ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 143

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 49
17 czerwca 2006


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

I   Informacje

 

Trybunał Sprawiedliwości

 

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2006/C 143/1

Złożenie ślubowania przez nowego członka Trybunału

1

2006/C 143/2

Objęcie stanowiska przez nowego sędziego Trybunału

1

2006/C 143/3

Decyzje podjęte przez Trybunał na zgromadzeniu ogólnym w dniu 16 maja 2006 r.

1

2006/C 143/4

Listy służące ustaleniu składów orzekających

1

2006/C 143/5

Sprawa C-441/02: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. — Komisja przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuły 8 A i 48 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 18 i 39 WE) — Dyrektywy 64/221/EWG, 73/148/EWG i 90/364/EWG — Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 — Swoboda przemieszczania się obywateli państw członkowskich — Porządek publiczny — Prawo do poszanowania życia rodzinnego — Ustawodawstwo krajowe w kwestii pozbawienia prawa pobytu i wydalenia — Praktyka administracyjna — Skazanie — Wydalenie)

2

2006/C 143/6

Sprawy połączone C-87/03 i C-100/03: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 marca 2006 r. — Królestwo Hiszpanii/Rada Unii Europejskiej (Rybołówstwo — Rozporządzenie rozdzielające kwoty połowowe między Państwa Członkowskie — Akt o przystąpieniu Hiszpanii — Upływ okresu przejściowego — Wymóg względnej stabilności — Zasada niedyskryminacji — Nowe możliwości połowowe)

3

2006/C 143/7

Sprawa C-408/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie wspólnotowych przepisów dotyczących prawa pobytu obywateli Unii — Krajowe ustawodawstwo i praktyka administracyjna dotyczące warunku posiadania własnych wystarczających środków oraz wydawania nakazów opuszczenia terytorium danego państwa członkowskiego)

3

2006/C 143/8

Sprawa C-436/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozporządzenie (WE) nr 1435/2003 — Spółdzielnia europejska (SCE) — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 95 WE — Artykuł 308 WE)

4

2006/C 143/9

Sprawa C-451/03: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek Corte d'appello di Milano o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti Srl przeciwko Giuseppe Calafioriemu (Swoboda przedsiębiorczości — Swobodne świadczenie usług — Reguły konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw — Pomoc państwa — Centra obsługi podatkowej — Prowadzenie niektórych rodzajów działalności polegających na doradztwie i obsłudze podatkowej — Wyłączne prawo — Wynagrodzenie za prowadzenie tej działalności)

4

2006/C 143/0

Sprawa C-551/03 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. — General Motors BV (dawniej General Motors Nederland BV i Opel Nederland BV) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Artykuł 81 WE — Rozporządzenia (EWG) nr 123/85 i (WE) nr 1475/95 — Dystrybucja pojazdów silnikowych marki Opel — Podział rynku — Ograniczenia wywozu — Restrykcyjny system premiowy — Grzywna — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

5

2006/C 143/1

Sprawa C-36/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 marca 2006 r. w sprawie Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Rozporządzenie(WE) nr 1954/2003 — Artykuły 3, 4 i 6 — Zarządzanie nakładem połowowym — Obszary i zasoby połowowe Wspólnoty — Akt dotyczący warunków przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej oraz dostosowań w traktatach — Nierozłączność — Niedopuszczalność)

5

2006/C 143/2

Sprawa C-46/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Corte Suprema di Cassazione) — Aro Tubi Trafilerie SpA przeciwko Ministero dell'Economia e delle Finanze (Dyrektywa 69/335/EWG — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Uregulowanie krajowe przewidujące, w przypadku połączenia odwrotnego, pobieranie stosunkowej opłaty za wpis do rejestru w wysokości 1 % wartości tej transakcji — Zakwalifikowanie jako podatek kapitałowy — Podwyższenie kapitału spółki — Zwiększenie majątku spółki — Zwiększenie wartości udziałów w spółce — Usługi świadczone przez wspólnika — Decyzja o połączeniu podjęta przez wspólników wspólnika)

6

2006/C 143/3

Sprawa C-96/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek Amtsgericht Niebüll o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Standesamt Stadt Niebüll przeciwko Stefan Grunkin, Dorothee Regina Paul (Odesłanie prejudycjalne — Ustalenie nazwiska rodowego dziecka — Postępowanie zmierzające do przeniesienia prawa do ustalenia na jednego z rodziców — Brak właściwości Trybunału)

6

2006/C 143/4

Sprawy połączone C-131/04 i C-257/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 marca 2006 r. (wniosek Court of Appeal i Employment Tribunal o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — C.D. Robinson-Steele przeciwko R.D. Retail Services Ltd (C-131/04), Michael Jason Clarke przeciwko Frank Staddon Ltd (C-257/04) oraz J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes przeciwko Hanson Clay Products Ltd, wcześniej Marshalls Clay Products Ltd( C-257/04) (Polityka społeczna — Bezpieczeństwo i ochrona zdrowia pracowników — Dyrektywa 93/104/WE — Prawo do corocznego płatnego urlopu — Włączenie wynagrodzenia za coroczny urlop do stawki godzinowej lub dziennej wynagrodzenia (rolled-up holiday pay)

7

2006/C 143/5

Sprawa C-184/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus) — Uudenkaupungin kaupunki (Podatek VAT — Odliczenie podatku naliczonego — Dobra inwestycyjne — Nieruchomości — Korekta odliczeń)

8

2006/C 143/6

Sprawa C-217/04: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej (Rozporządzenie (WE) nr 460/2004 — Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji — Wybór podstawy prawnej)

8

2006/C 143/7

Sprawa C-245/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Verwaltungsgerichtshof) — EMAG Handel Eder OHG przeciwko Finanzlandesdirektion für Kärnten (Odesłanie prejudycjalne — Szósta dyrektywa VAT — Artykuły 8 ust. 1 lit. a) i b), 28b ust. 1 lit. a) akapit pierwszy, 28c część A ust.1 oraz 28d część A lit. a) akapit pierwszy — Wewnątrzwspólnotowa wysyłka lub transport towarów — Dostawy — Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów — Transakcje łańcuchowe — Miejsce czynności)

9

2006/C 143/8

Sprawa C-259/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 marca 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Queen's Bench Division)] — Elizabeth Florence Emanuel przeciwko Continental Shelf 128 Ltd (Znaki towarowe mogące zwieść odbiorców lub wprowadzić ich w błąd co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru — Prawo do znaku towarowego przeniesione przez właściciela wraz z przedsiębiorstwem wytwarzającym towary, z którymi znak jest kojarzony — Dyrektywa 89/104/EWG)

10

2006/C 143/9

Sprawa C-274/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek Finanzgericht Hamburg o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — ED & F Man Sugar Ltd przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Rolnictwo — Rozporządzenie (EWG) nr 3665/87 — Refundacje wywozowe — Nałożenie sankcji po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie zwrotu refundacji — Możliwość powtórnego zbadania decyzji nakładającej sankcję)

10

2006/C 143/0

Sprawa C-341/04: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court) w sprawie Eurofood IFSC Ltd — Enrico Bondi przeciwko Bank of America N.A., Pearse Farell, Official Liquidator, Director of Corporate Enforcement, Certificate/Note holders (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Orzeczenie o wszczęciu postępowania — Główny ośrodek podstawowej działalności — Uznanie postępowania upadłościowego — Porządek publiczny)

11

2006/C 143/1

Sprawa C-410/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia) — Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV) przeciwko Comune di Bari, A.M.T.A.B. Servizio SpA (Swoboda świadczenia usług — Usługi z zakresu lokalnego transportu publicznego — Udzielenie zamówienia bez przeprowadzenia przetargu — Udzielenie zamówienia przez organ publiczny na rzecz przedsiębiorstwa, w której kapitale posiada on udział)

12

2006/C 143/2

Sprawa C-417/04 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. — Regione Siciliana przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Zamknięcie pomocy finansowej — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Jednostka regionalna lub lokalna — Akty dotyczące tej jednostki bezpośrednio i indywidualnie — Bezpośrednie oddziaływanie)

12

2006/C 143/3

Sprawa C-423/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek Social Security Commissioner o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Sarah Margaret Richards przeciwko Secretary of State for Work and Pensions (Równość traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego — Dyrektywa 79/7/EWG — Odmowa przyznania emerytury transseksualiście w wieku 60 lat, który poddał się operacji zmiany płci męskiej na płeć żeńską)

13

2006/C 143/4

Sprawa C-428/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 89/391/EWG — Środki w celu poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w miejscu pracy — Brak powiadomienia o transpozycji — Niewłaściwa lub niepełna transpozycja — Artykuł 2 ust. 1, art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 2, art. 11 ust. 2 lit. c) i d), art. 13 ust. 2 lit. b) oraz art. 18)

13

2006/C 143/5

Sprawy połączone C-443/04 i C-444/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — H. A. Solleveld przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część A ust. 1 lit. c) — Zwolnienia — Świadczenie opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych — Zabiegi terapeutyczne wykonywane przez fizjoterapeutę i psychoterapeutę — Określenie zawodów paramedycznych przez zainteresowane państwo członkowskie — Swobodne uznanie — Granice)

14

2006/C 143/6

Sprawa C-456/04: Wyrok Trybunału (II izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia) — Agip Petroli SpA. przeciwko Capitaneria di porto di Siracusa, Capitaneria di porto di Siracusa — Sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti (Kabotaż morski — Rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 — Prawo właściwe w stosunku do załogi statków powyżej 650 gt wykonujących kabotaż wyspowy — Pojęcie rejsu, który następuje po lub przed rejsem kabotażowym)

15

2006/C 143/7

Sprawa C-493/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 marca 2006 r (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Gerechtshof te 's-Hertogenbosch) — L. H. Piatkowski przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Grote ondernemingen Eindhoven (Swobodny przepływ pracowników — Zabezpieczenie społeczne — Osoba będąca równocześnie pracownikiem najemnym na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkowskiego — Podleganie ustawodawstwu w dziedzinie zabezpieczenia społecznego każdego z tych państw — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 14c lit. b) i załącznik VII — Składka na zabezpieczenie społeczne pobierana od odsetek wypłaconych przez spółkę z siedzibą w jednym Państwie Członkowskim osobie zamieszkałej w innym Państwie Członkowskim)

15

2006/C 143/8

Sprawa C-495/04: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — A. C. Smits-Koolhoven przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Dyrektywa 95/59 — Podatki wpływające na spożycie wyrobów tytoniowych — Papierosy ziołowe — Wykorzystywanie w celach wyłącznie medycznych)

16

2006/C 143/9

Sprawa C-502/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 lutego 2006 r. (wniosek Bundesverwaltungsgericht o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Ergün Torun przeciwko Stadt Augsburg (Układ o stowarzyszeniu EWG-Turcja — Swobodny przepływ pracowników — Artykuł 7 akapit drugi decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia — Pełnoletnie dziecko pracownika tureckiego, które ukończyło naukę zawodu w przyjmującym państwie członkowskim — Skazanie — Wpływ na prawo pobytu)

16

2006/C 143/0

Sprawa C-10/05: Wyrok Trybunału (I izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative) — Cynthia Mattern, Hajrudin Cikotic przeciwko Ministre du travail et de l'emploi (Swobodny przepływ osób — Pracownicy — Członkowie rodziny — Prawo do zatrudnienia obywatela państwa trzeciego, małżonka obywatela wspólnotowego — Warunki)

17

2006/C 143/1

Sprawa C-15/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam) — Kawasaki Motors Europe NV przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam (Wspólna taryfa celna — Pozycje taryfowe — Klasyfikacja pojazdów — Ciągniki — Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób — Rozporządzenie (WE) nr 2518/98 — Punkt 5 załączonej tabeli — Nieważność)

17

2006/C 143/2

Sprawa C-27/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek Finanzgericht Hamburg o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Elfering Export GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Refundacje wywozowe — Przesłanka materialna — Rozporządzenie (WE) nr 800/1999 — Wołowina i cielęcina — Brak dowodu pochodzenia produktów — Stosowanie kar)

18

2006/C 143/3

Sprawa C-124/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te 's-Gravenhage) — Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV) przeciwko Staat der Nederlanden (Polityka społeczna — Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników — Dyrektywa 93/104/WE — Prawo do płatnego, corocznego urlopu — Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany minimalny wymiar płatnego, corocznego urlopu)

19

2006/C 143/4

Sprawa C-145/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation) — Levi Strauss & Co. przeciwko Casucci SpA (Znaki towarowe — Dyrektywa 89/104/EWG — Artykuł 5 ust. 1 lit. b) — Moment właściwy dla dokonania oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do znaku towarowego i oznaczenia podobnego — Utrata mocy odróżniającej w wyniku zachowania właściciela znaku towarowego po rozpoczęciu używania oznaczenia)

19

2006/C 143/5

Sprawa C-180/05: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/100/EWG — Prawa pokrewne prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej — Prawo publicznego użyczenia — Brak transpozycji w zakreślonym terminie)

20

2006/C 143/6

Sprawa C-482/04 P: Postanowienie Trybunału z dnia 21 listopada 2005 r. — SNF SAS/Komisja Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Dyrektywa dotycząca produktów kosmetycznych — Ograniczenia stosowania poliakryloamidów jako składników produktów kosmetycznych)

20

2006/C 143/7

Sprawa C-200/05 P: Odwołanie wniesione w dniu 9 maja 2005 r. przez Carlosa Correia de Matos od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie T-454/04 Carlos Correia de Matos przeciwko Komisji

21

2006/C 143/8

Sprawa C-16/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 13 stycznia 2006 r. przez Les Éditions Albert René SARL od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 27 października 2005 r. w sprawie T-336/03, Les Éditions Albert René SARL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

21

2006/C 143/9

Sprawa C-142/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret w dniu 16 marca 2006 r. — Olicom A/S przeciwko Skatteministeriet

22

2006/C 143/0

Sprawa C-145/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria di secondo grado di Trento w dniu 17 marca 2006 r. — Fendt Italiana Srl przeciwko Agenzia Dogane Ufficio Dogane di Trento

22

2006/C 143/1

Sprawa C-146/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria di secondo grado di Trento w dniu 17 marca 2006 r. — Fendt Italiana Srl/Agenzia Doganale Ufficio Doganale di Trento

23

2006/C 143/2

Sprawa C-147/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato, Quinta Sezione w dniu 20 marca 2006 r. — SECAP SpA przeciwko Comune di Torino

23

2006/C 143/3

Sprawa C-162/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo w dniu 27 marca 2006 r. — International Mail Spain, S.L. przeciwko Administración del Estado y Correos

24

2006/C 143/4

Sprawa C-168/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 29 marca 2006 — Ceramika Paradyż sp. z oo/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

24

2006/C 143/5

Sprawa C-170/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Napoli w dniu 30 marca 2006 r. — Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori przeciwko Beth Israel Deaconess Medical Center

25

2006/C 143/6

Sprawa C-173/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova w dniu 3 kwietnia 2006 r. — Agrover srl przeciwko Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

25

2006/C 143/7

Sprawa C-177/06: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

25

2006/C 143/8

Sprawa C-178/06: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. — Komisja przeciwko Estonii

26

2006/C 143/9

Sprawa C-179/06: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

26

2006/C 143/0

Sprawa C-182/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative w dniu 10 kwietnia 2006 r. — Państwo luksemburskie/Hans Urlich LAKEBRINK, Katrin PETERS-LAKEBRINK

27

2006/C 143/1

Sprawa C-183/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München w dniu 13 kwietnia 2006 r. — RUMA GmBH przeciwko Oberfinanzdirektion Nürnberg

