ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2010.028.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 28

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 53
4 lutego 2010


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

II   Komunikaty

 

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisji Europejskiej

2010/C 028/01

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu ( 1 )

1

2010/C 028/02

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń ( 1 )

4

2010/C 028/03

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu

8

2010/C 028/04

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5759 – Macquarie Funds/Antin IP/Pisto Group) ( 1 )

12

2010/C 028/05

Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim

13

 

IV   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisji Europejskiej

2010/C 028/06

Kursy walutowe euro

19

2010/C 028/07

Powiadomienie o wspólnotowych wytycznych dobrej praktyki

20

 

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2010/C 028/08

Lista organizacji międzybranżowych uznawanych w sektorze tytoniu

21

 

ZAWIADOMIENIA DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

 

Komisji Europejskiej

2010/C 028/09

Zmiany do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości

23

2010/C 028/10

Wykaz naturalnych wód mineralnych w Islandii i Norwegii zgodnie z art. 1 dyrektywy Rady 80/777/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych (Unieważnia i zastępuje tekst opublikowany w Dz.U. C 23 z 29.1.2009, s. 11 i Suplemencie EOG nr 4 z 29.1.2009, s. 1)

24

 

V   Ogłoszenia

 

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

 

Komisji Europejskiej

2010/C 028/11

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5768 – Klöckner/Becker) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

25

 

INNE AKTY

 

Komisji Europejskiej

2010/C 028/12

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

26

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

 


II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisji Europejskiej

4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/1


Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 28/01

Data przyjęcia decyzji

24.3.2009

Numer środka pomocy państwa

N 518/08

Państwo członkowskie

Malta

Region

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Investment aid scheme for interconnectivity projects

Podstawa prawna

Malta Enterprise Act (CEP.463)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Rozwój sektorowy, Rozwój regionalny

Forma pomocy

Ulga podatkowa

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 4 mln EUR

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 16 mln EUR

Intensywność pomocy

50 %

Czas trwania

12.2007–12.2011

Sektory gospodarki

Poczta i telekomunikacja

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Malta Enterprise Corporation

Enterprise Centre

San Gwann

SGN 3000

MALTA

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

13.7.2009

Numer środka pomocy państwa

N 671/08

Państwo członkowskie

Węgry

Region

Dél-Alföld

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Mercedes-Benz Hungary Kft.

Podstawa prawna

1996. évi LXXXI. törvény a társasági adóról és az osztalékadóról; 206/2006. (X. 16.) Korm. rendelet a fejlesztési adókedvezményről; 8/2007. (I. 24.) GKM rendelet a Kormány egyedi döntésével megítélhető támogatások nyújtásának szabályairól

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Rozwój regionalny

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie, Ulga podatkowa

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 29 700 mln HUF

Intensywność pomocy

20,34 %

Czas trwania

2009–2017

Sektory gospodarki

Sektory związane z produkcją

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Pénzügyminisztérium

Budapest

József Nádor tér 2–4.

1051

MAGYARORSZÁG/HUNGARY

Nemzeti Fejlesztési és Gazdasági Minisztérium

Budapest

Honvéd u. 13–15.

1055

MAGYARORSZÁG/HUNGARY

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

25.11.2009

Numer środka pomocy państwa

N 605/09

Państwo członkowskie

Szwecja

Region

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Short-term export-credit insurance

Podstawa prawna

Government's Export Credit Guarantee Ordinance (2007:656)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Ubezpieczenie kredytów eksportowych

Forma pomocy

Ubezpieczenie kredytów eksportowych

Budżet

Intensywność pomocy

Czas trwania

Do 31.12.2010

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Exportkreditnämnden (EKN)

Box 3064

SE-103 61 Stockholm

SVERIGE

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm


4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/4


Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 28/02

Data przyjęcia decyzji

16.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 566/09

Państwo członkowskie

Belgia

Region

Bruxelles-Capitale

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Soutien de la Region Bruxelles — Capitale en faveur de le recherche, du développement et de l'innovation

Podstawa prawna

L'ordonnance du 26 mars 2009 de la Région de Bruxelles — Capitale visant à promouvoir la recherche, le développement et de l'innovation. 26 Maart 2009 — Ordonnantie tot bevordering van het onderzoek, de ontwikkeling en de innovatie.

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Badania i rozwój, Innowacyjność

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie, Dotacja podlegająca zwrotowi

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 6.7 mln EUR

Intensywność pomocy

80 %

Czas trwania

1.1.2010–31.12.2015

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Institut d'encouragement de la Recherche Scientifique et de l'Innovation

Domaine Latour de Freins

Rue Engeland 555

1180 Bruxelles

BELGIQUE

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

4.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 607/09

Państwo członkowskie

Irlandia

Region

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Rural Broadband Reach Scheme — Ireland

Podstawa prawna

The Ministers and Secretaries (Amendment) Acts, 1924-2007 (as amended by Statutory Instrument 300/2002 — Communications, Energy and Geological Survey of Ireland (transfer of Departmental Administration and Ministerial Functions) Order 2002) and Statutory Instrument 706/2007 — Communications, Marine and Natural Resources (Alteration of Name of Department and Title of Minister) Order 2007

The National Development Plan (2007-2013)

The National Strategic Reference Framework for Ireland

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Rozwój regionalny, Rozwój sektorowy

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Intensywność pomocy

Czas trwania

1.9.2010–31.12.2012

Sektory gospodarki

Poczta i telekomunikacja

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Department of Communications, Energy and Natural Resources

29-31 Adelaide Road

Dublin 2

IRELAND

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

14.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 624/09

Państwo członkowskie

Hiszpania

Region

Galicia

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Aid to fuel switching for Alcoa Galicia

Podstawa prawna

Estatuto de Autonomía de Galicia — Convenio con empresa

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Oszczędność energii, Ochrona środowiska

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 1 mln EUR

Intensywność pomocy

27 %

Czas trwania

2009–30.6.2010

Sektory gospodarki

Energia

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Consellería de Economía e Industria de la Xunta de Galicia

Edificio Administrativo

San Caetano S/N, bloque 5-planta 4

15781 Santiago de Compostela

ESPAÑA

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

17.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 663/09

Państwo członkowskie

Austria

Region

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Zweite Verlängerung der Beihilferegelung N 557/08 „Massnahmen für Kreditinstitute und Versicherungsunternehmen in Österreich“

Podstawa prawna

Interbankmarktstärkungsgesetz (IBSG); Finanzmarktstabilisierungsgesetz (FinStaG)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie, Gwarancja

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 80 000 mln EUR

Intensywność pomocy

Czas trwania

1.1.2010–30.6.2010

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Bundesministerium für Finanzen

Hintere Zollamtsstrasse 2B

1030 Wien

ÖSTERREICH

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

17.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 665/09

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

German credit institutions

Podstawa prawna

Finanzmarktstabilisierungsgesetz (FMStG)

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na zaradzenie poważnym zaburzeniom gospodarki

Forma pomocy

Dokapitalizowanie, gwarancje, swap aktywów (związanych z podjęciem ryzyka)

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy -; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 500 000 mln EUR

Intensywność pomocy

Czas trwania

1.1.2010–30.6.2010

Sektory gospodarki

Pośrednictwo finansowe

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Bundesministierium für Finanzen

10117 Berlin

DEUTSCHLAND

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm


4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/8


Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu

2010/C 28/03

Data przyjęcia decyzji

21.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 475/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

