|
ISSN 1977-0766 |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 65 |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/1321
z dnia 25 lipca 2022 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości jonów fluorkowych, oksyfluorofenu, pyroksulamu, chinomeraku i fluorku sulfurylu w określonych produktach lub na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a) i art. 49 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) jonów fluorkowych, oksyfluorofenu, pyroksulamu, chinomeraku i fluorku sulfurylu określono w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
|
(2) |
W odniesieniu do oksyfluorofenu Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (2). Urząd zalecił obniżenie NDP dla owoców cytrusowych, orzechów z drzew orzechowych, owoców ziarnkowych, owoców pestkowych, winogron, oliwek stołowych, kaki/persymon, granatów/jabłek granatu, cebuli, kapustnych głowiastych i ziaren słonecznika. W odniesieniu do innych produktów Urząd zalecił pozostawienie dotychczasowych NDP. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. |
|
(3) |
W odniesieniu do pyroksulamu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (3). Urząd zalecił utrzymanie obecnych NDP na poziomie określonej granicy oznaczalności lub wartości wzorcowej NDP. W przypadku niektórych towarów określone granice oznaczalności wymagają dostosowania do wyższych wartości w związku z wykonalnością analityczną. Te granice oznaczalności należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowych poziomach lub na poziomach określonych przez Urząd. |
|
(4) |
W odniesieniu do chinomeraku Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (4). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości w odniesieniu do produktów roślinnych i miodu na sumę chinomeraku i jego metabolitów BH 518-2 i BH 518-4 wyrażonej jako chinomerak. Urząd zalecił obniżenie NDP dla korzeni buraka cukrowego, mięśni (świń, bydła, owiec, kóz, koniowatych, drobiu), tłuszczu (świń, bydła, owiec, kóz, koniowatych, drobiu), wątroby (świń, drobiu), nerek świń, mleka (bydła, owiec, kóz, koni) oraz jaj ptasich. W odniesieniu do innych produktów Urząd zalecił podwyższenie lub utrzymanie obecnych NDP. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Urząd stwierdził, że w odniesieniu do NDP dla wątroby i nerek przeżuwaczy i koniowatych pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Te NDP zostaną poddane przeglądowi, w ramach którego uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia. |
|
(5) |
W odniesieniu do fluorku sulfurylu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (5). Urząd zaproponował utrzymanie istniejących dwóch definicji pozostałości (fluorku sulfurylu i jonów fluorkowych) jako definicji wstępnych, biorąc pod uwagę, że do ich potwierdzenia potrzebne są dalsze dane. Urząd stwierdził również, że w przypadku NDP fluorku sulfurylu i jonów fluorkowych w odniesieniu do wszystkich towarów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Biorąc pod uwagę dodatkowe dane z monitorowania dostarczone przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze – ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko – w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 należy określić NDP jonów fluorkowych w odniesieniu do naparów ziołowych, róży dzikiej, bzu czarnego oraz „bazylii pospolitej i kwiatów jadalnych” na dotychczasowym poziomie. Te NDP zostaną poddane przeglądowi, w ramach którego uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia. |
|
(6) |
W odniesieniu do produktów, w przypadku których nie zezwala się na stosowanie danego środka ochrony roślin i dla których nie istnieją tolerancje importowe ani kodeksowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (CXL), NDP należy wyznaczyć na poziomie określonej granicy oznaczalności lub należy stosować wartość wzorcową NDP, jak przewidziano w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
|
(7) |
Komisja skonsultowała się z laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej ds. pozostałości pestycydów w związku z potrzebą dostosowania niektórych granic oznaczalności. W odniesieniu do kilku substancji laboratoria te stwierdziły, że w wyniku rozwoju technicznego w przypadku niektórych towarów konieczne jest ustalenie określonych granic oznaczalności. |
|
(8) |
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
|
(9) |
Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi uwzględniono. |
|
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005. |
|
(11) |
Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć ustalenie przejściowe dla produktów, które zostały wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów. |
|
(12) |
Należy przewidzieć rozsądnie długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP. |
|
(13) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem stosuje się nadal w odniesieniu do produktów, które zostały wyprodukowane w Unii lub przywiezione do Unii przed dniem 21 lutego 2023 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 lutego 2023 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 070 z 16.3.2005, s. 1.
(2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for oxyfluorfen according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości oksyfluorofenu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2020;18(10):6269.
(3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for pyroxsulam according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pyroksulamu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2020;18(10):6260.
(4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for quinmerac according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości chinomeraku zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2020;18(10):6257.
(5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Reasoned opinion on the review of the existing maximum residue levels for sulfuryl fluoride according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Uzasadniona opinia dotycząca przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości fluorku sulfurylu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2021;19(1):6390.
ZAŁĄCZNIK
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w załączniku II dodaje się kolumny dotyczące jonów fluorkowych, oksyfluorofenu, pyroksulamu, chinomeraku i fluorku sulfurylu w brzmieniu: „Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
2) |
w załączniku III część A skreśla się kolumny dotyczące jonów fluorkowych, oksyfluorofenu, pyroksulamu, chinomeraku i fluorku sulfurylu. |
(*1) Wskazuje granicę oznaczalności.
(1) Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/25 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1322
z dnia 25 lipca 2022 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/632 w odniesieniu do wykazów produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów złożonych podlegających kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 47 ust. 2 akapit pierwszy lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/632 (2) ustanawia się wykazy zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, produktów złożonych oraz siana i słomy, które mają być przedstawiane do kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej, ze wskazaniem ich odpowiednich kodów Nomenklatury scalonej („kody CN”) podanych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 (3). |
|
(2) |
W art. 3, 5 i 12 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/625 (4) ustanowiono wymogi dotyczące przywozu przesyłek towarów, w odniesieniu do których określono kody CN i kody systemu zharmonizowanego („kody HS”) w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Przepisy te zostały zmienione rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/887 (5). W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2022/887 doprecyzowano mające zastosowanie kody poprzez dodanie brakujących kodów i usunięcie kodów, które nie mają już zastosowania. Aby uniknąć niejasności co do tego, które przesyłki towarów podlegają kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej, należy zatem dodać pozycje i kody CN 0901, 1902 19, 1904 10 30, 1904 10 90, 1904 20, 1904 90 80, 2008 99, 2906, 2936 i 3002 49 00 do wykazów w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/632. |
|
(3) |
Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1832 (6) wprowadzono zmiany w kodach CN i opisach towarów, w tym dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/632 powinno odzwierciedlać te zmiany. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/632. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/632 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/632 z dnia 13 kwietnia 2021 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wykazów zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, produktów złożonych oraz siana i słomy podlegających kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2007 i decyzję Komisji 2007/275/WE (Dz.U. L 132 z 19.4.2021, s. 24).
(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).
(4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/625 z dnia 4 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 131 z 17.5.2019, s. 18).
(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/887 z dnia 28 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2019/625 w odniesieniu do kodów Nomenklatury scalonej i systemu zharmonizowanego oraz warunków przywozu niektórych produktów złożonych, zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2122 w odniesieniu do niektórych towarów i ptaków domowych zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej oraz zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2021/630 w odniesieniu do wymogów dotyczących produktów złożonych zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej (Dz.U. L 154 z 7.6.2022, s. 23).
(6) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1832 z dnia 12 października 2021 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 385 z 29.10.2021, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK
WYKAZY ZWIERZĄT, PRODUKTÓW POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO, MATERIAŁU BIOLOGICZNEGO, PRODUKTÓW UBOCZNYCH POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO I PRODUKTÓW POCHODNYCH, PRODUKTÓW ZŁOŻONYCH ORAZ SIANA I SŁOMY PODLEGAJĄCYCH KONTROLOM URZĘDOWYM W PUNKTACH KONTROLI GRANICZNEJ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3
Uwagi:
|
1. |
Uwagi ogólne
Do niektórych działów dodaje się uwagi ogólne w celu wyjaśnienia, które zwierzęta lub towary są objęte danym działem. Ponadto, w stosownych przypadkach, dokonuje się odniesienia do szczególnych wymagań ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 142/2011 (1). Wykaz produktów złożonych, które spełniają szczególne warunki i są wyłączone z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej, określono w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2021/630 (2). |
|
2. |
Uwaga do działu
Wykazy w niniejszym załączniku są grupowane w działach, które odpowiadają odpowiednim działom Nomenklatury scalonej (CN) ustanowionej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (3). Uwagi do działu to wyjaśnienia, które w stosownych przypadkach zostały zaczerpnięte z uwag do poszczególnych działów CN. |
|
3. |
Wyciąg z not wyjaśniających i opinii klasyfikacyjnych do Systemu Zharmonizowanego
Dodatkowe informacje na temat różnych działów zostały w stosownych przypadkach zaczerpnięte z not wyjaśniających i opinii klasyfikacyjnych do Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej. |
Tabele:
|
4. |
Kolumna (1) – kod CN
Kolumna ta zawiera kod CN. Nomenklatura scalona (CN), ustanowiona rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87, jest oparta na Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (HS) zawartej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. i zatwierdzonej decyzją Rady 87/369/EWG (4). W Nomenklaturze scalonej powtórzono pozycje i podpozycje HS do sześciu cyfr, dodając siódmą i ósmą cyfrę tworzące kolejne podpozycje, które występują tylko w Nomenklaturze scalonej. W przypadku użycia kodu czterocyfrowego: o ile nie określono inaczej, wszystkie zwierzęta i towary objęte kodem składającym się z tych czterech cyfr lub zaczynającym się od nich zostają poddane kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej. W większości takich przypadków odpowiednie kody CN w systemie TRACES, o którym mowa w art. 133 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (5), są rozbite na sześcio- lub ośmiocyfrowe kody. W przypadku gdy tylko niektóre zwierzęta i towary w ramach danego cztero-, sześcio- lub ośmiocyfrowego kodu są objęte wymogiem kontroli urzędowych, a w ramach tego kodu nie istnieje żaden wyróżniony poddział w Nomenklaturze scalonej, wówczas kod jest oznaczony „Ex”. W takim przypadku zwierzęta i towary objęte niniejszym rozporządzeniem są określone zakresem kodu CN i zakresem odpowiedniego opisu w kolumnie (2) oraz kwalifikacjami i wyjaśnieniami w kolumnie (3). |
|
5. |
Kolumna (2) – Wyszczególnienie
Opis zwierząt i towarów jest zgodny z kolumną zawierającą opisy w CN. Bez uszczerbku dla zasad wykładni Nomenklatury scalonej, sposób sformułowania opisu zwierząt i towarów w kolumnie (2) uważa się za mający wartość jedynie orientacyjną, ponieważ zwierzęta i towary objęte niniejszym rozporządzeniem są określone przez kody CN. |
|
6. |
Kolumna (3) – Kwalifikacja i wyjaśnienia
Kolumna zawiera szczegółowe informacje dotyczące zwierząt lub towarów objętych daną pozycją. Więcej informacji dotyczących zwierząt lub towarów objętych różnymi działami Nomenklatury scalonej można znaleźć w Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej (6). Produkty pochodne uzyskane z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (7) oraz rozporządzeniem (UE) nr 142/2011 nie są wyszczególnione w prawie Unii. Kontrolom urzędowym podlegają produkty, które są częściowo przetworzone, ale nadal pozostają surowcami przeznaczonymi do dalszego przetwarzania w zatwierdzonym lub zarejestrowanym zakładzie w miejscu przeznaczenia. Inspektorzy urzędowi w punktach kontroli granicznej oceniają i w razie potrzeby określają, czy dany produkt pochodny jest wystarczająco przetworzony, aby nie wymagał dalszych kontroli urzędowych przewidzianych w prawie Unii. |
DZIAŁ 1
ZWIERZĘTA ŻYWE
Uwaga do działu 1 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział obejmuje wszystkie zwierzęta żywe, z wyjątkiem:
|
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Pozycja 0106 obejmuje m.in. następujące zwierzęta domowe lub dzikie:
|
A) |
Ssaki
|
|
B) |
Gady (włączając węże i żółwie) |
|
C) |
Ptaki
|
|
D) |
Owady, np. pszczoły (nawet przewożone w skrzyniach, klatkach lub ulach). |
|
E) |
Pozostałe, np. żaby. |
Niniejsza pozycja wyklucza zwierzęta trzymane w cyrkach, menażeriach i innych wędrownych grupach organizujących występy z udziałem zwierząt (pozycja 9508).”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
0101 |
Konie, osły, muły i osłomuły, żywe |
Wszystkie |
|
0102 |
Bydło żywe |
Wszystkie |
|
0103 |
Świnie żywe |
Wszystkie |
|
0104 |
Owce i kozy, żywe |
Wszystkie |
|
0105 |
Drób domowy żywy, to znaczy ptactwo z gatunku Gallus domesticus, kaczki, gęsi, indyki i perliczki |
Wszystkie |
|
0106 |
Pozostałe zwierzęta żywe |
Wszystkie, obejmuje wszystkie zwierzęta z następujących podpozycji: 0106 11 00 (naczelne) 0106 12 00 (wieloryby, delfiny i morświny (ssaki z rzędu waleni); manaty i krowy morskie (ssaki z rzędu syren); foki, lwy morskie i morsy (ssaki z podrzędu płetwonogich) 0106 13 00 (wielbłądy i inne wielbłądowate (Camelidae)) 0106 14 (króliki i zające) 0106 19 00 (pozostałe): ssaki inne niż objęte pozycjami 0101 , 0102 , 0103 , 0104 , 0106 11 , 0106 12 , 0106 13 i 0106 14 ; podpozycja ta obejmuje psy i koty 0106 20 00 (gady, włącznie z wężami i żółwiami) 0106 31 00 (ptaki: ptaki drapieżne) 0106 32 00 (ptaki: papugowate, włączając papugi, papugi długoogonowe, ary i kakadu) 0106 33 00 (strusie: emu (Dromaius novaehollandiae) 0106 39 (pozostałe): obejmuje ptaki inne niż ujęte w pozycjach 0105 , 0106 31 , 0106 32 i 0106 33 ; podpozycja ta obejmuje gołębie 0106 41 00 (pszczoły) 0106 49 00 (owady inne niż pszczoły) 0106 90 00 (pozostałe): wszystkie pozostałe żywe zwierzęta nieujęte gdzie indziej, inne niż ssaki, gady, ptaki i owady. Ten kod CN obejmuje żywe żaby, zarówno przeznaczone do hodowania w wiwariach, jak i do zabicia w celu spożycia przez ludzi. |
DZIAŁ 2
MIĘSO I PODROBY JADALNE
Uwaga do działu 2 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
0201 |
Mięso z bydła, świeże lub schłodzone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0202 |
Mięso z bydła, zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0203 |
Mięso ze świń, świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0204 |
Mięso z owiec lub kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0205 00 |
Mięso z koni, osłów, mułów lub osłomułów, świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0206 |
Jadalne podroby z bydła, świń, owiec, kóz, koni, osłów, mułów lub osłomułów, świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0207 |
Mięso i podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105 , świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . |
|
0208 |
Pozostałe mięso i podroby jadalne, świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . Kod ten obejmuje inne surowce do produkcji żelatyny lub kolagenu przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Obejmuje on także wszystkie rodzaje mięsa i podrobów jadalnych z następujących podpozycji: 0208 10 (z królików lub zajęcy) 0208 30 00 (z naczelnych) 0208 40 (z wielorybów, delfinów i morświnów (ssaki z rzędu waleni); z manatów i krów morskich (ssaki z rzędu syren); z fok, lwów morskich i morsów (ssaki z podrzędu płetwonogich)) 0208 50 00 (z gadów, włączając z węży i żółwi) 0208 60 00 (z wielbłądów i innych wielbłądowatych (Camelidae)) 0208 90 (pozostałe: z gołębi domowych; z dziczyzny innej niż z królików lub zajęcy itd.): obejmuje mięso z przepiórek, reniferów lub wszelkich innych gatunków ssaków. Podpozycja ta obejmuje także żabie udka objęte kodem CN 0208 90 70 . |
|
0209 |
Tłuszcz ze świń bez chudego mięsa oraz tłuszcz drobiowy, niewytapiane lub inaczej wyekstrahowane, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone |
Wszystkie, obejmuje tłuszcz i tłuszcz przetworzony, opisany w kolumnie 2, nawet jeżeli nadaje się on wyłącznie do użytku przemysłowego (nienadający się do spożycia przez ludzi) |
|
0210 |
Mięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; mąki i mączki, jadalne, z mięsa lub podrobów |
Wszystkie, obejmuje mięso, produkty mięsne i inne produkty pochodzenia zwierzęcego. Jednak surowiec nieprzeznaczony lub nienadający się do spożycia przez ludzi nie jest objęty tym kodem, lecz kodem 0511 . Obejmuje przetworzone białko zwierzęce i suszone świńskie uszy przeznaczone do spożycia przez ludzi. Nawet jeżeli takie suszone świńskie uszy są stosowane do karmienia zwierząt, w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1125/2006 (*1) wyjaśniono, że mogą one być objęte kodem 0210 99 49 . Jednak suszone podroby i świńskie uszy nienadające się do spożycia przez ludzi są klasyfikowane w ramach kodu CN 0511 99 85 . Kiełbasy są objęte pozycją 1601 . Ekstrakty i soki z mięsa są objęte pozycją 1603 . Skwarki są objęte pozycją 2301 . |
DZIAŁ 3
Ryby i skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne
Uwagi ogólne
Niniejszy dział obejmuje żywe ryby na potrzeby hodowli i rozmnażania, żywe ryby ozdobne oraz żywe ryby lub żywe skorupiaki przywożone w celu spożycia przez ludzi.
Wszystkie produkty w tym dziale podlegają kontrolom urzędowym.
Uwagi do działu 3 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
2. |
W niniejszym dziale określenie „granulki” oznacza produkty, które zostały zaglomerowane albo bezpośrednio przez sprasowanie, albo przez dodanie małej ilości środka wiążącego. |
|
3. |
Pozycje od 0305 do 0308 nie obejmują mąk, mączek i granulek nadających się do spożycia przez ludzi (pozycja 0309).” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
0301 |
Ryby żywe |
Wszystkie, obejmuje pstrągi, węgorze, karpie i wszelkie inne gatunki oraz wszelkie ryby przywożone w celu hodowli lub rozmnażania. Żywe ryby przywożone w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi są traktowane na potrzeby kontroli urzędowych tak jak produkty. Obejmuje ryby ozdobne objęte kodami CN 0301 11 00 i 0301 19 00 . |
|
0302 |
Ryby świeże lub schłodzone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304 |
Wszystkie, obejmuje wątróbki, ikrę i mlecz, świeże lub schłodzone, objęte kodem CN 0302 91 00 . |
|
0303 |
Ryby zamrożone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304 |
Wszystkie, obejmuje wątróbki, ikrę i mlecz, zamrożone, objęte podpozycją 0303 91 . |
|
0304 |
Filety rybne i pozostałe mięso rybie (nawet rozdrobnione), świeże, schłodzone lub zamrożone |
Wszystkie. |
|
0305 |
Ryby suszone, solone lub w solance; ryby wędzone, nawet gotowane przed lub podczas procesu wędzenia |
Wszystkie, obejmuje głowy, ogony i pęcherze pławne oraz inne produkty rybołówstwa. |
|
0306 |
Skorupiaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; skorupiaki w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance |
Wszystkie. Żywe skorupiaki przywożone w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi są na potrzeby kontroli urzędowych uważane za produkty i tak traktowane. Obejmuje ozdobne artemie i ich jaja do użytku jako zwierzęta domowe oraz wszystkie żywe skorupiaki ozdobne. |
|
0307 |
Mięczaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mięczaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia. |
Kod ten obejmuje również wędzone mięczaki, które wcześniej były gotowane. Inne gotowane mięczaki są objęte pozycją 1605 . Obejmuje żywe mięczaki ozdobne. Żywe mięczaki przywożone w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi są na potrzeby kontroli urzędowych uważane za produkty i tak traktowane. Obejmuje wszystko z podpozycji 0307 11 –0307 99 , np.: 0307 60 (ślimaki, inne niż ślimaki morskie): obejmuje ślimaki lądowe z gatunków Helix pomatia, Helix aspersa, Helix lucorum oraz gatunki z rodziny Achatinidae. Obejmuje żywe ślimaki (włączając ślimaki słodkowodne) przeznaczone do bezpośredniego spożycia przez ludzi, a także mięso ślimaków przeznaczone do spożycia przez ludzi. Obejmuje ślimaki blanszowane lub wstępnie przetworzone. Bardziej przetworzone produkty są objęte pozycją 1605 . 0307 91 00 (żywe, świeże lub schłodzone pozostałe mięczaki, tj. inne niż ostrygi, przegrzebki, małże jadalne (Mytilus spp., Perna spp.), mątwy, kałamarnice, ośmiornice, ślimaki, a także małże, sercówki, arkowate, słuchotki (Haliotis spp.) i skrzydelniki (Strombus spp.): obejmuje mięso ślimaków morskich, nawet w skorupie. 0307 99 (pozostałe mięczaki, inne niż żywe, świeże, schłodzone lub zamrożone, tj. inne niż ostrygi, przegrzebki, małże jadalne (Mytilus spp., Perna spp.), mątwy, kałamarnice, ośmiornice, ślimaki morskie, a także małże, sercówki, arkowate, słuchotki (Haliotis spp.) i skrzydelniki (Strombus spp.). |
|
0308 |
Bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; wędzone bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia |
Wszystkie. |
|
0309 |
Mąki, mączki i granulki z ryb, skorupiaków, mięczaków i pozostałych bezkręgowców wodnych, nadające się do spożycia przez ludzi |
Wszystkie. |
DZIAŁ 4
PRODUKTY MLECZARSKIE; JAJA PTASIE; MIÓD NATURALNY; JADALNE PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO, GDZIE INDZIEJ NIEWYMIENIONE ANI NIEWŁĄCZONE
Uwagi do działu 4 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Wyrażenie »mleko« oznacza mleko pełnotłuste oraz mleko częściowo lub całkowicie odtłuszczone. |
|
2. |
W pozycji 0403, jogurt może być skoncentrowany lub smakowy i może zawierać dodatek cukru lub innego środka słodzącego, owoce, orzechy, kakao, czekoladę, przyprawy, kawę lub ekstrakty kawy, rośliny, części roślin, zboża lub wyroby piekarnicze, pod warunkiem, że żadna dodana substancja nie jest używana w celu zastąpienia, w całości lub w części, jakichkolwiek naturalnych składników mleka, a produkt zachowuje podstawowe cechy jogurtu. |
|
3. |
W pozycji 0405:
|
|
4. |
Produkty otrzymane przez zagęszczenie serwatki oraz z dodatkiem mleka lub tłuszczu mleka klasyfikuje się jako sery w pozycji 0406, pod warunkiem że posiadają trzy następujące właściwości:
|
|
5. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
6. |
W pozycji 0410 określenie „owady” oznacza jadalne martwe owady, w całości lub w częściach, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, wędzone, solone lub w solance, a także mąki i mączki z owadów, nadające się do spożycia przez ludzi. Nie obejmuje ono jednak jadalnych martwych owadów inaczej przetworzonych lub zakonserwowanych (zasadniczo Sekcja IV).” |
Wyciągi z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Pozycja 0408 obejmuje całe jaja bez skorupek i żółtka jaj wszystkich ptaków. Produkty objęte niniejszą pozycją mogą być świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, nawet formowane (np. cylindryczne »jaja wydłużone«), zamrożone lub zakonserwowane w inny sposób. Wszystkie te produkty objęte są tą pozycją, niezależnie od tego, czy zawierają dodany cukier lub inną substancję słodzącą, oraz niezależnie od tego, czy są przeznaczone do celów spożywczych czy przemysłowych (np. do garbowania).
Niniejsza pozycja nie obejmuje:
|
a) |
oleju z żółtek jaj (pozycja 1506); |
|
b) |
przetworów z jaj, zawierających przyprawy lub inne dodatki (pozycja 2106); |
|
c) |
lecytyny (pozycja 2923); |
|
d) |
osobnego białka jaj (albuminy jaj) (pozycja 3502). |
(...)
Pozycja 0409 obejmuje miód wytwarzany przez pszczoły (Apis mellifera) lub inne owady, odwirowany lub w plastrze lub zawierający kawałki plastra, pod warunkiem że nie zawiera dodatku cukru ani innych substancji. Taki miód może być klasyfikowany ze względu na rodzaj rośliny, z której jest wytwarzany, pochodzenie lub kolor.
Z pozycji 0409 wyłączony jest miód sztuczny oraz mieszaniny miodu naturalnego i sztucznego (pozycja 1702).
(...)
Pozycja 0410 obejmuje owady (zgodnie z definicją w uwadze 6 do niniejszego działu) i inne produkty pochodzenia zwierzęcego nadające się do spożycia przez ludzi, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w Nomenklaturze scalonej. Martwe owady, nienadające się do spożycia przez ludzi (włącznie z mąkami i mączkami) są jednak sklasyfikowane w pozycji 0511. Obejmuje ona:
|
a) |
jaja żółwie. Są to jaja złożone przez żółwie rzeczne lub morskie; mogą być świeże, suszone lub zakonserwowane w inny sposób. Wyłącza się olej z jaj żółwich (pozycja 1506). |
|
b) |
gniazda salangan (»jaskółcze gniazda«). Składają się one z substancji wydzielanej przez ptaka, która szybko twardnieje pod wpływem powietrza. Gniazda mogą być przedstawione niepoddane obróbce albo oczyszczone w celu usunięcia piór, puchu, pyłu i innych zanieczyszczeń, aby zapewnić ich przydatność do spożycia. Występują zazwyczaj w postaci białawych pasków lub nitek. Gniazda salangan mają wysoką zawartość białka i są wykorzystywane prawie wyłącznie do wytwarzania zup lub innych przetworów spożywczych. |
Pozycja 0410 nie obejmuje krwi zwierzęcej, jadalnej lub nie, płynnej lub suszonej (pozycja 0511 lub 3002).”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
0401 |
Mleko i śmietana, niezagęszczone ani niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego |
Wszystkie. Mleko do karmienia zwierząt jest objęte niniejszą pozycją, natomiast pasza dla zwierząt zawierająca mleko jest objęta pozycją 2309 . Mleko do użytku leczniczego/profilaktycznego jest objęte pozycją 3001 . |
|
0402 |
Mleko i śmietana, zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego |
Wszystkie. |
|
0403 |
Jogurt; maślanka, mleko zsiadłe i śmietana ukwaszona, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub aromatyzowane lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao |
Wszystkie. Obejmuje śmietanę, mleko aromatyzowane lub zawierające owoce, zamrożone i fermentowane, przeznaczone do spożycia przez ludzi. Lody są objęte pozycją 2105 . Napoje zawierające mleko z dodatkiem kakao lub innych substancji są objęte pozycją 2202 . |
|
0404 |
Serwatka, nawet zagęszczona lub zawierająca dodatek cukru lub innego środka słodzącego; produkty składające się ze składników naturalnego mleka, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Wszystkie. Obejmuje produkty mleczne dla niemowląt. Kod CN 0404 10 48 obejmuje siarę bydlęcą w formie płynnej, odtłuszczoną i pozbawioną kazeiny, przeznaczoną do spożycia przez ludzi. CN 0404 90 21 obejmuje suszoną rozpryskowo, odtłuszczoną siarę w proszku, zawierającą kazeinę, przeznaczoną do spożycia przez ludzi. |
|
0405 |
Masło i pozostałe tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka; produkty mleczarskie do smarowania |
Wszystkie. |
|
0406 |
Ser i twaróg |
Wszystkie. |
|
0407 |
Jaja ptasie w skorupkach, świeże, zakonserwowane lub gotowane |
Wszystkie. Obejmuje jaja wylęgowe i jaja wolne od określonych patogenów, zapłodnione jaja do inkubacji (0407 11 i 0407 19 ). Obejmuje świeże jaja (0407 21 –0407 29 ) i inne jaja (0407 90 ), nienadające się i nadające się do spożycia przez ludzi. Obejmuje „jaja stuletnie”. Albumina jaj nienadająca się i nadająca się do spożycia przez ludzi jest objęta pozycją 3502 . |
|
0408 |
Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, zamrożone lub inaczej zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego |
Wszystkie. Obejmuje produkty z jaj, nawet poddawane obróbce termicznej, oraz produkty nienadające się do spożycia przez ludzi. |
|
0409 00 00 |
Miód naturalny |
Wszystkie. |
|
0410 10 |
Owady |
Wszystkie. Pozycja ta obejmuje owady lub jaja owadzie przeznaczone do spożycia przez ludzi. Wyłączone są martwe owady nienadające się do spożycia przez ludzi (włącznie z mąkami i mączkami) (pozycja 0511 ), oraz jadalne martwe owady inaczej przetworzone lub zakonserwowane (zasadniczo sekcja IV). |
|
0410 90 00 |
Inne jadalne produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Wszystkie. Ten kod CN obejmuje mleczko pszczele i propolis (używane w produkcji produktów farmaceutycznych i suplementów żywnościowych) oraz innego rodzaju materiał pochodzenia zwierzęcego przeznaczony do spożycia przez ludzi. Ten kod CN obejmuje jadalne kości i produkty kostne spożywane bezpośrednio (np. mąkę kostną, sproszkowane kości, kości na zupę), jeżeli zostały pozyskane z tusz zwierząt poddanych ubojowi w celu spożycia przez ludzi. |
DZIAŁ 5
PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO, GDZIE INDZIEJ NIEWYMIENIONE ANI NIEWŁĄCZONE
Uwagi ogólne
Szczególne wymogi dotyczące niektórych produktów w tym dziale są określone w tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011:
|
Wiersz 7 |
: |
szczecina świńska |
|
Wiersz 8 |
: |
wełna i sierść, niepoddane obróbce, wyprodukowane ze zwierząt innych niż świnie |
|
Wiersz 9 |
: |
poddane obróbce pióra, ich części i puch |
Uwagi do działu 5 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
(...) |
|
3. |
W całej nomenklaturze kły słonia, hipopotama, morsa, narwala i dzika, rogi nosorożca i zęby wszystkich zwierząt uważane są za »kość słoniową«. |
|
4. |
W całej nomenklaturze wyrażenie »włosie końskie« oznacza włosy z grzywy lub ogona koni lub bydła. Pozycja 0511 obejmuje, między innymi, włosie końskie i odpady włosia końskiego, nawet pakowane w warstwy na nośniku lub bez nośnika.” |
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Pozycja 0505 obejmuje
|
1) |
skóry i pozostałe części ptaków (np. głowy, skrzydła) z ich piórami lub puchem, |
|
2) |
Pióra i części piór (nawet z przystrzyżonymi końcami) oraz puch, o ile są one nieobrobione lub są tylko oczyszczone, zdezynfekowane lub zakonserwowane, ale nie są w inny sposób obrobione ani oprawione. |
Pozycja 0505 obejmuje także proszek i mączkę z piór, odpadki piór lub części piór.”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
0502 10 00 |
Szczecina i sierść świń lub dzików oraz odpadki szczeciny lub sierści |
Wszystkie rodzaje, poddane i niepoddane obróbce. |
|
0504 00 00 |
Jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe i w kawałkach, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone |
Wszystkie. Obejmuje żołądki, pęcherze i jelita wołowe, wieprzowe, baranie, kozie lub drobiowe, oczyszczone, solone, suszone lub poddane obróbce termicznej. |
|
ex 0505 |
Skóry i pozostałe części ptaków z ich piórami lub puchem, pióra i części piór (nawet z przystrzyżonymi końcami) oraz puch, nie bardziej obrobione niż oczyszczone, zdezynfekowane lub zakonserwowane; proszek i odpadki piór lub części piór |
Wszystkie, włączając trofea myśliwskie pochodzące od ptaków, lecz z wyłączeniem poddanych obróbce piór ozdobnych, poddanych obróbce piór przewożonych przez podróżnych do prywatnego użytku lub przesyłek poddanych obróbce piór wysyłanych do osób prywatnych w celach nieprzemysłowych, jak określono w sekcji 6 lit. a) rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 142/2011 zakazuje przywozu do UE i tranzytu przez jej terytorium niepoddanych obróbce piór i części piór oraz pierza. Pióra podlegają kontrolom urzędowym niezależnie od ich obróbki, o której mowa w pkt C rozdziału VII załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Dalsze szczególne wymogi dotyczące trofeów myśliwskich są określone w sekcji 5 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Sekcja 6 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 obejmuje pióra stosowane do wypychania, puch, pióra surowe i pozostałe pióra. |
|
0506 |
Kości i rdzenie rogów, nieobrobione, odtłuszczone, wstępnie przygotowane (ale nieprzycięte dla nadania kształtu), poddane działaniu kwasu lub odżelatynowane; proszek i odpadki tych produktów |
Obejmuje kości stosowane jako gryzaki dla psów i kości wykorzystywane do produkcji żelatyny. Jadalne kości i mąka kostna przeznaczone do spożycia przez ludzi są objęte kodem CN 0410 90 00. Szczególne wymogi dotyczące takich produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi są określone w wierszu 6 (trofea myśliwskie), wierszu 11 [kości i produkty z kości (z wyjątkiem mączki kostnej), rogi i produkty z rogów (z wyjątkiem mączki z rogu) oraz kopyta i produkty z kopyt (z wyjątkiem mączki z kopyt) do zastosowań innych niż materiał paszowy, nawozy organiczne lub polepszacze gleby] i w wierszu 12 (gryzaki dla psów) tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
0507 |
Kość słoniowa, skorupy żółwiowe, fiszbiny i frędzle, rogi, rogi jelenie, kopyta, paznokcie, szpony, pazury i dzioby, nieobrobione lub wstępnie przygotowane, ale nieprzycięte dla nadania kształtu; proszek i odpadki tych produktów |
Obejmuje poddane obróbce trofea myśliwskie z ptaków i zwierząt kopytnych, składające się wyłącznie z kości, rogów, kopyt, pazurów, poroży i zębów. Szczególne wymogi dotyczące trofeów myśliwskich są określone w wierszu 6 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 0508 00 |
Koral i podobne materiały, nieobrobione lub wstępnie przygotowane, ale nieobrobione inaczej; skorupy mięczaków, skorupiaków lub szkarłupni i kości sepii, nieobrobione lub po prostu przygotowane, ale nieprzycięte do kształtu, proszek i ich odpadki |
Obejmuje puste muszle i skorupy do celów żywnościowych i jako surowiec do produkcji glukozaminy. Ponadto pozycja ta obejmuje muszle i skorupy, w tym kości sepii, z tkanką miękką lub mięsem, o których mowa w art. 10 lit. k) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. |
|
ex 0510 00 00 |
Ambra szara, strój bobrowy, cybet i piżmo; kantarydyna; żółć, nawet suszona; gruczoły i pozostałe produkty zwierzęce stosowane do przygotowania produktów farmaceutycznych, świeże, schłodzone, zamrożone lub inaczej tymczasowo zakonserwowane |
Ambra szara i kantarydyna są wyłączone. Gruczoły, pozostałe produkty zwierzęce i żółć są objęte tym kodem CN. Suszone gruczoły i produkty są objęte pozycją 3001 . Szczególne wymogi mogą być określone w wierszu 14 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego do produkcji karmy dla zwierząt domowych innej niż surowa, a także produktów pochodnych, do zastosowań poza łańcuchem paszowym (do wyrobu produktów farmaceutycznych i innych produktów technicznych). |
|
ex 0511 |
Produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; martwe zwierzęta objęte działem 1 lub 3, nienadające się do spożycia przez ludzi |
Wszystkie. Obejmuje materiał genetyczny (nasienie i zarodki pochodzenia zwierzęcego, np. bydła, owiec, kóz, koni i świń) oraz produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego z materiałów kategorii 1 i 2, o których mowa w art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Przykłady produktów pochodzenia zwierzęcego objętych podpozycjami 0511 10 – 0511 99 : 0511 10 00 (nasienie bydlęce) 0511 91 (produkty z ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych; martwe zwierzęta objęte działem 3): wszystkie. Obejmuje ikrę rybią przeznaczoną do wylęgania, martwe zwierzęta, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do wyrobu karmy dla zwierząt domowych oraz produktów farmaceutycznych i innych produktów technicznych. Obejmuje także niejadalne lub klasyfikowane jako nienadające się do spożycia przez ludzi, na przykład dafnie lub muszki wodne oraz inne małżoraczki lub liścionogi, suszone, do karmienia ryb akwariowych. Obejmuje także przynętę dla ryb. ex 0511 99 10 (ścięgna; ścinki i podobne odpady surowych skór i skórek). Kontrole urzędowe są konieczne w przypadku niepoddanych obróbce skór i skórek, o których mowa w pkt C.2 rozdziału V załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, pod warunkiem zgodności z pkt B.1 lub C.1 rozdziału V załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 0511 99 31 (surowe gąbki naturalne pochodzenia zwierzęcego): wszystkie, jeżeli są przeznaczone do spożycia przez ludzi; jeżeli nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi, tylko te przeznaczone na karmę dla zwierząt domowych. Szczególne wymogi dotyczące produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi są określone w wierszu 12 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 0511 99 39 (inne niż surowe gąbki naturalne pochodzenia zwierzęcego): wszystkie, jeżeli są przeznaczone do spożycia przez ludzi; jeżeli nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi, tylko te przeznaczone na karmę dla zwierząt domowych. Szczególne wymogi dotyczące produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi są określone w wierszu 12 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 0511 99 85 (pozostałe produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; martwe zwierzęta objęte działem 1, nienadające się do spożycia przez ludzi): Obejmuje zarodki, komórki jajowe, nasienie i materiał genetyczny nieobjęty podpozycją 0511 10 . Obejmuje zarodki, komórki jajowe, nasienie i materiał genetyczny z gatunków innych niż bydło. Obejmuje produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do wyrobu karmy dla zwierząt domowych i innych produktów technicznych. Obejmuje niepoddane obróbce włosie końskie, produkty pszczele inne niż woski do użytku w pszczelarstwie lub do zastosowań technicznych, spermacet do zastosowań technicznych, martwe zwierzęta objęte działem 1, które są niejadalne lub nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi (na przykład: psy, koty, owady), materiał pochodzenia zwierzęcego, którego podstawowe cechy nie zostały zmienione, oraz jadalną krew zwierzęcą niepochodzącą od ryb, przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Obejmuje mąki, mączki i granulki z owadów, nienadające się do spożycia przez ludzi. |
DZIAŁ 6
DRZEWA ŻYWE I POZOSTAŁE ROŚLINY; BULWY, KORZENIE I PODOBNE; KWIATY CIĘTE I LIŚCIE OZDOBNE
Uwagi ogólne
Niniejszy dział obejmuje grzybnię znajdującą się w kompoście z wyjałowionego nawozu pochodzenia zwierzęcego.
Wyciąg z not wyjaśniających do CN
„ 0602 90 10 Grzybnia:
Pod określeniem grzybnia mieści się sieć delikatnych nici (Thallus lub Mycelium), często znajdująca się pod ziemią, która żyje i rozwija się na powierzchni rozkładających się zwierząt lub roślin i przekształca się we własne tkanki i wytwarza grzyby.
Podpozycja ta obejmuje także produkt zawierający grzybnię, ale nie w pełni rozwiniętą, której mikroskopijna ilość jest umieszczona na warstwie ziarna zbóż, znajdującego się w kompoście z wyjałowionego końskiego nawozu (mieszanina słomy i odchodów końskich).”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 0602 90 10 |
Grzybnia |
Jedynie jeżeli zawiera przetworzony nawóz pochodzenia zwierzęcego. Szczególne wymogi są określone w wierszu 1 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 9
KAWA, HERBATA, MATÉ (HERBATA PARAGWAJSKA) I PRZYPRAWY
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 0901 |
Kawa, nawet palona lub bezkofeinowa; łupinki i łuski kawy; substytuty kawy zawierające kawę w każdej proporcji |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 12
NASIONA I OWOCE OLEISTE; ZIARNA, NASIONA I OWOCE RÓŻNE; ROŚLINY PRZEMYSŁOWE LUB LECZNICZE; SŁOMA I PASZA
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 1212 99 95 |
Pozostałe produkty pochodzenia roślinnego, w rodzaju stosowanych głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Pyłek pszczeli jest objęty tym kodem CN. |
|
ex 1213 00 00 |
Słoma i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek |
Tylko słoma. |
|
ex 1214 90 |
Brukiew, buraki pastewne, korzenie pastewne, siano, lucerna (alfalfa), koniczyna, esparceta, kapusta pastewna, łubin, wyka i podobne produkty pastewne, nawet granulowane: mączka i granulki inne z lucerny (alfalfa). |
Tylko siano. |
DZIAŁ 15
TŁUSZCZE I OLEJE POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO, ROŚLINNEGO LUB MIKROBIOLOGICZNEGO ORAZ PRODUKTY ICH ROZKŁADU; GOTOWE TŁUSZCZE JADALNE; WOSKI POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO LUB ROŚLINNEGO
Uwagi ogólne
Wszelkie tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego. Szczególne wymogi dotyczące poniższych produktów są określone w załączniku XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011:
|
1. |
tłuszcze wytopione i oleje z ryb w wierszu 3 w tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I; |
|
2. |
tłuszcze wytopione z materiałów kategorii 2 do niektórych zastosowań poza łańcuchem paszowym dla zwierząt gospodarskich (na przykład do celów oleochemicznych) w wierszu 17 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II; |
|
3. |
pochodne tłuszczów w wierszu 18 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II. |
Pochodne tłuszczów obejmują produkty pierwszego etapu otrzymane z tłuszczów i olejów w stanie czystym, produkowane metodą określoną w pkt 1 rozdziału XI załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
Pochodne tłuszczów mieszane z innymi materiałami podlegają kontrolom urzędowym.
Uwagi do działu 15 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
(...) |
|
3. |
Pozycja 1518 nie obejmuje tłuszczów lub olejów lub ich frakcji, jedynie denaturowanych, które powinny być klasyfikowane do pozycji właściwych dla odpowiednich niedenaturowanych tłuszczów, olejów i ich frakcji. |
|
4. |
Sopstoki, osady i szlamy olejowe, pak stearynowy, pak glicerynowy i odpady tłuszczu z wełny, objęte są pozycją 1522.” |
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Pozycja 1516 obejmuje tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego, które poddano konkretnej obróbce chemicznej w rodzaju opisanej poniżej, ale nie poddano dalszemu przetwarzaniu.
Pozycja obejmuje również frakcje tłuszczów i olejów pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego poddane podobnej obróbce.
Uwodornianie (utwardzanie), odbywające się poprzez poddawanie produktów działaniu czystego wodoru w odpowiedniej temperaturze i ciśnieniu w obecności katalizatora (zwykle drobno sproszkowanego niklu) powoduje podwyższenie temperatury topnienia tłuszczów i zwiększa twardość olejów poprzez przetworzenie nienasyconych glicerydów (np. kwasu oleinowego, linolowego itp.) w nasycone glicerydy o wyższej temperaturze topnienia (np. kwasu palmitynowego, stearynowego itp.).
Pozycja 1518 obejmuje także niejadalne mieszaniny lub preparaty z tłuszczów lub olejów pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone.
Pozycja ta obejmuje, między innymi, zużyte oleje ze smażenia zanurzeniowego zawierające np. olej rzepakowy, olej sojowy i niewielką ilość tłuszczu zwierzęcego do wykorzystania w produkcji środków żywienia zwierząt.
Pozycja ta obejmuje także uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane tłuszcze i oleje lub ich frakcje, w których modyfikacja obejmuje więcej niż jeden tłuszcz lub olej.”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
1501 |
Tłuszcz ze świń (włącznie ze smalcem) i tłuszcz z drobiu, inne niż te objęte pozycją 0209 lub 1503 |
Wszystkie. |
|
1502 |
Tłuszcze z bydła, owiec lub kóz, inne niż te objęte pozycją 1503 |
Wszystkie. |
|
1503 00 |
Stearyna smalcowa, olej smalcowy, oleostearyna, oleina i olej łojowy, nieemulgowane lub niezmieszane, lub nieprzygotowane inaczej |
Wszystkie. |
|
1504 |
Tłuszcze i oleje i ich frakcje, z ryb lub ze ssaków morskich, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
Wszystkie. Obejmuje oleje z ryb, oleje z produktów rybołówstwa i ssaków morskich. Różne przetwory spożywcze są objęte pozycją 1517 lub działem 21. |
|
1505 00 |
Tłuszcz z wełny oraz substancje tłuszczowe otrzymane z niego (włącznie z lanoliną) |
Wszystkie. Obejmuje tłuszcz z wełny, przywożony jako tłuszcz wytopiony, jak określono w załączniku XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, lub lanolinę przywożoną jako produkt pośredni. |
|
1506 00 00 |
Pozostałe tłuszcze i oleje zwierzęce oraz ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
Wszystkie. Obejmuje tłuszcze lub oleje nierozłożone oraz ich początkowe frakcje produkowane metodą określoną w pkt 1 rozdziału XI załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
1516 10 |
Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego i ich frakcje |
Wszystkie tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego. Na potrzeby kontroli urzędowych pochodne tłuszczów obejmują produkty pierwszego etapu otrzymane z tłuszczów i olejów pochodzenia zwierzęcego w stanie czystym, produkowane metodą określoną w pkt 1 rozdziału XI załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 1517 |
Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje objęte pozycją 1516 |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1518 00 91 |
Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego i ich frakcje, gotowane, utlenione, odwodnione, siarkowane, napowietrzane, polimeryzowane przez ogrzewanie w próżni lub w gazie obojętnym, lub inaczej modyfikowane chemicznie, z wyłączeniem objętych pozycją 1516 |
Wyłącznie jeżeli zawierają tłuszcze i oleje zwierzęce. Pochodne tłuszczów produkowane metodą określoną w pkt 1 rozdziału XI załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Szczególne wymogi są określone w wierszu 17 (tłuszcze wytopione) i wierszu 18 (pochodne tłuszczów) tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 1518 00 95 |
Niejadalne mieszaniny lub przetwory z tłuszczów i olejów pochodzenia zwierzęcego lub z tłuszczów i olejów pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego i ich frakcji |
Tylko tłuszcze i przetwory z olejów, tłuszcze wytopione i pochodne pozyskane od zwierząt. Obejmuje zużyty olej kuchenny, przeznaczony do stosowania w zakresie rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Obejmuje pochodne tłuszczów produkowane metodą określoną w pkt 1 rozdziału XI załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 1518 00 99 |
Pozostałe tłuszcze i oleje roślinne lub mikrobiologiczne i ich frakcje, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, inne niż tłuszcze i oleje zwierzęce, roślinne lub mikrobiologiczne i ich frakcje, gotowane, utlenione, odwodnione, siarkowane, napowietrzane, polimeryzowane przez ogrzewanie w próżni lub w gazie obojętnym, lub inaczej modyfikowane chemicznie, z wyłączeniem objętych pozycją 1516 i innych niż niejadalne mieszanin lub przetworów z tłuszczów zwierzęcych, roślinnych lub mikrobiologicznych i ich frakcji. |
Wyłącznie jeżeli zawierają tłuszcz pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1520 00 00 |
Glicerol surowy; wody glicerolowe i ługi glicerolowe |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty zwierzęce. |
|
1521 90 91 |
Surowy wosk pszczeli i pozostałe woski owadzie, nawet rafinowane lub barwione |
Wszystkie. Obejmuje woski w naturalnych plastrach i surowy wosk pszczeli do użytku w pszczelarstwie lub do celów technicznych. W art. 25 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 142/2011 zakazano przywozu do UE i tranzytu przez jej terytorium wosku pszczelego w postaci plastrów miodu. Szczególne wymogi dotyczące pszczelich produktów ubocznych są określone w wierszu 10 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 1521 90 99 |
Wosk pszczeli i pozostałe woski owadzie, nawet rafinowane lub barwione, inne niż surowe |
Wszystkie. Obejmuje woski, przetworzone lub rafinowane, nawet bielone lub barwione, do użytku w pszczelarstwie lub do celów technicznych. Szczególne wymogi dotyczące pszczelich produktów ubocznych są określone w wierszu 10 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Pszczele produkty uboczne inne niż woski pszczele są poddawane kontrolom urzędowym w ramach kodu CN 0511 99 85 „Pozostałe”. |
|
ex 1522 00 |
Degras; pozostałości powstałe przy obróbce substancji tłuszczowych oraz wosków zwierzęcych lub roślinnych |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty zwierzęce. Szczególne przepisy są określone w wierszu 18 (pochodne tłuszczów) w tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 16
PRZETWORY Z MIĘSA, RYB, SKORUPIAKÓW, MIĘCZAKÓW LUB POZOSTAŁYCH BEZKRĘGOWCÓW WODNYCH LUB Z OWADÓW
Uwagi do działu 16 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje mięsa, podrobów, ryb, skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, a także owadów, przygotowanych lub zakonserwowanych sposobami wymienionymi w dziale 2 lub 3, w uwadze 6 do działu 4 lub w pozycji 0504. |
|
2. |
Przetwory spożywcze objęte są niniejszym działem, jeśli zawierają więcej niż 20 % masy kiełbasy, mięsa, podrobów, krwi, owadów, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, lub dowolnych kombinacji z nich. W przypadku gdy produkt zawiera dwa lub więcej z wymienionych wyżej produktów, produkt ten jest klasyfikowany do pozycji z działu 16, odpowiadającej składnikowi lub składnikom, które dominują masą. Postanowienia te nie mają zastosowania do produktów nadziewanych objętych pozycją 1902 ani przetworów objętych pozycją 2103 lub 2104.
