ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2011.212.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 212

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 54
19 lipca 2011


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

 

ZALECENIA

 

Rada

2011/C 212/01

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Hiszpanii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Hiszpanię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

1

2011/C 212/02

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Republiki Czeskiej z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat zaktualizowanego przedstawionego przez Republikę Czeską programu konwergencji na lata 2011–2014

5

2011/C 212/03

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Niemiec z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Niemcy zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

9

2011/C 212/04

Zalecenie Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie krajowego programu reform Niderlandów z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Niderlandy zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2015

13

 

OPINIE

 

Komisja Europejska

2011/C 212/05

Opinia Komisji z dnia 15 lipca 2011 r. dotycząca planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących ze składowiska naturalnie występujących materiałów promieniotwórczych (NORM) i zakładu oczyszczania urządzeń z osadów zanieczyszczonych NORM w Stoneyhill w Aberdeenshire w Szkocji w Zjednoczonym Królestwie, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom

16

 

II   Komunikaty

 

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja Europejska

2011/C 212/06

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6175 – Danaher/Beckman Coulter) ( 1 )

18

2011/C 212/07

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.6191 – Birla/Columbian Chemicals) ( 1 )

18

 

IV   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Rada

2011/C 212/08

Ogłoszenie skierowane do osób, do których mają zastosowanie środki przewidziane w decyzji Rady 2010/145/WPZiB oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1763/2004

19

2011/C 212/09

Zawiadomienie dla osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie przewidzianym w art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (zob. załącznik do rozporządzenia Rady (UE) nr 687/2011)

20

 

Komisja Europejska

2011/C 212/10

Kursy walutowe euro

21

 

V   Ogłoszenia

 

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

 

Komisja Europejska

2011/C 212/11

Zaproszenie do składania wniosków – Wsparcie działań informacyjnych odnoszących się do wspólnej polityki rolnej – Realizacja działań informacyjnych w ramach pozycji budżetowej 05 08 06 w 2012 r.

22

 

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

 

Komisja Europejska

2011/C 212/12

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6299 – KKR/Sorgenia/Sorgenia France) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

36

2011/C 212/13

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6238 – RREEF/SMAG/OHL – Arenales) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

37

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

 


I Rezolucje, zalecenia i opinie

ZALECENIA

Rada

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/1


ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Hiszpanii z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Hiszpanię zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

2011/C 212/01

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

(5)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

(6)

W dniu 29 kwietnia 2011 r. Hiszpania przedstawiła aktualizację z 2011 r. do programu stabilności, dotyczącą lat 2011–2014, oraz krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia wewnętrznych powiązań te dwa programy zostały ocenione w tym samym czasie.

(7)

Hiszpańska gospodarka bardzo silnie odczuła skutki kryzysu i w latach 2008–2009 przeszła proces istotnych dostosowań. Od początku 2008 r. do końca 2010 r. realny PKB spadł o 4,3 %, a poziom zatrudnienia spadł o ponad 10 %. W rezultacie pod koniec 2010 r. stopa bezrobocia wzrosła do 20,1 % i była najwyższa w UE. Skutki hiszpańskiej recesji odczuły w największym stopniu osoby młode (stopa bezrobocia na poziomie 41,6 %) i gorzej wykształcone (26,4 %). Wzrosły stopy oprocentowania długu państwowego w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji na rynku długu publicznego w strefie euro, a system bankowy, w szczególności banki oszczędnościowe, znalazł się pod presją w wyniku pęknięcia bańki na rynku nieruchomości oraz nagłego i znacznego spadku aktywności w sektorze budownictwa. Trwający proces absorpcji silnych zaburzeń równowagi makroekonomicznej, do kumulacji których doszło w okresie dobrej koniunktury, będzie trwał jeszcze przez pewien czas. W odpowiedzi na te wyzwania rząd Hiszpanii rozpoczął realizację programu ambitnych reform obejmującego konsolidację budżetową, reformę publicznego systemu emerytur, restrukturyzację banków oszczędnościowych oraz reformy dotyczące rynku pracy i rynków produktowych.

(8)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności na mocy rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą zawartych w dokumencie prognoz budżetowych jest zbyt optymistyczny w latach 2011 i 2012. W programie stabilności zaplanowano sprowadzenie deficytu budżetowego do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % do 2013 r., zgodnie z zaleceniami Rady z kwietnia 2009 r., oraz dalsze ograniczenie deficytu do poziomu 2,1 % PKB w 2014 r. Program stabilności nie przewiduje osiągnięcia w okresie objętym programem stabilności celu średniookresowego, jakim jest zrównoważenie budżetu. Ta ścieżka korekty jest właściwa. Średnia roczna poprawa salda strukturalnego wyniesie średnio 1,5 % PKB w latach 2010–2013, zgodnie z zaleceniem Rady, i dodatkowo 0,3 % PKB w 2014 r. Szacuje się, że relacja długu do PKB wzrośnie z 60,1 % PKB w 2010 r. do 69,3 % w 2013 r. i spadnie nieznacznie w 2014 r. Ścieżka konsolidacji jest obarczona ryzykiem związanym z leżącymi u jej podstaw założeniami makroekonomicznymi oraz w zakresie realizacji celów budżetowych na szczeblu regionalnym. Regiony mają wysoki udział w łącznych wydatkach publicznych i w 2010 r. 9 spośród 17 przekroczyło swoje cele budżetowe. Wzmocniono już mechanizmy kontroli długu rządów regionalnych i rząd Hiszpanii zobowiązał się do podjęcia dodatkowych środków, gdyby okazały się one konieczne dla osiągnięcia celów budżetowych.

(9)

Osiągnięcie przewidywanej konsolidacji budżetowej w latach 2011–2012 wymaga ścisłego stosowania mechanizmów kontroli deficytu i zadłużenia, które wprowadzono na poziomie rządów regionalnych. Osiągnięcie celów budżetowych w przypadku, gdy rozwój sytuacji makroekonomicznej i budżetowej okaże się w latach 2011–2012 gorszy niż zakładano, będzie wymagało dodatkowych środków, które rząd hiszpański zobowiązał się podjąć. Na rok 2013 plan przeglądu wydatków określa pewne środki na rzecz realizacji celów budżetowych. Według najnowszej oceny Komisji ryzyko związane z długoterminową stabilnością finansów publicznych wydaje się być wysokie.

(10)

Średniookresowe ramy budżetowe w Hiszpanii stanowią przydatne narzędzie wspierania wieloletniego planowania budżetowego i ogólnie przynosiły dobre wyniki w przeszłości. Jednakże w okresie kryzysu ramy te zostały poddane próbie, która ukazała konieczność dalszej poprawy stabilności budżetowej oraz istotne znaczenie zapobiegawczego aspektu polityki budżetowej. Aspekt ten można wzmocnić poprzez wprowadzenie zasady wydatkowania opartej na średniookresowym wzroście nominalnego PKB zgodnie z nowymi ramami zarządzania ekonomicznego UE. Zasada ta, zaproponowana przez władze Hiszpanii w programie stabilności, byłaby automatycznie wiążąca dla administracji centralnej i lokalnej. W ramach rady ds. polityki budżetowej i finansowej rząd planuje również dojść do porozumienia w sprawie zastosowania tej zasady w odniesieniu do wspólnot autonomicznych.

(11)

Przy braku reform prawdopodobny długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na finanse publiczne Hiszpanii kształtowałby się powyżej średniej UE. Wynika to głównie z dużego wzrostu udziału w PKB wydatków na emerytury, jaki prawdopodobnie nastąpi w najbliższych dziesięcioleciach. W perspektywie długoterminowej starzenie się społeczeństwa będzie skutkowało znacznym wzrostem liczby emerytów przypadającej na jednego zatrudnionego. Wniosek rządu hiszpańskiego w sprawie reformy systemu emerytalnego, uzgodniony z partnerami społecznymi, znacząco poprawi stabilność budżetową i zwiększy zachęty do podejmowania pracy. Reforma ta musi być jednak jeszcze zatwierdzona przez parlament i mogą jeszcze zostać do niej wprowadzone niewielkie zmiany.

(12)

Hiszpania podjęła istotne kroki w kierunku wzmocnienia swego systemu bankowego poprzez udzielenie wsparcia publicznego oraz podjęcie środków na rzecz restrukturyzacji banków oszczędnościowych, poprawy wypłacalności banków oraz zwiększenia przejrzystości ich bilansów. Sektor ten przeszedł w wyniku tego znaczącą konsolidację, w szczególności banki oszczędnościowe, co miało pozytywny wpływ w zakresie średniej wielkości instytucji, ogranicznia nadmiernego rozrostu placówek i zatrudnienia, wzmocnienia bilansu, rekapitalizacji, poprawy efektywności i rentowności. Przyjęte ostatnio przepisy uregulowały problemy wynikające z roli władz lokalnych w zarządzaniu bankami oszczędnościowymi, ponieważ większość z nich przekazuje swoje aktywa i zobowiązania do banków komercyjnych. Rząd hiszpański zobowiązał się do ukończenia restrukturyzacji do końca września 2011 r. Zakres następnej serii testów warunków skrajnych będzie ponownie należał do największych w UE.

(13)

Trwającej obecnie w Hiszpanii reformie rynku pracy powinien towarzyszyć przegląd obecnego – niewydolnego – systemu rokowań zbiorowych. Przewaga porozumień regionalnych i sektorowych pozostawia niewiele możliwości negocjowania warunków pracy i płacy na szczeblu przedsiębiorstw. Automatyczne przedłużanie układów zbiorowych, ważność układów nieprzedłużonych i stosowanie klauzul dotyczących indeksacji inflacyjnej ex-post ograniczają możliwość korekty wynagrodzeń, nie pozwalając na elastyczność wynagrodzeń niezbędną do przyspieszenia dostosowań gospodarczych i przywrócenia konkurencyjności. Rząd hiszpański wezwał partnerów społecznych do uzgodnienia reformy systemu zbiorowych negocjacji w sprawie wynagrodzeń wiosną 2011 r. W związku z brakiem porozumienia, w dniu 10 czerwca rząd zaaprobował dekret królewski, który niezwłocznie wszedł w życie, ale będzie musiał zostać zatwierdzony przez parlament.

(14)

Ze względu na bardzo wysoką stopę bezrobocia Hiszpania rozpoczęła reformę swojego rynku pracy ustawą z września 2010 r. Celem tej ustawy jest zmniejszenie rozbieżności na rynku pracy i bezrobocia wśród młodzieży, zwiększenie szans zatrudnienia dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji oraz zwiększenie elastyczności na poziomie przedsiębiorstw a także poprawa skuteczności pośrednictwa na rynku. W lutym 2011 r. przyjęto reformę aktywnej polityki rynku pracy, która obejmowała również środki na rzecz wzmocnienia doradczej roli służb zajmujących się zatrudnieniem oraz ich koordynacji na szczeblu krajowym i regionalnym. Na tym etapie jest zbyt wcześnie, by w pełni ocenić, czy dzięki reformie uda się wystarczająco zmniejszyć segmentację rynku oraz bezrobocie wśród młodzieży i osób długo pozostających bez zatrudnienia, gdyż niektóre środki nie zostały jeszcze wprowadzone w życie. Rząd hiszpański zobowiązał się do podjęcia dalszych kroków do końca października 2011 r.

(15)

Hiszpania doświadczyła znacznego spadku konkurencyjności cenowej i kosztowej, odnotowując mimo to relatywnie dobre wyniki w zakresie udziału w rynkach eksportowych, które poprawiły się w czasie kryzysu i później. Wyższy wzrost płac w połączeniu z niższym wzrostem wydajności w porównaniu z poziomami w strefie euro a także brak konkurencji na rynkach niektórych produktów jest przyczyną stale podwyższonego poziomu inflacji w Hiszpanii. Znalezienie możliwości poprawy efektywności fiskalnej może pomóc w pobudzeniu konkurencyjności. Dalsze wzmocnienie konkurencji na rynkach produktów i przyjęcie reformy systemu rokowań zbiorowych w celu zapewnienia, by wzrost płac lepiej odzwierciedlał rozwój wydajności na poziomie firm pomoże poprawić konkurencyjność.

(16)

Szczególnie niepokojąca w przypadku Hiszpanii jest wysoka liczba osób przedwcześnie kończących naukę (31,2 % w 2009 r.), gdyż uszczupla to grupę wykwalifikowanych pracowników, negatywnie wpływa na szanse tych osób na zatrudnienie i ogranicza potencjalny wzrost gospodarczy. Ustawa o zrównoważonej gospodarce przyjęta w dniu 15 lutego 2011 r. obejmuje środki mające na celu zwiększenie ilości i jakości kapitału ludzkiego poprzez edukację i szkolenia zawodowe. Skuteczność nowych środków służących zwalczaniu zjawiska przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz usprawnieniu szkoleń zawodowych jest jednak niepewna, a ich wdrożenie na wszystkich szczeblach administracji może okazać się trudne.

(17)

Hiszpania poczyniła znaczące postępy w zakresie poprawy warunków sprzyjających konkurencji na rynkach produktów i usług, eliminując w ten sposób jedną z przyczyn powolnego wzrostu wydajności. Transpozycja dyrektywy usługowej do ustawodawstwa krajowego jest w Hiszpanii ambitna i na zaawansowanym etapie, ale konieczne jest dalsze otwarcie rynku usług świadczonych w ramach wolnych zawodów. Ustawa o zrównoważonej gospodarce obejmuje szeroki wachlarz środków na rzecz poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej, wzmocnienia konkurencji i wspierania zrównoważenia środowiskowego. Skuteczne wdrożenie wymaga podjęcia wysiłków na wszystkich szczeblach administracji i odpowiedniej koordynacji.

(18)

Hiszpania podjęła szereg zobowiązań w ramach paktu euro plus. W odniesieniu do budżetu Hiszpania zobowiązuje się do ustanowienia reguły wydatkowej w celu zwiększenia stabilności budżetowej i w ten sposób zwiększenia stabilności finansów publicznych. Aby zwiększyć stabilność finansową, Hiszpania zobowiązała się do ukończenia przed dniem 30 września procesu restrukturyzacji sektora finansowego. Środki w obszarze zatrudnienia koncentrują się na przyjęciu przepisów wykonawczych dotyczących aktywnej polityki rynku pracy i przepisów w zakresie szkolenia zawodowego oraz rozwiązaniu kwestii pracy nierejestrowanej. Środki dotyczące konkurencyjności koncentrują się na reformie systemu negocjacji zbiorowych, zawodach regulowanych, ustanowieniu komitetu doradczego ds. konkurencyjności i reformie prawa upadłościowego. Zobowiązania te dotyczą wszystkich czterech obszarów paktu. Stanowią one kontynuację obecnego programu reform, uzupełniając go o ścisłe terminy wdrożenia wybranych reform i zapewniając pełne wdrożenie już realizowanych reform. Powyższe zobowiązania zostały ocenione i uwzględnione w zaleceniach.

(19)

Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform, w tym zobowiązań w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Hiszpanii, ale także stopień zgodności z przepisami oraz wytycznymi UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W związku z powyższym Komisja jest zdania, że rząd Hiszpanii ustanowił plany konsolidacji budżetowej odpowiadające wymaganym wartościom docelowym, lecz nadal pozostają pewne czynniki ryzyka. Należy utrzymać wzrost wydatków publicznych poniżej stopy wzrostu PKB w średnim okresie oraz przyjąć reformę systemu emerytalnego. Dalsze działania w latach 2011–2012 powinny skupiać się na zapewnianiu stabilności systemu finansowego (m.in. poprzez zakończenie restrukturyzacji i konsolidacji banków oszczędnościowych) oraz wzmocnieniu krajowych źródeł wzrostu gospodarczego poprzez: rozwiązanie problemu gwałtownego wzrostu bezrobocia, w szczególności w drodze reformy systemu negocjacji zbiorowych i kontynuacji obecnych reform na rynku pracy, przy ścisłym monitorowaniu i ocenie ich skuteczności. Należy otworzyć sektory usług, handlu i wolnych zawodów na większą konkurencję, jak również zmniejszyć obciążenia administracyjne przedsiębiorstw.

