(1)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1019 (2) Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła cła antydumpingowe na przywóz niektórych sztab i prętów zbrojeniowych („pręty zbrojeniowe”) pochodzących z Republiki Białorusi („pierwotne środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, zwane jest dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

(2)

Obowiązujące obecnie cło antydumpingowe na przywóz z Republiki Białorusi („Białoruś” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) wynosi 10,6 %.

(3)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu środków (3) Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(4)

Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia („wniosek”) został złożony, w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w imieniu przemysłu Unii prowadzącego produkcję sztab i prętów zbrojeniowych. Złożyło go 16 marca 2022 r. Europejskie Stowarzyszenie Hutnictwa Stali („Eurofer” lub „wnioskodawca”), które reprezentuje ponad 25 % ogólnej produkcji unijnej. Wniosek oparto na uzasadnieniu, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadzi do kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

(5)

Po konsultacji z Komitetem ustanowionym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, a następnie 15 czerwca 2022 r. Komisja wszczęła, na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu do Unii sztab i prętów zbrojeniowych z Republiki Białorusi. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) („zawiadomienie o wszczęciu”).

(6)

Dochodzenie w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od 1 stycznia 2018 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

(7)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawców, innych znanych producentów unijnych, znanego producenta eksportującego oraz władze Białorusi, znanych importerów, użytkowników i przedsiębiorstwa handlowe o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia oraz zwróciła się do tych podmiotów o udział w przeglądzie.

(8)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia przeglądu wygaśnięcia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(9)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, ponieważ Białoruś nie jest członkiem WTO i jest wymieniona w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (5), wartość normalną należy określić na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w odpowiednim reprezentatywnym kraju.

(10)

Mając na celu podjęcie współpracy z producentami eksportującymi w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, Komisja skontaktowała się z potencjalnymi producentami sztab i prętów zbrojeniowych z siedzibą w Bośni i Hercegowinie, Korei Południowej, Republice Dominikańskiej, Szwajcarii, Norwegii, Turcji, Stanach Zjednoczonych i w Republice Południowej Afryki. Komisja otrzymała odpowiedź tylko od jednego producenta z siedzibą w Stanach Zjednoczonych.

(11)

Wobec braku współpracy ze strony producentów mających siedzibę w innym potencjalnym reprezentatywnym kraju Komisja postanowiła określić wartość normalną na podstawie informacji otrzymanych od wspomnianego producenta z siedzibą w Stanach Zjednoczonych.

(12)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego strony zostały poinformowane; pozostawiono im także 10 dni na przedstawienie uwag odnośnie do wyboru Stanów Zjednoczonych jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju. Zainteresowane strony nie zgłosiły żadnych uwag.

(13)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(14)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Komisja dobrała próbę na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, uwzględniając odległość geograficzną. Próba objęła trzech producentów unijnych, odpowiadających za 17 % całkowitej szacunkowej wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat wstępnego doboru próby. Nie otrzymano żadnych uwag, w związku z czym wstępna próba została potwierdzona.

(15)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Żaden z importerów niepowiązanych nie dostarczył wymaganych informacji i nie wyraził zgody na włączenie do próby.

(16)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów w Białorusi o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Republiki Białorusi w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(17)

Zgłosił się tylko jeden producent sztab i prętów zbrojeniowych z Białorusi, Białoruski Zakład Metalurgiczny („BMZ”). W związku z powyższym kontrola wyrywkowa nie była konieczna.

(18)

Komisja przesłała kwestionariusze trzem producentom unijnym objętym próbą, wnioskodawcy, przedsiębiorstwu BMZ i producentowi współpracującemu w reprezentatywnym kraju. Kwestionariusze te udostępniono również w internecie (6) w dniu wszczęcia dochodzenia.

(19)

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech producentów unijnych objętych próbą, od wnioskodawcy oraz od producenta w Stanach Zjednoczonych.

(20)

BMZ nie udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i w związku z tym uznano, że nie współpracuje ono z Komisją w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia.

(21)

W związku z brakiem współpracy ze strony białoruskiego producenta Komisja zastosowała art. 18 rozporządzenia podstawowego i oparła swoje ustalenia w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia na dostępnych faktach.