Lombardia

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Pomoc w sektorze leśnym

Podstawa prawna

DGR «Disposizioni attuative quadro ai sensi della legge regionale 5.12.2008, n. 31»

Legge regionale 5.12.2008, n. 31 «Testo unico delle leggi regionali in materia di agricoltura, foreste, pesca e sviluppo rurale»

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc w sektorze leśnym

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

84 000 000 EUR

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

2009–2015

Sektory gospodarki

Sektor leśny

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Regione Lombardia

Direzione Generale Agricoltura

Via Pola 12/14

20124 Milano MI

ITALIA

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

5.1.2010

Numer środka pomocy państwa

N 477/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

Sardinia

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Pomoc na inwestycje na rzecz zapobiegania szkodom w produkcji spowodowanym przez motyle Tuta absoluta (Sardynia)

Podstawa prawna

Legge regionale 14 maggio 2009, n. 1 — art. 4 comma 21 DGR n. 34/63 del 20.7.2009 concernente «Legge regionale 14 maggio 2009, n. 1 — art. 4 comma 21 — Contributi per la realizzazione di interventi strutturali finalizzati a prevenire i danni causati alle produzioni serricole dal lepidottero “Tuta absoluta”»

Rodzaj środka pomocy

Pomoc na inwestycje

Cel pomocy

Pomoc na inwestycje

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

Łączny budżet 1 000 000 EUR

Intensywność pomocy

Intensywność pomocy będzie wynosić 40 % inwestycji kwalifikowalnych oraz 50 % inwestycji kwalifikowanych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Intensywność pomocy zwiększy się o dalsze 10 % w przypadku gdy beneficjent jest młodym rolnikiem

Czas trwania

Od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.

Sektory gospodarki

Sektor rolnictwa

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Regione Autonoma Sardegna

Assessorato Agricoltura

Via Pessagno 4

Cagliari CA

ITALIA

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

5.1.2010

Numer środka pomocy państwa

N 481/09

Państwo członkowskie

Włochy

Region

Sicile

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Misura 226 — Ricostituzione del potenziale produttivo forestale e interventi preventivi

Podstawa prawna

Piano di Sviluppo Rurale Sicilia 2007-2013

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Ochrona przed katastrofami naturalnymi i zapobieganie im oraz przywracanie zniszczonego potencjału leśnego

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

68,56 mln EUR

Intensywność pomocy

Maksymalna intensywność pomocy wyniesie 100 %

Czas trwania

Od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.

Sektory gospodarki

Leśnictwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Regione Siciliana

Assessorato Agricoltura e Foreste

Dipartimento Foreste

viale Regione Siciliana 2246

90145 Palermo PA

ITALIA

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

21.12.2009

Numer środka pomocy państwa

N 519/09

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Bayern

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Richtlinie für Zuwendungen zu Maßnahmen der Walderschließung im Rahmen eines forstlichen Förderprogramms (FORSTWEGR 2007)

Podstawa prawna

Richtlinie für Zuwendungen zu Maßnahmen der Walderschließung im Rahmen eines forstlichen Förderprogramms (FORSTWEGR 2007)

Bayerisches Zukunftsprogramm Agrarwirtschaft und ländlicher Raum 2007 bis 2013 (BayZAL); Hier: Verbesserung und Ausbau der Infrastruktur im Zusammenhang mit der Entwicklung und Anpassung der Land- und Forstwirtschaft — Artikel 20 Absatz b Buchstabe v in Verbindung mit Art. 30 Verordnung (EG) Nr. 1698/2005.

Rahmenplan der Gemeinschaftsaufgabe „Verbesserung der Agrarstruktur und des Küstenschutzes“ für den Zeitraum 2009 bis 2012 (GAK).

Art. 20 bis 22 des Waldgesetzes für Bayern (BayWaldG) in der Fassung der Bekanntmachung vom 22. Juli 2005 (GVBl Nr. 15/2005, 7902-1-L).

Bayerische Haushaltsordnung (BayHO) und die Verwaltungsvorschriften hierzu

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Otwarcie lasów poprzez budowę i utrzymanie dróg leśnych

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

Łączny budżet do końca 2013 r.: 20 mln EUR

Intensywność pomocy

Maksymalnie 90 %

Czas trwania

Od daty zatwierdzenia przez Komisję do 31.12.2013

Sektory gospodarki

Leśnictwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ämter für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten in Bayern

Bayerisches Staatsministerium für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten

Ludwigstraße 2

80539 München

DEUTSCHLAND

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

5.1.2010

Numer środka pomocy państwa

N 602/09

Państwo członkowskie

Niderlandy

Region

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

De methode voor de berekening van de steunintensiteit van garantstellingen op leningen voor werkkapitaal aan landbouwondernemingen

Podstawa prawna

Artikels 2, 4 en 7 Kaderwet LNV-subsidies, art. 2:81-2:89 Regeling LNV-subsidies

Rodzaj środka pomocy

Gwarancja

Cel pomocy

Zawiadomienie dotyczy wyłącznie metody obliczania intensywności pomocy w przypadku gwarancji udzielanych na pożyczki przeznaczone na aktywa obrotowe

Forma pomocy

Gwarancja

Budżet

n.d.

Intensywność pomocy

Czas trwania

1.12.2009–31.12.2010

Sektory gospodarki

Sektor rolnictwa

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministry of Agriculture, Nature and Food Quality

Postbus 20401

2500 EK Den Haag

NEDERLAND

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm


4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/12


Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5759 – Macquarie Funds/Antin IP/Pisto Group)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 28/04

W dniu 1 lutego 2010 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5759 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).


4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/13


UKŁAD MONETARNY

pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim

2010/C 28/05

UNIA EUROPEJSKA, reprezentowana przez Komisję Europejską i Republikę Włoską,

oraz

PAŃSTWO WATYKAŃSKIE, reprezentowane przez Stolicę Apostolską w rozumieniu art. 3 traktatu laterańskiego,

mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r., w dniu 1 stycznia 1999 r. euro zastąpiło walutę każdego państwa członkowskiego uczestniczącego w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej, w tym Włoch.

(2)

Stosunki między Włochami a Państwem Watykańskim w kwestiach walutowych były uregulowane już przed wprowadzeniem euro na mocy dwustronnych umów, w szczególności na mocy zawartej w dniu 3 grudnia 1991 r.Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e lo Stato della Città del Vaticano.

(3)

W deklaracji nr 6 załączonej do Aktu końcowego Traktatu o Unii Europejskiej stwierdzono, że Wspólnota podejmuje się ułatwiać renegocjacje istniejących ustaleń z Państwem Watykańskim, jakie mogą okazać się konieczne w wyniku wprowadzenia wspólnej waluty.

(4)

W dniu 29 grudnia 2000 r. Wspólnota Europejska, reprezentowana przez Republikę Włoską wraz z Komisją i Europejskim Bankiem Centralnym, zawarła układ monetarny z Państwem Watykańskim.

(5)

Zgodnie ze wspomnianym układem monetarnym Państwo Watykańskie stosuje euro jako walutę urzędową, a banknotom i monetom euro przyznaje status prawnego środka płatniczego. Państwo Watykańskie powinno zagwarantować, że przepisy UE dotyczące banknotów i monet denominowanych w euro, w tym przepisy dotyczące ochrony euro przed fałszowaniem, mają zastosowanie na jego terytorium.

