(1)

W dyrektywie 2002/57/WE określono wymogi dotyczące wprowadzania do obrotu w Unii materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. i) tej dyrektywy kwalifikowany materiał siewny lnu może być produkowany z kwalifikowanego materiału siewnego do trzeciego rozmnożenia i musi spełniać warunki ustanowione w załącznikach I i II do tej dyrektywy dla kwalifikowanego materiału siewnego, w tym odpowiednie warunki inspekcji polowych w odniesieniu do tożsamości odmianowej.

(2)

Trudne warunki uprawy lnu w ostatnich latach wynikające z fali upałów, susz i ograniczonych opadów deszczu w okresie wegetacji doprowadziły do poważnego niedoboru materiału siewnego lnu w Belgii, Francji i Niderlandach.

(3)

W rezultacie Belgia, Francja i Niderlandy dysponują jedynie ograniczonymi ilościami materiału siewnego lnu, które są niewystarczające pod względem ilości potrzebnych do siewu.

(4)

Z informacji przekazanych Komisji wynika, że aby pokonać te trudności w zaopatrzeniu w okresie, który upływa dnia 30 czerwca 2024 r., niezbędne jest łącznie 1 500 ton materiału siewnego lnu w przypadku Belgii, 1 500 ton w przypadku Francji i 270 ton w przypadku Niderlandów. Z informacji tych wynika również, że aby pokonać trudności w zaopatrzeniu w późniejszym okresie, który upływa dnia 30 czerwca 2025 r., niezbędne jest łącznie 500 ton materiału siewnego do produkcji lnu w przypadku Belgii, 4 000 ton w przypadku Francji i 400 ton w przypadku Niderlandów.

(5)

Inne państwa członkowskie nie są w stanie zaspokoić zapotrzebowania Belgii, Francji i Niderlandów.

(6)

W związku z tym w Belgii, Francji i Niderlandach występują przejściowe trudności w ogólnym zaopatrzeniu w materiał siewny lnu i wiele wskazuje na to, że sytuacja ta na razie się nie zmieni. Trudności te mogą zostać przezwyciężone jedynie poprzez zezwolenie, na określony czas i z zastrzeżeniem odpowiedniej maksymalnej ilości potrzebnej do rozwiązania tych problemów z zaopatrzeniem, na wprowadzenie do obrotu w Unii kwalifikowanego materiału siewnego lnu wyprodukowanego w Belgii, Francji i Niderlandach z kategorii kwalifikowanego materiału siewnego trzeciego rozmnożenia i spełniającego mniej rygorystyczne wymogi niż te określone w dyrektywie 2002/57/WE.

(7)

Zgodnie z wnioskiem tych państw członkowskich odstępstwa od obowiązujących wymogów dotyczą, z jednej strony, liczby dozwolonych rozmnożeń, późniejszych niż trzecie rozmnożenie, oraz, z drugiej strony, nieprzeprowadzenia inspekcji polowej przed certyfikacją materiału siewnego.

(8)

Państwa członkowskie powinny zatem zezwolić na określony czas na wprowadzenie do obrotu w Unii kwalifikowanego materiału siewnego lnu wyprodukowanego w Belgii, Francji i Niderlandach w ramach rozmnożenia późniejszego niż trzecie rozmnożenie kwalifikowanego materiału siewnego.

(9)

Zgodnie z wnioskiem tych państw członkowskich odstępstwa od obowiązujących wymogów dotyczą również nieprzeprowadzenia inspekcji polowej przed certyfikacją materiału siewnego. Należy zatem zezwolić na obrót kwalifikowanym materiałem siewnym lnu wyprodukowanym w tych państwach członkowskich z kwalifikowanego materiału siewnego rozmnożenia późniejszego niż trzecie rozmnożenie, bez uprzedniego przeprowadzenia inspekcji polowych.

(10)

W celu koordynacji i skutecznego monitorowania tego odstępstwa właściwe organy Belgii, Francji i Niderlandów powinny wymieniać między sobą informacje oraz powiadamiać Komisję o ilościach nasion lnu objętych odstępstwami oraz o podmiotach gospodarczych, których te odstępstwa dotyczą.

(11)

Aby zapewnić skuteczne monitorowanie tego odstępstwa, Belgia, Francja i Niderlandy bezzwłocznie powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o ilościach, w odniesieniu do których wydały pozwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z niniejszą decyzją.

(12)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

a)

w przypadku materiału siewnego, o którym mowa w art. 1 – oświadczenie, że materiał siewny nie został poddany inspekcji polowej w odniesieniu do tożsamości odmianowej;

b)

w przypadku materiału siewnego, o którym mowa w art. 2 – oświadczenie, że materiał siewny został wyprodukowany w ramach późniejszego rozmnożenia niż kwalifikowany materiał siewny trzeciego rozmnożenia.