(22)

Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację wszystkich informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

(23)

17 kwietnia 2023 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na których podstawie zamierza utrzymać obowiązujące cła antydumpingowe. Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi dotyczące ujawnionych faktów i ustaleń.

(24)

Jedynie wnioskodawca przedstawił uwagi, które potwierdzają ustalenia i wnioski Komisji.

(25)

Produkt objęty przeglądem jest taki sam jak w przypadku pierwotnego dochodzenia, a mianowicie są to niektóre sztaby i pręty zbrojeniowe wykonane z żeliwa lub stali niestopowej, nieobrobione więcej niż kute, walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane na gorąco, skręcone lub nieskręcone po walcowaniu, posiadające wgłębienia, żeberka, rowki lub inne odkształcenia, powstałe podczas procesu walcowania, pochodzące z Białorusi i obecnie objęte kodami CN: ex 7214 10 00, ex 7214 20 00, ex 7214 30 00, ex 7214 91 10, ex 7214 91 90, ex 7214 99 10 oraz ex 7214 99 95 („produkt objęty przeglądem”). Z tego zakresu wyłączone są żeliwne lub stalowe sztaby i pręty zbrojeniowe o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej. Pozostałe wyroby długie, takie jak okrągłe sztaby, są wyłączone.

(26)

W toku pierwotnego dochodzenia wykazano, a w przedmiotowym przeglądzie wygaśnięcia potwierdzono, że następujące produkty: mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania:

(27)

Produkty te uznano zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(28)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku Białorusi.

(29)

Zgodnie z informacjami Eurostatu (baza danych Comext) przywóz z Białorusi wyniósł w ODP około 206 200 ton, zaś udział w rynku wyniósł około 1,9 %. Głównymi państwami członkowskimi przywozu były: Estonia, Łotwa, Litwa i Polska. W porównaniu z pierwotnym dochodzeniem (tj. 488 700 ton i 5,0 % udziału w rynku) przywóz oraz udział w rynku zmniejszyły się o ponad połowę.

(30)

Jak wskazano w motywie 20, jedyny znany białoruski producent nie współpracował w dochodzeniu. W związku z tym Komisja poinformowała władze Białorusi, że z uwagi na brak współpracy Komisja może zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ustaleń dotyczących Białorusi. Komisja nie otrzymała żadnych uwag.

(31)

W związku z tym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności pochodzących z Eurostatu, bazy danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6”), bazy danych Global Trade Atlas („GTA”) oraz z wniosku.

(32)

Wielkość i cenę przywozu z Białorusi ustalono na podstawie informacji pochodzących z bazy danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6.

(33)

Jak stwierdzono w sekcji 1.6. powyżej, zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wartość normalną należy określić na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w odpowiednim reprezentatywnym kraju, ponieważ Białoruś nie jest członkiem WTO i jest wymieniona w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/755.

(34)

Komisja otrzymała odpowiedź tylko od jednego producenta, z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, w związku z czym postanowiła określić wartość normalną na podstawie informacji otrzymanych od tego producenta w Stanach Zjednoczonych, tj. na podstawie rzeczywistych cen tego współpracującego producenta.

(35)

Po pierwsze Komisja zbadała, czy zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego całkowita wielkość zrealizowanej przez współpracującego producenta sprzedaży produktu podobnego na rzecz niezależnych klientów w Stanach Zjednoczonych była reprezentatywna. Łączną wielkość sprzedaży w Stanach Zjednoczonych porównano z całkowitą wielkością przywozu z Białorusi do Unii, określoną w bazie danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6. Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że produkt podobny był sprzedawany w reprezentatywnych ilościach na rynku amerykańskim.

(36)

Komisja zbadała następnie w odniesieniu do współpracującego producenta z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, czy sprzedaż krajową każdego rodzaju produktu podobnego można uznać za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Transakcje sprzedaży uznawano za przynoszące zysk, jeżeli cena jednostkowa była równa lub wyższa niż koszt produkcji. W tym celu określono koszt produkcji każdego rodzaju produktu wytwarzanego przez producenta w Stanach Zjednoczonych w ODP.

