(1)

Ważne jest zapewnienie, aby unijne przepisy dotyczące usług finansowych były skrojone na miarę epoki cyfrowej, a także przyczyniały się do tworzenia gospodarki dostosowanej do przyszłych wyzwań, która będzie przynosić korzyści obywatelom, w tym poprzez umożliwienie korzystania z innowacyjnych technologii. Badanie, opracowywanie i promowanie wykorzystania przełomowych technologii w sektorze finansowym, w tym wykorzystywanie technologii rozproszonego rejestru (DLT), leży w interesie politycznym Unii. Kryptoaktywa są jednym z głównych zastosowań technologii rozproszonego rejestru w sektorze finansowym.

(2)

Większość kryptoaktywów wykracza poza zakres unijnych przepisów dotyczących usług finansowych i stwarza wyzwania między innymi w obszarze ochrony inwestorów, integralności rynku, zużycia energii i stabilności finansowej. Takie kryptoaktywa wymagają zatem specjalnych ram regulacyjnych na poziomie Unii. Z kolei inne kryptoaktywa kwalifikują się jako instrumenty finansowe w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (4).W zakresie, w jakim kryptoaktywa kwalifikują się jako instrumenty finansowe zgodnie z tą dyrektywą, pełny zbiór unijnych przepisów dotyczących usług finansowych – w tym rozporządzenia (UE) nr 236/2012 (5), (UE) nr 596/2014 (6), (UE) nr 909/2014 (7) i (UE) 2017/1129 (8) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/26/WE (9) i 2013/50/UE (10) – potencjalnie ma zastosowanie do emitentów takich kryptoaktywów oraz przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z takimi kryptoaktywami.

(3)

Oczekuje się, że tzw. „tokenizacja” instrumentów finansowych, tj. cyfrowe odzwierciedlenie instrumentów finansowych w rozproszonych rejestrach lub emisja tradycyjnych klas aktywów w formie tokenów w celu umożliwienia ich emisji, przechowywania i przenoszenia w rozproszonym rejestrze, otworzy nowe możliwości poprawy efektywności w procesie obrotu i rozliczeń posttransakcyjnych. Ponieważ jednak największe kompromisy związane z ryzykiem kredytowym i płynnością dotyczą świata stokenizowanego, sukces systemów opartych na tokenach będzie – przynajmniej na razie –zależał od tego, jak dobrze współdziałają one z tradycyjnymi systemami opartymi na rachunkach.

(4)

Unijne przepisy dotyczące usług finansowych nie zostały opracowane z myślą o technologii rozproszonego rejestru i kryptoaktywach oraz zawierają przepisy, które potencjalnie uniemożliwiają lub ograniczają korzystanie z technologii rozproszonego rejestru do celów emisji kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe, obrotu takimi kryptoaktywami i ich rozrachunku. Obecnie brak jest również zatwierdzonych infrastruktur rynku finansowego wykorzystujących technologię rozproszonego rejestru do świadczenia usługi obrotu lub rozrachunku, lub kombinacji takich usług, w odniesieniu do kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe. Rozwój rynku wtórnego takich kryptoaktywów mógłby przynieść wielorakie korzyści, takie jak większa efektywność, przejrzystość i konkurencja w zakresie działalności związanej z obrotem i rozrachunkiem.

(5)

Istnieją jednocześnie luki regulacyjne wynikające ze specyfiki prawnej, technologicznej i operacyjnej związanej z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru i kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe. Na przykład protokoły i „inteligentne umowy”, będące podstawą kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe, nie podlegają żadnym wymogom w zakresie przejrzystości, wiarygodności lub bezpieczeństwa. Technologia, na której opierają się te kryptoaktywa, może również wiązać się z pewnymi nowymi formami ryzyka, do których nie odniesiono się w odpowiedni sposób w obowiązujących przepisach. Mimo iż w Unii opracowano szereg projektów dotyczących obrotu kryptoaktywami kwalifikującymi się jako instrumenty finansowe oraz powiązanych usług i działalności w zakresie rozliczania posttransakcyjnego takich kryptoaktywów, niewiele z nich znajduje się obecnie w użyciu, a te, które już funkcjonują, mają ograniczony zakres. Ponadto, jak podkreślały grupa doradcza Europejskiego Banku Centralnego (EBC) ds. infrastruktur rynkowych w zakresie papierów wartościowych i zabezpieczeń oraz grupa doradcza EBC ds. infrastruktur rynkowych w zakresie płatności, korzystanie z technologii rozproszonego rejestru wiązałoby się z podobnymi wyzwaniami jak w przypadku konwencjonalnej technologii, takimi jak kwestie fragmentacji i interoperacyjności, a także potencjalnie stwarzałoby nowe problemy, na przykład związane z ważnością prawną tokenów. Biorąc pod uwagę niewielkie doświadczenie związane z obrotem kryptoaktywami kwalifikującymi się jako instrumenty finansowe oraz powiązanymi usługami i działalnością w zakresie rozliczania posttransakcyjnego, wprowadzenie znaczących zmian w unijnych przepisach dotyczących usług finansowych w celu umożliwienia pełnego wykorzystywania takich kryptoaktywów oraz technologii, na której się opierają, byłoby obecnie przedwczesne. Jednocześnie proces tworzenia infrastruktury rynku finansowego na potrzeby kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe jest obecnie ograniczony wymogami przewidzianymi w unijnych przepisach dotyczących usług finansowych, które nie są dostosowane do kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe lub do korzystania z technologii rozproszonego rejestru. Na przykład platformy obrotu kryptoaktywami udzielają zazwyczaj bezpośredniego dostępu inwestorom detalicznym, podczas gdy tradycyjne systemy obrotu udzielają zazwyczaj dostępu inwestorom detalicznym wyłącznie za pośrednictwem pośredników finansowych.

(6)

Aby umożliwić rozwój kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe oraz rozwój technologii rozproszonego rejestru, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu ochrony inwestorów, integralności rynku, stabilności finansowej i przejrzystości, a także unikaniu arbitrażu regulacyjnego i luk w prawie, warto rozważyć możliwość wdrożenia systemu pilotażowego na potrzeby infrastruktur rynkowych opartych na technologii rozproszonego rejestru w celu przetestowania takich infrastruktur rynkowych opartych na DLT (zwanego dalej „systemem pilotażowym”). System pilotażowy powinien umożliwić określonym infrastrukturom rynkowym opartym na DLT tymczasowe zwolnienie z niektórych szczególnych wymogów unijnych przepisów dotyczących usług finansowych, które mogłyby w przeciwnym razie uniemożliwić operatorom opracowywanie rozwiązań w zakresie obrotu kryptoaktywami kwalifikującymi się jako instrumenty finansowe i rozrachunku transakcji związanych z takimi kryptoaktywami, nie osłabiając przy tym jakichkolwiek obowiązujących wymogów lub zabezpieczeń stosowanych do tradycyjnych infrastruktur rynkowych. Infrastruktury rynkowe oparte na DLT i ich operatorzy powinni posiadać odpowiednie zabezpieczenia związane z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru, aby zapewnić skuteczną ochronę inwestorów, w tym jasno określone łańcuchy odpowiedzialności wobec klientów za wszelkie straty wynikające z błędów operacyjnych. System pilotażowy powinien również umożliwiać Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (11) (ESMA) oraz właściwym organom wyciąganie wniosków ze stosowania systemu pilotażowego oraz nabycie doświadczeń w zakresie szans i szczególnych ryzyk związanych z korzystaniem z kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe oraz z technologii, na której się opierają. Doświadczenia nabyte w ramach systemu pilotażowego powinny pomóc określić ewentualne praktyczne propozycje odpowiednich ram regulacyjnych w celu wprowadzenia w prawie Unii ukierunkowanych dostosowań w odniesieniu do emisji, przechowywania i obsługi aktywów, obrotu instrumentami finansowymi obsługiwanymi przez DLT oraz ich rozrachunku.

(7)

Aby osiągnąć cele systemu pilotażowego należy utworzyć nowy unijny status dla infrastruktury rynkowej opartej na DLT w celu zapewnienia, aby Unia mogła odgrywać pierwszoplanową rolę w zakresie instrumentów finansowych w formie tokenów oraz aby przyczyniać się do rozwoju rynku wtórnego takich aktywów. Status infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinien mieć charakter fakultatywny i nie powinien uniemożliwiać infrastrukturom rynku finansowego, takim jak systemy obrotu, centralne depozyty papierów wartościowych (CDPW) i kontrahenci centralni (CCP), rozwijania usług i działalności w zakresie obrotu kryptoaktywami kwalifikującymi się jako instrumenty finansowe lub kryptoaktywami opierającymi się na technologii rozproszonego rejestru oraz rozliczania posttransakcyjnego tych kryptoaktywów, w ramach obowiązujących unijnych przepisów dotyczących usług finansowych.

(8)

Infrastruktury rynkowe oparte na DLT powinny dopuszczać do obrotu lub rejestrować w rozproszonym rejestrze wyłącznie instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT. Instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT powinny być kryptoaktywami kwalifikującymi się jako instrumenty finansowe, które emituje się, zbywa i przechowuje w rozproszonym rejestrze.

(9)

Unijne przepisy dotyczące usług finansowych mają być neutralne, jeżeli chodzi o korzystanie z jakiejkolwiek konkretnej technologii kosztem innej. Należy zatem należy unikać odniesień do określonego rodzaju technologii rozproszonego rejestru. Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni zapewnić, aby byli oni w stanie spełnić wszystkie mające zastosowanie wymogi, niezależnie od wykorzystywanej technologii.

(10)

Stosując niniejsze rozporządzenie, należy uwzględniać zasady neutralności technologicznej, proporcjonalności, równych warunków działania oraz zasadę „taka sama działalność, takie samo ryzyko, takie same przepisy”, aby zapewnić uczestnikom rynku przestrzeń regulacyjną do innowacji, aby przestrzegać takich wartości jak przejrzystość, sprawiedliwość, stabilność, ochrona inwestorów, rozliczalność i integralność rynku, a także aby zapewnić ochronę prywatności i danych osobowych, zagwarantowane w art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

(11)

Dostęp do systemu pilotażowego nie powinien być ograniczony do obecnych uczestników rynku, lecz powinien być także otwarty na nowe podmioty. Podmiot, który nie posiada zezwolenia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014 lub dyrektywy 2014/65/UE, mógłby ubiegać się o zezwolenie na podstawie – odpowiednio – tego rozporządzenia lub tej dyrektywy, a jednocześnie o specjalne zezwolenie na podstawie niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach właściwy organ nie powinien oceniać, czy taki podmiot spełnia wymogi rozporządzenia (UE) nr 909/2014 lub dyrektywy 2014/65/UE, w odniesieniu do których wystąpiono o zwolnienie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Takie podmioty powinny mieć jedynie możliwość prowadzenia infrastruktur rynkowych opartych na DLT zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a ich zezwolenie powinno zostać cofnięte po wygaśnięciu ich specjalnego zezwolenia, chyba że podmioty te złożą kompletny wniosek o udzielenie zezwolenia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014 lub dyrektywy 2014/65/UE.

(12)

Pojęcie infrastruktury rynkowej opartej na DLT obejmuje wielostronne platformy obrotu oparte na DLT (zwane dalej „MTF opartymi na DLT”), systemy rozrachunku oparte na DLT (zwane dalej „SS opartymi na DLT”) oraz systemy obrotu i rozrachunku oparte na DLT (zwane dalej „TSS opartymi na DLT”). Infrastruktury rynkowe oparte na DLT powinny móc współpracować z innymi uczestnikami rynku w celu testowania innowacyjnych rozwiązań opartych na technologii rozproszonego rejestru w różnych segmentach łańcucha wartości usług finansowych.

(13)

MTF oparta na DLT powinna być wielostronną platformą obrotu prowadzoną przez firmę inwestycyjną lub operatora rynku, posiadających zezwolenie na podstawie dyrektywy 2014/65/UE, która otrzymała specjalne zezwolenie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Instytucja kredytowa posiadająca zezwolenie na podstawie dyrektywy 2013/36/UE, która świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną powinna być dopuszczona do prowadzenia MTF opartej na DLT tylko jeżeli posiada zezwolenie jako firma inwestycyjna lub operator rynku na podstawie dyrektywy 2014/65/UE. MTF oparte na DLT i ich operatorzy powinni podlegać wszystkim wymogom mającym zastosowanie do wielostronnych platform obrotu i ich operatorów na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (12), dyrektywy 2014/65/UE lub jakichkolwiek innych mających zastosowanie unijnych przepisów dotyczących usług finansowych, z wyjątkiem wymogów, w odniesieniu do których właściwy organ udzielił zwolnienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(14)

Korzystanie z technologii rozproszonego rejestru, w przypadku której wszystkie transakcje są rejestrowane w rozproszonym rejestrze, może usprawnić i połączyć proces obrotu i rozrachunku w taki sposób, aby odbywał się w czasie zbliżonym do czasu rzeczywistego, a także mogłoby umożliwić połączenie usług i działalności w zakresie obrotu z usługami i działalnością w zakresie rozliczania posttransakcyjnego. Jednakże obowiązujące przepisy nie przewidują połączenia działalności w zakresie obrotu i działalności w zakresie rozliczania posttransakcyjnego w ramach jednego podmiotu, niezależnie od wykorzystywanej technologii, ze względu na decyzje polityczne związane ze specjalizacją ryzyka i rozdziałem w celu pobudzenia konkurencji. System pilotażowy nie powinien tworzyć precedensu dla uzasadnienia gruntownych zmian w rozdziale działalności transakcyjnej i działalności w zakresie rozliczenia posttransakcyjnego ani w obszarze infrastruktur rynku finansowego. Jednakże mając na uwadze potencjalne korzyści płynące z technologii rozproszonego rejestru pod względem łączenia obrotu i rozrachunku, uzasadnione jest zapewnienie specjalnej infrastruktury rynkowej opartej na DLT w ramach systemu pilotażowego, a mianowicie TSS opartego na DLT, który łączy działalność zwykle wykonywaną przez wielostronne platformy obrotu oraz systemy rozrachunku papierów wartościowych.