Do przetworów zawierających wątrobę nie stosuje się przepisów zdania drugiego do ustalania podpozycji w pozycji 1601 lub 1602.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
1601 00 |
Kiełbasy i podobne wyroby z mięsa, podrobów, krwi lub owadów; przetwory żywnościowe na bazie tych wyrobów |
Wszystkie. Obejmuje konserwowane mięso w różnych formach. |
|
1602 |
Pozostałe przetworzone lub zakonserwowane mięso, podroby, krew lub owady, przetworzone lub zakonserwowane |
Wszystkie. Obejmuje konserwowane mięso w różnych formach. |
|
1603 00 |
Ekstrakty i soki, z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych |
Wszystkie. Obejmuje ekstrakty z mięsa i koncentraty mięsne, białko ryb w formie żelu, również schłodzone lub zamrożone, a także chrząstki rekina. |
|
1604 |
Ryby przetworzone lub zakonserwowane; kawior i namiastki kawioru przygotowane z ikry rybiej |
Wszystkie. Obejmuje gotowane lub podgotowane przetwory kulinarne zawierające ryby lub produkty rybołówstwa lub mieszane z rybami lub produktami rybołówstwa. Obejmuje przetwory z surimi objęte kodem CN 1604 20 05 . Obejmuje ryby w konserwach i kawior w konserwach w szczelnych pojemnikach, a także sushi (o ile niesklasyfikowane w ramach kodu CN, o którym mowa w dziale 19). Produkty znane jako szaszłyki rybne (tzn. surowe mięso ryb lub krewetki z warzywami na drewnianym szpikulcu) są klasyfikowane w ramach kodu CN 1604 19 97 . |
|
1605 |
Skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne, przetworzone lub zakonserwowane |
Wszystkie, włączając w pełni lub wstępnie przetworzone ślimaki, skorupiaki lub inne bezkręgowce wodne w konserwach, jak również proszek z małży. |
DZIAŁ 17
CUKRY I WYROBY CUKIERNICZE
Uwagi do działu 17 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 1702 |
Pozostałe cukry, włącznie z chemicznie czystymi: laktozą, maltozą, glukozą i fruktozą, w postaci stałej; syropy cukrowe niezawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących; miód sztuczny, nawet zmieszany z miodem naturalnym; karmel |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. Obejmuje cukry i miód sztuczny, zmieszane z miodem naturalnym. |
|
ex 1704 |
Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 18
KAKAO I PRZETWORY Z KAKAO
Uwagi do działu 18 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
2. |
Pozycja 1806 włącza wyroby cukiernicze zawierające kakao oraz, z uwzględnieniem uwagi 1 do niniejszego działu, pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 1806 |
Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 19
PRZETWORY ZE ZBÓŻ, MĄKI, SKROBI LUB MLEKA; PIECZYWA CUKIERNICZE
Uwagi do działu 19 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 1901 |
Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404 , niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. Obejmuje niegotowane środki spożywcze (np. pizze) zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego. Przetwory kulinarne są objęte działami 16 i 21. |
|
ex 1902 11 00 |
Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej, zawierające jaja |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 19 |
Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej, inne niż te zawierające jaja |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 20 10 |
Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane, zawierające więcej niż 20 % masy ryb, skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 20 30 |
Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane, zawierające więcej niż 20 % masy kiełbasy i tym podobnych, mięsa i podrobów dowolnego rodzaju, włącznie z tłuszczami dowolnego rodzaju lub pochodzenia |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 20 91 |
Gotowane nadziewane makarony |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 20 99 |
Makarony nadziewane, inne niż poddane obróbce cieplnej |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 30 |
Makarony inne niż objęte podpozycjami 1902 11 , 1902 19 i 1902 20 . |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1902 40 |
Kuskus |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1904 10 10 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie kukurydzy. |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1904 10 30 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie ryżu |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1904 10 90 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych innych niż kukurydza lub ryż |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1904 20 |
Przetwory spożywcze otrzymane z nieprażonych płatków zbożowych lub z mieszaniny nieprażonych płatków zbożowych i prażonych płatków zbożowych lub zbóż spęcznionych |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1904 90 10 |
Ryż w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowany lub inaczej przygotowany, gdzie indziej niewymieniony ani niewłączony |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. Obejmuje na przykład sushi (o ile odpowiednie produkty nie są klasyfikowane w dziale 16). |
|
ex 1904 90 80 |
Zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, inne niż pszenica spęczniona i inne niż otrzymane z ryżu |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 1905 |
Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne produkty |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 20
PRZETWORY Z WARZYW, OWOCÓW, ORZECHÓW LUB POZOSTAŁYCH CZĘŚCI ROŚLIN
Uwagi do działu 20 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
(...)
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 2001 |
Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2004 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006 |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2005 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006 |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2008 99 |
Pozostałe przetwory z owoców, orzechów i pozostałych jadalnych części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 21
RÓŻNE PRZETWORY SPOŻYWCZE
Uwagi do działu 21 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
(...)
(...) |
|
3. |
W pozycji 2104 wyrażenie »złożone przetwory spożywcze homogenizowane« oznacza dokładnie zhomogenizowaną mieszaninę dwóch lub więcej podstawowych składników, takich jak: mięso, ryby, warzywa, owoce lub orzechy, pakowaną do sprzedaży detalicznej jako żywność odpowiednia dla niemowląt lub małych dzieci lub do celów dietetycznych, w opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 250 g masy. Stosując tę definicję, nie bierze się pod uwagę małych ilości dowolnych składników, które mogą zostać dodane do mieszaniny jako przyprawy, konserwanty lub do innych celów. Takie przetwory mogą zawierać niewielkie ilości widocznych kawałków składników.
Uwagi dodatkowe (...) |
|
5. |
Pozostałe przetwory spożywcze przedstawiane w odmierzonych dawkach, takich jak kapsułki, tabletki, pastylki lub pigułki, i które są przeznaczone do stosowania jako suplementy diety należy klasyfikować do pozycji 2106, o ile nie są gdzie indziej wymienione lub włączone.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 2101 |
Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2103 |
Sosy i preparaty do nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i mączka, z gorczycy oraz gotowa musztarda |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2104 |
Zupy i buliony i preparaty do nich; złożone przetwory spożywcze, homogenizowane |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2105 00 |
Lody i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2106 10 |
Koncentraty białkowe i teksturowane substancje białkowe |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2106 90 51 |
Syrop laktozowy |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2106 90 92 |
Pozostałe przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi lub zawierające mniej niż 1,5 % masy tłuszczu mleka, 5 % masy sacharozy lub izoglukozy, 5 % masy glukozy lub skrobi |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2106 90 98 |
Pozostałe przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 22
NAPOJE BEZALKOHOLOWE, ALKOHOLOWE I OCET
Uwagi do działu 22 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„3. |
W pozycji 2202 określenie »napoje bezalkoholowe« oznacza napoje o objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 0,5 % objętości. Napoje alkoholowe klasyfikowane są w pozycji od 2203 do 2206 lub w pozycji 2208, według właściwości.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 2202 99 91 |
Napoje bezalkoholowe, inne niż wody zawierające środki słodzące lub wody aromatyzowane, z wyłączeniem soków owocowych, z orzechów i warzywnych, objętych pozycją 2009 i zawierających mniej niż 0,2 % masy tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 |
Wszystkie. |
|
ex 2202 99 95 |
Napoje bezalkoholowe, inne niż wody zawierające środki słodzące lub wody aromatyzowane, z wyłączeniem soków owocowych, z orzechów i warzywnych, objętych pozycją 2009 i zawierających 0,2 % lub więcej, ale mniej niż 2 % masy tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 . |
Wszystkie. |
|
ex 2202 99 99 |
Napoje bezalkoholowe, inne niż wody zawierające środki słodzące lub wody aromatyzowane, z wyłączeniem soków owocowych, z orzechów i warzywnych, objętych pozycją 2009 i zawierających 2 % lub więcej masy tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 . |
Wszystkie. |
|
ex 2208 70 |
Likiery i kordiały |
Wyłącznie jeżeli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 23
POZOSTAŁOŚCI I ODPADY PRZEMYSŁU SPOŻYWCZEGO; GOTOWA PASZA DLA ZWIERZĄT
Uwaga do działu 23 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Pozycja 2309 włącza produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, otrzymane w wyniku przetwarzania materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że utraciły one podstawowe cechy oryginalnego materiału, przy czym są to produkty inne niż roślinne pozostałości, odpady i produkty uboczne takiego przetwarzania.” |
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Skwarki, tkanki błoniaste pozostające po wytopieniu tłuszczu wieprzowego lub innego tłuszczu zwierzęcego. Są one używane głównie do produkcji karmy dla zwierząt (np. ciastek dla psów), ale pozostają one objęte pozycją 2301, nawet jeżeli nadają się do spożycia przez ludzi.”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
2301 |
Mąki, mączki i granulki, z mięsa lub podrobów, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, nienadające się do spożycia przez ludzi; skwarki |
Wszystkie. Obejmuje przetworzone białko zwierzęce nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi, mączkę mięsną nieprzeznaczoną do spożycia przez ludzi i skwarki, nawet przeznaczone do spożycia przez ludzi. Mąki, mączki i granulki z owadów, nienadające się do spożycia przez ludzi, są wyłączone z niniejszej pozycji. Są one objęte pozycją 0511 . Mączka z piór jest objęta pozycją 0505 . Szczególne wymogi dotyczące przetworzonego białka zwierzęcego są określone w wierszu 1 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 2309 |
Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt |
Wszystkie, jeśli zawierają produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyjątkiem kodów CN 2309 90 20 i 2309 90 91 . Obejmuje, między innymi, karmę dla psów lub kotów, pakowaną do sprzedaży detalicznej (podpozycja 2309 10 ), zawierającą produkty pochodzenia zwierzęcego oraz roztwory z ryb lub ssaków morskich (kod CN 2309 90 10 ). Obejmuje także produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do karmienia zwierząt, w tym mieszaniny mączek (np. z kopyt i rogów). Niniejsza pozycja obejmuje nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi, lecz przeznaczone do karmienia zwierząt mleko płynne, siarę i produkty zawierające przetwory mleczne, siarę niepozbawioną kazeiny lub węglowodany (siara pozbawiona kazeiny przeznaczona do karmienia zwierząt jest objęta pozycją 3001 ). Niniejsza pozycja obejmuje także karmę dla zwierząt domowych, gryzaki dla psów i mieszaniny mączek (mieszaniny mogą zawierać martwe owady). Szczególne wymogi dotyczące karmy dla zwierząt, w tym gryzaków dla psów, są określone w wierszu 12 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Niniejsza pozycja obejmuje przetworzone produkty jajeczne nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi oraz inne przetworzone produkty zwierzęce nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi. Szczególne wymogi dotyczące produktów jajecznych są określone w wierszu 9 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 28
CHEMIKALIA NIEORGANICZNE; ORGANICZNE LUB NIEORGANICZNE ZWIĄZKI METALI SZLACHETNYCH, METALI ZIEM RZADKICH, PIERWIASTKÓW PROMIENIOTWÓRCZYCH LUB IZOTOPÓW
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 2835 25 00 |
Wodoroortofosforan wapnia (fosforan diwapnia) |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. Szczególne wymogi dotyczące fosforanu diwapnia są określone w wierszu 6 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 2835 26 00 |
Fosforany wapnia inne niż wodoroortofosforan wapnia (fosforan diwapnia) |
Wyłącznie fosforan triwapniowy pochodzenia zwierzęcego. Szczególne wymogi dotyczące fosforanu triwapniowego są określone w wierszu 7 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 29
CHEMIKALIA ORGANICZNE
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 2906 |
Alkohole cykliczne i ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne |
Wyłącznie cholesterol pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2922 41 |
Lizyna i jej estry; ich sole |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2922 42 |
Kwas glutaminowy i jego sole |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2922 43 |
Kwas antranilowy (kwas o-aminobenzoesowy) i jego sole |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2922 49 |
Pozostałe aminokwasy, inne niż te zawierające więcej niż jeden rodzaj tlenowej grupy funkcyjnej, i ich estry; ich sole (inne niż lizyna i jej estry; ich sole, kwas glutaminowy i jego sole, kwas antranilowy i jego sole, tilidyna (INN) i jej sole) |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2925 29 00 |
Pozostałe iminy i ich pochodne, inne niż chlordimeform (ISO); ich sole (inne niż chlordimeform (ISO)) |
Obejmuje kreatynę pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2930 |
Organiczne związki siarki |
Obejmuje aminokwasy pochodzenia zwierzęcego, takie jak: ex 2930 90 13 cysteina i cystyna; ex 2930 90 16 pochodne cysteiny i cystyny. |
|
ex 2932 99 00 |
Związki heterocykliczne tylko z heteroatomem(-ami) tlenu (z wyłączeniem związków zawierających w strukturze nieskondensowany pierścień furanowy (nawet uwodorniony) i z wyłączeniem laktonów lub izosafrolu, 1-(1,3-benzodioksol-5-ilo)propan-2-onu, piperonalu, safrolu, tetrahydrokannabinoli (wszystkie izomery) i karbofuranu (ISO)) |
Jedynie pochodzenia zwierzęcego, np. glukozamina, glukozamino-6-fosforan i ich siarczany. |
|
ex 2936 |
Prowitaminy i witaminy, naturalne i syntetyczne (włącznie z naturalnymi koncentratami), ich pochodne stosowane głównie jako witaminy, oraz mieszaniny wymienionych substancji, nawet w dowolnym rozpuszczalniku |
Wyłącznie witamina D3 i jej prekursory pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 2942 00 00 |
Pozostałe związki organiczne |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 30
PRODUKTY FARMACEUTYCZNE
Uwagi ogólne
Produkty gotowe (produkty kosmetyczne, aktywne wyroby medyczne do implantacji, wyroby medyczne, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, weterynaryjne produkty lecznicze, produkty lecznicze) zdefiniowane w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 są wyłączone z wykazu.
Produkty pośrednie są włączone.
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3001 20 90 |
Ekstrakty gruczołów lub pozostałych narządów lub ich wydzielin, pochodzenia innego niż ludzkie |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego. Obejmuje produkt będący zamiennikiem siary, używany do karmienia cieląt. |
|
ex 3001 90 91 |
Substancje zwierzęce preparowane do celów terapeutycznych lub profilaktycznych: heparyna i jej sole |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego, które są przeznaczone do dalszego przetwarzania zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 w celu produkcji produktów pochodnych, o których mowa w art. 33 lit. a)–f) tego rozporządzenia. |
|
ex 3001 90 98 |
Substancje zwierzęce inne niż heparyna i jej sole, preparowane do celów terapeutycznych lub profilaktycznych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego. Oprócz gruczołów i pozostałych narządów wymienionych w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 3001 , ten kod CN obejmuje przysadkę, gruczoły nadnercza i tarczycę. |
|
ex 3002 12 00 |
Antysurowice i pozostałe frakcje krwi |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego. Nie obejmuje przeciwciał i DNA. W odniesieniu do pozycji 3002 szczególne wymogi są określone dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego objętych tabelą 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 i są wyszczególnione w następujących wierszach: Wiersz 2: produkty z krwi, z wyłączeniem krwi koniowatych; Wiersz 3: krew i produkty z krwi koniowatych. |
|
ex 3002 49 00 |
Toksyny, hodowle mikroorganizmów (z wyłączeniem drożdży) oraz produkty podobne |
Tylko patogeny i kultury patogenów dla zwierząt. |
|
ex 3002 51 00 |
Produkty do prowadzenia terapii komórkowej |
Tylko patogeny i kultury patogenów dla zwierząt. |
|
ex 3002 59 00 |
Kultury komórkowe, nawet modyfikowane, inne niż produkty do prowadzenia terapii komórkowej |
Tylko patogeny i kultury patogenów dla zwierząt. |
|
3002 90 30 |
Krew zwierzęca przygotowana do stosowania terapeutycznego, profilaktycznego lub diagnostycznego |
Wszystkie. |
|
ex 3002 90 90 |
Pozostałe |
Tylko patogeny i kultury patogenów dla zwierząt. |
|
ex 3006 92 00 |
Odpady farmaceutyczne |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego. Obejmuje odpady farmaceutyczne i produkty farmaceutyczne, które nie nadają się do użycia zgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem. |
DZIAŁ 31
NAWOZY
Uwagi do działu 31 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3101 00 00 |
Nawozy zwierzęce lub roślinne, nawet zmieszane ze sobą lub poddane obróbce chemicznej; nawozy produkowane przez zmieszanie lub obróbkę chemiczną produktów pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego w formie nierozcieńczonej. Obejmuje guano, z wyłączeniem zmineralizowanego guana. Obejmuje obornik mieszany z przetworzonym białkiem zwierzęcym, jeżeli jest używany jako nawóz; ale mieszaniny obornika z chemikaliami stosowane jako nawozy są wyłączone (zob. pozycja 3105 , która obejmuje tylko nawozy mineralne lub chemiczne). Szczególne wymogi dotyczące przetworzonego obornika i produktów pochodnych przetworzonego obornika oraz guana nietoperzy są określone w wierszu 1 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 3105 10 00 |
Towary niniejszego działu w tabletkach lub podobnych postaciach, lub w opakowaniach o masie brutto nieprzekraczającej 10 kg |
Tylko nawozy zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego. Szczególne wymogi dotyczące przetworzonego obornika i produktów pochodnych przetworzonego obornika oraz guana nietoperzy są określone w wierszu 1 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 32
EKSTRAKTY GARBNIKÓW LUB ŚRODKÓW BARWIĄCYCH; GARBNIKI I ICH POCHODNE; BARWNIKI, PIGMENTY I POZOSTAŁE ŚRODKI BARWIĄCE; FARBY I LAKIERY; KIT I POZOSTAŁE MASY USZCZELNIAJĄCE; ATRAMENTY
Uwagi do działu 32 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„3. |
Pozycje 3203, 3204, 3205 oraz 3206 dotyczą także preparatów opartych na substancjach barwiących (włącznie, w przypadku pozycji 3206, z pigmentami barwiącymi objętymi pozycją 2530 lub działu 28, płatkami metalowymi i proszkami metali), w rodzaju stosowanych do barwienia dowolnych materiałów lub stosowanych jako elementy składowe do produkcji preparatów barwiących. Pozycje te nie dotyczą jednakże pigmentów rozproszonych w środowiskach niewodnych, w postaci cieczy lub pasty, w rodzaju stosowanych do produkcji farb, włącznie z emaliami (pozycja 3212), lub do pozostałych preparatów objętych pozycjami 3207, 3208, 3209, 3210, 3212, 3213 lub 3215.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3203 00 |
Środki barwiące pochodzenia zwierzęcego (włącznie z ekstraktami barwiącymi, ale z wyłączeniem czerni kostnej), nawet zdefiniowane chemicznie; preparaty wymienione w uwadze 3 do niniejszego działu, na bazie środków barwiących pochodzenia zwierzęcego |
Jedynie dyspersje pigmentów w bazie tłuszczu mleka, używane do produkcji żywności lub pasz. |
|
ex 3204 |
Środki barwiące organiczne syntetyczne, nawet zdefiniowane chemicznie; preparaty wymienione w uwadze 3 do niniejszego działu, na bazie środków barwiących organicznych syntetycznych; produkty organiczne syntetyczne, w rodzaju stosowanych jako fluorescencyjne środki rozjaśniające lub jako luminofory, nawet zdefiniowane chemicznie |
Jedynie dyspersje pigmentów w bazie tłuszczu mleka, używane do produkcji żywności lub pasz. |
DZIAŁ 33
OLEJKI ETERYCZNE I REZINOIDY; PREPARATY PERFUMERYJNE, KOSMETYCZNE LUB TOALETOWE
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3302 |
Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (włącznie z roztworami alkoholowymi) na bazie jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów |
Jedynie środki aromatyzujące w bazie tłuszczu mleka, używane do produkcji żywności lub pasz. |
DZIAŁ 35
SUBSTANCJE BIAŁKOWE; SKROBIE MODYFIKOWANE; KLEJE; ENZYMY
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3501 |
Kazeina, kazeiniany i pozostałe pochodne kazeiny; kleje kazeinowe |
Obejmuje kazeinę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, do karmienia zwierząt lub do celów technicznych. Szczególne wymogi dotyczące mleka, produktów na bazie mleka oraz siary, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, są określone w wierszu 4 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
ex 3502 |
Albuminy (włączając koncentraty dwu lub więcej białek serwatki, zawierające w przeliczeniu na suchą substancję więcej niż 80 % masy białka serwatki), albuminiany i pozostałe pochodne albumin |
Obejmuje produkty pochodne od jaj i pochodne od mleka, przeznaczone lub nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi (w tym do celów karmienia zwierząt). Albumina przeznaczona do produkcji wyrobów farmaceutycznych jest objęta pozycją 3002 . Szczególne wymogi dotyczące mleka, produktów na bazie mleka, siary i produktów na bazie siary nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, są określone w wierszu 4 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, a szczególne wymogi dotyczące produktów jajecznych nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi są określone w wierszu 9 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
|
3503 00 |
Żelatyna (włącznie z żelatyną w arkuszach prostokątnych (włączając kwadratowe), nawet powierzchniowo obrobionych lub barwionych) oraz pochodne żelatyny; karuk; pozostałe kleje pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem klejów kazeinowych objętych pozycją 3501 |
Obejmuje żelatynę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, na paszę dla zwierząt i do zastosowań technicznych. Żelatyna sklasyfikowana w pozycji 3913 (utwardzone białka) i żelatyna sklasyfikowana w pozycji 9602 (obrobiona, nieutwardzona żelatyna i artykuły z nieutwardzonej żelatyny) (na przykład puste kapsułki, jeśli nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta), nie podlega kontrolom urzędowym. Szczególne wymogi są określone w wierszu 5 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 w odniesieniu do żelatyny i hydrolizatu białkowego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz w sekcji 11 rozdziału II załącznika XIV do tego rozporządzenia w odniesieniu do żelatyny fotograficznej. |
|
ex 3504 00 |
Peptony i ich pochodne; pozostałe substancje białkowe oraz ich pochodne, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; proszek skórzany, nawet chromowany |
Obejmuje kolagen i hydrolizat białkowy przeznaczone do spożycia przez ludzi, na paszę dla zwierząt i do zastosowań technicznych. Obejmuje kolagenowe produkty białkowe pochodzące ze skór, skórek, kości i ścięgien zwierząt. Obejmuje hydrolizat białkowy składający się z polipeptydów, peptydów i aminokwasów oraz ich mieszanek, otrzymanych w wyniku hydrolizy produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Towary objęte tą pozycją nie podlegają kontrolom urzędowym, jeżeli są używane jako dodatki do żywności w przetworach spożywczych (pozycja 2106 ). Obejmuje wszelkie produkty uboczne mleka przeznaczone do spożycia przez ludzi, które nie są objęte pozycją 0404 . Szczególne wymogi dotyczące kolagenu są określone w wierszu 8 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, a szczególne wymogi dotyczące żelatyny i hydrolizatu białkowego są określone w wierszu 5 tej tabeli. |
|
ex 3507 10 00 |
Podpuszczka i jej koncentraty |
Podpuszczka i koncentraty przeznaczone do spożycia przez ludzi, pochodzące wyłącznie z produktów pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 3507 90 90 |
Enzymy i preparaty enzymatyczne, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, inne niż podpuszczka i jej koncentraty lub lipaza lipoproteinowa lub proteaza alkaliczna Aspergillus |
Wyłącznie pochodzenia zwierzęcego. |
DZIAŁ 38
PRODUKTY CHEMICZNE RÓŻNE
Uwagi do działu 38 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„4. |
W całej nomenklaturze wyrażenie »odpady komunalne« oznacza odpady w rodzaju pochodzących z gospodarstw domowych, hoteli, restauracji, szpitali, sklepów, biur itp., zmiotki z dróg i chodników, a także odpady budowlane i z rozbiórek. Odpady komunalne zawierają zazwyczaj dużą różnorodność materiałów, takich jak: tworzywa sztuczne, guma, drewno, papier, materiały włókiennicze, szkło, metale, żywność, połamane meble i inne uszkodzone lub wybrakowane wyroby.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3822 |
Odczynniki diagnostyczne lub laboratoryjne na podłożach, gotowe odczynniki diagnostyczne lub laboratoryjne, nawet na podłożach, nawet w postaci zestawów, inne niż te objęte pozycją 3006 . certyfikowane materiały wzorcowe |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyjątkiem wyrobów medycznych zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (*2) oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro zdefiniowanych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 (*3). |
|
ex 3825 10 00 |
Odpady komunalne |
Wyłącznie odpady gastronomiczne zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego, jeżeli są objęte zakresem art. 2 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, z wyjątkiem odpadów gastronomicznych pochodzących bezpośrednio z międzynarodowych środków transportu i usuwanych zgodnie z art. 12 lit. d) tego rozporządzenia. Zużyty olej kuchenny przeznaczony do stosowania w zakresie rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 (na przykład na nawozy organiczne, biogaz, biodiesel lub paliwo), może zostać objęty tym kodem CN. |
DZIAŁ 39
TWORZYWA SZTUCZNE I ARTYKUŁY Z NICH; KAUCZUK I ARTYKUŁY Z KAUCZUKU
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 3913 90 00 |
Polimery naturalne, i modyfikowane polimery naturalne, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, w formach podstawowych, inne niż kwas alginowy, jego sole i estry |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego (na przykład siarczan chondroityny, chitozan, utwardzona żelatyna). |
|
ex 3917 10 |
Sztuczne jelita (osłonki kiełbas) z utwardzonych białek lub materiałów celulozowych |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego. |
|
ex 3926 90 97 |
Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914 , inne niż objęte podpozycjami/kodami 3926 10 00 , 3926 20 00 , 3926 30 00 , 3926 40 00 , 3926 90 , 3926 90 50 i 3926 90 60 |
Obejmuje puste kapsułki utwardzonej żelatyny przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta. Szczególne wymogi dotyczące żelatyny są określone w wierszu 5 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 41
SKÓRY I SKÓRKI SUROWE (INNE NIŻ SKÓRY FUTERKOWE) ORAZ SKÓRY WYPRAWIONE
Uwagi ogólne
Kontrolom urzędowym podlegają wyłącznie skóry i skórki zwierząt kopytnych objęte pozycjami 4101, 4102 i 4103.
Szczególne wymogi dotyczące skór i skórek zwierząt kopytnych są określone w wierszach 4 i 5 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
Uwagi do działu 41 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 4101 |
Skóry i skórki bydlęce, surowe (włączając bawole) lub ze zwierząt jednokopytnych (świeże lub solone, suszone, wapnione, piklowane lub inaczej konserwowane, ale niegarbowane, niewyprawione na pergamin lub dalej nieprzetworzone), nawet odwłoszone lub dwojone |
Wyłącznie świeże, schłodzone lub poddane obróbce skóry i skórki, w tym suszone, suchosolone, mokrosolone lub zakonserwowane innymi sposobami niż garbowanie lub równoważny proces. Przywóz bez ograniczeń może być możliwy w przypadku poddanych obróbce skór i skórek, o których mowa w pkt C.2 rozdziału V załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, pod warunkiem zgodności z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w szczególności w przypadku kodów CN ex 4101 20 80 i ex 4101 50 90 . |
|
ex 4102 |
Skóry surowe, owcze lub jagnięce (świeże lub solone, suszone, wapnione, piklowane lub inaczej konserwowane, ale niegarbowane, niewyprawione na pergamin lub dalej nieprzetworzone), nawet z wełną lub dwojone, inne niż te wyłączone uwagą 1 c) do niniejszego działu |
Wyłącznie świeże, schłodzone lub poddane obróbce skóry i skórki, w tym suszone, suchosolone, mokrosolone lub zakonserwowane innymi sposobami niż garbowanie lub równoważny proces. Przywóz bez ograniczeń może być możliwy w przypadku poddanych obróbce skór i skórek, o których mowa w pkt C.2 rozdziału V załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, pod warunkiem zgodności z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w szczególności w przypadku kodów CN ex 4102 21 00 i ex 4102 29 00 . |
|
ex 4103 |
Pozostałe skóry i skórki, surowe (świeże lub solone, suszone, wapnione, piklowane lub inaczej konserwowane, ale niegarbowane, niewyprawione na pergamin lub dalej nieprzetworzone), nawet odwłosione lub dwojone, inne niż te wyłączone uwagą 1 b) lub 1 c) do niniejszego działu |
Wyłącznie świeże, schłodzone lub poddane obróbce skóry i skórki, w tym suszone, suchosolone, mokrosolone lub zakonserwowane innymi sposobami niż garbowanie lub równoważny proces. Przywóz bez ograniczeń może być możliwy w przypadku poddanych obróbce skór i skórek, o których mowa w pkt C.2 rozdziału V załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, pod warunkiem zgodności z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w szczególności w przypadku kodu CN ex 4103 90 00 . |
DZIAŁ 42
ARTYKUŁY ZE SKÓRY WYPRAWIONEJ; WYROBY SIODLARSKIE I RYMARSKIE; ARTYKUŁY PODRÓŻNE, TOREBKI I PODOBNE POJEMNIKI; ARTYKUŁY Z JELIT ZWIERZĘCYCH (INNYCH NIŻ JELITA JEDWABNIKÓW)
Uwagi do działu 42 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„2. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
(...)
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 4205 00 90 |
Pozostałe artykuły ze skóry wyprawionej lub ze skóry wtórnej, inne niż w rodzaju stosowanych w maszynach lub urządzeniach mechanicznych lub do innych celów technicznych |
Wyłącznie gryzaki dla psów i materiały do produkcji gryzaków dla psów. |
|
ex 4206 00 00 |
Artykuły z jelit (innych niż jelita jedwabników), błon, pęcherzy lub ze ścięgien |
Wyłącznie karma dla zwierząt domowych i materiały do produkcji przetworzonej karmy dla zwierząt domowych. |
DZIAŁ 43
SKÓRY FUTERKOWE I FUTRA SZTUCZNE; WYROBY Z NICH
Uwagi do działu 43 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
W całej nomenklaturze wyrażenie »skóry futerkowe«, inne niż skóry futerkowe surowe objęte pozycją 4301, dotyczy wszystkich zwierzęcych skór i skórek, które były garbowane lub obrabiane, z włosem lub wełną. |
|
2. |
Niniejszy dział nie obejmuje:
|
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Pozycja 4301: Skóry futerkowe uważa się za surowe i objęte niniejszą pozycją nie tylko wtedy, kiedy są w stanie naturalnym, lecz także kiedy są oczyszczone i zakonserwowane w celu ochrony przed zniszczeniem, np. poprzez suszenie lub solenie (na sucho lub na mokro).” Futro może być również »wyskubane« lub »przycinane«, tj. grube włosie może być usuwane lub obcinane, lub powierzchnia skóry może być »oczyszczona z resztek tkanek« lub oskrobana.”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 4301 |
Skóry futerkowe surowe (włącznie z łbami, ogonami, łapami i pozostałymi częściami lub kawałkami nadającymi się do wykorzystania w kuśnierstwie), inne niż surowe skóry i skórki objęte pozycjami 4101 , 4102 lub 4103 |
Wszystkie, z wyłączeniem skór futerkowych poddanych obróbce, o których mowa w rozdziale VIII załącznika XIII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, pod warunkiem zgodności z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Obejmuje następujące podpozycje: ex 4301 10 00 (z norek, całe, nawet z łbem, ogonem lub łapami): szczególne wymogi dotyczące produktów pochodnych do wykorzystania poza łańcuchem paszowym (futro) są określone w wierszu 14 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 4301 30 00 (z jagniąt, takich jak: jagnięta: astrachańskie, szerokoogoniaste, karakuły, perskie i podobne, jagnięta indyjskie, chińskie, mongolskie lub tybetańskie, całe, z łbem lub bez, ogonem lub łapami): szczególne wymogi dotyczące skór i skórek zwierząt kopytnych są określone w wierszu 5 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 4301 60 00 (z lisów, całe, z łbem lub bez, ogonem lub łapami): szczególne wymogi dotyczące produktów pochodnych do wykorzystania poza łańcuchem paszowym (futro) są określone w wierszu 14 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 4301 80 00 (pozostałe skóry futerkowe, całe, z łbem lub bez, ogonem lub łapami): ze zwierząt innych niż kopytne, na przykład ze świstaków, dzikich kotów, fok, nutrii. Szczególne wymogi dotyczące produktów pochodnych do wykorzystania poza łańcuchem paszowym (futro) są określone w wierszu 14 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. ex 4301 90 00 (łby, ogony, łapy i pozostałe części lub kawałki nadające się do wykorzystania w kuśnierstwie): szczególne wymogi dotyczące produktów pochodnych do wykorzystania poza łańcuchem paszowym (futro) są określone w wierszu 14 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 51
WEŁNA, CIENKA LUB GRUBA SIERŚĆ ZWIERZĘCA; PRZĘDZA I TKANINA Z WŁOSIA KOŃSKIEGO
Uwagi ogólne
W odniesieniu do pozycji 5101–5103 szczególne wymogi dotyczące wełny i sierści, niepoddanych obróbce, są określone w wierszu 8 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
Uwaga do działu 51 (wyciąg z uwag do tego działu CN)
|
„1. |
W całej nomenklaturze:
|
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„W całej nomenklaturze wyrażenie »gruba sierść zwierzęca« oznacza każdą inną sierść zwierzęcą niż »cienka sierść zwierzęca« oprócz wełny (pozycja 5101), sierści z grzywy lub ogona zwierząt koniowatych lub bydła (zaklasyfikowanej jako »włosie końskie« w pozycji 0511), szczeciny lub sierści świń lub dzików, sierści borsuka lub innej sierści do wyrobu szczotek (pozycja 0502) (zob. uwaga 1 lit. c) do tego działu).”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 5101 |
Wełna, niezgrzebna ani nieczesana |
Obejmuje wełnę niepoddaną obróbce. |
|
ex 5102 |
Cienka lub gruba sierść zwierzęca, niezgrzebna ani nieczesana |
Obejmuje cienką sierść zwierzęcą i grubą sierść zwierzęcą, niepoddaną obróbce, włączając grubą sierść z boków bydła lub zwierząt koniowatych. |
|
ex 5103 |
Odpady wełny lub cienkiej lub grubej sierści zwierzęcej, włącznie z odpadami przędzy, ale z wyłączeniem szarpanki rozwłóknionej |
Obejmuje wełnę niepoddaną obróbce lub cienką lub grubą sierść zwierzęcą. |
DZIAŁ 67
PIÓRA I PUCH, PREPAROWANE ORAZ ARTYKUŁY Z PIÓR LUB PUCHU; KWIATY SZTUCZNE; ARTYKUŁY Z WŁOSÓW LUDZKICH
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Pozycja 6701 obejmuje
|
A) |
Skóry ptasie i pozostałe części ptaków wraz z piórami lub puchem, pióra i puch, części piór, które nie stanowią jednak produktów gotowych, które zostały poddane procesowi innemu niż zwykłe czyszczenie, dezynfekcja lub konserwacja (zob. Noty wyjaśniające do pozycji 0505); towary objęte niniejszą pozycją mogą być, na przykład bielone, barwione, zwijane lub falowane. |
|
B) |
Artykuły wykonane ze skór lub pozostałych części ptaków wraz z ich piórami lub puchem, artykuły z piór, puchu lub części piór, nawet jeżeli pióra lub puch itp. są nieobrobione lub są tylko oczyszczone, w tym artykuły wykonane ze stosin lub dutek. W związku z tym pozycja ta obejmuje:
|
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 6701 00 00 |
Skóry ptasie i pozostałe części ptaków wraz z piórami lub puchem, pióra, części piór, puch i artykuły z puchu (inne niż towary objęte pozycją 0505 oraz obrobione dutki i stosiny) |
Tylko skóry ptasie i pozostałe części ptaków wraz z piórami lub puchem, pióra i puch oraz części piór. Obejmuje artykuły z nieobrobionych lub tylko oczyszczonych skór, piór lub puchu i części piór. Z wyłączeniem poddanych obróbce piór ozdobnych, poddanych obróbce piór przewożonych przez podróżnych do prywatnego użytku lub przesyłek poddanych obróbce piór wysyłanych do osób prywatnych w celach nieprzemysłowych, jak określono w sekcji 6 lit. a) rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Szczególne wymogi dotyczące piór są określone w wierszu 9 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 71
PERŁY NATURALNE LUB HODOWLANE, KAMIENIE SZLACHETNE LUB PÓŁSZLACHETNE, METALE SZLACHETNE, METALE PLATEROWANE METALEM SZLACHETNYM I ARTYKUŁY Z NICH; SZTUCZNA BIŻUTERIA; MONETY
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 7101 21 00 |
Perły hodowlane, nieobrobione |
Obejmuje ostrygi nienadające się do spożycia przez ludzi, zawierające jedną lub więcej pereł hodowlanych, konserwowane w solance lub innymi metodami, pakowane w hermetyczne pojemniki. Obejmuje perły hodowlane, nieobrobione, o których mowa w sekcji 2 rozdziału IV załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, o ile nie są one wyłączone z zakresu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, jak przewidziano w art. 2 ust. 2 lit. f) tego rozporządzenia. |
DZIAŁ 95
ZABAWKI, GRY I ARTYKUŁY SPORTOWE; ICH CZĘŚCI I AKCESORIA
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Urządzenia rozrywkowe na wolnym powietrzu; wędrowne cyrki i wędrowne menażerie; wędrowne teatry objęte są pozycją 9508, pod warunkiem że obejmują wszystkie zasadnicze jednostki wymagane do ich normalnego działania. Pozycja ta obejmuje również elementy wyposażenia pomocniczego, pod warunkiem że są przedstawiane wraz z tymi różnymi urządzeniami i jako elementy składowe tych różnych urządzeń rozrywkowych, niezależnie od tego, że gdy są przedstawiane oddzielnie (np. namioty, zwierzęta, instrumenty muzyczne, elektrownie, silniki, oprawy oświetleniowe, siedzenia oraz broń i amunicja) byłyby objęte innymi pozycjami Nomenklatury scalonej.”
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 9508 10 00 |
Wędrowne cyrki i wędrowne menażerie |
Wyłącznie zwierzęta żywe. |
|
ex 9508 30 |
Urządzenia rozrywkowe na wolnym powietrzu |
Wyłącznie zwierzęta żywe. |
|
ex 9508 40 |
Wędrowne teatry |
Wyłącznie zwierzęta żywe. |
DZIAŁ 96
ARTYKUŁY PRZEMYSŁOWE RÓŻNE
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„Do celów pozycji 9601 wyrażenie »obrobione« odnosi się do materiałów, które zostały poddane obróbce wykraczającej poza zwykłe przygotowanie dozwolone w pozycji dotyczącej danego surowca (zob. Noty wyjaśniające do pozycji 0505–0508). W związku z tym pozycja 9601 obejmuje kawałki kości słoniowej, pręty itp. przycięte do kształtu (włączając kwadratowy lub prostokątny) lub polerowane, lub obrobione w inny sposób przez szlifowanie, wiercenie, frezowanie, toczenie itp. Części, które można zidentyfikować jako części artykułów, są jednak wyłączone z pozycji 9601, jeżeli części te są objęte inną pozycją nomenklatury. W związku z tym nakładki do klawiszy fortepianowych i płytki do kolb broni palnej objęte są odpowiednio pozycjami 9209 i 9305. Materiały obrobione, których nie można zidentyfikować jako części artykułów, są jednak klasyfikowane w pozycji 9601 (np. zwykłe tarcze, płyty lub pasy do inkrustacji itp. lub do dalszego zastosowania przy produkcji klawiszy fortepianowych).
Pozycja 9602 obejmuje arkusze nieutwardzonej żelatyny przycięte do kształtu innego niż kwadratowy lub prostokątny. Arkusze przycięte do kształtu prostokątnego (włączając kwadratowy), nawet obrobione powierzchniowo, objęte są pozycją 3503 lub działem 49 (np. karty pocztowe) (zob. Nota wyjaśniająca do pozycji 3503). Artykuły z nieutwardzonej żelatyny obejmują na przykład:
|
(i) |
Małe krążki do naklejania na końcówki kijów bilardowych. |
|
(ii) |
Kapsułki na produkty farmaceutyczne i na paliwo do zapalniczek mechanicznych.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 9602 00 00 |
Materiały do rzeźbienia pochodzenia roślinnego lub mineralnego, obrobione oraz artykuły z takich materiałów; formowane lub rzeźbione artykuły z wosku, stearyny, gum i żywic naturalnych lub mas modelarskich, oraz pozostałe artykuły formowane lub rzeźbione, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; obrobiona, nieutwardzona żelatyna (z wyjątkiem żelatyny objętej pozycją 3503 ) oraz artykuły z nieutwardzonej żelatyny |
Obejmuje puste kapsułki nieutwardzonej żelatyny przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta; szczególne wymogi są określone w wierszu 5 tabeli 1 w sekcji 1 rozdziału I załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 97
DZIEŁA SZTUKI, PRZEDMIOTY KOLEKCJONERSKIE I ANTYKI
Wyciąg z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego
„A) Pozycja obejmuje kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie będące przedmiotem zainteresowania zoologicznego, botanicznego, mineralogicznego lub anatomicznego, takie jak:
|
1) |
Martwe zwierzęta wszystkich gatunków zakonserwowane w stanie suchym lub w płynie; wypchane zwierzęta przeznaczone do zbiorów. |
|
2) |
Wydmuszki; owady w pudełkach, ramkach itp. (inne niż artykuły montowane stanowiące sztuczną biżuterię lub breloki); puste skorupy, inne niż w rodzaju nadających się do użytku przemysłowego. |
|
3) |
Nasiona lub rośliny, ususzone lub zakonserwowane w płynie; zielniki. |
|
4) |
Okazy minerałów (niebędących kamieniami szlachetnymi lub półszlachetnymi objętymi działem 71); okazy skamienielin. |
|
5) |
Okazy osteologiczne (szkielety, czaszki, kości). |
|
6) |
Okazy anatomiczne i patologiczne.” |
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 9705 |
Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, archeologiczne, etnograficzne, historyczne, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, paleontologiczne lub numizmatyczne |
Wyłącznie produkty pochodzenia zwierzęcego. Nie obejmuje trofeów myśliwskich i innych preparatów jakiegokolwiek gatunku zwierząt, które zostały poddane kompletnemu procesowi wypychania, co zapewnia ich zachowanie w temperaturze pokojowej. Nie obejmuje trofeów myśliwskich i innych preparatów pochodzących od innych gatunków niż kopytne i ptaki (nawet poddanych obróbce). Szczególne wymogi dotyczące trofeów myśliwskich są określone w wierszu 6 tabeli 2 w sekcji 1 rozdziału II załącznika XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. |
DZIAŁ 99
SPECJALNE KODY NOMENKLATURY SCALONEJ
PODDZIAŁ II
Kody statystyczne dla niektórych szczególnych przepływów towarów
Uwagi ogólne
Niniejszy dział obejmuje towary pochodzące z państw trzecich i dostarczane na statki wodne i statki powietrzne w Unii Europejskiej w ramach procedury tranzytu celnego (T1).
|
Kod CN |
Wyszczególnienie |
Kwalifikacja i wyjaśnienia |
|
(1) |
(2) |
(3) |
|
ex 9930 24 00 |
Zaopatrzenie statków i statków powietrznych, sklasyfikowane w działach Nomenklatury scalonej od 1 do 24 |
Obejmuje produkty pochodzenia zwierzęcego i produkty złożone przeznaczone do celów zaopatrzenia statków zgodnie z art. 21 i 29 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2124 (*4). |
|
ex 9930 99 00 |
Towary sklasyfikowane gdzie indziej dostarczane na statki wodne lub powietrzne |
Obejmuje produkty pochodzenia zwierzęcego i produkty złożone przeznaczone do celów zaopatrzenia statków zgodnie z art. 21 i 29 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2124. |
(1) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/630 z dnia 16 lutego 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do niektórych kategorii towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej i zmieniające decyzję Komisji 2007/275/WE (Dz.U. L 132 z 19.4.2021, s. 17).
(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).
