, w sprawie T-191/13 J. Currall, J. Baquero Cruz i B. Eggers, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą, Republikę Włoską: Królestwo Hiszpanii (reprezentanci: początkowo S. Centeno Huerta, a następnie J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)

Przedmiot

W sprawie T-124/13, żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AST/125/12 w celu stworzenia listy rezerwy kadrowej asystentów w następujących dziedzinach: audyt, finanse/księgowość i ekonomia/statystyka (Dz.U. 2012, C 394 A, s. 1), po drugie, ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AST/126/12 w celu stworzenia listy rezerwy kadrowej asystentów w następujących dziedzinach: biologia/nauki przyrodnicze i medyczne, chemia, fizyka i materiałoznawstwo, badania jądrowe, inżynieria lądowa i mechaniczna i inżynieria elektryczna i elektroniczna (Dz.U. 2012, C 394 A, s. 11) i po trzecie, ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/248/13 w celu stworzenia listy rezerwy kadrowej administratorów (AD 6) w następujących dziedzinach: bezpieczeństwo budynków i inżynieria instalacji budowlanych (Dz.U. 2013, C 29 A, s. 1) oraz, w sprawie T-191/13, żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/248/13.

Sentencja

1)

Sprawy T-124/13 i T-191/13 zostają połączone do celów wydania wyroku.

2)

Stwierdza się nieważność ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AST/125/12 w celu stworzenia listy rezerwy kadrowej asystentów w następujących dziedzinach: audyt, finanse/księgowość i ekonomia/statystyka, ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AST/126/12 w celu stworzenia listy rezerwy kadrowej asystentów w następujących dziedzinach: biologia/nauki przyrodnicze i medyczne, chemia, fizyka i materiałoznawstwo, badania jądrowe, inżynieria lądowa i mechaniczna i inżynieria elektryczna i elektroniczna oraz ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/248/13 w celu stworzenia listy rezerwy kadrowej administratorów (AD 6) w następujących dziedzinach: bezpieczeństwo budynków i inżynieria instalacji budowlanych.

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Włoską w sprawie T-124/13 i przez Królestwo Hiszpanii w sprawie T-191/13.

4)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty związane z interwencją w sprawie T-124/13.


(1)  Dz.U. C 164 z 8.6.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/30


Wyrok Sądu z dnia 18 września 2015 r. – Petro Suisse Intertrade/Rada

(Sprawy połączone T-156/13 i T-373/14) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie środków finansowych - Skarga o stwierdzenie nieważności - Jednostka niższego rzędu niż państwo - Legitymacja procesowa i interes prawny - Dopuszczalność - Prawo do bycia wysłuchanym - Obowiazek doręczenia - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności))

(2015/C 389/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Petro Suisse Intertrade Co. SA (Pully, Szwajcaria) (przedstawiciele: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, N. Pilkington i D. Sellers, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i I. Rodios, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2012/829/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 356, s. 71) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1264/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 356, s. 55) oraz, po drugie, decyzji Rady zawartej w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. o utrzymaniu środków ograniczających zastosowanych wobec skarżącej.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Petro Suisse Intertrade Co. SA pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.


(1)  Dz.U. C 147 z 25.5.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/31


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Niderlandy/Komisja

(Sprawy połączone T-261/13 i T-86/14) (1)

([ZWCK - Rozporządzenie (WE) nr 2494/95 - Zharmonizowane wskaźniki cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych (ZWCK-SP) - Rozporządzenie (UE) nr 119/2013 - Wskaźniki cen mieszkań i domów mieszkalnych zajmowanych przez właściciela - Rozporządzenie (UE) nr 93/2013 - Eurostat - Komitologia - Środki wykonawcze - Procedura regulacyjna połączona z kontrolą])

(2015/C 389/32)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: w sprawie T-261/13 M. Bulterman, J. Langer i B. Koopman, a w sprawie T-86/14 M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Clausen i P. Van Nuffel, pełnomocnicy)

Przedmiot

W sprawie T-261/13, tytułem żądania głównego: stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 119/2013 z dnia 11 lutego 2013 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2214/96 dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK): przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK, w odniesieniu do ustalenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych (Dz.U. L 41, s. 1), tytułem żądania ewentualnego: stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 119/2013, a w sprawie T-86/14, tytułem żądania głównego: stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 93/2013 z dnia 1 lutego 2013 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych w odniesieniu do ustanawiania wskaźników cen mieszkań i domów mieszkalnych zajmowanych przez właściciela (Dz.U. L 33, s. 14), tytułem żądania ewentualnego: stwierdzenie nieważności art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 93/2013.

Sentencja

1)

W sprawie T 261/13 stwierdza się nieważność art. 1 pkt 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 119/2013 z dnia 11 lutego 2013 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2214/96 dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK): przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK, w odniesieniu do ustalenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych.

2)

W sprawie T 86/14 stwierdza się nieważność art. 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 93/2013 z dnia 1 lutego 2013 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych w odniesieniu do ustanawiania wskaźników cen mieszkań i domów mieszkalnych zajmowanych przez właściciela.

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Królestwo Niderlandów.


(1)  Dz.U. C 189 z 29.6.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/32


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – VECCO i in./Komisja

(Sprawa T-360/13) (1)

((REACH - Umieszczenie tritlenku chromu na liście substancji wymagających zezwolenia - Zastosowania lub kategorie zastosowań, które są zwolnione z obowiązku uzyskania zezwolenia - Pojęcie „istniejących konkretnych przepisów prawnych Wspólnoty ustalających minimalne wymagania dotyczące ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska dla tego zastosowania substancji” - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji))

(2015/C 389/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO) (Memmingen, Niemcy) i 185 innych skarżących, których nazwy zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: C. Mereu, K. Van Maldegem, adwokaci, J. Beck, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Talabér-Ritz i J. Tomkin, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Assogalvanica (Padwa, Włochy) i 31 innych interwenientów, których nazwy zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: C. Mereu, K. Van Maldegem, adwokaci, i J. Beck, solicitor)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: W. Broere, M. Heikkilä i T. Zbihlej, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części rozporządzenia Komisji (UE) nr 348/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. zmieniającego załącznik XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 108, s. 1)

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO) oraz skarżący, których nazwy wymieniono w załączniku I, pokrywają, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3)

Assogalvanica oraz inni interwenienci, których nazwy wymieniono w załączniku II, pokrywają własne koszty.