(15)

TSS oparty na DLT powinien być MTF opartą na DLT, która łączy usługi świadczone przez MTF opartą na DLT i przez SS oparty na DLT, oraz powinien być prowadzony przez firmę inwestycyjną lub operatora rynku, który uzyskał specjalne zezwolenie na prowadzenie TSS opartego na DLT na podstawie niniejszego rozporządzenia, albo powinien być SS opartym na DLT, który łączy usługi świadczone przez MTF opartą na DLT i przez SS oparty na DLT, oraz powinien być obsługiwany przez CDPW, który uzyskał specjalne zezwolenie na prowadzenie TSS opartego na DLT na podstawie niniejszego rozporządzenia. Instytucja kredytowa posiadająca zezwolenie na podstawie dyrektywy 2013/36/UE, która świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną, powinna być dopuszczona do prowadzenia TSS opartego na DLT jeżeli posiada zezwolenie jako firma inwestycyjna lub operator rynku na podstawie dyrektywy 2014/65/UE. Firma inwestycyjna lub operator rynku prowadzący TSS oparty na DLT powinni podlegać wymogom mającym zastosowanie do MTF opartej na DLT, a CDPW prowadzący TSS oparty na DLT powinien podlegać wymogom mającym zastosowanie do SS opartego na DLT. Ponieważ TSS oparty na DLT umożliwiałby firmie inwestycyjnej lub operatorowi rynku również świadczenie usług rozrachunku i umożliwiłby CDPW również świadczenie usług obrotu, konieczne jest, aby firmy inwestycyjne lub operatorzy rynku spełniali również wymogi mające zastosowanie do SS opartego na DLT, a CDPW spełniały wymogi mające zastosowanie do MTF opartej na DLT. Ponieważ CDPW nie podlegają niektórym wymogom w zakresie zezwoleń oraz wymogom organizacyjnym na podstawie dyrektywy 2014/65/UE przy świadczeniu usług inwestycyjnych lub prowadzeniu działalności inwestycyjnej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 909/2014, należy przyjąć podobne podejście w systemie pilotażowym zarówno w odniesieniu do firm inwestycyjnych, jak i operatorów rynku oraz CDPW prowadzących TSS oparty na DLT. W związku z tym firma inwestycyjna lub operator rynku prowadzący TSS oparty na DLT powinni być zwolnieni z ograniczonego zestawu wymogów dotyczących zezwoleń i wymogów organizacyjnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ponieważ firma inwestycyjna lub operator rynku będą zobowiązani do spełnienia wymogów dotyczących zezwoleń i wymogów organizacyjnych na podstawie dyrektywy 2014/65/UE. Z kolei CDPW prowadzący TSS oparty na DLT powinien być zwolniony z ograniczonego zestawu wymogów dotyczących zezwoleń i wymogów organizacyjnych na podstawie dyrektywy 2014/65/UE, ponieważ CDPW będzie zobowiązany do spełnienia wymogów dotyczących zezwoleń i wymogów organizacyjnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014. Takie zwolnienia powinny mieć charakter tymczasowy i nie powinny mieć zastosowania do infrastruktury rynkowej opartej na DLT działającej poza systemem pilotażowym. ESMA powinien móc oceniać standardy techniczne dotyczące prowadzenia rejestrów i ryzyka operacyjnego przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 909/2014 w celu zapewnienia ich proporcjonalnego stosowania w odniesieniu do firm inwestycyjnych lub operatorów rynku prowadzących TSS oparty na DLT.

(16)

Operatorzy TSS opartych na DLT powinni mieć możliwość występowania o takie same zwolnienia jak te, które są dostępne dla operatorów MTF opartych na DLT i operatorów SS opartych na DLT, o ile spełniają warunki związane ze zwolnieniami oraz z wszelkimi środkami wyrównawczymi wymaganymi przez właściwe organy. Do zwolnień dostępnych dla TSS opartych na DLT, do wszelkich warunków związanych z tymi zwolnieniami oraz do środków wyrównawczych zastosowanie powinny mieć podobne względy, jak te mające zastosowanie do MTF opartych na DLT i SS opartych na DLT.

(17)

W celu zapewnienia dodatkowej elastyczności w stosowaniu niektórych wymogów rozporządzenia (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do firm inwestycyjnych lub operatorów rynku prowadzących TSS oparty na DLT, przy jednoczesnym zapewnieniu równych warunków działania z CDPW świadczącymi usługi rozrachunkowe w ramach systemu pilotażowego, dla CDPW prowadzących SS oparty na DLT lub TSS oparty na DLT oraz dla firm inwestycyjnych lub operatorów rynku prowadzących TSS oparty na DLT powinny być dostępne niektóre zwolnienia z wymogów tego rozporządzenia dotyczące środków zapobiegania przypadkom nieprzeprowadzenia rozrachunku i reagowania na takie przypadki, wymogów dotyczących uczestnictwa i przejrzystości, a także z wymogów dotyczących korzystania z określonych procedur komunikacji z uczestnikami i innymi infrastrukturami rynkowymi. Zwolnienia te powinny podlegać związanym z nimi warunkom, w tym niektórym wymogom minimalnym, oraz wszelkim środkom wyrównawczym wymaganym przez właściwy organ, aby osiągnąć cele określone w przepisach rozporządzenia (UE) nr 909/2014, w odniesieniu do których wystąpiono o zwolnienie, lub w celu zagwarantowania ochrony inwestorów, integralności rynku lub stabilności finansowej. Operator TSS opartego na DLT powinien wykazać, że zwolnienie, o które wystąpiono, jest proporcjonalne i uzasadnione korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru.

(18)

SS oparty na DLT powinien być systemem rozrachunku prowadzonym przez CDPW posiadający zezwolenie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014, który uzyskał specjalne zezwolenie na prowadzenie SS opartego na DLT na podstawie niniejszego rozporządzenia. SS oparty na DLT oraz CDPW, który go prowadzi, powinni podlegać wszystkim stosownym wymogom rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz wszelkim innym mającym zastosowanie unijnym przepisom dotyczącym usług finansowych, z wyjątkiem wymogów, w odniesieniu do których udzielono zwolnienia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(19)

W przypadku gdy EBC i krajowe banki centralne lub inne instytucje prowadzone przez państwa członkowskie, które pełnią podobne funkcje, lub inne organy publiczne, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym w Unii, lub które biorą udział w takim zarządzaniu, prowadzą SS oparty na DLT, nie powinny być one zobowiązane do ubiegania się o specjalne zwolnienie od właściwego organu, aby skorzystać ze zwolnienia na podstawie niniejszego rozporządzenia, ponieważ podmioty takie nie są zobowiązane do składania sprawozdań właściwym organom ani do wykonywania ich instrukcji oraz podlegają ograniczonemu zestawowi wymogów na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

(20)

Stworzenie systemu pilotażowego powinno pozostawać bez uszczerbku dla zadań i obowiązków EBC i krajowych banków centralnych w Europejskim Systemie Banków Centralnych, określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w protokole nr 4 w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w celu wspierania sprawnego funkcjonowania systemów płatniczych oraz zapewniania skuteczności i rzetelności systemów rozliczeń i płatności w Unii oraz z państwami trzecimi.

(21)

Podział obowiązków nadzorczych przewidziany w niniejszym rozporządzeniu uzasadniony jest szczególnymi cechami i ryzykiem systemu pilotażowego. W związku z tym struktury nadzorczej systemu pilotażowego nie należy traktować jako precedensu dla jakiegokolwiek przyszłego aktu zawierającego unijne przepisy dotyczące usług finansowych.

(22)

Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni ponosić odpowiedzialność w przypadku utraty środków finansowych, zabezpieczenia lub instrumentu finansowego obsługiwanego przez DLT. Odpowiedzialność operatora infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinna być ograniczona do wartości rynkowej utraconego składnika aktywów w chwili utraty. Operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT nie powinien ponosić odpowiedzialności za zdarzenia, których nie można przypisać operatorowi, w szczególności za jakiekolwiek zdarzenia, do których – co wykazuje operator – doszło niezależnie od jego działalności, w tym za problemy powstałe w wyniku zdarzenia zewnętrznego pozostającego poza jego racjonalną kontrolą.

(23)

Aby umożliwić innowację i eksperymentowanie w stabilnym otoczeniu regulacyjnym, przy jednoczesnym utrzymaniu ochrony inwestorów, integralności rynku i stabilności finansowej, rodzaje instrumentów finansowych dopuszczanych do obrotu lub rejestrowanych przez infrastrukturę rynkową opartą na DLT powinny ograniczać się do akcji, obligacji i jednostek uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, które korzystają ze zwolnienia dotyczącego wyłącznie realizacji zleceń na podstawie dyrektywy 2014/65/UE. W niniejszym rozporządzeniu należy wyznaczyć progi wartości, które w niektórych sytuacjach mogłyby zostać obniżone. W szczególności, aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka dla stabilności finansowej, należy ograniczyć całkowitą wartość rynkową instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT dopuszczonych do obrotu lub zarejestrowanych w infrastrukturze rynkowej opartej na DLT.

(24)

Aby zbliżyć się do równych warunków działania dla instrumentów finansowych dopuszczanych do obrotu w ramach tradycyjnego systemu obrotu w rozumieniu dyrektywy 2014/65/UE oraz zapewnić wysoki poziom ochrony inwestorów, integralności rynku i stabilności finansowej, instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT dopuszczane do obrotu w ramach MTF opartej na DLT lub TSS opartego na DLT powinny podlegać przepisom zakazującym popełniania nadużyć na rynku w ramach rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

(25)

Na wniosek operatora MTF opartej na DLT właściwe organy powinny mieć możliwość tymczasowego udzielenia jednego lub większej liczby zwolnień, jeżeli operator ten spełnia warunki związane z takim zwolnieniem oraz wszelkie dodatkowe wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu w celu przeciwdziałania nowym rodzajom ryzyka wynikającego z korzystania z technologii rozproszonego rejestru. Operator MTF opartej na DLT powinien również zapewniać zgodność z wszelkimi środkami wyrównawczymi wymaganymi przez właściwy organ, aby osiągnąć cele przepisu, w odniesieniu do którego wystąpiono o zwolnienie, lub w celu zagwarantowania ochrony inwestorów, integralności rynku lub stabilności finansowej.

(26)

Na wniosek operatora MTF opartej na DLT właściwe organy powinny mieć możliwość udzielenia zwolnienia z obowiązku korzystania z usług pośrednictwa na podstawie dyrektywy 2014/65/UE. Obecnie członkami lub uczestnikami tradycyjnych wielostronnych platform obrotu mogą być wyłącznie firmy inwestycyjne, instytucje kredytowe oraz inne osoby dysponujące odpowiednim poziomem zdolności i kompetencji w zakresie obrotu oraz utrzymujące odpowiednie uzgodnienia organizacyjne i zasoby. Z kolei wiele platform obrotu kryptoaktywami oferuje dostęp z pominięciem pośrednictwa oraz zapewnia bezpośredni dostęp inwestorom detalicznym. Zatem obowiązek korzystania z usług pośrednictwa na podstawie dyrektywy 2014/65/UE mógłby stanowić potencjalną barierę regulacyjną utrudniającą rozwój wielostronnych platform obrotu instrumentami finansowymi obsługiwanymi przez DLT. Na wniosek operatora MTF opartej na DLT właściwy organ powinien zatem mieć możliwość udzielenia tymczasowego zwolnienia z tego obowiązku korzystania z usług pośrednictwa, aby zapewnić inwestorom detalicznym bezpośredni dostęp oraz umożliwić im zawieranie transakcji na własny rachunek, o ile ustanowiono odpowiednie zabezpieczenia związane z ochroną inwestorów, tacy inwestorzy detaliczni spełniają określone warunki, a operator przestrzega wszelkich możliwych dodatkowych środków ochrony inwestorów wymaganych przez właściwy organ. Inwestorzy detaliczni, którzy mają bezpośredni dostęp do MTF opartej na DLT jako członkowie lub uczestnicy w ramach zwolnienia z obowiązku korzystania z usług pośrednictwa, nie powinni być uznawani za firmy inwestycyjne w rozumieniu dyrektywy 2014/65/UE jedynie ze względu na to, że są członkami lub uczestnikami MTF opartej na DLT.

(27)

Na wniosek operatora MTF opartej na DLT właściwe organy powinny również mieć możliwość udzielenia zwolnienia z wymogów dotyczących zgłaszania transakcji na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014, o ile MTF oparta na DLT spełnia określone warunki.

(28)

Aby kwalifikować się do zwolnienia na podstawie niniejszego rozporządzenia, operator MTF opartej na DLT powinien wykazać, że zwolnienie, o które wystąpiono, jest proporcjonalne i ogranicza się do korzystania z technologii rozproszonego rejestru opisanej w biznesplanie oraz że zwolnienie, o które wystąpiono, ograniczone jest do MTF opartej na DLT i nie obejmuje jakiejkolwiek innej wielostronnej platformy obrotu prowadzonej przez tę samą firmę inwestycyjną lub przez tego samego operatora rynku.

(29)

Na wniosek CDPW prowadzącego SS oparty na DLT właściwe organy powinny mieć możliwość tymczasowego udzielenia jednego lub większej liczby zwolnień, jeżeli spełnia warunki związane z takimi zwolnieniami oraz wszelkie dodatkowe wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu w celu przeciwdziałania nowym rodzajom ryzyka wynikającego z korzystania z technologii rozproszonego rejestru. CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien również zapewniać zgodność z wszelkimi środkami wyrównawczymi wymaganymi przez właściwy organ, aby osiągnąć cele przepisu, w odniesieniu do którego wystąpiono o zwolnienie, lub w celu zagwarantowania ochrony inwestorów, integralności rynku lub stabilności finansowej.

