ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 188

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 57
20 czerwca 2014


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

 

ZALECENIA

 

Europejski Bank Centralny

2014/C 188/01

Zalecenie w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2533/98 dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (EBC/2014/13) (przedstawione przez Europejski Bank Centralny)

1


 

II   Komunikaty

 

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja Europejska

2014/C 188/02

Komunikat Komisji – Kryteria analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania

4


 

IV   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja Europejska

2014/C 188/03

Kursy walutowe euro

13

 

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2014/C 188/04

Komunikat rządu Zjednoczonego Królestwa dotyczący dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów ( 1 )

14

2014/C 188/05

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

16


 

V   Ogłoszenia

 

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

 

Komisja Europejska

2014/C 188/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.7242 – Cargill/Copersucar/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

17

 

INNE AKTY

 

Komisja Europejska

2014/C 188/07

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

18

2014/C 188/08

Publikacja, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006, jednolitego dokumentu w sprawie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92

24


 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

 


I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Europejski Bank Centralny

20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/1


Zalecenie w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2533/98 dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny

(EBC/2014/13)

(przedstawione przez Europejski Bank Centralny)

(2014/C 188/01)

UZASADNIENIE

I.   WPROWADZENIE

W dniu 23 listopada 1998 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 (1). Zgodnie z art. 107 ust. 6 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską EBC uprzednio przedstawił Radzie zalecenie EBC/1998/10 (2). Następnie EBC przedstawił również zalecenie EBC/2008/9 (3), które poprzedzało przyjęcie rozporządzenia Rady (WE) nr 951/2009 (4). Jest zatem wskazane wykonanie tej samej procedury, obecnie określonej w art. 129 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i wprowadzenie proponowanych zmian do rozporządzenia (WE) nr 2533/98.

II.   KOMENTARZE DO POSZCZEGÓLNYCH ARTYKUŁÓW

Wykorzystanie informacji statystycznych do wykonywania funkcji nadzorczych

W celu zminimalizowania obciążeń sprawozdawczych oraz zapewnienia, aby dane były zbierane tylko jeden raz, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2533/98 krajowe banki centralne (KBC) są obecnie uprawnione do wykorzystywania poufnych informacji statystycznych do wykonywania swoich funkcji w dziedzinie nadzoru. Należy wskazać, że EBC, któremu na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (5) powierzono określone funkcje w zakresie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, podobnie jak KBC, którym powierzono określone funkcje w zakresie nadzoru ostrożnościowego, do wykonywania tych funkcji może wykorzystywać poufne informacje statystyczne.

Jednocześnie należy doprecyzować, że w celu wspierania wykonywania odpowiednich zadań może mieć miejsce przekazywanie poufnych informacji statystycznych pomiędzy członkami ESBC i innymi organami państw członkowskich i Unii odpowiedzialnymi za a) nadzór nad instytucjami, rynkami i infrastrukturami finansowymi oraz b) stabilność systemu finansowego, oraz ich przekazywanie Europejskiemu Mechanizmowi Stabilności. Wspomnianymi organami mogą być m.in. właściwe organy odpowiedzialne za nadzór i nadzór makroostrożnościowy, Europejskie Urzędu Nadzoru (6), Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego, jak również organy właściwe w zakresie przeprowadzania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych.

Zalecenie

„ROZPORZĄDZENIE RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 5 ust. 4,

uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Komisji,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 129 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 41 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 (7) jest kluczowym elementem ram prawnych wspierających wykonywanie przez Europejski Bank Centralny (EBC) zadań w zakresie zbierania informacji statystycznych przy wsparciu krajowych banków centralnych. EBC konsekwentnie opiera się na tym rozporządzeniu przy prowadzeniu i monitorowaniu skoordynowanego zbierania informacji statystycznych niezbędnych do wykonywania zadań Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), w tym zadania polegającego na przyczynianiu się do należytego wykonywania polityk prowadzonych przez właściwe władze w odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego, zgodnie z art. 127 ust. 5 Traktatu.

(2)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 (8) powierza EBC szczególne zadania w zakresie polityk dotyczących nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi oraz stabilności systemu finansowego w Unii i poszczególnych państwach członkowskich.

(3)

W celu zminimalizowania obciążeń sprawozdawczych ciążących na podmiotach sprawozdających oraz umożliwienia właściwego sprawowania nadzoru nad instytucjami, rynkami i infrastrukturami finansowymi powierzonego wszystkim właściwym organom, jak również właściwego wykonywania zadań powierzonych organom odpowiedzialnym za ochronę stabilności systemu finansowego, niezbędne jest wprowadzenie do rozporządzenia (WE) nr 2533/98 zmian umożliwiających wykorzystywanie i przekazywanie informacji statystycznych zbieranych przez ESBC pomiędzy członkami ESBC a odpowiednimi organami. Organy te powinny obejmować właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad instytucjami, rynkami i infrastrukturami finansowymi i nadzór makroostrożnościowy, Europejskie Urzędy Nadzoru (9), Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego, jak również organy właściwe w zakresie przeprowadzania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany szczegółowe

W art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie oraz dodaje się lit. e) w brzmieniu:

»d)

w odniesieniu do EBC i krajowych banków centralnych, kiedy wskazane informacje statystyczne są wykorzystywane w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego;

e)

w odniesieniu do krajowych banków centralnych zgodnie z art. 14 ust. 4. Statutu, do realizacji funkcji innych niż funkcje określone w Statucie.«;

2)

w ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:

»a)

w zakresie i stopniu szczegółowości niezbędnym do realizacji zadań ESBC, o których mowa w Traktacie, lub zadań w zakresie nadzoru ostrożnościowego, powierzonych członkom ESBC; lub«;

3)

dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

»4a

ESBC może przekazywać poufne informacje statystyczne władzom lub organom państw członkowskich i Unii odpowiedzialnym za nadzór nad instytucjami, rynkami i infrastrukturami finansowymi lub stabilność systemu finansowego zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, oraz Europejskiemu Mechanizmowi Stabilności, w zakresie i stopniu szczegółowości niezbędnym do realizacji ich odpowiednich zadań. Dalsze przekazywanie tych informacji w późniejszym czasie jest możliwe wyłącznie za wyraźną zgodą członka ESBC, który zebrał takie poufne informacje statystyczne.«.

Artykuł 2

Przepisy końcowe

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem [data].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.”

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 21 marca 2014 r.

Prezes EBC

Mario DRAGHI


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8).

(2)  Zalecenie EBC/1998/10 w sprawie rozporządzenia Rady (WE) dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. C 246 z 6.8.1998, s. 12).

(3)  Zalecenie EBC/2008/9 w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. C 251 z 3.10.2008, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 951/2009 z dnia 9 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2533/98 dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. L 269 z 14.10.2009, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

(6)  Europejskie Urzędy Nadzoru to Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8).

(8)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).

(9)  Europejskie Urzędy Nadzoru to Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.


II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/4


KOMUNIKAT KOMISJI

Kryteria analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania

(2014/C 188/02)

1.   WPROWADZENIE

1.

W niniejszym komunikacie przedstawiono wskazówki na potrzeby oceny finansowania ze środków publicznych ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (zwanych dalej projektami IPCEI – z ang. important projects of common European interest) pod kątem zgodności z zasadami pomocy państwa.

2.

Ze względu na pozytywne oddziaływanie pośrednie na rynek wewnętrzny i społeczeństwo Unii realizacja takich projektów może przyczynić się w znacznej mierze do wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i poprawy konkurencyjności unijnego przemysłu i gospodarki.

3.

Projekty IPCEI pozwalają gromadzić wiedzę, również specjalistyczną, zasoby finansowe oraz umożliwiają współpracę podmiotów gospodarczych z całej Unii w celu zaradzenia niedoskonałościom rynku, brakom systemowym i problemom społecznym, które w innym przypadku nie zostałyby przezwyciężone. Zostały one zaprojektowane z myślą o tym, by sektory publiczny i prywatny mogły wspólnie realizować duże projekty przynoszące ogromne korzyści Unii i jej obywatelom.

4.

Projekty IPCEI mogą być istotne z punktu widzenia wszystkich dziedzin polityki i działań wpisujących się we wspólne europejskie cele, w szczególności w odniesieniu do strategii „Europa 2020” (1), unijnych inicjatyw przewodnich oraz obszarów ważnych dla wzrostu gospodarczego, takich jak kluczowe technologie prorozwojowe (2) (KET).

5.

W ramach inicjatywy na rzecz unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa (3) wzywa się do przeznaczania tego rodzaju pomocy na realizację celów leżących we wspólnym europejskim interesie zgodnie z priorytetami strategii „Europa 2020”. Ma to zaradzić niedoskonałościom rynku oraz istotnym brakom systemowym, które utrudniają wzrost gospodarczy, tworzenie miejsc pracy i osiągnięcie zintegrowanego, dynamicznego i konkurencyjnego rynku wewnętrznego. Realizacja projektów IPCEI często wymaga znacznego udziału władz publicznych, ponieważ podmioty rynkowe nie sfinansowałyby samodzielnie tego typu przedsięwzięć. W niniejszym komunikacje określono zasady mające zastosowanie do finansowania tego typu projektów ze środków publicznych, w przypadku gdy stanowi ono pomoc państwa. Zasady te mają zapewnić równe warunki działania na rynku wewnętrznym.

6.

Reguły finansowania projektów IPCEI ze środków publicznych zostały już określone w zasadach ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (4) oraz w wytycznych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska (5), w których ujęto wskazówki w zakresie stosowania art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”). Wspomniana inicjatywa stanowi znakomitą okazję do aktualizacji i konsolidacji istniejących wskazówek w ramach jednego dokumentu oraz dostosowania ich do celów strategii „Europa 2020” i inicjatywy na rzecz unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa, jak również okazję do ewentualnego rozszerzenia ich na inne stosowne dziedziny. Niniejszy komunikat zastępuje zatem wszelkie istniejące przepisy dotyczące IPCEI. Dzięki temu wyposaża on państwa członkowskie w specjalne przekrojowe wskazówki mające stymulować powstawanie ważnych wspólnych projektów realizowanych we wspólnym europejskim interesie.