(4) Decyzja Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. dotycząca zawarcia Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Protokołu zmian do tej Konwencji (Dz.U. L 198 z 20.7.1987, s. 1).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).
(6) Dz.U. C 119 z 29.3.2019, s. 1.
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).
(*1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1125/2006 z dnia 21 lipca 2006 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze scalonej (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, s. 3).
(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).
(*3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 176).
(*4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2124 z dnia 10 października 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przesyłek zwierząt i towarów w tranzycie, przeładunku i w trakcie dalszego transportu przez terytorium Unii oraz zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008, (WE) nr 1251/2008, (WE) nr 119/2009, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010, (UE) nr 142/2011, (UE) nr 28/2012, rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/759 i decyzję Komisji 2007/777/WE (Dz.U. L 321 z 12.12.2019, s. 73).
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/65 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1323
z dnia 27 lipca 2022 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje,
|
(1) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj. |
|
(2) |
Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. |
|
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95. |
|
(4) |
Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2022 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącą,
Wolfgang BURTSCHER
Dyrektor Generalny
Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK I
|
Kod CN |
Opis towarów |
Cena reprezentatywna (EUR/100 kg) |
Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 (EUR/100 kg) |
Pochodzenie (1) |
|
0207 14 10 |
Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, zamrożone |
270,4 256,6 |
9 13 |
BR TH |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7).
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/68 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/1324
z dnia 28 lipca 2022 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości benzowyndiflupyru, boskalidu, fenazachiny, fluazyfopu-P, flupiradifuronu, fluksapyroksadu, fosetylu-Al, izofetamidu, metaflumizonu, piraklostrobiny, spirotetramatu, tiabendazolu i tolklofosu metylowego w określonych produktach lub na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 14 grudnia 2021 r. Komisja Kodeksu Żywnościowego przyjęła nowe kodeksowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (CXL) acetochloru, afidopyropenu, benzowyndiflupyru, bifentryny, boskalidu, buprofezyny, karbendazymu, chlorantraniliprolu, cyklaniliprolu, cypermetryny (w tym alfa- i zeta- cypermetryny), dikamby, fenazachiny, flonikamidu, fluazyfopu-P, fluensulfonu, flupiradifuronu, fluksapyroksadu, fosetylu-Al, glifosatu, izofetamidu, krezoksymu metylu, mandestrobiny, mezotrionu, metaflumizonu, metkonazolu, metoprenu, pendimetaliny, pentiopiradu, pikoksystrobiny, propikonazolu, pydiflumetofenu, piraklostrobiny, pyriofenonu, piryproksyfenu, spirotetramatu, tebukonazolu, tiabendazolu, tolklofosu metylowego i tolfenpiradu (2). |
|
(2) |
W załącznikach II, III oraz V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 określono najwyższe dopuszczalne poziomy (NDP) tych substancji z wyjątkiem afidopyropenu, fluensulfonu, pydiflumetofenu i tolfenpiradu, dla których nie określono szczególnego NDP, ani nie włączono tych substancji do załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, wobec czego stosuje się do nich wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg, określoną w art. 18 ust. 1 lit. b) wspomnianego rozporządzenia. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), jeżeli istnieją normy międzynarodowe lub jeżeli spodziewane jest ich wprowadzenie, mają one zostać wzięte pod uwagę podczas opracowywania lub dostosowywania prawa żywnościowego, z wyjątkiem sytuacji, w których normy takie – lub ich część – nie stanowiłyby skutecznego lub odpowiedniego środka realizacji celów prawa żywnościowego; sytuacji, w których ich niestosowanie jest uzasadnione naukowo, oraz gdyby miały one spowodować zmianę poziomu ochrony w stosunku do poziomu określonego jako właściwy w Unii. Ponadto – zgodnie z art. 13 lit. e) wspomnianego rozporządzenia – Unia ma wspierać spójność międzynarodowych norm technicznych i prawa żywnościowego, dbając jednocześnie o to, aby wysoki poziom ochrony przyjęty w Unii nie został obniżony. |
|
(4) |
Unia zgłosiła do Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów zastrzeżenia (4) (5) dotyczące CXL zaproponowanych dla następujących kombinacji pestycydów i produktów: acetochlor (wszystkie produkty), afidopyropen (wszystkie produkty), bifentryna (wszystkie produkty), boskalid (podgrupa owoców ziarnkowych), buprofezyna (wszystkie produkty), karbendazym (wszystkie produkty), cyklaniliprol (wszystkie produkty), cypermetryna (w tym alfa i zeta-cypermetryna) (wszystkie produkty), dikamba (wszystkie produkty), flonikamid (wszystkie produkty), fluazyfop-P (bez czarny, truskawka), fluensulfon (wszystkie produkty), fosetyl-Al (ziarna kawy), glifosat (wszystkie produkty), mandestrobina (nasiona rzepaku), metaflumizon (winogrona), metkonazol (wszystkie produkty), metopren (wszystkie produkty), pentiopirad (wszystkie produkty), pikoksystrobina (wszystkie produkty), propikonazol (wszystkie produkty), pydiflumetofen (wszystkie produkty), tebukonazol (wszystkie produkty), tolklofos metylowy (ziemniaki) i tolfenpirad (wszystkie produkty). |
|
(5) |
Ponadto Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) wyraził poważne obawy związane z potencjalnym nadmiernym spożyciem tiabendazolu w kartoflach słodkich/batatach (6). W związku z tym przedmiotowy CXL nie zostanie włączony do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 jako NDP. |
|
(6) |
CXL, w przypadku których Unia nie zgłosiła zastrzeżenia do Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów i w odniesieniu do których Urząd nie wyraził poważnych obaw związanych z potencjalnym nadmiernym spożyciem (co dotyczy niektórych CXL benzowyndiflupyru, boskalidu, fenazachiny, fluazyfopu-P, flupiradifuronu, fluksapyroksadu, fosetylu-Al, izofetamidu, metaflumizonu, piraklostrobiny, spirotetramatu, tiabendazolu i tolklofosu metylowego), są bezpieczne dla konsumentów w Unii (7). Wspomniane wartości CXL należy zatem włączyć do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 jako NDP, z wyjątkiem przypadków, w których odnoszą się one do produktów nieujętych w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia lub w których zostały ustalone na poziomie niższym niż obecne NDP. Nie należy zatem wprowadzać żadnych zmian w odniesieniu do NDP chlorantraniliprolu, krezoksymu metylu, mezotrionu, pendimetaliny, pyriofenonu, piryproksyfenu i tebukonazolu. |
|
(7) |
Na podstawie sprawozdania naukowego Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
|
(8) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005. |
|
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.
(2) https://www.fao.org/fao-who-codexalimentarius/sh-proxy/en/?lnk=1&url=https%253A%252F%252Fworkspace.fao.org%252Fsites%252Fcodex%252FMeetings%252FCX-701-44%252FFINAL%252520REPORT%252FRep21_CACe.pdf.
Wspólny program FAO i WHO dotyczący norm żywnościowych, Komisja Kodeksu Żywnościowego. Dodatek III. Sesja 44. W formie zdalnej, w dniach 8–15 oraz 17–18 listopada i dnia 14 grudnia 2021 r.
(3) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).
(4) Uwagi Unii Europejskiej do Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów 21/52/5(REV): https://www.fao.org/fao-who-codexalimentarius/sh-proxy/en/?lnk=1&url=https%253A%252F%252Fworkspace.fao.org%252Fsites%252Fcodex%252FMeetings%252FCX-718-52%252FCRDs%252Fpr52_CRD22x.pdf.
(5) Sprawozdanie z 52. sesji Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów REP21/PR: https://www.fao.org/fao-who-codexalimentarius/sh-proxy/en/?lnk=1&url=https%253A%252F%252Fworkspace.fao.org%252Fsites%252Fcodex%252FMeetings%252FCX-718-52%252FREPORT%252FFINAL%2BREPORT%252FREP21_PR52e.pdf.
(6) Wsparcie naukowe w przygotowaniu stanowiska UE na 52. sesji Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów. Dziennik EFSA 2021; 19(8):6766.
(7) Wsparcie naukowe w przygotowaniu stanowiska UE na 52. sesji Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów. Dziennik EFSA 2021; 19(8):6766.
ZAŁĄCZNIK
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w załączniku II kolumny dotyczące benzowyndiflupyru, boskalidu, fenazachiny, fluazyfopu-P, flupiradifuronu, fluksapyroksadu, izofetamidu, metaflumizonu, piraklostrobiny, spirotetramatu, tiabendazolu i tolklofosu metylowego otrzymują brzmienie: „ZAŁĄCZNIK II Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
2) |
w części A załącznika III kolumna dotycząca fosetylu-Al otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK IIIA Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)
|
(*1) Wskazuje granicę oznaczalności.
(1) Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.
(*2) Wskazuje granicę oznaczalności.
(2) Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.”
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/109 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1325
z dnia 28 lipca 2022 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 ustanawiającego szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 71 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Afrykański pomór świń jest zakaźną chorobą wirusową występującą u świń utrzymywanych i dzikich, która może mieć poważny wpływ na odnośną populację zwierząt i rentowność hodowli, powodując zakłócenia w przemieszczaniu przesyłek tych zwierząt i pozyskanych od nich lub z nich produktów w Unii oraz w wywozie do państw trzecich. |
|
(2) |
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/605 (2) zostało przyjęte w ramach rozporządzenia (UE) 2016/429 i ustanawia na czas określony środki szczególne w zakresie zwalczania chorób w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które mają być stosowane przez państwa członkowskie wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia (zainteresowane państwa członkowskie) na obszarach objętych ograniczeniami I, II i III wymienionych w tym załączniku. |
|
(3) |
Obszary wymienione jako obszary objęte ograniczeniami I, II i III w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 wyznaczono w oparciu o sytuację epidemiologiczną w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii. Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 został ostatnio zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/1234 (3) w następstwie zmian sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby na Łotwie i na Litwie. |
|
(4) |
Wszelkie zmiany obszarów objętych ograniczeniami I, II i III w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 powinny opierać się na sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń na obszarach występowania tej choroby oraz ogólnej sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w zainteresowanym państwie członkowskim, poziomie ryzyka dalszego rozprzestrzeniania się tej choroby, a także naukowych zasadach i kryteriach określania podziału geograficznego na obszary ze względu na afrykański pomór świń oraz wytycznych Unii uzgodnionych z państwami członkowskimi w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i publicznie dostępnych na stronie internetowej Komisji (4). Zmiany takie powinny również uwzględniać normy międzynarodowe, takie jak Kodeks zdrowia zwierząt lądowych (5) Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt oraz uzasadnienia podziału na obszary przedstawione przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. |
|
(5) |
Na Litwie i w Polsce wystąpiły nowe ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych. |
|
(6) |
W lipcu 2022 r. odnotowano wystąpienie jednego ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych w okręgu Utena na Litwie na obszarze obecnie wymienionym jako obszar objęty ograniczeniami II w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. To nowe ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Litwy, wymieniony obecnie jako obszar objęty ograniczeniami II w tym załączniku powinien obecnie zostać wymieniony w tym załączniku jako obszar objęty ograniczeniami III, a nie jako obszar objęty ograniczeniami II tego załącznika, a obecne granice obszaru objętego ograniczeniami II również należy ponownie określić w celu uwzględnienia tego niedawnego ogniska. |
|
(7) |
Ponadto w lipcu 2022 r. odnotowano wystąpienie jednego ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych w województwie zachodniopomorskim w Polsce na obszarze obecnie wymienionym jako obszar objęty ograniczeniami II w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. To nowe ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, wymieniony obecnie jako obszar objęty ograniczeniami II w tym załączniku powinien obecnie zostać wymieniony w tym załączniku jako obszar objęty ograniczeniami III, a nie jako obszar objęty ograniczeniami II tego załącznika, a obecne granice obszaru objętego ograniczeniami II również należy ponownie określić w celu uwzględnienia tego niedawnego ogniska. |
|
(8) |
W następstwie tych niedawnych ognisk afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych na Litwie i w Polsce oraz biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Unii, podział na obszary w tych państwach członkowskich został ponownie oceniony i zaktualizowany. Ponadto ponownie oceniono i zaktualizowano również wprowadzone środki zarządzania ryzykiem. Zmiany te należy odzwierciedlić w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, Na Litwie i w Polsce należy wyznaczyć nowe obszary objęte ograniczeniami o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je jako obszary objęte ograniczeniami II i III w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. Ponieważ sytuacja w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń jest w Unii bardzo dynamiczna, przy wyznaczaniu tych nowych obszarów objętych ograniczeniami wzięto pod uwagę sytuację na otaczających je obszarach. |
|
(9) |
Ze względu na pilny charakter sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń ważne jest, aby zmiany, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem wykonawczym w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605, stały się skuteczne tak szybko, jak jest to możliwe. |
|
(10) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/605 z dnia 7 kwietnia 2021 r. ustanawiające szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 129 z 15.4.2021, s. 1).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1234 z dnia 18 lipca 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 ustanawiającego szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 190 z 19.7.2022, s. 79).
(4) Dokument roboczy SANTE/7112/2015/Rev. 3 „Zasady i kryteria określania podziału geograficznego na obszary ze względu na afrykański pomór świń” (https://ec.europa.eu/food/animals/animal-diseases/control-measures/asf_en).
(5) Kodeks zdrowia zwierząt lądowych OIE, 29. wydanie, 2021. Tom I i II ISBN 978-92-95115-40-8; https://www.woah.org/en/what-we-do/standards/codes-and-manuals/terrestrial-code-online-access/.
ZAŁĄCZNIK
Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 otrzymuje brzmienie:
„ZAŁĄCZNIK I
OBSZARY OBJĘTE OGRANICZENIAMI
CZĘŚĆ I
1. Niemcy
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Niemczech:
|
Bundesland Brandenburg:
|
|
Bundesland Sachsen:
|
|
Bundesland Mecklenburg-Vorpommern:
|
2. Estonia
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Estonii:
|
— |
Hiiu maakond. |
3. Grecja
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Grecji:
|
— |
in the regional unit of Drama:
|
|
— |
in the regional unit of Xanthi:
|
|
— |
in the regional unit of Rodopi:
|
|
— |
in the regional unit of Evros:
|
|
— |
in the regional unit of Serres:
|
4. Łotwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Łotwie:
|
— |
Dienvidkurzemes novada, Grobiņas pagasts, Nīcas pagasta daļa uz ziemeļiem no apdzīvotas vietas Bernāti, autoceļa V1232, A11, V1222, Bārtas upes, Otaņķu pagasts, Grobiņas pilsēta, |
|
— |
Ropažu novada Stopiņu pagasta daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes. |
5. Litwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Litwie:
|
— |
Kalvarijos savivaldybė, |
|
— |
Klaipėdos rajono savivaldybė: Agluonėnų, Dovilų, Gargždų, Priekulės, Vėžaičių, Kretingalės ir Dauparų-Kvietinių seniūnijos, |
|
— |
Marijampolės savivaldybė, |
|
— |
Palangos miesto savivaldybė, |
|
— |
Vilkaviškio rajono savivaldybė. |
6. Węgry
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Węgrzech:
|
— |
Békés megye 950950, 950960, 950970, 951950, 952050, 952750, 952850, 952950, 953050, 953150, 953650, 953660, 953750, 953850, 953960, 954250, 954260, 954350, 954450, 954550, 954650, 954750, 954850, 954860, 954950, 955050, 955150, 955250, 955260, 955270, 955350, 955450, 955510, 955650, 955750, 955760, 955850, 955950, 956050, 956060, 956150 és 956160 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Bács-Kiskun megye 600150, 600850, 601550, 601650, 601660, 601750, 601850, 601950, 602050, 603250, 603750 és 603850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Budapest 1 kódszámú, vadgazdálkodási tevékenységre nem alkalmas területe, |
|
— |
Csongrád-Csanád megye 800150, 800160, 800250, 802220, 802260, 802310 és 802450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Fejér megye 400150, 400250, 400351, 400352, 400450, 400550, 401150, 401250, 401350, 402050, 402350, 402360, 402850, 402950, 403050, 403450, 403550, 403650, 403750, 403950, 403960, 403970, 404650, 404750, 404850, 404950, 404960, 405050, 405750, 405850, 405950, |
|
— |
406050, 406150, 406550, 406650 és 406750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Győr-Moson-Sopron megye 100550, 100650, 100950, 101050, 101350, 101450, 101550, 101560 és 102150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750260, 750350, 750450, 750460, 754450, 754550, 754560, 754570, 754650, 754750, 754950, 755050, 755150, 755250, 755350 és 755450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Komárom-Esztergom megye 250150, 250250, 250450, 250460, 250550, 250650, 250750, 251050, 251150, 251250, 251350, 251360, 251650, 251750, 251850, 252250, kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Pest megye 571550, 572150, 572250, 572350, 572550, 572650, 572750, 572850, 572950, 573150, 573250, 573260, 573350, 573360, 573450, 573850, 573950, 573960, 574050, 574150, 574350, 574360, 574550, 574650, 574750, 574850, 574860, 574950, 575050, 575150, 575250, 575350, 575550, 575650, 575750, 575850, 575950, 576050, 576150, 576250, 576350, 576450, 576650, 576750, 576850, 576950, 577050, 577150, 577350, 577450, 577650, 577850, 577950, 578050, 578150, 578250, 578350, 578360, 578450, 578550, 578560, 578650, 578850, 578950, 579050, 579150, 579250, 579350, 579450, 579460, 579550, 579650, 579750, 580250 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe. |
7. Polska
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Polsce:
|
w województwie kujawsko - pomorskim:
|
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie podkarpackim:
|
|
w województwie świętokrzyskim:
|
|
w województwie łódzkim:
|
|
w województwie śląskim:
|
|
w województwie pomorskim:
|
|
w województwie lubuskim:
|
|
w województwie dolnośląskim:
|
|
w województwie wielkopolskim:
|
|
w województwie opolskim:
|
|
w województwie zachodniopomorskim:
|
|
w województwie małopolskim:
|
8. Słowacja
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Słowacji:
|
— |
in the district of Nové Zámky, Sikenička, Pavlová, Bíňa, Kamenín, Kamenný Most, Malá nad Hronom, Belá, Ľubá, Šarkan, Gbelce, Bruty, Mužla, Obid, Štúrovo, Nána, Kamenica nad Hronom, Chľaba, Leľa, Bajtava, Salka, Malé Kosihy, |
|
— |
in the district of Veľký Krtíš, the municipalities of Ipeľské Predmostie, Veľká nad Ipľom, Hrušov, Kleňany, Sečianky, |
|
— |
in the district of Levice, the municipalities of Keť, Čata, Pohronský Ruskov, Hronovce, Želiezovce, Zalaba, Malé Ludince, Šalov, Sikenica, Pastovce, Bielovce, Ipeľský Sokolec, Lontov, Kubáňovo, Sazdice, Demandice, Dolné Semerovce, Vyškovce nad Ipľom, Preseľany nad Ipľom, Hrkovce, Tupá, Horné Semerovce, Hokovce, Slatina, Horné Turovce, Veľké Turovce, Šahy, Tešmak, Plášťovce, Ipeľské Uľany, Bátovce, Pečenice, Jabloňovce, Bohunice, Pukanec, Uhliská, |
|
— |
in the district of Krupina, the municipalities of Dudince, Terany, Hontianske Moravce, Sudince, Súdovce, Lišov, |
|
— |
the whole district of Ružomberok, |
|
— |
in the region of Turčianske Teplice, municipalties of Turček, Horná Štubňa, Čremošné, Háj, Rakša, Mošovce, |
|
— |
in the district of Martin, municipalties of Blatnica, Folkušová, Necpaly, |
|
— |
in the district of Dolný Kubín, the municipalities of Kraľovany, Žaškov, Jasenová, Vyšný Kubín, Oravská Poruba, Leštiny, Osádka, Malatiná, Chlebnice, Krivá, |
|
— |
in the district of Tvrdošín, the municipalities of Oravský Biely Potok, Habovka, Zuberec, |
|
— |
in the district of Žarnovica, the municipalities of Rudno nad Hronom, Voznica, Hodruša-Hámre, |
|
— |
the whole district of Žiar nad Hronom, except municipalities included in zone II. |
9. Włochy
Następujące obszary objęte ograniczeniami I we Włoszech:
|
Piedmont Region:
|
|
Liguria Region:
|
|
Emilia-Romagna Region:
|
|
Lombardia Region:
|
|
Lazio Region:
|
CZĘŚĆ II
1. Bułgaria
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Bułgarii:
|
— |
the whole region of Haskovo, |
|
— |
the whole region of Yambol, |
|
— |
the whole region of Stara Zagora, |
|
— |
the whole region of Pernik, |
|
— |
the whole region of Kyustendil, |
|
— |
the whole region of Plovdiv, excluding the areas in Part III, |
|
— |
the whole region of Pazardzhik, excluding the areas in Part III, |
|
— |
the whole region of Smolyan, |
|
— |
the whole region of Dobrich, |
|
— |
the whole region of Sofia city, |
|
— |
the whole region of Sofia Province, |
|
— |
the whole region of Blagoevgrad excluding the areas in Part III, |
|
— |
the whole region of Razgrad, |
|
— |
the whole region of Kardzhali, |
|
— |
the whole region of Burgas, |
|
— |
the whole region of Varna excluding the areas in Part III, |
|
— |
the whole region of Silistra, |
|
— |
the whole region of Ruse, |
|
— |
the whole region of Veliko Tarnovo, |
|
— |
the whole region of Pleven, |
|
— |
the whole region of Targovishte, |
|
— |
the whole region of Shumen, |
|
— |
the whole region of Sliven, |
|
— |
the whole region of Vidin, |
|
— |
the whole region of Gabrovo, |
|
— |
the whole region of Lovech, |
|
— |
the whole region of Montana, |
|
— |
the whole region of Vratza. |
2. Niemcy
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Niemczech:
|
Bundesland Brandenburg:
|
|
Bundesland Sachsen:
|
|
Bundesland Mecklenburg-Vorpommern:
|
3. Estonia
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Estonii:
|
— |
Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond). |
4. Łotwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Łotwie:
|
— |
Aizkraukles novads, |
|
— |
Alūksnes novads, |
|
— |
Augšdaugavas novads, |
|
— |
Ādažu novads, |
|
— |
Balvu novads, |
|
— |
Bauskas novads, |
|
— |
Cēsu novads, |
|
— |
Dienvidkurzemes novada Aizputes, Cīravas, Lažas, Durbes, Dunalkas, Tadaiķu, Vecpils, Bārtas, Sakas, Bunkas, Priekules, Gramzdas, Kalētu, Virgas, Dunikas, Vaiņodes, Gaviezes, Rucavas, Vērgales, Medzes pagasts, Nīcas pagasta daļa uz dienvidiem no apdzīvotas vietas Bernāti, autoceļa V1232, A11, V1222, Bārtas upes, Embūtes pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa P116, P106, autoceļa no apdzīvotas vietas Dinsdurbe, Kalvenes pagasta daļa uz rietumiem no ceļa pie Vārtājas upes līdz autoceļam A9, uz dienvidiem no autoceļa A9, uz rietumiem no autoceļa V1200, Kazdangas pagasta daļa uz rietumiem no ceļa V1200, P115, P117, V1296, Aizputes, Durbes, Pāvilostas, Priekules pilsēta, |
|
— |
Dobeles novads, |
|
— |
Gulbenes novads, |
|
— |
Jelgavas novads, |
|
— |
Jēkabpils novads, |
|
— |
Krāslavas novads, |
|
— |
Kuldīgas novada Alsungas, Gudenieku, Kurmāles, Rendas, Kabiles, Vārmes, Pelču, Snēpeles, Turlavas pagasts, Laidu pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V1296, V1295, V1272, Raņķu pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V1272 līdz robežai ar Ventas upi, Skrundas pagasta daļa uz ziemeļaustrumiem no Skrundas, Cieceres upes un Ventas upes, Ēdoles pagasta daļa uz rietumiem no autoceļa V1269, V1271, V1288, P119, Īvandes pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa P119, Rumbas pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa P120, Kuldīgas pilsēta, |
|
— |
Ķekavas novads, |
|
— |
Limbažu novads, |
|
— |
Līvānu novads, |
|
— |
Ludzas novads, |
|
— |
Madonas novads, |
|
— |
Mārupes novads, |
|
— |
Ogres novads, |
|
— |
Olaines novads, |
|
— |
Preiļu novads, |
|
— |
Rēzeknes novads, |
|
— |
Ropažu novada Garkalnes, Ropažu pagasts, Stopiņu pagasta daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, Vangažu pilsēta, |
|
— |
Salaspils novads, |
|
— |
Saldus novads, |
|
— |
Saulkrastu novads, |
|
— |
Siguldas novads, |
|
— |
Smiltenes novads, |
|
— |
Talsu novads, |
|
— |
Tukuma novads, |
|
— |
Valkas novads, |
|
— |
Valmieras novads, |
|
— |
Varakļānu novads, |
|
— |
Ventspils novada Ances, Popes, Puzes, Tārgales, Vārves, Užavas, Usmas, Jūrkalnes pagasts, Ugāles pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V1347, uz austrumiem no autoceļa P123, Ziru pagasta daļa uz rietumiem no autoceļa V1269, P108, Piltenes pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V1310, V1309, autoceļa līdz Ventas upei, Piltenes pilsēta, |
|
— |
Daugavpils valstspilsētas pašvaldība, |
|
— |
Jelgavas valstspilsētas pašvaldība, |
|
— |
Jūrmalas valstspilsētas pašvaldība, |
|
— |
Rēzeknes valstspilsētas pašvaldība. |
5. Litwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Litwie:
|
— |
Alytaus miesto savivaldybė, |
|
— |
Alytaus rajono savivaldybė, |
|
— |
Anykščių rajono savivaldybė, |
|
— |
Akmenės rajono savivaldybė, |
|
— |
Birštono savivaldybė, |
|
— |
Biržų miesto savivaldybė, |
|
— |
Biržų rajono savivaldybė, |
|
— |
Druskininkų savivaldybė, |
|
— |
Elektrėnų savivaldybė, |
|
— |
Ignalinos rajono savivaldybė, |
|
— |
Jonavos rajono savivaldybė, |
|
— |
Joniškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Jurbarko rajono savivaldybė, |
|
— |
Kaišiadorių rajono savivaldybė, |
|
— |
Kauno miesto savivaldybė, |
|
— |
Kauno rajono savivaldybė, |
|
— |
Kazlų rūdos savivaldybė, |
|
— |
Kelmės rajono savivaldybė, |
|
— |
Kėdainių rajono savivaldybė, |
|
— |
Klaipėdos rajono savivaldybė: Judrėnų, Endriejavo ir Veiviržėnų seniūnijos, |
|
— |
Kupiškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Kretingos rajono savivaldybė, |
|
— |
Lazdijų rajono savivaldybė, |
|
— |
Mažeikių rajono savivaldybė, |
|
— |
Molėtų rajono savivaldybė: Alantos, Balninkų, Čiulėnų, Inturkės, Joniškio, Luokesos, Mindūnų, Suginčių ir Videniškių seniūnijos, |
|
— |
Pagėgių savivaldybė, |
|
— |
Pakruojo rajono savivaldybė, |
|
— |
Panevėžio rajono savivaldybė, |
|
— |
Panevėžio miesto savivaldybė, |
|
— |
Pasvalio rajono savivaldybė, |
|
— |
Radviliškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Rietavo savivaldybė, |
|
— |
Prienų rajono savivaldybė, |
|
— |
Plungės rajono savivaldybė, |
|
— |
Raseinių rajono savivaldybė, |
|
— |
Rokiškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Skuodo rajono savivaldybė, |
|
— |
Šakių rajono savivaldybė: Griškabūdžio, Kriūkų, Kudirkos Naumiesčio, Lekėčių, Lukšių, Plokščių, Sintautų, Slavikų seniūnijos; Sudargo seniūnijos dalis, išskyrus Pervazninkų kaimą; Šakių seniūnijos dalis, išskyrus Juniškių, Bedalių, Zajošių, Kriaučėnų, Liukų, Gotlybiškių, Ritinių kaimus; Žvirgždaičių seniūnija, |
|
— |
Šalčininkų rajono savivaldybė, |
|
— |
Šiaulių miesto savivaldybė, |
|
— |
Šiaulių rajono savivaldybė, |
|
— |
Šilutės rajono savivaldybė, |
|
— |
Širvintų rajono savivaldybė: Čiobiškio, Gelvonų, Jauniūnų, Kernavės, Musninkų ir Širvintų seniūnijos, |
|
— |
Šilalės rajono savivaldybė, |
|
— |
Švenčionių rajono savivaldybė, |
|
— |
Tauragės rajono savivaldybė, |
|
— |
Telšių rajono savivaldybė, |
|
— |
Trakų rajono savivaldybė, |
|
— |
Ukmergės rajono savivaldybė: Deltuvos, Lyduokių, Pabaisko, Pivonijos, Siesikų, Šešuolių, Taujėnų, Ukmergės miesto, Veprių, Vidiškių ir Žemaitkiemo seniūnijos, |
|
— |
Utenos rajono savivaldybė, |
|
— |
Varėnos rajono savivaldybė, |
|
— |
Vilniaus miesto savivaldybė, |
|
— |
Vilniaus rajono savivaldybė: Avižienių, Bezdonių, Buivydžių, Dūkštų, Juodšilių, Kalvelių, Lavoriškių, Maišiagalos, Marijampolio, Medininkų, Mickūnų, Nemenčinės, Nemenčinės miesto, Nemėžio, Pagirių, Riešės, Rudaminos, Rukainių, Sudervės, Sužionių, Šatrininkų ir Zujūnų seniūnijos, |
|
— |
Visagino savivaldybė, |
|
— |
Zarasų rajono savivaldybė. |
6. Węgry
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Węgrzech:
|
— |
Békés megye 950150, 950250, 950350, 950450, 950550, 950650, 950660, 950750, 950850, 950860, 951050, 951150, 951250, 951260, 951350, 951450, 951460, 951550, 951650, 951750, 952150, 952250, 952350, 952450, 952550, 952650, 953250, 953260, 953270, 953350, 953450, 953550, 953560, 953950, 954050, 954060, 954150, 956250, 956350, 956450, 956550, 956650 és 956750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Borsod-Abaúj-Zemplén megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
|
— |
Fejér megye 403150, 403160, 403250, 403260, 403350, 404250, 404550, 404560, 404570, 405450, 405550, 405650, 406450 és 407050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Hajdú-Bihar megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
|
— |
Heves megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
|
— |
Jász-Nagykun-Szolnok megye 750250, 750550, 750650, 750750, 750850, 750970, 750980, 751050, 751150, 751160, 751250, 751260, 751350, 751360, 751450, 751460, 751470, 751550, 751650, 751750, 751850, 751950, 752150, 752250, 752350, 752450, 752460, 752550, 752560, 752650, 752750, 752850, 752950, 753060, 753070, 753150, 753250, 753310, 753450, 753550, 753650, 753660, 753750, 753850, 753950, 753960, 754050, 754150, 754250, 754360, 754370, 754850, 755550, 755650 és 755750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Komárom-Esztergom megye: 250350, 250850, 250950, 251450, 251550, 251950, 252050, 252150, 252350, 252450, 252460, 252550, 252650, 252750, 252850, 252860, 252950, 252960, 253050, 253150, 253250, 253350, 253450 és 253550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Nógrád megye valamennyi vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Pest megye 570150, 570250, 570350, 570450, 570550, 570650, 570750, 570850, 570950, 571050, 571150, 571250, 571350, 571650, 571750, 571760, 571850, 571950, 572050, 573550, 573650, 574250, 577250, 580050 és 580150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Szabolcs-Szatmár-Bereg megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe. |
7. Polska
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Polsce:
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
|
w województwie podkarpackim:
|
|
w województwie małopolskim:
|
|
w województwie pomorskim:
|
|
w województwie świętokrzyskim:
|
|
w województwie lubuskim:
|
|
w województwie dolnośląskim:
|
|
w województwie wielkopolskim:
|
|
w województwie łódzkim:
|
|
w województwie zachodniopomorskim:
|
|
w województwie opolskim:
|
8. Słowacja
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Słowacji:
|
— |
the whole district of Gelnica except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Poprad |
|
— |
the whole district of Spišská Nová Ves, |
|
— |
the whole district of Levoča, |
|
— |
the whole district of Kežmarok |
|
— |
in the whole district of Michalovce except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Košice-okolie, |
|
— |
the whole district of Rožnava, |
|
— |
the whole city of Košice, |
|
— |
the whole district of Sobrance, |
|
— |
the whole district of Vranov nad Topľou, |
|
— |
the whole district of Humenné except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Snina, |
|
— |
the whole district of Prešov except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Sabinov except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Svidník, except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Stropkov, except municipalities included in zone III, |
|
— |
the whole district of Bardejov, |
|
— |
the whole district of Stará Ľubovňa, |
|
— |
the whole district of Revúca, |
|
— |
the whole district of Rimavská Sobota except municipalities included in zone III, |
|
— |
in the district of Veľký Krtíš, the whole municipalities not included in part I, |
|
— |
the whole district of Lučenec, |
|
— |
the whole district of Poltár, |
|
— |
the whole district of Zvolen, |
|
— |
the whole district of Detva, |
|
— |
the whole district of Krupina, except municipalities included in zone I, |
|
— |
the whole district of Banska Stiavnica, |
|
— |
in the district of Žiar nad Hronom the municipalities of Hronská Dúbrava, Trnavá Hora, |
|
— |
the whole district of Banska Bystica, |
|
— |
the whole district of Brezno, |
|
— |
the whole district of Liptovsky Mikuláš. |
9. Włochy
Następujące obszary objęte ograniczeniami II we Włoszech:
|
Piedmont Region:
|
|
Liguria Region:
|
CZĘŚĆ III
1. Bułgaria
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Bułgarii:
|
— |
in Blagoevgrad region:
|
|
— |
the Pazardzhik region:
|
|
— |
in Plovdiv region
|
|
— |
in Varna region:
|
2. Niemcy
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Niemczech:
|
Bundesland Brandenburg:
|
3. Włochy
Następujące obszary objęte ograniczeniami III we Włoszech:
|
— |
Sardinia Region: the whole territory |
|
— |
Lazio Region: the Area of the Municipality of Rome within the administrative boundaries of the Local Heatlh Unit “ASL RM1”. |
4. Łotwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami III na Łotwie:
|
— |
Dienvidkurzemes novada Embūtes pagasta daļa uz ziemeļiem autoceļa P116, P106, autoceļa no apdzīvotas vietas Dinsdurbe, Kalvenes pagasta daļa uz austrumiem no ceļa pie Vārtājas upes līdz autoceļam A9, uz ziemeļiem no autoceļa A9, uz austrumiem no autoceļa V1200, Kazdangas pagasta daļa uz austrumiem no ceļa V1200, P115, P117, V1296, |
|
— |
Kuldīgas novada Rudbāržu, Nīkrāces, Padures pagasts, Laidu pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V1296, V1295, V1272, Raņķu pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V1272 līdz robežai ar Ventas upi, Skrundas pagasts (izņemot pagasta daļu uz ziemeļaustrumiem no Skrundas, Cieceres upes un Ventas upes), Skrundas pilsēta, Ēdoles pagasta daļa uz austrumiem no autoceļa V1269, V1271, V1288, P119, Īvandes pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa P119, Rumbas pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa P120, |
|
— |
Ventspils novada Zlēku pagasts, Ugāles pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V1347, uz rietumiem no autoceļa P123, Ziru pagasta daļa uz austrumiem no autoceļa V1269, P108, Piltenes pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V1310, V1309, autoceļa līdz Ventas upei. |
5. Litwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami III na Litwie:
|
— |
Molėtų rajono savivaldybė: Dubingių ir Giedraičių seniūnijos, |
|
— |
Šakių rajono savivaldybė: Kidulių ir Gelgaudiškio seniūnijos; Šakių seniūnija: Juniškių, Bedalių, Zajošių, Kriaučėnų, Liukų, Gotlybiškių, Ritinių kaimai; Sudargo seniūnija: Pervazninkų kaimas, |
|
— |
Širvintų rajono savivaldybė: Alionių ir Zibalų seniūnijos, |
|
— |
Ukmergės rajono savivaldybė: Želvos seniūnija, |
|
— |
Vilniaus rajono savivaldybė: Paberžės seniūnija. |
6. Polska
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Polsce:
|
w województwie zachodniopomorskim:
|
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
|
w województwie podkarpackim:
|
|
w województwie lubuskim:
|
|
w województwie wielkopolskim:
|
|
w województwie dolnośląskim:
|
|
w województwie świętokrzyskim:
|
|
w województwie małopolskim:
|
7. Rumunia
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Rumunii:
|
— |
Zona orașului București, |
|
— |
Județul Constanța, |
|
— |
Județul Satu Mare, |
|
— |
Județul Tulcea, |
|
— |
Județul Bacău, |
|
— |
Județul Bihor, |
|
— |
Județul Bistrița Năsăud, |
|
— |
Județul Brăila, |
|
— |
Județul Buzău, |
|
— |
Județul Călărași, |
|
— |
Județul Dâmbovița, |
|
— |
Județul Galați, |
|
— |
Județul Giurgiu, |
|
— |
Județul Ialomița, |
|
— |
Județul Ilfov, |
|
— |
Județul Prahova, |
|
— |
Județul Sălaj, |
|
— |
Județul Suceava |
|
— |
Județul Vaslui, |
|
— |
Județul Vrancea, |
|
— |
Județul Teleorman, |
|
— |
Judeţul Mehedinţi, |
|
— |
Județul Gorj, |
|
— |
Județul Argeș, |
|
— |
Judeţul Olt, |
|
— |
Judeţul Dolj, |
|
— |
Județul Arad, |
|
— |
Județul Timiș, |
|
— |
Județul Covasna, |
|
— |
Județul Brașov, |
|
— |
Județul Botoșani, |
|
— |
Județul Vâlcea, |
|
— |
Județul Iași, |
|
— |
Județul Hunedoara, |
|
— |
Județul Alba, |
|
— |
Județul Sibiu, |
|
— |
Județul Caraș-Severin, |
|
— |
Județul Neamț, |
|
— |
Județul Harghita, |
|
— |
Județul Mureș, |
|
— |
Județul Cluj, |
|
— |
Județul Maramureş. |
8. Słowacja
Następujące obszary objęte ograniczeniami III na Słowacji:
|
— |
The whole district of Trebišov’, |
|
— |
The whole district of Vranov and Topľou, |
|
— |
In the district of Humenné: Lieskovec, Myslina, Humenné, Jasenov, Brekov, Závadka, Topoľovka, Hudcovce, Ptičie, Chlmec, Porúbka, Brestov, Gruzovce, Ohradzany, Slovenská Volová, Karná, Lackovce, Kochanovce, Hažín nad Cirochou, Závada, Nižná Sitnica, Vyšná Sitnica, Rohožník, Prituľany, Ruská Poruba, Ruská Kajňa, |
|
— |
In the district of Michalovce: Strážske, Staré, Oreské, Zbudza, Voľa, Nacina Ves, Pusté Čemerné, Lesné, Rakovec nad Ondavou, Petríkovce, Oborín, Veľké Raškovce, Beša, |
|
— |
In the district of Rimavská Sobota: Jesenské, Gortva, Hodejov, Hodejovec, Širkovce, Šimonovce, Drňa, Hostice, Gemerské Dechtáre, Jestice, Dubovec, Rimavské Janovce, Rimavská Sobota, Belín, Pavlovce, Sútor, Bottovo, Dúžava, Mojín, Konrádovce, Čierny Potok, Blhovce, Gemerček, Hajnáčka, |
|
— |
In the district of Gelnica: Hrišovce, Jaklovce, Kluknava, Margecany, Richnava, |
|
— |
In the district Of Sabinov: Daletice, |
|
— |
In the district of Prešov: Hrabkov, Krížovany, Žipov, Kvačany, Ondrašovce, Chminianske Jakubovany, Klenov, Bajerov, Bertotovce, Brežany, Bzenov, Fričovce, Hendrichovce, Hermanovce, Chmiňany, Chminianska Nová Ves, Janov, Jarovnice, Kojatice, Lažany, Mikušovce, Ovčie, Rokycany, Sedlice, Suchá Dolina, Svinia, Šindliar, Široké, Štefanovce, Víťaz, Župčany, |
|
— |
the whole district of Medzilaborce, |
|
— |
In the district of Stropkov: Havaj, Malá Poľana, Bystrá, Mikové, Varechovce, Vladiča, Staškovce, Makovce, Veľkrop, Solník, Korunková, Bukovce, Krišľovce, Jakušovce, Kolbovce, |
|
— |
In the district of Svidník: Pstruša. |
DYREKTYWY
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/148 |
DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2022/1326
z dnia 18 marca 2022 r.
zmieniająca załącznik do decyzji ramowej Rady 2004/757/WSiSW w odniesieniu do włączenia nowych substancji psychoaktywnych do definicji narkotyku
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję ramową Rady 2004/757/WSiSW z dnia 25 października 2004 r. ustanawiającą minimalne przepisy określające znamiona przestępstw i kar w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami (1), w szczególności jej art. 1a i 8a,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Sprawozdania na temat oceny zagrożeń dotyczące nowych substancji psychoaktywnych: 2-(metyloamino)-1-(3-metylofenylo)propan-1-onu (3-metylometkatynonu, 3-MMC) oraz 1-(3-chlorofenylo)-2-(metyloamino)propan-1-onu (3-chlorometkatynonu, 3-CMC) zostały sporządzone zgodnie z art. 5c rozporządzenia (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) przez komitet naukowy Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA; Centrum), działający w rozszerzonym składzie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 5c ust. 4 tego rozporządzenia, w dniach 18 i 19 listopada 2021 r.25 listopada 2021 r. Centrum przedłożyło Komisji i państwom członkowskim sprawozdania na temat oceny zagrożeń. |
|
(2) |
3-MMC i 3-CMC to syntetyczne katynony o działaniu psychostymulującym. Są to produkty pochodne katynonu, ściśle powiązane, odpowiednio, z metkatynonem (efedronem) i mefedronem (4-metylometkatynonem; 4-MMC) oraz z metkatynonem i 4-chlorometkatynonem (4-CMC; klefedronem), oraz mające podobne do nich działanie psychostymulujące. Katynon, metkatynon, mefedron i 4-CMC są objęte kontrolą na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r. |
|
(3) |
3-MMC jest dostępny w Unii Europejskiej co najmniej od 2012 r. i wykryto go w 23 państwach członkowskich. Po spadku liczby konfiskat w Europie w latach 2016–2018 wydaje się, że 3-MMC pojawił się ponownie – w 2020 r. skonfiskowano około 740 kg tej substancji w formie proszku, a jej przywóz, dystrybucja i użycie utrzymywały się w 2021 r.; tylko w czasie jednej akcji na dużą skalę przeprowadzonej w ubiegłym roku na granicy zewnętrznej Unii skonfiskowano nieco ponad 120 kg tego proszku. |
|
(4) |
Informacje pochodzące z konfiskat i pobranych próbek wskazują, że 3-MMC jest zwykle dostępny na rynku narkotykowym w postaci proszku. Zgłoszono również istnienie tej substancji w innych postaciach, takich jak tabletki czy kapsułki, ale w znacznie mniejszym zakresie. Okazjonalnie zgłaszano również płyny, materiał ziołowy oraz bibułki zawierające 3-MMC. |
|
(5) |
Pięć państw członkowskich zgłosiło łącznie 27 przypadków śmiertelnych, w których potwierdzono ekspozycję na 3-MMC. Cztery państwa członkowskie zgłosiły również 14 przypadków ostrego zatrucia bez skutku śmiertelnego, w których potwierdzono ekspozycję na 3-MMC. |
|
(6) |
3-CMC jest dostępny w Unii Europejskiej co najmniej od 2014 r. i wykryto go w 23 państwach członkowskich. W latach 2020–2021 skonfiskowano około 2 500 kg 3-CMC w postaci proszku, co stanowi ponad 90 % całkowitej ilości skonfiskowanego 3-CMC w tej postaci od czasu, gdy rozpoczęto monitorowanie tej substancji w Europie. |
|
(7) |
Informacje pochodzące z konfiskat i pobranych próbek wskazują, że 3-CMC jest zwykle dostępny na rynku narkotykowym w postaci proszku. Zgłoszono również istnienie tej substancji w innych postaciach, takich jak tabletki czy kapsułki, ale w znacznie mniejszym zakresie. Okazjonalnie zgłaszano również płyny, materiał ziołowy oraz bibułki zawierające 3-CMC. |
|
(8) |
Dwa państwa członkowskie zgłosiły łącznie 10 przypadków śmiertelnych, w których potwierdzono ekspozycję na 3-CMC. Jedno państwo członkowskie zgłosiło również jeden przypadek ostrego zatrucia bez skutku śmiertelnego, w którym potwierdzono ekspozycję na 3-CMC. |
|
(9) |
Z dostępnych informacji wynika, że chociaż 3-MMC i 3-CMC jako takie są zwykle sprzedawane i poszukiwane jako stymulanty, wydaje się, że przynajmniej w części substancje te są produkowane, przywożone, dystrybuowane, sprzedawane i używane jako legalne zamienniki kontrolowanych stymulantów, w tym amfetaminy, kokainy i MDMA. Mogą one również być niewłaściwie sprzedawane jako inne narkotyki. |
|
(10) |
Dostępne są jedynie ograniczone informacje dotyczące udziału przestępczości zorganizowanej w produkcji, nielegalnym obrocie i dystrybucji 3-MMC i 3-CMC w Unii. Pewne informacje wskazują jednak na istnienie czynów przestępczych, takich jak nielegalny obrót, nielegalna produkcja i przestępstwa związane z wprowadzaniem do obrotu, w odniesieniu do obu substancji. |
|
(11) |
Z dostępnych informacji wynika, że 3-MMC i 3-CMC są produkowane przez przedsiębiorstwa chemiczne spoza Unii i przywożone do niej na skalę przemysłową. Ponadto nieliczne informacje wskazują na to, że część produkcji odbywa się w nielegalnych laboratoriach w Europie. |
|
(12) |
3-MMC i 3-CMC nie mają w Unii – ani, jak się wydaje, nigdzie indziej – uznanego zastosowania medycznego u ludzi ani u zwierząt. Poza wykorzystywaniem tych substancji w analitycznych materiałach referencyjnych i w badaniach naukowych nic nie wskazuje na to, że mogą one być on stosowane do innych celów. |
|
(13) |
Zagrożenia zdrowotne i społeczne związane z 3-MMC i 3-CMC prawdopodobnie wykazują pewne podobieństwa z innymi ściśle powiązanymi syntetycznymi katynonami i psychostymulantami znajdującymi się pod kontrolą międzynarodową. Dostępne dowody oraz informacje dotyczące zagrożeń zdrowotnych i społecznych związanych z tymi substancjami stanowią wystarczającą podstawę do włączenia 3-MMC i 3-CMC do definicji narkotyku. Niemniej jednak w sprawozdaniach na temat oceny zagrożeń ustalono również, że dalsze badania mogłyby pozwolić na uzyskanie odpowiedzi na wiele pytań dotyczących 3-MMC i 3-CMC, wynikających z braku danych na temat zagrożeń dla zdrowia jednostki i dla zdrowia publicznego lub ryzyka społecznego. |
|
(14) |
3-MMC i 3-CMC nie są wymienione w wykazie substancji objętych kontrolą w ramach Jednolitej konwencji (ONZ) o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., ani Konwencji (ONZ) o substancjach psychotropowych z 1971 r. 3-CMC nie został jeszcze oceniony w ramach systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, natomiast 3-MMC został poddany w listopadzie 2016 r. krytycznemu przeglądowi, przeprowadzonemu przez Komitet Ekspertów WHO ds. Uzależnień od Środków Odurzających, który to przegląd nie przyniósł jednoznacznych wniosków. Komitet nie zdołał osiągnąć konsensusu – zamiast tego odroczył wydanie opinii i zwrócił się do Sekretariatu o przeprowadzenie kolejnego krytycznego przeglądu 3-MMC na kolejnym posiedzeniu komitetu ekspertów. Komitet nie przeprowadził jeszcze kolejnego przeglądu 3-MMC. Od czasu tego krytycznego przeglądu w 2016 r. państwa członkowskie zgłosiły nowe istotne informacje, wskazujące, że 3-MMC może stanowić zagrożenie zdrowotne i społeczne na poziomie Unii, a zatem należy włączyć tę substancję do definicji narkotyku obowiązującej w prawie Unii. |
|
(15) |
Informacje pochodzące z konfiskat przeprowadzonych przez organy ścigania w latach 2020–2021 wskazują na to, że dostępność i potencjał rozpowszechniania w Unii zarówno w przypadku 3-MMC, jak i 3-CMC niedawno wzrosły i mogą być znaczne. Dostępne informacje wskazują na to, że używanie 3-MMC i 3-CMC powoduje szkody dla zdrowia związane z ich ostrą toksycznością, a w przypadku 3-MMC także z ryzykiem nadużywania i potencjałem uzależniającym. Ze względu na brak badań nie ma pewności co do potencjału uzależniającego i ryzyka nadużywania w przypadku 3-CMC. Szkodę zdrowotną uznaje się za zagrażającą życiu, gdyż może ona spowodować śmierć lub śmiertelny uraz, ciężką chorobę, ciężkie upośledzenie fizyczne lub psychiczne, bądź rozprzestrzenianie się chorób, w tym transmisję wirusów krwiopochodnych, takich jak wirusowe zapalenie wątroby typu C i HIV. Skutki te są porównywalne z oddziaływaniem innych ściśle powiązanych syntetycznych katynonów i psychostymulantów objętych kontrolą międzynarodową, chociaż wymaga to dalszych badań. |
|
(16) |
Dostępne informacje wskazują również, że używanie 3-MMC i 3-CMC może powodować ryzyko społeczne i prowadzić do marginalizacji oraz większej podatności na zagrożenia. Może również stwarzać szerzej rozumiane zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, zwłaszcza w przypadku prowadzenia pojazdów pod wpływem tych substancji. |
|
(17) |
Piętnaście państw członkowskich kontroluje 3-MMC na podstawie krajowych przepisów o kontroli narkotyków, sześć państw członkowskich – na podstawie przepisów dotyczących nowych substancji psychoaktywnych, a jedno państwo członkowskie stosuje inne przepisy w celu kontroli tej substancji. Trzynaście państw członkowskich kontroluje 3-CMC na podstawie krajowych przepisów o kontroli narkotyków, siedem państw członkowskich – na podstawie przepisów dotyczących nowych substancji psychoaktywnych, a jedno państwo członkowskie stosuje inne przepisy w celu kontroli tej substancji. Biorąc pod uwagę, że wprowadzono już krajowe środki kontroli, włączenie 3-MMC i 3-CMC do definicji narkotyku, a tym samym objęcie ich zakresem przepisów dotyczących przestępstw i sankcji określonych w decyzji ramowej 2004/757/WSiSW pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym egzekwowaniu prawa i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę przed zagrożeniami, które mogą się pojawić w wyniku dostępności i używania tych substancji. |
|
(18) |
Art. 1a decyzji ramowej 2004/757/WSiSW powierza Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, mające na celu szybkie i oparte na wiedzy fachowej reagowanie na poziomie Unii na pojawianie się nowych substancji psychoaktywnych, wykrywanych i zgłaszanych przez państwa członkowskie, poprzez zmianę załącznika do wspomnianej decyzji ramowej w celu włączenia tych substancji do definicji narkotyku. |
|
(19) |
Ponieważ warunki umożliwiające skorzystanie z uprawnień do przyjęcia aktu delegowanego zostały spełnione, a odpowiednia procedura – zastosowana, należy przyjąć dyrektywę delegowaną w celu włączenia 3-MMC i 3-CMC do załącznika do decyzji ramowej 2004/757/WSiSW. |
|
(20) |
Irlandia jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW, zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2103 (3), zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej dyrektywy. |
|
(21) |
Dania jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW mającą zastosowanie do dnia 21 listopada 2018 r., ale nie jest związana dyrektywą (UE) 2017/2103. Dania nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej dyrektywy, nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
|
(22) |
Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną z dnia 28 września 2011 r. państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających (4) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. |
|
(23) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję ramową 2004/757/WSiSW, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiana decyzji ramowej 2004/757/WSiSW
W załączniku do decyzji ramowej 2004/757/WSiSW dodaje się pkt 20 i 21 w brzmieniu:
|
„20. |
2-(metyloamino)-1-(3-metylofenylo)propan-1-on (3-MMC) (*1). |
|
21. |
1-(3-chlorofenylo)-2-(metyloamino)propan-1-on (3-CMC) (*1). |
Artykuł 2
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej w terminie 18 lutego 2023 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 335 z 11.11.2004, s. 8.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1).