27

2006/C 143/2

Sprawa C-203/06: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

28

2006/C 143/3

Sprawa C-204/06: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

28

2006/C 143/4

Sprawa C-294/03: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 11 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

28

2006/C 143/5

Sprawa C-526/03: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 listopada 2005 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

29

2006/C 143/6

Sprawa C-279/04: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 15 grudnia 2005 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Retten i Hørsholm) — Anklagemyndighedden przeciwko Steffen Ryborg

29

2006/C 143/7

Sprawa C-352/04: Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 14 grudnia 2005 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln) — mdm Versandservice GmbH przeciwko Bundesrepublik Deutschland

29

2006/C 143/8

Sprawa C-87/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 września 2005 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Republika Włoska

29

2006/C 143/9

Sprawa C-126/05: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 5 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

29

 

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2006/C 143/0

Sprawa T-394/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 kwietnia 2006 r. — Angeletti przeciwko Komisji (Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Choroba zawodowa — Ekspozycja na azbest — Odmowa uznania zawodowego uwarunkowania rozwoju choroby — Obowiązek wydania rozstrzygnięcia w rozsądnym terminie — Krzywda moralna)

30

2006/C 143/1

Sprawa T-74/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 kwietnia 2006 r. — The International Institute for the Urban Environment przeciwko Komisji (Program badań i rozwoju technologicznego zatytułowany Promocja innowacji i wspierania uczestnictwa MŚP — Finansowanie wspólnotowe — Artykuły 230 WE i 228 WE — Klauzula arbitrażowa — Żądanie stwierdzenia nieważności — Dopuszczalność)

30

2006/C 143/2

Sprawa T-420/05 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 kwietnia 2006 r. w sprawie Vischim przeciwko Komisji (Środek tymczasowy — Wniosek o zawieszenie wykonania aktu — Dyrektywa 91/414/EWG — Okoliczności niecierpiące zwłoki — Brak)

31

2006/C 143/3

Sprawa T-106/06: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2006 r. — Demp Holding B.V. przeciwko OHIM — BAU HOW (BAUHOW)

31

2006/C 143/4

Sprawa T-111/06: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2006 r. — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)

32

2006/C 143/5

Sprawa T-115/06: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2006 r. — Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening i in. przeciwko Radzie

32

2006/C 143/6

Sprawa T-117/06: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2006 r. — DeTeMedien przeciwko OHIM (suchen.de)

33

2006/C 143/7

Sprawa T-124/06: Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2006 r. — MIP METRO przeciwko OHIM — MetroRED Telecom (MetroRED)

34

2006/C 143/8

Sprawa T-126/06: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji

34

 

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

2006/C 143/9

Sprawa F-16/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (assemblée plénière) z dnia 26 kwietnia 2006 r. — Falcione przeciwko Komisji (Urzędnicy — Powołanie — Zaszeregowanie do wyższej grupy kariery zawodowej — Artykuł 5 i 31 ust. 2 regulaminu pracowniczego — Wydatki — Artykuł 7 ust. 5 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości i art. 8 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji)

36

2006/C 143/0

Sprawa F-35/06: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2006 r. — Grünheid przeciwko Komisji

36

2006/C 143/1

Sprawa F-38/06: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2006 r. — Irène Bianchi przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia

37

2006/C 143/2

Sprawa F-40/06: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2006 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

37

2006/C 143/3

Sprawa F-43/06: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Talvela przeciwko Komisji

38

2006/C 143/4

Sprawa F-45/06: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2006 r. — Martin Avendano i in. przeciwko Komisji

39

2006/C 143/5

Sprawa F-46/06: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Skareby przeciwko Komisji

39

 

III   Powiadomienia

2006/C 143/6

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 131 z 3.6.2006.

41

PL

 


I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/1


Złożenie ślubowania przez nowego członka Trybunału

(2006/C 143/01)

W dniu 3 maja 2006 r. ślubowanie przed Trybunałem złożył Paolo Mengozzi mianowany na stanowisko rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na mocy decyzji przedstawicieli rządów państw członkowskich Wspólnot Europejskich z dnia 6 kwietnia 2006 r. (1)


(1)  Dz.U. L 104 z dnia 13 kwietnia 2006 r., str. 36


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/1


Objęcie stanowiska przez nowego sędziego Trybunału

(2006/C 143/02)

W dniu 4 maja 2006 r. stanowisko objął Antonio Tizzano mianowany sędzią Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na mocy decyzji przedstawicieli rządów państw członkowskich Wspólnot Europejskich z dnia 6 kwietnia 2006 r. (1)


(1)  Dz.U. L 104 z dnia 13 kwietnia 2006 r., str. 37


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/1


Decyzje podjęte przez Trybunał na zgromadzeniu ogólnym w dniu 16 maja 2006 r.

(2006/C 143/03)

Na zgromadzeniu w dniu 16 maja 2006 r. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich podjął decyzję o przydzieleniu A. Tizzana do izb trzeciej i szóstej.

W konsekwencji skład trzeciej i szóstej izby przedstawia się następująco:

Trzecia izba

A. Rosas, prezes izby

J. Malenovský, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, A. Tizzano, A. Borg Barthet, U. Lõhmus i A. Ó Caoimh.

Szósta izba

J. Malenovský, prezes izby

J.-P. Puissochet, S. von Bahr, A. Tizzano, A. Borg Barthet, U. Lõhmus i A. Ó Caoimh.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/1


Listy służące ustaleniu składów orzekających

(2006/C 143/04)

Na zgromadzeniu w dniu 16 maja 2006 r. Trybunał sporządził poniższą listę, o której mowa w art. 11c § 2 regulaminu, w celu ustalenia składu wielkiej izby:

 

J.-P. Puissochet

 

L. Bay Larsen

 

R. Schintgen

 

A. Ó Caoimh

 

N. Colneric

 

E. Levits

 

S. von Bahr

 

U. Lõhmus

 

A. Tizzano

 

J. Klučka

 

J.N. Cunha Rodrigues

 

J. Malenovský

 

R. Silva de Lapuerta

 

M. Ilešič

 

K. Lenaerts

 

A. Borg Barthet

 

K. Schiemann

 

G. Arestis

 

J. Makarczyk

 

E. Juhász

 

P. Kūris

Na zgromadzeniu w dniu 16 maja 2006 r. Trybunał sporządził poniższe listy, o których mowa w art. 11d § 2 akapit pierwszy regulaminu, w celu ustalenia składu trzeciej izby:

 

J.-P. Puissochet

 

A. Ó Caoimh

 

S. von Bahr

 

U. Lõhmus

 

A. Tizzano

 

J. Malenovský

 

A. Borg Barthet

Na zgromadzeniu w dniu 16 maja 2006 r. Trybunał sporządził poniższe listy, o których mowa w art. 11d § 2 akapit drugi regulaminu, w celu ustalenia składu szóstej izby:

 

J.-P. Puissochet

 

S. von Bahr

 

A. Tizzano

 

A. Borg Barthet

 

U. Lõhmus

 

A. Ó Caoimh


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/2


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. — Komisja przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-441/02) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuły 8 A i 48 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 18 i 39 WE) - Dyrektywy 64/221/EWG, 73/148/EWG i 90/364/EWG - Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 - Swoboda przemieszczania się obywateli państw członkowskich - Porządek publiczny - Prawo do poszanowania życia rodzinnego - Ustawodawstwo krajowe w kwestii pozbawienia prawa pobytu i wydalenia - Praktyka administracyjna - Skazanie - Wydalenie)

(2006/C 143/05)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: C. O'Reilly i W. Bogensberger, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec [Przedstawiciele: W.-D. Plessing i A. Tiemann, pełnomocnicy]

Interwenient wspierający wnioski strony skarżącej: Republika Włoska [Przedstawiciele: I. M. Braguglia, pełnomocnik, wspierany przez. M. Fiorilli, avocat]

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Art. 8A i 48 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 18 i 38 WE) — Art. 3 i 9 dyrektywy Rady 64/221/EWG z dnia 25 lutego 1964 r. w sprawie koordynacji specjalnych środków dotyczących przemieszczania się i pobytu cudzoziemców, uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego (Dz.U. 1964, 56, str. 850) — Art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, str. 2) — art. 1, 4, 5, 8 i 10 dyrektywy Rady 73/148/EWG z dnia 21 maja 1973 r. w sprawie w sprawie zniesienia ograniczeń w zakresie przemieszczania się i pobytu obywateli państw członkowskich w obrębie Wspólnoty, które dotyczą przedsiębiorczości i świadczenia usług (Dz.U. L 172, str. 14) — Art. 1 i 2 dyrektywy Rady 90/364/EWG z dnia 28 czerwca 1990 r. w sprawie prawa pobytu (Dz.U. L 180, str. 26) — Ustawodawstwo krajowe dotyczące pozbawienia prawa pobytu i wydalenia ze względów porządku publicznego, w szczególności w przypadku skazania — Praktyka administracyjna

Sentencja

1)

Nie dokonując w § 12 ust. 1 ustawy z dnia 21 stycznia 1980 r. w sprawie wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej (Gesetz über Einreise und Aufenthalt von Staatsangehörigen der Mitgliedstaaten der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft) transpozycji w sposób dostatecznie jasny wymogów ustanowionych przez prawo wspólnotowe w dziedzinie ograniczeń swobodnego przemieszczania się, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 39 WE, art. 3 dyrektywy Rady 64/221 z dnia 25 lutego 1964 r. w sprawie koordynacji specjalnych środków dotyczących przemieszczania się i pobytu cudzoziemców, uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego i art. 10 dyrektywy Rady 73/148 z dnia 21 maja 1973 r. w sprawie zniesienia ograniczeń w zakresie przemieszczania się i pobytu obywateli państw członkowskich w obrębie Wspólnoty, które dotyczą przedsiębiorczości i świadczenia usług.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

4)

Republika Włoska ponosi własne koszty.


(1)  Dz.U. C 31 z 8.2.2003.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/3


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 marca 2006 r. — Królestwo Hiszpanii/Rada Unii Europejskiej

(Sprawy połączone C-87/03 i C-100/03) (1)

(Rybołówstwo - Rozporządzenie rozdzielające kwoty połowowe między Państwa Członkowskie - Akt o przystąpieniu Hiszpanii - Upływ okresu przejściowego - Wymóg względnej stabilności - Zasada niedyskryminacji - Nowe możliwości połowowe)

(2006/C 143/06)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii [przedstawiciel: N. Diaz Abad, pełnomocnik]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej [przedstawiciele: G. Ramos Ruano i F. Florindo Gijón]

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Komisja Wspólnot Europejskich [pełnomocnicy: T. van Rijn, F. Jimeno Fernandez i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy], Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej [pełnomocnicy: D. Wyatt, QC oraz M. K. Manji, pełnomocnik]

Przedmiot

Stwierdzenie częściowej nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 2341/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. ustanawiającego na 2003 r. możliwości połowowe i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz dla statków wspólnotowych na wodach, gdzie obowiązują ograniczenia połowowe (Dz.U. L 356, str. 12), w zakresie w jakim nowe możliwości połowowe na Morzu Północnym i Morzu Bałtyckim ustalone w latach 1992-1998 zostały przyznane z pominięciem interesów Hiszpanii pomimo upływu okresu przejściowego — Dyskryminacja — Stosowanie art. 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358, str. 59)

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Królestwo Hiszpanii poniesie koszty postępowania.

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Wspólnot Europejskich pokrywają własne koszty.


(1)  Dz.U. C 135 z 7.6.2003


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/3


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-408/03) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Naruszenie wspólnotowych przepisów dotyczących prawa pobytu obywateli Unii - Krajowe ustawodawstwo i praktyka administracyjna dotyczące warunku posiadania własnych wystarczających środków oraz wydawania nakazów opuszczenia terytorium danego państwa członkowskiego)

(2006/C 143/07)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: M. Condou-Durande i D. Martin, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Królestwo Belgii [Przedstawiciele: E. Dominkovits, pełnomocnik]

Interwenient popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej [Przedstawiciele: C. Jackson, pełnomocnik i E. Sharpston, QC]

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie wspólnotowych przepisów dotyczących prawa pobytu obywateli Unii — Krajowe ustawodawstwo i praktyka administracyjna dotyczące warunku posiadania własnych wystarczających środków oraz wydawania nakazów opuszczenia terytorium

Sentencja

1)

a)

Wyłączając, przy stosowaniu dyrektywy 90/364 do obywateli państwa członkowskiego pragnących skorzystać z praw z niej wynikających, a także z art. 18 WE — wobec braku umowy zawartej przed notariuszem, zawierającej klauzulę pomocy — dochody partnera mającego miejsce zamieszkania w przyjmującym państwie członkowskim, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tego art. 18 WE i tej dyrektywy.

b)

Przewidując możliwość automatycznego doręczenia nakazu opuszczenia terytorium obywatelom Unii, którzy nie przedłożyli w wyznaczonym terminie dokumentów wymaganych do uzyskania zezwolenia na pobyt, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2 dyrektywy 90/364, art. 4 dyrektywy 68/360, art. 4 dyrektywy 73/148, art. 2 dyrektywy 93/96 oraz art. 2 dyrektywy 90/365.

2)

Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa koszty własne.


(1)  Dz.U. C 275 z 15.11.2003.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/4


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-436/03) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Rozporządzenie (WE) nr 1435/2003 - Spółdzielnia europejska (SCE) - Wybór podstawy prawnej - Artykuł 95 WE - Artykuł 308 WE)

(2006/C 143/08)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski [Przedstawiciele: R. Passos, E. Waldherr i J. Rufas Quintana]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej [Przedstawiciele: J. P. Jacqué i M.C. Giorgi Fort, pełnomocnicy]

Interwenienci wspierający wnioski strony skarżącej: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: C. Schmidt i J. F. Pasquier, pełnomocnicy]

Interwenienci wspierający wnioski strony pozwanej: Królestwo Hiszpanii [Przedstawiciel: E. Braquehais Cones, pełnomocnik]; Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej [Przedstawiciele: R. Caudwell, pełnomocnik, lord P. Goldsmith i N. Paines, QC]

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE) (Dz.U. L 207, str. 1)

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania.

3)

Królestwo Hiszpanii, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Wspólnot Europejskich ponoszą własne koszty


(1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/4


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek Corte d'appello di Milano o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti Srl przeciwko Giuseppe Calafioriemu

(Sprawa C-451/03) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Swobodne świadczenie usług - Reguły konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw - Pomoc państwa - Centra obsługi podatkowej - Prowadzenie niektórych rodzajów działalności polegających na doradztwie i obsłudze podatkowej - Wyłączne prawo - Wynagrodzenie za prowadzenie tej działalności)

(2006/C 143/09)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte d'appello di Milano

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti Srl

Strona pozwana: Giuseppe Calafiori

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Corte d'appello di Milano — Wykładnia art. 4, 10, 43, 48, 49, 82, 86, 87 i 98 WE — Zgodność z prawem wspólnotowym przepisów krajowych dotyczących zeznań o przychodach, przyznających centrom obsługi podatkowej wyłączne uprawnienie do prowadzenia niektórych rodzajów działalności polegających na doradztwie i obsłudze przedsiębiorstw i ich pracowników

Sentencja

1)

Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one w sprzeczności z przepisami krajowymi takimi jak będące przedmiotem zawisłego przed sądem krajowym sporu, które zastrzegają centrom obsługi podatkowej wyłączne prawo do prowadzenia niektórych rodzajów działalności polegających na doradztwie i obsłudze podatkowej.