(6)

Wspomniany układ nie zobowiązuje EBC ani krajowych banków centralnych do włączenia instrumentów finansowych Państwa Watykańskiego do wykazu(-ów) papierów wartościowych kwalifikujących się do operacji w ramach polityki pieniężnej prowadzonej przez Europejski System Banków Centralnych.

(7)

Należy powołać wspólny komitet, w którego skład wejdą przedstawiciele Państwa Watykańskiego, Republiki Włoskiej, Komisji i EBC, którego zadaniem będzie analiza stosowania postanowień niniejszego układu, podejmowanie decyzji w sprawie rocznego pułapu emisji monet, ocena adekwatności minimalnego odsetka monet wprowadzanych do obiegu zgodnie z wartością nominalną oraz podjętych przez Państwo Watykańskie środków mających na celu wdrożenie odpowiednich przepisów UE.

(8)

Organem wymiaru sprawiedliwości właściwym do rozstrzygania sporów, które mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszego układu, powinien być Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Państwo Watykańskie jest uprawnione do stosowania euro jako waluty urzędowej zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1103/97 oraz (WE) nr 974/98. Państwo Watykańskie przyznaje banknotom i monetom euro status prawnego środka płatniczego.

Artykuł 2

Państwo Watykańskie emituje banknoty, monety lub wszelkie zastępcze środki pieniężne wyłącznie po uzgodnieniu warunków emisji z Unią Europejską. Warunki emisji monet euro, począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r., określono w poniższych artykułach.

Artykuł 3

1.   Roczny pułap (w ujęciu wartościowym) emisji monet euro przez Państwo Watykańskie oblicza wspólny komitet powołany niniejszym układem jako sumę:

części stałej, której wstępna kwota na rok 2010 wynosi 2 300 000 EUR. Wspólny komitet może dokonywać corocznej aktualizacji części stałej w celu uwzględnienia inflacji – na podstawie inflacji HICP odnotowanej we Włoszech w roku (n-1) – oraz ewentualnych znaczących zmian na rynku kolekcjonerskich monet euro,

części zmiennej, odpowiadającej średniej emisji monet przez Republikę Włoską w przeliczeniu na jednego mieszkańca w roku (n-1) pomnożonej przez liczbę mieszkańców Państwa Watykańskiego.

2.   Państwo Watykańskie może również emitować specjalne monety okolicznościowe i/lub monety kolekcjonerskie w latach sediswakancji Stolicy Apostolskiej. W przypadku gdy emisja specjalna doprowadzi do przekroczenia pułapu emisji określonego w ust. 1, wartość tej emisji zostanie uznana za wykorzystanie pozostałej części pułapu na poprzedni rok i/lub odjęta od pułapu na następny rok.

Artykuł 4

1.   Monety euro wyemitowane przez Państwo Watykańskie i monety wyemitowane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, które przyjęły euro, są identyczne pod względem wartości nominalnej, statusu prawnego środka płatniczego, parametrów technicznych, wzornictwa wspólnej strony i wspólnych elementów wzorniczych strony narodowej.

2.   Państwo Watykańskie z wyprzedzeniem powiadamia Komisję o projektach stron narodowych monet, których emisję zamierza zlecić, a Komisja sprawdza ich zgodność z przepisami UE.

Artykuł 5

1.   Mennicą, która bije monety euro Państwa Watykańskiego, jest Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato w Republice Włoskiej.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, monety euro Państwa Watykańskiego może – za zgodą wspólnego komitetu – bić inna niż wymieniona w ust. 1 mennica w UE wytwarzająca monety euro.

Artykuł 6

1.   Do celów zatwierdzenia całkowitej wielkości emisji Włoch przez Europejski Bank Centralny zgodnie z art. 128 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, liczba monet emitowanych przez Państwo Watykańskie dodawana jest do liczby monet emitowanych przez Włochy.

2.   Najpóźniej dnia 1 września każdego roku Państwo Watykańskie powiadamia Republikę Włoską o wielkości emisji i wartości nominalnej monet euro, które zamierza wyemitować w następnym roku. Państwo Watykańskie powiadamia również Komisję o przewidzianych warunkach emisji tych monet.

3.   Państwo Watykańskie przekazuje wymienione w ust. 2 informacje dotyczące roku 2010 z chwilą podpisania niniejszego układu.

4.   Bez uszczerbku dla emisji monet kolekcjonerskich Państwo Watykańskie wprowadza do obiegu zgodnie z wartością nominalną co najmniej 51 % monet euro wyemitowanych każdego roku. Co pięć lat wspólny komitet analizuje adekwatność minimalnego odsetka monet wprowadzanych do obiegu zgodnie z wartością nominalną i może zdecydować o jego zwiększeniu.

Artykuł 7

1.   Państwo Watykańskie ma prawo do emisji kolekcjonerskich monet euro. Są one uwzględniane w rocznym pułapie, o którym mowa w art. 3. Państwo Watykańskie emituje kolekcjonerskie monety euro zgodnie z wytycznymi UE dotyczącymi kolekcjonerskich monet euro, które wymagają m.in. zastosowania parametrów technicznych, wzornictwa i denominacji umożliwiających odróżnienie kolekcjonerskich monet euro od monet przeznaczonych do obiegu.

2.   Kolekcjonerskie monety emitowane przez Państwo Watykańskie nie są prawnym środkiem płatniczym w Unii Europejskiej.

Artykuł 8

1.   Państwo Watykańskie zobowiązuje się do zastosowania wszelkich odpowiednich środków, bądź to w postaci transpozycji bezpośredniej, bądź też w postaci analogicznych w skutkach działań, w celu wdrożenia aktów prawnych i przepisów UE wymienionych w załączniku do niniejszego układu i dotyczących:

a)

banknotów i monet euro;

b)

zapobiegania praniu pieniędzy, zapobiegania oszustwom i fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych, medali i żetonów oraz wymogów sprawozdawczości statystycznej.

Jeśli w Państwie Watykańskim zostanie utworzony sektor bankowy i z chwilą kiedy to nastąpi, wykaz aktów prawnych i przepisów wymienionych w załączniku zostanie poszerzony, tak aby uwzględniał prawodawstwo UE w zakresie bankowości i finansów oraz odpowiednie akty prawne i przepisy EBC, w szczególności w zakresie wymogów sprawozdawczości statystycznej.

2.   Państwo Watykańskie wdraża akty prawne i przepisy, o których mowa w ust. 1, w terminach określonych w załączniku.

3.   Komisja corocznie aktualizuje załącznik w celu uwzględnienia nowych aktów prawnych i przepisów UE oraz zmian obowiązujących przepisów. Wspólny komitet decyduje następnie o odpowiednich i rozsądnych terminach wdrożenia przez Państwo Watykańskie nowych aktów prawnych i przepisów dodanych do załącznika.

4.   Zaktualizowany załącznik jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 9

Instytucje finansowe znajdujące się w Państwie Watykańskim mogą uzyskać dostęp do systemów płatności i rozrachunków międzybankowych oraz rozrachunku papierów wartościowych w strefie euro na odpowiednich warunkach określonych przez włoski bank centralny w porozumieniu z Europejskim Bankiem Centralnym.