(20)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 czerwca 2010 r. wydane na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację z 2011 r. do programu stabilności Hiszpanii i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Hiszpanię,

NINIEJSZYM ZALECA Hiszpanii podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

1.

Wdrożenie strategii budżetowej na lata 2011 i 2012 oraz skorygowanie nadmiernego deficytu w 2013 r. zgodnie z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu, gwarantujące osiągnięcie zakładanego poziomu deficytu na wszystkich szczeblach administracji, w tym poprzez ścisłe stosowanie mechanizmów kontroli deficytu i zadłużenia wprowadzonych na poziomie rządów lokalnych; przyjęcie dalszych środków w przypadku gdy sytuacja budżetowa i gospodarcza będzie się rozwijać gorzej niż przewidywano; wykorzystanie wszystkich możliwości, w tym wynikających z poprawy warunków gospodarczych, do przyspieszenia redukcji deficytu; określenie konkretnych środków umożliwiających pełną realizację celów wyznaczonych na lata 2013–2014, co powinno doprowadzić do stopniowego spadku wskaźnika zadłużenia publicznego i zapewnić odpowiedni postęp w kierunku osiągnięcia celu średnioterminowego. Utrzymanie wzrostu wydatków publicznych poniżej stopy wzrostu PKB w średnim okresie poprzez wprowadzenie, zgodnie z planami, wiążącej reguły wydatkowej na wszystkich szczeblach administracji. Dalsza poprawa przepisów dotyczących udzielania informacji w odniesieniu do budżetów rządów lokalnych i regionalnych a także ich wykonania.

2.

Przyjęcie proponowanej reformy emerytalnej w celu podniesienia ustawowego wieku emerytalnego i zwiększenia liczby lat pracy uwzględnianych w wyliczaniu emerytur, zgodnie z planami; regularne dokonywanie przeglądu parametrów systemu emerytalnego zgodnie ze zmianami średniej oczekiwanej długości życia, tak jak zaplanowano, oraz opracowanie dalszych środków mających na celu postęp w dziedzinie uczenia się przez całe życie w odniesieniu do starszych pracowników.

3.

Ścisłe monitorowanie trwającej restrukturyzacji sektora finansowego, w szczególności w odniesieniu do banków oszczędnościowych, w celu jej zakończenia zgodnie z planem do 30 września 2011 r.

4.

Zbadanie możliwości poprawy efektywności systemu podatkowego, na przykład w drodze odejścia od podatków związanych z pracą na rzecz podatków od konsumpcji i podatków o charakterze środowiskowym, przy zapewnieniu planów konsolidacji fiskalnej.

5.

Dokończenie, po konsultacji z partnerami społecznymi zgodnie z krajową praktyką, przyjęcia oraz wdrożenie wszechstronnej reformy systemu negocjacji płacowych i systemu indeksacji wynagrodzeń, tak aby wzrost wynagrodzeń lepiej odzwierciedlał zmiany wydajności oraz warunki na poziomie lokalnym i na poziomie przedsiębiorstw oraz zapewnienie przedsiębirostwom wystarczającej elastyczności w zakresie wewnętrznego dostosowania warunków pracy do zmian otoczenia gospodarczego.

6.

Dokonanie oceny do końca 2011 r. skutków reformy rynku pracy z września 2010 r. i reformy aktywnej polityki rynku pracy z lutego 2011 r., w razie konieczności wraz z przedstawieniem wniosków dotyczących dalszych reform mających na celu zmniejszenie segmentacji rynku pracy i poprawę możliwości zatrudnienia dla młodych ludzi; zapewnienie ścisłego monitorowania skuteczności środków określonych w krajowym programie reform w celu ograniczenia liczby osób przedwcześnie kończących naukę, w tym poprzez politykę o charakterze prewencyjnym, oraz ułatwienie przejścia do systemu kształcenia zawodowego i szkoleń zawodowych.

7.

Dalsze otwarcie rynku usług świadczonych w ramach wolnych zawodów i wprowadzenie zapowiadanych przepisów w życie w celu zreformowania ram regulacyjnych oraz wyeliminowania obecnych ograniczeń konkurencji, efektywności i innowacyjności; wdrożenie ustawy o zrównoważonej gospodarce, w szczególności środków zmierzających do poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i wzmocnienia konkurencji na rynkach produktów i usług, na wszystkich szczeblach administracji; oraz poprawa koordynacji między organami administracji regionalnej i krajowej w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych przedsiębiorstw.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

(3)  Przewidziana w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.


19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/5


ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Republiki Czeskiej z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat zaktualizowanego przedstawionego przez Republikę Czeską programu konwergencji na lata 2011–2014

2011/C 212/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

(5)

Dnia 29 kwietnia 2011 r. Republika Czeska przedstawiła swój krajowy program reform z 2011 r. a w dniu 5 maja – aktualizację z 2011 r. programu konwergencji obejmującą lata 2011–2014. W celu uwzględnienia powiązania między tymi oboma programami poddano je jednoczesnej ocenie.

(6)

Światowy kryzys finansowy, który dotknął czeską gospodarkę ze względu na jej dużą otwartość handlową, miał bardzo niekorzystny wpływ na wzrost PKB i stopę bezrobocia w Republice Czeskiej. Realny PKB spadł o 4,1 % w 2009 r. w wyniku zmniejszenia eksportu i inwestycji krajowych. Stopa bezrobocia znacznie wzrosła z 4,4 % w 2008 r. do 7,3 % w 2010 r., a stopa zatrudnienia spadła o 2 punkty procentowe w latach 2008–2010. Jednak wysoki stopień otwartości na handel międzynarodowy i szybkie wyjście z kryzysu głównych partnerów handlowych Republiki Czeskiej ułatwiły relatywnie szybkie przywrócenie wzrostu realnego PKB, który w 2010 r. wyniósł 2,3 %, i będą nadal wspierały umiarkowane ożywienie koniunktury.

(7)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu konwergencji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że założenia makroekonomiczne stanowiące podstawę programu konwergencji są realistyczne dla pierwszych dwóch lat i optymistyczne dla późniejszego okresu, w porównaniu z średnioterminowymi prognozami Komisji dotyczącymi potencjalnych wyników i opartymi na wspólnie uzgodnionej metodologii. Program konwergencji jest oparty na prognozach zakładających niższy wzrost w 2012 r. w porównaniu z wiosenną prognozą służb Komisji z 2011 r., głównie ze względu na dalsze trwałe ograniczenie rzeczywistych wydatków na spożycie publiczne, które nie zostało uwzględnione w prognozie służb Komisji na 2012 r. opartej na założeniu niezmiennego kursu polityki. W programie konwergencji przewidziano zmniejszenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej 3 % PKB w 2013 r., a następnie do 1,9 % PKB w 2014 r. Planowana konsolidacja opiera się głównie na ograniczeniu wydatków. Proponowane środki są ogólnie wystarczające do osiągnięcia celu do 2013 r. zgodnie z zaleceniem Rady, ale istnieją zagrożenia dla rzeczywistych wyników budżetowych środków przedstawionych w programie konwergencji. Ponadto osiągnięcie celów określonych dla końcowych lat okresu objętego programem konwergencji wydaje się zależeć w dużym stopniu od korzystnych warunków koniunkturalnych i dalszego wzrostu wydajności administracji publicznej, co może okazać się coraz trudniejsze do osiągnięcia. Przewiduje się, że średnioterminowy cel budżetowy zostanie osiągnięty po zakończeniu okresu objętego programem konwergencji. Średnia roczna konsolidacja fiskalna w latach 2010–2013 wynosi nieco poniżej 1 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu z dnia 2 grudnia 2009 r.

(8)

W programie konwergencji określono jasny cel sprowadzenia deficytu finansów publicznych do poziomu poniżej 3 % PKB do 2013 r. Najtrudniejszym zadaniem będzie zapewnienie, by środki prowadzące do realizacji ścieżki redukcji deficytu w okresie 2011–2013, a także w kolejnych latach, nie stanowiły zagrożenia dla wzrostu w perspektywie długoterminowej (zwłaszcza poprzez utrzymanie wydatków na edukację i wydatków publicznych na badania i rozwój), oraz by gwarantowały one odpowiednie zabezpieczenie przed wzrostem wydatków wynikającym ze zmian demograficznych.

(9)

Strategia konsolidacji budżetowej obejmuje środki, które mają wpływ na dochody z VAT: planuje się podniesienie niższej stawki VAT w latach 2012 i 2013, podczas gdy wyższa stawka zostanie obniżona w 2013 r. Rząd zamierza również zwiększyć od 2013 r. liczbę przedsiębiorstw podlegających podatkowi VAT. Zgodnie z programem konwergencji zmiany te powinny doprowadzić do zwiększenia dochodów podatkowych o 0,7 % PKB w 2012 r. i o dalsze 0,1 % PKB w 2013 r. Ponadto wydaje się, że istnieje możliwość dalszego zwiększenia dochodów z podatków pośrednich, które wyniosły 11,8 % PKB w 2010 r. podczas gdy średnia UE wynosi 13,4 %, co pozwoliłoby na obniżenie opodatkowania zatrudnienia. Planowana reforma podatkowa częściowo skupia się na tej kwestii. Ponadto szacuje się, że różnica między rzeczywistymi dochodami z VAT a teoretycznymi należnościami z tytułu podatku VAT znacznie przekracza średnią w UE, co uzasadnia potrzebę wprowadzenia środków na rzecz poprawy przestrzegania przepisów podatkowych. W tym celu Republika Czeska wprowadziła w 2011 r. nowe środki nakierowane na zwalczanie oszustw podatkowych w zakresie podatku VAT i ograniczenie unikania opodatkowania.

(10)

Biorąc pod uwagę, że przewidywany wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet będzie kształtował się znacznie powyżej średniej UE, reforma systemu emerytalnego jest ważną kwestią. Rząd przedstawił dwa zestawy propozycji. Przewiduje się, że pierwszy pakiet, dotyczący publicznego filaru repartycyjnego systemu emerytalnego wykazującego deficyt od 2009 r., zostanie zatwierdzony przez parlament do września 2011 r. Obejmuje on, między innymi, podwyższenie ustawowego wieku emerytalnego, który zostanie wyrównany w 2041 r. na poziomie 66 lat i 8 miesięcy dla mężczyzn i kobiet urodzonych w 1975 r. Dla każdej kolejnej kohorty wiekowej, wiek emerytalny będzie podwyższany o 2 miesiące bez określonej z góry granicy. Ten zestaw reform parametrycznych powinien pomóc w przezwyciężeniu problemu stabilności finansów publicznych; może jednak nie być wystarczający, aby sprostać wszystkim wyzwaniom wynikającym z sytuacji demograficznej. Drugi pakiet środków, który nie został jeszcze zatwierdzony przez rząd, polegałby na wprowadzeniu dobrowolnego drugiego prywatnego filaru w 2013 r., w celu zdywersyfikowania dochodów emerytalnych i przyczynienia się do odpowiedniej wysokości emerytur w przyszłości przez promowanie rozwoju prywatnych systemów oszczędzania. Proponowana forma filaru stwarza jednak niewiele zachęt do przystąpienia do tego systemu i może faktycznie przyczynić się do długoterminowej presji przedstawionej powyżej. Koszty operacyjne takich funduszy emerytalnych również muszą być starannie przeanalizowane i utrzymane na jak najniższym poziomie, tak by zapewnić skuteczność systemu.

(11)

Rynek pracy postrzegany jest jako umiarkowanie elastyczny i nie wykazywał poważniejszych zakłóceń przed światowym kryzysem finansowym. Jednak oczywiste są niektóre słabości strukturalne. Kluczowe wyzwanie dotyczy poważnych trudności, jakie napotykają matki powracające na rynek pracy po zakończeniu urlopu macierzyńskiego. Zagadnienie to jest istotne również ze względu na jego szersze skutki gospodarcze: dłuższe okresy pozostawania bez pracy, wyższa różnica w poziomie zatrudnienia kobiet i mężczyzn oraz bardzo wysokie zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć. Wczesny powrót do pracy jest nadal trudny mimo podjęcia przez rząd wysiłku zmierzającego do zapewnienia rodzicom większej swobody ustalenia długości urlopu rodzicielskiego. Trudności te można wytłumaczyć częściowo niską gotowością przedsiębiorstw do zawierania umów o pracę w niepełnym wymiarze czasu, często wykorzystywanych przez pracowników z małymi dziećmi w innych państwach członkowskich, a także ograniczoną dostępnością przystępnych cenowo placówek opieki nad dziećmi. Krajowy program reform określa konkretne działania mające służyc zwiększeniu dostępu do placówek opieki nad dziećmi, w tym dla dzieci poniżej trzeciego roku życia.

(12)

Mimo że ogólna stopa bezrobocia i stopa bezrobocia długoterminowego pozostają zdecydowanie poniżej średniej UE, to ostatnie wzrasta w związku z kryzysem, szczególnie wśród osób w wieku 20–29 lat. Osoby z niskim wykształceniem, jak również inni mało zarabiający pracownicy napotykają znaczne trudności ze znalezieniem zatrudnienia. Wydatki w zakresie aktywnej polityki rynku pracy oraz odsetek osób uczestniczących w regularnych działaniach aktywizacyjnych powinny zostać podwyższone, a podejmowane działania powinny być lepiej ukierunkowane.

(13)

Wydajność administracji publicznej, która wpływa na otoczenie biznesu, mogłaby zostać podniesiona poprzez kompleksowe wdrażanie istniejących strategii. W 2007 r. rząd rozpoczął realizację programu „lepszych uregulowań prawnych” i strategii antykorupcyjnej na lata 2011–2012. Zapowiedziano w nich środki mające istotne znaczenie dla poprawy jakości czeskich ram prawnych i regulacyjnych, które zgodnie z międzynarodowymi analizami plasują się poniżej średniej UE, a także dla wzmocnienia zaufania przedsiębiorstw. Wyzwaniem jest doprowadzenie do ustabilizowania administracji publicznej, ponieważ częste i daleko idące reorganizacje utrudniają jej skuteczność. Tym samym, ważne byłoby przyjęcie ustawy o urzędnikach państwowych, co było wielokrotnie odraczane. Rząd przyjął ostatnio środki w celu zwiększenia przejrzystości zamówień publicznych. Jednakże jeden element tych ram prawnych, tzn. pewien rodzaj udziałów w spółce pozwalający na w pełni anonimowe przenoszenie majątku wymaga by zwrócić na niego uwagę.

(14)

Przewiduje się, że kryzys będzie wywierał negatywny wpływ na potencjalny wzrost. Duże znaczenie ma poprawa jakości kapitału ludzkiego, pomimo wysokiego wskaźnika młodych ludzi uczęszczających do szkół wyższych, co jest utrudnione ze względu na niewystarczającą jakość kształcenia, o czym świadczy niska pozycja czeskiego szkolnictwa wyższego w rankingach międzynarodowych. Ponadto wydatki na jednego studenta (w porównywalnych cenach) należą do najniższych wśród państw członkowskich i są szczególnie ograniczone w przypadku szkolnictwa podstawowego. W krajowym programie reform określono środki dotyczące wszystkich etapów kształcenia. Od kilku lat przygotowywana jest złożona reforma szkolnictwa wyższego. Zapewnienie jakości i skuteczności szkolnictwa wyższego ma duże znaczenie dla konkurencyjności i innowacyjności.

(15)

Komisja dokonała oceny programu konwergencji i krajowego programu reform Republiki Czeskiej. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Republice Czeskiej, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W związku z powyższym Komisja jest zdania, że należy nadal koncentrować wysiłki na konsolidacji budżetowej, przy jednoczesnej ochronie wydatków wspierających wzrost. Długoterminowa stabilności finansów publicznych zależy w znacznej mierze od tego, czy niezbędna reforma systemu emerytalnego zostanie wdrożona obecnie. Podstawowe znaczenie ma zwiększanie udziału w rynku pracy, w szczególności kobiet, i możliwości zatrudnienia dla osób długotrwale bezrobotnych. Dla zachowania konkurencyjności niezbędne jest podejmowanie dalszych działań zmierzających do poprawy jakości usług użyteczności publicznej i ram regulacyjnych, a także jakości szkolnictwa wyższego.