(30)

Powinno być dozwolone zwolnienie CDPW prowadzących SS oparty na DLT z niektórych przepisów rozporządzenia (UE) nr 909/2014, które mogą stwarzać przeszkody regulacyjne dla rozwoju SS opartych na DLT. Na przykład powinny być możliwe zwolnienia w zakresie, w jakim przepisy tego rozporządzenia, które mają zastosowanie do CDPW i które odnoszą się do pojęć „forma zdematerializowana”, „rachunek papierów wartościowych” lub „zlecenie transferu” nie mają zastosowania do CDPW prowadzących SS oparty na DLT, z wyjątkiem wymogów dotyczących powiązań CDPW, które należy stosować odpowiednio. W odniesieniu do pojęcia „rachunku papierów wartościowych”, zwolnienie obejmowałoby przepisy dotyczące rejestrowania papierów wartościowych, integralności emisji i rozdzielności księgowej. Podczas gdy CDPW prowadzą systemy rozrachunku papierów wartościowych, uznając i obciążając rachunki papierów wartościowych swoich uczestników, w SS opartym na DLT prowadzenie rachunków papierów wartościowych zgodnie metodą podwójnego lub wielokrotnego zapisu nie zawsze mogłoby być wykonalne. Dlatego też powinno być możliwe zwolnienie CDPW prowadzącego SS oparty na DLT z przepisów rozporządzenia (UE) nr 909/2014, które odnoszą się do pojęcia „formy zapisu księgowego”, w przypadku gdy takie zwolnienie jest konieczne w celu umożliwienia mu rejestrowania instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT w rozproszonym rejestrze. CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien jednak nadal zapewniać integralność emisji instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT w ramach rozproszonego rejestru oraz rozdzielność księgową instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT należących do różnych uczestników.

(31)

CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien zawsze podlegać przepisom rozporządzenia (UE) nr 909/2014, zgodnie z którym CDPW zlecający na zasadzie outsourcingu usługi lub działalność osobie trzeciej pozostaje w pełni odpowiedzialny za wywiązanie się z wszystkich swoich obowiązków wynikających z tego rozporządzenia i jest zobowiązany do zapewnienia, aby żadne takie zlecanie nie prowadziło do przekazania spoczywającej na nim odpowiedzialności. Rozporządzenie (UE) nr 909/2014 zezwala CDPW prowadzącym SS oparty na DLT na zlecanie na zasadzie outsourcingu usługi podstawowej lub działalności podstawowej jedynie po uzyskaniu zezwolenia od właściwego organu. CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien zatem mieć możliwość wystąpienia o zwolnienie z tego wymogu zezwolenia w przypadku gdy CDPW wykaże, że wymóg ten jest niezgodny z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru przewidzianym w jego biznesplanie. Przekazania zadań związanych z funkcjonowaniem SS opartego na DLT lub z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru w celu wykonania rozrachunku nie należy uznawać za zlecanie na zasadzie outsourcingu w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

(32)

Obowiązek korzystania z usług pośrednictwa instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej w celu uniemożliwienia inwestorom detalicznym uzyskiwania bezpośredniego dostępu do systemów rozrachunku i realizacji prowadzonych przez CDPW mógłby doprowadzić do powstania przeszkody regulacyjnej utrudniającej rozwój alternatywnych modeli rozrachunku opartych na technologii rozproszonego rejestru, która umożliwia bezpośredni dostęp inwestorów detalicznych. W związku z tym należy zezwolić na zwolnienie CDPW prowadzących SS oparty na DLT poprzez uznanie, że pojęcie „uczestnik” w dyrektywie 98/26/WE obejmuje, pod pewnymi warunkami, osoby inne niż te, o których mowa w tej dyrektywie. W przypadku ubiegania się o zwolnienie z obowiązku usług pośrednictwa przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien zapewniać, aby osoby, które mają zostać dopuszczone jako uczestnicy, spełniały określone warunki. CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien zapewniać, aby jego uczestnicy dysponowali wystarczającym poziomem umiejętności, kwalifikacji, doświadczenia i wiedzy dotyczących działalności w zakresie rozliczania posttransakcyjnego i funkcjonowania technologii rozproszonego rejestru.

(33)

Podmioty kwalifikujące się do uczestnictwa w CDPW na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014 odpowiadają podmiotom kwalifikującym się do uczestnictwa w systemie rozrachunku papierów wartościowych wskazanym i zgłoszonym zgodnie z dyrektywą 98/26/WE, ponieważ rozporządzenie (UE) nr 909/2014 wymaga wskazywania i zgłaszania systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW zgodnie z dyrektywą 98/26/WE. W związku z tym operator systemu rozrachunku papierów wartościowych opartego na technologii rozproszonego rejestru, który występuje o zwolnienie go z wymogów dotyczących uczestnictwa przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014, nie spełniałby wymogów dotyczących uczestnictwa przewidzianych w dyrektywie 98/26/WE. W rezultacie ten system rozrachunku papierów wartościowych nie może zostać wskazany ani zgłoszony na podstawie tej dyrektywy i z tego powodu nie jest określany w niniejszym rozporządzeniu jako „system rozrachunku papierów wartościowych oparty na DLT”, lecz raczej jako SS oparty na DLT. Niniejsze rozporządzenie powinno umożliwiać CDPW prowadzenie SS opartego na DLT, który nie kwalifikuje się jako system rozrachunku papierów wartościowych wyznaczony na podstawie dyrektywy 98/26/WE, a zwolnienie z przepisów dotyczących ostateczności rozrachunku w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 powinno być dostępne, z zastrzeżeniem określonych środków wyrównawczych, w tym szczególnych środków wyrównawczych mających na celu ograniczenie ryzyk wynikających z niewypłacalności, gdyż środki ochrony w przypadku niewypłacalności na podstawie dyrektywy 98/26/WE nie mają zastosowania. Takie zwolnienie nie wykluczałoby jednak wskazania i zgłoszenia jako systemu rozrachunku papierów wartościowych zgodnie z dyrektywą 98/26/WE SS opartego na DLT, który spełnia wszystkie wymogi tej dyrektywy.

(34)

W rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 zachęca się do przeprowadzania rozrachunku transakcji w pieniądzu banku centralnego. W przypadku gdy rozrachunek płatności gotówkowych w pieniądzu banku centralnego jest niepraktyczny i niedostępny, powinna istnieć możliwość przeprowadzenia rozrachunku za pośrednictwem rachunków własnych CDPW zgodnie z tym rozporządzeniem lub za pośrednictwem rachunków otwartych w instytucji kredytowej („pieniądz banku komercyjnego”). Zastosowanie tego przepisu może jednak być trudne dla CDPW prowadzącego SS oparty na DLT, ponieważ taki CDPW musiałby jednocześnie dokonywać przesunięć środków na rachunkach pieniężnych i realizować dostawy papierów wartościowych zarejestrowanych w rozproszonym rejestrze. Należy zatem zezwolić na tymczasowe zwolnienie CDPW prowadzących SS oparty na DLT z przepisów tego rozporządzenia dotyczących rozrachunku pieniężnego w celu opracowania innowacyjnych rozwiązań w ramach systemu pilotażowego poprzez ułatwienie dostępu do pieniądza banku komercyjnego lub wykorzystania „tokenów będących pieniądzem elektronicznym”. Rozrachunek w pieniądzu banku centralnego mógłby zostać uznany za niepraktyczny i niedostępny, jeżeli rozrachunek w pieniądzu banku centralnego w rozproszonym rejestrze nie jest dostępny.

(35)

Poza wymogami, które okazały się niepraktyczne w środowisku technologii rozproszonego rejestru, wymogi związane z rozrachunkiem środków pieniężnych w ramach rozporządzenia (UE) nr 909/2014 nadal mają zastosowanie poza systemem pilotażowym. Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni zatem opisać w swoich biznesplanach, w jaki sposób zamierzają spełniać wymogi tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 909/2014 w przypadku ostatecznego opuszczenia systemu pilotażowego.

(36)

Rozporządzenie (UE) nr 909/2014 wymaga udzielania przez CDPW dostępu do innego CDPW lub do innych infrastruktur rynkowych w sposób niedyskryminacyjny i przejrzysty. Udzielanie dostępu do CDPW prowadzącego SS oparty na DLT może okazać się bardziej wymagające technicznie, uciążliwe lub trudne do osiągnięcia, ponieważ nie przetestowano jeszcze interoperacyjności dotychczasowych systemów z technologią rozproszonego rejestru. Należy zatem umożliwić udzielenie SS opartemu na DLT zwolnienia z tego wymogu, jeżeli wykaże, że zastosowanie wymogu jest nieproporcjonalne do skali działalności danego SS opartego na DLT.

(37)

Niezależnie od tego, w odniesieniu do którego wymogu wystąpiono o zwolnienie, CDPW prowadzący SS oparty na DLT powinien wykazać, że zwolnienie, o które wystąpiono, jest proporcjonalne i uzasadnione korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru. Zwolnienie powinno być ograniczone do SS opartego na DLT i nie powinno obejmować innych systemów rozrachunku prowadzonych przez ten sam CDPW.

(38)

Infrastruktury rynkowe oparte na DLT i ich operatorzy powinni podlegać dodatkowym wymogom w porównaniu z tradycyjnymi infrastrukturami rynkowymi. Dodatkowe wymogi są niezbędne, aby uniknąć ryzyk związanych z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru lub ze sposobem prowadzenia działalności przez infrastrukturę rynkową opartą na DLT. Z tego względu operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinien opracować jasny biznesplan zawierający szczegółowy opis sposobu korzystania z technologii rozproszonego rejestru oraz mających zastosowanie postanowień prawnych.

(39)

Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni przyjąć lub, w stosownych przypadkach, udokumentować zasady dotyczące funkcjonowania technologii rozproszonego rejestru, z której korzystają, w tym zasady dotyczące dostępu do rozproszonego rejestru i dopuszczania do korzystania z niego, zasady mające zastosowanie do uczestnictwa węzłów zatwierdzających oraz zasady odnoszące się do potencjalnych przypadków konfliktu interesów, a także środki zarządzania ryzykiem.

(40)

Operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinien być zobowiązany do przekazywania członkom, uczestnikom, emitentom i klientom informacji na temat sposobu, w jaki zamierza prowadzić swoją działalność, oraz tego, czym usługi świadczone przy wykorzystaniu technologii rozproszonego rejestru będą różniły się od usług świadczonych zazwyczaj w ramach tradycyjnej wielostronnej platformy obrotu lub CDPW prowadzącego system rozrachunku papierów wartościowych.

(41)

Infrastruktury rynkowe oparte na DLT powinny dysponować szczególnymi i solidnymi rozwiązaniami w zakresie IT i cyberbezpieczeństwa związanymi z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru. Takie rozwiązania powinny być proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności biznesplanu operatora infrastruktury rynkowej opartej na DLT. Rozwiązania te powinny również zapewniać zachowanie ciągłości, ciągłej przejrzystości, dostępności, niezawodności i bezpieczeństwa świadczonych usług, w tym wiarygodności wszelkich wykorzystywanych inteligentnych umów, niezależnie od tego, czy umowy te są tworzone przez samą infrastrukturę rynkową opartą na DLT, czy przez osobę trzecią wskutek procedur zlecania na zasadzie outsourcingu. Infrastruktury rynkowe oparte na DLT powinny również zapewniać integralność, bezpieczeństwo, poufność i dostępność danych przechowywanych w ramach rozproszonego rejestru. Właściwy organ dla infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinien mieć możliwość wymagania przeprowadzenia audytu w celu zapewnienia, aby ogólne rozwiązania w zakresie IT i cyberbezpieczeństwa infrastruktury rynkowej opartej na DLT były odpowiednie. Koszty audytu powinien ponosić operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT.

(42)

W przypadku gdy biznesplan operatora infrastruktury rynkowej opartej na DLT obejmuje przechowywanie środków finansowych klientów, takich jak środki pieniężne lub ekwiwalenty środków pieniężnych, lub instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT, lub środków uzyskiwania dostępu do takich instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT, w tym za pośrednictwem kluczy kryptograficznych, infrastruktura rynkowa oparta na DLT powinna posiadać odpowiednie rozwiązania w celu zabezpieczenia tych aktywów. Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT nie powinni korzystać z aktywów klientów na swój własny rachunek, chyba że ich klienci wyrazili na to wcześniej wyraźną pisemną zgodę. Infrastruktury rynkowe oparte na DLT powinny oddzielać środki finansowe klientów i instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT oraz środki uzyskiwania dostępu do takich aktywów od swoich własnych aktywów lub od aktywów innych klientów. Ogólne rozwiązania w zakresie IT i cyberbezpieczeństwa infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinny zapewniać ochronę aktywów klientów przed oszustwami, cyberatakami oraz innymi poważnymi nieprawidłowościami w funkcjonowaniu.

(43)

W chwili udzielenia specjalnego zezwolenia operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni również posiadać wiarygodną strategię wyjścia w przypadku zaprzestania stosowania systemu pilotażowego, cofnięcia specjalnego zezwolenia lub niektórych udzielonych zwolnień, lub przekroczenia progów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Strategia ta powinna obejmować przejście lub odwrócenie operacji związanych z ich technologią rozproszonego rejestru do tradycyjnych infrastruktur rynkowych. W tym celu nowe podmioty wchodzące na rynek lub operatorzy TSS opartych na DLT, którzy nie prowadzą tradycyjnej infrastruktury rynkowej, do której mogliby przekazywać instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT, powinni dążyć do dokonania ustaleń z operatorami tradycyjnych infrastruktur rynkowych. Ma to szczególne znaczenie dla rejestrowania instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT. W związku z tym CDPW powinny podlegać określonym wymogom w celu wprowadzenia takich ustaleń. Ponadto CDPW powinny dokonywać takich ustaleń w sposób niedyskryminacyjny oraz powinny mieć możliwość pobierania rozsądnej opłaty komercyjnej w oparciu o rzeczywiste koszty.

(44)

Specjalne zezwolenie udzielone operatorowi infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinno zasadniczo podlegać takim samym procedurom jak te obowiązujące w przypadku zezwolenia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014 lub dyrektywy 2014/65/UE. Jednakże występując o specjalne zezwolenie na podstawie niniejszego rozporządzenia wnioskodawca powinien wskazać zwolnienia, o które występuje. Przed udzieleniem specjalnego zezwolenia infrastrukturze rynkowej opartej na DLT właściwy organ powinien przekazać ESMA wszystkie istotne informacje. W razie potrzeby ESMA powinien wydać niewiążącą opinię na temat zwolnień, o które wystąpiono, lub na temat adekwatności technologii rozproszonego rejestru do celów niniejszego rozporządzenia. Takiej niewiążącej opinii nie należy uznawać za opinię w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Przygotowując swoją opinię, ESMA powinien skonsultować się z właściwymi organami innych państw członkowskich. Wydając swoją niewiążącą opinię, ESMA powinien dążyć do zapewnienia ochrony inwestorów, integralności rynku i stabilności finansowej. Aby zapewnić równe warunki działania i uczciwą konkurencję w ramach całego rynku wewnętrznego, niewiążąca opinia i wytyczne ESMA powinny mieć na celu zapewnienie spójności i proporcjonalności zwolnień udzielanych przez różne właściwe organy w Unii, w tym podczas oceny adekwatności różnych rodzajów technologii rozproszonego rejestru wykorzystywanych przez operatorów do celów niniejszego rozporządzenia.

(45)

Rejestrowanie papierów wartościowych, prowadzenie rachunków papierów wartościowych i zarządzanie systemami rozrachunku to działalności objęte również niezharmonizowanymi przepisami prawa krajowego, takimi jak prawo spółek i prawo papierów wartościowych. Ważne jest zatem, aby operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT przestrzegali wszystkich mających zastosowanie przepisów oraz umożliwiali ich przestrzeganie swoim użytkownikom.

(46)

Właściwy organ, który rozpatruje wniosek złożony przez operatora infrastruktury rynkowej opartej na DLT, powinien mieć możliwość odmowy udzielenia specjalnego zezwolenia, jeżeli istnieją powody, by sądzić, że infrastruktura rynkowa oparta na DLT nie byłaby w stanie zapewnić zgodności z mającymi zastosowanie przepisami prawa Unii lub z przepisami prawa krajowego wykraczającymi poza zakres prawa Unii, jeżeli istnieją powody, by sądzić, że infrastruktura rynkowa oparta na DLT stanowiłaby zagrożenie dla ochrony inwestorów, integralności rynku lub stabilności finansowej, lub jeżeli wniosek stanowi próbę obejścia obowiązujących wymogów.

(47)

Specjalne zezwolenie udzielone przez właściwy organ operatorowi infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinno wskazywać zwolnienia udzielone tej infrastrukturze rynkowej opartej na DLT. Powinno być ono ważne w całej Unii, jednak wyłącznie przez okres funkcjonowania systemu pilotażowego. ESMA powinien opublikować na swojej stronie internetowej wykaz infrastruktur rynkowych opartych na DLT oraz wykaz zwolnień udzielonych każdej z tych infrastruktur.

(48)

Specjalne zezwolenia i zwolnienia powinny być udzielane tymczasowo, na okres do sześciu lat od dnia udzielenia specjalnego zezwolenia, oraz powinny być ważne jedynie przez okres funkcjonowania systemu pilotażowego. Ten okres sześciu lat powinien zapewnić operatorom infrastruktur rynkowych opartych na DLT wystarczającą ilość czasu na dostosowanie ich modeli biznesowych do wszelkich zmian wprowadzonych w systemie pilotażowym oraz umożliwić im prowadzenie działalności w ramach systemu pilotażowego w sposób komercyjnie opłacalny. Umożliwiłby on również ESMA i Komisji zebranie przydatnych zbiorów danych dotyczących funkcjonowania systemu pilotażowego po przekroczeniu masy krytycznej udzielonych specjalnych zezwoleń oraz związanych z nimi zwolnień, a także sporządzenie sprawozdań na ten temat. Co więcej, zapewniłby on również operatorom infrastruktur rynkowych opartych na DLT odpowiednią ilość czasu na podjęcie kroków niezbędnych do zakończenia ich działalności albo do przejścia do nowych ram prawnych po sporządzeniu sprawozdań ESMA i Komisji.

(49)

Bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i dyrektywy 2014/65/UE, właściwe organy powinny być uprawnione do cofnięcia specjalnego zezwolenia lub jakichkolwiek zwolnień udzielonych infrastrukturze rynkowej opartej na DLT w przypadku wykrycia wady w technologii, na której opiera się infrastruktura rynkowa oparta na DLT, w usługach świadczonych i w działalności prowadzonej przez operatora infrastruktury rynkowej opartej na DLT, jeżeli wada ta przeważa nad korzyściami związanymi ze świadczeniem danych usług i prowadzonej danej działalności, lub w przypadku gdy operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT naruszył jakiekolwiek obowiązki związane z zezwoleniami lub zwolnieniami udzielonymi przez właściwy organ, lub w przypadku gdy operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT zarejestrował instrumenty finansowe, które przekraczają progi określone w niniejszym rozporządzeniu lub które nie spełniają innych warunków mających zastosowanie do instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT w ramach niniejszego rozporządzenia. W ramach prowadzonej przez siebie działalności operator infrastruktury rynkowej opartej na DLT powinien mieć możliwość występowania o dodatkowe zwolnienia oprócz zwolnień, o które wystąpił w momencie składania pierwszego wniosku. W takim przypadku należy wystąpić do właściwego organu o dodatkowe zwolnienia, w taki sam sposób, w jaki wystąpiono o zwolnienia w pierwszym wniosku o zezwolenie dla infrastruktury rynkowej opartej na DLT.

(50)

Ponieważ w ramach systemu pilotażowego operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT mieliby możliwość uzyskiwania tymczasowych zwolnień z niektórych przepisów obowiązującego prawodawstwa Unii, powinni oni ściśle współpracować z właściwymi organami i z ESMA w okresie ważności ich specjalnego zezwolenia. Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni informować właściwe organy o wszelkich istotnych zmianach dotyczących ich biznesplanu lub ich pracowników o kluczowym znaczeniu, o wszelkich dowodach cyberataków lub innych cyberzagrożeń, oszustw lub poważnych zaniedbań obowiązków, o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych w momencie składania pierwszego wniosku o specjalne zezwolenie, o wszelkich trudnościach technicznych lub operacyjnych, w szczególności związanych z korzystaniem z technologii rozproszonego rejestru, a także o wszelkich ryzykach dla ochrony inwestorów, integralności rynku lub stabilności finansowej, które nie były przewidziane w momencie udzielania specjalnego zezwolenia. Aby zapewnić ochronę inwestorów, integralność rynku i stabilność finansową, w przypadku powiadomienia o takiej istotnej zmianie właściwy organ powinien mieć możliwość zobowiązania infrastruktury rynkowej opartej na DLT do wystąpienia o nowe specjalne zezwolenie lub zwolnienie lub podjęcia wszelkich środków naprawczych, jakie właściwy organ uzna za stosowne. Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni również na żądanie przekazywać właściwemu organowi wszelkie istotne informacje. Właściwe organy powinny przekazywać ESMA informacje otrzymane od operatorów infrastruktur rynkowych opartych na DLT oraz informacje na temat środków naprawczych.

(51)

Operatorzy infrastruktur rynkowych opartych na DLT powinni składać regularne sprawozdania swoim właściwym organom. ESMA powinien organizować dyskusje na temat tych sprawozdań, aby umożliwić wszystkim właściwym organom w całej Unii zdobycie doświadczeń w zakresie wpływu stosowania technologii rozproszonego rejestru oraz ustalenie, czy istnieją jakiekolwiek zmiany w unijnych przepisach dotyczących usług finansowych, które mogłyby być niezbędne do umożliwienia korzystania z technologii rozproszonego rejestru na większą skalę.

(52)

W toku systemu pilotażowego ważne jest, aby jego ramy i funkcjonowanie podlegały częstemu monitorowaniu i ocenie, aby zapewnić jak najwięcej informacji operatorom infrastruktur rynkowych opartych na DLT. W celu zapewnienia uczestnikom rynku lepszego zrozumienia, jak funkcjonują i rozwijają się rynki, oraz udzielenia wyjaśnień w sprawie stosowania programu pilotażowego ESMA powinien publikować roczne sprawozdania. Te roczne sprawozdania powinny zawierać aktualne informacje na temat najważniejszych tendencji i zagrożeń. Te roczne sprawozdania powinny być składane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.

(53)

Trzy lata od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia ESMA powinien przedstawić Komisji sprawozdanie zawierające ocenę systemu pilotażowego. Na podstawie sprawozdania ESMA Komisja powinna złożyć sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W sprawozdaniu tym należy ocenić koszty i korzyści wynikające z przedłużenia systemu pilotażowego o kolejny okres, rozszerzenia systemu pilotażowego na inne rodzaje instrumentów finansowych, zmiany systemu pilotażowego w inny sposób, nadania systemowi pilotażowemu stałego charakteru poprzez zaproponowanie odpowiednich zmian w unijnych przepisach dotyczących usług finansowych lub zakończenia systemu pilotażowego. Niewskazane byłoby istnienie dwóch równoległych systemów dla infrastruktur rynkowych opartych na DLT i dla infrastruktur rynkowych nieopartych na DLT. Jeśli system pilotażowy sprawdzi się, może on zostać wprowadzony na stałe poprzez dokonanie zmian w odpowiednich unijnych przepisach dotyczących usług finansowych w celu ustanowienia jednolitych, spójnych ram.

(54)

Stwierdzono pewne potencjalne luki w obowiązujących unijnych przepisach dotyczących usług finansowych w odniesieniu do ich zastosowania do kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe. W szczególności regulacyjne standardy techniczne na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014 dotyczące niektórych wymogów w zakresie przekazywania danych oraz wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej nie są dobrze dostosowane do instrumentów finansowych emitowanych za pomocą technologii rozproszonego rejestru. Rynki wtórne instrumentów finansowych emitowanych za pomocą technologii rozproszonego rejestru lub podobnej technologii wciąż są w pierwotnej fazie, a zatem ich cechy mogą różnić się od cech rynków instrumentów finansowych wykorzystujących tradycyjną technologię. Zasady określone w tych regulacyjnych standardach technicznych powinny mieć zastosowanie do wszystkich instrumentów finansowych, niezależnie od wykorzystywanej technologii. W związku z tym, zgodnie z uprawnieniami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 600/2014 w zakresie opracowywania projektów regulacyjnych standardów technicznych, ESMA powinien przeprowadzić kompleksową ocenę tych regulacyjnych standardów technicznych oraz zaproponować wszelkie niezbędne zmiany w celu zapewnienia, aby określone w nich zasady mogły być skutecznie stosowane do instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT. Przeprowadzając tę ocenę, ESMA powinien wziąć pod uwagę specyfikę instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT oraz to, czy wymagają one dostosowania standardów, co umożliwiłoby rozwój tych instrumentów finansowych bez podważania celów zasad określonych w regulacyjnych standardach technicznych przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 600/2014.

(55)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na fakt, że przeszkody regulacyjne dla rozwoju infrastruktur rynkowych opartych na DLT dla kryptoaktywów kwalifikujących się jako instrumenty finansowe są zapisane w unijnych przepisach dotyczących usług finansowych, możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(56)

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 (13). Jednocześnie, w odniesieniu do podmiotów, które uzyskały zezwolenie na podstawie dyrektywy 2014/65/UE, należy stosować ustanowione na podstawie tej dyrektywy mechanizmy zgłaszania naruszeń rozporządzenia (UE) nr 600/2014 lub dyrektywy 2014/65/UE. W odniesieniu do podmiotów, którym udzielono zezwolenia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014, należy stosować ustanowione na podstawie tego rozporządzenia mechanizmy zgłaszania naruszeń tego rozporządzenia.

(57)

Prowadzenie infrastruktur rynkowych opartych na DLT może wiązać się z przetwarzaniem danych osobowych. W przypadku gdy do celów niniejszego rozporządzenia konieczne jest przetwarzanie danych osobowych, powinno się ono odbywać zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa Unii w zakresie ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (14) i (UE) 2018/1725 (15). Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał swoją opinię w dniu 23 kwietnia 2021 r.

(58)

Rozporządzenie (UE) nr 600/2014 przewiduje okres przejściowy, w trakcie którego niedyskryminacyjny dostęp do CCP lub systemu obrotu na podstawie tego rozporządzenia nie ma zastosowania do CCP lub systemów obrotu, które zwróciły się do swoich właściwych organów o zgodę na korzystanie z rozwiązań przejściowych w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych. Okres, w którym CCP lub system obrotu mógłby zostać zwolniony przez swój właściwy organ w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych z przepisów dotyczących niedyskryminacyjnego dostępu, upłynął w dniu 3 lipca 2020 r. Zwiększona niepewność i zmienność rynków negatywnie wpłynęły na ryzyko operacyjne CCP i systemów obrotu, a zatem data rozpoczęcia stosowania nowego systemu otwartego dostępu dla CCP i systemów obrotu oferujących usługi w zakresie obrotu i rozliczeń w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych została odroczona na podstawie art. 95 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 (16) o rok, tj. do dnia 3 lipca 2021 r. Nadal istnieją powody odroczenia daty rozpoczęcia stosowania nowego systemu otwartego dostępu. Ponadto system otwartego dostępu mógłby być sprzeczny z równoległymi celami polityki wspierania handlu i innowacji w Unii, ponieważ mógłby zniechęcać do innowacji w giełdowych instrumentach pochodnych, umożliwiając konkurentom, którzy są beneficjentami otwartego dostępu, poleganie na infrastrukturze i inwestycjach dotychczasowych uczestników rynku w celu oferowania konkurencyjnych produktów o niskich kosztach początkowych. Utrzymanie systemu, w ramach którego instrumenty pochodne są rozliczane i są przedmiotem obrotu w zintegrowanym pionowo podmiocie, jest również spójne z długotrwałymi tendencjami międzynarodowymi. Datę rozpoczęcia stosowania nowego systemu otwartego dostępu należy zatem odroczyć o kolejne dwa lata, tj. do dnia 3 lipca 2023 r.

(59)

Obecnie definicja instrumentu finansowego w dyrektywie 2014/65/UE nie uwzględnia wyraźnie instrumentów finansowych wyemitowanych za pomocą klasy technologii wspierającej rozproszone rejestrowanie zaszyfrowanych danych, czyli technologii rozproszonego rejestru. W celu zapewnienia, aby obrót takimi instrumentami finansowymi na rynku był możliwy na podstawie obowiązujących ram prawnych, należy zmienić definicję instrumentów finansowych zawartą w dyrektywie 2014/65/UE, aby uwzględnić takie instrumenty.

(60)

Niniejsze rozporządzenie określa ramy regulacyjne dla infrastruktur rynkowych opartych na DLT, w tym infrastruktur świadczących usługi rozrachunku, a ogólne ramy regulacyjne dla systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW znajdują się w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014, które zawiera przepisy dotyczące dyscypliny rozrachunku. System dyscypliny rozrachunku obejmuje zasady zgłaszania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, pobierania i dystrybucji kar pieniężnych oraz obowiązkowych zakupów na otwartym rynku. Zgodnie z regulacyjnymi standardami technicznymi przyjętymi na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014 przepisy dotyczące dyscypliny rozrachunku mają zastosowanie od dnia 1 lutego 2022 r. Zainteresowane podmioty przedstawiły jednak dowody na to, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku mogłyby zwiększyć presję na płynność i koszty papierów wartościowych, jeśli istnieje ryzyko ich zakupu. Taki wpływ mógłby się jeszcze bardziej pogłębić w przypadku wahań rynkowych. W tym kontekście stosowanie przepisów dotyczących obowiązkowych zakupów na otwartym rynku określonych w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 mogłoby mieć negatywny wpływ na efektywność i konkurencyjność rynków kapitałowych w Unii. Wpływ ten mógłby z kolei doprowadzić do zwiększenia różnicy między ceną kupna a ceną sprzedaży, zmniejszenia efektywności rynku, a także zmniejszonej motywacji do udzielania pożyczek papierów wartościowych na rynkach pożyczek papierów wartościowych i rynkach odkupu oraz do dokonywania rozrachunku transakcji z CDPW mającymi siedzibę w Unii. Oczekuje się zatem, że koszty stosowania przepisów dotyczących obowiązkowych zakupów na otwartym rynku przewyższą potencjalne korzyści. Biorąc pod uwagę ten potencjalny negatywny wpływ, należy zmienić rozporządzenie (UE) nr 909/2014, aby wprowadzić inną datę rozpoczęcia stosowania w odniesieniu do każdego środka dyscypliny rozrachunku, tak aby data rozpoczęcia stosowania przepisów dotyczących obowiązkowych zakupów na otwartym rynku mogła zostać ponownie odroczona. Odroczenie to pozwoliłoby Komisji ocenić, w kontekście przyszłego wniosku ustawodawczego dotyczącego przeglądu rozporządzenia (UE) nr 909/2014, w jaki sposób należy zmienić ramy dyscypliny rozrachunku, a w szczególności przepisy dotyczące obowiązkowych zakupów na otwartym rynku, aby uwzględnić i rozwiązać wyżej wymienione kwestie. Ponadto takie odroczenie zapewniłoby, aby uczestnicy rynku – w tym infrastruktury rynkowe oparte na DLT, które podlegałyby systemowi dyscypliny rozrachunku – nie ponosili dwukrotnie kosztów wdrożenia w przypadku zmiany tych przepisów w wyniku przeglądu rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

(61)

Obsługa infrastruktury rynkowej opartej na DLT nie powinna podważać polityki klimatycznej państw członkowskich. Dlatego ważne jest, aby zachęcać do dalszego rozwoju niskoemisyjnych lub bezemisyjnych technologii rozproszonego rejestru oraz do inwestowania w te technologie,

a)

udzielania i cofania specjalnych zezwoleń na prowadzenie infrastruktur rynkowych opartych na DLT zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

b)

udzielania, zmieniania i cofania zwolnień związanych ze specjalnymi zezwoleniami;

c)

upoważniania, zmieniania i cofania warunków związanych ze zwolnieniami oraz w odniesieniu do upoważniania, zmieniania i cofania środków wyrównawczych lub naprawczych;

d)

prowadzenia infrastruktur rynkowych opartych na DLT;

e)

nadzorowania infrastruktur rynkowych opartych na DLT; oraz

f)

współpracy między operatorami infrastruktur rynkowych opartych na DLT, właściwymi organami i Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowionym rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010 (ESMA).

1)

„technologia rozproszonego rejestru” lub „DLT” oznacza technologię umożliwiającą funkcjonowanie i korzystanie z rozproszonych rejestrów;

2)

„rozproszony rejestr” oznacza repozytorium informacji, w ramach którego prowadzony jest rejestr transakcji i który jest udostępniany w obrębie zbioru węzłów sieci DLT i synchronizowany między węzłami sieci DLT, z wykorzystaniem mechanizmu konsensusu;

3)

„mechanizm konsensusu” oznacza zasady i procedury, na podstawie których między węzłami sieci DLT osiągane jest porozumienie co do zatwierdzenia transakcji;

4)

„węzeł sieci DLT” oznacza urządzenie lub proces będące częścią sieci, które posiada kompletną lub częściową replikę zapisów wszystkich transakcji w rozproszonym rejestrze;

5)

„infrastruktura rynkowa oparta na DLT” oznacza wielostronną platformę obrotu opartą na DLT, system rozrachunku oparty na DLT lub system obrotu i rozrachunku oparty na DLT;

6)

„wielostronna platforma obrotu oparta na DLT” lub „MTF oparta na DLT” oznacza wielostronną platformę obrotu, na której dopuszcza się do obrotu wyłącznie instrumenty finansowe obsługiwane przez DLT;

7)

„system rozrachunku oparty na DLT” lub „SS oparty na DLT” oznacza system rozrachunku, który rozlicza transakcje na instrumentach finansowych obsługiwanych przez DLT w zamian za płatność lub za dostawę, niezależnie od tego, czy ten system rozrachunku został wyznaczony i zgłoszony zgodnie z dyrektywą 98/26/WE, i który umożliwia wstępną rejestrację instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT lub umożliwia świadczenie usług przechowywania w odniesieniu do instrumentów finansowych obsługiwanych przez DLT;

8)

„rozrachunek” oznacza rozrachunek zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

9)

„nieprzeprowadzenie rozrachunku” oznacza nieprzeprowadzenie rachunku zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

10)

„system obrotu i rozrachunku oparty na DLT” lub „TSS oparty na DLT” oznacza MTF opartą na DLT lub SS oparty na DLT, które łączą usługi świadczone przez MTF opartą na DLT i SS oparty na DLT;

11)

„instrument finansowy obsługiwany przez DLT” oznacza instrument finansowy, który jest emitowany, rejestrowany, przekazywany i przechowywany z wykorzystaniem technologii rozproszonego rejestru;

12)

„instrument finansowy” oznacza instrument finansowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2014/65/UE;

13)

„wielostronna platforma obrotu” oznacza wielostronną platformę obrotu zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 22 dyrektywy 2014/65/UE;

14)

„centralny depozyt papierów wartościowych” lub „CDPW” oznacza centralny depozyt papierów wartościowych zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

15)

„system rozrachunku papierów wartościowych” oznacza system rozrachunku papierów wartościowych zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

16)

„dzień roboczy” oznacza dzień roboczy zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

17)

„dostawa za płatność” oznacza dostawę za płatność zdefiniowaną w art. 2 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

18)

„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (17);

19)

„firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE;

20)

„operator rynku” oznacza operatora rynku zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/65/UE;

21)

„właściwy organ” oznacza jeden lub większą liczbę właściwych organów:

1)

art. 4 ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie:

2)

w art. 93 dodaje się ustęp w brzmieniu:

(1)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono nomenklaturę scaloną towarów („CN”) w celu jednoczesnego spełnienia wymogów zarówno Wspólnej Taryfy Celnej, danych statystycznych handlu zewnętrznego Unii, jak i innych polityk unijnych dotyczących przywozu lub wywozu towarów.

(2)

CN jest oparta na nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej („HS”), która to nomenklatura została zmieniona na podstawie zalecenia Rady Współpracy Celnej z dnia 28 czerwca 2019 r. („HS 2022”). Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1832 (2), które zastąpiło załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 od 1 stycznia 2022 r., wprowadzono te zmiany w wersji CN z 2022 r. („CN 2022”).

(3)

W HS 2022 stworzono odrębną podpozycję 4421 20 00 dla „trumien”. W CN 2021 „trumny z płyt pilśniowych” były klasyfikowane do kodu CN 4421 99 10 ze stawką celną w wysokości 4 %, natomiast „trumny z pozostałych materiałów” były klasyfikowane do kodu CN 4421 99 91 ze stawką celną „bez cła”. Po zmianach wprowadzonych w HS 2022 „trumny z płyty pilśniowej” zostały przeniesione w ramach CN 2022 do nowego kodu CN 4421 20 00 ze stawką celną „bez cła”.

(4)

Aby wprowadzić w 2022 r. takie samo traktowanie taryfowe jak w CN 2021, konieczna jest zmiana CN 2022 w celu uwzględnienia zmian wprowadzonych w HS 2022 oraz dodania odrębnego podpodziału dla „trumien z płyt pilśniowych”.

(5)

W HS 2022 stworzono odrębną pozycję 8485 dla „maszyn do wytwarzania przyrostowego”, zwanych również „drukarkami przestrzennymi”, która została następnie podzielona na różne kategorie w zależności od nakładanego materiału (na przykład „przez nakładanie metalu”, „przez nakładanie gipsu, cementu, ceramiki lub szkła” itp.). Utworzenie pozycji 8485 wiązało się z przeniesieniem tych maszyn z poszczególnych podpozycji CN 2021 (3) i stworzeniem specjalnych kodów CN w celu przyznania takiego samego traktowania taryfowego jak w CN 2021.

(6)

W CN 2021 „maszyny do wytwarzania przyrostowego przez nakładanie piasku, betonu lub innych produktów mineralnych” były klasyfikowane do podpozycji 8474 80 90„Pozostałe” ze stawką celną „bez cła”. Po zmianach HS 2022 produkty te klasyfikuje się w CN 2022 do nowej podpozycji 8485 80 00 ze stawką celną w wysokości 1,7 %.

(7)

Aby dalej przyznawać tym „maszynom do wytwarzania przyrostowego przez nakładanie piasku, betonu lub innych produktów mineralnych”, takie samo traktowanie taryfowe jak w 2021 r., należy zmienić CN 2022 poprzez dodanie odrębnego podpodziału ze stawką celną „bez cła”.

(8)

Ponadto części tych maszyn powinny również podlegać w CN 2022 takiemu samemu traktowaniu taryfowemu jak w CN 2021 r. Należy zatem zmienić opis kodu CN 8485 90 10 w celu włączenia do niego części „maszyn do wytwarzania przyrostowego przez nakładanie piasku, betonu lub innych produktów mineralnych”.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2658/87.

(10)

W celu zapewnienia w 2022 r. takiego samego traktowania taryfowego drukarek przestrzennych i ich części jak w 2021 r. odpowiednie zmiany należy stosować od 1 stycznia 2022 r.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

(1)

Na podstawie art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 Komisja może – z własnej inicjatywy lub na podstawie informacji uzyskanych od państw członkowskich – wszcząć procedurę umieszczenia substancji lub składnika zawierającego substancję inną niż witamina lub składnik mineralny w załączniku III do tego rozporządzenia zawierającym wykaz substancji, których stosowanie w żywności jest zakazane, ograniczone lub podlega kontroli przez Unię, jeżeli substancja ta jest powiązana z potencjalnym zagrożeniem dla konsumentów określonym w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006.

(2)

W 2010 r. zwrócono się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o wydanie opinii w sprawie naukowego uzasadnienia oświadczenia zdrowotnego dotyczącego monakoliny K przedłożonego na podstawie art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2). W dniu 30 czerwca 2011 r. (3) Urząd wydał opinię naukową w sprawie uzasadnienia oświadczenia zdrowotnego dotyczącego monakoliny K ze sfermentowanego czerwonego ryżu i utrzymania prawidłowego stężenia cholesterolu LDL we krwi. Urząd uznał, że wykazano związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy spożywaniem monakoliny K ze sfermentowanego czerwonego ryżu a utrzymaniem prawidłowego stężenia cholesterolu LDL we krwi przy dawce dziennej na poziomie 10 mg.

(3)

W 2012 r. zwrócono się do Urzędu o wydanie opinii w sprawie naukowego uzasadnienia oświadczenia zdrowotnego przedłożonego na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, dotyczącego kombinacji składników, w tym monakoliny K ze sfermentowanego czerwonego ryżu. W dniu 12 lipca 2013 r. (4) Urząd wydał opinię naukową stwierdzającą związek przyczynowo-skutkowy między spożywaniem produktu zawierającego 2 mg monakoliny K ze sfermentowanego czerwonego ryżu w połączeniu z innymi składnikami a obniżeniem stężenia cholesterolu LDL we krwi.

(4)

Jeżeli chodzi o ograniczenia stosowania, w wyżej wymienionych opiniach naukowych Urząd odniósł się do charakterystyki produktu leczniczego („ChPL”) dotyczącej dostępnych na rynku unijnym produktów leczniczych zawierających lowastatynę, ponieważ uznał, że monakolina K w postaci laktonu jest identyczna z lowastatyną. ChPL zawiera informacje dla pracowników służby zdrowia na temat bezpiecznego i skutecznego stosowania tychże produktów leczniczych. ChPL dotycząca produktów leczniczych zawierających lowastatynę opisuje ich właściwości i oficjalnie zatwierdzone warunki stosowania oraz zawiera specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, które odnoszą się do podwyższonego ryzyka miopatii/rabdomiolizy w wyniku jednoczesnego stosowania lowastatyny z niektórymi innymi produktami leczniczymi, a także odradza stosowanie lowastatyny przez kobiety w ciąży i kobiety karmiące piersią.

(5)

Podczas dyskusji grupy roboczej ds. oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych na temat wyżej wymienionych opinii naukowych państwa członkowskie zasygnalizowały potencjalne problemy dotyczące bezpieczeństwa związane ze spożywaniem żywności zawierającej monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu.

(6)

Sfermentowany czerwony ryż otrzymuje się w wyniku fermentacji ryżu wywołanej przez drożdże, głównie Monascus purpureus, co prowadzi do wytworzenia monakolin, spośród których najwięcej powstaje monakoliny K. Jest on zwyczajowo stosowany w Chinach jako barwnik spożywczy oraz jako tradycyjny środek poprawiający trawienie i krążenie krwi. Nie jest on dopuszczony do stosowania w UE jako barwnik spożywczy, ponieważ nie figuruje w unijnym wykazie w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (5) w sprawie dodatków do żywności. Suplementy diety zawierające preparaty ze sfermentowanego czerwonego ryżu były wprowadzane do obrotu i spożywane w znacznych ilościach przed dniem 15 maja 1997 r. i w związku z tym nie podlegają przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 (6) w sprawie nowej żywności. Stosowanie preparatów ze sfermentowanego czerwonego ryżu w innych kategoriach żywności wymaga zezwolenia na mocy rozporządzenia (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności. Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia nie narusza przepisów rozporządzeń (UE) 2015/2283 i (WE) nr 1333/2008.