7.

Zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W związku z tym w niniejszym komunikacie przedstawiono wytyczne dotyczące kryteriów, jakie Komisja będzie stosować, przeprowadzając ocenę pomocy państwa przeznaczonej na wspieranie realizacji projektów IPCEI. W komunikacie najpierw określono jego zakres, a następnie przedstawiono wykaz kryteriów, które Komisja będzie wykorzystywać do oceny charakteru i znaczenia takich projektów do celów stosowania art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. Wyjaśniono również, w jaki sposób Komisja będzie przeprowadzać ocenę zgodności finansowania ze środków publicznych projektów IPCEI w świetle zasad pomocy państwa.

8.

Niniejszy komunikat nie wyklucza możliwości uznania pomocy państwa na wspieranie realizacji projektów IPCEI za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie innych przepisów Traktatu, w szczególności na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i odnośnych przepisów wykonawczych. Obecna modernizacja zasad ramowych dotyczących pomocy państwa ma na celu poszerzenie możliwości dotowania przez państwa członkowskie ważnych projektów, których realizacja prowadzi do usunięcia niedoskonałości rynku lub zaradzenia wyzwaniom w zakresie spójności w różnych obszarach i w konsekwencji przyczynia się do trwałego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Jednakże przepisy te nie zawsze w pełni odnoszą się do kwestii takich, jak znaczenie, specyfika i cechy charakterystyczne projektów IPCEI, które mogą wymagać specjalnych uregulowań dotyczących kwalifikowalności i zgodności z rynkiem wewnętrznym, jak również uregulowań proceduralnych, które to kwestie zostały określone w niniejszym komunikacie.

2.   ZAKRES ZASTOSOWANIA

9.

Niniejszy komunikat dotyczy projektów IPCEI realizowanych we wszystkich sektorach działalności gospodarczej.

10.

Niniejszy komunikat nie ma zastosowania do:

a)

środków w postaci pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, w rozumieniu wytycznych dotyczących pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji (6) lub wytycznych, które je zastąpią, zgodnie z aktami zmieniającymi lub zastępującymi;

b)

środków w postaci pomocy na rzecz przedsiębiorstw, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym;

c)

środków pomocy, które same w sobie – ze względu na warunki lub metody finansowania – nierozerwalnie wiążą się z naruszeniem prawa Unii (7), w szczególności:

środków pomocy, w przypadku których przyznanie pomocy jest uzależnione od zobowiązania beneficjenta do posiadania siedziby w danym państwie członkowskim lub do prowadzenia działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim,

środków pomocy, w przypadku których przyznanie pomocy jest uzależnione od zobowiązania beneficjenta do korzystania z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych,

środków pomocy ograniczających możliwości beneficjenta w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich.

3.   KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI

11.

Przy ocenie, czy dany projekt wchodzi w zakres art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, będą miały zastosowanie następujące kryteria:

3.1.   Definicja projektu

12.

Wniosek w sprawie pomocy dotyczy pojedynczego projektu, który został jasno opisany pod względem celów i warunków realizacji, w tym uczestników oraz źródeł finansowania (8).

13.

Za kwalifikowalny Komisja może również uznać projekt zintegrowany, tzn. grupę pojedynczych projektów mających taki sam cel i opartych na spójnym podejściu systemowym, ujętych w ramach wspólnej struktury, planu działania lub programu. Poszczególne elementy projektu zintegrowanego mogą się odnosić do odrębnych poziomów łańcucha dostaw, ale muszą wzajemnie się uzupełniać i być niezbędne do realizacji ważnego europejskiego celu (9).

3.2.   Przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania

3.2.1.   Ogólne kryteria łączne

14.

Projekt musi w konkretny, jasny i identyfikowalny sposób przyczyniać się do realizacji jednego lub więcej celów Unii oraz mieć znaczny wpływ na jej konkurencyjność, trwały wzrost gospodarczy, rozwiązywanie problemów społecznych lub tworzenie wartości w całej Unii.

15.

Projekt musi wnosić znaczący wkład w realizację celów Unii, na przykład mieć podstawowe znaczenie dla strategii „Europa 2020”, Europejskiej Przestrzeni Badawczej, europejskiej strategii w dziedzinie kluczowych technologii wspomagających (10), strategii energetycznej dla Europy (11), ram politycznych do 2030 r. dotyczących klimatu i energii (12), europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego (13), strategii w zakresie elektroniki, transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych, a także unijnych inicjatyw przewodnich takich jak: Unia innowacji (14), Europejska agenda cyfrowa (15), Europa efektywnie korzystająca z zasobów (16) czy Zintegrowana polityka przemysłowa w erze globalizacji (17).

16.

Projekt musi zazwyczaj dotyczyć więcej niż jednego państwa członkowskiego (18), a korzyści wynikające z jego realizacji nie mogą ograniczać się jedyne do państw członkowskich zapewniających finansowanie, lecz muszą rozciągać się na znaczną część Unii. Korzyści płynące z projektu muszą być jasno zdefiniowane, konkretne i łatwo identyfikowalne (19).

17.

Korzyści płynące z projektu nie mogą się ograniczać do określonych przedsiębiorstw lub danego sektora, lecz muszą mieć większe znaczenie i być szerzej odczuwalne dla europejskiej gospodarki lub społeczeństwa poprzez pozytywne oddziaływanie pośrednie (np. wywoływać skutki o charakterze systemowym mające wpływ na poszczególne poziomy łańcucha wartości lub na rynki wyższego lub niższego szczebla, lub też mieć alternatywne zastosowanie w innych sektorach, lub prowadzić do przesunięcia modalnego). Takie korzyści muszą być jasno zdefiniowane, konkretne i łatwo identyfikowalne.

18.

Projekt musi być współfinansowany przez beneficjenta.

19.

Projekt musi być zgodny z zasadą stopniowego wycofywania dotacji szkodliwych dla środowiska, przywołaną w Planie działania na rzecz zasobooszczędnej Europy (20) oraz w kilku konkluzjach Rady (21).

3.2.2.   Ogólne pozytywne elementy

20.

Komisja przyjmie bardziej przychylne stanowisko, jeśli projekt, oprócz kryteriów łącznych wymienionych w sekcji 3.2.1, będzie spełniał również następujące warunki:

a)

projekt został opracowany w sposób umożliwiający w nim udział wszystkich zainteresowanych państw członkowskich, biorąc pod uwagę rodzaj projektu, jego cel oraz potrzeby finansowe;

b)

w opracowaniu projektu uczestniczy Komisja lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, taki jak Europejski Bank Inwestycyjny;

c)

w wybór projektu zaangażowana jest Komisja lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia, pod warunkiem że w tym celu podmiot ten działa jedynie jako struktura wdrażająca;

d)

struktura zarządzania projektem obejmuje Komisję – lub dowolny podmiot prawny, któremu Komisja powierzyła swoje uprawnienia – oraz kilka państw członkowskich;

e)

realizacja projektu wymaga znacznych pod względem liczby partnerów wspólnych działań i interakcji, zaangażowania organizacji z różnych branży lub przedsiębiorstw różnej wielkości;

f)

projekt jest współfinansowany ze środków unijnych (22).

3.2.3.   Kryteria szczegółowe

21.

Projekty w zakresie działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej muszą mieć wyraźnie innowacyjny charakter lub wnosić istotną wartość dodaną w tej dziedzinie w świetle najnowszych osiągnięć w danym sektorze.

22.

Projekty obejmujące wykorzystanie przemysłowe powinny umożliwiać rozwijanie nowych produktów bądź usług o wysokiej zawartości badawczej i innowacyjnej lub wprowadzenie całkowicie innowacyjnych procesów produkcyjnych. Pozbawione innowacyjnego wymiaru regularne modernizacje istniejących instalacji i tworzenie nowych wersji istniejących produktów nie kwalifikują się jako IPCEI.

23.

Projekty dotyczące środowiska, energii lub transportu muszą bądź mieć duże znaczenie dla strategii Unii w zakresie środowiska, energii – w tym bezpieczeństwa dostaw energii – lub transportu, bądź wnosić znaczny wkład w rynek wewnętrzny, w tym, choć nie wyłącznie, w odniesieniu do tych sektorów.

3.3.   Znaczenie projektu

24.

Aby kwalifikować się jako IPCEI, projekt musi być znaczący pod względem ilościowym lub jakościowym. Powinien być to bądź projekt szczególnie duży bądź o szerokim zakresie lub wiązać się ze znacznym poziomem ryzyka technologicznego lub finansowego.

4.   KRYTERIA ZGODNOŚCI Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

25.

Oceniając zgodność z rynkiem wewnętrznym pomocy na wspieranie realizacji IPCEI w oparciu o art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, Komisja będzie brała pod uwagę przedstawione niżej kryteria (23).

26.

Komisja przeprowadzi test bilansujący, aby ocenić, czy spodziewane skutki pozytywne przeważają nad ewentualnymi skutkami negatywnymi, co przedstawiono poniżej.

27.

Ze względu na charakter projektu Komisja może uznać, że istnieje niedoskonałość rynku lub inne ważne braki systemowe, jak również że projekt stanowi wkład w przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, jeśli spełnia on kryteria kwalifikowalności wskazane w sekcji 3 powyżej.

4.1.   Konieczność i proporcjonalność pomocy

28.

Pomoc nie może subsydiować kosztów projektu, które przedsiębiorstwo i tak by poniosło, i nie może rekompensować zwykłego ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Bez pomocy państwa realizacja projektu nie byłaby możliwa, bądź też projekt musiałby być przeprowadzony na mniejszą skalę, w węższym zakresie lub w inny sposób, co znacząco ograniczyłoby spodziewane korzyści (24). Pomoc będzie uznana za proporcjonalną tylko wtedy, gdy takiego samego wyniku nie udałoby się osiągnąć przy wykorzystaniu mniejszej pomocy.