(16)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację z 2011 r. programu konwergencji Republiki Czeskiej i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Republikę Czeską,

NINIEJSZYM ZALECA Republice Czeskiej podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

1.

Wdrożenie planowanej konsolidacji w 2011 r. i przyjęcie środków zapobiegawczych o trwałym charakterze w razie potrzeby w przypadku wszelkich spadków dochodów lub przekroczeń planowanego poziomu wydatków. Przyjęcie środków fiskalnych zgodnie z planami zawartymi w programie konwergencji na 2012 r. oraz zapewnienie bardziej szczegółowych środków umożliwiających realizację celu na 2013 r. oraz unikanie zmniejszania wydatków pobudzających wzrost gospodarczy. Poprawa efektywności inwestycji publicznych oraz kontynuowanie wysiłków w celu wykorzystania możliwości zwiększenia dochodów z podatków pośrednich w celu odejścia od opodatkowania zatrudnienia, poprawa przestrzegania przepisów podatkowych i ograniczenie uchylania się od opodatkowania. Zapewnienie średniego wysiłku fiskalnego w okresie 2010–2013 na poziomie 1 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady w sprawie korekty nadmiernego deficytu, co pozwoli na zachowanie terminu przewidzianego w ramach procedury nadmiernego deficytu z odpowiednim marginesem w 2013 r.

2.

Wdrożenie planowanej reformy emerytalnej w celu poprawy długoterminowej stabilności finansów publicznych i zapewnienia odpowiedniej wysokości emerytur. Skoncentrowanie dodatkowych wysiłków na dalszych zmianach publicznego filaru systemu emerytalnego w celu zapewnienia by system ten nie stał się źródłem niestabilności budżetowej w przyszłości oraz na rozwoju prywatnych systemów oszczędzania. W celu zwiększenia rzeczywistego wieku emerytalnego rozważone mogą zostać środki takie jak powiązanie ustawowego wieku emerytalnego z przewidywaną długością życia. Zapewnienie w tym kontekście szerokiego uczestnictwa w przewidywanym kapitałowym systemie emerytalnym i ukierunkowanie tego systemu na utrzymanie przejrzystych i niskich kosztów administracyjnych.

3.

Zwiększenie uczestnictwa w rynku pracy poprzez zmniejszenie przeszkód utrudniających rodzicom z małymi dziećmi powrót na rynek pracy dzięki większej dostępności przystępnych cenowo placówek opieki nad dziećmi i lepszego dostępu do nich. Poprawę atrakcyjności i dostępności bardziej elastycznych form pracy, takich jak praca w niepełnym wymiarze czasu.

4.

Wzmocnienie skuteczności publicznych urzędów zatrudnienia w celu podniesienia jakości i zwiększenia skuteczności szkoleń, pomocy w poszukiwaniu pracy oraz zindywidualizowanych usług, uzależnienie finansowania programów do wyników. Rozszerzenie, we współpracy z zainteresowanymi stronami, programów szkoleniowych dostosowanych do potrzeb starszych pracowników, młodych ludzi, osób o niskich kwalifikacjach oraz innych słabszych grup społecznych.

5.

Podjęcie niezbędnych środków w celu poprawy jakości usług publicznych w dziedzinach istotnych dla otoczenia biznesu; Przyspieszenie w związku z tym realizacji strategii antykorupcyjnej zgodnie z określonymi celami, przyjęcie ustawy o urzędnikach państwowych celem promowania stabilności i skuteczności administracji publicznej oraz podjęcie działań w celu rozwiązania problemu anonimowości udziałów.

6.

Stworzenie przejrzystego systemu oceny jakości instytucji akademickich i powiązanie wyników tej oceny z finansowaniem w celu polepszenia wyników szkolnictwa wyższego.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

(3)  Przewidziana w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.


19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/9


ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Niemiec z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Niemcy zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2014

2011/C 212/03

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. decyzję w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

(3)

W dniu 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

(4)

W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

(5)

W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

(6)

W dniu 27 kwietnia 2011 r. Niemcy przedstawiły swój zaktualizowany program stabilności, obejmujący lata 2011–2015, a w dniu 7 kwietnia 2011 r. – krajowy program reform z 2011 r. W celu uwzględnienia powiązań między tymi dwoma programami poddano je jednoczesnej ocenie.

(7)

Gdy nadszedł kryzys, gospodarka Niemiec znajdowała się w stosunkowo stabilnej sytuacji. Gwałtowny spadek obrotów w handlu światowym spowodował jednak załamanie eksportu i inwestycji w 2009 r., co doprowadziło do skurczenia się realnego PKB o bezprecedensowe 4,7 %. Niemniej jednak stopa bezrobocia, po niewielkim wzroście, zaczęła od końca 2009 r. ponownie spadać. Rynek pracy zawdzięcza swoją odporność korzystnym skutkom wcześniejszych reform ułatwiających skrócenie czasu pracy i subsydiów dla pracy w niepełnym wymiarze godzin. Po wyjściu z recesji gospodarka ponownie nabrała tempa, a realny PKB wzrósł w 2010 r. o 3,6 %. Eksport skompensował w dużej mierze silne załamanie zanotowane w 2009 r. i utorował drogę do ożywienia gospodarczego na szerszą skalę, prowadzącego również do zmniejszenia nadwyżki na rachunku obrotów bieżących. Gospodarka jeszcze bardziej podniosła swoją konkurencyjność w stosunku do większości pozostałych państw członkowskich należących do strefy euro. Początkowo wyrównany budżet sektora instytucji rządowych i samorządowych zanotował w 2009 r. deficyt w wysokości 3 % PKB, co spowodowane było w pełni funkcjonującymi automatycznymi stabilizatorami i działaniami dyskrecjonalnymi mającymi na celu przeciwdziałanie kryzysowi gospodarczemu. Ożywienie gospodarcze przyczyniło się do ograniczenia deficytu w 2010 r. (3,3 % PKB) pomimo dalszego stosowania szeroko zakrojonych środków budżetowych wspierających koniunkturę i rynki finansowe.

(8)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny, na którym opiera się program stabilności, jest na 2011 r. ostrożny, a na późniejszy okres realistyczny, jak to również oceniono w prognozie służb Komisji z wiosny 2011 r. Program stabilności przewiduje, że realny PKB wzrośnie w 2011 r. o 2,3 %, po czym wzrost spowolni się w 2012 r. do 1,8 %, a w latach 2013–2015 wyniesie średnio 1,5 %. Według programu stabilności deficyt zostanie sprowadzony poniżej wartości referencyjnej 3 % PKB już w 2011 r., tzn. na dwa lata przed terminem wyznaczonym przez Radę, a następnie zostaną dokonane dalsze postępy w kierunku osiągnięcia w 2014 r. średniookresowego celu budżetowego – strukturalnego deficytu na poziomie 0,5 % PKB. Po prognozowanej korekcie nadmiernego deficytu tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego spadnie zgodnie z programem stabilności w latach 2013 i 2014 poniżej poziomu 0,5 % PKB, który stanowi wartość odniesienia. Stosunek długu publicznego do PKB wzrósł w 2010 r. co prawda o prawie 10 punktów procentowych (3), lecz prognozuje się, że zacznie on w 2011 r. spadać i powinien osiągnąć do roku 2015 poziom 75,5 % PKB, tzn. pozostanie nadal powyżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej. Wydaje się, że zagrożenia dla perspektyw budżetowych na 2011 r. są w znacznym stopniu wyważone, ale wyniki w latach kolejnych mogą być gorsze od oczekiwanych ze względu na to, że niektóre oszczędności być może nie zostaną zrealizowane zgodnie z planem. Niektóre środki nadal są przedmiotem debaty (np. podatek dotyczący energii i podatek od transakcji finansowych), a inne pozostają jeszcze do sprecyzowania (np. poprawa efektywności w administracji publicznej). Oprócz tego nie można wykluczyć dalszych środków mających na celu wspieranie rynku finansowego. Zgodnie z najnowszą oceną Komisji zagrożenia dotyczące stabilności finansów publicznych w długim okresie wydają kształtować się na średnim poziomie.

(9)

Ponieważ w ramach niedawnej reformy systemu opieki zdrowotnej wprowadzono środki w celu ograniczenia wzrostu wydatków głównie w 2011 r. i 2012 r., planowaną ścieżkę konsolidacji ułatwiłyby dalsze kroki w kierunku zwiększenia skuteczności wydatków publicznych na ochronę zdrowia i opiekę długoterminową. Utrzymanie kursu konsolidacji ukierunkowanego w dużej mierze na wzrost, w tym zapewnienie odpowiednich wydatków na edukację, przyczyniłoby się jednocześnie do zwiększenia długoterminowego potencjału wzrostu.

(10)

Mimo że ramy budżetowe Niemiec zostały znacząco wzmocnione poprzez wprowadzenie konstytucyjnej zasady budżetowej, utworzenie rady ds. stabilizacji i systemu wczesnego ostrzegania w celu unikania trudnych sytuacji budżetowych, zasadę budżetową należy jeszcze w pełni wdrożyć na szczeblu krajów związkowych. Dalsze wzmocnienie mechanizmu nadzoru i sankcjonowania związanego z zasadą budżetową zwiększyłoby również ogólną wiarygodność finansów publicznych.

(11)

Kryzys ujawnił poważne słabości sektora bankowości. Poważne straty i odpisy wynikłe z inwestycji w ryzykowne kredyty hipoteczne i strukturyzowane instrumenty finansowe na rynkach światowych osłabiły bazę kapitałową niektórych banków i pociągnęły za sobą konieczność znacznej interwencji państwa. Kryzys unaocznił również słabości niektórych banków krajów związkowych (Landesbanken), które jeszcze przed nastaniem kryzysu cierpiały na brak skutecznego zarządzania ryzykiem i brak rentownego modelu biznesowego. Dalsze reformy w sektorze bankowości, w tym restrukturyzacja banków krajów związkowych, które potrzebują rentownego i odpowiednio finansowanego modelu biznesowego, oraz wzmocnienie ram regulacyjnych i nadzorczych, przyczyniłyby się do utrzymania stabilności sektora finansowego oraz do zapewnienia efektywniejszej alokacji oszczędności krajowych w celu zwiększenia popytu i inwestycji.

(12)

Potencjał wzrostu i konkurencyjność strukturalna niemieckiej gospodarki zależą w dużej mierze od dobrze wykształconej i wykwalifikowanej siły roboczej, a mając na uwadze sytuację demograficzną, niedobór rąk do pracy może stać się pilnym problemem. Pokazuje to, jak ważne jest pełne wykorzystanie potencjału siły roboczej poprzez likwidowanie przeszkód w dostępie do rynku pracy dla określonych grup społecznych (starsi pracownicy, kobiety, pracownicy o niskich kwalifikacjach, obywatele państw nienależących do UE) i dalszy rozwój kapitału ludzkiego. Rozwiązanie problemu klina podatkowego, który pozostaje wysoki w szczególności w przypadku osób uzyskujących niskie i średnie dochody, stanowiłoby zwiększoną zachętę do podejmowania pracy i jednocześnie pozwoliłoby na to, by wzrost płac prowadził w większym stopniu do zwiększenia dochodów i wzrostu popytu krajowego. Graniczne stawki podatku dochodowego dla osób będących drugim żywicielem rodziny, które są wysokie ze względu na wspólne opodatkowanie małżonków, stanowi element zniechęcający do podejmowania pracy. Wprowadzony w 2009 r. mechanizm „Faktorverfahren” pozwala na zindywidualizowane obciążenie podatkowe w skali miesięcznej odzwierciedlające dochody osobiste poszczególnych osób, podczas gdy obciążenie podatkowe w skali całego roku pozostaje niezmienione. Należy monitorować skutki tej reformy dla uczestnictwa w rynku pracy. W tym kontekście, mogą być konieczne dalsze środki służące ograniczeniu ewentualnych nadal istniejących elementów zniechęcających do podjęcia pracy. Dalsze zwiększenie dostępności placówek opieki nad dziećmi przyczyniłoby się również w szczególności do zwiększenia wciąż jeszcze niskiego odsetka kobiet zatrudnionych na pełny etat. Ponadto perspektywy na rynku pracy dla pracowników nisko wykwalifikowanych mogłyby się poprawić poprzez zwiększenie liczby osób posiadających uprawnienia zawodowe.

(13)

Niemcy podjęły niedawno dalekosiężne decyzje w odniesieniu do swojego przyszłego koszyka energetycznego. Wdrożenie koncepcji energetycznej pociągnie za sobą zasadniczą zmianę w dostawach energii i będzie miało wpływ na ceny energii i konkurencyjność gospodarki w perspektywie średnio- i długoterminowej. Efektywność pod względem kosztów powinna być zatem kluczową zasadą, którą należy się kierować podczas wdrażania koncepcji energetycznej, w oparciu o oszczędne zużycie energii, efektywne kosztowo programy wsparcia i odpowiednie sieci energetyczne dla energii ze źródeł odnawialnych, a także konkurencyjne rynki energetyczne.

(14)

Intensyfikacja konkurencji w sektorze usług przyczyniłaby się do wzrostu wydajności i zwiększenia popytu krajowego. Bardziej dynamiczny rozwój sektora usług mógłby również przyczynić się do rozszerzenia podstawy dla wzrostu podaży i popytu w Niemczech. Mimo znacznych postępów poczynionych w ostatnich latach poprzez wdrożenie dyrektywy usługowej wydaje się, że istnieje potrzeba dalszego zmniejszania barier dla wchodzenia przedsiębiorstw na rynki i wychodzenia z nich, szczególnie poprzez dalsze uproszczenie systemu wydawania zezwoleń i licencji, oraz uproszczenia przepisów dotyczących świadczenia niektórych usług wolnych zawodów. Można by przeanalizować uzasadnienie i stosowność przepisów regulujących niektóre zawody rzemieślnicze. W odniesieniu do usług w sektorach sieciowych można poprawić konkurencję szczególnie w sektorze kolejowym. Wzmocnienie funkcji nadzorczej federalnej agencji ds. sieci oraz otwarcie infrastruktury sprzedaży i wydawania biletów na konkurencję mogłyby przyczynić się do rozwoju konkurencji w krótkiej perspektywie czasowej.

(15)

Dalsze reformy mające na celu poprawę dostępności i jakości systemu edukacji i szkoleń będą miały kluczowe znaczenie dla zapewnienia podaży odpowiednio wykwalifikowanej siły roboczej, także w kontekście zmian demograficznych. Prognozuje się niedobory w szczególności w odniesieniu do pracowników o średnich i wysokich kwalifikacjach, przede wszystkim w takich dziedzinach, jak matematyka, nauki przyrodnicze i technika. Wskaźnik poziomu wykształcenia młodych ludzi w Niemczech, zarówno na poziomie szkoły średniej, jak i szkolnictwa wyższego, leży poniżej średniej UE. Zwiększenie dostępności kształcenia przedszkolnego i szkół całodziennych oraz ułatwianie przechodzenia pomiędzy różnymi gałęziami systemu szkolnictwa może poprawić rezultaty procesu kształcenia.

