![]() |
Dziennik Urzędowy |
PL Serie L |
2023/2631 |
30.11.2023 |
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2023/2631
z dnia 22 listopada 2023 r.
w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Transformacja w kierunku neutralnej dla klimatu, zrównoważonej, energooszczędnej i zasobooszczędnej oraz sprawiedliwej gospodarki o obiegu zamkniętym ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia długoterminowej konkurencyjności gospodarki Unii i dobrobytu jej obywateli. W dniu 5 października 2016 r. Unia zatwierdziła porozumienie paryskie przyjęte na mocy Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (zwane dalej „porozumieniem paryskim”) (3). W art. 2 ust. 1 lit. c) porozumienia paryskiego ustanowiono cel w postaci podjęcia bardziej zdecydowanych globalnych działań w związku z zagrożeniem zmianą klimatu, między innymi przez zapewnienie spójności przepływów finansowych z rozwojem odpornym na zmianę klimatu. Unijny cel w postaci osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. jest spójny z tym celem. |
(2) |
W komunikacie z dnia 14 stycznia 2020 r. pt. „Plan inwestycyjny na rzecz zrównoważonej Europy. Plan inwestycyjny na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu” Komisja przewidziała ustanowienie standardu obligacji zrównoważonych środowiskowo, aby jeszcze bardziej zwiększyć możliwości inwestycyjne i ułatwić identyfikację zrównoważonych środowiskowo inwestycji za pomocą przejrzystego oznakowania. W konkluzjach z dnia 11 grudnia 2020 r. Rada Europejska zwróciła się do Komisji o przedstawienie wniosku ustawodawczego w sprawie standardu zielonych obligacji. W rezolucjach z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie zrównoważonych finansów (4) i z dnia 13 listopada 2020 r. w sprawie planu inwestycyjnego na rzecz zrównoważonej Europy – jak finansować Zielony Ład (5) Parlament Europejski podkreślił, że trzeba wprowadzić europejski standard zielonych obligacji. |
(3) |
Obligacje zrównoważone środowiskowo należą do głównych instrumentów finansowania inwestycji związanych ze zrównoważonymi środowiskowo technologiami, energooszczędnością i zasobooszczędnością, a także zrównoważoną środowiskowo infrastrukturą transportową i zrównoważoną środowiskowo infrastrukturą badawczą. Obligacje takie mogą emitować przedsiębiorstwa finansowe i niefinansowe, a także podmioty niebędące przedsiębiorstwami, takie jak emitenci długu państwowego. Różne istniejące inicjatywy na rzecz obligacji zrównoważonych środowiskowo nie obejmują wspólnych definicji zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej. Uniemożliwia to inwestorom łatwe zidentyfikowanie obligacji, z których przychody są zgodne z celami środowiskowymi określonymi w porozumieniu paryskim lub przyczyniają się do realizacji tych celów. |
(4) |
W dniu 8 lipca 2021 r. Europejski Bank Centralny (EBC) przyjął plan działania w dziedzinie klimatu, aby w większym stopniu uwzględniać problematykę zmiany klimatu w swoich ramach polityki pieniężnej i w działaniach związanych z ujawnianiem informacji, oceną ryzyka, zasadami dotyczącymi zabezpieczeń i zakupami aktywów sektora przedsiębiorstw. Niniejsze rozporządzenie może być przydatne w tym względzie. |
(5) |
Rozbieżne przepisy odnoszące się do ujawniania informacji, do przejrzystości i do odpowiedzialności kontrolerów zewnętrznych w zakresie obligacji zrównoważonych środowiskowo oraz do kryteriów kwalifikowalności, które dotyczą zrównoważonych środowiskowo projektów, utrudniają inwestorom ustalanie, które obligacje są zrównoważone środowiskowo, uznawanie tych obligacji za wiarygodne przez ich porównywanie, a emitentom – wykorzystanie obligacji zrównoważonych środowiskowo do transformacji ich działalności w kierunku modeli biznesowych bardziej zrównoważonych środowiskowo. |
(6) |
Aby zapewnić zgodność z celami porozumienia paryskiego, zważywszy na istniejące rozbieżności i brak wspólnych przepisów, państwa członkowskie prawdopodobnie zastosują rozbieżne środki i podejścia, co w sposób bezpośredni wpłynie negatywnie na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i utrudni jego prawidłowe funkcjonowanie, a także będzie niekorzystne dla emitentów obligacji zrównoważonych środowiskowo. Równoległe stosowanie praktyk rynkowych opartych na priorytetach ukierunkowanych komercyjnie, które dają rozbieżne wyniki, może spowodować fragmentację rynku i grozi dalszym nasileniem braku efektywności funkcjonowania rynku wewnętrznego. Rozbieżne standardy i praktyki rynkowe utrudniają porównywanie różnych obligacji, stwarzają nierówne warunki rynkowe dla emitentów, powodują powstawanie dodatkowych barier na rynku wewnętrznym oraz zwiększają ryzyko pseudoekologicznego marketingu i zniekształcania decyzji inwestycyjnych. |
(7) |
Brak zharmonizowanych przepisów dotyczących procedur stosowanych przez kontrolerów zewnętrznych do celów kontroli obligacji zrównoważonych środowiskowo oraz rozbieżne definicje zrównoważonej środowiskowo działalności sprawiają, że inwestorzy mają coraz większe trudności w skutecznym porównywaniu obligacji w Unii pod względem ich celów środowiskowych. Rynek obligacji zrównoważonych środowiskowo jest z natury międzynarodowy, a jego uczestnicy prowadzą obrót obligacjami i korzystają z usług kontroli zewnętrznej świadczonych na zasadzie transgranicznej przez dostawców usług będących osobami trzecimi. Działanie na poziomie Unii mogłoby zmniejszyć ryzyko fragmentacji rynku wewnętrznego obligacji zrównoważonych środowiskowo i usług kontroli zewnętrznej związanych z obligacjami oraz pomóc w stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (6) na rynku takich obligacji. |
(8) |
Należy zatem określić jednolity zbiór szczegółowych wymogów dotyczących obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwa finansowe i niefinansowe oraz emitentów długu państwowego, którzy chcą stosować oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” w odniesieniu do takich obligacji. Określenie wymogów jakościowych dotyczących europejskich zielonych obligacji w drodze rozporządzenia powinno zapewnić jednolite warunki emisji takich obligacji przez zapobieżenie rozbieżnościom między wymogami krajowymi, które mogłyby powstać w wyniku transpozycji dyrektywy, a także powinno zapewnić bezpośrednie stosowanie tych warunków do emitentów takich obligacji. Emitenci, którzy chcą stosować oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”, powinni w całej Unii podlegać takim samym przepisom, tak by zwiększyć efektywność rynku przez ograniczenie rozbieżności, a tym samym ograniczenie również ponoszonych przez inwestorów kosztów oceny takich obligacji. Aby ułatwić porównanie i zaradzić pseudoekologicznemu marketingowi, należy udostępnić opcjonalne wzory formularzy na potrzeby ujawniania informacji na temat zrównoważenia środowiskowego zarówno obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo, jak i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem. |
(9) |
Na rynku obligacji obligacje powiązane ze zrównoważonym rozwojem obejmują wszelkiego rodzaju instrumenty dłużne, których charakterystyka finansowa lub strukturalna zależy od tego, czy emitent osiąga uprzednio określone cele dotyczące zrównoważonego rozwoju lub cele środowiskowe, społeczne i zarządcze. Ponieważ niniejsze rozporządzenie odnosi się wyłącznie do zrównoważenia środowiskowego, definicja obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem do celów niniejszego rozporządzenia powinna obejmować wyłącznie obligacje, których charakterystyka finansowa lub strukturalna zależy od tego, czy emitent osiąga uprzednio określone cele dotyczące zrównoważenia środowiskowego. |
(10) |
W rozporządzeniu (UE) 2020/852 rozróżnia się – w ramach działalności zrównoważonej środowiskowo – działalność wspomagającą i działalność na rzecz przejścia, które to rodzaje działalności zaliczają się do zrównoważonych środowiskowo pod pewnymi warunkami. Takie samo rozróżnienie należy wprowadzić również w ujawnianych informacjach na temat europejskich zielonych obligacji, a także obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, wraz ze szczegółowymi wymogami w zakresie przejrzystości odnoszącymi się do działalności związanej z energią jądrową i gazem ziemnym, w przypadku gdy taka działalność jest objęta rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/2139 (7). |
(11) |
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/852 oraz aby zapewnić inwestorom jasne, ilościowe, szczegółowe i wspólne definicje, do ustalenia, czy dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako zrównoważona środowiskowo, należy zastosować kryteria określone w tym rozporządzeniu. Przychody z obligacji, w przypadku których stosowane jest oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”, należy alokować wyłącznie na działalność gospodarczą, która jest zrównoważona środowiskowo, a zatem zgodna z celami środowiskowymi określonymi w rozporządzeniu (UE) 2020/852, albo przyczynia się do przekształcenia działalności, tak aby mogła ona spełnić kryteria zrównoważenia środowiskowego. Niezależnie od sytuacji emitenci powinni alokować wszystkie przychody ze swoich europejskich zielonych obligacji przed terminem zapadalności poszczególnych obligacji, a jednocześnie powinni móc odliczać koszty emisji bezpośrednio związane z emisją obligacji. Należy umożliwić wykorzystywanie przychodów z tych obligacji do finansowania takiej zrównoważonej środowiskowo działalności zarówno bezpośrednio poprzez finansowanie aktywów i wydatków związanych z działalnością gospodarczą spełniającą kryteria dotyczące zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej określone w rozporządzeniu (UE) 2020/852 (zwane dalej „wymogami w zakresie systematyki”), jak i pośrednio, pod pewnymi warunkami, poprzez aktywa finansowe wykorzystywane do finansowania działalności gospodarczej spełniającej te kryteria. Należy zatem określić kategorie aktywów i wydatków, które mogą być finansowane z przychodów z europejskich zielonych obligacji. |
(12) |
Przychody z europejskich zielonych obligacji należy wykorzystywać do finansowania działalności gospodarczej, która wywiera trwały korzystny wpływ na środowisko. Taki trwały korzystny wpływ można osiągnąć za pomocą szeregu metod. Ponieważ aktywa trwałe są zazwyczaj aktywami długoterminowymi, pierwszą metodą jest wykorzystanie przychodów z europejskich zielonych obligacji do finansowania rzeczowych aktywów trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych niebędących aktywami finansowymi, pod warunkiem że te aktywa trwałe lub wartości mają związek z działalnością gospodarczą spełniającą wymogi w zakresie systematyki. Ponieważ aktywa finansowe można również wykorzystywać do finansowania działalności gospodarczej o trwałym korzystnym wpływie na środowisko, drugą metodą jest wykorzystanie przychodów z europejskich zielonych obligacji do finansowania aktywów finansowych, pod warunkiem że przychody z tych aktywów finansowych są, bezpośrednio lub za pośrednictwem kolejnych aktywów finansowych, przeznaczone na działalność gospodarczą spełniającą wymogi w zakresie systematyki. Możliwa powinna być alokacja tych aktywów finansowych na maksymalnie trzy kolejne następujące po sobie aktywa finansowe, a emitenci powinni zapewnić, aby kontrolerzy zewnętrzni mogli dokonywać skutecznej kontroli ostatecznej alokacji przychodów. Ponieważ również aktywa gospodarstw domowych mogą wywierać trwały korzystny wpływ na środowisko, trzecią metodą jest wykorzystanie przychodów z europejskich zielonych obligacji do finansowania aktywów i wydatków gospodarstw domowych. Ponadto, ponieważ nakłady inwestycyjne i niektóre wydatki operacyjne można wykorzystywać do nabycia, modernizacji lub utrzymania aktywów trwałych, czwartą metodą jest wykorzystanie przychodów z europejskich zielonych obligacji do finansowania nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych związanych z działalnością gospodarczą, która spełnia wymogi w zakresie systematyki lub spełni te wymogi w rozsądnie krótkim okresie od emisji danych obligacji, pod warunkiem że emitent opublikował plan przewidujący rozszerzenie działalności gospodarczej, która jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2020/852 („zgodna z wymogami w zakresie systematyki”) lub dostosowanie działalności gospodarczej do wymogów w zakresie systematyki zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/2178 (8) (plan dotyczący nakładów inwestycyjnych). Wreszcie emitenci powinni mieć możliwość alokowania przychodów z co najmniej jednej pozostającej w obrocie europejskiej zielonej obligacji na portfel aktywów trwałych lub aktywów finansowych („podejście portfelowe”), pod warunkiem że w sprawozdaniach z alokacji wykażą, że całkowita wartość aktywów trwałych lub aktywów finansowych w ich portfelu przekracza całkowitą wartość pozostających w obrocie obligacji. |
(13) |
Niektóre rodzaje działalności gospodarczej, w przypadku których nie obowiązują techniczne kryteria kwalifikacji na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852, lub niektóre rodzaje działalności gospodarczej w kontekście wsparcia międzynarodowego, które przyczyniają się do realizacji celów środowiskowych tego rozporządzenia, należy traktować z pewną elastycznością. Taką elastyczność należy odpowiednio ograniczyć pod względem ilości i zakresu, aby utrzymać bardzo wysoki poziom ambicji w odniesieniu do europejskich zielonych obligacji. Emitent powinien wykazać, że dana działalność gospodarcza znacznie przyczynia się do realizacji co najmniej jednego z tych celów środowiskowych, że nie szkodzi poważnie realizacji żadnego z tych celów środowiskowych i że jest prowadzona zgodnie z minimalnymi gwarancjami. Wykazanie to powinno zostać włączone do arkusza informacyjnego europejskiej zielonej obligacji i poświadczone przez kontrolera zewnętrznego w drodze pozytywnej opinii w ramach kontroli przedemisyjnej. |
(14) |
Aby ułatwić emisję europejskich zielonych obligacji przez mniejsze przedsiębiorstwa, wymóg dotyczący alokacji przychodów z europejskich zielonych obligacji na zrównoważoną środowiskowo działalność gospodarczą należy stosować wyłącznie do przychodów netto z takich obligacji. Przychody netto stanowią różnicę między kwotą całkowitych przychodów z obligacji a kosztami emisji bezpośrednio związanymi z emisją obligacji, obejmującymi koszty pośredników finansowych prowadzących emisję, koszty doradztwa, koszty prawne, koszty ratingu i koszty związane z kontrolą zewnętrzną. Emitenci europejskich zielonych obligacji powinni mieć możliwość zdecydowania o alokowaniu przychodów brutto, bez odliczania kosztów, na zrównoważoną środowiskowo działalność gospodarczą. |
(15) |
Emitenci długu państwowego z Unii i z państw trzecich często emitują obligacje wprowadzane do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i dlatego powinni również mieć możliwość emitowania europejskich zielonych obligacji. Emitenci długu państwowego z Unii i z państw trzecich powinni mieć możliwość emitowania europejskich zielonych obligacji w celu finansowania aktywów lub wydatków publicznych, które spełniają wymogi w zakresie systematyki lub co do których oczekuje się, że spełnią te wymogi w rozsądnie krótkim okresie od emisji obligacji, takich jak aktywa lub wydatki związane z ulgami podatkowymi, dotacjami, zużyciem pośrednim, transferami bieżącymi w sektorze instytucji rządowych i samorządowych oraz bieżącą współpracą międzynarodową. |
(16) |
Niektóre przedsiębiorstwa, które posiadają co najmniej jedną europejską zieloną obligację po stronie pasywów w bilansie, mogą nie być w stanie zidentyfikować, w odniesieniu do każdej emisji europejskiej zielonej obligacji, poszczególnych aktywów w bilansie, na które alokowano przychody z danej obligacji. W takich przypadkach przedsiębiorstwa powinny mieć możliwość ujawnienia informacji o alokacji zagregowanych przychodów z ich portfela europejskich zielonych obligacji na portfel zrównoważonych środowiskowo aktywów w bilansie. Takie przedsiębiorstwa powinny następnie wykazać w rocznych sprawozdaniach z alokacji, że odpowiednie zrównoważone środowiskowo aktywa spełniają techniczne kryteria kwalifikacji. W celu zapewnienia, aby wszystkie przychody z europejskich zielonych obligacji zostały alokowane na zrównoważoną środowiskowo działalność gospodarczą, przedsiębiorstwa powinny również wykazać, że wartość tych zrównoważonych środowiskowo aktywów jest równa wartości lub wyższa od wartości europejskich zielonych obligacji, których termin zapadalności jeszcze nie upłynął. Jeżeli emitenci stosują podejście portfelowe, nie powinien być stosowany wymóg alokowania przychodów z obligacji wyłącznie na aktywa finansowe utworzone wcześniej niż pięć lat po emisji obligacji. Aby zapewnić kompletność i aktualność przedstawionych informacji, kontroler zewnętrzny powinien co roku przeprowadzać kontrolę rocznych sprawozdań z alokacji, z wyjątkiem przypadków, gdy nie dokonano zmian w alokacji w ramach portfela aktywów. Ten kontroler zewnętrzny powinien w szczególności skupić się na aktywach, których nie ujęto w poprzednim rocznym sprawozdaniu z alokacji. |
(17) |
W rozporządzeniu (UE) 2020/852 zobowiązano Unię i państwa członkowskie do stosowania wymogów w zakresie systematyki w celu ustalenia, czy dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako zrównoważona środowiskowo na potrzeby wszelkich środków określających wymogi dla uczestników rynku finansowego lub emitentów w odniesieniu do produktów finansowych lub obligacji korporacyjnych, które są udostępniane jako zrównoważone środowiskowo. Logiczne jest zatem, aby w technicznych kryteriach kwalifikacji ustanowionych w aktach delegowanych przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852, określono, które aktywa trwałe, wydatki i aktywa finansowe można finansować z przychodów z europejskich zielonych obligacji. Z uwagi na oczekiwany postęp technologiczny w obszarze zrównoważenia środowiskowego prawdopodobnie w miarę upływu czasu te techniczne kryteria kwalifikacji będą poddawane przeglądom i zmieniane. Niezależnie od takich zmian, aby zapewnić pewność prawa dla emitentów i inwestorów oraz nie dopuścić, by zmiany technicznych kryteriów kwalifikacji niekorzystnie wpłynęły na cenę już wyemitowanych europejskich zielonych obligacji, emitenci powinni mieć możliwość stosowania tych technicznych kryteriów kwalifikacji, które obowiązują w momencie emisji danych europejskich zielonych obligacji, przy alokacji przychodów z tych obligacji na kwalifikowalne aktywa trwałe lub wydatki. Jeżeli obowiązujące techniczne kryteria kwalifikacji zostaną zmienione, emitent powinien zapewnić, aby przychody niealokowane i przychody objęte planem dotyczącym nakładów inwestycyjnych, które nie spełniały dotychczas wymogów w zakresie systematyki, spełniły zmienione techniczne kryteria kwalifikacji w ciągu 7 lat. Jeżeli emitent uzna, że istnieje ryzyko, że działalność gospodarcza finansowana z przychodów z obligacji nie spełni zmienionych technicznych kryteriów kwalifikacji w ciągu 7 lat, powinien móc wówczas opublikować plan określający, w jaki sposób dostosuje działalność gospodarczą do zmienionych technicznych kryteriów kwalifikacji i złagodzi negatywne skutki w możliwie najszerszym zakresie. Plan ten powinien zostać opublikowany przed upływem okresu 7 lat, który rozpoczyna się z chwilą zmiany technicznych kryteriów kwalifikacji, i skontrolowany przez kontrolera zewnętrznego. W ramach podejścia portfelowego emitenci powinni włączać do swojego portfela aktywów trwałych lub aktywów finansowych wyłącznie te aktywa, które zostały dostosowane do wszelkich technicznych kryteriów kwalifikacji obowiązujących w dowolnym momencie w ciągu 7 lat przed publikacją odpowiedniego sprawozdania z alokacji. Jeżeli zatem jakikolwiek składnik aktywów finansowany z europejskich zielonych obligacji nie zostanie dostosowany do zmienionych technicznych kryteriów kwalifikacji, powinien móc on stanowić część puli aktywów finansowanych z obligacji przez maksymalnie 7 lat. |
(18) |
Czas potrzebny na przekształcenie składnika aktywów w celu dostosowania powiązanej z nim działalności gospodarczej do wymogów w zakresie systematyki powinien być zgodny z ramami czasowymi określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2021/2178. Obecnie rozporządzenie delegowane wymagałoby, aby kwalifikowalne nakłady inwestycyjne były powiązane z działalnością gospodarczą, która spełnia wymogi w zakresie systematyki lub co do której oczekuje się, że spełni te wymogi w ciągu pięciu lat od emisji europejskich zielonych obligacji, chyba że dłuższy okres, nieprzekraczający 10 lat, jest uzasadniony szczególnymi cechami danej działalności gospodarczej i inwestycji. Emitent powinien zamieścić streszczenie planu dotyczącego nakładów inwestycyjnych w prospekcie sporządzonym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 (9), a także przedstawiać postępy w realizacji tego planu w rocznych sprawozdaniach z alokacji. Na koniec okresu ogłoszonego w planie dotyczącym nakładów inwestycyjnych emitent powinien uzyskać od kontrolera zewnętrznego ocenę zgodności wydatków finansowanych z obligacji z wymogami w zakresie systematyki. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla wymogów rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178. |
(19) |
Uprawnienie do posługiwania się oznakowaniem „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” nie powinno przysługiwać jurysdykcjom państw trzecich wymienionym w załączniku I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, państwom wysokiego ryzyka wymienionym w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/1675 (10) ani emitentom mającym siedzibę w tych jurysdykcjach lub państwach. |
(20) |
Instytucje i organy Unii powinny przestrzegać standardów unijnych w dążeniu do osiągnięcia celów dotyczących zrównoważonego rozwoju, w tym standardów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/852. Parlament Europejski i Rada zachęcają do stosowania standardu europejskich zielonych obligacji do emisji obligacji, z których przychody są wykorzystywane do celu zrównoważenia środowiskowego. Europejski Bank Inwestycyjny, jako czołowy światowy emitent zielonych obligacji, podtrzymuje zobowiązanie do stopniowego dostosowywania swojego programu zielonych obligacji do standardu europejskich zielonych obligacji. |
(21) |
Inwestorzy powinni otrzymać wszystkie informacje niezbędne do oceny wykorzystania przychodów z europejskich zielonych obligacji oraz do porównania takich obligacji. W tym celu należy określić szczegółowe i standardowe wymogi dotyczące ujawniania informacji, zapewniające przejrzystość co do tego, w jaki sposób emitent zamierza alokować przychody z obligacji na kwalifikowalne aktywa trwałe, wydatki i aktywa finansowe i w jaki sposób przychody te są faktycznie alokowane. Przejrzystość taką najlepiej osiągnąć za pomocą arkuszy informacyjnych europejskiej zielonej obligacji i za pomocą sprawozdań z alokacji europejskich zielonych obligacji. Aby zwiększyć porównywalność europejskich zielonych obligacji i ułatwić znajdowanie istotnych informacji, należy określić wzory formularzy na potrzeby ujawniania takich informacji. |
(22) |
Brak na poziomie Unii wspólnych standaryzowanych wzorów formularzy na potrzeby ujawniania informacji przez emitentów obligacji zrównoważonych środowiskowo lub obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem nie pozwala inwestorom inwestującym w takie obligacje na łatwe i niezawodne znajdowanie potrzebnych informacji oraz utrudnia im porównywanie i agregowanie danych dotyczących takich obligacji. W szczególności brak wspólnej metodyki składania przez emitentów sprawozdań dotyczących zgodności przychodów z obligacji z wymogami w zakresie systematyki stwarza trudności administracyjne i niepewność dla inwestorów inwestujących w obligacje, którzy składają sprawozdania na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (11). Dlatego należy opracować wzory formularzy na potrzeby publicznego ujawniania informacji, które to formularze emitenci takich obligacji mogliby wypełniać i publikować wraz z innymi dokumentami ujawniającymi. Wzory te powinny zawierać informacje na temat alokacji przychodów z obligacji na działalność zgodną z wymogami w zakresie systematyki, a jednocześnie wyraźnie określać udział przychodów alokowanych na energię gazową i jądrową. Wzory te Komisja powinna wprowadzić w drodze wytycznych na potrzeby dobrowolnego ujawniania informacji przed emisją, które to wytyczne mogłyby służyć jako inspiracja dla przyszłego ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem na podstawie prawa Unii, oraz w drodze aktu delegowanego dotyczącego okresowego ujawniania informacji. Takie ujawnianie informacji powinno być spójne z odpowiednimi sekcjami w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji i w sprawozdaniu z alokacji. |
(23) |
Inwestorzy powinni mieć racjonalny pod względem kosztów dostęp do wiarygodnych informacji na temat europejskich zielonych obligacji. Emitenci europejskich zielonych obligacji powinni zatem zlecać niezależnemu kontrolerowi zewnętrznemu przedemisyjną kontrolę arkusza informacyjnego europejskiej zielonej obligacji oraz poemisyjną kontrolę rocznych sprawozdań z alokacji europejskich zielonych obligacji. |
(24) |
Kontrolerom zewnętrznym, którzy świadczą usługi na podstawie niniejszego rozporządzenia, należy zezwolić na stosowanie technik doboru losowego zgodnie z najlepszymi praktykami rynkowymi dotyczącymi usług atestacyjnych, gdy oceniają oni zgodność licznych projektów z wymogami w zakresie systematyki, o ile jest to uzasadnione złożonością, skalą i praktyczną niewykonalnością pełnej oceny działalności bazowej. Taki dobór losowy powinien dawać kontrolerom zewnętrznym pewność, że takie projekty, w tym projekty finansowane z zachęt podatkowych i dotacji, są realizowane zgodnie z informacjami zawartymi w załącznikach do niniejszego rozporządzenia. Taki dobór losowy należy prowadzić z uwzględnieniem środków ochrony prywatności danych, aby zapewnić wysoki poziom ochrony danych osobowych i innych danych wrażliwych, które nie są istotne do celów kontroli zewnętrznej. |
(25) |
Świadcząc usługi na podstawie niniejszego rozporządzenia, kontrolerzy zewnętrzni powinni wydać niezależną opinię na temat tego, czy emitent dostosował się do wymogów w zakresie systematyki. Przy ocenie zgodności z kryteriami ilościowymi kontrolerzy zewnętrzni powinni sprawdzać, czy wszelkie dalekosiężne szacunki opierają się na racjonalnych założeniach, nie gwarantując wyników. Przy ocenie zgodności z kryteriami jakościowymi kontrolerzy zewnętrzni powinni sprawdzać istnienie odpowiednich procesów i systemów należytej staranności mających na celu ocenę, ograniczenie i opanowanie ryzyka i innych problemów, które mogą wystąpić w odniesieniu do tych kryteriów. |
(26) |
Aby zwiększyć przejrzystość, emitenci powinni również ujawniać informacje na temat wpływu swoich obligacji na środowisko, publikując sprawozdanie dotyczące wpływu co najmniej raz w okresie trwania obligacji i po pełnej alokacji przychodów z takich obligacji. Aby zapewnić inwestorom wszystkie informacje istotne dla oceny wpływu europejskich zielonych obligacji na środowisko, w sprawozdaniach dotyczących wpływu należy wyraźnie określić miary, metodykę i założenia zastosowane w ocenie wpływu na środowisko. Aby zwiększyć porównywalność europejskich zielonych obligacji i ułatwić znajdowanie istotnych informacji, należy określić wzory formularzy na potrzeby ujawniania takich informacji. Aby zapewnić rzetelność sprawozdań dotyczących wpływu i chronić inwestorów przed pseudoekologicznym marketingiem, należy umożliwić emitentom zlecanie kontroli sprawozdań dotyczących wpływu niezależnym kontrolerom zewnętrznym. |
(27) |