(7)

Komisja z własnej inicjatywy wszczęła procedurę na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 w odniesieniu do monakolin w sfermentowanym czerwonym ryżu, uznając, że w oparciu o dostępne informacje przedstawione przez państwa członkowskie w trakcie konsultacji na temat bezpieczeństwa monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu spełnione zostały niezbędne warunki i wymagania określone w art. 8 tego rozporządzenia oraz w art. 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 307/2012 (7). Do wspomnianych dostępnych informacji zalicza się opinia francuskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sanitarnego Żywności, Środowiska i Pracy (ANSES) na temat ryzyka związanego z obecnością „sfermentowanego czerwonego ryżu” w suplementach diety (8). W opinii tej stwierdzono, że „ze względu na skład sfermentowanego czerwonego ryżu, a w szczególności obecność monakoliny K (zwanej również lowastatyną, gdy jest wprowadzana do obrotu jako lek), która ma podobnie szkodliwe skutki jak statyny, oraz obecność w różnych ilościach innych monakolin – związków, których bezpieczeństwo nie zostało ustalone, spożywanie »sfermentowanego czerwonego ryżu« naraża niektórych konsumentów na ryzyko dla zdrowia”. Do dostępnych informacji zalicza się również naukowe sprawozdanie doradcze przyjęte przez belgijską Najwyższą Radę ds. Zdrowia w dniu 13 lutego 2016 r. (9), w którym przedstawiono ocenę przypuszczalnych korzystnych skutków i ewentualnej toksyczności suplementów diety na bazie sfermentowanego czerwonego ryżu dla ludności Belgii. Sprawozdanie to odnosiło się do ryzyka związanego z obecnością monakolin, w szczególności monakoliny K, w sfermentowanym czerwonym ryżu, które to ryzyko obejmuje szkodliwe skutki identyczne ze skutkami obserwowanymi u pacjentów przyjmujących leki statynowe, a także dotyczyło wyższego ryzyka wystąpienia skutków toksycznych dla niektórych grup szczególnie wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży, osoby cierpiące na zaburzenia pracy wątroby, nerek i mięśni, osoby w wieku powyżej 70 lat oraz dzieci i nastoletnia młodzież. Inna istotna ocena naukowa została przeprowadzona w 2013 r. (10) przez niemiecką organizację DFG finansującą badania naukowe i stwierdzono w niej, że „czerwony ryż otrzymywany z wykorzystaniem pleśni nie stanowi bezpiecznej żywności/bezpiecznego suplementu diety”.

(8)

W związku z tym, zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006, Komisja zwróciła się w 2017 r. do Urzędu o wydanie opinii naukowej na temat oceny bezpieczeństwa monakolin w sfermentowanym czerwonym ryżu.

(9)

W dniu 25 czerwca 2018 r. (11) Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa monakolin w sfermentowanym czerwonym ryżu. Urząd uznał, że monakolina K w postaci laktonu jest identyczna z lowastatyną, substancją czynną w szeregu produktów leczniczych dopuszczonych w leczeniu hipercholesterolemii w UE. Monakolina K ze sfermentowanego czerwonego ryżu jest dostępna w suplementach diety w różnych dziennych dawkach zalecanych dla jej wpływu na utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu LDL we krwi. Na podstawie dostępnych informacji Urząd stwierdził, że spożycie monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu za pośrednictwem suplementów diety może prowadzić do szacowanego narażenia na monakolinę K w zakresie dawek terapeutycznych lowastatyny. Urząd odnotował, że profil szkodliwych skutków powodowanych przez sfermentowany czerwony ryż jest podobny do analogicznego profilu lowastatyny. W wyniku sprawdzenia czterech źródeł (12) opisów przypadków Urząd wskazał, że niepożądane zdarzenia dotyczyły głównie: tkanki mięśniowo-szkieletowej i łącznej (w tym występowania rabdomiolizy), wątroby, układu nerwowego, przewodu pokarmowego, skóry i tkanki podskórnej – kolejno według malejącej częstości występowania. Urząd był zdania, że dostępne informacje na temat szkodliwych skutków odnotowanych u ludzi uznaje się za wystarczające, aby stwierdzić, że monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu stosowane jako suplementy diety budzą poważne obawy co do bezpieczeństwa przy poziomie stosowania wynoszącym 10 mg/dzień. Urząd stwierdził ponadto, że odnotowano indywidualne przypadki poważnych działań niepożądanych dotyczących monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu przy poziomie spożycia wynoszącym zaledwie 3 mg/dzień przez okres od dwóch tygodni do jednego roku, oraz że wystąpiły przypadki rabdomiolizy, zapalenia wątroby i chorób skóry wymagające hospitalizacji.

(10)

Na podstawie dostępnych informacji i wobec szeregu wątpliwości podkreślonych w opinii Urząd nie był w stanie wydać zalecenia, o które wnioskowała Komisja, na temat dziennego spożycia monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu, które nie budziłoby obaw co do szkodliwych skutków dla zdrowia, dla ogółu społeczeństwa oraz, w stosownych przypadkach, dla wrażliwych podgrup populacji. Urząd wyjaśnił, że istnieją wątpliwości co do składu i zawartości monakolin w suplementach diety zawierających sfermentowany czerwony ryż oraz że monakoliny w sfermentowanym czerwonym ryżu są używane w produktach wieloskładnikowych, których składniki nie zostały w pełni ocenione pojedynczo lub łącznie. Ponadto ze względu na brak danych nie można ocenić bezpiecznego stosowania monakolin przez niektóre szczególnie wrażliwe grupy konsumentów, a także istnieje niepewność co do skutków jednoczesnego spożywania suplementów diety na bazie sfermentowanego czerwonego ryżu z żywnością lub lekami hamującymi aktywność enzymu (CYP3A4), który uczestniczy w metabolizmie monakolin.

(11)

Zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 307/2012 oraz po opublikowaniu przez Urząd opinii na temat monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu Komisja otrzymała od zainteresowanych stron uwagi dotyczące naukowej oceny ryzyka przeprowadzonej przez Urząd. Zainteresowane strony przedstawiły również oświadczenia na poparcie bezpiecznego stosowania monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu, gdy takiemu stosowaniu towarzyszą odpowiednie informacje dla konsumentów na temat bezpiecznego stosowania tych substancji.

(12)

Podczas telekonferencji, które po przyjęciu opinii odbyły się z zainteresowanymi stronami, Urząd ustosunkował się do tych uwag, które miały charakter naukowy. Urząd przedstawił objaśnienia dotyczące źródeł dowodów, z których korzystał na potrzeby swojej opinii naukowej, i wyjaśnił, dlaczego niektóre badania przedłożone przez zainteresowane strony w ramach publicznego wezwania do przedkładania danych nie zostały uznane za wystarczająco wiarygodne i solidne pod względem naukowym, aby można je było uwzględnić w przeprowadzonej przez Urząd ocenie bezpieczeństwa. Urząd objaśnił naukowe uzasadnienie uznania danych dotyczących bezpieczeństwa lowastatyny za istotne dla oceny bezpieczeństwa monakolin oraz wyjaśnił, w jaki sposób przedstawione przez zainteresowane strony dane dotyczące zdarzeń niepożądanych uzyskane po wprowadzeniu do obrotu wykorzystał w swojej ocenie jako dowody potwierdzające.

(13)

Komisja zwróciła się do Urzędu o pomoc techniczną w zakresie dwóch badań naukowych, przeglądu systematycznego i metaanalizy bezpieczeństwa suplementacji sfermentowanym czerwonym ryżem (13) oraz przeglądu i ekspertyzy dotyczących roli suplementacji sfermentowanym czerwonym ryżem w kontroli poziomu cholesterolu w osoczu (14), które zostały przedłożone Komisji przez zainteresowaną stronę po przyjęciu opinii naukowej przez Urząd. Urząd zauważył, że niezależnie od wyników wszelkich badań interwencyjnych lub metaanaliz dotyczących bezpieczeństwa suplementacji sfermentowanym czerwonym ryżem istnieją sprawozdania dotyczące skutków ubocznych związanych ze spożyciem sfermentowanego czerwonego ryżu przez ludzi, a monakolina K w postaci laktonu jest identyczna jak lowastatyna, w przypadku której szkodliwe skutki są dobrze udokumentowane, w związku z czym te przedłożone badania należało uwzględnić wraz z całym materiałem dowodowym w celu wyciągnięcia ogólnego wniosku. Urząd wyjaśnił, że nie można pomijać ani negować istnienia sprawozdań o szkodliwych skutkach w związku z wynikami badań, które miały stosunkowo niewielką skalę i nie miały na celu wykrycia takich skutków, oraz że badania, takie jak przedłożone badanie obejmujące przegląd i ekspertyzę, przedstawiające porównawczy stosunek korzyści do ryzyka w odniesieniu do produktów zawierających sfermentowany czerwony ryż, nie miały znaczenia dla oceny bezpieczeństwa substancji celowo dodawanych do żywności.

(14)

Biorąc pod uwagę, że nie udało się ustalić dziennego spożycia monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu, które nie budziłoby obaw co do zdrowia ludzi, oraz uwzględniając znaczny szkodliwy wpływ na zdrowie związany ze stosowaniem monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu na poziomie 10 mg/dzień i indywidualne przypadki poważnych niepożądanych działań zdrowotnych przy poziomie zaledwie 3 mg/dzień, stosowanie monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu powinno być zakazane, gdy na porcję produktu zalecaną do dziennego spożycia przypada 3 mg i więcej tych substancji. Substancję tę należy zatem umieścić w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1925/2006, a jej dodawanie do żywności lub jej stosowanie w produkcji żywności powinno być dozwolone wyłącznie na warunkach określonych w tym załączniku.

(15)

Zgodnie z art. 6 dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) suplementy diety muszą być opatrzone etykietami zawierającymi informację o porcji produktu, która jest zalecana do dziennego spożycia, oraz ostrzeżenie o nieprzekraczaniu podanej zalecanej dawki dziennej. Ponieważ różne rodzaje żywności lub suplementy diety zawierające monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu mogą być spożywane jednocześnie, istnieje możliwość przekroczenia limitu określonego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1925/2006, w związku z czym należy ustanowić odpowiednie wymagania dotyczące etykietowania wszystkich środków spożywczych zawierających monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu.

(16)

Aby zapewnić pełne informacje na temat zawartości monakolin na etykietach żywności zawierającej monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu, należy ustanowić odpowiednie wymagania dotyczące etykietowania wszystkich środków spożywczych zawierających monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu.

(17)

Ponieważ Urząd stwierdził ryzyko wystąpienia szkodliwych skutków w wyniku interakcji z produktami leczniczymi, konieczne jest ostrzeżenie osób stosujących leki obniżające poziom cholesterolu, aby uniknąć jednoczesnego stosowania żywności zawierającej monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu. Urząd odnotował, że profil szkodliwych skutków powodowanych przez sfermentowany czerwony ryż jest podobny do analogicznego profilu lowastatyny, w związku z czym należy ostrzec osoby, u których wystąpią jakiekolwiek problemy zdrowotne, aby zwracały się w takim przypadku o poradę medyczną. Ponadto, ponieważ Urząd nie mógł ocenić bezpiecznego stosowania monakolin w niektórych szczególnie wrażliwych grupach konsumentów ze względu na brak danych, a zatem nadal istnieje możliwość szkodliwego wpływu na zdrowie związanego ze stosowaniem monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu, należy odradzić stosowanie żywności zawierającej monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu przez kobiety w ciąży lub kobiety karmiące piersią, osoby w wieku powyżej 70 lat, dzieci i nastoletnią młodzież. W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie odpowiednich wymagań dotyczących etykietowania wszystkich środków spożywczych zawierających monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu.

(18)

Urząd nie był w stanie określić pobrania z dietą monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu, które nie budzi obaw co do szkodliwych skutków dla zdrowia, dla ogółu społeczeństwa oraz, w stosownych przypadkach, dla szczególnie wrażliwych podgrup populacji. Ponieważ nadal istnieje możliwość szkodliwego wpływu na zdrowie związanego ze stosowaniem monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu, lecz wciąż utrzymuje się niepewność naukowa w tym zakresie, oraz biorąc pod uwagę, że monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu mogą być stosowane wyłącznie w suplementach diety i że Urząd nie był w stanie ustalić skali stosowania tych suplementów diety, stosowanie monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu w suplementach diety powinno zostać objęte kontrolą Unii, a zatem substancje te należy włączyć do części C załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1925/2006. Biorąc pod uwagę wątpliwości przedstawione przez Urząd w opinii naukowej oraz oświadczenia zainteresowanych stron dotyczące profilu bezpieczeństwa monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu, na mocy art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 te zainteresowane strony mają możliwość przedłożenia Urzędowi danych wykazujących bezpieczeństwo monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu zgodnie z art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 307/2012. Zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 w ciągu czterech lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna podjąć decyzję o umieszczeniu monakolin ze sfermentowanego czerwonego ryżu w części A lub B załącznika III, stosownie do przypadku, uwzględniając opinię Urzędu na temat wszelkich przedłożonych danych.

(19)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1925/2006.

(20)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

1)

w tabeli w części B „Substancje podlegające ograniczeniom” dodaje się w porządku alfabetycznym pozycję w brzmieniu:

2)

w tabeli w części C „Substancje podlegające kontroli przez Wspólnotę” dodaje się w porządku alfabetycznym pozycję w brzmieniu:

„Monakoliny ze sfermentowanego czerwonego ryżu”.

(1)

Napaść zbrojna Rosji na Ukrainę w dniu 24 lutego 2022 r. doprowadziła do masowego napływu osób przesiedlonych z Ukrainy do Unii, z których większość to kobiety i dzieci. Kilka państw członkowskich zmaga się z bezprecedensowymi wyzwaniami, próbując szybko włączyć dzieci przesiedlone z Ukrainy do swoich systemów edukacji.