(16)

Niemcy podjęły szereg zobowiązań w ramach paktu euro plus. W odniesieniu do budżetu zobowiązania te obejmują skorygowanie nadmiernego deficytu już w 2011 r. i osiągnięcie celów wynikających z krajowej zasady budżetowej ze sporym zapasem w latach 2011–2012. Celem wzmocnienia stabilności finansowej zobowiązania obejmują skuteczną regulację i nadzór rynku kapitałowego. Środki w zakresie zatrudnienia dotyczą uczestnictwa w rynku pracy (reformy aktywnych instrumentów rynku pracy, poprawa integracji osób posiadających kwalifikacje uzyskane za granicą oraz integracja migrantów) i edukacji (pakt edukacji podstawowej). Środki dotyczące wspierania konkurencyjności dotyczą sektorów sieciowych, energii i sektora usług (tj. utworzenie agencji ds. przejrzystości rynku w sektorze energii elektrycznej i gazu ziemnego, program wspierania elektromobilności oraz zwiększenie finansowania infrastruktury transportowej), jak również edukacji (tj. inicjatywa na rzecz doskonałości w zakresie wspierania studiów doktoranckich i finansowanie paktu na rzecz uniwersytetów). Zobowiązania te dotyczą czterech obszarów paktu. W dużej mierze odzwierciedlają one szeroko zakrojony program reform określony w programie stabilności oraz krajowym programie reform. W zobowiązaniach zawartych w pakcie kilka obszarów polityki nie zostało jednak uwzględnionych (np. restrukturyzacja banków krajów związkowych lub klin podatkowy dotyczący kosztów pracy) lub też zostały one poruszone tylko powierzchownie (otwarcie sektora usług i sektorów sieciowych na konkurencję). Zobowiązania podjęte w ramach paktu euro plus zostały ocenione i uwzględnione w zaleceniach.

(17)

Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform Niemiec, w tym zobowiązań podjętych w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Niemczech, lecz także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. W świetle powyższego Komisja uważa, że niemiecka strategia budżetowa powinna być wdrażana zgodnie z planem. Następnie należy także zapewnić odpowiednie dostosowania strukturalne na drodze do osiągnięcia śreniookresowego celu budżetowego, przy jednoczesnym utrzymaniu kursu ukierunkowanego na konsolidację pobudzającą wzrost gospodarczy. Dalsze kroki w latach 2011–2012 powinny koncentrować się na zapewnieniu stabilności systemu finansowego (np. poprzez restrukturyzację banków krajów związkowych), na wzmocnieniu krajowych źródeł pobudzających wzrost gospodarczy poprzez zwiększanie uczestnictwa w rynku pracy dzięki zmniejszaniu obciążenia podatkowego pracy, poprzez poprawę dostępności i jakości edukacji oraz liberalizację sektora usług, rzemiosła, wolnych zawodów i sektorów sieciowych.

(18)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu stabilności Niemiec z 2011 r. i jej opinia (4) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w zaleceniu 1) poniżej. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Niemcy,

NINIEJSZYM ZALECA Niemcom podjęcie następujących działań w latach 2011–2012:

1.

Realizację strategii budżetowej na rok 2012 i kolejne lata zgodnie z planem, doprowadzając w ten sposób do stopniowego obniżenia wysokiego wskaźnika długu publicznego, zgodnie z zaleceniami Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu. Zapewnienie następnie odpowiednich dostosowań strukturalnych na drodze do osiągnięcia śreniookresowego celu budżetowego. Zakończenie wdrażania przepisów budżetowych w krajach związkowych i dalsze wzmacnianie odpowiednich mechanizmów nadzoru i sankcjonowania. Utrzymanie kursu ukierunkowanego na konsolidację pobudzającą wzrost gospodarczy, w szczególności poprzez zapewnienie odpowiedniego poziomu wydatków na edukację oraz poprzez dalsze zwiększanie efektywności wydatków publicznych na ochronę zdrowia i opiekę długoterminową.

2.

Rozwiązanie problemów strukturalnych w sektorze finansowym, w szczególności w drodze restrukturyzacji banków krajów związkowych, które wymagają odpowiednio finansowanego i rentownego modelu biznesowego.

3.

Zwiększenie uczestnictwa w rynku pracy poprzez wspieranie sprawiedliwego dostępu do systemu edukacji i szkoleń oraz podjęcie dalszych kroków w celu zmniejszania wysokiego klina podatkowego w sposób neutralny dla budżetu i zwiększenie zachęt do podjęcia pracy dla osób mogących się spodziewać niskich zarobków. Zwiększenie liczby placówek całodziennej opieki nad dziećmi i całodziennych szkół. Ścisłe monitorowanie skutków niedawnych reform mających na celu ograniczenie elementów podatkowych zniechęcających osoby będące drugim żywicielem rodziny oraz podjęcie dalszych środków w przypadku gdyby takie elementy zniechęcające do podjęcia pracy nadal istniały.

4.

Zniesienie nieuzasadnionych ograniczeń w przypadku niektórych usług wolnych zawodów i niektórych zawodów rzemieślniczych. Poprawę konkurencji w sektorach sieciowych, wzmocnienie funkcji nadzorczej federalnej agencji ds. sieci oraz – w kontekście zapowiedzianej krajowej koncepcji energetycznej – skoncentrowanie się na poprawie długoterminowej opłacalności środków przewidzianych w ustawie o energii odnawialnej, zapewnieniu faktycznego rozdziału między wytwarzaniem i przesyłem energii, jak również na poprawie połączeń transgranicznych.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

(3)  Ten wzrost w 2010 r. wynikał w znacznej mierze z faktu, że dwa znajdujące się w trudnej sytuacji banki przeniosły aktywa o obniżonej jakości do swoich „bad-banks” (banków likwidujących złe aktywa), które są zaliczane do sektora państwowego. Zgodnie z wytycznymi Eurostatu w sprawie zasad rachunkowości dotyczących finansowego bilansowania długu zobowiązania „bad-banks” miały bezpośredni wpływ na poziom długu.

(4)  Przewidziana w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.


19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/13


ZALECENIE RADY

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie krajowego programu reform Niderlandów z 2011 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Niderlandy zaktualizowanego programu stabilności na lata 2011–2015

2011/C 212/04

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i art. 148 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,

po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na najważniejszych obszarach wymagających podjęcia działań służących pobudzeniu europejskiego potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności.

(2)

W dniu 13 lipca 2010 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w dniu 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (2), które razem stanowią „zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce gospodarczej i polityce zatrudnienia.

(3)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła pierwszą roczną analizę wzrostu gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl zarządzania gospodarczego w UE i pierwszy europejski semestr zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje umocowanie w strategii „Europa 2020”.

(4)

Dnia 25 marca 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące konsolidacji budżetowej i reform strukturalnych (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 15 lutego i 7 marca 2011 r. i w związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą wzrostu gospodarczego). Podkreśliła ona również priorytetowe znaczenie przywrócenia dobrej sytuacji budżetowej i stabilności finansów publicznych, zmniejszenia bezrobocia w drodze reform rynku pracy oraz podjęcia nowych działań służących zwiększeniu tempa wzrostu. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich, aby przekształciły te priorytety w konkretne środki, które zostaną włączone do ich programów stabilności lub programów konwergencji oraz do ich krajowych programów reform.

(5)

W dniu 25 marca 2011 r. Rada Europejska wezwała także państwa członkowskie uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub konwergencji oraz krajowych programów reform.

(6)

W dniu 29 kwietnia 2011 r. Niderlandy przedstawiły aktualizację z 2011 r. do programu stabilności obejmującą lata 2011–2015 oraz krajowy program reform z 2011 r. w celu uwzględnienia powiązań między oboma tymi programami poddano je jednoczesnej ocenie.

(7)

Pomimo wcześniejszych solidnych wyników w miarę postępowania kryzysu bardzo otwarta gospodarka Niderlandów znacznie ucierpiała: realny PKB skurczył się w 2009 r. o blisko 4 %. Ożywienie gospodarcze, dla którego impulsem był wzrost popytu zewnętrznego, nastąpiło w drugiej połowie 2009 r. i nabrało rozpędu w pierwszej połowie 2010 r., powodując wzrost PKB o 1,8 %. Wpływ kryzysu na rynek pracy był stosunkowo ograniczony. Oczekuje się, że stopa bezrobocia będzie stopniowo spadać w okresie najbliższych dwóch lat z 4,5 % w 2010 r. do 4 % w 2012 r. Kryzys miał znaczny wpływ na finanse publiczne Niderlandów, powodując wzrost deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do 5,5 % PKB w 2009 r. i 5,4 % w 2010 r. Działania rządu mające na celu wsparcie instytucji finansowych i stabilizację rynków finansowych pociągnęły za sobą wzrost wskaźnika zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych w stosunku do PKB o 15 punktów procentowych – w rezultacie wskaźnik zadłużenia osiągnął w 2009 r. wartość 60,8 % PKB.

(8)

Na podstawie oceny zaktualizowanego programu stabilności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą prognoz budżetowych przedstawionych w programie jest realistyczny. Program stabilności oparty jest na nieco bardziej ostrożnych prognozach wzrostu gospodarczego w 2011 i 2012 r. niż prognozy sformułowane wiosną 2011 r. przez służby Komisji. W programie stabilności przewidziano zmniejszenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % w 2012 r., czyli rok przed terminem wyznaczonym w ramach procedury nadmiernego deficytu. W oparciu o dane zawarte w programie stabilności średniookresowy cel budżetowy zakładający deficyt strukturalny na poziomie 0,5 % PKB zostanie niemalże zrealizowany do końca okresu objętego programem stabilności, gdyż z obliczeń Komisji wynika, że saldo strukturalne kształtować się będzie w 2015 r. na poziomie – 0,8 % PKB. Strategia budżetowa ma pełne pokrycie w wystarczająco konkretnych środkach przewidzianych na okres do 2015 r., chociaż ich realizacja obarczona jest pewnym ryzykiem związanym głównie z możliwościami wyrównania nadmiernego poziomu wydatków w sektorze opieki zdrowotnej oraz monitorowania wydatków samorządowych. Średni roczny wysiłek fiskalny w latach 2011–2013 wyniesie 0,75 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. wydanym w ramach procedury nadmiernego deficytu. W latach przypadających po terminie korekty nadmiernego deficytu (tj. w 2014 i 2015 r.) przeliczone saldo strukturalne ulegnie poprawie o 0,25 % w 2014 r. i 0,5 % w 2015 r., zatem dynamika salda strukturalnego będzie nieznacznie niższa od wymaganego tempa poprawy tego salda – wynoszącego 0,5 % – w okresie poprzedzającym osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego.

(9)

Konsolidacja budżetowa zaplanowana i realizowana przez władze Niderlandów w dużym stopniu uzależniona jest od cięć wydatków, głównie strukturalnych, do końca okresu objętego programem stabilności (2015 r.) o kwotę rzędu 3 % PKB, w porównaniu z poziomem bazowym. Będąca wynikiem konsolidacji ścieżka dostosowania przewiduje zmniejszenie deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych z poziomu 3,8 % PKB w 2011 r. do 2,4 % PKB w 2012 r. oraz dalszy spadek w tempie około 0,5 % rocznie w latach 2013–2015. Niderlandy są zdecydowane realizować te cele. Chroniąc obszary polityki sprzyjające wzrostowi gospodarczemu, takie jak edukacja, przed cięciami budżetowymi, można by zapobiec tłumieniu przyszłego potencjału wzrostu gospodarczego oraz przyczynić się do osiągnięcia trwałej korekty nadmiernego deficytu.

(10)

Oprócz krótkoterminowej konsolidacji, jednym z głównych wyzwań jest poprawa długoterminowej stabilności finansów publicznych, na którą negatywny wpływ ma znaczny wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Długoterminowe koszty starzenia się społeczeństwa – w szczególności wydatki na opiekę długoterminową i emerytury – kształtują się na poziomie znacznie powyżej unijnej średniej. Przewidywany wzrost wydatków na opiekę długoterminową jest najwyższy w Europie, na co wskazano w sprawozdaniu Komisji z 2009 r. na temat starzenia się społeczeństw. Głównym powodem takiego stanu rzeczy jest fakt, że w Niderlandach istnieje już kompleksowy system formalnej opieki długoterminowej (np. publiczne ubezpieczenia długoterminowe pokrywające koszty opieki osobistej, pielęgniarskiej, pomocy, leczenia i pobytu w instytucji), natomiast opieka niezinstytucjonalizowana odgrywa w tym państwie bardziej ograniczoną rolę. Zgodnie z najnowszą oceną Komisji ryzyko związane z długoterminową stabilnością finansów publicznych wydaje się być wysokie. Poza planami konsolidacji, rząd niderlandzki przedłożył parlamentowi środki wspierające długoterminową stabilność obejmujące podwyższenie ustawowego wieku emerytalnego, które nie zostały jeszcze przyjęte.

(11)

Niderlandzki rynek pracy charakteryzuje się stosunkowo wysokim współczynnikiem aktywności zawodowej, wysoką wydajnością w przeliczeniu na godzinę pracy oraz niską stopą bezrobocia. Niemniej jednak głównym wyzwaniem dla rynku pracy będzie zwiększenie wykorzystania niezagospodarowanego potencjału siły roboczej, w szczególności w celu skompensowania oczekiwanego spadku liczby osób w wieku produkcyjnym w wyniku starzenia się społeczeństwa. Średnia liczba przepracowanych godzin rocznie jest najniższa w UE, co potwierdzają najnowsze dostępne dane. Niski wskaźnik przepracowanych godzin wynika z bardzo dużego odsetka osób pracujących w niepełnym wymiarze godzin, w szczególności kobiet, co wynika z osobistych preferencji, ale również z istnienia finansowych czynników zniechęcających do wchodzenia na rynek pracy lub pracy w większym wymiarze czasu. Obecnie jednym z głównych czynników zniechęcających drugiego żywiciela rodziny do wchodzenia na rynek pracy lub podejmowania pracy w większym wymiarze godzin w Niderlandach jest wysoka krańcowa stopa podatkowa, według której opodatkowany jest drugi dochód, która w pewnych przypadkach może wynieść ponad 80 % w wyniku np. zastosowania kwoty wolnej od podatku, oraz zmniejszenie wysokości świadczeń uzależnionych od wysokości dochodu, takich jak dodatek opiekuńczy na dziecko.

(12)

W przypadku coraz większej i niejednorodnej grupy społeczeństwa obejmującej osoby częściowo niepełnosprawne i długotrwale bezrobotne, która jest coraz bardziej zagrożona bezrobociem strukturalnym, wdrożenie aktywnej polityki rynku pracy najwyraźniej nie przyniosło pozytywnych rezultatów. Obywatele państw trzecich doświadczają szczególnych trudności, potęgując tym samym utrzymujące się rozbieżności wskaźników zatrudnienia i bezrobocia.

(13)

System badań i innowacji w Niderlandach zdołał zachować swoją zdolność innowacyjną, lecz niski udział sektora prywatnego w inwestycjach badawczo-rozwojowych może mieć negatywny wpływ na przyszły wzrost gospodarczy i konkurencyjność niderlandzkiej gospodarki. Rząd dąży do stworzenia korzystnego klimatu dla przedsiębiorstw prowadzących intensywną działalność badawczo-innowacyjną, w tym przedsiębiorstw zagranicznych, pod względem zachęt podatkowych, przestrzeni dla przedsiębiorców i doskonałości w zakresie badań naukowych. Zważywszy na konieczność przeprowadzenia w bieżącym roku konsolidacji budżetowej, część dotacji dla przedsiębiorstw może niestety zostać cofnięta, inne natomiast zostaną zoptymalizowane i skierowane do „kluczowych obszarów gospodarki” oraz przybiorą formę bardziej uniwersalnych instrumentów podatkowych.

(14)

Na otoczenie biznesu negatywny wpływ wywiera poziom zagęszczenia ruchu w transporcie drogowym i kolejowym. Jest on jednym z najwyższych w UE. W tym kontekście stosunkowo nieefektywna infrastruktura transportowa ma niekorzystny wpływ na mobilność siły roboczej, a przez to na potencjalny wzrost gospodarczy, którego źródłem mógłby być wzrost wydajności. Pracownicy borykają się z długimi dojazdami do pracy, nieprzewidywalnym czasem podróży oraz wysokimi kosztami związanymi z zagęszczeniem ruchu. Oczekuje się, że o ile kierunek polityki nie zostanie zmieniony, wspomniane koszty będą dalej rosnąć do 2020 r. Zwiększenie efektywności wykorzystania infrastruktury (np. poprzez wprowadzenie opłat z tytułu użytkowania dróg), przyczyniłoby się do zwiększenia mobilności siły roboczej i podniesienia wydajności, a tym samym potencjalnie do pobudzenia wzrostu gospodarczego.