29.

Państwo członkowskie musi dostarczyć Komisji odpowiednie informacje dotyczące projektu objętego pomocą, jak również wyczerpujący opis scenariusza alternatywnego odpowiadającego sytuacji, w której żadne z państw członkowskich nie przyznaje pomocy. Scenariusz alternatywny może zakładać brak projektu alternatywnego albo zakładać jasno zdefiniowany i wystarczająco przewidywalny projekt alternatywny rozważany przez beneficjenta w ramach wewnętrznego procesu decyzyjnego, może także odnosić się do projektu alternatywnego realizowanego w całości lub częściowo poza Unią.

30.

Jeżeli projekt alternatywny nie istnieje, Komisja sprawdza, czy kwota pomocy nie przekracza minimalnego poziomu niezbędnego do zapewniania wystarczającej rentowności projektu objętego pomocą, np. poprzez umożliwienie osiągnięcia wewnętrznej stopy zwrotu na poziomie odpowiadającym poziomowi referencyjnemu lub minimalnej stopie zwrotu (tzw. hurdle rate) dla danego sektora lub danego przedsiębiorstwa. W tym celu można również wykorzystać zwykłe stopy zwrotu wymagane przez beneficjenta w ramach podobnych projektów inwestycyjnych, koszt kapitału przedsiębiorstwa jako całości lub zyski zwykle odnotowywane w danym sektorze. Należy uwzględnić wszystkie istotne spodziewane koszty i korzyści z całego okresu trwania projektu.

31.

Maksymalny pułap pomocy zostanie określony w oparciu o stwierdzoną lukę w finansowaniu w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych projektu. W uzasadnionych przypadkach potwierdzonych analizą luki w finansowaniu intensywność pomocy może sięgnąć nawet do 100 % kosztów kwalifikowalnych. Luka w finansowaniu odnosi się do różnicy pomiędzy dodatnimi i ujemnymi przepływami pieniężnymi w okresie istnienia inwestycji, zdyskontowanymi do swojej bieżącej wartości w oparciu o odpowiedni czynnik dyskontowy odzwierciedlający stopę zwrotu, jaką beneficjent musi uzyskać, aby zrealizować projekt, w szczególności pod kątem istniejącego ryzyka. Przez koszty kwalifikowane należy rozumieć koszty określone w załączniku (25).

32.

Jeśli wykazano, np. za pomocą wewnętrznej dokumentacji przedsiębiorstwa, że beneficjent stoi wobec wyraźnego wyboru pomiędzy realizacją projektu objętego pomocą i realizacją projektu alternatywnego nieobjętego pomocą, Komisja porównuje oczekiwaną wartość bieżącą netto inwestycji w projekcie objętym pomocą i w projekcie alternatywnym, uwzględniając prawdopodobieństwo wystąpienia różnych scenariuszy biznesowych.

    określenie zamierzonej zmiany: państwo członkowskie musi jasno określić zmianę zachowania oczekiwaną w wyniku przyznania pomocy państwa, np. uruchomienie nowego projektu lub zwiększenie rozmiaru, zakresu lub tempa projektu. Zmianę zachowania należy określić poprzez porównanie oczekiwanych wyników i poziomu zamierzonej działalności w przypadku udzielenia pomocy i w przypadku braku pomocy. Różnica między dwoma scenariuszami obrazuje wpływ środka pomocy i efekt zachęty;

    poziom rentowności: jeśli projekt sam w sobie nie byłby wystarczająco rentowny, aby jego realizacji mogło się podjąć przedsiębiorstwo prywatne, lecz przyniósłby istotne korzyści dla społeczeństwa, jest bardziej prawdopodobne, że pomoc spełnia efekt zachęty.

33.

W swojej analizie Komisja bierze pod uwagę następujące elementy:

a)

b)

34.

W celu zniwelowania faktycznych lub potencjalnych, bezpośrednich lub pośrednich zakłóceń międzynarodowej wymiany handlowej Komisja może uwzględnić fakt, że, bezpośrednio lub pośrednio, konkurenci spoza Unii otrzymali (w ciągu ostatnich trzech lat) lub mają otrzymać pomoc o równoważnej intensywności na podobne projekty. Jeżeli jednak ze względu na charakter danego sektora zakłócenia międzynarodowej wymiany handlowej mogą wystąpić po upływie okresu dłuższego niż trzy lata, okres referencyjny można odpowiednio wydłużyć. Jeśli jest to możliwe, zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji odpowiednie informacje umożliwiające jej przeprowadzenie oceny sytuacji, w szczególności w odniesieniu do potrzeby uwzględnienia przewagi konkurencyjnej, jaką posiada konkurent z państwa trzeciego. Jeśli Komisja nie posiada dowodów dotyczących udzielonej lub planowanej pomocy, może również oprzeć swoją decyzję na istniejących poszlakach.

35.

W celu gromadzenia dowodów Komisja może wykorzystać swoje uprawnienia dochodzeniowe (26).

36.

Instrument pomocy należy wybierać z uwzględnieniem niedoskonałości rynku lub innych ważnych braków systemowych, które należy usunąć. Na przykład, jeżeli problem polega na braku dostępu do finansowania, państwo członkowskie powinno zasadniczo udzielić wsparcia w formie pomocy na utrzymanie płynności finansowej, np. pożyczki lub gwarancji (27). Jeżeli istnieje również konieczność, by przedsiębiorstwo miało swój udział w podziale ryzyka, preferowanym instrumentem pomocy powinna być zazwyczaj zaliczka zwrotna. Zwrotne instrumenty pomocy zasadniczo będą uznawane za element pozytywny.

37.

W stosownych przypadkach analiza musi uwzględniać cele w zakresie bezpieczeństwa energetycznego oraz efektywności energetycznej.

38.

Komisja przychylniej będzie oceniać projekty z dużym wkładem własnym beneficjentów lub niezależnych inwestorów prywatnych. Wkład w postaci rzeczowych aktywów trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych ustala się w oparciu o cenę rynkową.

39.

Za element pozytywny uznawany będzie również wybór beneficjentów za pomocą konkurencyjnej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury przetargowej.

4.2.   Zapobieganie przypadkom nadmiernego zakłócenia konkurencji i test bilansujący

40.

Państwo członkowskie powinno wykazać, że proponowany środek pomocy jest odpowiednim instrumentem polityki do realizacji celów projektu. Środek nie zostanie uznany za właściwy, jeśli inne, mniej zakłócające instrumenty polityki lub mniej zakłócające rodzaje instrumentów pomocy umożliwiają osiągnięcie takiego samego skutku.

41.

Aby pomoc można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, negatywny wpływ środków pomocy na konkurencję i wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi musi być ograniczony i zrównoważony przez pozytywne skutki polegające na przyczynieniu się do osiągnięcia celu leżącego we wspólnym europejskim interesie.

42.

Przy ocenie negatywnych skutków środka pomocy Komisja skupi się w swojej analizie na przewidywalnym wpływie pomocy na konkurencję między przedsiębiorstwami na rozpatrywanych rynkach produktowych, z uwzględnieniem rynków wyższego lub niższego szczebla oraz ryzyka nadwyżki mocy produkcyjnych.

43.

Komisja oceni ryzyko zamknięcia dostępu do rynku i pozycji dominującej na rynku, w szczególności w przypadku, gdy wyniki badań nie są rozpowszechniane lub też są rozpowszechniane w ograniczonym zakresie. W przypadku projektów obejmujących budowę infrastruktury (28) należy zagwarantować otwarty i niedyskryminujący do niej dostęp, jak również niedyskryminacyjne zasady ustalania cen (29).

44.

Komisja oceni ewentualny negatywny wpływ projektu na wymianę handlową, w tym ryzyko wystąpienia sytuacji, w której państwa członkowskie prześcigałyby się w przyznawaniu dotacji, które może mieć miejsce w szczególności w odniesieniu do wyboru lokalizacji.

4.3.   Przejrzystość

45.

Państwa członkowskie zamieszczają na kompleksowej stronie internetowej dotyczącej pomocy państwa, na poziomie krajowym lub regionalnym, następujące informacje:

a)

treść podstawy prawnej środka pomocy i odnośnych przepisów wykonawczych bądź link do niej;

b)

nazwę organu lub organów przyznających pomoc;

c)

nazwę poszczególnych beneficjentów, formę i wysokość pomocy na rzecz każdego beneficjenta, datę jej przyznania oraz rodzaj przedsiębiorstwa (MŚP/duże przedsiębiorstwo); region, w którym beneficjent ma siedzibę (na poziomie NUTS II); główny sektor, w którym przedsiębiorstwo będące beneficjentem pomocy prowadzi działalność (na poziomie grupy NACE) (30).

46.

Od takiego wymogu można odstąpić jedynie w odniesieniu do pomocy indywidualnej poniżej 500 000 EUR. Takie informacje należy opublikować po podjęciu decyzji o przyznaniu pomocy i przechowywać przez co najmniej 10 lat, zapewniając do nich powszechny i nieograniczony dostęp (31). Państwa członkowskie nie mają obowiązku przedstawiania wymienionych wyżej informacji przed dniem 1 lipca 2016 r.

5.   PRZEPISY KOŃCOWE

5.1.   Obowiązek zgłoszenia

47.

Zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu państwa członkowskie zobowiązane są informować Komisję z wyprzedzeniem o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy państwa, w tym pomocy na rzecz projektów IPCEI.

48.

Zachęca się państwa członkowskie uczestniczące w tym samym projekcie IPCEI, aby, o ile to możliwe, przedstawiały Komisji wspólne zgłoszenie.

5.2.   Ocena ex post i sprawozdawczość

49.

Z realizacji projektu sporządza się regularne sprawozdania. W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się o przeprowadzenie oceny ex post.

5.3.   Wejście w życie, okres obowiązywania oraz przegląd

50.

Niniejszy komunikat ma zastosowanie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

51.

Komisja będzie stosować przedstawione w niniejszym komunikacie zasady w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych projektów pomocy państwa, względem których musi podjąć decyzję po opublikowaniu niniejszego komunikatu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; dotyczy to również projektów, które zostały zgłoszone jeszcze przed jego publikacją.

52.

Zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa przyznanej bezprawnie (32) w przypadku pomocy niezgłoszonej Komisja będzie stosować niniejszy komunikat, jeśli pomoc została przyznana po jego wejściu w życie, a w pozostałych przypadkach – zasady obowiązujące w momencie przyznania pomocy.

53.

Komisja może w każdej chwili podjąć decyzję o zmianie niniejszego komunikatu, jeśli jest to konieczne z przyczyn związanych z polityką konkurencji lub w celu uwzględnienia innych dziedzin unijnej polityki, zobowiązań międzynarodowych, zmiany sytuacji na rynkach bądź też z innych uzasadnionych powodów.


(1)  Komunikat Komisji „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”, COM(2010) 2020 final z 3.3.2010.

(2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia w dziedzinie kluczowych technologii wspomagających – droga do wzrostu i miejsc pracy”, COM(2012) 341 final z 26.6.2012.

(3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Unowocześnienie unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa”, COM(2012) 209 final z 8.5.2012.

(4)  Wspólnotowe zasady ramowe dotyczące pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (Dz.U. C 323 z 30.12.2006, s. 1).

(5)  Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska (Dz.U. C 82 z 1.4.2008, s. 1).

(6)  Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2). Jak wyjaśniono w pkt 20 tych wytycznych, ze względu na fakt, że samo dalsze istnienie przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji jest niepewne, takie przedsiębiorstwo nie może być uznawane za odpowiednie narzędzie służące celom polityki publicznej aż do czasu zapewnienia jego rentowności.

(7)  Zob. np. wyrok w sprawie C-156/98 Niemcy przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. I-6857, pkt 78, oraz wyrok w sprawie C-333/07 Régie Networks przeciwko Rhone Alpes Bourgogne, Zb.Orz. 2008, s. I-10807, pkt 94–116.

(8)  W przypadku badań i rozwoju, jeżeli dwóch lub więcej projektów nie da się wyraźnie wzajemnie wyodrębnić, a w szczególności, jeśli nie jest prawdopodobne, że odniosą one indywidualny sukces techniczny, należy je uznać za jeden projekt. Pomoc na rzecz projektu, która prowadzi jedynie do zmiany jego lokalizacji na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), nie wiąże się natomiast ze zmianą jego charakteru, rozmiaru lub zakresu, nie będzie uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

(9)  W dalszej części dokumentu projekt pojedynczy i projekt zintegrowany określane są jako „projekt”.

(10)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia w dziedzinie kluczowych technologii wspomagających – droga do wzrostu i miejsc pracy”, COM(2012) 341 final z 26.6.2012.

(11)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Energia 2020 – Strategia na rzecz konkurencyjnego, zrównoważonego i bezpiecznego sektora energetycznego”, COM(2010) 639 final.

(12)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Ramy polityczne na okres 2020–2030 dotyczące klimatu i energii”, COM(2014) 15 final.

(13)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Europejska strategia bezpieczeństwa energetycznego”, COM(2014) 330 final.

(14)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Projekt przewodni strategii Europa 2020 – Unia innowacji”, COM(2010) 546 final z 6.10.2010.

(15)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska agenda cyfrowa”, COM(2010) 245 final/2 z 26.8.2010.

(16)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europa efektywnie korzystająca z zasobów – inicjatywa przewodnia strategii Europa 2020”, COM(2011) 21 z 26.1.2011.

(17)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zintegrowana polityka przemysłowa w erze globalizacji – Konkurencyjność i zrównoważony rozwój na pierwszym planie”, COM(2010) 614 final z 28.10.2010.

(18)  Z wyjątkiem projektów dotyczących połączonej międzysystemowo infrastruktury badawczej oraz transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T), ponieważ stanowią one część fizycznie połączonej sieci transgranicznej lub są konieczne dla poprawy zarządzania ruchem transgranicznym lub interoperacyjności.

(19)  Sam fakt, że projekt realizowany jest przez przedsiębiorstwa z różnych krajów lub też że infrastruktura badawcza będzie następnie wykorzystywana przez przedsiębiorstwa mające swoją siedzibę w różnych państwach członkowskich, nie wystarcza, by zakwalifikować go jako IPCEI. Trybunał poparł stanowisko Komisji, zgodnie z którym można uznać, że dany projekt stanowi przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. b), jeżeli wchodzi on w skład transnarodowego programu europejskiego finansowanego wspólnie przez rządy kilku państw członkowskich albo też jeżeli powstał on w wyniku zbiorowych działań kilku państw członkowskich w celu zaradzenia wspólnemu zagrożeniu. Wyrok w sprawach połączonych C-62/87 i 72/87 Exécutif regional wallon and SA Glaverbel przeciwko Komisji, Rec. 1988, s. 1573, pkt 22.

(20)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania na rzecz zasobooszczędnej Europy”, COM(2011) 571 final z 20.9.2011.

(21)  Np. w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 23 maja 2013 r. potwierdzono potrzebę stopniowego wycofywania dotacji szkodliwych dla środowiska lub gospodarki, w tym dotacji na wydobycie paliw kopalnych, w celu ułatwienia inwestycji w nową i inteligentną infrastrukturę energetyczną.

(22)  Finansowanie unijne zarządzane centralnie przez instytucje, agencje, wspólne przedsiębiorstwa lub inne unijne organy, które nie jest bezpośrednio ani pośrednio kontrolowane przez państwo członkowskie, nie stanowi pomocy państwa.

(23)  Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości w przypadku oceny zgodności tego typu projektów Komisja posiada pewien zakres swobody. Wyrok w sprawach połączonych C-62/87 i 72/87 Exécutif regional wallon and SA Glaverbel przeciwko Komisji, Rec. 1988, s. 1573, pkt 21.

(24)  Wniosek o pomoc musi zostać złożony przed rozpoczęciem prac, czyli przed rozpoczęciem robót budowlanych związanych z inwestycją albo przed pierwszym wiążącym zobowiązaniem do zamówienia urządzeń lub innym zobowiązaniem, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, zależnie od tego, co nastąpi najpierw. Zakupu gruntów oraz prac przygotowawczych, takich jak uzyskiwanie zezwoleń i wykonywanie wstępnych studiów wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie prac.

(25)  W przypadku projektu zintegrowanego koszty kwalifikowane muszą być wyszczególnione na poziomie każdego z projektów indywidualnych.

(26)  Zob. art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 734/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 659/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 15).

(27)  Pomoc w postaci gwarancji musi być ograniczona w czasie, a w przypadku pomocy w postaci pożyczek należy określić okresy spłaty.

(28)  W celu uniknięcia wątpliwości wyjaśnia się, że linii pilotażowych nie uważa się za infrastrukturę.

(29)  Projekty obejmujące infrastrukturę energetyczną podlegać będą regulacjom dotyczącym dostępu do rynku i taryfowym, jak również wymogom rozdziału dystrybucji i produkcji zgodnie z prawodawstwem w zakresie rynku wewnętrznego.

(30)  Z wyjątkiem tajemnic handlowych i innych informacji poufnych w uzasadnionych przypadkach oraz za zgodą Komisji (komunikat Komisji C(2003) 4582 w sprawie tajemnicy służbowej w decyzjach dotyczących pomocy państwa (Dz.U. C 297 z 9.12.2003, s. 6)).

(31)  Informacje te publikuje się w ciągu 6 miesięcy od daty przyznania pomocy. W przypadku pomocy niezgodnej z prawem państwa członkowskie będą zobowiązane zapewnić publikację tych informacji ex post, przynajmniej w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia decyzji przez Komisję. Informacje muszą być dostępne w formacie umożliwiającym wyszukiwanie i pozyskiwanie danych oraz łatwą publikację w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML.

(32)  Zawiadomienie Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa przyznanej bezprawnie (Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22).


ZAŁĄCZNIK

KOSZTY KWALIFIKOWALNE

a)

Studia wykonalności, w tym wstępne badania techniczne, oraz koszty uzyskania pozwoleń niezbędnych do realizacji projektu.

b)

Koszty aparatury i sprzętu (w tym instalacji i pojazdów transportowych) w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeśli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane na potrzeby projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie dobrych praktyk księgowych.

c)

Koszty nabycia (lub budowy) budynków, infrastruktury i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. W przypadku gdy koszty te ustalane są w oparciu o koszty przekazania na zasadach komercyjnych lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe, w przeciwieństwie do kosztów amortyzacji, od luki w finansowaniu należy odjąć – ex ante bądź ex post – wartość końcową gruntów, budynków lub nieruchomości.

d)

Koszty innych materiałów, zaopatrzenia i podobnych produktów niezbędnych do realizacji projektu.

e)

Koszty uzyskania, walidacji i obrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych. Koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu.

f)

Koszty personelu i administracyjne (w tym koszty ogólne) poniesione bezpośrednio w związku z działalnością badawczą, rozwojową i innowacyjną (BRI), w tym dotyczącą pierwszego zastosowania w przemyśle (1), bądź – w przypadku projektów w zakresie infrastruktury – poniesione w trakcie budowy tej infrastruktury.

g)

W przypadku pomocy na rzecz projektu mającego na celu pierwsze zastosowanie w przemyśle – wydatki kapitałowe i operacyjne (CAPEX i OPEX), o ile wspomniane zastosowanie w przemyśle wynika z działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej (BRI) (2) oraz o ile ono samo zawiera znaczący element BRI, który jest integralną i niezbędną częścią pomyślnej realizacji projektu. Wydatki operacyjne muszą być związane z tym właśnie elementem projektu.

h)

W uzasadnionych przypadkach akceptowane mogą być również inne koszty, jeśli są one nierozłącznie powiązane z realizacją projektu, z wyjątkiem kosztów operacyjnych nieobjętych pkt g).


