ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.376.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 376

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 56
21 grudnia 2013


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

II   Komunikaty

 

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja Europejska

2013/C 376/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.7101 – Brookfield Property/Starwood/Interhotel Portfolio) ( 1 )

1

2013/C 376/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.7118 – AXA/Norges Bank/SZ Tower) ( 1 )

1

2013/C 376/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6982 – Altor Fund III/TryghedsGruppen/Elixia/HFN Group) ( 1 )

2

2013/C 376/04

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.7087 – Vitol/Carlyle/Varo) ( 1 )

2

 

IV   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Rada

2013/C 376/05

Rada ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów, posiedzenie w dniach 9 i 10 grudnia 2013 r.

3

2013/C 376/06

Projekt strategii dotyczącej europejskiego systemu e-sprawiedliwości na lata 2014–2018

7

 

Komisja Europejska

2013/C 376/07

Kursy walutowe euro

12

 

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2013/C 376/08

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

13

2013/C 376/09

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

13

2013/C 376/10

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

14

2013/C 376/11

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

14

2013/C 376/12

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

15

2013/C 376/13

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

15

2013/C 376/14

Formy transportu mające zastosowanie w państwach członkowskich strefy euro – Artykuł 13 ust. 5 – Rozporządzenie (UE) nr 1214/2011

16

 

V   Ogłoszenia

 

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

 

Komisja Europejska

2013/C 376/15

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.7133 – Investindustrial/KKR/Resort Holdings) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

24

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

 


II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/1


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.7101 – Brookfield Property/Starwood/Interhotel Portfolio)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 376/01

W dniu 13 grudnia 2013 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32013M7101 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/1


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.7118 – AXA/Norges Bank/SZ Tower)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 376/02

W dniu 16 grudnia 2013 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32013M7118 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/2


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.6982 – Altor Fund III/TryghedsGruppen/Elixia/HFN Group)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 376/03

W dniu 29 listopada 2013 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32013M6982 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/2


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.7087 – Vitol/Carlyle/Varo)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 376/04

W dniu 17 grudnia 2013 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32013M7087 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/3


Rada ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów, posiedzenie w dniach 9 i 10 grudnia 2013 r.

2013/C 376/05

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

1.

PRZYPOMINA, że zgodnie z art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego; ponadto działanie Unii ma uzupełniać polityki krajowe i być nakierowane na poprawę zdrowia publicznego; ma także zachęcać do współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie zdrowia publicznego oraz, jeśli to konieczne, wspierać ich działania, czyniąc to z pełnym poszanowaniem obowiązków państw członkowskich w zakresie organizacji i świadczenia usług zdrowotnych i opieki medycznej;

2.

PRZYPOMINA, że Rada w konkluzjach na temat nowoczesnych, elastycznych i stabilnych systemów zdrowotnych, przyjętych dnia 6 czerwca 2011 r., zwróciła się do państw członkowskich i Komisji, by zainicjowały proces refleksji pod auspicjami grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zdrowia publicznego zmierzający do określenia efektywnych sposobów inwestowania w zdrowie, tak by dążyć do stworzenia nowoczesnych, elastycznych i stabilnych systemów zdrowotnych;

3.

PRZYPOMINA o celach inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, w tym koordynacji działań krajowych za pomocą dorocznego cyklu koordynacji polityki ekonomicznej – europejskiego semestru;

4.

PRZYPOMINA, że wyzwania, cele i zasady określone w białej księdze „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE” przyjętej przez Komisję w dniu 23 października 2007 r. i potwierdzone w konkluzjach Rady z dni 5–6 grudnia 2007 r. pozostają w mocy i przyczyniają się do osiągania celu programu „Europa 2020”;

5.

PRZYPOMINA o konkluzjach Rady „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności” z dni 20–21 czerwca 2013 r. (1), o konkluzjach Rady na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego i wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu w kontekście europejskiego semestru z dnia 28 lutego 2013 r. (2) oraz o zatwierdzeniu sprawozdania Komitetu Ochrony Socjalnej na temat reform polityki społecznej na rzecz wzrostu i spójności w kontekście oceny europejskiego semestru 2013 pod kątem polityki zatrudnienia i polityki społecznej z dnia 15 października 2013 r. (3);

6.

ODNOTOWUJE postępy osiągnięte w procesie refleksji, jeżeli chodzi o ujęcie kwestii zdrowia w innych politykach w ramach realizacji strategii „Europa 2020”, wskazywania tematów ewentualnej ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi, wymiany najlepszych praktyk i postępów na drodze ku bardziej skoordynowanej współpracy na szczeblu europejskim, aby wspierać państwa członkowskie w miarę możliwości w ich wysiłkach na rzecz zapewnienia, by ich systemy zdrowotne były w stanie reagować na przyszłe wyzwania;

7.

Z ZADOWOLENIEM PRZYJMUJE trwający proces refleksji nad pięcioma określonymi celami:

zwiększenie odpowiedniej obecności kwestii zdrowia w ramach strategii „Europa 2020” oraz w procesie europejskiego semestru,

określenie czynników powodzenia w efektywnym wykorzystywaniu funduszy strukturalnych w dziedzinie inwestycji w opiekę zdrowotną,

racjonalne pod względem kosztów stosowanie leków,

modele opieki zintegrowanej i lepsze zarządzanie szpitalami,

mierzenie i monitorowanie skuteczności inwestycji w opiekę zdrowotną,

MAJĄC NA UWADZE, ŻE:

a)

podczas trzech pierwszych europejskich semestrów konsekwentnie zwiększano rolę zagadnień związanych ze zdrowiem, ewoluował także ton i kontekst odniesień do reform systemów opieki zdrowotnej; cel tego był podwójny: zapewnienie równego i powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej o wysokiej jakości oraz finansowanie w oparciu o zasadę solidarności i efektywniejsze wykorzystywanie zasobów publicznych, ujętych wyraźnie jako cel polityki w opracowanej przez Komisję rocznej analizie wzrostu gospodarczego 2013;

b)

zdrowie ludzi, oprócz tego, że jest wartością samą w sobie, może mieć korzystny wpływ na wyniki ekonomiczne, takie jak podaż siły roboczej i produktywność, kapitał ludzki i ogólny poziom wydatków publicznych, i z tego powodu odgrywa ważną rolę w osiągnięciu celów strategii „Europa 2020” i w europejskim semestrze;

c)

państwa członkowskie powinny zatem zająć się kwestią zagrożeń społecznych i zdrowotnych występujących w życiu ludzi, uwzględniając w szczególności korzyści płynące z wczesnej profilaktyki chorób i promocji zdrowia, a także opieki zdrowotnej, zapewniając powszechny dostęp do wysokiej jakości usług opieki zdrowotnej oraz modernizując systemy opieki zdrowotnej, tak by poprawić ich opłacalność, dostępność i stabilność;

d)

racjonalne pod względem kosztów i efektywne wydatki w dziedzinie zdrowia są produktywnym i sprzyjającym wzrostowi sposobem wydatkowania środków publicznych, a inwestycje w opiekę zdrowotną należy uznać za przyczynek do wzrostu gospodarczego i spójności społecznej;

e)

państwa członkowskie stoją przed wspólnymi wyzwaniami związanymi ze starzeniem się społeczeństw, ciężarem chorób przewlekłych, wyzwaniami związanymi z chorobami zakaźnymi zmieniającymi potrzeby ludności, nierównościami w zdrowiu zwiększającymi oczekiwania pacjentów oraz wzrastającymi kosztami opieki zdrowotnej w połączeniu ze zmniejszaniem się zasobów dostępnych dla systemów opieki zdrowotnej państw członkowskich w związku z obecną sytuacją ekonomiczną;

f)

usprawnienie koordynacji polityk gospodarczych może wymagać ściślejszej koordynacji w dziedzinie zdrowia na szczeblu UE, przy jednoczesnym poszanowaniu art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

g)

promowanie zdrowia i profilaktyka chorób są głównymi czynnikami długoterminowej stabilności systemów opieki zdrowotnej, a także zwiększania lat zdrowego życia;

h)

procesy tworzenia polityk i podejmowania decyzji powinny być w jak największym stopniu oparte na dowodach i na odpowiednich systemach informacji zdrowotnych;

i)

inwestycje w opiekę zdrowotną, finansowane m.in. z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, mogą być istotnym czynnikiem stabilności systemów opieki zdrowotnej, ale w latach 2014–2020 należy jeszcze osiągnąć pełny potencjał lepszego wykorzystywania środków z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych do celów inwestycji zdrowotnych przez państwa członkowskie;

j)

modele zintegrowane postrzega się jako ważne, innowacyjne i obiecujące sposoby poprawy jakości i skuteczności systemów zdrowotnych, a tym samym – poprawy ich stabilności;

k)

rolę UE w dziedzinie oceny skuteczności systemów opieki zdrowotnej w koordynacji i współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi – w szczególności OECD i WHO – można jeszcze bardziej zintensyfikować, a jednocześnie dopasować do istniejących systemów;

l)

państwa członkowskie muszą w dalszym ciągu udostępniać swoim społeczeństwom przystępne cenowo, innowacyjne, skuteczne i bezpieczne produkty farmaceutyczne i wyroby medyczne, utrzymując jednocześnie stabilność finansową swoich systemów opieki zdrowotnej,