(15)

W dniu 4 kwietnia 2011 r. Niderlandy poinformowały o podjęciu szeregu zobowiązań w ramach paktu euro plus. Zobowiązania te przewidują podjęcie środków sprzyjających pobudzaniu konkurencyjności (wprowadzenie nowej polityki przedsiębiorczości w oparciu o bardziej uniwersalne obniżki stawek podatkowych i zmniejszenie obciążeń administracyjnych) i zatrudnienia (uczynienie z zabezpieczenia społecznego narzędzia sprzyjającego aktywizacji zawodowej i zmniejszenie uzależnienia od zasiłków dla bezrobotnych) oraz środków przyczyniających się do zwiększenia stabilności finansów publicznych (zakotwiczenie paktu na rzecz stabilności i wzrostu w prawie krajowym) oraz do wzmocnienia stabilności finansowej (przyznanie większych uprawnień instytucjom nadzorczym). Powyższe zobowiązania dotyczą wszystkich obszarów paktu. Stanowią one kontynuację działań podejmowanych w ramach szerszego programu reform nakreślonych w programie stabilności i krajowym programie reform. Brakuje jednak odpowiednio szczegółowych informacji na temat harmonogramu i środków, które będą niezbędne do wykonania tych zobowiązań. Zobowiązania te zostały ocenione i uwzględnione w zaleceniach.

(16)

Komisja dokonała oceny programu stabilności oraz krajowego programu reform, w tym zobowiązań w ramach paktu euro plus. Komisja wzięła pod uwagę nie tylko ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki budżetowej i polityki społeczno-gospodarczej w Niderlandach, ale także stopień poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania gospodarczego w UE poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu w przyszłe decyzje krajowe. Komisja uważa, że w pełni sprecyzowana niderlandzka strategia na rzecz konsolidacji budżetowej powinna być realizowana zgodnie z planem, przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowego poziomu wydatków w obszarach, które w największym stopniu sprzyjają długoterminowemu wzrostowi gospodarczemu. Należy podjąć dalsze kroki w celu poprawy stabilności finansów publicznych w długim okresie, w szczególności w zakresie świadczeń emerytalnych i opieki długoterminowej, zwiększenia współczynnika aktywności zawodowej i integracji zawodowej, a także rozwiązania problemów wynikających z zagęszczenia ruchu w transporcie.

(17)

W świetle powyższej oceny, a także biorąc pod uwagę zalecenie Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada zbadała aktualizację programu stabilności Niderlandów z 2011 r. i jej opinia (3) znajduje odzwierciedlenie w szczególności w pkt 1) i 2) poniższego zalecenia. Uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2011 r., Rada zbadała krajowy program reform przedłożony przez Niderlandy,

NINIEJSZYM ZALECA Niderlandom podjęcie następujących działań w okresie 2011–2012:

1.

Realizację strategii budżetowej na rok 2012 zgodnie z zaleceniem Rady w sprawie korekty nadmiernego deficytu, doprowadzając do stopniowego obniżania wskaźnika długu publicznego. Następnie podjęcie działań zapewniających postępy w osiągnięciu średniookresowego celu zgodnie z wymogami paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przestrzegając limitów łącznych wydatków i wymogów w zakresie konsolidacji i zapewniając dzięki temu trwały charakter korekty nadmiernego deficytu i jej korzystny wpływ na wzrost gospodarczy, poprzez utrzymanie wydatków w obszarach, które mają bezpośrednie przełożenie na wzrost gospodarczy, takich jak badania i innowacje, edukacja i szkolenia.

2.

Podjęcie środków zmierzających do podniesienia ustawowego wieku emerytalnego poprzez powiązanie go ze średnim dalszym trwaniem życia oraz wzmocnienie tych środków innymi działaniami mającymi na celu podniesienie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę oraz zwiększenie stabilności finansów publicznych w długim okresie. Przygotowanie planu reformy opieki długoterminowej w obliczu zjawiska starzenia się społeczeństwa.

3.

Zwiększenie współczynnika aktywności zawodowej poprzez ograniczenie podatkowych czynników zniechęcających drugich żywicieli rodziny do podejmowania pracy oraz stworzenie środków mających na celu wsparcie osób znajdujących się w trudnej sytuacji oraz niesienie im pomocy w reintegracji zawodowej.

4.

Promowanie innowacji, inwestycji prywatnych w badania i rozwój oraz ściślejszych związków między sektorem nauki i biznesu poprzez zapewnienie odpowiednich zachęt w kontekście nowej polityki dotyczącej przedsiębiorstw („Naar de top”).

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

(2)  Utrzymane w mocy na 2011 r. decyzją Rady 2011/308/UE z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 56).

(3)  Przewidziana w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1466/97.


OPINIE

Komisja Europejska

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/16


OPINIA KOMISJI

z dnia 15 lipca 2011 r.

dotycząca planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących ze składowiska naturalnie występujących materiałów promieniotwórczych (NORM) i zakładu oczyszczania urządzeń z osadów zanieczyszczonych NORM w Stoneyhill w Aberdeenshire w Szkocji w Zjednoczonym Królestwie, przedłożonego zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

2011/C 212/05

Poniższą ocenę przeprowadzono zgodnie z postanowieniami Traktatu Euratom, bez uszczerbku dla wszelkich innych dodatkowych ocen, które będą przeprowadzane na podstawie postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz dla obowiązków wynikających z tego traktatu oraz z prawodawstwa wtórnego.

W dniu 3 lutego 2011 r. Komisja Europejska otrzymała od rządu brytyjskiego – zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom – ogólne dane dotyczące planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych pochodzących ze składowiska NORM i zakładu oczyszczania urządzeń z osadów zanieczyszczonych NORM w Stoneyhill.

Na podstawie przedłożonych danych i po skonsultowaniu się z grupą ekspertów Komisja wydała następującą opinię:

1)

Odległość pomiędzy składowiskiem w Stoneyhill a najbliższym miejscem położonym na terytorium innego państwa członkowskiego, w tym przypadku Irlandii, wynosi 398 km.

2)

Zakład oczyszczania nie będzie objęty pozwoleniem na zrzut ciekłych lub gazowych odpadów promieniotwórczych. W ramach normalnej działalności zakład ten nie będzie dokonywał zrzutów ciekłych odpadów promieniotwórczych. Z zakładu oczyszczania będzie wprawdzie emitowany naturalny gaz promieniotwórczy (radon) oraz uwalniane będą niewielkie ilości promieniotwórczych aerozoli, jednak żadne z tych substancji nie będą stwarzać zagrożenia dla zdrowia ludności w innym państwie członkowskim.

3)

W okresie eksploatacji składowiska:

Odpady promieniotwórcze będą składowane na terenie składowiska bez zamiaru ich ponownego wydobycia.

Składowisko nie będzie objęte pozwoleniem na zrzut ciekłych lub gazowych odpadów promieniotwórczych. Składowisko będzie wprawdzie emitować naturalny gaz promieniotwórczy, nie stwarza on jednak zagrożenia dla zdrowia ludności w innym państwie członkowskim.

4)

Po okresie eksploatacji składowiska:

Przewidziane środki dotyczące ostatecznego zamknięcia składowiska, opisane w ogólnych danych, gwarantują, że wnioski zawarte w pkt 2 pozostaną aktualne w perspektywie długoterminowej.

5)

W przypadku nieplanowanego uwolnienia odpadów promieniotwórczych, będącego następstwem wypadków o charakterze i skali przewidzianych w ogólnych danych, dawki, na które może być narażona ludność w innym państwie członkowskim, nie będą stanowić zagrożenia dla jej zdrowia.

Podsumowując, Komisja jest zdania, że realizacja planu unieszkodliwiania odpadów promieniotwórczych w jakiejkolwiek postaci, pochodzących ze składowiska naturalnie występujących materiałów promieniotwórczych i zakładu oczyszczania urządzeń z osadów zanieczyszczonych tymi materiałami w Stoneyhill w Zjednoczonym Królestwie, nie spowoduje – ani w okresie normalnej eksploatacji oraz po jego ostatecznym zamknięciu, ani w następstwie wypadku o charakterze i skali przewidzianych w ogólnych danych – promieniotwórczego skażenia wód, gleby lub powietrza w innym państwie członkowskim.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji

Günther OETTINGER

Członek Komisji


II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/18


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.6175 – Danaher/Beckman Coulter)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 212/06

W dniu 16 czerwca 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6175 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/18


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.6191 – Birla/Columbian Chemicals)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 212/07

W dniu 15 czerwca 2011 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32011M6191 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/19


Ogłoszenie skierowane do osób, do których mają zastosowanie środki przewidziane w decyzji Rady 2010/145/WPZiB oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1763/2004

2011/C 212/08

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

Zwraca się uwagę osób wymienionych w załączniku I do decyzji Rady 2010/145/WPZiB oraz w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1763/2004 na następujące informacje:

Rada Unii Europejskiej ustaliła, że osoby wymienione we wspomnianych wyżej załącznikach nadal spełniają kryterium przedstawione w decyzji Rady 2010/145/WPZiB i w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1763/2004 w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii, a zatem nadal należy stosować wobec nich te środki.

Zwraca się uwagę zainteresowanych osób na możliwość złożenia wniosku do właściwych organów w odpowiednim państwie członkowskim lub w odpowiednich państwach członkowskich, wskazanych na stronach internetowych wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004, po to by otrzymać zezwolenie na użycie zamrożonych środków finansowych w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb lub dokonania określonych płatności (por. art. 3 rozporządzenia).

Zainteresowane osoby mogą także złożyć do Rady wniosek wraz z dokumentami uzupełniającymi o to, by decyzja o umieszczeniu ich w wyżej wspomnianych wykazach została ponownie rozpatrzona; w tej sprawie należy pisać na następujący adres:

Council of the European Union

General Secretariat

DG K Coordination Unit (10 HN 43)

Rue de la Loi/Wetstraat 175

1048 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Zwraca się także uwagę zainteresowanych osób na możliwość zaskarżenia decyzji Rady do Sądu Unii Europejskiej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 275 akapit drugi i art. 263 akapit czwarty i szósty Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.


19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/20


Zawiadomienie dla osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie przewidzianym w art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu

(zob. załącznik do rozporządzenia Rady (UE) nr 687/2011)

2011/C 212/09

RADA UNII EUROPEJSKIEJ

Poniższa informacja skierowana jest do osób, grup i podmiotów wymienionych w rozporządzeniu Rady (UE) nr 687/2011 z dnia 18 lipca 2011 (1).

Rada Unii Europejskiej ustaliła, że powody umieszczenia Państwa w wyżej wspomnianym wykazie osób, grup i podmiotów podlegających środkom ograniczającym przewidzianym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (2) są wciąż zasadne. Dlatego Rada postanowiła utrzymać Państwa w tym wykazie.

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. przewidziano, że wszystkie fundusze, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze należące do odnośnych osób, grup i podmiotów zostaną zamrożone i że nie można im udostępniać, ani bezpośrednio, ani pośrednio, żadnych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych.

Zwracamy Państwu uwagę na możliwość wystąpienia do właściwych organów odpowiedniego(-ich) państwa (państw) członkowskiego(-ich), wymienionych w załączniku do tego rozporządzenia, o zgodę na użycie zamrożonych funduszy w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb lub dokonania określonych płatności zgodnie z art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia. Aktualny wykaz tych organów widnieje na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/comm/external_relations/cfsp/sanctions/measures.htm

Zainteresowane osoby, grupy lub podmioty mogą przesłać na poniższy adres wniosek o otrzymanie uzasadnienia Rady wyjaśniającego, dlaczego ich nazwiska lub nazwy zostały utrzymane w wyżej wspomnianym wykazie (o ile uzasadnienie takie nie zostało im jeszcze przekazane):

Council of the European Union

(Attn: CP 931 designations)

Rue de la Loi/Wetstraat 175

1048 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Zainteresowane osoby, grupy i podmioty mogą w dowolnym terminie skierować do Rady na wyżej wskazany adres wniosek, wraz z dokumentami uzupełniającymi, o ponowne rozpatrzenie decyzji o ich umieszczeniu i utrzymaniu w wykazie. Po wpłynięciu wniosek zostanie rozpatrzony. Należy pamiętać, że wykaz jest regularnie przeglądany przez Radę zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB. Jeżeli wniosek ma zostać rozpatrzony podczas najbliższego przeglądu, należy go złożyć w terminie dwóch miesięcy od daty publikacji niniejszego zawiadomienia.

Prosimy też pamiętać, że rozporządzenie Rady można zaskarżyć do Sądu Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi w art. 263 ust. 4 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.


(1)  Dz.U. L 188 z 19.7.2001, s. 2.

(2)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 70.


Komisja Europejska

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/21


Kursy walutowe euro (1)

18 lipca 2011 r.

2011/C 212/10

1 euro =


 

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4045

JPY

Jen

111,10

DKK

Korona duńska

7,4567

GBP

Funt szterling

0,87315

SEK

Korona szwedzka

9,2534

CHF

Frank szwajcarski

1,1485

ISK

Korona islandzka

 

NOK

Korona norweska

7,8670

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,405

HUF

Forint węgierski

272,98

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7093

PLN

Złoty polski

4,0440

RON

Lej rumuński

4,2688

TRY

Lir turecki

2,3468

AUD

Dolar australijski

1,3237

CAD

Dolar kanadyjski

1,3472

HKD

Dolar Hongkongu

10,9488

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6640

SGD

Dolar singapurski

1,7107

KRW

Won

1 490,82

ZAR

Rand

9,8084

CNY

Yuan renminbi

9,0853

HRK

Kuna chorwacka

7,4500

IDR

Rupia indonezyjska

12 024,36

MYR

Ringgit malezyjski

4,2311

PHP

Peso filipińskie

60,463

RUB

Rubel rosyjski

39,6125

THB

Bat tajlandzki

42,219

BRL

Real

2,2208

MXN

Peso meksykańskie

16,5456

INR

Rupia indyjska

62,6060


(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.


V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/22


ZAPROSZENIE DO SKŁADANIA WNIOSKÓW

„Wsparcie działań informacyjnych odnoszących się do wspólnej polityki rolnej”

Realizacja działań informacyjnych w ramach pozycji budżetowej 05 08 06 w 2012 r.

2011/C 212/11

1.   WPROWADZENIE

Niniejsze zaproszenie do składania wniosków jest oparte na rozporządzeniu Rady (WE) nr 814/2000 z dnia 17 kwietnia 2000 r. w sprawie działań informacyjnych odnoszących się do wspólnej polityki rolnej (1), które określa rodzaj i treść działań informacyjnych, jakie Unia może współfinansować. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2208/2002 (2), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1820/2004 (3), ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 814/2000.

Jest to zaproszenie do składania wniosków w sprawie finansowania działań informacyjnych określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 814/2000, ze środków przydzielonych w budżecie na 2012 r. Niniejsze zaproszenie do składania wniosków dotyczy działań informacyjnych, które zostaną zrealizowane (łącznie z przygotowaniem, realizacją, działaniami uzupełniającymi i oceną) w terminie od dnia 1 marca 2012 r. do dnia 28 lutego 2013 r.

Działanie informacyjne jest zintegrowanym niezależnym i spójnym wydarzeniem informacyjnym, zorganizowanym w ramach oddzielnego budżetu. Działania składające się na takie wydarzenie mogą przybierać różne formy, począwszy od prostej serii konferencji, a skończywszy na szeroko zakrojonej kampanii informacyjnej obejmującej kilka typów działań informacyjnych i narzędzi informacyjnych/komunikacji społecznej.

Jak określa art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2208/2002 wnioskodawcami wymienionych działań są osoby prawne działające w państwie członkowskim od co najmniej dwóch lat.

2.   PRIORYTETY I RODZAJE DZIAŁAŃ W 2012 r.

2.1.   Priorytety

WPR, stanowiąca kamień węgielny struktury europejskiej, będzie obchodzić w 2012 r. swoje 50-lecie. Jest to okazja do opracowania działań informacyjnych na ten temat: jej historii i rozwoju, konkretnych wyników i perspektyw w ramach jej reformy.

W ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków Komisja chce nadać priorytet działaniom, o spodziewanych potencjalnych istotnych skutkach i charakterze innowacyjnym i kreatywnym; działań, które będą ukierunkowane nie tylko na środowisko obszarów wiejskich, ale na całe społeczeństwo.