2)

Artykuł 87 ust. 1 WE należy interpretować w ten sposób, że środek, poprzez który Państwo Członkowskie ustanawia wypłatę z budżetu państwa rekompensaty dla pewnych przedsiębiorstw, na których spoczywa obowiązek obsługi podatników, w zakresie, w jakim dotyczy on przygotowania i przesłania zeznania podatkowego organom podatkowym, winien zostać uznany za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE ze względu na to, że:

poziom rekompensaty przekracza kwotę niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych celem wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz racjonalnej korzyści z tytułu wypełniania tych zobowiązań, oraz

rekompensata nie została określona na podstawie analizy kosztów, jakie przeciętne przedsiębiorstwo, prawidłowo zarządzane i odpowiednio wyposażone w środki umożliwiające świadczenie żądanych usług publicznych, poniosłoby na wykonanie takich zobowiązań, przy uwzględnieniu związanych z nimi kosztów oraz racjonalnego zysku osiąganego przy wypełnianiu tych zobowiązań.


(1)  Dz.U. C 7 z 10.01.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/5


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. — General Motors BV (dawniej General Motors Nederland BV i Opel Nederland BV) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-551/03 P) (1)

(Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Artykuł 81 WE - Rozporządzenia (EWG) nr 123/85 i (WE) nr 1475/95 - Dystrybucja pojazdów silnikowych marki Opel - Podział rynku - Ograniczenia wywozu - Restrykcyjny system premiowy - Grzywna - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

(2006/C 143/10)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: General Motors BV (dawniej General Motors Nederland BV i Opel Nederland BV)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: W. Mölls i A. Whelan, pełnomocnicy, wspierani przez J. Flynna]

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 21 października 2003 r. w sprawie T-368/00 General Motors Nederland i Opel Nederland przeciwko Komisji — Częściowa nieważność decyzji Komisji C(2000)2707 z dnia 20 września 2000 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa COMP/36.356 — Opel) i obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

2)

General Motors BV zostaje obciążona kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/5


Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 marca 2006 r. w sprawie Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-36/04) (1)

(Rozporządzenie(WE) nr 1954/2003 - Artykuły 3, 4 i 6 - Zarządzanie nakładem połowowym - Obszary i zasoby połowowe Wspólnoty - Akt dotyczący warunków przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej oraz dostosowań w traktatach - Nierozłączność - Niedopuszczalność)

(2006/C 143/11)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii [przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej [przedstawiciele: J. Monteiro i F. Florindo Gijón, pełnomocnicy]

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: T. van Rijna i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy]

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności art. 3, 4 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2847/93 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 685/95 i (WE) nr 2027/95

Sentencja

1)

Skarga zostaje odrzucona.

2)

Królestwo Hiszpanii ponosi koszty postępowania.

3)

Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty.


(1)  Dz.U. C 71 z 20.03.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/6


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Corte Suprema di Cassazione) — Aro Tubi Trafilerie SpA przeciwko Ministero dell'Economia e delle Finanze

(Sprawa C-46/04) (1)

(Dyrektywa 69/335/EWG - Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału - Uregulowanie krajowe przewidujące, w przypadku połączenia „odwrotnego”, pobieranie stosunkowej opłaty za wpis do rejestru w wysokości 1 % wartości tej transakcji - Zakwalifikowanie jako podatek kapitałowy - Podwyższenie kapitału spółki - Zwiększenie majątku spółki - Zwiększenie wartości udziałów w spółce - Usługi świadczone przez wspólnika - Decyzja o połączeniu podjęta przez wspólników wspólnika)

(2006/C 143/12)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte Suprema di Cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Aro Tubi Trafilerie SpA

Strona pozwana: Ministero dell'Economia e delle Finanze

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Corte Suprema di Cassazione — Wykładnia art. 4 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 249, str. 25), zmienionej dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. (Dz.U. L 156, str. 23) — Naliczanie podatków pośrednich od wkładów kapitałowych do spółek kapitałowych — Połączenie dwóch spółek, z których jedna spółka posiada akcje obejmujące całość kapitału zakładowego drugiej spółki

Sentencja

W okolicznościach, takich jak w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, dyrektywa Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotycząca podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniona dyrektywą Rady 73/80/EWG z dnia 9 kwietnia 1973 r. dotycząca ustalenia wspólnych stawek podatku kapitałowego oraz dyrektywą Rady 85/303/EWG, sprzeciwia się pobieraniu stosunkowej opłaty za wpis do rejestru w wysokości 1 % wartości transakcji w przypadku połączenia „odwrotnego”, to znaczy połączenia przez przejęcie, w którym spółka przejmowana posiada wszystkie akcje spółki przejmującej.


(1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/6


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek Amtsgericht Niebüll o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Standesamt Stadt Niebüll przeciwko Stefan Grunkin, Dorothee Regina Paul

(Sprawa C-96/04) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ustalenie nazwiska rodowego dziecka - Postępowanie zmierzające do przeniesienia prawa do ustalenia na jednego z rodziców - Brak właściwości Trybunału)

(2006/C 143/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Amtsgericht Niebüll

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Standesamt Stadt Niebüll

Strona pozwana: Stefan Grunkin, Dorothee Regina Paul

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Amtsgericht Niebüll — Wykładnia art. 12 i 18 WE — Wykładnia zasad prawa wspólnotowego w przedmiocie obywatelstwa europejskiego oraz swobody przepływu osób — Małoletnie dziecko urodzone i zamieszkałe w państwie członkowskim i posiadające obywatelstwo innego państwa członkowskiego — Złożony w tym ostatnim państwie wniosek o połączenie nazwiska ojca z nazwiskiem matki — Odmowa

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie przedłożone przez Amtsgericht Niebüll w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2003 r.


(1)  Dz. U. C 106 z 30.4.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/7


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 marca 2006 r. (wniosek Court of Appeal i Employment Tribunal o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — C.D. Robinson-Steele przeciwko R.D. Retail Services Ltd (C-131/04), Michael Jason Clarke przeciwko Frank Staddon Ltd (C-257/04) oraz J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes przeciwko Hanson Clay Products Ltd, wcześniej Marshalls Clay Products Ltd( C-257/04)

(Sprawy połączone C-131/04 i C-257/04) (1)

(Polityka społeczna - Bezpieczeństwo i ochrona zdrowia pracowników - Dyrektywa 93/104/WE - Prawo do corocznego płatnego urlopu - Włączenie wynagrodzenia za coroczny urlop do stawki godzinowej lub dziennej wynagrodzenia („rolled-up holiday pay”)

(2006/C 143/14)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal, Employment Tribunal

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: C.D. Robinson-Steele (C-131/04), Michael Jason Clarke (C-257/04), J.C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes (C-257/04)

Strona pozwana: R.D. Retail Services Ltd (C-131/04), Frank Staddon Ltd (C-257/04), Hanson Clay Products Ltd, wcześniej Marshalls Clay Products Ltd (C-257/04)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Employment Tribunal — Wykładnia art. 7 dyrektywy Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 307, str. 18) — Zgodność przepisów krajowych zezwalających na włączenie wynagrodzenia za urlop coroczny do stawki godzinowej wynagrodzenia, jak również do jego pensji jako część wynagrodzenia za czas pracy i zezwalających na brak wynagrodzenia za okres, w trakcie którego pracownik faktycznie skorzystał z urlopu („rolled-up holiday pay”)

Sentencja

1)

Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie temu, by część wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi za wykonaną pracę stanowiła zapłata za coroczny urlop, podczas gdy pracownik nie otrzymywałby z tytułu corocznego urlopu wynagrodzenia wypłacanego dodatkowo, obok wynagrodzenia za wykonaną pracę. Nie może być odstępstw od tego prawa w drodze porozumienia wiążącego na mocy umowy.

2)

Artykuł 7 dyrektywy 93/104 stoi na przeszkodzie temu, by wynagrodzenie za minimalny coroczny urlop w rozumieniu tego przepisu było wypłacane w ratach rozłożonych w odpowiadającym temu urlopowi rocznym okresie pracy, razem z wynagrodzeniem za wykonaną pracę, a nie jako należność za określony okres, w trakcie którego pracownik faktycznie skorzystał z urlopu.

3)

Artykuł 7 dyrektywy 93/104 nie stoi zasadniczo na przeszkodzie temu, by kwoty już wypłacone w sposób przejrzysty i zrozumiały tytułem minimalnego corocznego urlopu w rozumieniu tego przepisu w formie rat rozłożonych w odpowiadającym temu urlopowi rocznym okresie pracy, razem z wynagrodzeniem za wykonaną pracę, zostały zaliczone na poczet wynagrodzenia za określony urlop, z którego pracownik już faktycznie skorzystał.


(1)  Dz.U. C 106 z 30.04.2004 r.

Dz.U. C 217 z 28.08.2004 r.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/8


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus) — Uudenkaupungin kaupunki

(Sprawa C-184/04) (1)

(Podatek VAT - Odliczenie podatku naliczonego - Dobra inwestycyjne - Nieruchomości - Korekta odliczeń)

(2006/C 143/15)

Język postępowania: fiński

Sąd krajowy

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Uudenkaupungin kaupunki

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Korkein hallinto-oikeus — Wykładnia art. 13 część C akapit drugi, art. 17 ust. 6 i art. 20 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L 145, str. 1) — Odliczenie podatku naliczonego dotyczącego dobra inwestycyjnego wykorzystywanego do celów działalności podlegającej w następstwie skorzystania przez podatnika z prawa wyboru opodatkowaniu — Przepisy krajowe uzależniające prawo do odliczenia od skorzystania z prawa wyboru opodatkowania w terminie sześciu miesięcy od dnia oddania nieruchomości do użytku

Sentencja

1)

Artykuł 20 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku powinien być interpretowany w ten sposób, iż z zastrzeżeniem ust. 5, nakłada on na państwa członkowskie obowiązek uwzględnienia korekty odliczeń podatku VAT w przypadku dóbr inwestycyjnych.

2)

Artykuł 20 szóstej dyrektywy 77/388/EWG powinien być interpretowany w ten sposób, iż możliwość dokonania korekty, którą przewiduje, dotyczy również sytuacji, w której dobro inwestycyjne pierwotnie było przeznaczone na działalność zwolnioną od podatku, a odliczenia były od początku całkowicie wyłączone i dopiero później, w okresie korekty, dobro to zostało wykorzystane na cele działalności objętej podatkiem VAT.

3)

Artykuł 13 część C akapit drugi szóstej dyrektywy 77/388/EWG powinien być interpretowany w ten sposób, iż państwo członkowskie, które przyznaje podatnikom prawo wyboru opodatkowania najmu nieruchomości, nie jest uprawnione stosownie do tego przepisu do wyłączenia możliwości odliczenia podatku VAT związanego z inwestycjami dotyczącymi nieruchomości, zrealizowanymi w okresie poprzedzającym skorzystanie z owego prawa wyboru, gdy wniosek dotyczący wyboru opodatkowania nie został złożony w okresie sześciu miesięcy od dnia oddania nieruchomości do użytku.

4)

Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388/EWG powinien być interpretowany w ten sposób, iż państwo członkowskie, które przyznaje podatnikom prawo wyboru opodatkowania najmu nieruchomości, nie jest uprawnione na podstawie tego przepisu do wyłączenia możliwości odliczenia podatku VAT związanego z inwestycjami dotyczącymi nieruchomości, zrealizowanymi w okresie poprzedzającym skorzystanie z owego prawa wyboru, gdy wniosek dotyczący wyboru opodatkowania nie został złożony w okresie sześciu miesięcy od dnia oddania nieruchomości do użytku.


(1)  Dz.U. C 156 z 12.06.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/8


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-217/04) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 460/2004 - Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji - Wybór podstawy prawnej)

(2006/C 143/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, (Przedstawiciele: M. Bethell, pełnomocnik, wspierany przez Lorda Goldsmitha i N. Painesa, QC, oraz T. Warda, barrister)

Strona pozwana: Parlament Europejski (Przedstawiciele: Bradley i U Rösslein, pełnomocnicy); Rada Unii Europejskiej (Przedstawiciele M. Veiga i A. Lopes Sabino, pełnomocnicy)

Interwenient na poparcie twierdzeń strony pozwanej: Republika Finlandii (Przedstawiciele: T. Pynnä i A. Guimaraes-Purokoski, pełnomocnicy); Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: F. Benyon i M. Shotter, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiającego Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (Dz.U. L 77, str. 1) — Wybór podstawy prawnej

Sentencja

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami.


(1)  Dz.U. C 201 z 7.8.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/9


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Verwaltungsgerichtshof) — EMAG Handel Eder OHG przeciwko Finanzlandesdirektion für Kärnten

(Sprawa C-245/04) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Szósta dyrektywa VAT - Artykuły 8 ust. 1 lit. a) i b), 28b ust. 1 lit. a) akapit pierwszy, 28c część A ust.1 oraz 28d część A lit. a) akapit pierwszy - Wewnątrzwspólnotowa wysyłka lub transport towarów - Dostawy - Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów - Transakcje łańcuchowe - Miejsce czynności)

(2006/C 143/17)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: EMAG Handel Eder OHG

Strona pozwana: Finanzlandesdirektion für Kärnten

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 8 ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str.1) — Miejsce dostawy w transakcjach przeprowadzanych za pośrednictwem podmiotów trzecich i transakcjach łańcuchowych — Nabycie towarów przez spółkę mającą siedzibę w jednym państwie członkowskim od innej spółki, z siedzibą w tym samym państwie członkowskim, która zaopatruje się w spółkach mających siedzibę w innych państwach członkowskich, przy czym wysyłka towarów na rzecz spółki nabywającej realizowana jest bezpośrednio przez dostawców

Sentencja

1)

Jeżeli w następstwie dwóch następujących po sobie dostaw dotyczących tych samych towarów, które zostały zrealizowane odpłatnie między podatnikami działającymi w takim charakterze, ma miejsce pojedyncza wysyłka wewnątrzwspólnotowa lub pojedynczy transport wewnątrzwspólnotowy tych towarów, to czy obie te dostawy można uznać za dostawy zwolnione z opodatkowania na mocy art. 28c część A lit. a) akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku zmienionej przez dyrektywę Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r.

Wykładnia ta wiąże któregokolwiek z podatników — pierwszego sprzedawcę, nabywcę pośredniego, czy też drugiego nabywcę — którzy są uprawnieni do rozporządzania towarami w trakcie ich wysyłki lub transportu.

2)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy 77/388 zmienionej przez dyrektywę 95/7, za określone uznaje się jedynie miejsce dostawy skutkującej wysyłką lub transportem wewnątrzwspólnotowym towarów. Miejscem tym jest Państwo Członkowskie, w którym ta wysyłka lub transport zostały rozpoczęte. Miejsce innej dostawy ustala się zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy. Za miejsce to uznaje się Państwo Członkowskie rozpoczęcia albo Państwo Członkowskie zakończenia tej wysyłki lub transportu, w zależności od tego, czy dostawa ta jest pierwszą czy drugą z dwóch następujących po sobie dostaw.