Europejskie zielone obligacje, obligacje wprowadzane do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacje powiązane ze zrównoważonym rozwojem mogą pomagać przedsiębiorstwom w finansowaniu transformacji w kierunku zrównoważonego rozwoju. Emitenci tych obligacji podlegający obowiązkowi publikowania informacji niefinansowych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (12) powinni określić, w jaki sposób i w jakim zakresie emisja obligacji zwiększa poziom zgodności z wymogami w zakresie systematyki na poziomie danego podmiotu zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852. W oświadczeniu tym można to wyrazić jako wzrost w punktach procentowych obrotu zgodnego z wymogami w zakresie systematyki, który ma zostać osiągnięty dzięki przychodom z obligacji. Spośród tych emitentów ci, którzy mają obowiązek publikacji posiadanych planów w celu zapewnienia dostosowania ich modelu biznesowego i strategii biznesowej do przejścia na zrównoważoną gospodarkę na podstawie dyrektywy 2013/34/UE, oraz ci, którzy publikują takie plany dobrowolnie, powinni oświadczyć, w jaki sposób przychody z ich obligacji przyczyniają się do finansowania i realizacji takich planów. Takie oświadczenia należy ujawniać w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji i w sprawozdaniu z alokacji lub w opcjonalnych wzorach formularzy na potrzeby okresowego ujawniania informacji przed emisją i po emisji. |
(28) |
Organy kontroli państwowej są podmiotami ustawowo odpowiedzialnymi za nadzór nad wydatkami publicznymi, dysponują wiedzą ekspercką w tym zakresie i mają prawnie zagwarantowaną niezależność. Emitentom długu państwowego, którzy emitują europejskie zielone obligacje, należy zatem zezwolić na korzystanie z usług organów kontroli państwowej do celów kontroli alokacji przychodów z obligacji, oprócz kontrolerów zewnętrznych, którzy powinni pozostać odpowiedzialni za ocenę zgodności działalności gospodarczej finansowanej z tych obligacji z wymogami w zakresie systematyki. Organy kontroli państwowej nie powinny podlegać wpisowi do rejestru ani nadzorowi na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
(29) |
Stosowanie oznakowania „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” powinno być możliwe wyłącznie w przypadku obligacji, których emitent opublikował prospekt na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129, oraz obligacji będących przedmiotem art. 1 ust. 2 lit. b) i d) tego rozporządzenia. Rozporządzenie to zawiera przepisy dotyczące odpowiedzialności. |
(30) |
Aby zapewnić efektywność rynku europejskich zielonych obligacji, emitenci powinni publikować na swoich stronach internetowych szczegółowe informacje na temat emitowanych przez siebie europejskich zielonych obligacji. Aby zapewnić wiarygodność informacji i zaufanie inwestorów, emitenci powinni również publikować wyniki kontroli przedemisyjnych, wszelkich kontroli poemisyjnych, a także, w stosownych przypadkach, wszelkich kontroli sprawozdań dotyczących wpływu, plan dotyczący nakładów inwestycyjnych oraz link do prospektu zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) 2017/1129. Publikacje te powinny być dostępne, a daty publikacji powinny być wyraźnie widoczne, aby umożliwić użytkownikom zidentyfikowanie zmian, które zaszły w okresie między poszczególnymi kontrolami. Informacje zawarte w tych dokumentach powinny być sporządzone w języku zaakceptowanym przez macierzyste państwo członkowskie, w którym obligacja jest przedmiotem oferty publicznej lub jest dopuszczona do obrotu, lub, alternatywnie, w języku zwyczajowo używanym w sferze finansów międzynarodowych. W chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia językiem zwyczajowo używanym w sferze finansów międzynarodowych jest język angielski, co może jednak ulec zmianie w przyszłości. |
(31) |
W przypadku tradycyjnych transakcji sekurytyzacyjnych emitent obligacji jest jednostką specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (SSPE), która jest prawnie odrębna od jednostki inicjującej. Z kolei jednostka inicjująca jest jednostką, która wykorzystuje przychody z obligacji do alokacji finansowania na działalność gospodarczą. Rynek sekurytyzacji europejskich zielonych obligacji, na którym wszystkie ekspozycje bazowe są zgodne z wymogami w zakresie systematyki, obecnie podlegałby znacznym ograniczeniom wzrostu z uwagi na niedobór zgodnych z wymogami w zakresie systematyki aktywów nadających się do sekurytyzacji. Dlatego w sprawozdaniu pt. „Developing a Framework for Sustainable Securitisation” [Rozwój ram zrównoważonej sekurytyzacji] Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (13) zalecił, by wymóg dotyczący wykorzystania przychodów stosować do jednostki inicjującej sekurytyzację, a nie do SSPE, co stanowi skuteczne i pragmatyczne podejście na etapie przejściowym. Podejście to byłoby właściwe do czasu powstania w gospodarce Unii odpowiedniej ilości aktywów zgodnych z wymogami w zakresie systematyki. Aby zapewnić egzekwowalność, odpowiedzialność jednostki inicjującej w odniesieniu do przyszłego wykorzystania przychodów powinna zostać wyraźnie określona w prospekcie publikowanym na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129. |
(32) |
Szczególne wymogi dotyczące ujawniania informacji i wymogi dotyczące wykluczenia należy stosować do obligacji będących wynikiem sekurytyzacji oznaczonych jako „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”, aby zwiększyć zaufanie inwestorów i zapewnić im pełne informacje na temat środowiskowej charakterystyki transakcji. Inwestorom o różnych preferencjach co do środowiskowej charakterystyki puli aktywów bazowych należy zapewnić wystarczającą przejrzystość. Konieczne są zabezpieczenia, aby uniknąć sytuacji, w której wybór aktywów do sekurytyzacji przez jednostkę inicjującą obejmowałby ekspozycje finansujące poszukiwanie, eksploatację, wydobycie, produkcję, przetwarzanie, magazynowanie, rafinację lub dystrybucję, w tym transport, paliw kopalnych oraz handel tymi paliwami, zdefiniowanymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (14). Wymogi dotyczące wykluczenia powinny jednak uwzględniać główny cel sekurytyzowanych ekspozycji i nie powinny odnosić się do ekspozycji, których związek z działalnością w obszarze paliw kopalnych jest tylko marginalny lub pomocniczy, na przykład gdy w budynku komercyjnym znajduje się zbiornik do magazynowania gazu. Ponadto wymogi dotyczące wykluczenia nie powinny wyłącznie opierać się na wykorzystaniu paliw kopalnych, jak ma to miejsce w przypadku pożyczek na zakup samochodu lub nieruchomości. Ponadto w przypadku działalności finansowanej z sekurytyzowanych ekspozycji, jednostka inicjująca powinna ujawniać informacje na temat jej kwalifikowalności do systematyki, jej zgodności z wymogami w zakresie systematyki i jej zgodności z zasadą „nie czyń poważnych szkód”. Takie ujawnianie informacji powinno odbywać się na zasadzie najlepszych starań i na miarę możliwości jednostki inicjującej, z wykorzystaniem dostępnych danych, takich jak dane zgromadzone w wewnętrznej bazie danych lub systemie informatycznym jednostki inicjującej. Jednostki inicjujące zachęca się do udostępniania tych informacji również za pośrednictwem repozytoriów sekurytyzacji zarejestrowanych w Europejskim Urzędzie Nadzoru (Europejskim Urzędzie Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (ESMA), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (15), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (16). |
(33) |
Skuteczny nadzór ze strony właściwych organów jest niezbędny do sprawdzenia zgodności ze szczegółowymi wymogami mającymi zastosowanie do jednostek inicjujących i do SSPE. Rozporządzenie (UE) 2017/2402 zobowiązuje państwa członkowskie do wyznaczenia co najmniej jednego właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór nad zgodnością transakcji sekurytyzacyjnych oznaczonych jako „proste, przejrzyste i standardowe” (STS), co obejmuje również szczegółowe wymogi dotyczące ujawniania i wykluczenia. Z uwagi na doświadczenie uzyskane przez te właściwe organy podczas kontroli transakcji sekurytyzacyjnych właściwe jest, aby nadzorowały one zgodność działania jednostek inicjujących z wymogami niniejszego rozporządzenia. Zważywszy jednak, że zarówno jednostki inicjujące, jak i SSPE są zaangażowane w sekurytyzację, zarówno właściwy organ jednostki inicjującej, jak i właściwy organ SSPE powinny otrzymać odpowiednie uprawnienia nadzorcze określone w niniejszym rozporządzeniu oraz współpracować w celu zapewnienia skutecznego i odpowiedniego nadzoru. |
(34) |
Właściwe organy powinny nadzorować emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, którzy decydują się na stosowanie wspólnych wzorów formularzy na potrzeby okresowego poemisyjnego ujawniania informacji, tak by zapewnić prawidłową publikację wszystkich elementów zawartych w tych wzorach. W przypadku nieprzestrzegania przez emitentów niniejszego rozporządzenia, właściwe organy powinny podać ten fakt do wiadomości publicznej. |
(35) |
Komisja przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia europejskiego pojedynczego punktu dostępu zapewniającego scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju. Informacje na temat europejskich zielonych obligacji będą wartościowe dla inwestorów i innych uczestników rynku finansowego, a także dla ogółu społeczeństwa. Z tego powodu dokumenty, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, służące do ujawniania informacji, w tym arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji, sprawozdanie z alokacji i sprawozdanie dotyczące wpływu, w stosownych przypadkach plan dotyczący nakładów inwestycyjnych, oraz opcjonalne wzory formularzy na potrzeby ujawniania informacji o obligacjach wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacjach powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, a także wyniki kontroli prowadzonych przez kontrolerów zewnętrznych, powinny być swobodnie dostępne publicznie. Taki europejski pojedynczy punkt dostępu (ESAP) mógłby być mechanizmem właściwym do osiągnięcia tego celu. |
(36) |
Aby zwiększyć przejrzystość metodyki stosowanej przez kontrolerów zewnętrznych, zapewnić, by kontrolerzy zewnętrzni posiadali odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe oraz byli niezależni, a także zmniejszyć ryzyko powstania możliwych konfliktów interesów, a tym samym zapewnić odpowiednią ochronę inwestorów, emitenci europejskich zielonych obligacji powinni korzystać wyłącznie z usług kontrolerów zewnętrznych, w tym kontrolerów z państw trzecich, którzy zostali wpisani do rejestru i podlegają stałemu nadzorowi sprawowanemu przez ESMA. |
(37) |
Aby inwestorzy uzyskali większą przejrzystość co do sposobu oceny zgodności działalności gospodarczej finansowanej z przychodów z obligacji z wymogami w zakresie systematyki, kontrolerzy zewnętrzni powinni ujawniać użytkownikom wyników kontroli przedemisyjnych i poemisyjnych oraz, w stosownych przypadkach, kontroli sprawozdań dotyczących wpływu wystarczająco szczegółowe informacje na temat metodyki i głównych założeń stosowanych przez nich podczas czynności kontroli zewnętrznej, jednocześnie należycie uwzględniając kwestię ochrony danych zastrzeżonych i własności intelektualnej. |
(38) |
W celu zapewnienia niezależnych, obiektywnych i wysokiej jakości kontroli przedemisyjnych i poemisyjnych kontrolerzy zewnętrzni powinni przyjąć rozwiązania zapewniające ich własny prawidłowy ład korporacyjny. Kadra kierownicza najwyższego szczebla kontrolerów zewnętrznych powinna zatem dysponować odpowiednią wiedzą ekspercką w zakresie usług finansowych i kwestii środowiskowych oraz zapewnić, aby kontrolę zewnętrzną prowadziła wystarczająca liczba pracowników mających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Z tego samego powodu komórka ds. zgodności powinna mieć możliwość przekazywania swoich ustaleń organowi nadzorczemu albo organowi administracyjnemu kontrolera zewnętrznego. |
(39) |
Aby zapewnić sobie niezależność oraz zagwarantować wysokie normy przejrzystości i etycznego postępowania, kontrolerzy zewnętrzni powinni przestrzegać wymogów organizacyjnych i zasad postępowania, aby łagodzić sytuacje, w których występuje rzeczywisty lub potencjalny konflikt interesów, i unikać takich sytuacji lub odpowiednio zarządzać takimi konfliktami, gdy nie da się ich uniknąć. Kontrolerzy zewnętrzni nie powinni być uprawnieni do prowadzenia kontroli zewnętrznych w przypadku konfliktu interesów, któremu nie można odpowiednio zaradzić. Kontrolerzy zewnętrzni powinni zatem ujawniać w przejrzysty sposób wszelkie konflikty interesów w ramach kontroli zewnętrznych. Powinni oni odnotowywać wszystkie poważne zagrożenia dla swojej niezależności, jak również dla niezależności swoich pracowników, głównych udziałowców lub wszelkich innych osób uczestniczących w procesie kontroli zewnętrznej, oraz odnotowywać zabezpieczenia stosowane w celu zmniejszenia tych zagrożeń. |
(40) |
Kontrolerzy zewnętrzni powinni oceniać i odnotowywać, czy istnieje rzeczywisty lub potencjalny konflikt interesów w relacji z klientem, w tym w sytuacjach, w których istnieją istotne powiązania osobiste lub finansowe między kontrolerem zewnętrznym a ocenianym podmiotem. |
(41) |
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 (17) zakazuje świadczenia na rzecz badanej jednostki usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych związanych z finansowaniem, strukturą kapitałową i alokacją kapitału oraz strategią inwestycyjną danej jednostki, z wyjątkiem świadczenia usług atestacyjnych w związku ze sprawozdaniami finansowymi. Prowadzenie kontroli zewnętrznych na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) nr 537/2014. |
(42) |
Należy uniknąć wszelkiego rozbieżnego stosowania niniejszego rozporządzenia przez właściwe organy. Jednocześnie należy obniżyć koszty transakcyjne i wydatki operacyjne ponoszone przez kontrolerów zewnętrznych, wzmocnić zaufanie inwestorów oraz zwiększyć pewność prawa. ESMA powinna zatem otrzymać ogólne uprawnienia w zakresie wpisywania do rejestru kontrolerów zewnętrznych w Unii i stałego nadzoru nad nimi. Powierzenie ESMA wyłącznej odpowiedzialności w tych sprawach powinno zapewnić równe warunki działania w odniesieniu do wymogów dotyczących wpisu do rejestru i stałego nadzoru oraz wyeliminować ryzyko arbitrażu regulacyjnego w państwach członkowskich. Jednocześnie taka wyłączna odpowiedzialność powinna zoptymalizować podział zasobów nadzorczych na poziomie Unii, czyniąc z ESMA ośrodek wiedzy eksperckiej i zwiększając efektywność nadzoru. |
(43) |
ESMA powinna mieć możliwość żądania wszelkich informacji niezbędnych do skutecznego wykonywania swoich zadań nadzorczych. ESMA powinna zatem mieć możliwość żądania takich informacji od kontrolerów zewnętrznych, osób uczestniczących w kontroli zewnętrznej, powiązanych osób trzecich, osób trzecich, którym kontrolerzy zewnętrzni zlecili na zasadzie outsourcingu wykonywanie funkcji operacyjnych, a także innych osób blisko i znacząco związanych lub powiązanych z kontrolerami zewnętrznymi lub z kontrolą zewnętrzną. |
(44) |
Aby ESMA mogła wykonywać swoje zadania nadzorcze, a w szczególności nakłonić kontrolerów zewnętrznych do zaprzestania naruszenia, do dostarczenia kompletnych i prawidłowych informacji lub do poddania się dochodzeniu lub kontroli na miejscu, powinna mieć możliwość nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych. |
(45) |
Emitenci europejskich zielonych obligacji mogą potrzebować skorzystać z usług kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich spoza Unii. Należy zatem utworzyć system dotyczący kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich oparty na ocenie równoważności, uznawaniu lub zatwierdzaniu, umożliwiający kontrolerom zewnętrznym z państw trzecich świadczenie usług kontroli zewnętrznej. W przypadku braku decyzji o równoważności należy określić procedurę uznawania przez ESMA kontrolerów zewnętrznych mających siedzibę w państwie trzecim, aby ułatwić kontrolerom zewnętrznym z państw trzecich dostęp. |
(46) |
Aby ułatwić świadczenie usług przez kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich na rzecz emitentów europejskich zielonych obligacji, należy ustanowić system zatwierdzania umożliwiający, pod pewnymi warunkami, wpisanym do rejestru kontrolerom zewnętrznym mającym siedzibę w Unii zatwierdzanie usług świadczonych przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego. Kontroler zewnętrzny, który zatwierdził usługi świadczone przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego, powinien ponosić pełną odpowiedzialność za takie zatwierdzone usługi oraz za zapewnienie, aby taki kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego przestrzegał niniejszego rozporządzenia. |
(47) |
W celu osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do treści, metodyki i prezentacji informacji, które mają być ujawniane we wzorach formularzy na potrzeby opcjonalnego okresowego ujawniania informacji po emisji, procedury wykonywania przez ESMA uprawnień do nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony, przepisów tymczasowych, ściągania grzywien lub okresowych kar pieniężnych oraz szczegółowych przepisów dotyczących okresów przedawnienia w odniesieniu do nakładania i wykonywania kar, a także w odniesieniu do procedury wykonywania przez ESMA uprawnienia do pobierania opłat, w tym przepisów dotyczących rodzajów opłat, spraw, w związku z którymi należą się opłaty, wysokości opłat, które powinny być proporcjonalne do obrotu, oraz sposobu uiszczania tych opłat. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (18). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
(48) |
Efektywne i właściwe byłoby powierzenie ESMA – jako organowi dysponującemu wysokospecjalistyczną wiedzą ekspercką – zadania opracowania projektów regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji dotyczących polityki, celem ich przedłożenia Komisji. |
(49) |
ESMA powinna być upoważniona do opracowania projektu regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania kryteriów dokonywania oceny wniosku o wpis do rejestru złożony przez kontrolera zewnętrznego, z uwzględnieniem zarządzania konfliktami interesów, oraz informacje przedłożone przez tego kontrolera zewnętrznego w celu ustalenia, w jakim stopniu przestrzega on niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania tych regulacyjnych standardów technicznych w drodze aktów delegowanych na podstawie art. 290 TFUE i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010. |
(50) |
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (19). |
(51) |
ESMA powinna być upoważniona do opracowania projektów wykonawczych standardów technicznych określających standardowe formularze, wzory i procedury na potrzeby przedkładania informacji do celów wpisu do rejestru kontrolerów zewnętrznych. Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania tych wykonawczych standardów technicznych w drodze aktu wykonawczego na podstawie art. 291 TFUE i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010. |
(52) |
Stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno zostać poddane przeglądowi przez Komisję pięć lat po jego wejściu w życie, a następnie co trzy lata, na podstawie informacji przekazanych przez platformę ds. zrównoważonego finansowania ustanowioną w rozporządzeniu (UE) 2020/852 i przez ESMA. Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna również sporządzić sprawozdanie oceniające potrzebę uregulowania obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem. Ponadto do końca 2024 r., a następnie co trzy lata, Komisja powinna sporządzić sprawozdanie w oparciu o przegląd technicznych kryteriów kwalifikacji na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852. |
(53) |
W celu zapewnienia, aby emitenci europejskich zielonych obligacji, w przypadku których prospekt jest publikowany na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129, spełniali wymogi dotyczące ujawniania informacji określone w niniejszym rozporządzeniu, właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego powinny mieć niezbędne uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe. Właściwe organy powinny mieć możliwość wykonywania uprawnień nadzorczych przed emisją i po emisji europejskich zielonych obligacji. Właściwe organy nie powinny być zobowiązane – w ramach uprawnień nadzorczych przyznanych w niniejszym rozporządzeniu – do sprawdzania, czy informacje, które emitenci mają obowiązek przekazywać na podstawie niniejszego rozporządzenia, są zgodne z prawdą lub dokładne ani czy emitenci spełnili obowiązki dotyczące alokacji przychodów. |
(54) |
Jako że niniejsze rozporządzenie tworzy ramy, które umożliwiają określenie długu państwowego jako zrównoważonego środowiskowo, przedsiębiorstwa finansowe powinny ujawniać informacje na temat swojej ekspozycji na zrównoważony środowiskowo dług państwowy we wskaźniku zielonych aktywów przewidzianym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2021/2178. W ramach przeglądu tego rozporządzenia delegowanego, dokonywanego do dnia 30 czerwca 2024 r., należy ocenić uwzględnianie zaangażowania w dług państwowy w liczniku i mianowniku kluczowych wskaźników skuteczności działania. |
(55) |
Aby ułatwić kontrolerom zewnętrznym świadczenie usług, a jednocześnie zapewnić ESMA odpowiedni czas na opracowanie ram dotyczących wpisu do rejestru kontrolerów zewnętrznych i nadzoru nad nimi, w ciągu pierwszych 18 miesięcy stosowania niniejszego rozporządzenia powinien obowiązywać okres przejściowy. W okresie przejściowym kontrolerzy zewnętrzni powinni mieć możliwość świadczenia usług, jeżeli powiadomią ESMA i dołożą najlepszych starań, by działać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Ponadto w tym okresie przejściowym kontrolerzy zewnętrzni z państw trzecich powinni mieć przedstawiciela prawnego z siedzibą w Unii. ESMA powinna monitorować, czy kontrolerzy zewnętrzni działają zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, i uwzględniać to przy ocenie, czy kontroler zewnętrzny spełnił wymogi dotyczące wpisu do rejestru. |
(56) |
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia – a mianowicie zapewnienie stosowania jednolitych wymagań w odniesieniu do stosowania oznakowania „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”, ustanowienie prostego systemu wpisywania do rejestru oraz ram nadzoru dla kontrolerów zewnętrznych przez powierzenie jednemu organowi nadzorczemu zadania w zakresie wpisywania do rejestru i nadzorowania kontrolerów zewnętrznych w Unii, ustanowienie nadzoru nad emitentami europejskich zielonych obligacji, w przypadku których wymagana jest publikacja prospektu na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129, a także ustanowienie wzorów formularzy na potrzeby opcjonalnego ujawniania, przed emisją i po emisji, informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, z myślą o poprawie przejrzystości i ułatwieniu porównywania tych obligacji, tak by ułatwić pozyskiwanie kapitału na projekty służące realizacji celów zrównoważonych środowiskowo, a zarazem przyczynić się do integralności rynku – nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary lub skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
(57) |
Parlament Europejski skonsultował się z EBC, który wydał opinię w dniu 5 listopada 2021 r. (20), |
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie:
a) |
określa jednolite wymogi dla emitentów obligacji, którzy chcą stosować oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” w odniesieniu do swoich obligacji udostępnianych inwestorom w Unii; |
b) |
ustanawia system wpisu do rejestru i nadzoru dotyczący zewnętrznych kontrolerów europejskich zielonych obligacji; oraz |
c) |
określa opcjonalne wzory formularzy na potrzeby ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem w Unii. |
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) |
„emitent” oznacza podmiot, który emituje obligacje; |
2) |
„emitent długu państwowego” oznacza podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1129; |
3) |
„wymogi w zakresie systematyki” oznaczają kryteria dotyczące zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej określone w art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852; |
4) |
„rynek regulowany” oznacza rynek regulowany zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (21); |
5) |
„obligacja wprowadzana do obrotu jako zrównoważona środowiskowo” oznacza obligację, której emitent podejmuje zobowiązanie wobec inwestorów lub składa im, w jakiejkolwiek formie, przed zawarciem umowy, zapewnienie, że przychody z obligacji zostaną przeznaczone na działalność gospodarczą przyczyniającą się do osiągnięcia celu środowiskowego; |
6) |
„obligacja powiązana ze zrównoważonym rozwojem” oznacza obligację, której charakterystyka finansowa lub strukturalna zależy od osiągnięcia przez emitenta uprzednio określonych celów dotyczących zrównoważenia środowiskowego; |
7) |
„macierzyste państwo członkowskie” oznacza macierzyste państwo członkowskie zdefiniowane w art. 2 lit. m) rozporządzenia (UE) 2017/1129; |
8) |
„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza przyjmujące państwo członkowskie zdefiniowane w art. 2 lit. n) rozporządzenia (UE) 2017/1129; |
9) |
„aktywa finansowe” oznaczają instrumenty o charakterze dłużnym, instrumenty o charakterze udziałowym lub ich kombinację; |
10) |
„udostępnianie inwestorom w Unii” oznacza:
|
11) |
„oferta publiczna” oznacza ofertę publiczną papierów wartościowych zdefiniowaną w art. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/1129; |
12) |
„system obrotu” oznacza system obrotu zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 24 dyrektywy 2014/65/UE; |
13) |
„plan dotyczący nakładów inwestycyjnych” oznacza plan dotyczący nakładów inwestycyjnych określony w pkt 1.1.2.2 lit. b) i pkt 1.1.3.2 lit. b) załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178; |
14) |
„koszty emisji” oznaczają koszty bezpośrednio związane z emisją obligacji, w tym koszty doradztwa profesjonalnego, usług prawnych, ratingu, kontroli zewnętrznej oraz gwarantowania i plasowania emisji; |
15) |
„techniczne kryteria kwalifikacji” oznaczają techniczne kryteria kwalifikacji określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 lub art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852; |
16) |
„działalność gospodarcza na rzecz przejścia” oznacza działalność gospodarczą zgodną z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852; |
17) |
„wspomagająca działalność gospodarcza” oznacza działalność gospodarczą zgodną z art. 16 rozporządzenia (UE) 2020/852; |
18) |
„sekurytyzacja” oznacza sekurytyzację zdefiniowaną w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402; |
19) |
„jednostka inicjująca” oznacza jednostkę inicjującą zdefiniowaną w art. 2 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402; |
20) |
„jednostka specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji” lub „SSPE” oznacza jednostkę specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji lub SSPE zdefiniowaną w art. 2 pkt 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402; |
21) |
„ekspozycja sekurytyzowana” oznacza ekspozycję objętą sekurytyzacją; |
22) |
„obligacja sekurytyzacyjna” oznacza obligację wyemitowaną przez SSPE zgodnie z tytułem II rozdział 3; |
23) |
„sekurytyzacja syntetyczna” oznacza sekurytyzację syntetyczną zdefiniowaną w art. 2 pkt 10 rozporządzenia (UE) 2017/2402; |
24) |
„paliwo kopalne” oznacza paliwo kopalne zdefiniowane w art. 2 pkt 62 rozporządzenia (UE) 2018/1999. |
TYTUŁ II
WYMOGI STOSOWANIA OZNAKOWANIA „EUROPEJSKA ZIELONA OBLIGACJA” LUB „EUGB”
ROZDZIAŁ 1
Wymogi dotyczące obligacji
Artykuł 3
Oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”
Oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” stosuje się wyłącznie w odniesieniu do obligacji zgodnych z wymogami określonymi w niniejszym tytule.