4)

Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/33


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Mocek i Wenta KAJMAN Firma Handlowo-Usługowo-Produkcyjna/OHIM – Lacoste (KAJMAN)

(Sprawa T-364/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego KAJMAN - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający krokodyla - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Żądania stwierdzenia nieważności i zmiany podnoszone przez interwenienta - Artykuł 134 § 3 regulaminu postępowania z dnia 2 maja 1991 r.])

(2015/C 389/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Eugenia Mocek i Jadwiga Wenta KAJMAN Firma Handlowo-Usługowo-Produkcyjna (Chojnice, Polska) (przedstawiciele: adwokaci K. Grala i B. Szczepaniak)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo P. Geroulakos, następnie D. Gája, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Lacoste SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat P. Gaultier)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 maja 2013 r. (sprawa R 2466/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między z jednej strony Lacoste SA a z drugiej strony Eugenia Mocek i Jadwiga Wenta KAJMAN Firma Handlowo-Usługowo-Produkcyjna.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Żądania stwierdzenia nieważności i zmiany przedstawione przez Lacoste SA zostają oddalone.

3)

Eugenia Mocek i Jadwiga Wenta KAJMAN Firma Handlowo-Usługowo-Produkcyjna pokrywa całość kosztów związanych ze skargą oraz własne koszty związane z wysuniętymi przez Lacoste SA żądaniami stwierdzenia nieważności i zmiany.

4)

Lacoste SA pokrywa własne koszty związane ze swoimi żądaniami stwierdzenia nieważności i zmiany.


(1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/34


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – L’Oréal SA/OHIM – Cosmetica Cabinas (AINHOA)

(Sprawa T-400/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy AINHOA - Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i międzynarodowy, znaki towarowe NOA - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/35)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: L’Oréal (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokat M.H. Granado Carpenter i adwokat M.L. Polo Carreño)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: O. Mondéjar Ortuño i A. Schifko, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Cosmetica Cabinas, SL (El Masnou, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci L. Montoya Terán i J.B. Devaureix)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 czerwca 2013 r. (sprawa R 1643/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy L’Oréal a Cosmetica Cabinas, SL.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

L’Oréal zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/35


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – L’Oréal/OHIM – Cosmetica Cabinas (AINHOA)

(Sprawa T-426/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy AINHOA - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) oraz art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Używanie znaku towarowego w postaci różniącej się co do elementów niewpływających na jego charakter odróżniający])

(2015/C 389/36)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: L’Oréal (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokat M.H. Granado Carpenter i adwokat M.L. Polo Carreño)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: O. Mondéjar Ortuño i A. Schifko, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Cosmetica Cabinas, SL (El Masnou, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci L. Montoya Terán i J.B. Devaureix)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 czerwca 2013 r. (sprawa R 1642/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pomiędzy L’Oréal a Cosmetica Cabinas, SL.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

L’Oréal zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 304 z 19.10.2013.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/36


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Niemcy/Komisja

(Sprawa T-557/13) (1)

((EFOGR - Sekcja Gwarancji - EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Wydatki poniesione w ramach europejskiego systemu kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej - Prawo do obrony))

(2015/C 389/37)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Eggers i P. Rossi, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: K. Bulterman, C.S. Schillemans i J. Langer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2013/433/UE z dnia 13 sierpnia 2013 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 219, s.49) w zakresie, w jakim stosuje ona względem Republiki Federalnej Niemiec, w ramach europejskiego systemu kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej, korektę finansową w łącznej kwocie 6 1 92  951,34 EUR za okres 2003-2005.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji 2013/433/UE z dnia 13 sierpnia 2013 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim stosuje ona względem Republiki Federalnej Niemiec, w ramach europejskiego systemu kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej, korektę finansową za okres 2003-2005.

2)

Komisja Europejska pokrywa koszty postępowania.

3)

Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/37


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Ecolab USA/OHIM (GREASECUTTER)

(Sprawa T-610/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy GREASECUTTER - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci G. Hasselblatt i V. Töbelmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 1704/2012-2) dotyczącą międzynarodowej rejestracji wskazującej Unię Europejską słownego znaku towarowego GREASECUTTER.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Ecolab USA, Inc. zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/37


Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (Darjeeling)

(Sprawa T-624/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Graficzny znak towarowy Darjeeling - Wcześniejsze wspólnotowe, słowny i graficzny, znaki wspólne DARJEELING - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Tea Board (Kalkuta, Indie) (przedstawiciele: adwokaci A. Nordemann i M. Maier)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Delta Lingerie (Cachan, Francja) (przedstawiciele: adwokaci G. Marchais i P. Martini-Berthon)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 września 2013 r. (sprawa R 1504/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między The Tea Board a Delta Lingerie.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 września 2013 r. (sprawa R 1504/2012-2) w zakresie dotyczącym oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym towarów należących do klasy 25 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, i „usług detalicznej sprzedaży bielizny osobistej damskiej i artykułów bieliźnianych damskich, perfum, wody toaletowej i kosmetyków, bielizny domowej i kąpielowej” należących do klasy 35 w rozumieniu wspomnianego porozumienia.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/38


Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (Darjeeling collection de lingerie)

(Sprawa T-625/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Graficzny znak towarowy Darjeeling collection de lingerie - Wcześniejsze zbiorowe słowne i graficzne wspólnotowe znaki towarowe DARJEELING - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Tea Board (przedstawiciele: adwokaci A. Nordemann i M. Maier)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Delta Lingerie (Cachan, Francja) (przedstawiciele: adwokaci G. Marchais i P. Martini-Berthon)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 września 2013 r. (sprawa R 1502/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy The Tea Board a Delta Lingerie.

