1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

1

2

3

4

5

6

Dodatek 2 –

Dodatek 3 –

Dodatek 4 –

Dodatek 5 –

7

Dodatek 1 –

Dodatek 2 –

Dodatek 3 –

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

a)

integralnych uniwersalnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci ISOFIX (i-Size);

b)

integralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci ISOFIX przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów;

c)

nieintegralnych uniwersalnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci (siedzenie podwyższające kategorii i-Size);

d)

nieintegralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci, przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów (siedzenie podwyższające przeznaczone tylko dla określonych pojazdów);

e)

integralnych uniwersalnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci mocowanych za pomocą pasów;

f)

integralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów mocowanych za pomocą pasów;

g)

nieintegralnych uniwersalnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci bez oparcia (uniwersalna podstawka podwyższająca);

h)

nieintegralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów bez oparcia (podstawka podwyższająca przeznaczona tylko dla określonych pojazdów).

2.1.

2.2.

kategoria, w której urządzenie przytrzymujące uzyskało homologację typu;

projekt, materiał i budowa ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.

Przekształcalne lub modułowe ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci uznaje się za nieróżniące się od siebie pod względem projektu, materiałów i budowy.

2.3.

2.3.1.

2.3.2.

2.3.3.

2.3.4.

2.4.

2.4.1.

2.4.2.

2.5.

2.6.

2.7.

2.7.1.

2.7.2.

2.7.3.

2.7.4.

2.8.

2.8.1.

2.8.2.

2.9.

2.10.

2.11.

2.11.1.

2.11.2.

2.12.

Spełniające wymogi niniejszego regulaminu i przymocowane do układu kotwiczeń ISOFIX i kotwiczeń górnego mocowania ISOFIX lub powierzchni kontaktu pojazdu spełniających wymogi regulaminu ONZ nr 14 lub 145.

„Zabezpieczenie przeciwobrotowe” w przypadku ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci „przeznaczonego tylko dla określonych pojazdów” może składać się z górnego paska mocującego, wspornika, dolnych pasków mocujących lub jakichkolwiek innych elementów umożliwiających zmniejszenie rotacji.

2.13.

2.13.1.

2.13.2.

2.13.3.

2.13.4.

2.14.

2.15.

2.15.1.

2.15.2.

2.15.3.

2.15.4.

2.16.

2.17.

2.17.1.

2.17.2.

2.18.

2.19.

2.20.

2.21.

2.22.

2.23.

2.24.

2.25.

2.26.

2.27.

2.28.

2.29.

2.30.

2.31.

2.32.

2.33.

2.34.

2.35.

2.36.

2.37.

2.38.

2.39.

2.40.

2.41.

2.41.1.

2.41.2.

2.41.2.1.

2.41.2.2.

2.42.

2.43.

2.44.

2.44.1.

2.44.2.

2.44.3.

2.44.4.

2.45.

2.46.

2.47.

2.48.

2.49.

2.50.

2.51.

2.51.1.

2.51.2.

2.51.3.

2.52.

2.53.

2.54.

2.55.

2.56.

2.56.1.

2.56.2.

2.57.

2.58.

Do bazy można zamocować więcej niż jeden moduł (moduł A można zastąpić modułem B itd.).

2.59.

2.60.

2.61.

2.62.

2.63.

2.63.1.

2.63.2.

2.63.3.

2.63.4.

2.63.5.

2.63.6

3.1.

3.2.

3.2.1.

3.2.2.

3.2.3.

3.2.4.

3.2.5.

3.2.6.

3.2.7.

3.3.

3.4.

3.5

4.1.

4.2.

4.3.

4.4.

Etykieta musi mieć łączne wymiary co najmniej 120 x 60 mm lub równoważną powierzchnię.

Etykieta może być dostosowana w taki sposób, że format będzie się różnił od przedstawionego przykładu; zawartość musi być jednak zgodna z dokładnymi zaleceniami. Ponadto na etykiecie nie umieszcza się żadnego innego rodzaju informacji, chyba że są one umieszczone poza wyraźnie zaznaczonym prostokątem o łącznych wymiarach określonych powyżej. Na zasadzie odstępstwa na etykiecie można umieścić numer części, kod kreskowy lub podobny znak identyfikacyjny nieprzekraczający wymiarów 8 mm x 35 mm lub równoważnej powierzchni.

Należy również zapewnić, aby nie występowały żadne odchylenia dotyczące kształtu i orientacji określonych piktogramów, a w szczególności zakazane jest wszelkie dostosowywanie wyglądu tych piktogramów, z wyjątkiem dłoni z podniesionym palcem wskazującym i otwartej broszury z literą „i” na prawej stronie, pod warunkiem że są one wyraźnie rozpoznawalne.

Dopuszcza się drobne nieprawidłowości dotyczące grubości linii, nadruku etykiety i innych odpowiednich tolerancji produkcyjnych.

Etykieta musi być przyszyta do tapicerki na całym obwodzie lub w sposób trwały złączona z tapicerką na całej tylnej powierzchni. Do przyjęcia jest każda inna forma mocowania, która jest trwała i uniemożliwia usunięcie etykiety z produktu lub jej przysłonięcie. W szczególności zabrania się stosowania etykiet w postaci metek.

Jeśli części urządzenia przytrzymującego lub akcesoria dostarczone przez producenta ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci mogłyby zasłaniać etykietę, konieczna jest etykieta dodatkowa. Jedna etykieta ostrzegawcza będzie trwale widoczna we wszystkich sytuacjach związanych z przygotowaniem urządzenia przytrzymującego do użytku w każdym ustawieniu.

Rys. A

Etykieta ostrzegawcza

Rys. B

Piktogram zgodny z ISO 2575:2004 - Z.01, który należy stosować i którego średnica zewnętrzna wynosi co najmniej 38 mm

Rys. C

Piktogram przedstawiający zagrożenie związane z aktywacją poduszki powietrznej, który należy stosować i który mierzy 40 mm szerokości i 28 mm wysokości lub jest proporcjonalnie większy.

4.5.