(1)  Dz.U. C 251 z 9.1.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/10


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 30 marca 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Queen's Bench Division)] — Elizabeth Florence Emanuel przeciwko Continental Shelf 128 Ltd

(Sprawa C-259/04) (1)

(Znaki towarowe mogące zwieść odbiorców lub wprowadzić ich w błąd co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru - Prawo do znaku towarowego przeniesione przez właściciela wraz z przedsiębiorstwem wytwarzającym towary, z którymi znak jest kojarzony - Dyrektywa 89/104/EWG)

(2006/C 143/18)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

High Court of Justice (Queen's Bench Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Elizabeth Florence Emanuel

Strona pozwana: Continental Shelf 128 Ltd

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Wykładnia art. 3 ust. 1 lit. g) oraz art. 12 ust. 2 lit. b) dyrektywy 89/104/ EWG: pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40, str. 1) — Znaki towarowe mogące zwieść odbiorców lub wprowadzić ich w błąd co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru — Prawo do znaku towarowego przeniesione przez właściciela wraz z przedsiębiorstwem wytwarzającym towary, z którymi znak jest kojarzony — Suknie ślubne marki „Elizabeth Emanuel”

Sentencja

1)

Nie można odmówić rejestracji znaku towarowego na tej podstawie, że znak ten wprowadzi odbiorców w błąd w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. g) dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, tylko z tego powodu, że znak ten odpowiada nazwie projektanta i pierwszego producenta towarów tym znakiem oznaczanych, w szczególności jeśli klientela przywiązana do tego znaku — zarejestrowanego wcześniej w innej postaci graficznej — była przedmiotem przeniesienia wraz z przedsiębiorstwem wytwarzającym towary tym znakiem oznaczane.

2)

Prawo właściciela znaku towarowego nie może wygasnąć na tej podstawie, że znak ten wprowadza odbiorców w błąd w rozumieniu art. 12 ust. 2 lit. b) dyrektywy 89/10, z tej tylko przyczyny, że odpowiada on nazwisku projektanta i pierwszego producenta towarów nim oznaczanych, w szczególności jeśli klientela przywiązana do tego znaku była przedmiotem przeniesienia wraz z przedsiębiorstwem wytwarzającym towary tym znakiem oznaczane.


(1)  Dz.U. C 217 z 28.8.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/10


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek Finanzgericht Hamburg o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — ED & F Man Sugar Ltd przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-274/04) (1)

(Rolnictwo - Rozporządzenie (EWG) nr 3665/87 - Refundacje wywozowe - Nałożenie sankcji po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie zwrotu refundacji - Możliwość powtórnego zbadania decyzji nakładającej sankcję)

(2006/C 143/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: ED & F Man Sugar Ltd

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Wykładnia art. 11 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. L 351, str. 1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2945/94 z dnia 2 grudnia 1994 r. (Dz. U. L 310, str. 57) — Sankcje w przypadku wniosku o nadmierną refundację — Możliwość powtórnego zbadania przez krajowe urzędy lub sądy ostatecznej decyzji w sprawie zwrotu nienależnie otrzymanych kwot w ramach skargi eksportera na decyzję nakładającą na niego sankcję — Błędna wykładnia prawa wspólnotowego

Sentencja

Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2945/94 z dnia 2 grudnia 1994 r., należy interpretować w ten sposób, że w ramach postępowania odwoławczego od decyzji nakładającej sankcję, wydanej na mocy tego przepisu, krajowe urzędy i sądy są uprawnione do badania, czy eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej w rozumieniu tego przepisu, mimo że decyzja w sprawie zwrotu, o której mowa w ust. 3 akapit pierwszy tego przepisu uprawomocniła się przed wydaniem decyzji nakładającej sankcję.


(1)  Dz. U. C 228 z 11.9.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/11


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court) w sprawie Eurofood IFSC Ltd — Enrico Bondi przeciwko Bank of America N.A., Pearse Farell, Official Liquidator, Director of Corporate Enforcement, Certificate/Note holders

(Sprawa C-341/04) (1)

(Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 - Postępowanie upadłościowe - Orzeczenie o wszczęciu postępowania - Główny ośrodek podstawowej działalności - Uznanie postępowania upadłościowego - Porządek publiczny)

(2006/C 143/20)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Supreme Court

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Enrico Bondi

Strona pozwana: Bank of America N.A., Pearse Farell, Official Liquidator, Director of Corporate Enforcement, Certificate/Note holders

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Supreme Cour — Wykładnia art. 1, 2, 3, i 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160, str. 1) — Postanowienie powołujące zarządcę tymczasowego przed wydaniem postanowienia o likwidacji — Możliwość uznania tego postanowienia za orzeczenie wszczynające postępowanie upadłościowe — Sąd właściwy dla wszczęcia postępowania upadłościowego

Sentencja

1)

Gdy dłużnikiem jest spółka zależna, której siedziba określona w statucie znajduje się w innym państwie członkowskim aniżeli siedziba spółki nadrzędnej, domniemanie sformułowane w art. 3 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego, zgodnie z którym głównym ośrodkiem podstawowej działalności spółki zależnej jest jej siedziba określona w statucie może zostać obalone jedynie wtedy, gdy obiektywne i możliwe do zweryfikowania przez osoby trzecie kryteria umożliwiają stwierdzenie, że rzeczywista sytuacja jest odmienna niż ta, która wynikałaby z położenia przedsiębiorstwa w miejscu statutowej siedziby spółki. Taka sytuacja może mieć miejsce w szczególności w przypadku spółki, która nie prowadzi żadnej działalności na terytorium państwa członkowskiego, na którym ma swoją statutową siedzibę. Jednakże, jeżeli spółka prowadzi działalność na terytorium państwa członkowskiego, na którym znajduje się jej statutowa siedziba, sama okoliczność, że jej decyzje ekonomiczne są lub mogą być kontrolowane przez spółkę nadrzędną, mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, nie jest wystarczająca dla obalenia domniemania ustanowionego w rozporządzeniu.

2)

Artykuł 16 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1346/2000 należy poddać wykładni, zgodnie z którą wszczęcie głównego postępowania upadłościowego przez sąd jednego państwa członkowskiego powinno zostać uznane przez sądy innych państw członkowskich, bez możliwości badania przez te sądy oceny właściwości dokonanej przez sąd państwa wszczęcia postępowania.

3)

Artykuł 16 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia należy poddać wykładni, zgodnie z którą orzeczenie o wszczęciu postępowania upadłościowego w rozumieniu tego przepisu stanowi orzeczenie sądu państwa członkowskiego, do którego w związku z niewypłacalnością dłużnika wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania określonego w załączniku A do tego rozporządzenia, jeżeli orzeczenie to skutkuje zajęciem majątku dłużnika oraz powołaniem zarządcy określonego w załączniku C do tego rozporządzenia. Zajęcie majątku oznacza utratę przez dłużnika prawa zarządu swoim majątkiem.

4)

Artykuł 26 rozporządzenia nr 1346/2000 należy poddać wykładni, zgodnie z którą państwo członkowskie może odmówić uznania postępowania upadłościowego wszczętego w innym państwie członkowskim, jeżeli wszczęcie postępowania nastąpiło z wyraźnym naruszeniem prawa podstawowego do bycia wysłuchanym przysługującego jednemu z uczestników tego postępowania.


(1)  Dz.U. C 251 z 9.10.2004.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/12


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia) — Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV) przeciwko Comune di Bari, A.M.T.A.B. Servizio SpA

(Sprawa C-410/04) (1)

(Swoboda świadczenia usług - Usługi z zakresu lokalnego transportu publicznego - Udzielenie zamówienia bez przeprowadzenia przetargu - Udzielenie zamówienia przez organ publiczny na rzecz przedsiębiorstwa, w której kapitale posiada on udział)

(2006/C 143/21)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV)

Strona pozwana: Comune di Bari, A.M.T.A.B. Servizio SpA

Przedmiot

Zgodność przepisów krajowych zezwalających na zlecanie przez gminę usług zarządzania lokalnym transportem publicznym państwowej spółce akcyjnej z art. 46, 49 i 86 WE — Udzielanie zamówienia bez przestrzegania procedur ustanowionych w dyrektywie Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (Dz.U. L 209, str. 1)

Sentencja

Artykuły 43, 49 i 86 WE oraz zasady równości traktowania, niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową i przejrzystości nie stoją na przeszkodzie istnieniu przepisów prawa krajowego, które pozwalają organowi publicznemu na bezpośrednie udzielenie zamówienia na świadczenie usług publicznych spółce, w której posiada on całość kapitału, pod warunkiem że organ publiczny sprawuje nad tą spółką kontrolę analogiczną do tej, jaką sprawuje nad własnymi służbami, i spółka ta prowadzi swoją podstawową działalność wspólnie z organem, który posiada w niej udziały.


(1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/12


Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 2 maja 2006 r. — Regione Siciliana przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-417/04 P) (1)

(Odwołanie - Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) - Zamknięcie pomocy finansowej - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Jednostka regionalna lub lokalna - Akty dotyczące tej jednostki bezpośrednio i indywidualnie - Bezpośrednie oddziaływanie)

(2006/C 143/22)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Regione Siciliana (Przedstawiciele: A. Cingolo i G. Aiello, adwokaci)

Drugi uczestnik postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: E. de March i L. Flynn, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie T-341/02 Regione Sicialiana przeciwko Komisji oddalającego jako niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji D (2002) 810439 z dnia 5 września 2002 r. w sprawie zamknięcia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) dotyczącej dużego projektu „Autostrada Messina–Palermo”.

Sentencja

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

2)

Regione Siciliana zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004 r.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/13


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek Social Security Commissioner o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Sarah Margaret Richards przeciwko Secretary of State for Work and Pensions

(Sprawa C-423/04) (1)

(Równość traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego - Dyrektywa 79/7/EWG - Odmowa przyznania emerytury transseksualiście w wieku 60 lat, który poddał się operacji zmiany płci męskiej na płeć żeńską)

(2006/C 143/23)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Social Security Commissioner

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sarah Margaret Richards

Strona pozwana: Secretary of State for Work and Pensions

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Social Security Commissioner — Wykładnia art. 4 i 7 dyrektywy Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego — Odmowa przyznania emerytury transseksualiście, który poddał się operacji zmiany płci męskiej na płeć żeńską, w wieku 60 lat, w którym to wieku miałby prawo do emerytury gdyby posiadał płeć żeńską od urodzenia

Sentencja

1)

Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy Rady 79/9/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi odmawiającemu emerytury osobie, która zmieniła — zgodnie z warunkami określonymi przez prawo krajowe — płeć męską na płeć żeńską z uwagi na to, że osoba ta nie ukończyła 65 roku życia, podczas gdy ta sama osoba miałaby prawo do emerytury w wieku 60 lat, gdyby była uznana za kobietę w świetle prawa krajowego.

2)

Nie ogranicza się skutków niniejszego wyroku w czasie.


(1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004 r.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/13


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-428/04) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 89/391/EWG - Środki w celu poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w miejscu pracy - Brak powiadomienia o transpozycji - Niewłaściwa lub niepełna transpozycja - Artykuł 2 ust. 1, art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 2, art. 11 ust. 2 lit. c) i d), art. 13 ust. 2 lit. b) oraz art. 18)

(2006/C 143/24)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: N. Yerrell i H. Kreppel, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Republika Austrii [przedstawiciel: C. Pesendorfer, pełnomocnik]

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Niepełna i niewłaściwa transpozycja dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i [ochrony] zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183, str. 1)

Sentencja

1)

Nie uchwalając w wyznaczonym terminie ustawy-regulamin nauczycieli landów (Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz) wbrew wymogom art. 18 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i [ochrony] zdrowia pracowników w miejscu pracy oraz nie dokonując transpozycji lub dokonując jedynie niepełnej transpozycji art. 2 ust. 1 w odniesieniu do nauczycieli nauczania obowiązkowego w Tyrolu, art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 2, art. 11 ust. 2 lit. c) i d) oraz art. 13 ust. 2 lit. b) tej dyrektywy, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy przepisów tej dyrektywy.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Republika Austrii poniesie własne koszty oraz pięć szóstych kosztów Komisji Wspólnot Europejskich.


(1)  Dz.U. C 314 z 18.12.2004 r.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/14


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — H. A. Solleveld przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawy połączone C-443/04 i C-444/04) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 13 część A ust. 1 lit. c) - Zwolnienia - Świadczenie opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych - Zabiegi terapeutyczne wykonywane przez fizjoterapeutę i psychoterapeutę - Określenie zawodów paramedycznych przez zainteresowane państwo członkowskie - Swobodne uznanie - Granice)

(2006/C 143/25)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: H. A. Solleveld, J.E. van den Hout-van Eijnsbergen

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 13 część A ust. 1 lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru (Dz.U. L 145, str. 1) — Zwolnienie świadczeń opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych określonych przez zainteresowane państwo członkowskie — Działalność wykonywana przez fizjoterapeutę poza zakresem krajowej działalności medycznej lub paramedycznej

Sentencja

Wykładni art. 13 część A ust. 1 lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, że przyznaje on państwom członkowskim swobodę uznania w zakresie określenia zawodów paramedycznych i świadczeń opieki medycznej mieszczących się w zakresie tych zawodów dla celów zwolnienia od podatku przewidzianego w tym przepisie. Jednakże państwa członkowskie przy wykonywaniu przysługującej im swobody uznania zobowiązane są do poszanowania zarówno celu tego przepisu, którym jest zapewnienie, aby zwolnienie od podatku stosowało się wyłącznie do świadczeń wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe, jak i zasady neutralności podatkowej.

Uregulowanie krajowe, które wyłącza zawód psychoterapeuty z zakresu definicji zawodów paramedycznych, jest sprzeczne z celem omawianego przepisu i z zasadą neutralności podatkowej tylko o tyle, o ile świadczenia w zakresie leczenia psychoterapeutycznego wykonywane przez psychiatrów, psychologów lub osoby wykonujące inne zawody medyczne lub paramedyczne są zwolnione od podatku VAT, a jednocześnie można uznać, że te same świadczenia wykonywane przez psychoterapeutów mają taką samą jakość, biorąc pod uwagę ich kwalifikacje zawodowe. Zbadanie tej kwestii należy przy tym do sądu odsyłającego.

Uregulowanie krajowe, które wyłącza określoną specyficzną działalność w ramach świadczenia opieki medycznej, taką jak leczenie z wykorzystaniem diagnostyki pól zaburzeń wykonywane przez fizjoterapeutów, z zakresu definicji tego zawodu paramedycznego, jest sprzeczne z celem omawianego przepisu i z zasadą neutralności podatkowej tylko o tyle, o ile świadczenia w zakresie takiego leczenia wykonywane przez lekarzy lub dentystów są zwolnione z podatku VAT, a można uznać, że te same świadczenia wykonywane przez fizjoterapeutów mają taką samą jakość, biorąc pod uwagę ich kwalifikacje zawodowe. Zbadanie tej kwestii należy przy tym do sądu odsyłającego


(1)  Dz.U C 6 z 8.1.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/15


Wyrok Trybunału (II izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia) — Agip Petroli SpA. przeciwko Capitaneria di porto di Siracusa, Capitaneria di porto di Siracusa — Sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

(Sprawa C-456/04) (1)

(Kabotaż morski - Rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 - Prawo właściwe w stosunku do załogi statków powyżej 650 gt wykonujących kabotaż wyspowy - Pojęcie „rejsu, który następuje po lub przed” rejsem kabotażowym)

(2006/C 143/26)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agip Petroli SpA.