(1)  Mowa tu o rozbudowie instalacji pilotażowych lub opracowaniu całkowicie nowej aparatury i urządzeń w ramach etapu następującego po etapie linii pilotażowej, w tym fazy testów, nie zaś o produkcji masowej ani działalności komercyjnej.

(2)  Pierwszego zastosowania w przemyśle nie musi dokonywać podmiot, który prowadził działalność BRI, o ile ten pierwszy uzyska prawa własności do wyników wcześniejszej działalności BRI oraz o ile zarówno działalność BRI, jak i pierwsze zastosowanie w przemyśle są objęte danym projektem i wspólnie zgłoszone.


IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/13


Kursy walutowe euro (1)

19 czerwca 2014 r.

(2014/C 188/03)

1 euro =


 

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3620

JPY

Jen

138,82

DKK

Korona duńska

7,4564

GBP

Funt szterling

0,79985

SEK

Korona szwedzka

9,0885

CHF

Frank szwajcarski

1,2170

ISK

Korona islandzka

 

NOK

Korona norweska

8,3140

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,435

HUF

Forint węgierski

305,31

LTL

Lit litewski

3,4528

PLN

Złoty polski

4,1326

RON

Lej rumuński

4,3940

TRY

Lir turecki

2,9025

AUD

Dolar australijski

1,4478

CAD

Dolar kanadyjski

1,4749

HKD

Dolar Hongkongu

10,5566

NZD

Dolar nowozelandzki

1,5622

SGD

Dolar singapurski

1,7003

KRW

Won

1 387,13

ZAR

Rand

14,5054

CNY

Yuan renminbi

8,4881

HRK

Kuna chorwacka

7,5755

IDR

Rupia indonezyjska

16 254,03

MYR

Ringgit malezyjski

4,3813

PHP

Peso filipińskie

59,588

RUB

Rubel rosyjski

46,6940

THB

Bat tajlandzki

44,330

BRL

Real

3,0426

MXN

Peso meksykańskie

17,6774

INR

Rupia indyjska

81,7677


(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.


INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/14


Komunikat rządu Zjednoczonego Królestwa dotyczący dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 188/04)

Ogłoszenie Zjednoczonego Królestwa dotyczące 14 rundy udzielania zezwoleń na poszukiwanie i produkcję ropy i gazu na obszarach lądowych

Departament ds. Energii i Zmian Klimatu

Petroleum Act 1998

Runda udzielania zezwoleń na obszarach lądowych

1.

Sekretarz Stanu ds. Energii i Zmiany Klimatu zaprasza zainteresowane podmioty do składania wniosków o zezwolenia na poszukiwanie i produkcję ropy naftowej w odniesieniu do określonych obszarów terytorium lądowego Zjednoczonego Królestwa. Jest to 14 runda udzielania zezwoleń na obszarach lądowych.

2.

Dokładne informacje na temat zaproszenia, w tym mapy obszarów, których dotyczy ogłoszenie, wytyczne dotyczące zezwoleń oraz warunków, jakie zezwolenia te będą zawierać, jak również wskazówki dotyczące składania wniosków, są dostępne na stronie internetowej gov.uk: https://www.gov.uk/oil-and-gas-licensing-rounds.

3.

Wszystkie wnioski zostaną poddane ocenie w oparciu o kryteria zawarte w Hydrocarbons Licensing Directive Regulations 1995 (S.I. 1995 nr 1434) oraz w kontekście stałej potrzeby prowadzenia w sposób sprawny, gruntowny, wydajny i bezpieczny poszukiwań, które mają na celu określenie zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego na terytorium lądowym Zjednoczonego Królestwa przy należytym uwzględnieniu zagadnień z zakresu ochrony środowiska.

4.

Wnioski zostaną poddane ocenie w oparciu o następujące kryteria:

a)

zdolność finansowa wnioskodawcy i jego możliwości finansowe w zakresie przeprowadzenia działań, które będą objęte zezwoleniem w okresie początkowym, łącznie z programem prac przedłożonym w celu oceny pełnego potencjału obszaru znajdującego się na terenie lub terenach objętych wnioskiem;

b)

możliwości techniczne wnioskodawcy w zakresie prowadzenia działań, które będą objęte zezwoleniem w początkowym okresie, w tym poszukiwania węglowodorów na terenie lub terenach objętych wnioskiem. Możliwości techniczne zostaną poddane ocenie częściowo na podstawie jakości analizy związanej z terenem lub terenami objętymi wnioskiem;

c)

sposób, w jaki wnioskodawca proponuje prowadzić działalność, która będzie dozwolona na podstawie zezwolenia, w tym jakość programu prac przekazanego w celu dokonania oceny pełnego potencjału obszaru objętego wnioskiem;

d)

w przypadku gdy wnioskodawca posiada lub posiadał zezwolenie udzielone lub traktowane jako udzielone na podstawie „Petroleum Act 1998”, jakikolwiek brak efektywności lub odpowiedzialności wnioskodawcy stwierdzony podczas prowadzenia działalności na mocy tego zezwolenia.

5.

Wnioskodawcy muszą przedstawić oświadczenie o świadomości oddziaływania na środowisko (Environmental Awareness Statement), poświadczające znajomość przepisów dotyczących ochrony środowiska na terytorium lądowym Zjednoczonego Królestwa oraz szeroko rozumianych problemów ekologicznych na obszarze, którego dotyczy wniosek.

6.

Sekretarz stanu udzieli zezwolenia jedynie w przypadku, gdy jednocześnie zatwierdzi wybór operatora dokonany przez wnioskodawcę.

Wytyczne

7.

Szczegółowe informacje dotyczące niniejszego ogłoszenia można znaleźć na stronie internetowej gov.uk: https://www.gov.uk/oil-and-gas-licensing-rounds.

Zezwolenia

8.

Udzielenie zezwolenia przez sekretarza stanu na podstawie niniejszego zaproszenia do składania wniosków nastąpi w ciągu dwunastu do osiemnastu miesięcy od daty niniejszego komunikatu.

9.

Sekretarz stanu nie ponosi odpowiedzialności za koszty poniesione przez wnioskodawcę w związku z przygotowaniem lub złożeniem wniosku.

Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko

10.

Sekretarz stanu dokonał strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w odniesieniu do całego obszaru będącego przedmiotem zaproszenia, zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko. Wyniki tej oceny i inne powiązane dokumenty są dostępne na stronie internetowej gov.uk: https://www.gov.uk/oil-and-gas-licensing-rounds.

Strona internetowa gov.uk: https://www.gov.uk/oil-and-gas-licensing-rounds.


20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/16


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

(2014/C 188/05)

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

22.5.2014

Czas trwania

22.5.2014-31.12.2014

Państwo członkowskie

Dania

Stado lub grupa stad

SAN/234_2

Gatunek

Dobijaki (Ammodytes spp.)

Obszar

Wody UE w obszarze 2 zarządzania dobijakami

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

06/TQ43


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/17


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.7242 – Cargill/Copersucar/JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/C 188/06)

1.

W dniu 13 czerwca 2014 r. Komisja Europejska otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, zgodnie z art. 4 rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 (1), w wyniku której przedsiębiorstwo Cargill, Incorporated („Cargill”, USA) i przedsiębiorstwo Copersucar S.A. („Copersucar”, Brazylia) przejmują w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw wspólną kontrolę nad nowo utworzoną spółką będącą wspólnym przedsiębiorcą („JV”, Hiszpania).

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—   Cargill: spółka prywatna, międzynarodowy producent i dostawca artykułów żywnościowych, produktów rolnych oraz narzędzi zarządzania ryzykiem, jak również związanych z nimi usług,

—   Copersucar: spółka prywatna, której kapitał posiadają 24 grupy producentów cukru i etanolu w Brazylii,

—   JV: połączy działalność handlową przedsiębiorstw Cargill i Copersucar na światowym rynku cukru, będzie prowadzić działalność w zakresie handlu cukrem i obrotu pochodnymi instrumentami finansowymi związanymi z cukrem.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja Europejska zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji Europejskiej w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja Europejska musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: M.7242 – Cargill/Copersucar/JV, na poniższy adres:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussels

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.


INNE AKTY

Komisja Europejska

20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/18


Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2014/C 188/07)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych  (2)

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„MANTEQUILLA DE SORIA”

Nr WE: ES-PDO-0105-01110 – 19.04.2013

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

    Nazwa produktu

    Opis produktu

    Obszar geograficzny

    Dowód pochodzenia

    Metoda produkcji

    Związek z obszarem geograficznym

    Etykietowanie

    Wymogi krajowe

    Inne [określić jakie]

2.   Rodzaj zmiany

    Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

    Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

    Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006).

    Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiany

Dowód pochodzenia

Niniejsza część została zmieniona celem jaśniejszego określenia mechanizmów kontrolnych służących zagwarantowaniu jakości i pochodzenia przedmiotowych rodzajów masła, z jednoczesnym usunięciem niepotrzebnych informacji.

Usunięto obowiązek wstępnej oceny podmiotów celem dostosowania się do wymogów dyrektywy usługowej.

Usuwa się odniesienia do upoważnień udzielanych przez radę regulacyjną i przeprowadzanych przez nią kontroli, tak by nie przyczyniać się do ograniczania swobody przemieszczania się.

Metoda produkcji

W pkt 1 tej części zawarto wymóg dotyczący żywienia zwierząt, jaki spełniać muszą gospodarstwa prowadzące produkcję mleczną na potrzeby wytwarzania przedmiotowego masła.

Ustalono, że opis procesu uzyskiwania śmietany był błędny i musi zostać skorygowany. Przy tej okazji postanowiono przedstawić kompletnie nową wersję opisu tego procesu.

W tych ramach usunięto informacje dotyczące mechanizmów kontroli wewnętrznej realizowanych przez zakład produkcyjny po przyjęciu mleka w ramach samokontroli – nie ma potrzeby, by figurowały one w specyfikacji.