Producent może dodać słowo „miesiące” w celu wyjaśnienia znaczenia symbolu „M” znajdującego się na etykiecie. Słowo „miesiące” powinno być w języku powszechnie używanym w państwach, w których dany produkt jest sprzedawany. Dozwolone jest podanie takiej informacji w więcej niż jednym języku.

Minimalne wymiary etykiety wynoszą 40 x 40 mm

W przypadku integralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci, które mogą być zwrócone jedynie przodem do kierunku jazdy, na części, na której znajduje się dziecko, należy trwale zamocować następującą etykietę, która musi być widoczna dla osoby instalującej ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci w pojeździe:

Producent może dodać słowo „miesiące” w celu wyjaśnienia znaczenia symbolu „M” znajdującego się na etykiecie. Słowo „miesiące” powinno być w języku powszechnie używanym w państwach, w których dany produkt jest sprzedawany. Dozwolone jest podanie takiej informacji w więcej niż jednym języku.

Minimalne wymiary etykiety wynoszą 40 x 40 mm

4.6.

Oznakowania określone w niniejszym punkcie muszą być na stałe i trwale umieszczone i widoczne na ulepszonym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci zainstalowanym w pojeździe, oraz z dzieckiem znajdującym się w urządzeniu przytrzymującym. Oznakowania umieszcza się po obu stronach ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci. Siedzenie pojazdu przedstawione na oznakowaniu musi być zwrócone w tym samym kierunku, co rzeczywiste siedzenie pojazdu.

Konieczne jest jasne rozróżnienie przewidywanego położenia biodrowego i diagonalnego pasa bezpieczeństwa. Części pasa bezpieczeństwa dla dorosłych muszą być wyróżnione oznaczeniem, takim jak kodowanie kolorem, opis, symbole itp.

4.6.1.

4.6.2.

4.6.3.

4.6.4.

4.7.

Oznakowanie umieszcza się na części ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci, w której znajdują się zaczepy ISOFIX.

Jedna z następujących etykiet informacyjnych musi być trwale widoczna dla osoby instalującej ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci w pojeździe:

4.7.1.

Logo i-Size. Poniżej przedstawiony symbol musi mieć minimalne wymiary 25 x 25, a piktogram musi kontrastować z tłem. Piktogram musi być wyraźnie widoczny dzięki kontrastującym kolorom lub odpowiedniemu uwypukleniu, jeśli jest on wytłoczony lub wbudowany;

4.7.2.

Jeśli produkt jest wyposażony w zaczepy ISOFIX, następujące informacje muszą być trwale widoczne dla osoby instalującej urządzenie przytrzymujące w pojeździe:

Logo ISO ISOFIX z umieszczonymi za nim odniesieniami odpowiadającymi wielkości mocowań ISOFIX, dla których produkt jest przeznaczony. Minimum stanowi symbol obejmujący okrąg o średnicy przynajmniej 13 mm, zawierający piktogram, przy czym piktogram musi kontrastować z tłem okręgu. Piktogram musi być wyraźnie widoczny dzięki kontrastującym kolorom lub odpowiedniemu uwypukleniu, jeśli jest on wytłoczony lub wbudowany.

Na ulepszonym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci ISOFIX przeznaczonym tylko dla określonych pojazdów należy trwale zamocować etykietę widoczną dla osoby instalującej ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci w samochodzie, zawierającą następujące informacje:

ISOFIX przeznaczony tylko dla określonych pojazdów

4.7.3.

4.7.4.

4.8.

4.8.1.

Siedzenie podwyższające kategorii i-Size

4.8.2.

Siedzenie podwyższające przeznaczone tylko dla określonych pojazdów

4.8.3.

4.8.4.

Podstawka podwyższająca przeznaczona tylko dla określonych pojazdów

4.8.5.

4.9.

4.10.

4.11.

4.12.

Etykieta musi być widoczna dla osoby instalującej ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci w pojeździe, a także w przypadku gdy dziecko znajduje się w urządzeniu przytrzymującym. Etykieta musi mieć wymiary co najmniej 40 x 60 mm lub równoważną powierzchnię, a obok przedziału wzrostu musi znajdować się piktogram przedstawiający każdą konfigurację przytrzymywania.

4.13.

Oznakowanie umieszcza się na części ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci, w której znajdują się główne nośne punkty styczności.

Jedna z następujących etykiet informacyjnych musi być trwale widoczna dla osoby instalującej ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci w pojeździe:

4.13.1.

Urządzenie uniwersalne mocowane za pomocą pasów

4.13.2.

Urządzenie przeznaczone tylko dla określonych pojazdów mocowane za pomocą pasów

4.13.3.

4.13.4.

4.14.

Następujące informacje można przekazać za pomocą piktogramów lub tekstu. Oznakowanie musi wskazywać:

c)

należy wskazać położenie i, w razie potrzeby, przeprowadzenie górnych pasków mocujących, dolnych pasków mocujących lub innych środków ograniczających rotację ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci, które wymagają zaangażowania użytkownika, korzystając z jednego lub kilku z poniższych symboli, w zależności od przypadku;

f)	w razie potrzeby należy umieścić odwołanie do instrukcji obsługi ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci i lokalizacji tego dokumentu, korzystając z następującego symbolu;

4.15.

5.1.

5.2.

Typ ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci homologowany na podstawie niniejszego regulaminu nie może być opatrzony innym znakiem homologacji zgodnie z regulaminem ONZ nr 44 (urządzenia przytrzymujące dla dzieci).

Typ ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci homologowany na podstawie niniejszego regulaminu może być opatrzony znakiem homologacji zgodnie z regulaminem ONZ nr 170.

5.3.

5.4.

5.4.1.

5.4.1.1.

5.4.1.2.

5.4.2.

5.4.2.1

5.4.2.2.

5.4.2.3.

5.4.2.4.

5.4.3.

5.4.3.1.

5.4.3.2.

5.4.3.3.

5.5.

5.6.

5.7.

6.1.

6.1.1.

W instrukcji dotyczącej integralnego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci kategorii i-Size zwróconego przodem do kierunku jazdy, w którym wykorzystuje się górny pasek mocujący jako zabezpieczenie przeciwobrotowe, można zamieścić informację, że ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci można stosować na wszystkich pozycjach siedzących ISOFIX.