(37)

Ponieważ wielkość sprzedaży po cenie netto równej obliczonym kosztom produkcji (koszty produkcji powiększone o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne) lub od nich wyższej stanowiła ponad 80 % całkowitej wielkości sprzedaży krajowej, wartość normalna została oparta na rzeczywistej cenie krajowej współpracującego producenta w Stanach Zjednoczonych.

(38)

Jak wskazano w motywie 32, ceny eksportowe z Białorusi ustalono na podstawie wartości przywozu określonych w bazie danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6, które dostosowano do poziomu ex-works. W tym celu odliczone koszty transportu opierały się na informacjach przedstawionych we wniosku przez wnioskodawcę.

(39)

Komisja porównała wartość normalną i ceny eksportowe na podstawie ceny ex-works.

(40)

W wyniku porównania okazało się, że ogólnokrajowy margines dumpingu w przypadku wywozu z Białorusi, wyrażony jako odsetek unijnej wartości celnej, wynosi 41,1 %.

(41)

Oprócz ustalenia, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miał miejsce dumping, Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. Przeanalizowano następujące czynniki dodatkowe: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Białorusi, związek między cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do państw trzecich a poziomem cen w Unii oraz atrakcyjność rynku unijnego. Należy przypomnieć, że ze względu na brak współpracy ze strony białoruskiego producenta eksportującego i rządu Białorusi analizę oparto na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, w szczególności na informacjach dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu oraz na informacjach zawartych w bazie danych statystycznych Global Trade Atlas („GTA”).

(42)

Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Białorusi oszacowano na podstawie informacji zawartych we wniosku.

(43)

Zgodnie z danymi przedstawionymi we wniosku, po kontroli krzyżowej ze źródłami publicznymi, moce produkcyjne w Białorusi w 2021 r. oszacowano na ponad 2,6 mln ton sztab i prętów zbrojeniowych z możliwością zwiększenia o 300 tys. ton, co daje łącznie 3 mln ton (7). Według dostępnych danych sprzedaż w Białorusi wyniosła 1,7 mln ton, z czego 700 tys. zostało objętych konsumpcją na rynku krajowym, zaś około 1 mln – wywozem (8). Wolne moce produkcyjne oszacowano zatem na ponad 900 000 ton, co stanowiło ponad 8 % konsumpcji w Unii w ODP. W przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków te wolne moce produkcyjne mogłyby zostać wykorzystane do wytworzenia produktu objętego przeglądem z przeznaczeniem na wywóz do Unii.

(44)

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przemysł sztab i prętów zbrojeniowych w Białorusi jest ukierunkowany na wywóz, ponieważ produkcja stanowiąca około 85 % białoruskich mocy produkcyjnych w sektorze stali jest przeznaczona na wywóz. Zgodnie z bazą danych GTA głównym rynkiem wywozu był dla Białorusi rynek unijny. Ustalono, że ceny wywozu z Białorusi na rynki państw trzecich (551 EUR/t) są średnio o 10 EUR za tonę niższe niż średnie ceny wywozu na rynek unijny i o 15 % niższe niż średnie ceny sprzedaży stosowane przez producentów unijnych na rynku unijnym (651 EUR/t). Biorąc pod uwagę ten poziom cen, wywóz do Unii jest dla białoruskich eksporterów potencjalnie bardziej atrakcyjny niż wywóz na większość pozostałych rynków. Ponadto duża liczba krajów wywozu (tj. Stany Zjednoczone, Kanada, Zjednoczone Królestwo, Turcja, Ukraina, Malezja, Meksyk, Maroko, kraje Zatoki Perskiej, Egipt i inne kraje) stawała się w coraz większym stopniu niedostępna dla Białorusi ze względu na krajową nadwyżkę podaży oraz środki handlowe przeciwko przywozowi z Białorusi.

(45)

Rynek unijny był również atrakcyjny dla białoruskiego producenta ze względu na bliskość geograficzną i jego wielkość, przy całkowitej wielkości konsumpcji na poziomie około 11 mln ton.