Z ZADOWOLENIEM PRZYJMUJE:

a)

wyniki procesu refleksji pod auspicjami grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zdrowia publicznego zmierzającego do określenia efektywnych sposobów inwestowania w zdrowie, tak by dążyć do stworzenia nowoczesnych, elastycznych i stabilnych systemów zdrowotnych;

b)

wyniki procesu refleksji nad innowacyjnymi podejściami do chorób przewlekłych w systemach zdrowia publicznego i opieki zdrowotnej;

c)

podejście przedstawione w dokumencie roboczym służb Komisji w sprawie inwestowania w zdrowie przyjętym jako część komunikatu Komisji „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności” („pakiet dotyczący inwestycji społecznych”) przyjętego dnia 18 lutego 2013 r. (4), podkreślające, że zdrowie jest wartością samą w sobie, stanowiącą warunek niezbędny pomyślności gospodarczej i spójności społecznej;

d)

postępy poczynione przez europejskie partnerstwo na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu w realizacji jego planu strategicznego, a także zacieśnienie współpracy regionalnej zainicjowane wyborem obiektów referencyjnych;

e)

dalszy rozwój i konsolidację – bez dublowania działań – systemu monitoringu i informacji w zakresie zdrowia na szczeblu UE opartego na podstawowych europejskich wskaźnikach zdrowotnych (ECHI) i istniejących systemach monitoringu i sprawozdawczości w zakresie zdrowia wypracowanych w ramach współpracy państw członkowskich przy wsparciu ze strony programów działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia,

ZWRACA SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY:

a)

oceniły, w odpowiednich przypadkach, potencjalne skutki reform systemów opieki zdrowotnej przedstawionych w krajowych programach reform, w tym bezpośredni i pośredni wpływ na zdrowie, ubóstwo ludności, wskaźniki zatrudnienia, produktywność i konkurencyjność;

b)

zapewniły odpowiednią koordynację między odnośnymi składami Rady (np. EPSCO, ECOFIN itd.) zajmującymi się różnymi aspektami zdrowia w ramach strategii „Europa 2020” i europejskiego semestru, aby poprawić jakość dialogu politycznego i zwiększyć wartość dodaną unijnych dyskusji na temat polityk zdrowotnych, które stoją przed wyzwaniami sięgającymi dalej niż zwykła stabilność budżetowa;

c)

kontynuowały dialog zmierzający do bardziej efektywnego wykorzystywania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (ESIF) w dziedzinie inwestycji zdrowotnych oraz do wymiany dobrych praktyk w zakresie planowania, realizacji, monitorowania i rozwiązywania problemów w latach 2014–2020 na podstawie wyników procesu refleksji na ten temat, w szczególności niezbędnika efektywnego wykorzystywania ESIF do celów inwestycji zdrowotnych;

d)

opracowały i rozbudowywały – na zasadzie dobrowolności – krajowe polityki i programy w dziedzinie zintegrowanych form opieki oraz scaliły rozczłonkowany sposób realizacji świadczeń zdrowotnych i socjalnych poprzez:

uczynienie opieki zintegrowanej priorytetem w swoich politykach i programach zdrowotnych na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym,

wspieranie wypracowywania procesów i narzędzi – ze szczególnym naciskiem na wykorzystywanie technologii informacji i komunikacji oraz instrumentów finansowych,

zachęcanie stowarzyszeń branżowych służby zdrowia do odgrywania aktywnej roli w opiece zintegrowanej,

wspieranie szkolenia pracowników służby zdrowia w zakresie opieki zintegrowanej,

upodmiotowianie pacjentów i informowanie ich poprzez włączanie organizacji pacjentów do tworzenia polityk i programów w zakresie opieki zintegrowanej na wszystkich odpowiednich szczeblach,

rozwijanie i promowanie badań w dziedzinie opieki zintegrowanej;

e)

wykorzystywały oceny skuteczności systemów opieki zdrowotnej do celów kształtowania polityki, rozliczalności i przejrzystości;

f)

rozważyły utworzenie repozytorium dobrych praktyk, które może dostarczyć ilustracji pomyślnej modernizacji systemów opieki zdrowotnej oraz przyczynić się do upowszechnienia najlepszych rozwiązań, z uwzględnieniem prac europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu;

g)

zwróciły się do grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zdrowia publicznego:

o sterowanie działaniami wymienionymi w sekcjach IV i V, zgodnie z jej kompetencjami oraz z wykorzystaniem, w odpowiednich przypadkach, istniejących forów,

o opracowanie i przyjęcie metod zwiększenia ich możliwości działania,

ZWRACA SIĘ DO KOMISJI I PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY:

a)

kontynuowały refleksje nad właściwym ujęciem kwestii zdrowia w strategii „Europa 2020” w celu zapewnienia, by ta strategiczna kwestia została wzięta pod uwagę również podczas następnych europejskich semestrów, z zastrzeżeniem nadchodzącej oceny tego procesu;

b)

zapewniły niezbędną koordynację na szczeblu krajowym i UE, aby sektor zdrowia był właściwie reprezentowany w działaniach w ramach europejskiego semestru i aby usprawnić prowadzone obecnie oceny opieki zdrowotnej na szczeblu UE, w szczególności za pomocą ściślejszej koordynacji i współpracy z Komitetem Ochrony Socjalnej i Komitetem Polityki Gospodarczej oraz poprzez analizę i nawiązanie stosunków roboczych między grupą roboczą wysokiego szczebla ds. zdrowia publicznego a Komitetem Ochrony Socjalnej;

c)

w dalszym ciągu monitorowały obecność tematyki zdrowotnej w działaniach w ramach europejskiego semestru, w tym poprzez wymianę informacji z państwami członkowskimi na temat wydarzeń na szczeblu krajowym, oraz aby przełożyły koncepcję „dostępu do opieki zdrowotnej o wysokiej jakości” na kryteria oceny operacyjnej, m.in. do celów podsumowań tematycznych odnośnie do systemów opieki zdrowotnej;

d)

kontynuowały refleksję, na zasadzie dobrowolności, nad aspektami, które mogą mieć wpływ na dostępność, przystępność, ceny, koszty, bezpieczeństwo pacjentów i innowacyjność produktów farmaceutycznych i wyrobów medycznych oraz, w odpowiednich przypadkach, na systemy ułatwiające dostęp, przy pełnym poszanowaniu kompetencji państw członkowskich;

e)

dzieliły się wiedzą, doświadczeniami i najlepszymi praktykami w zakresie:

programów, struktur i polityk w zakresie opieki zintegrowanej, w tym systemów sprawozdawczości i uczenia się, w celu zwrócenia uwagi na koszty,

efektywności oddziaływań i rozwiązań w sferze opieki zintegrowanej na poziomie określania opieki zdrowotnej i oceny ich przenoszalności;

f)

poprawiły koordynację oceny efektywności systemów zdrowotnych na szczeblu UE poprzez:

usprawnienie debaty na temat ram teoretycznych oceny skuteczności systemów opieki zdrowotnej oraz określenie użytecznych metod i narzędzi wspierających decydentów w procesie decyzyjnym,

określenie kryteriów wyboru obszarów priorytetowych oceny skuteczności systemów opieki zdrowotnej na szczeblu UE i poprawę dostępności i jakości odnośnych danych i informacji;

g)

współpracowały w celu utworzenia stabilnego i zintegrowanego systemu informacji zdrowotnej, opartego na dotychczasowych osiągnięciach różnych grup i projektów, takich jak projekty ECHI-ECHIM, poszukując w szczególności możliwości wykorzystania kompleksowej europejskiej infrastruktury badawczej informacji zdrowotnych jako narzędzia;

h)

poprawiły koordynację na szczeblu UE oraz opracowały szczegółowe działania UE na rzecz zmniejszania ciężaru chorób przewlekłych, w tym poprzez: wskazywanie i upowszechnianie dobrych praktyk – z wykorzystaniem wspólnego działania skierowanego na choroby przewlekłe i wspierającego zdrowe starzenie się w całym cyklu życia, promowanie nowoczesnej i skutecznej wczesnej profilaktyki chorób przewlekłych i postępowania z nimi, a także inwestycji w promocję zdrowia i profilaktykę chorób, podejmowanie problemu współwystępowania wielu chorób poprzez dopasowanie programów badań do potrzeb w zakresie zdrowia publicznego, wykorzystywanie osiągnięć nauk behawioralnych i innych dyscyplin, dostosowywanie sie do procesów międzynarodowych i współpracę z organizacjami międzynarodowymi;

i)

współpracowały w celu oceny inicjatyw UE związanych z upodmiotowieniem pacjentów i przedstawiły propozycje działań politycznych na rzecz stworzenia korzystnych warunków i opracowania wskazówek odnośne do upodmiotowiania pacjentów,

ZWRACA SIĘ DO KOMISJI, BY:

a)

wspierała wymianę dobrych praktyk pośród państw członkowskich i wzajemne uczenie się w zakresie skutecznego i szerszego wykorzystywania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych do celów inwestycji zdrowotnych;

b)

wspierała projekty związane z opieką zintegrowaną, ze szczególnym naciskiem na upodmiotowienie pacjentów oraz postępowanie z chorobami przewlekłymi i zapobieganie im;

c)

wspierała państwa członkowskie w stosowaniu oceny skuteczności systemów opieki zdrowotnej;

d)

przedstawiła ocenę koncepcji i podejścia europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu i zdrowemu starzeniu się w dobrym zdrowiu w pierwszym semestrze roku 2014 i dwa razy do roku składała sprawozdanie z aktualnej sytuacji w zakresie europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu i zdrowemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, osiągniętych postępów i dalszych kroków.