W instrukcji dotyczącej innego integralnego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci kategorii i-Size można zamieścić informację, że ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci można stosować na pozycjach siedzących ISOFIX określonych w wykazie wyposażenia samochodu.

Ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci typu „siedzenie podwyższające kategorii i-Size” są przeznaczone głównie do stosowania na wszystkich pozycjach siedzących dla i-Size. Instrukcja dotycząca siedzenia podwyższającego kategorii i-Size może przewidywać stosowanie go na dowolnej uniwersalnej pozycji siedzącej, pod warunkiem że nie koliduje to z wnętrzem samochodu.

Ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci typu „uniwersalna podstawka podwyższająca” są przeznaczone głównie do stosowania na wszystkich pozycjach siedzących kategorii i-Size i uniwersalnych pozycjach siedzących.

Ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci należące do kategorii „ISOFIX przeznaczony tylko dla określonych pojazdów” są przeznaczone do użytkowania na wszystkich pozycjach ISOFIX, jak również w bagażniku, jeśli urządzenia przytrzymujące zostały zamontowane zgodnie z instrukcją producenta.

Ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci należące do kategorii siedzeń podwyższających przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów lub podstawek podwyższających przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów należy stosować zgodnie z instrukcją producenta.

6.1.2.

6.1.2.1.

6.1.2.2.

Tabela 1

Potencjalne konfiguracje na potrzeby homologacji typu integralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci

6.1.2.3.

6.1.2.4.

6.1.2.5.

6.1.2.6.

Mechanizm dociskowy stosowany zgodnie z pkt 7.1.3.5.2.3 nie może mieć wpływu na ścieżkę taśmy tapicerskiej.

6.1.2.7.

Oznacza to, że:

Ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci zwrócone tyłem do kierunku jazdy można stosować dla dzieci w każdym wieku.

6.1.2.8.

6.1.3.

6.1.3.1.

6.1.3.2.

Tabela 2

Potencjalne konfiguracje nieintegralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci na potrzeby homologacji typu

6.1.3.3.

Nieintegralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci nie można homologowane w odniesieniu do górnej granicy wzrostu wynoszącej 105 cm lub mniej.

Zgodnie z opisem w pkt 7.1.3.1.3 siedzenia podwyższające zapewniają ochronę boczną dziecka o wzroście do 135 cm.

Ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci musi pomieścić dzieci, których wzrost mieści się w nieprzerwanym zakresie.

6.1.3.4.

6.1.3.5.

Mechanizm dociskowy stosowany zgodnie z pkt 7.1.3.5.2.2 nie może mieć wpływu na ścieżkę pasa bezpieczeństwa.

6.1.3.6.

Poduszki podwyższające muszą zapewniać, aby czubek głowy dziecka znajdował się w płaszczyźnie poziomej lub powyżej niej w odległości 770 mm pionowo od osi Cr, w pozycji siedzącej na stanowisku do badań opisanym w załączniku 6.

Procedurę umożliwiającą sprawdzenie, czy poduszka podwyższająca spełnia ten wymóg, przedstawiono w następujący sposób (zob. rys. 1 poniżej):

Rys. 1

Urządzenie pomiarowe do sprawdzania wysokości w pozycji siedzącej

e)	Urządzenie pomiarowe wysuwa się w dół równolegle do oparcia symulowanego stanowiska do badań, aż zatrzyma się na poduszce siedzenia podwyższającego. Rys. 2 Linijka urządzenia pomiarowego

6.2.

6.2.1.

6.2.1.1.

Dodatkowe podkładki muszą stanowić tylko jedną warstwę na powierzchni siedzenia. Nie wyklucza to stosowania dodatkowych podkładek zapewniających wygodę, pod warunkiem że nie są one konieczne do spełnienia wymogów regulaminu.

W przypadku „urządzeń przytrzymujących dla osób specjalnej troski” podstawowe środki przytrzymywania powinny zapewniać wymagany poziom ochrony w każdej przewidzianej pozycji ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci bez konieczności stosowania dodatkowych urządzeń przytrzymujących, które mogą być także zainstalowane.

6.2.1.2.

W przypadku urządzeń przytrzymujących dla osób specjalnej troski uznaje się, że dodatkowe urządzenia przytrzymujące ograniczą szybkość, z jaką dziecko może zostać przytrzymane w urządzeniu i z niego wyjęte. Jednak dodatkowe urządzenia muszą być zaprojektowane w taki sposób, by możliwie szybko można było je odblokować.

6.2.1.3.

Podczas badań dynamicznych standardowy pas bezpieczeństwa używany do instalacji integralnego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci mocowanego za pomocą pasów nie może się odłączyć od żadnej prowadnicy ani mechanizmu blokady wykorzystywanego w prowadzonym badaniu.

6.2.1.4.

6.2.1.5.

W przypadku nieintegralnych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci część biodrowa pasa bezpieczeństwa dla dorosłych musi być odpowiednio prowadzona z obu stron, tak aby siły przenoszone przez pas biodrowy dla dorosłych były przenoszone przez obszar miednicy. Obciążenia nad miednicą muszą być odpowiednio kierowane od momentu umieszczenia dziecka; pas biodrowy musi przechodzić nad górną część uda, dotykając tylko zagięcia w okolicy miednicy. Kąty α i β między linią styczną, w której pas dotyka uda i poziomem, muszą być większe niż 10°.

Rysunki przedstawiające dziecko przytrzymywane taśmą

Część barkowa pasa bezpieczeństwa dla dorosłych musi być odpowiednio prowadzona, tak aby tułów i szyja dziecka nie wysunęły się na zewnątrz.

6.2.1.6.

6.2.1.7.

6.2.1.8.

Osłona przed uderzeniem musi być regulowana, tak aby stykała się z miednicą i brzuchem najmniejszego i największego manekina w zakresie wielkości objętym homologacją, nie pozostawiając żadnej przerwy między osłoną przed uderzeniem a manekinem.

6.2.1.9.

6.2.1.10.

6.2.2.

6.2.2.1.

6.2.2.2.

6.2.3.

6.2.4.

6.2.5.

6.2.6.

6.3.

6.3.1.

6.3.1.1.

6.3.1.2.