Artykuł 4
Wykorzystanie przychodów z europejskich zielonych obligacji
1. Przed upływem terminu zapadalności europejskiej zielonej obligacji przychody z takiej obligacji alokuje się w całości, zgodnie z wymogami w zakresie systematyki, na co najmniej jedną z następujących kategorii („podejście stopniowe”):
a) |
aktywa trwałe niebędące aktywami finansowymi; |
b) |
nakłady inwestycyjne objęte pkt 1.1.2.2. załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178; |
c) |
wydatki operacyjne objęte pkt 1.1.3.2. załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178 poniesione nie więcej niż trzy lata przed emisją europejskiej zielonej obligacji; |
d) |
aktywa finansowe, które zostały utworzone nie więcej niż pięć lat po emisji europejskiej zielonej obligacji; |
e) |
aktywa i wydatki gospodarstw domowych. |
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, emitenci mogą, przed alokacją przychodów z europejskiej zielonej obligacji, odliczyć od tych przychodów koszty emisji.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, emitenci mogą alokować przychody z co najmniej jednej pozostającej w obrocie europejskiej zielonej obligacji na portfel aktywów trwałych lub aktywów finansowych zgodnie z wymogami w zakresie systematyki („podejście portfelowe”).
Jeżeli emitenci alokują przychody zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu, wówczas w sprawozdaniach z alokacji, o których mowa w art. 11, wykazują, że całkowita wartość aktywów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, w ich portfelu przekracza całkowitą wartość ich portfela europejskich zielonych obligacji pozostających w obrocie.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, emitent długu państwowego lub emitent z państwa trzeciego, który jest państwem, członkiem federacji w przypadku państwa federalnego lub podmiotem regionalnym lub gminnym, może również alokować przychody z wyemitowanych przez siebie europejskich zielonych obligacji na ulgi podatkowe, dotacje, zużycie pośrednie, transfery bieżące w ramach sektora instytucji rządowych i samorządowych, bieżącą współpracę międzynarodową lub innego rodzaju wydatki publiczne, pod warunkiem że przychody te są alokowane zgodnie z wymogami w zakresie systematyki.
Artykuł 5
Elastyczność w wykorzystywaniu przychodów z europejskich zielonych obligacji
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1, emitenci mogą alokować do 15 % przychodów z europejskiej zielonej obligacji na działalność gospodarczą, która jest zgodna z wymogami w zakresie systematyki, z wyjątkiem technicznych kryteriów kwalifikacji, pod warunkiem że działalność tę stanowi:
a) |
działalność gospodarczą, w związku z którą do dnia emisji europejskiej zielonej obligacji nie weszły w życie żadne techniczne kryteria kwalifikacji; lub |
b) |
działalność w kontekście wsparcia międzynarodowego objętą sprawozdawczością zgodną z wytycznymi uzgodnionymi na poziomie międzynarodowym, kryteriami i cyklami sprawozdawczymi, w tym finansowanie na rzecz klimatu raportowane Komisji na podstawie Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu, o którym to finansowaniu mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1999, oraz oficjalna pomoc rozwojowa raportowana Komitetowi Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. |
2. Jeżeli emitent alokuje przychody z europejskiej zielonej obligacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, musi opisać w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10, przedmiotowe rodzaje działalności oraz szacowany odsetek przychodów przeznaczonych na finansowanie takich działalności łącznie, a także w rozbiciu na poszczególne rodzaje działalności.
3. Jeżeli emitent alokuje przychody z europejskiej zielonej obligacji na działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1 lit. a), musi zapewnić, aby działalność ta spełniała, w stosownych przypadkach, ogólne kryteria zasady „nie czyń poważnych szkód” określone w dodatkach A, B, C i D do załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2139.
4. Jeżeli emitent alokuje przychody z europejskiej zielonej obligacji na działalność, o której mowa w ust. 1 lit. b), musi na zasadzie najwyższych starań zapewnić, aby działalność ta spełniała odpowiednie techniczne kryteria kwalifikacji.
Artykuł 6
Aktywa finansowe
1. Przychody z aktywów finansowych mogą być alokowane wyłącznie na cele określone w art. 4 ust. 1 lub, w stosownych przypadkach, na cele określone w art. 4 ust. 2 i 3.
2. Przychody z aktywów finansowych można alokować na inne kolejne aktywa finansowe, pod warunkiem że:
a) |
istnieją maksymalnie trzy kolejne następujące po sobie aktywa finansowe; |
b) |
przychody z ostatnich w kolejności aktywów finansowych alokuje się wyłącznie na cele określone w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b), c) lub e), lub, w stosownych przypadkach, na cele określone w art. 4 ust. 3; oraz |
c) |
emitent zapewnia kontrolerom zewnętrznym możliwość skutecznej kontroli ostatecznej alokacji przychodów. |
Artykuł 7
Plany dotyczące nakładów inwestycyjnych
1. W przypadku gdy wykorzystanie przychodów, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) i c), jest związane z działalnością gospodarczą, która spełni wymogi w zakresie systematyki, emitent publikuje plan dotyczący nakładów inwestycyjnych.
2. W planie dotyczącym nakładów inwestycyjnych określa się termin, przypadający zanim europejska zielona obligacja osiągnie termin zapadalności, przed upływem którego wszystkie wydatki kapitałowe i operacyjne finansowane z europejskiej zielonej obligacji muszą być zgodne z wymogami w zakresie systematyki.
3. W ciągu 60 dni od terminu określonego w planie dotyczącym nakładów inwestycyjnych emitent uzyskuje od kontrolera zewnętrznego ocenę zgodności z wymogami w zakresie systematyki wydatków kapitałowych i operacyjnych, które są uwzględnione w tym planie i finansowane z przychodów z europejskiej zielonej obligacji.
Artykuł 8
Stosowanie technicznych kryteriów kwalifikacji i zasad praw nabytych
1. Jeżeli emitenci alokują przychody z europejskich zielonych obligacji na cele określone w art. 4 ust. 1 i 3, muszą zapewnić, aby:
a) |
przychody te były alokowane zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji mającymi zastosowanie w momencie emisji obligacji; |
b) |
w przypadku zmiany technicznych kryteriów kwalifikacji po emisji obligacji następujące przychody były alokowane zgodnie ze zmienionymi technicznymi kryteriami kwalifikacji najpóźniej siedem lat od daty rozpoczęcia stosowania zmienionych kryteriów:
|
2. Jeżeli emitenci alokują przychody zgodnie z metodą portfelową, muszą uwzględniać w swoim portfelu wyłącznie te aktywa, których bazowa działalność gospodarcza jest zgodna z technicznymi kryteriami kwalifikacji, które miały zastosowanie w dowolnym momencie w okresie siedmiu lat przed datą publikacji sprawozdania z alokacji.
3. Jeżeli istnieje ryzyko, że przychody z pozostającej w obrocie obligacji nie zostaną dostosowane do ust. 1 lit. b) ppkt (ii), emitent musi sporządzić plan ich dostosowania, poddać go kontroli przeprowadzanej przez kontrolera zewnętrznego i opublikować plan ich dostosowania w możliwie najszerszym zakresie do zmienionych technicznych kryteriów kwalifikacji oraz w celu złagodzenia w możliwie najszerszym zakresie negatywnych skutków braku pełnej zgodności ze zmienionymi technicznymi kryteriami kwalifikacji. Emitent publikuje ten plan przed upływem okresu określonego w ust. 1 lit. b).
4. Zgodność z odpowiednimi technicznymi kryteriami kwalifikacji wykazuje się w sprawozdaniu z alokacji, o którym mowa w art. 11.
Artykuł 9
Wyłączenie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych
Właściwe organy, o których mowa w art. 44 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, nie mogą zatwierdzać prospektów wydanych przez jurysdykcje wymienione w załączniku I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, przez państwo wysokiego ryzyka wymienione w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1675 lub przez emitentów mających siedzibę w tych jurysdykcjach lub w tych państwach, w przypadku gdy dany prospekt odnosi się do niniejszego rozporządzenia lub do nazwy „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”.
ROZDZIAŁ 2
Przejrzystość i wymogi w zakresie kontroli zewnętrznej
Artykuł 10
Arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji i kontrola przedemisyjna
1. Przed emisją europejskiej zielonej obligacji emitenci:
a) |
wypełniają arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji określony w załączniku I; |
b) |
zapewniają, by wypełniony arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji został poddany kontroli przedemisyjnej przeprowadzanej przez kontrolera zewnętrznego i uzyskał jego pozytywną opinię. |
2. Arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć więcej niż jednej emisji europejskich zielonych obligacji.
3. Kontrola przedemisyjna, o której mowa w ust. 1 lit. b), obejmuje:
a) |
ocenę, czy emitent wypełnił arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji zgodnie z art. 4–8 i załącznikiem I; oraz |
b) |
elementy określone w załączniku IV. |
Artykuł 11
Sprawozdania z alokacji i kontrola poemisyjna sprawozdań z alokacji
1. Co 12 miesięcy do dnia pełnej alokacji przychodów z europejskiej zielonej obligacji oraz, w stosownych przypadkach, do momentu zrealizowania planu dotyczącego nakładów inwestycyjnych emitenci europejskich zielonych obligacji sporządzają sprawozdanie z alokacji europejskiej zielonej obligacji, z wykorzystaniem wzoru określonego w załączniku II, wykazujące, że przychody z europejskiej zielonej obligacji od daty jej emisji do końca okresu, o którym mowa w sprawozdaniu, alokowano zgodnie z art. 4–8.
Pierwszy 12-miesięczny okres rozpoczyna się w dniu emisji.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego, emitenci mogą przyjąć za datę zakończenia pierwszego okresu sprawozdawczego ostatni dzień roku kalendarzowego lub roku obrotowego emisji.
2. Sprawozdania z alokacji zawierają, w stosownych przypadkach, informacje na temat postępów w realizacji planu dotyczącego nakładów inwestycyjnych.
W rocznych sprawozdaniach z alokacji emitenci publikują przyczyny wszelkich opóźnień lub odstępstw, które mają znaczący wpływ na realizację planu dotyczącego nakładów inwestycyjnych.
3. Sprawozdania z alokacji mogą dotyczyć więcej niż jednej emisji europejskich zielonych obligacji.
4. Emitenci europejskich zielonych obligacji poddają kontroli poemisyjnej, przeprowadzanej przez kontrolera zewnętrznego, sprawozdanie z alokacji sporządzone po dokonaniu pełnej alokacji przychodów z europejskiej zielonej obligacji.
5. W przypadku gdy po opublikowaniu sprawozdania z alokacji zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) alokacja przychodów zostanie skorygowana, emitenci odpowiednich europejskich zielonych obligacji dokonują bez zbędnej zwłoki zmiany sprawozdania z alokacji i poddają kontroli poemisyjnej, przeprowadzanej przez kontrolera zewnętrznego, to zmienione sprawozdanie z alokacji.
6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 każde sprawozdanie z alokacji sporządzone przez emitentów, którzy alokują przychody z jednej lub większej liczby europejskich zielonych obligacji na portfel aktywów, podlega kontroli poemisyjnej przeprowadzanej przez kontrolera zewnętrznego. Kontroler zewnętrzny zwraca szczególną uwagę na te aktywa, których nie uwzględniono w żadnym z poprzednio opublikowanych sprawozdań z alokacji.
Taka kontrola poemisyjna nie jest wymagana, jeżeli w okresie objętym sprawozdaniem z alokacji nie dokonano żadnych zmian w alokacji na portfel aktywów i nie zmieniono żadnego składnika aktywów w portfelu ani nie zmieniono żadnego składnika aktywów podlegającego zmianie alokacji w stosunku do okresu objętego poprzednim sprawozdaniem z alokacji. W takich przypadkach w odpowiednim sprawozdaniu z alokacji zamieszcza się oświadczenie dotyczące nieprzeprowadzenia kontroli poemisyjnej z powodu braku takich zmian.
7. Emitenci europejskich zielonych obligacji zapewniają, by roczne sprawozdania z alokacji oraz, w stosownych przypadkach, wyniki kontroli poemisyjnej wymaganej na podstawie niniejszego artykułu były podawane do wiadomości publicznej w terminie 270 dni od zakończenia każdego 12-miesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1. Emitenci zapewniają, by w tym okresie 270 dni kontroler zewnętrzny miał co najmniej 90 dni na przeprowadzenie kontroli sprawozdania z alokacji.
8. Wyniki kontroli poemisyjnej, o której mowa w ust. 4, 5 i 6 niniejszego artykułu, zawierają następujące elementy:
a) |
ocenę, czy emitent alokował przychody z obligacji zgodnie z art. 4–8, na podstawie informacji przekazanych kontrolerowi zewnętrznemu; |
b) |
ocenę, czy emitent alokował przychody z obligacji zgodnie z przeznaczeniem określonym w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10, na podstawie informacji przekazanych kontrolerowi zewnętrznemu; |
c) |
elementy określone w załączniku IV. |
Artykuł 12
Sprawozdanie dotyczące wpływu europejskiej zielonej obligacji
1. Emitenci europejskich zielonych obligacji, po dokonaniu pełnej alokacji przychodów i co najmniej raz w całym okresie trwania tych obligacji, sporządzają i podają do wiadomości publicznej sprawozdanie dotyczące wpływu europejskiej zielonej obligacji na temat wpływu wykorzystania przychodów z obligacji na środowisko, z wykorzystaniem wzoru określonego w załączniku III.
2. Sprawozdanie dotyczące wpływu europejskiej zielonej obligacji może dotyczyć więcej niż jednej emisji europejskich zielonych obligacji.
3. Emitenci europejskich zielonych obligacji mogą zwrócić się do kontrolera zewnętrznego o przeprowadzenie kontroli sprawozdania dotyczącego wpływu. Wyniki kontroli takich sprawozdań zawierają następujące elementy:
a) |
ocenę, czy emisja obligacji pozostaje zgodna z szerszą strategią środowiskową emitenta; |
b) |
ocenę wskazanego wpływu przychodów z obligacji na środowisko; |
c) |
elementy określone w załączniku IV. |
Artykuł 13
Emitenci długu państwowego
1. Emitent długu państwowego poddaje swoje europejskie zielone obligacje kontroli poemisyjnej, którą przeprowadza:
a) |
kontroler zewnętrzny; lub |
b) |
kontroler zewnętrzny i organ kontroli państwowej. |
2. W przypadku gdy emitent długu państwowego poddaje swoje europejskie zielone obligacje kontroli poemisyjnej przeprowadzanej przez kontrolera zewnętrznego i organ kontroli państwowej, organ kontroli państwowej dokonuje kontroli alokacji przychodów z obligacji, a kontroler zewnętrzny poświadcza zgodność działalności gospodarczej finansowanej z obligacji z wymogami w zakresie systematyki.
Artykuł 14
Prospekt dotyczący europejskich zielonych obligacji
1. W celu stosowania oznakowania „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” emitent publikuje na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129 prospekt, który spełnia następujące warunki:
a) |
obligacje są oznaczone jako „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” w całym prospekcie; |
b) |
w części prospektu zawierającej informacje na temat wykorzystania przychodów stwierdza się, że europejska zielona obligacja jest emitowana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” mogą być stosowane w odniesieniu do obligacji objętych art. 1 ust. 2 lit. b) i d) rozporządzenia (UE) 2017/1129.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia termin „informacje regulowane”, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1129, obejmuje informacje zawarte w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia.
4. W przypadku gdy prospekt jest publikowany na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129, zawiera on streszczenie planu dotyczącego nakładów inwestycyjnych. W streszczeniu wymienia się najważniejsze projekty zrealizowane przez emitenta, których wartość mierzy się jako udział w całkowitych nakładach inwestycyjnych objętych planem dotyczącym nakładów inwestycyjnych, oraz określa się rodzaj, sektor, lokalizację i przewidywany rok finalizacji tych projektów.
Artykuł 15
Publikacja na stronie internetowej emitenta oraz powiadomienie ESMA i właściwych organów
1. Emitenci europejskich zielonych obligacji publikują na swoich stronach internetowych i udostępniają nieodpłatnie – zgodnie z art. 21 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2017/1129 –co najmniej przez 12 miesięcy od upływu terminu zapadalności tych obligacji, następujące elementy, w tym wszelkie ich zmiany lub korekty do nich:
a) |
przed emisją obligacji – wypełniony arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia; |
b) |
przed emisją obligacji – wyniki kontroli przedemisyjnej związanej z arkuszem informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia; |
c) |
przed emisją obligacji – link do strony internetowej, na której można zapoznać się z prospektem, w przypadkach gdy prospekt jest publikowany na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129; |
d) |
bez zbędnej zwłoki po ich sporządzeniu zgodnie z art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – sprawozdania z alokacji europejskiej zielonej obligacji; |
e) |
bez zbędnej zwłoki po ich uzyskaniu – wyniki kontroli poemisyjnych sprawozdań z alokacji europejskiej zielonej obligacji, o których mowa w art. 11 niniejszego rozporządzenia; |
f) |
bez zbędnej zwłoki po ich sporządzeniu zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia – sprawozdanie dotyczące wpływu europejskiej zielonej obligacji; |
g) |
w stosownym przypadku – plan dotyczący nakładów inwestycyjnych; |
h) |
w stosownym przypadku – wyniki kontroli sprawozdania dotyczącego wpływu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. |
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. d), w przypadku przeprowadzania kontroli poemisyjnej sprawozdania z alokacji europejskiej zielonej obligacji dane sprawozdanie z alokacji publikuje się bez zbędnej zwłoki po uzyskaniu wyników kontroli poemisyjnej.
2. Informacje zawarte w dokumentach, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), d) i f), przekazuje się – według uznania emitenta – w języku zwyczajowo używanym w sferze finansów międzynarodowych lub:
a) |
jeżeli europejskie zielone obligacje są przedmiotem oferty publicznej lub są dopuszczone do obrotu tylko w jednym państwie członkowskim – w języku zaakceptowanym przez właściwy organ tego państwa członkowskiego; |
b) |
jeżeli europejskie zielone obligacje są przedmiotem oferty publicznej lub są dopuszczone do obrotu w co najmniej jednym państwie członkowskim – w języku zaakceptowanym przez właściwe organy każdego z tych państw członkowskich. |
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, w przypadku gdy prospekt dotyczący europejskiej zielonej obligacji ma zostać opublikowany zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1129, informacje zawarte w dokumentach, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), d) i f) niniejszego artykułu, przekazuje się w języku lub językach, w których sporządzono ten prospekt.
4. W stosownych przypadkach emitenci powiadamiają właściwe organy, o których mowa w art. 44 ust. 1 i 2, o publikacji każdego z dokumentów, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu, bez zbędnej zwłoki po każdej publikacji.
5. Emitenci powiadamiają ESMA o publikacji wszystkich dokumentów, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, w terminie 30 dni od ich publikacji.
ROZDZIAŁ 3
Warunki stosowania oznakowania „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” w odniesieniu do obligacji sekurytyzacyjnych
Artykuł 16
Stosowanie oznakowania „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” w odniesieniu do obligacji sekurytyzacyjnych
1. W przypadku obligacji sekurytyzacyjnych oznaczonych jako „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”:
a) |
odniesienia do „emitenta” w niniejszym rozporządzeniu należy rozumieć jako odniesienia do „jednostki inicjującej”; |
b) |
odniesienia do „przychodów” zawarte w art. 4 należy rozumieć jako odniesienia do przychodów uzyskanych przez jednostkę inicjującą ze sprzedaży SSPE ekspozycji sekurytyzacyjnych. |
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a), odniesienia do „emitenta” zawarte w art. 9 i 15, art. 44 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 48 i art. 49 ust. 1 należy rozumieć jako odniesienia do „jednostki inicjującej” lub „SSPE”, a odniesienia do „emitenta” zawarte w art. 14 ust. 1 i art. 44 ust. 1 należy rozumieć jako odniesienia do „SSPE”.
3. W przypadku gdy ekspozycje sekurytyzacyjne pochodzą od wielu jednostek inicjujących, obowiązują następujące zasady:
a) |
każda jednostka inicjująca spełnia proporcjonalnie wymogi dotyczące wykorzystania przychodów określone w art. 4–8 w odniesieniu do jej udziału w puli ekspozycji sekurytyzowanych; |
b) |
jednostki inicjujące wspólnie spełniają wymogi określone w art. 10, 11, 12, 15, 18 i 19, wyraźnie wskazując zakres, w jakim każda z nich spełniła odpowiednie własne wymogi; |
c) |
jednostki inicjujące wspólnie spełniają wymogi dotyczące poddania się kontroli zewnętrznej określone w art. 10 i 11; |
d) |
w przypadku gdy wiele jednostek inicjujących postanawia zwrócić się o przeprowadzenie kontroli sprawozdania dotyczącego wpływu, o którym mowa w art. 12 ust. 3, wspólnie spełniają one wymogi dotyczące tej kontroli. |
Artykuł 17
Wykluczenie obligacji wyemitowanych do celów sekurytyzacji syntetycznej
Obligacje wyemitowane do celów sekurytyzacji syntetycznej nie kwalifikują się do stosowania oznaczenia „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”.
Artykuł 18
Wykluczenia dotyczące niektórych ekspozycji sekurytyzowanych
1. Do celów niniejszego rozporządzenia ekspozycje sekurytyzowane nie obejmują ekspozycji finansujących poszukiwanie, górnictwo, wydobycie, produkcję, przetwarzanie, magazynowanie, rafinację lub dystrybucję, w tym transport, paliw kopalnych ani handel paliwami kopalnymi.