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2103 z dnia 15 listopada 2017 r. zmieniająca decyzję ramową Rady 2004/757/WSiSW w celu włączenia nowych substancji psychoaktywnych do definicji narkotyku i uchylająca decyzję Rady 2005/387/WSiSW (Dz.U. L 305 z 21.11.2017, s. 12).
DECYZJE
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/152 |
DECYZJA RADY (UE) 2022/1327
z dnia 26 lipca 2022 r.
wzywająca Komisję do przedłożenia analizy sytuacji rynku wewnętrznego usług pocztowych w Unii, w szczególności w odniesieniu do stosowania dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz, w stosownych przypadkach, wniosku w świetle wyników analizy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 241,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Od 2008 r. w Unii odnotowano roczny spadek liczby przesyłek listowych o 4,9 %, a tendencja ta została przyśpieszona wraz ze skurczeniem się gospodarki spowodowanym pandemią COVID-19, podczas której w latach 2019–2020 liczba przesyłek listowych spadła o między 12 % a 26 %. |
|
(2) |
Od 2008 r. w Unii odnotowano roczny wzrost usług doręczania paczek o około 9 % i tendencja ta została przyśpieszona ze względu na pandemię COVID-19. |
|
(3) |
Koszt obowiązku świadczenia usługi powszechnej, oparty na skali kosztów, wzrósł ze względu na gwałtowny spadek rynku przesyłek listowych. |
|
(4) |
Rozwój handlu elektronicznego i cyfryzacja umożliwiły wprowadzenie na rynek nowych podmiotów, produktów i usług. |
|
(5) |
W każdym państwie członkowskim pocztowe usługi powszechne są świadczone na poziomie ogólnokrajowym, podczas gdy potrzeby użytkowników tych usług znacząco się zmieniły. |
|
(6) |
Koncepcja „usługi powszechnej” powinna odzwierciedlać zmieniające się potrzeby użytkowników oraz powinna być elastyczna i zrównoważona. |
|
(7) |
Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) częściowo spełniła swoje cele. Jednakże może zaistnieć potrzeba jej zmiany w celu zapewnienia, aby nie uległa ona dezaktualizacji i w sposób zrównoważony odpowiadała na wyżej wymienione wyzwania. |
|
(8) |
Szczegółowa analiza sytuacji rynku wewnętrznego usług pocztowych w Unii uzasadniałaby konieczność zmiany dyrektywy 97/67/WE w celu odzwierciedlenia rozwoju technologicznego i zmian na tym rynku oraz umożliwiłaby przyjęcie zmienionej dyrektywy w ramach trwającego europejskiego cyklu legislacyjnego, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym Rada zwraca się do Komisji o przedłożenie analizy sytuacji na rynku wewnętrznym usług pocztowych w Unii, w szczególności w odniesieniu do stosowania dyrektywy 97/67/WE.
Artykuł 2
1. Rada wzywa Komisję, aby przedłożyła wniosek, jeżeli będzie to właściwe w świetle wyników analizy, o której mowa w art. 1, lub aby w innym trybie poinformowała Radę o tym, jakie środki alternatywne należy podjąć w następstwie analizy.
2. Zgodnie ze zwyczajową praktyką Rada wzywa Komisję do zapewnienia, aby wnioskowi towarzyszyła ocena skutków.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2022 r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
J. SÍKELA
(1) Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz.U. L 15 z 21.1.1998, s. 14).
|
29.7.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 200/154 |
DECYZJA KOMISJI (UE) 2022/1328
z dnia 30 września 2021 r.
w sprawie środków SA.32014, SA.32015, SA.32016 (2011/C) (ex 2011/NN) wdrożonych przez Włochy i region Lacjum na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar i jego nabywcy CLN
(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 6989)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
SPIS TREŚCI
|
1. |
Procedura | 157 |
|
2. |
Kontekst i opis środków objętych postępowaniem | 158 |
|
2.1. |
Ramy ogólne | 158 |
|
2.1.1. |
Początkowe umowy | 158 |
|
2.1.2. |
Przedłużenie początkowych umów | 160 |
|
2.1.3. |
Prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar i zawarcie nowej umowy o zamówienie publiczne na usługi | 161 |
|
2.2. |
Środki objęte zakresem decyzji z 2011 r. i 2012 r. | 161 |
|
2.3. |
Szczegółowy opis środków, których dotyczy niniejsza decyzja | 161 |
|
2.3.1. |
Przedłużenie początkowej umowy między przedsiębiorstwem Laziomar a Włochami | 162 |
|
2.3.1.1. |
Obowiązki świadczenia usług publicznych | 162 |
|
2.3.1.2. |
Budżet i okres obowiązywania | 162 |
|
2.3.2. |
Prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar | 164 |
|
2.3.2.1. |
Procedura sprzedaży i ostateczne udzielenie zamówienia | 165 |
|
2.3.2.2. |
Umowa sprzedaży | 165 |
|
2.3.2.3. |
Postępowanie na poziomie krajowym | 165 |
|
2.3.3. |
Nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zawarta między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem Laziomar | 166 |
|
2.3.3.1. |
Beneficjent | 166 |
|
2.3.3.2. |
Trasy | 166 |
|
2.3.3.3. |
Czas trwania | 166 |
|
2.3.3.4. |
Obowiązki świadczenia usług publicznych | 166 |
|
2.3.3.5. |
Postanowienia dotyczące rekompensaty i ostateczne udzielenie zamówienia | 166 |
|
2.3.4. |
Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża | 168 |
|
2.3.5. |
Środki ustanowione ustawą z 2010 r. | 168 |
|
2.4. |
Postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2007/4609 | 168 |
|
3. |
Podstawy do wszczęcia i przedłużenia postępowania | 170 |
|
3.1. |
Przedłużenie początkowej umowy między przedsiębiorstwem Laziomar a Włochami | 170 |
|
3.1.1. |
Spełnienie kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark i istnienie pomocy | 170 |
|
3.1.2. |
Zgodność z rynkiem wewnętrznym | 171 |
|
3.2. |
Prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar | 171 |
|
3.3. |
Nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zawarta między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem Laziomar | 172 |
|
3.3.1. |
Spełnienie kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark, istnienie pomocy i zgodność z rynkiem wewnętrznym | 172 |
|
3.3.2. |
Zgodność z rynkiem wewnętrznym | 172 |
|
3.4. |
Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża | 172 |
|
3.5. |
Środki ustanowione ustawą z 2010 r. | 173 |
|
4. |
Uwagi Włoch | 173 |
|
4.1. |
W sprawie obowiązków świadczenia usług publicznych i środowiska konkurencyjnego | 173 |
|
4.2. |
W sprawie prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar | 173 |
|
4.2.1. |
W sprawie ceny sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar | 173 |
|
4.2.2. |
W sprawie przejrzystego i niedyskryminującego charakteru procedury | 174 |
|
4.3. |
W sprawie zgodności przedłużenia początkowej umowy oraz zgodności nowego zamówienia publicznego na usługi z warunkami określonymi w wyroku w sprawie Altmark | 174 |
|
4.4. |
W sprawie pierwszeństwa przybijania do nabrzeża | 175 |
|
4.5. |
W sprawie środków ustanowionych ustawą z 2010 r. | 175 |
|
4.6. |
W sprawie zasad obliczania rekompensaty za okres 2011–2019 i premii z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 % określonej w dyrektywie CIPE od 2010 r. | 175 |
|
4.7. |
W sprawie zgodności nowego zamówienia publicznego na usługi z warunkami określonymi w decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. | 176 |
|
4.8. |
W sprawie zgodności nowego zamówienia publicznego na usługi z warunkami określonymi w zasadach ramowych UOIG z 2011 r. | 176 |
|
5. |
Ocena | 177 |
|
5.1. |
Istnienie pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE | 177 |
|
5.1.1. |
Przedłużenie początkowej umowy między przedsiębiorstwem Laziomar a Włochami | 177 |
|
5.1.1.1. |
Zasoby państwowe | 177 |
|
5.1.1.2. |
Selektywność | 178 |
|
5.1.1.3. |
Korzyść gospodarcza | 178 |
|
5.1.1.4. |
Wpływ na konkurencję i wymianę handlową | 179 |
|
5.1.1.5. |
Wniosek | 179 |
|
5.1.1.6. |
Nowa lub istniejąca pomoc | 180 |
|
5.1.2. |
Udzielenie nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z działalnością przedsiębiorstwa Laziomar | 180 |
|
5.1.2.1. |
Pierwsze kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark | 180 |
|
5.1.2.2. |
Drugie kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark | 187 |
|
5.1.2.3. |
Trzecie kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark | 187 |
|
5.1.2.4. |
Czwarte kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark | 190 |
|
5.1.2.5. |
Wniosek | 196 |
|
5.1.3. |
Środki ustanowione ustawą z 2010 r. | 196 |
|
5.1.3.1. |
Potencjalne wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na modernizację statków do celów związanych z płynnością | 196 |
|
5.1.3.2. |
Zwolnienia podatkowe związane z procesem prywatyzacji | 197 |
|
5.1.3.3. |
Możliwość wykorzystania środków z FAS na zaspokojenie potrzeb związanych z płynnością | 197 |
|
5.1.4. |
Wniosek dotyczący istnienia pomocy | 198 |
|
5.2. |
Zgodność pomocy z prawem | 198 |
|
5.3. |
Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym | 198 |
|
5.3.1. |
Mające zastosowanie przepisy | 198 |
|
5.3.2. |
Usługa faktycznie świadczona w ogólnym interesie gospodarczym, o której mowa w art. 106 TFUE | 200 |
|
5.3.3. |
Potrzeba istnienia aktu powierzenia określającego obowiązki świadczenia usług publicznych oraz metody obliczania rekompensaty | 202 |
|
5.3.4. |
Czas trwania okresu powierzenia | 203 |
|
5.3.5. |
Zgodność z dyrektywą 2006/111/WE | 203 |
|
5.3.6. |
Kwota rekompensaty | 204 |
|
5.3.7. |
Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża | 206 |
|
5.3.8. |
Wniosek | 206 |
|
6. |
Wniosek | 206 |
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
|
(1) |
23 marca 2009 r., 9 grudnia 2009 r., 21 grudnia 2009 r., 6 stycznia 2010 r., 27 września 2010 r. oraz 12 października 2010 r. Komisja otrzymała sześć skarg dotyczących szeregu środków wsparcia przyjętych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia (2). Skargi dotyczyły rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej tym przedsiębiorstwom po wygaśnięciu początkowych umów o zamówienie publiczne na usługi zawartych z Włochami na okres od stycznia 1989 r. do grudnia 2008 r. („początkowe umowy”), dodatkowych środków wsparcia określonych w przepisach krajowych przyjętych w kontekście procesu prywatyzacji wspomnianych przedsiębiorstw, a także niektórych kwestii dotyczących w szczególności procedury prywatyzacji przedsiębiorstw Tirrenia di Navigazione S.p.A. („Tirrenia”) i Siremar – Sicilia Regionale Marittima S.p.A. („Siremar”). |
|
(2) |
29 lipca 2010 r. Włochy zgłosiły Komisji rekompensatę wypłaconą przez Włochy w latach 2008, 2009 i 2010 na rzecz przedsiębiorstwa Caremar – Campania Regionale Maritima S.p.A. („Caremar”). Zgłoszenie to przedłożono ponownie 1 grudnia 2010 r. z uwzględnieniem rekompensaty wypłaconej na rzecz przedsiębiorstwa Caremar w roku 2009 i 2010. Rekompensata wypłacona na rzecz przedsiębiorstwa Caremar w 2008 r. była przedmiotem osobnej decyzji (zob. motyw 20). |
|
(3) |
5 października 2011 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w odniesieniu do szeregu środków przyjętych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia („decyzja z 2011 r.”) (3). Postępowanie dotyczyło m.in. rekompensaty przyznanej przedsiębiorstwu Caremar z tytułu obsługi szeregu tras morskich od 1 stycznia 2009 r. oraz szeregu innych środków przyznanych temu przedsiębiorstwu (zob. motyw 38). |
|
(4) |
W tym czasie przedsiębiorstwo Caremar obsługiwało trasy kabotażu morskiego (4) w Zatoce Neapolitańskiej (region Kampania) oraz w archipelagu Wysp Poncjańskich (region Lacjum). Następnie region Kampanii przeniósł do regionu Lacjum działalność obsługującą trasy w archipelagu Wysp Poncjańskich niezależnie pod nazwą Laziomar S.p.A. („Laziomar”) (5). Przeniesienie to sformalizowano 1 czerwca 2011 r. (zob. motywy 32 i 33). |
|
(5) |
Decyzję z 2011 r. opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat środków będących przedmiotem postępowania. |
|
(6) |
Pismem z 28 września 2011 r. Włochy potwierdziły zamiar sprywatyzowania przedsiębiorstw regionalnych należących do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwa Laziomar. 26 października 2011 r. Komisja skierowała do Włoch wezwanie do udzielenia informacji w sprawie procedury prywatyzacyjnej. 30 listopada 2011 r. Włochy przekazały uwagi w odpowiedzi na wniosek Komisji o przedstawienie informacji z 26 października 2011 r. |
|
(7) |
15 listopada 2011 r. Włochy przedstawiły uwagi dotyczące środków objętych decyzją z 2011 r. |
|
(8) |
25 kwietnia 2012 r. Komisja skierowała do Włoch kolejne wezwanie do udzielenia informacji w sprawie procedury prywatyzacyjnej. Włochy odpowiedziały pismem 22 maja 2012 r. |
|
(9) |
7 listopada 2012 r. Komisja przedłużyła postępowanie m.in. w celu uwzględnienia pewnych dodatkowych środków wsparcia przyznane przedsiębiorstwu Laziomar przez region Lacjum w postaci rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar w ramach nowego zamówienia publicznego na usługi. 19 grudnia 2012 r. Komisja przyjęła zmienioną wersję tej decyzji („decyzja z 2012 r.”) (6). |
|
(10) |
Decyzję z 2012 r. opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat środków będących przedmiotem postępowania. |
|
(11) |
11 grudnia 2012 r. swoje uwagi przedstawiły Włochy. |
|
(12) |
25 stycznia 2018 r., 29 marca 2018 r., 31 sierpnia 2018 r., 4 marca 2019 r., 15 kwietnia 2020 r., 9 i 26 lutego 2021 r. Komisja zwróciła się do Włoch o dodatkowe informacje. Włochy przekazały te informacje 26 kwietnia 2018 r., 8 i 31 maja 2018 r., 2 listopada 2018 r., 11 grudnia 2018 r., 30 kwietnia 2019 r., 22 czerwca 2020 r., 22 lutego 2021 r. i 17 marca 2021 r. |
|
(13) |
Jak określono w sekcji 2.3, niniejsza decyzja dotyczy jedynie możliwej pomocy na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar. Wszystkie pozostałe środki objęte zakresem decyzji z lat 2011 i 2012 są przedmiotem odrębnego postępowania w ramach spraw SA.32014, SA.32015 i SA.32016, a zatem nie wchodzą w zakres niniejszej decyzji. W szczególności te pozostałe środki dotyczą innych przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia. |
2. KONTEKST I OPIS ŚRODKÓW OBJĘTYCH POSTĘPOWANIEM
2.1. Ramy ogólne
2.1.1. Początkowe umowy
|
(14) |
Grupa Tirrenia tradycyjnie należała do Włoch za pośrednictwem przedsiębiorstwa Fintecna (7) i początkowo obejmowała sześć przedsiębiorstw, mianowicie przedsiębiorstwa Tirrenia, Adriatica, Caremar, Saremar, Siremar i Toremar. Przedsiębiorstwa te świadczyły usługi transportu morskiego na podstawie odrębnych umów o zamówienie publiczne na usługi zawartych z Włochami w 1991 r., obowiązujących przez 20 lat od stycznia 1989 r. do grudnia 2008 r. („początkowe umowy”). Przedsiębiorstwo Fintecna posiadało 100 % kapitału podstawowego przedsiębiorstwa Tirrenia, które z kolei posiadało całościowy udział w przedsiębiorstwach regionalnych Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar i Toremar. Przedsiębiorstwo Adriatica, które w przeszłości obsługiwało szereg tras między Włochami a odpowiednio Albanią, Chorwacją, Grecją i Czarnogórą, połączyło się z przedsiębiorstwem Tirrenia w 2004 r. |
|
(15) |
Wspomniane początkowe umowy miały zagwarantować regularne i stabilne świadczenie usług transportu morskiego, z których większość łączy Włochy kontynentalne z Sycylią, Sardynią i innymi mniejszymi włoskimi wyspami. W tym celu Włochy przyznały wsparcie finansowe w postaci dotacji wypłaconych bezpośrednio na rzecz każdego przedsiębiorstwa należącego do grupy Tirrenia. |
|
(16) |
1 czerwca 2011 r. przedsiębiorstwo Laziomar zaczęło obsługiwać szereg tras kabotażu morskiego pomiędzy regionem Lacjum a mniejszymi pobliskimi wyspami (zob. motyw 33). Dokładne trasy, o których mowa, opisano w motywie 43. |
|
(17) |
6 sierpnia 1999 r. Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w sprawie pomocy wypłaconej na podstawie początkowych umów na rzecz sześciu przedsiębiorstw, które wówczas składały się na grupę Tirrenia. |
|
(18) |
Na etapie postępowania Włochy wystąpiły o podzielenie sprawy grupy Tirrenia w taki sposób, aby można było skoncentrować się na wydaniu ostatecznej decyzji dotyczącej przedsiębiorstwa Tirrenia. Wniosek ten wynikał z zamiaru przystąpienia przez Włochy do prywatyzacji grupy, poczynając od przedsiębiorstwa Tirrenia, oraz z chęci przyspieszenia tego procesu w odniesieniu do tej spółki. |
|
(19) |
Komisja uznała, że może przychylić się do wniosku Włoch, i decyzją 2001/851/WE (8) („decyzja z 2001 r.”) zamknęła postępowanie wszczęte w odniesieniu do pomocy przyznanej przedsiębiorstwu Tirrenia. Pomoc uznano za zgodną z rynkiem wewnętrznym pod warunkiem wypełnienia przez Włochy określonych zobowiązań. |
|
(20) |
Decyzją 2005/163/WE (9) („decyzja z 2004 r.”) Komisja uznała rekompensatę przyznaną przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw należących do grupy Tirrenia innych niż przedsiębiorstwo Tirrenia za częściowo zgodną z rynkiem wewnętrznym, częściowo zgodną pod warunkiem wypełnienia przez organy włoskie szeregu zobowiązań oraz częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzję oparto na danych rachunkowych z lat 1992–2001 i przewidziano w niej określone warunki mające na celu zapewnienie zgodności rekompensaty z rynkiem wewnętrznym przez cały okres obowiązywania początkowych umów. |
|
(21) |
W wyroku z dnia 4 marca 2009 r. w sprawach T-265/04, T-292/04 i T-504/04 (10) („wyrok z 2009 r.”) Sąd stwierdził nieważność decyzji z 2004 r. |
|
(22) |
Decyzją (UE) 2018/261 (11) („decyzja z 2014 r.”) Komisja zamknęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące szeregu środków przyjętych przez region Sardynii na rzecz przedsiębiorstwa Saremar. W 2017 r. Sąd oddalił skargę przedsiębiorstwa Saremar i władz regionu Sardynii na tę decyzję (12). |
|
(23) |
Decyzją (UE) 2020/1411 (13) („decyzja w sprawie grupy Tirrenia z 2020 r.”) Komisja zakończyła postępowanie dotyczące przedsiębiorstw należących do grupy Tirrenia innych niż Tirrenia, w tym przedsiębiorstwa Toremar, w odniesieniu do lat 1992–2008. Komisja stwierdziła, że pomoc przyznana na świadczenie usług morskiego transportu kabotażowego stanowi istniejącą pomoc, a większość pomocy przyznanej na świadczenie usług międzynarodowego transportu morskiego jest zgodna z zasadami ramowymi dotyczącymi usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym („UOIG”) (14) z 2011 r. („zasady ramowe UOIG z 2011 r.”). |
|
(24) |
Decyzją (UE) 2020/1412 (15) („decyzja w sprawie Tirrenia/CIN z 2020 r.”) Komisja zamknęła formalne postępowanie wyjaśniające w odniesieniu do środków przyznanych przedsiębiorstwu Tirrenia i jego nabywcy, CIN, na lata 2009–2020. |
|
(25) |
Decyzją (UE) 2021/4268 (16) i decyzją (UE) 2021/4271 (17) Komisja zamknęła formalne postępowanie wyjaśniające w odniesieniu do środków przyznanych przedsiębiorstwom Siremar i Toremar i ich nabywcom na rok 2009 i lata kolejne. |
2.1.2. Przedłużenie początkowych umów
|
(26) |
W art. 26 dekretu z mocą ustawy nr 207 z dnia 30 grudnia 2008 r., przekształconego w ustawę nr 14 z dnia 27 lutego 2009 r., przewidziano przedłużenie początkowych umów (w tym umowy mającej zastosowanie do przedsiębiorstwa Laziomar), które pierwotnie miały wygasnąć 31 grudnia 2008 r., o rok, tj. do 31 grudnia 2009 r. |
|
(27) |
Art. 19-ter dekretu z mocą ustawy nr 135 z dnia 25 września 2009 r., przekształconego w ustawę nr 166 z dnia 20 listopada 2009 r., („ustawa z 2009 r.”) stanowi, że z uwagi na prywatyzację przedsiębiorstw z grupy Tirrenia udziały przedsiębiorstw regionalnych (z wyjątkiem przedsiębiorstwa Siremar) zostaną nieodpłatnie przeniesione ze spółki dominującej Tirrenia w sposób następujący:
|
|
(28) |
W ustawie z 2009 r. określono również, że nowe umowy miały zostać uzgodnione między Włochami a przedsiębiorstwami Tirrenia i Siremar do 31 grudnia 2009 r. Podobnie usługi regionalne miały zostać przewidziane w projektach umów o zamówienie publiczne na usługi, które miały zostać uzgodnione pomiędzy regionami Sardynii i Toskanii a przedsiębiorstwami Saremar i Toremar odpowiednio do 31 grudnia 2009 r. oraz pomiędzy regionami Kampanii i Lacjum a przedsiębiorstwami Caremar i Laziomar odpowiednio do 28 lutego 2010 r. Projekty nowych umów/zamówień publicznych na usługi miały zostać objęte przetargiem wraz z samymi przedsiębiorstwami i zawarte z nabywcami po zakończeniu prywatyzacji każdego z tych przedsiębiorstw (18). |
|
(29) |
W tym celu w ustawie z 2009 r. przewidziano dalsze przedłużenie początkowych umów (w tym umowy mającej zastosowanie do przedsiębiorstwa Caremar) na okres od 1 stycznia 2010 r. do 30 września 2010 r. |
|
(30) |
W ustawie z 2009 r. określono również pułapy rocznej rekompensaty z tytułu świadczenia usług od 2010 r. (w ramach przedłużenia początkowych umów, jak również w ramach nowych umów i zamówień publicznych na usługi), wynoszące łącznie 184 942 251 EUR, w następujący sposób: Tabela 1 Pułapy rekompensaty od 2010 r.
|
|
(31) |
W art. 1 ustawy nr 163 z dnia 1 października 2010 r., przekształcającej dekret z mocą ustawy nr 125 z dnia 5 sierpnia 2010 r., („ustawa z 2010 r.”) przewidziano dalsze przedłużenie początkowych umów na okres od 1 października 2010 r. do czasu zakończenia procesów prywatyzacji przedsiębiorstw Tirrenia i Siremar co nastąpiło odpowiednio 19 lipca 2012 r. i 31 lipca 2012 r. |
|
(32) |
W świetle przepisów art. 19-ter ustawy z 2009 r. region Lacjum ustanowił 1 grudnia 2010 r., na mocy ustawy regionalnej nr 2/2010, spółkę akcyjną świadczącą usługi kabotażu morskiego w regionie, tj. Laziomar, w celu nabycia oddziału przedsiębiorstwa Caremar obsługującego trasy archipelagu Wysp Poncjańskich, a następnie sprywatyzowania go. |
|
(33) |
Dnia 7 marca 2011 r. przedsiębiorstwo Caremar sprzedało przedsiębiorstwu Laziomar swój oddział zajmujący się obługą tras archipelagu Wysp Poncjańskich. Przedsiębiorstwo Laziomar rozpoczęło obsługę tych tras 1 czerwca 2011 r. |
|
(34) |
Zgodnie z dekretem regionu Lacjum nr 508 z dnia 28 października 2011 r. („dekret z Lacjum”) przedstawiono wytyczne dotyczące procesu prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar powiązanego z zawarciem nowej umowy o zamówienie publiczne na usługi na trasach w archipelagu Wysp Poncjańskich. |
|
(35) |
Ponadto zgodnie z ustawą nr 228 z dnia 24 grudnia 2012 r. region Lacjum powierzył, na podstawie umowy „pomostowej”, przedsiębiorstwu Laziomar obowiązek zapewnienia ciągłości terytorialnej tras archipelagu Wysp Poncjańskich – do czasu jego prywatyzacji i na tych samych warunkach. Umowa ta została podpisana 12 lutego 2013 r. i pozostawała w mocy do czasu prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar. |
2.1.3. Prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar i zawarcie nowej umowy o zamówienie publiczne na usługi
|
(36) |
W lutym 2012 r. rozpoczęto postępowanie o udzielenie zamówienia (zob. sekcja 2.3.2) w celu znalezienia nabywcy przedsiębiorstwa Laziomar w pakiecie z nowym zamówieniem publicznym na świadczenie usług transportu morskiego przez 10 lat w zamian za rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych. |
|
(37) |
W następstwie złożeni zwycięskiej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia przedsiębiorstwo Compagnia Laziale di Navigazione S.r.l. („CLN”) stało się nowym właścicielem przedsiębiorstwa Laziomar. Umowę sprzedaży między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem CLN zawarto 30 grudnia 2013 r. Dnia 15 stycznia 2014 r. region Lacjum i przedsiębiorstwo Laziomar podpisały nową umowę o zamówienie publiczne na usługi transportu morskiego w archipelagu Wysp Poncjańskich. |
2.2. Środki objęte zakresem decyzji z 2011 r. i 2012 r.
|
(38) |
W toku formalnego postępowania wyjaśniającego wszczętego decyzjami z lat 2011 i 2012 ocenie poddano następujące środki:
|
|
(39) |
Decyzją z 2014 r. Komisja zamknęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące środków przyjętych przez region Sardynii na rzecz przedsiębiorstwa Saremar, które określono powyżej jako środek 7, z wyjątkiem jednego środka (21). |
2.3. Szczegółowy opis środków, których dotyczy niniejsza decyzja
|
(40) |
Niniejsza decyzja dotyczy wyłącznie środków 1, 3, 4, 5 i 6 wymienionych w motywie 38 w zakresie, w jakim odnoszą się one do przedsiębiorstw Laziomar i CLN. Środki te opisano bardziej szczegółowo w kolejnych sekcjach. |
2.3.1. Przedłużenie początkowej umowy między przedsiębiorstwem Laziomar a Włochami
2.3.1.1.
|
(41) |
W art. 1 początkowej umowy zawartej z przedsiębiorstwem Caremar przewidziano pięcioletnie plany przedstawiające szczegółowe informacje na temat obsługiwanych portów, rodzaju jednostek pływających, które mają zostać wykorzystane, oraz wymaganej częstotliwości połączeń w ramach usługi, której świadczenie powierzono przedsiębiorstwu Caremar (a następnie przedsiębiorstwu Laziomar po przeniesieniu tras obejmujących Wyspy Poncjańskie do regionu Lacjum 1 czerwca 2011 r.). |
|
(42) |
Zdaniem Włoch ostatnim formalnie zatwierdzonym planem pięcioletnim dotyczącym przedsiębiorstwa Caremar (w tamtym czasie) jest plan dotyczący lat 2000–2004, natomiast plan dotyczący lat 2005–2008 sporządzono, ale nigdy nie został on formalnie zatwierdzony przez właściwe ministerstwa. Zamiast tego rząd podejmował decyzje ad hoc, aby lepiej dostosować usługi do potrzeb społeczności lokalnych bez wprowadzania jednak istotnych zmian w systemie świadczenia usług publicznych. |
|
(43) |
Na podstawie początkowej umowy, przedłużonej kolejnymi aktami prawnymi, o których mowa w motywach 26–33, przedsiębiorstwo Laziomar obsługiwało w ciągu całego roku następujące trasy:
|
2.3.1.2.
|
(44) |
Tabela 2 przedstawia roczną kwotę rekompensaty wypłaconą przez Włochy przedsiębiorstwu Laziomar za lata 2011–2013. Tabela 2 Rekompensata przyznana za lata 2011–2013 (EUR)
|
|
(45) |
W początkowej umowie przewidziano wypłacanie rocznej rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w następujący sposób: pierwsza płatność w formie zaliczki dokonywana jest w marcu każdego roku w wysokości 70 % rekompensaty wypłaconej w roku poprzednim. Druga płatność dokonywana w czerwcu jest równa 20 % rekompensaty. Ewentualne wyrównanie wypłacane do 30 listopada odpowiada różnicy pomiędzy wypłaconymi kwotami a ujemnym bilansem kosztów i przychodów operacyjnych w bieżącym roku. Gdyby okazało się, że przedsiębiorstwo Laziomar otrzymało kwotę wyższą niż koszt netto świadczonych usług (przychód minus straty), musiałoby zwrócić różnicę zgodnie z postanowieniami początkowej umowy. (22) |
– Rekompensata przyznana w latach 2011–2013
|
(46) |
W dekrecie prezydenckim nr 501 z dnia 1 czerwca 1979 r. („dekret nr 501/79”) określono poszczególne elementy (przychody i koszty) uwzględniane przy obliczaniu dotacji wypłacanej na rzecz operatorów świadczących usługę publiczną transportu morskiego. Ponadto w ustawie nr 856 z dnia 5 grudnia 1986 r. („ustawa 856/86”) przewidziano określone zmiany w systemie wypełniania obowiązku świadczenia usług publicznych transportu morskiego we Włoszech. Jeżeli chodzi o połączenia z mniejszymi i największymi wyspami, w art. 11 ustawy zmieniono kryteria obliczania rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Dotacje należało bowiem obliczać na podstawie różnicy między przychodami i kosztami usługi określonymi za pomocą uśrednionych i obiektywnych parametrów, jak również należało uwzględnić racjonalny zwrot z zainwestowanego kapitału. Art. 11 stanowi również, że zamówienia publiczne na usługi musiały uwzględniać wykaz tras, na które przyznano dotacje, częstotliwość połączeń i rodzaje eksploatowanych statków. Dotacje miały zatwierdzać właściwe ministerstwa. Zasady określone w dekrecie prezydenckim nr 501/79 oraz ustawie nr 856/86 odzwierciedlono w początkowych umowach. |
|
(47) |
Od 2010 r. rekompensatę z tytułu świadczenia UOIG ustalano za pomocą nowej metody określonej w dyrektywie CIPE (23) z dnia 9 listopada 2007 r. zatytułowanej „Kryteria określania obowiązków świadczenia usług publicznych oraz zmian taryf w sektorze kabotażu morskiego związanego z interesem publicznym” („dyrektywa CIPE”) (24). Zgodnie z preambułą dyrektywę CIPE przyjęto w kontekście prywatyzacji przedsiębiorstw publicznych świadczących usługi transportu morskiego w ramach systemu świadczenia usług publicznych (25). Przepisy dyrektywy CIPE stosowano w odniesieniu do usług świadczonych przez przedsiębiorstwa należące do grupy Tirrenia od 2010 r., nawet przed wejściem w życie nowych umów i zamówień publicznych na usługi w następstwie prywatyzacji poszczególnych przedsiębiorstw. |
|
(48) |
Metoda określona w dyrektywie CIPE umożliwia przedsiębiorstwom świadczenie usługi publicznej transportu morskiego w celu uzyskania odpowiedniego zwrotu. Stopa zwrotu z kapitału jest obliczana na podstawie średniego ważonego kosztu kapitału („WACC”). |
|
(49) |
Wymaganą stopę zwrotu z kapitału własnego (26) oblicza się za pomocą kapitałowego modelu wyceny aktywów („CAPM”). W ramach tego modelu koszt kapitału własnego oblicza się jako funkcję (i) stopy wolnej od ryzyka, (ii) współczynnika beta (oszacowanie profilu ryzyka przedsiębiorstwa względem rynku akcji) oraz (iii) premii z tytułu ryzyka cen akcji przypisanej do rynku akcji. |
|
(50) |
W szczególności koszt kapitału własnego zostałby obliczony przez zastosowanie premii z tytułu ponoszenia dodatkowego ryzyka do stopy zwrotu z działalności wolnej od ryzyka. Premię tę oblicza się jako premię z tytułu ryzyka na rynku pomnożoną przez współczynnik beta, który odzwierciedla, jak ryzykowna jest konkretna działalność względem rynku. |
|
(51) |
Zgodnie z dyrektywą CIPE stopa zwrotu z działalności wolnej od ryzyka odpowiada średniej rentowności brutto dziesięcioletnich obligacji referencyjnych w odniesieniu do poprzednich 12 miesięcy, za które dostępne są dane. |
|
(52) |
W dyrektywie CIPE ustalono premię z tytułu ryzyka rynkowego na poziomie 4 %. W przypadku usługi świadczonej na zasadzie niewyłącznej zakładane większe ryzyko ponoszone przez operatora jest jednak wynagradzane dzięki dodaniu dodatkowych 2,5 % do premii z tytułu ryzyka rynkowego. |
|
(53) |
W praktyce kwota rekompensaty wypłacanej na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar nie może jednak przekroczyć pułapu 10 030 606 EUR rocznie, jak określono w ustawie z 2009 r. (zob. motyw 30). Mimo że w ustawie z 2009 r. ustalono górną granicę rocznej rekompensaty wypłacanej na rzecz wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy Tirrenia z tytułu świadczenia usług transportu morskiego objętych systemem świadczenia usług publicznych, dyrektywa CIPE również zawiera określone zabezpieczenia, które umożliwiają tym operatorom pokrycie w wystarczającym stopniu ponoszonych kosztów operacyjnych. W związku z tym, jak pokazano w tabeli 2, rekompensaty wypłacone w roku 2012 i 2013 zostały zwiększone, aby pokryć wszystkie koszty świadczenia usług publicznych w tych latach. |
|
(54) |
W szczególności zgodnie z dyrektywą CIPE zakres usług, maksymalne taryfy określone w nowym zamówieniu publicznym na usługi oraz faktycznie przyznana rekompensata muszą być określone w taki sposób, aby dostawca usług otrzymał rekompensatę na pokrycie całości dopuszczalnych kosztów. Zastosowanie ma następujący wzór: VA(RSP) + VA(AI(X)) = VA(CA) gdzie:
|
|
(55) |
Jeżeli powyższy wzór prowadzi do uzyskania niesatysfakcjonującego wyniku, można ograniczyć zakres działań objętych dotacjami lub ewentualnie można dokonać przeglądu organizacji usługi (np. rodzaju statków) lub zmienić ograniczenia dotyczące taryf. |
|
(56) |
Ponadto pułap taryf mający zastosowanie do poszczególnych usług, po odliczeniu podatków i opłat portowych, dostosowuje się corocznie na podstawie następującego wzoru ceny maksymalnej: ΔT = ΔP – X gdzie:
|
|
(57) |
W dyrektywie CIPE określono również, że pułap taryfy można dostosować w taki sposób, aby odwzorować zmiany kosztów paliwa, przyjmując za punkt odniesienia standardowe publicznie dostępne ceny. |
2.3.2. Prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar
|
(58) |
13 lutego 2013 r. region Lacjum opublikował na swojej stronie internetowej zaproszenie do składania ofert w przetargu obejmującym sprzedaż przedsiębiorstwa Laziomar oraz przyznanie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych na trasach morskich, o których mowa w motywie 43 powyżej (27). Ponadto ogłoszenie to zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (28), w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej (29) oraz w czterech włoskich dziennikach krajowych i lokalnych. |
|
(59) |
Włochy wybrały procedurę przetargu ograniczonego, o której mowa w art. 55 ust. 6 dekretu ustawodawczego nr 163/2006 – kodeks zamówień publicznych (il Codice dei Contratti pubblici). Wybranym kryterium udzielenia zamówienia była oferta najkorzystniejsza ekonomicznie. |
|
(60) |
Aby zachęcić do możliwie jak najszerszego udziału w tej procedurze, w zaproszeniu do składania ofert wyraźnie zezwolono oferentom na uczestnictwo we wspólnej, lecz tymczasowej formie ugrupowań oferentów, konsorcjów lub europejskiego ugrupowania interesów gospodarczych. |
2.3.2.1.
|
(61) |
Po opublikowaniu zaproszenia do składania ofert upływu terminu do ich składania zainteresowanie udziałem w postępowaniu o udzielenie zamówienia wyraziło osiem stron (mianowicie: Navigazione Libera del Golfo S.r.l., Carpoint Motorsport S.p.A., Blu Navy Cruise & Tour S.r.l., Traghetti Lines, CLN, Navigazione Generale Italiana S.p.A., Vetor S.r.l. oraz Ustica Lines, przy czym to ostatnie przedsiębiorstwo prowadzi obecnie działalność pod nazwą Liberty Lines), które przekazały informacje wymagane na potrzeby dokonania wyboru jakościowego na pierwszym etapie postępowania. Siedmiu z tych uczestników, z wyjątkiem Blu Navy Cruise & Tour S.r.l., dopuszczono do kolejnego etapu oraz zaproszono ich do przedłożenia oferty 16 maja 2013 r. |
|
(62) |
Zaproszenie do składania ofert zawierało projekt nowej 10-letniej umowy, która miała zostać zawarta między zwycięskim oferentem a regionem Lacjum, a także bardziej szczegółowe informacje dotyczące postępowania o udzielenie zamówienia. W szczególności w zaproszeniu do składania ofert potwierdzono, że w przypadku zamówienia na usługi zostanie wybrana oferta najkorzystniejsza ekonomicznie, przy czym za cenę będzie można otrzymać do 30 punktów, a za kwalifikacje techniczne do 70 punktów. Jeżeli chodzi o cenę sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar, w zaproszeniu do składania ofert podano stałą kwotę odpowiadającą 2 272 000 EUR, obliczoną na podstawie niezależnego badania, w którym oceniono całkowitą wartość aktywów przedsiębiorstwa Laziomar (zob. motywy 66 i 67). Cena ta nie podlegała negocjacjom, w związku z czym nie była przedmiotem oferty finansowej oferentów. |
|
(63) |
Z tego powodu wszystkich potencjalnych oferentów wezwano do uwzględnienia w ich ofercie finansowej powyższej stałej kwoty za sprzedaż przedsiębiorstwa Laziomar; natomiast region Lacjum miał wybrać ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie w odniesieniu do całego przetargu na podstawie ceny oraz innych, głównie technicznych, kryteriów dotyczących usługi, jak określono w zaproszeniu do składania ofert (zob. motyw 62). |
|
(64) |
Po upływie terminu CLN złożyło swoją ofertę, której specyfikacje zostały sprawdzone, a wynik był pozytywny. Nie przedłożono żadnych innych ofert. |
|
(65) |
Przetarg wygrało zatem przedsiębiorstwo CLN, zarówno w odniesieniu do prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar, jak i w odniesieniu do świadczenia usług transportu morskiego (zob. sekcja 2.3.3). |
2.3.2.2.
|
(66) |
30 grudnia 2013 r. zawarto umowę sprzedaży, w której przewidziano przeniesienie udziałów przedsiębiorstwa Laziomar do przedsiębiorstwa CLN po ustalonej cenie wynoszącej 2 272 000 EUR, której oszacowania dokonał niezależny ekspert na zlecenie regionu Lacjum. |
|
(67) |
Kwota ta odzwierciedla przede wszystkim wartość rzeczowych aktywów trwałych (składających się z czterech statków oraz wyposażenia przemysłowego i handlowego) oraz wartość biletów na wyspę Ventotene, wykazanych w bilansie przedsiębiorstwa na dzień 1 czerwca 2011 r. |
|
(68) |
Zgodnie z art. 4 umowy sprzedaży przedsiębiorstwo CLN jest zobowiązane do powiadomienia regionu Lacjum o każdej przyszłej sprzedaży udziałów przedsiębiorstwa Laziomar osobom trzecim, w którym to przypadku przedsiębiorstwo CLN pozostałoby jednak współodpowiedzialne wraz z nowym nabywcą przedsiębiorstwa Laziomar za zobowiązania wynikające z zamówienia publicznego na usługi. |
2.3.2.3.
|
(69) |
Wynik postępowania o udzielenie zamówienia, w wyniku którego przedsiębiorstwo CLN nabyło przedsiębiorstwo Laziomar oraz otrzymało zamówienie publiczne na usługi, był przedmiotem sporem rozpatrywanego przed regionalnym sądem administracyjnym dla Lacjum. |
|
(70) |
Przedsiębiorstwo Vetor S.r.l. („Vetor”), które obsługuje także trasę Anzio-Ponza z wykorzystaniem wodolotów (połączenie A1), przedłożyło wniosek o zastosowanie środka tymczasowego przeciwko zasadności postępowania o udzielenie zamówienia, który to wniosek został odrzucony postanowieniem sądu nr 2995/2013. Ten sam sąd wydał również orzeczenie co do istoty sprawy i oddalił skargę przedsiębiorstwa Vetor wyrokiem nr 467/2014. Rada Stanu potwierdziła wspomniane wyżej orzeczenia w postępowaniu odwoławczym wyrokiem nr 5421/2018. |
2.3.3. Nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zawarta między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem Laziomar
2.3.3.1.
|
(71) |
Jak wspomniano w motywie 64, przedsiębiorstwo CLN złożyło ofertę w postępowaniu o udzielenie nowego zamówienia publicznego na usługi. Po pomyślnym udzieleniu zamówienia przedsiębiorstwo Laziomar (nabyte przez CLN, ale zachowujące swoją własną osobowość prawną) zawarło 15 stycznia 2014 r. z regionem Lacjum nową umowę o zamówienie publiczne na usługi w zakresie obsługi tras morskich. |
2.3.3.2.
|
(72) |
Przedsiębiorstwo Laziomar świadczy usługi przewozu pasażerskiego, mieszanego (pasażerski, samochodowy i towarowy) oraz tylko towarowego (towarowy i przewóz towarów specjalnych) w ramach systemu świadczenia usług publicznych na wielu połączeniach kabotażowych, a mianowicie: Tabela 3 Sieć tras obsługiwanych przez przedsiębiorstwo Laziomar w ramach nowej umowy o zamówienie publiczne na usługi
|
2.3.3.3.
|
(73) |
Nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zawarta między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem Laziomar obowiązuje przez okres dziesięciu lat (2014–2024). |
2.3.3.4.
|
(74) |
Obowiązki świadczenia usługi publicznej nałożone na przedsiębiorstwo Laziomar dotyczą między innymi obsługiwanych portów, rodzaju i zdolności przewozowej statków przydzielonych do obsługiwanych tras morskich, częstotliwości świadczenia usług oraz maksymalnych taryf. |
2.3.3.5.
|
(75) |
Roczne wynagrodzenie bazowe z tytułu rekompensaty wynikającej z nowego zamówienia na wykonywanie obowiązków świadczenia usług publicznych na trasach morskich określonych w motywie 43 zostało ustalone na podstawie postępowania o udzielenie zamówienia przez region Lacjum w wysokości 14 300 550 EUR, z zastrzeżeniem możliwości jego obniżenia. Ostatecznie kwota ta wyniosła 12 752 074 EUR (łącznie 127 520 740 EUR w ciągu 10 lat obowiązywania umowy). |
|
(76) |
Zgodnie z art. 6 umowy region Lacjum może dostosować wysokość rekompensaty, w górę lub w dół, w celu uwzględnienia zmian dotyczących rzeczywistych rejsów wykonywanych każdego roku. Poziom rekompensaty nie ulega zmianie, jeśli liczba rejsów odbywających się każdego roku jest wyższa lub niższa od liczby określonej w umowie o nie więcej niż 3 %. W przypadku zmian, w górę lub w dół, przekraczających 3 %, rekompensata jest odpowiednio dostosowywana poprzez pomnożenie liczby dodatkowych lub mniejszej liczby rejsów przez cenę jednostkową podaną w ofercie. W 2017 r. umowę o zamówienie publiczne na usługi zmieniono, dostosowując poziom rekompensaty do kwoty 13 524 536 EUR. |
|
(77) |
Tę kwotę rekompensaty ustalono na podstawie metody określonej w dyrektywie CIPE (zob. motywy 47–57). Zabezpieczenia przewidziane w dyrektywie CIPE uwzględniono w nowej umowie o zamówienie publiczne na usługi. |
|
(78) |
Umowa o zamówienie publiczne na usługi przewiduje wypłatę rekompensaty, która nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów netto poniesionych w celu wywiązania się z obowiązków świadczenia usług publicznych (równowaga ekonomiczno-finansowa). W przypadku odchyleń od tej równowagi umownej art. 25 umowy przewiduje mechanizm przywrócenia równowagi, w ramach którego ocenia się wszystkie parametry związane z wypłatą rekompensaty. Jeżeli zatem w wyniku istotnej zmiany (31) parametrów ekonomicznych, na których opiera się rekompensata, jej kwota okaże się niewystarczająca na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem usługi, w nowej umowie o zamówienie publiczne na usługi dopuszcza się zmianę głównych parametrów rekompensaty, mianowicie: (i) systemu taryf, (ii) poziomu oferowanych usług publicznych, (iii) poziomu rocznego pułapu cenowego oraz (iv) dopłat do kapitału na inwestycje. |
|
(79) |
Na podstawie art. 4 (ust. 4–6) umowy o zamówienie publiczne na usługi rekompensata wypłacana operatorowi zostanie zmniejszona o 80 % w przypadku przerwania świadczenia usług z powodu strajków pracowników oraz o 30 % w przypadku innych nieprzewidzianych zdarzeń, natomiast niewykonanie usług w okolicznościach innych niż strajki lub nieprzewidziane zdarzenia będzie skutkowało nałożeniem kar zgodnie z art. 9 umowa o zamówienie publiczne na usługi. |
|
(80) |
Zgodnie z art. 22 umowy o zamówienie publiczne na usługi operator jest zobowiązany do wdrożenia systemu monitorowania technicznego, ekonomicznego i zarządczego, zgodnie z którym roczne rachunki zysków i strat związane z usługami świadczonymi na podstawie zamówienia publicznego na usługi są przesyłane władzom regionalnym w celu weryfikacji. |
|
(81) |
Zgodnie z art. 4 ust. 2 umowy o zamówienie publiczne na usługi roczną rekompensatę należną przedsiębiorstwu Laziomar oszacowano na kwotę 12 752 074 EUR. Zgodnie z art. 4 ust. 3 umowy o zamówienie publiczne na usługi faktyczna cena wypłacana przedsiębiorstwu Laziomar jest jednak ustalana jako wynik faktycznie zrealizowanej produkcji (tj. cena za milę dla każdej trasy), przy uwzględnieniu (handlowego i branżowego) ryzyka określonego w zamówieniu (np. obniżenie rekompensaty, jeżeli przedsiębiorstwo nie wykonuje rejsów, kary za przerwanie świadczenia usług itp.). |
|
(82) |
W tabeli 4 przedstawiono rekompensatę ustaloną na podstawie postępowania o udzielenie zamówienia na cały okres obowiązywania umowy oraz rekompensatę faktycznie wypłaconą przedsiębiorstwu Laziomar na lata 2014–2019, po wprowadzeniu zmian dotyczących produkcji żeglarskiej, zgodnie z art. 6 umowy o zamówienie publiczne na usługi. Tabela 4 Wynagrodzenie ustalone i wypłacone przedsiębiorstwu Laziomar na podstawie nowej umowy o zamówienie publiczne na usługi (EUR) w latach 2014–2019
|
2.3.4. Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża
|
(83) |
W art. 19-ter ust. 21 ustawy z 2009 r. postanowiono, że aby zagwarantować ciągłość terytorialną z wyspami oraz w świetle obowiązków świadczenia usług publicznych, przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwo Laziomar, zachowają prawo do przybijania do nabrzeża, które już im przyznano, oraz pierwszeństwo w przydzielaniu nowych miejsc zgodnie z procedurami określonymi przez organy administracji morskiej, jak określono w ustawie nr 84 z dnia 28 stycznia 1994 r. oraz we włoskim kodeksie morskim. |
2.3.5. Środki ustanowione ustawą z 2010 r.
|
(84) |
W ustawie z 2010 r. umożliwiono przedsiębiorstwom należącym do byłej grupy Tirrenia tymczasowe wykorzystanie zasobów finansowych już przeznaczonych (32) na ulepszenie i modernizację floty na pokrycie pilnych potrzeb związanych z płynnością. Przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia, które skorzystały z tej możliwości, musiały jednak ponownie uzupełnić te środki specjalne, aby mogły nadal dokonywać niezbędnej modernizacji swoich statków. Modernizacja ta była konieczna do spełnienia nowych międzynarodowych norm bezpieczeństwa wynikających z porozumienia sztokholmskiego z 1996 r. (33) |
|
(85) |
W szczególności, wykorzystując fundusze z dwóch instrumentów (34), przeznaczono 23 750 000 EUR na opłacenie modernizacji w całej grupie Tirrenia. Przedsiębiorstwo Laziomar nie skorzystało jednak z tych instrumentów (zob. motyw 132). |
|
(86) |
Ponadto w art. 1 ustawy z 2010 r. postanowiono również, co następuje:
|
2.4. Postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2007/4609
|
(87) |
W następstwie wcześniejszych wymian wiadomości między służbami Komisji i Włochami dyrektor generalny Komisji odpowiedzialny za energię i transport 19 grudnia 2008 r. wysłał do rządu włoskiego wniosek o udzielenie informacji. Wniosek ten dotyczył m.in. aktualnego przeglądu tras objętych usługą publiczną oraz misji publicznej przewidzianej przez Włochy w ramach proponowanych nowych umów. Ponadto poproszono Włochy o udzielenie większej ilości informacji szczegółowych na temat planów prywatyzacji dotyczących grupy Tirrenia. |
|
(88) |
W piśmie z 28 kwietnia 2009 r. Włochy udzieliły szczegółowej odpowiedzi na wniosek Komisji z 19 grudnia 2008 r. W piśmie tym Włochy stwierdziły między innymi, że:
|
|
(89) |
21 grudnia 2009 r. dyrektor generalny Komisji odpowiedzialny za energię i transport wysłał do Włoch pismo, w którym m.in. stwierdzono, że w świetle radykalnego przekształcenia włoskiego sektora kabotażu morskiego oraz ze względu na znaczne skutki społeczne, które spowodowałaby prywatyzacja, jeżeli przetargi odbyłby się w charakterze zwykłych zamówień publicznych na usługi, ogłoszenie przetargu na przedsiębiorstwa przewozowe związane takimi umowami było dopuszczalne – co do zasady i w ramach wyjątku – w celu zagwarantowania przestrzegania kryterium niedyskryminacji wśród armatorów wspólnotowych określonego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3577/92 (37) („rozporządzenie w sprawie kabotażu morskiego”). Komisja zwraca uwagę, że rozporządzenie w sprawie kabotażu morskiego nie wymaga od państw członkowskich prywatyzacji przedsiębiorstw transportu morskiego, ale tylko liberalizacji tego konkretnego rynku. |
|
(90) |
29 stycznia 2010 r. (38) Komisja wysłała wezwanie do usunięcia uchybienia w sprawie nieprawidłowego wdrożenia rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego. W piśmie tym Komisja przypomniała, że zgodnie z wymogami rozporządzenia zawsze wtedy, gdy państwo członkowskie udziela zamówień publicznych na usługi lub nakłada obowiązek świadczenia usług publicznych, ma postępować, stosując zasadę niedyskryminowania wobec wszystkich armatorów Unii. Art. 4 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że istniejące zamówienia na usługi publiczne mogą pozostawać w mocy aż do czasu wygaśnięcia danej umowy. Komisja zauważyła jednak, że przedsiębiorstwa należące do grupy Tirrenia kontynuowały świadczenie usług transportu morskiego po wygaśnięciu odpowiednich zamówień publicznych na usługi (początkowych umów). W szczególności umowy te miały wygasnąć na koniec 2008 r., ale Włochy wielokrotnie je przedłużały. W związku z tym Komisja poprosiła Włochy o przedstawienie swoich spostrzeżeń. |
|
(91) |
Również 29 stycznia 2010 r. dyrektor generalny Komisji odpowiedzialny za energię i transport odpowiedział na pismo Włoch z dnia 22 stycznia 2010 r. Dyrektor generalny podkreślił, że jego odpowiedź dotyczyła wyłącznie przestrzegania rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego, a nie kwestii związanych z pomocą państwa. W tym kontekście dyrektor generalny oznajmił, że przedstawione uzasadnienia dotyczące niektórych tras były wystarczające do rozwiania wcześniej zgłoszonych wątpliwości. Dyrektor generalny przypomniał, że zamówienia publiczne na usługi mogą obejmować jedynie trasy, w przypadku których stwierdzono niedoskonałość rynku. |
|
(92) |
29 marca 2010 r. Włochy odpowiedziały na wystosowane przez Komisję wezwanie do usunięcia uchybienia z dnia 29 stycznia 2010 r. |
|
(93) |
10 września 2010 r. podczas spotkania ad hoc Włochy poinformowały Komisję, że procedura konkurencyjna dotycząca umowy obejmującej m.in. inne trasy archipelagu Wysp Poncjańskich obsługiwanych w tym czasie przez przedsiębiorstwo Caremar również została opóźniona. Następnie w ustawie nr 163 z dnia 1 października 2010 r. przewidziano dalsze przedłużenie początkowych umów do czasu zakończenia procesów prywatyzacji przedsiębiorstw Tirrenia i Siremar (zob. również motyw 31). |
|
(94) |
W świetle tych wydarzeń Komisja wystosowała 24 listopada 2010 r. uzupełniające wezwanie do usunięcia uchybienia. W wezwaniu tym Komisja stwierdziła, że:
|
|
(95) |
21 czerwca 2012 r. Komisja przyjęła uzasadnioną opinię dotyczącą opóźnienia prywatyzacji trzech przedsiębiorstw (Caremar, Laziomar i Saremar) należących do byłej grupy Tirrenia. Ponieważ postępowania o udzielenie zamówienia dotyczące pozostałych trzech przedsiębiorstw (Tirrenia, Toremar i Siremar) zostały zakończone w 2011 r. (39), przedsiębiorstwa te nie zostały objęte uzasadnioną opinią. Komisja zauważyła, że Włochy nie wdrożyły procedur konkurencyjnych w celu udzielenia zamówienia publicznego na usługi kabotażu morskiego, realizowanego między innymi przez przedsiębiorstwo Laziomar, ponad trzy lata po normalnym wygaśnięciu odpowiednich początkowych umów. Umowy te przedłużano automatycznie i bezterminowo, tym samym uniemożliwiając innym unijnym właścicielom statków konkurowanie o udzielenie tych zamówień. |
|
(96) |
8 sierpnia 2012 r. Włochy odpowiedziały na uzasadnioną opinię, oznajmiając, że ogłoszenia przetargowe dotyczące sprzedaży przedsiębiorstw związanych nowymi zamówieniami publicznymi na usługi były lub miały zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W szczególności w przypadku przedsiębiorstwa Laziomar zawiadomienie zostało wysłane do publikacji 1 sierpnia 2012 r. |
|
(97) |
14 stycznia 2014 r. przedsiębiorstwo CLN zostało nowym właścicielem przedsiębiorstwa Laziomar i podpisało dziesięcioletnią umowę o zamówienie publiczne na usługi w zakresie połączeń z Wyspami Poncjańskimi. |
|
(98) |
Pismem z dnia 15 lipca 2016 r. Włochy poinformowały Komisję, że prywatyzacja wszystkich przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia została zakończona. W dniu 8 grudnia 2016 r. Komisja podjęła decyzję o zamknięciu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. |
3. PODSTAWY DO WSZCZĘCIA I PRZEDŁUŻENIA POSTĘPOWANIA
3.1. Przedłużenie początkowej umowy między przedsiębiorstwem Laziomar a Włochami (40)
3.1.1. Spełnienie kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark i istnienie pomocy
|
(99) |
W decyzji z 2011 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że definicja obowiązków świadczenia usług publicznych zawarta w początkowych umowach zawartych ze wszystkimi przedsiębiorstwami byłej grupy Tirrenia nie była wystarczająco jasna, w związku z czym Komisja nie jest w stanie ostatecznie stwierdzić, czy definicja ta zawierała oczywisty błąd. W szczególności Komisja nie miała na tym etapie pełnego obrazu faktycznych zobowiązań nałożonych w odniesieniu do obsługi tras położonych m.in. w archipelagu Wysp Poncjańskich w porównaniu z usługami oferowanymi przez konkurentów na niektórych z tych tras. |
|
(100) |
Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że drugi warunek określony w wyroku w sprawie Altmark (41) był spełniony, ponieważ parametry będące podstawą obliczenia rekompensaty ustalono z wyprzedzeniem i są one zgodne z wymogami w zakresie przejrzystości. W szczególności Komisja odnotowała, że parametry te opisano w początkowych umowach (w odniesieniu do rekompensaty dotyczącej 2009 r.) i w dyrektywie CIPE (w odniesieniu do rekompensaty dotyczącej 2010 r. i lat następnych). |
|
(101) |
Komisja uznała jednak, że wydaje się, iż trzeci warunek określony w wyroku w sprawie Altmark nie został spełniony oraz że operatorzy mogli otrzymywać nadwyżkę rekompensaty z tytułu wykonywania zadań związanych ze świadczeniem usług publicznych. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do proporcjonalności rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwom należącym do byłej grupy Tirrenia począwszy od 2009 r., biorąc pod uwagę brak jasnej definicji obowiązków nałożonych na te przedsiębiorstwa. Podobnie Komisja wyraziła wątpliwości, czy premia z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 %, które obowiązuje od 2010 r., odzwierciedla odpowiedni poziom ryzyka, ponieważ wydawało się, iż na pierwszy rzut oka operatorzy nie podjęli ryzyka zwykle ponoszonego przy świadczeniu takich usług. |
|
(102) |
Komisja przyjęła również wstępne stanowisko, że czwarty warunek określony w wyroku w sprawie Altmark nie został spełniony, ponieważ przedłużenie początkowych umów nie było przedmiotem przetargu. Komisja odnotowała ponadto, że nie otrzymała żadnych dowodów uzasadniających argument, że operatorzy faktycznie świadczyli przedmiotowe usługi po najniższym koszcie dla danej społeczności. |
|
(103) |
W decyzji z 2011 r. Komisja doszła zatem do wstępnego wniosku, że rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych wypłacona na rzecz operatorów w czasie przedłużenia początkowych umów stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Ponadto Komisja przyjęła stanowisko, że pomoc tą należy uznać za nową pomoc. |
3.1.2. Zgodność z rynkiem wewnętrznym
|
(104) |
W decyzji z 2011 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, ze rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych za lata 2009–2011 wykracza poza zakres zarówno decyzji w sprawie UOIG z 2005 r. (42), jak i zasad ramowych UOIG z 2005 r. (43) W związku z tym Komisja oceniła ten środek bezpośrednio na podstawie art. 106 ust. 2 TFUE i stwierdziła, że ma wątpliwości, czy stosowne warunki dotyczące zgodności z rynkiem wewnętrznym zostały spełnione. |
|
(105) |
W decyzji z 2012 r. Komisja odnotowała, że 31 stycznia 2012 r. wszedł w życie nowy pakiet w sprawie UOIG składający się z decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. (44) oraz zasad ramowych UOIG z 2011 r. (45) Komisja przyjęła jednak wstępne stanowisko, że rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych w ramach przedłużenia początkowych umów nie mogła być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym i wyłączona z wymogu zgłoszenia na podstawie decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. |
|
(106) |
W ustawie z 2010 r. przewidziano przedłużenie początkowych umów od 30 września 2010 r. do zakończenia procesu prywatyzacji. W rezultacie rekompensatę otrzymaną przez przedsiębiorstwo Laziomar od 1 czerwca 2011 r. do czasu prywatyzacji tego przedsiębiorstwa można ocenić na podstawie zasad ramowych UOIG z 2011 r. |
3.2. Prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar
|
(107) |
W decyzji z 2012 r. Komisja wyraziła wątpliwości, czy postępowanie o udzielenie zamówienia dotyczące sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar było wystarczająco przejrzyste i bezwarunkowe, aby zagwarantować, że sprzedaży dokonano po cenie rynkowej. |
|
(108) |
Komisja stwierdziła, że niektóre warunki nałożone w ramach prywatyzacji mogły ograniczyć liczbę oferentów lub wpłynąć na cenę sprzedaży. Komisja przypomniała o swojej ugruntowanej praktyce dotyczącej sprzedaży przez państwo aktywów przedsiębiorstw należących do państwa (lub w tym przypadku przypisanych państwu): pozagospodarcze rozważania, których sprzedawca prywatny by nie brał pod uwagę, takie jak względy polityki publicznej, wymogi w zakresie zatrudnienia lub rozwój regionalny, wskazują na istnienie pomocy państwa, jeżeli nakładają uciążliwe zobowiązania na potencjalnego nabywcę, a zatem mogą zmniejszyć cenę sprzedaży. |
|
(109) |
Komisja uznała także, że tak zwane wymogi finansowe nałożone w przetargu dotyczącym przedsiębiorstwa Laziomar skutecznie zakłóciły przetarg, ograniczając potencjalnych oferentów do istniejących przedsiębiorstw sektora morskiego, biorąc pod uwagę, że w tym przypadku samo przedsiębiorstwo, któremu udzielono zamówienia publicznego na usługi, zostało wystawione na sprzedaż (46). |
|
(110) |
Podobnie Komisja uznała, że oferty techniczne były punktowane i miały znacznie większą wagę niż oferty ekonomiczne (zob. motyw 62), podczas gdy cena akcji została ustalona przez organy publiczne. |
|
(111) |
Z powyższych względów Komisja wstępnie stwierdziła, że procedura prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar nie była wystarczająco przejrzysta i bezwarunkowa, aby sama w sobie mogła zagwarantować, że sprzedaży dokonano po cenie rynkowej oraz że uzyskano najwyższą cenę za akcje. Na tym etapie Komisja nie mogła zatem wykluczyć, że przyznano korzyść gospodarczą na rzecz nabywcy. |
|
(112) |
Komisja uznała również na podstawie informacji dostępnych w czasie wydawania decyzji z 2012 r., że wszelka pomoc, która mogła zaistnieć w procesie prywatyzacji, byłaby niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
3.3. Nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zawarta między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem Laziomar
3.3.1. Spełnienie kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark, istnienie pomocy i zgodność z rynkiem wewnętrznym
|
(113) |
W decyzji z 2012 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że rekompensata wypłacona na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar nie spełniała kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark, a zatem stanowiła pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Komisja doszła do tego wniosku z następujących powodów: (i) konkurenci, którzy zdawali się oferować podobne usługi, byli obecni na co najmniej części tras obsługiwanych przez przedsiębiorstwo Laziomar i dostępne były niewystarczające informacje, które umożliwiłyby Komisji stwierdzenie, czy usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym odzwierciedlają faktyczne zapotrzebowanie na usługę publiczną, które nie mogłoby zostać zaspokojone przez same mechanizmy rynkowe; (ii) wydaje się, że obliczenie rekompensaty zgodnie z dyrektywą CIPE spowodowało, iż operator otrzymał nadwyżkę rekompensaty z tytułu świadczenia usługi publicznej z tych samych powodów, co przedstawione w decyzji z 2011 r.; (iii) wydaje się, że czwarte kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark nie było spełnione, ponieważ zamówienia na świadczenie usługi publicznej udzielono pod warunkiem że zwycięski oferent nabędzie całe przedsiębiorstwo Laziomar. Komisja uznała, że gdyby zamówienie publiczne na usługi zostało udzielone bez nakładania wymogu nabycia, mogłoby się to wiązać z niższymi kosztami dla społeczności. |
3.3.2. Zgodność z rynkiem wewnętrznym
|
(114) |
Jeżeli chodzi o zgodność rekompensaty na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar z rynkiem wewnętrznym, Komisja zauważyła, że na podstawie informacji dostarczonych przez organy włoskie decyzja w sprawie UOIG z 2011 r. wydaje się nie mieć zastosowania. W każdym razie Komisja nie mogła stwierdzić, czy decyzja w sprawie UOIG z 2011 r. ma zastosowanie, ponieważ na tym etapie podpisana umowa nie została dostarczona. Komisja nie otrzymała żadnych informacji (np. o liczbie przewiezionych pasażerów w dwóch latach poprzedzających rok, w którym miało miejsce powierzenie), aby mogła zbadać pozostałe warunki zgodności z rynkiem wewnętrznym określone w decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. Następnie Komisja oceniła pomoc na podstawie zasad ramowych UOIG z 2011 r., ale stwierdziła, że ma wątpliwości odnośnie do spełnienia określonych w tych zasadach warunków dotyczących zgodności, i zwróciła się do Włoch o wykazanie, że miało to miejsce. |
3.4. Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża
|
(115) |
W decyzji z 2011 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że jeżeli pierwszeństwo przybijania do nabrzeża nie jest płatne, środek stanowi korzyść regulacyjną, która nie wiąże się z przekazaniem żadnych zasobów państwowych, a zatem nie kwalifikuje się jako pomoc państwa. Ewentualnie, jeżeli pierwszeństwo przybijania do nabrzeża jest płatne, Komisja uznała, że w zakresie, w jakim przedsiębiorstwo Laziomar świadczy faktyczną UOIG i to pierwszeństwo przyznaje się wyłącznie na trasach objętych UOIG, nie stanowiłoby to dodatkowej korzyści gospodarczej, ponieważ byłoby nieodłącznie związane ze świadczeniem UOIG. Komisja zwróciła się jednak do Włoch i osób trzecich o przedstawienie dalszych informacji na temat tego środka. |
|
(116) |
Ponieważ Komisja podała w wątpliwość zasadność misji świadczenia UOIG, nie mogła stwierdzić, czy środek byłby zgodny z rynkiem wewnętrznym, gdyby stanowił pomoc. |
3.5. Środki ustanowione ustawą z 2010 r.
|
(117) |
W decyzji z 2011 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że wszystkie środki ustanowione ustawą z 2010 r. stanowiły pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia, w tym na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar. Obejmowały one: 1) możliwe wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na modernizację statków do celów związanych z płynnością; 2) zwolnienia podatkowe związane z procesem prywatyzacji oraz 3) możliwe wykorzystanie środków z FAS. Komisja poprosiła Włochy o wyjaśnienie, czy i w jaki sposób każdy z tych środków jest niezbędny do świadczenia usługi publicznej. |
|
(118) |
Komisja przyjęła również wstępne stanowisko, że środki te prawdopodobnie stanowiły pomoc operacyjną zmniejszającą koszty, które przedsiębiorstwo Laziomar i pozostałe przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia musiałyby w innych okolicznościach ponieść same, a zatem środki te należy uznać za niezgodne z rynkiem wewnętrznym. |
4. UWAGI WŁOCH
4.1. W sprawie obowiązków świadczenia usług publicznych i środowiska konkurencyjnego
|
(119) |
Włochy przedstawiły wykaz tras (potwierdzony odpowiednią dokumentacją prawną) obsługiwanych przez przedsiębiorstwo Caremar, a następnie Laziomar, które są przedmiotem obowiązków świadczenia usług publicznych, w tym informacje na temat częstotliwości sezonowej i harmonogramów, środowiska konkurencyjnego oraz przyczyn prowadzących do powstania tych obowiązków świadczenia usług publicznych. |
|
(120) |
Jeżeli chodzi o istnienie faktycznej UOIG, Włochy zwróciły uwagę, że wspomniane powyżej obowiązki świadczenia usługi publicznej zostały określone w celu utrzymania ciągłości terytorialnej i skomunikowania głównej części terytorium z wyspami oraz zapewnienia dostawy towarów, w tym towarów specjalnych, niezbędnych do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania usług publicznych i społecznych na wyspach. Usługa ta przyczynia się również do rozwoju gospodarczego wysp, gwarantuje zaspokojenie fundamentalnych potrzeb w zakresie mobilności społeczności wyspiarskich przez cały rok i zapewnia poszanowanie konstytucyjnego prawa do utrzymania ciągłości terytorialnej. (47) |
|
(121) |
Jeżeli chodzi o konkurencyjne środowisko, Włochy przedstawiły informacje, z których wynika, że Laziomar jest jedynym operatorem obsługującym linii przez cały rok, natomiast konkurencja dotycząca niektórych tras panuje tylko w sezonie szczytowym. Tym samym Włochy uważają, że usługi oferowane przez przedsiębiorstwo Laziomar nie mogą zostać zastąpione oraz że gwarancja utrzymania ciągłości terytorialnej nie mogłaby być realizowana wyłącznie dzięki mechanizmom rynkowym. |
4.2. W sprawie prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar
4.2.1. W sprawie ceny sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar
|
(122) |
Według Włoch prywatyzacja przedsiębiorstwa Laziomar polegała na przeniesieniu całego kapitału podstawowego przedsiębiorstwa w drodze postępowania o udzielenie zamówienia wszczętego przez region Lacjum. Postępowanie to wiązało się ponadto z jednoczesnym powierzeniem świadczenia usług publicznych transportu morskiego na obszarze Wysp Poncjańskich na okres 10 lat w celu utrzymania ciągłości terytorialnej. |
|
(123) |
Region Lacjum zlecił niezależnemu biegłemu (zob. motywy 66 i 67) przeprowadzenie oceny dotyczącej prawnych i ekonomicznych kwestii związanych ze sprzedażą przedsiębiorstwa Laziomar. Według Włoch w ocenie tej w sposób jasny i zwięzły przedstawiono procedury zastosowane w celu określenia wartości rynkowej kapitału podstawowego przedsiębiorstwa Laziomar. |
4.2.2. W sprawie przejrzystego i niedyskryminującego charakteru procedury
|
(124) |
Włochy podkreśliły, że procedury przeprowadzono przy pełnym poszanowaniu prawnych zasad przejrzystości i niedyskryminacji. Zapewniły, że wszystkie siedem podmiotów, które zostały dopuszczone do kolejnego etapu postępowania o udzielenie zamówienia, otrzymało odpowiednie informacje niezbędne do złożenia oferty, w tym „regulamin przetargu” wraz z załącznikami, „umowę o zamówienie publiczne na usługi” wraz z załącznikami oraz „umowę przeniesienia udziałów” wraz z załącznikami. |
|
(125) |
Włochy twierdzą ponadto, że region Lacjum wyeliminował z zaproszenia do składania ofert wymogi kwalifikowalności finansowej, które umożliwiłyby udział w postępowaniu jedynie przedsiębiorstwom żeglugowym (zob. motyw 109). Aby ułatwić możliwie jak najszerszy udział w tym przetargu, w zaproszeniu do składania ofert dodatkowo wyraźnie zezwolono oferentom na wspólne uczestnictwo w formie ugrupowań oferentów, konsorcjów lub europejskich ugrupowań interesów gospodarczych. |
|
(126) |
Jeżeli chodzi o wątpliwości Komisji dotyczące faktu, że oferty techniczne miały znacznie większą wagę w porównaniu z ofertami ekonomicznymi (tj. odpowiednio 70 i 30 punktów), Włochy odnoszą się do wyroku Rady Stanu nr 782/2017 z dnia 30 marca 2017 r. (48), w którym stwierdzono, że umawiająca się strona, stosując to kryterium, powinna „położyć nacisk na elementy jakościowe oferty i wybrać kryteria, które zapewnią skuteczne porównanie konkurencyjne profili technicznych. W tym celu należy ustalić maksymalną liczbę punktów przewidzianą dla oferty ekonomicznej na potrzeby zapewnienia, aby ten element nie przeważał nad innymi”. |
|
(127) |
Dlatego też, zdaniem Włoch, różne wagi umożliwiły spójną ocenę elementów jakościowych oferty i zniechęciły do nadmiernego obniżania ceny, co byłoby trudne do utrzymania bez uszczerbku dla jakości usług publicznych. Ponadto pozwoliło to na uzyskanie znacznych oszczędności kosztów dla regionu Lacjum, ponieważ zwycięskiemu oferentowi udzielono zamówienia, na podstawie którego miał on świadczyć usługę publiczną za kwotę rekompensaty niższą o 10,8 % w stosunku do ceny bazowej (zob. motyw 75). |
4.3. W sprawie zgodności przedłużenia początkowej umowy oraz zgodności nowego zamówienia publicznego na usługi z warunkami określonymi w wyroku w sprawie Altmark
|
(128) |
Włochy twierdzą, że cztery kryteria określone w wyroku w sprawie Altmark są spełnione zarówno w odniesieniu do lat 2011–2013, jak i do lat 2014–2024 z następujących powodów:
|
4.4. W sprawie pierwszeństwa przybijania do nabrzeża
|
(129) |
Jeżeli chodzi o pierwszeństwo przybijania do nabrzeża (zob. motyw 83), Włochy twierdzą, że jest ono uzasadnione koniecznością świadczenia usług publicznych, a przedsiębiorstwo Laziomar nie uzyskuje żadnej korzyści ekonomicznej, która oznaczałaby również utratę zasobów państwowych. |
|
(130) |
Według Włoch wszyscy operatorzy promów dokonują regularnych opłat na rzecz organów portowych za przybijanie do nabrzeża. Włochy twierdzą również, że to pierwszeństwo przybijania do nabrzeża ma zastosowanie jedynie do tras objętych usługą publiczną, a przedsiębiorstwo Laziomar, nie ponosiło i nie ponosi żadnych dodatkowych opłat za to pierwszeństwo przybijania do nabrzeża, ponieważ porty przyznałyby mu pierwszeństwo wyboru miejsca przybijania do nabrzeża nawet w sytuacji braku oficjalnego pierwszeństwa przybijania do nabrzeża z uwagi na świadczenie przez nie usługi publicznej. |
4.5. W sprawie środków ustanowionych ustawą z 2010 r.
|
(131) |
Podobnie jeśli chodzi o środki ustanowione ustawą z 2010 r. (zob. motywy 84, 85 i 86 powyżej), Włochy twierdzą, że przedsiębiorstwo Laziomar nie otrzymało tych środków ani nie odniosło i nie odniesie z nich żadnych korzyści w przyszłości. |
|
(132) |
W tym kontekście Włochy twierdzą, że przedsiębiorstwu Caremar, które w tamtym czasie samo obsługiwało morskie szlaki kabotażowe w archipelagu Wysp Poncjańskich, przyznano środki finansowe, które zostały już przyznane na mocy ustawy 102/2009, i że środki te zostały skutecznie wykorzystane. W szczególności przedsiębiorstwo Caremar otrzymało 1 410 000 EUR na modernizację dwóch statków, które następnie zostały nieodpłatnie przekazane przedsiębiorstwu Laziomar (Quirino i Tetide). Twierdzą również, że środki te nie zostały wykorzystane do celów związanych z płynnością. |
|
(133) |
Jeżeli chodzi o zwolnienia podatkowe związane z procesem prywatyzacji, Włochy twierdzą, że w odniesieniu do podatku od osób prawnych środka nie zastosowano, ponieważ przeniesienie własności przedsiębiorstw Caremar, Saremar i Toremar na regiony nastąpiło nieodpłatnie. W związku z tym w sytuacji braku wynagrodzenia nie ma zastosowania art. 86 ust. 1 lit. a) skonsolidowanej ustawy o podatku dochodowym dotyczący zysków kapitałowych w przypadku przeniesienia aktywów i otrzymania za to zapłaty. Jeżeli chodzi o VAT, Włochy wskazały, że przeniesienia przedsiębiorstw Caremar, Saremar i Toremar stanowią transakcje zwolnione z VAT zgodnie z art. 10 ust. 1 ppkt 4 dekretu prezydenta nr 633 z dnia 26 października 1972 r. Jeżeli chodzi o podatki pośrednie inne niż VAT, Włochy podkreśliły, że zwolnienie przewidziane w ustawie z 2010 r. miało na celu uproszczenie procedur administracyjnych. W kontekście opodatkowania można uznać, że jego skutki są nieistotne i mają niewielki wpływ w porównaniu z podatkami pobieranymi w stawkach zryczałtowanych. Mówiąc dokładniej dotyczy opłaty rejestracyjnej (168 EUR za dokument), opłat dotyczących rejestru gruntów i rejestracji hipoteki (168 EUR za każdy) oraz opłaty skarbowej (14,62 EUR za cztery strony). |
|
(134) |
Jeżeli chodzi o środki z FAS, Włochy twierdzą, że przedsiębiorstwo Laziomar nie odniosło z nich żadnej korzyści. Ponadto wyjaśniły one, że środków z FAS nie wykorzystano do udzielenia dodatkowej rekompensaty przedsiębiorstwom należącym do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwu Laziomar. Zasoby te udostępniono natomiast w celu uzupełnienia środków budżetowych przygotowanych na potrzeby płatności rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych dla przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia, w przypadku gdyby środki te okazały się niewystarczające. Włochy wskazują, że w art. 1 ust. 5-ter dekretu z mocą ustawy 125/2010 przewidziano możliwość wykorzystania przez regiony środków z FAS na sfinansowanie (części) rekompensaty z tytułu regularnego świadczenia usług publicznych i tym samym zapewnienie ciągłości świadczenia morskich usług publicznych. Ponadto Włochy wyjaśniły, że zgodnie z art. 26 dekretu z mocą ustawy 185/2008 na rzecz grupy Tirrenia przeznaczono po 65 mln EUR za lata 2009, 2010 i 2011, a w związku z tym ze środków z FAS pochodziło 195 mln EUR. Środki te następnie przekazano na rachunek ministerstwa transportu przeznaczony na płatność rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych dla przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia (Tirrenia, Siremar, (ówczesne) Caremar, Toremar i Saremar). Środek ten dotyczyłby zatem wyłącznie alokacji zasobów w ramach włoskiego budżetu na potrzeby płatności rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. |
4.6. W sprawie zasad obliczania rekompensaty za okres 2011–2019 i premii z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 % określonej w dyrektywie CIPE od 2010 r.
|
(135) |
Włochy twierdzą, że do 14 stycznia 2014 r. parametry użyte do obliczenia rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwu Laziomar były parametrami określonymi w dyrektywie CIPE. Od 15 stycznia 2014 r. wysokość rekompensaty jest określona w umowie o zamówienie publiczne na usługi za pomocą metodyki, o której mowa w dyrektywie CIPE, oraz z uwzględnieniem oferty ekonomicznej złożonej przez nabywcę przedsiębiorstwa Laziomar, przedsiębiorstwo CLN, w ramach postępowania o udzielenie zamówienia. |
|
(136) |
Włochy wyjaśniły, że ponieważ wysokość rekompensaty ogranicza ustawa z 2009 r., podjęto faktycznie decyzję o uproszczeniu obliczeń i zastosowaniu premii wynoszącej 6,5 % jako zryczałtowanej stopy zwrotu z kapitału. To uproszczone podejście miało zastosowanie podczas przedłużenia początkowej umowy i nadal ma zastosowanie w ramach nowej umowy o zamówienie publiczne na usługi zawartej z przedsiębiorstwem Laziomar. |
|
(137) |
Ponadto, zdaniem Włoch, zryczałtowana stopa zwrotu z kapitału w wysokości 6,5 % uznaje się za właściwą, zważywszy na fakt, że mechanizm przywrócenia równowagi, o którym mowa w art. 25 umowy (zob. motyw 78), należy stosować bardzo rygorystycznie. Ponadto takiego mechanizmu (np. korekta rocznego pułapu cenowego) nie można stosować w przypadkach, gdy beneficjent, taki jak przedsiębiorstwo Laziomar, otrzymuje zbyt niską rekompensatę. |
|
(138) |
W tabeli 5 przedstawiono wskazane przez Włochy elementy wykorzystane do obliczenia premii za ryzyko dla przedsiębiorstwa Laziomar w latach 2011–2019: Tabela 5 Zwrot z zainwestowanego kapitału w latach 2011–2019
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
4.7. W sprawie zgodności nowego zamówienia publicznego na usługi z warunkami określonymi w decyzji w sprawie UOIG z 2011 r.
|
(139) |
Chociaż Włochy uznają, że rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych wypłacana na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar w ramach nowego zamówienia publicznego na usługi nie stanowi pomocy państwa, przedstawiły również argumenty wyjaśniające, dlaczego środek ten byłby zgodny z decyzją w sprawie UOIG z 2011 r. gdyby stanowił pomoc. |
|
(140) |
W swojej odpowiedzi Włochy twierdzą, że zastosowanie mają zarówno decyzje w sprawie UOIG z 2005 r., jak i z 2011 r., biorąc pod uwagę, że zawarcie umowy o zamówienie publiczne na usługi zostało przewidziane w art. 19-ter ustawy z 2009 r., a także w dekrecie z Lacjum. |
|
(141) |
Włochy przedstawiły dane liczbowe za lata 2012 i 2013, z których wynika, że średnia roczna liczba pasażerów nie przekroczyła progu 300 000 pasażerów określonego w art. 2 ust. 1 lit. d) decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. na żadnej z odnośnych tras żeglugowych w ciągu dwóch lat obrotowych poprzedzających rok, w którym UOIG została powierzona przedsiębiorstwu Laziomar (tj. 240 430 pasażerów w 2012 r. i 254 167 pasażerów w 2013 r.). |
4.8. W sprawie zgodności nowego zamówienia publicznego na usługi z warunkami określonymi w zasadach ramowych UOIG z 2011 r.
|
(142) |
Włochy twierdzą, że usługi publiczne powierzone przedsiębiorstwu Laziomar stanowią rzeczywiste usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym na podstawie aktu powierzenia, tj. umowy o zamówienie publiczne na usługi, która zawiera i opisuje treść i czas trwania obowiązków świadczenia usługi publicznej, odnośne terytorium, mechanizm rekompensaty oraz parametry służące do obliczania rekompensaty. |
|
(143) |
Ponadto, zdaniem Włoch, wysokość rekompensaty nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem obowiązków świadczenia usługi publicznej, ponieważ kwota rekompensaty została ustalona w ramach postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie kryteriów określonych w dyrektywie CIPE, natomiast w umowie przewidziano system monitorowania w celu uniknięcia nadwyżki rekompensaty. |
|
(144) |
Podobnie, jeśli chodzi o stopę zwrotu, Włochy powołują się na decyzję Komisji z dnia 13 czerwca 2017 roku (w sprawie SA.42710) (zob. motyw 128), w której Komisja nie zakwestionowała wyższej stopy zwrotu niż 6,5 % (tj. 8 %). |
5. OCENA
5.1. Istnienie pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE
|
(145) |
Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
|
(146) |
Kryteria, o których mowa w art. 107 ust. 1 TFUE, mają charakter łączny. W celu stwierdzenia, że zgłoszone środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, muszą być zatem spełnione wszystkie wyżej wymienione warunki. Mianowicie, wsparcie finansowe powinno:
|
|
(147) |
Komisja zauważa, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża, które ma zastosowanie wyłącznie do tras objętych usługą publiczną, jest nierozerwalnie związane ze świadczeniem UOIG przez przedsiębiorstwo Laziomar oraz jego nabywcę, przedsiębiorstwo CLN. W związku z tym środek ten zostanie poddany ocenie łącznie z rekompensatą z tytułu świadczenia odpowiednich usług publicznych przyznaną tym przedsiębiorstwom (zob. sekcje 5.1.1 i 5.1.2). |
|
(148) |
Ponadto Komisja zwraca uwagę na fakt, że nowe zamówienie publiczne na usługi pomiędzy Włochami a przedsiębiorstwem Laziomar należy poddać ocenie łącznie z prywatyzacją przedsiębiorstwa Laziomar. Przeprowadzenie takiej łącznej oceny jest właściwe, ponieważ zasadniczo Włochy zorganizowały przetarg na nowe zamówienie publiczne na usługi, w ramach którego zwycięski oferent musiał nabyć cały kapitał podstawowy przedsiębiorstwa Laziomar w celu wypełniania obowiązków świadczenia usług publicznych przewidzianych we wspomnianym zamówieniu publicznym na usługi. |
5.1.1. Przedłużenie początkowej umowy między przedsiębiorstwem Laziomar a Włochami
5.1.1.1.
|
(149) |
Włochy powierzyły przedsiębiorstwu Laziomar obsługę tras morskich, jak określono szczegółowo w początkowej umowie, którą przedłużono. Początkowa umowa została zawarta z państwem, a wynikająca z niej rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar jest wypłacana przez państwo z budżetu państwa. Rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar można zatem przypisać państwu, a jej wypłaty dokonuje się przy użyciu zasobów państwowych. |
|
(150) |
Komisja odnotowuje, że zdaniem Włoch wszyscy operatorzy promów dokonują regularnych opłat na rzecz organów portowych za przybijanie do nabrzeża, natomiast przedsiębiorstwo Laziomar nie dokonało żadnej dodatkowej opłaty z tytułu pierwszeństwa przybijania do nabrzeża. Komisja jest jednak zdania, że co do zasady Włochy mogły podjąć decyzję o nałożeniu dodatkowej opłaty z tytułu pierwszeństwa przybijania do nabrzeża oraz że nie podejmując takiej decyzji, utraciły dochody budżetu państwa. Ponadto ponieważ pierwszeństwa przybijania do nabrzeża udzielono z mocy prawa (zob. motyw 83), można ten środek przypisać państwu. |
5.1.1.2.
|
(151) |
Aby środek został zakwalifikowany jako pomoc państwa, musi mieć selektywny charakter. Rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych za świadczenie przedmiotowych usług transportu morskiego przyznano wyłącznie przedsiębiorstwu Laziomar, wobec czego ma ona charakter selektywny. Ponieważ pierwszeństwa przybijania do nabrzeża udzielono wyłącznie przedsiębiorstwom należącym do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwu Laziomar, jego charakter jest również selektywny. |
5.1.1.3.