Artykuł 10

1.   Organem właściwym do rozstrzygania utrzymujących się sporów między stronami, które mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszego układu i które nie mogły zostać rozwiązane przez wspólny komitet, jest Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

2.   Jeżeli Unia Europejska (działając na podstawie zalecenia delegacji UE we wspólnym komitecie) lub Państwo Watykańskie uzna, że druga strona uchybiła zobowiązaniu wynikającemu z niniejszego układu, może wnieść przeciwko niej skargę do Trybunału Sprawiedliwości. Wyrok Trybunału jest wiążący dla obu stron, które podejmują wszelkie środki niezbędne do zastosowania się do wyroku w terminie określonym przez Trybunał w tymże wyroku.

3.   W przypadku gdy Unia Europejska lub Państwo Watykańskie nie podejmuje środków niezbędnych do zastosowania się do wyroku w określonym terminie, druga strona może wypowiedzieć układ ze skutkiem natychmiastowym.

Artykuł 11

1.   Ustanawia się wspólny komitet. W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Państwa Watykańskiego i Unii Europejskiej. W skład delegacji UE wchodzą przedstawiciele Komisji i Republiki Włoskiej oraz przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego. Delegacja Unii Europejskiej powinna przyjąć swój regulamin jednomyślnie.

2.   Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się przynajmniej raz w roku. Funkcję przewodniczącego sprawuje na zasadzie corocznej rotacji przedstawiciel Unii Europejskiej lub przedstawiciel Państwa Watykańskiego. Wspólny komitet podejmuje decyzje jednomyślnie.

3.   Wspólny komitet służy wymianie poglądów i informacji, a także przyjmuje decyzje, o których mowa w art. 3, 6 i 8. Komitet bada środki podjęte przez Państwo Watykańskie i dąży do rozwiązania ewentualnych sporów wynikających z wdrażania niniejszego układu.

4.   Unia Europejska jako pierwsza przewodniczy wspólnemu komitetowi po wejściu w życie niniejszego układu, jak określono w art. 13.

Artykuł 12

Nie naruszając postanowień art. 10 ust. 3, każda ze stron może wypowiedzieć niniejszy układ z zachowaniem rocznego okresu wypowiedzenia.

Artykuł 13

Niniejszy układ wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

Artykuł 14

Układ monetarny z dnia 29 grudnia 2000 r. traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego układu. Odniesienia do układu z dnia 29 grudnia 2000 r. rozumiane są jako odniesienia do niniejszego układu.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2009 r.

W imieniu Unii Europejskiej

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji Europejskiej

W imieniu Państwa Watykańskiego oraz – działającej w jego imieniu – Stolicy Apostolskiej

Jego Ekscelencja Arcybiskup André DUPUY

Nuncjusz Apostolski przy Unii Europejskiej


ZAŁĄCZNIK

PRZEPISY WYMAGAJĄCE WDROŻENIA

TERMIN WDROŻENIA

Zapobieganie praniu pieniędzy

Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15

Zmieniona:

Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46

Dyrektywa Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiająca środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji „osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne”, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie, Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29

Rozporządzenie (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym, Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1

Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty, Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9

Decyzja ramowa Rady 2001/500/WSiSW z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie prania brudnych pieniędzy oraz identyfikacji, wykrywania, zamrożenia, zajęcia i konfiskaty narzędzi oraz zysków pochodzących z przestępstwa, Dz.U. L 182 z 5.7.2001, s. 1

31.12.2010

Zapobieganie oszustwom i fałszowaniu pieniędzy

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6

Zmienione:

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1

31.12.2010

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro, Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1

Zmienione:

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro, Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5

31.12.2010

Decyzja ramowa Rady 2000/383/WSiSW z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie w związku z wprowadzeniem euro, Dz.U. L 140 z 14.6.2000, s. 1

Zmieniona:

Decyzją ramową Rady 2001/888/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. zmieniającą decyzję ramową 2000/383/WSiSW w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie związane z wprowadzeniem euro, Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 3

31.12.2010

Decyzja Rady 1999/C 149/02 z dnia 29 kwietnia 1999 r. rozszerzająca mandat Europolu na walkę z fałszowaniem pieniędzy i środków płatniczych, Dz.U. C 149 z 28.5.1999, s. 16

31.12.2010

Decyzja Rady 2001/923/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. ustanawiająca program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”), Dz.U. L 339 z 21.12.2001, s. 50

Zmieniona:

Decyzją Rady 2006/75/WE z dnia 30 stycznia 2006 r. zmieniającą i rozszerzającą decyzję 2001/923/WE ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”), Dz.U. L 36 z 8.2.2006, s. 40

Decyzją Rady 2006/849/WE z dnia 20 listopada 2006 r. zmieniającą i rozszerzającą decyzję 2001/923/WE ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”), Dz.U. L 330 z 28.11.2006, s. 28

Decyzja ramowa Rady 2001/888/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. zmieniająca decyzję ramową 2000/383/WSiSW w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie związane z wprowadzeniem euro, Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 3

Decyzja Rady 2001/887/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem, Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 1

31.12.2010

Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1

31.12.2010

Przepisy dotyczące banknotów i monet euro

Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu, Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 6

Zmienione:

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/1999 z dnia 22 lutego 1999 r., Dz.U. L 52 z 27.2.1999, s. 2

31.12.2010

Konkluzje Rady z dnia 10 maja 1999 r. w sprawie systemu zarządzania jakością w odniesieniu do monet euro

31.12.2010

Konkluzje Rady z dnia 23 listopada 1998 r. oraz z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie monet kolekcjonerskich

31.12.2010

Zalecenie Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych rewersów i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu, Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52

31.12.2010

Komunikat Komisji 2001/C 318/03 z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony praw autorskich do projektów wspólnych stron monet euro (COM(2001) 600 wersja ostateczna), Dz.U. C 318 z 13.11.2001, s. 3

31.12.2010

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/5 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro, Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 20

31.12.2010

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/4 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro, Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 16

31.12.2010


IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisji Europejskiej

4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/19


Kursy walutowe euro (1)

3 lutego 2010 r.

2010/C 28/06

1 euro =


 

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3984

JPY

Jen

126,73

DKK

Korona duńska

7,4450

GBP

Funt szterling

0,87620

SEK

Korona szwedzka

10,1060

CHF

Frank szwajcarski

1,4738

ISK

Korona islandzka

 

NOK

Korona norweska

8,1660

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,024

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

270,02

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7089

PLN

Złoty polski

3,9827

RON

Lej rumuński

4,1005

TRY

Lir turecki

2,0741

AUD

Dolar australijski

1,5759

CAD

Dolar kanadyjski

1,4832

HKD

Dolar hong kong

10,8580

NZD

Dolar nowozelandzki

1,9660

SGD

Dolar singapurski

1,9703

KRW

Won

1 603,97

ZAR

Rand

10,4380

CNY

Yuan renminbi

9,5463

HRK

Kuna chorwacka

7,3180

IDR

Rupia indonezyjska

12 987,40

MYR

Ringgit malezyjski

4,7539

PHP

Peso filipińskie

64,454

RUB

Rubel rosyjski

41,8600

THB

Bat tajlandzki

46,196

BRL

Real

2,5653

MXN

Peso meksykańskie

18,0114

INR

Rupia indyjska

64,2910


(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.


4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/20


Powiadomienie o wspólnotowych wytycznych dobrej praktyki

2010/C 28/07

Zgodnie z wynikiem oceny przeprowadzonej podczas posiedzenia w dniach 23–24 listopada 2009 r. Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt zgodził się na publikację tytułów i odesłań do wspólnotowych wytycznych dobrej praktyki dla sektora przemysłu UE wytwarzającego mieszanki paszowe i premiksy dla zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności, na mocy art. 22 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz.