2. Do puli ekspozycji sekurytyzowanych do celów niniejszego rozporządzenia można włączyć ekspozycje finansujące wytwarzanie energii elektrycznej z paliw kopalnych, kogenerację energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z paliw kopalnych lub wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z paliw kopalnych, jeżeli dana działalność spełnia kryteria zasady „nie czyń poważnych szkód” określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2021/2139.
3. Jednostka inicjująca wyjaśnia w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10, w jakim zakresie spełnione zostały wymogi ust. 1 niniejszego artykułu.
4. Na wniosek właściwego organu, o którym mowa w art. 44, jednostka inicjująca wykazuje zgodność z ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 19
Dodatkowe wymogi dotyczące ujawniania informacji w przypadku sekurytyzacji
1. W przypadku obligacji sekurytyzacyjnej oznaczonej jako „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” prospekt opublikowany na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1129 zawiera ona oświadczenie, że dana obligacja jest obligacją sekurytyzacyjną oraz że jednostka inicjująca jest odpowiedzialna za wypełnienie podjętych w prospekcie zobowiązań dotyczących wykorzystania przychodów.
2. Aby zapewnić przejrzystość w zakresie charakterystyki środowiskowej ekspozycji sekurytyzowanych, prospekt powinien zawierać informacje na temat poniższych aspektów na zasadzie najlepszych starań i najlepszych zdolności jednostki inicjującej, w oparciu o dostępne dane:
a) |
udział ekspozycji sekurytyzowanych w puli ekspozycji sekurytyzowanych, które finansują działalność gospodarczą kwalifikującą się do systematyki zgodnie z art. 1 pkt 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178; |
b) |
w odniesieniu do poszczególnych działalności gospodarczych wymienionych w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 lub art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, w puli ekspozycji kwalifikujących się do systematyki, o której mowa w lit. a) niniejszego ustępu, udział ekspozycji sekurytyzowanych zgodnych z wymogami w zakresie systematyki; |
c) |
w odniesieniu do poszczególnych działalności gospodarczych wymienionych w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 lub art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, w puli ekspozycji kwalifikujących się do systematyki, o której mowa w lit. a) niniejszego ustępu, udział ekspozycji sekurytyzowanych, które nie spełniają celów zasady „nie czyń poważnych szkód”, o których mowa w art. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852. |
3. Informacje zawarte w prospekcie zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu zamieszcza się również w arkuszu informacyjnym europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 10, oraz – na podstawie corocznych aktualizacji dokonywanych przez jednostkę inicjującą – w sprawozdaniu z alokacji europejskiej zielonej obligacji, o którym mowa w art. 11.
TYTUŁ III
OPCJONALNE WZORY FORMULARZY NA POTRZEBY UJAWNIANIA INFORMACJI NA TEMAT OBLIGACJI WPROWADZANYCH DO OBROTU JAKO ZRÓWNOWAŻONE ŚRODOWISKOWO I OBLIGACJI POWIĄZANYCH ZE ZRÓWNOWAŻONYM ROZWOJEM
Artykuł 20
Ujawnianie informacji przed emisją w przypadku emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo lub obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem
1. Do dnia 21 grudnia 2024 r. Komisja publikuje wytyczne ustanawiające wzory formularzy na potrzeby dobrowolnego ujawniania informacji przed emisją w przypadku emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem.
2. We wzorach formularzy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wskazuje się, czy emitent zamierza skorzystać z usług kontrolera zewnętrznego oraz ze wspólnego wzoru formularza na potrzeby okresowego ujawniania informacji, o którym mowa w art. 21.
3. W przypadku emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo, wzory formularzy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawierają, oprócz wskazania, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, co najmniej następujące elementy, które odzwierciedlają zamiar emitenta w oparciu o dane dostępne w momencie emisji obligacji:
a) |
w przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi publikacji planów zgodnie z art. 19a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) lub art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2013/34/UE lub gdy dobrowolnie publikuje takie plany – sposób, w jaki przychody z obligacji mają przyczynić się do realizacji tych planów; |
b) |
w przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi ujawnienia informacji zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 – sposób, w jaki przychody z obligacji mają wnieść wkład w obrót, nakłady inwestycyjne i wydatki operacyjne emitenta zgodne z wymogami w zakresie systematyki; |
c) |
minimalny odsetek przychodów z obligacji, który ma być wykorzystany na działalność zrównoważoną środowiskowo zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852. |
4. W przypadku emitentów obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, wzory formularzy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawierają, oprócz wskazania, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, co najmniej następujące elementy, które odzwierciedlają zamiar emitenta w oparciu o dane dostępne w momencie emisji obligacji:
a) |
uzasadnienie, poziom ambicji, istotność i metodykę obliczania kluczowych wskaźników skuteczności działania określonych przez emitenta; |
b) |
w przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi publikacji planów zgodnie z art. 19a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) lub art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2013/34/UE lub gdy dobrowolnie publikuje takie plany – sposób, w jaki przychody z obligacji mają przyczynić się do realizacji tych planów; |
c) |
w stosownych przypadkach sposób, w jaki obligacje są powiązane z obrotem, nakładami inwestycyjnymi i wydatkami operacyjnymi emitenta zgodnymi z wymogami w zakresie systematyki, poprzez zastosowanie rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178; |
d) |
opis struktury obligacji, w tym mechanizmu korekty kuponu. |
Artykuł 21
Okresowe ujawnianie informacji po emisji w przypadku emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo lub obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem
1. Emitenci obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem mogą okresowo ujawniać informacje po emisji za pomocą wspólnych wzorów formularzy.
W przypadku gdy emitent ujawnia okresowo informacje po emisji zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu, art. 44 stosuje się do momentu upływu terminu zapadalności obligacji.
2. W przypadku emitenta obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo, wzory formularzy, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej następujące elementy:
a) |
w przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi publikacji planów zgodnie z art. 19a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) lub art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2013/34/UE lub gdy dobrowolnie publikuje takie plany – sposób, w jaki przychody z obligacji przyczyniają się do realizacji tych planów; |
b) |
w przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi ujawnienia informacji zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 – sposób, w jaki przychody z obligacji wnoszą wkład w obrót, nakłady inwestycyjne i wydatki operacyjne emitenta zgodne z wymogami w zakresie systematyki; |
c) |
minimalny odsetek przychodów z obligacji wykorzystany na działalność zrównoważoną środowiskowo zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852. |
3. W przypadku emitenta obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, wzory formularzy, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej następujące elementy:
a) |
uzasadnienie, poziom ambicji, istotność i metodykę obliczania kluczowych wskaźników skuteczności działania określonych przez emitenta; |
b) |
w przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi publikacji planów zgodnie z art. 19a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) lub art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2013/34/UE lub gdy dobrowolnie publikuje takie plany – sposób, w jaki przychody z obligacji mają przyczynić się do realizacji tych planów; |
c) |
w stosownych przypadkach sposób, w jaki przychody z obligacji są powiązane z obrotem, nakładami inwestycyjnymi i wydatkami operacyjnymi emitenta zgodnymi z wymogami w zakresie systematyki, poprzez zastosowanie rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/2178; |
d) |
opis struktury obligacji, w tym mechanizmu korekty kuponu. |
4. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 68 do dnia 21 grudnia 2024 r. w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie treści, metodyki i prezentacji informacji, które należy ujawnić we wzorach formularzy, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
Przy sporządzaniu tego aktu delegowanego, Komisja bierze pod uwagę informacje dotyczące aspektów środowiskowych, społecznych i zarządczych, które należy ujawnić na podstawie innych odpowiednich aktów ustawodawczych, w tym rozporządzenia (UE) 2017/1129, aby uniknąć powielania informacji ujawnianych przez emitentów.
Przy sporządzaniu tego aktu delegowanego, Komisja uwzględnia również potrzeby informacyjne uczestników rynku finansowego, którzy podlegają wymogom ujawniania informacji określonym w rozporządzeniu (UE) 2019/2088.
TYTUŁ IV
KONTROLERZY ZEWNĘTRZNI EUROPEJSKICH ZIELONYCH OBLIGACJI
ROZDZIAŁ 1
Warunki kontroli zewnętrznej europejskich zielonych obligacji
Artykuł 22
Wpis do rejestru
1. Przed podjęciem czynności kontrolerzy zewnętrzni europejskich zielonych obligacji muszą zostać wpisani do rejestru ESMA.
2. Wpisani do rejestru ESMA kontrolerzy zewnętrzni muszą zawsze spełniać warunki dotyczące wpisu do rejestru określone w art. 23 ust. 2.
3. Organy kontroli państwowej nie podlegają przepisom tytułów IV i V niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
Wniosek o wpis do rejestru jako kontrolera zewnętrznego europejskich zielonych obligacji
1. Wniosek o wpis do rejestru jako kontrolera zewnętrznego europejskich zielonych obligacji zawiera następujące informacje:
a) |
pełną nazwę wnioskodawcy, adres siedziby statutowej w Unii, stronę internetową wnioskodawcy oraz, w miarę możliwości, identyfikator podmiotu prawnego (LEI); |
b) |
imię i nazwisko oraz dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za kontakty; |
c) |
formę prawną wnioskodawcy; |
d) |
strukturę własnościową wnioskodawcy; |
e) |
tożsamość członków kadry kierowniczej najwyższego szczebla i członków organu kierowniczego wnioskodawcy wraz z ich życiorysami przedstawiającymi co najmniej poziom ich kwalifikacji, doświadczenia i wyszkolenia; |
f) |
liczbę analityków, pracowników i innych osób bezpośrednio zaangażowanych w czynności w zakresie oceny oraz ich poziom wiedzy, doświadczenia i wyszkolenia zdobytych przed rozpoczęciem i podczas pracy dla wnioskodawcy w ramach przeprowadzania kontroli zewnętrznej lub świadczenia podobnych usług; |
g) |
opis procedur i metodyk wdrożonych przez wnioskodawcę w celu sporządzania wyników kontroli; |
h) |
zasady ładu korporacyjnego oraz strategie lub procedury wdrożone przez wnioskodawcę w celu wykrywania, eliminowania lub zarządzania oraz ujawniania w przejrzysty sposób wszelkich rzeczywistych lub potencjalnych konfliktów interesów, o których mowa w art. 35; |
i) |
w stosownych przypadkach dokumenty i informacje dotyczące wszelkich istniejących lub planowanych ustaleń dotyczących outsourcingu czynności kontrolera zewnętrznego objętych niniejszym rozporządzeniem, w tym informacje na temat podmiotów wykonujących funkcje zlecone w ramach outsourcingu; |
j) |
w stosownych przypadkach informacje na temat innej działalności prowadzonej przez wnioskodawcę. |
2. ESMA wpisuje do rejestru wnioskodawcę jako kontrolera zewnętrznego tylko wówczas, gdy spełnione są następujące warunki:
a) |
kadra kierownicza najwyższego szczebla i członkowie organu kierowniczego wnioskodawcy:
|
b) |
liczba analityków, pracowników i innych osób bezpośrednio zaangażowanych w czynności w zakresie oceny dokonywane przez wnioskodawcę oraz ich poziom wiedzy, doświadczenia i wyszkolenia są odpowiednie, aby wnioskodawca mógł wykonywać zadania wymagane od kontrolerów zewnętrznych na podstawie niniejszego rozporządzenia; |
c) |
zasady wewnętrzne wnioskodawcy wprowadzone w celu zapewnienia zgodności z rozdziałem 2 niniejszego tytułu są odpowiednie i skuteczne. |
Przy ocenie warunków określonych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ESMA może wziąć pod uwagę, czy wnioskodawca, w przypadku gdy świadczył usługi zgodnie z art. 69 i 70, dołożył najlepszych starań, aby spełnić wymogi określone w art. 24–38. W tym celu ESMA może zażądać od wnioskodawcy przedłożenia niezbędnych informacji.
3. W terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku ESMA sprawdza jego kompletność.
Jeżeli wniosek nie jest kompletny, ESMA informuje o tym wnioskodawcę i wyznacza termin, w którym wnioskodawca ma przedłożyć dodatkowe informacje.
Jeżeli wniosek jest kompletny, ESMA informuje o tym wnioskodawcę.
4. W terminie 45 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku ESMA wpisuje wnioskodawcę do rejestru lub odmawia wpisu.
ESMA może przedłużyć termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, o 15 dni roboczych, jeżeli wnioskodawca zamierza skorzystać z outsourcingu w przypadku niektórych czynności w zakresie kontroli zewnętrznej.
5. ESMA powiadamia wnioskodawcę na piśmie o wpisaniu go do rejestru jako kontrolera zewnętrznego lub o odmowie wpisu. Decyzja o wpisie lub odmowie wpisu wnioskodawcy zawiera uzasadnienie i staje się skuteczna piątego dnia roboczego od jej wydania.
6. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i b).
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2024 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
7. ESMA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających standardowe formularze, wzory i procedury na potrzeby przedkładania informacji, o których mowa w ust. 1.
Przy opracowywaniu projektów wykonawczych standardów technicznych, ESMA uwzględnia cyfrowe środki wpisywania do rejestru.
ESMA przedkłada Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2024 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 24
Istotne zmiany dotyczące wpisu do rejestru
1. Kontroler zewnętrzny powiadamia ESMA o wszelkich istotnych zmianach w informacjach przekazanych zgodnie z art. 23 ust. 1, zanim takie zmiany zostaną wdrożone.
Jeżeli ESMA wyraża sprzeciw wobec takich istotnych zmian, informuje o tym kontrolera zewnętrznego w terminie 45 dni roboczych od powiadomienia o tych zmianach, podając powody sprzeciwu. Zmiany, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie mogą zostać wdrożone, jeżeli ESMA wyrazi sprzeciw wobec nich w tym terminie.
2. ESMA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających standardowe formularze, wzory i procedury na potrzeby przedkładania informacji, o których mowa w ust. 1.
Przy opracowywaniu projektów wykonawczych standardów technicznych, ESMA uwzględnia cyfrowe środki wpisywania do rejestru.
ESMA przedkłada Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 25
System językowy
Wnioskodawca składa wniosek o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 23, w jednym z języków urzędowych instytucji Unii. Rozporządzenie nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. (22) stosuje się odpowiednio do wszelkiej innej komunikacji między ESMA a wnioskodawcą i jego pracownikami.
ROZDZIAŁ 2
Wymogi organizacyjne, procesy i dokumenty dotyczące zarządzania
Artykuł 26
Zasady ogólne
1. Kontrolerzy zewnętrzni stosują odpowiednie systemy, zasoby i procedury w celu wypełnienia obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.
2. Co najmniej raz w roku kontrolerzy zewnętrzni monitorują i oceniają adekwatność i skuteczność swoich systemów, zasobów i procedur ustanowionych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz podejmują odpowiednie środki w celu wyeliminowania wszelkich niedociągnięć w tym zakresie.
3. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dokonywania oceny odpowiedniości, adekwatności i skuteczności stosowanych przez kontrolerów zewnętrznych systemów, zasobów i procedur, o których mowa w ust. 1 i 2.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 27
Kadra kierownicza najwyższego szczebla i członkowie organu kierowniczego
1. Kadra kierownicza najwyższego szczebla i członkowie organu kierowniczego kontrolera zewnętrznego odpowiednio zapewniają lub nadzorują następujące elementy:
a) |
prawidłowe i ostrożne zarządzanie kontrolerem zewnętrznym; |
b) |
niezależność czynności w zakresie oceny; |
c) |
właściwą identyfikację, eliminowanie lub zarządzanie oraz ujawnianie w przejrzysty sposób wszelkich rzeczywistych lub potencjalnych konfliktów interesów; |
d) |
przestrzeganie przez kontrolera zewnętrznego w każdym czasie przepisów niniejszego rozporządzenia. |
2. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dokonywania oceny prawidłowego i ostrożnego zarządzania kontrolerem zewnętrznym, o którym mowa w ust. 1 lit. a), oraz zarządzania konfliktami interesów, o którym mowa w ust. 1 lit. c).
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2024 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 28
Analitycy i pracownicy kontrolerów zewnętrznych oraz inne osoby bezpośrednio zaangażowane w czynności w zakresie oceny podejmowane przez kontrolerów zewnętrznych
1. Kontrolerzy zewnętrzni zapewniają, aby ich analitycy i pracownicy oraz wszelkie inne osoby fizyczne, których usługi pozostają do ich dyspozycji lub pod ich kontrolą, i którzy są bezpośrednio zaangażowani w czynności w zakresie oceny, posiadali wiedzę, doświadczenie i wyszkolenie, które są niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań.
2. Kontrolerzy zewnętrzni zapewniają, aby osoby, o których mowa w ust. 1, nie mogły inicjować negocjacji ani uczestniczyć w negocjacjach dotyczących opłat lub płatności z żadnym ocenianym podmiotem, powiązaną z nim osobą trzecią ani inną osobą bezpośrednio lub pośrednio związaną z ocenianym podmiotem przez kontrolę.
3. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dokonywania oceny odpowiedniości wiedzy, doświadczenia i wyszkolenia osób, o których mowa w ust. 1.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2024 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 29
Komórka ds. zgodności
1. Kontrolerzy zewnętrzni ustanawiają i utrzymują stałą, niezależną i skuteczną komórkę ds. zgodności na potrzeby czynności dokonywanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
2. Kontrolerzy zewnętrzni zapewniają, aby komórka ds. zgodności spełniała poniższe wymogi:
a) |
posiadała uprawnienia umożliwiające właściwe i niezależne wykonywanie jej obowiązków; |
b) |
posiadała niezbędne zasoby i wiedzę ekspercką oraz dostęp do wszystkich istotnych informacji; |
c) |
nie monitorowała ani nie oceniała własnych czynności; |
d) |
nie otrzymywała wynagrodzenia w związku z wynikami działalności kontrolera zewnętrznego. |
3. Ustalenia poczynione przez komórkę ds. zgodności udostępnia się organowi nadzorczemu lub organowi administracyjnemu kontrolera zewnętrznego.
4. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dokonywania oceny, czy komórka ds. zgodności posiada uprawnienia umożliwiające właściwie i niezależnie wykonywanie jej obowiązków, o których mowa w ust. 2 lit. a), oraz kryteria dokonywania oceny, czy komórka ds. zgodności posiada niezbędne zasoby i wiedzę ekspercką oraz dostęp do wszystkich istotnych informacji, o których mowa w ust. 2 lit. b).
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 30
Zasady i procedury wewnętrzne
1. Kontrolerzy zewnętrzni przyjmują i wdrażają wewnętrzne zasady i procedury należytej staranności, które zapewniają, aby ich interesy gospodarcze nie wpływały na niezależność ani dokładność czynności w zakresie oceny.
2. Kontrolerzy zewnętrzni przyjmują i wdrażają odpowiednie procedury administracyjne i księgowe, mechanizmy kontroli wewnętrznej oraz skuteczne rozwiązania w zakresie kontroli i zabezpieczeń systemów przetwarzania informacji.
3. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dokonywania oceny odpowiedniości procedur administracyjnych i księgowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej, a także skuteczności rozwiązań w zakresie kontroli i zabezpieczeń systemów przetwarzania informacji, o których mowa w ust. 2.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 31
Metodyka dokonywania oceny i informacje wykorzystywane do kontroli
1. Kontrolerzy zewnętrzni przyjmują i wdrażają środki zapewniające, aby wyrażona w wyniku prowadzonych przez nich kontroli opinia oparta była na dogłębnej analizie wszystkich dostępnych im informacji, które zgodnie z metodyką kontrolerów zewnętrznych są istotne dla dokonywanej przez nich analizy.
2. Kontrolerzy zewnętrzni podają do wiadomości publicznej najważniejsze etapy ich rozumowania prowadzące do wyciągnięcia wniosków z poszczególnych kontroli.
3. Dokonując kontroli, kontrolerzy zewnętrzni korzystają z informacji o wystarczającej jakości, pochodzących z wiarygodnych źródeł.
4. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dokonywania oceny, czy informacje, o których mowa w ust. 3, są wystarczającej jakości oraz czy źródła, o których mowa w tym ustępie, są wiarygodne.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 32
Błędy w metodyce dokonywania oceny lub jej stosowaniu
1. Kontrolerzy zewnętrzni, którzy dowiedzą się o błędach w swojej metodyce dokonywania oceny lub w jej stosowaniu, mających istotny wpływ na kontrolę, natychmiast powiadamiają o tych błędach ESMA i emitentów odpowiednich europejskich zielonych obligacji oraz wyjaśniają je.
2. Kontrolerzy zewnętrzni szybko usuwają błędy i jak najszybciej publikują na swoich stronach internetowych błędy, o których mowa w ust. 1, oraz, w stosownych przypadkach, zmienione i poprawione wyniki kontroli. W takich zmienionych dokumentach podaje się uzasadnienie zmian.
Artykuł 33
Outsourcing
1. Kontrolerzy zewnętrzni, którzy zlecają na zasadzie outsourcingu dostawcom usług będącym osobami trzecimi czynności w zakresie oceny, zapewniają, aby każdy taki dostawca usług będący osobą trzecią dysponował zdolnościami i możliwościami pozwalającymi na rzetelne i profesjonalne wykonanie tych czynności w zakresie oceny. Tacy kontrolerzy zewnętrzni zapewniają również, aby outsourcing nie wpływał w sposób istotny na jakość ich kontroli wewnętrznej ani na zdolność ESMA do sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem przez tych kontrolerów zewnętrznych przepisów niniejszego rozporządzenia.
2. Kontrolerzy zewnętrzni nie mogą zlecać na zasadzie outsourcingu wszystkich swoich czynności w zakresie oceny ani zadań swojej komórki ds. zgodności.
3. Kontrolerzy zewnętrzni powiadamiają ESMA o czynnościach w zakresie oceny, które zamierzają zlecić na zasadzie outsourcingu, w tym doprecyzowują poziom zasobów ludzkich i technicznych potrzebnych do wykonania każdej z tych czynności oraz powody takiego zlecenia na zasadzie outsourcingu.
4. Kontrolerzy zewnętrzni zlecający na zasadzie outsourcingu czynności w zakresie oceny zapewniają, aby takie zlecenie na zasadzie outsourcingu nie ograniczało ani nie osłabiało zdolności członków kadry kierowniczej najwyższego szczebla lub organu zarządzającego kontrolera zewnętrznego do wykonywania ich funkcji lub ich zadań.
5. Kontrolerzy zewnętrzni zapewniają, aby dostawcy usług będący osobami trzecimi współpracowali z ESMA i stosowali się do wniosków nadzorczych ESMA w związku z czynnościami w zakresie oceny zlecanymi na zasadzie outsourcingu.
6. Kontrolerzy zewnętrzni pozostają odpowiedzialni za czynności zlecone na zasadzie outsourcingu i wprowadzają środki w celu zapewnienia:
a) |
oceny, czy dostawca usług będący osobą trzecią wykonuje czynności w zakresie oceny zlecone na zasadzie outsourcingu w sposób skuteczny i zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii i prawem krajowym oraz wymogami regulacyjnymi oraz czy w odpowiedni sposób usuwa stwierdzone uchybienia; |
b) |
identyfikacji potencjalnego ryzyka związanego z czynnościami w zakresie oceny zleconymi na zasadzie outsourcingu; |
c) |
odpowiedniego okresowego monitorowania czynności w zakresie oceny zleconych na zasadzie outsourcingu; |
d) |
odpowiednich procedur kontrolnych w odniesieniu do czynności w zakresie oceny zleconych na zasadzie outsourcingu, w tym skutecznego nadzorowania tych czynności i potencjalnego ryzyka związanego z dostawcą usług będącym osobą trzecią; |
e) |
odpowiedniej ciągłości działań w zakresie czynności zleconych na zasadzie outsourcingu. |
Do celów akapitu pierwszego lit. e) kontrolerzy zewnętrzni uzyskują informacje na temat rozwiązań zapewniających ciągłość działań stosowanych przez dostawców usług będących osobami trzecimi, oceniają jakość tych rozwiązań oraz, w razie konieczności, zwracają się o poprawienie tych rozwiązań.
7. ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria:
a) |
dokonywania oceny, czy dostawcy usług będący osobami trzecimi dysponują zdolnościami i możliwościami pozwalającymi im na rzetelne i profesjonalne wykonywanie czynności w zakresie oceny; oraz |
b) |
mające na celu zapewnienie, aby wykonywanie czynności w zakresie oceny nie wpływało w sposób istotny na jakość kontroli wewnętrznej realizowanej przez kontrolerów zewnętrznych ani na zdolność ESMA do sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem przez kontrolerów zewnętrznych przepisów niniejszego rozporządzenia. |
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2024 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 34
Wymogi dotyczące prowadzenia rejestrów
1. Kontrolerzy zewnętrzni prowadzą stosowne rejestry następujących elementów:
a) |
tożsamości osób uczestniczących w ustalaniu i zatwierdzaniu wyników kontroli oraz daty podjęcia decyzji o zatwierdzeniu wyników kontroli; |
b) |
dokumentacji dotyczącej ustalonych procedur i metodyk stosowanych przez kontrolerów zewnętrznych do prowadzenia kontroli i sporządzania wyników kontroli; |
c) |
dokumentów wewnętrznych, w tym informacji niepublicznych i dokumentów roboczych, wykorzystanych jako podstawa wszelkich opublikowanych wyników kontroli; |
d) |
sprawozdań z procedur i środków wdrażanych przez kontrolerów zewnętrznych w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem; |
e) |
kopii wewnętrznej i zewnętrznej korespondencji dotyczącej czynności w zakresie oceny, w tym korespondencji elektronicznej, otrzymywanej i wysyłanej przez kontrolera zewnętrznego i jego pracowników; |
f) |
dokumentacji zawierającej ocenę przedumowną, o której mowa w art. 35 ust. 2. |
2. Rejestry i dokumenty, o których mowa w ust. 1, przechowuje się co najmniej przez pięć lat od upływu terminu zapadalności danej obligacji i udostępnia się ESMA na jej wniosek.