Strona pozwana: Capitaneria di porto di Siracusa, Capitaneria di porto di Siracusa — Sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia — Wykładnia art. 3 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364, str. 7) — Prawo właściwe w stosunku do załogi statków powyżej 650 gt wykonujących kabotaż wyspowy — Pojęcie rejsu, który następuje po lub przed rejsem do lub z innego państwa członkowskiego

Sentencja

Pojęcie „rejsu który następuje po lub przed” rejsem kabotażowym, o którym mowa w art. 3 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) obejmuje w zasadzie każdy rejs z lub do innego państwa niezależnie od tego, czy na pokładzie znajduje się ładunek. Niemniej jednak, mimo tego stwierdzenia, niedopuszczalne byłyby rejsy balastowe dokonywane w sposób stanowiący nadużycie, w celu obejścia zasad przewidzianych w rozporządzeniu nr 3577/92. Dla stwierdzenia takiej praktyki o charakterze nadużycia wymagane jest, po pierwsze, aby wskutek międzynarodowego rejsu balastowego, pomimo formalnego stosowania wymogów przewidzianych w art. 3 ust. 3 tego rozporządzenia, armator skorzystał ze stosowania prawa państwa bandery w stosunku do wszystkich spraw dotyczących załogi, wbrew celowi art. 3 ust. 2 tego samego rozporządzenia, który polega na umożliwieniu stosowania w odniesieniu do wszystkich spraw dotyczących załogi przepisów prawa państwa przyjmującego w przypadku kabotażu wyspowego. Po drugie, z ogółu obiektywnych czynników powinno wynikać, że zasadniczym celem tego międzynarodowego rejsu balastowego jest uniknięcie stosowania art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 3577/92 na korzyść ust. 3 tego samego artykułu.


(1)  Dz.U. C 19 z 22.1.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/15


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 marca 2006 r (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Gerechtshof te 's-Hertogenbosch) — L. H. Piatkowski przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Grote ondernemingen Eindhoven

(Sprawa C-493/04) (1)

(Swobodny przepływ pracowników - Zabezpieczenie społeczne - Osoba będąca równocześnie pracownikiem najemnym na terytorium jednego Państwa Członkowskiego i prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium innego Państwa Członkowskiego - Podleganie ustawodawstwu w dziedzinie zabezpieczenia społecznego każdego z tych państw - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 14c lit. b) i załącznik VII - Składka na zabezpieczenie społeczne pobierana od odsetek wypłaconych przez spółkę z siedzibą w jednym Państwie Członkowskim osobie zamieszkałej w innym Państwie Członkowskim)

(2006/C 143/27)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te 's-Hertogenbosch

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: L. H. Piatkowski

Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst Grote ondernemingen Eindhoven

Przedmiot

Wykładnia art. 14c lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r.. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. (Dz.U. 1997 L 28, str.1) oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 — Stosowanie art. 14c lit. b) w związku z załącznikiem VII część 1 — Zabezpieczenie społeczne — Równoczesne podleganie ustawodawstwu dwóch państw członkowskich

Sentencja

Wykładni art. 48 Traktatu WE dotyczącego swobody przepływu pracowników oraz art. 52 Traktatu WE dotyczącego swobody przedsiębiorczości (po zmianie odpowiednio art. 39 WE i 43 WE), jak również art. 14c lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. i zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 1606/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. należy dokonywać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu niderlandzkiemu, które do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne włącza odsetki tego rodzaju, jak wypłacone w postępowaniu przed sądem krajowym przez spółkę posiadającą siedzibę w Niderlandach obywatelowi niderlandzkiemu zamieszkałemu w Belgii oraz podlegającemu, na podstawie tego rozporządzenia i z uwagi na rodzaje wykonywanej działalności zawodowej, ustawodawstwu obu tych Państw Członkowskich w dziedzinie zabezpieczenia społecznego.


(1)  Dz.U. C 31 z 05.02.2005.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/16


Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — A. C. Smits-Koolhoven przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-495/04) (1)

(Dyrektywa 95/59 - Podatki wpływające na spożycie wyrobów tytoniowych - Papierosy ziołowe - Wykorzystywanie w celach wyłącznie medycznych)

(2006/C 143/28)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: A. C. Smits-Koolhoven

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — art. 7 ust. 2 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 291, str. 40) — Papierosy ziołowe — Wykorzystywanie w celach wyłącznie medycznych — Cele terapeutyczne lub profilaktyczne

Sentencja

Artykuł 7 ust. 2 dyrektywy Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych należy interpretować tak, że papierosy bez tytoniu, które nie zawierają substancji wywołujących skutki medyczne, lecz są prezentowane i wprowadzane do obrotu jako środek pomocniczy dla osób chcących rzucić palenie nie są „wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych” w rozumieniu akapitu drugiego tego przepisu.


(1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/16


Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 lutego 2006 r. (wniosek Bundesverwaltungsgericht o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Ergün Torun przeciwko Stadt Augsburg

(Sprawa C-502/04) (1)

(Układ o stowarzyszeniu EWG-Turcja - Swobodny przepływ pracowników - Artykuł 7 akapit drugi decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia - Pełnoletnie dziecko pracownika tureckiego, które ukończyło naukę zawodu w przyjmującym państwie członkowskim - Skazanie - Wpływ na prawo pobytu)

(2006/C 143/29)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ergün Torun

Strona pozwana: Stadt Augsburg

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego — Bundesverwaltungsgericht — Wykładnia art. 6, 7 i 14 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia EWG-Turcja — Obywatel turecki, członek rodziny pracownika tureckiego, legalnie zatrudniony na rynku pracy państwa członkowskiego, skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności bez zawieszenia jej wykonania — Utrata prawa pobytu

Sentencja

Pełnoletnie dziecko tureckiego pracownika migrującego zatrudnionego legalnie w Państwie Członkowskim od ponad trzech lat, które ukończyło naukę zawodu w tym państwie i które spełnia warunki określone w art. 7 akapit drugi decyzji nr 1/80 z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia wydanej przez Radę Stowarzyszenia ustanowioną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, traci prawo pobytu odpowiadające prawu do przyjęcia dowolnej oferty pracy przyznanemu tym przepisem tylko w przypadkach przewidzianych w art. 14 ust. 1 tej decyzji lub w przypadku opuszczenia terytorium przyjmującego Państwa Członkowskiego na znaczny okres czasu bez uzasadnionego powodu.


(1)  Dz.U. C 31 z 05.02.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/17


Wyrok Trybunału (I izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative) — Cynthia Mattern, Hajrudin Cikotic przeciwko Ministre du travail et de l'emploi

(Sprawa C-10/05) (1)

(Swobodny przepływ osób - Pracownicy - Członkowie rodziny - Prawo do zatrudnienia obywatela państwa trzeciego, małżonka obywatela wspólnotowego - Warunki)

(2006/C 143/30)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour administrative

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Cynthia Mattern, Hajrudin Cikotic

Strona pozwana: Ministre du travail et de l'emploi

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour administrative — Wykładnia art. 39 traktatu WE oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, str. 2 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 5, t. 1, str. 15) — Obywatel państwa trzeciego będący małżonkiem obywatela wspólnotowego wnoszący o zwolnienie z obowiązku posiadania pozwolenia na pracę w tym Państwie Członkowskim — Małżonek, obywatel wspólnotowy, który zdobył wykształcenie zawodowe i odbył staż zawodowy w innym Państwie Członkowskim

Sentencja

W takich okolicznościach, jak w sprawie przed sądem krajowym, art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2434/92 z dnia 27 lipca 1992 r., nie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego prawa do zatrudnienia w innym Państwie Członkowskim niż to państwo, w którym jego małżonek, obywatel wspólnotowy korzystający ze swojego prawa do swobodnego przemieszczania, jest lub był zatrudniony


(1)  Dz.U. C 69 z 19.3.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/17


Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te Amsterdam) — Kawasaki Motors Europe NV przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam

(Sprawa C-15/05) (1)

(Wspólna taryfa celna - Pozycje taryfowe - Klasyfikacja pojazdów - Ciągniki - Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób - Rozporządzenie (WE) nr 2518/98 - Punkt 5 załączonej tabeli - Nieważność)

(2006/C 143/31)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te Amsterdam

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kawasaki Motors Europe NV

Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Gerechtshof te Amsterdam — Ważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 2518/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz.U. L 315, str. 3) — Nowe (przeznaczone do poruszania się w każdego rodzaju terenie) pojazdy przeznaczone do holowania lub pchania innych pojazdów, urządzeń lub ładunków uznane za właściwe do przewozu osób — Klasyfikacja celna — Pozycja 87 03 21 i pozycja 87 03 90

Sentencja

1)

Punkt 5 tabeli załączonej do rozporządzenia Komisji nr 2518/98 z dnia 23 listopada 1998 r. jest nieważny z tego względu, że przyjmuje dla pojazdów opisanych w podpozycji 8703 21 10 Nomenklatury Scalonej zdolność ciągnięcia ciężaru przynajmniej trzykrotnie przekraczającego ciężar samego pojazdu, odmienną od zdolności wskazanej w opinii klasyfikacyjnej Komitetu Systemu Zharmonizowanego z 1999 r. i rozszerza tym samym zakres pozycji odnoszącej się do pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób.

2)

Nowe pojazdy czterokołowe przeznaczone do poruszania się w każdego rodzaju terenie, posiadające jedno siedzenie, wyposażone w mechanizm kierowniczy skonstruowany w oparciu o zasadę Ackermana, poruszany za pomocą kierownicy oraz w hak holowniczy, odznaczające się charakterystyką techniczną umożliwiającą pchanie ciężaru przynajmniej dwukrotnie większego od ich ciężaru własnego należy sklasyfikować do podpozycji 8701 90 tej nomenklatury. Do Gerechtshof te Amsterdam należy dokonanie klasyfikacji wskazanych pojazdów do podpozycji odpowiednich dla mocy silnika tych pojazdów.


(1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/18


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek Finanzgericht Hamburg o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Elfering Export GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-27/05) (1)

(Refundacje wywozowe - Przesłanka materialna - Rozporządzenie (WE) nr 800/1999 - Wołowina i cielęcina - Brak dowodu pochodzenia produktów - Stosowanie kar)

(2006/C 143/32)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Elfering Export GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Wykładania art. 5 ust. 4 oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. L 102, str. 11) — Informacja w zgłoszeniu wywozowym o wspólnotowym pochodzeniu produktów — Brak dowodu pochodzenia produktów — Stosowanie kar

Sentencja

Złożone w zgłoszeniu wywozowym oświadczenie o wspólnotowym pochodzeniu produktów objętych wnioskiem o refundację należy do informacji, do których może mieć zastosowanie kara na podstawie art. 51 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych.


(1)  Dz. U. C 82 z 2.4.2005.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/19


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te 's-Gravenhage) — Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV) przeciwko Staat der Nederlanden

(Sprawa C-124/05) (1)

(Polityka społeczna - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Dyrektywa 93/104/WE - Prawo do płatnego, corocznego urlopu - Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany minimalny wymiar płatnego, corocznego urlopu)

(2006/C 143/33)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te 's-Gravenhage

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV)

Strona pozwana: Staat der Nederlanden

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Gerechtshof te 's-Gravenhage — Wykładnia art. 7 ust. 2 dyrektywy Rady 93/104/EWG z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 307, str. 18) — Zgodność z normą prawa krajowego przewidującą możliwość wyrażenia w formie pisemnej, w czasie trwania umowy o pracę, zgody na przyznanie w roku następnym ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w minimalnym wymiarze.

Sentencja

Artykuł 7 dyrektywy Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy, zmienionej dyrektywą 2000/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2000 r., należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by przepis krajowy zezwalał w trakcie trwania umowy o pracę na zastąpienie dni urlopu corocznego w rozumieniu art. 7 ust. 1 tej dyrektywy, niewykorzystanych w trakcie danego roku, ekwiwalentem pieniężnym w trakcie roku następnego.


(1)  Dz.U. C 155 z 25.6.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/19


Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation) — Levi Strauss & Co. przeciwko Casucci SpA

(Sprawa C-145/05) (1)

(Znaki towarowe - Dyrektywa 89/104/EWG - Artykuł 5 ust. 1 lit. b) - Moment właściwy dla dokonania oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do znaku towarowego i oznaczenia podobnego - Utrata mocy odróżniającej w wyniku zachowania właściciela znaku towarowego po rozpoczęciu używania oznaczenia)

(2006/C 143/34)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Levi Strauss & Co.

Strona pozwana: Casucci SpA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Belgia) — Wykładnia art. 5 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40, str. 1) — Moment właściwy dla oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do znaku towarowego i podobnego oznaczenia — Utrata mocy odróżniającej wynikająca z działania właściciela znaku towarowego po rozpoczęciu używania oznaczenia

Sentencja

1)

Artykuł 5 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że w celu określenia zakresu ochrony znaku towarowego, który został zarejestrowany zgodnie z prawem na podstawie swojej mocy odróżniającej, sąd winien uwzględnić sposób postrzegania przez zainteresowany krąg odbiorców w chwili rozpoczęcia wykorzystywania oznaczenia, którego używanie stanowi naruszenie prawa ze wspomnianego znaku towarowego.

2)

W przypadku gdy właściwy sąd stwierdzi, iż dane oznaczenie stanowiło naruszenie prawa ze znaku towarowego w chwili rozpoczęcia jego używania, to do tego sądu należy podjęcie środków, które w świetle okoliczności danej sprawy okażą się najbardziej odpowiednie dla zagwarantowania prawa właściciela znaku towarowego przysługującego mu na mocy art. 5 ust. 1 dyrektywy 89/104, przy czym środki te mogą obejmować w szczególności nakaz zaprzestania używania wspomnianego oznaczenia.

3)

Nie można nakazać zaprzestania używania danego oznaczenia, jeśli zostało stwierdzone, że w wyniku działania lub zaniechania jego właściciela wspomniany znak towarowy utracił moc odróżniającą w taki sposób, że stał się on nazwą powszechnie używaną w rozumieniu art. 12 ust. 2 dyrektywy 89/104, a co za tym idzie, jego właściciel utracił swoje prawa.


(1)  Dz.U. C 132 z 28.5.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/20


Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-180/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 92/100/EWG - Prawa pokrewne prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej - Prawo publicznego użyczenia - Brak transpozycji w zakreślonym terminie)

(2006/C 143/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: W. Wils, pełnomocnik)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga (Przedstawiciel: S. Schreiner, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 1 i 5 dyrektywy Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (Dz.U. L 346, str. 61)

Sentencja

1)

Nie stosując przepisów dotyczących prawa publicznego użyczenia zawartych w dyrektywie Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 1 i 5 tej dyrektywy;

2)

Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami.


(1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/20


Postanowienie Trybunału z dnia 21 listopada 2005 r. — SNF SAS/Komisja Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-482/04 P) (1)

(Odwołanie - Dyrektywa dotycząca produktów kosmetycznych - Ograniczenia stosowania poliakryloamidów jako składników produktów kosmetycznych)

(2006/C 143/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: SNF SAS [Przedstawiciele: K. Van Maldegem i C. Mereu, adwokaci]

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: X. Lewis i A. Caeiros, pełnomocnicy]

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 6 września 2004 r. w sprawie T-213/02 SNF przeciwko Komisji stwierdzającego niedopuszczalność skargi o stwierdzenie nieważności części dwudziestej szóstej dyrektywy Komisji 2002/34/WE z dnia 15 kwietnia 2002 r. dostosowującej do postępu technicznego załączniki II, III i VII do dyrektywy Rady 76/768/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (Dz.U. L 102, str. 19).