(2)

Program pomocy na dostarczanie owoców i warzyw oraz mleka i przetworów mlecznych do placówek oświatowych („program dla szkół”) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 jest skierowany do dzieci, które regularnie uczęszczają do żłobków, przedszkoli lub placówek oświatowych na poziomie podstawowym lub średnim w państwach członkowskich. Dzieci przesiedlone z Ukrainy, włączone do systemów edukacji państw członkowskich, kwalifikują się zatem do uczestnictwa w programie dla szkół. Ze względu na wzrost liczby kwalifikujących się dzieci, w ujęciu bezwzględnym lub wyrażonym jako odsetek ludności, kilka państw członkowskich na pierwszej linii działań w odpowiedzi na inwazję Rosji na Ukrainę może napotkać trudności we wdrażaniu programu dla szkół zgodnie z planem, jeżeli ich przydział pomocy unijnej nie zostanie zwiększony.

(3)

Zgodnie z art. 3 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/39 (3) do dnia 31 stycznia 2022 r. państwa członkowskie przedłożyły Komisji wnioski o pomoc unijną na owoce i warzywa dla szkół oraz na mleko dla szkół dotyczące roku szkolnego 2022/2023, który trwa od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 lipca 2023 r. Na podstawie tych wniosków, złożonych przed inwazją Rosji na Ukrainę, w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/493 (4) Komisja ustaliła ostateczne przydziały pomocy unijnej dla państw członkowskich. Dostępne informacje na temat poziomu wykorzystania ostatecznych przydziałów pomocy unijnej w poprzednich latach szkolnych przez niektóre państwa członkowskie wskazują na ryzyko, że niektóre państwa członkowskie mogą nie być w stanie w pełni wykorzystać swojego ostatecznego przydziału.

(4)

W świetle nowo pojawiających się potrzeb oraz jako symbol solidarności Unii i państw członkowskich z Ukrainą należy ustanowić przepisy wyjątkowe, które umożliwią państwom członkowskim złożenie do dnia 15 czerwca 2022 r. drugiego wniosku o pomoc unijną na owoce i warzywa dla szkół oraz na mleko dla szkół w odniesieniu do okresu od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 lipca 2023 r. Możliwość ta powinna być powiązana z koniecznością uwzględnienia w tym okresie dzieci przesiedlonych z Ukrainy zapisanych do placówek oświatowych państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zasygnalizowania albo swojej gotowości do wykorzystania kwoty przekraczającej ostateczny przydział pomocy unijnej określony w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2022/493, albo kwoty ostatecznego przydziału, o którą nie wnioskowano, w przypadku braku gotowości do wykorzystania całej kwoty tego przydziału. Pierwsza możliwość powinna być ograniczona do państw członkowskich, które wykazały odpowiednią absorpcję ostatecznego przydziału pomocy unijnej na podstawie realizacji finansowej w roku szkolnym 2018/2019, który był ostatnim rokiem szkolnym przed pandemią COVID-19. Ich wnioski powinny opierać się wyłącznie na liczbie dzieci przesiedlonych z Ukrainy – należycie uzasadnionej dostępnymi danymi – i należących do grupy docelowej określonej w strategii państw członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. f) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/39. Należy uznać, że państwa członkowskie, które nie złożyły drugiego wniosku, potwierdziły ostateczne przydziały określone w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2022/493.

(5)

W art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/39 ustanowiono zasady ponownego rozdziału pomocy unijnej. Komisja ustala ostateczną kwotę pomocy poprzez ponowny rozdział orientacyjnych przydziałów, o które nie wnioskowano, lub ich części, o które nie wnioskowano. Należy wprowadzić odstępstwo od tych przepisów, aby umożliwić Komisji uwzględnienie również nowych wniosków związanych z inwazją Rosji na Ukrainę, w celu ustalenia zmienionego ostatecznego przydziału pomocy unijnej na okres od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 lipca 2023 r. Zgodnie z art. 5 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1370/2013 ponowny rozdział wszelkich ostatecznych kwot pomocy unijnej, o które nie wnioskowano, musi opierać się na liczbie dzieci w wieku od sześciu do dziesięciu lat w państwach członkowskich.

(6)

Ponieważ ustalenie ostatecznych przydziałów pomocy unijnej na owoce i warzywa dla szkół oraz na mleko dla szkół na okres od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 lipca 2023 r. z uwzględnieniem drugiego wniosku o pomoc unijną powinno nastąpić jak najszybciej, aby umożliwić państwom członkowskim zaplanowanie i przeprowadzenie w odpowiednim czasie niezbędnych działań przygotowawczych do wdrożenia programu dla szkół, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

a)

jeżeli dostępny jest dodatkowy przydział – gotowość do wykorzystania kwoty przekraczającej ostateczny przydział pomocy unijnej na owoce i warzywa dla szkół lub na mleko dla szkół określony w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2022/493 oraz dodatkową kwotę, o którą się wnioskuje; albo

b)

w przypadku braku gotowości do wykorzystania całej kwoty przydziału – kwotę ostatecznego przydziału pomocy unijnej na owoce i warzywa dla szkół lub na mleko dla szkół określonego w załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2022/493, o którą się nie wnioskuje.

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 474/2006 (2) ustanowiono wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii.

(2)

Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 niektóre państwa członkowskie i Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”) przekazały Komisji informacje, które są istotne na potrzeby uaktualnienia tego wykazu. Państwa trzecie i organizacje międzynarodowe również przekazały istotne informacje. Na podstawie przekazanych informacji należy uaktualnić przedmiotowy wykaz.

(3)

Komisja poinformowała wszystkich zainteresowanych przewoźników lotniczych, bezpośrednio lub za pośrednictwem organów odpowiedzialnych za nadzór regulacyjny nad nimi, o istotnych faktach i względach stanowiących podstawę decyzji o nałożeniu na nich zakazu wykonywania przewozów w ramach Unii lub o zmianie warunków zakazu wykonywania przewozów nałożonego na przewoźnika lotniczego ujętego w wykazie określonym w załącznikach A lub B do rozporządzenia (WE) nr 474/2006.

(4)

Komisja umożliwiła zainteresowanym przewoźnikom lotniczym zapoznanie się ze wszystkimi odpowiednimi dokumentami, przedstawienie uwag na piśmie i dokonanie ustnej prezentacji przed Komisją oraz przed komitetem ustanowionym art. 15 rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 („Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE”).

(5)

Komisja powiadomiła Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE o wspólnych konsultacjach prowadzonych w ramach rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 473/2006 (3) z właściwymi organami i przewoźnikami lotniczymi z Armenii, Iraku, Kazachstanu, Mołdawii, Pakistanu, Rosji i Sudanu Południowego. Komisja powiadomiła również Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE o sytuacji w zakresie bezpieczeństwa lotniczego w Kongu (Brazzaville), Gwinei Równikowej, na Madagaskarze i w Surinamie.

(6)

Agencja powiadomiła Komisję i Komitet ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE o ocenach technicznych przeprowadzonych w związku z początkową oceną i stałym monitorowaniem zezwoleń dla operatorów z państw trzecich („TCO”) wydanych na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 452/2014 (4).

(7)

Agencja przedstawiła też Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE wyniki analizy inspekcji na płycie przeprowadzonych w ramach programu oceny bezpieczeństwa obcych statków powietrznych („program SAFA”) zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 965/2012 (5).

(8)

Dodatkowo Agencja przedstawiła Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE informacje na temat projektów pomocy technicznej realizowanych w państwach trzecich, na które ma wpływ zakaz wykonywania przewozów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 474/2006. Agencja przekazała informacje o planach dalszej pomocy technicznej i współpracy służącej zwiększeniu potencjału administracyjno-technicznego urzędów lotnictwa cywilnego w państwach trzecich, aby pomóc im wyeliminować wszelkie niezgodności z obowiązującymi międzynarodowymi normami bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, oraz informacje o wnioskach o taką pomoc i współpracę. Państwa członkowskie poproszono o koordynowanie z Komisją i Agencją odpowiadania na takie wnioski na zasadzie dwustronnej. W tym względzie Komisja po raz kolejny podkreśliła użyteczność przekazywania międzynarodowej społeczności lotniczej informacji, zwłaszcza w oparciu o narzędzie, jakim jest partnerstwo na rzecz pomocy we wdrażaniu norm bezpieczeństwa lotniczego Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego („ICAO”), na temat pomocy technicznej dla państw trzecich udzielanej przez Unię i państwa członkowskie w celu poprawy bezpieczeństwa lotniczego na całym świecie.

(9)

Eurocontrol przedłożył Komisji i Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Lotniczego UE zaktualizowane informacje na temat statusu funkcji ostrzegawczej programu SAFA i funkcji alarmowania TCO, łącznie ze statystykami komunikatów alarmowych dotyczących przewoźników lotniczych objętych zakazem.

1)

załącznik A zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

2)

załącznik B zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Konwencja o wspólnej procedurze tranzytowej (zwana dalej „Konwencją”) (1) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady 87/415/EWG (2) i weszła w życie w dniu 1 stycznia 1988 r.

(2)

Zgodnie z art. 15 ust. 3 lit. a) Konwencji Komisja Mieszana, ustanowiona na mocy art. 14 ust. 1 Konwencji (zwana dalej „Komisją Mieszaną UE–CTC”), może przyjmować w drodze decyzji zmiany załączników do Konwencji.

(3)

Na początku 2022 r. Komisja Mieszana UE–CTC ma przyjąć decyzję w sprawie zmiany załączników I i IIIa oraz dodatku IV do Konwencji.

(4)

Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komisji Mieszanej UE-CTC, gdyż jej decyzja będzie miała skutki prawne w Unii. Zważywszy na to, że posiedzenia Komisji Mieszanej UE–CTC odbywają się zazwyczaj jedynie raz w roku, należy dopuścić, by stanowisko Unii mogło zostać przedstawione na nadchodzącym posiedzeniu lub w drodze procedury pisemnej.

(5)

Załącznik B do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (3) i załącznik B do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (4) zostały zmienione odpowiednio rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/234 (5) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/235 (6). Załączniki te określają wspólne wymogi dotyczące danych, formaty i kody dotyczące zgłoszenia tranzytowego w celu lepszej harmonizacji wspólnych danych na potrzeby przechowywania informacji i ich wymiany między organami celnymi, a także między organami celnymi a przedsiębiorcami. Zmiany te były konieczne, by zapewnić interoperacyjność między elektronicznymi systemami celnymi wykorzystywanymi do różnych rodzajów zgłoszeń i powiadomień. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IIIa do Konwencji, który odzwierciedla załącznik B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i załącznik B do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

(6)

Zmiany w załączniku IIIa do Konwencji wymagają zmiany numeracji punktów i sekcji. W związku z tym odesłania do załącznika IIIa w załączniku I do Konwencji należy dostosować do nowej numeracji.

(7)

Dodatek IV do Konwencji określa zasady dotyczące wzajemnej pomocy w windykacji roszczenia. Zasady te są istotne, ponieważ chronią interesy finansowe krajów wspólnego tranzytu, Unii i państw członkowskich. Zasady te należy zmienić w celu dostosowania ich do odpowiednich zasad unijnych,

(1)

Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro, podlegają badaniu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

(2)

Mandat obecnych zewnętrznych biegłego rewidentów Lietuvos bankas, Ernst & Young Baltic UAB, wygasł po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2021. Niezbędne jest zatem wyznaczenie zewnętrznych biegłych rewidentów na okres od roku obrachunkowego 2022.

(3)

Na zewnętrznych biegłych rewidentów na lata obrachunkowe 2022–2024 Lietuvos bankas wybrał firmę UAB ROSK Consulting.

(4)

Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie firmy UAB ROSK Consulting na zewnętrznych biegłych rewidentów Lietuvos bankas na lata obrachunkowe 2022–2024.

(5)

Decyzję Rady 1999/70/WE (2) należy zmienić stosownie do zalecenia Rady Prezesów EBC,

(1)

Art. 287 pkt 7 dyrektywy 2006/112/WE umożliwia Republice Czeskiej (zwanej dalej „Czechami”) zwolnienie z podatku od wartości dodanej (VAT) podatnikom, których roczny obrót nie jest większy niż równowartość 35 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia.

(2)

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 23 listopada 2021 r., Czechy wystąpiły z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 pkt 7 dyrektywy 2006/112/WE, tj. do zwolnienia z VAT podatników, których roczny obrót nie jest większy niż równowartość kwoty 85 000 EUR w walucie krajowej po kursie wymiany z dnia przystąpienia (zwanego dalej „szczególnym środkiem”). Szczególny środek miałby zastosowanie do dnia 31 grudnia 2024 r., czyli dnia, do którego państwa członkowskie mają dokonać transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (2). Z dyrektywy tej wynika, że od dnia 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie będą mogły zwalniać z VAT dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane przez podatników, których roczny obrót w danym państwie członkowskim nie przekracza progu 85 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.

(3)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 16 grudnia 2021 r. Komisja przekazała wniosek złożony przez Czechy pozostałym państwom członkowskim. Pismem z dnia 20 grudnia 2021 r. Komisja powiadomiła Czechy, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

(4)

Szczególny środek jest zgodny z dyrektywą (UE) 2020/285, której celem jest zmniejszenie obciążenia małych przedsiębiorstw związanego z przestrzeganiem przepisów oraz zapobieganie zakłóceniom konkurencji na rynku wewnętrznym.

(5)

Szczególny środek pozostanie dla podatników nieobowiązkowy i nadal będą oni mogli wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE.

(6)

Według informacji przedstawionych przez Czechy szczególny środek będzie miał tylko nieznaczny wpływ na ogólną kwotę dochodów z podatków pobieranych przez Czechy na etapie ostatecznej konsumpcji.

(7)

Po wejściu w życie rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2021/769 (3) Czechy nie będą dokonywały obliczenia rekompensaty w odniesieniu do sprawozdania dotyczącego zasobów własnych opartych na VAT za rok budżetowy 2022 i za kolejne lata.

(8)

Ponieważ Czechy oczekują, że szczególny środek doprowadzi do zmniejszenia obowiązków w zakresie VAT, a tym samym do zmniejszenia obciążenia administracyjnego i kosztów przestrzegania przepisów zarówno dla małych przedsiębiorstw, jak i dla organów podatkowych, oraz że nie będzie miał on jakiegokolwiek znaczącego wpływu na łączne dochody z tytułu VAT, należy upoważnić Czechy do wprowadzenia szczególnego środka.