Usunięto liczne odniesienia do procesu chłodzenia z wykorzystaniem płyt, uznając, że metoda schładzania nie ma znaczenia, usuwając tym samym przeszkody na drodze do postępu technicznego w tym zakresie.

Zmianie ulegają niektóre zakresy temperatur, uznawane za niepotrzebnie rygorystyczne, np. zakres temperatur przechowywania mleka, zmywania tłuszczu wodą itd., które były bardzo wąskie (2–4 °C), ponieważ specjaliści zapewniają, że zakres od 1 °C do 6 °C stanowi wystarczające zabezpieczenie zachowania właściwości produktu w trakcie całego procesu przetwarzania, nie wpływa na produkt końcowy i ściślej odpowiada parametrom wykorzystywanych maszyn i technologii. W związku z tym wystarczy ustalić temperaturę maksymalną na 6 °C.

Jak już wspomniano, punkt zawierający opis procesu pozyskiwania śmietany został całkowicie zastąpiony ze względu na występujące w nim błędy. W związku z tym poniższy fragment:

„Mleko poddawane jest obróbce cieplnej (podgrzewanie przez 15 sekund do temperatury w zakresie 57 °C-68 °C) w płytowym wymienniku ciepła, a następnie poddawane wirowaniu w celu zebrania śmietany i oczyszczenia. Otrzymywana w temperaturze pomiędzy 30 °C a 40 °C śmietana powinna mieć do momentu pasteryzacji zawartość tłuszczu pomiędzy 38 i 45 % i kwasowość poniżej 13 °Dornic. Jest ona następnie schładzana do temperatury pomiędzy 2 °C a 4 °C celem konserwacji do momentu poddania jej pasteryzacji”.

Otrzymuje brzmienie:

„Mleko poddawane jest obróbce termicznej celem zebrania śmietany i oczyszczenia. W trakcie tego procesu, w zakresie temperatur pomiędzy 40 °C a 55 °C, zbierana jest śmietana przez odwirowanie. Śmietana powinna mieć zawartość tłuszczu pomiędzy 38 i 45 % i kwasowość poniżej 13 °Dornic. Następnie śmietana jest schładzana celem konserwacji do temperatury nie wyższej od 6 °C do momentu poddania jej pasteryzacji”.

Wynika to z faktu, że temperatura obróbki cieplnej (zakres pomiędzy 57° a 68 °C) to temperatura osiągana przez mleko po zebraniu śmietany, w związku z czym czynnik ten nie ma znaczenia ani w pozyskiwaniu śmietany, ani też w późniejszym procesie wytwarzania masła. Z drugiej strony śmietana zbierana jest zazwyczaj przy temperaturze wynoszącej między 40 °C a 55 °C, co jest zakresem zalecanym przez producentów wyposażenia, ponieważ ułatwia zbieranie śmietany oraz zapobiega mechanicznemu rozbijaniu kulek tłuszczu, ograniczając tym samym aktywność lipaz oraz procesy dekompozycji. Słuszność powyższych zasad potwierdzają następujące publikacje: „Technology of dairy products” autorstwa Ralpha Early (Blackie Academia & Professional), rodział 7 „Cream pasteurization technology” w biuletynie IDF nr 271 „Pasteurization of Cream” autorstwa T. Bøgha-Sørensena, „Tratamiento específico para diferentes tipos de nata” autorstwa Carlosa Gandolfo (www.agroterra.es) oraz rodział 8 „Manual de Industrias Lácteas” (Tetra Pack Processing Systems AB, 2003).

Równocześnie pozostawia się możliwość dopuszczenia w przyszłości innych, równie skutecznych metod określania kwasowości śmietany, takich jak mierzenie jej pH.

Jeżeli chodzi o pasteryzację śmietany, usuwa się wzmiankę o czynnikach pasteryzacji, ponieważ wynikają one z samej definicji tego procesu obróbki termicznej, który jest jednym z krytycznych etapów kontroli w sektorze.

W odniesieniu do etapu dojrzewania śmietany, usuwa się odniesienie do czynnika kwasowości śmietany pomiędzy 18 a 28 °Dornic mającego wyznaczać moment, w którym należy przerwać proces dojrzewania, ponieważ faktycznie decyzja o zakończeniu dojrzewania podejmowana jest nie tyle na podstawie kwasowości, lecz czasu, jaki upłynął od rozpoczęcia procesu (12–15 godz.), czyli czasu trwania procesów fermentacyjnych.

Jeżeli chodzi o ten etap, usuwa się również odniesienie do przetrzymywania śmietany w chłodzie przez okres 4 godzin, ponieważ przybliżony czas potrzebny do schłodzenia śmietany zależy od wielkości danej partii, nie można zatem określić go z góry. Poza tym w okresie, w którym śmietana przechowywana jest w zbiorniku, temperatura jest stale kontrolowana celem utrzymywania jej na stabilnym poziomie, nie istnieje zatem ryzyko pogorszenia jakości produktu związane z okresem przechowywania w zbiorniku.

W odniesieniu do etapu ugniatania, usuwa się obowiązek analizowania wilgotności masła z wykorzystaniem wagi na podczerwień, dopuszczając tym samym możliwość wykorzystywania innych technik.

Etykietowanie

Usuwa się odniesienia do upoważnień udzielanych przez radę regulacyjną i przeprowadzanych przez nią kontroli, tak by nie przyczyniać się do ograniczania swobody przemieszczania się.

Dołącza się rysunek przedstawiający logo produktu, chociaż nie ma już dłużej obowiązku zamieszczania go na etykiecie.

Wymogi krajowe

Zaktualizowano obowiązujące prawodawstwo wpływające na chronione nazwy pochodzenia oraz obszary geograficzne.

Organ kontrolny

Organem kontrolnym jest obecnie Instituto Tecnológico Agrario de Castilla y León pełniący rolę właściwego organu.

Grupą, która występuje o wprowadzenie zmian, jest Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Mantequilla de Soria”, organ reprezentujący sektory produkcji i przetwarzania masła w prowincji Soria, uznawany za posiadający prawnie chroniony interes w zmianie specyfikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (3)

„MANTEQUILLA DE SORIA”

Nr WE: ES-PDO-0105-01110 – 19.04.2013

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Mantequilla de Soria”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.5. Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Masło uzyskiwane z tłuszczu zawartego w mleku krów rasy fryzyjskiej, brunatnej alpejskiej lub krzyżówek tych ras, pochodzących z gospodarstw mleczarskich określonych gmin w prowincji Soria.

Chroniona nazwa pochodzenia „Mantequilla de Soria” obejmuje trzy rodzaje masła wytwarzane według tradycyjnej receptury: naturalne, solone i słodkie.

Właściwości fizykochemiczne i organoleptyczne poszczególnych rodzajów:

1.

Masło naturalne:

Właściwości fizykochemiczne

—   Zawartość tłuszczu: minimalnie 82 % m/m

—   Zawartość tłuszczu w suchej masie: maksymalnie 2 % m/m

—   Wilgotność: maksymalnie 16 % m/m

Właściwości organoleptyczne: kolor pomiędzy kością słoniową i słomkowożółtym. Słaby lub średnio intensywny aromat diacetylowy. Lekko kwaskowaty smak. W trakcie spożycia rozpuszcza się umiarkowanie szybko. Średnia lepkość. Aromat świeżej śmietany. Umiarkowany posmak.

2.

Masło solone:

Właściwości fizykochemiczne

—   Zawartość tłuszczu: minimalnie 80 % m/m

—   Zawartość tłuszczu w suchej masie: maksymalnie 4 % m/m

—   Wilgotność: maksymalnie 16 % m/m

—   Chlorek sodu: maksymalnie 2,5 % m/m

Właściwości organoleptyczne: kolor kości słoniowej. Po przekrojeniu lekko ziarnisty wygląd. Zapach lekko dojrzałej śmietany. Smak intensywnie słony. W trakcie spożycia rozpuszcza się umiarkowanie szybko. Średnia lepkość. Aromat śmietany. Krótkotrwały posmak.

3.

Masło słodkie

Właściwości fizykochemiczne

—   Zawartość tłuszczu: minimalnie 39 % m/m

—   Zawartość tłuszczu w suchej masie: maksymalnie 35 % m/m

—   Wilgotność: maksymalnie 25 % m/m

—   Sacharoza: od 20 do 35 % m/m

—   Dodatki: beta-karoten lub ekstrakt z koszeliny jako barwniki.

Właściwości organoleptyczne: kolor kości słoniowej, z wyjątkiem dekoracji, mającej kolor pomarańczowy lub różowawy. Po przekrojeniu ma wygląd słabo lub lekko napowietrzonej, ale zwartej piany, z nieregularnymi rozstępami o wielkości od ziarna białego cukru do ziarna ryżu. Aromat diacytelowy z odcieniem karmelizowanego cukru. Smak intensywnie słodki i lekko kwaskowaty. W trakcie spożycia rozpuszcza się umiarkowanie szybko. Średnia lepkość. Aromat śmietany z lekką nutą warzywną. Posmak od średnio- do długotrwałego.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Mleko wykorzystywane do produkcji masła pochodzi z gospodarstw rolnych położonych w określonym obszarze geograficznym, który stanowi część prowincji Soria, najwyżej położonej i z najchłodniejszym klimatem, w której tradycyjnie zajmowano się produkcją mleczną i gdzie rosną twarde i suche trawy, a także charakterystyczna flora, nadająca mleku specyficzne właściwości, które przechodzą na masło.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

System żywienia zwierząt, determinowany przez czynniki klimatyczne oraz dostępność naturalnych zasobów, opiera się na wykorzystywaniu pastwisk w normalnych okresach wypasu, w pozostałym zakresie natomiast zwierzęta odżywiane są kiszonką, sianem, zmielonymi ziarnami lub paszą, w miarę możliwości pochodzącą z wyznaczonego obszaru.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Na wyznaczonym obszarze odbywa się zarówno produkcja mleka, jak i proces wytwarzania masła.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

W oznaczeniach i na etykietach opakowań zawierających masło obowiązkowo umieszczane są wyrażenia „Denominación de Origen Protegida” i „Mantequilla de Soria”.