Działania mają podkreślić rolę i przydatność WPR jako polityki wspólnotowej UE, która odpowiada potrzebom i oczekiwaniom społeczeństwa, a której celem są:

podejmowanie w lepszy sposób wyzwań związanych z bezpieczeństwem żywnościowym, zmianą klimatu, zrównoważonym wykorzystaniem zasobów naturalnych i zrównoważonym rozwojem obszarów,

wsparcie sektora rolnego w stawianiu czoła skutkom kryzysu gospodarczego oraz większej zmienności cen produktów rolnych,

przyczynianie się do inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu zgodnie ze strategią „Europa 2020”.

2.2.   Rodzaje działań informacyjnych

W ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków Komisja zamierza wesprzeć dwa rodzaje działań zintegrowanych w dziedzinie komunikacji społecznej:

na poziomie krajowym, gromadząc różnych partnerów wokół jednego wspólnego projektu na dużą skalę,

na poziomie unijnym w jak największej liczbie państw członkowskich, aby zwielokrotnić jego skutki.

Działania informacyjne powinny mieć na celu:

przybliżyć WPR, jej historię i rozwój, a także perspektywy w ramach wniosków dotyczących jej reformy w danym państwie członkowskim/na poziomie unijnym,

wzbudzić jak najszersze zainteresowanie społeczne – w szczególności na obszarach miejskich – rolą rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w naszym społeczeństwie, podkreślając rozmaitość funkcji pełnionych przez rolników.

Działania informacyjne powinny przyjąć formę kampanii informacyjnych na dużą skalę obejmujących jedno działanie lub więcej działań spośród wymienionych poniżej:

produkcja i dystrybucja materiałów multimedialnych lub audiowizualnych (4) o charakterze innowacyjnym i oryginalnym (audycje radiowe lub telewizyjne typu „reality show”, debaty publiczne, klipy itd.) (5),

kampanie plakatowe w miejscach o dużym natężeniu ruchu (stacje metra, dworce, itp.),

wydarzenia typu „wieś w mieście” itp.,

wydarzenia medialne,

konferencje, seminaria i specjalistyczne grupy robocze dla określonych odbiorców docelowych.

2.3.   Docelowi odbiorcy

Docelowymi odbiorcami niniejszego zaproszenia do składania wniosków jest społeczeństwo (przede wszystkim młodzież z obszarów miejskich), media, społeczeństwo obywatelskie i przedstawiciele obszarów wiejskich.

3.   CZAS TRWANIA I BUDŻET

Niniejsze zaproszenie do składania wniosków dotyczy działań informacyjnych, które zostaną zrealizowane (łącznie z przygotowaniem, realizacją, działaniami uzupełniającymi i oceną) w terminie od dnia 1 marca 2012 r. do dnia 28 lutego 2013 r., ale których realizacja musi przebiegać w 2012 r.

Ogólny budżet przewidziany na przeprowadzenie działań informacyjnych w ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków wynosi 3 250 000 EUR. Kwota ta zostanie rozdzielona pomiędzy wnioski, które komitet oceniający uzna za najlepsze zgodnie z kryteriami, o których mowa w pkt 2 załącznika III. Komisja zastrzega sobie prawo do obniżenia, w razie konieczności, tej ogólnej kwoty.

Wysokość dotacji, której dotyczy wniosek skierowany do Komisji, wynosi od 100 000 do 500 000 EUR na jeden wniosek (w tym zryczałtowana kwota obejmująca koszty personelu) w przypadku działań wymienionych w pkt 2.2.

Wkład Komisji w wybrane wnioski ograniczony jest do 50 % łącznych kosztów kwalifikowalnych (zob. załącznik IV – sporządzanie budżetu) po wyłączeniu kosztów personelu. Do wymienionej kwoty wypłacona zostanie dodatkowo zryczałtowana kwota przeznaczona na pokrycie kosztów personelu w wysokości 10 000 EUR w odniesieniu do działań, których całkowite koszty kwalifikowalne (po wyłączeniu kosztów personelu) są mniejsze od 400 000 EUR i w wysokości 25 000 EUR w odniesieniu do działań, których całkowite koszty kwalifikowalne (po wyłączeniu kosztów personelu) są wyższe od 400 000 EUR, ale niższe od 950 000 EUR.

W przypadku działań informacyjnych o szczególnym znaczeniu, jeżeli wniosek zawiera taką prośbę, odsetek wkładu Komisji może wynieść do 75 %.

Działanie informacyjne uznaje się za działanie o szczególnym znaczeniu zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2208/2002, jeżeli spełnione zostały wszystkie następujące warunki:

1)

związany z nim plan rozpowszechniania zapewnia dotarcie informacji do możliwie najszerszego grona odbiorców w co najmniej 3 krajach członkowskich, stanowiącego co najmniej 5 % populacji narodowej tych państw członkowskich oraz którego wpływ spodziewany (ex-ante) i rzeczywisty (ex-post) zostanie potwierdzony odpowiednimi danymi zewnętrznymi (statystyki dotyczące oglądalności, itp.);

2)

komitet oceniający („komitet”) przyznał działaniu co najmniej 75 na 100 punktów na podstawie kryteriów przyznawania dotacji, określonych w pkt 2 załącznika III.

Nie zezwala się na wstępne finansowanie działań informacyjnych, które otrzymały dotację na podstawie niniejszego zaproszenia do składania wniosków. Beneficjent może się ewentualnie ubiegać o płatność pośrednią po przedstawieniu pośredniego sprawozdania technicznego i finansowego. Kwota płatności pośredniej nie może przekraczać 30 % całkowitego kosztu przewidywanego w umowie na dotację. Kwota ta zostanie określona na podstawie rzeczywistej realizacji działania i rzeczywiście poniesionych kosztów kwalifikowalnych przedstawionych w pośrednim rozliczeniu finansowym i zatwierdzonych przez Komisję, w odniesieniu do których zostanie zastosowany współczynnik współfinansowania przewidziany w umowie o dotację. Kwota ryczałtowa na koszty personelu zostanie wypłacona w ramach płatności końcowej.

Wybór wniosku nie zobowiązuje Komisji do przyznania pełnej kwoty, o którą zwraca się wnioskodawca. Dotacja nie może w żadnym razie przekroczyć kwoty określonej we wniosku. Dotacji nie można przyznać na żadne działanie otrzymujące inne finansowanie z Unii Europejskiej.

4.   OGÓLNE INSTRUKCJE DOTYCZĄCE SKŁADANIA WNIOSKÓW

4.1.   Jak sporządzić wniosek

W danym roku budżetowym każdy wnioskodawca może się ubiegać o wsparcie wyłącznie na jedno działanie informacyjne.

Wniosek należy sporządzić na odpowiednich formularzach dostępnych w Internecie pod następującym adresem: http://ec.europa.eu/agriculture/grants/capinfo/index_pl.htm

Wnioski składane są w jednym z języków urzędowych Unii. Aby ułatwić rozpatrywanie wniosków w odpowiednim terminie, wnioskodawców zachęca się jednak do składania wniosków w języku angielskim bądź francuskim, a jeżeli nie jest to możliwe, to przynajmniej do załączenia tłumaczenia treści formularza nr 3 na język angielski lub francuski.

Wniosek obejmuje obowiązkowo następujące dokumenty, które można znaleźć pod powyższym adresem internetowym:

pismo-wniosek określające tytuł danego działania informacyjnego ze wskazaniem kwoty dotacji, której dotyczy wniosek, podpisane przez prawnie upoważnionego przedstawiciela organizacji wnioskodawcy; należy zauważyć, że kwota dotacji, której dotyczy wniosek, musi być identyczna z kwotą współfinansowania ze strony Unii Europejskiej wskazaną w tabeli przychodów budżetu (pkt g + h),

formularze nr 1 (dane na temat wnioskodawcy), nr 2 (dane na temat współorganizatorów – jeżeli dotyczy), nr 3 (szczegółowy opis działania informacyjnego) wniosku. Jeśli pytanie nie dotyczy proponowanego działania informacyjnego, należy wpisać „nie dotyczy” lub „nie dot.”. Uwzględniane będą jedynie wnioski przedłożone na wspomnianych formularzach; podobnie, jeżeli formularz 2 nie ma zastosowania, proszę zaznaczyć na jego pierwszej stronie „nie dot.”,

jeden budżet dla proponowanego działania informacyjnego (składający się z jednej zbilansowanej szczegółowej tabeli wydatków i jednej zbilansowanej tabeli przychodów), właściwie wypełniony, podpisany i opatrzony datą przez prawnie upoważnionego przedstawiciela organizacji wnioskodawcy,

wszelkie dodatkowe dokumenty, o których mowa w załączniku I (dodatkowe dokumenty wymagane do ubiegania się o dotację).

4.2.   Adresat i termin składania wniosków

W terminie do dnia 30 września 2011 r. wnioskodawcy muszą przesłać jeden egzemplarz papierowy pełnego wniosku listem poleconym za potwierdzeniem odbioru (dowodem daty nadania będzie data stempla pocztowego) na następujący adres:

European Commission

Unit AGRI. K.1.

Call for proposals 2011/C /…

Attn. Angela Filote

L130 4/148A

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Wnioski muszą być składane w zapieczętowanej kopercie lub kartonie, umieszczonych w drugiej zapieczętowanej kopercie lub kartonie. Na kopercie wewnętrznej lub kartonie należy umieścić, poza nazwą departamentu wskazanego w zaproszeniu do składania wniosków, do którego są adresowane, słowa: „appel à propositions — à ne pas ouvrir par le service du courrier” (Zaproszenie do składania wniosków – nie otwierać przy rozdzielaniu poczty). W przypadku zastosowania kopert z zamknięciem samoprzylepnym, muszą one być zaklejone taśmą klejącą, a nadawca musi złożyć swój podpis w poprzek taśmy.

W związku z tym, że wszystkie dokumenty otrzymywane przez służby Komisji są skanowane strona po stronie, nie należy zszywać stron wniosku ani dokumentów towarzyszących. Ponadto mając na względzie poszanowanie środowiska naturalnego wnioskodawców zachęca się do sporządzenia wniosków na papierze z odzysku zadrukowanym dwustronnie.

Jednocześnie, i nie później niż do godziny 24.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) dnia 30 września 2011 r., wnioskodawcy prześlą również elektroniczną kopię wniosku (należy skorzystać z opcji „potwierdzenie odbioru”) zawierającą co najmniej elektroniczną wersję pisma-wniosku, formularzy 1–3 oraz budżetu, przy czym dokumenty te muszą być takie same jak dokumenty wysłane pocztą. Należy je przesłać na następujący adres poczty elektronicznej:

AGRI-GRANTS-APPLICATIONS-ONLY@ec.europa.eu

Odpowiedzialność za przesłanie kompletnego wniosku (na papierze i w wersji elektronicznej) w wyznaczonym terminie spoczywa na wnioskodawcy. Wszystkie wnioski przesłane po obowiązującym terminie zostaną odrzucone.

5.   PROCEDURA I HARMONOGRAM

5.1.   Przyjmowanie i rejestracja wniosków

W ciągu 15 dni roboczych od upływu ostatecznego terminu składania wniosków Komisja rejestruje wnioski i przesyła wnioskodawcom potwierdzenia odbioru pocztą elektroniczną wraz z numerem pod którym został zarejestrowany wniosek.

5.2.   Ocena wniosków pod kątem kryteriów kwalifikowalności i wykluczenia

Doraźny komitet oceniający bada kwalifikowalność wniosków. Wnioski niespełniające jednego lub większej liczby kryteriów ustanowionych w załączniku II (kryteria kwalifikowalności i wykluczenia) zostaną odrzucone.

Wszystkie kwalifikowalne wnioski zostaną dopuszczone do kolejnego etapu (ocena pod kątem kryteriów wyboru – technicznych i finansowych możliwości wnioskodawców).

5.3.   Ocena wniosków pod kątem kryteriów wyboru – technicznych i finansowych możliwości wnioskodawców

W trakcie tego etapu, na podstawie informacji podanych we wniosku oraz zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku III pkt 1 (kryteria wyboru), komitet oceni techniczne i finansowe możliwości kwalifikujących się wnioskodawców.

Wszystkie wnioski, które pomyślnie przejdą przez ten etap, zostaną dopuszczone do kolejnego etapu (ocena w świetle kryteriów przyznawania dotacji).

5.4.   Ocena wniosków w świetle kryteriów przyznawania dotacji

W trakcie tego etapu komitet dokona oceny wniosków pod kątem kryteriów określonych w pkt 2 załącznika III (kryteria przyznawania dotacji).

Jedynie wnioski, które na tym etapie uzyskają co najmniej 60 na 100 możliwych punktów oraz co najmniej 50 % punktów możliwych do uzyskania za każde kryterium, zostaną wytypowane przez komitet do uzyskania dotacji. Uzyskanie 60 na 100 możliwych punktów nie gwarantuje jednak uzyskania dotacji na dane działanie informacyjne. Komisja może podnieść minimalny próg punktacji w zależności od liczby wniosków, które uzyskały ocenę pozytywną, oraz dostępnych środków budżetowych.

Wnioski, które uzyskały poniżej 60 punktów na 100 możliwych lub poniżej 50 % punktów możliwych do uzyskania za poszczególne kryteria, zostaną odrzucone, a wnioskodawca otrzyma pisemną informację zawierającą przyczyny odrzucenia wniosku.

Jeżeli dotacja, której dotyczy wniosek, zostanie przydzielona, beneficjent otrzyma umowę na dotację (wzór umowy jest dostępny na stronie internetowej podanej w pkt. 4.1 niniejszego zaproszenia) wyrażoną w euro, określającą warunki i poziom finansowania, który może być niższy od kwoty określonej we wniosku. W przypadku błędów arytmetycznych lub kosztów uznanych za niekwalifikowalne budżet zostanie skorygowany przez służby Komisji. Jeżeli taka korekta doprowadzi do wyższej kwoty łącznych kosztów, kwota określona we wniosku pozostanie niezmieniona, a wkład wnioskodawcy zostanie odpowiednio zwiększony.

Spodziewaną datą zakończenia procedury oceny jest początek 2012 r. Przed podjęciem ostatecznej decyzji o przyznaniu dotacji służby Komisji nie są upoważnione do udzielania wnioskodawcom informacji na temat postępu prac związanych z oceną ich wniosków. Z tego powodu prosi się wnioskodawców o zaniechanie kontaktowania się z Komisją telefonicznie lub pisemnie w sprawie wyników oceny ich wniosków przed wyżej wymienionym spodziewanym terminem rozstrzygnięcia procedury.

6.   REKLAMA

6.1.   Obowiązki beneficjenta

Dyrekcja Generalne ds. Rolnictwa opracuje logo wspólne dla wszystkich projektów informacyjnych na temat wspólnej polityki rolnej. WPR. Logo to będzie dostępne pod następującym adresem internetowym http://ec.europa.eu/comm/agriculture/grants/capinfo/index_pl.htm i będzie rozpowszechnione w wersji elektronicznej do wszystkich środków przekazu (bandery, plakaty, roll-up, …).

Beneficjenci będą zobowiązani umową do pobrania tego materiału ze strony internetowej, aby wykorzystać go w odpowiednich środkach przekazu w ramach swojej kampanii zgodnie z warunkami określonymi w umowie o dotację. Koszty związane z wykonaniem tych środków przekazu muszą być zawarte w budżecie działania.

Ponadto, zgodnie ze zobowiązaniem umownym beneficjenci muszą zagwarantować, przy użyciu wszelkich właściwych środków i zgodnie z warunkami wyszczególnionymi w umowie na dotację oraz przez cały okres trwania danego działania, że wszelkie komunikaty, publikacje lub przedmioty reklamowe dotyczące działania zawierają informację, iż działanie to jest przedmiotem wsparcia finansowego z Unii.

Ponadto wszelkie komunikaty lub publikacje beneficjenta w jakiejkolwiek formie i dotyczące dowolnego wsparcia powinny zawierać informację, że wyłączną odpowiedzialność za treść komunikatu lub publikacji ponosi ich autor oraz że nie niekoniecznie reprezentują one oficjalne stanowisko Komisji.