Metoda 1 ma zastosowanie wyłącznie do niewbudowanych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci, a metoda 2 ma zastosowanie wyłącznie do wbudowanych ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci przeznaczonych do określonego pojazdu.

Metoda 1

Producent ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci musi oświadczyć na piśmie, że poziom łatwopalności materiałów stosowanych przy wytwarzaniu ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci jest zgodny z metodą opisaną w sekcji 5.4 normy EN 71-2:2020 przy maksymalnej szybkości rozprzestrzeniania się płomienia wynoszącej 30 mm/s. Badania potwierdzające ważność oświadczenia mogą być przeprowadzane według uznania upoważnionej placówki technicznej. W przypadku łączenia tkanin, należy je badać jako materiały złożone.

„Materiał złożony” oznacza materiał składający się z kilku warstw podobnych lub różnych materiałów, których płaszczyzny są ściśle ze sobą związane metodą klejenia, powlekania, spawania, zgrzewania itp. W takim przypadku materiał bada się jako złożony. Jeżeli różne materiały połączone są ze sobą w sposób nieciągły, wówczas nie uznaje się ich za materiały złożone i w związku z tym bada się je oddzielnie.

Badania potwierdzające ważność oświadczenia mogą być przeprowadzane według uznania upoważnionej placówki technicznej.

Metoda 2

Wnioskodawca oświadcza na piśmie, że przy badaniu materiałów zgodnie z załącznikiem 22 do niniejszego regulaminu zastosowane materiały nie palą się ani nie propagują czoła płomienia na całej jego powierzchni w tempie większym niż 100 mm/minutę. Każdy materiał użyty w ulepszonym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci musi być zgodny z tymi wymogami. Wymóg dotyczący propagacji czoła płomienia nie ma jednak zastosowania do powierzchni utworzonej przez wycinanie próbki do badań w celu przeprowadzenia badania zgodnie z załącznikiem 22.

Wymogi te muszą być spełnione zarówno w pozycji „użytkowania”, jak i „złożonej” ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.

Jeżeli materiał przestaje się palić przed upływem 60 sekund od początku pomiaru czasu i nie spalił się on w odległości większej niż 51 mm od punktu, w którym rozpoczęto pomiar czasu, uznaje się, że spełnia on wyżej wymieniony wymóg dotyczący szybkości spalania.

Badania potwierdzające ważność oświadczenia mogą być przeprowadzane według uznania upoważnionej placówki technicznej.

6.3.2.

Producent podaje maksymalny i minimalny wzrost dziecka, które może korzystać z każdej konfiguracji ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.

Przedział wzrostu weryfikuje się, sprawdzając wewnętrzną charakterystykę geometryczną zgodnie z pkt 6.3.2.1, natomiast wymiary zewnętrzne dostosowuje się tak, aby mieściły się w obowiązującej strefie zgodnie z pkt 6.3.2.2.

6.3.2.1.

Upoważniona placówka techniczna prowadząca badania homologacyjne sprawdza zgodność wymiarów wewnętrznych ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci z wymogami określonymi w załączniku 18. Minimalne wymiary w zakresie szerokości barków, szerokości bioder i wysokości w pozycji siedzącej muszą być spełnione jednocześnie dla każdego wzrostu w zakresie wielkości podanych przez producenta.

Integralne ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci musi również spełniać wymagania pod względem minimalnych i maksymalnych wymiarów dotyczących wysokości położenia barków dla każdego wzrostu w zakresie wielkości podanych przez producenta.

Integralne ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci, wyposażone w osłonę przed uderzeniem, musi mieć także możliwość regulacji w celu zachowania zgodności z:

Dla każdego wzrostu w zakresie wielkości podanych przez producenta.

Nieintegralne ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci musi odpowiadać również maksymalnym wymiarom dotyczącym wysokości barków dla każdego wzrostu w zakresie wielkości podanych przez producenta.

Siedzenia podwyższające również muszą odpowiadać maksymalnym wymiarom dotyczącym wysokości barków dla każdego wzrostu w zakresie wielkości podanych przez producenta.

Poduszki podwyższające muszą spełniać minimalne wymiary dotyczące szerokości bioder dla największego wzrostu w zakresie wielkości podanych przez producenta. Żadne inne wymiary wewnętrzne nie mają zastosowania do poduszek podwyższających, o ile spełnione są wymogi określone w pkt 6.1.3.6.

6.3.2.2.

Upoważniona placówka techniczna prowadząca badania homologacyjne sprawdza zgodność wymiarów zewnętrznych ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci z wymogami określonymi w pkt 6.3.2.2.1, 6.3.2.2.2 i w stosownych przypadkach w pkt 6.3.2.2.3.

6.3.2.2.1.

Zewnętrzne wymiary maksymalne szerokości, wysokości i głębokości ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci oraz umieszczenie układu kotwiczeń ISOFIX, jeżeli został zainstalowany, za pomocą których zapina się zaczepy, muszą zostać określone za pomocą mocowania siedzenia pojazdu ISOFIX zdefiniowanego w pkt 2.17.1 niniejszego regulaminu.

Przeprowadzając tę ocenę, integralne ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci reguluje się w taki sposób, aby pasowało do największej wielkości z deklarowanego przedziału wzrostu (wymiary wysokości, głębokości i szerokości określone w załączniku 18). Przy sprawdzaniu szerokości maksymalne obciążenie dozwolone po stronie mocowania siedzenia pojazdu ISOFIX musi być ≤ 135 N.

Jeżeli ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci można dostosować do różnych pozycji pochylenia powierzchni siedzenia, ocenę dopasowania przeprowadza się w co najmniej jednej pozycji. Jeżeli inne pozycje pochylenia wykraczają poza zakres odpowiedniej strefy, w instrukcji dla użytkownika należy wskazać, że w przypadku gdy urządzenie przytrzymujące dla dzieci jest używane w jednej z tych pozycji, może nie pasować do wszystkich homologowanych pojazdów.

6.3.2.2.2.

Zewnętrzne wymiary maksymalne szerokości, wysokości i głębokości ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci oraz umieszczenie układu kotwiczeń ISOFIX, jeżeli takowy występuje, za pomocą których zapina się zaczepy, muszą zostać określone za pomocą mocowania i-Size zdefiniowanego w pkt 2.17.2 niniejszego regulaminu.