|
(152) |
Komisja przypomina, że w pewnych ściśle określonych okolicznościach rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznane przedsiębiorstwu mogą nie stanowić korzyści gospodarczej. |
|
(153) |
W szczególności w wyroku w sprawie Altmark (50) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że w przypadku gdy środek państwowy należy uznać za rekompensatę z tytułu usług świadczonych przez przedsiębiorstwa będące beneficjentami w celu wykonania obowiązków świadczenia usług publicznych, a przedsiębiorstwa te nie uzyskują z tego tytułu faktycznych korzyści finansowych, a zatem środek taki nie skutkuje uprzywilejowaniem tych przedsiębiorstw względem przedsiębiorstw konkurencyjnych, środek ten nie wchodzi w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE. |
|
(154) |
Trybunał Sprawiedliwości orzekł jednak również jednoznacznie, że aby rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych nie kwalifikowała się jako pomoc państwa, konieczne jest spełnienie wszystkich czterech łącznych kryteriów („kryteria określone w wyroku w sprawie Altmark”) streszczonych poniżej:
|
|
(155) |
Komisja wyjaśniła, w jaki sposób stosuje kryteria określone w wyroku w sprawie Altmark, w komunikacie w sprawie stosowania reguł w dziedzinie zasad pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym („komunikat w sprawie UOIG”) (51). |
|
(156) |
Biorąc pod uwagę fakt, że kryteria określone w wyroku w sprawie Altmark należy spełnić łącznie, niespełnienie któregokolwiek z nich prowadziłoby do uznania przez Komisję, że środek, którego dotyczy ocena, zapewnia jego beneficjentowi korzyść gospodarczą. Komisja w pierwszej kolejności oceni zatem spełnienie czwartego kryterium określonego w wyroku w sprawie Altmark. |
|
(157) |
Zgodnie z czwartym kryterium określonym w wyroku w sprawie Altmark rekompensata musi stanowić niezbędne minimum, aby nie kwalifikowała się jako pomoc państwa. Kryterium to uznaje się za spełnione, jeżeli beneficjenta rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych wybrano w ramach postępowania o udzielenie zamówienia, które umożliwia wybranie oferenta będącego w stanie świadczyć usługi po najniższym koszcie dla danej społeczności, lub w przeciwnym wypadku, jeżeli przedmiotową rekompensatę obliczono w odniesieniu do kosztów wydajnego przedsiębiorstwa. |
|
(158) |
Otóż w przypadku żadnego z przedłużeń początkowej umowy dokonanych w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. przedsiębiorstwa Laziomar nie wyłoniono w ramach postępowania o udzielenie zamówienia. Włochy zaledwie przedłużyły już obowiązujący system, umożliwiając dotychczasowemu operatorowi kontynuowanie otrzymywania rekompensaty za wypełnianie obowiązków świadczenia usług publicznych. |
|
(159) |
Ponadto Włochy nie dostarczyły Komisji żadnych informacji wskazujących na fakt, że poziom rekompensat określono na podstawie analizy kosztów, które poniosłoby przeciętne, prawidłowo zarządzane przedsiębiorstwo odpowiednio wyposażone w środki transportu, aby wypełnić niezbędne obowiązki świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu powiązanych przychodów oraz rozsądnego zysku z tytułu wykonywania tych obowiązków. |
|
(160) |
Komisja stwierdza zatem, że w przedmiotowej sprawie czwarte kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark nie zostało spełnione. |
|
(161) |
Biorąc pod uwagę fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione łącznie wszystkie cztery warunki określone w wyroku w sprawie Altmark, Komisja stwierdza, że rekompensata z tytułu obsługi tras morskich na podstawie przedłużenia początkowej umowy zapewniła przedsiębiorstwu Laziomar korzyść gospodarczą. |
|
(162) |
Jeżeli chodzi o pierwszeństwo przybijania do nabrzeża, Komisja po pierwsze przypomina, że włoski organ ochrony konkurencji AGCM co najmniej dwukrotnie uznał, że przedmiotowy środek ma wartość ekonomiczną (52). Przedsiębiorstwo Laziomar nie uiszcza jednak żadnej opłaty z tytułu pierwszeństwa przybijania do nabrzeża (zob. motyw 130). Ponadto Komisja zauważa, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża ma – przynajmniej teoretycznie – potencjał w zakresie obniżenia kosztów operatora (np. ze względu na to, że gwarancja przybicia do nabrzeża mogłaby ograniczyć czas oczekiwania w portach i tym samym prowadzić do obniżenia kosztów paliwa) lub zwiększenia jego przychodów (np. ze względu na to, że niektóre porty mogą generować większy popyt ze strony pasażerów). Jako że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża pozwala na szybszą procedurę dokowania, użytkownicy usług promowych istotnie mogą preferować operatora promów korzystającego z tego środka. Nawet jeżeli tego rodzaju skutki miałyby miejsce wyłącznie w ograniczonych okolicznościach lub miałyby stosunkowo niewielki zakres, pierwszeństwo przybijania do nabrzeża mogłoby jednak stanowić korzyść gospodarczą na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar. |
5.1.1.4.
|
(163) |
Jeżeli pomoc przyznana przez państwo członkowskie wzmacnia pozycję przedsiębiorstwa w stosunku do pozycji innych przedsiębiorstw konkurujących w ramach handlu wewnątrzunijnego, należy uznać, że pomoc wywiera wpływ na te przedsiębiorstwa (53). Wystarczy, że beneficjent pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję (54). |
|
(164) |
W przedmiotowej sprawie beneficjent konkuruje z innymi przedsiębiorstwami świadczącymi usługi transportu morskiego w Unii, w szczególności od chwili wejścia w życie rozporządzenia Rady (EWG) nr 4055/86 (55) oraz rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego, które doprowadziły do liberalizacji odpowiednio międzynarodowego transportu morskiego i kabotażu morskiego. Fakt, iż na niektórych trasach przedsiębiorstwo Laziomar było jednocześnie jedynym operatorem, nie oznacza, że inni (międzynarodowi) operatorzy nie mogliby być zainteresowani oferowaniem podobnych usług transportu morskiego. Wobec tego rekompensata z tytułu obsługi tras morskich na podstawie przedłużenia początkowej umowy może mieć wpływ na wymianę handlową w Unii i prowadzić do zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym. Z tych samych powodów powyższy wniosek dotyczy również pierwszeństwa przybijania do nabrzeża. |
5.1.1.5.
|
(165) |
Ponieważ zostały spełnione wszystkie kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja stwierdza, że zarówno rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych wypłacona na podstawie kolejnych przedłużeń początkowej umowy, jak i pierwszeństwo przybijania do nabrzeża na trasach objętych usługą publiczną stanowią pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar. |
5.1.1.6.
|
(166) |
Komisja zauważa po pierwsze, że przedmiotem niniejszej decyzji nie jest ocena rekompensaty wypłaconej na rzecz (ówczesnego) przedsiębiorstwa Caremar z tytułu wykonywania obowiązków świadczenia usług publicznych transportu morskiego do końca 2008 r. Ocena tej rekompensaty oraz tego, czy można zaklasyfikować ją jako istniejącą pomoc na podstawie art. 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego, jest przedmiotem odrębnej decyzji Komisji (56). |
|
(167) |
Zgodnie z art. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (57)„»nowa pomoc« oznacza każdą pomoc, czyli programy pomocowe i pomoc indywidualną, która nie jest pomocą istniejącą, włącznie ze zmianami istniejącej pomocy”. Ponadto art. 108 ust. 3 TFUE stanowi, że o wszelkich planach przyznania lub zmiany istniejącej pomocy należy informować Komisję w odpowiednim czasie oraz że nie można ich wprowadzać w życie, dopóki procedura ta nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej (58). Zgodnie ze stanowiskiem sądów unijnych (59) Komisja uważa, że zmiana (tj. przedłużenie) czasu trwania programu pomocy o jasno określonym terminie zakończenia (tj. 31 grudnia 2008 r.) jest wystarczająca, aby sprawić, że jest to nowa pomoc, niezależnie od tego, czy inne cechy środka się zmieniły. |
|
(168) |
Z powyższych powodów Komisja jest zdania, że niezależnie od faktu, że rekompensatę przyznaną (ówczesnemu) przedsiębiorstwu Caremar do końca 2008 r. zaklasyfikowano jako istniejącą pomoc (60), rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych wypłaconą na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar na podstawie kolejnych przedłużeń początkowej umowy należy uznać za nową pomoc. Powyższy wniosek dotyczy również pierwszeństwa przybijania do nabrzeża. |
5.1.2. Udzielenie nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z działalnością przedsiębiorstwa Laziomar
|
(169) |
Aby stwierdzić, czy udzielenie zamówienia na podstawie nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z działalnością przedsiębiorstwa Laziomar stanowi korzyść na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar i jego nabywcy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja musi dokonać oceny spełnienia kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark (zob. motyw 154). |
5.1.2.1.
|
(170) |
Komisja przypomina, że nie ma jednolitej i dokładnej definicji usługi, która może stanowić UOIG na mocy prawa Unii, w rozumieniu pierwszego warunku określonego w wyroku w sprawie Altmark ani w rozumieniu art. 106 ust. 2 TFUE (61). Pkt 46 komunikatu stanowi: „Przy braku szczegółowych unijnych reguł definiujących zakres istnienia UOIG państwa członkowskie dysponują dużą swobodą przy definiowaniu określonej usługi jako UOIG i przy przyznawaniu usługodawcy rekompensaty. Kompetencje Komisji w tym zakresie są ograniczone do sprawdzania, czy odnośne państwo członkowskie nie popełniło oczywistego błędu przy definiowaniu określonej usługi jako UOIG, oraz do oceny wszelkiej pomocy państwa związanej z odnośną rekompensatą. Gdy istnieją szczegółowe reguły unijne, ograniczają one jeszcze bardziej swobodę przysługującą państwom członkowskim, bez uszczerbku dla spoczywającego na Komisji obowiązku sprawdzenia, czy UOIG prawidłowo zdefiniowano na potrzeby kontroli pomocy państwa”. |
|
(171) |
Organy krajowe mogą zatem przyjąć stanowisko, że niektóre usługi świadczy się w ogólnym interesie gospodarczym, a ich świadczenie musi się odbywać w ramach obowiązków świadczenia usług publicznych w celu zapewnienia ochrony interesu publicznego, w przypadku gdy mechanizmy rynkowe nie są wystarczające do zapewnienia, aby świadczenie tego rodzaj usług odbywało się na wymaganym poziomie lub zgodnie z wymaganymi warunkami. |
|
(172) |
W dziedzinie kabotażu szczegółowe przepisy unijne regulujące obowiązki świadczenia usług publicznych określono w rozporządzeniu w sprawie kabotażu morskiego, a do celów zbadania potencjalnej pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie transportu morskiego – w wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa dla transportu morskiego (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie transportu morskiego”) (62). |
|
(173) |
Art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego stanowi: „Państwo członkowskie może udzielać zamówień na usługi publiczne lub nakładać obowiązek świadczenia usług publicznych jako warunek prowadzenia usług kabotażowych, na spółki żeglugowe uczestniczące w świadczeniu regularnych usług na, z i między wyspami. Zawsze wtedy, gdy państwo członkowskie udziela zamówień na usługi publiczne lub nakłada obowiązek świadczenia usług publicznych, postępować będzie, stosując zasadę niedyskryminowania wobec armatorów Wspólnoty”. |
|
(174) |
Art. 2 pkt 3 rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego stanowi, że zamówienie na usługi publiczne może obejmować: usługi transportowe spełniające ustalone normy ciągłości, regularności, zdolności przewozowej i jakości, dodatkowe usługi transportowe, usługi transportowe według określonych stawek i podlegające specjalnym warunkom, zwłaszcza dla pewnych kategorii pasażerów lub na określonych trasach i dostosowanie usług do aktualnych wymagań. |
|
(175) |
Zgodnie z sekcją 9 wytycznych w sprawie transportu morskiego „można nałożyć zobowiązania z tytułu świadczenia usługi publicznej lub składać zamówienia publiczne na usługi dla usług przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3577/92”, tj. regularnych usług na wyspy, z wysp i między wyspami. |
|
(176) |
Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że obowiązki świadczenia usług publicznych można nakładać wyłącznie wówczas, gdy uzasadnia je potrzeba zapewnienia odpowiednich regularnych usług w zakresie transportu morskiego, których świadczenia nie mogą zapewnić same mechanizmy rynkowe (63). W komunikacie dotyczącym interpretacji rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego (64) potwierdzono, że „[o]kreślenie, które połączenia wymagają nałożenia obowiązku świadczenia usługi publicznej, jest zadaniem państw członkowskich (w tym w stosownych przypadkach organów regionalnych i lokalnych), a nie armatorów. W szczególności obowiązek świadczenia usługi publicznej można nałożyć w odniesieniu do stałych (regularnych) usług kabotażu wyspowego w przypadku niedoskonałości rynku polegającej na niezapewnieniu odpowiednich usług”. Ponadto w art. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego obowiązki świadczenia usług publicznych zdefiniowano jako zobowiązania, jakich „zainteresowany armator, jeżeli brałby on pod uwagę swój interes gospodarczy, nie przyjąłby lub nie przyjąłby w takim samym zakresie lub na takich samych zasadach”. |
|
(177) |
Zgodnie z orzecznictwem (65), aby zweryfikować, czy istnieje realne zapotrzebowanie na usługę publiczną i czy było ono niezbędne i proporcjonalne, a zatem również czy spełniono pierwsze kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark, Komisja oceni:
|
1) Popyt użytkowników
|
(178) |
W tym przypadku przedsiębiorstwu Laziomar powierzono świadczenie usług pasażerskich, mieszanych i usług towarowych na szeregu połączeń przedstawionych w tabeli 9. Obowiązki świadczenia usług publicznych nałożone na przedsiębiorstwo Laziomar dotyczyły obsługiwanych portów, rodzaju i zdolności przewozowej statków przydzielonych do połączeń morskich obsługiwanych w ramach systemu świadczenia usług publicznych, częstotliwości świadczenia usług oraz maksymalnych pobieranych taryf. |
|
(179) |
Jak opisano w motywie 120, Włochy nałożyły obowiązki świadczenia usług publicznych ustanowione w nowej umowie głównie w celu (i) zapewnienia ciągłości terytorialnej między główną częścią terytorium a wyspami oraz (ii) przyczynienia się do rozwoju gospodarczego przedmiotowych wysp poprzez regularne i niezawodne usługi transportu morskiego. Komisja uważa, że istotnie są to uzasadnione cele leżące w interesie publicznym. |
|
(180) |
Z historycznego punktu widzenia cele, do których dążą Włochy, nie zostały osiągnięte przez wzajemne oddziaływanie samych mechanizmów rynkowych. W praktyce adekwatność tych usług tradycyjnie zapewniano za pośrednictwem obowiązków świadczenia usług publicznych nałożonych w tym celu na przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia i zapisanych w początkowych umowach. Komisja zauważa, że przedmiotowe trasy istotnie były obsługiwane, w dużym stopniu bez zmian, przez wiele lat, tj. co najmniej od wejścia w życie początkowej umowy. Włochy, w szczególności przedmiotowe władze regionalne, twierdziły, że usługi te były (i w dalszym ciągu są) niezbędne do zaspokojenia popytu użytkowników. |
|
(181) |
W odniesieniu do tras przeznaczonych wyłącznie do przewozu towarów (tj. połączeń T3 i T4) Komisja przypomina, że Sąd ustalił (66) już, iż aby daną usługę można było uznać za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, nie musi ona koniecznie stanowić usługi powszechnej sensu stricto. W efekcie koncepcja usługi powszechnej nie oznacza, że dana usługa musi odpowiadać potrzebie wspólnej dla całej populacji lub być świadczona na całym terytorium (67), lecz że ma służyć interesom społeczeństwa jako całości. Ponadto Komisja jest zdania, że przepisy Unii nie uniemożliwiają państwom członkowskim ważnego kwalifikowania, w ramach ich uznania, niektórych usług transportu morskiego towarów do i z regionów oddalonych jako UOIG, pod warunkiem przestrzegania zasad określonych w rozporządzeniu w sprawie kabotażu morskiego. |
|
(182) |
Włochy wyjaśniły, że potrzeby w zakresie usług publicznych są związane ze szczególnymi cechami geograficznymi i społeczno-gospodarczymi archipelagu Wysp Poncjańskich. Jak stanowi art. 1 umowy o zamówienie publiczne na usługi, usługi zlecone przedsiębiorstwu Laziomar są „[...] konieczne do zachowania ciągłości terytorialnej w celu zapewnienia dostaw towarów, w tym towarów specjalnych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania usług publicznych i społecznych na rzecz Wysp Poncjańskich [...]”. Jeśli chodzi o wyspę Ponza, ze względu na jej odległość od głównej części terytorium (około 27 mil morskich od Terraciny) i niską liczbę ludności (około 3 500 mieszkańców) konieczne jest zapewnienie ciągłości terytorialnej i dostaw towarów oraz towarów specjalnych. Podobne uwagi dotyczą wyspy Ventotene (ok. 31 mil morskich od Terraciny, ok. 800 mieszkańców). Fakt, że te usługi przewozowe są świadczone z regularną częstotliwością przez cały rok, zapewnia odpowiednie zaopatrywanie mieszkańców i przedsiębiorstw na tych wyspach również poza sezonem, kiedy popyt ze strony turystów jest mniejszy. Ponadto usługi te przyczyniają się do rozwoju gospodarczego obu wysp dzięki transportowi towarów i towarów specjalnych (np. materiałów niebezpiecznych, stałych odpadów komunalnych itp.) z głównej części terytorium i na główną część terytorium. |
|
(183) |
Jeżeli chodzi o usługi pasażerskie i mieszane, aby zilustrować faktyczny popyt, Włochy przedstawiły zagregowane dane statystyczne, z których wynika, że w 2012 r. przedsiębiorstwo Laziomar przewiozło 240 430 pasażerów i 13 228 pojazdów na publicznych trasach usług łącznie w odpowiednich okresach objętych obowiązkami świadczenia usług publicznych. W 2013 r. liczby te były wyższe (tj. 254 167 pasażerów i 16 927 pojazdów). Pokazuje to, że w ciągu dwóch lat przed powierzeniem przedsiębiorstwu Laziomar obowiązków świadczenia usług publicznych istniał znaczący popyt łączny na usługi transportu morskiego na przedmiotowych trasach (zob. motyw 291 zawierający szczegółowe dane statystyczne dla poszczególnych tras za lata 2011–2013). |
|
(184) |
Jako kolejny dowód na ciągłe istnienie popytu użytkowników, gdy przedsiębiorstwo Laziomar rozpoczęło obsługę wszystkich tras na podstawie nowego zamówienia publicznego na usługi, Włochy przedstawiły również zagregowane dane statystyczne dotyczące okresu do końca 2019 r. (zob. tabele 6–8). Dane te potwierdzają, że popyt ze strony użytkowników utrzymywał się, z nieznacznymi odchyleniami w górę lub w dół. W każdym przypadku analiza danych dotyczących każdej trasy z osobna dla każdego roku do końca 2019 r. nie dostarczyła żadnych przesłanek wskazujących, że popyt użytkowników na określonych trasach zniknął. Tabela 6 Dane statystyczne dotyczące pasażerów za lata 2014-2019
Tabela 7 Dane statystyczne dotyczące pojazdów za lata 2014-2019
Tabela 8 Przewożone towary w metrach bieżących w latach 2014–2019 (69)
|
|
(185) |
Komisja uważa, że z powyższych danych statystycznych wyraźnie wynika, że istnieje faktyczny popyt na usługi przewozu pasażerskiego, usługi mieszane i usługi transportu towarów na każdej z odpowiednich tras objętych usługą publiczną. Można zatem stwierdzić, że usługi te odpowiadają na faktyczne zapotrzebowanie publiczne i zaspokajają faktyczny popyt użytkowników. |
2) Istnienie niedoskonałości rynku
|
(186) |
Zgodnie z pkt 48 komunikatu w sprawie UOIG „nie byłoby właściwe wiązanie zobowiązań do świadczenia określonych usług publicznych z działalnością, która jest już wykonywana lub może być wykonywana skutecznie i na warunkach takich jak cena, obiektywne cechy jakościowe, ciągłość i dostęp do danej usługi, zgodnych z interesem publicznym zdefiniowanym przez państwo, przez przedsiębiorstwa działające na zwykłych warunkach rynkowych” (70). W związku z tym Komisja musi zbadać, czy usługa byłaby nieodpowiednia, gdyby jej świadczenie pozostawiono wyłącznie mechanizmom rynkowym w świetle obowiązków świadczenia usług publicznych nałożonych przez państwo członkowskie na mocy nowego zamówienia publicznego na usługi. W tym względzie w pkt 48 komunikatu w sprawie UOIG zauważono, że „ocena Komisji ogranicza się do sprawdzenia, czy państwo członkowskie nie popełniło oczywistego błędu”. |
|
(187) |
Komisja zauważa, że w okresie poprzedzającym podpisanie nowego zamówienia publicznego na usługi z przedsiębiorstwem Laziomar inni operatorzy oferowali usługi promowe na niektórych z tras objętych nowym zamówieniem publicznym na usługi, choć niekoniecznie przez cały rok, z taką samą częstotliwością i ten sam rodzaj usługi. Na podstawie sytuacji w zakresie konkurencji istniejącej do chwili powierzenia usług 15 stycznia 2014 r. Komisja dokona w odniesieniu do każdej z przedmiotowych tras oceny tego, czy usługi świadczone przez innych operatorów były równoważne z tymi, które przedsiębiorstwo Laziomar musi świadczyć na podstawie nowego zamówienia publicznego na usługi. |
|
(188) |
W tabeli 9 przedstawiono sytuację w zakresie konkurencji dotyczącą tras obsługiwanych przez przedsiębiorstwo Laziomar w monecie przyjęcia aktu powierzenia: Tabela 9 Sytuacja w zakresie konkurencji na trasach obsługiwanych przez przedsiębiorstwo Laziomar
|
|
(189) |
Komisja uważa, że – jak wyraźnie wynika z tabeli 9 – usługi oferowane przez przedsiębiorstwo Laziomar nie mogą być zastąpione usługami oferowanymi przez innych konkurentów, ponieważ ci nie wypełniają w ogóle lub w całości obowiązków świadczenia usług publicznych określonych w nowym zamówieniu publicznym na usługi udzielonym przedsiębiorstwu Laziomar. Tym niemniej na czterech z siedmiu tras poza przedsiębiorstwem Laziomar nie ma innego operatora oferującego usługi (połączenia T1, T2, A2 i A3). W związku z powyższym obowiązki świadczenia usług publicznych określone w umowie z przedsiębiorstwem Laziomar, dotyczące obsługi tych tras, są uzasadnione faktycznym zapotrzebowaniem publicznym na zapewnienie ciągłości terytorialnej w sytuacji, gdy nie może go zaspokoić sam rynek. |
|
(190) |
Jeżeli chodzi o trasy, na których inni operatorzy także oferują usługi (połączenia T3, T4 i A1), Komisja uważa, że istnieją zasadnicze różnice pod względem rodzaju, regularności, zdolności przewozowej i ceny oferowanych usług z przyczyn opisanych szczegółowo poniżej. |
|
(191) |
Na połączeniach T3 i T4 Laziomar świadczy usługi przez cały rok, natomiast drugi operator, NLG, nie oferuje takiej stałej usługi przez cały rok ani z taką samą częstotliwością jak Laziomar. Ponadto Laziomar oferuje usługi mieszane (połączenie T3) i usługi transportu towarów (połączenie T4), wykorzystując statek przystosowany do przewozu ładunków, pojazdów i do 400 pasażerów, podczas gdy NLG wykorzystuje jednostkę szybką, wyłącznie do przewozu pasażerów. Ci dwaj operatorzy stosują również bardzo różne ceny. W przypadku połączenia T3, na którym obaj operatorzy przewożą pasażerów (w przeciwieństwie do połączenia T4, na którym Laziomar świadczy usługę transportu towarów), cena oferowana przez NLG jest skierowana do sektora turystycznego (np. bilet w jedną stronę dla osoby dorosłej kosztuje 24–26 EUR, a dla dzieci do 12 roku życia 13–15 EUR). Z drugiej strony usługa oferowana przez Laziomar podlega obowiązkom dotyczącym taryf za usługi publiczne (np. bilet w jedną stronę dla osoby dorosłej kosztuje 10 EUR, a dla dzieci do 12 roku życia 5 EUR), a wobec mieszkańców i osób dojeżdżających do pracy stosuje się taryfy socjalne (bilet w jedną stronę kosztuje około 3,50 EUR). W rezultacie – bez obsługi tych określonych tras przez przedsiębiorstwo Laziomar – zapotrzebowanie na usługę publiczną obejmującą regularne połączenia między tą wyspą a główną częścią terytorium nie zostałoby zaspokojone, ponieważ przedsiębiorstwo NLG nie mogłoby świadczyć tych samych usług na tych samych warunkach co przedsiębiorstwo Laziomar przez cały okres obowiązywania umowy. |
|
(192) |
Jeśli chodzi o połączenie A1, zarówno przedsiębiorstwo Laziomar, jak i jego konkurent Vetor świadczą w sezonie letnim (od czerwca do września) usługi tylko pasażerskie. Włochy przedstawiły jednak informacje, z których wynika, że usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Vetor są skierowane głównie do sektora turystycznego i są realizowane na warunkach rynkowych. Chociaż na podstawie rozkładu z 2013 r. (tj. roku poprzedzającego zawarcie aktu powierzenia z przedsiębiorstwem Laziomar) przedstawionego w tabeli 9 wydaje się, że przedsiębiorstwo Vetor odbywa rejsy częściej niż przedsiębiorstwo Laziomar, Komisja zauważa, że usługi nie świadczono jednak w sposób ciągły codziennie. Dokładniej rzecz ujmując, usługi nie świadczono 4, 5, 11 i 12 czerwca 2013 r. oraz 10–12 i 16–20 września 2013 r. Z informacji przedstawionych przez Włochy wynika, że w kolejnych latach okresu powierzenia również usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Vetor nie zapewniały codziennej łączności na tej trasie. Na przykład w 2018 r. przedsiębiorstwo Vetor nie świadczyło usługi w 5–6 czerwca oraz 17–20 września. Ogólnie rzecz biorąc, częstotliwość usług świadczonych przez Vetor różni się zatem w zależności od miesiąca. |
|
(193) |
Ponadto zgodnie z umową o zamówienie publiczne na usługi przedsiębiorstwo Laziomar podlega obowiązkom świadczenia usługi publicznej w zakresie ciągłości i jakości. W przypadku odwołania rejsu bez uzasadnionej przyczyny przedsiębiorstwo Laziomar podlega odpowiedniej redukcji opłat oraz odpowiednim karom. Ponadto zobowiązanie w zakresie jakości oznacza, że przedsiębiorstwo Laziomar musi spełniać ściśle określone minimalne standardy w zakresie m.in. niezawodności, warunków higienicznych i komfortu podróży. Z kolei przedsiębiorstwo Vetor, które nie podlega obowiązkom świadczenia usługi publicznej, nie jest zobowiązane do dotrzymania wysokich standardów jakości przy świadczeniu usług. Ponadto z punktu widzenia zdolności przewozowych statek przedsiębiorstwa Laziomar może pomieścić maksymalnie 300 pasażerów, podczas gdy wodolotem przedsiębiorstwa Vetor można przewieźć około 150 pasażerów. |
|
(194) |
Ci dwaj operatorzy stosują również bardzo różne ceny. Cena oferowana przez przedsiębiorstwo Vetor jest skierowana głównie do sektora turystycznego (np. bilet w jedną stronę dla osoby dorosłej kosztuje 36 EUR, 46 EUR w weekendy, a dla dzieci poniżej 12 roku życia – 18 EUR), podczas gdy cena oferowana mieszkańcom wynosi 23 EUR. Przedsiębiorstwo Vetor może także dowolnie ustalać ceny swoich biletów i odpowiednio je zmieniać na zasadach czysto komercyjnych. Z drugiej strony usługa oferowana przez Laziomar podlega obowiązkom dotyczącym taryf za usługi publiczne (np. bilet w jedną stronę dla osoby dorosłej kosztuje 23,40 EUR, a dla dzieci do 12 roku życia 11,70 EUR), a wobec mieszkańców i osób dojeżdżających do pracy stosuje się taryfy socjalne (bilet w jedną stronę kosztuje tylko 7 EUR). W rezultacie – bez obsługi tej konkretnej trasy przez przedsiębiorstwo Laziomar – zapotrzebowanie na usługę publiczną obejmującą regularne połączenia między tą wyspą a główną częścią terytorium po przystępnych cenach nie zostałoby zaspokojone, ponieważ przedsiębiorstwo Vetor nie mogłoby świadczyć tych samych usług na tych samych warunkach co przedsiębiorstwo Laziomar przez cały okres obowiązywania umowy. |
|
(195) |
W świetle powyższego Komisja stwierdza, że w chwili powierzenia przedsiębiorstwu Laziomar same mechanizmy rynkowe były niewystarczające do zaspokojenia zapotrzebowania na usługę publiczną. Na szeregu tras przedsiębiorstwo Laziomar istotnie było jedynym operatorem, podczas gdy na pozostałych trasach usługi świadczone przez konkurentów na obszarze archipelagu Wysp Poncjańskich nie były równoważne pod względem ciągłości, regularności, zdolności przewozowej i ceny, w związku z czym nie zaspokajały w pełni obowiązków świadczenia usług publicznych określonych w nowej umowie o zamówienie publiczne na usługi z przedsiębiorstwem Laziomar. |
3) Najmniej szkodliwe podejście
|
(196) |
Komisja zauważa, że Włochy postanowiły udzielić zamówienia publicznego na usługi jednemu operatorowi (przedsiębiorstwu Laziomar) zamiast nałożyć obowiązki świadczenia usług publicznych na wszystkich operatorów zainteresowanych obsługą przedmiotowych tras. Na podstawie informacji dostarczonych przez Włochy Komisja uznaje, że popytu użytkowników nie można było zaspokoić przez nałożenie obowiązków świadczenia usług publicznych (zob. motyw 180). W szczególności na kilku trasach przedsiębiorstwo Laziomar jest jedynym operatorem, a na pozostałych trasach oferta pozostałych operatorów nie spełnia (wszystkich) wymogów w zakresie regularności, ciągłości, zdolności przewozowej i ceny. Ponadto obsługa większości tras, szczególnie poza sezonem, przynosi straty, co sprawia, że bez rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych nie byłyby one w ogóle obsługiwane. Ponadto Komisja przyjmuje do wiadomości argument Włoch, zgodnie z którym wybór zamówienia publicznego na usługi również był konieczny w świetle prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar. Ściślej rzecz biorąc, Włochy twierdzą, że ogłaszanie przetargu na aktywa przedsiębiorstwa Laziomar w pakiecie z nowym zamówieniem publicznym na usługi umożliwiło (i) zapewnienie ciągłości świadczenia usługi publicznej transportu morskiego oraz (ii) maksymalizację wartości dla państwa. Z tych powodów Komisja zgodziła się (zob. motyw 89), aby Włochy ogłosiły przetarg na działalność przedsiębiorstwa Laziomar w pakiecie z nowym zamówieniem publicznym na usługi. Tym samym Komisja zgodziła się również z wnioskiem, co podtrzymuje w niniejszej decyzji, że Włochy nie mogły polegać na obowiązkach świadczenia usług publicznych, które mają zastosowanie do wszystkich operatorów, ale raczej zawarłyby zamówienie publiczne na usługi wyłącznie z przedsiębiorstwem Laziomar. |
Wnioski
|
(197) |
Na podstawie powyższej oceny Komisja stwierdza, że Włochy nie popełniły oczywistego błędu przy określaniu usług powierzonych przedsiębiorstwu Laziomar jako UOIG. Obawy wyrażone przez Komisję w decyzji z 2012 r. zostały zatem rozwiane. |
|
(198) |
W celu stwierdzenia, że spełniono pierwsze kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark, Komisja nadal musi sprawdzić, czy przedsiębiorstwu Laziomar powierzono jasno określone obowiązki świadczenia usług publicznych. W tym zakresie Komisja zauważa, że obowiązki świadczenia usług publicznych jasno opisano w nowym zamówieniu publicznym na usługi i w załącznikach do niego (które zawierają na przykład specyfikacje statków dla każdej trasy). Podobnie zasady regulujące rekompensatę określono szczegółowo w nowym zamówieniu publicznym na usługi, ustawie z 2009 r. i dyrektywie CIPE. Nowe zamówienie publiczne na usługi ma również jasny okres obowiązywania (10 lat), określono w nim przedsiębiorstwo Laziomar jako operatora usługi publicznej i zawiera ono ustalenia dotyczące unikania nadwyżki rekompensaty i jej zwrotu (zob. również motyw 215). Komisja uważa zatem, że spełniono pierwsze kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark. |
Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża
|
(199) |
W art. 19-ter ust. 21 ustawy z 2009 r. jasno określono, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża jest konieczne do zagwarantowania ciągłości terytorialnej z wyspami oraz w świetle obowiązków świadczenia usług publicznych przez przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwo Laziomar. Jeżeli przedsiębiorstwa, którym powierzono obowiązki świadczenia usług publicznych, nie miałyby pierwszeństwa przybijania do nabrzeża, przedsiębiorstwa te istotnie mogłyby być (niekiedy) zmuszone do oczekiwania na swoją kolej przed zadokowaniem i tym samym notować opóźnienia, co byłoby sprzeczne z celem zapewnienia mieszkańcom niezawodnej i dogodnej komunikacji. Regularny rozkład połączeń jest istotnie niezbędny, aby zaspokoić potrzeby mieszkańców wysp w zakresie mobilności i przyczynić się do rozwoju gospodarczego odnośnych wysp. Ponadto ponieważ w nowym zamówieniu publicznym na usługi przewidziano szczególne zobowiązania w zakresie harmonogramu rozpoczęcia obsługi tras objętych usługą publiczną, pierwszeństwo przybijania do nabrzeża pomaga zapewnić, aby porty przydzielały swoje miejsca i czas postoju w taki sposób, aby umożliwić operatorowi świadczącemu usługi publiczne wywiązanie się z obowiązków w tym zakresie. W tym kontekście Komisja uważa, że środek ten przyznano, aby umożliwić przedsiębiorstwu Laziomar wywiązanie się z obowiązków świadczenia usług publicznych, które stanowią faktyczne UOIG (zob. motyw 197). Ponadto Włochy potwierdziły, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża ma zastosowanie jedynie do usług świadczonych w ramach systemu świadczenia usług publicznych. W związku z tym pierwszeństwo przybijania do nabrzeża również jest zgodne z pierwszym warunkiem określonym w wyroku w sprawie Altmark. |
5.1.2.2.
|
(200) |
Komisja przypomina, że w decyzji z 2012 r. (zob. jej pkt 205) przyjęła wstępne stanowisko, zgodnie z którym drugie kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark zostało spełnione. |
|
(201) |
W tym kontekście Komisja zauważa, że zgodnie z drugim kryterium określonym w wyroku w sprawie Altmark parametry będące podstawą obliczenia rekompensaty ustalono z wyprzedzeniem i że są one zgodne z wymogami w zakresie przejrzystości. |
|
(202) |
Ściślej rzecz biorąc, parametry, na podstawie których obliczono rekompensatę, wyjaśniono szczegółowo w dyrektywie CIPE i zastosowano w nowym zamówieniu publicznym na usługi (i załącznikach do niego), podczas gdy maksymalne kwoty rekompensaty określono w ustawie z 2009 r. Metodę obliczania rekompensaty, w tym na przykład uwzględnione elementy kosztów, określono szczegółowo w dyrektywie CIPE. Ponieważ pierwszeństwo przybijania do nabrzeża nie wiąże się z rekompensatą finansową na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar, Komisja uważa, że środek ten jest zgodny z drugim kryterium określonym w wyroku w sprawie Altmark. |
|
(203) |
W związku z tym Komisja stwierdza, że drugi warunek określony w wyroku w sprawie Altmark został spełniony. |
5.1.2.3.
|
(204) |
Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w wyroku w sprawie Altmark rekompensata otrzymana z tytułu wykonywania UOIG nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w celu wypełnienia obowiązków świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku osiągniętego z tytułu wypełniania tych obowiązków. |
|
(205) |
W wyroku w sprawie Altmark nie podano jednak precyzyjne definicji rozsądnego zysku. Zgodnie z komunikatem w sprawie UOIG rozsądny zysk należy rozumieć jako stopę zwrotu z kapitału, której zażądałoby typowe przedsiębiorstwo rozważające, czy podjąć się wykonywania danej usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym w całym okresie powierzenia, przy uwzględnieniu poziomu ryzyka. Poziom ryzyka zależy od odnośnego sektora, rodzaju usługi i charakterystyki mechanizmu rekompensaty. |
|
(206) |
W decyzji z 2012 r. Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do proporcjonalności rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwom należącym do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwu Laziomar, począwszy od 2014 r. W szczególności w odniesieniu do rekompensaty wypłaconej od 2010 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, zgodnie z którym stała premia z tytułu ryzyka na poziomie 6,5 % nie odzwierciedlała odpowiedniego poziomu ryzyka, ponieważ na pierwszy rzut oka wydawało się, że przedsiębiorstwo Laziomar nie podjęło ryzyka zwykle ponoszonego przy świadczeniu takich usług. Ściślej rzecz biorąc, elementy kosztów do celów obliczenia rekompensaty obejmują wszystkie koszty związane ze świadczeniem usługi, a także zmiany np. cen paliw. W rezultacie Komisja uznała na tym etapie, że przedsiębiorstwo Laziomar mogło otrzymać nadwyżkę rekompensaty. |
|
(207) |
Komisja zauważa, że niektóre aspekty metody rekompensaty określonej w nowym zamówieniu publicznym na usługi istotnie wydają się zmniejszać ryzyko handlowe ponoszone przez przedsiębiorstwo Laziomar. W szczególności maksymalne taryfy, które przedsiębiorstwo Laziomar może pobierać, są corocznie dostosowywane w celu uwzględnienia inflacji i odzwierciedlenia zmian wskaźnika cen konsumpcyjnych. Ponadto nowe zamówienie publiczne na usługi zawiera pewne klauzule (zob. motyw 78), które mają na celu utrzymanie równowagi ekonomiczno-finansowej usługi publicznej. W szczególności w przypadku gdy rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych nie byłaby wystarczająca do pokrycia kosztu usług powierzonych na mocy nowego zamówienia publicznego na usługi, klauzule te umożliwiają zmianę (i) systemu taryf, (ii) poziomu oferowanych usług publicznych, (iii) poziomu rocznego pułapu cenowego oraz (iv) dotacji kapitałowych na inwestycje. |
|
(208) |
Zgodnie z art. 25 umowy w przypadku wystąpienia zakłócenia równowagi ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwo Laziomar może zwrócić się o przywrócenie równowagi, składając stosowny wniosek do regionu Lacjum. Wniosek ten przedkłada się następnie Komitetowi Technicznemu odpowiedzialnemu za zarządzanie zamówieniem. |
|
(209) |
Chociaż wydaje się, że te zabezpieczenia zmniejszają ryzyko handlowe ponoszone przez przedsiębiorstwo Laziomar, Komisja uważa, że przedsiębiorstwo pozostaje częściowo narażone na ryzyko, że rekompensata może nie być wystarczająca do pokrycia kosztów świadczenia usługi. Wniosek o przywrócenie równowagi nie zawsze może zostać przyjęty, ponieważ region Lacjum rozstrzyga sprawę merytorycznie i podejmuje decyzję po uzyskaniu opinii Komitetu Technicznego w terminie 90 dni od złożenia wniosku przez przedsiębiorstwo Laziomar. Do czasu podjęcia decyzji przedsiębiorstwo Laziomar musi kontynuować świadczenie usługi publicznej w niezmienionej formie. Z informacji przedstawionych przez Włochy mechanizm ten jest w rzeczywistości trudny do zastosowania i bardzo rygorystyczny, i dlatego też przedsiębiorstwo Laziomar do tej pory nie skorzystało z tej możliwości. |
|
(210) |
Ponadto Komisja zauważa, że nie wszystkie kategorie kosztów są objęte wkładem na rzecz przywrócenia równowagi. W szczególności zgodnie z art. 25 zamówienia publicznego na usługi koszty związane z nieefektywnością zarządzania, koszty finansowe, wszelkie wzrosty jednostkowych kosztów personelu w celu spełnienia wymogów prawa pracy oraz wszelkie koszty związane z polityką handlową realizowaną przez przedsiębiorstwo Laziomar powinno ponosić samo przedsiębiorstwo Laziomar. W ten sposób zachęca się przedsiębiorstwo Laziomar do dalszego świadczenia usług w sposób efektywny i po najniższym koszcie dla danej społeczności. |
|
(211) |
Jak wspomniano w motywach 48–52, w dyrektywie CIPE przewidziano, że premia z tytułu ryzyka na poziomie 6,5 % zostanie wykorzystana do określenia zwrotu kapitału z zastosowaniem wzoru służącego do obliczenia wartości WACC. W praktyce jednak 6,5 % zastosowano jako zryczałtowaną stopę zwrotu z kapitału (zob. również motyw 136). |
|
(212) |
W tym kontekście niezależnie od kwoty rekompensaty, do której byłoby uprawnione przedsiębiorstwo Laziomar, biorąc pod uwagę premię z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 %, przedsiębiorstwo Laziomar nigdy nie może otrzymać więcej niż maksymalna kwota określona w zamówieniu publicznym na usługi (zob. motyw 76). Zgodnie z pkt 47 zasad ramowych UOIG z 2011 r. Komisja ocenia, czy wystąpiła nadwyżka rekompensaty w całym okresie trwania zamówienia. Jak przedstawiono w tabeli 10, z danych liczbowych za lata 2014–2019 wynika, że faktycznie otrzymana rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych była (z wyjątkiem kwot za lata 2016 i 2018 – które nadal były niższe od pułapu uzgodnionego w ramach umowy, tj. 13 524 536 EUR) niewystarczająca do pokrycia kosztu netto usługi (tj. 80 173 862 EUR zapłacone z kosztu netto 80 397 000 EUR), nawet przed uwzględnieniem premii z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 % (tj. 1 928 000 EUR). W istocie w latach 2014–2019 przedsiębiorstwo Laziomar otrzymało ok. 2 150 000 EUR mniej niż kwota kwalifikowalna (tj. 82 325 000 EUR (kwalifikowalna rekompensata) minus 80 173 862 EUR (rzeczywista rekompensata)), obliczona zgodnie z metodyką uwzględniającą zwrot z kapitału w wysokości 6,5 %. Oznacza to, że w praktyce przedsiębiorstwo Laziomar nie otrzymało kwoty obliczonej jako zwrot z kapitału. W rzeczywistości osiągnięty przez przedsiębiorstwo Laziomar zwrot z kapitału za cały okres (do 2019 r.) wynosił zero zamiast 6,5 % początkowo przewidzianych przez Włochy (71). Powyższe dane potwierdzają, że postanowienia dotyczące przywrócenia równowagi, o których mowa w art. 25 zamówienia, nie chronią przedsiębiorstwa Laziomar przed całym ryzykiem związanym ze świadczeniem usługi publicznej. Tabela 10 Koszt netto świadczenia usługi publicznej przez przedsiębiorstwo Laziomar w latach 2014–2019
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
(213) |
Jeżeli chodzi o poziom rozsądnego zysku, w toku formalnego postępowania wyjaśniającego (zob. motyw 136) Włochy wyjaśniły, że ponieważ wysokość rekompensaty ograniczała ustawa z 2009 r., podjęto decyzję o uproszczeniu obliczeń i zastosowaniu premii wynoszącej 6,5 % jako zryczałtowanej stopy zwrotu z kapitału. Włochy uważają, że ich uproszczone podejście jest ostrożne i nie umożliwia przyznania przedsiębiorstwu Laziomar wyższej rekompensaty niż rekompensata ustanowiona dyrektywą CIPE. |
|
(214) |
W tym kontekście Komisja porównała zwrot z zaangażowanego kapitału w wysokości 6,5 %, który został zastosowany w odniesieniu do przedsiębiorstwa Laziomar, z medianą zwrotu z kapitału osiągniętego przez grupę odniesienia w 2013 r. (rok przed powierzeniem usług przedsiębiorstwu Laziomar). Grupa odniesienia składa się z wybranych operatorów promów, którzy oferowali połączenia morskie we Włoszech lub między Włochami a innymi państwami członkowskimi (72). Z analizy wynika, że zwrot z kapitału mający zastosowanie do przedsiębiorstwa Laziomar jest zbliżony do mediany zwrotu osiągniętego przez przedsiębiorstwa należące do grupy odniesienia. Z porównania tego wynika, że w roku poprzedzającym powierzenie usług przedsiębiorstwu Laziomar zwrot z kapitału na poziomie 6,5 % nie był nieracjonalny. |
|
(215) |
Ponadto Komisja z zadowoleniem odnotowuje, że nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zawiera wymóg, aby przedsiębiorstwo Laziomar każdego roku przesyłało Ministerstwu Infrastruktury i Transportu rachunki z zarządzania (podzielone na poszczególne trasy i poświadczone przez niezależnego audytora), aby umożliwić mu sprawdzenie, czy nie wystąpiła nadwyżka rekompensaty. Jest to dodatkowe zabezpieczenie służące zapewnieniu, aby przedsiębiorstwo Laziomar nie mogło korzystać z żadnej nadwyżki rekompensaty. Włochy przedłożyły również rachunki z zarządzania za lata 2014–2019, co umożliwiło Komisji dokonanie obliczeń zawartych w tabeli 10. |
|
(216) |
W świetle powyższego Komisja stwierdza, że rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych przyznana przedsiębiorstwu Laziomar nie przekracza kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo w celu wypełnienia obowiązków świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z nimi przychodów oraz rozsądnego zysku. Ściślej rzecz biorąc, Komisja uważa, że premię z tytułu ryzyka na poziomie 6,5 % przewidzianą w dyrektywie CIPE należy oceniać w połączeniu z maksymalną kwotą rekompensaty określoną w zamówieniu publicznym na usługi. Mając to na uwadze, zwrot z kapitału, którego przedsiębiorstwo Laziomar mogło oczekiwać z perspektywy ex ante, był zgodny z ryzykiem, jakie ponosiło przy świadczeniu usług publicznych w ramach zamówienia publicznego na usługi. Wątpliwości Komisji dotyczące spełnienia trzeciego warunku określonego w wyroku w sprawie Altmark zostały zatem rozwiane. |
|
(217) |
W odniesieniu do pierwszeństwa przybijania do nabrzeża i wszelkiej możliwej nadwyżki rekompensaty, która może z niego wynikać, Komisja zauważa, że w zakresie, w jakim środek ten ograniczałby koszty operacyjne lub zwiększał przychody operatora usługi publicznej, skutki te byłyby w pełni odzwierciedlone w wewnętrznych księgach rachunkowych operatora. W analizie Komisji (zob. motyw 212) potwierdzono, że w latach 2014–2019 przedsiębiorstwo Laziomar nie otrzymało nadwyżki rekompensaty. Komisja stwierdza zatem, że również pierwszeństwo przybijania do nabrzeża jest zgodne z trzecim kryterium określonym w wyroku w sprawie Altmark. |
5.1.2.4.