(1)  Dok. 11487/13.

(2)  Dok. 6936/13.

(3)  Dok. 13958/1/REV1.

(4)  Dok. 6380/13 ADD 7.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/7


PROJEKT STRATEGII DOTYCZĄCEJ EUROPEJSKIEGO SYSTEMU E-SPRAWIEDLIWOŚCI NA LATA 2014–2018

2013/C 376/06

I.   WPROWADZENIE

1.

Przyjęcie wieloletniego planu działania na lata 2009–2013 dotyczącego europejskiego e-prawa jest kolejnym krokiem w rozwoju systemu e-sprawiedliwości. Nadanie procedurom prawnym formy wirtualnej i korzystanie z elektronicznych środków komunikacji przez wszystkie strony działań sądowych stało się ważnym elementem skutecznego funkcjonowania sądownictwa w państwach członkowskich. Zarówno państwa członkowskie jak i instytucje europejskie wykazują gotowość do dalszego tworzenia europejskiego systemu e-sprawiedliwości.

2.

Celem tego systemu jest korzystanie – zwłaszcza w sytuacjach transgranicznych – z technologii informacyjno-komunikacyjnych służących systemom sądowniczym w państwach członkowskich i rozwój tych technologii, by umożliwić szerszy dostęp do wymiaru sprawiedliwości i do informacji sądowych obywatelom, podmiotom gospodarczym i przedstawicielom zawodów prawniczych, a także ułatwić współpracę między organami wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich. System ma zwiększyć skuteczność samego wymiaru sprawiedliwości, a jednocześnie szanować niezależność i różnorodność systemów sądowych państw członkowskich oraz prawa podstawowe.

3.

W szczególności europejska e-sprawiedliwość musi nadal być rozwijana jako bezpośrednia usługa dla europejskich obywateli, którzy skorzystają z jej wartości dodanej, w tym poprzez portal e-sprawiedliwość. Należy zapewnić, aby użytkownicy europejskiego systemu e-sprawiedliwość, w tym obywatele, mogli szybko skorzystać z praktycznych dobrodziejstw narzędzi tego systemu.

4.

Osiągnięte do tej pory wyniki, napotkane ograniczenia i cele przewidywane na przyszłość wymagają kompleksowej strategii dotyczącej europejskiego systemu e-sprawiedliwości, aby zwiększyć zaangażowanie i udział na szczeblu strategicznym. Zakłada się, że podstawą nowej strategii dotyczącej europejskiego systemu e-sprawiedliwości będą już podjęte prace.

II.   KONTEKST, W JAKIM POWSTAJE E-PRAWO NA SZCZEBLU EUROPEJSKIM

1.   Informacje dodatkowe

5.

W czerwcu 2007 roku Rada ds. WSiSW postanowiła, że należy podjąć prace, by na szczeblu europejskim szerzej stosować technologie informacyjno-komunikacyjne w dziedzinie sprawiedliwości; najważniejszym elementem tych prac miało być utworzenie europejskiego portalu ułatwiającego dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sytuacjach transgranicznych.

6.

W odpowiedzi na ten apel Rady Komisja przedstawiła w czerwcu 2008 roku komunikat pt. „Droga do europejskiej strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości” (1), którego celem miało być promowanie rozwoju narzędzi e-sprawiedliwości na szczeblu europejskim w bliskiej współpracy z państwami członkowskimi. Chciano, by w ten sposób powstały synergie między wysiłkami w obszarze e-sprawiedliwości na szczeblu europejskim i krajowym, oraz by możliwe były korzyści skali na szczeblu europejskim.

7.

Na posiedzeniu w dniach 19–20 czerwca 2008 r. Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła inicjatywę „stopniowego utworzenia jednolitego unijnego portalu e-sprawiedliwość do końca 2009 roku”. Portal miał w jednym miejscu umożliwiać wielojęzyczny, funkcjonalny dostęp („punkt kompleksowej obsługi”) do całości europejskiego systemu e-sprawiedliwości, czyli do europejskich i krajowych stron informacyjnych i usług.

8.

Pierwszy wieloletni plan działania na lata 2009–2013 dotyczący europejskiego e-prawa powstał we współpracy z Komisją i Parlamentem Europejskim i został przyjęty przez Radę ds. WSiSW w listopadzie 2008 roku.

9.

Przyjmując ten pierwszy plan działania, Rada zatwierdziła utworzenie nowego gremium roboczego. grupa robocza ds. e-prawa działająca w Radzie, zrobiła już duże postępy w realizacji mandatu otrzymanego od Rady. Cele wyznaczone w pierwszym planie działania zostały w znacznej mierze osiągnięte, a powiązane prace są w toku.

10.

Zainteresowanie pracami w obszarze e-sprawiedliwości wykazał Parlament Europejski. W dniu 18 grudnia 2008 r. przyjął rezolucję w sprawie e-sprawiedliwości (2), w której stwierdzono między innymi, że należy stworzyć odpowiednie mechanizmy w celu zagwarantowania, że wszelkie przyszłe prawodawstwo będzie przygotowywane w formie umożliwiającej korzystanie z niego za pośrednictwem systemów internetowych. Przyjął on również podczas sesji plenarnej w dniu 22 października 2013 r. rezolucję w sprawie e-sprawiedliwości (3), w której apeluje o szersze stosowanie elektronicznych wniosków, przekazywanie dokumentów drogą elektroniczną, częstsze korzystanie z wideokonferencji i lepsze wzajemne połączenie rejestrów sądowych i administracyjnych, aby dalej obniżać koszty postępowań sądowych i pozasądowych.

2.   Najważniejsze osiągnięcia

11.

Portal e-sprawiedliwość, który jest utrzymywany na serwerach Komisji i przez nią obsługiwany zgodnie z wytycznymi Rady, został uruchomiony w dniu 16 lipca 2010 r. Rozwój tej strony internetowej przez państwa członkowskie i Komisję postępowało od tej pory w równym tempie dzięki dodawaniu do niej nowych funkcji (takich jak dynamiczne formularze elektroniczne) i regularnym wzbogacaniu jej zawartości. Europejski portal e-sprawiedliwość ma być punktem kompleksowej obsługi europejskich obywateli i przedstawicieli zawodów prawniczych, którzy będą mogli uzyskać na nim informacje we własnym języku o europejskich i krajowych procedurach i o funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości.

12.

Różne państwa członkowskie opracowały już szereg projektów pilotażowych w obszarze e-sprawiedliwości, na przykład mających na celu połączenie ze sobą rejestrów niewypłacalnych dłużników państw członkowskich czy wprowadzenie istotnych udoskonaleń technicznych, lub wzięły udział w takich projektach. Infrastruktura europejskiej e-sprawiedliwości jest stopniowo rozwijana. Ważnym elementem jest infrastruktura techniczna i organizacyjna służąca bezpiecznej wymianie informacji prawnych między organami sądownictwa, organizacjami rządowymi, przedstawicielami zawodów prawniczych, obywatelami i podmiotami gospodarczymi w ramach projektu e-CODEX.

13.

Wiele państw członkowskich wprowadziło systemy wideokonferencyjne służące przyspieszeniu procedur sądowych poprzez ułatwienie przesłuchiwania świadków lub stron. W toku są działania mające na celu włączenie stron internetowych europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych i europejskiego atlasu sądowego. Rada przyjęła również decyzję ustanawiającą współpracę z europejską siecią sądową w sprawach karnych.

14.

Wyniki niedawnego kwestionariusza na temat e-sprawiedliwości (4) pokazują, że odkąd przyjęto pierwszy wieloletni plan działania dotyczący europejskiego e-prawa, dziedzina ta znacznie się rozwinęła w państwach członkowskich. Strategia dotycząca europejskiej e-sprawiedliwości na lata 2014–2018 będzie opierała się na tym sukcesie.

15.

W obszarze e-prawa opracowano ważne elementy składowe służące dostępności i semantycznej interoperacyjności źródeł prawnych. W roku 2009 Rada przyjęła konkluzje w sprawie europejskiej sygnatury orzecznictwa (European Case Law Identifier – ECLI), by ulepszyć wyszukiwanie i ułatwić jednoznaczne cytowanie wyroków wydanych przez sądy europejskie i krajowe. Kilka państw członkowskich ma wdrożenie ECLI już za sobą. Komisja i kilka państw członkowskich pracują nad wprowadzeniem interfejsu europejskiej wyszukiwarki ECLI do portalu e-sprawiedliwość w pierwszym kwartale 2014 roku. W procesie tym uczestniczą także Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejski Trybunał Praw Człowieka.