Przeprowadzając tę ocenę, siedzenie podwyższające reguluje się w taki sposób, aby pomieściło dziecko o wzroście 135 cm (wymiary wysokości, głębokości i szerokości określone w załączniku 18) lub pasowało do największej wielkości z deklarowanego przedziału wzrostu, jeżeli górna granica znajduje się poniżej 135 cm. Przy sprawdzaniu szerokości maksymalne dopuszczalne obciążenie po stronie mocowania i-Size musi być ≤ 135 N.

Siedzenie podwyższające musi mieścić się w obrębie mocowania siedzenia podwyższającego pod każdym kątem nachylenia mocowania (90°–110°). Ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci może być regulowane między kątami nachylenia lub pozycjami, tak aby mieściło się w obrębie różnych kątów mocowania siedzenia podwyższającego.

Jeżeli inne pozycje pochylenia wykraczają poza zakres odpowiedniej strefy, w instrukcji dla użytkownika należy wskazać, że w przypadku gdy urządzenie przytrzymujące dla dzieci jest używane w jednej z tych pozycji, może nie pasować do wszystkich homologowanych pojazdów. Jeżeli deklarowany przedział wzrostu dla siedzenia podwyższającego wynosi powyżej 135 cm oraz w sytuacji, w której niezbędna jest regulacja urządzenia przytrzymującego dla dzieci do wymiarów wykraczających poza zakres odpowiedniej strefy dla takich regulacji (wymiary wzrostu, głębokości i szerokości), w instrukcji dla użytkownika należy wskazać, że w przypadku gdy urządzenie przytrzymujące dla dzieci jest używane w jednej z tych pozycji, może nie pasować do wszystkich homologowanych pojazdów.

W takich przypadkach ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci nadal klasyfikuje się jako siedzenie podwyższające kategorii i-Size dla całego deklarowanego przedziału wzrostu, w tym dla wzrostu powyżej 135 cm, o ile mieści się ono w odpowiedniej strefie po dostosowaniu do dziecka o wzroście 135 cm. Jeżeli maksymalny wzrost dziecka, które mieści się w strefie, jest mniejszy niż 135 cm, siedzenie podwyższające należy zaklasyfikować jako przeznaczone tylko dla określonych pojazdów dla dzieci o wzroście mieszczącym się w deklarowanym zakresie, które nie mieszczą się już w strefie.

6.3.2.2.3.

Zewnętrzne wymiary maksymalne szerokości, wysokości i głębokości ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci oraz umieszczenie układu kotwiczeń ISOFIX, jeżeli takowy występuje, za pomocą których zapina się zaczepy, muszą zostać określone za pomocą mocowania i-Size zdefiniowanego w pkt 2.17.2 niniejszego regulaminu.

6.3.2.3.

Masa integralnego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci ISOFIX (w tym ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci i-Size) w połączeniu z masą największego dziecka, które może korzystać z danego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci nie może przekraczać 33 kg. Ta wartość graniczna masy ma zastosowanie również do ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci ISOFIX przeznaczonych tylko dla określonych pojazdów.

6.3.3.

6.3.3.1.

Zaczepy ISOFIX mogą być zgodne z przykładami przedstawionymi na rys. 3(a) lub z innymi odpowiednimi rozwiązaniami, będącymi częścią sztywnego mechanizmu posiadającego regulację, których charakter określa producent ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci ISOFIX.

Rys. 3(a)

Wymiary w mm

Legenda:

6.3.3.2.

Wymiary części zaczepu ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci ISOFIX, która łączy się z układem kotwiczeń ISOFIX, nie mogą przekraczać maksymalnych wymiarów wynikających z rys. 3(b).

Rys. 3(b)

Wymiary w mm

6.3.3.3.

Ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci ISOFIX musi obejmować element zapewniający wyraźne potwierdzenie pełnego zatrzaśnięcia się obu zaczepów ISOFIX na odpowiednich dolnych kotwiczeniach ISOFIX. Tego rodzaju wskazanie może obejmować potwierdzenie dźwiękowe, dotykowe lub wizualne, lub kombinację dwóch lub więcej rozwiązań. W przypadku potwierdzenia wizualnego, musi być ono widoczne w normalnych warunkach oświetleniowych.

6.3.4.

6.3.4.1.

Podłączeniem górnego paska mocującego musi być górny hak mocujący ISOFIX przedstawiony na rys. 3(c) lub podobne urządzenia, które uwzględniają strefę określoną na rys. 3(c). To samo podłączenie stosuje się również jako dolny hak mocujący (w stosownych przypadkach; zob. pkt 6.3.6),

6.3.4.2.

Górny pasek mocujący ISOFIX musi być wsparty taśmą tapicerską (lub równoważną) zapewniającą regulację i luzowanie.

6.3.4.2.1.

6.3.4.2.2.

Długość górnego paska mocującego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci ISOFIX musi wynosić przynajmniej 2 000 mm.

6.3.4.2.3.

Górny pasek mocujący ISOFIX lub ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci ISOFIX muszą być wyposażone w urządzenie potwierdzające eliminację luzu z taśmy. Urządzenie to może być częścią urządzenia regulacyjnego i luzującego naprężenie i musi spełniać wymagania określone w pkt 6.7.2.

6.3.4.2.4.

Wymiary przyłączenia dla górnych haków mocujących ISOFIX/dolnych haków mocujących przedstawiono na rys. 3(c).

Rys. 3(c)

Wymiary podłączenia górnego łącznika mocującego ISOFIX lub dolnego łącznika mocującego (typu hak)

Wymiary w milimetrach

6.3.5.

Wsporniki te muszą spełniać we wszystkich położeniach użytkowych (np. w przypadku zaczepu o regulowanej długości, bazy itp., najkrótsza i najdłuższa pozycja) wymogi dotyczące geometrii określone w niniejszym punkcie i jego podpunktach.

Wymogi dotyczące wspornika i stopy wspornika ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci i-Size

Ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci i-Size wyposażone we wsporniki muszą spełniać we wszystkich położeniach użytkowych (np. w przypadku zaczepu o regulowanej długości, bazy itp., najkrótsza i najdłuższa pozycja) wymogi dotyczące geometrii określone w niniejszym punkcie i jego podpunktach.