|
(218) |
Czwarte kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark jest spełnione, jeżeli beneficjenta rekompensaty z tytułu świadczenia UOIG wybrano w ramach postępowania o udzielenie zamówienia, które umożliwia wybranie oferenta będącego w stanie zapewnić taką usługę po najniższym koszcie dla danej społeczności, lub w przeciwnym wypadku, jeżeli przedmiotową rekompensatę obliczono w odniesieniu do kosztów wydajnego przedsiębiorstwa. |
|
(219) |
Zgodnie z pkt 63 komunikatu w sprawie UOIG najprostszym sposobem wypełnienia przez organy publiczne czwartego kryterium określonego w wyroku w sprawie Altmark jest przeprowadzenie otwartej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury udzielenia zamówienia publicznego zgodnej z przepisami dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (73) i dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (74). |
|
(220) |
Komisja zauważa, że w przedmiotowej sprawie postępowanie o udzielenie zamówienia rozpoczęto przed wejściem w życie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (75) (która ma zastosowanie do zamówień publicznych udzielanych w odniesieniu do świadczenia usług transportu morskiego) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (76). W tym czasie nadal obowiązywały dyrektywa 2004/17/WE i dyrektywa 2004/18/WE. Dyrektywa 2004/17/WE nie ma jednak zastosowania do usług transportu morskiego, takich jak usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Laziomar. W art. 5 dyrektywy 2004/17/WE istotnie wyjaśniono, że jej zakres obejmuje jedynie usługi transportowe w obszarze transportu kolejowego, systemów automatycznych, tramwajów, trolejbusów, autobusów lub kolei linowych. |
|
(221) |
Zamówienia publiczne udzielane przez instytucje zamawiające w kontekście świadczonych przez nie usług w dziedzinie transportu morskiego, przybrzeżnego lub rzecznego są natomiast objęte zakresem dyrektywy 2004/18/WE na podstawie jej motywu 20. Usługi transportu wodnego wymieniono jednak również w załączniku II B do tej dyrektywy (77), co oznacza, że podlegają one wyłącznie przepisom jej art. 23 i art. 35 ust. 4. Oznacza to, że zgodnie z dyrektywą 2004/18/WE zamówienie publiczne na usługi transportu morskiego podlega jedynie obowiązkom dotyczącym specyfikacji technicznej (art. 23) oraz obowiązkowi opublikowania ogłoszenia o udzieleniu zamówienia (po udzieleniu zamówienia i w związku z tym na końcu, a nie na początku procedury udzielania zamówienia: art. 35 ust. 4). Wszystkie pozostałe zasady określone dyrektywą 2004/18/WE – w tym przepisy dotyczące treści powiadomień, które mają zostać opublikowane, (art. 36 ust. 1) oraz przepisy dotyczące kryteriów kwalifikacji (art. 45–52) – nie mają zastosowania do zamówień publicznych na usługi transportu morskiego. |
|
(222) |
Ponadto dyrektywa 2004/18/WE w żadnym razie nie ma zastosowania do koncesji na usługi zdefiniowanych w jej art. 1 ust. 4 (78). Komisja zauważa, że koncesje (i zamówienia publiczne) na usługi, które mają pewne znaczenie transgraniczne, podlegają jednak ogólnym zasadom określonym w traktatach, dotyczącym przejrzystości, niedyskryminacji i równego traktowania. |
|
(223) |
Na podstawie powyższego Komisja stwierdza, że dyrektywa 2004/18/WE może mieć zastosowanie jedynie w przypadku zamówienia publicznego, ale nie wtedy, gdy dotyczy ono koncesji na usługi. Ponadto ponieważ niniejsza sprawa dotyczy usług transportu wodnego podlegających zamówieniu publicznemu na usługi, zastosowanie miałyby tylko niektóre z wymogów zawartych w tej dyrektywie, jak wskazano powyżej. W tym kontekście Komisja uważa, że nie może opierać się wyłącznie na tej zgodności z dyrektywami w sprawie zamówień publicznych w celu wykazania spełnienia czwartego kryterium określonego w wyroku w sprawie Altmark. Z tego powodu Komisja dokonuje poniżej oceny kwestii, czy postępowanie o udzielenie zamówienia przeprowadzone przez Włochy było konkurencyjne, przejrzyste, niedyskryminujące i bezwarunkowe. Aby dokonać tej oceny, Komisja stosuje właściwe wytyczne ustanowione w jej zawiadomieniu w sprawie pojęcia pomocy państwa (79) (w szczególności w jego pkt 89 i nast.) oraz w komunikacie w sprawie UOIG (w szczególności w jego pkt 63 i nast.). |
Konkurencyjny i przejrzysty charakter postępowania
|
(224) |
Zgodnie z pkt 90 zawiadomienia w sprawie pojęcia pomocy państwa przetarg musi być konkurencyjny (80), aby umożliwić udział wszystkim zainteresowanym i kwalifikującym się oferentom. Ponadto zgodnie z pkt 91 tego komunikatu procedura musi być przejrzysta, aby umożliwić wszystkim zainteresowanym oferentom równy i należyty dostęp do informacji na każdym etapie procedury przetargowej. W punkcie tym podkreślono również, że dostępność informacji, wystarczająco dużo czasu dla zainteresowanych oferentów oraz jasność kryteriów wyboru i udzielenia zamówienia stanowią kluczowe elementy przejrzystej procedury wyboru, oraz wskazano, że przetarg musi być odpowiednio upubliczniony, tak aby wszyscy potencjalni oferenci mogli się o nim dowiedzieć. |
|
(225) |
W przedmiotowej sprawie zaproszenie do wyrażenia zainteresowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej, w czterech włoskich dziennikach krajowych i lokalnych, jak również na stronie internetowej regionu Lacjum (zob. motyw 58). W zaproszeniu tym zachęcono „każdego, kto może zagwarantować ciągłość usług transportu morskiego,” do wyrażania zainteresowania i nie sformułowano żadnych dalszych warunków. Potencjalni oferenci mieli wystarczająco dużo czasu na wyrażenie zainteresowania w odpowiedni sposób, co następnie umożliwiłoby im uczestnictwo w dalszej procedurze. Komisja uznaje zatem, że zamiar sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar przez region Lacjum i udzielenia zamówienia publicznego na usługi został powszechnie ogłoszony w taki sposób, by dotarł do wszystkich potencjalnych oferentów. |
|
(226) |
Oferentom należy ponadto przekazać wszystkie dokumenty i informacje wymagane do uczestnictwa w procedurze przetargowej, umożliwiając im dokonanie należytej oceny wystawianego na sprzedaż przedsiębiorstwa. Informacje takie należy udostępnić potencjalnym oferentom w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, zapewniając wszystkim zainteresowanym uczestnikom jednakowy dostęp do odpowiednich informacji. |
|
(227) |
Po pierwsze, w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania zaznaczono, że oferenci muszą być w stanie „zapewnić ciągłość świadczenia usług transportu morskiego”. Było to jedyne kryterium kwalifikacji zastosowane przez Włochy w celu określenia, czy zainteresowane strony zostaną dopuszczone do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia. W zaproszeniu nie określono natomiast, w jaki sposób oferenci mogliby udowodnić, że spełniają ten wymóg, co domyślnie oznaczało, że można było wykorzystać wszelkie odpowiednie środki dowodowe (81). Komisja uważa, że to kryterium kwalifikacji było jasne dla wszystkich zainteresowanych oferentów oraz było również uzasadnione w świetle realizowanego celu. |
|
(228) |
Po drugie, ustawa z 2009 r. sprawiła, że dla zainteresowanych stron stało się jasne, że nowa umowa o zamówienie publiczne na usługi zostanie zawarta po zakończeniu postępowania o udzielenie zamówienia oraz że maksymalną roczną kwotę rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych ustalono na poziomie 10 030 606 EUR rocznie. Ponadto w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania wskazano, że celem była sprzedaż przedsiębiorstwa Laziomar za cenę stałą w wysokości 2 272 000 EUR. Ponadto, jak potwierdziły Włochy, wszystkie istotne informacje dotyczące zakresu sprzedaży, w tym projekt umowy o zamówienie publiczne na usługi, która ma zostać zawarta między nabywcą a Włochami, udostępniono wszystkim siedmiu stronom dopuszczonym do kolejnego etapu procedury przetargowej. Dzięki temu strony te mogły zdecydować, czy chcą złożyć ofertę, a jeśli tak, to na jaką kwotę. Na tej podstawie Komisja uważa, że z zaproszenia do wyrażenia zainteresowania wystarczająco jasno wynikało, że sprzedaż dotyczyła przedsiębiorstwa Laziomar w pakiecie z nowym zamówieniem publicznym na usługi. Po wyrażeniu zainteresowania strony otrzymały dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do podjęcia decyzji o ewentualnym złożeniu oferty. |
|
(229) |
Po trzecie, Komisja uważa, że zaproszenie do wyrażenia zainteresowania przyciągnęło istotną liczbę potencjalnych oferentów. Wszystkie siedem przedsiębiorstw, które zaproszono do kolejnego etapu procedury przetargowej, otrzymało następnie od regionu Lacjum szczegółowe informacje na temat procedury. Ponadto zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/18/WE wydaje się, że Włochy nie były zobowiązane do przedstawienia w zaproszeniu żadnych dodatkowych informacji na temat zamówienia, które miało zostać udzielone, poza samym zwróceniem uwagi na zapewnienie ciągłości świadczenia usługi publicznej oraz odniesieniem do przepisów prawnych regulujących tę usługę (zob. motyw 221). |
|
(230) |
Po czwarte, zaproszenie zawierało minimum informacji niezbędnych do wyrażenia zainteresowania (tj. ciągłość świadczenia usługi publicznej) i nie mogło spowodować wykluczenia przedsiębiorstw żeglugowych, które w przeciwnym razie byłyby zainteresowane. Była to decyzja organów odpowiedzialnych za planowanie mająca na celu zapewnienie ciągłości świadczenia usługi publicznej oraz jakości sieci połączeń archipelagu Wysp Poncjańskich z Włochami kontynentalnymi. Jak wyjaśniono powyżej, warunek ten zakomunikowano z wyprzedzeniem wszystkim potencjalnym przedsiębiorstwom wyrażającym zainteresowanie udziałem w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Komisja uważa zatem, że na tym etapie postępowania Włochy nie miały żadnej kontroli nad potencjalnymi oferentami, co pokazuje, że selektywne faworyzowanie któregokolwiek z potencjalnych oferentów – na skutek włączenia obowiązkowego wymogu zapewnienia ciągłości świadczenia usługi publicznej – i udzielenie mu zamówienia na świadczenie usługi publicznej oraz przekazanie własności przedsiębiorstwa Laziomar nie było zamiarem organów odpowiedzialnych za planowanie. Komisja zauważa również, że wszystkie istotne informacje dotyczące kryteriów kwalifikacji oraz dalszego toku postępowania przedstawiono w zaproszeniu do składania ofert wysłanym do wszystkich siedmiu stron, które dopuszczono do etapu składania ofert. |
|
(231) |
W decyzji z 2012 r. Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące niektórych wymogów finansowych związanych z ofertą (zob. motyw 109), które zostały nałożone na oferentów na mocy umowy o świadczenie usług publicznych, oprócz standardowych warunków jakościowych, które są wymagane w każdym przypadku w ramach obowiązków świadczenia usług publicznych. Komisja wyraziła ponadto wątpliwość, czy takie wymogi są akceptowalne w sytuacji takiej jak analizowana, w której na sprzedaż wystawiane jest całe przedsiębiorstwo. |
|
(232) |
W trakcie postępowania wyjaśniającego Komisja otrzymała jednak informacje, które zmniejszyły jej obawy. W szczególności Włochy wyeliminowały z zaproszenia do składania ofert wymogi finansowe (tj. z góry określone wielkości obrotów w sektorze transportu morskiego), które umożliwiłyby udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia jedynie przedsiębiorstwom żeglugowym (zob. motyw 125). W rzeczywistości Komisja zauważa, że przedsiębiorstwo Carpoint Motorsport S.p.A., które zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami jest przedsiębiorstwem działającym w sektorze sprzedaży detalicznej i hurtowej pojazdów, było wśród tych przedsiębiorstw, które wyraziły zainteresowanie udziałem w postępowaniu o udzielenie zamówienia (zob. motyw 61). |
|
(233) |
Komisja z zadowoleniem przyjmuje również inicjatywę podjętą przez region Lacjum, mającą na celu zachęcenie do jak najszerszego udziału w przetargu poprzez umożliwienie oferentom wspólnego uczestnictwa w formie tymczasowych ugrupowań oferentów, konsorcjów lub europejskich ugrupowań interesów gospodarczych (zob. motyw 60). |
|
(234) |
W związku z powyższym Komisja stwierdza, że postępowanie o udzielenie zamówienia, jako całość, było konkurencyjne i przejrzyste. W szczególności zamiar zbycia przez region Lacjum przedsiębiorstwa Laziomar i udzielenia nowego zamówienia publicznego na usługi na okres 10 lat zwycięskiemu oferentowi został powszechnie ogłoszony w taki sposób, by dotarł do wszystkich potencjalnych oferentów na właściwym rynku regionalnym lub międzynarodowym. Ponadto Komisja bierze pod uwagę fakt, że potencjalni oferenci mogli z łatwością wyrazić swoje zainteresowanie i nie musieli czynić żadnych zobowiązań na tym etapie. Strony, które były w stanie wykazać, iż spełniają jedyne kryterium kwalifikacji dotyczące zapewnienia ciągłości świadczenia usług, otrzymały następnie wszelkie informacje i czas niezbędne do podjęcia decyzji, czy chcą złożyć ofertę na zakup przedsiębiorstwa Laziomar i na jaką kwotę. Z tych powodów Komisja stwierdza, że jej wątpliwości, czy postępowanie o udzielenie zamówienia było wystarczająco przejrzyste ze względu na potencjalne uchybienia w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania, zostały rozwiane. |
Niedyskryminujący charakter postępowania
|
(235) |
W pkt 92 zawiadomienia w sprawie pojęcia pomocy państwa podkreślono, że niedyskryminujące traktowanie wszystkich oferentów na wszystkich etapach procedury oraz obiektywne kryteria wyboru i udzielenia zamówienia określone z wyprzedzeniem przed rozpoczęciem procedury stanowią niezbędny warunek zapewnienia zgodności przeprowadzonej w jej wyniku transakcji z warunkami rynkowymi. Ponadto pkt ten stanowi, że aby zapewnić równe traktowanie, kryteria udzielenia zamówienia powinny umożliwiać porównanie i obiektywną ocenę ofert. |
|
(236) |
Jak wskazano powyżej (zob. motyw 227), w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania zawarto jedyny warunek, że oferenci muszą być w stanie „zapewnić ciągłość świadczenia usług transportu morskiego”. Wszystkie osiem stron, które odpowiedziały na zaproszenie i wyraziły zainteresowanie, były świadome tego obowiązku. Komisja uważa, że warunek ten był obiektywny i został określony w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania w sposób wystarczająco jasny dla wszystkich zainteresowanych stron. |
|
(237) |
Siedmiu z ośmiu zainteresowanych oferentów, których dopuszczono do kolejnego etapu postępowania o udzielenie zamówienia, zaproszono następnie do złożenia oferty, ponieważ wszyscy otrzymali te same informacje (zob. motyw 61). |
|
(238) |
Wyrażone przez Komisję w decyzji z 2011 r. wątpliwości dotyczące niewystarczająco niedyskryminującego charakteru zaproszenia do wyrażenia zainteresowania zostały zatem rozwiane. Wszystkie strony zostały prawidłowo i w równym stopniu informowane na poszczególnych etapach postępowania o udzielenie zamówienia, dzięki czemu mogły złożyć ofertę, mając pełną wiedzę o postępowaniu i wymogach. Komisja uważa również, że kryteria udzielenia zamówienia pozwoliły na obiektywne porównanie i ocenienie ofert. |
Zapewnienie świadczenia usług po najniższym koszcie dla danej społeczności
|
(239) |
Pkt 65 komunikatu w sprawie UOIG stanowi, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości procedura udzielenia zamówienia publicznego wyklucza istnienie pomocy państwa jedynie w przypadku, gdy umożliwia wybór oferenta mogącego zapewnić świadczenie usługi „po najniższym koszcie dla danej społeczności”. |
|
(240) |
W tym przypadku przedmiotem przetargu było nowe zamówienie publiczne na usługi w pakiecie z przedsiębiorstwem Laziomar, a nie tylko samo zamówienie publiczne na usługi. Włochy postanowiły, że cena za sprzedaż przedsiębiorstwa Laziomar będzie stała (oparta na wycenie przeprowadzonej przez niezależnego biegłego) i nie będzie podlegała negocjacjom, natomiast w przypadku zamówienia na usługi Włochy zdecydowały się na ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie, przy czym za cenę można było otrzymać 30 punktów, a kryteria techniczne do 70 punktów (zob. motyw 62). |
|
(241) |
W odniesieniu do oferty najkorzystniejszej ekonomicznie pkt 67 komunikatu w sprawie UOIG stanowi, że „ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie” uznaje się również za wystarczającą (oprócz „najniższej ceny”) na potrzeby spełnienia czwartego kryterium określonego w wyroku w sprawie Altmark, [...] „o ile kryteria udzielenia zamówienia [...] są ściśle związane z przedmiotem świadczonej usługi i umożliwiają wybranie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, która odpowiada wartości rynkowej” (82). |
|
(242) |
Komisja odnotowuje, że Włochy położyły nacisk na wybór operatora, który zapewni świadczenie usługi o wysokich standardach technicznych i jakościowych, uwzględniając określone wymogi. Jeżeli chodzi o podział maksymalnej punktacji oferty technicznej (70 punktów) i oferty ekonomicznej (30 punktów) w celu udzielenia zamówienia, zgodnie z kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, Włochy, powołując się na opinię przedstawioną przez włoską Radę Stanu (zob. motyw 126), wskazują na znaczenie jakościowych elementów oferty jako środka pozwalającego uniknąć nadmiernego obniżania ceny, co byłoby trudne do utrzymania bez uszczerbku dla jakości usług publicznych. Jednocześnie Włochy twierdzą, że podział ten umożliwił osiągnięcie lepszej ceny za usługę (zob. motyw 127). |
|
(243) |
Zaproszenie do składania ofert zawierało wszystkie niezbędne informacje potrzebne do przygotowania ofert finansowych i technicznych. W szczególności w odniesieniu do oferty technicznej siedmiu operatorów morskich, których zaproszono do składania ofert, musiało przedstawić szczegółowe informacje opisujące ustalenia i warunki dotyczące zarządzania, których będą przestrzegać w całym okresie powierzenia. W szczególności operatorzy musieli wykazać następujące elementy: (i) ukierunkowane inicjatywy w zakresie poprawy zarządzania (np. karta usług, polityka marketingowa i komunikacyjna, plan marketingu internetowego, optymalizacja zasobów ludzkich i statków – 10 punktów); (ii) ustalenia dotyczące odnowy floty (np. określenie średniego wieku floty, zgodność z minimalnymi funkcjonalnymi cechami statków, takimi jak wymiary, komfort, prędkość, system bezpieczeństwa itp. – 40 punktów); oraz (iii) przydział statków w celu uzupełnienia istniejącej floty (tj. przedstawienie parametrów technicznych każdego ze statków (w tym linii), które operator zamierza wykorzystać do świadczenia usług – 20 punktów). Te wymogi są ewidentnie ściśle powiązane ze świadczeniem usług transportu morskiego i wnoszą w tym zakresie wartość dodaną. W związku z tym Komisja uznaje, że wybór oferty najkorzystniejszej ekonomicznie w odniesieniu do świadczenia przedmiotowej usługi w połączeniu ze sprzedażą przedsiębiorstwa Laziomar umożliwiło Włochom stworzenie efektywnej konkurencji i uzyskanie usługi o najwyższej możliwej wartości po najniższym koszcie dla danej społeczności. W związku z tym Komisja zwraca uwagę na fakt, że roczne wynagrodzenie przyznane CLN za świadczenie usług morskich było znacznie niższe niż maksymalna roczna kwota rekompensaty zaproponowana przez region Lacjum na początku przetargu (zob. motyw 75). |
|
(244) |
Jeżeli chodzi w szczególności o połączenie usługi ze sprzedażą przedsiębiorstwa Laziomar, w decyzji z 2012 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że przetarg na udzielenie nowego zamówienia publicznego na usługi bez zobowiązania do przejęcia statków przedsiębiorstwa Laziomar niezbędnych do świadczenia tych usług publicznych skutkowałoby niższym kosztem dla danej społeczności. |
|
(245) |
Komisja już stwierdziła powyżej, że postępowanie o udzielenie zamówienia było wystarczająco przejrzyste i niedyskryminujące, aby umożliwić udział jak największej liczby potencjalnych oferentów. Istotnie, po publikacji na szeroką skalę zaproszenia do wyrażenia zainteresowania osiem przedsiębiorstw żeglugowych wyraziło zainteresowanie, a siedem zostało dopuszczonych do etapu składania ofert. W zaproszeniu do składania ofert wysłanym do tych siedmiu operatorów podano wszystkie istotne informacje dotyczące postępowania o udzielenie zamówienia. |
|
(246) |
Po etapie wyrażenia zainteresowania wpłynęła jedna konkurencyjna oferta (CLN), którą region Lacjum ocenił, biorąc pod uwagę jej ofertę techniczną i finansową. |
|
(247) |
Obowiązkowy warunek zapewnienia ciągłości świadczenia usługi publicznej oraz połączenie w pakiet aktywów z obowiązkiem świadczenia usługi publicznej są wzajemnie powiązane. W szczególności w wyniku połączenia sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar z nowym zamówieniem publicznym na usługi nabywca, przedsiębiorstwo CLN, automatycznie zaczyna podlegać wymogowi zapewnienia ciągłości świadczenia usługi publicznej i otrzymuje pierwszeństwo przybijania do nabrzeża. Komisja uważa, że połączenie przedsiębiorstwa Laziomar z nowym zamówieniem publicznym na usługi oraz przyznanie pierwszeństwa przybijania do nabrzeża nie skutkuje niższą ceną, niż gdyby aktywa i to zamówienie zostały sprzedane osobno, a wynika to z następujących względów. |
|
(248) |
Działalność przedsiębiorstwa Laziomar jest związana wyłącznie ze świadczeniem usługi publicznej i zapewnieniem ciągłości terytorialnej. Tym samym wszystkie statki przedsiębiorstwa Laziomar były i są obecnie wykorzystywane na potrzeby świadczenia usługi publicznej. Dlatego też nie można twierdzić, że prywatny sprzedawca uzyskałby wyższą cenę, gdyby te lub niektóre statki zostały sprzedane bez wspomnianego warunku. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Włochy oraz oceną niezależnego eksperta zleconą przez region Lacjum (zob. motywy 66 i 67) statki Laziomar są w zaawansowanym wieku (od 22 do 32 lat), a stan silników i innych materiałów (np. elementów konstrukcyjnych kadłuba) wymaga modernizacji i konserwacji po tak wielu godzinach pracy w ciągu wielu lat użytkowania. Dlatego też statki te cieszyłyby się niskim popytem komercyjnym, chyba że w celu ich zakupu w celach inwestycyjnych, renowacyjnych lub modernizacyjnych w krótkim czasie. Tym samym wydaje się mało prawdopodobne, aby statki te mogły były zostać sprzedane do celów związanych z żeglugą, innych niż cel obejmujący warunek zapewnienia ciągłości świadczenia usługi publicznej, za cenę wyższą, niż zapisano w budżecie. |
|
(249) |
Ponadto, gdyby przedsiębiorstwo Laziomar sprzedano osobno, Komisja uważa za mało prawdopodobne, by potencjalni oferenci mogli dysponować tak znacznymi zasobami (składającymi się z czterech statków oraz wyposażenia przemysłowego i handlowego), które łatwo można byłoby przeznaczyć do wypełniania obowiązków świadczenia usług publicznych określonych w nowym zamówieniu publicznym na usługi. Tym bardziej, że w nowym zamówieniu przewidziano konkretne wymogi dotyczące statków, które mają być wykorzystywane na poszczególnych trasach objętych usługą publiczną (zob. motyw 243). Każdy operator, który posiadał wymagane zasoby, prawdopodobnie korzystałby już z nich na innych trasach i zmiana ich przeznaczenia zgodnie z nowym zamówieniem publicznym na usługi nieuchronnie doprowadziłaby do utraty przychodów z ich poprzedniego zastosowania. |
|
(250) |
Komisja uważa zatem, że połączenie tych statków z zamówieniem publicznym na usługi pozwoliło uzyskać wyższą cenę za statki przedsiębiorstwa Laziomar, ponieważ w zamian za eksploatację tych statków na trasach objętych usługą publiczną ich nabywca otrzymywałby rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych przez okres 10 lat. Ponadto każdy sprzedawca działający w warunkach gospodarki rynkowej zdecydowałby się na sprzedaż przedsiębiorstwa Laziomar wraz z nowym zamówieniem publicznym na usługi, aby uzyskać najwyższą cenę. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że Włochy nie nałożyły warunków, które potencjalnie mogłyby obniżyć cenę ani których nie żądałby sprzedawca prywatny. |
|
(251) |
W związku z tym Komisja stwierdza, że jej wątpliwości, iż ogłoszenie przetargu na nowe zamówienie publiczne na usługi w połączeniu z przedsiębiorstwem Laziomar nie mogłoby skutkować niższym kosztem dla danej społeczności, zostały rozwiane. |
|
(252) |
W świetle powyższego Komisja uznaje, że zastosowanie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie dotyczącej nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z przedsiębiorstwem Laziomar stwarzało rzeczywistą konkurencję aż do zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia. |
Silne zabezpieczenia przy organizowaniu postępowania, w ramach którego składana jest wyłącznie jedna oferta
|
(253) |
Na podstawie powyższej oceny (zob. motywy 224–252) Komisja stwierdza, że postępowanie o udzielenie zamówienia było otwarte, przejrzyste i niedyskryminujące zgodnie z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych. W pkt 68 komunikatu w sprawie UOIG zauważono jednak, że: „w przypadku procedur, w których składana jest tylko jedna oferta, nie można uznać, że przetarg jest wystarczający do zapewnienia efektu w postaci najniższego kosztu dla danej społeczności”. |
|
(254) |
W związku z tym, biorąc pod uwagę, że tylko przedsiębiorstwo CLN złożyło ofertę w ramach postępowania o udzielenie zamówienia na zakup Laziomar (która obejmowała nowe zamówienie publiczne na usługi), takie postępowanie normalnie nie byłoby wystarczające, aby zapewnić brak korzyści dla zwycięzcy. |
|
(255) |
Komisja sprecyzowała jednak stanowisko wyrażone w pkt 68 komunikatu w sprawie UOIG, stwierdzając w swoim przewodniku dotyczącym UOIG (83), że „nie oznacza to (...), że niemożliwe są przypadki, w których ze względu na szczególne zabezpieczenia zawarte w samej procedurze również procedura obejmująca tylko jedną ofertę może być wystarczająca do zagwarantowania usług »po najniższym koszcie dla danej społeczności«”. |
|
(256) |
Komisja stwierdza, że w sprawie objętej oceną istniały takie zabezpieczenia. Dokładniej rzecz ujmując:
|
|
(257) |
Komisja uważa, że – biorąc pod uwagę powyższe zabezpieczenia – postępowanie o udzielenie zamówienia było wystarczające do zapewnienia świadczenia usługi po najniższym koszcie dla danej społeczności, nawet jeżeli ostatecznie złożono tylko jedną ofertę (84). |
|
(258) |
Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdza, że w niniejszej sprawie czwarte kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark zostało spełnione. |
|
(259) |
Biorąc pod uwagę, że wszystkie cztery warunki określone przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Altmark zostały łącznie spełnione, Komisja stwierdza, że udzielenie nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z przedsiębiorstwem Laziomar i przyznanie przedsiębiorstwu Laziomar pierwszeństwa przybijania do nabrzeża nie stanowi korzyści gospodarczej dla niego i jego nabywcy CLN. |
5.1.2.5.
|
(260) |
Ponieważ nie wszystkie kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE zostały spełnione, Komisja stwierdza, że udzielenie zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z przedsiębiorstwem Laziomar oraz przyznanie przedsiębiorstwu Laziomar i jego nabywcy CLN pierwszeństwa przybijania do nabrzeża nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
5.1.3. Środki ustanowione ustawą z 2010 r.
|
(261) |
W decyzji z 2011 r. Komisja przyjęła wstępne stanowisko, że wszystkie środki określone w dekrecie z mocą ustawy 125/2010 przekształconym ze zmianami w ustawę z 2010 r. stanowią pomoc państwa na rzecz przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia w zakresie, w jakim odnośni beneficjenci byli w stanie wykorzystać te środki na zaspokojenie potrzeb związanych z płynnością i tym samym poprawić swoją ogólną sytuację finansową. |
|
(262) |
Na podstawie informacji otrzymanych w toku formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja uznaje, że wspomniane trzy środki należy poddać osobnej ocenie. |
5.1.3.1.
|
(263) |
Zasoby państwowe: Przedmiotowe środki finansowe zostały przyznane przez państwo z jego budżetu (zob. motyw 84), a ich wykorzystanie do celów związanych z płynnością zostało umożliwione na mocy ustawy z 2010 r. Środek można zatem przypisać państwu i jest on udzielany z zasobów państwowych. |
|
(264) |
Selektywność: środek ten został przyznany jedynie przedsiębiorstwom należącym do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwu Laziomar, i w związku z tym jest selektywny. Tytułem uzupełnienia Komisja zwraca uwagę, że środek ten nie został przyznany przedsiębiorstwu CLN. |
|
(265) |
Korzyść gospodarcza: według Włoch, przedsiębiorstwo Caremar (w tamtym czasie) korzystało z przedmiotowych środków na prace modernizacyjne floty używanej na archipelagu Wysp Poncjańskich w celu dostosowania jej do międzynarodowych norm bezpieczeństwa. Niektóre z tych prac dotyczyły dwóch jednostek floty Caremar, które zostały następnie nieodpłatnie przekazane Laziomar (zob. motyw 132). Środki te nie były nigdy wykorzystywane do celów związanych z płynnością (zob. motyw 132), a Komisja nie znalazła dowodów na poparcie przeciwnego twierdzenia. |
|
(266) |
W związku z tym, że przedsiębiorstwo Laziomar nie wykorzystało tych środków do celów związanych z płynnością, aby uniknąć kosztów, które w normalnych warunkach musiałoby pokryć z własnych zasobów finansowych, wątpliwości wyrażone w decyzji z 2011 r. są już nieaktualne, a Komisja uważa, że wykorzystanie tych środków nie stanowiło zatem dla przedsiębiorstwa Laziomar żadnej korzyści gospodarczej. |
|
(267) |
Wniosek: ponieważ nie wszystkie kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE zostały spełnione, Komisja stwierdza, że środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
5.1.3.2.
|
(268) |
Jak opisano w motywie 86, zgodnie z art. 1 ustawy z 2010 r. niektóre działania i czynności podjęte w celu prywatyzacji grupy Tirrenia i omówione w art. 19-ter ust. 1–15 dekretu z mocą ustawy 135/2009 przekształconego ze zmianami w ustawę z 2009 r. są zwolnione z wszelkich podatków zazwyczaj należnych od takich działań i czynności. |
|
(269) |
Przede wszystkim Komisja zauważa, że oceną należy objąć trzy osobne zestawy przeniesień: 1) przeniesienie własności byłych spółek zależnych przedsiębiorstwa Tirrenia – Caremar, Saremar i Toremar – z przedsiębiorstwa Tirrenia na regiony Kampanii, Sardynii i Toskanii, 2) przeniesienie własności przedsiębiorstwa Laziomar z regionu Kampanii na region Lacjum oraz 3) przeniesienie własności przedsiębiorstwa Laziomar z regionu Lacjum na CLN. Wspomniane zwolnienia podatkowe to w szczególności opłata rejestracyjna, opłaty za wpisanie do ksiąg wieczystych, opłata skarbowa (wspólnie „podatki pośrednie”), VAT i podatek od osób prawnych. Beneficjentami tego środka pomocy byliby sprzedawca, nabywca lub obie te osoby. W niniejszej decyzji oceniony zostanie jedynie drugi i trzeci zestaw przeniesień (85). |
|
(270) |
Na wstępie Komisja przyznaje, że przeniesienie własności przedsiębiorstwa Laziomar między regionem Kampanii a regionem Lacjum nie podlegało podatkowi od osób prawnych (ponieważ nie zostało wypłacone żadne wynagrodzenie) ani opodatkowaniu VAT (który zgodnie z prawem krajowym nie ma zastosowania do takich transakcji). Jeżeli chodzi o podatki pośrednie, to podatki, które zgodnie z prawem krajowym były należne wyłącznie od nabywców, w tym przypadku ponosił region Lacjum działający w ramach swojej misji publicznej, tj. jako podmiot państwowy. W związku z tym nie kwalifikuje się ono jako przedsiębiorstwo. W związku z tym żadne z wymienionych powyżej zwolnień podatkowych nie zostanie poddane dalszej ocenie w niniejszej decyzji. |
|
(271) |
Jeśli chodzi o trzecie przeniesienie, na wstępie Komisja zauważa, że na podstawie dekretu prezydenta nr 633 z dnia 26 października 1972 r. przeniesień przedsiębiorstw kontynuujących działalność lub jednostek gospodarczych do innego przedsiębiorstwa nie uznaje się za dostawę towarów i w związku z tym wykraczają one poza zakres VAT. Transakcje takie jak sprzedaż przedsiębiorstwa Laziomar przedsiębiorstwu CLN nie podlegają opodatkowaniu VAT, zatem zwolnienie podatkowe nie mogło przynieść korzyści przedsiębiorstwu Laziomar w odniesieniu do VAT. Ponadto Komisja zwraca uwagę, że w umowie sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar wyraźnie określono, że nabywca, tj. przedsiębiorstwo CLN, ponosi wszelkie koszty związane ze sprzedażą (tj. opłaty rejestracyjne, koszty notarialne, koszty wpisania do ksiąg wieczystych itp.) niezależnie od wszelkich zwolnień przysługujących przedsiębiorstwu CLN w zakresie tych kosztów. Jeżeli chodzi o zwolnienie z podatku od osób prawnych, Komisja uważa, że taki podatek miałby zastosowanie tylko do wpływów ze sprzedaży. W tym przypadku jednak przedsiębiorstwo CLN nabyło przedsiębiorstwo Laziomar od regionu Lacjum, co oznacza, że transakcja ta stanowiła koszt dla przedsiębiorstwa CLN, w związku z czym nie mógł być z tego tytułu należny podatek od osób prawnych. Przedmiotowy środek nie ma zatem zastosowania do przedsiębiorstwa CLN. W świetle powyższego Komisja stwierdza, że ani przedsiębiorstwo Laziomar, ani przedsiębiorstwo CLN nie skorzystały z tych zwolnień podatkowych. |
|
(272) |
Z tych powodów żadne z wyżej wymienionych zwolnień podatkowych nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
5.1.3.3.