16.

W roku 2011 Rada przyjęła konkluzje w sprawie europejskiego identyfikatora prawodawstwa (European Legislation Identifier – ELI), w których wprowadziła dobrowolny standard umożliwiający oznaczanie, tagowanie i elektroniczne cytowanie europejskich i krajowych aktów prawnych. Standard ten został przyjęty do użytku w EUR-Leksie i wprowadza go obecnie szereg państw członkowskich.

3.   Spójność z ramami administracji elektronicznej

17.

Europejska e-sprawiedliwość powinna dążyć do dalszej spójności z ogólnymi ramami administracji elektronicznej, co opisano szczegółowo w komunikacie Komisji (dok. COM(2010) 744 wersja ostateczna) przedstawiającym europejską strategię interoperacyjności (EIS) oraz europejskie ramy interoperacyjności. W dokumentach tych wyraźnie stwierdzono, że zwiększona interoperacyjność na szczeblu prawnym, organizacyjnym, semantycznym i technicznym, prowadząca do stworzenia zrównoważonego ekosystemu, ma kluczowe znaczenie dla maksymalizacji społecznego i gospodarczego potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych. System europejskiej e-sprawiedliwości musi być rozwijany zgodnie z zasadami niezawisłości sądów i rozdziału władz.

III.   ZASADY OGÓLNE

18.

Prace w obszarze europejskiej e-sprawiedliwości opierają się na następujących podstawowych zasadach:

a)   Dobrowolność uczestnictwa

19.

Dobrowolność uczestnictwa w projektach e-sprawiedliwości jest pozostawiona rozeznaniu każdego państwa członkowskiego, oprócz przypadków, gdy przyjęty unijny akt prawny zawiera wymóg wdrożenia danego projektu w kontekście systemu europejskiej e-sprawiedliwości.

b)   Decentralizacja

20.

Koncepcja europejskiej e-sprawiedliwości opiera się na zasadzie zdecentralizowanego systemu na szczeblu europejskim, łączącego różne niezależne i interoperacyjne systemy krajowe w państwach członkowskich. Zgodnie z tą ogólną zasadą decentralizacji każde państwo członkowskie samo ma obowiązek zapewnić takie techniczne wdrożenie krajowych systemów e-sprawiedliwości i takie zarządzanie nimi, by ułatwić ich połączenie z systemami innych państw członkowskich.

21.

Jednak pewien stopień centralizacji na szczeblu UE jest konieczny. Centralizację można również zakładać w pewnych określonych sytuacjach, np. gdy jej zastosowanie jest rozwiązaniem opłacalnym lub gdy przyjęty został akt ustawodawczy.

c)   Interoperacyjność

22.

Interoperacyjność, która pozwala połączyć ze sobą systemy państw członkowskich i korzystać – w razie potrzeby – ze scentralizowanych rozwiązań, jest fundamentalnym elementem systemów zdecentralizowanych. Należy zapewnić kompatybilność różnych wybranych w odniesieniu do aplikacji systemu sądowego aspektów technicznych, organizacyjnych, prawnych i semantycznych przy równoczesnym zagwarantowaniu maksymalnej elastyczności dla państw członkowskich.

d)   Europejski wymiar

23.

Strategia dotycząca europejskiej e-sprawiedliwości ma dotyczyć projektów o europejskim wymiarze realizowanych w obszarach prawa cywilnego, prawa karnego i prawa administracyjnego.

24.

Projekty opracowywane w ramach europejskiej e-sprawiedliwości, zwłaszcza wszystkie projekty, które mają zostać włączone do portalu, muszą mieć potencjał, by włączyć wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, które powinny ponadto być zachęcane do udziału we wszystkich projektach, co ma zapewnić długoterminową żywotność tych inicjatyw i ich opłacalność. Wszystkie projekty powinny potencjalnie skutkować bezpośrednimi praktycznymi korzyściami, zwłaszcza dla obywateli, podmiotów gospodarczych i organów sądownictwa.

25.

Rozwój systemu europejskiej e-sprawiedliwości powinien również uwzględniać projekty krajowe tworzące europejską wartość dodaną.

IV.   CELE EUROPEJSKIEGO SYSTEMU E-SPRAWIEDLIWOŚCI

a)   Dostęp do informacji z dziedziny wymiaru sprawiedliwości

26.

Celem jest poprawa dostępu do informacji z dziedziny wymiaru sprawiedliwości w Unii Europejskiej. Portal e-sprawiedliwość ma ważną rolę do odegrania w realizacji tego celu.

b)   Dostęp do sądów i postępowań pozasądowych w sytuacjach transgranicznych

27.

Europejski system e-sprawiedliwości powinien dążyć do oferowania lepszego dostępu do sądów i do ułatwiania stosowania procedur pozasądowych za pomocą łączności elektronicznej w sytuacjach transgranicznych.

28.

Należy zatem kontynuować prace już rozpoczęte na szczeblu krajowym w różnych państwach członkowskich i stworzyć warunki dla interaktywnych sądowych usług transgranicznych na szczeblu europejskim.

29.

Nadal należy prowadzić dematerializację postępowań sądowych i pozasądowych zgodnie z zasadą dobrowolnego działania ze strony państw członkowskich.

c)   Komunikacja między organami sądowymi

30.

Szczególnie ważne jest upraszczanie i zachęcanie do stosowania łączności elektronicznej między organami sądowymi państw członkowskich (np. za pomocą wideokonferencji lub bezpiecznej elektronicznej wymiany danych).

31.

Członkom organów sądowych należy umożliwić bezpieczny dostęp do różnych funkcji dla nich zastrzeżonych; powinni oni mieć zróżnicowane prawa dostępu oraz powinna obowiązywać jednolita lub interoperacyjna metoda uwierzytelniania.

V.   REALIZACJA STRATEGII

1.   Europejski portal e-sprawiedliwość

32.

Nadal należy rozwijać europejski portal e-sprawiedliwość jako punkt kompleksowej obsługi. Nie wyklucza to innych metod łączności (np. przez transmisję między sieciami).

33.

Portal e-sprawiedliwość powinien przekazywać obywatelom, podmiotom gospodarczym i osobom wykonującym zawody prawnicze informacje o prawie UE i jej państw członkowskich. Portal ten powinien być także sposobem umożliwiania dostępu do innych powiązanych informacji z dziedziny wymiaru sprawiedliwości na szczeblu krajowym, europejskim i międzynarodowym.

2.   Interoperacyjność

34.

Należy zapewnić interoperacyjność organizacyjną, prawną, techniczną i semantyczną. W tym celu dla europejskiego portalu e-sprawiedliwość należy opracować rozwiązania techniczne służące bezpiecznej wymianie danych między organami sądowymi, administracją krajową, osobami wykonującymi zawody prawnicze, obywatelami i podmiotami gospodarczymi. Przed opracowaniem nowych rozwiązań należy wziąć pod uwagę dostępne otwarte normy techniczne oraz dotychczas opracowane rozwiązania (np. przedsięwzięcia takie jak e-Codex). Państwa członkowskie powinny także odgrywać aktywną rolę w opracowywaniu tych rozwiązań i podejmowaniu decyzji na ich temat.

3.   Kwestie legislacyjne

35.

W procesie ustawodawczym należy brać pod uwagę potrzebę zapewnienia konsekwentnego stosowania nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych przy wdrażaniu nowego ustawodawstwa UE w dziedzinie sprawiedliwości, w tym zmian i przekształceń istniejącego ustawodawstwa. Dane, które muszą być przekazane, muszą być opisywane wyłącznie za pomocą ich treści, nie zaś za pomocą jakichkolwiek metod wizualnych. Metody przekazywania danych muszą być opisywane w sposób funkcjonalny i neutralny pod względem technologii.

4.   Europejska prawna sieć semantyczna

36.

Wymianę informacji prawnych ponad granicami, a zwłaszcza danych dotyczących ustawodawstwa europejskiego lub krajowego, orzecznictwa i glosariuszy prawnych utrudnia brak skutecznego sposobu przekazywania tego rodzaju danych.

37.

Różne przedsięwzięcia mogą pomóc w rozwiązaniu tej kwestii i zwiększyć wymianę oraz interoperacyjność semantyczną danych prawnych w całej Europie i poza nią. Należy dalej prowadzić dobrowolne prace nad opracowaniem europejskiej sieci semantycznej mającej na celu poprawę dostępności i przetwarzalności informacji prawnych, umożliwiając interoperacyjność identyfikacji i semantyki danych prawnych.

5.   Łączenie rejestrów w sieć

38.

Należy propagować łączenie w sieć rejestrów krajowych zawierających informacje istotne dla wymiaru sprawiedliwości. Aby umożliwić takie łączenie, należy zapewnić niezbędne wstępne warunki techniczne i prawne.

39.

Działania w tym obszarze powinny koncentrować się na łączeniu w sieć rejestrów stanowiących obiekt zainteresowania dla obywateli, podmiotów gospodarczych, osób wykonujących zawody prawnicze i organów sądowniczych.