3. W przypadku gdy ESMA cofnęła wpis do rejestru kontrolera zewnętrznego zgodnie z art. 59 ust. 1, kontroler zewnętrzny zapewnia przechowywanie tych rejestrów i dokumentów przez kolejne pięć lat. Rejestry i dokumenty, w których określono odpowiednie prawa i obowiązki kontrolera zewnętrznego i emitenta europejskiej zielonej obligacji na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie oceny, przechowuje się przez okres trwania stosunku umownego z tym emitentem.
Artykuł 35
Konflikty interesów i poufność informacji
1. Kontrolerzy zewnętrzni identyfikują, eliminują lub zarządzają oraz ujawniają w przejrzysty sposób w wynikach kontroli wszelkie rzeczywiste lub potencjalne konflikty interesów, które dotyczą:
a) |
ich analityków lub pracowników; |
b) |
akcjonariuszy posiadających co najmniej 10 % kapitału lub praw głosu kontrolerów zewnętrznych lub w przedsiębiorstwie, które jest uprawnione do sprawowania kontroli lub wywierania dominującego wpływu na kontrolerów zewnętrznych; |
c) |
osób pozostających w stosunku umownym z kontrolerami zewnętrznymi i bezpośrednio zaangażowanych w czynności w zakresie oceny; lub |
d) |
osób zatwierdzających wyniki kontroli. |
2. Kontroler zewnętrzny, przed zawarciem z emitentem umowy o świadczenie usług, dokonuje oceny przedumownej, aby sprawdzić, czy istnieje rzeczywisty lub potencjalny konflikt interesów, i sporządza dokumentację tej oceny. Kontroler zewnętrzny aktualizuje ocenę przedumowną i związaną z nią dokumentację w przypadku istotnej zmiany ryzyka konfliktu interesów po zawarciu umowy między kontrolerem zewnętrznym a emitentem.
Kontroler zewnętrzny nie przeprowadza kontroli, jeżeli stwierdzi, że istnieje rzeczywisty konflikt interesów i nie jest w stanie wdrożyć środków mających na celu wyeliminowanie tego konfliktu interesów lub zarządzanie nim.
3. Opłaty pobierane przez kontrolerów zewnętrznych za usługi związane z oceną nie mogą zależeć od wyniku kontroli ani od żadnego innego wyniku lub rezultatu wykonanej pracy.
4. Analitycy, pracownicy kontrolera zewnętrznego oraz inne osoby pozostające w stosunku umownym z kontrolerami zewnętrznymi i bezpośrednio zaangażowane w czynności w zakresie oceny są zobowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej.
5. Kontrolerzy zewnętrzni zapewniają, aby ich analitycy i pracownicy lub inne osoby fizyczne pozostające w stosunku umownym z kontrolerami zewnętrznymi i bezpośrednio zaangażowane w czynności w zakresie oceny spełniali następujące warunki:
a) |
podejmowali wszelkie uzasadnione środki w celu ochrony majątku i rejestrów znajdujących się w posiadaniu kontrolera zewnętrznego przed oszustwem, kradzieżą lub użyciem niezgodnym z przeznaczeniem, z uwzględnieniem charakteru, zakresu i złożoności jego działalności gospodarczej oraz charakteru i zakresu prowadzonych przez niego czynności w zakresie oceny; |
b) |
nie ujawniali informacji na temat kontroli ani możliwych przyszłych kontroli innym stronom niż emitenci, którzy zwrócili się z wnioskiem o dokonanie oceny przez kontrolera zewnętrznego; |
c) |
nie wykorzystywali ani nie przekazywali informacji poufnych w żadnym innym celu niż na potrzeby czynności w zakresie oceny. |
Artykuł 36
Świadczenie innych usług
Kontrolerzy zewnętrzni świadczący inne usługi niż czynności w zakresie oceny zapewniają, aby te inne usługi nie powodowały konfliktu interesów z ich czynnościami w zakresie oceny europejskich zielonych obligacji. W prowadzonych przez siebie kontrolach ujawniają oni wszelkie inne usługi świadczone na rzecz ocenianego podmiotu lub powiązanych osób trzecich.
ROZDZIAŁ 3
Kontrole
Artykuł 37
Odniesienia do ESMA lub innych właściwych organów
Kontrolerzy zewnętrzni nie mogą w ramach prowadzonych przez siebie kontroli powoływać się na ESMA ani żaden właściwy organ w sposób, który mógłby wskazywać lub sugerować, że ESMA lub jakikolwiek właściwy organ zatwierdza lub aprobuje taką kontrolę lub jakiekolwiek działania czynności kontrolera zewnętrznego w zakresie oceny.
Artykuł 38
Publikacja wyników kontroli
1. Kontrolerzy zewnętrzni publikują i nieodpłatnie udostępniają na swoich stronach internetowych następujące dokumenty:
a) |
w rozsądnym terminie przed emisją danej obligacji – sporządzone przez siebie wyniki kontroli przedemisyjnych; |
b) |
niezwłocznie po zakończeniu oceny sprawozdań z alokacji przez kontrolera zewnętrznego – sporządzone przez siebie wyniki kontroli poemisyjnych; |
c) |
niezwłocznie po dokonaniu przez kontrolera zewnętrznego oceny sprawozdań dotyczących wpływu – sporządzone przez siebie wyniki kontroli sprawozdań dotyczących wpływu. |
2. Wyniki kontroli pozostają publicznie dostępne na stronie internetowej kontrolera zewnętrznego co najmniej do upływu terminu zapadalności danej obligacji.
3. Kontrolerzy zewnętrzni, którzy podejmują decyzję o zaprzestaniu przeprowadzania kontroli, podają powody takiej decyzji na swoich stronach internetowych niezwłocznie po jej podjęciu.
ROZDZIAŁ 4
Świadczenie usług przez kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich
Artykuł 39
Przepisy ogólne
1. Kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego może świadczyć usługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na rzecz emitentów europejskich zielonych obligacji, jeżeli jest wpisany do rejestru kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich prowadzonego przez ESMA zgodnie z art. 67.
2. ESMA wpisuje do rejestru kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego, który złożył wniosek o świadczenie usług kontrolera zewnętrznego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w całej Unii zgodnie z ust. 1 (zwanego dalej „składającym wniosek kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego”) wyłącznie wówczas, gdy spełnione są następujące warunki:
a) |
Komisja przyjęła decyzję na podstawie art. 40 ust. 1; |
b) |
składający wniosek kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego jest wpisany do rejestru lub posiada uprawnienia do świadczenia usług kontroli zewnętrznej, które mają być świadczone w Unii, i podlega skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu prawa zapewniającym pełną zgodność z wymogami mającymi zastosowanie w tym państwie trzecim; |
c) |
ustalenia dotyczące współpracy zostały dokonane na podstawie art. 40 ust. 3. |
3. W przypadku gdy kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego jest wpisany do rejestru zgodnie z niniejszym artykułem, nie można nakładać na niego żadnych dodatkowych wymogów w odniesieniu do spraw uregulowanych niniejszym rozporządzeniem.
4. Składający wniosek kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego składa swój wniosek do ESMA z wykorzystaniem formularzy i wzorów, o których mowa w art. 23 ust. 7, po przyjęciu przez Komisję decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 1, w odniesieniu do państwa trzeciego, w którym składający wniosek kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego jest wpisany do rejestru lub posiada uprawnienia.
5. Składający wniosek kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego przekazuje ESMA wszystkie informacje, które są niezbędne do wpisania go do rejestru.
6. W terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku ESMA sprawdza jego kompletność.
Jeżeli wniosek nie jest kompletny, ESMA informuje o tym składającego wniosek kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego i wyznacza termin, w którym składający wniosek kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego ma przekazać dodatkowe informacje.
Jeżeli wniosek jest kompletny, ESMA informuje o tym składającego wniosek kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego.
7. W terminie 45 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku ESMA wpisuje składającego wniosek kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego do rejestru lub odmawia wpisu.
ESMA może przedłużyć termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, o 15 dni roboczych, jeżeli składający wniosek kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego zamierza skorzystać z outsourcingu w przypadku niektórych czynności w zakresie kontroli zewnętrznej.
8. ESMA powiadamia na piśmie składającego wniosek kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego o wpisaniu go do rejestru lub o odmowie wpisu. Taka decyzja o wpisie lub odmowie wpisu składającego wniosek kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego zawiera uzasadnienie i staje się skuteczna piątego dnia roboczego od jej wydania.
9. Przed rozpoczęciem świadczenia jakichkolwiek usług na rzecz emitentów europejskich zielonych obligacji mających siedzibę w Unii, kontrolerzy zewnętrzni z państw trzecich deklarują poddanie wszelkich sporów związanych z tymi usługami jurysdykcji sądu państwa członkowskiego lub trybunału arbitrażowego z siedzibą w państwie członkowskim.
Artykuł 40
Decyzja w kwestii równoważności
1. Komisja może przyjąć w odniesieniu do państwa trzeciego decyzję stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego zapewniają, aby:
a) |
kontrolerzy zewnętrzni wpisani do rejestru lub posiadający uprawnienia w tym państwie trzecim spełniali prawnie wiążące wymogi w zakresie organizacji i prowadzenia działalności o skutku równoważnym z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu i w przepisach wykonawczych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia; |
b) |
ramy prawne tego państwa trzeciego ustanawiały skuteczny równoważny system uznawania kontrolerów zewnętrznych wpisanych do rejestru lub posiadających uprawnienia zgodnie z prawem tego państwa trzeciego. |
2. Komisja może uznać, że ramy organizacyjne i ramy prowadzenia działalności państwa trzeciego mają skutek równoważny z wymogami niniejszego rozporządzenia, jeżeli w tych ramach podmioty świadczące usługi kontroli zewnętrznej podlegają:
a) |
wymogowi wpisania do rejestru lub posiadania uprawnień oraz bieżącemu skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu prawa; |
b) |
odpowiednim wymogom organizacyjnym w obszarze funkcji kontroli wewnętrznej; |
c) |
odpowiednim zasadom prowadzenia działalności gospodarczej. |
3. ESMA dokonuje ustaleń dotyczących współpracy z odpowiednimi właściwymi organami państw trzecich, których ramy prawne i nadzorcze zostały uznane za faktycznie równoważne zgodnie z ust. 1. W ramach takich ustaleń określa się:
a) |
mechanizm wymiany informacji między ESMA a właściwymi organami odpowiednich państw trzecich, obejmujący dostęp do wszystkich informacji, jakich zażąda ESMA, dotyczących kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich, którzy zostali wpisani do rejestru lub posiadają uprawnienia w państwach trzecich; |
b) |
mechanizm natychmiastowego powiadamiania ESMA w przypadku, gdy właściwy organ państwa trzeciego uzna, że kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego podlegający jego nadzorowi i wpisany przez ESMA do rejestru, o którym mowa w art. 67, narusza warunki wpisania do rejestru lub korzystania z posiadanych uprawnień lub obowiązujące przepisy; |
c) |
procedury dotyczące koordynacji działalności nadzorczej, w tym, w stosownych przypadkach, kontroli na miejscu. |
4. Kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego mający siedzibę w państwie, którego ramy prawne i nadzorcze uznano za faktycznie równoważne zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, i który został wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 67, może świadczyć usługi stanowiące przedmiot wpisu do rejestru na rzecz emitentów europejskich zielonych obligacji w całej Unii.
5. Kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego nie może korzystać z praw przysługujących mu na podstawie art. 39, jeżeli Komisja odwoła swoją decyzję, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do tego państwa trzeciego.
Artykuł 41
Cofnięcie wpisu do rejestru kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego
1. ESMA cofa wpis do rejestru kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego, usuwając go z rejestru, o którym mowa w art. 67, jeżeli ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, aby sądzić, że podczas świadczenia usług na podstawie niniejszego rozporządzenia w Unii kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego:
a) |
działa w sposób, który jawnie szkodzi interesom inwestorów lub prawidłowemu funkcjonowaniu rynków; lub |
b) |
poważnie naruszył przepisy ustawowe i wykonawcze mające do niego zastosowanie w danym państwie trzecim, na podstawie których Komisja przyjęła decyzję na podstawie art. 40 ust. 1. |
2. ESMA podejmuje decyzję na podstawie ust. 1 po:
a) |
przekazaniu sprawy do organu nadzoru danego państwa trzeciego, który następnie nie podjął środków niezbędnych do ochrony inwestorów oraz prawidłowego funkcjonowania rynków Unii lub nie zdołał wykazać, że dany kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego spełnia wymogi mające do niego zastosowanie w tym państwie trzecim; oraz |
b) |
poinformowaniu organu nadzorczego danego państwa trzeciego o swoim zamiarze cofnięcia wpisu do rejestru kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego co najmniej 30 dni przed jego cofnięciem. |
3. ESMA niezwłocznie informuje Komisję o decyzji wydanej na podstawie ust. 1 i ogłasza decyzję na swojej stronie internetowej.
4. W przypadku cofnięcia wpisu do rejestru kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego Komisja ocenia, czy w odniesieniu do danego państwa trzeciego nadal spełnione są warunki, na podstawie których wydana została decyzja na podstawie art. 40 ust. 1.
Artykuł 42
Uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego
1. Do momentu wydania decyzji na podstawie art. 40 ust. 1 kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego może świadczyć usługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, pod warunkiem że zostanie uznany przez ESMA zgodnie z niniejszym artykułem.
2. Kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego zamierzający uzyskać uznanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu (zwany dalej „ubiegającym się o uznanie kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego”), musi spełniać wymogi określone w art. 23–38 i art. 54–56.
3. Ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego musi mieć przedstawiciela prawnego z siedzibą w Unii. Ten przedstawiciel prawny:
a) |
odpowiada, wraz z ubiegającym się o uznanie kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego, za zapewnienie, by świadczenie usług na podstawie niniejszego rozporządzenia przez ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego spełniało wymogi, o których mowa w ust. 2, i w tym zakresie odpowiada przed ESMA za działania w Unii ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego; |
b) |
działa w imieniu ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego jako główny punkt kontaktowy z ESMA i wszelkimi innymi osobami w Unii w zakresie obowiązków kontrolera zewnętrznego wynikających z niniejszego rozporządzenia; oraz |
c) |
posiada wystarczającą wiedzę, wiedzę ekspercką i zasoby, aby wypełnić swoje obowiązki wynikające z niniejszego ustępu. |
4. Wniosek o uznanie przez ESMA, o którym mowa w ust. 1, zawiera wszelkie informacje niezbędne do stwierdzenia przez ESMA, że ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego dokonał wszystkich niezbędnych przygotowań w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz, w stosownych przypadkach, wskazuje się w nim właściwy organ odpowiedzialny za nadzór w państwie trzecim nad ubiegającym się o uznanie kontrolerem zewnętrznym z państwa trzeciego.
5. W terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o uznanie, ESMA sprawdza jego kompletność.
Jeżeli wniosek nie jest kompletny, ESMA informuje o tym ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego i wyznacza termin, w którym ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego ma przedłożyć dodatkowe informacje.
Jeżeli wniosek jest kompletny, ESMA informuje o tym ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego.
6. W terminie 45 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku o uznanie ESMA sprawdza, czy wymogi określone w ust. 2 i 3 zostały spełnione.
ESMA może przedłużyć termin, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, o 15 dni roboczych, jeżeli ubiegający się o uznanie kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego zamierza skorzystać z outsourcingu w przypadku niektórych czynności w zakresie kontroli zewnętrznej.
7. ESMA powiadamia na piśmie ubiegającego się o uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego o swojej decyzji o uznaniu lub odmowie uznania kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego. Decyzja o uznaniu lub odmowie uznania kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego zawiera uzasadnienie i staje się skuteczna piątego dnia roboczego od jej wydania.
8. ESMA zawiesza lub, w stosownych przypadkach, cofa uznanie udzielone zgodnie z ust. 7, jeżeli ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, aby sądzić, że kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego działa ze szkodą dla interesów odbiorców jego usług lub prawidłowego funkcjonowania rynków lub poważnie naruszył niniejsze rozporządzenie lub złożył fałszywe oświadczenia, lub zastosował jakiekolwiek inne środki niezgodne z prawem, aby uzyskać uznanie.
9. ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających informacje zawarte we wniosku, o którym mowa w ust. 4, oraz jego formę i treść.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 21 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 43
Zatwierdzenie na podstawie niniejszego rozporządzenia usług świadczonych w państwie trzecim
1. Kontroler zewnętrzny z siedzibą w Unii, który został wpisany do rejestru zgodnie z art. 23, może zwrócić się do ESMA o zgodę na zatwierdzenie usług świadczonych na bieżąco przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego w Unii, pod warunkiem że:
a) |
kontroler zewnętrzny sprawdził i jest w stanie na bieżąco wykazać przed ESMA, że świadczenie usług na podstawie niniejszego rozporządzenia przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego spełnia wymogi co najmniej tak samo rygorystyczne jak wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu; |
b) |
kontroler zewnętrzny dysponuje wiedzą ekspercką niezbędną do skutecznego monitorowania działalności związanej ze świadczeniem usług na podstawie niniejszego rozporządzenia przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego oraz do zarządzania związanym z nią ryzykiem; |
c) |
z usług kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego korzysta się z któregokolwiek z następujących obiektywnych powodów:
|
2. Kontroler zewnętrzny składający wniosek, o którym mowa w ust. 1 (zwany dalej „zatwierdzającym kontrolerem zewnętrznym”), przekazuje wszelkie informacje niezbędne do stwierdzenia przez ESMA, że w momencie składania wniosku spełnione zostały wszystkie warunki, o których mowa w tym ustępie.
3. W terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, ESMA sprawdza jego kompletność.
Jeżeli wniosek nie jest kompletny, ESMA informuje o tym zatwierdzającego kontrolera zewnętrznego i wyznacza termin, w którym zatwierdzający kontroler zewnętrzny ma przedłożyć dodatkowe informacje.
Jeżeli wniosek jest kompletny, ESMA informuje o tym zatwierdzającego kontrolera zewnętrznego.
W terminie 45 dni roboczych od dnia otrzymania kompletnego wniosku ESMA rozpatruje ten wniosek i wydaje decyzję o udzieleniu zgody na zatwierdzenie albo o odmowie udzielenia zgody na zatwierdzenie. ESMA powiadamia zatwierdzającego kontrolera zewnętrznego o swojej decyzji. Decyzja ta zawiera uzasadnienie i staje się skuteczna piątego dnia roboczego od jej wydania.
4. Usługi świadczone na podstawie niniejszego rozporządzenia przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego, którego usługi zostały zatwierdzone, uznaje się za usługi świadczone przez zatwierdzającego kontrolera zewnętrznego. Zatwierdzający kontroler zewnętrzny nie może wykorzystywać zatwierdzenia w celu uniknięcia spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia.
5. Zatwierdzający kontroler zewnętrzny ponosi pełną odpowiedzialność za usługi świadczone na podstawie niniejszego rozporządzenia przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego, którego usługi zostały zatwierdzone, oraz za przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia.
6. W przypadku gdy ESMA ma uzasadnione powody, aby uznać, że warunki określone w ust. 1 nie są już spełnione, ma prawo żądać od zatwierdzającego kontrolera zewnętrznego zaprzestania zatwierdzania.
7. Zatwierdzający kontroler zewnętrzny publikuje informacje, o których mowa w art. 38, na swojej stronie internetowej.
8. Zatwierdzający kontroler zewnętrzny co roku przedstawia ESMA sprawozdanie dotyczące usług, które zatwierdził w ciągu poprzednich 12 miesięcy.
TYTUŁ V
NADZÓR SPRAWOWANY PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY I ESMA
ROZDZIAŁ 1
Właściwe organy
Artykuł 44
Nadzór sprawowany przez właściwe organy
1. Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego wyznaczony na podstawie art. 31 rozporządzenia (UE) 2017/1129 nadzoruje:
a) |
emitentów europejskich zielonych obligacji w zakresie wypełniania przez nich obowiązków wynikających z tytułu II rozdział 2 oraz z art. 18 i 19; |
b) |
emitentów, którzy korzystają ze wspólnych wzorów formularzy ustanowionych w art. 21, w zakresie zgodności z tymi wzorami formularzy. |
2. Właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 29 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402 nadzorują wypełnianie przez jednostki inicjujące obowiązków wynikających z tytułu II rozdział 2 oraz z art. 18 i 19 niniejszego rozporządzenia.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, właściwe organy nie nadzorują emitentów europejskich zielonych obligacji, którzy są objęci art. 1 ust. 2 lit. b) i d) rozporządzenia (UE) 2017/1129.
Artykuł 45
Uprawnienia właściwych organów
1. Aby wywiązywać się z obowiązków spoczywających na nich na mocy niniejszego rozporządzenia, właściwe organy muszą posiadać – zgodnie z prawem krajowym – co najmniej uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe do następujących czynności:
a) |
zobowiązania emitentów do publikowania arkuszy informacyjnych europejskiej zielonej obligacji, o których mowa w art. 10, lub do zamieszczania w tych arkuszach informacji, o których mowa w załączniku I; |
b) |
zobowiązania emitentów do publikowania wyników kontroli i ocen; |
c) |
zobowiązania emitentów do publikowania rocznych sprawozdań z alokacji lub do zamieszczania w rocznych sprawozdaniach z alokacji informacji, o których mowa w załączniku II; |
d) |
zobowiązania emitentów do publikowania sprawozdań dotyczących wpływu lub do zamieszczania w sprawozdaniach dotyczących wpływu informacji, o których mowa w załączniku III; |
e) |
zobowiązania emitentów do powiadomienia właściwego organu o publikacji zgodnie z art. 15 ust. 4; |
f) |
jeżeli emitenci korzystają ze wspólnych wzorów formularzy ustanowionych w art. 21 zobowiązania emitentów do uwzględniania elementów, o których mowa w tym artykule, w ramach okresowego ujawniania informacji po emisji; |
g) |
zobowiązania biegłych rewidentów i członków kadry kierowniczej najwyższego szczebla emitenta do przekazywania odpowiednich informacji i dokumentów; |
h) |
zawieszenia oferty lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym europejskich zielonych obligacji na okres jednorazowo nie dłuższy niż 10 kolejnych dni roboczych, jeżeli istnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że emitent nie wypełnił obowiązku wynikającego z tytułu II rozdział 2 lub art. 18 lub 19; |
i) |
zakazania oferty lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym europejskich zielonych obligacji, jeżeli istnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że emitent nadal nie wypełnia obowiązku wynikającego z tytułu II rozdział 2 lub art. 18 lub 19; |
j) |
wstrzymania reklam na okres nie dłuższy niż 10 kolejnych dni roboczych lub zobowiązania emitentów europejskich zielonych obligacji lub odpowiednich pośredników finansowych do wstrzymania reklam na okres jednorazowo nie dłuższy niż 10 kolejnych dni roboczych, jeżeli istnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że emitent nie wypełnił obowiązku wynikającego z tytułu II rozdział 2 lub art. 18 lub 19; |
k) |
zakazania reklam lub zobowiązania emitentów europejskich zielonych obligacji lub odpowiednich pośredników finansowych do zaprzestania reklam, jeżeli istnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że emitent nadal nie wypełnia obowiązku wynikającego z tytułu II rozdział 2 lub art. 18 lub 19; |
l) |
podania do publicznej wiadomości faktu, że emitent europejskich zielonych obligacji nie przestrzega przepisów niniejszego rozporządzenia, oraz do zobowiązanie tego emitenta do opublikowania tej informacji na jego stronie internetowej; |
m) |
zakazania emitentowi emisji europejskich zielonych obligacji na okres nieprzekraczający jednego roku, jeżeli emitent wielokrotnie i poważnie naruszył przepisy tytułu II rozdział 2 lub art. 18 lub 19; |
n) |
po upływie trzech miesięcy od zobowiązania, o którym mowa w lit. l) niniejszego akapitu podania do wiadomości publicznej faktu, że emitent europejskich zielonych obligacji nie przestrzega art. 3 w zakresie stosowania oznakowania „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”, oraz zobowiązania tego emitenta do opublikowania tych informacji na jego stronie internetowej; |
o) |
przeprowadzania kontroli na miejscu lub dochodzeń w miejscach innych niż prywatne miejsca zamieszkania osób fizycznych, oraz wchodzenia w tym celu do pomieszczeń, aby uzyskać dostęp do dokumentów i innych danych w jakiejkolwiek postaci, w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że dokumenty i inne dane związane z przedmiotem kontroli lub dochodzenia mogą mieć znaczenie dla udowodnienia naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. |
W przypadku gdy wymaga tego prawo krajowe, właściwe organy mogą zwrócić się do odpowiednich organów wymiaru sprawiedliwości z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie wykonywania uprawnień, o których mowa w akapicie pierwszym.