(46)

W związku z tym rynek unijny pozostaje dla białoruskiego producenta eksportującego atrakcyjny pod względem wielkości, cen i bliskości niż inne rynki.

(47)

Komisja zauważyła, że w związku z agresją wojskową Federacji Rosyjskiej na Ukrainę Unia nałożyła kolejne pakiety sankcji na Rosję i na Białoruś, które miały również wpływ na wyroby ze stali lub przedsiębiorstwa w sektorze stali produkujące i wywożące produkt objęty przeglądem po upływie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Po nałożeniu sankcji w marcu 2022 r. przywóz z Białorusi ustał począwszy od czerwca 2022 r. Obecnej sytuacji nie można jednak uznać za trwałą. Biorąc pod uwagę, że wspomniane sankcje są powiązane z agresją wojskową oraz bieżącą sytuacją geopolityczną, nie można przewidzieć ich zakresu, kształtowania się lub czasu trwania. Ponadto okres obowiązywania środków antydumpingowych wynosi pięć lat. Mając na względzie powyższe niepewności oraz fakt, że Rada może w każdej chwili wprowadzić dalsze zmiany w dokładnym zakresie oraz czasie trwania sankcji, Komisja uznała, że nie mogą one mieć wpływu na jej wnioski w niniejszym dochodzeniu. W szczególności Komisja uznała, że pomimo obowiązujących sankcji, środki są nadal niezbędne w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego.

(48)

Dochodzenie wykazało, że w ODP przywóz z Białorusi nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych.

(49)

Ponadto w ODP wolne moce produkcyjne w Białorusi były znaczne w porównaniu z poziomem konsumpcji w Unii. Co więcej, atrakcyjność rynku unijnego pod względem wielkości i cen wskazuje na prawdopodobieństwo, że w przypadku wygaśnięcia środków białoruski wywóz kierowany byłby na rynek unijny, a wolne moce produkcyjne również wykorzystane zostałyby do zwiększenia produkcji i wywozu do Unii.

(50)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że istnieje prawdopodobieństwo, że wygaśnięcie środków antydumpingowych spowoduje znaczny wzrost przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego przeglądem z Białorusi do Unii.

(51)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że wygaśnięcie środków antydumpingowych prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji dumpingu.

(52)

Produkt podobny był wytwarzany w okresie badanym przez około 25 producentów w Unii. Producenci ci stanowią przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(53)

Ustalano, że całkowita produkcja unijna w ODP wynosiła około 11 200 000 ton. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie odpowiedzi udzielonych przez wnioskodawcę na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym. Jak wskazano w motywie 14 powyżej, do próby wybrano trzech producentów unijnych, reprezentujących ponad 17 % łącznej unijnej produkcji produktu podobnego.

(54)

Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie łącznej wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym, powiększonej o łączny przywóz do Unii. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym uzyskano od wnioskodawcy i w stosownych przypadkach skorygowano zgodnie ze zweryfikowanymi danymi przedstawionymi w odpowiedziach producentów unijnych objętych próbą w odniesieniu do ODP. Jeżeli chodzi o przywóz, Komisja oparła się na bazie danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6.

(55)

Na tej podstawie ustalono, że konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:

Tabela 1

Konsumpcja w Unii

(56)

Konsumpcja w Unii wzrosła w latach 2018–2019 o 5 %, nieznacznie spadła w 2020 r., a następnie wzrosła w ODP. Wahania konsumpcji w 2020 r. i w ODP wynikały z pandemii COVID-19, która spowodowała ograniczenie działalności podmiotów gospodarczych, co z kolei doprowadziło do spadku konsumpcji, po którym nastąpiło wznowienie działalności gospodarczej.

(57)

Konsumpcja w Unii w okresie badanym wzrosła ogółem o 8 %.

(58)

Komisja określiła wielkość przywozu w oparciu o bazę danych utworzoną na podstawie art. 14 ust. 6. Udział przywozu w rynku ustalono na podstawie udziału tego przywozu w całkowitej konsumpcji w Unii, jak określono w sekcji 5.2.