Sentencja

1)

Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 września 2013 r. (sprawa R 1502/2012-2) w zakresie, w jakim dotyczy ona towarów z klasy 25 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków, podpisanego w dniu 15 czerwca 1957, ze zmianami, dla których został zgłoszony znak towarowy oraz „usłu[g] detalicznej sprzedaży bielizny osobistej damskiej i artykułów bieliźnianych damskich, perfu[mów], wod[y] toaletow[ej] i kosmetyk[ów], bielizn[y] domow[ej] i kąpielow[ej]” z klasy 35 w rozumieniu ww. porozumienia, dla których został zgłoszony znak towarowy.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Każda ze stron ponosi własne koszty.


(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/39


Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie)

(Sprawa T-626/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Graficzny znak towarowy Darjeeling collection de lingerie - Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki wspólne DARJEELING - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Tea Board (Kalkuta, Indie) (przedstawiciele: adwokaci A. Nordemann i M. Maier)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Delta Lingerie (Cachan, Francja) (przedstawiciele: adwokaci G. Marchais i P. Martini-Berthon)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 września 2013 r. (sprawa R 1501/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy The Tea Board a Delta Lingerie.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 17 września 2013 r. (sprawa R 1501/2012-2) w odniesieniu to towarów oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym i należących do klasy 25 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, oraz „usług detalicznej sprzedaży bielizny osobistej damskiej i artykułów bieliźnianych damskich, perfum, wody toaletowej i kosmetyków, bielizny domowej i kąpielowej” oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym i należących do klasy 35 w rozumieniu wspomnianego porozumienia.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/40


Wyrok Sądu z dnia 2 października 2015 r. – The Tea Board/OHIM – Delta Lingerie (Darjeeling)

(Sprawa T-627/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Graficzny znak towarowy Darjeeling - Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki wspólne DARJEELING - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Tea Board (Kalkuta, Indie) (przedstawiciele: adwokaci A. Nordemann i M. Maier)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Delta Lingerie (Cachan, Francja) (przedstawiciele: adwokaci G. Marchais i P. Martini-Berthon)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 września 2013 r. (sprawa R 1387/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy The Tea Board a Delta Lingerie.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 11 września 2013 r. (sprawa R 1387/2012-2) w odniesieniu to towarów oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym i należących do klasy 25 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, oraz „usług detalicznej sprzedaży bielizny osobistej damskiej i artykułów bieliźnianych damskich, perfum, wody toaletowej i kosmetyków, bielizny domowej i kąpielowej” oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym i należących do klasy 35 w rozumieniu wspomnianego porozumienia.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 45 z 15.2.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/41


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Reed Exhibitions/OHIM (INFOSECURITY)

(Sprawa T-633/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego INFOSECURITY - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Obowiązek uzasadnienia])

(2015/C 389/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Reed Exhibitions Ltd (Richmond, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat S. Malynicz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Poch i S. Hanne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 września 2013 r. (sprawa R 1544/2012-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego INFOSECURITY jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Reed Exhibitions Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 52 z 22.2.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/42


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – Copernicus-Trademarks/OHIM – Bolloré (BLUECO)

(Sprawa T-684/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BLUECO - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BLUECAR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Żądanie zmiany decyzji przedstawione przez interwenienta - Artykuł 65 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 389/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Copernicus-Trademarks Ltd (Borehamwood, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci L. Pechan i S. Körber)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Bolloré SA (Érgue-Gaberic, Francja) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo B. Fontaine, następnie O. Legrand)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2013 r. (sprawa R 2029/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Bolloré SA a Copernicus-Trademarks Ltd.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Przedstawione przez Bolloré SA żądanie mające na celu zmianę zaskarżonej decyzji zostaje odrzucone.

3)

Copernicus-Trademarks Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 52 z 22.2.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/42


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Gat Microencapsulation/OHIM – BASF (KARIS)

(Sprawa T-720/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego KARIS - Wcześniejsze słowne, międzynarodowy i wspólnotowy, znaki towarowe CARYX - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe i znaki towarowe Beneluksu AKRIS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Gat Microencapsulation GmbH, dawniej Gat Microencapsulation AG (Ebenfurth, Austria) (przedstawieciele: adwokaci S. Soler Lerma i M.C. March Cabrelles)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: I. Harrington, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: BASF SE (Ludwigshafen, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 października 2013 r. (sprawa R 1862/2012-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między BASF SE a Gat Microencapsulation AG.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Gat Microencapsulation GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/43


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Tilda Riceland Private/OHIM – Siam Grains (BASmALI)

(Sprawa T-136/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BASmALI - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy lub wcześniejsze oznaczenie BASMATI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tilda Riceland Private Ltd (Gurgaon, Indie) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, oraz N. Urwin i D. Sills, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciele: P. Geroulakos i P. Bullock, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Siam Grains Co. Ltd (Bangkok, Tajlandia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 grudnia 2013 r. (sprawa R 1086/2012-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Tilda Riceland Private Ltd a Siam Grains Co. Ltd.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 18 grudnia 2013 r. (sprawa R 1086/2012-4)

2)

OHIM zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Tilda Riceland Private Ltd.


(1)  Dz.U. C 135 z 5.5.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/44


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Cristiano di Thiene/OHIM – Nautica Apparel (AERONAUTICA)

(Sprawa T-193/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AERONAUTICA - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NAUTICA i NAUTICA BLUE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cristiano di Thiene SpA (Thiene, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Fischetti i F. Celluprica)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Bullock i N. Bambara, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Nautica Apparel, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: C. Hawkes, solocitor, i B. Brandreth, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 stycznia 2014 r. (sprawa R 96/2013-4) dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Nautica Apparel, Inc. a Cristiano di Thiene SpA.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Cristiano di Thiene SpA zostae obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 151 z 19.5.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/45


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Primagaz/OHIM – Reeh (PRIMA KLIMA)

(Sprawa T-195/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PRIMA KLIMA - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy PRIMAGAZ - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Właściwy krąg odbiorców - Podobieństwo towarów i usług - Podobieństwo oznaczeń - Charakter odróżniający zachwalającego elementu słownego - Porównanie konceptualne - Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/48)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Compagnie des gaz de pétrole Primagaz SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat D. Régnier)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Gerhard Reeh (Radnice, Republika) (przedstawiciel: adwokat W. Riegger)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 stycznia 2014 r. (sprawa R 2304/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Compagnie des gaz de pétrole Primagaz SA a Gerhardem Reehem.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 7 stycznia 2014 r. (sprawa R 2304/2012-1) w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza oddaliła wniesione do niej odwołanie w odniesieniu do towarów „urządzenia oświetleniowe, urządzenia grzewcze, urządzenia do suszenia, urządzenia wentylacyjne; węglowe filtry powietrza”.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 175 z 10.6.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/46


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Schroeder/Rada i Komisja

(Sprawa T-205/14) (1)

([Odpowiedzialność pozaumowna - Dumping - Przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych pochodzących z Chin - Rozporządzenie (WE) nr 1355/2008, którego nieważność stwierdził Trybunał - Szkoda, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku przyjęcia rozporządzenia - Skarga o odszkodowanie - Wyczerpanie krajowych środków odwoławczych - Dopuszczalność - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Artykuł 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 384/96 [obecnie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1225/2009] - Obowiązek staranności - Związek przyczynowy])

(2015/C 389/49)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: I. Schroeder KG (GmbH & Co.) (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: K. Landry, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.P. Hix, pełnomocnik, wspierany początkowo przez D. Geradina i N. Tuominena, następnie przez N. Tuominena, adwokatów) i Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o odszkodowanie zmierzająca do naprawienia szkody, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku przyjęcia rozporządzenia Rady (WE) nr 1355/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 350, s. 35), którego nieważność została stwierdzona w wyroku z dnia 22 marca 2012 r., GLS (C-338/10, Zb.Orz., EU:C:2012:158).

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

I. Schroeder KG (GmbH & Co.) zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 212 z 7.7.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/46


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Hüpeden/Rada i Komisja

(Sprawa T-206/14) (1)

([Odpowiedzialność pozaumowna - Dumping - Przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych pochodzących z Chin - Rozporządzenie (WE) nr 1355/2008, którego nieważność stwierdził Trybunał - Szkoda, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku przyjęcia rozporządzenia - Skarga o odszkodowanie - Wyczerpanie krajowych środków odwoławczych - Dopuszczalność - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Artykuł 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 384/96 [obecnie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1225/2009] - Obowiązek staranności - Związek przyczynowy])

(2015/C 389/50)

Język postepowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hüpeden & Co. (GmbH & Co.) KG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: K. Landry, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.P. Hix, pełnomocnik, wspierany początkowo przez adwokatów D. Geradin’a i N. Tuominen, a następnie N. Tuominen); Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o odszkodowanie zmierzającą do naprawienia szkody, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku przyjęcia rozporządzenia Rady (WE) nr 1355/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 350, s. 35), którego nieważność została stwierdzona w wyroku z dnia 22 marca 2012 r., GLS (C-338/10, Zb.Orz., EU:C:2012:158).

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Hüpeden & Co. (GmbH & Co.) KG zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 212 z 7.7.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/47


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – Bopp/OHIM (Przedstawienie zielonej ośmiokątnej ramy)

(Sprawa T-209/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego zieloną ośmiokątną ramę - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/51)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Carsten Bopp (Glashütten, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Russ)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo A. Pohlmann, następnie S. Hanne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 stycznia 2014 r. (sprawa R 1276/2013-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego przedstawiającego zieloną ośmiokątną ramę jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Carsten Bopp zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 151 z 19.5.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/48


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Klement/OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika)

(Sprawa T-211/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy - Kształt piekarnika - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Charakter używania znaku towarowego - Postać różniąca się co do elementów niewpływających na charakter odróżniający])

(2015/C 389/52)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Toni Klement (Dippoldiswalde, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Weiser i A. Grohmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Poch, D. Botis i A. Schifko, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Bullerjan GmbH (Isernhagen-Kirchhorst, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 stycznia 2014 r. (sprawa R 927/2013-1), dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Tonim Klementem a Bullerjan GmbH.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Toni Klement zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/49


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Klement/OHIM – – Bullerjan (Kształt piekarnika)

(Sprawa T-317/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy - Kształt piekarnika - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Charakter używania znaku towarowego - Postać różniąca się co do elementów niewpływających na charakter odróżniający])

(2015/C 389/53)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Toni Klement (Dippoldiswalde, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Weiser i A. Grohmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo D. Walicka, następnie A. Poch, D. Botis i A. Schifko, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Bullerjan GmbH (Isernhagen-Kirchhorst, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 lutego 2014 r. (sprawa R 1656/2013-1), dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Tonim Klementem a Bullerjan GmbH.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Toni Klement zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/49


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – August Storck/OHIM (2good)