Zgodność z wymogami określonymi w pkt 6.3.5.1 i 6.3.5.2 poniżej mogą zostać zweryfikowane w drodze symulacji fizycznej lub komputerowej.

Wymogi dotyczące geometrii określone w pkt 6.3.5.1–6.3.5.4 poniżej odniesiono do układu współrzędnych, którego początek jest położony centralnie pomiędzy dwoma zaczepami ISOFIX oraz na linii środkowej odnośnego układu kotwiczeń ISOFIX.

Orientację osi układu współrzędnych odniesiono do przyrządu imitującego urządzenie przytrzymujące dla dzieci:

W ramach spełniania wymogów niniejszego punktu ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci musi być montowane zgodnie z instrukcją dla użytkownika ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci. Powyższe wymogi nie dotyczą wspornika w pozycji złożonej.

6.3.5.1.

Wspornik, w tym jego zaczep do ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci oraz stopa wspornika muszą się całkowicie mieścić w obrębie przestrzeni podlegającej ocenie w odniesieniu do wymiaru wspornika (zob. również rys. 1 i 2 w załączniku 19 do niniejszego regulaminu), którą definiuje się w następujący sposób:

Wspornik może wystawać poza przestrzeń podlegającą ocenie w odniesieniu do wymiaru wspornika, pod warunkiem że pozostaje w granicach wymiaru odpowiedniego CRF.

6.3.5.2.

Wspornik musi mieć możliwość regulacji w celu zapewnienia możliwości ustawienia stopy wspornika w całym zakresie wysokości przestrzeni podlegającej ocenie w odniesieniu do stopy wspornika, jak określono poniżej (zob. również rys. 3 i 4 w załączniku 19 do niniejszego regulaminu). Jeżeli została zapewniona regulacja stopniowa, odstęp pomiędzy dwoma ustawieniami nie może przekraczać 20 mm.

Przestrzeń podlegającą ocenie w odniesieniu do stopy wspornika definiuje się w następujący sposób:

Dopuszcza się, aby wspornik był regulowany w zakresie wykraczającym poza wartości graniczne wysokości na osi Z' (zgodnie ze wskazaniem pkt 6 w legendzie do rys. 3 w załączniku 19), pod warunkiem że żadne części nie wystają poza płaszczyzny ograniczające na osiach X' i Y'.

6.3.5.3.

Wymiary stopy wspornika muszą spełniać następujące wymogi:

Rys. 3(d)

6.3.5.4.

Przyrząd stosuje się w celu sprawdzenia, czy stopa wspornika spełnia wymogi określone w pkt 6.3.5.2 powyżej (zob. rys. 3(e)). Symulację komputerową uznaje się za zadowalające rozwiązanie alternatywne.

Przyrząd określa się jako CRF ISOFIX odpowiadający klasie wielkości ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci. Przyrząd rozszerza się za pomocą dwóch dolnych kotwiczeń ISOFIX o średnicy 6 mm. Prostopadłościan oznaczony paskami umieszczony przed przyrządem wymiaruje się zgodnie z pkt 6.3.5.2 powyżej. Mocowania ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci muszą być zatrzaśnięte podczas przeprowadzania oceny.

Rys. 3(e)

6.3.6.

6.3.6.1.

6.3.6.2.

Długość dolnego paska mocującego ulepszonego urządzenia przytrzymującego dla dzieci musi wynosić co najmniej 900 mm, łącznie z dolnym łącznikiem mocującym.

6.3.6.3.

Dolny pasek mocujący ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci ISOFIX musi być wyposażony w urządzenie potwierdzające eliminację luzu z taśmy. Urządzenie to może być częścią urządzenia regulacyjnego i luzującego naprężenie i musi spełniać wymagania określone w pkt 6.7.2.

6.3.6.4.

W celu zastąpienia rozwiązania zapewniającego regulację i luzowanie dolnego paska mocującego oraz wskazania braku luzu można stosować zwijacz samoblokujący. W takim przypadku zwijacz musi spełniać wymogi określone w pkt 6.7.3.1.

6.3.6.5.

Wymiary przyłączenia dla dolnych łączników mocujących (typu hak) przedstawiono na rys. 3(c) w pkt 6.3.4.2.4.

6.3.7.

6.3.7.1.

6.3.7.2.

Rys. 3(f)

Uniwersalny dolny wspornik montażowy

6.3.7.3.

Materiał montażowy musi się składać z:

Rys. 3(g)

Śruba M6x8 z łbem grzybkowym z kołnierzem i gniazdem sześciokątnym (ISO 7380-2)

Rys. 3(h)

podkładki M6

Rys. 3(i)

Tulejka M6-8

6.3.8.

6.3.8.1.

Do każdego uniwersalnego dolnego wspornika montażowego należy przyłożyć siłę wynoszącą 5 000 ± 100 N za pomocą reprezentatywnego dolnego paska mocującego o szerokości 38 mm ± 3 mm, który jest wyposażony z jednej strony w odpowiedni sprzęt do przykładania siły, a z drugiej w dolny hak mocujący do mocowania do dolnego wspornika montażowego. W przypadku kotwiczeń przeznaczonych do stosowania w dwóch przyległych położeniach urządzenia przytrzymującego dla dzieci lub w przypadku pojedynczego LTA należy zastosować siłę wynoszącą 5 000 N ± 100 N. Na wniosek producenta kotwiczenia mogą być badane przy wyższych obciążeniach, o ile spełniają odpowiednie wymogi.

6.3.8.2.

Przeprowadza się dwa badania: Zob. rys. 3(j) i 3(k)

Rys. 3(j)

Badanie 1

Legenda:   

Rys. 3 (k)

Badanie 2

6.3.8.3.

6.3.8.4.

6.4.

6.4.1.

6.5.

6.5.1.

6.6.

6.6.1.

6.6.1.1.

6.6.1.2.

6.6.2.

6.6.2.1.

6.6.2.2.

6.6.3.

6.6.3.1.

6.6.4.

6.6.4.1.