 

Tytuł: Community guide to good practice for the EU industrial compound feed and premixtures manufacturing sector for food-producing animals — European Feed Manufacturers Guide

 

Autor: FEFAC — Fédération Européenne des Fabricants d'Aliments Composés, Europäischer Verband der Mischfutterindustrie, European Feed Manufacturers’ Federation. http://www.fefac.org

 

Wydanie: Wersja 1.1. wrzesień 2009 r. Tekst dostępny tylko w języku angielskim.


INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/21


LISTA ORGANIZACJI MIĘDZYBRANŻOWYCH UZNAWANYCH W SEKTORZE TYTONIU

2010/C 28/08

Podstawą niniejszej publikacji jest art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 709/2008 z dnia 24 lipca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do organizacji międzybranżowych i porozumień w sektorze tytoniu (Dz.U. L 197 z 25.7.2008, s. 23) (stan na dzień 4 lutego 2010 r.)

 

Име на организацията

Nombre y dirección

Název a adresa

Navn og adresse

Name und Anschrift

Nimi ja aadress

Ονομασία και διεύθυνση

Name and address

Nom et adresse

Nome e indirizzo

Nosaukums un adrese

Pavadinimas ir adresas

Név és cím

Isem u indirizz

Naam en adres

Nazwa i adres

Nome e endereço

Nume și adresă

Názov a adresa

Ime in naslov

Nimi ja osoite

Namn och adress

Дата на признаване

Fecha del reconocimento

Datum uznání

Dato for anerkendelsen

Datum der Anerkennung

Tunnustamise kuupäev

Ημερονμηνία αναγνώρισης

Date of recognition

Date de reconnaissance

Data del riconoscimento

Atzīšanas diena

Pripažinimo data

Elismerés dátuma

Data tar-rikonoxximent

Datum van erkenning

Data dopuszczenia

Data de reconhecimento

Data recunoașterii

Dátum uznania

Datum priznanja

Hyväksymispäivä

Datum för godkännandet

 

1

2

ESPAÑA

Nombre:

ORGANIZACIÓN INTERPROFESIONAL DEL TABACO DE ESPAÑA –OITAB–

Dirección de gestión:

RAMÓN FRANCO, 18, 3o E

10300 NAVALMORAL DE LA MATA (CÁCERES) ESPAÑA

Teléfono de contacto: +34 661334685

Fax: +34 927534398

E.mail: ridomiro@hotmail.com

Circunscripción económica o actividad: Nacional

Medidas de extensión a los no afiliados: no

Fecha de inicio:

Fecha de vencimiento:

Ámbito:

En OITAB están integrados el conjunto de los cultivadores de tabaco españoles así como las empresas de primera transformación que operan en nuestro país. Se trata, por tanto de una organización que desarrolla su actividad a nivel nacional.

Actividades:

Promoción de la calidad de la producción tabaquera y de todos los procesos que intervienen en su comercialización, efectuando un seguimiento desde la fase productiva hasta el consumo final.

Orientar el sector hacia una producción tabaquera más adaptada a las necesidades y demandas del mercado, participando en su ordenación y desarrollo.

Promover programas de investigación y desarrollo que impulsen los procesos de innovación de los diferentes sectores.

Realizar actuaciones que tengan por objeto una mejor defensa del medio ambiente garantizando, a su vez, la calidad del producto.

Promover y favorecer la utilización de semillas certificadas y el control de la calidad de la producción tabaquera.

Promocionar y difundir el conocimiento de la producción de tabaco constituyendo al efecto y entre otros mecanismos, comisiones de enlace entre OITAB y las asociaciones de consumidores, facilitando una información adecuada por sus mutuos intereses.

Ser la entidad titular de la Comisión de Seguimiento de los Contrato-tipo de Compraventa del producto en el ámbito de la legislación contractual vigente, articulando los instrumentos necesarios para su control y seguimiento, así como las ayudas y subvenciones previstas para el ejercicio de estas funciones.

Ayudar a la mejora del aprovechamiento del tabaco, especialmente mediante actividades de mercadotecnia y búsqueda de nuevas utilizaciones que no pongan en peligro la salud pública.

Llevar a cabo actuaciones que permitan un mejor conocimiento, eficacia y transparencia del mercado, tanto interior como exterior, desde la producción y comercialización, hasta la distribución, así como de las tendencias de consumo. La Interprofesión velará muy especialmente por el respeto a las reglas de la leal competencia en el sector, estableciendo mecanismos de regulación interna.

Analizar y llevar a cabo, si procede, el reconocimiento de OITAB en el ámbito de la Unión Europea, buscando también formas de asociación con otras organizaciones interprofesionales del sector.

21.7.2005

FRANCE

Dénomination:

ASSOCIATION NATIONALE INTERPROFESSIONNELLE ET TECHNIQUE DU TABAC —ANITTA-

Siège social:

Domaine de la Tour

769 route de Sainte-Alvère

24100 Bergerac

FRANCE

Téléphone: +33 553744360

Fax: +33 553573282

E.mail: anitta@anitta.asso.fr

Zone économique ou activité: France

Aquitaine, Midi-Pyrénées, Languedoc-Roussillon, Auvergne, Limousin, Poitou-Charentes, Bretagne, Pays de la Loire, Centre, Rhône-Alpes-Côte d'Azur, Franche-Comté, Alsace, Lorraine, Champagne-Ardenne, Picardie, Nord-Pas-de-Calais, Haute-Normandie, Basse-Normandie, Bourgogne, Réunion, Ile-de-France.

Actions d'extension aux non-membres: oui

Début de validité: 1.1.2006

Fin de validité: 31.12.2008

Prolongation de la validité: jusqu'au 31.12.2009

Champ d'action:

Actions techniques, économiques et vocation à intervenir pour coordonner la mise sur le marché des tabacs en feuilles.

Actions poursuivies:

Les activités de l'ANITTA, comme organisation interprofessionnelle, porteront notamment sur:

la coordination de la mise sur le marché des tabacs,

l'amélioration de la connaissance du marché,

l'élaboration des contrats-types,

l'adaptation des produits aux exigences de la santé publique,

la limitation de l'usage des produits phytosanitaires et de la préservation des ressources naturelles,

l'amélioration de la qualité des produits.

17.3.2006


ZAWIADOMIENIA DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Komisji Europejskiej

4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/23


Zmiany do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości

2010/C 28/09

Porozumienie zmieniające protokół 4 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, podpisane w Brukseli w dniu 1 lutego 2007 r., weszło w życie w dniu 8 października 2007 r.

Wyżej wymienione porozumienie oraz zaktualizowana, skonsolidowana wersja Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, zostały opublikowane na stronie internetowej Sekretariatu EFTA.