(59)

Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 2

Wielkość przywozu i udział w rynku

(60)

Przywóz produktu objętego przeglądem z Białorusi wzrósł w okresie badanym ponad dwukrotnie: z 72 000–80 000 ton w 2018 r. do 200 000–210 000 ton w ODP. Udział w rynku przywozu z Białorusi kształtował się podobnie jak wielkość przywozu i co roku wykazywał znaczny wzrost: z 0,6–0,8 % w 2018 r. do 1,8–2,1 % w ODP.

(61)

Komisja określiła ceny przywozu w oparciu o bazę danych utworzoną na podstawie art. 14 ust. 6.

(62)

Średnia ważona cena towarów przywożonych do Unii z Białorusi kształtowała się następująco:

Tabela 3

Ceny importowe

(63)

Średnie ceny przywozu spadły z 420–440 EUR/t w 2018 r. do 345–365 EUR/t w 2020 r., zaś następnie wzrosły do 550–570 EUR/t w ODP. Ogólnie rzecz biorąc, wzrost między 2018 r. a ODP wyniósł 28 %, co oznacza wzrost cen o 120–130 EUR za tonę. Ten ogólny wzrost cen był zgodny z ogólną tendencją cen prętów zbrojeniowych na rynku unijnym.

(64)

Średnia cena importowa z Białorusi na poziomie CIF w była jednak w całym okresie badanym niższa niż koszt jednostkowy producentów unijnych, jak opisano poniżej w sekcji 5.5.3.1.

(65)

Komisja określiła podcięcie cenowe w ODP, porównując średnią ważoną cenę importową na podstawie kosztu, ubezpieczenia i frachtu („CIF”), skorygowaną o koszty ponoszone po przywozie (9) (w tym cło antydumpingowe) ze średnią ważoną ceną sprzedaży, skorygowaną na poziomie ex-works, stosowaną przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów w Unii.

(66)

Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów objętych próbą producentów unijnych w ODP. Wynik ten pokazał, że białoruskie ceny importowe podcinały ceny przemysłu unijnego o 2,5–3 %. Komisja ustaliła podcięcie cenowe na poziomie 11,8–12 %, wyłączając cło antydumpingowe.

(67)

Przywóz sztab i prętów zbrojeniowych z państw trzecich innych niż Białoruś był realizowany głównie z Norwegii, Rosji i Turcji.

(68)

Wielkość (zagregowana) przywozu do Unii oraz udział w rynku i trendy cenowe dotyczące przywozu sztab i prętów zbrojeniowych z innych państw trzecich kształtowały się następująco:

Tabela 4

Wielkość przywozu i udział w rynku – pozostałe państwa trzecie

(69)

Udział w rynku przywozu z państw trzecich innych niż Białoruś w ODP stanowił 4,1 % konsumpcji w Unii. Wielkość przywozu znacznie spadła w 2020 r. i wzrosła w ODP, ale nie osiągnęła poziomu z 2019 r., co spowodowało ogólny spadek udziału rynkowego przywozu o 3,2 punktu procentowego w okresie badanym. Średnia cena importowa wzrosła w okresie badanym o 14 %. Średnia cena importowa z państw trzecich innych niż Białoruś była w ODP wyższa od średniej ceny przemysłu unijnego (+ 2 %) i wyższa od średniej ceny importowej z Białorusi (+ 17 % – 20 %).

(70)

Ocena warunków ekonomicznych przemysłu Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.

(71)

Jak wspomniano w motywie 14, w celu oceny warunków ekonomicznych przemysłu Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.

(72)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych makroekonomicznych udostępnionych przez stowarzyszenie producentów unijnych oraz danych dotyczących wszystkich producentów unijnych zawartych w zweryfikowanych odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych zawartych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

(73)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

(74)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

(75)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(76)

Ogólnie rzecz biorąc, wielkość produkcji przemysłu unijnego w okresie badanym wzrosła o 2 %. W latach 2018–2019 wielkość produkcji wzrosła o 7 %. W okresie pandemii COVID-19 w 2020 r. produkcja spadła o 5 % w porównaniu z 2019 r. i pozostała na takim samym poziomie w ODP.