Sentencja

1)

Odwołanie zostaje oddalone

2)

SNF SA zostaje obciążona kosztami postępowania


(1)  Dz.U. C 19 z 22.1.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/21


Odwołanie wniesione w dniu 9 maja 2005 r. przez Carlosa Correia de Matos od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie T-454/04 Carlos Correia de Matos przeciwko Komisji

(Sprawa C-200/05 P)

(2006/C 143/37)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Carlos Correia de Matos [Przedstawiciel: C. Correia de Matos]

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Postanowieniem z dnia 16 marca 2006r. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził niedopuszczalność odwołania.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/21


Odwołanie wniesione w dniu 13 stycznia 2006 r. przez Les Éditions Albert René SARL od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 27 października 2005 r. w sprawie T-336/03, Les Éditions Albert René SARL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-16/06 P)

(2006/C 143/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Odwołująca się: Les Éditions Albert René SARL (Przedstawiciel: J. Pagenberg, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Orange A/S

Żądania odwołującej się

Odwołująca się przedstawia Trybunałowi następujące żądania:

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 października 2005 r. w sprawie T-336/03;

stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 lipca 2003 r. w sprawie R 559/2002-4;

odrzucenie zgłoszenia znaku MOBILIX (zgłoszenie nr 671396) w odniesieniu do wszystkich towarów i usług wymienionych w zgłoszeniu;

obciążenie OHIM kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji oraz przed Trybunałem Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołująca się twierdzi, że wyrok Sądu Pierwszej Instancji narusza art. 63 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz ogólne zasady wspólnotowego prawa administracyjnego i procesowego z uwagi na to, że — sprzecznie z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej — stwierdzone w nim zostało, iż będące w konflikcie znaki OBELIX i MOBILIX nie są podobne. W ten sposób Sąd rozstrzygnął na niekorzyść odwołującej się kwestię, która nie została prawidłowo podniesiona, z przekroczeniem kompetencji Sądu Pierwszej Instancji w zakresie rozpatrywania skarg na decyzje izb odwoławczych OHIM w sprawach takich, jak omawiana.

Odwołująca się twierdzi dalej, że nawet gdyby Sąd Pierwszej Instancji uprawniony był do rozstrzygnięcia kwestii podobieństwa będących w konflikcie znaków na szkodę odwołującej się, to i tak naruszył on art. 8 ust. 1) lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego poprzez zastosowanie niewłaściwych kryteriów prawnych przy ustalaniu, że będące w konflikcie znaki towarowe OBELIX i MOBILIX nie są podobne, oraz przy ustalaniu, że niektóre spośród danych towarów i usług są podobne, inne zaś nie.

Odwołująca się twierdzi dalej, że Sąd Pierwszej Instancji naruszył art. 74 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego odmawiając uznania znaku OBELIX za dobrze znany znak towarowy o charakterze wysoce odróżniającym.

Odwołująca się twierdzi dalej, że Sąd Pierwszej Instancji naruszył art. 63 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz przepisy regulaminu Sądu poprzez uznanie za niedopuszczalny podniesionego przez odwołującą się żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej na tej podstawie, że Izba Odwoławcza nie zastosowała art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Odwołująca się twierdzi dalej, że Sąd Pierwszej Instancji naruszył art. 44 i 48 regulaminu Sądu poprzez uznanie za niedopuszczalne przedstawionego na rozprawie żądania ewentualnego, w którym domagano się przekazania sprawy Izbie Odwoławczej do ponownego rozpoznania celem umożliwienia odwołującej się wykazania, że znak towarowy OBELIX cieszy się renomą.

Odwołująca się twierdzi dalej, że Sąd Pierwszej Instancji naruszył art. 63 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz przepisy regulaminu Sądu, a w szczególności art. 135 § 4 tego regulaminu, poprzez orzeczenie o niedopuszczalności dowodu z niektórych dokumentów przedstawionych po raz pierwszy przed Sądem Pierwszej Instancji.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/22


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret w dniu 16 marca 2006 r. — Olicom A/S przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-142/06)

(2006/C 143/39)

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Østre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Olicom A/S

Strona pozwana: Skatteministeriet

Pytania prejudycjalne

1)

Czy wykładni załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej, zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3009/95, należy dokonywać w ten sposób, że takie jak będące przedmiotem zawisłego przed sądem krajowym sporu karty sieciowo — modemowe są od dnia 1 stycznia 1996 r. objęte taką samą stawką celną jak maszyny do automatycznego przetwarzania danych w pozycji 8471, czy też taką jak urządzenia komunikacyjne w pozycji 8517?

W związku tym Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest także proszony o zajęcie stanowiska w kwestii, czy wykładni pojęcia „specyficznej funkcji” w rozumieniu działu 84 uwagi 5 lit E) zmienionego rozporządzeniem nr 3009/95 należy dokonywać w ten sposób, że, ze względu na sam fakt zastosowania [tych kart] do WAN (sieci rozległej — ang. Wide Area Network), należy dokonać ich klasyfikacji do pozycji innej niż 8471, lub też, że klasyfikacji do pozycji innej niż 8471 należy dokonać tylko w zakresie, w jakim ta funkcja WAN może działać niezależnie od urządzenia do automatycznego przetwarzania danych.

2)

Jeśli Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich dojdzie do wniosku, że zastosowanie karty sieciowo — modemowej do WAN jest funkcją specyficzną, jest on proszony o zajęcie stanowiska w kwestii, czy dla klasyfikacji w taryfie celnej ma znaczenie fakt, iż podstawową funkcją tego produktu jest zastosowanie go do LAN (sieci lokalnej — ang. Local Area Network).


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/22


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria di secondo grado di Trento w dniu 17 marca 2006 r. — Fendt Italiana Srl przeciwko Agenzia Dogane Ufficio Dogane di Trento

(Sprawa C-145/06)

(2006/C 143/40)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria di secondo grado di Trento

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fendt Italiana Srl

Strona pozwana: Agenzia Dogane Ufficio Dogane di Trento

Pytanie prejudycjalne

Czy system podatkowy ustanowiony w art. 62 decreto legislativo nr 504/95 jest zgodny z dyrektywą 2003/96/WE (1), która dokonała restrukturyzacji złożonych wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych, w sytuacji gdy produkty te wykorzystywane są do innych celów niż jako paliwa silnikowe lub paliwa do ogrzewania.


(1)  Dz. U. L 283, str. 51


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/23


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria di secondo grado di Trento w dniu 17 marca 2006 r. — Fendt Italiana Srl/Agenzia Doganale Ufficio Doganale di Trento

(Sprawa C-146/06)

(2006/C 143/41)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria di secondo grado di Trento

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fendt Italiana Srl

Strona pozwana: Agenzia Dogane Ufficio Dogane di Trento

Pytania prejudycjalne

Czy uregulowania podatkowe przewidziane w art. 62 decreto legislativo nr 504/95 są zgodne z dyrektywą 2003/96/WE (1), którą dokonano restrukturyzacji kompleksowych wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych, gdy produkty te wykorzystywane są do innych celów niż jako paliwa silnikowe lub paliwa do ogrzewania.


(1)  Dz.U. L 283, str. 51.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/23


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato, Quinta Sezione w dniu 20 marca 2006 r. — SECAP SpA przeciwko Comune di Torino

(Sprawa C-147/06)

(2006/C 143/42)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: SECAP SpA

Strona pozwana: Comune di Torino i in.

Pytania prejudycjalne

1)

Czy zasada wyrażona w art. 30 ust. 4 dyrektywy 93/37/EWG (1) lub analogiczna zasada zawarta w art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/18/WE (2) (jeśli uznane zostanie, że stosuje się tę ostatnią dyrektywę), zgodnie z którą jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do świadczenia, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne oraz weryfikuje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia, jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego, czy też nie?

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy jeśli zasada wyrażona w art. 30 ust. 4 dyrektywy 93/37/EWG lub analogiczna zasada zawarta w art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/18/WE (jeśli uznane zostanie, że stosuje się tę ostatnią dyrektywę), zgodnie z którą jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do świadczenia, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne oraz weryfikuje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia, nie wykazuje cech zasady podstawowej prawa wspólnotowego, jest zasadą, którą można wywnioskować lub też „zasadą wywodzącą się” z zasady konkurencji w związku z zasadą przejrzystości w administracji i zasadą niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową i z tego względu stosuje się ją bezpośrednio i ma ona pierwszeństwo przed sprzecznymi z nią przepisami krajowymi, wydanymi przez państwa członkowskie w odniesieniu do procedur udzielania zamówień publicznych, do których nie stosuje się bezpośrednio przepisów prawa wspólnotowego?


(1)  Dz.U. L 199, str. 54

(2)  Dz.U. L 134, str. 114


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/24


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo w dniu 27 marca 2006 r. — International Mail Spain, S.L. przeciwko Administración del Estado y Correos

(Sprawa C-162/06)

(2006/C 143/43)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: International Mail Spain, S.L.

Strona pozwana: Administración del Estado y Correos

Pytanie prejudycjalne

„Czy art. 7 ust. 2 dyrektywy 97/67/WE (1) z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnotowych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług, który umożliwia państwom zaliczenie do zastrzeżonych usług pocztowych przesyłek w obrocie zagranicznym, zezwala tym państwom członkowskim na ustanowienie rzeczonego zastrzeżenia jedynie gdy wykażą, że jego brak stanowiłby zagrożenie dla równowagi finansowej operatora świadczącego usługi powszechne, czy też przeciwnie, mogą one utrzymać je również z innych względów, w tym ze względów praktycznych związanych z ogólną sytuacją sektora pocztowego, włączając w to ich dogodność z punktu widzenia stopnia liberalizacji tego sektora, istniejącego w chwili podjęcia decyzji o zastrzeżeniu?”


(1)  Dz.U. L 15, z 21.01.1998, str. 14.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/24


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 29 marca 2006 — Ceramika Paradyż sp. z oo/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

(Sprawa C-168/06)

(2006/C 143/44)

Język postępowania: polski

Sąd krajowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ceramika Paradyż sp. z oo

Strona pozwana: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

Pytania prejudycjalne

1)

Czy art. 2 ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) (1) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) (2) wyłącza możliwość nałożenia przez Państwa Członkowskie obowiązku zapłaty przez podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30 % kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego lub 30 % kwoty zawyżenia wykazanego przez podatnika zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego lub zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w przypadku stwierdzenia, że:

a)

podatnik podatku VAT w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania podatkowego niższą od kwoty należnej lub

b)

wykazał w deklaracji podatkowej kwotę zwrotu różnicy lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej lub

c)

wykazał w deklaracji podatkowej różnicę między kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego do przeniesienia na następny miesiąc lub

d)

wykazał w deklaracji podatkowej i otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę zwrotu podatku naliczonego, a powinien wykazać kwotę zobowiązania podatkowego podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub

e)

nie złożył deklaracji podatkowej oraz nie wpłacił kwoty zobowiązania podatkowego;

2)

Czy „środki specjalne”, o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich, z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia obiektywnego faktu zadeklarowania przez podatnika zaniżonej kwoty zobowiązania podatkowego lub zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku lub zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego.


(1)  Dz. U. 71 z 14.4.1967, str. 1301

(2)  Dz. U. L 145 z 13.6.1977, str.1


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/25


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Napoli w dniu 30 marca 2006 r. — Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori przeciwko Beth Israel Deaconess Medical Center

(Sprawa C-170/06)

(2006/C 143/45)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Napoli

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori

Strona pozwana: Beth Israel Deaconess Medical Center

Pytanie prejudycjalne

Dokonanie wykładni art. 5 ust. 3 konwencji brukselskiej z 1968 r. w celu ustalenia, czy kryterium „sądu miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę”, pomijając przypadek szkód złożonych, może stanowić uzasadnienie również dla jurysdykcji sądu miejsca, gdzie osoba poszkodowana dowiedziała się o szkodzie będącej wynikiem działania, do którego doszło w innym państwie.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/25


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova w dniu 3 kwietnia 2006 r. — Agrover srl przeciwko Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

(Sprawa C-173/06)

(2006/C 143/46)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria regionale di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agrover srl

Strona pozwana: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

Pytania prejudycjalne

1.

Czy art. 216 wspólnotowego kodeksu celnego [rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (1) z dnia 12 października 1992 r.] stosuje się w przypadku gdy wspólnotowy towar (ryż) wywieziony uprzednio zgodnie z systemem czynnego uszlachetniania wraz ze świadectwem EUR1 do państwa trzeciego (z którym zawarty został układ przyznający preferencje taryfowe) daje podstawę do nałożenia ceł przywozowych w chwili powrotnego przywozu kompensacyjnego tego samego (równoważnego) towaru z tzw. „nie stowarzyszonego” państwa trzeciego;

2.

Czy, w sytuacji gdy należności celne, o których mowa w art. 216 wspólnotowego kodeksu celnego nie zostały pobrane w ramach przywozu kompensacyjnego, urząd celny może żądać ich zapłaty w późniejszym terminie czy też znajduje wówczas zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 220 tego kodeksu.


(1)  Dz. U. L 302, str. 1


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/25


Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-177/06)

(2006/C 143/47)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: F. Castillo de la Torre, pełnomocnik)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie, że poprzez nieprzyjęcie w przewidzianym terminie wszystkich środków koniecznych do wykonania postanowień zawartych w art. 2 i 3 decyzji Komisji z dnia 20 grudnia 2001 w sprawie systemu pomocy wprowadzonego przez Hiszpanię w 1993 r. na rzecz niektórych nowoutworzonych przedsiębiorstw w prowincjach Álava, Vizcaya i Guipúzcoa, dokumenty C(2001) 4448 wersja ostateczna, (1) C(2001) 4478 wersja ostateczna (2) oraz C (2001) 4475 wersja ostateczna, (3) a w każdym razie poprzez niepodanie tych przepisów do wiadomości Komisji zgodnie z art. 4, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tych decyzji i traktatu WE;

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Ustanowiony w art. 4 decyzji termin, w trakcie którego Królestwo Hiszpanii miało poinformować o środkach dotyczących ich wykonania upłynął w dniu 1 marca 2002 r., przy czym Komisja nie otrzymała żadnej informacji w tym względzie.


(1)  Dz.U. L 77 z 24.03.2003, str. 1

(2)  Dz.U. L 40 z 14.02.2003, str. 11

(3)  Dz.U. L 17 z 22.01.2003, str. 20


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/26


Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. — Komisja przeciwko Estonii

(Sprawa C-178/06)

(2006/C 143/48)

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Komisję Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: K. Simonsson i E. Randvere]

Strona pozwana: Republika Estonii

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie, że nie powiadamiając o przepisach niezbędnych dla transpozycji dyrektywy do prawa wewnętrznego Republika Estonii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie dyrektywy 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych (1),

obciążenie Republiki Estonii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy do prawa wewnętrznego upłynął w dniu 31 grudnia 2002 r.


(1)  Dz.U. L 176, str. 21.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/26


Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-179/06)

(2006/C 143/49)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciel: D. Recchia, pełnomocnik]

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie, iż z uwagi na fakt, iż gmina Altamura i region Puglia zatwierdziły od grudnia 2000 r. zmianę planu zagospodarowania przestrzennego polegającą na przeprowadzeniu szeregu prac budowlanych o charakterze przemysłowym, które mogły oddziaływać w istotny sposób na ZPS i SICp IT 9120007 Murgia Alta i nie poddając tego przedsięwzięcia uprzedniej procedurze oceny wpływu, co najmniej w odniesieniu do ZPS, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 ust. 3 w związku z art. 7 dyrektywy 92/43/EWG (1)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego dotycząca zabudowań znajdujących się na terenie ZPS i SICp IT 9120007 Murgia Alta nie była przedmiotem odpowiedniej oceny skutków dla przywołanego terenu, zgodnie z wymogami art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43/EWG.

Decyzje gminy Altamura i rady regionu zatwierdzające niniejszą zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, zostały wydane z naruszeniem przywołanych wyżej przepisów wspólnotowych, ponieważ zmiana ta, mogąca wywierać istotny wpływ na ZPS i SICp IT 9120007 Murgia Alta, nie była przedmiotem procedury oceny wpływu.