Dokumenty te można znaleźć na poniższych stronach:

http://www.efta.int/content/legal-texts/esa-eftacourt/amendments/agreements-amending-protocol-4

oraz

http://www.efta.int/content/legal-texts/esa-eftacourt/annexes-protocols-agreement


4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/24


Wykaz naturalnych wód mineralnych w Islandii i Norwegii zgodnie z art. 1 dyrektywy Rady 80/777/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych

(Unieważnia i zastępuje tekst opublikowany w Dz.U. C 23 z 29.1.2009, s. 11 i Suplemencie EOG nr 4 z 29.1.2009, s. 1)

2010/C 28/10

WYKAZ NATURALNYCH WÓD MINERALNYCH UZNANYCH PRZEZ ISLANDIĘ:

Nazwa handlowa

Nazwa źródła

Miejsce wydobywania

Icelandic Glacial

Ölfus Spring

Hlíðarendi, Ölfus, Selfoss


WYKAZ NATURALNYCH WÓD MINERALNYCH UZNANYCH PRZEZ NORWEGIĘ:

Nazwa handlowa

Nazwa źródła

Miejsce wydobywania

Best naturlig mineralvann

Kastbrekka

Kambrekka/Trondheim

Bonaqua Silver

Telemark kilden

Fyresdal

Farris

Kong Olavs kilde

Larvik

Fjellbekk

Ivar Aasen kilde

Volda

Isklar

Isklar

Vikebygd i Ullensvang

Modal

Modal kilden

Fyresdal

Naturlig mineralvann fra Villmark kilden på Rustad Gård

Villmark kilden på Rustad gård

Rustad/Elverum

Olden

Blåfjell kilden

Olderdalen

Osa

Osa kilden

Ulvik/Hardanger


V Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisji Europejskiej

4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/25


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.5768 – Klöckner/Becker)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 28/11

1.

W dniu 22 stycznia 2010 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Klöckner & Co. SE, („Klöckner”, Niemcy) przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw kontrolę nad przedsiębiorstwami Köhler & Lollert oHG („K&L oHG”, Niemcy) oraz Umformtechnik Stendal UTS GmbH & Co. KG („UTS KG”, Niemcy) oraz ich spółkami zależnymi (tworzącymi przedsiębiorstwo „Becker Group”) w drodze zakupu akcji/udziałów.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

w przypadku przedsiębiorstwa Klöckner: producent i niezależny dystrybutor stali oraz metali, prowadzący działalność w sektorze dystrybucji i obróbki stali oraz metali nieżelaznych, plastiku oraz materiałów konstrukcyjnych,

w przypadku przedsiębiorstwa Becker Group: działalność w sektorze dystrybucji i obróbki stali płaskiej oraz metali nieżelaznych.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5768 – Klöckner/Becker, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).


INNE AKTY

Komisji Europejskiej

4.2.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 28/26


Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2010/C 28/12

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006. Komisja musi otrzymać oświadczenia o sprzeciwie w terminie sześciu miesięcy od daty publikacji.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„KIEŁBASA LISIECKA”

NR WE: PL-PGI-0005-0527-08.03.2006

ChNP ( ) ChOG ( X )

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu przeznaczone do celów informacyjnych.

1.   Właściwy departament w państwie członkowskim:

Nazwa:

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Adres:

ul. Wspólna 30

00-930 Warszawa

POLSKA/POLAND

Tel.

+48 226232707

Faks

+48 226232325

E-mail:

oznaczenia@minrol.gov.pl

2.   Grupa:

Nazwa:

Konsorcjum Producentów Kiełbasy Lisieckiej

Adres:

Nowa Wieś Szlachecka 77

32-060 Liszki

POLSKA/POLAND

Tel.

+48 122702542

Faks

+48 122702542

E-mail:

andrzej_madry@wp.pl

Skład:

Producenci/przetwórcy ( X ) Inni ( )

3.   Rodzaj produktu:

Klasa 1.2

Przetwory mięsne (gotowane, peklowane, wędzone itp.)

4.   Specyfikacja:

(streszczenie wymogów art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1.    Nazwa:

„Kiełbasa lisiecka”

4.2.    Opis:

„Kiełbasa lisiecka” to produkt z wysokiej jakości mięsa wieprzowego, odpowiednio rozdrobnionego i przyprawionego, którym wypełniono osłonki o specyficznym przekroju i poddano procesowi naturalnego wędzenia.

„Kiełbasa lisiecka” jest wytwarzana wyłącznie z mięsa wieprzowego, przy czym 85 % mięsa pozyskiwane jest z odpowiednich mięśni szynki. Kiełbasa kształtem przypomina wianek uformowany zgodnie z naturalnym skrętem osłonek. Średnia wielkość pojedynczego wianka kiełbasy mieści się w granicach 35–40 cm. Z wyglądu „kiełbasa lisiecka” odznacza się barwą ciemnobrązową, typową dla produktów naturalnie wędzonych. Powierzchnia osłonki jest czysta, lśniąca, lekko pomarszczona, sucha w dotyku. Kształt na przekroju przyjmuje formę okrągłą lub owalną. Przekrój poprzeczny wynosi średnio 52 mm. Na przekroju poprzecznym wyraźnie widoczne są kawałki mięsa otoczone farszem. Na barwę przekroju składa się kompozycja naturalnie wybarwionych na kolor jasno różowy kawałków mięsa oraz nieco ciemniej wybarwiony, różowy z odcieniem brązu kolor farszu. Konsystencja kiełbasy jest ścisła i jędrna typowa dla „kiełbasy lisieckiej”. Dominuje smak doprawionego mięsa wieprzowego z delikatnie wyczuwalnym smakiem pieprzu, aromatem czosnku i zaznaczoną obecnością soli. Zapach jest swoisty dla „kiełbasy lisieckiej”.

4.3.    Obszar geograficzny:

Gmina Czernichów i gmina Liszki w powiecie krakowskim województwa małopolskiego.

4.4.    Dowód pochodzenia:

Każdy producent na etapie przygotowania produkcji i samej produkcji prowadzi swoje ewidencje zawiązane z niniejszą specyfikacją. Zawierają one w szczególności informacje na temat jakości surowców użytych do produkcji oraz poszczególnych etapów produkcji „kiełbasy lisieckiej”.

W celu zagwarantowania zgodności procesu produkcji „kiełbasy lisieckiej” ze specyfikacją oraz zabezpieczenie produkowanej kiełbasy przed ewentualnym bezprawnym użyciem nazwy, Konsorcjum stosuje system znakowania produkcji objętej niniejszą specyfikacją, polegający na:

używaniu wspólnej etykiety przez wszystkich producentów produkujących zgodnie ze specyfikacją,

dostarczaniu wspólnej etykiety w potrzebnych ilościach wszystkim producentom produkującym zgodnie ze specyfikacją,

ewidencjonowaniu ilości wydanych producentom etykiet.

Przyjęty system ewidencjonowania etykiet umożliwia uzyskanie informacji o ilości kiełbasy obecnej na rynku. Każdy z producentów zobowiązany jest umieścić w wyznaczonym miejscu na etykiecie dane swojej firmy, zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie.

Ewidencje, o których mowa powyżej są zawsze dostępne dla organu kontrolnego i stanowią przedmiot działań kontrolnych.

4.5.    Metoda produkcji:

Surowce

Mięso wieprzowe – pozyskiwane z półtusz wieprzowych klasy „E”, w których zawartość chudego mięsa w stosunku do wagi tuszy wieprzowej mieści się w przedziale 55–60 %. Określenie klasy tuszy odbywa się zgodnie z wspólnotową skalą klasyfikacji tusz wieprzowych.

Mięso nie może być poddawane żadnym innym procesom konserwacji poza schładzaniem. Przez schładzanie rozumie się przechowywanie surowego mięsa, podczas składowania i transportu w temperaturze otoczenia od – 1 °C do + 4 °C. Mięso nie może być zamrażane.