(Sprawa T-366/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 2good - Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: August Storck KG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Rohr, A.C. Richter, P. Goldenbaum i T.Melchert)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 lutego 2014 r. (sprawa R 996/2013-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego 2good jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

August Storck KG zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/50


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Sequoia Capital Operations/OHIM – Sequoia Capital (SEQUOIA CAPITAL)

(Sprawa T-369/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy SEQUOIA CAPITAL - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEQUOIA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd])

(2015/C 389/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sequoia Capital Operations LLC (Menlo Park, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: F. Delord, A. Rendle, solicitors, i G. Hollingworth, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo A. Pohlmann, następnie S. Hanne, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Sequoia Capital LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 marca 2014 r. (sprawa R 1457/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Sequoia Capital LLP a Sequoia Capital Operations LLC.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Sequoia Capital Operations LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/51


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Rintisch/OHIM – Compagnie laitière européenne (PROTICURD)

(Sprawa T-382/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Słowny znak towarowy PROTICURD - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe PROTI i PROTIPLUS - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Proti Power - Względna podstawa odmowy rejestracji - Dopuszczalność - Artykuł 59 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 216/96 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 - Rzeczywiste używanie wcześniejszych znaków towarowych - Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 389/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bernhard Rintisch (Bottrop, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Dreyer)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Compagnie laitière européenne SA (Condé-Sur-Vire, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Hertz-Eichenrode)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 marca 2014 r. (sprawa R 609/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy M. Bernhard Rintisch a Compagnie laitière européenne SA.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 14 marca 2014 r. (sprawa R 609/2011-4).

2)

OHIM pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Bernharda Rintischa.

3)

Compagnie laitière européenne SA pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 282 z 25.8.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/51


Wyrok Sądu z dnia 30 września 2015 r. – Volkswagen/OHIM (ULTIMATE)

(Sprawa T-385/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ULTIMATE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/57)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Sander)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 marca 2014 r. (sprawa R 1787/2013-1) dotyczącą zgłoszenia – jako wspólnotowego znaku towarowego – oznaczenia słownego ULTIMATE.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Volkswagen AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).


(1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/52


Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Mechadyne International/OHIM (FlexValve)

(Sprawa T-588/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego FlexValve - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 389/58)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Mechadyne International Ltd (Kirtlington, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci S. von Petersdorff-Campen i E. Schaper)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 czerwca 2014 r. (sprawa R 2435/2013-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego FlexValve jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Mechadyne International Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 361 z 13.10.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/53


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – BSH/OHIM (PerfectRoast)

(Sprawa T-591/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PerfectRoast - Odmowa rejestracji - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 389/59)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Biagosch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 czerwca 2014 r. (sprawa R 359/2014 5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego PerfectRoast.

Sentencja

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 16 czerwca 2014 r. (sprawa R 359/2014-5) w zakresie dotyczącym oddalenia odwołania od decyzji eksperta o odrzuceniu zgłoszenia do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego PerfectRoast dla „podgrzewaczy wody”, „grzałek nurnikowych” i „jajowarów”.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Każda ze stron ponosi własne koszty.


(1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/54


Wyrok Sądu z dnia 24 września 2015 r. – Dellmeier/OHIM – Dell (LEXDELL)

(Sprawa T-641/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego LEXDELL - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy DELL - Względne podstawy odmowy rejestracji - Naruszenie charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 389/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alexandra Dellmeier (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokat J. Khöber, następnie adwokat H. Eckermann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Dell, Inc. (Round Rock, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci A. Renck i E. Nicolás Gómez)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 czerwca 2014 r. (sprawa R 966/2013-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Dell, Inc. a Alexandrą Dellmeier.

Sentencja

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

2)

Alexandra Dellmeier zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 380 z 27.10.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/54


Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – Grundig Multimedia/OHIM (DetergentOptimiser)

(Sprawa T-707/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego DetergentOptimiser - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Równość traktowania])

(2015/C 389/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Grundig Multimedia AG (Stansstad, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci S. Walter i M. Neuner)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: I. Harrington, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 lipca 2014 r. (sprawa R 172/2014-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego DetergentOptimiser jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Grundig Multimedia AG zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 409 z 17.11.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/55


Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2015 r. – Société européenne des chaux et liants/ECHA

(Sprawa T-540/13) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - REACH - Nałożenie opłaty administracyjnej za błąd w oświadczeniu dotyczącym rozmiaru przedsiębiorstwa - System językowy - Termin do wniesienia skargi - Niedopuszczalność))

(2015/C 389/62)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Société européenne des chaux et liants (Bourgoin-Jallieu, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Dezarnaud)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä, A. Iber i C. Schultheiss, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA SME (2013) 1665 z dnia 21 maja 2013 r. w części, w której nakłada na skarżącą opłatę administracyjną.

Sentencja

1)

Skarga zostaje odrzucona.

2)

Société européenne des chaux et liants pokrywa oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).


(1)  Dz.U. C 31 z 1.12.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/56


Postanowienie Sądu z dnia 5 października 2015 r. – Kafetzakis i in./Parlament i in.

(Sprawa T-38/14) (1)

([Skarga na bezczynność i skarga o odszkodowanie - Restrukturyzacja długu publicznego - Udział sektora prywatnego - Szkoda wynikająca z obniżenia wysokości wierzytelności przyznanych z tytułu odprawy - Deklaracje szefów państw lub rządów strefy euro oraz instytucji Unii - Deklaracja Eurogrupy - Brak ścisłego określenia związku przyczynowego z podnoszoną szkodą - Niedopuszczalność])

(2015/C 389/63)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Georgios Kafetzakis (Ateny, Grecja) i 102 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: adwokat C. Papadimitriou)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Troupiotis i L. Visaggio, pełnomocnicy); Rada Europejska, Eurogrupa, Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. de Gregorio Merino, M. Balta i E. Dumitriu-Segnana, pełnomocnicy); Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis, J.-P. Keppenne i B. Smulders, pełnomocnicy) oraz Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: P. Papapaschalis i P. Senkovic, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia, że pozwani niezgodnie z prawem nie przyjęli środków prawodawczych niezbędnych dla wyłączenia obligacji posiadanych przez skarżących, jako zwolnionych pracowników Olympic Airways, z programu uczestnictwa sektora prywatnego w programie finansowania długu (PSI), zmniejszającego wartość długu państwa greckiego oraz, po drugie, skarga o odszkodowanie mająca na celu naprawienie szkody podnoszonej przez skarżących jako powstałej w wyniku tej niezgodnej z prawem bezczynności.