(77)

Moce produkcyjne przemysłu unijnego w okresie badanym wzrosły o 5 %. Wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło z 67 % w 2018 r. do 65 % w ODP.

(78)

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(79)

Wielkość sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym spadła o 10 % w okresie badanym. W latach 2018–2019 wzrosła ona o 8 %, a następnie spadła nieznacznie – o 2 % – w 2020 r., aby ponownie wzrosnąć o 4 % w ODP.

(80)

Udział przemysłu Unii w rynku wzrósł nieznacznie – o 2 % – w okresie badanym. W latach 2018–2020 wzrósł o 5 %, lecz spadł w ODP.

(81)

Wzrost konsumpcji w Unii w okresie badanym wyniósł 8 %. Przemysł Unii odniósł korzyści z tego wzrostu konsumpcji, a nawet nieznacznie – o 2 % – zwiększył swój udział w rynku w okresie badanym.

(82)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 7

Zatrudnienie i wydajność

(83)

Liczba pracowników wahała się w okresie badanym. W latach 2018–2019 wzrosła ona o 12 %, a następnie stopniowo spadała w 2020 r. oraz w ODP do poziomu nieco powyżej poziomu z 2018 r. Wydajność spadła w latach 2018–2020 o 7 % i wzrosła o 8 % w okresie od 2020 r. do ODP. W okresie badanym wydajność wzrosła o 1 %.

(84)

Margines dumpingu ustalony w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym kształtował się na poziomie znacznie wyższym niż poziom de minimis, podczas gdy poziom przywozu z Białorusi w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosił 1,9 % konsumpcji w Unii.

(85)

Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez producentów unijnych objętych próbą wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Ceny sprzedaży i koszt produkcji w Unii

(86)

Średnia jednostkowa cena sprzedaży stosowana przez przemysł Unii wobec klientów niepowiązanych spadła w latach 2018–2020 o 17 %, odzwierciedlając spadek jednostkowych kosztów produkcji. W ODP cena wzrosła o 45 % w stosunku do 2020 r. Wzrost cen był spowodowany wzrostem jednostkowych kosztów produkcji oraz wzrostem popytu w następstwie ożywienia gospodarczego po pandemii COVID-19.

(87)

Obecne cła antydumpingowe umożliwiły przemysłowi Unii na utrzymanie konkurencyjności przy obecnym poziomie cen, ponieważ – jak wyjaśniono w motywie 64 – koszty jednostkowe producentów unijnych były w całym okresie badanym wyższe niż średnia cena importowa z Białorusi.

(88)

Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Średnie koszty pracy w przeliczeniu na pracownika

(89)

Średni koszt pracy w przeliczeniu na pracownika w przemyśle Unii wzrósł o 3 % w okresie badanym, przy przejściowym spadku o 3 % w 2020 r., głównie z powodu przestojów w produkcji spowodowanych pandemią COVID-19.

(90)

Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Zapasy

(91)

W okresie badanym zapasy wzrosły o 4 %.

(92)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

(93)

Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Rentowność przemysłu Unii spadła w latach 2018–2020 z 8,4 % do 4,9 %, a następnie gwałtownie wzrosła w okresie od 2020 r. do ODP, osiągając poziom 15,3 %. Wzrost popytu w ODP, spowodowany ożywieniem gospodarczym po pandemii COVID-19, umożliwił przemysłowi zwiększenie cen w tempie wyższym od tempa wzrostu kosztów produkcji, co zaowocowało wyższą rentownością. Obowiązujące cła antydumpingowe umożliwiły przemysłowi Unii powrót do dobrej sytuacji gospodarczej. W całym okresie badanym rentowność producentów unijnych objętych próbą była wyższa niż zysk docelowy ustalony w pierwotnym dochodzeniu (4,8 %).