Tabela 3

Stosowanie różnych kryteriów w zależności od struktury badania

6.6.4.1.1.

6.6.4.1.2.

6.6.4.1.2.1.

6.6.4.1.2.2.

6.6.4.1.2.2.1.

6.6.4.1.3.

6.6.4.1.4.

6.6.4.1.5.

6.6.4.1.6.

6.6.4.1.6.1.

6.6.4.1.6.1.1.

zapobiegający nieprawidłowej eksploatacji zabezpieczenia przeciwobrotowego.

6.6.4.1.6.1.2.

zapobiegający nieprawidłowej eksploatacji urządzenia do utrzymywania pozycji taśmy barkowej.

6.6.4.1.7.

6.6.4.1.7.1.

6.6.4.1.7.2.

6.6.4.1.8.

6.6.4.1.8.1.

6.6.4.1.8.2.

6.6.4.2.

6.6.4.2.1.

6.6.4.2.2.

6.6.4.3.

6.6.4.3.1.

Tabela 4

6.6.4.4.

6.6.4.4.1.

6.6.4.4.1.1.

Integralne ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci: Żadna część głowy manekina nie może wyjść poza płaszczyzny BA, DA i DE przedstawione na rys. 4 poniżej:

Ocenę prowadzi się przez 300 ms lub do momentu ostatecznego zatrzymania się manekina, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Nieintegralne siedzenie podwyższające: Żadna część głowy manekina nie może wyjść poza płaszczyzny BA i DA przedstawione na rys. 4 poniżej.

Ocenę prowadzi się przez 300 ms lub do momentu ostatecznego zatrzymania się manekina, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Przy badaniu z użyciem manekina Q3 lub Q6 obowiązuje, co następuje:

Wartość w stosunku do płaszczyzny DA to 840 mm.

Przy badaniu z użyciem manekina Q10 obowiązuje, co następuje:

Nieintegralna podstawka podwyższająca: Żadna część głowy manekina nie może wyjść poza płaszczyzny BA i DA przedstawione na rys. 4 poniżej.

Ocenę prowadzi się przez 300 ms lub do momentu ostatecznego zatrzymania się manekina, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Przy badaniu z użyciem manekina Q6 obowiązuje, co następuje:

Wartość w stosunku do płaszczyzny DA to 840 mm.

Przy badaniu z użyciem manekina Q10 obowiązuje, co następuje:

6.6.4.4.1.1.1.

Rys. 4

Układ stosowany podczas badań urządzenia zwróconego przodem do kierunku jazdy

6.6.4.4.1.2.

6.6.4.4.1.2.1.

Z wyjątkiem badań z użyciem manekina Q6 lub Q3, gdzie wartość w odniesieniu do płaszczyzny FD wynosi 840 mm.

Jeśli ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci ma styczność z prętem o średnicy 100 mm oraz spełnione są wszystkie kryteria oceny obrażeń i przemieszczenia głowy manekina, należy przeprowadzić dodatkowe badanie dynamiczne (zderzenie czołowe) przy użyciu najcięższego manekina przeznaczonego dla danego zakresu wielkości, bez pręta o średnicy 100 mm; przy tym badaniu wymaga się spełnienia wszystkich kryteriów, z wyjątkiem przemieszczenia w przód.

W przypadku gdy badanie zostało przeprowadzone zgodnie z pkt 6.6.4.1.6.1.1, 6.6.4.1.6.1.2 lub 6.6.4.1.8.2 powyżej bierze się pod uwagę jedynie drugi wynik badania bez pręta o średnicy 100 mm. W odniesieniu do odległości między punktem Cr a płaszczyzną DF stosuje się tolerancję +10 %, przy czym manekin nie powinien wychodzić poza płaszczyznę HI równoległą do płaszczyzny DE.

Rys. 5

Układ stosowany podczas badań urządzeń zwróconych tyłem do kierunku jazdy niewspartych o deskę rozdzielczą

6.6.4.4.2.

6.6.4.4.3

6.6.4.5.

6.6.4.5.1.

Na początku badania zderzenia bocznego zabezpieczenie boczne umieszcza się na tym samym poziomie i pozycji wzdłużnej co środek ciężkości głowy manekina, między pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi głowy a panelem drzwi.

Podczas fazy obciążenia w ramach badania zderzenia bocznego do 80 ms poziom ochrony głowy ocenia się według następujących kryteriów:

6.6.4.5.2.

Tabela 5

6.6.5.

6.6.5.1.

6.6.5.2.

6.7.

6.7.1.

6.7.1.1.

6.7.1.2.

Powierzchnia, na którą wywiera się nacisk musi się znajdować w pozycji rzeczywistego otwarcia i w rzucie na płaszczyznę prostopadłą do początkowego kierunku ruchu przycisku:

6.7.1.3.

6.7.1.4.

6.7.1.4.1.

Jeżeli zapewniono urządzenie do utrzymywania pozycji taśmy barkowej, musi ono być zaprojektowane w sposób uniemożliwiający nieprawidłowe użycie. Nie może być możliwe użycie urządzenia w sposób powodujący skręcanie się taśm barkowych. Musi istnieć możliwość zapięcia urządzenia, wykonując jedną czynność. Siła konieczna do zapięcia urządzenia nie może przekroczyć 15 N.

6.7.1.4.2.

6.7.1.4.3.

6.7.1.5.

6.7.1.6.

6.7.1.7.

6.7.1.7.1.

6.7.1.7.1.1.

6.7.1.7.1.2.

6.7.1.7.2.

6.7.1.7.2.1.

6.7.1.8.

6.7.1.8.1.

6.7.1.8.2.

6.7.1.8.2.1.

6.7.1.8.2.2.

6.7.1.8.3.

6.7.2.

6.7.2.1.

6.7.2.2.

6.7.2.3.

6.7.2.4.

6.7.2.5.

6.7.2.5.1.

6.7.2.6.

6.7.2.7.

Regulator zamontowany na taśmie musi być w stanie wytrzymywać wielokrotne używanie. Przed badaniem dynamicznym określonym w pkt 7.1.3 musi być poddany badaniu obejmującemu 5 000 ± 5 cykli, określonemu w pkt 7.2.6.2.

6.7.3.

6.7.3.1.