Sentencja

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2)

Georgios Kafetzakis i 102 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do niniejszego postanowienia, zostają obciążeni kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 292 z 1.9.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/56


Postanowienie Sądu z dnia 5 października 2015 r. – Arvanitis i in./Parlament i in.

(Sprawa T-350/14) (1)

([Skarga na bezczynność i skarga o odszkodowanie - Zakończenie działalności przez Olympiaki Aeroporia (OA) - Szkoda podnoszona przez pracowników tymczasowych OA w związku z bezczynnością pozwanych polegającą na nieczuwaniu nad właściwym stosowaniem zasad prawa Unii w odniesieniu do zwolnień tychże pracowników - Brak ścisłego określenia związku przyczynowego pomiędzy podnoszoną szkodą a działaniem pozwanych - Niedopuszczalność])

(2015/C 389/64)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Athanasios Arvanitis (Rodos, Grecja) i 47 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: adwokat C. Papadimitriou)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Visaggio i A. Troupiotis, pełnomocnicy); Rada Europejska, Eurogrupa, Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. de Gregorio Merino i M. Balta, pełnomocnicy); Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-P. Keppenne i M. Konstantinidis, pełnomocnicy) oraz Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: P. Papapaschalis i P. Senkovic, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia, że pozwani niezgodnie z prawem uchylili się od czuwania nad właściwym stosowaniem pewnych zasad prawa Unii w zakresie zwolnień oraz, po drugie, żądanie odszkodowania za szkodę jaką mieliby ponieść skarżący w wyniku tej bezczynności oraz środków przyjętych przez władze greckie w następstwie niektórych decyzji Komisji, Eurogrupy i Europejskiego Banku Centralnego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2)

Athanasios Arvanitis i 47 innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do niniejszego postanowienia zostaje obciążonych kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 439 z 8.12.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/57


Wyrok Sądu z dnia 5 października 2015 r. – Grigoriadis i in./Parlament i in.

(Sprawa T-413/14) (1)

((Skarga na bezczynność i skarga o odszkodowanie - Restrukturyzacja greckiego długu publicznego - Udział sektora publicznego - Szkoda związana ze zmniejszeniem wierzytelności - Oświadczenia szefów państw i rządów strefy euro i instytucji Unii - Oświadczenie Eurogrupy - Brak wyjaśnienia związku przyczynowego z podnoszoną szkodą - Niedopuszczalność))

(2015/C 389/65)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Grigoris Grigoriadis (Ateny, Grecja), Faidra Grigoriadou, (Ateny), Ioannis Tsolias (Tesaloniki, Grecja), Dimitrios Alexopoulos (Tesaloniki), Nikolaos Papageorgiou (Ateny) i Ioannis Marinopoulos, (Ateny) (przedstawiciel: adwokat C. Papadimitriou)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Troupiotis i L. Visaggio, pełnomocnicy); Rada Europejska; Eurogroupa; Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. de Gregorio Merino i M. Balta, pełnomocnicy); Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-P. Keppenne i M. Konstantinidis, pełnomocnicy);i Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: P. Papapaschalis i P. Senkovic, pełnomocnicy);

Przedmiot

Po pierwsze żądanie stwierdzenia, że pozwani bezprawnie zaniechali działań w celu uniknięcia, aby plan uczestnictwa sektora prywatnego w programie finansowania długu (PSI), obniżający wysokość długu państwa greckiego nie miał wpływu obligacje w posiadaniu skarżących oraz po drugie żądanie mające na celu uzyskanie odszkodowania za szkodę rzekomo poniesioną przez skarżących w następstwie tego bezprawnego zaniechania działania.

Sentencja

1)

Skarga zostaje odrzucona.

2)

Grigoris Grigoriadis, Faidra Grigoriadou,. Ioannis Tsolias, Dimitrios Alexopoulos, Nikolaos Papageorgiou i Ioannis Marinopoulos zostają obciążeni kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 439 z 8.12.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/58


Postanowienie Sądu z dnia 8 października 2015 r. – Nieminen/Rada

(Sprawa T-464/14 P) (1)

([Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowania w sprawie awansu (2010 i 2011) - Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 12 - Prawo do rzetelnego procesu - Prawo do obrony - Zakres kontroli sądowej w pierwszej instancji - Oczywisty błąd w ocenie - Brak naruszenia prawa i przeinaczenia - Odwołanie oczywiście pozbawione podstawy prawnej])

(2015/C 389/66)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Risto Nieminen (Kraainem, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. de Abreu Caldas, D. de Abreu Caldas i J.N. Louis, następnie J.N. Louis)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i E. Rebasti, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r., Nieminen/Rada (F-81/12, Zb.Orz.SP, EU:F:2014:50)

Sentencja

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

2)

Risto Nieminen zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/59


Postanowienie Sądu z dnia 6 października 2015 r. – GEA Group/OHIM (engineering for a better world)

(Sprawa T-545/14) (1)

((Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego engineering for a better world - Decyzja wyłącznie potwierdzająca - Ostateczny charakter potwierdzonej decyzji - Uwzględnienie z urzędu - Niedopuszczalność))

(2015/C 389/67)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: GEA Group AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Schneiders)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo A. Pohlmann, następnie S. Hanne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 czerwca 2014 r. (sprawa R 303/2014-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego engineering for a better world jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

GEA Group AG zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 339 z 29.9.2014.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/59


Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2015 r. – Oltis Group/Komisja

(Sprawa T-497/15)

(2015/C 389/68)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Oltis Group a.s. (Ołomuniec, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat P. Konečný)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o odrzuceniu wniosku lub wniosków skarżącej o udział w programach innowacyjnych – The Innovation Programme IP 4 – IT Solutions for Attractive Railway Services i The Innovation Programme IP 5 – Technologies for Sustainable&Attractive European Freigh w ramach projektu Shift2Rail;

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:

1.