Powód nieprzeprowadzenia rzeczonej procedury oceny pozostaje w oczywistej sprzeczności z regulacją wspólnotową. Powołaną przyczyną jest bowiem fakt, iż podjęte prace miały mniejszy zakres niż pułap określony regulacją prawa krajowego, dokonującą transpozycji dyrektywy 85/377/EWG (2) ze zmianami oraz dyrektywy 92/43/EWG. Niemniej jednak art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43/EWG wymaga, by „wszystkie plany i przedsięwzięcia”, które mogą oddziaływać na dany teren w znaczący sposób poddawano ocenie wpływu, nie ograniczając stosowalności tego wymogu do wykazu przedsięwzięć o większych rozmiarach niż ustalone progi.


(1)  Dz.U. L 206, str. 7.

(2)  Dz.U. L 175, str. 40.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/27


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative w dniu 10 kwietnia 2006 r. — Państwo luksemburskie/Hans Urlich LAKEBRINK, Katrin PETERS-LAKEBRINK

(Sprawa C-182/06)

(2006/C 143/50)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour Administrative

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Państwo luksemburskie

Strona pozwana: Hans Urlich LAKEBRINK, Katrin PETERS-LAKEBRINK

Pytania prejudycjalne

Czy wykładni art. 39 WE należy dokonywać w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takie jak ustanowione w Wielkim Księstwie Luksemburga przez art. 157 lit. b) LIR, na podstawie którego obywatel wspólnotowy, nie będący rezydentem Luksemburga, który uzyskuje w Luksemburgu przychody z pracy zarobkowej, które stanowią większość jego podlegających opodatkowaniu źródeł przychodów nie może uwzględnić swoich ujemnych dochodów z najmu nieruchomości, których nie zajmuje osobiście, położonych w innym państwie członkowskim, w tym wypadku w Niemczech, przy ustalaniu stawki opodatkowania mającej zastosowanie do jego uzyskiwanych w Luksemburgu przychodów?


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/27


Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München w dniu 13 kwietnia 2006 r. — RUMA GmBH przeciwko Oberfinanzdirektion Nürnberg

(Sprawa C-183/06)

(2006/C 143/51)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht München

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ruma GmBH

Strona pozwana: Oberfinanzdirektion Nürnberg

Pytanie prejudycjalne

Czy Nomenklaturę Scaloną (CN) w wersji załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 (1) z dnia 11 września 2003 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej należy interpretować w ten sposób, że folie na klawiatury do telefonów komórkowych zawierające na spodzie nieprzewodzące sztyfty kontaktowe należy sklasyfikować do pozycji 8538?


(1)  Dz.U. L 281, str. 1.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/28


Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-203/06)

(2006/C 143/52)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: K. Walkerová et H. Støvlbæk, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Republika Czeska

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie, że Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 44 dyrektywy Rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mającej na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji (1) przez to, że nie przyjęła wszystkich środków prawnych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji tej dyrektywy, lub w każdym razie że nie zawiadomiła o tych środkach Komisji;

obciążenie Republiki Czeskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy do wewnętrznego porządku prawnego zakończył się w dniu 30 kwietnia 2004 r.


(1)  Dz.U. L 165 str. 1


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/28


Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej

(Sprawa C-204/06)

(2006/C 143/53)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: K. Walkerová i H. Støvlbæk, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Republika Czeska

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie, że Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 24 dyrektywy Rady 78//686/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji osób wykonujących zawód lekarza dentysty, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (1) w zakresie w jakim nie przyjęła wszystkich środków prawnych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji tej dyrektywy, a w każdym razie nie zawiadamiając o tych środkach Komisji;

obciążenie Republiki Czeskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy do wewnętrznego porządku prawnego zakończył się w dniu 30 kwietnia 2004 r.


(1)  Dz.U. L 233, str. 1.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/28


Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 11 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-294/03) (1)

(2006/C 143/54)

Język postępowania: grecki

Prezes Sądu zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 155 z 25.6.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/29


Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 listopada 2005 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-526/03) (1)

(2006/C 143/55)

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/29


Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 15 grudnia 2005 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Retten i Hørsholm) — Anklagemyndighedden przeciwko Steffen Ryborg

(Sprawa C-279/04) (1)

(2006/C 143/56)

Język postępowania: duński

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 228 z 11.9.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/29


Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 14 grudnia 2005 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln) — mdm Versandservice GmbH przeciwko Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-352/04) (1)

(2006/C 143/57)

Język postępowania: niemiecki

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/29


Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 września 2005 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Republika Włoska

(Sprawa C-87/05) (1)

(2006/C 143/58)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/29


Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 5 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-126/05) (1)

(2006/C 143/59)

Język postępowania: angielski

Prezes Sądu zarządził wykreślenie sprawy.


(1)  Dz.U. C 132 z 20.5.2005


SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/30


Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 kwietnia 2006 r. — Angeletti przeciwko Komisji

(Sprawa T-394/03) (1)

(Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Choroba zawodowa - Ekspozycja na azbest - Odmowa uznania zawodowego uwarunkowania rozwoju choroby - Obowiązek wydania rozstrzygnięcia w rozsądnym terminie - Krzywda moralna)

(2006/C 143/60)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Flavia Angeletti (Nicea, Francja) [Przedstawiciele: początkowo K. Devolvé i J. Iturriagagoitia Bassas, avocats, następnie J. Iturriagagoitia Bassas]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: J. Currall i H. Krämer, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

W szczególności żądanie uchylenia decyzji Komisji z dnia 7 października 2003 r. odmawiającej uznania zawodowego uwarunkowania rozwoju choroby, na którą cierpi skarżący w następstwie ekspozycji na azbest, żądanie stwierdzenia nieważności odnośnej opinii komisji lekarskiej, żądanie uchylenia decyzji Komisji obciążającej skarżącego pewnymi kosztami i wynagrodzeniami członków tej komisji oraz żądanie zasądzenia od Komisji odszkodowania za koszty i wynagrodzenia lekarskie

Sentencja wyroku

1)

Komisja zapłaci skarżącej kwotę 12 000 EUR.

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)

Komisja poniesie poza kosztami własnymi, połowę kosztów poniesionych przez skarżącą, w tym związanych z postępowaniem w sprawie środka tymczasowego.


(1)  Dz.U. C 47 z 21.2.2004


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/30


Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 kwietnia 2006 r. — The International Institute for the Urban Environment przeciwko Komisji

(Sprawa T-74/05) (1)

(Program badań i rozwoju technologicznego zatytułowany „Promocja innowacji i wspierania uczestnictwa MŚP” - Finansowanie wspólnotowe - Artykuły 230 WE i 228 WE - Klauzula arbitrażowa - Żądanie stwierdzenia nieważności - Dopuszczalność)

(2006/C 143/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The International Institute for the Urban Environment (Delft, Niderlandy) (Przedstawiciel: P. ter Burg, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: L. Ström van Lier, pełnomocnik, wspierany przez J. Stuycka, adwokat)

Przedmiot sprawy

Skarga wniesiona na podstawie art. 230 WE i 238 WE dotycząca żądanego przez skarżącego wynagrodzenia z tyułu wykonania dwóch umów IPS-1999-00016 i IPS-1999-00022, zawartych w ramach programu badań i rozwoju technologicznego zatytułowanego „Promocja innowacji i wspierania uczestnictwa MŚP”

Sentencja postanowienia

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2)

Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.


(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2005


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/31


Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 kwietnia 2006 r. w sprawie Vischim przeciwko Komisji

(Sprawa T-420/05 R)

(Środek tymczasowy - Wniosek o zawieszenie wykonania aktu - Dyrektywa 91/414/EWG - Okoliczności niecierpiące zwłoki - Brak)

(2006/C 143/62)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vischim Srl (Cesano Maderno, Włochy) [przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i K. Van Maldegem]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciel: B. Doherty, pełnomocnik]

Przedmiot sprawy

Wniosek zmierzający, po pierwsze, do zawieszenia stosowania dyrektywy Komisji 2005/53/WE z dnia 16 września 2005 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia chlorotalonilu, chlorotoluronu, cypermetryny, daminozydu i tiofanatu metylu jako substancji czynnych (Dz.U. L 241, str. 51), a po drugie zarządzenia innych środków tymczasowych.

Sentencja postanowienia

1)

Wniosek zostaje oddalony.

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/31


Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2006 r. — Demp Holding B.V. przeciwko OHIM — BAU HOW (BAUHOW)

(Sprawa T-106/06)

(2006/C 143/63)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Demp Holding B.V. (Maastricht, Niderlandy) (Przedstawiciele: R-D Härer, C. Schultze, J. Ossing i C. Weber, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: BAU HOW GmbH (Hattersheim/Ostkriftel, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 28 listopada 2003 r. oraz decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie R 92/2004-4;

uwzględnienie sprzeciwu i oddalenie zgłoszenia znaku towarowego oraz

obciążenie OHIM całością kosztów postępowania, tj. kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu, postępowania w sprawie odwołania, jak również kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: BAU HOW GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „BAUHOW” dla towarów i usług z klas 7, 8, 11, 19, 20, 36, 37 i 40 (zgłoszenie nr 1 740 133).

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca.

Znak lub oznaczenie, naktóre powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy „BAUHAUS” jako znak towarowy BENELUX nr 570 351 oraz międzynarodowy znak towarowy nr 646 757 dla towarów i usług z klas 1, 2, 6-9, 11, 12, 16, 17, 19-21, 25, 27, 31 i 40, jak również zgłoszenie irlandzkiego znaku towarowego nr 2000/03158.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie zasady kontradyktoryjności oraz art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) ze względu na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd między tymi dwoma znakami towarowymi.


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1)


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/32


Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2006 r. — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)

(Sprawa T-111/06)

(2006/C 143/64)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co KG (Rinteln, Niemcy) (Przedstawiciele: P. Godenbaum, T. Melchert i I. Rohr, advokaci]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 16 lutego 2006 r. (R 3/2005-2) oraz

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „VITAL&FIT” dla towarów z klasy 32 (zgłoszenie nr 1 457 951)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Lidl Stiftung & Co. KG.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemiecki słowny znak towarowy „VITAFIT” nr 1 050 163 dla towarów z klasy 32.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania

Podniesione zarzuty: niewłaściwa ocena przedmiotu odwołania przez Izbę Odwoławczą [art. 62 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1)]; naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz obowiązku uzasadnienia [art. 73 rozporządzenia (WE) nr 40/94]; naruszenie obowiązku uwzględnienia okoliczności faktycznych i dowodów przedstawionych w terminie (art. 74 rozporządzenia (WE) nr 40/94); naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, ponieważ nie występuje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd między spornymi znakami towarowymi.


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1).


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/32


Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2006 r. — Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-115/06)

(2006/C 143/65)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening (Oslo, Norwegia), Norske Sjømatbedrifters Landsforening (Trondheim, Norwegia), Salmar Farming AS (Frøya, Norwegia), Hydroteck AS (Kristiansund, Norwegia), Hallvard Lerøy AS (Bergen, Norwegia), Lerøy Midnor AS (Hestvika, Norwegia) [Przedstawiciele: adwokaci B. Servais i T.S. Paulsen]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii;

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, będący norweskimi producentami, hodowcami i eksporterami łososia lub podmiotami reprezentującymi takie przedsiębiorstwa wnoszą o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii (1) (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”), ponieważ ich zdaniem narusza ono szereg artykułów rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) (zwanego dalej „podstawowym rozporządzeniem”).

W toku procedury prowadzącej do wydania zaskarżonego rozporządzenia służby Komisji zgodziły się zamienić cła ad valorem na minimalne ceny przywozowe, co zostało potwierdzone w zaskarżonym rozporządzeniu.

Na poparcie skargi skarżące podnoszą, że kontrola wyrywkowa norweskich producentów eksportujących, ograniczona do producentów dokonujących wywozu i wykluczająca niedokonujących wywozu hodowców i niezajmujących się produkcją eksporterów, nie była wymierna dla struktury gałęzi norweskiego przemysłu dotyczącej łososia, oraz była niespójna z poprzednimi decyzjami w przedmiocie kontroli wyrywkowej norweskiego rynku łososia.

Ponadto, skarżące podnoszą, że pozwana nie zastosowała zasady niższego cła zawartej w art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Zdaniem skarżących średni ważony margines dumpingu był niższy od średniego ważonego marginesu szkody, a zatem minimalna cena przywozowa i nałożone cło powinny były zostać ustanowione na podstawie średniego ważonego marginesu dumpingu, a nie na podstawie średniego ważonego marginesu szkody. Co się tyczy obliczenia minimalnej niedumpingowej ceny przywozowej skarżące utrzymują, że zastosowanie do celów przeliczenia NOK na EUR trzyletniego średniego kursu wymiany zamiast średniego kursu wymiany w okresie objętym dochodzeniem sztucznie zawyżyło minimalną niedumpingową cenę przywozową.

Poza tym skarżące twierdzą, że minimalna niedumpingowa cena przywozowa dla filetów z łososia nie została oparta na reprezentatywnych danych, a także, że została ustalona z naruszeniem art. 3 ust. 5 i art. 20 rozporządzenia podstawowego oraz z naruszeniem zasad dobrej administracji, uzasadnionych oczekiwań oraz prawa do obrony.

Wreszcie, skarżące zwracają uwagę, że ocena szkody i jej przyczyn jest błędna. Po pierwsze, dokonując analizy szkody pozwana oparła się na całości przywozu jako „przywozie objętym dumpingiem”, nie zważając na fakt, że jedno z przedsiębiorstw zostało uznane za niestosujące praktyk dumpingowych. Po drugie, wyraźny spadek średnich cen sprzedaży w przemyśle wspólnotowym był wynikiem nie przywozu, lecz przeliczeń GBP na EUR, gdyż wszyscy objęci kontrolą wyrywkową wspólnotowi producenci prowadzili działalność w Zjednoczonym Królestwie. Po trzecie, pozwana nie dokonała w sposób prawidłowy oceny wpływu, jaki rosnące koszty produkcji we Wspólnocie mogły mieć na sytuację wspólnotowego przemysłu.


(1)  Dz.U. 2006 L 15, str. 1.

(2)  Dz.U. 1996 L 56, str. 1.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/33


Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2006 r. — DeTeMedien przeciwko OHIM (suchen.de)

(Sprawa T-117/06)

(2006/C 143/66)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: DeTeMedien Deutsche Telekom Medien GmbH (Frankfurt, Niemcy) (Przedstawiciele: J. Fesenmair i I. Gehring, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 stycznia 2006 r. w postępowaniu w sprawie odwołania R 287/2005-1

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „suchen.de” dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 36, 38 i 42 (zgłoszenie nr 3 915 329)

Decyzja eksperta: częściowa odmowa rejestracji

Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania

Podniesione zarzuty: Znak towarowy przedstawiony do rejestracji posiada charakter odróżniający i nie jest wyłącznie opisowy; w konsekwencji jego rejestracja nie napotyka na jakąkolwiek z bezwzględnych podstaw odmowy przewidzianych w art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr40/94 (1).