6.   Sieci

40.

System e-sprawiedliwości może stworzyć warunki ułatwiające funkcjonowanie różnych istniejących na szczeblu europejskim sieci z dziedziny sprawiedliwości, takich jak europejska sieć sądowa w sprawach cywilnych i handlowych oraz europejska sieć sądowa w sprawach karnych. W tym celu należy, wraz z odnośnymi organami, dalej badać możliwości oferowane przez europejski system e-sprawiedliwości oraz portal e-sprawiedliwość.

7.   Współpraca z osobami wykonującymi zawody prawnicze i innymi użytkownikami europejskiego portalu e-sprawiedliwość.

41.

Realizacja europejskiej strategii dotyczącej e-sprawiedliwości wymaga udziału organów sądowych i innych osób wykonujących zawody prawnicze w państwach członkowskich. Zatem osoby te powinny mieć udział w rozmowach i przedsięwzięciach z dziedziny europejskiego systemu e-sprawiedliwości, aby zapewnić, że opracowywane rozwiązania spełniają faktyczne potrzeby każdej grupy docelowej.

42.

Jest zatem niezwykle ważne, by przedstawiciele sądownictwa z państw członkowskich mieli możliwość udziału w pracach nad europejskim systemem e-sprawiedliwości, zwłaszcza nad rozwiązaniami, które należy do tego systemu wprowadzić, tak by można było uwzględnić ich punkty widzenia i potrzeby.

43.

Oprócz tego pożądane jest, by inne osoby wykonujące zawody prawnicze – na przykład adwokaci, notariusze, urzędnicy sądowi i inni – brały udział w przyszłych rozmowach na temat europejskiego systemu e-sprawiedliwości, aby zapewnić, że opracowywane rozwiązania spełniają ich realne potrzeby.

44.

Z tego właśnie powodu należy uruchomić mechanizm współpracy z tymi osobami, by zapewnić uwzględnianie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w ramach europejskiej strategii e-sprawiedliwości.

45.

Należy uwzględnić także zbieranie poglądów i informacji zwrotnych od przedstawicieli opinii publicznej, w tym użytkowników portalu oraz osób prowadzących działalność gospodarczą.

8.   Tłumaczenia

46.

Skoro obywatele europejscy powinni mieć łatwy dostęp do europejskiego systemu e-sprawiedliwości, to trzeba zastanowić się nad prężnymi i opłacalnymi długofalowymi działaniami zorientowanymi na tłumaczenie. Portal e-sprawiedliwość powinien oferować rzetelne tłumaczenie jego treści na wszystkie języki urzędowe Unii Europejskiej.

9.   Zasady i prawa w dziedzinie e-sprawiedliwości

47.

Przyszłe wydarzenia w dziedzinie europejskiej e-sprawiedliwości będą niosły nowe wyzwania w zakresie ochrony danych osobowych. Przewiduje się, że skala gromadzenia i wymiany danych zwiększy się wraz z wdrożeniem przyszłej strategii dotyczącej europejskiego systemu e-sprawiedliwości. Ochrona danych osobowych odgrywa zatem istotną rolę w tym zakresie. W przyszłych pracach w ramach systemu e-sprawiedliwości trzeba będzie uwzględnić przepisy o ochronie osób w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych oraz przepisy o swobodnym przepływie danych osobowych.

48.

W razie konieczności należy określić zasady własności informacji, by ustalić zobowiązania odnoszące się do treści danych, które mają być publikowane na portalu e-sprawiedliwość. Zasadniczo każdy dostawca treści ponosi wyłączną odpowiedzialność za swoją pracę i musi przestrzegać praw własności intelektualnej oraz wszelkich pozostałych mających zastosowanie wymogów prawnych.

49.

Podobne zasady należy określić w odniesieniu do stosowania elektronicznych funkcji umożliwiających wymianę danych, w tym wymianę danych osobowych, między organami sądowymi państw członkowskich, oraz elektroniczne przedkładanie dokumentów, które mają być wykorzystane w postępowaniach sądowych.

50.

Szczególnie w tym względzie Komisja jest proszona o dalsze analizowanie potrzeby przyjęcia wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego z dziedziny e-sprawiedliwości. W akcie tym należy określić ogólne ramy prawne oraz sposób realizacji na szczeblu europejskim konkretnej strategii dotyczącej e-sprawiedliwości.

10.   Propagowanie

51.

Przy realizacji europejskiej strategii dotyczącej systemu e-sprawiedliwości należy wziąć pod uwagę propagowanie dostępnych metod funkcjonowania wśród użytkowników europejskich systemów e-sprawiedliwości.

11.   Finansowanie

52.

Opracowanie europejskiego systemu e-sprawiedliwości wymaga istotnych zasobów finansowych. Zapewnienie dostatecznego finansowania na szczeblu UE jest zatem ważne, aby:

a)

wspierać tworzenie systemów e-sprawiedliwości na szczeblu krajowym, by utorować drogę dla europejskiego systemu e-sprawiedliwości wdrażanego na podstawie tej strategii; działania w tym zakresie obejmować będą działania wymienione w punkcie 30 oraz łączenie rejestrów krajowych. Należy także zwrócić uwagę na zapewnienie trwałości wyników przedsięwzięć takich jak e-CODEX i e-SENS;

b)

umożliwić realizację przedsięwzięć na szczeblu europejskim, w tym działanie, obsługę i dalszy rozwój europejskiego portalu e-sprawiedliwość;

c)

zapewnić, by portal e-sprawiedliwość był nadal dostępny we wszystkich językach urzędowych Unii.

53.

Finansowanie prac w zakresie systemu e-sprawiedliwości (zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim) – w tym konkretnych przedsięwzięć, które zostaną określone i zrealizowane na podstawie przyszłego planu działania – musi zostać zagwarantowane w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, a w szczególności w puli finansowej przeznaczonej na program wymiaru sprawiedliwości na lata 2014–2020.

54.

Przedsięwzięcia związane z e-sprawiedliwością w rozumieniu niniejszej strategii i związanego z nią planu działania można finansować również z innych obecnych programów Unii, o ile spełniać będą kryteria określone w tych programach (5).

12.   Stosunki zewnętrzne

55.

Unia i jej państwa członkowskie powinny, na ile to wykonalne, rozwijać współpracę z państwami trzecimi w dziedzinie e-sprawiedliwości.

56.

Tę ewentualną współpracę należy realizować z poszanowaniem zasad instytucjonalnych ustalonych na szczeblu Unii Europejskiej.

13.   Wieloletni plan działania dotyczący e-sprawiedliwości na lata 2014–2018

57.

W pierwszym półroczu roku 2014 należy przyjąć wieloletni plan działania, aby wdrożyć tę strategię oraz by mógł on służyć jako praktyczny przewodnik przy dalszych działaniach. Plan działania powinien zawierać wykaz planowanych przedsięwzięć na dany okres wraz z wyraźnym wskazaniem potencjalnych uczestników, działaniami służącymi praktycznej realizacji tych przedsięwzięć, oraz orientacyjnym harmonogramem umożliwiającym szczegółowe śledzenie realizacji planu przez grupę roboczą ds. e-prawa (e-sprawiedliwość) oraz, w stosownych przypadkach, przez odnośne zainteresowane strony. Wyniki poprzedniego wieloletniego planu działania dotyczącego e-sprawiedliwości i związany z nim harmonogram zostaną wzięte pod uwagę i, w stosownych przypadkach, uwzględnione w nowym planie działania.

58.

Grupa robocza opracuje plan działania w konsultacji z Komisją i co najmniej raz na pół roku sprawdzi jego realizację, która powinna być dostosowywana w przypadku gdy wymagają tego bieżące wydarzenia.

59.

W miarę potrzeby nieformalne grupy państw członkowskich uczestniczących w konkretnych przedsięwzięciach mogą spotkać się, by poczynić postępy w tych obszarach prac. Rezultaty tych spotkań należy przedstawić grupie roboczej ds. e-prawa (e-sprawiedliwość).


(1)  Dok. COM(2008) 329 final.

(2)  Dok. 2008/2125 wersja ostateczna.

(3)  Dok. 2013/2852 (RSP).

(4)  Zob. dok. 15690/1/12 REV 1 EJUSTICE 73 JURINFO 46 JUSTCIV 331 COPEN 244 CONSOM 139 DRS 126 DROIPEN 159.

(5)  Komisja jest proszona o przedstawienie tabeli wszystkich mechanizmów potencjalnie przydatnych do finansowania przedsięwzięć na szczeblu unijnym i krajowym i mogących posłużyć do finansowania e-sprawiedliwości.


Komisja Europejska

21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/12


Kursy walutowe euro (1)

20 grudnia 2013 r.