|
(273) |
W decyzjach z lat 2011 i 2012 Komisja wspomniała o możliwości wykorzystania środków z FAS przez przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia na zaspokojenie bieżących potrzeb związanych z płynnością. W toku formalnego postępowania wyjaśniającego Włochy wyjaśniły jednak, że w założeniu środki z FAS nie miały stanowić dodatkowej rekompensaty dla przedsiębiorstw Laziomar ani CLN (ani żadnego innego przedsiębiorstwa należącego do byłej grupy Tirrenia, ani ich poszczególnych nabywców). Zasoby te udostępniono natomiast w celu uzupełnienia środków budżetowych przeznaczonych na wypłatę rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych dla przedsiębiorstw należących do byłej grupy Tirrenia, w przypadku gdyby środki te okazały się niewystarczające. W art. 1 ust. 5-ter ustawy z 2010 r. przewidziano bowiem możliwość wykorzystania przez regiony środków z FAS na sfinansowanie części standardowej rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych i tym samym zapewnienie ciągłości świadczenia usług publicznych transportu morskiego. Innymi słowy, środek ten dotyczy wyłącznie alokacji zasobów w ramach włoskiego budżetu państwa na potrzeby płatności rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. |
|
(274) |
W świetle powyższego Komisja stwierdza, że środki z FAS są jedynie źródłem finansowania mającym umożliwić państwu wypłacenie rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych (przyznanych na podstawie przedłużonej początkowej umowy) i nie stanowią środka, z którego przedsiębiorstwo Laziomar może skorzystać poza tymi rekompensatami z tytułu świadczenia usług publicznych. Możliwe wykorzystanie środków z FAS nie stanowi zatem pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
5.1.4. Wniosek dotyczący istnienia pomocy
|
(275) |
Na podstawie powyższej oceny Komisja uznaje, że:
|
5.2. Zgodność pomocy z prawem
|
(276) |
Środek pomocy objęty zakresem niniejszej decyzji został wdrożony przed formalnym zatwierdzeniem ze strony Komisji. W związku z tym w zakresie, w jakim przedmiotowy środek pomocy nie został zwolniony z wymogu zgłoszenia na podstawie decyzji w sprawie UOIG z 2005 r. ani decyzji w sprawie UOIG z 2011 r., został on przyznany przez Włochy z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE (86). |
5.3. Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym
|
(277) |
Zgodność rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej przedsiębiorstwu Laziomar w ramach przedłużenia początkowej umowy z rynkiem wewnętrznym należy ocenić w świetle art. 106 ust. 2 TFUE. |
5.3.1. Mające zastosowanie przepisy
|
(278) |
Jak już wspomniano powyżej, przedłużenie początkowej umowy po zakończeniu 2008 r. przeprowadzono w drodze kolejnych aktów prawnych, mianowicie:
|
|
(279) |
W tym kontekście Komisja zauważa, że przyznanie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w ramach ostatniego przedłużenia początkowej umowy następuje po wejściu w życie decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. i zasad ramowych UOIG z 2011 r., w przeciwieństwie do pierwszych trzech przedłużeń, które poprzedziły wejście w życie tych ram legislacyjnych. W tym ostatnim kontekście pakiet w sprawie UOIG z 2011 r. obejmuje jednak zasady określone w art. 10 decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. i pkt 69 zasad ramowych UOIG z 2011 r. przewidujące jego stosowanie również do pomocy przyznanej przed jego wejściem w życie 31 stycznia 2012 r. W szczególności art. 10 lit. b) decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. stanowi, że: „wszelka pomoc udzielona przed wejściem w życie niniejszej decyzji [tj. przed 31 stycznia 2012 r.], która nie była zgodna z rynkiem wewnętrznym ani zwolniona z wymogu zgłoszenia zgodnie z decyzją 2005/842/WE, lecz spełnia warunki określone w niniejszej decyzji, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i zwolniona z wymogu uprzedniego zgłoszenia”. |
|
(280) |
Jeżeli chodzi o zasady ramowe UOIG z 2011 r., w pkt 68 i 69 tych zasad wyjaśniono, że Komisja będzie stosować zasady określone w tych ramach do wszystkich zgłoszonych projektów pomocy, niezależnie od tego, czy ich zgłoszenie miało miejsce przed rozpoczęciem stosowania tych zasad ramowych, czy po rozpoczęciu ich stosowania, które nastąpiło 31 stycznia 2012 r., a także do wszelkiej pomocy niezgodnej z prawem, w sprawie której podejmie decyzję po 31 stycznia 2012 r., nawet jeżeli odnośna pomoc została przyznana przed 31 stycznia 2012 r. W tym drugim przypadku zasady określone w pkt 14, 19, 20, 24, 39 i 60 zasad ramowych UOIG z 2011 r. nie mają zastosowania. |
|
(281) |
W rezultacie opisane powyżej zasady dotyczące stosowania decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. oraz zasad ramowych UOIG z 2011 r. oznaczają, że rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych przyznaną przedsiębiorstwu Laziomar w okresie przedłużenia można ocenić zgodnie z pakietem w sprawie UOIG z 2011 r. Jeżeli stosowne warunki określone w decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. albo w zasadach ramowych UOIG z 2011 r. zostały spełnione, przedmiotowy środek pomocy jest zgodny z rynkiem wewnętrznym w odniesieniu do całego okresu od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. (87) |
|
(282) |
Komisja oceni najpierw, czy rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych przyznana przedsiębiorstwu Laziomar w okresie przedłużenia jest zgodna z warunkami określonymi w decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. |
|
(283) |
Komisja zwraca uwagę, że decyzja w sprawie UOIG z 2011 r. ma zastosowanie jedynie do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie połączeń morskich z wyspami, na których średnie roczne natężenie ruchu w okresie dwóch lat obrotowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło powierzenie świadczenia UOIG, nie przekroczył 300 000 pasażerów (art. 2 ust. 1 lit. d)). Jak opisano w motywie 141, Włochy przedstawiły dane liczbowe, z których wynika, że progu tego nie przekraczano na żadnej z tras obsługiwanych przez przedsiębiorstwo Laziomar. Komisja stwierdza zatem, że warunek określony w art. 2 ust. 1 lit. d) decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. został spełniony. |
|
(284) |
Ponadto, zgodnie z art. 4 decyzji w sprawie UOIG, akt powierzenia ma zawierać m.in. odniesienie do stosowania tej decyzji. Komisja stwierdza, że ani w zamówieniu publicznym na usługi zawartym między regionem Lacjum a przedsiębiorstwem Laziomar, ani w żadnym z towarzyszących mu dokumentów nie ma takiego odniesienia. W rezultacie Komisja stwierdza, że art. 4 nie jest przestrzegany, a zgodności rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej przedsiębiorstwu Laziomar w okresie przedłużenia z rynkiem wewnętrznym nie można ocenić na podstawie decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. |
|
(285) |
W związku z tym zgodność rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej przedsiębiorstwu Laziomar od 2011 r. do czasu zakończenia procesu prywatyzacji z rynkiem wewnętrznym zasadniczo wchodziłaby w zakres stosowania zasad ramowych UOIG z 2011 r. |
|
(286) |
W tym kontekście, biorąc pod uwagę, że spełniono warunki określone w art. 2 ust. 1 lit. d) decyzji w sprawie UOIG, zastosowanie ma jednak pkt 61 zasad ramowych UOIG z 2011 r. Na tej podstawie Komisja oceni, czy rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych przyznana przedsiębiorstwu Laziomar w całym okresie przedłużenia jest zgodna z warunkami określonymi w zasadach ramowych UOIG z 2011 r., z wyjątkiem warunków przewidzianych w pkt 14, 19, 20, 24, 39 i 60 tych zasad. |
5.3.2. Usługa faktycznie świadczona w ogólnym interesie gospodarczym, o której mowa w art. 106 TFUE
|
(287) |
Zgodnie z pkt 12 zasad ramowych UOIG z 2011 r. „[p]omoc musi być przyznana na faktyczną i prawidłowo zdefiniowaną usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, o której mowa w art. 106 ust. 2 Traktatu”. W pkt 13 wyjaśniono, że „[p]aństwa członkowskie nie mogą zobowiązań do świadczenia określonych usług publicznych wiązać z usługami, które są już świadczone lub mogą być skutecznie świadczone na warunkach takich jak cena, obiektywne cechy jakościowe, ciągłość i dostęp do danej usługi, zgodnych z interesem publicznym określonym przez państwo, przez przedsiębiorstwa działające na zwykłych warunkach rynkowych. Jeżeli chodzi o kwestię tego, czy jakaś usługa może być zapewniona w ramach rynku, ocena Komisji ogranicza się do sprawdzenia, czy definicja przyjęta przez państwo członkowskie nie jest obciążona oczywistym błędem, chyba że w przepisach prawa Unii przewidziano surowszą normę”. Ponadto w pkt 56 zasad ramowych UOIG z 2011 r. jest mowa o „szerokim marginesie swobody, jaka przysługuje państwom członkowskim” w odniesieniu do charakteru usług, które można sklasyfikować jako usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. |
|
(288) |
Ocenę dotyczącą tego, czy usługi są faktycznie świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, należy również przeprowadzić w świetle komunikatu w sprawie UOIG (zob. motywy 170 i 186), rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego (zob. motywy 173, 174i 175) i orzecznictwa (zob. motywy 176 i 177). W związku z tym w przypadku okresu przedłużenia Komisja musi ocenić:
|
|
(289) |
Komisja zwraca uwagę, że trasy objęte usługą publiczną obsługiwane przez przedsiębiorstwo Laziomar w okresie przedłużenia to te same trasy, których obsługę powierzono temu przedsiębiorstwu na podstawie nowego zamówienia publicznego na usługi, z tym wyjątkiem tego, że w okresie przedłużenia istniało tylko pięć tras (zob. motyw 43), natomiast w nowym zamówieniu publicznym na usługi dodano dwie dodatkowe trasy łączące Terracinę z Ponzą (połączenie T3) i Ventotene (połączenie T4) (zob. motyw 72). Ponadto Komisja opisała już i oceniła sytuację w zakresie konkurencji, która występowała na tych trasach w okresie przedłużenia. W związku z powyższym poniższa ocena będzie opierać się na stosownych częściach oceny dokonanej powyżej w przypadku nowego zamówienia publicznego na usługi i odnosić do nich (zob. sekcja 5.1.2.1). |
|
(290) |
Komisja przypomina przede wszystkim (zob. motyw 120), że Włochy nałożyły obowiązki świadczenia usługi publicznej ustanowione w początkowej umowie głównie w celu (i) zapewnienia ciągłości terytorialnej między główną częścią terytorium a wyspami oraz (ii) przyczynienia się do rozwoju gospodarczego przedmiotowych wysp poprzez regularne i niezawodne usługi transportu morskiego. Komisja stwierdziła już (zob. motyw 179), że w istocie są to uzasadnione cele leżące w interesie publicznym. |
|
(291) |
Aby zilustrować faktyczny popyt wśród użytkowników na przedmiotowe usługi transportu morskiego, Włochy przedstawiły (zob. tabele 11 i 12) szczegółowe dane statystyczne, z których wynika, że w 2011 r. przedsiębiorstwo Laziomar przewiozło 270 457 pasażerów i 17 717 pojazdów na pięciu trasach usług łącznie w odpowiednich okresach objętych obowiązkami świadczenia usług publicznych. W 2012 r. było to 240 430 pasażerów i 13 228 pojazdów, a w 2013 r. 254 167 pasażerów i 16 927 pojazdów (88). Tabela 11 Dane statystyczne dotyczące pasażerów za lata 2011–2013
Tabela 12 Dane statystyczne dotyczące pojazdów za lata 2011–2013
|
|
(292) |
Ogólnie rzecz biorąc, z danych liczbowych wynika, że popyt użytkowników na usługi transportu morskiego na każdej z przedmiotowych tras był znaczny i stosunkowo stabilny, a analiza dotycząca lat 2011–2013 nie dostarczyła żadnych sygnałów, że popyt by zniknął. Komisja wykazała już, że w okresie od 2014 r. istniał również znaczny popyt użytkowników na usługi transportu morskiego (zob. motyw 184). |
|
(293) |
Można zatem stwierdzić, że usługi te zaspokajały faktyczny popyt wśród użytkowników i tym samym odpowiadały na faktyczne zapotrzebowanie publiczne. |
|
(294) |
Jak wyjaśniono w motywie 186, Komisja musi zbadać również, czy usługa byłaby nieodpowiednia, gdyby jej świadczenie pozostawiono wyłącznie mechanizmom rynkowym w świetle obowiązków świadczenia usług publicznych nałożonych przez państwo członkowskie na mocy przedłużenia początkowej umowy. W tym względzie w pkt 48 komunikatu w sprawie UOIG zauważono, że „ocena Komisji ogranicza się do sprawdzenia, czy państwo członkowskie nie popełniło oczywistego błędu”. |
|
(295) |
Komisja zauważa, że w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. na jednej trasie, którą obsługiwało przedsiębiorstwo Laziomar na podstawie przedłużenia początkowej umowy (połączenie A3), inny operator, przedsiębiorstwo Vetor, oferował usługi przewozu pasażerskiego, choć nie z zachowaniem takiej samej ciągłości, regularności i ceny. Komisja dokonała już oceny w motywie 195 w odniesieniu do sytuacji konkurencyjnej na połączeniu A3 oraz tego, czy usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Vetor były równoważne z tymi, które przedsiębiorstwo Laziomar musi świadczyć na podstawie nowego zamówienia publicznego na usługi. Komisja przypomina, że ocena ta opierała się na sytuacji w zakresie konkurencji, która występowała na tej trasie w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. Ponieważ ogólnie usługi, które musi świadczyć przedsiębiorstwo Laziomar, są niemal identyczne pod względem obsługiwanych tras, częstotliwości i wymogów technicznych jak usługi, które musiało ono świadczyć w okresie przedłużenia, stwierdzenie Komisji (zob. motyw 195), że same mechanizmy rynkowe były niewystarczające do zaspokojenia zapotrzebowania na usługę publiczną, jest prawdziwe w przypadku przedsiębiorstwa Laziomar również w odniesieniu do całego okresu przedłużenia. Na większości tras przedsiębiorstwo Laziomar istotnie było jedynym operatorem, podczas gdy tylko na jednej trasie (połączenie A3) usługi świadczone przez przedsiębiorstwo Vetor nie były równoważne w zakresie ciągłości, regularności, wydajności i ceny, w związku z czym nie zaspokajały w pełni zapotrzebowania na usługę publiczną, którego zaspokajanie narzucono przedsiębiorstwu Laziomar na mocy (przedłużonej) początkowej umowy. |
|
(296) |
Ponadto, w świetle planowanej prywatyzacji i w celu zapewnienia ciągłości świadczenia usługi publicznej na podstawie początkowej umowy, Włochy postanowiły przedłużyć umowę w niezmienionej formie z zastrzeżeniem zmiany metody określania wysokości rekompensaty mającej zastosowanie od 2010 r. Komisja uznaje, że popytu wśród użytkowników (opisanego w motywach 291, 292 i 293) nie można było zaspokoić przez nałożenie obowiązków świadczenia usług publicznych mających zastosowanie do wszystkich operatorów obsługujących przedmiotowe trasy. W szczególności na większości tras przedsiębiorstwo Laziomar było jedynym operatorem (zob. np. motyw 188), a na pozostałych trasach oferta drugiego operatora nie spełniała wymogów w zakresie regularności, ciągłości, wydajności i przystępnej ceny. Ponadto obsługa większości (jeśli nie wszystkich) tras, szczególnie poza sezonem, przynosi straty, co sprawia, że bez rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych prawdopodobnie nie byłyby one w ogóle obsługiwane. Komisja przyznaje ponadto, że ze względu na proces prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar przedłużenie istniejącego zamówienia publicznego na usługi było jedynym sposobem zagwarantowania ciągłości świadczenia usługi publicznej do czasu zakończenia tej prywatyzacji. |
|
(297) |
W związku z powyższym Komisja stwierdza, że Włochy nie popełniły oczywistego błędu przy określaniu usług powierzonych przedsiębiorstwu Laziomar jako UOIG. Obawy wyrażone przez Komisję w decyzjach z 2011 r. i 2012 r. zostały zatem rozwiane. |
5.3.3. Potrzeba istnienia aktu powierzenia określającego obowiązki świadczenia usług publicznych oraz metody obliczania rekompensaty
|
(298) |
Zgodnie z sekcją 2.3 zasad ramowych UOIG z 2011 r. pojęcie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 106 TFUE oznacza, że wykonywanie UOIG musi być powierzone odnośnemu przedsiębiorstwu na mocy jednego aktu lub większej liczby aktów urzędowych. |
|
(299) |
Akty te muszą określać w szczególności:
|
|
(300) |
W decyzjach z lat 2011 i 2012 Komisja wyraziła wątpliwości, czy w akcie powierzenia zawarto kompleksowy opis charakteru obowiązków świadczenia usług publicznych przez przedsiębiorstwo Laziomar w okresie przedłużenia. Komisja przypomniała również, że różne elementy powierzenia usług można umieścić w kilku aktach prawnych bez podawania w wątpliwość stosowności definicji tych obowiązków. W okresie przedłużenia akt powierzenia przedsiębiorstwu Laziomar obejmował początkową umowę (z czasem zmienioną i przedłużoną), plany pięcioletnie obejmujące lata 2000–2004 i 2005–2008, szereg decyzji podjętych ad hoc przez Włochy, dyrektywę CIPE oraz ustawę z 2009 r. |
|
(301) |
W tym kontekście Komisja zauważa przede wszystkim, że początkowa umowa (z czasem zmieniona), która stanowi istotę aktu powierzenia przedsiębiorstwu Laziomar, miała pełne zastosowanie do czasu zakończenia prywatyzacji na podstawie szeregu dekretów z mocą ustawy (zob. motyw 278). W tych aktach prawnych sprecyzowano, że przedsiębiorstwu Laziomar powierzono obowiązki świadczenia usług publicznych do czasu zakończenia jego prywatyzacji. |
|
(302) |
Zgodnie z początkową umową w planach pięcioletnich określono połączenia i porty, które będą stanowiły przedmiot obsługi, rodzaj oraz zdolność przewozową statków przeznaczonych do obsługi przedmiotowych połączeń morskich, częstotliwość przewozów oraz obowiązujące stawki opłat, z uwzględnieniem stawek ulgowych, w szczególności dla stałych mieszkańców regionów wyspiarskich. Podczas gdy plany na lata 2005–2008 nie zostały formalnie przyjęte, plan na lata 2000–2004 nadal obowiązywał bez żadnych zmian, jeśli chodzi o zakres obowiązków świadczenia usług publicznych. W związku z tym postanowienia tego planu obowiązywały nadal w pełni w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. Przed 2011 r. pierwotny system taryf przewidziany w początkowej umowie zmieniono szeregiem późniejszych aktów prawnych. W całym okresie przedłużenia nie wydano jednak żadnych dekretów międzyresortowych mających na celu dalszą zmianę taryf stosowanych przez przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia, w tym przez przedsiębiorstwo Laziomar. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że obowiązki świadczenia usług publicznych, z których przedsiębiorstwo Laziomar musiało wywiązać się w okresie przedłużenia, określono w wystarczająco jasny sposób. |
|
(303) |
Komisja zauważyła już w motywach 239 i 240 decyzji z 2011 r., że parametry niezbędne do obliczenia kwoty rekompensaty zostały ustalone z wyprzedzeniem i są wyraźnie opisane. W szczególności w odniesieniu do lat 2011–2013 początkowa umowa (zob. motyw 46) zawiera wyczerpujący i precyzyjny wykaz elementów kosztów, które należy uwzględnić, a także metodę obliczania zwrotu z zainwestowanego kapitału dla operatora. Odpowiednią metodę określono w dyrektywie CIPE (zob. motywy 47–57). Ściślej rzecz biorąc, dyrektywa CIPE zawiera szczegółowe informacje na temat uwzględnionych elementów kosztów oraz zwrotu z zainwestowanego kapitału. Ponadto ustawa z 2009 r. określa maksymalną kwotę rekompensaty w wysokości 10 030 606 EUR rocznie, która obowiązuje od 2010 r. Ponadto początkowa umowa przewidywała, że rekompensata będzie wypłacana w ratach, oraz gwarantowała, że będzie się opierała na faktycznych kosztach i dochodach poniesionych w związku ze świadczeniem usługi publicznej. W ten sposób można było wykryć nadwyżkę rekompensaty i łatwo jej uniknąć. W stosownych przypadkach państwo mogło następnie odzyskać nadwyżkę rekompensaty od przedsiębiorstwa Laziomar. |
|
(304) |
Na tej podstawie Komisja uważa, że w odniesieniu do okresu przedłużenia obowiązywania początkowej umowy w aktach powierzenia określono jasną definicję obowiązków świadczenia usług publicznych, okres obowiązywania, przedsiębiorstwo i terytorium, parametry obliczania, kontrolowania i przeglądu rekompensaty oraz ustalenia dotyczące unikania i odzyskiwania ewentualnej nadwyżki rekompensaty zgodnie z zasadami ramowymi UOIG z 2011 r. |
5.3.4. Czas trwania okresu powierzenia
|
(305) |
Zgodnie z pkt 17 zasad ramowych UOIG z 2011 r. „[...] czas trwania okresu powierzenia powinien być uzasadniony obiektywnymi kryteriami, np. potrzebą zamortyzowania niepodlegających przekazaniu środków trwałych. Zasadniczo okres powierzenia nie powinien przekraczać okresu koniecznego do amortyzacji najbardziej istotnych aktywów niezbędnych do oferowania danej UOIG”. |
|
(306) |
Włochy wskazały, że okres przedłużenia ustalono w odniesieniu do okresu koniecznego do amortyzacji aktywów wykorzystywanych do świadczenia danej UOIG. W szczególności całkowity okres obowiązywania przedłużonej, początkowej umowy wynosi nieco ponad 24 roku. Statki stanowią najbardziej istotne aktywa wykorzystywane w celu świadczenia usługi publicznej. Okres amortyzacji statków eksploatowanych w celu świadczenia usług promowych jest zazwyczaj długi i może przekraczać 25 lat. |
|
(307) |
Włochy przedstawiły Komisji wartość amortyzacji statków przedsiębiorstwa Laziomar za lata 2011–2013. Komisja zauważa, że w czasie gdy przedsiębiorstwo Laziomar rozpoczęło obsługę tras archipelagu Wysp Poncjańskich 1 czerwca 2011 r. w ramach przedłużenia początkowej umowy, średni wiek jego czterech statków wynosił 24 lata. |
|
(308) |
Komisja zauważa, że przedłużenie tego okresu o dwa i pół roku było konieczne w celu zapewnienia ciągłości świadczenia usługi publicznej do czasu zakończenia procesu prywatyzacji. Biorąc ponadto pod uwagę średni wiek statków, średnią długość okresu amortyzacji statków eksploatowanych ogólnie w celu świadczenia usług promowych, inicjatywy w zakresie modernizacji przewidziane zgodnie z postanowieniami umowy o zamówienie publiczne na usługi oraz wykorzystanie nowych statków (zob. motyw 243), Komisja stwierdza, że okres obowiązywania aktu powierzenia jest wystarczająco uzasadniony, w związku z czym zapewniono zgodność z pkt 17 zasad ramowych UOIG. |
5.3.5. Zgodność z dyrektywą Komisji 2006/111/WE (91)
|
(309) |
Zgodnie z pkt 18 zasad ramowych UOIG z 2011 r. „[...] pomoc zostanie uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 106 ust. 2 Traktatu, jedynie jeśli przedsiębiorstwo przestrzega, w stosownych przypadkach, przepisów dyrektywy Komisji 2006/111/WE w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw”. |
|
(310) |
Ponadto zgodnie z pkt 44 zasad ramowych UOIG z 2011 r.: „W przypadku gdy przedsiębiorstwo prowadzi zarówno działalność wchodzącą w zakres UOIG, jak i działalność wykraczającą poza ten zakres, w wewnętrznych księgach rachunkowych przedsiębiorstwa należy wykazać osobno koszty i przychody związane z UOIG oraz koszty i przychody związane z innymi usługami zgodnie z zasadami określonymi w pkt 31”. |
|
(311) |
Włochy potwierdziły, że przedsiębiorstwo Laziomar świadczyło usługi publiczne wyłącznie na podstawie początkowej umowy. |
|
(312) |
W związku z tym Komisja uważa, że pkt 18 zasad ramowych UOIG z 2011 r. nie ma zastosowania. |
5.3.6. Kwota rekompensaty
|
(313) |
Pkt 21 zasad ramowych UOIG z 2011 r. stanowi, że „[...] kwota rekompensaty nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów netto wywiązywania się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych wraz z rozsądnym zyskiem”. |
|
(314) |
W przedmiotowej sprawie, ponieważ rekompensata stanowi pomoc niezgodną z prawem przyznaną przed wejściem w życie zasad ramowych UOIG z 2011 r., pkt 69 tych zasad stanowi w szczególności, że do celów oceny pomocy państwa nie jest wymagane stosowanie metody nieponiesionych kosztów netto. Zamiast tego można stosować alternatywne metody obliczania kosztów netto niezbędnych do wypełniania obowiązków świadczenia usług publicznych, takie jak metoda oparta na podziale kosztów. Zgodnie z tą ostatnią metodą koszt netto byłby obliczany jako różnica między kosztami a przychodami wyznaczonego dostawcy z tytułu wypełniania obowiązków świadczenia usług publicznych, określonymi i oszacowanymi w akcie powierzenia. W pkt 28–38 zasad ramowych UOIG z 2011 r. określono bardziej szczegółowo sposób stosowania tej metody. |
|
(315) |
W decyzjach z lat 2011 i 2012 Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do premii z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 %, która obowiązywała od 2010 r. W szczególności Komisja podała w wątpliwość, czy premia ta odzwierciedla odpowiedni poziom ryzyka, biorąc pod uwagę fakt, że wydaje się, iż prima facie przedsiębiorstwo Toremar nie podjęło ryzyka zwykle ponoszonego przy świadczeniu takich usług. |
|
(316) |
W celu określenia zwrotu z kapitału z zastosowaniem wzoru służącego do obliczenia wartości WACC stosowano by premię z tytułu ryzyka w wysokości 6,5 %. Jak już wskazano w motywach 136, 137 i 138, Włochy wyjaśniły jednak, że ponieważ wysokość rekompensaty ogranicza ustawa z 2009 r., podjęto decyzję o uproszczeniu obliczeń i zastosowaniu premii wynoszącej 6,5 % jako zryczałtowanej stopy zwrotu z kapitału. |
|
(317) |
W tym kontekście na podstawie przedstawionych przez Włochy ksiąg dotyczących poszczególnych tras zebranych w tabeli 13 Komisja mogła sprawdzić, czy w odniesieniu do lat 2011, 2012 i 2013 łącznie rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych była wyższa o 70 650 EUR od kosztu netto świadczenia usług (nie włączając zwrotu z kapitału): Tabela 13 Koszt netto świadczenia usługi publicznej przez przedsiębiorstwo Laziomar w latach 2011–2013
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
(318) |
Komisja uwzględnia fakt, że przedsiębiorstwo Laziomar rozpoczęło obsługę tras w archipelagu Wysp Poncjańskich 1 czerwca 2011 r., bezpośrednio po przeniesieniu tych tras z regionu Kampanii i przedsiębiorstwa Caremar na region Lacjum i przedsiębiorstwo Laziomar (zob. motywy 4, 32 i 33). W związku z tym roku budżetowego 2011, w którym odnotowano dodatnią różnicę wynoszącą 149 484 EUR, nie można w pełni przypisać przedsiębiorstwu Laziomar i rok ten nie jest reprezentatywny dla rzeczywistych wyników tego przedsiębiorstwa. W rzeczywistości w latach budżetowych 2012 i 2013, które w całości przypisuje się przedsiębiorstwu Laziomar, łączna różnica między kwalifikowalną a rzeczywistą rekompensatą jest ujemna (-78 834 EUR). |
|
(319) |
Komisja zweryfikowała również dostarczone przez Włochy obliczenia dotyczące zwrotu z zainwestowanego kapitału na podstawie ryczałtowej stawki w wysokości 6,5 %. Biorąc pod uwagę, że w latach 2011–2013 zwroty są ujemne (zob. motyw 138), do celów obliczenia kosztu netto świadczenia usług publicznych w tabeli 13 przedstawiono je jako wartość „zero”. Uwzględniając te ujemne wyniki, Komisja stwierdza zatem, że w przypadku trzyletniego okresu rozliczeniowego, dodatnia różnica w wysokości 70 650 EUR, która odpowiada zaledwie 0,2 % rzeczywistej rekompensaty wypłaconej przedsiębiorstwu Laziomar, jest objęta ryczałtem w wysokości 6,5 % i nie prowadzi do nadwyżki rekompensaty. Ponadto stopa zwrotu w wysokości 0,2 % (lub 20 punktów bazowych) nie przekracza odpowiedniej stopy swapu powiększonej o premię w wysokości 100 punktów bazowych, którą zgodnie z pkt 36 zasad ramowych UOIG z 2011 r. w każdym przypadku uznaje się za rozsądną. |
|
(320) |
Zgodnie z pkt 49 zasad ramowych UOIG z 2011 r. państwa członkowskie mają obowiązek dopilnować, by rekompensata przyznana na wykonywanie UOIG nie skutkowała przyznaniem przedsiębiorstwom nadwyżki rekompensaty (zgodnie z pkt 47 tych zasad ramowych). Państwa członkowskie mają m.in. obowiązek przekazać stosowne dokumenty na żądanie Komisji. Ponadto są one zobowiązane przeprowadzać regularne kontrole lub zadbać o przeprowadzanie takich kontroli pod koniec okresu powierzenia, a w każdym razie co najmniej co trzy lata. |
|
(321) |
Komisja oceniła już w ramach trzeciego kryterium określonego w wyroku w sprawie Altmark, że zryczałtowana stopa zwrotu z kapitału w wysokości 6,5 %, której przedsiębiorstwo Laziomar mogło oczekiwać z perspektywy ex ante, była zgodna z ryzykiem ponoszonym przy świadczeniu usług publicznych w ramach zamówienia publicznego na usługi (zob. motywy 211–216). Ponadto Komisja podtrzymuje, że Włochy zastosowały zryczałtowaną stopę zwrotu z kapitału w celu uproszczenia obliczeń. |
|
(322) |
Komisja zauważa, że w przedłożonej dyrektywie CIPE uwzględniono niektóre wartości rynkowe mające zastosowanie w sektorze kabotażu morskiego. Określono w niej koszty kwalifikowalne do celów obowiązków świadczenia usług publicznych, jak również zasady obliczania stopy zwrotu z kapitału na podstawie informacji, warunków i ryzyka właściwych dla tego konkretnego sektora. |
|
(323) |
Ponadto, jak już wyjaśniono w motywie 214 w kontekście oceny nowego zamówienia publicznego na usługi w ramach trzeciego kryterium określonego w wyroku w sprawie Altmark, Komisja stwierdziła, że w 2013 r. (jak również w całym okresie 2011–2013) mediana zwrotu z kapitału osiągniętego przez grupę odniesienia wybranych operatorów promów oferujących połączenia morskie we Włoszech lub między Włochami a innymi państwami członkowskimi była zasadniczo podobna do zwrotu z kapitału przedsiębiorstwa Laziomar w wysokości 6,5 %. |
|
(324) |
W związku z powyższym Komisja uważa, że stopa zwrotu z kapitału w wysokości 6,5 % pozostaje na rozsądnym poziomie. |
|
(325) |
Włochy przedstawiły ponadto niezbędne dowody, z których wynika, że przeprowadzono wszystkie regularne kontrole w celu zapewnienia, aby kwota rekompensaty nie przekraczała kosztów netto usługi. Ponadto Komisja przypomina, że rekompensata jest wypłacana w ratach (zob. motyw 45) oraz że ostatecznej wypłaty dokonuje się na podstawie faktycznych kosztów i przychodów w danym roku. Gwarantuje to, że kwota rekompensaty nie przekroczy kosztów netto usługi. |
|
(326) |
W związku z powyższym Komisja stwierdza, że kwota rekompensaty przyznana przedsiębiorstwu Laziomar w okresie przedłużenia początkowej umowy nie doprowadziła do żadnej nadwyżki rekompensaty, a mające zastosowanie wymogi określone w sekcji 2.8 zasad ramowych UOIG są spełnione. |
5.3.7. Pierwszeństwo przybijania do nabrzeża
|
(327) |
W art. 19-ter ust. 21 ustawy z 2009 r. jasno określono, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża było konieczne do zagwarantowania ciągłości terytorialnej z wyspami oraz w świetle obowiązków świadczenia usług publicznych przez przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia, w tym przedsiębiorstwo Laziomar. Jeżeli przedsiębiorstwa, którym powierzono obowiązki świadczenia usług publicznych, nie miałyby pierwszeństwa przybijania do nabrzeża, przedsiębiorstwa te istotnie mogłyby być zmuszone do oczekiwania na swoją kolej przed zadokowaniem i tym samym notować opóźnienia, co byłoby sprzeczne z celem zapewnienia konsumentom niezawodnej i dogodnej komunikacji. Regularny harmonogram jest istotnie niezbędny, aby zaspokoić potrzeby mieszkańców wysp w zakresie mobilności i przyczynić się do rozwoju gospodarczego tych wysp. Ponadto, ponieważ w umowie ustalono godziny wypłynięcia na trasy objęte usługą publiczną, pierwszeństwo przybijania do nabrzeża jest konieczne w celu zapewnienia, aby porty przydzielały swoje miejsca i czas postoju w taki sposób, aby umożliwić operatorowi świadczącemu usługi publiczne wywiązanie się z obowiązków w tym zakresie. |
|
(328) |
W tym kontekście Komisja uważa, że środek ten przyznano, aby umożliwić przedsiębiorstwu Laziomar wywiązanie się z obowiązków świadczenia usług publicznych, które stanowią faktyczne UOIG (zob. sekcja 5.3.2). Ponadto Włochy potwierdziły, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża ma zastosowanie jedynie do usług świadczonych w ramach systemu świadczenia usług publicznych. |
|
(329) |
Komisja dokonała już szczegółowej oceny zgodności UOIG i powiązanej rekompensaty dla przedsiębiorstwa Laziomar w okresie przedłużenia początkowej umowy (zob. sekcje 5.3.2–5.3.6). Komisja uważa zatem, że dokonana przez nią ocena zgodności pierwszeństwa przybijania do nabrzeża może ograniczać się do ustalenia, czy środek ten może prowadzić do nadwyżki rekompensaty. |
|
(330) |
Komisja uważa, że wszelka możliwa korzyść pieniężna z pierwszeństwa przybijania do nabrzeża byłaby ograniczona (zob. motyw 162). W rezultacie również ryzyko nadwyżki rekompensaty wynikające ze środka byłoby ograniczone. Ponadto w zakresie, w jakim środek ten ograniczałby koszty operacyjne lub zwiększał przychody operatora usługi publicznej, skutki te byłyby w pełni odzwierciedlone w wewnętrznych księgach rachunkowych operatora. Dlatego też w trakcie kontroli pod kątem nadwyżki rekompensaty, które zastosowano w odniesieniu do przedsiębiorstwa Laziomar, jak opisano w sekcji 5.3.6, możliwe jest również wykrycie każdej ewentualnej nadwyżki rekompensaty wynikającej z pierwszeństwa przybijania do nabrzeża. |
|
(331) |
W związku z tym Komisja stwierdza, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża, które jest nierozerwalnie związane z usługą publiczną świadczoną przez przedsiębiorstwo Laziomar, jest zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 106 ust. 2 TFUE i zasadami ramowymi UOIG z 2011 r. |
5.3.8. Wniosek
|
(332) |
Na podstawie oceny zawartej w motywach 278–331 Komisja stwierdza, że rekompensata przyznana przedsiębiorstwu Laziomar za świadczenie usług transportu morskiego z zastrzeżeniem przedłużenia początkowej umowy w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. oraz nierozerwalnie z tym związane pierwszeństwo przybijania do nabrzeża są zgodne z obowiązującymi warunkami zasad ramowych UOIG z 2011 r., a zatem są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 106 TFUE. |
6. WNIOSEK
|
(333) |
Komisja stwierdza, że Włochy niezgodnie z prawem wdrożyły oceniane środki pomocy, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Na podstawie powyższej oceny Komisja podjęła decyzję, że rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych przyznana przedsiębiorstwu Laziomar w ramach przedłużenia początkowej umowy jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 106 TFUE. Ponadto z uwagi na fakt, że pierwszeństwo przybijania do nabrzeża jest nierozerwalnie związane z usługami świadczonymi przez przedsiębiorstwo Laziomar w ogólnym interesie gospodarczym, środek ten jest również zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 106 TFUE. |
|
(334) |
Komisja stwierdza, że następujące środki nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE:
|
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Rekompensata na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar oraz pierwszeństwo przybijania do nabrzeża przyznane za świadczenie usług transportu morskiego na mocy początkowej umowy przedłużonej w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 14 stycznia 2014 r. stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Włochy wdrożyły pomoc na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. Pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.
Artykuł 2
Udzielenie nowego zamówienia publicznego na usługi na okres od 15 stycznia 2014 r. do 14 stycznia 2024 r. w pakiecie z przedsiębiorstwem Laziomar i przyznanie przedsiębiorstwu Laziomar pierwszeństwa przybijania do nabrzeża nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
Artykuł 3
Możliwość tymczasowego wykorzystania zasobów finansowych już przeznaczonych na ulepszenie i modernizację floty na pokrycie pilnych potrzeb związanych z płynnością, jak określono w ustawie z 2010 r., nie została w przypadku przedsiębiorstwa Laziomar wykorzystana. W związku z tym nie stanowi ona pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
Artykuł 4
Zwolnienia podatkowe związane z procesem prywatyzacji przedsiębiorstwa Laziomar, jak określono w ustawie z 2010 r., nie stanowią pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstwa Laziomar w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
Artykuł 5
Możliwość wykorzystania środków z Fondo Aree Sottoutilizzate na zaspokojenie potrzeb związanych z płynnością, jak określono w ustawie z 2010 r., nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 września 2021 r.
W imieniu Komisji
Margrethe VESTAGER
Członek Komisji
(1) Dz.U. C 28 z 1.2.2012, s. 18 i Dz.U. C 84 z 22.3.2013, s. 58.
(2) Byłą grupę Tirrenia tworzyły spółki: Tirrenia di Navigazione S.p.A., Adriatica S.p.A., Caremar – Campania Regionale Maritima S.p.A., Saremar – Sardegna Regionale Marittima S.p.A., Siremar – Sicilia Regionale Marittima S.p.A. oraz Toremar – Toscana Regionale Marittima S.p.A.
(3) Pomoc państwa – Republika Włoska – Pomoc państwa SA.32014 (11/C) (ex 11/NN), SA.32015 (11/C) (ex 11/NN), SA.32016 (11/C) (ex 11/NN) – Pomoc państwa na rzecz spółek byłej grupy Tirrenia – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE (Dz.U. C 28 z 1.2.2012, s. 18).
(4) Zob. rozporządzenie Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski), (Dz.U. L 364 z 12.12.1992, s. 7) („rozporządzenie w sprawie kabotażu morskiego”).
(5) Przedsiębiorstwo Laziomar zostało założone 1 grudnia 2010 r., przy czym region Lacjum był jego jedynym udziałowcem.
(6) Pomoc państwa – Republika Włoska – Pomoc państwa SA.32014 (2011/C), SA.32015 (2011/C), SA.32016 (2011/C) – Pomoc państwa na rzecz spółek byłej grupy Tirrenia i ich nabywców – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE (Dz.U. C 84 z 22.3.2013, s. 58).
(7) Przedsiębiorstwo Fintecna (Finanziaria per i Settori Industriale e dei Servizi S.p.A.) w całości należy do włoskiego ministerstwa gospodarki i finansów i specjalizuje się w zarządzaniu procesami własnościowymi i prywatyzacyjnymi, jak również zajmuje się projektami mającymi na celu zracjonalizowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw zmagających się z problemami branżowymi, finansowymi lub organizacyjnymi.
(8) Decyzja Komisji 2001/851/WE z dnia 21 czerwca 2001 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Włochy spółce morskiej Tirrenia di Navigazione (Dz.U. L 318 z 4.12.2001, s. 9).
(9) Decyzja Komisji 2005/163/WE z dnia 16 marca 2004 r. w sprawie pomocy państwa wypłaconej przez Włochy przedsiębiorstwom żeglugowym Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar i Toremar (Dz.U. L 053 z 26.2.2005, s. 29).
(10) Sprawy połączone T-265/04, T-292/04 i T-504/04, Tirrenia di Navigazione/Komisja, ECLI:EU:T:2009:48.
(11) Decyzja Komisji (UE) 2018/261 z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie środków pomocy SA.32014 (2011/C), SA.32015 (2011/C), SA.32016 (2011/C) wdrożonych przez region Sardynii na rzecz spółki Saremar (Dz.U. L 49 z 22.2.2018, s. 22).
(12) Zob. wyrok z dnia 6 kwietnia 2017 r. w sprawie T-219/14, Regione autonoma della Sardegna (Włochy)/Komisja, ECLI:EU:T:2017:266.
(13) Decyzja Komisji (UE) 2020/1411 z dnia 2 marca 2020 r. w sprawie pomocy państwa nr C 64/99 (ex NN 68/99) wdrożonej przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw żeglugowych Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar i Toremar (Grupa Tirrenia) (Dz.U. L 332 z 12.10.2020, s. 1).
(14) Komunikat Komisji: Zasady ramowe Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, (Dz.U. C 8 z 11.1.2012, s. 15).
(15) Decyzja Komisji (UE) 2020/1412 z dnia 2 marca 2020 r. w sprawie środków SA.32014, SA.32015, SA.32016 (11/C) (ex 11/NN) wdrożonych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstwa Tirrenia di Navigazione i jego nabywcy, przedsiębiorstwa Compagnia Italiana di Navigazione (Dz.U. L 332 z 12.10.2020, s. 45).
(16) Dotychczas nie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(17) Dotychczas nie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(18) Art. 19-ter ust. 10 ustawy z 2009 r.
(19) Z czego 19 839 226 EUR od regionu Kampanii i 10 030 606 EUR od regionu Lacjum.
(20) Środek ten obejmuje odroczenie płatności przez przedsiębiorstwo CIN części ceny zakupu z tytułu nabycia oddziału przedsiębiorstwa Tirrenia oraz szereg domniemanych dodatkowych środków pomocy w kontekście prywatyzacji oddziału przedsiębiorstwa Siremar (np. kontrgwarancję i podwyższenie kapitału ze strony państwa na rzecz przedsiębiorstwa Cdl, tj. podmiotu, który pierwotnie nabył oddział przedsiębiorstwa Siremar).
(21) W szczególności w decyzji z 2014 r. nie poddano ocenie projektu „Bonus Sardo – Vacanza”, który stanowi część środka 7; środek ten nie zostanie również poddany ocenie w niniejszej decyzji.
(22) Po dniu 25 listopada 2010 r., zgodnie z decyzją konferencji międzyministerialnej w sprawie ustanowienia rocznej dotacji na podstawie art. 11 ustawy nr 856/1986 z udziałem ministerstwa infrastruktury i transportu, ministerstwa gospodarki i finansów oraz ministerstwa rozwoju gospodarczego („konferencja międzyministerialna”), ewentualną kwotę nadwyżki rekompensaty odejmuje się od przyszłych wypłat zaliczek na poczet dotacji.
(23) Comitato Interministeriale per la Programmazione Economica.
(24) Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana („GURI”) nr 50 z dnia 28 lutego 2008 r.
(25) Zgodnie z art. 1 ust. 999 ustawy nr 296 z dnia 27 grudnia 2006 r. oraz art. 1 lit. e) dekretu z mocą ustawy 430/1997.
(26) Pożądana stopa zwrotu dla inwestora kapitałowego przy uwzględnieniu profilu ryzyka przedsiębiorstwa i powiązanych przepływów pieniężnych.
(27) www.regione.lazio.it
(28) Dz.U. nr S/149 z 4 sierpnia 2012 r.
(29) GURI nr 91 z 6 sierpnia 2012 r.
(30) Niektóre rejsy na tej linii dotyczą wyłącznie transportu towarowego (zob. tabela 9).
(31) Art. 25 ust. 2 stanowi: „Dodatnie lub ujemne odchylenie w równowadze ekonomiczno-finansowej może być spowodowane przez:
|
a) |
nieefektywne zarządzanie; |
|
b) |
podanie przez przedsiębiorstwo Laziomar błędnych informacji o faktycznie zrealizowanych usługach w celu ustalenia ceny rocznej; |
|
c) |
wyjątkowo niekorzystne warunki rynkowe, na które przedsiębiorstwo Laziomar nie ma wpływu, skutkujące pogorszeniem warunków operacyjnych, a tym samym wyższymi kosztami operacyjnymi lub niższymi przychodami z taryf, które prowadzą do spadku zysku z działalności operacyjnej o ponad 10 %; |
|
d) |
koszty finansowe; |
|
e) |
zmiany przepisów ustawowych lub wykonawczych, które ustanawiają nowe warunki dotyczące świadczenia usługi przewidzianej w zamówieniu; |
|
f) |
nową inwestycję wymaganą przez region, która ma być zrealizowana przy użyciu środków publicznych przewidzianych w art. 19; |
|
g) |
zmianę systemu taryf, o którym mowa w art. 3; |
|
h) |
wyjątkowo korzystne warunki rynkowe, które powodują wzrost zysku z działalności operacyjnej przekraczający 10 %; |
|
i) |
wzrosty kosztów jednostkowych personelu związane z koniecznością wywiązania się z obowiązków wynikających z CCNL [Krajowy Układ Zbiorowy Pracy] oraz z dodatkową siłą negocjacyjną na poziomie przedsiębiorstwa; |
|
j) |
politykę handlową realizowaną przez przedsiębiorstwo Laziomar do maksymalnych poziomów określonych w załączniku G do niniejszej umowy”. (Nieoficjalne tłumaczenie Komisji). |
(32) Jak określono w art. 19 ust. 13 dekretu z mocą ustawy 78/2009 przekształconego w ustawę 102/2009 („ustawa 102/2009”) oraz w art. 19-ter ust. 19 ustawy z 2009 r.
(33) Te normy bezpieczeństwa następnie określono szczegółowo w dyrektywie Rady 98/18/WE z dnia 17 marca 1998 r., transponowanej dekretem legislacyjnym nr 45 z dnia 4 lutego 2000 r., w dyrektywie 2003/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r., transponowanej dekretem legislacyjnym nr 52 z dnia 8 marca 2005 r., oraz w dyrektywie 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, transponowanej dekretem legislacyjnym nr 65 z dnia 14 marca 2005 r.
(34) Wszystkie środki finansowe (tj. 7 000 000 EUR) przewidziane w art. 19-ter ust. 19 ustawy z 2009 r. oraz 16 750 000 EUR ze środków finansowych przewidzianych w ustawie 102/2009.
(35) Fundusz na rzecz Niedostatecznie Wykorzystywanych Obszarów (Fondo Aree Sottoutilizzate) to krajowy fundusz na rzecz wsparcia realizacji włoskiej polityki regionalnej. Środki z funduszu są przeznaczone głównie dla regionów wskazanych przez władze włoskie.
(36) Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr 137 z dnia 16 czerwca 2009 r.
(37) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski), (Dz.U. L 364 z 12.12.1992, s. 7).
(38) Wezwanie do usunięcia uchybienia przyjęto 28 stycznia 2010 r., ale zgłoszono Włochom dopiero następnego dnia.
(39) Nawet jeśli formalne przeniesienie własności przedsiębiorstw Tirrenia, Toremar i Siremar nastąpiło dopiero w 2012 r.
(40) Decyzja z 2011 r. zawiera podstawy do wszczęcia postępowania m.in. w odniesieniu do pomocy wypłaconej sześciu przedsiębiorstwom byłej grupy Tirrenia na podstawie początkowych umów. W momencie przyjęcia decyzji z 2011 r. (5 października 2011 r.) usługi morskie na trasach archipelagu Wysp Poncjańskich zostały właśnie przeniesione przez przedsiębiorstwo Caremar do przedsiębiorstwa Laziomar (1 czerwca 2011 r.). Chociaż decyzja z 2011 r. nie zawiera wyraźnego odniesienia do przedsiębiorstwa Laziomar, wstępna ocena Komisji dotycząca początkowej umowy obejmującej wspomniane trasy dotyczy również przedsiębiorstwa Laziomar jako nowego operatora tych tras.
(41) Zob. wyrok z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie C-280/00, Altmark Trans, ECLI:EU:C:2003:415.
(42) Decyzja Komisji 2005/842/WE z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 Traktatu WE do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U. L 312 z 29.11.2005, s. 67).
(43) Wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (Dz.U. C 297 z 29.11.2005, s. 4).
(44) Decyzja Komisji 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U. L 7 z 11.1.2012, s. 3).
(45) Komunikat Komisji: Zasady ramowe Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych.
(46) Zaproszenie do składania ofert przewidywało, że łączny obrót potencjalnych oferentów w sektorze transportu morskiego w ciągu ostatnich trzech lat nie może być niższy niż 60 mln EUR.
(47) Według Włoch, potrzeba zachowania ciągłości terytorialnej ma pierwszorzędne znaczenie, zwłaszcza dla wyspy Ponza, która znajduje się około 27 mil morskich od Terraciny i 36 mil morskich od Anzio i liczy mniej niż 3 400 mieszkańców. Podobne uwagi, zdaniem Włoch, powinny mieć zastosowanie również do wyspy Ventotene, która liczy mniej niż 800 mieszkańców.
(48) Wyrok ten został wydany na wniosek Ministerstwa Infrastruktury i Transportu dotyczący projektu dekretu ustawodawczego w sprawie „Przepisów uzupełniających i korygujących do dekretu ustawodawczego nr 50 z dnia 18 kwietnia 2016 r. ” (tj. dekretu korygującego do kodeksu zamówień publicznych).
(49) SA.42710 – usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – szybkie połączenie w morskim transporcie pasażerskim między Mesyną a Reggio Calabrią.
(50) Zob. wyrok z dnia 24 lipca 2003 r. w sprawie C-280/00, Altmark Trans, ECLI:EU:C:2003:415.
(51) Komunikat Komisji w sprawie stosowania reguł Unii Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U. C 8 z 11.1.2012, s. 4).
(52) Decyzja (UE) 2020/1412, motyw 265.
(53) Zob. w szczególności sprawa 730/79, Philip Morris/Komisja, ECLI:EU:C:1980:209, pkt 11; sprawa C-53/00, Ferring, ECLI:EU:C:2001:627, pkt 21; sprawa C-372/97, Włochy/Komisja, ECLI:EU:C:2004:234, pkt 44.
(54) Sprawa T-214/95, Het Vlaamse Gewest/Komisja, ECLI:EU:T:1998:77.
(55) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. stosujące zasadę swobody świadczenia usług do transportu morskiego między państwami członkowskimi i między państwami członkowskimi a państwami trzecimi (Dz.U. L 378 z 31.12.1986, s. 1).
(56) Decyzja (UE) 2020/1411.
(57) Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).
(58) Sprawa C-590/14 P, DEI i Komisja/Alouminion tis Ellados, ECLI:EU:C:2016:797, pkt 45.
(59) Wyrok w sprawach połączonych T-127/99, T-129/99 i T-148/99, Territorio Histórico de Álava – Diputación Foral de Álava i in./Komisja, ECLI:EU:T:2002:59, pkt 175.
(60) Decyzja (UE) 2020/1411.
(61) Sprawa T-289/03 BUPA i in./Komisja, Zb.Orz. 2008, II 81, pkt 96. Zob. również opinia rzecznika generalnego Tizzano w sprawie C-53/00, Ferring, Zb.Orz. I 9069, i opinia rzecznika generalnego Jacobs w sprawie C-126/01, GEMO, Rec. 2003, I 13769.
(62) Komunikat Komisji C(2004) 43 – wspólnotowe wytyczne w sprawie pomocy państwa dla transportu morskiego (Dz.U. C 13 z 17.1.2004, s. 3).
(63) Zob. sprawa C-205/99 Asociación Profesional de Empresas Navieras de Líneas Regulares (Analir) i in./Administración General del Estado, ECLI:EU:C:2001:107.
(64) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów uaktualniający i korygujący komunikat dotyczący interpretacji rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski), Bruksela, COM(2014) 232 final z 22.4.2014.
(65) Zob. sprawa T-454/13, SNCM/Komisja, ECLI:EU:T:2017:134, pkt 130 i 134.
(66) Zob. sprawa T-289/03 BUPA i in./Komisja, ECLI:EU:T:2008:29, pkt 186.
(67) Zob. sprawa 66/86 Ahmed Saeed Flugreisen, ECLI:EU:C:1989:140, pkt 55; sprawa C-266/96 Corsica Ferries France, ECLI:EU:C:1998:306, pkt 45; sprawa T-17/02 Fred Olsen/Komisja, ECLI:EU:T:2005:218, pkt 186 i nast.
(68) Statki wykorzystywane na połączeniach T4, A1, A2 i A3 nie mogą przewozić pojazdów.
(69) Chociaż towary przewożone są na większości połączeń, niniejsza decyzja zawiera jedynie szczegółowe informacje o towarach przewożonych w ramach połączeń T3 i T4, ponieważ umowa o zamówienie publiczne na usługi określa oba połączenia jako trasy towarowe do przewozu towarów i towarów specjalnych.
(70) Zob. sprawa C-205/99, Analir i in., ECLI:EU:C:2001:107, pkt 71.
(71) Łączna kwota rekompensaty otrzymana przez Laziomar w latach 2014–2019 była niższa od kosztu netto poniesionego na świadczenie usługi publicznej, nie uwzględniając jakiegokolwiek zwrotu z kapitału.
(72) W szczególności dotyczy to następujących operatorów: Minoan Lines Shipping, La Méridionale, Moby, Grandi Navi Veloci, Liberty Lines, Grimaldi Group, Corsica Ferries, SNAV i Caronte & Tourist. Pozostałe przedsiębiorstwa należące do byłej grupy Tirrenia (np. Caremar, CIN, Siremar) wyłączono z grupy odniesienia.
(73) Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 1).
(74) Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114).
(75) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).
(76) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).
(77) Na podstawie art. 21 dyrektywy 2004/18/WE.
(78) Art. 1 ust. 4 dyrektywy 2004/18/WE brzmi: „ »Koncesja na usługi« oznacza umowę tego samego rodzaju jak zamówienie publiczne na usługi z wyjątkiem faktu, że wynagrodzenie za świadczenie usług stanowi albo wyłącznie prawo do korzystania z takiej usługi, albo takie prawo wraz z płatnością”.
(79) Zawiadomienie Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. C 262 z 19.7.2016, s. 1).
(80) W zawiadomieniu w sprawie pojęcia pomocy państwa Komisja zauważa, że sądy unijne często odnoszą się, w kontekście pomocy państwa, do procedur „otwartych”. Użycie słowa „otwarta” nie odnosi się jednak do konkretnej procedury przewidzianej w dyrektywach w sprawie zamówień publicznych. W związku z tym Komisja jest zdania, że słowo „konkurencyjna” wydaje się bardziej odpowiednie. W zawiadomieniu tym Komisja odnotowuje również, że nie oznacza to odstąpienia od przesłanek materialnych określonych w orzecznictwie.
(81) Ponadto, jak wyjaśniono powyżej (zob. motyw 221), art. 36 ust. 1 dyrektywy 2004/18/WE nie miał zastosowania do tego przetargu. W związku z tym Włochy nie miały w praktyce obowiązku przedstawienia w zaproszeniu kryteriów kwalifikacji.
(82) Zob. także pkt 96 zawiadomienia w sprawie pojęcia pomocy państwa.
(83) Zob. w szczególności odpowiedź Komisji na pytanie 68 w dokumencie roboczym służb Komisji „Przewodnik dotyczący stosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z zakresu pomocy państwa, zamówień publicznych i rynku wewnętrznego do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym” z dnia 29 kwietnia 2013 r. (zob:
http://ec.europa.eu/competition/state_aid/overview/new_guide_eu_rules_procurement_pl.pdf).
(84) Tytułem uzupełnienia Komisja zauważa, że przedmiotowa sprawa różni się od innych, w których złożono tylko jedną ofertę. W tym względzie i w celu zapoznania się ze szczegółowym uzasadnieniem zob. decyzja Komisji (UE) 2020/1412 z dnia 2 marca 2020 r. w sprawie środków SA.32014, SA.32015, SA.32016 (11/C) (ex 11/NN) wdrożonych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstwa Tirrenia di Navigazione i jego nabywcy, przedsiębiorstwa Compagnia Italiana di Navigazione (motywy 404 i 405).
(85) Oceny pierwszego zestawu przeniesień dokonano w decyzji (UE) 2020/1412 (zob. motyw 418).
(86) Komisja oceni, czy istotnie tak było, w sekcji 5.3.1.
(87) Celem uzupełnienia Komisja zauważa, że przepis przejściowy przewidziany w art. 10 lit. a) decyzji w sprawie UOIG z 2011 r., zgodnie z którym programy pomocy wprowadzone przed wejściem w życie tej decyzji (tj. przed 31 stycznia 2012 r.), które były zgodne z rynkiem wewnętrznym i zwolnione z wymogu zgłoszenia zgodnie z decyzją w sprawie UOIG z 2005 r., są nadal zgodne z rynkiem wewnętrznym i zwolnione z wymogu zgłoszenia na kolejny okres dwóch lat (tj. do 30 stycznia 2014 r. włącznie). Oznacza to, że pomoc, którą przyznano w ramach odnośnego programu w okresie od wejścia w życie decyzji w sprawie UOIG z 2005 r. 19 grudnia 2005 r. do wejścia w życie decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. w dniu 31 stycznia 2012 r., zostanie uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, ale tylko od dnia, w którym ją przyznano, do 30 stycznia 2014 r. włącznie. W każdym razie, w przypadku pomocy przyznanej od 31 stycznia 2012 r., przepis przejściowy określony w art. 10 lit. a) decyzji w sprawie UOIG z 2011 r. nie ma zastosowania, a oceny zgodności należy dokonywać na podstawie decyzji w sprawie UOIG z 2011 r.
(88) Włochy przedstawiły również dane liczbowe dotyczące wyłącznie pasażerów za lata 2009 i 2010. Należy przypomnieć, że w tym okresie przedsiębiorstwo Caremar obsługiwało określone trasy do końca maja 2011 r. W 2009 r. liczba ta wyniosła 287 639 pasażerów (157 055 w przypadku połączeń T1 i A2, 99 087 w przypadku połączeń T2 i A3 oraz 31 494 w przypadku połączenia A1), a w 2010 r. 253 638 pasażerów (141 300 w przypadku połączeń T1 i A2, 86 031 w przypadku połączeń T2 i A3 oraz 26 307 w przypadku połączenia A1).
(89) Statki wykorzystywane na połączeniach A1, A2 i A3 nie przewoziły pojazdów (z wyjątkiem połączenia A1 w 2011 r.).
(90) Od 2012 r. trasa ta obsługuje wyłącznie pasażerów.
(91) Dyrektywa Komisji 2006/111/WE z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 318 z 17.11.2006, s. 17).