Dokumentację dotyczącą podawania do wiadomości należy załączyć do końcowego sprawozdania technicznego. Wzór dokumentu można pobrać ze strony pod następującym adresem: http://europa.eu/abc/symbols/emblem/download_pl.htm wraz ze sformułowanie „pomoc Unii Europejskiej”.

Jeśli beneficjent nie zgadza się z wyżej określonym obowiązkiem, Komisja zastrzega sobie prawo zmniejszenia kwoty dotacji przeznaczonej na przedmiotowe działanie informacyjne lub całkowitej odmowy wypłaty dotacji beneficjentowi.

7.   OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH

Komisja Europejska zapewnia przetwarzanie danych osobowych zawartych we wniosku zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6). Odnosi się to w szczególności do zapewnienia poufnego i bezpiecznego traktowania wymienionych danych.


(1)  Dz.U. L 100 z 20.4.2000, s. 7.

(2)  Dz.U. L 337 z 13.12.2002, s. 21.

(3)  Dz.U. L 320 z 21.10.2004, s. 14.

(4)  Każdej audycji audiowizualnej musi towarzyszyć wiążące zobowiązanie do rozpowszechniania w przypadku współfinansowania.

(5)  W odniesieniu do tego rodzaju działań umowa na dotację wyraźnie upoważni Komisję do dysponowania prawem do odtwarzania i rozpowszechniania w celach niehandlowych na wszelkich nośnikach, przez czas nieograniczony i bez ograniczeń terytorialnych, opisanych w niniejszym działaniu produktów lub audycji, bądź ich fragmentów.

(6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

DODATKOWE DOKUMENTY ZAŁĄCZANE DO WNIOSKU O DOTACJĘ

Aby dokumentacja była pełna, wnioski muszą zawierać (oprócz pisma-wniosku, formularzy i budżetu dostępnych na stronie internetowej wskazanej w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia) wszystkie następujące dodatkowe dokumenty. Wnioskodawcy powinni zadbać o załączenie dokumentów w przedstawionym poniżej porządku. Brak jednego z dokumentów może spowodować odrzucenie wniosku.

Dokument

Opis

Uwagi

Dokument A

Karta identyfikacyjna podmiotu prawnego

Dotyczy wszystkich wnioskodawców. Dostępna na stronie internetowej wskazanej w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia do składania wniosków.

Dokument B

Karta identyfikacji finansowej

Dotyczy wszystkich wnioskodawców. Dostępna na stronie internetowej wskazanej w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia do składania wniosków.

Dokument C

Akt założycielski (statut)

Dotyczy wszystkich wnioskodawców niebędących podmiotami prawa publicznego.

Dokument D

Aktualny wyciąg z urzędowego rejestru przewidzianego w przepisach krajowych państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca ma siedzibę, (np. wyciąg z dziennika urzędowego lub rejestru przedsiębiorców) jednoznacznie stwierdzający nazwisko (nazwę) wnioskodawcy, jego adres oraz datę wpisu.

Dotyczy wszystkich wnioskodawców.

Dokument E

Jeśli wnioskodawca jest podatnikiem VAT – kopia dokumentu rejestracyjnego.

Jeżeli wnioskodawca nie jest upoważniony do odzyskania VAT – dokument urzędowy potwierdzający ten fakt.

Dotyczy wnioskodawców będących podmiotami prawa prywatnego (VAT płacony przez organizmy będące podmiotami prawa publicznego nie jest w żadnym wypadku kwalifikowany. W przypadku, gdy wnioskodawca nie jest upoważniony do odzyskania VAT, wnioskodawca załącza bądź odnośne zaświadczenie wystawione przez krajowy organ ds. VAT lub inną osobę niepowiązaną zajmującą się sporządzaniem lub kontrolą rachunków (księgowego, audytora, itd.), bądź, wstępnie, oświadczenie własne. Potencjalna umowa na dotację nie będzie mogła jednak zostać podpisana, jeśli nie zostanie dostarczone zaświadczenie zewnętrzne.

Dokument F

Bilanse i rachunki zysków i strat z dwóch ostatnich lat finansowych, za które zamknięto rachunki, lub inny dokument (np. zaświadczenie z banku) potwierdzający sytuację finansową wnioskodawcy oraz jego potencjał do utrzymania działalności w okresie realizacji działania informacyjnego.

Dotyczy wszystkich wnioskodawców niebędących podmiotami prawa publicznego.

Dokument G

Życiorysy personelu, który zajmie się przygotowaniem, realizacją, działaniami uzupełniającymi i oceną proponowanego działania informacyjnego.

Dotyczy wszystkich wnioskodawców i współorganizatorów.

Dokument H

Dowód wkładu finansowego do proponowanego działania informacyjnego pochodzącego z innych źródeł finansowania (także jeżeli podmiot finansujący jest również współorganizatorem) (składający się co najmniej z oficjalnego potwierdzenia finansowania przez każdy podmiot finansujący, określającego tytuł działania informacyjnego i kwotę wkładu).

Formularz należy dołączyć obowiązkowo w przypadku wkładu z innych źródeł finansowych.

Uwaga:

Należy zauważyć, że dwoma głównymi powodami niekwalifikowalności wniosków podczas dwóch ostatnich lat budżetowych było nieprzestrzeganie obowiązków związanych z wymienionymi wyżej dokumentami E i H. Jeżeli chodzi o VAT (dokument E), ważne jest dostarczenie wymaganych dokumentów, nawet jeżeli wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT (co najmniej oświadczenie własne). Jeżeli chodzi o dowody wkładów finansowych (dokument H), należy je dostarczyć w przypadku wszystkich źródeł finansowych (pkt c, d i f w tabeli przychodów budżetu).


ZAŁĄCZNIK II

KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI I WYKLUCZENIA

1.   Kryteria kwalifikowalności

a)   Kryteria kwalifikowalności dotyczące wnioskodawcy:

wnioskodawca musi być osobą prawną posiadającą siedzibę w państwie członkowskim od co najmniej dwóch lat. Fakt ten powinien jasno wynikać z informacji zawartych we wniosku i załączonych do niego dokumentach. Wnioskodawcy, którzy nie posiadają siedziby w państwie członkowskim od co najmniej dwóch lat lub nie są w stanie tego dowieść, zostaną zdyskwalifikowani.

b)   Kryteria kwalifikowalności dotyczące wniosku:

Wnioski składane w ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków muszą spełniać następujące kryteria:

powinny zostać wysłane do dnia 30 września 2011 r. (dowodem daty nadania będzie data stempla pocztowego),

powinny zostać sporządzone z jednej strony na oryginalnych formularzach dostępnych na stronie internetowej wskazanej w pkt 4.1, zarówno w przypadku samego wniosku jak i budżetu, z drugiej strony w wersji elektronicznej,

powinny zostać sporządzone w jednym z języków urzędowych Unii,

powinny zawierać wszystkie dokumenty wymienione w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia do składania wniosków,

pismo-wniosek powinno zawierać tytuł danego działania informacyjnego i kwotę dotacji, której dotyczy wniosek (którą musi być identyczna z kwotą wskazaną w pkt g i h tabeli przychodów budżetu), oraz podpis prawnie upoważnionego przedstawiciela organizacji wnioskodawcy,

wnioskodawcy mają prawo do złożenia tylko jednego wniosku w roku budżetowym,

kwota będąca przedmiotem wniosku o dotację do Komisji powinna wynosić między 100 000 EUR a 500 000 EUR (w tym kwota ryczałtowa na pokrycie kosztów personelu),

budżet przewidywany na zaproponowane działanie informacyjne musi:

być wyrażony w EUR,

zawierać jedną zbilansowaną tabelę wydatków i jedną zbilansowaną tabelę przychodów,

być podpisany i opatrzony datą w tabeli wydatków i tabeli przychodów przez prawnie upoważnionego przedstawiciela organizacji wnioskodawcy,

obejmować szczegółowe obliczenia (ilości, ceny jednostkowe, ceny łączne) i specyfikacje wykorzystane przy jego sporządzaniu; kwoty zryczałtowane (z wyjątkiem kosztów personelu) nie będą akceptowane,

przestrzegać maksymalnych kwot ustanowionych przez Komisję dla niektórych kategorii wydatków (zob. załącznik IV i dokument „maksymalne koszty zakwaterowania (hotel) akceptowane przez Komisję” dostępny pod adresem internetowym wymienionym w pkt 4.1),

być przedstawiony bez uwzględniania podatku VAT, jeżeli wnioskodawca mu podlega i jest uprawniony do jego odliczenia lub jest podmiotem prawa publicznego,

obejmować po stronie przychodów bezpośredni wkład własny wnioskodawcy, finansowanie, o które zwrócono się do Komisji, oraz, w stosownych przypadkach, szczegóły dotyczące wkładów z innych źródeł finansowych, a także wszelkie przychody generowane przez projekt, w tym, o ile ma to zastosowanie, opłaty wymagane od uczestników,

realizacja proponowanego działania informacyjnego (przygotowanie, realizacja, działania uzupełniające) musi przypadać między dniem 1 marca 2012 r. a dniem 28 lutego 2013 r.,

do finansowania nie kwalifikują się:

działania wymagane prawnie,

działania otrzymujące wsparcie ze strony Unii Europejskiej z innej linii budżetowej,

działania dochodowe,

zgromadzenia wspólników i posiedzenia wymagane statutem.

Wnioski, które nie spełniają jednego lub większej liczby powyższych kryteriów, będą uznane za niekwalifikowalne i zostaną odrzucone.

2.   Kryteria wykluczenia

Komisja wykluczy wszystkich wnioskodawców, którzy znajdują się w jednej z sytuacji opisanych w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2208/2002 oraz w art. 93 ust. 1, art. 94 i art. 96 akapit drugi lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.

Dotacji nie można przyznać wnioskodawcom, którzy w momencie trwania procedury przyznawania dotacji znajdują się w jednej z sytuacji wymienionych poniżej: wnioskodawcy, którzy:

zbankrutowali, są w trakcie likwidacji, działalnością ich zarządza sąd, prowadzą postępowanie układowe z wierzycielami, zawiesili działalność gospodarczą, podlegają postępowaniu sądowemu dotyczącemu tych kwestii, bądź też znajdują się w podobnej sytuacji wynikającej z podobnej procedury przewidzianej w ustawodawstwie krajowym,

zostali skazani za przestępstwo dotyczące etyki zawodowej wyrokiem wydanym prawomocnie (res judicata),

są winni poważnego wykroczenia zawodowego, udowodnionego środkami, jakie instytucja zamawiająca może uzasadnić,

nie wypełnili zobowiązań odnoszących się do opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne lub zapłacenia podatków zgodnie z przepisami prawa kraju, w którym mają siedzibę, lub z przepisami prawa kraju instytucji zamawiającej lub kraju, w którym działanie ma być wykonywane,

podlegają prawomocnemu wyrokowi za nadużycie finansowe, korupcję, zaangażowanie w działalność przestępczą lub każdą inną działalność niezgodną z prawem, naruszającą finansowe interesy Unii,

zostali uznani za podmioty, które istotnie naruszyły warunki umowy lub nie wywiązały się ze swoich zobowiązań umownych, w związku z inną procedurą przetargową lub procedurą przyznania dotacji finansowanej z budżetu Unii Europejskiej,

znajdują się w sytuacji konfliktu interesów,

są winni złożenia nieprawdziwych deklaracji przy przedstawianiu informacji wymaganych w szczególności przez departament zatwierdzający lub też nie złożyli tych informacji.

Każdy wnioskodawca będzie musiał złożyć oświadczenie stwierdzające, że nie znajduje się on w żadnej z wymienionych wyżej sytuacji (zob. formularz wniosku dostępny na stronie internetowej wskazanej w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia do składania wniosków). W zależności od wyników analizy ryzyka w zakresie zarządzania Komisja może zażądać dodatkowych dowodów. Na wnioskodawców, którzy zostaną uznani za winnych składania fałszywych deklaracji, mogą zostać nałożone kary administracyjne i finansowe.


ZAŁĄCZNIK III

KRYTERIA WYBORU I PRZYZNAWANIA DOTACJI

1.   Kryteria wyboru

Aby dowieść własnych możliwości technicznych, wnioskodawcy muszą wykazać, że:

posiadają niezbędne umiejętności techniczne bezpośrednio związane z charakterem działania, jego przygotowaniem, realizacją, działaniami uzupełniającymi i oceną,

wykonali co najmniej jeden projekt związany z informacjami społecznymi na przestrzeni ostatnich dwu lat,

posiadają co najmniej dwuletnie doświadczenie w proponowanej dziedzinie.

Aby dowieść własnych możliwości finansowych, wnioskodawcy muszą wykazać, że:

ich sytuacja finansowa jest na tyle stabilna, że pozwala utrzymać działalność przez cały okres realizacji działania informacyjnego.

Techniczne i finansowe możliwości wnioskodawców będą oceniane na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawców we wniosku. Komisja może jednak zwrócić się o udzielenie dodatkowych informacji. Przypomina się, że Komisja nie udziela wstępnego finansowania w odniesieniu do działań informacyjnych, którym została przyznana dotacja w ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków. Wnioskodawcy muszą samodzielnie pokryć całkowity koszt podejmowanego działania informacyjnego. Wypłata dotacji Komisji nastąpi dopiero po zatwierdzeniu końcowego sprawozdania technicznego i finansowego złożonego przez beneficjentów po zakończeniu realizacji działania informacyjnego i, w stosownych przypadkach, po wykluczeniu wydatków niekwalifikowalnych.

Wnioskodawca może się ewentualnie ubiegać o wypłatę pośrednią (zob. szczegóły w pkt 3 zaproszenia do składania wniosków – Czas trwania i budżet).

2.   Kryteria przyznawania dotacji

Każde działanie informacyjne będzie oceniane przez doraźny komitet w oparciu o następujące kryteria:

1)

(maksymalnie 30 punktów): Adekwatność i ogólne znaczenie działania zostaną ocenione w szczególności pod kątem:

zakresu, w jakim cele i treść działania są zgodne z celami określonymi w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 814/2000 oraz odpowiadają priorytetom określonym w pkt 2.1 i rodzajom działań wymienionych w pkt 2.2 (15 punktów),

ogólnej jakości wniosku. Propozycje projektów powinny charakteryzować się przejrzystą koncepcją i jasnymi metodami osiągania pożądanych rezultatów. Opis działania i jego cele muszą być dokładne, a rola i zadania wnioskodawcy i każdego ze współorganizatorów powinny być jasno określone. Program działania powinien być szczegółowy, zaś harmonogram prac powinien być realistyczny i dostosowany do celów projektu (15 punktów);

2)

(maksymalnie 30 punktów): Ogólna wartość dodana wniosku zostanie oceniona w szczególności pod kątem:

adresatów działania. Preferencyjnie zostaną potraktowane działania ukierunkowane na wiele państw i 5 % ich populacji (15 punktów),

charakter innowacyjny i kreatywny proponowanych działań (10 punktów),

aspektów finansowych wniosku. We wniosku należy wykazać, że dzięki wsparciu finansowemu, o które wystąpiono do Komisji, przeprowadzone zostaną działania wysokiej jakości i efektywne pod względem stosunku nakładów do kosztów (5 punktów);

3)

(maksymalnie 25 punktów): Wpływ działania oraz wybrana metoda rozpowszechniania zostaną ocenione w szczególności pod kątem:

rozmiaru, jakości i reprezentatywności grupy odbiorców docelowych (w tym beneficjentów pośrednich) względem rodzaju działania (15 punktów),

zdolności wnioskodawcy i współorganizatorów do zapewnienia skutecznych działań uzupełniających oraz do rozpowszechniania osiągniętych wyników i zapewnienia kanałów komunikacji (w szczególności prasy, radia i telewizji, Internetu, dystrybucji bezpośredniej) oraz roli, jaką odgrywają w tych działaniach (10 punktów);

4)

(maksymalnie 15 punktów): Podsumowanie działania zostanie ocenione w szczególności pod kątem:

umotywowania spodziewanych korzyści z danego działania oraz oceny wyników po wykonaniu działania (10 punktów),

technik wykorzystanych do pomiaru wpływu wywartego dzięki przekazanym treściom (ankiet, kwestionariuszy, danych statystycznych itd.) (5 punktów).