Przekroczenie uprawnień przez organ oceniający

W tym względzie skarżąca podnosi między innymi, że organ oceniający nie mógł, w ramach postępowania, przypisać sobie wyłącznego prawa skarżącej do połączenia w jeden wniosek kliku niezależnych wniosków o uzyskanie statusu członka stowarzyszonego wspólnego przedsięwzięcia Shift2Rail, i że w ten sposób naruszył on procedurę przetargową. Ponadto skarżąca podnosi, że jeżeli zgłoszenie przez jednego uczestnika dwóch niezależnych wniosków dotyczących różnych programów innowacyjnych nie było zdaniem organu oceniającego zgodne z dokumentacją przetargową, a dokumentacja ta nie przewiduje takiej sytuacji, to skarżąca powinna zostać o tym powiadomiona zgodnie z częścią 8.2 dokumentacji przetargowej i powinna zachować prawo do rozporządzania zgłoszonymi wnioskami.

2.

Niezgodne z dokumentacją przetargową postępowanie organu oceniającego

Skarżąca twierdzi, że organ oceniający nie działał zgodnie z dokumentacja przetargową, ponieważ rozporządził wnioskami skarżącej bez powiadomienia jej i bez wezwania jej do usunięcia ewentualnych niejasności lub błędów.

Ponadto skarżąca jest przekonana, że organ oceniający powinien był ocenić oddzielnie jej wnioski (i oddzielnie przyznać za nie punkty), nawet jeżeli następnie zostały one połączone, ponieważ jedynie taki sposób postępowania umożliwia przestrzeganie zasady obiektywnego badania i oceny. Sposób postępowania organu oceniającego, polegający na łącznej ocenie wniosków skarżącej i na łącznej punktacji kryteriów oceny, jest mylący, dyskryminujący, niezgodny z podstawową zasadą dokumentacji przetargowej i prowadzi do wydania decyzji niepodlegającej kontroli.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/60


Skarga wniesiona w dniu 23 września 2015 r. – Republika Portugalska/Komisja Europejska

(Sprawa T-550/15)

(2015/C 389/69)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão i J. Saraiva de Almeida, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

1)

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015)4076 (1) w części, w której wyłączyła z finansowania Unii Europejskiej kwotę 8 2 60  006,65 EUR w odniesieniu do wydatków zgłoszonych przez Republikę Portugalską w ramach Innej pomocy bezpośredniej – maciorki i kozy w larach 2010, 2011 i 2012,

2)

Obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty dotyczące naruszeń.

A)

Zarzut pierwszy dotyczący lat 2009 i 2010 – Kontrole w trakcie okresu przetrzymania,

1)

Błędna wykładnia i zastosowanie postanowień art. 34 ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004 (2) odnośnie do pojęcia kontroli, jakie mają zostać przeprowadzone „w trakcie okresu przetrzymania”;

2)

Naruszenie zasady nie retroaktywności poprzez niesłuszne zastosowanie z mocą wsteczną przez Komisję art. 2 pkt 10 rozporządzenia nr 1368/2011 (3) w zakresie, w jakim jedynie po zmianie art. 41 rozporządzenia nr 1122/2009 (4) prawodawca Unijny zaczął przewidywać kontrole na miejscu „w trakcie całego okresu przetrzymania”;

3)

Naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa, ponieważ zasady te wymagają, aby każdy z aktów instytucji, który wywołuje skutki prawne był wyraźny, precyzyjny i podany do wiadomości zainteresowanych w sposób, w który mogliby oni dowiedzieć się w sposób pewny o chwili, od której wspomniany akt istnieje i rozpoczyna wywoływać skutki prawne;

4)

Naruszenie zasady równego traktowania, ponieważ wytyczne dotyczące stosowania art. 34 ust. 2, jeżeli istnieją, powinny przybrać formę pisemną, bez której podważona zostaje zasada równego traktowania, ponieważ nie zapewnia się, ze środki zostaną przyjęte w sposób jednolity przez wszystkie państwa członkowskie przy przestrzeganiu zasady równego traktowania;

5)

Naruszenie zasady proporcjonalności i art. 5 TUE, ponieważ kontrole na miejsc przeprowadzane przez portugalskie organy osiągają dokładnie cel przewidziany w omawianych przepisach, niezależnie od tego, czy zostają one przeprowadzane na początku, do czego zmierza Komisja, czy w środku, czy też na końcu, o ile zostają one przeprowadzane w trakcie okresu przetrzymania i w sposób nieprzewidywalny i niespodziewany.

B)

Jeżeli chodzi o rok 2011 – Nowe wymogi rozporządzenia dotyczące identyfikacji elektronicznej

1)

Naruszenie art. 11 rozporządzenia (WE) nr 885/06 (5), ponieważ decyzja nie została odpowiednio uzasadniona, zawierając nieścisłości w uzasadnieniu, przez co narusza ona ratio i cel art. 11 ust. 1 rozporządzenia 885/2006,

2)

Naruszenie art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 (6) i zasady proporcjonalności, ponieważ nie zostały spełnione w niniejszej sprawie cztery przesłanki, o których mowa w wytycznych Komisji ogłoszonych przez nią w tej dziedzinie i w zakresie, w jakim wymagane jest łączne spełnienie tych czterech przesłanek.