Masła korzystające z chronionych oznaczeń przeznaczone do konsumpcji muszą być opatrzone znakiem zgodności w formie drugiej, odpornej na fałszerstwa etykiety nienadającej się do powtórnego wykorzystania, która jest przytwierdzana przed wysyłką produktu.

Na etykiecie tej musi widnieć logo oznaczenia oraz alfanumeryczny kod gwarantujący identyfikowalność umieszczony na pasku: złotym w przypadku masła naturalnego, różowym w przypadku masła słodkiego i niebieskim w przypadku masła słonego.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Na obszar produkcji mleka i wytwarzania Mantequilla de Soria składa się 169 gmin należących do prowincji Soria. Chodzi o następujące gminy:

Abejar; Adradas; Ágreda; Alconaba; Alcubilla de Avellaneda; Aldealafuente; Aldealices; Aldealpozo; Aldealseñor; Aldehuela de Periáñez; Aldehuelas, Las; Alentisque; Aliud; Almajano; Almaluez; Almarza; Almazán; Almazul; Almenar de Soria; Arancón; Arcos de Jalón; Arévalo de la Sierra; Ausejo de la Sierra; Barca; Bayubas de Abajo; Bayubas de Arriba; Beratón; Berlanga de Duero; Blacos; Bliecos; Borjabad; Borobia; Buberos; Buitrago; Burgo de Osma-Ciudad de Osma; Cabrejas del Campo; Cabrejas del Pinar; Calatañazor; Caltojar; Candilichera; Cañamaque; Carabantes; Carrascosa de Abajo; Carrascosa de la Sierra; Casarejos; Castilfrío de la Sierra; Castillejo de Robledo; Castilruiz; Centenera de Andaluz; Cerbón; Cidones; Cigudosa; Cihuela; Ciria; Cirujales del Río; Coscurita; Covaleda; Cubilla; Cubo de la Solana; Cueva de Ágreda; Dévanos; Deza; Duruelo de la Sierra; Escobosa de Almazán; Espeja de San Marcelino; Espejón; Estepa de San Juan; Frechilla de Almazán; Fresno de Caracena; Fuentearmegil; Fuentecambrón; Fuentecantos; Fuentelmonge; Fuentelsaz de Soria; Fuentepinilla; Fuentes de Magaña; Fuentestrún; Garray; Golmayo; Gómara; Gormaz; Herrera de Soria; Hinojosa del Campo; Langa de Duero; Losilla, La; Magaña; Maján; Matalebreras; Matamala de Almazán; Medinaceli; Miño de San Esteban; Molinos de Duero; Momblona; Monteagudo de las Vicarías; Montenegro de Cameros; Morón de Almazán; Muriel de la Fuente; Muriel Viejo; Nafría de Ucero; Narros; Navaleno; Nepas; Nolay; Noviercas; Ólvega; Oncala; Pinilla del Campo; Portillo de Soria; Póveda de Soria, La; Pozalmuro; Quintana Redonda; Quintanas de Gormaz; Quiñoneria, La; Rábanos, Los; Rebollar; Recuerda; Renieblas; Reznos; Rioseco de Soria; Rollamienta; Royo, El; Salduero; San Esteban de Gormaz; San Felices; San Leonardo de Yagüe; San Pedro Manrique; Santa Cruz de Yanguas; Santa María de Huerta; Santa María de las Hoyas; Serón de Nájima; Soliedra; Soria; Sotillo del Rincón; Suellacabras; Tajahuerce; Tajueco; Talveila; Tardelcuende; Taroda; Tejado; Torlengua; Torreblacos; Torrubia de Soria; Trévago; Ucero; Vadillo; Valdeavellano de Tera; Valdegeña; Valdelagua del Cerro; Valdemaluque; Valdenebro; Valdeprado; Valderrodilla; Valtajeros; Velamazán; Velilla de La Sierra; Velilla de los Ajos; Viana de Duero; Villaciervos; Villanueva de Gormaz; Villar del Ala; Villar del Campo; Villar del Río; Villares de Soria, Los; Villaseca de Arciel; Vinuesa; Vizmanos; Vozmediano; Yanguas.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Właściwości Mantequilla de Soria wynikają z faktu wytwarzania tego masła z mleka pochodzącego od krów żywionych produktami uzyskiwanymi w specyficznych warunkach klimatycznych i na szczególnej wysokości.

Prowincja Soria położona jest na obszarze, którego średnia wysokość nad poziomem morza wynosi 1 026 m. Jest to jedna z prowincji najwyżej położonych i o najbardziej zróżnicowanym terenie na Mesecie, co przyczynia się do wyjątkowej surowości warunków klimatycznych.

Na najwyżej położonych obszarach, powyżej 1 500 m n.p.m., dominują pastwiska nadające się do wykorzystania w miesiącach letnich. Na terenach o średniej wysokości, tj. wynoszącej od 1 000 do 1 500 m n.p.m., istotną rolą odgrywają lasy, są jednak także pastwiska wykorzystywane od wiosny do jesieni. Na obszarach przejściowych, tj. o wysokości 900–1 000 m n.p.m. występują gleby słabo najadające się do uprawy, dlatego prawie przez cały rok obszary te przeznaczane są na pastwiska. Wreszcie, na obszarach położonych poniżej 900 m n.p.m. dominuje uprawa roli. Na nienawadnianych obszarach najpowszechniejsze uprawy to zboża i rośliny pastewne, natomiast w nawadnianych, najniżej położonych dolinach na południu prowincji uprawia się także kukurydzę. Z wyznaczonego obszaru wykluczono najniżej położone obszary na południu prowincji, na których panują najwyższe temperatury i gdzie nie ma tradycji w zakresie produkcji i przetwarzania mleka.

Charakterystycznym widokiem w Sorii jest bydło wypasające się swobodnie na pastwiskach.

Kompozycja traw, suchych i twardych oraz charakterystyczna flora nadają mleku szczególne właściwości, które przechodzą na masło.

Zarówno wcześniejsza metoda wyrabiania masła przy użyciu „manzadero” (tradycyjnej masielnicy) oraz obecna, z wykorzystaniem masielnicy do periodycznego zmaślania, pozwalają na łączenie drobinek tłuszczu w śmietanie. W „manzadero” odbywało się to poprzez ręczne uderzenia podobne do uderzeń tłoka, aż do ich zbicia, współczesna masielnica do periodycznego zmaślania powoduje podobny efekt dzięki ciśnieniu, jakie wytwarza ruch masielnicy.

5.2.   Specyfika produktu

Cechą wyróżniającą proces produkcji tego masła jest dodawanie kultur bakterii dopiero po upływie od 3 do 4 godzin po rozpoczęciu dojrzewania, w celu uzyskania lepszego, wyróżniającego się wyglądu.

Z kolei wytwarzanie syropu w odmianie słodkiej odbywa się zgodnie z dawnymi zasadami, a wygląd produktu podtrzymuje dawną estetykę i formę.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Istnieje wiele materiałów pozwalających zrekonstruować historię Mantequilla de Soria: spisane świadectwa, artykuły w prasie, informacje itd., z których najstarsze pochodzą z 1845 r. Wskazują one, że produkt ma niewątpliwie bogatą historię i tradycję, w związku z czym nazwa geograficzna ma wystarczającą renomę i uznanie.

Ponieważ obszar ten jest bardzo słabo zaludniony i trudno w związku z tym liczyć na efekty medialne, reputacja produktu wynikać może jedynie z charakterystycznych właściwości mleka oraz procesu wytwarzania masła, które łącznie pozwalają uzyskać produkt ceniony przez konsumentów.

Ukształtowanie terenu przesądza o ekstremalnych warunkach klimatycznych wpływających na rodzaje i skład traw i upraw, którymi żywione są zwierzęta. Dieta ta pozwala uzyskać w mleku odpowiednią zawartość kwasów tłuszczowych oraz nadać mu szczególne właściwości, które przechodzą na masło.

Z drugiej strony istnieją tradycje związane z tym obszarem, takie jak wykorzystanie manzadero czy masielnicy do periodycznego zmaślania, które pozwalają nadać produktowi szczególną formę, również wpływającą na jego właściwości.

Tradycja wytwarzania w pastelerías słodkiego masła na bazie masła naturalnego stanowi również wyłączność tego obszaru.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

http://www.itacyl.es/opencms_wf/opencms/informacion_al_ciudadano/calidad_alimentaria/4_condiciones_DOP/index.html


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(4)  Zob. przypis 3.


20.6.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 188/24


Publikacja, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006, jednolitego dokumentu w sprawie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92

(2014/C 188/08)

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych  (1)

„PROSCIUTTO DI SAN DANIELE”

NR WE: IT-PDO-0117-01149 – 19.8.2013

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Prosciutto di San Daniele”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Prosciutto di San Daniele” to szynka o charakterystycznym kształcie przypominającym gitarę, zawierająca część dalszą kończyny (racicę). Waga całej „Prosciutto di San Daniele” wraz z kością wynosi zazwyczaj od 8 do 10 kg, a w każdym przypadku nie mniej niż 7,5 kg. Mięso jest jędrne, miękkie i elastyczne. Tłuszcz ma kolor jednolicie biały i występuje we właściwej proporcji do chudego mięsa, które ma kolor czerwono-różowy z żyłkami tłuszczu. Szynka charakteryzuje się łagodnym, słodkawym smakiem oraz zostawia wyrazisty posmak. Ma zdecydowany, charakterystyczny zapach, który może być różny zależnie od czasu dojrzewania.