Do produkcji „kiełbasy lisieckiej”, wykorzystuje się następujące elementy tuszy wieprzowej:

mięso wieprzowe klasy I – udział 85 % w ogólnej masie produkcyjnej. Jest to mięso chude pochodzące od szynek, pozbawione tłuszczu, ścięgien i tkanki łącznej. Dopuszcza się lekkie przerosty tłuszczu międzymięśniowego. W tej klasie mięsa nie dopuszcza się wykorzystywania mięśnia podścięgnistego przylegającego do mięśnia półbłoniastego oraz mięśnia czterogłowego (myszki) ze względu na ich charakterystyczne bardzo ciemne przebarwienie, co w przypadku „kiełbasy lisieckiej” zakłóca jej tradycyjną estetykę,

mięso wieprzowe klasy II – udział 10 % w ogólnej masie produkcyjnej. Jest to mięso pozyskiwane podczas rozbioru i wykrawania szynek i łopatek, które powinno zawierać mniej niż 50 % tłuszczu. Dopuszcza się niewielką ilość tkanki łącznej jednak nie więcej niż 5 % całkowitej ilości mięsa II klasy,

mięso wieprzowe klasy III – udział 5 % w ogólnej masie produkcyjnej. Jest to mięso pozyskiwane z wykrawania goleni przedniej i tylnej. Dopuszcza się do 25 % zawartości tkanki łącznej w całkowitej ilości mięsa III klasy, bez tłuszczu zewnętrznego.

Do produkcji „kiełbasy lisieckiej” wykorzystuje się następujące przyprawy:

peklosól – 1,5 kg/100 kg ogólnej masy produkcyjnej,

czosnek świeży – 40 dkg/100 kg ogólnej masy produkcyjnej,

pieprz biały mielony – 30 dkg/100 kg ogólnej masy produkcyjnej, w tej ilości dopuszcza się udział 5 dkg/100 kg mielonego ziarnistego pieprzu czarnego.

Do produkcji „kiełbasy lisieckiej” wykorzystywane są następujące materiały pomocnicze:

naturalne jelita wołowe wiankowe lub osłonki białkowe Ø52,

floki lub przędza wędliniarska biała.

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Przygotowanie surowca do produkcji – mięso na kiełbasę lisiecką wykrawane jest z szynek między 48–120 godzinami po uboju.

Przygotowanie mięsa do peklowania – mięso klasy I kroi się na kawałki celem uzyskania kostki o boku 3–5 cm. Mięso klasy II i III pozostawia się w kawałkach uzyskanych z rozbioru przy wykrawaniu szynek i łopatek.

Peklowanie suche – mięso klasy I rozdrobnione w kostkę oraz mięsa klasy II i III w kawałkach uzyskanych z rozbioru mieszane są z peklosolą. Każda klasa mięsa peklowana jest oddzielnie. Peklowanie odbywa się w temp. 4–6 °C, w pomieszczeniach o wilgotność do 85 %. Czas peklowania określony jest na 2–4 dni.

Rozdrobnienie mięsa po peklowaniu – mięso klasy I nie jest rozdrabniane po peklowaniu, zaś mięso klasy II jest rozdrabniane na kawałki o średnicy 10 mm, a mięso klasy III jest rozdrabniane wraz z czosnkiem i pieprzem na kawałki o średnicy 3 mm. Proces ten powtarzany jest dwukrotnie.

Mieszanie i przygotowanie farszu – połączenie wszystkich składników rozpoczyna się od mieszania przygotowanego mięsa klasy I. Czas trwania tego etapu zależy od uzyskania odpowiedniej kleistości kawałków mięsa. Dopuszczalny jest na tym etapie mieszania dodatek wody technologicznej (maksymalnie 5 % ogólnej masy produkcyjnej). Następnie dodawane są pozostałe składniki – mięso klasy II i klasy III. Po odpowiednim wymieszaniu mięsa farsz nabiera dobrego związania, a składniki są równomiernie rozmieszczone w całej masie.

Napełnianie i wiązanie osłonek – osłonki wypełnia się ściśle wymieszaną masą formując jednocześnie pojedyncze wianki, których końce zamyka się flokami lub wiąże przędzą.

Osadzanie – osadzanie przeprowadzane jest w miejscu przewiewnym, ciepłym. Optymalny czas osadzania wynosi ok. 2 godz. Osadzaniem nazywa się leżakowanie (odpoczywanie) kiełbasy w wiankach, zawieszonych na kijach wędzarniczych bezpośrednio po napełnieniu osłonek farszem do momentu przeniesienia kiełbas do wędzarni.

Wędzenie i pieczenie – proces wędzenia i pieczenia odbywa się przy wykorzystaniu tradycyjnych wędzarni komorowych, w których źródłem dymu i ciepła jest spalanie drewna z drzew liściastych – olchy, buku lub drewna z drzew owocowych. Spalanie drewna odbywa się w komorze wędzarniczej bezpośrednio pod drążkami z kiełbasą poddawaną wędzeniu.

Wędzenie „kiełbasy lisieckiej” jest trójfazowym procesem ciągłym, odbywającym się zgodnie z kunsztem i wiedzą lokalnych producentów, na który składa się osuszanie, wędzenie właściwe oraz pieczenie. Proces wędzenia i pieczenia jednej partii „kiełbasy lisieckiej” realizowany jest w czasie około 3,5–4,5 godz.

Studzenie – odbywa się w pomieszczeniu o dobrej wymianie powietrza, gdzie temperatura nie przekracza 8–12 °C, a wilgotność powietrza jest w przedziale 85–90 %. Wianki kiełbasy wychładzane są do temperatury nie przekraczającej 18 °C.

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia i pakowania:

Producenci „kiełbasy lisieckiej” mają obowiązek pakowania próżniowego „kiełbasy lisieckiej” podzielonej na części oraz w plastrach. W przypadku całych wianków producenci nie mają obowiązku pakowania próżniowego. Obowiązek pakowania próżniowego dotyczy tylko producentów wytwarzających „kiełbasę lisiecka” zgodnie z niniejszą specyfikacją.

4.6.    Związek:

Specyfika obszaru geograficznego

Od początku XVII wieku w miastach polskich rozwijały się „wolnice”, czyli wolne targi, na których mogli sprzedawać swoje wyroby rzemieślnicy nie należący do cechów. Ze źródeł, opisujących rzeźników krakowskich w 1930 roku wiadomo, że na „wolnicy” w Krakowie sprzedawali swoje wyroby masarze z podkrakowskich wsi. Wielu z nich pochodziło właśnie z okolic Liszek i Czernichowa. Już w spisach wyborczych z lat 1865, 1867 i 1870 z Czernichowa, Liszek, Kaszowa oraz sąsiednich wsi, należących do wspólnego dekanatu z Liszkami i Czernichowem, są wymienione nazwiska rzeźników zamieszkujących i działających w tych miejscowościach.