2013/C 376/07

1 euro =


 

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3655

JPY

Jen

142,66

DKK

Korona duńska

7,4607

GBP

Funt szterling

0,83480

SEK

Korona szwedzka

8,9905

CHF

Frank szwajcarski

1,2263

ISK

Korona islandzka

 

NOK

Korona norweska

8,4160

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,660

HUF

Forint węgierski

298,83

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7022

PLN

Złoty polski

4,1653

RON

Lej rumuński

4,4780

TRY

Lir turecki

2,8583

AUD

Dolar australijski

1,5405

CAD

Dolar kanadyjski

1,4600

HKD

Dolar Hongkongu

10,5890

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6725

SGD

Dolar singapurski

1,7310

KRW

Won

1 450,05

ZAR

Rand

14,2900

CNY

Yuan renminbi

8,2889

HRK

Kuna chorwacka

7,6388

IDR

Rupia indonezyjska

16 651,42

MYR

Ringgit malezyjski

4,4898

PHP

Peso filipińskie

60,830

RUB

Rubel rosyjski

45,0800

THB

Bat tajlandzki

44,515

BRL

Real

3,2489

MXN

Peso meksykańskie

17,8300

INR

Rupia indyjska

84,7160


(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.


INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/13


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 376/08

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

27.11.2013

Czas trwania

27.11.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Stado lub grupa stad

MAC/2A34.

Gatunek

Makrela (Scomber scombrus)

Obszar

IIIa oraz IV; wody UE obszarów IIa, IIIb, IIIc oraz podrejonów 22–32

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

75/TQ40


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/13


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 376/09

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

25.10.2013

Czas trwania

25.10.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado lub grupa stad

RED/51214D.

Gatunek

Karmazyny (Sebastes spp.)

Obszar

Wody UE i wody międzynarodowe obszaru V; wody międzynarodowe obszarów XII oraz XIV

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

76/TQ40


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/14


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 376/10

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

25.10.2013

Czas trwania

25.10.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado lub grupa stad

RED/N1G14P.

Gatunek

Karmazyny (Sebastes spp.)

Obszar

Wody Grenlandii obszaru NAFO 1F i wody Grenlandii obszarów V oraz XIV

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

77/TQ40


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/14


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 376/11

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

2.12.2013

Czas trwania

2.12.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Portugalia

Stado lub grupa stad

GFB/89-

Gatunek

Widlak biały (Phycis blennoides)

Obszar

Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII oraz IX

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

FS79/DSS


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/15


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 376/12

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

3.12.2013

Czas trwania

3.12.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Stado lub grupa stad

HER/4AB.

Gatunek

Śledź atlantycki (Clupea Harengus)

Obszar

Wody UE i wody Norwegii podobszaru IV na północ od 53° 30′ N

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

80/TQ40


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/15


Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 376/13

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

Data i godzina zamknięcia łowiska

4.12.2013

Czas trwania

4.12.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado lub grupa stad

GHL/N3LMNO

Gatunek

Halibut niebieski (Reinhardtius hippoglossoides)

Obszar

NAFO 3LMNO

Rodzaj(-e) statków rybackich

Numer referencyjny

82/TQ40


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.


21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/16


Formy transportu mające zastosowanie w państwach członkowskich strefy euro

Artykuł 13 ust. 5

Rozporządzenie (UE) nr 1214/2011

2013/C 376/14

KOMITET DS. TRANSPORTU GOTÓWKI

W odniesieniu do transportu banknotów państwa członkowskie należące do strefy euro muszą wybrać co najmniej jedną z opcji określonych w art. 14, 15, 16, 17 lub 18 tego rozporządzenia.

W odniesieniu do transportu monet państwa członkowskie należące do strefy euro muszą wybrać co najmniej jedną z opcji określonych w art. 19 i 20 tego rozporządzenia.

Państwa członkowskie strefy euro muszą potwierdzić, że wybrane formy transportu są porównywalne z formami transportu dozwolonymi w przypadku wewnątrzkrajowego transportu gotówki.

Państwo

Formy transportu mające zastosowanie do banknotów

Formy transportu mające zastosowanie do monet

Potwierdzenie porównywalności z formami transportu dozwolonymi w przypadku wewnątrzkrajowego transportu gotówki

AT

Artykuły 14–18

Artykuły 19–20

 

BE

Artykuły 16 i 18

Belgia zdecydowała, że zastosowanie będzie miał obowiązek określony w art. 13 ust. 4 rozporządzenia.

Artykuł 20 rozporządzenia

Opcje określone w art. 16, 18 i 20 rozporządzenia są zbliżone do form transportu dozwolonych w przypadku transportu gotówki w Belgii.

Obowiązek wskazany w art. 13 ust. 4 ma zastosowanie na mocy belgijskiego rozporządzenia w sprawie transportu krajowego.

CY

 

 

 

DE

Artykuł 17

Artykuł 19

Tak

EE

 

 

 

EI

 

 

 

EL

 

 

 

ES

a)

Jeśli chodzi o transport banknotów, zgodnie z przepisami unijnego rozporządzenia dotyczącymi obowiązku wyboru co najmniej jednej z metod opisanych w art. 14–18, metodą dozwoloną zgodnie z naszymi krajowymi przepisami jest metoda opisana w art. 17 unijnego rozporządzenia.

b)

Jeśli chodzi o monety, metodą dozwoloną zgodnie z naszymi przepisami jest metoda opisana w art. 20 unijnego rozporządzenia.

Tak

FI

Artykuł 17

Artykuł 20

Tak

FR

I.

Monety i papier banknotowy do drukowania banknotów muszą być transportowane:

1)

w opancerzonych pojazdach przez co najmniej trzy osoby transportujące, włącznie z kierowcą, zgodnie z art. 4;

(Artykuł 4:

I –

Opancerzone pojazdy muszą być odpowiednio wyposażone, aby zapewnić bezpieczeństwo osobom transportującym oraz bezpieczeństwo transportowanej gotówki, biżuterii lub metali szlachetnych.

Muszą one być wyposażone co najmniej w:

1)

system komunikacyjno-alarmowy połączony z centrum alarmowym przedsiębiorstwa transportu gotówki. Aby zapewnić zatwierdzenie opancerzonych pojazdów do transportu gotówki, które są importowane z innych państw członkowskich lub państw będących stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, sprawozdania z badań i certyfikaty są zatwierdzane, jeżeli zostały sporządzone przez jednostkę zatwierdzoną lub certyfikowaną w tych państwach i gwarantują spełnienie przez opancerzony pojazd warunków technicznych i regulacyjnych, które zapewniają poziom bezpieczeństwa równoważny z niniejszym rozporządzeniem i decyzją, o której mowa w poprzednim akapicie;

2)

system zdalnej lokalizacji umożliwiający przedsiębiorstwu stałe monitorowanie lokalizacji pojazdu;

3)

kuloodporne kamizelki i maski gazowe – co najmniej po jednej sztuce dla każdej osoby transportującej oraz ewentualnie po jednym dodatkowym egzemplarzu dla każdej innej osoby, która ma prawo znajdować się w pojeździe.

II –

Typy pojazdów, opancerzone ściany i okna oraz właściwości innych elementów przyczyniające się do bezpieczeństwa pojazdów opancerzonych podlegają uprzedniemu zatwierdzeniu przez ministra spraw wewnętrznych na podstawie standardów minimalnych, w szczególności odporności, które są ustanawiane przez ministra w decyzji; decyzja ta określa także skład dokumentacji technicznej, która musi być przedstawiana wraz z wnioskiem o zatwierdzenie.

Każda istotna zmiana warunków produkcji pojazdów lub warunków produkcji lub instalacji opancerzonych części konstrukcyjnych, okien i innych elementów, o których mowa w poprzednim akapicie, musi być zatwierdzona.

Zezwolenie może zostać cofnięte, jeżeli materiały, o których mowa w pkt II niniejszego artykułu nie są już wystarczające, aby zapewnić bezpieczeństwo osób transportujących lub transportowanej gotówki.);

2)

lub w opancerzonych pojazdach, zgodnie z art. 4, które są wyposażone w urządzenia gwarantujące, że transportowana gotówka może zostać zniszczona w taki sposób, że będzie niezdatna do użytku, zgodnie z warunkami określonymi w art. 8 ust. 1;

(Artykuł 8 ust. 1 określa warunki, które musi spełniać urządzenie neutralizujące przedmioty wartościowe)

Jeżeli pojazdy są wyposażone co najmniej w jedno urządzenie, o którym mowa w poprzednim ustępie, na każdy punkt dostaw/odbiorów, liczba osób transportujących nie może być mniejsza niż dwie, włącznie z kierowcą. Przepisy art. 4 pkt II mogą mieć w tym wypadku zastosowanie tylko do kabiny pojazdu.

Jeżeli pojazdy są wyposażone w mniejszą liczbę powyższych urządzeń niż wynosi liczba punktów dostaw/odbiorów, liczba osób transportujących nie może być mniejsza niż trzy, włącznie z kierowcą;

3)

lub w nieoznakowanych pojazdach przez co najmniej trzy osoby transportujące, włącznie z kierowcą, zgodnie z warunkami zawartymi w art. 7 i 8, pod warunkiem że gotówka jest umieszczona w niszczących urządzeniach i że liczba tych urządzeń jest co najmniej równa liczbie punktów dostaw/odbiorów lub że urządzenia te są wyposażone w system ładowania, który może być otwarty tylko w bezpiecznym miejscu lub na bezpiecznym obszarze.