(9)

Stosowanie szczególnego środka powinno być ograniczone w czasie. Termin powinien być wystarczający, aby umożliwić Komisji ocenę skuteczności i adekwatności progu. Ponadto zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy (UE) 2020/285 państwa członkowskie mają do dnia 31 grudnia 2024 r. przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 tej dyrektywy, który zmienia dyrektywę 2006/112/WE i ustanawia prostsze zasady dotyczące VAT dla małych przedsiębiorstw, oraz stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2025 r. W związku z tym należy upoważnić Czechy do stosowania szczególnego środka do dnia 31 grudnia 2024 r.,

(1)

W dniu 11 marca 2016 r. przedsiębiorstwo Lanxess Deutschland GmbH („wnioskodawca”) złożyło do Francji wniosek o wzajemne uznanie równoległe, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, produktu biobójczego Primer PIP („produkt biobójczy”). Produkt biobójczy jest środkiem do konserwacji drewna należącym do grupy produktowej 8 do stosowania w celu ochrony przed grzybami odbarwiającymi drewno, grzybami podstawkowymi niszczącymi drewno i owadami uszkadzającymi drewno (larwami). Produkt biobójczy jest stosowany metodą ręcznego zanurzania, automatycznego zanurzania lub automatycznego natrysku i zawiera jako substancje czynne propikonazol, IPBC i permetrynę. Referencyjnym państwem członkowskim odpowiedzialnym za ocenę wniosku, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, są Niemcy.

(2)

W dniu 9 marca 2020 r. Francja, na podstawie art. 35 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, zgłosiła sprzeciw do grupy koordynacyjnej, wskazując, że warunki pozwolenia określone przez Niemcy nie gwarantują, że produkt biobójczy spełnia wymóg określony w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) tego rozporządzenia. Francja uważa, że w celu zapewnienia bezpiecznego postępowania z produktem biobójczym: na potrzeby stosowania ręcznego zanurzania i automatycznego natrysku konieczne jest noszenie środków ochrony indywidualnej składających się z rękawic ochronnych odpornych na działanie chemikaliów spełniających wymogi europejskiej normy EN 374 (materiał rękawic ma być określony przez posiadacza pozwolenia w informacji o produkcie) oraz kombinezonu ochronnego co najmniej typu 6, jak określono w normie europejskiej EN 13034; na potrzeby stosowania automatycznego zanurzania konieczne jest noszenie środków ochrony indywidualnej składających się z rękawic ochronnych odpornych na działanie chemikaliów spełniających wymogi europejskiej normy EN 374 (materiał rękawic ma być określony przez posiadacza pozwolenia w informacji o produkcie); oraz na potrzeby dalszego ręcznego przetwarzania drewna po niedawnym zastosowaniu produktu konieczne jest noszenie rękawic ochronnych odpornych na działanie chemikaliów spełniających wymogi europejskiej normy EN 374. Według Francji zastosowanie środków technicznych i organizacyjnych zgodnie z dyrektywą Rady 98/24/WE (2) jako możliwe zastąpienie noszenia środków ochrony indywidualnej nie zapewnia odpowiedniej ochrony, jeżeli środki te nie zostaną określone i ocenione w ramach oceny produktu biobójczego.

(3)

Niemcy uważają, że dyrektywa 98/24/WE ustala preferowaną kolejność różnych środków ograniczających ryzyko w odniesieniu do ochrony pracowników i, w odniesieniu do stosowania produktu biobójczego, priorytetowo traktuje stosowanie środków technicznych i organizacyjnych w stosunku do noszenia środków ochrony indywidualnej. Według Niemiec zgodnie z tą dyrektywą pracodawca decyduje, jakie środki techniczne i organizacyjne mają być stosowane, a ponieważ istnieje szeroki zakres takich środków, nie jest możliwe opisanie i ocenienie tych środków w pozwoleniu na produkt biobójczy.

(4)

Ponieważ w grupie koordynacyjnej nie osiągnięto porozumienia, w dniu 28 października 2020 r., na podstawie art. 36 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, Niemcy skierowały nierozstrzygnięty sprzeciw do Komisji. Przedłożyły przy tym Komisji szczegółowe zestawienie kwestii, co do których państwa członkowskie nie były w stanie osiągnąć porozumienia, oraz przyczyny ich różnicy zdań. Zestawienie to przekazano zainteresowanym państwom członkowskim oraz wnioskodawcy.

(5)

Art. 2 ust. 3 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że rozporządzenie to pozostaje bez uszczerbku dla dyrektywy Rady 89/391/EWG (3) i dyrektywy 98/24/WE.

(6)

W art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 jako jedno z kryteriów udzielenia pozwolenia wskazano, że produkt biobójczy nie powoduje – ani sam, ani poprzez jego pozostałości – niedopuszczalnego działania na zdrowie ludzi.

(7)

Pkt 9 załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że stosowanie wspólnych zasad określonych w tym załączniku do oceny dokumentacji dotyczącej produktów biobójczych, o której mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia– w połączeniu z pozostałymi warunkami określonymi w art. 19 – prowadzi do podjęcia przez właściwe organy lub Komisję decyzji o udzieleniu pozwolenia na zatwierdzenie produktu biobójczego. Takie pozwolenie może zawierać ograniczenia dotyczące stosowania produktu biobójczego lub inne warunki.

(8)

Pkt 18 lit. d) załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że ocena ryzyka przeprowadzana dla produktu określa środki niezbędne w celu ochrony ludzi, zwierząt i środowiska, zarówno w przypadku proponowanego normalnego stosowania produktu biobójczego, jak również w przypadku realistycznego najgorszego scenariusza.

(9)

W pkt 56 ppkt 2 załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 wskazano, że ustalając zgodność z kryteriami określonymi w art. 19 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, organ oceniający może dojść do następującej konkluzji: produkt biobójczy może być zgodny z tymi kryteriami po wprowadzeniu pewnych warunków/ograniczeń.

(10)

Zgodnie z pkt 62 załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 organ oceniający w odpowiednich przypadkach stwierdza, że zgodność z art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) tego rozporządzenia można osiągnąć jedynie przy zastosowaniu środków zapobiegawczych i ochrony obejmujących zaprojektowanie procesów pracy, kontroli inżynieryjnych, stosowanie odpowiedniego wyposażenia i materiałów, stosowanie zbiorowych środków ochrony, a w przypadku gdy narażenia nie można uniknąć w inny sposób – stosowania indywidualnych środków ochrony obejmujących noszenie środków ochrony indywidualnej, takich jak maski, maski filtracyjne, kombinezony, rękawice i okulary ochronne, tak aby ograniczyć narażenie użytkowników profesjonalnych.

(11)

W pkt 62 załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie przewidziano jednak, że ocena prowadząca do wniosku, że kryterium określone w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) tego rozporządzenia można spełnić jedynie poprzez zastosowanie środków zapobiegawczych i ochronnych, ma być przeprowadzona zgodnie z dyrektywą 98/24/WE. Nie określa on również wyraźnie, że dyrektywa ta nie będzie miała zastosowania. Nie można zatem wywnioskować z tych przepisów, że dyrektywa 98/24/WE nie ma zastosowania. Ponadto odpowiednie obowiązki wynikające z dyrektywy 98/24/WE są nakładane na pracodawców, a nie na organy państw członkowskich.

(12)

Art. 4 dyrektywy 98/24/WE stanowi, że do celów oceny ryzyka dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników wynikającego z obecności środków chemicznych pracodawcy uzyskują dodatkowe niezbędne informacje od dostawcy lub z innych łatwo dostępnych źródeł oraz że w stosownych przypadkach informacje te obejmują szczegółową ocenę zagrożenia dla użytkowników na podstawie prawodawstwa Unii w zakresie środków chemicznych.

(13)

W art. 6 dyrektywy 98/24/WE ustanowiono priorytetowe traktowanie środków, które mają zostać wprowadzone przez pracodawcę w celu ochrony pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy. Pierwszeństwo ma zastąpienie substancji niebezpiecznej, a jeżeli nie jest to możliwe, należy ograniczyć do minimum ryzyko stwarzane przez niebezpieczny środek chemiczny dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy poprzez zastosowanie środków ochrony i zapobiegania. Jeżeli nie jest możliwe zapobieżenie narażeniu na działanie substancji niebezpiecznej za pomocą innych środków, należy zapewnić ochronę pracowników poprzez zastosowanie indywidualnych środków ochrony, w tym indywidualnego wyposażenia ochronnego.

(14)

Biorąc pod uwagę metody stosowania produktu biobójczego oraz dostępne informacje od organu oceniającego, we wniosku o udzielenie pozwolenia na produkt biobójczy ani podczas oceny tego wniosku nie zidentyfikowano żadnych takich środków technicznych ani organizacyjnych.

(15)

Komisja uznaje zatem, że produkt biobójczy spełnia kryterium określone w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, pod warunkiem że pozwolenie na produkt biobójczy i etykieta tego produktu zawierają następujący warunek dotyczący jego stosowania: „Na potrzeby stosowania ręcznego zanurzania i automatycznego natrysku wymagane jest noszenie rękawic ochronnych odpornych na działanie chemikaliów spełniających wymogi europejskiej normy EN 374 (materiał rękawic ma być określony przez posiadacza pozwolenia w informacji o produkcie) oraz kombinezonu ochronnego co najmniej typu 6, jak określono w normie europejskiej EN 13034; na potrzeby stosowania automatycznego zanurzania wymagane jest noszenie rękawic ochronnych odpornych na działanie chemikaliów spełniających wymogi europejskiej normy EN 374 (materiał rękawic ma być określony przez posiadacza pozwolenia w informacji o produkcie); oraz na potrzeby dalszego ręcznego przetwarzania drewna po niedawnym zastosowaniu produktu wymagane jest noszenie rękawic ochronnych odpornych na działanie chemikaliów spełniających wymogi europejskiej normy EN 374 (materiał rękawic ma być określony przez posiadacza pozwolenia w informacji o produkcie). Pozostaje to bez uszczerbku dla stosowania przez pracodawców dyrektywy Rady 98/24/WE i innych przepisów unijnych w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy”.

(16)

Jeżeli jednak wnioskodawca ubiegający się o pozwolenie zidentyfikuje skuteczne środki techniczne lub organizacyjne, a organ udzielający pozwolenia zgodzi się, że takie środki prowadzą do równoważnego lub wyższego poziomu redukcji narażenia, lub też sam organ udzielający pozwolenia zidentyfikuje środki prowadzące do równoważnego lub wyższego poziomu redukcji narażenia, środki te powinny zastąpić noszenie środków ochrony indywidualnej i powinny zostać określone w pozwoleniu na produkt biobójczy i na etykiecie tego produktu.

(17)

W dniu 15 lutego 2021 r. Komisja umożliwiła wnioskodawcy przedstawienie uwag na piśmie zgodnie z art. 36 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Wnioskodawca nie przedstawił uwag.

(18)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

(1)

Dyrektywa Rady 2009/119/WE (1) ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa zaopatrzenia w ropę naftową w Unii za pomocą niezawodnych i przejrzystych mechanizmów opartych na solidarności między państwami członkowskimi. W szczególności ustanawia ona zasady i procedury, które mają być stosowane w sytuacjach nadzwyczajnych. W dniach 1 marca i 1 kwietnia 2022 r. Rada Zarządzająca MAE przyjęła skoordynowane plany uruchomienia zapasów interwencyjnych ropy naftowej w celu uwolnienia, odpowiednio (2), 60 i 120 mln baryłek ropy.

(2)

Komisja i państwa członkowskie omówiły możliwości, oczekiwane korzyści i skutki wspólnych działań MAE na czterech posiedzeniach Grupy Koordynacyjnej ds. Ropy Naftowej (w dniach 22 i 25 lutego oraz 2 i 31 marca). Pismami z dni 4 marca i 5 kwietnia 2022 r. skierowanymi do grupy Koordynacyjnej ds. Ropy Naftowej służby Komisji przypomniały państwom członkowskim o odpowiednich przepisach i obowiązkach mających zastosowanie na mocy prawa Unii.

(3)

Osiemnaście państw członkowskich (w tym dwa państwa członkowskie niebędące członkami MAE) uczestniczyło we wspólnym działaniu MAE i zadeklarowało dobrowolne wkłady w wysokości około 40 mln baryłek ekwiwalentu ropy naftowej.

(4)

Interwencyjne zapasy naftowe utrzymywane obecnie w Unii są najniższe od 2013 r. Zgodnie z art. 3 dyrektywy 2009/119/WE odzwierciedlają one przywóz netto ropy naftowej i produktów ropopochodnych w 2020 r., który był niezwykle niski ze względu na ograniczone zużycie wynikające ze środków sanitarnych służących zwalczaniu pandemii COVID-19 (ograniczenia w przemieszczaniu się i ograniczenia mobilności). Oczekuje się, że w przypadku niektórych państw członkowskich ilości ropy naftowej i produktów ropopochodnych potrzebne do spełnienia nowego rocznego obowiązku utrzymywania zapasów mającego zastosowanie od dnia 1 lipca 2022 r. przez okres 12 miesięcy wzrosną nawet o 30 %.

(5)

W obecnej sytuacji niepewności co do dalszego przebiegu wojny w Ukrainie niezwykle ważne jest ograniczenie w jak największym stopniu popytu na ropę naftową i produkty ropopochodne oraz uniknięcie nakładania dodatkowej presji na rynek ropy naftowej. Nie jest zatem pożądane, aby państwa członkowskie uzupełniały w krótkim terminie interwencyjne zapasy naftowe, które są lub zostaną uwolnione zgodnie z art. 20 dyrektywy 2009/119/WE, chyba że istnieje ryzyko pogorszenia stanu ich gotowości w zakresie bezpieczeństwa dostaw. Jest jednak za wcześnie, aby ustalić konkretne ramy czasowe dla uzupełnienia uwolnionych zapasów.

(6)

Państwa członkowskie powinny unikać dodatkowych zakupów ropy naftowej i produktów ropopochodnych w perspektywie nowego rocznego obowiązku utrzymywania zapasów od lipca 2022 r., co nieuchronnie zwiększyłoby obecny popyt na te towary. W odniesieniu do art. 20 ust. 6 dyrektywy 2009/119/WE Komisja dokona przeglądu ram czasowych, w których państwa członkowskie muszą dostosować swoje zapasy do minimalnych wymaganych poziomów, w zależności od rozwoju obecnego kryzysu.

(7)

Komisja skonsultowała się w sprawie niniejszego zalecenia z Grupą Koordynacyjną ds. Ropy Naftowej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2021 r., w którym uczestniczyli przedstawiciele Sekretariatu MAE,