Z rękopisu z 1894 roku, znajdującego się w Archiwum Muzeum Etnograficznego w Krakowie, wiadomo, że w całym ówczesnym powiecie krakowskim działało 87 rzeźników, z czego 35 rzeźników (40,2 %), prowadziło tę działalność w miejscowościach leżących obecnie w obrębie administracyjnym obecnego miasta Krakowa. W wykazie charakterystyczne jest jednak to, że dalszych 34 rzeźników, czyli 39,1 %, prowadziło działalność w miejscowościach należących do gmin Liszki i Czernichów. Oznacza to, że w tych dwóch stosunkowo małych gminach prowadziło działalność tyle samo rzeźników, co w Krakowie, który w tym czasie liczył ok. 70 tys. mieszkańców. Świadczy to dobitnie o silnej i wieloletniej tradycji prowadzenia działalności przetwórstwa mięsa w gminach Liszki i Czernichów. Od połowy XIX wieku jest to drugi, po Krakowie, ośrodek produkcji wyrobów wędliniarskich w powiecie.

Tradycja prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rzeźnictwa i wędliniarstwa w gminach Liszki i Czernichów kontynuowana była nieprzerwanie do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. W czasie II wojny światowej rzemiosło przeżywało kryzys spowodowany wygórowanymi żądaniami okupanta. Masarze czernichowscy i lisieccy zmuszeni byli prowadzić sprzedaż nielegalną, narażając się na konfiskaty i kary, jednak dzięki temu zachowano ciągłość tradycji wytwarzania „kiełbasy lisieckiej”.

W 1949 roku zostało 45 prywatnych przedsiębiorców prowadzących w powiecie krakowskim działalność zakwalifikowaną jako rzeźnictwo i wędliniarstwo. Pośród wymienionych w wykazie osób aż 18, czyli 40 % prowadziło swoją działalność w gminach Czernichów i Liszki. Po II wojnie światowej prowadzące politykę „planowej socjalistycznej gospodarki zcentralizowanej” rządy nie sprzyjały rozwijaniu się prywatnych form gospodarowania, jednak masarze z okolic Liszek i Czernichowa nadal wyrabiali swoje wędliny w stworzonym przez siebie zakładzie wędliniarskim w ramach Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Liszkach. Trudności z zaopatrzeniem w wyroby mięsne, w tym także w powszechnie znaną „kiełbasę lisiecką”, coraz bardziej budowały jej legendę i reputację. Spółdzielnia produkowała „kiełbasę lisiecką” przez 50 lat, przyczyniając się tym samym do zachowania ciągłości tradycji jej wytwarzania. Po przemianach ustrojowych w Polsce, po roku 1989, powstały dalsze prywatne zakłady masarskie, które kontynuują dobre tradycje wytwarzania „kiełbasy lisieckiej”. Część z nich utworzyło Konsorcjum producentów „kiełbasy lisieckiej” zajmujące się produkcją, promocją i ochroną tego produktu.

Specyfika produktu

Cechą charakterystyczną „kiełbasy lisieckiej” jest to, że przy jej wytwarzaniu 85 % mięsa pozyskiwane jest z szynki. Producenci sami prowadzą dodatkową klasyfikację poubojową mięsa, dzięki której określają przydatność elementów tuszy do produkcji „kiełbasy lisieckiej”. Specyfiką „kiełbasy lisieckiej” jest także to, że większość mięsa użytego do jej produkcji jest grubo krojona (kostki o boku 3–5 cm). Dlatego też na przekroju poprzecznym „kiełbasy lisieckiej” wyraźnie widoczne są kawałki mięsa otoczone bardziej rozdrobnionym farszem.

W smaku „kiełbasy lisieckiej” dominuje smak doprawionego mięsa wieprzowego z delikatnie wyczuwalnym smakiem pieprzu, aromatem czosnku oraz zaznaczoną obecnością soli. Podczas procesu wędzenia „kiełbasy lisieckiej”, które odbywa się w tradycyjnych komorach wędzarniczych, źródłem dymu i ciepła jest spalanie drewna z drzew liściastych – olcha, buk lub drewna z drzew owocowych. Dzięki temu „kiełbasa lisiecka” posiada swoisty zapach i smak.

Cechą charakterystyczną „kiełbasy lisieckiej” jest także średnica jej wianka. Zgodnie z lokalną tradycją przy jej produkcji używało się jako osłonek wyłącznie naturalnych flaków wołowych. Dziś dopuszcza się stosowanie osłonek białkowych, ale wyłącznie o Ø52.

Szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu

Związek „kiełbasy lisieckiej” z regionem opiera się na lokalnej technologii wytwarzania (wyjątkowe know-how) i kunszcie producentów wynikających z wieloletnich tradycji masarskich, co powoduje, że „kiełbasa lisiecka” posiada szczególne cechy jakościowe przedstawione powyżej oraz na reputacji opisanej poniżej.

Krakowskie wyroby wędliniarskie słyną z kiełbas krajanych. To właśnie w latach 30-tych XX w. z krakowskiej grubo krajanej kiełbasy wywodzi się „kiełbasa lisiecka”. Była ona identyfikowana przez konsumentów jako szczególny ich rodzaj, wyróżniając się składem i sposobem wykonania. Wyodrębnienie się „kiełbasy lisieckiej” wynikało z unikalnej receptury jej przygotowania stosowanej przez masarzy z okolic Liszek i Czernichowa. To właśnie receptura, utrzymywana niegdyś w tajemnicy, stanowiła o walorach smakowych i jakości „kiełbasy lisieckiej”. Z zachowanych przekazów wiadomo, że m.in. Metropolita Krakowski w latach 1925–1951, książę Adam Sapieha, przebywający wielokrotnie w lisieckiej parafii, wysoko sobie cenił walory smakowe „kiełbasy lisieckiej”.

Krytycy kulinarni w swoim przewodniku po gastronomii krakowskiej, wydanym w 1966 roku, doceniają renomę „kiełbasy lisieckiej” i opisują ją, jako charakterystyczną ze względu na skład oraz recepturę, gdyż wypełniona jest delikatnymi, przy tym dużymi, kawałkami mięsa, a receptura jej przygotowywania nadaje jej swoisty smak.

Bardzo dobra jakość „kiełbasy lisieckiej” oraz jej wyjątkowa reputacja zostały potwierdzone licznymi nagrodami, m.in. w ogólnopolskim konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo”.

4.7.    Organ kontrolny:

1.

Nazwa

:

COBICO Sp. z o. o.

Adres

:

ul. Grzegórzecka 77

31-559 Kraków

POLSKA/POLAND

2.

Nazwa

:

Biocert Małopolska Sp. z o. o.

Adres

:

ul. Lubicz 25a

31-503 Kraków

POLSKA/POLAND

4.8.    Etykietowanie:

Producenci „kiełbasy lisieckiej” stosują dwa rodzaje etykiet:

1.

Etykieta podstawowa, w formie banderoli (opaski na wianku kiełbasy). Podstawową jednostką handlową w sprzedaży „kiełbasy lisieckiej” jest wianek. Każdy wianek posiada własną etykietę;

2.

Etykieta na opakowanie próżniowe, w formie nalepki (winiety).

Wydruk etykiet nadzorowany jest przez Konsorcjum Producentów Kiełbasy Lisieckiej, które zajmuje się dystrybucją i ewidencjonowaniem etykiet, o których mowa powyżej. Zasady dystrybucji nie mogą dyskryminować żadnego z producentów wytwarzających „kiełbasę lisiecką” zgodnie z niniejszą specyfikacją.

Każde opakowanie próżniowe „kiełbasy lisieckiej” musi być opatrzona etykietą z napisem „kiełbasa lisiecka” i symbolem chronionego oznaczenia geograficznego.