2. Właściwe organy wykonują swoje funkcje i uprawnienia, o których mowa w ust. 1, w następujący sposób:
a) |
bezpośrednio; |
b) |
we współpracy z innymi organami; |
c) |
w drodze przekazania uprawnień organom, o których mowa w lit. b), zachowując odpowiedzialność za ich wykonanie; lub |
d) |
w drodze składania wniosków do właściwych organów wymiaru sprawiedliwości. |
3. Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków, aby właściwe organy dysponowały wszelkimi uprawnieniami nadzorczymi i dochodzeniowymi, które są niezbędne do wypełniania ich obowiązków.
4. Uznaje się, że osoba udostępniająca informacje właściwemu organowi na podstawie niniejszego rozporządzenia nie narusza żadnego ograniczenia dotyczącego ujawniania informacji ustanowionego w umowie lub przez przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne; osoba ta nie może zostać pociągnięta do jakiejkolwiek odpowiedzialności w związku z udostępnieniem takich informacji właściwemu organowi.
Artykuł 46
Współpraca między właściwymi organami
1. Właściwe organy współpracują ze sobą do celów niniejszego rozporządzenia. Właściwe organy wymieniają się informacjami bez zbędnej zwłoki i współpracują przy dochodzeniach, nadzorze i egzekwowaniu przepisów.
Państwa członkowskie, które postanowiły, zgodnie z art. 49 ust. 5, ustanowić sankcje karne za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków, aby właściwe organy miały wszystkie niezbędne uprawnienia do współpracy z organami wymiaru sprawiedliwości w ramach ich właściwości w celu otrzymywania szczegółowych informacji dotyczących postępowań przygotowawczych lub postępowań sądowych wszczętych w związku z zarzucanymi naruszeniami przepisów niniejszego rozporządzenia oraz przekazywania takich informacji innym właściwym organom w celu wypełnienia ich obowiązku wzajemnej współpracy do celów niniejszego rozporządzenia.
2. Właściwy organ może odmówić podjęcia działania na podstawie wniosku o informacje lub wniosku o współpracę przy czynnościach dochodzeniowych wyłącznie w następujących wyjątkowych okoliczności:
a) |
w przypadku gdy postępowanie zgodnie z wnioskiem może mieć niekorzystny wpływ na jego własne czynności dochodzeniowe, czynności związane z egzekwowaniem przepisów lub na postępowanie przygotowawcze; |
b) |
w przypadku gdy przed właściwymi organami państwa członkowskiego tego właściwego organu zostało już wszczęte postępowanie sądowe przeciwko tym samym osobom dotyczące tych samych czynów; |
c) |
w przypadku gdy w państwie członkowskim tego właściwego organu zostało już wydane prawomocne orzeczenie wobec osób, o których mowa w lit. b), za te same czyny. |
3. Właściwe organy mogą wystąpić z wnioskiem o pomoc do właściwego organu innego państwa członkowskiego w zakresie kontroli na miejscu lub dochodzeń.
W przypadku gdy właściwy organ otrzymuje od właściwego organu innego państwa członkowskiego wniosek o przeprowadzenie kontroli na miejscu lub dochodzenia, może wykonać następującą czynność:
a) |
samodzielnie przeprowadzić kontrolę na miejscu lub dochodzenie; |
b) |
zezwolić właściwemu organowi, który wystąpił z wnioskiem, na udział w przeprowadzanej kontroli na miejscu lub dochodzeniu; |
c) |
zezwolić właściwemu organowi, który wystąpił z wnioskiem, na samodzielne przeprowadzenie kontroli na miejscu lub dochodzenia; |
d) |
wyznaczyć biegłych rewidentów lub ekspertów do przeprowadzenia kontroli na miejscu lub dochodzenia; |
e) |
wykonać określone zadania związane z działaniami nadzorczymi wspólnie z pozostałymi właściwymi organami. |
4. W przypadku obligacji sekurytyzacyjnych, jeżeli właściwy organ, o którym mowa w art. 44 ust. 2, stwierdzi lub ma powody, aby uważać, że obowiązek wynikający z tytułu II rozdział 2 lub art. 18 lub 19 nie został wypełniony, w wystarczająco szczegółowy sposób informuje o swoich ustaleniach właściwy organ państwa członkowskiego podmiotu lub podmiotów podejrzewanych o takie niewypełnienie obowiązku. Po otrzymaniu tych informacji właściwy organ państwa członkowskiego podmiotu podejrzewanego o takie niewypełnienie obowiązku podejmuje w terminie 15 dni roboczych wszelkie niezbędne działania, aby usunąć stwierdzone niewypełnienie obowiązku, i powiadamia o tym inny zaangażowany właściwy organ. Jeżeli właściwy organ, o którym mowa w art. 44 ust. 2, nie zgadza się z innym właściwym organem co do procedury lub przedmiotu działania lub zaniechania, bez zbędnej zwłoki powiadamia o takim sporze wszystkie pozostałe zaangażowane właściwe organy.
5. W sytuacji gdy wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany informacji, zostanie odrzucony lub nie zostaną podjęte w jego sprawie żadne działania w rozsądnym terminie, właściwe organy mogą poinformować o tym fakcie ESMA. Bez uszczerbku dla art. 258 TFUE ESMA może w takich sytuacjach podjąć działania na podstawie uprawnień powierzonych jej na podstawie art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
6. ESMA może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które mają być przedmiotem wymiany zgodnie z ust. 1.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
7. ESMA może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy, wzorów i procedur do celów współpracy i wymiany informacji, o których mowa w ust. 1.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 47
Tajemnica zawodowa
1. Wszystkie informacje wymieniane między właściwymi organami na podstawie niniejszego rozporządzenia, które dotyczą warunków biznesowych lub operacyjnych oraz innych spraw gospodarczych lub osobistych, są informacjami poufnymi oraz są objęte tajemnicą zawodową, z wyjątkiem przypadków gdy właściwy organ, przekazując takie informacje innemu właściwemu organowi, oświadczy, że informacje te mogą być ujawnione lub jeżeli ich ujawnienie jest niezbędne do celów postępowania sądowego.
2. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej ma zastosowanie do wszystkich osób, które pracują lub pracowały dla właściwego organu lub dla osoby trzeciej, której właściwy organ przekazał swoje uprawnienia. Informacji objętych tajemnicą zawodową nie ujawnia się żadnej innej osobie ani organowi, z wyjątkiem przypadków określonych w prawie Unii lub prawie krajowym.
Artykuł 48
Środki zapobiegawcze
1. Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, który ma wyraźne i możliwe do wykazania powody, aby sądzić, że emitent europejskiej zielonej obligacji dopuścił się nieprawidłowości lub że taki emitent naruszył przepisy niniejszego rozporządzenia, przekazuje te ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego oraz ESMA.
2. W przypadku gdy mimo środków podjętych przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego emitent europejskiej zielonej obligacji nie zaprzestanie naruszania przepisów niniejszego rozporządzenia, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego oraz ESMA, podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu ochrony inwestorów oraz bez zbędnej zwłoki informuje o tym Komisję i ESMA.
3. Właściwy organ, który nie zgadza się z którymkolwiek ze środków podjętych przez inny właściwy organ na podstawie ust. 2, może poinformować o tym fakcie ESMA. ESMA może podjąć działania na podstawie uprawnień powierzonych jej na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 49
Kary administracyjne i inne środki administracyjne
1. Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych przysługujących właściwym organom na podstawie art. 45 oraz prawa państw członkowskich do ustanawiania i nakładania sankcji karnych, państwa członkowskie przyznają właściwym organom – zgodnie z prawem krajowym – uprawnienia do nakładania kar administracyjnych i podejmowania innych odpowiednich środków administracyjnych, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Te kary administracyjne i inne środki administracyjne stosuje się do:
a) |
przypadków naruszenia przez emitentów spoczywających na nich obowiązków wynikających z tytułu II rozdział 2 lub art. 18, 19 lub 21; |
b) |
braku współpracy przy czynnościach dochodzeniowych, kontroli lub w przypadku zobowiązania określonego w art. 45 ust. 1 lub niezastosowania się do czynności dochodzeniowych, kontroli lub zobowiązania określonego w art. 45 ust. 1. |
2. Do dnia 21 grudnia 2024 r. państwa członkowskie mogą postanowić, że nie ustanowią przepisów dotyczących uprawnień właściwych organów do nakładania kar administracyjnych, oraz podjąć inne odpowiednie środki administracyjne, o których mowa w ust. 1, jeżeli naruszenia, o których mowa w lit. a) lub b) tego ustępu, już podlegają sankcjom karnym określonym w ich prawie krajowym. W takim przypadku państwa członkowskie szczegółowo powiadamiają Komisję i ESMA o odpowiednich przepisach swojego prawa karnego.
3. Do dnia 21 grudnia 2024 r. państwa członkowskie szczegółowo powiadamiają Komisję i ESMA o przepisach, o których mowa w ust. 1 i 2. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i ESMA o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
4. Państwa członkowskie zapewniają, zgodnie z prawem krajowym, aby w odniesieniu do naruszeń, o których mowa w ust. 1 lit. a), właściwe organy miały uprawnienia do nakładania następujących kar administracyjnych i innych środków administracyjnych:
a) |
podanie do wiadomości publicznej informacji wskazującej odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną oraz charakter naruszenia, zgodnie z art. 45 ust. 1 lit. l); |
b) |
nakaz zobowiązujący odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania określonego postępowania stanowiącego naruszenie; |
c) |
decyzja zakazująca odpowiedzialnej osobie fizycznej lub prawne emitowania europejskich zielonych obligacji przez okres nieprzekraczający jednego roku; |
d) |
maksymalne administracyjne kary pieniężne w wysokości co najmniej dwukrotnej wartości korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, o ile można je określić; |
e) |
w przypadku osoby prawnej – maksymalne administracyjne kary pieniężne w wysokości co najmniej 500 000 EUR lub – w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro – równowartości tej kwoty w walucie krajowej na dzień 20 grudnia 2023 r., lub 0,5 % całkowitych rocznych obrotów tej osoby prawnej według ostatniego dostępnego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający; |
f) |
w przypadku osoby fizycznej – maksymalne administracyjne kary pieniężne w wysokości co najmniej 50 000 EUR lub – w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro – równowartości tej kwoty w walucie krajowej na dzień 20 grudnia 2023 r.. |
Do celów akapitu pierwszego lit. e) w przypadku gdy osoba prawna jest jednostką dominującą lub jednostką zależną jednostki dominującej, która jest zobowiązana do sporządzenia skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE, stosowny całkowity roczny obrót stanowi kwota całkowitego rocznego obrotu lub odpowiadający mu rodzaj dochodu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa Unii w dziedzinie rachunkowości, ustalony na podstawie ostatniego dostępnego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający jednostki dominującej najwyższego szczebla.
5. Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe kary lub środki oraz wyższe administracyjne kary pieniężne niż te, które został ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 50
Wykonywanie uprawnień nadzorczych i uprawnień do nakładania kar
1. Przy określaniu rodzaju i poziomu kar administracyjnych i innych środków administracyjnych właściwe organy biorą pod uwagę wszystkie istotne okoliczności, w tym w stosownych przypadkach:
a) |
wagę naruszenia i czas jego trwania; |
b) |
stopień odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej za naruszenie; |
c) |
sytuację finansową osoby odpowiedzialnej za naruszenie, której wyznacznikiem jest wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub roczny dochód i aktywa netto odpowiedzialnej osoby fizycznej; |
d) |
wpływ naruszenia na interesy inwestorów; |
e) |
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osobę odpowiedzialną za naruszenie lub strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, o ile można je ustalić; |
f) |
zakres współpracy osoby odpowiedzialnej za naruszenie z właściwym organem, bez uszczerbku dla potrzeby zapewnienia rekompensaty zysków uzyskanych lub strat unikniętych przez tę osobę; |
g) |
poprzednie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, których dopuściła się osoba odpowiedzialna za naruszenie; |
h) |
środki zastosowane po dopuszczeniu się naruszenia przez osobę odpowiedzialną za naruszenie w celu zapobieżenia powtórnemu naruszeniu. |
2. W wykonywaniu swoich uprawnień do nakładania kar administracyjnych i innych środków administracyjnych na podstawie art. 49 właściwe organy ściśle współpracują w celu zapewnienia, aby wykonywanie przez nie uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych oraz nakładane przez nie kary administracyjne i inne środki administracyjne były skuteczne i odpowiednie. Koordynują one swoje działania w celu uniknięcia powtarzania i pokrywania się działań przy wykonywaniu przysługujących im uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych oraz przy nakładaniu kar administracyjnych i innych środków administracyjnych w sprawach transgranicznych.
Artykuł 51
Prawo do odwołania
Państwa członkowskie zapewniają, aby decyzje podejmowane na podstawie niniejszego rozporządzenia były właściwie uzasadnione i służyło od nich odwołanie do sądu.
Artykuł 52
Publikacja decyzji
1. Właściwe organy publikują na swojej urzędowej stronie internetowej decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka administracyjnego za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia natychmiast po poinformowaniu o tej decyzji osoby, której ta decyzja dotyczy. Publikacja taka obejmuje informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osób odpowiedzialnych. Obowiązek ten nie ma zastosowania do decyzji nakładających środki o charakterze dochodzeniowym.
2. W przypadku gdy właściwy organ uzna, że opublikowanie tożsamości osób prawnych lub tożsamości lub danych osobowych osób fizycznych byłoby nieproporcjonalne w oparciu o indywidualną ocenę przeprowadzoną w odniesieniu do proporcjonalności publikacji takich danych, lub w przypadku gdy takie opublikowanie zagroziłoby stabilności rynków finansowych lub toczącemu się dochodzeniu, właściwe organy:
a) |
odraczają publikację decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka administracyjnego do momentu, kiedy powody nieopublikowania przestaną być aktualne; |
b) |
publikują decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka administracyjnego w sposób zanonimizowany, który jest zgodny z prawem krajowym, jeżeli taka anonimowa publikacja zapewnia skuteczną ochronę odpowiednich danych osobowych; lub |
c) |
nie publikują decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka administracyjnego, jeżeli warianty określone w lit. a) i b) uznaje się za niewystarczające w celu zapewnienia:
|
W przypadku podjęcia decyzji o publikacji informacji o karze administracyjnej lub innym środku administracyjnym w sposób zanonimizowany, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), publikacja stosownych danych może zostać odroczona o rozsądny okres, jeśli oczekuje się, że w takim okresie powody uzasadniające anonimową publikację przestaną być aktualne.
3. W przypadku gdy od decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka administracyjnego służy odwołanie do odpowiedniego sądu lub organu administracyjnego, właściwy organ, o którym mowa w art. 44 ust. 1 i 2, publikuje również natychmiast na swojej urzędowej stronie internetowej taką informację oraz wszelkie późniejsze informacje na temat rozstrzygnięcia takiego odwołania. Ponadto publikuje się również decyzję unieważniającą wcześniejszą decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka administracyjnego.
4. Właściwe organy zapewniają, aby wszelkie informacje opublikowane zgodnie z niniejszym artykułem pozostały na ich oficjalnej stronie internetowej przez okres co najmniej pięciu lat po ich publikacji. Opublikowane dane osobowe są ograniczone do tego, co jest niezbędne do celów danej sprawy i pozostawia się je na urzędowej stronie internetowej właściwego organu jedynie przez okres, który jest niezbędny zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.
Artykuł 53
Zgłaszanie kar administracyjnych i innych środków administracyjnych do ESMA
1. Właściwe organy corocznie przekazują ESMA zbiorcze informacje dotyczące wszystkich kar administracyjnych i innych środków administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 49. ESMA publikuje te informacje w sprawozdaniu rocznym.
2. W przypadku gdy państwa członkowskie postanowiły, zgodnie z art. 49 ust. 5, ustanowić sankcje karne za naruszenia przepisów, o których mowa w tym ustępie, ich właściwe organy co roku przekazują ESMA zanonimizowane i zagregowane dane dotyczące wszystkich wszczętych postępowań przygotowawczych i nałożonych sankcji karnych. ESMA publikuje w sprawozdaniu rocznym dane dotyczące nałożonych sankcji karnych.
3. Właściwy organ, który podał informacje o karach administracyjnych, innych środkach administracyjnych lub sankcjach karnych do wiadomości publicznej, równocześnie zgłasza te kary, środki lub sankcje ESMA.
4. Właściwe organy informują ESMA o wszystkich karach administracyjnych lub innych środkach administracyjnych nałożonych, lecz nieopublikowanych zgodnie z art. 52 ust. 2 akapit pierwszy lit. c), w tym o wszelkich dotyczących ich odwołaniach oraz o rozstrzygnięciu takich odwołań. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy otrzymywały informacje oraz prawomocne wyroki dotyczące wszelkich nałożonych sankcji karnych, oraz aby przedkładały te informacje ESMA. ESMA prowadzi centralną bazę danych zawierającą zgłoszone jej kary i sankcje wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Do bazy tej dostęp mają wyłącznie właściwe organy i jest ona aktualizowana na podstawie informacji przez nie przekazywanych.
ROZDZIAŁ 2
ESMA
Artykuł 54
Wezwania do udzielenia informacji
1. ESMA może – w drodze zwykłego wezwania lub w drodze decyzji – zobowiązać następujące osoby do udzielenia wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania przez ESMA jej obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia:
a) |
osoby, które faktycznie prowadzą działalność jako kontroler zewnętrzny; |
b) |
członkowie organów nadzorczych, zarządzających lub administracyjnych kontrolera zewnętrznego; |
c) |
członkowie kadry kierowniczej najwyższego szczebla kontrolera zewnętrznego; |
d) |
inne osoby bezpośrednio zaangażowane w czynności kontrolera zewnętrznego w zakresie oceny; |
e) |
przedstawiciele prawni i pracownicy podmiotów, którym kontroler zewnętrzny zlecił na zasadzie outsourcingu realizację pewnych funkcji zgodnie z art. 33; |
f) |
osoby w inny sposób blisko i w sposób znaczący związane lub powiązane z procesem zarządzania kontrolera zewnętrznego, w tym akcjonariusze posiadający co najmniej 10 % kapitału lub praw głosu kontrolera zewnętrznego lub w przedsiębiorstwie, które jest uprawnione do sprawowania kontroli lub wywierania dominującego wpływu na kontrolera zewnętrznego; |
g) |
każda osoba, która bez wpisu do rejestru jako kontroler zewnętrzny działa w charakterze kontrolera zewnętrznego lub podaje się za niego, oraz każda osoba wykonująca w imieniu takiej osoby funkcje, o których mowa w lit. a)–f). |
2. Wysyłając zwykłe wezwanie do udzielenia informacji na podstawie ust. 1 ESMA:
a) |
wskazuje niniejszy artykuł jako podstawę prawną wezwania; |
b) |
podaje cel wezwania; |
c) |
określa rodzaj informacji stanowiących przedmiot wezwania; |
d) |
wskazuje termin przekazania informacji; |
e) |
informuje osobę, którą wzywa do udzielenia informacji, że nie jest ona zobowiązana do ich przekazania, lecz w przypadku dobrowolnej odpowiedzi na wezwanie przekazane informacje muszą być zgodne z prawdą i nie mogą wprowadzać w błąd; oraz |
f) |
wskazuje możliwą grzywnę przewidzianą w art. 60, w przypadku gdy odpowiedzi na zadane pytania są niezgodne z prawdą lub wprowadzają w błąd. |
3. Wzywając do udzielenia informacji w drodze decyzji na podstawie ust. 1, ESMA:
a) |
podaje niniejszy artykuł jako podstawę prawną wezwania; |
b) |
podaje cel wezwania; |
c) |
określa rodzaj informacji stanowiących przedmiot wezwania; |
d) |
wskazuje termin przekazania informacji; |
e) |
wskazuje okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, nakładane w przypadku gdy przekazane informacje stanowiące przedmiot wezwania są niekompletne; |
f) |
wskazuje grzywnę przewidzianą w art. 60, w przypadku gdy odpowiedzi na zadane pytania są niezgodne z prawdą lub wprowadzają w błąd; |
g) |
informuje o prawie do odwołania od decyzji do Komisji Odwoławczej zgodnie z art. 58 i 59 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 i prawie do zaskarżenia tej decyzji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwanego dalej „Trybunałem Sprawiedliwości”) zgodnie z art. 60 i 61 tego rozporządzenia. |
4. Do udzielenia informacji stanowiących przedmiot wezwania zobowiązane są osoby, o których mowa w ust. 1, lub ich przedstawiciele, a w przypadku osób prawnych lub stowarzyszeń niemających osobowości prawnej – osoby upoważnione do ich reprezentowania zgodnie z ustawą. Należycie upoważnieni prawnicy mogą przedkładać informacje w imieniu swoich klientów. Klienci pozostają w pełni odpowiedzialni, jeżeli przekazane informacje okażą się niepełne, niezgodne z prawdą lub wprowadzające w błąd.
5. ESMA niezwłocznie wysyła kopię zwykłego wezwania lub swojej decyzji, o których mowa w ust. 1, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym osoby, do których adresowane jest takie wezwanie lub decyzja, mają swoje miejsce zamieszkania lub siedzibę.
Artykuł 55
Dochodzenia ogólne
1. W celu wypełniania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać niezbędne dochodzenia względem osób, o których mowa w art. 54 ust. 1. W tym celu urzędnicy ESMA i inne osoby upoważnione przez ESMA mają prawo do:
a) |
wglądu we wszelkie dokumenty, dane, procedury i inne materiały istotne z punktu widzenia realizacji zadań ESMA, niezależnie od nośnika, na jakim są one przechowywane; |
b) |
wykonania lub uzyskania uwierzytelnionych kopii takich dokumentów, danych, procedur i innych materiałów lub wyciągów z nich; |
c) |
wzywania osób, o których mowa w art. 54 ust. 1, lub ich przedstawicieli lub członków ich personelu do złożenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień na temat sytuacji faktycznej lub dokumentów związanych z przedmiotem i celem kontroli oraz do zaprotokołowania odpowiedzi; |
d) |
prowadzenia rozmów z wszelkimi innymi osobami fizycznymi lub prawnymi, które wyrażą na to zgodę, w celu pozyskania informacji dotyczących przedmiotu dochodzenia; |
e) |
żądania rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych. |
2. Urzędnicy ESMA i inne osoby upoważnione przez ESMA do prowadzenia dochodzeń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel dochodzenia. W upoważnieniu tym wskazuje się również okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, nakładane w przypadku, gdy stanowiące przedmiot wezwania dokumenty, dane, procedury lub inne materiały bądź odpowiedzi na pytania zadane osobom, o których mowa w art. 54 ust. 1, nie zostaną przekazane bądź udzielone lub gdy są niepełne, a także grzywny przewidziane w art. 60, w przypadku gdy odpowiedzi na pytania zadane osobom, o których mowa w art. 54 ust. 1, są niezgodne z prawdą lub wprowadzają w błąd.
3. Osoby, o których mowa w art. 54 ust. 1, mają obowiązek poddać się dochodzeniom wszczętym na podstawie decyzji ESMA. W decyzji określa się przedmiot i cel dochodzenia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61 i środki odwoławcze przysługujące na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 oraz informuje się o prawie do zaskarżenia decyzji do Trybunału Sprawiedliwości.
4. W rozsądnym terminie przed rozpoczęciem dochodzenia ESMA informuje właściwy organ, o którym mowa w art. 44, państwa członkowskiego, w którym ma być prowadzone dochodzenie, o samym dochodzeniu i o tożsamości upoważnionych osób. Na żądanie ESMA, urzędnicy danego właściwego organu udzielają tym upoważnionym osobom pomocy w wykonywaniu ich zadań. Na żądanie, urzędnicy danego właściwego organu mogą być obecni podczas dochodzeń.
5. Jeżeli wezwanie do przedstawienia rejestrów połączeń telefonicznych lub przesyłu danych, o którym mowa w ust. 1 lit. e), wymaga, aby właściwy organ uzyskał zezwolenie organu wymiaru sprawiedliwości zgodnie z prawem krajowym, ESMA występuje o takie zezwolenie. ESMA może również wystąpić o wydanie takiego zezwolenia w celach zapobiegawczych.
6. W przypadku wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa w ust. 5, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości sprawdza, czy decyzja ESMA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot dochodzenia. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości może zwrócić się do ESMA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których ESMA podejrzewa, że doszło do naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia, a także do wagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru udziału osoby, wobec której stosowane są środki przymusu. Krajowy organ wymiaru sprawiedliwości nie może jednak dokonywać kontroli konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA. Zgodność z prawem decyzji ESMA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z procedurą określoną w z rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 56
Kontrole na miejscu
1. W celu wypełniania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać wszelkie niezbędne kontrole na miejscu w dowolnych obiektach stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na dowolnym terenie lub w składnikach majątku osób prawnych, o których mowa w art. 54 ust. 1. W przypadku gdy wymaga tego właściwe i skuteczne przeprowadzenie kontroli, ESMA może przeprowadzić kontrolę na miejscu bez uprzedzenia.
2. Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli na miejscu mogą wejść do dowolnych obiektów stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na dowolne tereny lub uzyskać dostęp do składników majątku osób prawnych, których dotyczy decyzja o dochodzeniu wydana przez ESMA, i dysponują wszelkimi uprawnieniami, o których mowa w art. 55 ust. 1. Są oni również uprawnieni do opieczętowania wszelkich obiektów stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, wszelkich składników majątku oraz ksiąg lub dokumentów na czas kontroli i w zakresie koniecznym do przeprowadzenia kontroli.
3. Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli na miejscu wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel kontroli oraz okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, nakładane w przypadku, gdy odpowiednie osoby nie poddają się kontroli. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed kontrolą ESMA powiadamia o niej właściwy organ państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola.
4. Osoby, o których mowa w art. 54 ust. 1, poddają się kontrolom na miejscu zarządzonym na podstawie decyzji ESMA. W decyzji określa się przedmiot i cel kontroli, datę jej rozpoczęcia oraz okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 61, jak również środki odwoławcze przysługujące na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 oraz prawo do zaskarżenia decyzji do Trybunału Sprawiedliwości. ESMA podejmuje takie decyzje po skonsultowaniu się z właściwym organem państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzana kontrola.
5. Urzędnicy właściwego organu państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzana kontrola, a także osoby upoważnione bądź wyznaczone przez ten organ pomagają aktywnie, na żądanie ESMA, urzędnikom ESMA i innym osobom upoważnionym przez ESMA. W tym celu przysługują im uprawnienia określone w ust. 2. Na żądanie, urzędnicy tego właściwego organu mogą również być obecni podczas kontroli na miejscu.
6. ESMA może zażądać od właściwych organów państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola, przeprowadzenia w jej imieniu konkretnych czynności dochodzeniowych i kontroli na miejscu określonych w niniejszym artykule i w art. 55 ust. 1. W tym celu właściwym organom przysługują te same uprawnienia co ESMA, określone w niniejszym artykule i w art. 55 ust. 1.
7. W przypadku gdy urzędnicy ESMA i inne osoby towarzyszące upoważnione przez ESMA stwierdzą, że osoba sprzeciwia się kontroli zarządzonej na podstawie niniejszego artykułu, właściwy organ zainteresowanego państwa członkowskiego udziela im niezbędnej pomocy, zwracając się w razie potrzeby o pomoc policji lub równorzędnego organu ścigania, aby umożliwić im przeprowadzenie kontroli na miejscu.
8. Jeżeli kontrola na miejscu określona w ust. 1 lub pomoc określona w ust. 7 wymaga udzielenia zezwolenia przez organ wymiaru sprawiedliwości zgodnie z obowiązującym prawem krajowym, ESMA występuje o takie zezwolenie. ESMA może również wystąpić o wydanie takiego zezwolenia w celach zapobiegawczych.
9. W przypadku wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa ust. 8, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości sprawdza, czy decyzja ESMA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot kontroli. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ wymiaru sprawiedliwości może zwrócić się do ESMA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których ESMA podejrzewa, że doszło do naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, a także do wagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru udziału osoby, wobec której stosowane są środki przymusu. Krajowy organ wymiaru sprawiedliwości nie może jednak dokonywać kontroli konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA. Zgodność z prawem decyzji ESMA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 57
Wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 54, 55 i 56
Uprawnienia powierzone ESMA, urzędnikom ESMA lub innym osobom upoważnionym przez ESMA na podstawie art. 54, 55 lub 56 nie mogą być wykorzystywane, aby żądać ujawnienia informacji lub dokumentów, których tajemnica jest prawnie chroniona.
Artykuł 58
Wymiana informacji
1. Właściwe organy, o których mowa w art. 44, ESMA i inne odpowiednie organy bez zbędnej zwłoki wymieniają między sobą informacje wymagane do celów wykonywania ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.
2. Właściwe organy, o których mowa w art. 44, ESMA, inne odpowiednie organy i inne podmioty lub osoby fizyczne i prawne, które otrzymują informacje poufne w ramach wykonywania obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia, wykorzystują takie informacje wyłącznie przy wykonywaniu ich obowiązków.
Artykuł 59
Środki nadzorcze stosowane przez ESMA
1. Jeżeli zgodnie z art. 63 ust. 8 ESMA stwierdzi, że osoba dopuściła się naruszenia wymienionego w art. 60 ust. 1, wydaje decyzję o podjęciu co najmniej jednego z następujących działań:
a) |
cofa wpis do rejestru kontrolera zewnętrznego; |
b) |
cofa uznanie kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego; |
c) |
tymczasowo zakazuje kontrolerowi zewnętrznemu prowadzenia działalności w rozumieniu niniejszego rozporządzenia na terenie całej Unii do czasu zaprzestania naruszenia; |
d) |
zawiesza wpis do rejestru kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego; |
e) |
zobowiązuje daną osobę do zaprzestania danego naruszenia; |
f) |
nakłada grzywnę na podstawie art. 60; |
g) |
nakłada okresowe kary pieniężne na podstawie art. 61; |
h) |
wydaje publiczne ogłoszenie. |
2. ESMA cofa wpis do rejestru lub uznanie kontrolera zewnętrznego w następujących okolicznościach:
a) |
kontroler zewnętrzny jednoznacznie zrzekł się wpisu do rejestru lub uznania lub nie skorzystał z wpisu do rejestru lub uznania w terminie 36 miesięcy od wpisu do rejestru lub przyznania uznania; |
b) |
kontroler zewnętrzny uzyskał wpis do rejestru lub uznanie na podstawie fałszywych oświadczeń lub w inny niezgodny z prawem sposób; |
c) |
kontroler zewnętrzny przestał spełniać warunki, na podstawie których został wpisany do rejestru lub uznany. |
Jeżeli ESMA zdecyduje o cofnięciu wpisu do rejestru lub uznania kontrolera zewnętrznego, przedstawia pełne uzasadnienie w swojej decyzji.
Cofnięcie ma skutek natychmiastowy.
3. Do celów ust. 1 ESMA bierze pod uwagę charakter i wagę naruszenia, uwzględniając następujące kryteria:
a) |
czas trwania i częstotliwość naruszenia; |
b) |
kwestię, czy naruszenie doprowadziło do przestępstwa finansowego, ułatwiło przestępstwo finansowe lub w inny sposób jest z nim związane; |
c) |
kwestię, czy naruszenie jest wynikiem działania umyślnego lub zaniedbania; |
d) |
stopień odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej za naruszenie; |
e) |
sytuację finansową osoby odpowiedzialnej za naruszenie, której wyznacznikiem jest wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub roczny dochód i aktywa netto odpowiedzialnej osoby fizycznej; |
f) |
wpływ naruszenia na interesy inwestorów; |
g) |
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osobę odpowiedzialną za naruszenie lub strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, w zakresie, w jakim można je ustalić; |
h) |
zakres współpracy osoby odpowiedzialnej za naruszenie z ESMA, bez uszczerbku dla konieczności wydania korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez tę osobę; |
i) |
poprzednie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, których dopuściła się osoba odpowiedzialna za naruszenie; |
j) |
środki zastosowane po dopuszczeniu się naruszenia przez osobę odpowiedzialną za naruszenie w celu zapobieżenia powtórnemu naruszeniu. |
4. ESMA niezwłocznie powiadamia osobę odpowiedzialną za naruszenie o działaniu podjętym na podstawie ust. 1, a także przekazuje tę informację właściwym organom państw członkowskich oraz Komisji. W terminie 10 dni roboczych od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, ESMA ogłasza publicznie podjęte działania na swojej stronie internetowej.
Publiczne ogłoszenie, o którym mowa w akapicie pierwszym, zawiera następujące elementy:
a) |
informację o prawie odwołania się od decyzji przysługującym osobie odpowiedzialnej za naruszenie; |
b) |
w stosownych przypadkach informację potwierdzającą złożenie odwołania oraz wyjaśnienie, że takie odwołanie nie ma skutku zawieszającego; |
c) |
informację o możliwości zawieszenia stosowania decyzji przez Komisję Odwoławczą ESMA zgodnie z art. 60 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
Artykuł 60
Grzywny
1. ESMA wydaje decyzję o nałożeniu grzywny zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli zgodnie z art. 63 ust. 8 stwierdzi, że kontroler zewnętrzny lub którakolwiek z osób, o których mowa w art. 54 ust. 1, umyślnie lub w wyniku zaniedbania, dopuściła się co najmniej jednego z następujących naruszeń:
a) |
nieprzestrzeganie art. 24 ust. 1 lub któregokolwiek przepisu tytułu IV rozdział 2 i 3; |
b) |
złożenie fałszywych oświadczeń przy ubieganiu się o wpis do rejestru jako kontroler zewnętrzny lub stosowanie innych niezgodnych z prawem środków w celu uzyskania takiego wpisu do rejestru; |
c) |
nieudzielenie informacji w odpowiedzi na decyzję wzywającą do udzielenia informacji na podstawie art. 54 lub udzielenie niezgodnych z prawdą lub wprowadzających w błąd informacji w odpowiedzi na wezwanie do udzielenia informacji lub decyzję; |
d) |
utrudnianie dochodzenia lub brak współpracy przy dochodzeniu prowadzonym na podstawie art. 55 ust. 1 lit. a), b), c) lub e); |
e) |
nieprzestrzeganie art. 56 poprzez nieprzedstawienie wyjaśnień na temat sytuacji faktycznej lub dokumentów związanych z przedmiotem i celem kontroli lub przedstawienie niezgodnych z prawdą lub wprowadzających w błąd wyjaśnień; |
f) |
podejmowanie działalności w charakterze kontrolera zewnętrznego lub podawanie się za kontrolera zewnętrznego bez uzyskania wpisu do rejestru jako kontroler zewnętrzny. |
Naruszenie uznaje się za popełnione umyślnie, jeżeli ESMA znajdzie obiektywne elementy stanowiące dowód na to, że osoba działała umyślnie w celu dopuszczenia się naruszenia.
2. Z zastrzeżeniem ust. 3 minimalna kwota grzywny, o której mowa w ust. 1, wynosi 20 000 EUR. Maksymalna kwota wynosi 200 000 EUR.
Ustalając wysokość grzywny na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, ESMA bierze pod uwagę kryteria określone w art. 59 ust. 3.
3. W przypadku gdy osoba dopuściła się naruszenia wymienionego w ust. 1 i odniosła bezpośrednią lub pośrednią korzyść finansową z naruszenia, kwota grzywny musi być co najmniej równa tej korzyści finansowej.
4. W przypadku gdy działanie lub zaniechanie stanowi połączenie kilku naruszeń, ESMA nakłada jedną grzywnę. Grzywna ta musi być najwyższą z grzywien za takie działanie lub zaniechanie.
Artykuł 61
Okresowe kary pieniężne
1. ESMA w drodze decyzji nakłada okresowe kary pieniężne w celu nakłonienia:
a) |
osoby do zaprzestania naruszenia, zgodnie z decyzją wydaną na podstawie art. 59 ust. 1 lit. e); |
b) |
osoby, o której mowa w art. 54 ust. 1:
|
2. Okresową karę pieniężną nakłada się za każdy dzień opóźnienia.
3. Kwota okresowych kar pieniężnych wynosi 3 % średniego dziennego obrotu w poprzedzającym roku obrotowym lub, w przypadku osób fizycznych, 2 % średniego dziennego dochodu w poprzedzającym roku kalendarzowym. Okresową karę pieniężną nalicza się od dnia określonego w decyzji o nałożeniu okresowej kary pieniężnej.
4. Okresową karę pieniężną nakłada się na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy od powiadomienia o decyzji ESMA. Po upływie tego okresu ESMA dokonuje przeglądu tego środka.
Artykuł 62
Informowanie o grzywnach i okresowych karach pieniężnych oraz ich charakter, egzekucja i alokacja
1. ESMA podaje do wiadomości publicznej informację na temat każdej grzywny i każdej okresowej kary pieniężnej, które zostały nałożone na podstawie art. 60 i 61, chyba że takie podanie do wiadomości publicznej zagrażałoby poważnie rynkom finansowym lub wyrządzało nieproporcjonalną szkodę zainteresowanym stronom. Informacje podane do wiadomości publicznej nie mogą zawierać danych osobowych w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (23).
2. Grzywny i okresowe kary pieniężne nałożone na podstawie art. 60 i 61 mają charakter administracyjny.
3. Grzywny i okresowe kary pieniężne nałożone na podstawie art. 60 i 61 podlegają egzekucji.
Do celów egzekucji grzywien i okresowych kar pieniężnych ESMA stosuje przepisy postępowania cywilnego obowiązujące w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym grzywna lub okresowa kara pieniężna podlega egzekucji.
4. Kwoty grzywien i okresowych kar pieniężnych są alokowane do budżetu ogólnego Unii.
5. Jeżeli ESMA w momencie zamykania dochodzenia postanowi nie nakładać grzywny ani kary pieniężnej, informuje o tym Parlament Europejski, Radę, Komisję i właściwe organy danego państwa członkowskiego, podając uzasadnienie swojej decyzji.
Artykuł 63
Przepisy proceduralne dotyczące stosowania środków nadzorczych i nakładania grzywien
1. Jeżeli w trakcie wykonywania obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA stwierdzi, że wiele wskazuje na możliwe istnienie faktów mogących stanowić co najmniej jedno naruszenie wymienione w art. 60 ust. 1, ESMA wyznacza w swoich strukturach niezależnego urzędnika dochodzeniowego, który bada daną sprawę. Urzędnikiem dochodzeniowym nie może zostać osoba, która jest lub była bezpośrednio bądź pośrednio zaangażowana w nadzór nad danym kontrolerem zewnętrznym lub w procedurę dokonywania wpisu do rejestru tego kontrolera; urzędnik dochodzeniowy wykonuje swoje funkcje niezależnie od Rady Organów Nadzoru ESMA.
2. Urzędnik dochodzeniowy bada zarzucane naruszenia, uwzględniając wszelkie uwagi przedstawione przez osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, i przedkłada Radzie Organów Nadzoru ESMA kompletne akta sprawy zawierające dokonane przez niego ustalenia.
3. Aby wykonywać swoje zadania, urzędnik dochodzeniowy może wykonywać uprawnienia do wzywania do udzielenia informacji zgodnie z art. 54 i do prowadzenia dochodzeń i kontroli na miejscu zgodnie z art. 55 i 56. Wykonując te uprawnienia, urzędnik dochodzeniowy musi postępować zgodnie z art. 57.
4. W trakcie wykonywania swoich zadań urzędnik dochodzeniowy ma dostęp do wszystkich dokumentów i informacji zebranych przez ESMA w ramach czynności nadzorczych.
5. Urzędnik dochodzeniowy – po zakończeniu prowadzonego przez siebie dochodzenia i przed przekazaniem Radzie Organów Nadzoru ESMA akt sprawy zawierających jego ustalenia – zapewnia osobom, w stosunku do których prowadzone jest to dochodzenie, możliwość zajęcia stanowiska odnośnie do spraw będących przedmiotem dochodzenia. Podstawę ustaleń urzędnika dochodzeniowego mogą stanowić wyłącznie fakty, co do których osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, miały możliwość zajęcia stanowiska.
6. W toku dochodzeń prowadzonych na podstawie niniejszego artykułu w pełni przestrzega się prawa do obrony przysługującego zainteresowanym osobom.
7. Urzędnik dochodzeniowy, z chwilą przedłożenia Radzie Organów Nadzoru ESMA akt sprawy zawierających dokonane przez niego ustalenia, powiadamia o tym fakcie osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie. Osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, mają prawo dostępu do akt sprawy, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych osób w zakresie ochrony ich tajemnicy zawodowej. Prawo dostępu do akt sprawy nie obejmuje informacji poufnych dotyczących osób trzecich.
8. Na podstawie akt sprawy zawierających ustalenia urzędnika dochodzeniowego oraz – na wniosek zainteresowanych osób – po zapoznaniu się ze stanowiskiem tych osób zgodnie z art. 64, ESMA decyduje, czy osoby, w stosunku do których prowadzone jest dochodzenie, dopuściły się naruszenia lub naruszeń wymienionych w art. 60 ust. 1, a jeżeli tak – stosuje środek nadzorczy zgodnie z art. 59 i nakłada grzywnę zgodnie z art. 60.
9. Urzędnik dochodzeniowy nie bierze udziału w obradach Rady Organów Nadzoru ESMA ani nie uczestniczy w żaden inny sposób w procesie podejmowania przez nią decyzji.
10. Komisja przyjmuje akty delegowane do dnia 21 grudnia 2024 r. zgodnie z art. 68 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie przepisów proceduralnych dotyczących wykonywania uprawnienia ESMA do nakładania grzywien lub okresowych kar pieniężnych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony, przepisów tymczasowych, przepisów dotyczących pobierania grzywien lub okresowych kar pieniężnych, a także szczegółowych przepisów dotyczących terminów przedawnienia nakładania i egzekwowania kar.
11. ESMA przekazuje sprawy w celu wszczęcia postępowania karnego odpowiednim organom krajowym, jeżeli, wykonując swoje obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia, stwierdzi, że wiele wskazuje na możliwe istnienie faktów mogących stanowić przestępstwo. Ponadto ESMA odstępuje od nałożenia grzywien lub okresowych kar pieniężnych w przypadku, gdy – wskutek postępowania karnego prowadzonego na mocy prawa krajowego – uprawomocnił się wcześniejszy wyrok uniewinniający lub skazujący wydany na podstawie identycznych faktów lub faktów, które są zasadniczo takie same.
Artykuł 64
Wysłuchanie osób, do których skierowane są decyzje wydane na podstawie art. 59, 60 i 61
1. Przed podjęciem decyzji na podstawie art. 59, 60 i 61 ESMA zapewnia osobom, do których skierowana jest taka decyzja, możliwość zajęcia stanowiska odnośnie do ustaleń ESMA. Podstawę decyzji ESMA stanowią wyłącznie ustalenia, co do których osoby te mogły zająć stanowisko.
2. Ust. 1 niniejszego artykułu nie stosuje się, jeżeli konieczne jest podjęcie pilnych działań zgodnie z art. 59 w celu zapobieżenia istotnym i bezpośrednio grożącym szkodom dla systemu finansowego. W takim przypadku ESMA może wydać decyzję tymczasową i zapewnia zainteresowanym osobom możliwość zajęcia stanowiska jak najszybciej po wydaniu decyzji.
3. W toku odpowiedniego postępowania w pełni przestrzega się prawa do obrony przysługującego osobom, do których skierowana jest decyzja ESMA. Osobom tym przysługuje prawo dostępu do akt sprawy prowadzonych przez ESMA, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych stron w zakresie ochrony ich tajemnicy zawodowej. Prawo dostępu do akt sprawy nie obejmuje dostępu do informacji poufnych ani wewnętrznych dokumentów przygotowawczych ESMA.
Artykuł 65
Kontrola ze strony Trybunału Sprawiedliwości
Trybunał Sprawiedliwości ma nieograniczone prawo orzekania w odniesieniu do kontroli decyzji ESMA o nałożeniu grzywny lub okresowej kary pieniężnej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Trybunał Sprawiedliwości może uchylić, obniżyć lub podwyższyć nałożoną grzywnę lub okresową karę pieniężną.
Artykuł 66
Opłaty za wpis do rejestru i uznanie oraz opłata nadzorcza
1. ESMA pobiera od kontrolerów zewnętrznych opłaty na pokrycie wydatków związanych z ich wpisem do rejestru, uznaniem i nadzorem oraz wszelkich kosztów, jakie ESMA może ponieść w związku z wykonywaniem swoich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.
2. Wszystkie opłaty pobierane przez ESMA od kontrolerów zewnętrznych składających wniosek, wpisanych do rejestru kontrolerów zewnętrznych lub uznanych kontrolerów zewnętrznych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przeznaczone są na pokrycie kosztów administracyjnych poniesionych przez ESMA w związku z czynnościami związanymi ze wpisem do rejestru wszystkich kontrolerów zewnętrznych i nadzorem nad nimi. Jednocześnie opłaty muszą być proporcjonalne do obrotów danego kontrolera zewnętrznego.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, kontrolerzy zewnętrzni, których roczny obrót nie przekracza określonej kwoty, mogą zostać zwolnieni z obowiązku uiszczenia opłaty, jak określono szczegółowo w akcie delegowanym, który ma zostać przyjęty przez Komisję na podstawie ust. 3.
3. Komisja przyjmuje akt delegowany do dnia 21 grudnia 2024 r. zgodnie z art. 68 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie, w szczególności, rodzajów opłat, spraw, za które są one pobierane, ich wysokości oraz sposobu ich uiszczania.
Przy sporządzaniu aktu delegowanego, Komisja określa próg rocznego obrotu kontrolerów zewnętrznych na poziomie grupy, poniżej którego nie pobiera się opłaty, a także określa sposób obliczania rocznego obrotu do celów stosowania tego progu.
4. Przed przyjęciem aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 3, Komisja konsultuje się z ESMA w sprawie opłat, o których mowa w tym ustępie.
Artykuł 67
Prowadzony przez ESMA rejestr kontrolerów zewnętrznych oraz kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich
1. ESMA prowadzi na swojej stronie internetowej publicznie dostępny rejestr zawierający wykaz:
a) |
kontrolerów zewnętrznych wpisanych do rejestru zgodnie z art. 23; |
b) |
kontrolerów zewnętrznych, którzy mają tymczasowy zakaz prowadzenia działalności zgodnie z art. 59; |
c) |
kontrolerów zewnętrznych, których wpis do rejestru został cofnięty zgodnie z art. 59; |
d) |
kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich, którzy zostali dopuszczeni do świadczenia usług w Unii zgodnie z art. 39; |
e) |
kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich uznanych zgodnie z art. 42; |
f) |
kontrolerów zewnętrznych wpisanych do rejestru zgodnie z art. 23, którzy zatwierdzają usługi świadczone przez kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich zgodnie z art. 43; |
g) |
kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich, których wpis do rejestru został cofnięty i którzy nie korzystają już z praw przysługujących im na mocy art. 39, jeżeli Komisja cofnie swoją decyzję przyjętą na podstawie art. 40 ust. 1 w odniesieniu do tego państwa trzeciego; |
h) |
kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich, których uznanie zostało zawieszone lub cofnięte; |
i) |
kontrolerów zewnętrznych wpisanych do rejestru zgodnie z art. 23, którzy nie mogą już zatwierdzać usług świadczonych przez kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich zgodnie z art. 43. |
2. Rejestr zawiera dane kontaktowe kontrolerów zewnętrznych, adresy ich stron internetowych oraz dzień, z którym decyzje ESMA dotyczące tych kontrolerów zewnętrznych stają się skuteczne.
3. W przypadku kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich rejestr zawiera również informacje na temat usług, które świadczą kontrolerzy zewnętrzni z państw trzecich, oraz dane kontaktowe właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór nad nimi w państwie trzecim.
TYTUŁ VI
AKTY DELEGOWANE
Artykuł 68
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 21 ust. 4, art. 63 ust. 10 i art. 66 ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 20 grudnia 2023 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 21 ust. 4, art. 63 ust. 10 oraz art. 66 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 21 ust. 4, art. 63 ust. 10 i art. 66 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
TYTUŁ VII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 69
Przepisy przejściowe dotyczące kontrolerów zewnętrznych
1. Kontroler zewnętrzny, który zamierza świadczyć usługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem od dnia 21 grudnia 2024 r. do dnia 21 czerwca 2026 r. świadczy takie usługi wyłącznie po uprzednim powiadomieniu o tym ESMA i przekazaniu informacji, o których mowa w art. 23 ust. 1.
2. Do dnia 21 czerwca 2026 r. kontrolerzy zewnętrzni, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, dokładają najlepszych starań, aby spełnić wymogi określone w art. 24–38, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 24 ust. 2, oraz w aktach delegowanych, o których mowa w art. 26 ust. 3, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3, art. 29 ust. 4, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 4 i art. 33 ust. 7.
3. Po dniu 21 czerwca 2026 r. kontrolerzy zewnętrzni, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, świadczą usługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyłącznie po uzyskaniu wpisu do rejestru zgodnie z art. 23 i pod warunkiem że spełnią wymogi określone w art. 22 i art. 24–38 i uzupełnione aktami delegowanymi, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.
Artykuł 70
Przepisy przejściowe dotyczące kontrolerów zewnętrznych z państw trzecich
1. Kontroler zewnętrzny z państwa trzeciego, który zamierza świadczyć usługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem od dnia 21 grudnia 2024 r. do dnia 21 czerwca 2026 r., świadczy takie usługi wyłącznie po uprzednim powiadomieniu o tym ESMA i przekazaniu informacji, o których mowa w art. 23 ust. 1.
2. Kontrolerzy zewnętrzni z państw trzecich, o których mowa w ust. 1, muszą:
a) |
dołożyć wszelkich najlepszych starań, aby spełnić wymogi określone w art. 24–38, z wyjątkiem wymogów ustanowionych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 24 ust. 2, oraz w aktach delegowanych, o których mowa w art. 26 ust. 3, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3, art. 29 ust. 4, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 4 i art. 33 ust. 7; |
b) |
posiadać przedstawiciela prawnego z siedzibą w Unii, który spełnia wymogi określone w art. 42 ust. 3. |
3. ESMA może w dowolnym momencie od dnia 21 grudnia 2024 r. do dnia 21 czerwca 2026 r. egzekwować spełnianie wymogów przez kontrolera zewnętrznego z państwa trzeciego w odniesieniu do ust. 2 lit. b) poprzez nałożenie środków nadzorczych zgodnie z tytułem V.