(1)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. wyłączająca z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowana jako dokument nr C(2015) 4076] (Dz.U. L 182, s. 39).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U. L 141, s. 18).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1368/2011 z dnia 21 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1121/2009 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V, oraz rozporządzenie (WE) nr 1122/2009 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli, w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 341, s. 33).

(4)  Rozporządzenie komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 316, s. 65).

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (Dz.U. L 171, s. 90).

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1).


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/62


Skarga wniesiona w dniu 25 września 2015 r. – Republika Portugalska/Komisja Europejska

(Sprawa T-551/15)

(2015/C 389/70)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão i J. Saraiva de Almeida, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

– 1)

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 4076 (1) w części, w której wyłączyła z finansowania Unii Europejskiej kwotę 5 01  445,57 EUR w odniesieniu do wydatków zgłoszonych przez Republikę Portugalską w ramach środka Len i konopie w latach 1999/2000;

– 2)

Obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty dotyczące następujących naruszeń:

1.

Naruszenia art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 729/70 (2): Komisja nie wykazuje istnienia naruszenia zasad wspólnej organizacji rynków rolnych,

2.

Naruszenia art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 729/70, ponieważ nie wykazano spełnienia przesłanek ustanowionych przez Komisję w jednolitych wytycznych zawartych w dokumencie nr VI/5330/97 (3) w celu zastosowania korektyw finansowej podstawy ryczałtowej 25 %,

3.

Naruszenie art. 1290/2005 (4): Wydatki dokonane wcześniej niż 24 miesiące temu – w zaskarżonej decyzji wyłącza się finansowanie wspólnotowe wydatków dokonanych w latach 1999 i 2000, co oznacza odmowę finansowania wydatków dokonanych wcześniej niż 24 miesiące wstecz w stosunku do pisemnego poinformowania organów portugalskich przez Komisję o wynikach weryfikacji wynikających ze stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z 28/IV/2006 (5).


(1)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. wyłączająca z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowana jako dokument nr C(2015) 4076] (Dz.U. L 182, s. 39).

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 729/70 z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 94, s. 13, s. 220).

(3)  Dokument VI/5330/97-PT z dnia 23 grudnia 1997 r. Wytyczne Komisji Europejskiej dla obliczania skutków finansowych w trakcie przygotowywania decyzji o rozliczeniu rachunków EFOGR – Gwarancja.

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1).

(5)  2006/334/WE: Decyzja Komisji z dnia 28 kwietnia 2006 r. wyłączająca z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 1702) (Dz.U. L 124, s. 21).


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/63


Skarga wniesiona w dniu 24 września 1015 r. – Universidad Internacional de la Rioja/OHIM – Universidad de la Rioja (UNIVERSIDAD INTERNACIONAL DE LA RIOJA UNiR)

(Sprawa T-561/15)

(2015/C 389/71)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Universidad Internacional de la Rioja, SA (Logroño, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci C. Lema Devesa i A. Porras Fernandez-Toledano)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Universidad de la Rioja (Logroño, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne„UNIVERSIDAD INTERNACIONAL DE LA RIOJA UNiR” – zgłoszenie nr 11 738 093

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22.6.2015 w sprawie R 1914/2014-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim odmówiono w niej rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 11 738 093 i w konsekwencji uwzględnienie zgłoszenia;

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

Zaskarżona decyzja nie wskazuje we właściwy sposób przeciętnego konsumenta przedmiotowych towarów i usług;

Zaskarżona decyzja nie zawiera odpowiedniej analizy prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/64


Skarga wniesiona w dniu 25 września 2015 r. – Aldi/OHIM – Rouard (GOURMET)

(Sprawa T-572/15)

(2015/C 389/72)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Fürsen i N. Bertram)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Pierre-André Rouard (Madryt, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „GOURMET” – zgłoszenie nr 1 0 5 09  446

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24.07.2015 w sprawie R 1985/2013-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

Naruszenie art. 63 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 20 pkt 7 rozporządzenia nr 2868/95;

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/65


Postanowienie Sądu z dnia 16 lipca 2015 r. – Greenwood Houseware (Zhuhai) i in./Rada

(Sprawa T-191/10) (1)

(2015/C 389/73)

Język postępowania: angielski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/65


Postanowienie Sądu z dnia 7 października 2015 r. – db-Technologies Deutschland/OHMI – MIP Metro (Sigma)

(Sprawa T-267/15) (1)

(2015/C 389/74)

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 245 z 27.7.2015.


Sąd do spraw Służby Publicznej

23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/66


Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 października 2015 r. – DI/EASO

(Sprawa F-113/13) (1)

((Służba publiczna - Personel EASO - Członek personelu kontraktowego - Okres próbny - Zwolnienie z powodu oczywistej niezdolności do należytego wypełniania obowiązków - Skarga o stwierdzenie nieważności - Zgodność skargi z zażaleniem - Brak - Oczywista niedopuszczalność - Skarga o odszkodowanie))

(2015/C 389/75)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: DI (przedstawiciel: adwokat I. Vlaic)

Strona pozwana: Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (przedstawiciele: L. Cerdán Ortiz-Quintana, pełnomocnik, adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) w sprawie rozwiązania umowy o pracę ze skarżącym po okresie próbnym, który został przedłużony o trzy miesiące.

Sentencja postanowienia

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

2)

DI pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu.


(1)  Dz.U. ## z ##.


23.11.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 389/66


Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 października 2015 r. – Drakeford/EMA

(Sprawa F-29/13 RENV)

(2015/C 389/76)

Język postępowania: francuski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.