KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1. Wszczęcie postępowania

(1)

W dniu 13 stycznia 2025 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała skargę złożoną zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036 („rozporządzenie podstawowe”), zawierającą zarzut istnienia dumpingu w przywozie niektórych artykułów z żeliwa pochodzących z Indii i Turcji, który powoduje szkodę dla przemysłu Unii.

(2)	Skarga została złożona przez Eurofonte („skarżący”), stowarzyszenie reprezentujące europejskich producentów niektórych artykułów z żeliwa. Skargę złożono w imieniu unijnych producentów niektórych artykułów z żeliwa zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(3)	W dniu 26 lutego 2025 r. Komisja wszczęła dochodzenie na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego (2).

2. WYCOFANIE SKARGI

(4)

W dniu 25 listopada 2025 r. skarżący skontaktowali się z rzecznikiem praw stron, który zabrał głos na piśmie. Skarżący zwrócili się do rzecznika praw stron w szczególności o zbadanie, w odniesieniu do niektórych konkretnych dokumentów zawartych w aktach udostępnionych do wglądu (odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu kilku indyjskich producentów eksportujących i sprawozdania z wizyt u tych producentów), czy służby odpowiednio traktowały niektóre informacje jako poufne oraz czy dostarczone streszczenia informacji poufnych były odpowiednie, aby umożliwić im wykonywanie ich praw procesowych. Rzecznik praw stron stwierdził, że informacje dostępne w aktach udostępnionych do wglądu były odpowiednie i że dostarczenie żądanych informacji w formie streszczenia nie było możliwe, ponieważ mogło to doprowadzić do ujawnienia poufnych/wrażliwych informacji handlowych producentów eksportujących objętych postępowaniem.

(5)	Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. skarżący wycofali skargę.

(6)	Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego postępowanie może zostać zakończone, chyba że takie zakończenie nie byłoby w interesie Unii. Dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, że takie zakończenie nie byłoby w interesie Unii.

3. WNIOSEK I UJAWNIENIE USTALEŃ

(7)	Komisja uznała zatem, że postępowanie powinno zostać zakończone.

(8)	Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag.

(9)	Po ujawnieniu ustaleń rząd Indii wyraził poparcie dla zakończenia postępowania.

(10)	Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: