ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 64 |
Spis treści |
|
I Akty ustawodawcze |
Strona |
|
|
DYREKTYWY |
|
|
* |
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2101 z dnia 24 listopada 2021 r. zmieniająca dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do do ujawniania informacji o podatku dochodowym przez niektóre jednostki i oddziały ( 1 ) |
|
|
Sprostowania |
|
|
* |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty ustawodawcze
DYREKTYWY
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/1 |
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/2101
z dnia 24 listopada 2021 r.
zmieniająca dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do do ujawniania informacji o podatku dochodowym przez niektóre jednostki i oddziały
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Przejrzystość jest konieczna do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. W swoich komunikatach – z dnia 27 października 2015 r., zatytułowanym „Program prac Komisji na 2016 r. – Czas na nieprzeciętne działania”, oraz z dnia 16 grudnia 2014 r., zatytułowanym „Program prac Komisji na 2015 r. – Nowy początek” – Komisja wskazała, że jednym z priorytetów jest potrzeba odpowiedzi na wezwanie obywateli Unii do zapewnienia sprawiedliwości i przejrzystości oraz potrzeba działania Unii w charakterze globalnego modelu odniesienia. Istotne jest, aby wysiłki na rzecz osiągnięcia większej przejrzystości uwzględniały wzajemność w stosunkach między konkurentami. |
(2) |
W swojej rezolucji z dnia 26 marca 2019 r. (3) Parlament Europejski podkreślił, że konieczna jest ambitna sprawozdawczość publiczna w podziale na kraje jako narzędzie poprawy przejrzystości korporacyjnej oraz wzmocnienia kontroli publicznej. Równolegle z pracami prowadzonymi przez Radę w celu zwalczania unikania podatku dochodowego od osób prawnych niezbędne jest zwiększenie kontroli publicznej podatków dochodowych od osób prawnych płaconych przez przedsiębiorstwa wielonarodowe prowadzące działalność w Unii, w celu dalszego wspierania przejrzystości korporacyjnej i odpowiedzialności przedsiębiorstw i tym samym przyczyniania się do dobrobytu naszych społeczeństw. Zapewnienie takiej kontroli jest również niezbędne w celu promowania bardziej świadomej debaty publicznej dotyczącej w szczególności poziomu przestrzegania przepisów prawa podatkowego przez niektóre przedsiębiorstwa wielonarodowe prowadzące działalność w Unii oraz wpływu przestrzegania przepisów prawa podatkowego na gospodarkę realną. Ustanowienie wspólnych zasad dotyczących przejrzystości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych służyłoby także ogólnemu interesowi gospodarczemu dzięki zapewnieniu równoważnych zabezpieczeń w całej Unii w celu ochrony inwestorów, wierzycieli oraz innych stron trzecich ogólnie i tym samym przyczyniłoby się do odzyskania zaufania obywateli Unii do sprawiedliwości krajowych systemów podatkowych. Taką kontrolę publiczną można zapewnić za pomocą sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym, bez względu na to, gdzie znajduje się siedziba jednostki dominującej najwyższego szczebla grupy wielonarodowej. |
(3) |
Sprawozdawczość publiczna w podziale na kraje jest skutecznym i odpowiednim narzędziem zwiększania przejrzystości w odniesieniu do działalności przedsiębiorstw wielonarodowych oraz umożliwiania ogółowi społeczeństwa dokonania oceny wpływu tej działalności na gospodarkę realną. Zwiększa ona również zdolność akcjonariuszy do dokonywania prawidłowej oceny ryzyka podejmowanego przez jednostkę, zapewnia stosowanie strategii inwestycyjnych opartych na rzetelnych informacjach oraz zwiększa zdolność podmiotów kształtujących politykę do oceniania skuteczności i wpływu przepisów krajowych. Kontrolę publiczną należy prowadzić bez szkody dla klimatu inwestycyjnego w Unii czy dla konkurencyjności unijnych jednostek, w tym małych i średnich przedsiębiorstw jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (4). |
(4) |
Sprawozdawczość w podziale na kraje prawdopodobnie będzie miała również pozytywny wpływ na prawa pracowników do informacji i konsultacji przewidziane w dyrektywie 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz – poprzez zwiększenie wiedzy na temat działalności jednostek – na jakość dialogu prowadzonego w jednostkach. |
(5) |
Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 22 maja 2013 r. do dyrektywy 2013/34/UE wprowadzono klauzulę przeglądową. Ta klauzula przeglądowa wymagała, aby Komisja rozważyła możliwość wprowadzania obowiązku sporządzania przez duże jednostki w innych sektorach przemysłu sprawozdania rocznego w podziale na kraje, przy uwzględnieniu rozwoju sytuacji w Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz wyników odnośnych inicjatyw europejskich. |
(6) |
Unia wprowadziła już sprawozdawczość publiczną w podziale na kraje dla sektora bankowego dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (6), a także dla przemysłu wydobywczego i branży zajmującej się wyrębem lasu – dyrektywą 2013/34/UE. |
(7) |
Wprowadzając sprawozdawczość publiczną w podziale na kraje niniejszą dyrektywą, Unia staje się światowym liderem w promowaniu przejrzystości finansowej i korporacyjnej. |
(8) |
Większa przejrzystość w zakresie ujawniania informacji finansowych przyniesie korzyści wszystkim, gdyż dzięki niej społeczeństwo obywatelskie będzie bardziej zaangażowane, pracownicy będą lepiej poinformowani, a inwestorzy mniej niechętni do podejmowania ryzyka. Ponadto jednostki odniosą korzyści z lepszych stosunków z zainteresowanymi stronami, czego skutkiem będzie większa stabilność oraz łatwiejszy dostęp do finansowania ze względu na dokładniejszy profil ryzyka i lepszą reputację. |
(9) |
W swoim komunikacie z dnia 25 października 2011 r., zatytułowanym „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw”, Komisja zdefiniowała społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw jako odpowiedzialność przedsiębiorstw za ich wpływ na społeczeństwo. Działania w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw powinny być prowadzone przez przedsiębiorstwa. Organy publiczne mogą odgrywać rolę wspomagającą poprzez umiejętne łączenie dobrowolnych środków z zakresu polityki oraz, w razie konieczności, uzupełniających je przepisów. Jednostki nie muszą poprzestać na przestrzeganiu prawa, lecz mogą stać się społecznie odpowiedzialne poprzez uwzględnianie w swojej strategii biznesowej i w działalności szerszych kwestii społecznych, środowiskowych, etycznych, konsumenckich lub związanych z prawami człowieka. |
(10) |
Społeczeństwo powinno mieć możliwość kontroli całej działalności danej grupy jednostek, jeżeli grupa ta posiada niektóre rodzaje podmiotów mających siedzibę w Unii. W przypadku grup, które prowadzą działalność w Unii jedynie za pośrednictwem jednostek zależnych lub oddziałów, te jednostki zależne i oddziały powinny publikować i udostępniać sprawozdanie jednostki dominującej najwyższego szczebla. Jeżeli te informacje lub to sprawozdanie nie są dostępne lub jednostka dominująca najwyższego szczebla nie przekazuje jednostkom zależnym lub oddziałom wszystkich wymaganych informacji, jednostki zależne i oddziały powinny sporządzać, publikować i udostępniać sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym, zawierające wszystkie posiadane przez nie informacje, uzyskane lub nabyte, oraz oświadczenie wskazujące, że ich jednostka dominująca najwyższego szczebla nie udostępniła niezbędnych informacji. Jednakże dla zachowania proporcjonalności i skuteczności obowiązek publikowania i udostępniania sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym powinien być ograniczony do średnich i dużych jednostek zależnych mających siedzibę w Unii oraz do oddziałów o porównywalnej wielkości utworzonych w Unii. W związku z tym zakres stosowania dyrektywy 2013/34/UE należy odpowiednio rozszerzyć na oddziały utworzone w państwie członkowskim przez jednostkę, która ma siedzibę poza Unią i której forma prawna jest porównywalna z rodzajami jednostek wymienionymi w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE. Oddziały, które zostały zamknięte, o których mowa w art. 37 lit. k) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 (7), nie powinny już podlegać obowiązkom sprawozdawczym określonym w niniejszej dyrektywie. |
(11) |
Grupy wielonarodowe oraz, w stosownych przypadkach, niektóre jednostki samodzielne powinny przedstawiać ogółowi społeczeństwa sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym w przypadku gdy przekraczają określoną wielkość – jeśli chodzi o kwotę przychodów – w okresie dwóch kolejnych lat obrotowych, w zależności od skonsolidowanych przychodów grupy lub przychodów jednostki samodzielnej. Na zasadzie symetrii taki obowiązek powinien przestać mieć zastosowanie w przypadku gdy przychody przestaną przekraczać odnośną kwotę w okresie dwóch kolejnych lat obrotowych. W takich przypadkach grupa wielonarodowa lub jednostka samodzielna nadal powinny być zobowiązane do przedstawienia sprawozdania dotyczącego pierwszego roku obrotowego następującego po ostatnim roku obrotowym, w którym jej przychody przekroczyły odnośną kwotę. Taka grupa wielonarodowa lub taka jednostka samodzielna powinny ponownie zacząć podlegać obowiązkowi sprawozdawczemu, gdy ich przychody ponownie przekroczą odnośną kwotę w okresie dwóch kolejnych lat obrotowych. Biorąc pod uwagę różnorodność ram sprawozdawczości finansowej, z którymi sprawozdania finansowe mogą być zgodne, do celów określenia zakresu stosowania, w przypadku jednostek podlegających prawu państwa członkowskiego „przychody” powinny mieć to samo znaczenie, co „przychody netto ze sprzedaży” oraz należy je rozumieć zgodnie z krajowymi ramami sprawozdawczości finansowej tego państwa członkowskiego. Art. 43 ust. 2 lit. c) dyrektywy Rady 86/635/EWG (8) i art. 66 ust. 2 dyrektywy Rady 91/674/EWG (9) zawierają definicje służące określeniu przychodów netto ze sprzedaży, odpowiednio, instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń. W przypadku innych jednostek przychody należy szacować zgodnie z ramami sprawozdawczości finansowej, na podstawie których ich sprawozdania finansowe są sporządzane. Jednakże do celów treści sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym należy zastosować odmienną definicję przychodów. |
(12) |
Aby uniknąć podwójnej sprawozdawczości dla sektora bankowego, jednostki dominujące najwyższego szczebla i jednostki samodzielne, które podlegają dyrektywie 2013/36/UE i które przedstawiają w swoim sprawozdaniu sporządzonym zgodnie z art. 89 tej dyrektywy całą swoją działalność oraz, w stosownych przypadkach, całą działalność swoich jednostek powiązanych objętych skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym, w tym działalność, która nie podlega przepisom części trzeciej tytuł I rozdział 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (10), powinny być zwolnione z wymogów sprawozdawczych określonych w niniejszej dyrektywie. |
(13) |
Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym powinno obejmować, w stosownych przypadkach, wykaz wszystkich jednostek zależnych, w odniesieniu do danego roku obrotowego, mających siedzibę w Unii lub w jurysdykcjach podatkowych wymienionych w załączniku I oraz, w stosownych przypadkach, w załączniku II do odpowiedniej wersji konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych. Aby uniknąć stwarzania obciążeń administracyjnych, jednostka dominująca najwyższego szczebla powinna móc opierać się na wykazie jednostek zależnych uwzględnionych w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych jednostki dominującej najwyższego szczebla. Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym powinno również przedstawiać informacje dotyczące całej działalności wszystkich jednostek powiązanych grupy skonsolidowanych w sprawozdaniu finansowym jednostki dominującej najwyższego szczebla lub, w zależności od okoliczności, informacje dotyczące całej działalności jednostki samodzielnej. Informacje te powinny być ograniczone do tego, co jest niezbędne dla umożliwienia skutecznej kontroli publicznej, w celu zapewnienia, aby ujawnienie informacji nie skutkowało nieproporcjonalnym ryzykiem lub niekorzystnymi warunkami dla jednostek pod względem konkurencyjności lub błędnej interpretacji dla zainteresowanych jednostek. Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym należy udostępnić nie później niż 12 miesięcy po dniu bilansowym. Wszelkie krótsze terminy dotyczące publikacji sprawozdań finansowych nie powinny mieć zastosowania do sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym. Przepisy wprowadzone niniejszą dyrektywą nie mają wpływu na przepisy dyrektywy 2013/34/UE dotyczące rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych. |
(14) |
Aby uniknąć stwarzania obciążeń administracyjnych, jednostki powinny być uprawnione do przedstawiania informacji na podstawie instrukcji dotyczących sprawozdań określonych w sekcji III części B i C załącznika III do dyrektywy Rady 2011/16/UE (11) przygotowując sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym zgodnie z niniejszą dyrektywą. W sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym należy wskazać, które ramy sprawozdawczości zostały zastosowane. Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym mogłoby ponadto obejmować ogólny opis zawierający wyjaśnienia w przypadku istotnych rozbieżności na poziomie grupy między kwotami podatków należnych a kwotami podatków zapłaconych, z uwzględnieniem odpowiednich kwot dotyczących poprzednich lat obrotowych. |
(15) |
Ważne jest zapewnienie, aby dane były porównywalne. W tym celu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w celu ustanowienia wspólnego wzoru i elektronicznych formatów sprawozdawczych, które powinny nadawać się do odczytu maszynowego, na potrzeby przedstawiania sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym zgodnie z niniejszą dyrektywą. Ustanawiając te wzory i te formaty sprawozdawcze, Komisja powinna uwzględnić postępy w obszarze cyfryzacji oraz dostępność informacji publikowanych przez jednostki, w szczególności w związku z rozwojem europejskiego pojedynczego punktu dostępu zaproponowanego w komunikacie z dnia 24 września 2020 r., zatytułowanym „Unia rynków kapitałowych dla obywateli i przedsiębiorstw – nowy plan działania”. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (12). |
(16) |
W celu zapewnienia, aby zachowany był wystarczający poziom szczegółowości, który umożliwia obywatelom dokonanie lepszej oceny tego, w jakim stopniu przedsiębiorstwa wielonarodowe przyczyniają się do dobrobytu społeczeństwa w poszczególnych państwach członkowskich, informacje należy podawać w podziale na państwa członkowskie. Ponadto informacje dotyczące działalności przedsiębiorstw wielonarodowych powinny być również przedstawiane bardzo szczegółowo w odniesieniu do niektórych jurysdykcji podatkowych państw trzecich, które stwarzają szczególne wyzwania. W odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności w pozostałych państwach trzecich informacje powinny być przedstawiane na zasadzie zagregowanej, chyba że dana jednostka chce przedstawić bardziej szczegółowe informacje. |
(17) |
W odniesieniu do niektórych jurysdykcji podatkowych informacje powinny być przedstawiane bardzo szczegółowo. W sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym należy zawsze ujawniać informacje oddzielnie dla każdej jurysdykcji, która została wymieniona w załącznikach do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych (13) oraz w ich późniejszych aktualizacjach zatwierdzanych dwa razy w roku, zazwyczaj w lutym i październiku, i publikowanych w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Załącznik I do tych konkluzji Rady zawiera „Unijny wykaz jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych”, a załącznik II zawiera „Aktualny stan współpracy z UE w odniesieniu do zobowiązań podjętych przez jurysdykcje współpracujące w celu wdrożenia zasad dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych”. W przypadku załącznika I jurysdykcjami, które należy brać pod uwagę, są jurysdykcje, które znajdowały się w wykazie w dniu 1 marca roku obrotowego, za który należy sporządzić sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym. W przypadku załącznika II jurysdykcjami, które należy brać pod uwagę, są jurysdykcje, które były wymienione w tym załączniku w dniu 1 marca roku obrotowego, za który należy sporządzić sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym, oraz w dniu 1 marca poprzedniego roku obrotowego. |
(18) |
Natychmiastowe ujawnienie danych, które mają zostać ujęte w sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym, mogłoby w niektórych przypadkach poważnie zaszkodzić sytuacji handlowej danej jednostki. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość na zezwalanie jednostkom na odroczenie ujawnienia konkretnych informacji na ograniczoną liczbę lat, pod warunkiem że jednostki te wyraźnie ujawnią istnienie odroczenia, przedstawią jego uzasadnione wyjaśnienie w sprawozdaniu, a także udokumentują podstawę swojej argumentacji. Pominięte przez jednostkę informacje należy ujawnić w późniejszym sprawozdaniu. Informacje dotyczące jurysdykcji podatkowych wymienionych w załącznikach I i II do zmienionych konkluzji Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych nie należy nigdy pomijać. |
(19) |
W celu wzmocnienia przejrzystości korporacyjnej i odpowiedzialności wobec inwestorów, wierzycieli, innych stron trzecich i ogółu społeczeństwa oraz w celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania, członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki dominującej najwyższego szczebla lub jednostki samodzielnej, która ma siedzibę w Unii i która ma obowiązek sporządzić, opublikować i udostępnić sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym, powinni być wspólnie odpowiedzialni za zapewnienie przestrzegania tych obowiązków sprawozdawczych w ramach niniejszej dyrektywy. Biorąc pod uwagę, że członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostek zależnych, które mają siedzibę w Unii i które są kontrolowane przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla, która ma siedzibę poza Unią, lub osoba lub osoby odpowiedzialne za dokonanie formalności dotyczących ujawniania informacji przez oddział mogą mieć ograniczoną wiedzę na temat treści sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym przygotowywanego przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla lub mogą mieć ograniczone możliwości uzyskania takich informacji lub takiego sprawozdania od jednostki dominującej najwyższego szczebla, zakres odpowiedzialności tych członków lub tych osób powinien obejmować zapewnienie, aby – według ich najlepszej wiedzy i najlepszych możliwości – to sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym jednostki dominującej najwyższego szczebla lub jednostki samodzielnej zostało sporządzone i upublicznione w sposób zgodny z niniejszą dyrektywą, lub aby jednostka zależna lub oddział sporządziły i upubliczniły wszystkie informacje, które ta jednostka lub ten oddział posiadają, uzyskały lub nabyły, zgodnie z niniejszą dyrektywą. W przypadku gdy informacje lub sprawozdanie są niekompletne, zakres odpowiedzialności tych członków lub tych osób powinien obejmować opublikowanie oświadczenia stwierdzającego, że jednostka dominująca najwyższego szczebla lub jednostka samodzielna nie udostępniła niezbędnych informacji. |
(20) |
W celu poinformowania ogółu społeczeństwa o zakresie obowiązków sprawozdawczych wprowadzonych do dyrektywy 2013/34/UE niniejszą dyrektywą oraz ich przestrzeganiu państwa członkowskie powinny wymagać, aby biegli rewidenci i firmy audytorskie stwierdzali, czy dana jednostka była zobowiązana do opublikowania sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym, i jeśli była – czy takie sprawozdanie zostało opublikowane. |
(21) |
Obowiązki państw członkowskich w zakresie ustanowienia kar i podejmowania wszystkich środków niezbędnych do zapewnienia egzekwowania tych kar zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE mają zastosowanie do naruszeń przepisów krajowych w odniesieniu do ujawniania informacji o podatku dochodowym przez niektóre jednostki i oddziały, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. |
(22) |
Niniejsza dyrektywa ma na celu poprawę przejrzystości korporacyjnej oraz przejrzystości i kontroli publicznej w odniesieniu do informacji o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez dostosowanie istniejących ram prawnych dotyczących obowiązków nałożonych na spółki i przedsiębiorstwa w odniesieniu do publikowania sprawozdań, dla ochrony interesów wspólników i osób trzecich, w rozumieniu art. 50 ust. 2 lit. g) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności w sprawie C-97/96 Verband deutscher Daihatsu-Händler (14), art. 50 ust. 2 lit. g) TFUE odnosi się do potrzeby ochrony interesów „osób trzecich” ogólnie, bez rozróżniania lub wyłączania jakichkolwiek kategorii objętych tym terminem. W związku z tym termin „osoby trzecie” nie obejmuje tylko inwestorów i wierzycieli, ale również inne zainteresowane strony trzecie, w tym konkurentów i ogół społeczeństwa. Ponadto osiągnięcie celu polegającego na urzeczywistnieniu swobody przedsiębiorczości, co zostało w bardzo szeroki sposób powierzone instytucjom w art. 50 ust. 1 TFUE, nie może zostać ograniczone przez postanowienia art. 50 ust. 2 TFUE. Ponieważ niniejsza dyrektywa dotyczy jedynie obowiązków publikowania sprawozdań na temat informacji o podatku dochodowym, i nie dotyczy harmonizacji podatków, art. 50 ust. 1 TFUE stanowi odpowiednią podstawę prawną. |
(23) |
Aby zapewnić pełne funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz równe warunki działania jednostkom z Unii i przedsiębiorstwom wielonarodowym z państw trzecich, Komisja powinna nadal badać możliwości zwiększenia sprawiedliwości i przejrzystości podatkowej. W szczególności Komisja powinna przeanalizować, w ramach klauzuli przeglądowej, czy – między innymi – pełna dezagregacja zwiększyłaby skuteczność niniejszej dyrektywy. |
(24) |
Ponieważ cel niniejszej dyrektywy nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
(25) |
Niniejsza dyrektywa stanowi odpowiedź na obawy zainteresowanych stron dotyczące potrzeby przeciwdziałania zakłóceniom na rynku wewnętrznym bez szkody dla konkurencyjności Unii. Nie powinna nakładać na jednostki zbędnych obciążeń administracyjnych. Ogólnie rzecz biorąc, w ramach niniejszej dyrektywy, zakres ujawnianych informacji jest proporcjonalny do celów zwiększenia publicznej przejrzystości i kontroli publicznej. W związku z tym niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. |
(26) |
Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających, państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o transpozycji, jednego lub większej liczby dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy, prawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione. |
(27) |
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2013/34/UE, |
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiany w dyrektywie 2013/34/UE
W dyrektywie 2013/34/UE wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu: „1a. Środki koordynacyjne określone w art. 48a–48e i art. 51 stosuje się również do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do oddziałów utworzonych w danym państwie członkowskim przez jednostkę, która nie podlega prawu państwa członkowskiego, lecz której forma prawna jest porównywalna z rodzajami jednostek wymienionymi w załączniku I. Art. 2 stosuje się w odniesieniu do tych oddziałów w zakresie, w jakim art. 48a–48e i art. 51 mają zastosowanie do takich oddziałów.”; |
2) |
po art. 48 dodaje się rozdział w brzmieniu: „ROZDZIAŁ 10a SPRAWOZDANIE NA TEMAT INFORMACJI O PODATKU DOCHODOWYM Artykuł 48a Definicje odnoszące się do sprawozdawczości na temat informacji o podatku dochodowym 1. Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:
2. Do celów art. 48b niniejszej dyrektywy, »przychody« mają takie samo znaczenie jak:
Artykuł 48b Jednostki i oddziały zobowiązane do przedstawiania sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym 1. Państwa członkowskie nakładają na jednostki dominujące najwyższego szczebla podlegające przepisom ich prawa krajowego – w przypadku gdy skonsolidowane przychody na dzień bilansowy przekroczyły dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych łączną kwotę 750 000 000 EUR, odzwierciedloną w ich skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym – obowiązek sporządzenia, opublikowania i udostępnienia sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym w odniesieniu do późniejszego z tych dwóch kolejnych lat obrotowych. Państwa członkowskie zapewniają, aby jednostka dominująca najwyższego szczebla przestała podlegać obowiązkom sprawozdawczym określonym w akapicie pierwszym, w przypadku gdy dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych kwota całkowitych skonsolidowanych przychodów na dzień bilansowy, odzwierciedlona w jej skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym, jest niższa niż 750 000 000 EUR. Państwa członkowskie nakładają na jednostki samodzielne podlegające przepisom ich prawa krajowego – w przypadku gdy przychody na ich dzień bilansowy przekroczyły dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych łączną kwotę 750 000 000 EUR, odzwierciedloną w ich rocznym sprawozdaniu finansowym – obowiązek sporządzenia, opublikowania i udostępnienia sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym w odniesieniu do późniejszego z tych dwóch kolejnych lat obrotowych. Państwa członkowskie zapewniają, aby jednostka samodzielna przestała podlegać obowiązkom sprawozdawczym określonym w akapicie trzecim, w przypadku gdy dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych kwota całkowitych przychodów na dzień bilansowy, odzwierciedlona w jej sprawozdaniu finansowym, jest niższa niż 750 000 000 EUR. 2. Państwa członkowskie zapewniają niestosowanie przepisu określonego w ust. 1 do jednostek samodzielnych lub jednostek dominujących najwyższego szczebla i ich jednostek powiązanych, w przypadku gdy takie jednostki, w tym ich oddziały, mają siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałą działalność gospodarczą na terytorium jednego państwa członkowskiego i w żadnej innej jurysdykcji podatkowej. 3. Państwa członkowskie zapewniają niestosowanie przepisu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu do jednostek samodzielnych i jednostek dominujących najwyższego szczebla, w przypadku gdy takie jednostki lub ich jednostki powiązane ujawniają sprawozdanie zgodnie z art. 89 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (*1), które zawiera informacje o całej ich działalności oraz – w przypadku jednostek dominujących najwyższego szczebla – o całej działalności prowadzonej przez wszystkie jednostki powiązane objęte skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi. 4. Państwa członkowskie nakładają na średnie i duże jednostki zależne, o których mowa w art. 3 ust. 3 i 4, oraz podlegające przepisom ich prawa krajowego i kontrolowane przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla, która nie podlega przepisom prawa państwa członkowskiego – w przypadku gdy skonsolidowane przychody jednostki dominującej najwyższego szczebla na jej dzień bilansowy przekroczyły dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych łączną kwotę 750 000 000 EUR, odzwierciedloną w jej skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym – obowiązek publikowania i udostępniania sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym tej jednostki dominującej najwyższego szczebla w odniesieniu do późniejszego z tych kolejnych dwóch lat obrotowych. W przypadku gdy takie informacje lub sprawozdanie nie są dostępne, jednostka zależna zwraca się do swojej jednostki dominującej najwyższego szczebla o przekazanie jej wszystkich informacji niezbędnych tej jednostce do wywiązania się z jej obowiązków na podstawie akapitu pierwszego. W przypadku gdy jednostka dominująca najwyższego szczebla nie przekaże wszystkich niezbędnych informacji, jednostka zależna sporządza, publikuje i udostępnia sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym zawierające wszystkie informacje, które posiada, uzyskała lub nabyła, oraz oświadczenie stwierdzające, że jej jednostka dominująca najwyższego szczebla nie udostępniła niezbędnych informacji. Państwa członkowskie zapewniają, aby średnie i duże jednostki zależne przestały podlegać obowiązkom sprawozdawczym określonym w niniejszym ustępie, w przypadku gdy dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych kwota całkowitych skonsolidowanych przychodów jednostki dominującej najwyższego szczebla na dzień bilansowy, odzwierciedlona w jej skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym, jest niższa niż 750 000 000 EUR. 5. Państwa członkowskie nakładają na oddziały utworzone na ich terytoriach przez jednostki, która nie podlegają przepisom prawa państwa członkowskiego, obowiązek opublikowania i udostępnienia sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym jednostki dominującej najwyższego szczebla lub jednostki samodzielnej, o której mowa w akapicie szóstym lit. a), w odniesieniu do późniejszego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych. W przypadku gdy takie informacje lub sprawozdanie nie są dostępne, osoba lub osoby, które wyznaczono do dokonywania formalności dotyczących ujawniania informacji i o których mowa w art. 48e ust. 2, zwracają się do jednostki dominującej najwyższego szczebla lub jednostki samodzielnej, o której mowa w akapicie szóstym lit. a) niniejszego ustępu, o przekazanie wszystkich informacji niezbędnych tym osobom do wywiązania się ze swoich obowiązków. W przypadku gdy nie zostały przekazane wszystkie niezbędne informacje, oddział sporządza, publikuje i udostępnia sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym zawierające wszystkie informacje, które posiada, uzyskał lub nabył, oraz oświadczenie stwierdzające, że jednostka dominująca najwyższego szczebla lub jednostka samodzielna nie udostępniły niezbędnych informacji. Państwa członkowskie zapewniają, aby obowiązki sprawozdawcze określone w niniejszym ustępie miały zastosowanie wyłącznie do oddziałów, których przychody netto ze sprzedaży przekroczyły próg transponowany zgodnie z art. 3 ust. 2 dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych. Państwa członkowskie zapewniają, aby oddział podlegający obowiązkom sprawozdawczym określonym w niniejszym ustępie przestał podlegać tym obowiązkom w przypadku gdy dla każdego z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych jego przychody netto ze sprzedaży są niższe niż próg transponowany zgodnie z art. 3 ust. 2. Państwa członkowskie przewidują, że przepisy określone w niniejszym ustępie stosuje się do danego oddziału jedynie w przypadku, gdy spełnione są następujące kryteria:
Państwa członkowskie zapewniają, aby oddział przestał podlegać obowiązkom sprawozdawczym określonym w niniejszym ustępie, w przypadku gdy kryterium przewidziane w lit. a) nie jest już spełniane przez dwa kolejne lata obrotowe. 6. Państwa członkowskie nie stosują przepisów określonych w ust. 4 i 5 niniejszego artykułu w przypadku gdy sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym jest sporządzone w sposób zgodny z art. 48c przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla lub jednostkę samodzielną niepodlegającą przepisom prawa państwa członkowskiego, oraz spełnia następujące kryteria:
7. Państwa członkowskie nakładają na jednostki zależne lub oddziały, które nie podlegają przepisom ust. 4 i 5 niniejszego artykułu, obowiązek opublikowania i udostępnienia sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym, w przypadku gdy takie jednostki zależne lub oddziały zostały utworzone wyłącznie w celu obejścia wymogów sprawozdawczych określonych w niniejszym rozdziale. Artykuł 48c Treść sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym 1. Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym wymagane na mocy art. 48b zawiera informacje dotyczące całej działalności jednostki samodzielnej lub jednostki dominującej najwyższego szczebla, w tym działalności wszystkich jednostek powiązanych skonsolidowanych w sprawozdaniach finansowych w odniesieniu do danego roku obrotowego. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują:
Do celów lit. d) przychody obejmują transakcje z podmiotami powiązanymi. Do celów lit. f) bieżące obciążenia podatkowe dotyczą jedynie działalności jednostki w danym roku obrotowym i nie obejmują odroczonych podatków dochodowych ani rezerw na warunkowe zobowiązania podatkowe. Do celów lit. g) podatki zapłacone obejmują podatki u źródła zapłacone przez inne jednostki w odniesieniu do płatności na rzecz jednostek i oddziałów w ramach grupy. Do celów lit. h) niepodzielony zysk z lat ubiegłych oznacza sumę zysków z ubiegłych lat obrotowych i danego roku obrotowego, o której podziale jeszcze nie zadecydowano. W odniesieniu do oddziałów niepodzielony zysk z lat ubiegłych stanowi zysk jednostki, która utworzyła dany oddział. 3. Państwa członkowskie zezwalają, aby informacje wymienione w ust. 2 niniejszego artykułu były raportowane zgodnie z instrukcjami dotyczącymi sprawozdań, o których mowa w sekcji III części B i C załącznika III do dyrektywy Rady 2011/16/UE (*2). 4. Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, przedstawia się przy użyciu wspólnego wzoru i elektronicznych formatów raportowania nadających się do odczytu maszynowego. Komisja ustanawia w drodze aktów wykonawczych ten wspólny wzór i te elektroniczne formaty raportowania. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 50 ust. 2. 5. W sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym przedstawia się informacje, o których mowa w ust. 2 lub 3, odrębnie dla każdego państwa członkowskiego. W przypadku gdy państwo członkowskie obejmuje większą liczbę jurysdykcji podatkowych, informacje przedstawia się łącznie na poziomie państwa członkowskiego. W sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym przedstawia się również informacje, o których mowa w ust. 2 lub 3 niniejszego artykułu, odrębnie dla każdej jurysdykcji podatkowej, która w dniu 1 marca roku obrotowego, za który ma być sporządzone sprawozdanie, jest wymieniona w załączniku I do zmienionych konkluzji Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, oraz dostarcza się takie informacje odrębnie dla każdej jurysdykcji podatkowej, która w dniu 1 marca roku obrotowego, za który ma być sporządzone sprawozdanie oraz w dniu 1 marca poprzedniego roku obrotowego, była wymieniona w załączniku II do zmienionych konkluzji Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych. W sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym przedstawia się również informacje, o których mowa w ust. 2 lub 3, w ujęciu zagregowanym dla pozostałych jurysdykcji podatkowych. Informacje przedstawia się w odniesieniu do każdej odpowiedniej jurysdykcji podatkowej na podstawie siedziby, istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałej działalności gospodarczej, która – z uwagi na działalność grupy lub jednostki samodzielnej – może podlegać podatkowi dochodowemu w tej jurysdykcji podatkowej. W przypadku gdy działalność większej liczby jednostek powiązanych może podlegać podatkowi dochodowemu w jednej jurysdykcji podatkowej, informacje przedstawione w odniesieniu do tej jurysdykcji podatkowej stanowią sumę informacji dotyczących takiej działalności każdej jednostki powiązanej i jej oddziałów w tej jurysdykcji podatkowej. Informacji o jakiejkolwiek szczególnej działalności nie można przypisać równocześnie do więcej niż jednej jurysdykcji podatkowej. 6. Państwa członkowskie mogą zezwolić, aby jedna lub większa liczna konkretnych informacji, których ujawnienie wymagane jest zgodnie z ust. 2 lub 3, była tymczasowo pominięta w sprawozdaniu, w przypadku gdy ich ujawnienie poważnie zaszkodziłoby sytuacji handlowej jednostek, których sprawozdanie dotyczy. Każde pominięcie zostaje wskazane w sprawozdaniu wraz z należycie uzasadnionym wyjaśnieniem odnoszącym się do jego przyczyn. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie informacje pominięte zgodnie z akapitem pierwszym były podawane do wiadomości publicznej w późniejszym sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym w terminie nie dłuższym niż pięć lat od dnia ich pierwotnego pominięcia. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje dotyczące jurysdykcji podatkowych wymienionych w załącznikach I i II do zmienionych konkluzji Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, nigdy nie mogły zostać pominięte. 7. Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym może obejmować, w stosownych przypadkach na poziomie grupy, ogólny opis zawierający wyjaśnienia wszelkich istotnych rozbieżności między kwotami ujawnionymi zgodnie z ust. 2 lit. f) i g), z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, odpowiednich kwot dotyczących poprzednich lat obrotowych. 8. Waluta stosowana w sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym jest walutą, którą zastosowano w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych jednostki dominującej najwyższego szczebla lub w rocznych sprawozdaniach finansowych jednostki samodzielnej. Państwa członkowskie nie wymagają, aby sprawozdanie to zostało opublikowane z zastosowaniem innej waluty niż waluta zastosowana w sprawozdaniu finansowym. Jednakże w przypadku, o którym mowa w art. 48b ust. 4 akapit drugi, waluta stosowana w sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym jest walutą, którą zastosowano w rocznych sprawozdaniach finansowych jednostki zależnej. 9. Państwa członkowskie, które nie przyjęły euro, mogą przeliczyć próg 750 000 000 EUR na swoje waluty krajowe. Do takiego przeliczenia państwa członkowskie stosują kurs wymiany obowiązujący na dzień 21 grudnia 2021 r. opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Państwa członkowskie mogą zwiększyć lub zmniejszyć progi o nie więcej niż 5 % w celu otrzymania okrągłej sumy w walutach krajowych. Progi, o których mowa w art. 48b ust. 4 i 5, przelicza się na równoważną kwotę w walucie krajowej wszelkich odnośnych państw trzecich według kursu wymiany obowiązującego na dzień 21 grudnia 2021 r., a następnie zaokrągla się ją do najbliższego tysiąca. 10. W sprawozdaniu na temat informacji o podatku dochodowym określa się, czy zostało ono sporządzone zgodnie z ust. 2 czy ust. 3 niniejszego artykułu. Artykuł 48d Publikacja i udostępnianie 1. Sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym oraz oświadczenie, o którym mowa w art. 48b niniejszej dyrektywy, publikuje się w terminie 12 miesięcy od dnia bilansowego roku obrotowego, za który sporządza się sprawozdanie, jak określono w przepisach prawa każdego państwa członkowskiego zgodnie z art. 14–28 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 (*3) oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 36 dyrektywy Rady (UE) 2017/1132. 2. Państwa członkowskie zapewniają, aby sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym oraz oświadczenie opublikowane przez jednostki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu zostały udostępnione ogółowi społeczeństwa w co najmniej jednym języku urzędowym Unii, nieodpłatnie, nie później niż 12 miesięcy po dniu bilansowym roku obrotowego, za który sporządza się sprawozdanie, na stronie internetowej:
3. Państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki ze stosowania przepisów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, w przypadku gdy sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym opublikowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu jest równocześnie udostępniane ogółowi społeczeństwa w elektronicznym formacie raportowania nadającym się do odczytu maszynowego, na stronie internetowej rejestru, o którym mowa w art. 16 dyrektywy (UE) 2017/1132, oraz nieodpłatnie każdej stronie trzeciej znajdującej się w Unii. Strona internetowa jednostek i oddziałów, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zawiera informacje na temat takiego zwolnienia oraz odniesienie do strony internetowej odpowiedniego rejestru. 4. Sprawozdanie, o którym mowa w art. 48b ust. 1, 4, 5, 6 i 7, oraz w stosownych przypadkach oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 i 5 niniejszego artykułu, pozostają dostępne na odpowiedniej stronie internetowej przez co najmniej pięć kolejnych lat. Artykuł 48e Odpowiedzialność za sporządzanie, publikowanie i udostępnianie sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie organów administracyjnych, zarządzających i nadzorczych jednostki dominującej najwyższego szczebla lub jednostki samodzielnej, o których mowa w art. 48b ust. 1, działając w ramach kompetencji przyznanych im na mocy prawa krajowego, wspólnie odpowiadali za zapewnienie sporządzenia, opublikowania i udostępnienia sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym zgodnie z art. 48b, 48c i 48d. 2. Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostek zależnych, o których mowa w art. 48b ust. 4 niniejszej dyrektywy, oraz osoba lub osoby wyznaczone do dokonywania formalności dotyczących ujawniania informacji przewidzianych w art. 41 dyrektywy (UE) 2017/1132 dla oddziałów, o których mowa w art. 48b ust. 5 niniejszej dyrektywy, działając w ramach kompetencji przyznanych im na mocy prawa krajowego, wspólnie odpowiadali za zapewnienie, aby – według ich najlepszej wiedzy i najlepszych możliwości – sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym zostało sporządzone w sposób spójny z lub zgodnie z, w stosownych przypadkach, art. 48b i art. 48c oraz zostało opublikowane i udostępnione zgodnie z art. 48d. Artykuł 48f Oświadczenie biegłego rewidenta Państwa członkowskie wymagają, aby – w przypadku gdy sprawozdania finansowe jednostki podlegającej przepisom prawa państwa członkowskiego muszą być badane przez co najmniej jednego biegłego rewidenta lub co najmniej jedną firmę audytorską – w sprawozdaniu z badania zamieszczano informację, czy – w odniesieniu do roku obrotowego poprzedzającego rok obrotowy, za który przygotowano sprawozdania finansowe objęte badaniem – dana jednostka miała obowiązek opublikowania sprawozdanie na temat informacji o podatku dochodowym zgodnie z art. 48b, a jeżeli tak, czy sprawozdanie to zostało opublikowane zgodnie z art. 48d. Artykuł 48g Data rozpoczęcia sprawozdawczości na temat informacji o podatku dochodowym Państwa członkowskie zapewniają, aby przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne stanowiące transpozycję art. 48a–48f miały zastosowanie nie później niż od dnia rozpoczęcia pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się w dniu 22 czerwca 2024 r. lub po tym dniu. Artykuł 48h Klauzula przeglądowa Do dnia 22 czerwca 2027 r. Komisja przedłoży sprawozdanie dotyczące przestrzegania obowiązków sprawozdawczych określonych w art. 48a–48f oraz wpływu tych obowiązków sprawozdawczych, a także – uwzględniając sytuację na poziomie OECD, potrzebę zapewnienia wystarczającego poziomu przejrzystości oraz potrzebę zachowania i zapewnienia konkurencyjnego otoczenia dla jednostek i prywatnych inwestycji – dokona przeglądu i oceny, w szczególności, czy właściwe byłoby rozszerzenie obowiązku raportowania informacji o podatku dochodowym określonego w art. 48b na duże jednostki i duże grupy zgodnie z definicją, odpowiednio, w art. 3 ust. 4 i ust. 7 oraz rozszerzenie treści sprawozdania na temat informacji o podatku dochodowym określonej w art. 48c, tak aby objęła dodatkowe informacje. W sprawozdaniu tym Komisja oceni również wpływ, jaki przedstawienie informacji podatkowych w ujęciu zagregowanym dla jurysdykcji podatkowych państw trzecich przewidzianym w art. 48c ust. 5 oraz tymczasowe pominięcie informacji przewidziane w art. 48c ust. 6 mają na skuteczność niniejszej dyrektywy. Komisja przedłoży to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem ustawodawczym. (*1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338)." (*2) Dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG (Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1)." (*3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 46).”;" |
3) |
w art. 49 dodaje się ustęp w brzmieniu: „3a. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*4). |
Artykuł 2
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 22 czerwca 2023 r. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 24 listopada 2021 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
Przewodniczący
D.M. SASSOLI
W imieniu Rady
Przewodniczący
A. LOGAR
(1) Dz.U. C 487 z 28.12.2016, s. 62.
(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 27 marca 2019 r. (Dz.U. C 108 z 26.3.2021, s. 623) oraz stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 28 września 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 listopada 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).
(3) Dz.U. C 108 z 26.3.2021, s. 8.
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
(5) Dyrektywa 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiająca ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U. L 80 z 23.3.2002, s. 29).
(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
(7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 46).
(8) Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).
(9) Dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 7).
(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013. s. 1).
(11) Dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG (Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1).
(12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
(13) Zob. konkluzje Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych wraz z załącznikami (Dz.U. C 413 I z 12.10.2021, s. 1).
(14) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 4 grudnia 1997 r., Verband deutscher Daihatsu-Händler, C-97/96, ECLI:EU:C:1997:581.
II Akty o charakterze nieustawodawczym
UMOWY MIĘDZYNARODOWE
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/15 |
DECYZJA RADY (UE) 2021/2102
z dnia 28 czerwca 2021 r.
w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z jego art. 218 ust. 5 i 7,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 1 grudnia 2016 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Armenii w sprawie umowy o wspólnym obszarze lotniczym.. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone parafowaniem Umowy o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”) w dniu 24 listopada 2017 r. |
(2) |
Podpisanie Umowy w imieniu Unii i jej tymczasowe stosowanie nie ma wpływu na podział kompetencji między Unię a jej państwa członkowskie. Niniejszej decyzji nie należy interpretować jako korzystanie przez Unię z możliwości wykonywania jej kompetencji zewnętrznych w odniesieniu do dziedzin objętych Umową wchodzących w zakres kompetencji dzielonych w zakresie, w jakim kompetencje te nie zostały jeszcze wykonane wewnętrznie przez Unię. |
(3) |
Należy podpisać i tymczasowo stosować Umowę do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie. |
(4) |
Należy ustanowić procedurę, która ma być stosowana w odniesieniu do stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu na mocy art. 27 ust. 7 Umowy dotyczącego włączenia prawodawstwa Unii do załącznika II do Umowy, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy o wspólnym europejskim obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jej zawarcia (1).
Artykuł 2
Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
Artykuł 3
Umowę stosuje się tymczasowo zgodnie z jej art. 30 ust. 4 i 5 do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
Artykuł 4
Komisję jest upoważniona do przyjęcia – po skonsultowaniu się z odpowiednim wyprzedzeniem z Radą lub jej organami przygotowawczymi, stosownie do decyzji Rady – stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu na mocy art. 27 ust. 7 Umowy dotyczącego zmiany załącznika II do Umowy w zakresie, w jakim zmiana ta dotyczy włączenia prawodawstwa Unii do tego załącznika, z zastrzeżeniem wszelkich niezbędnych dostosowań technicznych.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2021 r.
W imieniu Rady
M. do C. ANTUNES
Przewodniczący
(1) Zob. s. 17 niniejszego Dziennika Urzędowego.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/17 |
UMOWA O WSPÓLNYM OBSZARZE LOTNICZYM
między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony
SPIS TREŚCI
Artykuł 1: Cel
Artykuł 2: Definicje
TYTUŁ I: POSTANOWIENIA GOSPODARCZE
Artykuł 3: Przyznanie praw
Artykuł 4: Zezwolenie eksploatacyjne i zezwolenie techniczne
Artykuł 5: Odmowa udzielenia, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie zezwolenia eksploatacyjnego i zezwolenia technicznego
Artykuł 6: Inwestowanie w przewoźników lotniczych
Artykuł 7: Przestrzeganie przepisów ustawowych i wykonawczych
Artykuł 8: Uczciwa konkurencja
Artykuł 9: Możliwości handlowe
Artykuł 10: Opłaty celne i opodatkowanie
Artykuł 11: Opłaty od użytkownika
Artykuł 12: Taryfy lotnicze i stawki lotnicze
Artykuł 13: Dane statystyczne
TYTUŁ II: WSPÓŁPRACA REGULACYJNA
Artykuł 14: Bezpieczeństwo lotnictwa
Artykuł 15: Ochrona lotnictwa
Artykuł 16: Zarządzanie ruchem lotniczym
Artykuł 17: Środowisko
Artykuł 18: Odpowiedzialność przewoźników lotniczych
Artykuł 19: Ochrona konsumentów
Artykuł 20: Komputerowe systemy rezerwacji
Artykuł 21: Aspekty społeczne
TYTUŁ III: POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE I KOŃCOWE
Artykuł 22: Interpretacja i wykonanie
Artykuł 23: Wspólny Komitet
Artykuł 24: Rozstrzyganie sporów i arbitraż
Artykuł 25: Środki zabezpieczające
Artykuł 26: Związek z innymi umowami
Artykuł 27: Zmiany
Artykuł 28: Wypowiedzenie
Artykuł 29: Rejestracja
Artykuł 30: Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
Artykuł 30: Teksty autentyczne
ZAŁĄCZNIK I: Postanowienia przejściowe
ZAŁĄCZNIK II: Przepisy mające zastosowanie w dziedzinie lotnictwa cywilnego
KRÓLESTWO BELGII,
REPUBLIKA BUŁGARII,
REPUBLIKA CZESKA,
KRÓLESTWO DANII,
REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
REPUBLIKA ESTOŃSKA,
IRLANDIA,
REPUBLIKA GRECKA,
KRÓLESTWO HISZPANII,
REPUBLIKA FRANCUSKA,
REPUBLIKA CHORWACJI,
REPUBLIKA WŁOSKA,
REPUBLIKA CYPRYJSKA,
REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
REPUBLIKA LITEWSKA,
WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
WĘGRY,
REPUBLIKA MALTY,
KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
REPUBLIKA AUSTRII,
RZECZPOSPOLITA POLSKA,
REPUBLIKA PORTUGALSKA,
RUMUNIA,
REPUBLIKA SŁOWENII,
REPUBLIKA SŁOWACKA,
REPUBLIKA FINLANDII,
KRÓLESTWO SZWECJI,
będące stronami Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwanych dalej „Traktatami UE”, oraz będące państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zwanymi dalej łącznie „państwami członkowskimi UE” lub indywidualnie – „państwem członkowskim UE”,
i UNIA EUROPEJSKA,
z jednej strony,
oraz REPUBLIKA ARMENII, zwana dalej „Armenią”,
z drugiej strony;
zwane dalej łącznie „Stronami”,
Państwa członkowskie UE i Armenia będące stronami Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, otwartej do podpisu w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., wraz z Unią Europejską;
UWZGLĘDNIAJĄC Umowę o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, sporządzoną w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 1996 r.;
DĄŻĄC do utworzenia wspólnego obszaru lotniczego (WOL) w oparciu o cel, jakim jest otwarcie dostępu do rynków Stron na zasadzie równych warunków konkurencji, niedyskryminacji oraz z poszanowaniem tych samych zasad – w tym w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony, zarządzania ruchem lotniczym, konkurencji, kwestii społecznych i środowiska;
DĄŻĄC do wzrostu przewozów lotniczych i propagowania międzynarodowego systemu lotnictwa opartego na niedyskryminacji oraz otwartej i uczciwej konkurencji między przewoźnikami lotniczymi na rynku;
PRAGNĄC działać na rzecz swoich interesów w zakresie transportu lotniczego;
UZNAJĄC znaczenie efektywnej sieci połączeń transportu lotniczego dla wspierania handlu, turystyki, inwestycji oraz rozwoju gospodarczego i społecznego;
ZGADZAJĄC SIĘ, że zasady funkcjonowania WOL należy oprzeć na odpowiednich przepisach obowiązujących w Unii Europejskiej, określonych w załączniku II do niniejszej Umowy;
UZNAJĄC, że pełna zgodność z zasadami funkcjonowania WOL umożliwia Stronom pełne wykorzystanie oferowanych przez WOL możliwości, w tym otwarcia dostępu do rynków i zapewnienia maksymalnych korzyści konsumentom, podmiotom branży lotniczej i pracownikom obu Stron;
UZNAJĄC, że stworzenie WOL oraz wdrożenie zasad jego funkcjonowania nie będą możliwe do osiągnięcia bez wprowadzenia – tam, gdzie to niezbędne – postanowień przejściowych, a także uznając znaczenie odpowiedniego wsparcia w tym zakresie;
PRAGNĄC zapewnić najwyższy poziom bezpieczeństwa i ochrony transportu lotniczego oraz potwierdzając swoje poważne zaniepokojenie w związku z aktami lub zagrożeniami skierowanymi przeciwko bezpieczeństwu statków powietrznych, które zagrażają bezpieczeństwu osób lub mienia, utrudniają eksploatację statków powietrznych i podważają zaufanie podróżnych do bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego;
ZDECYDOWANE zmaksymalizować potencjalne korzyści płynące ze współpracy regulacyjnej i harmonizacji swoich odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych mających zastosowanie w dziedzinie lotnictwa cywilnego;
UZNAJĄC znaczące potencjalne korzyści, które mogą wyniknąć z konkurencyjnych przewozów lotniczych i dobrze prosperujących podmiotów branży transportu lotniczego;
PRAGNĄC wspierać wolną, uczciwą i niezakłóconą konkurencję, uznając, że subwencje mogą wywrzeć niekorzystny wpływ na konkurencję i zagrozić podstawowym celom niniejszej Umowy, oraz uznając, że w przypadku niezapewnienia przewoźnikom lotniczym równych warunków działania na zasadach wolnej, uczciwej i niezakłóconej konkurencji potencjalne korzyści mogą okazać się niemożliwe do uzyskania;
ZAMIERZAJĄC wykorzystać ramy ustanowione istniejącymi umowami i porozumieniami między Stronami w celu otwarcia dostępu do rynków i zapewnienia maksymalnych korzyści konsumentom, nadawcom ładunków, przewoźnikom lotniczym, portom lotniczym i ich pracownikom, społecznościom oraz innym podmiotom odnoszącym pośrednie korzyści;
POTWIERDZAJĄC znaczenie ochrony środowiska przy opracowywaniu i realizacji międzynarodowej polityki w zakresie lotnictwa;
POTWIERDZAJĄC potrzebę pilnego podjęcia działań na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu oraz kontynuowania współpracy na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze lotnictwa, w sposób zgodny z umowami wielostronnymi w tej kwestii, a w szczególności zgodnie z odpowiednimi instrumentami Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) oraz z porozumieniem paryskim z dnia 12 grudnia 2015 r., zawartym na podstawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu;
POTWIERDZAJĄC znaczenie zapewnienia konsumentom ochrony, w tym ochrony zapewnionej na mocy Konwencji o ujednoliceniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, sporządzonej w Montrealu w dniu 28 maja 1999 r., oraz znaczenie osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów w zakresie przewozów lotniczych, a także uznając konieczność wzajemnej współpracy w tej dziedzinie;
UZNAJĄC, że poszerzenie możliwości handlowych nie ma na celu podważania ich standardów pracy lub standardów związanych z pracą, a także potwierdzając znaczenie wymiaru społecznego lotnictwa międzynarodowego oraz znaczenie uwzględniania skutków otwarcia dostępu do rynków dla pracowników, zatrudnienia i warunków pracy;
UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie zapewnienia podmiotom działającym w branży transportu lotniczego lepszego dostępu do kapitału na potrzeby dalszego rozwoju transportu lotniczego;
UZNAJĄC potencjalne korzyści wynikające z umożliwienia przystąpienia państw trzecich do niniejszej Umowy;
PRAGNĄC zawrzeć umowę o transporcie lotniczym uzupełniającą Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym;
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Cel
Celem niniejszej Umowy jest utworzenie wspólnego obszaru lotniczego między Stronami w oparciu o stopniowe otwieranie rynku, liberalizację w kwestiach własności i kontroli przewoźników lotniczych, sprawiedliwe i równe warunki konkurencji, niedyskryminację oraz wspólne zasady, w tym w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony, zarządzania ruchem lotniczym, kwestii społecznych i środowiska. W tym celu niniejsza Umowa określa zasady mające zastosowanie między Stronami. Zasady te obejmują przepisy zawarte w aktach prawnych wymienionych w załączniku II.
Artykuł 2
Definicje
O ile nie określono inaczej, do celów niniejszej Umowy stosuje się następujące definicje:
1) |
„Umowa” oznacza niniejszą Umowę, wszelkie załączniki i dodatki do niej oraz wszelkie zmiany do nich; |
2) |
„transport lotniczy” oznacza przewóz statkiem powietrznym pasażerów, bagażu, ładunków i poczty, osobno lub łącznie, oferowany publicznie za wynagrodzeniem lub na zasadzie najmu, obejmujący regularne i nieregularne przewozy lotnicze; |
3) |
„ustalenie przynależności państwowej” oznacza stwierdzenie, że przewoźnik lotniczy, który planuje wykonywać przewozy lotnicze w ramach niniejszej Umowy, spełnia wymogi określone w art. 4 dotyczące jego struktury własności, skutecznej kontroli i głównego miejsca prowadzenia działalności; |
4) |
„ustalenie zdolności” oznacza stwierdzenie, że przewoźnik lotniczy, który planuje wykonywać przewozy lotnicze w ramach niniejszej Umowy, posiada wystarczającą zdolność finansową i odpowiednie kompetencje w dziedzinie zarządzania, aby wykonywać tego rodzaju przewozy, oraz że jest przygotowany do przestrzegania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz wymogów regulujących wykonywanie tego rodzaju przewozów; |
5) |
„właściwa władza” oznacza agencję rządową lub organ państwowy odpowiedzialne za funkcje administracyjne wynikające z niniejszej Umowy; |
6) |
„Konwencja” oznacza Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, otwartą do podpisu w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., i obejmuje:
|
7) |
„całkowity koszt” oznacza koszt świadczenia usługi powiększony o uzasadnioną opłatę z tytułu ogólnych kosztów administracyjnych; |
8) |
„międzynarodowy transport lotniczy” oznacza transport lotniczy wykonywany w przestrzeni powietrznej nad terytorium więcej niż jednego państwa; |
9) |
„główne miejsce prowadzenia działalności” oznacza siedzibę główną lub siedzibę statutową przewoźnika lotniczego na terytorium Strony, gdzie wykonywane są główne czynności finansowe i prowadzona jest kontrola działalności przewoźnika lotniczego, w tym zarządzanie ciągłą zdatnością do lotu; |
10) |
„lądowanie w celach niehandlowych” oznacza lądowanie w jakimkolwiek celu innym niż zabranie na pokład pasażerów lub opuszczenie przez nich pokładu, załadunek lub wyładunek bagażu, ładunków lub poczty w ramach transportu lotniczego; |
11) |
„taryfy lotnicze” oznaczają ceny płacone przewoźnikom lotniczym lub ich agentom lub innym sprzedawcom biletów za przewóz pasażerów w ramach przewozów lotniczych (w tym wszelki inny rodzaj transportu związany z tym przewozem) oraz wszelkie warunki stosowania tych cen, w tym wynagrodzenie i warunki oferowane agencji oraz inne usługi pomocnicze; |
12) |
„stawki lotnicze” oznaczają ceny płacone za przewóz ładunków w ramach przewozów lotniczych (w tym wszelki inny rodzaj transportu związany z tym przewozem) oraz warunki stosowania tych cen, w tym wynagrodzenie i warunki oferowane agencji oraz inne usługi pomocnicze; |
13) |
„terytorium” oznacza, w przypadku Armenii, terytorium Republiki Armenii, oraz, w przypadku Unii Europejskiej i państw członkowskich UE, terytorium lądowe, wody wewnętrzne i morza terytorialne państw członkowskich UE, do których mają zastosowanie Traktaty UE, na warunkach określonych w tych Traktatach UE, a także przestrzeń powietrzną nad nimi; |
14) |
„opłata od użytkownika” oznacza opłatę nakładaną na przewoźników lotniczych z tytułu udostępnienia infrastruktury portu lotniczego lub świadczenia usług związanych z otoczeniem portu lotniczego, żeglugą powietrzną lub ochroną lotnictwa, w tym powiązanych usług i urządzeń; |
15) |
„własna obsługa naziemna” oznacza sytuację, w której użytkownik portu lotniczego bezpośrednio świadczy na własne potrzeby usługi obsługi naziemnej należące do co najmniej jednej kategorii takich usług i nie zawiera z osobą trzecią żadnego rodzaju umowy dotyczącej świadczenia takich usług; do celów niniejszej definicji przyjmuje się, że użytkownicy portów lotniczych nie są dla siebie osobami trzecimi, jeżeli:
|
16) |
„prawo piątej wolności” oznacza prawo lub przywilej, przyznane przez jedno państwo („państwo przyznające”) przewoźnikom lotniczym z innego państwa („państwo otrzymujące”), pozwalające wykonywać międzynarodowe przewozy lotnicze pomiędzy terytorium państwa przyznającego a terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem że przewozy takie rozpoczynają się lub kończą na terytorium państwa otrzymującego; |
17) |
„państwo trzecie” oznacza państwo niebędące państwem członkowskim UE ani Armenią. |
TYTUŁ I
POSTANOWIENIA GOSPODARCZE
Artykuł 3
Przyznanie praw
1. Prawa określone w niniejszym artykule podlegają postanowieniom przejściowym zawartym w załączniku I do niniejszej Umowy.
Prawa przewozowe i wykaz tras
2. Każda Strona przyznaje drugiej Stronie następujące prawa w celu wykonywania międzynarodowego transportu lotniczego przez przewoźników lotniczych drugiej Strony na zasadzie niedyskryminacji:
a) |
prawo do przelotu nad jej terytorium bez lądowania; |
b) |
prawo do lądowania na jej terytorium w celach niehandlowych; |
c) |
prawo do wykonywania regularnych i nieregularnych przewozów pasażerskich, łączonych i wyłącznie towarowych w ramach międzynarodowego transportu lotniczego między punkami (1) na następujących trasach:
|
d) |
inne prawa określone w niniejszej Umowie. Swoboda operacyjna |
3. Przewoźnicy lotniczy każdej Strony mogą – w odniesieniu do któregokolwiek lotu lub do wszystkich wykonywanych przez nich lotów, i według własnego uznania – na trasach określonych w ust. 2:
a) |
wykonywać loty w jednym kierunku lub w obu kierunkach; |
b) |
łączyć różne numery lotów w ramach jednej operacji statku powietrznego; |
c) |
obsługiwać punkty pośrednie, punkty położone dalej oraz punkty na terytoriach Stron, w dowolnej kombinacji i w dowolnej kolejności zgodnie z postanowieniami ust. 2; |
d) |
rezygnować z lądowania w dowolnym punkcie lub dowolnych punktach; |
e) |
przekazywać ruch z któregokolwiek swojego statku powietrznego na którykolwiek inny ze swoich statków powietrznych w dowolnym punkcie (zmiana statku powietrznego); |
f) |
wykonywać międzylądowania w dowolnych punktach położonych na lub poza terytorium którejkolwiek ze Stron; |
g) |
wykonywać przewozy tranzytowe przez terytorium drugiej Strony; |
h) |
łączyć ruch na pokładzie jednego statku powietrznego niezależnie od miejsca rozpoczęcia takiego ruchu; oraz |
i) |
obsługiwać więcej niż jeden punkt w ramach tego samego przewozu (tzw. „koterminalizacja”). |
Ze swobody operacyjnej przewidzianej w niniejszym ustępie można korzystać bez ograniczeń co do kierunku lub ograniczeń geograficznych oraz bez utraty prawa do wykonywania innych przewozów dozwolonych na mocy niniejszej Umowy, pod warunkiem że:
a) |
przewozy oferowane przez przewoźników lotniczych z Armenii obsługują punkt w Armenii; |
b) |
przewozy oferowane przez przewoźników lotniczych z Unii Europejskiej obsługują punkt w Unii Europejskiej. |
4. Każda Strona umożliwia przewoźnikom lotniczym określenie częstotliwości i zdolności przewozowej, które oferują w międzynarodowym transporcie lotniczym czynników ekonomicznych i zapotrzebowania rynku.. Zgodnie z tym prawem żadna ze Stron nie ogranicza jednostronnie natężenia ruchu, częstotliwości ani regularności przewozów, planów podróży, punktów początkowych lub docelowych ruchu ani typu lub typów statków powietrznych eksploatowanych przez przewoźników lotniczych drugiej Strony, z wyjątkiem przypadków, w których jest to wymagane z przyczyn celnych, technicznych, operacyjnych, ze względu na bezpieczeństwo zarządzania ruchem lotniczym, ochronę środowiska lub ochronę zdrowia, chyba że w niniejszej Umowie postanowiono inaczej.
5. Przewoźnicy lotniczy każdej ze Stron mogą obsługiwać, w tym także w ramach umów o dzieleniu oznaczeń linii, dowolny punkt położony w państwie trzecim, który nie jest ujęty w ramach określonych tras, pod warunkiem że nie wykonują oni praw piątej wolności.
6. Żadnego z postanowień niniejszej Umowy nie można traktować jako:
a) |
przyznania przewoźnikom lotniczym z Armenii prawa do przyjmowania na pokład, w dowolnym państwie członkowskim UE, pasażerów, bagażu, ładunków lub poczty, przewożonych za wynagrodzeniem, do innego punktu w tym samym państwie członkowskim UE; |
b) |
przyznania przewoźnikom lotniczym z Unii Europejskiej prawa do przyjmowania na pokład, w Armenii, pasażerów, bagażu, ładunków lub poczty, przewożonych za wynagrodzeniem, przeznaczonych do innego punktu w Armenii. |
7. Wykonując swoje odpowiednie prawa i obowiązki wynikające z niniejszej Umowy, Strony powstrzymują się od jakiejkolwiek formy dyskryminacji przewoźników lotniczych drugiej Strony, w szczególności ze względu na przynależność państwową.
8. Niezależnie od jakichkolwiek innych postanowień niniejszej Umowy każda Strona ma prawo odmówić wykonania międzynarodowego transportu lotniczego do, z lub przez terytorium państwa trzeciego, z którym ta Strona nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych.
Artykuł 4
Zezwolenie eksploatacyjne i zezwolenie techniczne
1. Po otrzymaniu wniosku o zezwolenie eksploatacyjne od przewoźnika lotniczego jednej ze Stron druga Strona udziela odpowiednich zezwoleń eksploatacyjnych i zezwoleń technicznych w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:
a) |
w przypadku przewoźnika lotniczego z Armenii:
|
b) |
w przypadku przewoźnika lotniczego z Unii Europejskiej:
|
c) |
przestrzega się art. 14 i 15; oraz |
d) |
przewoźnik lotniczy spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawowych i wykonawczych stosowanych zwykle do wykonywania międzynarodowego transportu lotniczego przez Stronę rozpatrującą wniosek. |
2. Wydając zezwolenia eksploatacyjne i zezwolenia techniczne, każda Strona traktuje wszystkich przewoźników drugiej Strony w sposób niedyskryminacyjny.
3. Po otrzymaniu wniosku o udzielenie zezwolenia eksploatacyjnego od przewoźnika lotniczego jednej ze Stron druga Strona uznaje wszelkiego rodzaju ustalenia dotyczące określenia zdolności lub przynależności państwowej dokonane przez pierwszą ze Stron w odniesieniu do tego przewoźnika lotniczego, tak jakby ustalenia takie zostały dokonane przez jej własne właściwe władze, i nie bada dalej tych kwestii, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w akapicie drugim i trzecim.
Jeżeli po otrzymaniu wniosku o udzielenie zezwolenia eksploatacyjnego od przewoźnika lotniczego lub po udzieleniu takiego zezwolenia, właściwe władze Strony otrzymującej mają określoną wątpliwość, że pomimo ustaleń dokonanych przez drugą Stronę jakikolwiek warunek udzielenia odpowiednich zezwoleń eksploatacyjnych lub technicznych przewidziany w ust. 1 nie został spełniony, Strona otrzymująca niezwłocznie informuje o tym drugą Stronę, podając należyte uzasadnienie swojej wątpliwości. W takim wypadku każda ze Stron może zwrócić się o przeprowadzenie konsultacji, w których mogą brać udział przedstawiciele właściwych władz Stron, lub zwrócić się o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących tej wątpliwości, przy czym wniosek o konsultacje rozpatruje się w możliwie najkrótszym terminie. Jeżeli sprawa pozostaje nierozstrzygnięta, każda ze Stron może wnieść sprawę do Wspólnego Komitetu o którym mowa w art. 23 (zwanego dalej „Wspólnym Komitetem”).
Niniejszy ustęp nie obejmuje uznawania ustaleń dotyczących certyfikatów bezpieczeństwa lub licencji, uzgodnień w dziedzinie ochrony ani ochrony ubezpieczeniowej.
Artykuł 5
Odmowa udzielenia, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie zezwolenia eksploatacyjnego i zezwolenia technicznego
1. Każda ze Stron może odmówić udzielenia zezwolenia eksploatacyjnego lub zezwolenia technicznego, cofnąć je, zawiesić, nałożyć na nie warunki lub ograniczyć albo w inny sposób odmówić wykonywania operacji przez przewoźnika lotniczego drugiej Strony, zawiesić takie operacje, nałożyć na nie warunki lub ograniczyć je, jeżeli:
a) |
w przypadku przewoźnika lotniczego z Armenii:
|
b) |
w przypadku przewoźnika lotniczego z Unii Europejskiej:
|
c) |
nie przestrzega się art. 8, 14 i 15; lub |
d) |
przewoźnik lotniczy nie przestrzegał przepisów ustawowych i wykonawczych, o których mowa w art. 7, lub przepisów ustawowych i wykonawczych stosowanych zwykle do międzynarodowego transportu lotniczego przez Stronę rozpatrującą wniosek. |
2. Prawa określone w niniejszym artykule są wykonywane jedynie po przeprowadzeniu konsultacji z drugą Stroną, chyba że konieczne jest podjęcie niezwłocznego działania w celu zapobieżenia dalszemu nieprzestrzeganiu ust. 1 lit. c) lub d).
3. Niniejszy artykuł nie ogranicza praw którejkolwiek ze Stron do odmowy udzielenia, cofniecia, zawieszenia, ograniczenia zezwolenia eksploatacyjnego lub zezwolenia technicznego lub nałożenia na nie warunków zgodnie z art. 14 lub 15.
Artykuł 6
Inwestowanie w przewoźników lotniczych
1. Niezależnie od art. 4 i 5 oraz po potwierdzeniu przez Wspólny Komitet zgodnie z art. 23 ust. 8, że każda ze Stron lub ich obywatele, na mocy swoich odpowiednich przepisów, mogą nabyć udział własnościowy w przedsiębiorstwie przewoźnika lotniczego drugiej Strony lub objąć nad nim skuteczną kontrolę, Strony mogą zezwolić na posiadanie przez państwa członkowskie UE lub ich obywateli większościowego udziału w przedsiębiorstwie przewoźnika lotniczego z Armenii lub na sprawowanie przez nich skutecznej kontroli nad nim, lub na posiadanie przez Armenię lub jej obywateli większościowego udziału w przedsiębiorstwie przewoźnika lotniczego z Unii Europejskiej lub na sprawowanie przez nich skutecznej kontroli nad nim zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
2. W odniesieniu do ust. 1 niniejszego artykułu inwestycje w przewożników lotniczych przez Strony lub ich obywateli będą dopuszczone w poszczególnych przypadkach na mocy wcześniejszej decyzji Wspólnego Komitetu zgodnie z art. 23 ust. 2.
Decyzja ta określa warunki związane z eksploatacją uzgodnionych linii na podstawie niniejszej Umowy oraz przewozów pomiędzy państwami trzecimi i Stronami. Do tego rodzaju decyzji nie stosuje się art. 23 ust. 11.
Artykuł 7
Przestrzeganie przepisów ustawowych i wykonawczych
1. Przekraczając granice terytorium jednej ze Stron, podczas pobytu na nim lub przy jego opuszczaniu przewoźnicy lotniczy drugiej Strony przestrzegają przepisów ustawowych i wykonawczych mających zastosowanie na tym terytorium w zakresie dopuszczania na to terytorium statków powietrznych wykonujących międzynarodowy transport lotniczy lub opuszczania przez nie tego terytorium lub wykonywania przez nie operacji na tym terytorium.
2. Przekraczając granice terytorium jednej ze Stron, podczas pobytu na tym terytorium lub przy jego opuszczaniu przez ten statek powietrzny pasażerowie, załoga, bagaż, ładunki lub poczta przewoźnika lotniczego drugiej Strony spełniają wymogi przepisów ustawowych i wykonawczych mających zastosowanie na tym terytorium w zakresie dopuszczania na to terytorium pasażerów, załogi, bagażu, ładunków lub poczty znajdujących się na pokładzie statku powietrznego, opuszczania przez nich tego terytorium i przebywania przez nich na tym terytorium (w tym przepisów dotyczących wjazdu, odprawy, przepisów imigracyjnych, paszportowych, celnych i przepisów dotyczących kwarantanny lub, w przypadku poczty, przepisów pocztowych), lub wymogi te są spełniane w ich imieniu.
3. Na swoim terytorium Strony zezwalają przewoźnikom lotniczym drugiej Strony na stosowanie środków mających na celu zapewnienie, aby przewożone były wyłącznie osoby posiadające dokumenty podróży wymagane do wjazdu na terytorium drugiej Strony lub tranzytu przez jej terytorium.
Artykuł 8
Uczciwa konkurencja
1. Strony potwierdzają, że ich wspólnym celem jest stworzenie sprawiedliwego i konkurencyjnego środowiska oraz sprawiedliwych i równych możliwości dla przedsiębiorstw zaangażowanych w usługi transportu lotniczego obu Stron, aby mogły one konkurować w zakresie eksploatacji uzgodnionych linii na określonych trasach. W związku z powyższym Strony podejmują wszelkie odpowiednie środki, aby zapewnić pełne egzekwowanie tego celu.
2. Strony potwierdzają, że swobodna, uczciwa i niezakłócona konkurencja ma znaczenie dla propagowania celów niniejszej Umowy, oraz zauważają, że istnienie kompleksowego prawa konkurencji i niezależnego organu ds. konkurencji, a także należyte i sprawne egzekwowanie ich odpowiednich przepisów prawa konkurencji mają znaczenie dla efektywnego świadczenia usług transportu lotniczego. Przepisy prawa konkurencji każdej ze Stron dotyczące kwestii objętych niniejszym artykułem, wraz z ich okresowymi zmianami, mają zastosowanie do działalności przewoźników lotniczych w granicach jurysdykcji danej Strony. Stronom przyświeca ten sam cel, jakim jest zgodność i zbieżność prawa konkurencji oraz jego skuteczne stosowanie. Będą one współpracować w stosownych przypadkach w zakresie skutecznego stosowania prawa konkurencji, w tym poprzez zezwalanie swoim odpowiednim przedsiębiorstwom lub innym obywatelom na ujawnianie, zgodnie ze swoimi odpowiednimi przepisami i orzecznictwem, informacji istotnych dla działań z zakresu prawa konkurencji podejmowanych przez organy ds. konkurencji drugiej ze Stron.
3. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może w jakikolwiek sposób wpływać na uprawnienia i kompetencje organów ds. konkurencji i sądów którejkolwiek ze Stron (oraz Komisji Europejskiej), ograniczać ich lub podwazać, a wszystkie kwestie związane z egzekwowaniem prawa konkurencji nadal pozostają w wyłącznej kompetencji tych organów i sądów. W związku z tym każde działanie podjęte na mocy niniejszego artykułu przez Stronę pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich ewentualnych działań podjętych przez te organy i sądy.
4. Każde działanie podejmowane na mocy niniejszego artykułu podlegają wyłącznej odpowiedzialności Stron i jest skierowane wyłącznie do drugiej Strony lub przedsiębiorstw świadczących usługi transportu lotniczego z punktem docelowym lub początkowym na terytorium Stron. Takie działanie nie podlega procedurze rozstrzygania sporów przewidzianej w art. 24.
5. Każda Strona eliminuje wszelkie formy dyskryminacji lub nieuczciwych praktyk, które mogłyby mieć negatywny wpływ na sprawiedliwe i równe możliwości konkurowania w świadczeniu usług transportu lotniczego przez przedsiębiorstwa drugiej Strony zaangażowane w ich świadczenie.
6. Żadna ze Stron nie udziela ani nie zezwala na udzielanie subwencji publicznych lub wsparcia jakiemukolwiek przedsiębiorstwu, jeżeli takie subwencje lub wsparcie miałyby znaczący i negatywny wpływ na sprawiedliwe i równe możliwości konkurowania przedsiębiorstw drugiej Strony w świadczeniu usług transportu lotniczego. Takie subwencje publiczne lub wsparcie mogą obejmować między innymi subsydiowanie krzyżowe; wyrównywanie strat operacyjnych; wniesienie kapitału; dotacje; zabezpieczenia; pożyczki lub ubezpieczenia na uprzywilejowanych warunkach; ochronę na wypadek upadłości; odstąpienie od odzyskania kwot należnych; zrzeczenie się zwykłego zysku z tytułu wykorzystanych funduszy publicznych; ulgi podatkowe lub zwolnienia podatkowe; rekompensatę z tytułu obciążeń finansowych nałożonych przez organy publiczne; oraz dostęp na dyskryminujących lub niekomercyjnych zasadach do urządzeń i usług żeglugi powietrznej lub portów lotniczych, paliwa, obsługi naziemnej, ochrony, komputerowych systemów rezerwacji, przydziału czasu na start lub lądowanie lub do innych powiązanych urządzeń i usług niezbędnych do wykonywania przewozów lotniczych.
7. Jeżeli Strona udziela subwencji publicznych lub wsparcia przedsiębiorstwu, zapewnia ona przejrzystość takiego środkaza pomocą wszelkich właściwych środków, które mogą obejmować wymóg, aby przedsiębiorstwo jasno i oddzielnie określiło te subwencje lub wsparcie w swoich rozliczeniach.
8. Każda Strona, na wniosek drugiej Strony, przekazuje tej drugiej Stronie, z zachowaniem rozsądnych terminów, sprawozdania finansowe dotyczące podmiotów podlegających jurysdykcji pierwszej Strony oraz wszelkie inne informacje, których druga Strona może zasadnie żądać, aby upewnić się, że przestrzegane są postanowienia niniejszego artykułu. Może to obejmować szczegółowe informacje dotyczące subwencji lub wsparcia. Takie informacje mogą zostać objęte warunkiem ich poufnego traktowania przez Stronę występującą o dostęp do tych informacji.
9. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek działania podjętego przez właściwy organ ds. konkurencji lub sąd odpowiedzialny za egzekwowanie zasad, o których mowa w ust. 5 i 6:
a) |
jeżeli jedna ze Stron stwierdzi, że przedsiębiorstwo jest dyskryminowane lub narażone na nieuczciwe praktyki w rozumieniu ust. 5 lub 6 i że można to poprzeć dowodami, może ona przedstawić uwagi na piśmie drugiej Stronie. Po poinformowaniu drugiej Strony, Strona może również zwrócić się do odpowiednich jednostek rządowych na terytorium drugiej Strony, w tym do jednostek na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym, w celu przedyskutowania kwestii związanych z niniejszym artykułem. Ponadto Strona może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji w tej kwestii z drugą Stroną w celu rozwiązania problemu. Takie konsultacje rozpoczynają się w terminie 30 dni od daty otrzymania wniosku. Przed przystąpieniem do konsultacji Strony dokonują wymiany informacji wystarczających, aby umożliwić dokładne zbadanie zastrzeżeń wyrażonych przez jedną ze Stron; |
b) |
jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia w drodze konsultacji w terminie 30 dni od daty rozpoczęcia konsultacji lub jeżeli konsultacje nie rozpoczną się w terminie 30 dni od daty otrzymania wniosku dotyczącego domniemanego naruszenia ust. 5 lub 6, Strona, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji, ma prawo zawiesić wykonywanie praw przyznanych na mocy niniejszej Umowy przedsiębiorstwom drugiej Strony, których to dotyczy, odmawiając udzielenia zezwolenia eksploatacyjnego, cofając je lub zawieszając, nakładając na korzystanie z tych praw warunki, które uzna za niezbędne, nakładając opłaty lub podejmując inne działania. Każde działanie podjęte na mocy niniejszego ustępu musi być odpowiednie, proporcjonalne i ograniczone do absolutnie niezbędnego zakresu i czasu trwania. |
10. Każda Strona stosuje skutecznie przepisy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym zgodnie z ust. 2 oraz zabrania przedsiębiorstwom:
a) |
działającym wspólnie z jakimikolwiek innym przedsiębiorstwem zawierania porozumień, podejmowania decyzji lub stosowania uzgodnionych praktyk, które mogą wpływać na usługi transportu lotniczego z punktem docelowym lub początkowym na terytorium tej Strony i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji. Zakaz ten może zostać uznany za niemający zastosowania, jeżeli te porozumienia, decyzje lub praktyki przyczyniają się do usprawnienia produkcji lub dystrybucji usług lub do wspierania postępu technicznego lub gospodarczego, umożliwiając jednocześnie konsumentom należyty udział w wynikających z tego korzyściach, oraz: (i) nie nakładają na zainteresowane przedsiębiorstwa ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia tych celów; (ii) nie umożliwiają tym przedsiębiorstwom eliminowania konkurencji w stosunku do znacznej części danych usług; oraz |
b) |
nadużywania pozycji dominującej w sposób mogący wpływać na usługi transportu lotniczego, których punktem docelowym lub początkowym jest terytorium tej Strony. |
11. Każda ze Stron powierza egzekwowanie przepisów o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, o których mowa w ust. 10, wyłącznie swojemu odpowiedniemu i niezależnemu organowi ds. konkurencji lub sądowi.
12. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek działania podjętego przez właściwy organ ds. konkurencji lub sąd odpowiedzialne za egzekwowanie zasad, o których mowa w ust. 10, jeżeli jedna ze Stron stwierdzi, że przedsiębiorstwo doświadczyło domniemanego naruszenia ust. 10 i że można to poprzeć dowodami, Strona ta może przedstawić drugiej Stronie swoje uwagi na piśmie. Po poinformowaniu drugiej Strony, Strona może również zwrócić się do odpowiednich jednostek rządowych na terytorium drugiej Strony, w tym do jednostek na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym, w celu przedyskutowania kwestii związanych z niniejszym artykułem. Ponadto Strona może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji w tej kwestii z drugą Stroną w celu rozwiązania problemu. Takie konsultacje rozpoczynają się w terminie 30 dni od daty otrzymania wniosku. Przed przystąpieniem do konsultacji Strony dokonują wymiany informacji wystarczających, aby umożliwić dokładne zbadanie zastrzeżeń wyrażonych przez jedną ze Stron.
13. Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia w drodze konsultacji w terminie 30 dni od daty rozpoczęcia konsultacji lub jeżeli konsultacje nie rozpoczną się w terminie 30 dni od daty otrzymania wniosku dotyczącego domniemanego naruszenia ust. 10, oraz pod warunkiem, że właściwy organ ds. konkurencji lub sąd uznał, że doszło do naruszenia prawa antymonopolowego, Strona, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji, ma prawo zawiesić wykonywanie praw przyznanych na mocy niniejszej Umowy przedsiębiorstwom drugiej Strony, których to dotyczy, odmawiając udzielenia zezwolenia eksploatacyjnego, cofając je lub zawieszając, obwarowując korzystanie z tych praw warunkami, które uzna za niezbędne, nakładając opłaty lub podejmując inne działania. Każde działanie podjęte na mocy niniejszego ustępu musi być odpowiednie, proporcjonalne i ograniczone do absolutnie niezbędnego zakresu i czasu trwania.
Artykuł 9
Możliwości handlowe
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części A załącznika II.
2. Strony zgodnie uważają, że przeszkody w prowadzeniu działalności gospodarczej napotykane przez podmioty prowadzące działalność zarobkową utrudniłyby uzyskanie korzyści wynikających z niniejszej Umowy. Strony angażują się zatem w proces skutecznego i wzajemnego usuwania przeszkód w prowadzeniu działalności gospodarczej przez podmioty prowadzące działalność zarobkową obu Stron, w przypadku gdy takie przeszkody mogą utrudniać działalność zarobkową, powodować zakłócenie konkurencji lub negatywnie wpływać na równe możliwości konkurowania.
3. Przewoźnicy lotniczy obu Stron nie są zobowiązani do posiadania sponsora lokalnego.
4. Wspólny Komitet określa zasady współpracy dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej i możliwości handlowych, monitoruje postępy w skutecznym usuwaniu przeszkód, jakie w prowadzeniu działalności gospodarczej napotykają podmioty prowadzące działalność zarobkową, oraz regularnie dokonuje przeglądu rozwoju sytuacji, w tym zmian w przepisach ustawowych i wykonawczych. Zgodnie z art. 23 Strona może wystąpić z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Wspólnego Komitetu w celu przedyskutowania wszelkich kwestii dotyczących stosowania niniejszego artykułu.
5. Przewoźnicy lotniczy każdej ze Stron mają prawo do swobodnego zakładania biur i placówek na terytorium drugiej Strony, w przypadku gdy takie biura i placówki są wymagane do wykonywania transportu lotniczego, a także promocji i sprzedaży przewozów w ramach transportu lotniczego oraz powiązanych działań, w tym prawo do sprzedaży i wystawiania biletów lub lotniczych listów przewozowych, własnych lub jakiegokolwiek innego przewoźnika lotniczego.
6. Przewoźnicy lotniczy każdej ze Stron są uprawnieni, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi drugiej Strony dotyczącymi wjazdu, pobytu i zatrudnienia, do sprowadzenia i utrzymywania na terytorium drugiej Strony kadry kierowniczej, pracowników działu sprzedaży, personelu technicznego, personelu operacyjnego oraz innych specjalistów niezbędnych do wspierania świadczenia usług transportu lotniczego. Obie Strony ułatwiają i przyspieszają wydawanie zezwoleń na pracę – o ile takie są wymagane – pracownikom zatrudnionym w biurach zgodnie z niniejszym ustępem, w tym pracownikom wykonującym określone zadania tymczasowe przez okres nieprzekraczający 90 dni, z zastrzeżeniem odpowiednich obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych.
7. Bez uszczerbku dla akapitu drugiego, każdy przewoźnik lotniczy ma następujące prawa w odniesieniu do obsługi naziemnej na terytorium drugiej Strony:
a) |
prawo do wykonywania własnej obsługi naziemnej (własna obsługa naziemna); lub |
b) |
prawo wyboru – spośród konkurujących podmiotów, w tym innych przewoźników lotniczych – dostawców świadczących kompleksowe lub częściowe usługi obsługi naziemnej, w przypadku gdy przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron zapewniają takim dostawcom dostęp do rynku i w przypadku gdy tacy dostawcy są obecni na rynku. |
Prawa określone w akapicie pierwszym lit. a) i b) podlegają jedynie szczególnym ograniczeniom dotyczącym dostępnej powierzchni lub zdolności przewozowej, które wynikają z potrzeby utrzymania bezpiecznego funkcjonowania portu lotniczego. W przypadku gdy prowadzą one do ograniczenia własnej obsługi naziemnej, uniemożliwiają ją lub wykluczają oraz w przypadku gdy nie istnieje skuteczna konkurencja między dostawcami usług obsługi naziemnej, Strona, której to dotyczy, zapewnia, aby wszystkie tego rodzaju usługi były dostępne na równych i odpowiednich warunkach dla wszystkich przewoźników lotniczych; ceny za takie usługi ustala się zgodnie z odpowiednimi, obiektywnymi, przejrzystymi i niedyskryminacyjnymi kryteriami.
8. Każdy dostawca usług obsługi naziemnej, niezależnie do tego, czy jest to przewoźnik lotniczy, ma prawo – w odniesieniu do obsługi naziemnej na terytorium drugiej Strony – do świadczenia usług obsługi naziemnej na rzecz przewoźników lotniczych działających w tym samym porcie lotniczym, jeżeli posiada odpowiednie zezwolenie i jest to zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
9. Każda ze Stron zapewnia, aby jej przepisy, wytyczne i procedury dotyczące przydziału czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych na jej terytorium były stosowane w sposób niezależny, przejrzysty, skuteczny, niedyskryminacyjny oraz terminowy.
10. Strona może wymagać powiadomienia, wyłącznie w celach informacyjnych, o planach operacyjnych, programach lub rozkładach lotów w odniesieniu do przewozów lotniczych wykonywanych na podstawie niniejszej Umowy, aby móc sprawdzić, czy prawa przyznane na podstawie niniejszej Umowy są przestrzegane. Jeżeli Strona wymaga takiego powiadomienia, ogranicza ona do minimum obciążenia administracyjne związane z wymogami i procedurami dotyczącymi powiadomień w odniesieniu do pośredników w zakresie transportu lotniczego oraz przewoźników lotniczych drugiej Strony.
11. Każdy przewoźnik lotniczy każdej ze Stron może prowadzić na terytorium drugiej Strony sprzedaż przewozów lotniczych i powiązanych usług bezpośrednio lub, według własnego uznania, poprzez agentów sprzedaży, innych pośredników wyznaczonych przez przewoźnika lotniczego lub przez internet lub za pośrednictwem dowolnego innego dostępnego kanału. Każdy przewoźnik lotniczy ma prawo do sprzedaży takich przewozów i powiązanych usług, a każda osoba ma swobodę ich zakupu w walucie obowiązującej na danym terytorium lub w innych swobodnie wymienialnych walutach.
12. Przewoźnikom lotniczym każdej ze Stron zezwala się na pokrywanie w walucie lokalnej wydatków lokalnych, w tym między innymi zakupów paliwa i opłat lotniskowych, na terytorium drugiej Strony. Przewoźnicy lotniczy każdej ze Stron mogą wedle własnego uznania pokrywać takie wydatki na terytorium drugiej Strony w swobodnie wymienialnych walutach po rynkowym kursie wymiany.
13. Każdy przewoźnik lotniczy ma prawo dokonać – na żądanie – wymiany uzyskanych na miejscu dochodów na swobodnie wymienialne waluty oraz przelewu takich dochodów, w dowolnej chwili i w dowolny sposób, z terytorium drugiej Strony do wybranego przez siebie państwa. Na dokonanie wymiany i przelewu zezwala się bezzwłocznie, bez ograniczeń ani opodatkowania, po rynkowym kursie wymiany stosowanym do bieżących transakcji i przelewów w dniu złożenia przez przewoźnika lotniczego pierwotnego wniosku o dokonanie przelewu, przy czym nie podlegają one żadnym opłatom, z wyjątkiem opłat zwykle pobieranych przez banki z tytułu takich transakcji wymiany lub przelewu.
14. Przy wykonywaniu lub oferowaniu usług na podstawie niniejszej Umowy każdy przewoźnik lotniczy jednej ze Stron może zawierać porozumienia o współpracy handlowej, takie jak porozumienia dotyczące dzielenia pojemności statku powietrznego lub umowy o dzieleniu oznaczeń linii z:
a) |
dowolnym przewoźnikiem lotniczym lub dowolnymi przewoźnikami lotniczymi Stron; |
b) |
dowolnym przewoźnikiem lotniczym lub dowolnymi przewoźnikami lotniczymi państwa trzeciego; oraz |
c) |
dowolnym dostawcą usług transportu naziemnego (lądowego lub morskiego) z dowolnego państwa; |
pod warunkiem że: (i) przewoźnik faktyczny posiada odpowiednie prawa przewozowe; (ii) przewoźnicy marketingowi posiadają odpowiednie podstawowe prawa trasowe; oraz (iii) porozumienia te spełniają wymogi w zakresie bezpieczeństwa i konkurencji stosowane zwykle do takich porozumień.
15. W przypadku sprzedaży usług transportu pasażerów w ramach porozumień o współpracy handlowej, nabywcę informuje się w punkcie sprzedaży, a w każdym razie przy odprawie lub przed wejściem na pokład, gdy w ramach przesiadki nie jest wymagana odprawa do kolejnego lotu, o tym, który z przewoźników obsługuje każdy odcinek przewozu.
16. W odniesieniu do transportu pasażerów dostawcy usług transportu naziemnego nie podlegają przepisom ustawowym i wykonawczym regulującym transport lotniczy jedynie z tego względu, że takie usługi transportu naziemnego są zapewniane przez przewoźnika lotniczego pod jego własną nazwą.
17. Niezależnie od wszelkich innych postanowień niniejszej Umowy zezwala się bez ograniczeń przewoźnikom lotniczym oraz pośrednim dostawcom usług transportu towarowego Stron na wykorzystywanie w związku z międzynarodowym transportem lotniczym wszelkich środków transportu naziemnego w celu przewozu ładunków do lub z dowolnych punktów położonych na terytoriach Stron lub w państwach trzecich, w tym przewozu do i ze wszystkich międzynarodowych portów lotniczych wyposażonych w urządzenia do odprawy celnej, włącznie z – w stosownych przypadkach – prawem do przewozu ładunków pod zamknięciem celnym zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Dla takich ładunków, niezależnie od tego, czy przewożone są drogą naziemną czy lotniczą, udostępnia się procedury rejestracji celnej i urządzenia do odprawy celnej w portach lotniczych. Przewoźnicy lotniczy mogą wykonywać usługi transportu naziemnego we własnym zakresie lub realizować je poprzez zawieranie porozumień z innymi dostawcami usług transportu naziemnego, w tym transportu naziemnego wykonywanego przez innych przewoźników lotniczych i pośrednich dostawców usług lotniczego transportu towarowego. Takie usługi intermodalnych przewozów towarowych mogą być oferowane za jedną łączną cenę obejmującą transport lotniczy i naziemny, pod warunkiem że nadawcy ładunków nie są wprowadzani w błąd co do okoliczności takiego przewozu.
18. Przewoźnicy lotniczy każdej ze Stron są uprawnieni do zawierania porozumień dotyczących franczyzy lub oznaczania marką z przedsiębiorstwami, w tym z przewoźnikami lotniczymi, którejkolwiek Strony lub państw trzecich, pod warunkiem że przewoźnicy lotniczy posiadają odpowiednie upoważnienie i spełniają warunki przewidziane w przepisach ustawowych i wykonawczych zwykle stosowanych przez Strony do takich porozumień, a w szczególności w przepisach zawierających wymóg ujawnienia tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz.
19. Przewoźnicy lotniczy każdej ze Stron mogą zawierać porozumienia w sprawie leasingu statków powietrznych z załogą lub bez załogi w celu wykonywania międzynarodowego transportu lotniczego z:
a) |
dowolnym przewoźnikiem lotniczym lub dowolnymi przewoźnikami lotniczymi Stron; oraz |
b) |
dowolnym przewoźnikiem lotniczym lub dowolnymi przewoźnikami lotniczymi państwa trzeciego, |
pod warunkiem że wszystkie podmioty uczestniczące w takich porozumieniach posiadają odpowiednie zezwolenie i spełniają warunki przewidziane w odpowiednich przepisach ustawowych i wykonawczych stosowanych przez Strony do takich porozumień. Żadna ze Stron nie wymaga od przewoźnika lotniczego, który oddaje w leasing statki powietrzne, aby posiadał prawa przewozowe na mocy niniejszej Umowy na trasach, na których te statki powietrzne będą eksploatowane. Strony mogą wymagać, aby porozumienia te zostały zatwierdzone przez ich właściwe władze. W przypadku gdy Strona wymaga takiego zatwierdzenia, ogranicza do minimum obciążenia administracyjne dla przewoźników lotniczych wynikające z procedur zatwierdzenia.
Artykuł 10
Opłaty celne i opodatkowanie
1. Po przybyciu na terytorium jednej ze Stron statki powietrzne eksploatowane w międzynarodowym transporcie lotniczym przez przewoźników lotniczych drugiej Strony, ich normalne wyposażenie pokładowe, paliwo, smary, zapasy techniczne podlegające zużyciu, sprzęt naziemny, części zapasowe (w tym silniki), zapasy pokładowe (w tym między innymi żywność, napoje alkoholowe i bezalkoholowe, wyroby tytoniowe i inne produkty w ograniczonych ilościach przeznaczone na sprzedaż pasażerom lub do wykorzystania przez nich podczas lotu), oraz inne produkty przeznaczone do użycia lub wykorzystywane wyłącznie w związku z eksploatacją lub obsługą statku powietrznego wykonującego międzynarodowy transport lotniczy, są zwolnione – na zasadzie wzajemności oraz pod warunkiem, że tego rodzaju wyposażenie i zapasy pozostają na pokładzie statku powietrznego – z wszelkich ograniczeń przywozowych, podatków od majątku i od kapitału, opłat celnych i podatków akcyzowych oraz innych podobnych opłat i należności, które są:
a) |
nakładane przez władze krajowe lub lokalne lub przez Unię Europejską; oraz |
b) |
nie są związane z kosztem świadczonej usługi. |
2. Z podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem opłat związanych z kosztem świadczonej usługi, są również zwolnione na zasadzie wzajemności:
a) |
zapasy pokładowe, w ramach rozsądnych limitów, wwiezione lub dostarczone na terytorium jednej ze Stron i zabrane na pokład wylatującego statku powietrznego przewoźnika lotniczego drugiej Strony wykonującego międzynarodowy transport lotniczy, w tym w przypadkach, gdy takie zapasy są przeznaczone do wykorzystania na odcinku lotu wykonywanego nad tym terytorium; |
b) |
sprzęt naziemny i części zapasowe (w tym silniki), wwiezione na terytorium jednej ze Stron w celu wykonania obsługi bieżącej, konserwacyjnej lub naprawy statku powietrznego przewoźnika lotniczego drugiej Strony wykonującego międzynarodowy transport lotniczy; |
c) |
paliwo, smary i zapasy techniczne podlegające zużyciu, wwiezione lub dostarczone na terytorium jednej ze Stron, przeznaczone do wykorzystania na statku powietrznym przewoźnika lotniczego drugiej Strony wykonującego międzynarodowy transport lotniczy, w tym w przypadkach, gdy takie zapasy są przeznaczone do wykorzystania na odcinku lotu mającym miejsce nad wspomnianym terytorium; |
d) |
materiały drukowane, zgodnie z przepisami celnymi każdej ze Stron, wwiezione lub dostarczone na terytorium jednej ze Stron i zabrane na pokład wylatującego statku powietrznego przewoźnika lotniczego drugiej Strony wykonującego międzynarodowy transport lotniczy, w tym także do przypadków, w którychtakie produkty są przeznaczone do wykorzystania na odcinku lotu wykonywanego nad tym terytorium. |
3. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie uniemożliwia Stronie nakładania, w sposób niedyskryminacyjny, podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jej terytorium w celu wykorzystania przez statek powietrzny przewoźnika lotniczego obsługującego połączenie między dwoma punktami znajdującymi się na jej terytorium.
4. Normalne wyposażenie pokładowe, a także materiały, zapasy i części zapasowe, o których mowa w ust. 1 i 2, przechowywane zwykle na pokładzie statku powietrznego eksploatowanego przez przewoźnika lotniczego jednej ze Stron, mogą być wyładowywane na terytorium drugiej Strony jedynie za uprzednią zgodą organów celnych tej Strony oraz mogą pozostawać pod nadzorem lub kontrolą tych organów do czasu ich ponownego wywozu lub uzyskania innego przeznaczenia zgodnie z przepisami celnymi.
5. Zwolnienia przewidziane w niniejszym artykule mają także zastosowanie w przypadku, gdy przewoźnicy lotniczy jednej ze Stron zawarli z innym przewoźnikiem lotniczym, który korzysta z podobnych zwolnień udzielonych przez drugą Stronę, umowę w celu użyczenia lub przekazania na terytorium drugiej Strony przedmiotów wyszczególnionych w ust. 1 i 2.
6. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie uniemożliwia Stronie nakładania podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na towary sprzedawane w innych celach niż do zużycia przez pasażerów na pokładzie statku powietrznego na odcinku przewozu lotniczego między dwoma punktami położonymi na jej terytorium, w których dozwolone jest wejście na pokład statku powietrznego lub jego opuszczenie.
7. Bagaże i ładunki przewożone w tranzycie bezpośrednim przez terytorium jednej ze Stron są zwolnione z podatków, opłat celnych, opłat oraz innych podobnych należności, które nie są związane z kosztem świadczonej usługi.
8. Wyposażenie i zapasy, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wymagać umieszczenia pod nadzorem lub poddania kontroli właściwych władz.
9. Postanowienia niniejszej Umowy nie mają wpływu na system podatku od wartości dodanej (VAT).
10. Niniejsza Umowa pozostaje bez uszczerbku dla postanowień odpowiednich konwencji między państwami członkowskimi UE a Armenią o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodów i kapitału.
Artykuł 11
Opłaty od użytkownika
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części A załącznika II.
2. Każda ze Stron zapewnia, aby opłaty od użytkownika, jakie mogą być nakładane przez jej właściwe władze lub podmioty nakładające opłaty na przewoźników lotniczych drugiej Strony z tytułu korzystania ze służb żeglugi powietrznej i służb kontroli ruchu lotniczego, były oparte na kosztach i niedyskryminacyjne. W żadnym przypadku warunki ustalania tego rodzaju opłat od użytkownika nakładanych na przewoźników lotniczych drugiej Strony nie mogą być mniej korzystne od najbardziej korzystnych warunków zapewnionych jakiemukolwiek innemu przewoźnikowi lotniczemu.
3. Każda ze Stron zapewnia, aby opłaty od użytkownika, jakie mogą być nakładane przez jej właściwe władze lub podmioty nakładające opłaty na przewoźników lotniczych drugiej Strony z tytułu korzystania z portu lotniczego, infrastruktury i usług w zakresie ochrony lotnictwa oraz związanej z nimi infrastruktury i usług, z wyjątkiem opłat nakładanych za świadczenie usług opisanych w art. 9 ust. 7, były wolne od nieuzasadnionej dyskryminacji, nie wprowadzały dyskryminacji ze względu na przynależność państwową i były równomiernie rozdzielone między kategorie użytkowników. Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 1, takie opłaty od użytkownika odzwierciedlają całkowite koszty ponoszone przez właściwe władze lub podmioty nakładające opłaty w związku z zapewnianiem odpowiednich urządzeń i usług portów lotniczych oraz w zakresie ochrony lotnictwa w danym porcie lotniczym lub portach lotniczych, w których stosuje się wspólny system opłat, ale nie mogą przekraczać tych kosztów. Opłaty takie mogą uwzględniać racjonalną stopę zwrotu z aktywów po amortyzacji. Urządzenia i usługi, za korzystanie z których pobierane są opłaty od użytkownika, są udostępniane w sposób wydajny i ekonomiczny. W żadnym przypadku stosowanie tego rodzaju opłat wobec przewoźników lotniczych drugiej Strony nie może odbywać się na warunkach mniej korzystnych od najkorzystniejszych warunków zapewnionych jakiemukolwiek innemu przewoźnikowi lotniczemu w czasie stosowania tych opłat.
4. Każda Strona wymaga od właściwych władz lub podmiotów nakładających opłaty na jej terytorium i od przewoźników lotniczych korzystających z jej usług i infrastruktury podjęcia konsultacji i wymiany informacji niezbędnych do dokładnego zbadania zasadności opłat od użytkownika zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2 i 3. Każda Strona zapewnia, aby właściwe władze lub podmioty nakładające opłaty informowały użytkowników z odpowiednim wyprzedzeniem o wszelkich propozycjach zmian w opłatach od użytkownika, aby umożliwić użytkownikom wyrażenie opinii i przedstawienie uwag przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian.
Artykuł 12
Taryfy lotnicze i stawki lotnicze
1. Każda Strona zezwala przewoźnikom lotniczym Stron na swobodne ustalanie taryf lotniczych i stawek lotniczych w oparciu o swobodną i uczciwą konkurencję.
2. Każda Strona może wymagać, w sposób niedyskryminacyjny, powiadomienia swoich właściwych władz, w sposób uproszczony i wyłącznie w celach informacyjnych, o taryfach lotniczych i stawkach lotniczych oferowanych za usługi rozpoczynające się na jej terytorium i wykonywane przez przewoźników lotniczych obu Stron. Takiego powiadomienia można wymagać od przewoźników lotniczych najwcześniej w chwili pierwotnego ogłoszenia taryfy lotniczej lub stawki lotniczej.
3. Właściwe władze mogą prowadzić dyskusje dotyczące kwestii takich jak, między innymi, wymogi i procedury dotyczące powiadamiania o stawkach lotniczych i taryfach lotniczych, oraz taryf lotniczych i stawek lotniczych, które mogą być niesprawiedliwe, nieuzasadnione, dyskryminujące lub subsydiowane.
Artykuł 13
Dane statystyczne
1. Każda Strona udostępnia drugiej Stronie dostępne dane statystyczne dotyczące transportu lotniczego objętego niniejszą Umową, zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w sposób niedyskryminacyjny i zgodnie z uzasadnionymi potrzebami.
2. Strony współpracują ze sobą, w tym w ramach Wspólnego Komitetu, w celu ułatwienia wymiany informacji statystycznych potrzebnych do celów monitorowania rozwoju transportu lotniczego objętego niniejszą Umową.
TYTUŁ II
WSPÓŁPRACA REGULACYJNA
Artykuł 14
Bezpieczeństwo lotnictwa
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części B załącznika II.
2. W celu zapewnienia wdrożenia przez Strony postanowień niniejszego artykułu oraz wymogów regulacyjnych i norm, o których mowa w ust. 1, Armenia uczestniczy w pracach Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego w charakterze obserwatora od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy.
Postępy Armenii w osiąganiu zgodności z wymogami regulacyjnymi i normami dotyczącymi transportu lotniczego, wskazanymi w części B załącznika II, podlegają stałemu monitorowaniu i ocenom okresowym, które Unia Europejska przeprowadza we współpracy z Armenią.
W przypadku gdy Armenia uzna, że spełnia wymogi regulacyjne i normy dotyczące transportu lotniczego, wskazane w części B załącznika II, informuje Unię Europejską o potrzebie przeprowadzenia oceny.
Po osiągnięciu przez Armenię pełnej zgodności z wymogami regulacyjnymi i normami dotyczącymi transportu lotniczego, wskazanymi w części B załącznika II, Wspólny Komitet określa dokładny status i warunki uczestnictwa Armenii w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz jej statusu obserwatora.
3. Strony zapewniają, aby statki powietrzne zarejestrowane w jednej ze Stron, podejrzewane o nieprzestrzeganie międzynarodowych norm bezpieczeństwa lotnictwa ustanowionych zgodnie z Konwencją, lądujące w portach lotniczych otwartych dla międzynarodowego ruchu lotniczego na terytorium drugiej Strony, podlegały inspekcjom rampowym przeprowadzanym przez właściwe władze drugiej Strony, na pokładzie i w otoczeniu statku powietrznego w celu sprawdzenia zarówno ważności dokumentów statku powietrznego i jego załogi, jak i widocznego stanu statku powietrznego i jego wyposażenia.
4. Właściwe władze Strony mogą w każdej chwili wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji dotyczących norm bezpieczeństwa utrzymywanych przez drugą Stronę.
5. Właściwe władze Strony wprowadzają wszelkie odpowiednie i natychmiastowe środki w każdym przypadku, gdy stwierdzą, że:
a) |
statek powietrzny, produkt lub operacja mogą nie spełniać minimalnych norm ustanowionych zgodnie z Konwencją lub wymogami regulacyjnymi i normami dotyczącymi transportu lotniczego, wskazanymi w części B załącznika II, w zależności od tego, które z tych wymogów i norm mają zastosowanie; |
b) |
istnieją poważne obawy, że statek powietrzny lub eksploatacja statku powietrznego nie spełniają minimalnych wymogów ustanowionych zgodnie z Konwencją lub wymogów regulacyjnych i norm dotyczących transportu lotniczego, wskazanych w części B załącznika II, w zależności od tego, które z tych wymogów i norm mają zastosowanie; lub |
c) |
istnieją poważne obawy dotyczące braku skutecznego utrzymywania i stosowania minimalnych norm ustanowionych zgodnie z Konwencją lub wymogów regulacyjnych i norm dotyczących transportu lotniczego, wskazanych w części B załącznika II, w zależności od tego, które z tych wymogów i norm mają zastosowanie. |
6. W przypadku gdy jedna Strona podejmuje działania na podstawie ust. 5, niezwłocznie informuje o tym drugą Stronę, podając powody podjęcia takich działań.
7. Jakiekolwiek działanie podjęte przez Stronę zgodnie z ust. 5 zostaje przerwane z chwilą ustania okoliczności stanowiących podstawę do jego podjęcia.
Artykuł 15
Ochrona lotnictwa
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi ochrony lotnictwa wskazanymi w części C załącznika II.
2. Armenia może być poddana inspekcji Komisji Europejskiej zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony lotnictwa wskazanymi w części C załącznika II. Strony ustanawiają mechanizm niezbędny do wymiany informacji o wynikach takich inspekcji w zakresie ochrony lotnictwa.
3. W związku z tym, że zapewnienie bezpieczeństwa cywilnym statkom powietrznym, ich pasażerom i załodze jest podstawowym warunkiem wstępnym wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych, Strony potwierdzają swoje wzajemne zobowiązania dotyczące zapewnienia ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji, a w szczególności zobowiązania wynikające z postanowień Konwencji, Konwencji w sprawie przestępstw i niektórych innych czynów popełnionych na pokładzie statków powietrznych, podpisanej w Tokio w dniu 14 września 1963 r., Konwencji o zwalczaniu bezprawnego zawładnięcia statkami powietrznymi, podpisanej w Hadze w dniu 16 grudnia 1970 r., Konwencji o zwalczaniu bezprawnych czynów skierowanych przeciwko bezpieczeństwu lotnictwa cywilnego, podpisanej w Montrealu w dniu 23 września 1971 r., Protokołu o zwalczaniu bezprawnych czynów przemocy w portach lotniczych obsługujących międzynarodowe lotnictwo cywilne, podpisanego w Montrealu w dniu 24 lutego 1988 r., oraz Konwencji w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania, podpisanej w Montrealu w dniu 1 marca 1991 r., w zakresie w jakim obie Strony są stronami tych konwencji, a także wszelkich innych konwencji i protokołów dotyczących ochrony lotnictwa cywilnego, których Strony są stronami.
4. Na żądanie Strony udzielają sobie nawzajem wszelkiej niezbędnej pomocy w celu zapobiegania aktom bezprawnego zawładnięcia cywilnymi statkami powietrznymi i innym bezprawnym aktom skierowanym przeciw bezpieczeństwu takich statków powietrznych, ich pasażerów i załogi, portów lotniczych oraz urządzeń nawigacji lotniczej, a także jakiemukolwiek innemu zagrożeniu dla ochrony lotnictwa cywilnego.
5. W przypadkach, których nie przewidziano w wymogach regulacyjnych i normach dotyczących ochrony lotnictwa wskazanych w części C załącznika II, Strony we wzajemnych stosunkach postępują zgodnie z międzynarodowymi normami ochrony lotnictwa i odpowiednimi zalecanymi praktykami ustanowionymi przez ICAO. Obie Strony nakładają na zarejestrowanych przez siebie użytkowników statków powietrznych lub na użytkowników statków powietrznych, którzy mają główne miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na ich terytorium, oraz na operatorów portów lotniczych, które znajdują się na ich terytorium, wymóg działania zgodnie z takimi przepisami dotyczącymi ochrony lotnictwa.
6. Każda Strona zapewnia stosowanie na swoim terytorium skutecznych środków w celu ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji, w tym między innymi kontroli bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu podręcznego, kontroli bezpieczeństwa bagażu rejestrowanego, kontroli bezpieczeństwa i środków kontroli w zakresie ochrony stosowanych wobec osób niebędących pasażerami, w tym załogi, oraz przenoszonych przez nie przedmiotów, kontroli bezpieczeństwa i środków kontroli w zakresie ochrony stosowanych wobec ładunków, poczty, zaopatrzenia pokładowego i zaopatrzenia portu lotniczego oraz kontroli dostępu do strefy operacyjnej lotniska i stref zastrzeżonych lotniska. Środki te dostosowuje się w celu sprostania rosnącemu zagrożeniu dla ochrony lotnictwa cywilnego. Każda Strona wyraża zgodę na to, aby jej przewoźnicy lotniczy mogli być objęci wymogiem przestrzegania przepisów dotyczących ochrony lotnictwa, o których mowa w ust. 1 i 5, oraz innych przepisów dotyczących ochrony lotnictwa, wymaganych przez drugą Stronę przy wjeździe na terytorium tej drugiej Strony, opuszczaniu go lub przebywaniu na nim.
7. Z pełnym uwzględnieniem i wzajemnym poszanowaniem suwerenności drugiej Strony, każda Strona może przyjąć środki ochrony stosowane przy wjeździe na jej terytorium, a także środki nadzwyczajne w celu sprostania konkretnemu zagrożeniu bezpieczeństwa, o których należy niezwłocznie powiadomić drugą Stronę. Każda Strona pozytywnie rozpatruje wszelkie wnioski drugiej Strony o zastosowanie uzasadnionych szczególnych środków ochrony oraz uwzględnia środki ochrony już stosowane przez drugą Stronę oraz wszelkie opinie, które druga Strona może przedstawić. Każda Strona uznaje jednak, że żadne z postanowień niniejszego artykułu nie ogranicza możliwości odmowy przez jedną ze Stron dopuszczenia na swoje terytorium lotu lub lotów, które uważa ona za zagrożenie dla swojego bezpieczeństwa. Z wyjątkiem sytuacji, gdy nie jest to racjonalnie możliwe w nagłych przypadkach, każda Strona informuje z wyprzedzeniem drugą Stronę o wszelkich szczególnych środkach ochrony, które zamierza wprowadzić, mogących mieć znaczący wpływ finansowy lub operacyjny na usługi transportu lotniczego świadczone na podstawie niniejszej Umowy. Każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Wspólnego Komitetu w celu przedyskutowania takich środków ochrony, zgodnie z art. 23.
8. W przypadku zaistnienia lub groźby zaistnienia aktu bezprawnego zawładnięcia cywilnym statkiem powietrznym lub innych bezprawnych aktów skierowanych przeciwko bezpieczeństwu takich statków powietrznych, ich pasażerów i załogi, portów lotniczych lub urządzeń nawigacji lotniczej, Strony udzielają sobie nawzajem pomocy poprzez ułatwienie łączności oraz inne odpowiednie środki mające na celu szybkie i bezpieczne położenie kresu takiemu aktowi lub groźbie zaistnienia aktu.
9. Każda Strona wprowadza wszelkie środki, jakie uzna za wykonalne, w celu zapewnienia, aby statek powietrzny będący przedmiotem bezprawnego zawładnięcia lub innych aktów bezprawnej ingerencji, znajdujący się na ziemi na jej terytorium, został zatrzymany, chyba że odlot tego statku powietrznego jest konieczny ze względu na nadrzędny obowiązek ochrony życia ludzkiego. Jeżeli jest to wykonalne, środki takie wprowadza się na podstawie wzajemnych konsultacji.
10. Jeżeli Strona ma uzasadnione powody, by sądzić, że druga Strona odstąpiła od postanowień niniejszego artykułu dotyczących ochrony lotnictwa, Strona ta występuje z wnioskiem o natychmiastowe przeprowadzenie konsultacji z drugą Stroną. Takie konsultacje rozpoczynają się w terminie 30 dni od dnia otrzymania takiego wniosku.
11. Bez uszczerbku dla art. 5, nieosiągnięcie zadowalającego porozumienia w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia takich konsultacji lub przed upływem uzgodnionego dłuższego okresu stanowi podstawę do odmowy udzielenia zezwolenia eksploatacyjnego jednego lub większej liczby przewoźników lotniczych drugiej Strony, a także do cofnięcia, ograniczenia,takiego zezwolenia lub nałożenia na nie warunków.
12. W przypadku nagłego i nadzwyczajnego zagrożenia Strona może podjąć natychmiastowe działania tymczasowe.
13. Jakiekolwiek działanie podjęte na podstawie ust. 11 zostaje zakończone z chwilą spełnienia przez drugą Stronę postanowień niniejszego artykułu.
Artykuł 16
Zarządzanie ruchem lotniczym
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części D załącznika II, a w przypadku gdy nie zostało to przewidziane w ramach regulacyjnych UE, przynajmniej z odpowiednimi normami ICAO i zalecanymi praktykami, na warunkach określonych w niniejszym artykule.
2. Strony współpracują w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym w celu rozszerzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej na Armenię, w celu poprawy obecnych norm bezpieczeństwa i ogólnej efektywności operacji ruchu lotniczego w Europie, optymalizacji zdolności kontroli ruchu lotniczego, minimalizacji opóźnień i zwiększenia skuteczności w zakresie ochrony środowiska. W tym celu, od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, Armenia będzie zaangażowana w charakterze obserwatora w prace Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej oraz innych organów związanych z jednolitą europejską przestrzenią powietrzną. Wspólny Komitet jest odpowiedzialny za monitorowanie i ułatwianie współpracy w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym.
3. Mając na względzie uproszczenie stosowania przepisów dotyczących jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej na swoich terytoriach:
a) |
Armenia wprowadza niezbędne środkiw celu przystosowania swoich struktur instytucjonalnych i nadzorczych w zakresie służb żeglugi powietrznej i zarządzania ruchem lotniczym, tak aby były zgodne z wymogami jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej; |
b) |
Armenia ustanawia w szczególności właściwy krajowy organ nadzorczy, niezależny przynajmniej funkcjonalnie od instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej; |
c) |
Unia Europejska włącza Armenię do odpowiednich inicjatyw operacyjnych dotyczących służb żeglugi powietrznej, przestrzeni powietrznej i interoperacyjności, podejmowanych w związku z jednolitą europejską przestrzenią powietrzną, w szczególności poprzez:
|
d) |
Armenia wprowadza niezbędne środki, aby wdrożyć system skuteczności działania Unii Europejskiej w celu optymalizacji ogólnej efektywności lotu, zmniejszenia kosztów oraz zwiększenia bezpieczeństwa i zdolności istniejących systemów. |
Artykuł 17
Środowisko
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części E załącznika II.
2. Strony zgadzają się co do konieczności ochrony środowiska poprzez propagowanie zrównoważonego rozwoju lotnictwa. Strony zamierzają współpracować w celu określenia zagrożeń związanych z wpływem lotnictwa na środowisko.
3. Strony uznają znaczenie współpracy w celu uwzględnienia i zminimalizowania wpływu lotnictwa na środowisko w sposób zgodny z celami niniejszej Umowy.
4. Strony uznają znaczenie przeciwdziałania zmianie klimatu, a tym samym redukcji emisji gazów cieplarnianych związanych z lotnictwem zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Strony postanawiają zacieśnić współpracę w tym zakresie, w tym w ramach odpowiednich porozumienień wielostronnych, a w szczególności poprzez wdrożenie globalnego środka rynkowego, który uzgodniono podczas 39. Zgromadzenia ICAO, oraz stosowanie mechanizmu ustanowionego na mocy art. 6 ust. 4 Porozumienia paryskiego zawartego na podstawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, w celu opracowania globalnych środków rynkowych służących redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze lotnictwa oraz rozpatrzenia wszelkich innych kwestii, o których mowa w art. 6, będących przedmiotem szczególnego zainteresowania w związku z emisjami powodowanymi przez lotnictwo międzynarodowe.
5. Strony zobowiązują się do wymiany informacji oraz prowadzenia regularnej bezpośredniej komunikacji i dialogu między ekspertami w celu zacieśnienia współpracy w zakresie ograniczenia wpływu lotnictwa na środowisko, w tym w obszarze:
a) |
badań i rozwoju w odniesieniu do przyjaznych dla środowiska technologii lotniczych; |
b) |
innowacji w obszarze zarządzania ruchem lotniczym służącej ograniczeniu wpływu lotnictwa na środowisko; |
c) |
badań i rozwoju zrównoważonych paliw alternatywnych dla lotnictwa; |
d) |
kwestii dotyczących wpływu lotnictwa na środowisko oraz ograniczenia emisji lotniczych mających wpływ na klimat; oraz |
e) |
zmniejszenia i monitorowania hałasu w celu ograniczenia wpływu lotnictwa na środowisko. |
6. Strony również, zgodnie ze swoimi wielostronnymi prawami i obowiązkami dotyczącymi środowiska, skutecznie zacieśniają współpracę, w tym finansową i technologiczną, w odniesieniu do środków ukierunkowanych na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z lotnictwa międzynarodowego.
7. Strony uznają konieczność wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania wpływowi transportu lotniczego na środowisko lub w inny sposób ograniczania takiego wpływu, pod warunkiem że środki te są w pełni zgodne z ich prawami i zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego.
Artykuł 18
Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego
Strony potwierdzają swoje zobowiązania wynikające z Konwencji o ujednoliceniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, sporządzonej w Montrealu dnia 28 maja 1999 r. (konwencja montrealska).
Artykuł 19
Ochrona konsumentów
Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części F załącznika II.
Artykuł 20
Komputerowe systemy rezerwacji
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części A załącznika II.
2. Sprzedawcy komputerowych systemów rezerwacji (zwanych dalej „KSR”) prowadzący działalność na terytorium jednej Strony są uprawnieni do dostarczania, utrzymywania i swobodnego udostępniania swoich KSR biurom podróży lub przedsiębiorstwom turystycznym, których podstawową działalność stanowi dystrybucja na terytorium drugiej Strony produktów związanych z podróżowaniem, pod warunkiem że każdy KSR jest zgodny z odpowiednimi wymogami regulacyjnymi drugiej Strony.
3. Każda Strona znosi wszelkie istniejące wymogi, które mogłyby ograniczać swobodny dostęp KSR jednej Strony do rynku drugiej Strony lub w inny sposób ograniczać konkurencję. Strony powstrzymują się od przyjmowania jakichkolwiek takich wymogów.
4. Żadna ze Stron, na swoim terytorium, nie nakłada ani nie dopuszcza nakładania na sprzedawców KSR drugiej Strony wymogów w odniesieniu do sposobu wyświetlania KSR, innych niż te nałożone na ich własnych sprzedawców KSR lub każdy inny KSR funkcjonujący na ich rynku. Żadna ze Stron nie zapobiega zawieraniu umów między sprzedawcami KSR, ich dostawcami a ich abonentami, które dotyczą wymiany informacji o usługach turystycznych oraz ułatwiają wyświetlanie kompleksowych i obiektywnych informacji konsumentom lub które dotyczą spełniania wymogów regulacyjnych dotyczących neutralnych sposobów wyświetlania.
5. Strony zapewniają, aby właścicielom i operatorom KSR jednej Strony, którzy spełniają odpowiednie wymogi regulacyjne drugiej Strony, przysługiwała taka sama możliwość posiadania KSR na terytorium drugiej Strony, jaką mają właściciele i operatorzy każdego innego KSR funkcjonującego na rynku tej Strony.
Artykuł 21
Aspekty społeczne
1. Z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w załączniku I, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze lub procedury były zgodne z wymogami regulacyjnymi oraz normami dotyczącymi transportu lotniczego wskazanymi w części G załącznika II.
2. Strony uznają znaczenie uwzględnienia wpływu niniejszej Umowy na pracę, zatrudnienie i warunki pracy. Strony zobowiązują się do współpracy w kwestiach związanych z pracą wchodzących w zakres stosowania niniejszej Umowy, między innymi w odniesieniu do wpływuna zatrudnienie, prawa podstawowe w pracy, warunki pracy, ochronę socjalną i dialog społeczny.
3. Strony, poprzez swoje przepisy ustawodawcze, wykonawcze oraz praktyki, propagują wysoki poziom ochrony w dziedzinie pracy i spraw społecznych w sektorze lotnictwa cywilnego.
4. Strony uznają znaczenie korzyści uzyskiwanych w przypadku gdy znaczne zyski gospodarcze wynikające z otwartych i konkurencyjnych rynków połączy się z wysokimi standardami pracy dla pracowników. Strony wykonują niniejszą Umowę w sposób, który przyczynia się do przestrzegania wysokich standardów pracy, niezależnie od statusu własnościowego lub charakteru danych przewoźników lotniczych, oraz tak, aby zapewnić, by prawa i zasady określone w odpowiednich przepisach ustawowych i wykonawczych Stron nie były naruszane, lecz skutecznie egzekwowane.
5. Strony zobowiązują się do propagowania i skutecznego wdrażania w swoich przepisach ustawowych i praktykach podstawowych standardów pracy uznanych na poziomie międzynarodowym, zawartych w podstawowych konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy ratyfikowanych przez Armenię i państwa członkowskie UE.
6. Strony zobowiązują się również do propagowania innych uzgodnionych na poziomie międzynarodowym standardów i umów w dziedzinie pracy i spraw społecznych, mających znaczenie dla sektora lotnictwa cywilnego, oraz do ich skutecznego wdrażania i egzekwowania w swoim prawie krajowym.
7. Każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Wspólnego Komitetu w celu podjęcia kwestii związanych z pracą, które określi ona jako znaczące.
TYTUŁ III
POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE I KOŃCOWE
Artykuł 22
Interpretacja i wykonanie
1. Strony wprowadzają wszelkie odpowiednie środki, ogólne lub szczególne, aby zapewnić wykonanie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy, oraz powstrzymują się od wszelkich działań, które mogłyby zagrozić osiągnięciu celów niniejszej Umowy.
2. Każda ze Stron jest odpowiedzialna na swoim terytorium za prawidłowe wykonanie niniejszej Umowy.
3. Każda Strona przekazuje drugiej Stronie wszelkie niezbędne informacje i udziela jej pomocy, z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych danej Strony, w odniesieniu do dochodzeń dotyczących ewentualnych naruszeń, prowadzonych przez drugą Stronę na mocy jej odpowiednich uprawnień zgodnie z niniejszą Umową.
4. W każdym przypadku, gdy Strony działają w ramach uprawnień nadanych im na mocy niniejszej Umowy w kwestiach, które mają znaczenie dla drugiej Strony i które dotyczą właściwych władz lub przedsiębiorstw drugiej Strony, właściwe władze drugiej Strony otrzymują pełne informacje i mają możliwość wyrażenia opinii, zanim zostanie podjęta ostateczna decyzja.
5. W zakresie, w jakim postanowienia niniejszej Umowy oraz przepisy aktów prawnych wyszczególnionych w załączniku II są co do istoty tożsame z odpowiednimi zasadami Traktatów UE, a także z aktami przyjętymi na mocy Traktatów UE, te postanowienia i przepisy interpretuje się, w zakresie ich wykonania i stosowania, zgodnie z odpowiednimi orzeczeniami i decyzjami Trybunału Sprawiedliwości oraz Komisji Europejskiej.
Artykuł 23
Wspólny Komitet
1. Niniejszym ustanawia się Wspólny Komitet składający się z przedstawicieli Stron. Wspólny Komitet jest odpowiedzialny za nadzorowanie zarządzania niniejszą Umową oraz zapewnia jej prawidłowe wykonanie. Wspólny Komitet formułuje zalecenia i podejmuje decyzje w przypadkach wyraźnie przewidzianych w niniejszej Umowie.
2. Wspólny Komitet prowadzi swoje prace i podejmuje decyzje na zasadzie konsensusu. Decyzje podjęte przez Wspólny Komitet są wiążące dla Stron.
3. Wspólny Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
4. Wspólny Komitet zbiera się w zależności od potrzeb i przynajmniej raz w roku. Każda Strona może wystąpić z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Wspólnego Komitetu.
5. Strona może wystąpić z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Wspólnego Komitetu w celu dążenia do rozwiązania wszelkich kwestii związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej Umowy. Posiedzenie takie rozpoczyna się w najwcześniejszym możliwym terminie, nie później jednak niż dwa miesiące od dnia otrzymania wniosku, chyba że Strony uzgodniły inaczej.
6. W celu prawidłowego wykonywania niniejszej Umowy Strony wymieniają informacje, a na wniosek jednej ze Stron przeprowadzają konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu.
7. Na podstawie przyznania praw określonych w art. 3 Wspólny Komitet zatwierdza w drodze decyzji przeprowadzoną przez Unię Europejską ocenę wdrożenia i stosowania przez Armenię przepisów UE, o których mowa w pkt 1 załącznika I.
8. Zgodnie z art. 6 Wspólny Komitet rozpatruje kwestie związane z inwestycjami w przewoźników lotniczych Stron oraz zmianami w zakresie skutecznej kontroli nad przewoźnikami lotniczymi Stron.
9. Zgodnie z art. 14, Wspólny Komitet monitoruje proces stopniowego wycofywania – podczas okresu przejściowego opisanego w załączniku I – statków powietrznych zarejestrowanych w Armenii i użytkowanych przez operatorów znajdujących się pod kontrolą regulacyjną Armenii, które nie posiadają certyfikatu typu wydanego zgodnie z odpowiednimi przepisami UE wskazanymi w części B załącznika II, w celu zapewnienia stopniowego wycofania takich statków powietrznych zgodnie z pkt 7 załącznika I.
10. Wspólny Komitet rozwija również współpracę, w szczególności poprzez:
a) |
ocenę warunków rynkowych mających wpływ na przewozy lotnicze objęte zakresem niniejszej Umowy; |
b) |
podejmowanie działań w celu skutecznego rozwiązywania problemów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz możliwościami handlowymi, o których mowaw art. 9, które mogą między innymi utrudnić dostęp do rynku oraz sprawne wykonywanie przewozów lotniczych w ramach niniejszej Umowy, jako środki mające na celu celu zapewnienie uczciwej konkurencji, zbieżności przepisów oraz zminimalizowania obciążeń regulacyjnych związanych z wykonywaniem przewozów lotniczych; |
c) |
wymianę informacji, w tym doradztwo dotyczące zmian w przepisach ustawowych, wykonawczych i w politykach Stron, które mogą mieć wpływ na przewozy lotnicze; |
d) |
rozważanie potencjalnych obszarów dalszego rozwoju niniejszej Umowy, w tym zaleceń dotyczących zmian w niniejszej Umowie lub warunków i procedur przystąpienia państw trzecich do niniejszej Umowy; |
e) |
poddawanie pod dyskusję ogólnych kwestii związanych z inwestycjami, strukturą własności i kontrolą; |
f) |
rozwój współpracy regulacyjnej i obustronne zaangażowanie na rzecz wzajemnego uznania oraz zbieżności przepisów i środków; |
g) |
zachęcanie do konsultacji, w stosownych przypadkach, w sprawach związanych z transportem lotniczym rozpatrywanych przez organizacje międzynarodowe, w stosunkach z państwami trzecimi i w ramach porozumień wielostronnych, w tym w celu zbadania możliwości przyjęcia wspólnego stanowiska; |
h) |
ułatwianie wymiany informacji statystycznych między Stronami do celów monitorowania rozwoju przewozów lotniczych objętych zakresem niniejszej Umowy; oraz |
i) |
badanie społecznych skutków niniejszej Umowy w miarę jej stosowania oraz przedstawianie odpowiednich odpowiedzi na obawy uznane za uzasadnione. |
11. Jeżeli Wspólny Komitet nie rozpatrzy przekazanej mu kwestii w ciągu sześciu miesięcy od dnia jej wniesienia, Strony mogą wprowadzić odpowiednie środki zabezpieczające na podstawie art. 25.
12. Niniejsza Umowa nie wyklucza współpracy i rozmów między właściwymi władzami Stron poza Wspólnym Komitetem, w tym w dziedzinach ochrony, bezpieczeństwa, środowiska, zarządzania ruchem lotniczym, infrastruktury lotniczej, konkurencji i ochrony konsumentów. Strony informują Wspólny Komitet o wynikach takiej współpracy i dyskusji, które mogą mieć wpływ na wykonanie niniejszej Umowy.
Artykuł 24
Rozstrzyganie sporów i arbitraż
1. Wszelkie spory dotyczące stosowania lub interpretacji niniejszej Umowy, z wyjątkiem kwestii wynikających z art. 8, które nie zostaną rozstrzygnięte na posiedzeniu Wspólnego Komitetu, mogą, na wniosek każdej ze Stron, zostać skierowane do arbitrażu zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym artykule.
2. Wniosek o arbitraż przedkłada się na piśmie drugiej Stronie. Strona skarżąca wskazuje w swoim wniosku sporny środek i wyjaśnia powody, dla których uważa taki środek za niezgodny z niniejszą Umowa.
3. O ile Strony nie uzgodnią inaczej, rozstrzygnięcia w trybie arbitrażu dokonuje trybunał, w skład którego wchodzi trzech arbitrów i który powołuje się w następujący sposób:
a) |
w terminie 20 dni od daty otrzymania wniosku o arbitraż każda ze Stron wyznacza jednego arbitra. W terminie 30 dni od wyznaczenia tych dwóch arbitrów, wyznaczają oni za porozumieniem trzeciego arbitra, który obejmuje funkcję przewodniczącego trybunału; |
b) |
jeżeli którakolwiek ze Stron nie mianuje arbitra lub jeżeli trzeci arbiter nie został wyznaczony zgodnie z lit. a), każda ze Stron może zwrócić się do przewodniczącego Rady ICAO z wnioskiem o wyznaczenie niezbędnego arbitra lub arbitrów w terminie 30 dni od daty otrzymania tego wniosku. Jeżeli przewodniczący Rady ICAO jest obywatelem Armenii lub państwa członkowskiego UE, wyznaczenia dokonuje najstarszy rangą zastępca przewodniczącego Rady ICAO, który nie jest obywatelem Armenii ani państwa członkowskiego UE. |
4. Datą powołania trybunału jest dzień, w którym ostatni z trzech arbitrów zaakceptuje wyznaczenie, zgodnie z procedurami, które ustanowi Wspólny Komitet.
5. Na wniosek Strony trybunał, w terminie 10 dni od jego powołania, wydaje wstępną decyzję o uznaniu sprawy za pilną.
6. Na wniosek jednej ze Stron trybunał może nakazać drugiej Stronie wprowadzenie tymczasowych środków zaradczych do chwili wydania przez trybunał ostatecznego orzeczenia.
7. Trybunał przekazuje Stronom wstępne sprawozdanie przedstawiające ustalenia faktyczne, możliwość zastosowania odpowiednich postanowień oraz ogólne uzasadnienie każdego z jego ustaleń i zaleceń, nie później niż w terminie 90 dni po dniu jego powołania. Jeżeli trybunał uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący trybunału powiadamia o tym Strony na piśmie, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin przedłożenia przez trybunał wstępnego sprawozdania. W żadnym przypadku sprawozdanie wstępne nie może zostać przekazane później niż w terminie 120 dni po dniu powołania trybunału.
8. W terminie 14 dni od przekazania sprawozdania wstępnego Strona może złożyć pisemny wniosek do trybunału o dokonanie przeglądu konkretnych aspektów tego sprawozdania.
9. W pilnych przypadkach trybunał dokłada wszelkich starań, aby przedłożyć wstępne sprawozdanie w terminie 45 dni, a w każdym razie nie później niż w terminie 60 dni po dacie jego powołania. W ciągu siedmiu7 dni od przekazania wstępnego sprawozdania Strona może złożyć pisemny wniosek do trybunału o dokonanie przeglądu konkretnych aspektów tego sprawozdania. Po rozważeniu wszelkich pisemnych uwag dotyczących wstępnego sprawozdania przedstawionych przez Strony trybunał może zmienić swoje sprawozdanie oraz przeprowadzić wszelkie dalsze badania, jakie uzna za stosowne. Ustalenia zawarte w ostatecznym orzeczeniu muszą zawierać wystarczające omówienie argumentów przedstawionych na etapie wstępnego przeglądu oraz jasno odpowiadać na pytania i uwagi Stron.
10. Trybunał przedstawia Stronom swoje ostateczne orzeczenie w terminie 120 dni od dnia, w którym został powołany. Jeżeli trybunał uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący trybunału powiadamia o tym Strony na piśmie, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin doręczenia przez trybunał orzeczenia. W żadnym przypadku orzeczenie nie może zostać doręczone później niż w terminie 150 dni po dniu powołania trybunału.
11. W pilnych przypadkach trybunał dokłada wszelkich starań, aby doręczyć orzeczenie w terminie 60 dni od dnia, w którym został powołany. Jeżeli trybunał uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący trybunału powiadamia o tym Strony na piśmie, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin doręczenia przez trybunał orzeczenia. W żadnym przypadku orzeczenie nie może zostać doręczone później niż w terminie 75 dni po dniu powołania trybunału.
12. Strony mogą składać wnioski o wyjaśnienie ostatecznego orzeczenia w ciągu 10 dni od jego doręczenia, a każdego takiego wyjaśnienia udziela się w terminie 15 dni od daty złożenia takiego wniosku.
13. W przypadku gdy trybunał ustali, że doszło do naruszenia niniejszej Umowy, a Strona odpowiedzialna nie zastosowała się do ostatecznego orzeczenia trybunału lub nie osiągnęła porozumienia z drugą Stroną w sprawie rozwiązania zadowalającego obie Strony w terminie 40 dni od doręczenia przez trybunał ostatecznego orzeczenia, druga Strona może zawiesić stosowanie porównywalnych korzyści wynikających z niniejszej Umowy lub może częściowo lub, w stosownych przypadkach, całkowicie zawiesić wykonywanie niniejszej Umowy do czasu, gdy Strona odpowiedzialna zastosuje się do ostatecznego orzeczenia trybunału lub do czasu osiągnięcia przez Strony porozumienia w sprawie rozwiązania zadowalającego obie Strony.
Artykuł 25
Środki zabezpieczające
1. Jeśli jedna ze Stron uważa, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania wynikającego z niniejszej Umowy, może ona zastosować odpowiednie środki zabezpieczające. Zakres i czas trwania środków zabezpieczających ograniczone są do tego, co jest absolutnie niezbędne w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji lub utrzymania równowagi niniejszej Umowy. W pierwszej kolejności stosuje się środki, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie niniejszej Umowy.
2. Strona rozważająca zastosowanie środków zabezpieczających powiadamia o tym drugą Stronę za pośrednictwem Wspólnego Komitetu oraz przekazuje wszelkie stosowne informacje.
3. Strony niezwłocznie rozpoczynają konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu w celu osiągnięcia rozwiązania zadowalającego obie Strony.
4. Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 1 lit. c) i art. 5 ust. 1 lit. c), Strona, której to dotyczy, nie może stosować środków zabezpieczających przed upływem jednego miesiąca od dnia powiadomienia dokonanego na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu, chyba że procedura konsultacji na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu została zakończona przed upływem tego terminu.
5. Strona, której to dotyczy, niezwłocznie powiadamia Wspólny Komitet o zastosowanych środkach oraz przekazuje wszystkie stosowne informacje.
6. Jakiekolwiek działanie podjęte na podstawie niniejszego artykułu zostaje zakończone z chwilą, gdy Strona niewypełniająca dotąd zobowiązań spełni postanowienia niniejszej Umowy.
Artykuł 26
Związek z innymi umowami
1. W okresie tymczasowego stosowania na podstawie art. 30 istniejące umowy dwustronne oraz porozumienia między Armenią a państwami członkowskimi, które obowiązują w momencie podpisywania niniejszej Umowy, zostają zawieszone, z wyjątkiem zakresu określonego w ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Bez uszczerbku dla ust. 1 i 3 oraz pod warunkiem, że nie ma miejsca dyskryminacja przewoźników lotniczych z Unii Europejskiej ze względu na ich przynależność państwową:
a) |
istniejące prawa i korzystniejsze postanowienia lub traktowanie w zakresie własności, praw przewozowych, zdolności przewozowej, częstotliwości połączeń, typu lub zmiany statków powietrznych, dzielenia oznaczeń linii oraz ustalania cen wynikające z umów dwustronnych lub porozumień między Armenią i państwami członkowskimi UE, obowiązujących w chwili podpisania niniejszej Umowy, nieobjęte niniejszą Umową lub korzystniejsze lub bardziej elastyczne w zakresie swobody danych przewoźników lotniczych niż ma to miejsce w ramach niniejszej Umowy, mogą być w dalszym ciągu wykonywane; |
b) |
spór między Stronami dotyczący tego, czy postanowienia lub traktowanie wynikające z umów dwustronnych lub porozumień między Armenią a państwami członkowskimi UE są korzystniejsze lub bardziej elastyczne, rozstrzyga się w ramach mechanizmu rozstrzygania sporów, o którym mowa w art. 24. Spory dotyczące sposobu ustalania stosunku między sprzecznymi postanowieniami lub sposobami traktowania również rozstrzyga się w ramach mechanizmu rozstrzygania sporów, o którym mowa w art. 24. |
3. Po wejściu w życie niniejszej Umowy zgodnie z art. 30 oraz z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu, niniejsza Umowa staje się nadrzędna wobec odpowiednich postanowień istniejących dwustronnych umów i porozumień między Armenią a państwami członkowskimi UE, które obowiązują w momencie podpisywania niniejszej Umowy.
4. Jeżeli Strony stają się stronami umowy wielostronnej lub zatwierdzają decyzję podjętą przez ICAO lub inną organizację międzynarodową, a ta umowa lub decyzja dotyczy kwestii objętych zakresem stosowania niniejszej Umowy, przeprowadzają konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu zgodnie z art. 23 w celu ustalenia, czy niniejszą Umowę należy zmienić w celu uwzględnienia takiego rozwoju sytuacji.
Artykuł 27
Zmiany
1. Jakakolwiek zmiana niniejszej Umowy może być uzgadniana przez Strony na podstawie konsultacji przeprowadzonych zgodnie z art. 23. Zmiany wchodzą w życie zgodnie z warunkami określonymi w art. 30.
2. Jeżeli jedna ze Stron chce zmienić postanowienia niniejszej Umowy, powiadamia o swojej decyzji Wspólny Komitet.
3. Wspólny Komitet może, na wniosek jednej ze Stron oraz zgodnie z niniejszym artykułem, podejmować na zasadzie konsensusu decyzje dotyczące zmian w załącznikach do niniejszej Umowy.
4. Niniejsza Umowa pozostaje bez uszczerbku dla prawa każdej ze Stron, z zastrzeżeniem przestrzegania zasady niedyskryminacji i postanowień niniejszej Umowy, do jednostronnego przyjmowania nowych przepisów lub wprowadzania zmian w swoich obowiązujących przepisach w dziedzinie transportu lotniczego lub w obszarach pokrewnych wymienionych w załączniku II.
5. Gdy jedna ze Stron rozważa przyjęcie nowych przepisów lub wprowadzenie zmian w swoich obowiązujących przepisach w dziedzinie transportu lotniczego lub w obszarach pokrewnych wymienionych w załączniku II, informuje o tym drugą Stronę w odpowiednim zakresie i w miarę możliwości. Na wniosek którejkolwiek ze Stron może odbyć się wymiana poglądów we Wspólnym Komitecie.
6. Każda ze Stron regularnie i w stosownym terminie informuje drugą Stronę o przyjęciu nowych przepisów lub wprowadzeniu zmian w swoich obowiązujących przepisach w dziedzinie transportu lotniczego lub w obszarach pokrewnych wymienionych w załączniku II. Na wniosek którejkolwiek ze Stron Wspólny Komitet w terminie 60 następujących po tym dni przeprowadza wymianę poglądów na temat skutków przyjęcia takich nowych przepisów lub wprowadzenia takich zmian dla należytego funkcjonowania niniejszej Umowy.
7. W następstwie wymiany poglądów, o której mowa w ustępie 6, Wspólny Komitet:
a) |
przyjmuje decyzję zmieniającą załącznik II, tak aby wprowadzić do niego, w stosownych przypadkach na zasadzie wzajemności, dane nowe przepisy lub zmiany; |
b) |
przyjmuje decyzję skutkującą tym, że dane nowe przepisy lub zmiany uznaje się za zgodne z niniejszą Umową; lub |
c) |
zaleca wszelkiego rodzaju inne środki, które zostaną zastosowane w rozsądnym terminie w celu zapewnienia należytego funkcjonowania niniejszej Umowy. |
Artykuł 28
Wypowiedzenie
Każda ze Stron może w dowolnym czasie powiadomić na pisemnie drogą dyplomatyczną drugą Stronę o swojej decyzji w sprawie wypowiedzeniu niniejszej Umowy. Powiadomienie takie przesyła się jednocześnie do ICAO i do Sekretariatu Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Niniejsza Umowa wygasa o północy czasu GMT na koniec sezonu lotniczego Zrzeszenia Międzynarodowego Transportu Lotniczego (IATA), który jest w toku po upływie jednego roku od daty pisemnego powiadomienia o wypowiedzeniu Umowy, chyba że powiadomienie zostanie wycofane przed upływem tego terminu za zgodą Stron.
Artykuł 29
Rejestracja
Niniejszą Umowę oraz wszelkie zmiany do niej – po ich wejściu w życie – rejestruje się w Radzie ICAO, zgodnie z art. 83 Konwencji, oraz w Sekretariacie Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 102 Karty Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 30
Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
1. Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Instrumenty ratyfikacji lub zatwierdzenia składa się u Depozytariusza, który powiadamia o tym drugą Stronę.
2. Depozytariuszem niniejszej Umowy jest Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej.
3. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po powiadomieniu Stron przez Depozytariusza o otrzymaniu ostatniego instrumentu ratyfikacji lub zatwierdzenia.
4. Bez uszczerbku dla ust. 3, Strony zgadzają się tymczasowo stosować niniejszą Umowę, jak określono w ust. 5, zgodnie ze swoimi odpowiednimi procedurami wewnętrznymi i prawem krajowym.
5. Tymczasowe stosowanie staje się skuteczne od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po powiadomieniu Stron przez Depozytariusza o otrzymaniu:
a) |
powiadomienia ze strony Unii Europejskiej o zakończeniu procedur istotnych dla Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz niezbędnych w tym celu; oraz |
b) |
instrumentu ratyfikacji lub zatwierdzenia złożonego przez Armenię, o którym mowa w ust. 1. |
Artykuł 31
Teksty autentyczne
Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz w języku armeńskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.
W przypadku jakiejkolwiek rozbieżności między wersjami językowymi Wspólny Komitet zadecyduje, którą wersję językową należy zastosować.
W DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.
Съставено в Брюксел на петнадесети ноември две хиляди двадесет и първа година.
Hecho en Bruselas, el quince de noviembre de dos mil veintiuno.
V Bruselu dne patnáctého listopadu dva tisíce dvacet jedna.
Udfærdiget i Bruxelles den femtende november to tusind og enogtyve.
Geschehen zu Brüssel am fünfzehnten November zweitausendeinundzwanzig.
Kahe tuhande kahekümne esimese aasta novembrikuu viieteistkümnendal päeval Brüsselis.
Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα πέντε Νοεμβρίου δύο χιλιάδες είκοσι ένα.
Done at Brussels on the fifteenth day of November in the year two thousand and twenty one.
Fait à Bruxelles, le quinze novembre deux mille vingt et un.
Arna dhéanamh sa Bhruiséil, an cúigiú lá déag de mhí na Samhna sa bhliain dhá mhíle fiche agus a haon.
Sastavljeno u Bruxellesu petnaestog studenoga godine dvije tisuće dvadeset prve.
Fatto a Bruxelles, addì quindici novembre duemilaventuno.
Briselē, divi tūkstoši divdesmit pirmā gada piecpadsmitajā novembrī.
Priimta du tūkstančiai dvidešimt pirmų metų lapkričio penkioliktą dieną Briuselyje.
Kelt Brüsszelben, a kétezer-huszonegyedik év november havának tizenötödik napján.
Magħmul fi Brussell, fil-ħmistax-il jum ta’ Novembru fis-sena elfejn u wieħed u għoxrin.
Gedaan te Brussel, vijftien november tweeduizend eenentwintig.
Sporządzono w Brukseli dnia piętnastego listopada roku dwa tysiące dwudziestego pierwszego.
Feito em Bruxelas, em quinze de novembro de dois mil e vinte e um.
Întocmit la Bruxelles la cincisprezece noiembrie două mii douăzeci și unu.
V Bruseli pätnásteho novembra dvetisícdvadsaťjeden.
V Bruslju, dne petnajstega novembra leta dva tisoč enaindvajset.
Tehty Brysselissä viidentenätoista päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattakaksikymmentäyksi.
Som skedde i Bryssel den femtonde november år tjugohundratjugoett.
Կատարված՝ Բրյուսելում երկու հազար քսանմեկ թվականի նոյեմբերի տասնհինգին:
(1) Odniesienie do punktów w niniejszym artykule należy rozumieć jako odniesienie do międzynarodowych portów lotniczych.
(2) Zob.: Konkluzje Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. wraz z komunikatem Komisji w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa z dnia 12 maja 2004 r. zatwierdzonym przez Radę w jej konkluzjach z dnia 14 czerwca 2004 r.
(3) Wielostronna umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, Republiką Albanii, Bośnią i Hercegowiną, Republiką Bułgarii, Republiką Chorwacji, Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Republiką Islandii, Republiką Czarnogóry, Królestwem Norwegii, Rumunią, Republiką Serbii i Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie(1) w sprawie ustanowienia Wspólnego Europejskiego Obszaru Lotniczego (Dz.U. UE L 285 z 16.10.2006, s. 3). (1 Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.).
(4) Islandia, Księstwo Liechtensteinu, Królestwo Norwegii i Konfederacja Szwajcarska.
ZAŁĄCZNIK I
POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE
1.
Przestrzeganie przez Armenię wszystkich wymogów regulacyjnych i norm dotyczących transportu lotniczego wskazanych w załączniku II, z wyjątkiem przepisów w zakresie ochrony lotnictwa określonych w części C załącznika II, podlega ocenie przeprowadzanej w ramach odpowiedzialności Unii Europejskiej i zatwierdzanej decyzją Wspólnego Komitetu. Ocenę taką przeprowadza się najpóźniej dwa lata po wejściu w życie niniejszej Umowy.
2.
Niezależnie od art. 3, uzgodnione prawa i określone trasy niniejszej Umowy nie obejmują – do momentu przyjęcia decyzji, o której mowa w pkt 1 – prawa przewoźników lotniczych obu Stron do wykonywania praw piątej wolności innych niż te przyznane wcześniej na mocy umów dwustronnych między Armenią a państwami członkowskimi UE, w tym w odniesieniu do przewoźników lotniczych Armenii między punktami na terytorium Unii Europejskiej.Po przyjęciu decyzji, o której mowa w pkt 1, przewoźnicy lotniczy obu Stron są uprawnieni do wykonywania praw piątej wolności, w tym w odniesieniu do przewoźników lotniczych Armenii między punktami na terytorium Unii Europejskiej zgodnie z art. 3.
3.
Przestrzeganie przez Armenię wymogów regulacyjnych i norm dotyczących przepisów w zakresie ochrony lotnictwa wskazanych w części C załącznika II podlega ocenie przeprowadzanej w ramach odpowiedzialności Unii Europejskiej i zatwierdzanej decyzją Wspólnego Komitetu. Ocenę taką przeprowadza się najpóźniej trzy lata po wejściu w życie niniejszej Umowy. Do tego czasu Armenia wdraża Dokument 30 Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego.
4.
Po przyjęciu decyzji, o której mowa w pkt 3, poufną część przepisów w zakresie ochrony lotnictwa wskazanych w części C załącznika II udostępnia się właściwemu organowi Armenii, z zastrzeżeniem umowy o wymianie szczególnie wrażliwych informacji z zakresu ochrony, w tym informacji niejawnych UE.
5.
Stopniowe przechodzenie Armenii do pełnego stosowania przepisów Unii Europejskiej dotyczących transportu lotniczego wskazanych w załączniku II, może podlegać regularnym ocenom. Oceny te przeprowadza Komisja Europejska we współpracy z Armenią.
6.
Od dnia wydania decyzji, o której mowa w pkt 1, Armenia będzie stosować przepisy dotyczące przyznawania koncesji zasadniczo równoważne z przepisami zawartymi w rozdziale II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty. Właściwe władze Unii Europejskiej stosują postanowienia art. 4 ust. 3 w odniesieniu do wzajemnego uznawania ustaleń dotyczących zdolności lub przynależnośi państwowej dokonanych przez właściwe władze Armenii po potwierdzeniu przez Wspólny Komitet pełnego stosowania przez Armenię tych przepisów dotyczących przyznawania koncesji.
7.
Bez uszczerbku dla decyzji przyjętej w ramach Wspólnego Komitetu lub zgodnie z art. 25, zdatnością do lotu statku powietrznego zarejestrowanego w armeńskim rejestrze i użytkowanego przez operatorów znajdujących się pod kontrolą regulacyjną Armenii, który nie posiada certyfikatu typu wydanego przez Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) zgodnie z odpowiednimi przepisami UE wskazanymi w części B załącznika II, można zarządzać w ramach odpowiedzialności właściwych władz armeńskich zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami krajowymi Armenii nie dłużej niż do dnia 1 stycznia 2023 r., pod warunkiem że dany statek powietrzny spełnia międzynarodowe normy bezpieczeństwa ustanowione na mocy Konwencji. Tego rodzaju statki powietrzne nie korzystają z jakichkolwiek praw przyznawanych na mocy niniejszej Umowy i nie mogą być eksploatowane na trasach lotniczych do, z lub w Unii Europejskiej.
ZAŁĄCZNIK II
(poddawany regularnej aktualizacji)
PRZEPISY MAJĄCE ZASTOSOWANIE W DZIEDZINIE LOTNICTWA CYWILNEGO
Wymogi regulacyjne i normy określone w mających zastosowanie przepisach wymienionych poniżej aktów muszą być spełniane zgodnie z niniejszą Umową, o ile w niniejszym załączniku lub w załączniku I nie określono inaczej. W stosownych przypadkach w niniejszym załączniku określono dostosowania dotyczące poszczególnych aktów:
A. DOSTĘP DO RYNKU I POWIĄZANE KWESTIE
Nr 1008/2008
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty
Przepisy mające zastosowanie: art. 2, art. 23 ust. 1, art. 24 oraz załącznik I, a także rozdział II zgodnie z pkt 6 załącznika I do niniejszej Umowy.
Nr 785/2004
Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 285/2010 z dnia 6 kwietnia 2010 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–8.
2009/12
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/12/WE z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie opłat lotniskowych
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–11.
96/67
Dyrektywa Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–9, art. 11–21 oraz załącznik; w odniesieniu do stosowania art. 20 ust. 2 termin „Komisja” należy odczytywać jako „Wspólny Komitet”.
Nr 80/2009
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 80/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2299/89
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–11 oraz załączniki.
B. BEZPIECZEŃSTWO LOTNICTWA
Bezpieczeństwo lotnictwa i rozporządzenie podstawowe w sprawie EASA
Nr 216/2008
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (WE) nr 690/2009 z dnia 30 lipca 2009 r., |
— |
rozporządzeniem (WE) nr 1108/2009. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–3 (tylko akapit pierwszy) oraz załącznik;
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 6/2013 z dnia 8 stycznia 2013 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/4 z dnia 5 stycznia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–68, z wyjątkiem art. 65, art. 69 ust. 1 akapit drugi, art. 69 ust. 4 oraz załączniki I–VI.
Nr 319/2014
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 319/2014 z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie opłat i honorariów pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 593/2007
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–17 oraz załącznik.
Nr 646/2012
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 646/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych nakładanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–25.
Nr 104/2004
Rozporządzenie Komisji nr 104/2004/WE z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiające zasady w sprawie organizacji i składu komisji odwoławczej Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–7 oraz załącznik.
Operacje lotnicze
Nr 965/2012
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 800/2013 z dnia 14 sierpnia 2013 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 71/2014 z dnia 27 stycznia 2014 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 83/2014 z dnia 29 stycznia 2014 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 379/2014 z dnia 7 kwietnia 2014 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/140 z dnia 29 stycznia 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1329 z dnia 31 lipca 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/640 z dnia 23 kwietnia 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/2338 z dnia 11 grudnia 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1199 z dnia 22 lipca 2016 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/363 z dnia 1 marca 2017 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–9a oraz załączniki I–VIII.
Załogi statku powietrznego
Nr 1178/2011
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 290/2012 z dnia 30 marca 2012 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 70/2014 z dnia 27 stycznia 2014 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 245/2014 z dnia 13 marca 2014 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/445 z dnia 17 marca 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/539 z dnia 6 kwietnia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–11 oraz załączniki I–IV.
Badanie wypadków
Nr 996/2010
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania im oraz uchylające dyrektywę 94/56/WE, zmienione:
— |
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–23, z wyjątkiem art. 7 ust. 4 i art. 19 (uchylonego rozporządzeniem (UE) nr 376/2014).
2012/780
Decyzja Komisji 2012/780/UE z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie praw dostępu do europejskiego centralnego archiwum zaleceń dotyczących bezpieczeństwa oraz odpowiedzi otrzymanych w związku z tymi zaleceniami, ustanowionego na podstawie art. 18 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania im oraz uchylającego dyrektywę 94/56/WE
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–5.
Początkowa zdatność do lotu
Nr 748/2012
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 748/2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i akcesoriów w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dotyczące certyfikacji organizacji projektujących i produkujących, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 7/2013 z dnia 8 stycznia 2013 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 69/2014 z dnia 27 stycznia 2014 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1039 z dnia 30 czerwca 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/5 z dnia 5 stycznia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załącznik I.
Ciągła zdatność do lotu
Nr 1321/2014
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1088 z dnia 3 lipca 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1536 z dnia 16 września 2015 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/334 z dnia 27 lutego 2017 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–6 oraz załączniki I–IV.
Dodatkowe specyfikacje zdatności do lotu
2015/640
Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/640 z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie dodatkowych specyfikacji zdatności do lotu dla danego rodzaju operacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 965/2012
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–5 oraz załączniki.
Lotniska
Nr 139/2014
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 139/2014 z dnia 12 lutego 2014 r. ustanawiające wymagania oraz procedury administracyjne dotyczące lotnisk zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załączniki I–IV.
Operatorzy z państw trzecich
Nr 452/2014
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 452/2014 z dnia 29 kwietnia 2014 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne dotyczące operacji lotniczych wykonywanych przez operatorów z państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–4 oraz załączniki 1 i 2.
Zarządzanie ruchem lotniczym oraz służby żeglugi powietrznej
2015/340
Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/340 z dnia 20 lutego 2015 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne dotyczące licencji i certyfikatów kontrolerów ruchu lotniczego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 923/2012 i uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 805/2011
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załączniki I–IV.
2017/373
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/373 z dnia 1 marca 2017 r. ustanawiające wspólne wymogi dotyczące instytucji zapewniających zarządzanie ruchem lotniczym/służby żeglugi powietrznej i inne funkcje sieciowe zarządzania ruchem lotniczym oraz nadzoru nad nimi, uchylające rozporządzenie (WE) nr 482/2008, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 1034/2011, (UE) nr 1035/2011 i (UE) 2016/1377 oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 677/2011
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załączniki.
Zgłaszanie zdarzeń
Nr 376/2014
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zgłaszania i analizy zdarzeń w lotnictwie cywilnym oraz podejmowanych w związku z nimi działań następczych, zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzeń Komisji (WE) nr 1321/2007 i (WE) nr 1330/2007
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–7; art. 9 ust. 3; art. 10 ust. 2–4; art. 11 ust. 1 i 7; art. 13, z wyjątkiem art. 13 ust. 9; art. 14–16; art. 21 oraz załączniki I–III.
2015/1018
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1018 z dnia 29 czerwca 2015 r. ustanawiające wykaz klasyfikujący zdarzenia w lotnictwie cywilnym, które muszą być zgłaszane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014
Przepisy mające zastosowanie: art. 1 oraz załączniki I–V.
Inspekcje standaryzacyjne
Nr 628/2013
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 628/2013 z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie metod pracy stosowanych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego przy prowadzeniu inspekcji standaryzacyjnych i monitorowaniu stosowania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 736/2006
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–26.
Unijny wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w Unii Europejskiej
Nr 2111/2005
Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–13, art. 15–16 oraz załącznik.
Nr 473/2006
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 473/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–6 oraz załączniki A–C.
Nr 474/2006
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady, ostatnio zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/963 z dnia 16 czerwca 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1 i 2 oraz załączniki I i II.
Wymogi techniczne i procedury administracyjne w dziedzinie lotnictwa cywilnego
Nr 3922/91
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego, zmienione:
— |
rozporządzeniem (WE) nr 1899/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r., |
— |
rozporządzeniem (WE) nr 1900/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (WE) nr 8/2008 z dnia 11 grudnia 2007 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (WE) nr 859/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10, z wyjątkiem art. 4 ust. 1 i art. 8 ust. 2 (zdanie drugie), art. 12–13 oraz załączniki I–III.
C. OCHRONA LOTNICTWA
Nr 300/2008
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–15, art. 18, 21 oraz załącznik.
Nr 272/2009
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 272/2009 z dnia 2 kwietnia 2009 r. uzupełniające wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego określone w załączniku do rozporządzenia (WE) 300/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 297/2010 z dnia 9 kwietnia 2010 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 720/2011 z dnia 22 lipca 2011 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1141/2011 z dnia 10 listopada 2011 r., |
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 245/2013 z dnia 19 marca 2013 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–2 oraz załącznik.
Nr 1254/2009
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1254/2009 z dnia 18 grudnia 2009 r. ustanawiające kryteria pozwalające państwom członkowskim na odstępstwo od wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego i przyjęcie alternatywnych środków w zakresie ochrony, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/2096 z dnia 30 listopada 2016 r. |
Nr 18/2010
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 18/2010 z dnia 8 stycznia 2010 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 w zakresie specyfikacji dla krajowych programów kontroli jakości w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego
2015/1998
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1998 z dnia 5 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2426 z dnia 18 grudnia 2015 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/815 z dnia 12 maja 2017 r. |
2015/8005
Decyzja wykonawcza Komisji C(2015) 8005 z dnia 16 listopada 2015 r. ustanawiająca szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego, zawierające informacje, o których mowa w art. 18 lit. a) rozporządzenia (WE) 300/2008, zmieniona:
— |
decyzją wykonawczą Komisji C(2017) 3030 z dnia 15 maja 2017 r. |
Nr 72/2010
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 72/2010 z dnia 26 stycznia 2010 r. ustanawiające procedury przeprowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony lotnictwa, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/472 z dnia 31 marca 2016 r. |
D. ZARZĄDZANIE RUCHEM LOTNICZYM
Nr 549/2004
Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie ramowe), zmienione:
— |
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1070/2009 z dnia 21 października 2009 r. * |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–4, art. 6 oraz art. 9–13.
Nr 550/2004
Rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb żeglugi powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie w sprawie zapewniania służb), zmienione:
— |
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1070/2009 z dnia 21 października 2009 r. * |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–18 oraz załącznik I.
Nr 551/2004
Rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie w sprawie przestrzeni powietrznej), zmienione:
— |
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1070/2009 z dnia 21 października 2009 r. * |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–9.
Nr 552/2004
Rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym Rozporządzenie w sprawie interoperacyjności), zmienione:
— |
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1070/2009 z dnia 21 października 2009 r. (*1) |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załączniki I–V.
Skuteczność działania i opłaty
Nr 390/2013
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych
Nr 391/2013
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej
Funkcje sieciowe
Nr 677/2011
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 677/2011 z dnia 7 lipca 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym (ATM) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 691/2010, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 970/2014 z dnia 12 września 2014 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/373 z dnia 1 marca 2017 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–25 oraz załączniki.
Nr 255/2010
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 255/2010 z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania przepływem ruchu lotniczego, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1006 z dnia 22 czerwca 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–15 oraz załączniki.
2011/4130
Decyzja Komisji C(2011) 4130 final z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie wyznaczenia menedżera sieci ds. funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym (ATM) w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej
Interoperacyjność
Nr 1032/2006
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1032/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. ustanawiające wymagania dla automatycznych systemów wymiany danych lotniczych dla celów powiadamiania, koordynacji i przekazywania kontroli nad lotem pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (WE) nr 30/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–9 oraz załączniki I–V.
Nr 1033/2006
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1033/2006 z dnia 4 lipca 2006 r. ustanawiające wymogi dla procedur w zakresie przetwarzania planów lotu w fazie poprzedzającej lot dla Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 929/2010 z dnia 18 października 2010 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 428/2013 z dnia 8 maja 2013 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2120 z dnia 2 grudnia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–5 oraz załącznik.
Nr 633/2007
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 633/2007 z dnia 7 czerwca 2007 r. ustanawiające wymagania w zakresie stosowania protokołu przesyłania komunikatów lotniczych do celów powiadamiania, koordynowania i przekazywania lotów pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) nr 283/2011 z dnia 22 marca 2011 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–6 oraz załączniki I–IV.
Nr 29/2009
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 29/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustanawiające wymogi dla usług łącza danych w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/310 z dnia 26 lutego 2015 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–14 oraz załączniki I–III.
Nr 262/2009
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 262/2009 z dnia 30 marca 2009 r. ustanawiające wymogi w zakresie skoordynowanego przydziału i stosowania kodów interrogatorów modu S dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2345 z dnia 14 grudnia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–12 oraz załączniki I–VI.
Nr 73/2010
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 73/2010 z dnia 26 stycznia 2010 r. ustanawiające wymagania dotyczące jakości danych i informacji lotniczych dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1029/2014 z dnia 26 września 2014 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–13 oraz załączniki I–X.
Nr 1206/2011
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1206/2011 z dnia 22 listopada 2011 r. ustanawiające wymogi dotyczące identyfikacji statków powietrznych do celów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–11 oraz załączniki I–VII.
Nr 1207/2011
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1207/2011 z dnia 22 listopada 2011 r. ustanawiające wymogi dotyczące skuteczności działania i interoperacyjności systemów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1028/2014 z dnia 26 września 2014 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/386 z dnia 6 marca 2017 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–14 oraz załączniki I–IX.
Nr 1079/2012
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1079/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące separacji międzykanałowej w łączności głosowej dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, zmienione:
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 657/2013 z dnia 10 lipca 2013 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2345 z dnia 14 grudnia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–14 oraz załączniki I–V.
SESAR
Nr 219/2007
Rozporządzenie Rady (WE) nr 219/2007 z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR), zmienione:
— |
rozporządzeniem Rady (WE) nr 1361/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r., |
— |
rozporządzeniem Rady (UE) nr 721/2014 z dnia 16 czerwca 2014 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1 ust. 1–2, art. 1 ust. 5–7, art. 2, 3, art. 4 ust. 1 oraz załącznik.
Nr 409/2013
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 409/2013 z dnia 3 maja 2013 r. w sprawie definicji wspólnych projektów, ustanowienia systemu zarządzania i określenia zachęt wspierających wdrożenie europejskiego centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–15.
Nr 716/2014
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 716/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia wspólnego projektu pilotażowego wspierającego realizację centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie
Przestrzeń powietrzna
Nr 2150/2005
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2150/2005 z dnia 23 grudnia 2005 r. ustanawiające wspólne zasady elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–9 oraz załącznik.
Nr 923/2012
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustanawiające wspólne zasady w odniesieniu do przepisów lotniczych i operacyjnych dotyczących służb i procedur żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (WE) nr 1035/2011 oraz rozporządzenia (WE) nr 1265/2007, (WE) nr 1794/2006, (WE) nr 730/2006, (WE) nr 1033/2006 i (UE) nr 255/2010, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/340 z dnia 20 lutego 2015 r., |
— |
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1185 z dnia 20 lipca 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załącznik wraz z dodatkami do niego.
Nr 1332/2011
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1332/2011 z dnia 16 grudnia 2011 r. ustanawiające wspólne wymogi korzystania z przestrzeni powietrznej i procedury operacyjne w celu zapobiegania kolizjom w powietrzu, zmienione:
— |
rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/583 z dnia 15 kwietnia 2016 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–4 oraz załącznik.
E. ŚRODOWISKO I POZIOM HAŁASU
2002/49
Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku, zmieniona:
— |
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1137/2008 z dnia 22 października 2008 r., |
— |
dyrektywą Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–12 oraz załączniki I–VI.
2003/96
Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej
Przepisy mające zastosowanie: art. 14 ust. 1 lit. b) oraz art. 14 ust. 2.
2006/93
Dyrektywa 2006/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie określenia zasad wykonywania operacji przez samoloty objęte częścią II rozdział 3 tom 1 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie drugie (1988 rok)
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–5 oraz załączniki I i II.
Nr 598/2014
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 598/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń operacyjnych odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Unii w ramach zrównoważonego podejścia oraz uchylające dyrektywę 2002/30/WE
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–10 oraz załączniki I i II.
F. OCHRONA KONSUMENTÓW
Nr 2027/97
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków lotniczych, zmienione:
— |
rozporządzeniem (WE) nr 889/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 maja 2002 r. |
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–6 oraz załącznik.
Nr 261/2004
Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–16.
Nr 1107/2006
Rozporządzenie (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie praw osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej podróżujących drogą lotniczą
Przepisy mające zastosowanie: art. 1–16 oraz załączniki I i II.
G. ASPEKTY SPOŁECZNE
89/391
Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy, zmieniona:
— |
dyrektywą 2007/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. |
Przepisy mające zastosowanie – tylko w takim zakresie, w jakim mają zastosowanie do lotnictwa cywilnego: art. 1–16.
2000/79
Dyrektywa Rady 2000/79/WE z dnia 27 listopada 2000 r. dotycząca Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA)
Przepisy mające zastosowanie: art. 2 i 3 oraz załącznik.
2003/88
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Przepisy mające zastosowanie – tylko w takim zakresie, w jakim mają zastosowanie do lotnictwa cywilnego: art. 1–20 oraz art. 22 i 23.
(*1) W odniesieniu do rozporządzania (WE) nr 1070/2009 – przepisy mające zastosowanie: art. 1–4, z wyjątkiem art. 1 ust. 4.
ROZPORZĄDZENIA
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/65 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2103
z dnia 19 sierpnia 2021 r.
ustanawiające szczegółowe zasady działania portalu internetowego na podstawie art. 49 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji oraz zmieniające rozporządzenia (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1862 i (UE) 2019/816 (1), w szczególności jego art. 49 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (UE) 2019/818 wraz z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 (2) ustanawia ramy zapewniające interoperacyjność systemów informacyjnych UE w dziedzinie granic, wiz, współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji. |
(2) |
Ramy te dotyczą m.in. szeregu elementów interoperacyjności, które obejmują przetwarzanie znacznych ilości wrażliwych danych osobowych. Ważne jest, aby osoby, których dane są przetwarzane za pośrednictwem tych elementów, mogły skutecznie korzystać z praw przysługujących im jako osobom, których dane dotyczą, zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) 2016/679 (3), dyrektywy (UE) 2016/680 (4) oraz rozporządzenia (UE) 2018/1725 (5) Parlamentu Europejskiego i Rady. |
(3) |
Rozporządzeniem (UE) 2019/818 ustanowiono portal internetowy w celu ułatwienia korzystania z prawa do informacji, dostępu do danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania. |
(4) |
Portal ten powinien umożliwiać osobom, których dane są przetwarzane w detektorze wielokrotnych tożsamości i które zostały poinformowane o wykazaniu powiązania czerwonego lub białego, uzyskanie danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. |
(5) |
W celu ułatwienia komunikacji między użytkownikiem portalu a właściwym organem państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości portal internetowy powinien zawierać wzór wiadomości elektronicznej dostępny w językach określonych w niniejszym rozporządzeniu. Powinien również zapewniać opcję wyboru języka lub języków używanych w odpowiedzi. |
(6) |
W celu sprecyzowania odpowiednich obowiązków dotyczących portalu internetowego, w niniejszym rozporządzeniu należy określić obowiązki Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („eu-LISA”), a także obowiązki Komisji i państw członkowskich dotyczące portalu internetowego. |
(7) |
Aby zapewnić bezpieczne i sprawne funkcjonowanie portalu internetowego, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące bezpieczeństwa informacji w portalu internetowym. Ponadto należy rejestrować dostęp do portalu internetowego, aby zapobiec wszelkim nadużyciom. |
(8) |
Zważywszy na fakt, że rozporządzenie (UE) 2019/818 powstało w oparciu o dorobek Schengen, zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania powiadomiła o wdrożeniu rozporządzenia (UE) 2019/818 do swojego prawa krajowego. Jest ona zatem związana niniejszym rozporządzeniem. |
(9) |
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii (6). Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje. |
(10) |
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (8). |
(11) |
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (10). |
(12) |
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (11), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (12). |
(13) |
W odniesieniu do Cypru, Bułgarii i Rumunii oraz Chorwacji niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany odpowiednio w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. oraz art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r. |
(14) |
Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych; swoją opinię wydał on w dniu 31 marca 2021 r., |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Domena i dostęp
1. Ogólnodostępny portal internetowy używa nazwy domeny Unii Europejskiej „.europa.eu”.
2. Opis portalu internetowego udostępnia się do indeksowania przez główne wyszukiwarki publiczne.
3. Portal jest dostępny publicznie w językach urzędowych państw członkowskich oraz dodatkowo co najmniej w następujących językach: rosyjskim, arabskim, japońskim, chińskim, albańskim, bośniackim, macedońskim, hindi oraz tureckim.
4. Portal internetowy zawiera informacje, o których mowa w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) 2019/818, oraz narzędzie wyszukiwania służące do wyszukiwania danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za utworzenie powiązania czerwonego lub białego w następstwie ręcznej weryfikacji różniących się tożsamości. Portal internetowy może również zawierać inne niezbędne informacje ułatwiające wykonywanie praw, o których mowa w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) 2019/818.
5. Portal internetowy podlega przepisom, wytycznym i informacjom zawartym w przewodniku internetowym „Europa Web Guide” Komisji Europejskiej, w tym wytycznym dotyczącym dostępności.
6. Portal internetowy zapobiega udostępnieniu danych kontaktowych organów w wyszukiwarkach i innych automatycznych narzędziach służących do gromadzenia danych kontaktowych.
Artykuł 2
Zaangażowane strony i obowiązki
1. eu-LISA rozwija portal internetowy i zarządza nim od strony technicznej, jak określono w art. 49 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/818, w tym w zakresie hostingu, obsługi i utrzymania portalu.
2. Komisja zapewnia eu-LISA zawartość portalu internetowego, o której mowa w art. 1 ust. 4, a także wszelkie niezbędne korekty lub aktualizacje.
3. Państwa członkowskie przekazują eu-LISA w odpowiednim czasie dane kontaktowe organów, które są właściwe do rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) 2019/818, i odpowiadania na nie, w celu umożliwienia regularnego przesyłania i aktualizowania zawartości portalu internetowego, jak określono w art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/818.
4. Państwa członkowskie zapewniają eu-LISA pojedynczy punkt kontaktowy odpowiedzialny za przeglądy i obsługę techniczną.
5. eu-LISA dokonuje przeglądu przekazanych danych kontaktowych, zwracając się do wszystkich państw członkowskich o przegląd dostępnych informacji w celu aktualizacji ewentualnych zmian lub uzupełnień. Przegląd przeprowadza się przynajmniej raz w roku.
6. W stosunku do przetwarzania danych w portalu internetowym organy państw członkowskich są administratorami w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub art. 3 pkt 8 dyrektywy (UE) 2016/680.
7. W przypadku przetwarzania danych osobowych na portalu internetowym, eu-LISA jest podmiotem przetwarzającym w rozumieniu art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2018/1725.