„Prosciutto di San Daniele” posiada następujące właściwości chemiczne:

zawartość wilgoci nie może być niższa niż 57 %, ani wyższa niż 63 %,

iloraz procentowej zawartości chlorku sodu do procentowej zawartości wilgoci nie może być niższy niż 7,8 i nie wyższy niż 11,2,

iloraz procentowej zawartości wilgoci do procentowej zawartości białek łącznie nie może być niższy niż 1,9 i nie wyższy niż 2,5,

wskaźnik proteolizy (zwartość procentowa frakcji azotowych rozpuszczalnych w kwasie trichlorooctowym — TCA — w odniesieniu do całkowitej zawartości azotu) nie może być wyższy niż 31.

Powyższe właściwości chemiczne odnoszą się do składu procentowego fragmentu mięśnia biceps femoris, zmierzonego przed opatrzeniem produktu logo.

„Prosciutto di San Daniele” może być dopuszczona do konsumpcji z kością, w postaci pociętej na kawałki o różnych rozmiarach i masie bądź pocięta na plasterki. Logo widnieje na wszystkich typach produktu.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Żywe zwierzęta

Produkcja „Prosciutto di San Daniele” podlega zasadom określonym poniżej:

Do produkcji muszą zostać użyte zwierzęta czystej rasy Large White oraz Landrace bądź zwierzęta krzyżówek tych ras, według specyfikacji określonej w Libro Genealogico Italiano (włoska księga zwierząt zarodowych).

Dopuszcza się użycie świń rasy Duroc, według specyfikacji określonej we włoskiej księdze zwierząt zarodowych.

Ponadto dopuszcza się użycie świń innych ras, krzyżówek lub hybryd tych ras, jeżeli krzyżowanie następowało po doborze osobników lub według schematów krzyżowania do produkcji tuczników, a rezultaty krzyżowania były zgodne z określonymi we włoskiej księdze zwierząt zarodowych.

W celu zachowania hodowli tradycyjnej wykluczone jest użycie zwierząt wykazujących cechy niepożądane, zwłaszcza wykazujące syndrom stresowy (PSS).

Wyklucza się również użycie zwierząt czystej rasy Landrace belgijska, Hampshire, Pietrain, Duroc i Spotted Poland.

Nie wolno używać mięsa knurów i loch prośnych.

Stosowany typ genetyczny musi zapewniać duże przyrosty masy i zadowalającą wydajność – w każdym razie waga żywca pojedynczego osobnika powinna wynosić 160 kg ± 10 %.

Nogi świeże

Nogi świń używane do produkcji „Prosciutto di San Daniele”, pochodzące z tuszy tuczników należących do klasy „U”, „R” lub „O” zgodnie z unijną skalą klasyfikacji tuszy wieprzowych, powinny mieć wagę nie mniejszą niż 11 kg.

Warstwa tłuszczu wraz ze skórą od zewnątrz nogi świeżej poddanej trybowaniu, mierzona pionowo w stronę kości udowej oraz jej zewnętrzna powierzchnia w pozycji poziomej powinny mieć grubość co najmniej 15 mm, zależnie od wielkości całego kawałka.

Nie wolno używać nóg świń ze widoczną miopatią PSE lub DFD bądź z widocznymi śladami po stanach zapalnych i urazowych.

Nie wolno używać nóg świń, jeśli od chwili ich uboju upłynęło mniej niż 24 godziny lub więcej niż 120 godzin, ani nóg mrożonych.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Poniżej znajdują się szczegółowe zasady dotyczące składu i podawania pasz. Paszę należy podawać najlepiej w postaci płynnej (zawiesistej lub mokrej papki), tradycyjnie z dodatkiem serwatki.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji „Prosciutto di San Daniele”, począwszy od rozbioru nóg świeżych aż do zakończenia procesu dojrzewania, muszą odbywać się w gminie San Daniele del Friuli, w prowincji Udine (Włochy).

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie produktu plasterkowanego odbywa się wyłącznie na obszarze geograficznym produkcji „Prosciutto di San Daniele”.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

„Prosciutto di San Daniele” podlega szczegółowym zasadom oznakowania produktu, stosowanym przy produkcji surowca oraz wytwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu gotowego produktu.

Przy produkcji surowca do szynki „Prosciutto di San Daniele” mają zastosowanie następujące wymogi dotyczące oznakowania:

hodowca umieszcza jedno lub kilka oznaczeń,

dokonujący uboju umieszcza oznaczenie ubojni na nodze świeżej,

producent umieszcza pieczęć na nodze świeżej,

na skórze szynki umieszcza się oznaczenie potwierdzające zgodność produktu z marką, w obecności i pod nadzorem organu kontrolnego.

Etykieta całego produktu „Prosciutto di San Daniele” sprzedawanego z kością powinna zawierać następujące informacje:

nazwę „Prosciutto di San Daniele” opatrzoną zwrotem „denominazione di origine protetta” (chroniona nazwa pochodzenia),

adres siedziby producenta.

Etykieta „Prosciutto di San Daniele” pozbawionej kości, sprzedawanej w jednym kawałku, porcjowanej lub pokrojonej powinna zawierać następujące informacje:

nazwę „Prosciutto di San Daniele” opatrzoną zwrotem „denominazione di origine protetta” (chroniona nazwa pochodzenia),

adres zakładu pakującego,

datę produkcji, tj. datę rozpoczęcia przetwarzania nogi, w każdym przypadku jeśli pieczęć nie jest już widoczna.

Opakowanie plasterkowanej „Prosciutto di San Daniele” powinno zawierać reprodukcję graficzną logo oraz numer identyfikacyjny pakującego.

Jest to identyczne logo jak logo zamieszczane na skórze dojrzałej szynki. Przedstawia się ono następująco:

Image

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Produkcja „Prosciutto di San Daniele” musi odbywać się w gminie San Daniele del Friuli, w prowincji Udine (Włochy).

Obszar geograficzny hodowli i uboju świń przeznaczonych do produkcji „Prosciutto di San Daniele” obejmuje następujące regiony: Friuli-Wenecja Julijska, Wenecja Euganejska, Lombardia, Piemont, Emilia-Romania, Umbria, Toskania, Marche, Abruzja i Lacjum.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Obszar geograficzny produkcji „Prosciutto di San Daniele” obejmuje gminę San Daniele del Friuli w środkowej części regionu Friuli, wzdłuż rzeki Tagliamento, za którą rozpoczyna się pogórze Alp Karnickich.

Gleby na tym obszarze mają pochodzenie morenowe i zwykle cechują się dużą zawartością drobnoziarnistych żwirów. Mają właściwości silnie higroskopijne i w efekcie zapewniają stały odpływ wilgoci.

Oprócz efektu przesuszania gleby, ciepłe wiatry znad Morza Adriatyckiego są stopniowo schładzane nad doliną rzeki Tagliamento, gdzie spotykają się z wiatrami wiejącymi z Alp prostym strumieniem przez Canale del Ferro del Tarvisano, w górę nurtu rzeki Tagliamento. W ten sposób powstaje stały mikroklimat z utrzymującą się łagodną cyrkulacją powietrza w przedmiotowym obszarze, co w połączeniu z mocno przesuszoną glebą tworzy charakteryzujące się małą wilgotnością środowisko, w którym panują idealnie warunki dla dojrzewania szynki. Właśnie ze względu na panujący mikroklimat gmina stała się niemal wyłącznym ośrodkiem produkcji „Prosciutto di San Daniele”, a szynka wzięła od gminy swoją nazwę. Przetwórstwo nóg wieprzowych historycznie pozyskiwanych ze zwyczajowych obszarów produkcji trzody chlewnej stało się tu kunsztem. Do najistotniejszych czynności wykonywanych przez wyspecjalizowanych pracowników jest trybowanie nóg. Proces ten polega na usuwaniu nadmiaru tłuszczu i mięśni z nogi świeżej, nadając jej specyficzny kształt kojarzący się z gitarą. Ponadto sprasowanie mięsa po trybowaniu oraz solenie odbywa się z wykorzystaniem procesów osmotycznych, co sprzyja dojrzewaniu mięsa.

5.2.   Specyfika produktu

Typową cechą „Prosciutto di San Daniele” jest obecność racicy, tj. dalszej części kończyny dolnej, która – w przeciwieństwie do większości szynek na rynku – nie jest usuwana. Racica pozostaje wraz z nogą wieprzową przez cały proces produkcji szynki, i stała się znakiem rozpoznawczym szynki „Prosciutto di San Daniele” dla konsumentów. Charakterystyczny kształt gitary, delikatny smak oraz wyrazisty aromat „Prosciutto di San Daniele” to zasługa specyficznego sposobu przerobu mięsa, tj. trybowania i prasowania nóg wieprzowych, ograniczenia dodatków jedynie do soli morskiej stosowanej na początku produkcji oraz długotrwałego dojrzewania mięsa.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

„Prosciutto di San Daniele” pochodzi z obszaru geograficznego San Daniele del Friuli i swoje właściwości zawdzięcza specyficznym warunkom panującym na geograficznym obszarze produkcji, w tym charakterystycznym cechom klimatycznym i czynnikowi ludzkiemu.

Specyficzny mikroklimat obszaru powstały za sprawą ukształtowania terenu oraz cech charakterystycznych gleby na przedmiotowym obszarze geograficznym stwarza warunki niskiej wilgotności i cyrkulacji powietrza idealne dla dojrzewania szynek, istotnie wpływające na smak i zapach „Prosciutto di San Daniele”.

Istotnym czynnikiem jest również doświadczenie pracowników dojrzewalni wykorzystujących dojrzewalnie wyposażone w wiele okien, w których rozmieszczają szynki prostopadle do strumienia przepływu powietrza w taki sposób, aby szynka „Prosciutto di San Daniele” dojrzewała powoli, rozwijając swój charakterystyczny aromat.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (2))

Treść specyfikacji produktu jest dostępna w witrynie internetowej pod adresem: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3339

lub

po wejściu na stronę główną Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) i kliknięciu na zakładkę „Qualità e sicurezza” (w prawym górnym rogu ekranu), a następnie na odsyłacz „Disciplinari di Produzione prodotti DOP, IGP e STG”.


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(2)  Zob. przypis 1.