W celu obsługi urządzeń do wypłaty gotówki znajdujących się na określonych obszarach wiążących się z ryzykiem, gotówka musi być jednak transportowana zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1, a urządzenia do wypłaty gotówki muszą być napełniane przez jedną z osób transportujących.

(II –

dotyczy biżuterii i metali szlachetnych)

III.

Monety i złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 298o A podstawowego kodeksu podatkowego muszą być transportowane w opancerzonych pojazdach przez co najmniej trzy osoby transportujące, włącznie z kierowcą, zgodnie z przepisami art. 4.

Na zasadzie odstępstwa od poprzedniego akapitu, wysyłane przez Banque de France ładunki monet obejmujące monety o nominałach 1 i 2 euro o łącznej wartości co najmniej 115 000 EUR muszą być transportowane:

1)

w opancerzonych pojazdach, na których nie może znajdować się nazwa przedsiębiorstwa transportu gotówki, przez co najmniej dwóch uzbrojonych i umundurowanych pracowników ochrony, włączając w tę liczbę kierowcę, zgodnie z warunkami określonymi w trzech pierwszych akapitach art. 8;

2)

lub, jeśli ładunek nie przekracza łącznie kwoty 500 000 EUR i jeżeli punkty dostaw/odbiorów, za które są odpowiedzialni Banque de France, przedsiębiorstwa transportu gotówki, policja krajowa lub żandarmeria, stanowią bezpieczne miejsca – w częściowo opancerzonych pojazdach, na których nie może znajdować się nazwa przedsiębiorstwa transportu gotówki, przez co najmniej dwóch uzbrojonych i umundurowanych pracowników ochrony, włączając w tę liczbę kierowcę, zgodnie z warunkami określonymi w trzech pierwszych akapitach art. 8;

(Artykuł 8: wszystkie nieoznakowane pojazdy używane do transportu gotówki umieszczonej w urządzeniach, o których mowa w art. 2 pkt I ust. 3, lub do transportu biżuterii lub metali szlachetnych muszą być wyposażone co najmniej w:

1)

system komunikacyjno-alarmowy połączony z centrum alarmowym przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za transport gotówki;

2)

system zdalnej lokalizacji umożliwiający przedsiębiorstwu transportu gotówki stałe monitorowanie lokalizacji pojazdu).

Potwierdzenie:

Banknoty: art. 2 jest zgodny z art. 14, 16 i 17 unijnego rozporządzenia.

Krajowe przepisy wymagające zmiany:

w celu zapewnienia zgodności z art. 2 pkt III z art. 19 i 20 unijnego rozporządzenia

IT

Artykuły 15, 16, 17 i 18

(W odniesieniu do przepisu DM.269/2010)

Artykuły 19 i 20

(W odniesieniu do przepisu DM.269/2010)

Tak

LU

Artykuły 16 i 17

(Pod warunkiem, że projekt ustawy nr 6400 oraz odnośne rozporządzenie wykonawcze Wielkiego Księcia zostaną przyjęte w formie proponowanej przez rząd.)

Artykuł 20

(Pod warunkiem, że projekt ustawy nr 6400 oraz odnośne rozporządzenie wykonawcze Wielkiego Księcia zostaną przyjęte w formie proponowanej przez rząd.)

Tak

MT

 

 

 

NL

Artykuły 17 i 18

Artykuł 20

Tak

PT

Artykuły 17 i 18

Artykuł 20

Wskazane opcje odpowiadają częściowo krajowym wymogom mającym zastosowanie do transportu przedmiotów wartościowych w Portugalii, chociaż kryterium dotyczące transportowanej kwoty jest ustalone na poziomie co najmniej 10 000 EUR (zarządzenie (Portaria) nr 247/2008 z dnia 27 marca, zmienione zarządzeniem nr 840/2009 z dnia 3 sierpnia 2009 r., obowiązującym do czasu publikacji zarządzenia, o którym mowa w art. 34 ust. 3 ustawy nr 34/2013 z dnia 16 maja 2013 r.).

Krajowy transport w nieopancerzonych pojazdach jest dozwolony w przypadku przedmiotów wartościowych o wartości poniżej 10 000 EUR.

Stosowanie zatwierdzonych mundurów służbowych i służbowych dowodów tożsamości jest obowiązkowe (art. 29 ustawy nr 34/2013 z dnia 16 maja 2013 r.).

SK

Wszystkie warunki określone w art. 14–18 rozporządzenia mają zastosowanie w rozumieniu prawa krajowego Republiki Słowackiej zgodnie z ustawą nr 473/2005, opublikowaną w Zb.U. z dnia 23 września 2005 r., w sprawie świadczenia usług w prywatnym sektorze ochrony oraz zmieniającą niektóre ustawy („ustawa w sprawie ochrony prywatnej”).

Wszystkie warunki określone w art. 19 i 20 rozporządzenia mają zastosowanie w rozumieniu prawa krajowego Republiki Słowackiej zgodnie z ustawą nr 473/2005, opublikowaną w Zb.U. z dnia 23 września 2005 r., w sprawie świadczenia usług w prywatnym sektorze ochrony oraz zmieniającą niektóre ustawy („ustawa w sprawie ochrony prywatnej”).

Częściowa zgodność i różnice dotyczą większej liczebności agentów ochrony i towarzyszących pojazdów. Decydującym kryterium jest kwota 1 660 000 EUR.

SI

Artykuły 17 i 18 lub zasady krajowe zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu i ochrony gotówki oraz innych ładunków przedmiotów wartościowych (Dziennik Urzędowy Republiki Słowackiej nr 96/05, 16/08, 81/08, 86/09 i 17/11) art. 16–20

Artykuł 16 (wartość ochranianego ładunku klasy 1 nie przekracza równowartości 30 000 EUR)

1)

Ochraniany ładunek klasy 1 jest transportowany przy udziale dwóch uzbrojonych pracowników ochrony.

2)

Transport jest dokonywany w zmodyfikowanym pojeździe z następującym wyposażeniem:

fizycznie odseparowanymi segmentami pojazdu: pasażerskim i ładunkowym, oddzielonymi za pomocą zamocowanej na stałe, twardej przegrody, która umożliwia przeładowywanie ochranianego ładunku z segmentu pasażerskiego do segmentu ładunkowego,

segmentem ładunkowym, który nie zawiera żadnych szklanych elementów,

wykonaną z metalu cienkiego kasą wbudowaną w segmencie ładunkowym, który umożliwia wkładanie do niego ładunku z części pasażerskiej poprzez szczelinę lub otwór,

urządzeniem alarmowym uruchamiającym się w przypadku wtargnięcia do pojazdu,

blokadą silnika, która uniemożliwia przemieszczenie pojazdu przez osoby nieuprawnione,

systemem komunikacyjno-monitorującym.

3)

Niezależnie od przepisu zawartego w tiret trzecie poprzedniego ustępu, ochraniany ładunek może być transportowany, jeżeli został technicznie zabezpieczony poprzez umieszczenie go w zmodyfikowanej teczce, worku lub kasecie, które zostały oddzielnie oznaczone, są zbudowane w sposób utrudniający włamanie się do nich, a w przypadku przejęcia przez osoby nieuprawnione emitują sygnały akustyczne, świetlne, elektroniczne lub wydzielają dym. Ładunek jest transportowany w segmencie ładunkowym pojazdu.

4)

Niezależnie od przepisu zawartego w ust. 1, ochraniany ładunek może być transportowany przez jednego uzbrojonego pracownika ochrony, jeżeli ochraniany ładunek został zabezpieczony za pomocą certyfikowanego systemu służącego do barwienia lub niszczenia gotówki.

5)

Pracownicy ochrony muszą być ubrani w kuloodporne kamizelki noszone na wierzchu lub pod ubraniem.

Artykuł 17 (wartość ochranianego ładunku klasy 2 nie przekracza równowartości 200 000 EUR na każdy pojazd transportujący)

1)

Ochraniany ładunek klasy 2 jest transportowany przy udziale dwóch uzbrojonych pracowników ochrony.

2)

Transport jest dokonywany w zmodyfikowanym pojeździe z następującym wyposażeniem:

fizycznie odseparowanymi segmentami pojazdu: pasażerskim i ładunkowym, oddzielonymi za pomocą zamocowanej na stałe, twardej przegrody,

segmentem ładunkowym, który nie zawiera żadnych szklanych elementów,

wbudowaną w segmencie ładunkowym kasą zbudowaną z kuloodpornej blachy cienkiej, odpornej na wiercenie i cięcie, zamontowaną na podwoziu pojazdu od strony wewnętrznej, która umożliwia wkładanie do niej gotówki z części pasażerskiej poprzez szczelinę lub otwór,

urządzeniem alarmowym uruchamiającym się w przypadku wtargnięcia do pojazdu,

blokadą silnika, która uniemożliwia przemieszczenie pojazdu przez osoby nieuprawnione,

systemem komunikacyjno-monitorującym.

3)

Niezależnie od przepisu zawartego w tiret trzecim poprzedniego ustępu, ochraniany ładunek może być transportowany, jeżeli został technicznie zabezpieczony poprzez umieszczenie go w zmodyfikowanej teczce, worku lub kasecie, które zostały oddzielnie oznaczone, są zbudowane w sposób utrudniający włamanie się do nich, a w przypadku przejęcia przez osoby nieuprawnione emitują sygnały akustyczne, świetlne, elektroniczne lub wydzielają dym. Ładunek jest transportowany w segmencie ładunkowym pojazdu.