(94)

Dochodzenie wykazało, że ODP charakteryzował się wyjątkowymi okolicznościami, powiązanymi z pandemią COVID-19, po której nastąpiło szybkie ożywienie gospodarcze. W szczególności w 2020 r. na unijnym rynku prętów zbrojeniowych odnotowano poważne zakłócenia spowodowane pandemią COVID-19, charakteryzujące się wyjątkową zmiennością. W pierwszej połowie 2020 r. produkcja została tymczasowo wstrzymana ze względu na brak zamówień. Na późniejszym etapie, w drugiej połowie 2020 r. oraz w ODP, rentowność unijnych producentów prętów zbrojeniowych uległa poprawie, ponieważ popyt nadal rósł szybciej niż oczekiwano. W tym względzie zwiększenie rentowności producentów unijnych w ODP miało prawdopodobnie charakter tymczasowy, ponieważ wynikało głównie z wyjątkowo szybkiego i silnego wzrostu popytu, który z kolei doprowadził do wzrostu cen.

(95)

Przepływy środków pieniężnych netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Tendencja w przepływach środków pieniężnych netto wykazywała wzrost o 40 %, który wynikał ze wzrostu rentowności, ale wykazywał wolniejsze tempo; jest to kolejnym odzwierciedleniem pozytywnego wpływu ceł antydumpingowych i wyjątkowych okoliczności w ODP przedstawionych w motywie 94.

(96)

Poziom inwestycji spadł w okresie badanym o 11 %.

(97)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. W latach 2018–2020 jego wartość spadła ze 102 % do 51 %, a w okresie między 2020 r. a ODP gwałtownie wzrosła. Ogólnie rzecz biorąc, zwrot z inwestycji wzrósł ponad dwukrotnie w okresie badanym.

(98)

Większość wskaźników szkody, takich jak wielkość sprzedaży w Unii, udział w rynku, zatrudnienie, rentowność i przepływy pieniężne, wykazywała w okresie badanym tendencję wzrostową. Tendencje dotyczące wskaźników takich, jak stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego i inwestycje, były w tym okresie negatywne, jednak ich poziomy bezwzględne są zadowalające i w związku z tym nie wskazywały na istotną szkodę.

(99)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że sytuacja przemysłu Unii poprawiła się po wcześniejszym wystąpieniu szkody i przemysł Unii nie poniósł w ODP istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(100)

W motywie 99 Komisja stwierdziła, że przemysł Unii nie poniósł istotnej szkody w ODP. W związku z tym Komisja oceniła, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody spowodowanej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Białorusi w przypadku wygaśnięcia środków.

(101)

W celu ustalenia, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody spowodowanej pierwotnie przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, Komisja zbadała: (i) moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Białorusi oraz (ii) prawdopodobne poziomy cen przywozu z Białorusi i ich wpływ na sytuację przemysłu Unii w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków

(102)

Jak wskazano w motywie 49 powyżej, wolne moce produkcyjne w Białorusi oszacowano na ponad 900 000 ton, co stanowiło ponad 8 % konsumpcji w Unii w ODP. W przypadku wygaśnięcia obowiązujących obecnie środków te wolne moce mogłyby zostać wykorzystane do zapewnienia podaży na rynku unijnym.

(103)

Jak stwierdzono w motywach 44–46, rynek unijny pozostał atrakcyjny dla białoruskich producentów eksportujących pod względem wielkości, cen i bliskości.

(104)

Komisja przeanalizowała poziom cen przywozu z Białorusi do Unii. Średnie ważone ceny produktów przywożonych z Białorusi były, w sytuacji braku ceł antydumpingowych, znacznie niższe niż ceny przemysłu Unii w całym okresie badanym. W ODP ceny przywozu z Białorusi (10) były o 13–15 % niższe od cen przemysłu Unii. Ponadto, jak wyjaśniono w motywach 64 i 87, poziom cen przywozu z Białorusi był nawet niższy niż koszty produkcji unijnej. W związku z tym prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków rynek unijny stałby się dla Białorusi jeszcze bardziej atrakcyjny.

(105)

Podobnie, aby ocenić wpływ przyszłego przywozu na sytuację przemysłu Unii, Komisja uznała również, że poziom cen w białoruskim wywozie na rynki państw trzecich będzie stanowić rozsądny wskaźnik przyszłych poziomów cen stosowanych wobec rynku unijnego.