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1)


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/34


Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2006 r. — MIP METRO przeciwko OHIM — MetroRED Telecom (MetroRED)

(Sprawa T-124/06)

(2006/C 143/67)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: MIP METRO Group Intellectual Property GmbH & Co KG (Düsseldorf, Niemcy) [Przedstawiciel: adwokat R. Kaase]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: MetroRed Telecom Group Ltd (Hamilton, Bermudy)

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 16 lutego 2006 r. w części, w jakiej odwołanie oddalono, z uwagi na naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94,

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: MetroRED Telecom Group Ltd.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „MetroRED” dla usług z kas 35, 38 i 42 — zgłoszenie nr 2 189 512

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny krajowy znak towarowy „METRO” dla towarów i usług z klas 1–36 i 38–42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ zachodzi prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd spowodowane faktem, że elementem dominującym znaku towarowego „MetroRED” jest element „Metro”, który jest identyczny ze znakiem towarowym strony skarżącej. Zdaniem strony skarżącej dodatkowy element „RED” pozbawiony jest jakiegokolwiek charakteru odróżniającego i w związku z tym nie będzie dostrzegalny dla konsumenta.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/34


Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-126/06)

(2006/C 143/68)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (Przedstawiciel: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 13 lutego 2006 r., nr 0147 (dokument nr 1), w sprawie płatności Komisji odbiegającej od wnioskowanej kwoty. Dot. programu POR Kampania (nr CCI 1999 IT 16 1PO 007);

stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 21 lutego 2006 r., nr 01778 (dokument nr 2), w sprawie płatności Komisji odbiegającej od wnioskowanej kwoty. Dot. DOCUP Toskania cel 2 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 001);

stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 21 lutego 2006 r., nr 01780 (dokument nr 3), w sprawie płatności Komisji odbiegającej od wnioskowanej kwoty. Dot. DOCUP cel 2 Lacjum 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009);

stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 3 marca 2006 r., nr 02114 (dokument nr 4) w sprawie płatności Komisji odbiegającej od wnioskowanej kwoty. Dot. programu DOCUP Lombardia (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 31 marca 2006 r., nr 02983 (dokument nr 5), w sprawie płatności Komisji odbiegającej od wnioskowanej kwoty. Dotyczy programu POR Sardynia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 010);

oraz wszystkich aktów z nimi związanych lub służących za podstawę;

w konsekwencji obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty odpowiadają tym, które zostały podniesione w sprawie T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji.


SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/36


Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (assemblée plénière) z dnia 26 kwietnia 2006 r. — Falcione przeciwko Komisji

(Sprawa F-16/05) (1)

(Urzędnicy - Powołanie - Zaszeregowanie do wyższej grupy kariery zawodowej - Artykuł 5 i 31 ust. 2 regulaminu pracowniczego - Wydatki - Artykuł 7 ust. 5 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości i art. 8 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji)

(2006/C 143/69)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicola Falcione (Bruksela, Belgia) [przedstawiciele: S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: V. Joris i K. Herrmann, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji z dnia 24 marca 2004 r., na podstawie której Komisja Wspólnot Europejskich ustaliła ostateczne zaszeregowanie skarżącego do grupy zaszeregowania A5, szczebel 4

Sentencja wyroku

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.


(1)  Dz.U. C 143 z 11.6.2005 r. (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod numerem T-132/05, następnie przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/36


Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2006 r. — Grünheid przeciwko Komisji

(Sprawa F-35/06)

(2006/C 143/70)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sabine Grünheid (Overijse, Belgia) [przedstawiciel: E. Boigelot, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

uchylenie decyzji z dnia 20 lipca 2004 r., która nie została doręczona skarżącej, lecz o której istnieniu ta dowiedziała się mimochodem w dniu 23 czerwca 2005 r. przy okazji oddalenia złożonego przez skarżącą zażalenia o sygn. R/162/05, i zaznajomiła się z nią w dniu 29 czerwca w następstwie swojego wniosku, w zakresie w jakim została zaszeregowana ostatecznie do grupy A7, szczebel 3, jak również jakichkolwiek aktów będących jej następstwem lub z nią związanych;

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 16 grudnia 2005 r., doręczonej w dniu 10 stycznia 2006 r., o oddaleniu zażalenia skarżącej, zarejestrowanego w dniu 22 września 2005 r. pod sygn. R/732/05;

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi zarzuty podobne do tych, które podnosiła już w ramach wniesionej również przez nią sprawy F-101/05 (1).


(1)  Dz.U. C 10 z 14.1.2004 r., str. 26 (skarga została wniesiona do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich i zarejestrowana pod nr T-388/05)


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/37


Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2006 r. — Irène Bianchi przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia

(Sprawa F-38/06)

(2006/C 143/71)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Irène Bianchi (Turyn, Włochy) [Przedstawiciel: M.-A. Lucas, avocat]

Strona pozwana: Europejska Fundacja Kształcenia

Żądania strony skarżącej

uchylenie decyzji dyrektora fundacji o nieprzedłużeniu zatrudnienia skarżącej w charakterze członka personelu tymczasowego, doręczonej pismem z dnia 24 października 2005 r.;

zasądzenie od fundacji odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za krzywdę, powiększonych o ustawowe odsetki;

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, zatrudniona w 2000 r. przez fundację w oparciu o umowę o pracę członka personelu tymczasowego zawartą początkowo na okres 3 lat, a następnie przedłużoną do dnia 15 kwietnia 2006 r., kwestionuje decyzję o nieprzedłużeniu jej zatrudnienia po tej dacie.

Na poparcie swej skargi o uchylenie skarżąca podnosi cztery zarzuty, z których pierwszy dotyczy naruszenia ogólnej zasady prawa do obrony i art. 26 regulaminu pracowniczego poprzez to, że negatywne oceny, jakie szef departamentu finansów przesłał dyrektorowi fundacji nie zostały zdaniem skarżącej przekazane ani jej ani nie zostały włączone do jej akt osobowych.

Drugi zarzut dotyczy naruszenia — wynikającego z decyzji dyrektora fundacji z dnia 26 lutego 1997 r. w sprawie przedłużania umów o pracę oraz z art. 25 akapit drugi regulaminu pracowniczego — obowiązku uzasadnienia poprzez to, że skarżącej nie powiadomiono w wystarczający sposób o motywach zaskarżonej decyzji.

Trzeci zarzut dotyczy szeregu naruszeń procedur wprowadzonych ww. decyzją z dnia 26 lutego 1997 r.

Czwarty zarzut dotyczy oczywistych błędów w ocenie, jakich zdaniem skarżącej dopuścił się dyrektor fundacji w odniesieniu do konieczności oceny skarżącej w szczególności w związku ze stanowiskami asystentów administratorów powstałych wskutek reformy, do sposobu, w jaki skarżąca wypełniała swe obowiązki, a także w odniesieniu do interesu służby.

Na poparcie swej skargi o odszkodowanie skarżąca podnosi, że bezprawności dotyczące zaskarżonej decyzji stanowią znaczne uchybienia, które wyrządziły jej i mogą jeszcze wyrządzić znaczną krzywdę i szkodę.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/37


Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2006 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-40/06)

(2006/C 143/72)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) [Przedstawiciel: V. Messa, avvocato]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

uchylenie dorozumianej decyzji, którą oddalono wniosek skarżącego z dnia 1 marca 2005 r. skierowany do organu powołującego o przesłanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii listu przewozowego dotyczącego domniemanej wysyłki rzeczy osobistych skarżącego z Angoli do Włoch,

zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego kwoty 10.000 EUR lub innej kwoty, którą Sąd uzna za właściwą tytułem odszkodowania za szkody poniesione wskutek zaskarżonej decyzji,

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, były urzędnik Komisji, który przeszedł na emeryturę z dniem 30 maja 2005 r. zażądał od wspomnianej instytucji listu przewozowego dotyczącego jego rzeczy osobistych i majątku znajdującego się w jego miejscu pobytu w Angoli, dokąd został delegowany jako doradca ekonomiczny delegacji Komisji.

W maju 2003 r. pozwana przeprowadzała opróżnienie mieszkania służbowego przyznanego skarżącemu, który twierdzi, że zabrano jedynie część jego rzeczy osobistych. Pismem z dnia 16 maja 2005 r. pozwana poinformowała skarżącego, że jego rzeczy osobiste oraz samochód zostaną przesłane do Włoch oraz wezwała go, by skontaktował się ze spedytorem w celu uzgodnienia kwestii odbioru przesyłki.

Pismem z dnia 1 marca 2005 r. skarżący wystąpił między innymi o przedstawienie mu szczegółowej listy przesłanych przedmiotów jak również kopii listu przewozowego. Wniosek ten pozostał bez odpowiedzi podobnie jak zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 2 września 2005 r.

W swej skardze skarżący podnosi, że dorozumiana decyzja o oddaleniu zażalenia jest sprzeczna z prawem z powodu braku uzasadnienia, naruszenia prawa, naruszenia obowiązku starannego działania, jawności i dobrej administracji jak również naruszenia zasady neminem laedere.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/38


Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Talvela przeciwko Komisji

(Sprawa F-43/06)

(2006/C 143/73)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tuomo Talvela (Oslo, Norwegia) [przedstawiciel: E. Boigelot, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery skarżącego za okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., jak również decyzji oceniającego z odwołania z dnia 31 sierpnia 2005 r. potwierdzającej i ostatecznie przyjmującej to sprawozdanie;

uchylenie dorozumianej decyzji o oddaleniu wniosku skarżącego z dnia 25 lutego 2005 r., jak również jakichkolwiek aktów będących jej następstwem lub z nią związanych;

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 11 stycznia 2006 r., otrzymanej w dniu 13 stycznia 2006 r., o oddaleniu zażalenia wniesionego przez skarżącego w dniu 23 września 2005 r. w sprawie uchylenia zaskarżonych decyzji;

zasądzenie zadośćuczynienia, jak i odszkodowania w tym za szkodę w rozwoju kariery, oszacowanych ex aequo et bono na 4 000 EUR, z zastrzeżeniem zmian w trakcie postępowania;

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący podnosi przede wszystkim naruszenie art. 25 akapit drugi, art. 26 i 43 regulaminu pracowniczego, jak również ogólnych przepisów wykonawczych o zastosowaniu art. 43, przyjętych przez pozwaną w dniu 3 marca 2004 r., zasad szczególnych odnoszących się do personelu zatrudnionego w służbach zewnętrznych oraz wytycznych w sprawie oceny.

Podnosi on ponadto, że pozwana naruszyła ogólne przepisy wykonawcze, które uchwaliła w dniu 28 kwietnia 2004 r., w zakresie przebiegu dochodzeń administracyjnych oraz rodzajów postępowania dyscyplinarnego.

Skarży się on następnie na naruszenie podstawowych wymogów proceduralnych, naruszenie ogólnych zasad prawa, takich jak przestrzeganie prawa do obrony, zasadę dobrej administracji i obowiązek staranności, zasadę równości traktowania oraz zasad, zgodnie z którymi organ powołujący wydaje decyzję jedynie w oparciu o prawnie dopuszczalne motywy, tzn. takie które są słuszne i nie są dotknięte oczywistym błędem w ocenie co do okoliczności faktycznych lub co do prawa.

Skarżący podnosi wreszcie, że sporządzając sporną ocenę za 2004 r. na przywołanych warunkach, organ powołujący w sposób oczywisty nie dokonał właściwego zastosowania i wykładni przepisów regulaminowych ani przywołanych wyżej zasad. Decyzja jego opiera się zatem na niedokładnym uzasadnieniu, zarówno co do okoliczności faktycznych jak i co do prawa. Skarżący znalazł się w rezultacie w sytuacji dyskryminacji w administracji, niezgodnej z jego oczekiwaniami oraz uzasadnionymi interesami.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/39


Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2006 r. — Martin Avendano i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-45/06)

(2006/C 143/74)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Javier Martin Avendano i inni [Przedstawiciele: S. Rodrigues i A. Jaume, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

uchylenie odmowy organu powołującego wpisania skarżących na listę urzędników awansowanych do grup A*10 i B*10 w postępowaniu w sprawie awansu za rok 2005 w postaci decyzji wynikających w dorozumiany sposób z Informacji administracyjnej nr 85-2005 z dnia 23 listopada 2005 r.;

wskazanie organowi powołującemu skutków uchylenia zaskarżonych decyzji w szczególności przekwalifikowanie grup skarżących w zależności od przypadku na grupę A*10 z mocą wsteczną od dnia 1 marca 2005 r. lub na grupę B*10 z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2005 r.;

ewentualnie uznanie skarżących przez stronę pozwaną za uprawnionych do awansowania w zależności od przypadku do grupy A*10 lub do grupy B*10 przy następnym awansie oraz zasądzenie od pozwanej odszkodowania w związku z brakiem awansowania w zależności od przypadku do grupy A*10 od dnia 1 marca 2005 r. lub do grupy B*10 od dnia 1 stycznia 2005 r.

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący są urzędnikami w starych grupach A7 lub B2. Wskutek wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego ich grupy zostały zastąpione odpowiednio grupami A*8 i B*8 w oparciu o art. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego. Twierdzą oni, że ich kariera zawodowa została spowolniona w związku z tym, że nowy system zaszeregowania przewiduje dodanie dodatkowych grup A*9 i B*9 pomiędzy dawnymi grupami A7 (po zmianie A*8) i A6 (po zmianie A*10), a także pomiędzy dawnymi grupami B2 (po zmianie B*8) i B1 (po zmianie B*10).

Na poparcie swej skargi skarżący podnoszą, że zastosowanie wobec nich art. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego bez żadnego środka szczególnego mającego na celu rekompensatę im szkody poniesionej w karierze, jest niezgodne z prawem. Ten zarzut bezprawności oparty jest przede wszystkim na naruszeniu zasady równoważności między starą a nową strukturą kariery, ustanowionej w art. 6 regulaminu pracowniczego. Przy zastosowaniu tej ostatniej organ powołujący powinien był wpisać skarżących na listę urzędników awansowanych do grup A*10 i B*10 w ramach postępowania w sprawie awansów 2005.

Skarżący uważają też, że padli ofiarą naruszenia zasady równości traktowania w stosunku do swych kolegów z grup A7 i B2, którzy zostali awansowani przez wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego.

Skarżący podnoszą wreszcie z jednej strony naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, powstałych u nich wskutek zapewnień Rady i Komisji co do tego, że nowa struktura kariery nie spowoduje pogorszenia ich warunków pracy, a z drugiej — naruszenie praw nabytych, a także nadużycie władzy.


17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/39


Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Skareby przeciwko Komisji

(Sprawa F-46/06)

(2006/C 143/75)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Carina Skareby (Bichkek, Kirgistan) [Przedstawiciele: S. Rodrigues i Y. Minatchy, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 25 stycznia 2006 r. zawierającej odpowiedź na zażalenie skarżącej oraz stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery skarżącej za okres od dnia 1 stycznia 2004 do dnia 31 grudnia 2004 r.;

zasądzenia na rzecz skarżącej odszkodowania i zadośćuczynienia tytułem szkód, krzywd zawodowych oraz osobistych, których wartość skarżąca określa w części na 20 000 EUR, pozostawiając pozostałą część słusznościowej ocenie Sądu;

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi po pierwsze brak poszanowania zasad dotyczący sporządzenia sprawozdania z przebiegu kariery. Skarżąca twierdzi, że administracja naruszyła zasady proceduralne określone w ogólnych przepisach administracyjnych do art. 43 regulaminu pracowniczego i popełniła oczywiste błędy w ocenie, jak również nie uzasadniła swojej decyzji.

Następnie skarżąca podnosi naruszenie prawa do obrony, obowiązku staranności oraz zasady dobrej administracji.

W końcu skarżąca twierdzi, że administracja dopuściła się nadużycia władzy oraz naruszenia przepisów proceduralnych.


III Powiadomienia

17.6.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 143/41


(2006/C 143/76)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 121 z 20.5.2006.

Dz.U. C 108 z 6.5.2006.

Dz.U. C 96 z 22.4.2006.

Dz.U. C 86 z 8.4.2006.

Dz.U. C 74 z 25.3.2006.

Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

 

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

 

CELEX: http://europa.eu.int/celex