6.7.3.1.1.

6.7.3.1.2.

6.7.3.1.3.

6.7.3.2.

6.7.3.2.1.

6.7.3.2.1.1.

6.7.3.2.1.2.

6.7.3.2.1.3.

6.7.3.2.1.4.

6.7.3.2.2.

6.7.3.2.3.

6.7.3.2.4.

6.7.3.2.5.

6.7.3.2.6.

6.7.4.

6.7.4.1.

6.7.4.1.1.

6.7.4.2.

6.7.4.2.1.

6.7.4.2.2.

6.7.4.3.

6.7.4.3.1.

6.7.4.3.2.

6.7.4.3.3.

6.7.4.3.4.

6.7.4.4.

6.7.5.

6.7.5.1.

6.7.5.2.

6.7.6.

6.7.6.1.

6.7.6.2.

6.7.6.3.

6.7.6.4.

Po przeprowadzeniu badania określonego w pkt 7.2.9.1 poniżej obsunięcie taśmy tapicerskiej nie może przekraczać 25 mm.

6.7.6.5.

Po przeprowadzeniu badania określonego w pkt 7.2.9.2 poniżej obsunięcie taśmy tapicerskiej nie może przekraczać 25 mm.

6.8.

6.8.1.

7.1.

7.1.1.

7.1.1.1.

7.1.1.2.

7.1.2.

7.1.2.1.

7.1.2.2.

7.1.2.3.

7.1.2.4.

7.1.2.5.

7.1.2.6.

7.1.2.7.

7.1.3.

Rys. 6

Minimalna odległość w przypadku zderzenia bocznego

7.1.3.1.

7.1.3.1.1.

7.1.3.1.1.1.

7.1.3.1.1.2.

7.1.3.1.1.3.

7.1.3.1.1.4.

7.1.3.1.1.5.

7.1.3.1.1.5.1.

W przypadku zderzenia czołowego wózek musi poruszać się w taki sposób, aby na początku badania jego prędkość wynosiła 50 + 0/- 2 km/h, a krzywa przyspieszenia znajdowała się w polu zakreskowanym na wykresie w załączniku 7, dodatek 1.

W przypadku zderzenia tylnego wózek musi poruszać się w taki sposób, aby na początku badania jego prędkość wynosiła 30 + 2/- 0 km/h, a krzywa przyspieszenia znajdowała się w polu zakreskowanym na wykresie w załączniku 7, dodatek 2.

Badania przeprowadzone przy wyższej prędkości lub przyspieszeniu przekraczającym górną granicę zakreskowanego obszaru uznaje się za zadowalające, jeżeli urządzenie przytrzymujące dla dzieci spełnia wymogi eksploatacyjne dla badania.

Badania wykonane przy niższym przyspieszeniu uznaje się za zadowalające jedynie w przypadku, gdy krzywa przyspieszenia przekracza dolną granicę obszaru zakreskowanego przez łączny okres nie dłuższy niż 3 ms.

Spełniając powyższe wymogi, upoważniona placówka techniczna stosuje masę wózka (wyposażonego w siedzenie), zgodnie z pkt 1 załącznika 6, większą niż 380 kg.

7.1.3.1.1.5.2.

Warunki badania dynamicznego:

W przypadku zderzenia czołowego wózek musi zostać wprawiony w ruch w taki sposób, aby w czasie badania całkowita zmiana prędkości ΔV wyniosła 52 + 0/- 2 km/h, a krzywa przyspieszenia znajdowała się w zakreskowanym obszarze rysunku znajdującego się w załączniku 7 dodatek 1 i pozostawała powyżej segmentu określonego przez współrzędne (5 g, 10 ms) i (9 g, 20 ms). Moment początkowy uderzenia (t0) definiowany jest zgodnie z normą ISO 17 373 dla poziomu przyspieszenia 0,5 g.

W przypadku zderzenia tylnego wózek musi zostać wprawiony w ruch w taki sposób, aby w czasie badania całkowita zmiana prędkości ΔV wyniosła 32 +2 - 0 km/h, a krzywa przyspieszenia znajdowała się w zakreskowanym obszarze rysunku znajdującego się w załączniku 7 dodatek 2 i pozostawała powyżej obszaru określonego przez współrzędne (5 g, 5 ms) i (10 g, 10 ms). Moment początkowy uderzenia (t0) definiowany jest zgodnie z normą ISO 17 373 dla poziomu przyspieszenia 0,5 g.

Oprócz wypełnienia powyższych wymogów upoważniona placówka techniczna musi zastosować wózek o masie (wraz ze stanowiskiem do badań) wyższej niż 380 kg, zgodnie z pkt 1 załącznika 6.

Jeżeli jednak powyższe badanie zostało przeprowadzone przy wyższej prędkości lub krzywa przyspieszenia przekroczyła górną granicę zakreskowanego obszaru, a ulepszone urządzenie przytrzymujące dla dzieci spełnia wymogi, wynik badania uznaje się za zadowalający.

7.1.3.1.1.6.

7.1.3.1.1.6.1.

7.1.3.1.1.6.2.

7.1.3.1.1.6.3.

7.1.3.1.1.6.4.

7.1.3.1.1.6.5.

7.1.3.1.1.7.

7.1.3.1.1.8.

7.1.3.1.2.

7.1.3.1.2.1.

7.1.3.1.2.2.

7.1.3.1.2.3.

Warunki przyspieszenia muszą spełniać wymogi określone w dodatku 2 do załącznika 7.

7.1.3.1.2.4.

7.1.3.1.3.

7.1.3.1.3.1.

7.1.3.1.3.2

7.1.3.1.3.3.

7.1.3.1.3.4.

7.1.3.1.3.5.

7.1.3.2.

7.1.3.2.1.

7.1.3.2.1.1.

7.1.3.2.1.2.

7.1.3.2.1.3.

7.1.3.2.1.4.

7.1.3.2.1.5.

7.1.3.2.1.6.

7.1.3.2.1.6.1.

7.1.3.2.1.6.2.

7.1.3.2.1.6.3.

7.1.3.2.1.6.4.

7.1.3.2.1.6.5.

7.1.3.2.1.7.

7.1.3.2.2.

7.1.3.2.2.1.