4)

Pracownicy ochrony muszą być ubrani w kuloodporne kamizelki noszone na wierzchu lub pod ubraniem.

Artykuł 17a (wartość ochranianego ładunku klasy 3 nie przekracza równowartości 800 000 EUR na każdy pojazd transportujący)

1)

Ochraniany ładunek klasy 3 jest transportowany przy udziale co najmniej dwóch uzbrojonych pracowników ochrony.

2)

Transport jest dokonywany w kuloodpornym pojeździe z następującym wyposażeniem:

odrębnymi segmentami przeznaczonymi dla osób transportujących i dla ładunku,

segmentem dla osób transportujących, zabezpieczonym z czterech stron ochroną przeciwbalistyczną na poziomie M2/C2,

kuloodpornym segmentem ładunkowym z zewnętrznymi drzwiami, które są zaopatrzone w dodatkowy zamek ze sztabami ryglującymi,

urządzeniem alarmowym,

zainstalowanym systemem służącym do zdalnego blokowania pojazdu lub silnika, umożliwiającym jego uruchomienie z centrum kontroli bezpieczeństwa,

systemem umożliwiającym komunikowanie się wewnątrz samochodu bez otwierania drzwi (telefon łączności wewnętrznej),

systemem komunikacyjno-monitorującym.

3)

Pracownicy ochrony muszą być ubrani w kuloodporne kamizelki.

Artykuł 18 (wartość ochranianego ładunku klasy 4 nie przekracza równowartości 4 000 000 EUR na każdy pojazd transportujący)

1)

Ochraniany ładunek klasy 4 jest transportowany przy udziale co najmniej trzech uzbrojonych pracowników ochrony.

2)

Transport jest dokonywany w kuloodpornym pojeździe z następującym wyposażeniem:

odrębnymi segmentami przeznaczonymi dla osób transportujących i dla ładunku,

miejscem dla osób transportujących zabezpieczonym z czterech stron ochroną przeciwbalistyczną na poziomie FB 3,

segmentem ładunkowym pozbawionym okien i posiadającym zewnętrzne drzwi, które są zaopatrzone w dodatkowy zamek ze sztabami ryglującymi,

urządzeniem alarmowym,

zainstalowanym systemem służącym do zdalnego blokowania pojazdu lub silnika, umożliwiającym jego uruchomienie z centrum kontroli bezpieczeństwa,

systemem umożliwiającym komunikowanie się wewnątrz samochodu bez otwierania drzwi (telefon łączności wewnętrznej),

systemem komunikacyjno-monitorującym.

3)

Pracownicy ochrony muszą być ubrani w kuloodporne kamizelki.

Artykuł 19 (wartość ochranianego ładunku klasy 5 nie przekracza równowartości 8 000 000 EUR na każdy pojazd transportujący)

1)

Ochraniany ładunek klasy 5 jest transportowany przy udziale co najmniej trzech uzbrojonych pracowników ochrony.

2)

Pracownicy ochrony noszą co najmniej następujące elementy ubioru ochronnego:

kamizelki kuloodporne oraz

hełmy ochronne.

3)

Transport jest dokonywany w kuloodpornym pojeździe z następującym wyposażeniem:

odrębnymi segmentami przeznaczonymi dla ładunku, kierowcy i pracownika ochrony,

pojazd musi mieć odporność na uderzenie pocisku na poziomie FB 3 ze wszystkich czterech stron,

segmentem ładunkowym pozbawionym szklanych elementów, wyposażonym w tylne drzwi i zapewniającym dostęp do ładunku od strony segmentu przeznaczonego dla pracowników transportujących,

urządzeniem alarmowym,

systemem umożliwiającym komunikowanie się wewnątrz samochodu bez otwierania drzwi (telefon łączności wewnętrznej),

systemem nadzoru wizyjnego zlokalizowanym w tylnej części pojazdu, sterowanym z kabiny kierowcy,

systemem komunikacji,

systemem nadzoru, który umożliwia nieprzerwane monitorowanie online z centrum kontroli bezpieczeństwa przemieszczania się dostawy, w odstępach czasowych nieprzekraczających jednej minuty, na obszarze, na którym jest zapewniana ta usługa, i który w każdej chwili umożliwia ustalenie dokładnej lokalizacji ochranianego ładunku,

zainstalowanym systemem służącym do zdalnego blokowania pojazdu lub silnika, który nie może zostać wyłączony lokalnie z pojazdu.

4)

Ładunek jest eskortowany przez samochód osobowy z dwoma uzbrojonymi pracownikami ochrony. Eskortujący pojazd musi być wyposażony w sprzęt umożliwiający bezpośrednią komunikacją z centrum kontroli bezpieczeństwa.

Artykuł 20 (wartość ochranianego ładunku klasy 6 przekracza równowartość 8 000 000 EUR na każdy pojazd transportujący)

1)

Ochraniany ładunek klasy 6 jest transportowany przy udziale co najmniej trzech uzbrojonych pracowników ochrony.

2)

Pracownicy ochrony noszą co najmniej następujące elementy ubioru ochronnego:

kamizelki kuloodporne oraz

hełmy ochronne.

3)

Transport jest dokonywany w kuloodpornym pojeździe, który posiada wyposażenie określone w ust. 3 poprzedniego artykułu oraz ochronę przeciwbalistyczną przed uderzeniem pocisku na poziomie FB 4.

4)

Transport musi być przeprowadzany w eskorcie kuloodpornego pojazdu zapewniającego ochronę przeciwbalistyczną przed uderzeniem pocisku co najmniej na poziomie FB 3 z czterech stron pojazdu, z trzema uzbrojonymi pracownikami ochrony. Eskortujący pojazd musi być wyposażony w urządzenie umożliwiające bezpośrednią komunikację z centrum kontroli bezpieczeństwa.

Procedura uchwalenia rozporządzenia wdrażającego rozporządzenie (UE) nr 1214/2011 jest w toku; rozporządzenie to zawiera pewne szczególne przepisy, które umożliwiają:

zagranicznym przedsiębiorstwom transportu gotówki, z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1214/2011, transportowanie na terenie Słowenii także innej gotówki (nie tylko gotówki euro) powyżej progu 20 %, określonego w rozporządzeniu (UE) nr 1214/2011,

zagranicznym przedsiębiorstwom transportu gotówki, z zastrzeżeniem warunków określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1214/2011, transportowanie na terenie Słowenii także innych przedmiotów wartościowych (nie tylko gotówki euro lub innej gotówki), które to uregulowanie nie istnieje w rozporządzeniu (UE) nr 1214/2011. Przedmioty wartościowe są to metale szlachetne, kamienie szlachetne, dzieła sztuki, obiekty dziedzictwa kulturowego, cenne dokumenty itp. Obiekt dziedzictwa kulturowego jest to obiekt zaklasyfikowany jako taki zgodnie z regulacjami określającymi kategorie klasyfikacji obiektów dziedzictwa kulturowego; bogactwo narodowe zgodnie z przepisami, które zapewniają ochronę i zachowanie narodowych dóbr kultury, a obiekty muzealne zgodnie z przepisami, które zapewniają ochronę i zachowanie obiektów muzealnych. Jeśli w danych okolicznościach nie jest to możliwe, można stosować zasady krajowe zawarte w art. 22 przepisów dotyczących transportu i ochrony gotówki oraz innych ładunków przedmiotów wartościowych (Dziennik Urzędowy Republiki Słowackiej nr 96/05, 16/08, 81/08, 86/09 i 17/11).

Artykuł 20 lub zasady krajowe zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu i ochrony gotówki oraz innych ładunków przedmiotów wartościowych (Dziennik Urzędowy Republiki Słowackiej nr 96/05, 16/08, 81/08, 86/09 i 17/11) art. 16–20, opisane dla banknotów

Częściowa zgodność.

Przepisy krajowe i specjalne warunki opierają się na wartości transportowanych aktywów.


V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

21.12.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 376/24


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.7133 – Investindustrial/KKR/Resort Holdings)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 376/15

1.

W dniu 16 grudnia 2013 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa Investindustrial IV, LP („Investindustrial”, Zjednoczone Królestwo) oraz KKR & Co., LP („KKR”, Stany Zjednoczone) przejmą, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Resort Holdings BV („Resort Holdings”, Niderlandy), które kontroluje przedsiębiorstwo Port Aventura Entertainment SAU (Hiszpania), w drodze zakupu udziałów.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

w przypadku Investindustrial: fundusz private equity, inwestycje w średnie i małe przedsiębiorstwa, głównie w Europie Południowej,

w przypadku KKR: fundusz private equity, świadczenie usług w zakresie zarządzania aktywami alternatywnymi i oferowanie rozwiązań dotyczących rynku kapitałowego,

w przypadku Resort Holdings: prowadzenie parku rozrywki w Hiszpanii.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.7133 – Investindustrial/KKR/Resort Holdings, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).