Artykuł 71
Przegląd
1. Do dnia 21 grudnia 2028 r., a następnie co trzy lata Komisja po konsultacji z ESMA i platformą ds. zrównoważonego finansowania ustanowioną na mocy art. 20 rozporządzenia (UE) 2020/852 przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia. W sprawozdaniu tym ocenia się, w możliwym zakresie, co najmniej następujące elementy:
a) |
korzystanie ze standardu europejskiej zielonej obligacji, w szczególności przez małe i średnie przedsiębiorstwa, oraz jego udział w rynku, zarówno w Unii, jak i na świecie; |
b) |
wpływ niniejszego rozporządzenia na przejście na zrównoważoną gospodarkę, na lukę inwestycyjną w zakresie inwestycji niezbędnych do osiągnięcia unijnych celów klimatycznych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (24) oraz na przekierowanie przepływów kapitału prywatnego na zrównoważone inwestycje; |
c) |
funkcjonowanie rynku kontrolerów zewnętrznych i nadzór nad nim sprawowany przez ESMA; |
d) |
adekwatność aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 66 ust. 3 oraz wpływ tych aktów na kontrolerów zewnętrznych i na budżet ESMA; |
e) |
wiarygodność oraz wszelkie przypadki nadużyć oświadczeń środowiskowych na rynku zielonych obligacji; |
f) |
funkcjonowanie rynku obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym wiarygodność i jakość odpowiednich oświadczeń; |
g) |
potrzebę uznania kryteriów państwa trzeciego służących do określania zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej za równoważne z wymogami w zakresie systematyki, pod warunkiem że istnieją szczególne zabezpieczenia służące zapewnieniu równoważnych celów, na potrzeby zezwolenia na wykorzystanie przychodów z europejskiej zielonej obligacji zgodnie z takimi kryteriami państwa trzeciego; |
h) |
praktyczny wpływ art. 5 na wykorzystanie europejskich zielonych obligacji, na środowiskową jakość wykorzystania przychodów z nich oraz na powody, dla których elastyczność przewidziana w tym artykule nie uniemożliwia przejścia na finansowanie działań zrównoważonych środowiskowo; |
i) |
wdrożenie tytułu III niniejszego rozporządzenia, w tym stosowanie wzorów formularzy, o których mowa w tym tytule, przez emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo lub obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, niezależnie od tego, czy takie obligacje są wprowadzane czy też nie do obrotu w Europejskim Obszarze Gospodarczym, analizę upowszechnienia tych wzorów formularzy, rozwój rynku i spójność tych wzorów formularzy z odpowiednimi przepisami prawa Unii, w tym z rozporządzeniem (UE) 2019/2088. |
2. Do sprawozdań, o których mowa w ust. 1, dołącza się, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy, w tym w odniesieniu do ujawniania informacji przez emitentów obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo oraz emitentów obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem.
3. Do dnia 21 grudnia 2026 r. Komisja publikuje sprawozdanie na temat potrzeby regulacji obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem, w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem ustawodawczym.
4. Do dnia 31 grudnia 2024 r., a następnie co trzy lata, Komisja publikuje sprawozdanie w celu poinformowania emitentów europejskich zielonych obligacji o przeglądzie przeprowadzonym zgodnie z art. 19 ust. 5 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2020/852, w tym o zgodności technicznych kryteriów kwalifikacji z kryteriami ustanowionymi w art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia, z uwzględnieniem zasad praw nabytych ustanowionych w art. 8 niniejszego rozporządzenia.
5. Do dnia 21 grudnia 2028 r. EUNB, w ścisłej współpracy z ESMA i Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych – EIOPA) ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (25) (zwanymi łącznie „Europejskimi Urzędami Nadzoru” lub „EUN”), publikuje sprawozdanie na temat wykonalności rozszerzenia kwalifikowalności do stosowania oznaczenia „europejska zielona obligacja” lub „EuGB” do celów sekurytyzacji syntetycznych.
6. Do dnia 21 grudnia 2029 r. Komisja może przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 5. W stosownych przypadkach Komisja może dołączyć do swojego sprawozdania wniosek ustawodawczy.
7. Do dnia 21 grudnia 2028 r., a następnie, w stosownych przypadkach, co trzy lata Europejskie Urzędy Nadzoru publikują za pośrednictwem Wspólnego Komitetu, o którym mowa w art. 54 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010, sprawozdanie na temat rozwoju rynku obligacji sekurytyzowanych. W sprawozdaniach tych ocenia się między innymi, czy wolumen aktywów zgodnych w wymogami w zakresie systematyki zwiększył się na tyle, aby można było dokonać przeglądu stosowania zasad wykorzystania przychodów w odniesieniu do obligacji sekurytyzowanych, których emitenci zamierzają stosować oznakowanie „europejska zielona obligacja” lub „EuGB”.
8. Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Komisja przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach Komisja dołącza do sprawozdania wniosek ustawodawczy.
Artykuł 72
Wejście w życie i stosowanie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 grudnia 2024 r.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, art. 20, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 6 i 7, art. 24 ust. 2, art. 26 ust. 3, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 3, art. 29 ust. 4, art. 30 ust. 3, art. 31 ust. 4, art. 33 ust. 7, art. 42 ust. 9, art. 46 ust. 6 i 7, art. 49 ust. 1, 2 i 3, art. 63 ust. 10, art. 66 ust. 3, art. 68, 69 i 70 stosuje się od dnia 20 grudnia 2023 r.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, art. 40, art. 42 ust. 1–8 i art. 43 stosuje się od dnia 21 czerwca 2026 r.
5. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia spełnienia wymogów określonych w art. 45 i 49 do dnia 21 grudnia 2024 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 22 listopada 2023 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
Przewodnicząca
R. METSOLA
W imieniu Rady
Przewodniczący
P. NAVARRO RÍOS
(1) Dz.U. C 152 z 6.4.2022, s. 105.
(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 5 października 2023 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 23 października 2023 r.
(3) Decyzja Rady (UE) 2016/1841 z dnia 5 października 2016 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, porozumienia paryskiego przyjętego na mocy Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 1).
(4) Dz.U. C 76 z 9.3.2020, s. 23.
(5) Dz.U. C 415 z 13.10.2021, s. 22.
(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).
(7) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych (Dz.U. L 442 z 9.12.2021, s. 1).
(8) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2178 z dnia 6 lipca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 przez sprecyzowanie treści i prezentacji informacji dotyczących zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej, które mają być ujawniane przez przedsiębiorstwa podlegające art. 19a lub 29a dyrektywy 2013/34/UE, oraz określenie metody spełnienia tego obowiązku ujawniania informacji (Dz.U. L 443 z 10.12.2021, s. 9).
(9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE (Dz.U. L 168 z 30.6.2017, s. 12).
(10) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).
(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1).
(12) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
(13) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).
(14) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1).
(15) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
(16) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).
(17) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylające decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 77).
(18) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
(19) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
(20) Dz.U. C 27 z 19.1.2022, s. 4.
(21) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).
(22) Rozporządzenie nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385/58).
(23) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
(24) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1).
(25) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).
ZAŁĄCZNIK I
ARKUSZ INFORMACYJNY EUROPEJSKIEJ ZIELONEJ OBLIGACJI
Niniejszy dokument i jego treść nie podlegają zatwierdzeniu przez ESMA lub jakikolwiek inny właściwy organ. |
1. Informacje ogólne
|
||||||||||||||||||
2. Ważne informacje
|
||||||||||||||||||
3. Strategia środowiskowa i uzasadnienie środowiskowe [Oświadczenie dotyczące zamiaru poddania się przez emitenta zewnętrznej kontroli w zakresie informacji przedłożonych na podstawie niniejszej sekcji w drodze kontroli sprawozdania dotyczącego wpływu.] Informacje ogólne
Powiązanie z kluczowymi wskaźnikami skuteczności działania w odniesieniu do aktywów, obrotu, nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych
Powiązanie z planami transformacji
Sekurytyzacja [Tam, gdzie ma to zastosowanie w przypadku sekurytyzacji, opis sposobu, w jaki spełnione są warunki określone w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/2631, oraz informacje wymagane na podstawie art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia.] |
||||||||||||||||||
4. Planowana alokacja przychodów z obligacji [Informacje wymienione poniżej przekazuje się co najmniej na poziomie działalności gospodarczej, a najlepiej na poziomie projektu lub grupy projektów. Umowy o zachowaniu poufności, względy związane z konkurencją lub duża liczba kwalifikujących się projektów bazowych oraz podobne względy mogą uzasadniać ograniczenie ilości udostępnianych informacji szczegółowych. W przypadku gdy przychody z obligacji są alokowane na wydatki, o których mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2023/2631, informacje mogą być przekazywane na poziomie programu.] Planowana alokacja na działalność gospodarczą zgodną z wymogami w zakresie systematyki
Planowana alokacja na określone rodzaje działalności gospodarczej zgodne z wymogami w zakresie systematyki
Planowana alokacja na działalność gospodarczą niezgodną z technicznymi kryteriami kwalifikacji
Procedura i harmonogram alokacji [Szacowany czas od emisji obligacji do pełnej alokacji przychodów z obligacji.] [Opis procedury, zgodnie z którą emitent określa, w jaki sposób projekty są zgodne z kryteriami dotyczącymi zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej określonymi w art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852 („wymogi w zakresie systematyki”).] Koszty emisji [Oszacowanie łącznych kosztów emisji, które są odliczane od przychodów zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/2631, wraz z towarzyszącym mu wyjaśnieniem.] |
||||||||||||||||||
5. Wpływ przychodów z obligacji na środowisko [W miarę możliwości, oszacowanie przewidywanego wpływu przychodów z obligacji na środowisko. W przypadku gdy informacje te nie są dostępne, należy to uzasadnić.] |
||||||||||||||||||
6. Informacje na temat sprawozdawczości [Link do strony internetowej emitenta zgodnie z wymogami art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/2631.] [W stosownych przypadkach link do odpowiednich sprawozdań emitenta, takich jak skonsolidowane sprawozdanie z działalności lub skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju na podstawie dyrektywy 2013/34/UE.] Data rozpoczęcia pierwszego okresu sprawozdawczego, jeżeli jest inna niż data emisji określona w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/2631.
|
||||||||||||||||||
7. Plan dotyczący nakładów inwestycyjnych
|
||||||||||||||||||
8. Inne istotne informacje |
[W przypadku obligacji sekurytyzowanych odniesienia do emitenta w niniejszym dokumencie traktuje się jako odniesienia do jednostki inicjującej i, w stosownych przypadkach, zastępuje się je odniesieniami do jednostki inicjującej.]
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem (Dz.U. L 2023/2631 z 30.11.2023, http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2631/oj).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
(4) Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).
ZAŁĄCZNIK II
ROCZNE SPRAWOZDANIE Z ALOKACJI EUROPEJSKIEJ ZIELONEJ OBLIGACJI
[w przypadku zmiany sprawozdania z alokacji, tytuł powinien to odzwierciedlać]
Niniejszy dokument i jego treść nie podlegają zatwierdzeniu przez ESMA lub jakikolwiek inny właściwy organ. |
1. Informacje ogólne
|
||||||||||||||||||||
2. Ważne informacje [Następujące oświadczenie: „[W przypadku tej obligacji] [W przypadku tych obligacji] stosuje się oznakowanie »europejska zielona obligacja« lub »EuGB« zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 (1).”] [W przypadku gdy przychody z obligacji [mają być alokowane] [zostały alokowane] zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia, następujące oświadczenie: „[Ta europejska zielona obligacja korzysta] [Te europejskie zielone obligacje korzystają] z elastyczności umożliwiającej częściową niezgodność z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 lub art. 15 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (2) (zwanymi dalej „technicznymi kryteriami kwalifikacji”), co opisano szczegółowo w sekcji 4 niniejszego sprawozdania z alokacji.”] |
||||||||||||||||||||
3. Strategia środowiskowa i uzasadnienie środowiskowe Informacje ogólne [Cele środowiskowe, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852, realizowane przez obligację(-e)] Powiązanie z kluczowymi wskaźnikami skuteczności działania w odniesieniu do aktywów, obrotu, nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych [W przypadku gdy emitent podlega przepisom art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, opis tego, w jaki sposób, w jakim stopniu (np. wyrażone jako zmiana procentowa w ujęciu rok do roku) i w których okresach obrotowych przychody z obligacji przyczyniają się do osiągnięcia kluczowych wskaźników skuteczności działania emitenta w odniesieniu do zgodnych z wymogami w zakresie systematyki aktywów, obrotu, nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych, w stosownych przypadkach z uwzględnieniem kwot w tabelce „Ogółem” w tabeli A.] Powiązanie z planem transformacji [W przypadku gdy emitent podlega obowiązkowi publikacji planów zgodnie z art. 19a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) lub, w stosownych przypadkach, art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (3) lub gdy dobrowolnie publikuje plany transformacji:
Sekurytyzacja [Tam, gdzie ma to zastosowanie w przypadku sekurytyzacji, informacje wymagane na podstawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2023/2631.] |
||||||||||||||||||||
4. Alokacja przychodów z obligacji [Informacje wymienione poniżej przekazuje się co najmniej na poziomie działalności gospodarczej, a najlepiej na poziomie projektu lub grupy projektów. Umowy o zachowaniu poufności, względy związane z konkurencją lub duża liczba kwalifikujących się projektów bazowych oraz podobne względy mogą uzasadniać ograniczenie ilości udostępnianych informacji szczegółowych. W przypadku gdy przychody z obligacji są alokowane na wydatki, o których mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2023/2631, informacje mogą być przekazywane na poziomie programu.] Alokacja na działalność gospodarczą zgodną z wymogami w zakresie systematyki
Alokacja na określone rodzaje działalności gospodarczej zgodne z wymogami w zakresie systematyki
Alokacja na działalność gospodarczą niezgodną z technicznymi kryteriami kwalifikacji
Koszty emisji
|
||||||||||||||||||||
5. Wpływ przychodów z obligacji na środowisko [Na potrzeby tego sprawozdania nie wymaga się podania żadnych informacji w ramach tej części.] |
||||||||||||||||||||
6. Informacje na temat sprawozdawczości
|
||||||||||||||||||||
7. Plan dotyczący nakładów inwestycyjnych
|
||||||||||||||||||||
8. Inne istotne informacje |
[W przypadku obligacji sekurytyzowanych odniesienia do emitenta w niniejszym dokumencie traktuje się jako odniesienia do jednostki inicjującej i, w stosownych przypadkach, zastępuje się je odniesieniami do jednostki inicjującej.]
Tabela A: Informacje na temat dostosowania przychodów do wymogów w zakresie systematyki w przypadku obligacji z zastosowaniem podejścia stopniowego do alokacji przychodów z obligacji
[Informacje wymienione w poniższej tabeli przekazuje się co najmniej na poziomie działalności gospodarczej, a najlepiej na poziomie projektu lub grupy projektów. Umowy o zachowaniu poufności, względy związane z konkurencją lub duża liczba kwalifikujących się projektów bazowych oraz podobne względy mogą uzasadniać ograniczenie ilości udostępnianych informacji szczegółowych. W przypadku gdy przychody z obligacji są alokowane na wydatki, o których mowa w art. 4 ust. 3, informacje mogą być przekazywane na poziomie programu.]
Informacje zamieszczone w poniższej tabeli obejmują okres od emisji danej obligacji do dnia sprawozdawczego.
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
Ogółem:
Od momentu emisji |
[okres sprawozdawczy] |
||||||
Całkowita kwota przychodów z obligacji alokowanych od momentu emisji: [X] Z tej kwoty całkowita kwota przychodów z obligacji alokowanych na działalność gospodarczą zgodną z wymogami w zakresie systematyki od momentu emisji: [X] |
Całkowita kwota przychodów z obligacji alokowanych w okresie sprawozdawczym: [X] Z tej kwoty całkowita kwota przychodów z obligacji alokowanych na działalność gospodarczą zgodną z wymogami w zakresie systematyki w okresie sprawozdawczym: [X] Z tej kwoty:
|
Tabela B: Informacje na temat dostosowania przychodów do wymogów w zakresie systematyki w przypadku obligacji z zastosowaniem podejścia portfelowego do alokacji przychodów z obligacji
[Informacje wymienione w poniższej tabeli przekazuje się co najmniej na poziomie działalności gospodarczej, a najlepiej na poziomie projektu lub grupy projektów. Umowy o zachowaniu poufności, względy związane z konkurencją lub duża liczba kwalifikujących się projektów bazowych oraz podobne względy mogą uzasadniać ograniczenie ilości udostępnianych informacji szczegółowych. Wszystkie wymagane informacje lub ich część mogą być dostarczone w formie innej niż tabela.]
Informacje wymienione w poniższej tabeli odnoszą się do okresu sprawozdawczego.
Europejskie zielone obligacje pozostające w obrocie |
Portfel aktywów zrównoważonych środowiskowo |
||||||||||||||||||||
[Przegląd wszystkich europejskich zielonych obligacji pozostających w obrocie, ze wskazaniem ich indywidualnej i łącznej wartości.] |
[Przegląd kwalifikowalnych aktywów finansowych i aktywów, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2023/2631, zamieszczonych w bilansie emitenta, ze wskazaniem:
|
||||||||||||||||||||
Całkowita wartość portfela europejskich zielonych obligacji pozostających w obrocie: |
Całkowita wartość portfela aktywów zrównoważonych środowiskowo: Całkowita wartość portfela aktywów zrównoważonych środowiskowo związanych z działalnością zgodną z wymogami w zakresie systematyki: |
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako zrównoważone środowiskowo i obligacji powiązanych ze zrównoważonym rozwojem (Dz.U. L, 2023/2631 z 30.11.2023, http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2631/oj.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
(4) Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).
ZAŁĄCZNIK III
SPRAWOZDANIE DOTYCZĄCE WPŁYWU EUROPEJSKIEJ ZIELONEJ OBLIGACJI
[w przypadku zmiany sprawozdania dotyczącego wpływu, tytuł powinien to odzwierciedlać]
Niniejszy dokument i jego treść nie podlegają zatwierdzeniu przez ESMA lub jakikolwiek inny właściwy organ. |
1. Informacje ogólne
|
||||||||||||||||||||
2. Ważne informacje
|
||||||||||||||||||||
3. Strategia środowiskowa i uzasadnienie środowiskowe Informacje ogólne
Kluczowe wskaźniki skuteczności działania dotyczące nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych
Powiązanie z planem transformacji
|
||||||||||||||||||||
4. Alokacja przychodów z obligacji [Informacje wymienione poniżej przekazuje się co najmniej na poziomie działalności gospodarczej, a najlepiej na poziomie projektu lub grupy projektów. Umowy o zachowaniu poufności, względy związane z konkurencją lub duża liczba kwalifikujących się projektów bazowych oraz podobne względy mogą uzasadniać ograniczenie ilości udostępnianych informacji szczegółowych. W przypadku gdy przychody z obligacji są alokowane na wydatki, o których mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2023/2631, informacje mogą być przekazywane na poziomie programu.] Alokacja na określone rodzaje działalności gospodarczej zgodne z wymogami w zakresie systematyki [Odsetek przychodów z obligacji, które zostały alokowane na rodzaje działalności, które są zrównoważone środowiskowo zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z metodyką określoną w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/2631:] [XX] % przychodów z obligacji.] [W przypadku gdy przychody z obligacji zostały alokowane na działalność gospodarczą wspomagającą lub działalność gospodarczą na rzecz przejścia, wskazanie tej działalności gospodarczej wspomagającej lub działalności gospodarczej na rzecz przejścia oraz kwotę i odsetek przychodów alokowanych na każdy rodzaj działalności gospodarczej wspomagającej lub działalności gospodarczej na rzecz przejścia.] [W stosownych przypadkach kwota i odsetek aktywów dotyczących zgodnej z wymogami systematyki działalności związanej z energią jądrową i gazem kopalnym zgodnie z art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852.] Alokacja na działalność gospodarczą niezgodną z technicznymi kryteriami kwalifikacji [W przypadku gdy przychody z obligacji zostały alokowane zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2023/2631, oświadczenie, zgodnie z którym przychody [netto] z obligacji zostały częściowo alokowane na działalność gospodarczą, która nie jest zgodna z technicznymi kryteriami kwalifikacji. Emitent opisuje taką niezgodność, rodzaje działalności dotknięte taką niezgodnością oraz odsetek przychodów alokowanych na taką działalność, w ujęciu całkowitym i według rodzaju działalności, w tym z podziałem opisującym, która(-e) z liter art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/2631 została(-y) zastosowana(-e). Ponadto podanie powodów, ze względu na które nie można było zastosować technicznych kryteriów kwalifikacji, oraz wyjaśnienie, w jaki sposób emitent zapewnił, aby działalność ta była zgodna z art. 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2023/2631 oraz art. 3 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2020/852.] |
||||||||||||||||||||
5. Wpływ przychodów z obligacji na środowisko
|
||||||||||||||||||||
6. Informacje na temat sprawozdawczości
|
||||||||||||||||||||
7. Plan dotyczący nakładów inwestycyjnych [W stosownych przypadkach postępy w realizacji planu dotyczącego nakładów inwestycyjnych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) 2023/2631.] |
||||||||||||||||||||
8. Inne istotne informacje |
[W przypadku obligacji sekurytyzowanych odniesienia do emitenta w niniejszym dokumencie traktuje się jako odniesienia do jednostki inicjującej i, w stosownych przypadkach, zastępuje się je odniesieniami do jednostki inicjującej.]
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako obligacje zrównoważone środowiskowo i obligacje powiązane ze zrównoważonym rozwojem (Dz.U. L, 2023/2631 z 30.11.2023, http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2631/oj).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
ZAŁĄCZNIK IV
ZAKRES KONTROLI PRZEDEMISYJNEJ I POEMISYJNEJ LUB KONTROLI SPRAWOZDANIA DOTYCZĄCEGO WPŁYWU
Niniejszy dokument i jego treść nie podlegają zatwierdzeniu przez ESMA lub jakikolwiek inny właściwy organ. |
Tytuł „Kontrola przedemisyjna”, „Kontrola poemisyjna” lub „Kontrola sprawozdania dotyczącego wpływu” powinien wyraźnie widnieć u góry pierwszej strony dokumentu. |
||||||||||||||||||||||||
1. Informacje ogólne
|
||||||||||||||||||||||||
2. Oświadczenia wstępne [W przypadku kontroli przedemisyjnych: oświadczenie, że kontroler zewnętrzny poddał ocenie wypełniony arkusz informacyjny europejskiej zielonej obligacji określony w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 (1)] [W przypadku kontroli poemisyjnych: oświadczenie, że kontroler zewnętrzny poddał ocenie kompletne sprawozdanie z alokacji europejskich zielonych obligacji określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2023/2631] [W przypadku kontroli sprawozdań dotyczących wpływu: oświadczenie, że kontroler zewnętrzny poddał ocenie kompletne sprawozdanie dotyczące wpływu europejskiej zielonej obligacji określone w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2023/2631] [Oświadczenie, że ocena ta jest niezależną opinią kontrolera zewnętrznego i można się na niej opierać jedynie w ograniczonym zakresie] |
||||||||||||||||||||||||
3. Oświadczenia o zgodności wykorzystania przychodów z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (2) [Niniejszą sekcję wypełnia się wyłącznie w przypadku kontroli przedemisyjnej lub poemisyjnej.] [Oświadczenie o zgodności wykorzystania przychodów z europejskiej zielonej obligacji (lub europejskich zielonych obligacji) z rozporządzeniem (UE) 2020/852 na podstawie informacji przekazanych kontrolerowi zewnętrznemu przez emitenta:
|
||||||||||||||||||||||||
4. Źródła, metodyka dokonywania oceny oraz najważniejsze założenia
|
||||||||||||||||||||||||
5. Ocena i opinia [W każdym przypadku na podstawie informacji przekazanych kontrolerowi zewnętrznemu przez emitenta – do sprecyzowania w razie potrzeby.] [W przypadku kontroli przedemisyjnych:
[W przypadku kontroli poemisyjnej:
[W przypadku kontroli sprawozdań dotyczących wpływu:
|
||||||||||||||||||||||||
6. Wszelkie inne informacje [Wszelkie inne informacje, które kontroler uzna za istotne dla kontroli.] |
[W przypadku obligacji sekurytyzacyjnych odniesienia do emitenta w niniejszym dokumencie traktuje się jako odniesienia do jednostki inicjującej i, w stosownych przypadkach, zastępuje się je odniesieniami do jednostki inicjującej.]
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2631 z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie europejskich zielonych obligacji oraz opcjonalnego ujawniania informacji na temat obligacji wprowadzanych do obrotu jako obligacje zrównoważone środowiskowo i obligacje powiązane ze zrównoważonym rozwojem (Dz.U. L, 2023/2631 z 30.11.2023, http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2631/oj).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).
ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2023/2631/oj
ISSN 1977-0766 (electronic edition)