Działania uznawane będą za posiadające najwyższą jakość i zostaną zaproponowane do objęcia finansowaniem przez komitet oceniający, jeżeli otrzymają co najmniej 60 na 100 przyznawanych punktów zgodnie z opisanymi powyżej kryteriami 1–4, oraz uzyskają co najmniej 50 % punktów możliwych dla każdego kryterium. Komisja może podnieść minimalny dopuszczalny poziom w świetle dostępnych zasobów budżetowych. Ostateczna decyzja Komisji o przyznaniu dotacji może różnić się od propozycji przedstawionej przez komitet oceniający.


ZAŁĄCZNIK IV

SPORZĄDZANIE BUDŻETU

Budżet powinien być zgodny ze wszystkimi stosownymi przepisami przewidzianymi w załączniku II (kryteria kwalifikowalności i wykluczenia). Powinien zostać przedłożony na oryginalnych formularzach (tabele wydatków i przychodów).

Tabela wydatków musi być szczegółowa i pozwalać na jasne zrozumienie każdego wydatku (np. brak pozycji „pozostałe”). Poszczególne kategorie kosztów należy uwzględnić w opisie działania informacyjnego (formularz nr 3).

Tabela przychodów musi być szczegółowa i pozwalać na jasne zrozumienie każdego przychodu/wkładu finansowego oraz przestrzegać zasady „non-profit”. Należy dołączyć dowody wkładu pochodzącego z innych źródeł finansowania (zob. dokument H w załączniku I).

W celu ułatwienia sporządzania budżetu, pod adresem internetowym wskazanym w pkt 4.1 można znaleźć przykład prawidłowo sporządzonego budżetu.

Tabela wydatków budżetu powinna zawierać jedynie koszty kwalifikowalne (zob. poniżej).

Wszelkie wydatki poniesione przed podpisaniem umowy stanowią ryzyko wnioskodawcy i nie będą prawnie ani finansowo wiążące dla Komisji.

1.   Koszty kwalifikowalne

Kwalifikowalnymi kosztami działania informacyjnego są koszty faktycznie poniesione przez beneficjenta i spełniające następujące kryteria:

a)

są związane z przedmiotem umowy i zostały zamieszczone w szacunkowym budżecie całkowitym działania informacyjnego;

b)

są niezbędne dla realizacji działania informacyjnego będącego przedmiotem dotacji;

c)

zostały poniesione i opłacone przez beneficjenta w trakcie trwania działania informacyjnego zgodnie z art. I.2.2 umowy na dotację, co potwierdzają oryginały dokumentów uzupełniających (zob. pkt 3 tabeli poniżej) oraz odpowiednie dowody płatności;

d)

są możliwe do określenia i zweryfikowania, w szczególności są odnotowane w ewidencji księgowej beneficjenta i ustalane zgodnie ze stosownymi standardami rachunkowości kraju, w którym beneficjent ma siedzibę i zgodnie z jego zwykłą praktyką ewidencji kosztów;

e)

są rozsądne, uzasadnione i spełniają wymogi dobrego zarządzania finansowego, w szczególności pod względem oszczędności oraz efektywności kosztów;

f)

spełniają wymogi obowiązującego prawodawstwa podatkowego i socjalnego.

DOSTAWCY/PODWYKONAWCY usług przekraczających 10 000 EUR

Jeżeli wnioskodawca zamierza skorzystać z usług dostawców/podwykonawców i jeśli kwota wszystkich usług wykonywanych przez jednego dostawcę/podwykonawcę przekroczy 10 000 EUR, wnioskodawca powinien przedstawić Komisji co najmniej trzy oferty z trzech różnych przedsiębiorstw, załączyć wybraną ofertę oraz powody dokonanego wyboru (wnioskodawcy będą musieli wykazać, że wybrany dostawca/podwykonawca oferuje najwyższą wartość za daną kwotę oraz uzasadnić wybór, w przypadku gdy wybrana oferta nie jest najkorzystniejsza cenowo).

Te dokumenty powinny być dostarczone Komisji jak najszybciej, najpóźniej wraz z końcowym sprawozdaniem technicznym i finansowym.

W przypadku niedopełnienia tego obowiązku przez wnioskodawcę Komisja ma możliwość uznania tych wydatków za niekwalifikujące się do finansowania.

2.   Koszty niekwalifikowalne

Następujące koszty nie są uznawane za koszty kwalifikowalne:

wkłady rzeczowe,

nieszczegółowe lub ryczałtowe wydatki, z wyjątkiem kosztów personelu,

koszty pośrednie (czynsz, elektryczność, woda, gaz, ubezpieczenie, podatki itd.),

koszty materiałów biurowych (takich jak papier, materiały biurowe, itp.),

koszty związane z zakupem nowego lub używanego sprzętu,

koszty amortyzacji sprzętu,

koszty nieprzewidziane w budżecie szacunkowym,

podatek VAT, chyba że beneficjent może wykazać, że nie jest w stanie go odzyskać zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem krajowym. VAT płacony przez organizmy będące podmiotami prawa publicznego nie jest jednak kwalifikowalny,

zwrot z kapitału,

dług i opłaty związane z jego obsługą,

rezerwy na ewentualne przyszłe straty i zobowiązania,

zobowiązania z tytułu odsetek,

wątpliwe wierzytelności,

ujemne różnice kursowe,

koszty zgłoszone przez beneficjenta i pokryte w ramach innego działania lub programu pracy korzystającego z finansowania ze strony Unii Europejskiej,

wydatki nadmierne lub nierozważne.

3.   Szczególne przepisy dotyczące kosztów kwalifikowalnych i wymagane dokumenty towarzyszące

Kategoria wydatków

Wydatki kwalifikowalne

Wymagane dokumenty towarzyszące (jeżeli wymieniono kilka dokumentów, należy dostarczyć je wszystkie)

Koszty personelu

1.

Pracownicy

Wypłacona zostanie zryczałtowana kwota w wysokości 10 000 EUR w odniesieniu do działań, których całkowite koszty kwalifikowalne (po wyłączeniu kosztów personelu) są mniejsze od 400 000 EUR i w wysokości 25 000 EUR w odniesieniu do działań, których całkowite koszty kwalifikowalne (po wyłączeniu kosztów personelu) są wyższe od 400 000 EUR, ale niższe od 950 000 EUR. Obejmuje ona koszty personelu zatrudnionego na potrzeby przygotowania, realizacji, działań uzupełniających i oceny.

Nie ma obowiązku załączania dokumentów towarzyszących aby otrzymać ryczałt.

Dla celów analizy beneficjenci są jednak zobowiązani załączyć dokument stwierdzający koszty personelu poniesione w związku z realizacją działania informacyjnego.

2.

Osoby prowadzące działalność na własny rachunek

Faktura zawierająca co najmniej tytuł działania informacyjnego, charakter wykonanej pracy oraz okres jej wykonywania.

Dowód płatności.

Koszty transportu (1)

1.

Kolej

Koszt podróży drugą klasą z wykorzystaniem jak najkrótszej trasy (2).

Bilet.

Dowód płatności.

2.

Samolot

Opłaty rezerwacyjne i koszt podróży samolotem klasą ekonomiczną z wykorzystaniem jak najtańszej promocyjnej stawki (APEX, PEX, Excursion itd.).

Elektroniczna rezerwacja (z ceną).

Wykorzystana karta pokładowa. Karta pokładowa powinna zawierać nazwisko, datę, miejsce wylotu i przylotu.

W stosownym przypadku faktura biura podróży.

Dowód płatności.

3.

Autokar

Podróż między miastami jak najkrótszą trasą.

Faktura zawierająca przynajmniej miejsce odjazdu i przyjazdu, liczbę pasażerów i daty odbywania podróży.

Dowód płatności.

4.

Prom

Bilet.

Dowód płatności.

Zakwaterowanie

1.

Podczas przygotowania działania informacyjnego

Zakwaterowanie w hotelu do maksymalnej kwoty za noc ustalanej odrębnie dla każdego kraju. Maksymalną kwotę można znaleźć pod adresem internetowym wskazanym w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia do składania wniosków („maksymalne koszty zakwaterowania (hotel) akceptowane przez Komisję”).

Szczegółowa faktura z hotelu zawierająca nazwiska, daty pobytu i liczbę spędzonych nocy. Jeżeli faktura dotyczy grupy, powinna ona zawierać te same informacje.

Sporządzony przez beneficjenta opis celu zakwaterowania, powiązania ze współfinansowanym działaniem informacyjnym oraz roli przedmiotowych osób w danym działaniu.

W stosownych przypadkach protokół ze spotkania.

Dowód płatności.

2.

Podczas realizacji działania informacyjnego

Zakwaterowanie w hotelu do maksymalnej kwoty za noc ustalanej odrębnie dla każdego kraju. Maksymalną kwotę można znaleźć pod adresem internetowym wskazanym w pkt 4.1 niniejszego zaproszenia do składania wniosków („maksymalne koszty zakwaterowania (hotel) akceptowane przez Komisję”).

Szczegółowa faktura z hotelu zawierająca nazwiska, daty pobytu i liczbę spędzonych nocy. Jeżeli rachunek dotyczy grupy, powinien zawierać te same informacje.

Lista obecności podpisana przez uczestników zgodnie z wymogami sprawozdania technicznego (zob. art. I.5.2.2 umowy na dotację).

Dowód płatności.

Posiłki

Tylko podczas realizacji działania informacyjnego, do maksymalnej kwoty (bez VAT) wynoszącej:

5 EUR na osobę na przerwę na kawę,

25 EUR na osobę na obiad,

40 EUR na osobę na kolację.

Faktura łączna (3) (wystawiona przez firmę cateringową, hotel, centrum konferencyjne itd.) zawierająca co najmniej tytuł działania informacyjnego, datę, liczbę osób, rodzaj świadczonej usługi (przerwy na kawę, obiady i/lub kolacje), ceny jednostkowe i cenę łączną.

Lista obecności podpisana przez uczestników zgodnie z wymogami sprawozdania technicznego (zob. art. I.5.2.2 umowy na dotację).

Dowód płatności.

Tłumaczenia ustne

1.

Pracownicy: koszty personelu wchodzą w zakres maksymalnych kosztów ryczałtowych określonych w kategorii „koszty personelu”.

Dokumenty towarzyszące nie są wymagane.

2.

Osoby pracujące na własny rachunek: do maksymalnej kwoty 600 EUR dziennie (bez VAT).

Faktura zawierająca co najmniej tytuł działania informacyjnego, języki, z których i na które dokonywano tłumaczenia, daty wykonania pracy oraz liczbę przepracowanych godzin.

Dowód płatności.

Tłumaczenia pisemne

1.

Pracownicy: koszty personelu wchodzą w zakres maksymalnych kosztów ryczałtowych określonych w kategorii „koszty personelu”.

Dokumenty towarzyszące nie są wymagane.

2.

Osoby pracujące na własny rachunek: do maksymalnej kwoty 45 EUR za stronę (bez VAT).

Uwaga: Jedna strona wynosi 1 800 znaków bez spacji.

Faktura zawierająca co najmniej tytuł działania informacyjnego, języki, z których i na które dokonywano tłumaczenia oraz ilość przetłumaczonych stron.

Dowód płatności.

Wynagrodzenie konsultantów i prelegentów

Do maksymalnej kwoty 600 EUR dziennie (bez VAT).

Wynagrodzenia ekspertów i prelegentów nie kwalifikują się, jeżeli dane osoby są krajowymi, unijnymi lub międzynarodowymi urzędnikami publicznymi, członkami lub pracownikami organizacji otrzymującej dotację bądź organizacji stowarzyszonej lub powiązanej.

Zakwaterowanie i koszty transportu: patrz: odnośne kategorie wydatków.

Faktura zawierająca co najmniej tytuł działania informacyjnego, charakter wykonanej pracy oraz okres jej wykonywania.

Ostateczny program konferencji łącznie z nazwiskiem i stanowiskiem prelegenta.

Dowód płatności.

Wynajem sal konferencyjnych i sprzętu

Uwaga: Koszt wynajmu kabin do tłumaczenia symultanicznego jest ograniczony do maksymalnej kwoty 750 EUR/dzień (bez VAT).

Faktura zawierająca co najmniej tytuł działania informacyjnego, rodzaj sprzętu oraz okres, w którym były wynajmowane sale konferencyjne i sprzęt.

Dowód płatności.

Koszt usług pocztowych

Usługa pocztowa lub kurierska wykorzystywana do celów dostarczenia dokumentów związanych z działaniem informacyjnym (takich jak zaproszenia itp.).

Szczegółowa faktura zawierająca co najmniej tytuł oraz liczbę wysłanych dokumentów lub faktura wystawiona przez pocztę opatrzona wyjaśnieniem beneficjenta.

Dowód płatności.


(1)  Finansowane będą wyłącznie koszty transportu publicznego (pociąg, samolot, statek). Bilety na autobus miejski, metro, tramwaj i koszty przejazdu taksówką nie kwalifikują się.

(2)  Gdy korzysta się z innej klasy środka transportu, wydatki będą się kwalifikowały jedynie po przedstawieniu zaświadczenia firmy transportowej określającego koszt podróży drugą klasą, w którym to przypadku kwalifikujące się wydatki będą ograniczone do tej wysokości.

(3)  Poszczególne rachunki z restauracji nie będą akceptowane.


POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/36


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6299 – KKR/Sorgenia/Sorgenia France)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 212/12

1.

W dniu 11 lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której fundusze inwestycyjne powiązane z KKR & Co. L.P. („KKR”, Stany Zjednoczone) oraz Sorgenia SpA („Sorgenia”, Włochy), należąca do grupy spółek kontrolowanych przez Cofide, przejmują w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw pośrednią wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Sorgenia France SA („Sorgenia France”, Francja), obecnie kontrolowanym wyłącznie przez przedsiębiorstwo Sorgenia, w drodze zakupu akcji.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

w przypadku przedsiębiorstwa KKR: świadczenie alternatywnych usług zarządzania aktywami oraz dostarczanie rozwiązań w zakresie rynku kapitałowego,

w przypadku przedsiębiorstwa Sorgenia: wytwarzanie oraz sprzedaż hurtowa i detaliczna gazu i energii elektrycznej, przede wszystkim we Włoszech,

w przypadku przedsiębiorstwa Sorgenia France: wytwarzanie energii elektrycznej we Francji ze źródeł odnawialnych.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6299 – KKR/Sorgenia/Sorgenia France, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).


19.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 212/37


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6238 – RREEF/SMAG/OHL – Arenales)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2011/C 212/13

1.

W dniu 8 lipca 2011 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo RREEF Pan-European Infrastructure Fund II, LP („RREEF”), kontrolowane ostatnio przez Deutsche Bank AG („Deutsche Bank”, Niemcy), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Arenales Solar PS, S.L. („Arenales”, Hiszpania) w drodze zakupu udziałów/akcji. Przedsiębiorstwo Arenales jest aktualnie kontrolowane wspólnie przez Solar Millenium AG („SMAG”, Niemcy) i OHL Industrial, S.L., będące częścią grupy Villar Mir („OHL/Villar”, Hiszpania).

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

w przypadku przedsiębiorstwa RREEF/Deutsche Bank: usługi finansowe,

w przypadku przedsiębiorstwa Arenales: budowa i eksploatacja elektrociepłowni słonecznej w Morón de la Frontera koło Sewilli w Hiszpanii,

w przypadku przedsiębiorstwa OHL/Villar: działalność związana z nawozami, metalurgią żelaza, nieruchomościami, energetyką oraz wykonawstwem budowlanym projektów przemysłowych,

w przypadku przedsiębiorstwa SMAG: promocja, budowa i eksploatacja elektrociepłowni słonecznych.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6238 – RREEF/SMAG/OHL – Arenales, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).