(106)

Jak wskazano w motywie 44 powyżej, Komisja przeanalizowała poziom cen stosowanych w białoruskim wywozie na rynki państw trzecich i ustaliła, że te ceny eksportowe były znacznie niższe niż ceny przemysłu Unii (15 %). Rynek unijny pozostaje zatem dla białoruskich producentów bardzo atrakcyjny pod względem cen.

(107)

W związku z powyższym gdyby doszło do wzrostu przywozu po niskich cenach z Białorusi, producenci unijni, chcąc utrzymać wielkości sprzedaży i udziały w rynku, byliby zmuszeni do obniżenia cen. Miałoby to wpływ na ogólną rentowność przemysłu, która uległaby pogorszeniu.

(108)

Z drugiej strony utrzymanie przez przemysł Unii obecnych poziomów cen miałoby niemal natychmiastowy negatywny wpływ na jego wielkość sprzedaży i produkcji, a także jego udział w rynku. Ponadto spadek wielkości produkcji spowodowałby wzrost jednostkowych kosztów produkcji w wyniku ograniczonych korzyści ekonomii skali. Spowodowałoby to dalsze pogorszenie rentowności przemysłu Unii. Wraz z utratą rentowności przemysł Unii nie byłby w stanie dokonywać niezbędnych inwestycji. Ostatecznie prowadziłoby to również do utraty miejsc pracy i stwarzałoby ryzyko zamknięcia linii produkcyjnych.

(109)

Na produkt objęty przeglądem mają wpływ pakiety sankcji wobec Rosji i Białorusi, jak jednak wspomniano w motywie 47, obecnej sytuacji nie można uznać za trwałą. Komisja stwierdziła, że sankcje te nie mogą mieć wpływu na jej wnioski w ramach niniejszego dochodzenia.

(110)

Na tej podstawie stwierdza się, że brak środków najprawdopodobniej doprowadziłby do znacznego wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych z Białorusi po wyrządzających szkodę cenach, a istotna szkoda najpewniej wystąpiłaby ponownie.

(111)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów i użytkowników.

(112)

Jak wskazano w motywie 99 powyżej, sytuacja przemysłu Unii poprawiła się po szkodzie wyrządzonej wcześniejszym dumpingiem. Gdyby dopuszczono do wygaśnięcia obowiązujących środków, przemysł Unii prawdopodobnie musiałby się zmierzyć z rosnącą nieuczciwą konkurencją ze strony białoruskich producentów, co najprawdopodobniej zatrzymałoby trwające obecnie ożywienie przemysłu Unii.

(113)

Komisja stwierdziła zatem, że utrzymanie obowiązujących środków leży w interesie przemysłu Unii.

(114)

Jak wspomniano w motywie 15, żaden importer nie zgłosił się po opublikowaniu zawiadomienia o wszczęciu ani w trakcie dochodzenia. Nie można wprawdzie wykluczyć, że nałożenie środków miałoby negatywny wpływ na ich działalność, jednak importerzy nie są uzależnieni od Białorusi i mogą pozyskiwać produkt objęty przeglądem z innych państw, takich jak Norwegia i Turcja. Z tego względu Komisja stwierdziła, że z perspektywy importerów nie ma przekonujących powodów, by nie przedłużyć obowiązujących środków.

(115)

Żaden użytkownik nie zgłosił się po opublikowaniu zawiadomienia o wszczęciu ani w trakcie dochodzenia. Nie było zatem przesłanek wskazujących, że wniosek z pierwotnego dochodzenia (11) nie jest już aktualny i że utrzymanie środków będzie miało negatywny wpływ na użytkowników, który przewyższy pozytywny wpływ środków.

(116)

W związku z powyższym Komisja ustaliła, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że utrzymanie obowiązujących środków w odniesieniu do przywozu sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Białorusi nie leży w interesie Unii.

(117)

Na podstawie wniosków Komisji dotyczących kontynuacji dumpingu, ponownego wystąpienia szkody oraz interesu Unii należy utrzymać środki antydumpingowe dotyczące sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Białorusi.

(118)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (12), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(119)

Środki przewidziane w tym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,