Artykuł 3
Interfejs użytkownika
1. Portal internetowy zawiera narzędzie wyszukiwania umożliwiające użytkownikom wprowadzenie numeru referencyjnego organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, o którym mowa w art. 34 lit. d) rozporządzenia (UE) 2019/818, w celu uzyskania danych kontaktowych tego organu.
2. Po sprawdzeniu aktualności i kompletności wprowadzonych danych portal internetowy wyszukuje dane kontaktowe tego organu zgodnie z art. 49 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/818.
3. Portal internetowy umożliwia użytkownikowi złożenie wniosku o informacje przy użyciu wzoru wiadomości elektronicznej za pośrednictwem formularza internetowego, aby ułatwić komunikację z organem odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Wzór wiadomości zawiera pole na pojedynczy numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 34 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/818, aby umożliwić temu organowi wyszukanie odpowiednich szczegółowych informacji na temat powiązania i odpowiednich zapisów.
4. Wzór wiadomości elektronicznej zawiera standardowy wniosek o dalsze informacje, który jest dostępny w językach, o których mowa w art. 1 ust. 3. Wzór wiadomości elektronicznej znajduje się w załączniku. Wzór wiadomości zawiera również opcję dotyczącą wyboru języka lub języków, w których zostanie udzielona odpowiedź; opcja ta zawiera co najmniej dwa języki wybrane przez każde państwo członkowskie. Użytkownik może wybrać język wzoru wiadomości elektronicznej.
5. Po przedłożeniu wypełnionego wzoru wiadomości elektronicznej za pośrednictwem formularza internetowego użytkownik otrzymuje automatyczną wiadomość elektroniczną z potwierdzeniem odbioru formularza, zawierającą dane kontaktowe organu odpowiedzialnego za rozpatrzenie tego wniosku i umożliwiającą danej osobie skorzystanie z praw przysługujących jej na mocy art. 48 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/818.
Artykuł 4
Zarządzanie treścią
1. Portal internetowy zapewnia oddzielenie stron internetowych zawierających informacje dla ogółu społeczeństwa od wyszukiwarki i stron internetowych umożliwiających użytkownikowi uzyskanie danych kontaktowych organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości.
2. Aby umożliwić eu-LISA zarządzanie treścią, portal internetowy zawiera zabezpieczony interfejs administracyjny. Wszelki dostęp do tego interfejsu oraz wszelkie dokonywane zmiany rejestruje się zgodnie z art. 7.
3. Interfejs administracyjny zapewnia eu-LISA prawa do dodawania, zmieniania lub usuwania treści portalu internetowego. Interfejs ten w żadnym wypadku nie umożliwia eu-LISA dostępu do danych dotyczących obywateli państw trzecich przechowywanych w systemach informacyjnych UE.
4. Rozwiązanie w zakresie zarządzania treścią zapewnia system konfiguracyjny, w którym wszystkie zmiany mogą być przygotowywane, przeglądane i kierowane do systemu internetowego w celu publikacji w określonym czasie. Formatowanie musi również zawierać narzędzia ułatwiające zarządzanie treścią i podgląd wyników zmian.
Artykuł 5
Względy bezpieczeństwa
1. Portal internetowy projektuje się i wdraża w taki sposób, aby zapewnić poufność, integralność i dostępność usług oraz aby zapewnić niezaprzeczalność transakcji, przy zapewnieniu zgodności z co najmniej następującymi zasadami bezpieczeństwa aplikacji:
a) |
zasada „ochrony w głąb” (ang. „defense in depth”) (wielowarstwowe mechanizmy bezpieczeństwa); |
b) |
pozytywny model bezpieczeństwa (określa to, co jest dozwolone, i odrzuca wszelkie inne środki); |
c) |
zasada „bezpiecznej obsługi błędów” (ang. „fail securely”) (obsługuje błędy w bezpieczny sposób); |
d) |
zasada „najniższych uprawnień” (ang. „run with least privilege”); |
e) |
zasada „nie komplikuj bezpieczeństwa” (ang. „keep security simple”) (unikanie skomplikowanych struktur w przypadkach, gdy prostsze podejście byłoby szybsze); |
f) |
zasada „wykrywaj intruzów i zapobiegaj włamaniom” (ang. „detect and prevent intrusions”) (rejestrowanie wszystkich informacji istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa i zarządzanie nimi) polegająca na stosowaniu proaktywnych kontroli w zakresie ochrony informacji na portalu internetowym i danych kontaktowych państw członkowskich przed cyberatakami i wyciekiem informacji; |
g) |
zasada „nie ufaj infrastrukturze” (ang. „do not trust infrastructure”) (aplikacja musi uwierzytelnić i zezwolić na wszelkie działania ze strony sąsiadujących systemów); |
h) |
zasada „nie ufaj usługom” (ang. „do not trust services”) zakładająca brak zaufania do wszystkich systemów zewnętrznych, |
i) |
zasada „ustal bezpieczne ustawienia domyślne” (ang. „establish secure defaults”) (należy zapewnić większe bezpieczeństwo środowiska oprogramowania i systemów operacyjnych zgodnie z najlepszymi praktykami i normami branżowymi). |
2. Portal internetowy projektuje się i wdraża w taki sposób, aby zapewnić dostępność i integralność rejestrów.
3. Do celów bezpieczeństwa i ochrony danych portal internetowy zawiera informację skierowaną do użytkowników, dotyczącą zasad korzystania z portalu internetowego oraz konsekwencji podania nieprawdziwych informacji. Informacja ta zawiera formularz akceptacji zasad korzystania z portalu internetowego, który użytkownik musi przedłożyć przed uzyskaniem pozwolenia na korzystanie z portalu internetowego.
Portal internetowy wdraża się pod względem technicznym i organizacyjnym w sposób zgodny z planem bezpieczeństwa, planem ciągłości działania i planem przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, o których mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/818.
Artykuł 6
Ochrona danych oraz prawa osób, których dane dotyczą
1. Portal internetowy jest zgodny z przepisami dotyczącymi ochrony danych określonymi w rozporządzeniu (UE) 2016/679, rozporządzeniu (UE) 2018/1725 i dyrektywie (UE) 2016/680.
2. Portal internetowy zawiera oświadczenie o polityce ochrony prywatności. Powinien on być dostępny za pośrednictwem specjalnego linku. Oświadczenie o polityce ochrony prywatności jest dostępne z poziomu każdego strony portalu internetowego. Formułuje się je w sposób jasny i wyczerpujący.
Artykuł 7
Rejestry
1. Bez uszczerbku dla pisemnych rejestrów, o których mowa w art. 48 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2019/818, wszelki dostęp do portalu internetowego rejestruje się w rejestrze zawierającym następujące informacje:
a) |
adres IP systemu używanego przez wnioskodawcę; |
b) |
data i godzina złożenia wniosku, |
c) |
informacje techniczne dotyczące środowiska używanego przez wnioskodawcę, takie jak rodzaj urządzenia, wersja systemu operacyjnego, model i wersja wyszukiwarki. |
2. Zarejestrowane informacje wykorzystuje się wyłącznie do celów statystycznych, a także do monitorowania korzystania z portalu internetowego w celu zapobiegania ewentualnemu niewłaściwemu użyciu.
3. W przypadku dostępu do części administracyjnej portalu internetowego oprócz danych, o których mowa w ust. 1, rejestruje się następujące dane:
a) |
dane identyfikacyjne użytkownika korzystającego z dostępu do interfejsu; |
b) |
czynności wykonywane na portalu internetowym (dodawanie, modyfikowanie lub usuwanie treści). |
4. Podczas korzystania z portalu internetowego można rejestrować dodatkowe anonimowe informacje techniczne, aby zoptymalizować jego wykorzystanie i wydajność, o ile nie zawierają one danych osobowych.
5. Informacje zarejestrowane zgodnie z ust. 1 i 3 przechowuje się przez maksymalny okres dwóch lat.
6. eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych w portalu internetowym.
7. eu-LISA, organy państw członkowskich i agencje Unii określają wykaz pracowników należycie upoważnionych do dostępu do rejestrów operacji przetwarzania danych na portalu internetowym.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 sierpnia 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 85.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 27).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
(6) Niniejsze rozporządzenie nie wchodzi w zakres środków ustanowionych w decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).
(7) Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.
(8) Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).
(9) Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.
(10) Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).
(11) Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.
(12) Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).
ZAŁĄCZNIK
Prośba o informacje – wzór wiadomości elektronicznej
Wzór wiadomości elektronicznej:
|
DO: <organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, wyszukany przez portal> |
|
OD: <adres e-mail użytkownika> |
|
PRZEDMIOT: Prośba o informację dotycząca detektora wielokrotnych tożsamości [powiązanie czerwone/powiązanie białe]: <pojedynczy numer identyfikacyjny> |
Treść wiadomości:
Szanowni Państwo!
Zostałam/-em poinformowana/-y pisemnie za pomocą otrzymanego formularza o istnieniu ewentualnych rozbieżności dotyczących moich danych osobowych.
Te ewentualne rozbieżności dotyczące mojej tożsamości doprowadziły do utworzenia akt sprawy o numerze referencyjnym <pojedynczy numer identyfikacyjny>.
Zwracam się z prośbą o udzielenie wszelkich informacji dotyczących tej sprawy do dnia <data wyliczona przez portal> w języku <język (1)> na adres e-mail: adres e-mail.
(1) Rozwijane menu z opcją wyboru języka do ustalenia przez każde państwo członkowskie.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/72 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2104
z dnia 19 sierpnia 2021 r.
ustanawiające szczegółowe zasady działania portalu internetowego na podstawie art. 49 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW (1), w szczególności jego art. 49 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (UE) 2019/817 wraz z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 (2) ustanawia ramy zapewniające interoperacyjność systemów informacyjnych UE w dziedzinie granic, wiz, współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji. |
(2) |
Ramy te dotyczą m.in. szeregu elementów interoperacyjności, które obejmują przetwarzanie znacznych ilości wrażliwych danych osobowych. Ważne jest, aby osoby, których dane są przetwarzane za pośrednictwem tych elementów, mogły skutecznie korzystać z praw przysługujących im jako osobom, których dane dotyczą, zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) 2016/679 (3), dyrektywy (UE) 2016/680 (4) oraz rozporządzenia (UE) 2018/1725 (5) Parlamentu Europejskiego i Rady. |
(3) |
Rozporządzeniem (UE) 2019/817 ustanowiono portal internetowy w celu ułatwienia korzystania z prawa do informacji, dostępu do danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania. |
(4) |
Portal ten powinien umożliwiać osobom, których dane są przetwarzane w detektorze wielokrotnych tożsamości i które zostały poinformowane o wykazaniu powiązania czerwonego lub białego, uzyskanie danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. |
(5) |
W celu ułatwienia komunikacji między użytkownikiem portalu a właściwym organem państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości portal internetowy powinien zawierać wzór wiadomości elektronicznej dostępny w językach określonych w niniejszym rozporządzeniu. Powinien również zapewniać opcję wyboru języka lub języków używanych w odpowiedzi. |
(6) |
W celu sprecyzowania odpowiednich obowiązków dotyczących portalu internetowego, w niniejszym rozporządzeniu należy określić obowiązki Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („eu-LISA”), a także obowiązki Komisji i państw członkowskich dotyczące portalu internetowego. |
(7) |
Aby zapewnić bezpieczne i sprawne funkcjonowanie portalu internetowego, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące bezpieczeństwa informacji w portalu internetowym. Ponadto należy rejestrować dostęp do portalu internetowego, aby zapobiec wszelkim nadużyciom. |
(8) |
Zważywszy na fakt, że rozporządzenie (UE) 2019/817 powstało w oparciu o dorobek Schengen, zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania powiadomiła o wdrożeniu rozporządzenia (UE) 2019/817 do swojego prawa krajowego. Jest ona zatem związana niniejszym rozporządzeniem. |
(9) |
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii (6). Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje. |
(10) |
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (8). |
(11) |
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (10). |
(12) |
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (11), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (12). |
(13) |
W odniesieniu do Cypru, Bułgarii i Rumunii oraz Chorwacji niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany odpowiednio w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. oraz art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r. |
(14) |
Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych; swoją opinię wydał on w dniu 31 marca 2021 r., |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Domena i dostęp
1. Ogólnodostępny portal internetowy używa nazwy domeny Unii Europejskiej „.europa.eu”.
2. Opis portalu internetowego udostępnia się do indeksowania przez główne wyszukiwarki publiczne.
3. Portal jest dostępny publicznie w językach urzędowych państw członkowskich oraz dodatkowo co najmniej w następujących językach: rosyjskim, arabskim, japońskim, chińskim, albańskim, bośniackim, macedońskim, hindi oraz tureckim.
4. Portal internetowy zawiera informacje, o których mowa w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) 2019/817, oraz narzędzie wyszukiwania służące do wyszukiwania danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za utworzenie powiązania czerwonego lub białego w następstwie ręcznej weryfikacji różniących się tożsamości. Portal internetowy może również zawierać inne niezbędne informacje ułatwiające wykonywanie praw, o których mowa w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) 2019/817.
5. Portal internetowy podlega przepisom, wytycznym i informacjom zawartym w przewodniku internetowym „Europa Web Guide” Komisji Europejskiej, w tym wytycznym dotyczącym dostępności.
6. Portal internetowy zapobiega udostępnieniu danych kontaktowych organów w wyszukiwarkach i innych automatycznych narzędziach służących do gromadzenia danych kontaktowych.
Artykuł 2
Zaangażowane strony i obowiązki
1. eu-LISA rozwija portal internetowy i zarządza nim od strony technicznej, jak określono w art. 49 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/817, w tym w zakresie hostingu, obsługi i utrzymania portalu.
2. Komisja zapewnia eu-LISA zawartość portalu internetowego, o której mowa w art. 1 ust. 4, a także wszelkie niezbędne korekty lub aktualizacje.
3. Państwa członkowskie przekazują eu-LISA w odpowiednim czasie dane kontaktowe organów, które są właściwe do rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) 2019/817, i odpowiadania na nie, w celu umożliwienia regularnego przesyłania i aktualizowania zawartości portalu internetowego, jak określono w art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/817.
4. Państwa członkowskie zapewniają eu-LISA pojedynczy punkt kontaktowy odpowiedzialny za przeglądy i obsługę techniczną.
5. eu-LISA dokonuje przeglądu przekazanych danych kontaktowych, zwracając się do wszystkich państw członkowskich o przegląd dostępnych informacji w celu aktualizacji ewentualnych zmian lub uzupełnień. Przegląd przeprowadza się przynajmniej raz w roku.
6. W stosunku do przetwarzania danych w portalu internetowym organy państw członkowskich są administratorami w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub art. 3 pkt 8 dyrektywy (UE) 2016/680.
7. W przypadku przetwarzania danych osobowych na portalu internetowym, eu-LISA jest podmiotem przetwarzającym w rozumieniu art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2018/1725.
Artykuł 3
Interfejs użytkownika
1. Portal internetowy zawiera narzędzie wyszukiwania umożliwiające użytkownikom wprowadzenie numeru referencyjnego organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, o którym mowa w art. 34 lit. d) rozporządzenia (UE) 2019/817, w celu uzyskania danych kontaktowych tego organu.
2. Po sprawdzeniu aktualności i kompletności wprowadzonych danych portal internetowy wyszukuje dane kontaktowe tego organu zgodnie z art. 49 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/817.
3. Portal internetowy umożliwia użytkownikowi złożenie wniosku o informacje przy użyciu wzoru wiadomości elektronicznej za pośrednictwem formularza internetowego, aby ułatwić komunikację z organem odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Wzór wiadomości zawiera pole na pojedynczy numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 34 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/817, aby umożliwić temu organowi wyszukanie odpowiednich szczegółowych informacji na temat powiązania i odpowiednich zapisów.
4. Wzór wiadomości elektronicznej zawiera standardowy wniosek o dalsze informacje, który jest dostępny w językach, o których mowa w art. 1 ust. 3. Wzór wiadomości elektronicznej znajduje się w załączniku. Wzór wiadomości zawiera również opcję dotyczącą wyboru języka lub języków, w których zostanie udzielona odpowiedź; opcja ta zawiera co najmniej dwa języki wybrane przez każde państwo członkowskie. Użytkownik może wybrać język wzoru wiadomości elektronicznej.
5. Po przedłożeniu wypełnionego wzoru wiadomości elektronicznej za pośrednictwem formularza internetowego użytkownik otrzymuje automatyczną wiadomość elektroniczną z potwierdzeniem odbioru formularza, zawierającą dane kontaktowe organu odpowiedzialnego za rozpatrzenie tego wniosku i umożliwiającą danej osobie skorzystanie z praw przysługujących jej na mocy art. 48 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/817.
Artykuł 4
Zarządzanie treścią
1. Portal internetowy zapewnia oddzielenie stron internetowych zawierających informacje dla ogółu społeczeństwa od wyszukiwarki i stron internetowych umożliwiających użytkownikowi uzyskanie danych kontaktowych organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości.
2. Aby umożliwić eu-LISA zarządzanie treścią, portal internetowy zawiera zabezpieczony interfejs administracyjny. Wszelki dostęp do tego interfejsu oraz wszelkie dokonywane zmiany rejestruje się zgodnie z art. 7.
3. Interfejs administracyjny zapewnia eu-LISA prawa do dodawania, zmieniania lub usuwania treści portalu internetowego. Interfejs ten w żadnym wypadku nie umożliwia eu-LISA dostępu do danych dotyczących obywateli państw trzecich przechowywanych w systemach informacyjnych UE.
4. Rozwiązanie w zakresie zarządzania treścią zapewnia system konfiguracyjny, w którym wszystkie zmiany mogą być przygotowywane, przeglądane i kierowane do systemu internetowego w celu publikacji w określonym czasie. Formatowanie musi również zawierać narzędzia ułatwiające zarządzanie treścią i podgląd wyników zmian.
Artykuł 5
Względy bezpieczeństwa
1. Portal internetowy projektuje się i wdraża w taki sposób, aby zapewnić poufność, integralność i dostępność usług oraz aby zapewnić niezaprzeczalność transakcji, przy zapewnieniu zgodności z co najmniej następującymi zasadami bezpieczeństwa aplikacji:
a) |
zasada „ochrony w głąb” (ang. „defense in depth”) (wielowarstwowe mechanizmy bezpieczeństwa); |
b) |
pozytywny model bezpieczeństwa (określa to, co jest dozwolone, i odrzuca wszelkie inne środki); |
c) |
zasada „bezpiecznej obsługi błędów” (ang. „fail securely”) (obsługuje błędy w bezpieczny sposób); |
d) |
zasada „najniższych uprawnień” (ang. „run with least privilege”); |
e) |
zasada „nie komplikuj bezpieczeństwa” (ang. „keep security simple”) (unikanie skomplikowanych struktur w przypadkach, gdy prostsze podejście byłoby szybsze); |
f) |
zasada „wykrywaj intruzów i zapobiegaj włamaniom” (ang. „detect and prevent intrusions”) (rejestrowanie wszystkich informacji istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa i zarządzanie nimi) polegająca na stosowaniu proaktywnych kontroli w zakresie ochrony informacji na portalu internetowym i danych kontaktowych państw członkowskich przed cyberatakami i wyciekiem informacji; |
g) |
zasada „nie ufaj infrastrukturze” (ang. „do not trust infrastructure”) (aplikacja musi uwierzytelnić i zezwolić na wszelkie działania ze strony sąsiadujących systemów); |
h) |
zasada „nie ufaj usługom” (ang. „do not trust services”) zakładająca brak zaufania do wszystkich systemów zewnętrznych, |
i) |
zasada „ustal bezpieczne ustawienia domyślne” (ang. „establish secure defaults”) (należy zapewnić większe bezpieczeństwo środowiska oprogramowania i systemów operacyjnych zgodnie z najlepszymi praktykami i normami branżowymi). |
2. Portal internetowy projektuje się i wdraża w taki sposób, aby zapewnić dostępność i integralność rejestrów.
3. Do celów bezpieczeństwa i ochrony danych portal internetowy zawiera informację skierowaną do użytkowników, dotyczącą zasad korzystania z portalu internetowego oraz konsekwencji podania nieprawdziwych informacji. Informacja ta zawiera formularz akceptacji zasad korzystania z portalu internetowego, który użytkownik musi przedłożyć przed uzyskaniem dostępu do portalu internetowego.
Portal internetowy wdraża się pod względem technicznym i organizacyjnym w sposób zgodny z planem bezpieczeństwa, planem ciągłości działania i planem przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, o których mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/817.
Artykuł 6
Ochrona danych oraz prawa osób, których dane dotyczą
1. Portal internetowy jest zgodny z przepisami dotyczącymi ochrony danych określonymi w rozporządzeniu (UE) 2016/679, rozporządzeniu (UE) 2018/1725 i dyrektywie (UE) 2016/680.
2. Portal internetowy zawiera oświadczenie o polityce ochrony prywatności. Powinien on być dostępny za pośrednictwem specjalnego linku. Oświadczenie o polityce ochrony prywatności jest dostępne z poziomu każdego strony portalu internetowego. Formułuje się je w sposób jasny i wyczerpujący.
Artykuł 7
Rejestry
1. Bez uszczerbku dla pisemnych rejestrów, o których mowa w art. 48 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2019/817, wszelki dostęp do portalu internetowego rejestruje się w rejestrze zawierającym następujące informacje:
a) |
adres IP systemu używanego przez wnioskodawcę; |
b) |
data i godzina złożenia wniosku, |
c) |
informacje techniczne dotyczące środowiska używanego przez wnioskodawcę, takie jak rodzaj urządzenia, wersja systemu operacyjnego, model i wersja wyszukiwarki. |
2. Zarejestrowane informacje wykorzystuje się wyłącznie do celów statystycznych, a także do monitorowania korzystania z portalu internetowego w celu zapobiegania ewentualnemu niewłaściwemu użyciu.
3. W przypadku dostępu do części administracyjnej portalu internetowego oprócz danych, o których mowa w ust. 1, rejestruje się następujące dane:
a) |
dane identyfikacyjne użytkownika korzystającego z dostępu do interfejsu; |
b) |
czynności wykonywane na portalu internetowym (dodawanie, modyfikowanie lub usuwanie treści). |
4. Podczas korzystania z portalu internetowego można rejestrować dodatkowe anonimowe informacje techniczne, aby zoptymalizować jego wykorzystanie i wydajność, o ile nie zawierają one danych osobowych.
5. Informacje zarejestrowane zgodnie z ust. 1 i 3 przechowuje się przez maksymalny okres dwóch lat.
6. eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych w portalu internetowym.
7. eu-LISA, organy państw członkowskich i agencje Unii określają wykaz pracowników należycie upoważnionych do dostępu do rejestrów operacji przetwarzania danych na portalu internetowym.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 sierpnia 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 27.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji oraz zmieniające rozporządzenia (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1862 i (UE) 2019/816 (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 85).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
(6) Niniejsze rozporządzenie nie wchodzi w zakres środków ustanowionych w decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).
(7) Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.
(8) Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).
(9) Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.
(10) Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).
(11) Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.
(12) Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).
ZAŁĄCZNIK
Prośba o informacje – wzór wiadomości elektronicznej
Wzór wiadomości elektronicznej:
DO: <organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, wyszukany przez portal>
OD: <adres e-mail użytkownika>
PRZEDMIOT: Prośba o informację dotycząca detektora wielokrotnych tożsamości [powiązanie czerwone/powiązanie białe]: <pojedynczy numer identyfikacyjny>
Treść wiadomości:
Szanowni Państwo!
Zostałam/-em poinformowana/-y pisemnie za pomocą otrzymanego formularza o istnieniu ewentualnych rozbieżności dotyczących moich danych osobowych.
Te ewentualne rozbieżności dotyczące mojej tożsamości doprowadziły do utworzenia akt sprawy o numerze referencyjnym <pojedynczy numer identyfikacyjny>.
Zwracam się z prośbą o udzielenie wszelkich informacji dotyczących tej sprawy do dnia <data wyliczona przez portal> w języku <język (1)> na adres e-mail: adres e-mail.
(1) Rozwijane menu z opcją wyboru języka do ustalenia przez każde państwo członkowskie.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/79 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2105
z dnia 28 września 2021 r.
w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 ustanawiającego Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności przez określenie metodyki sprawozdawczości w zakresie wydatków socjalnych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (1), w szczególności jego art. 29 ust. 4 lit. b) i art. 33,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Celem Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności („Instrument”) jest zapewnienie skutecznego i znaczącego wsparcia finansowego na rzecz szybszej realizacji zrównoważonych reform i związanych z nimi inwestycji publicznych w państwach członkowskich. Instrument jest specjalnym narzędziem opracowanym w celu złagodzenia negatywnych społecznych i gospodarczych skutków i konsekwencji kryzysu związanego z COVID-19 w Unii. |
(2) |
Instrument wspiera ożywienie gospodarcze i społeczne oraz przyczynia się m.in. do zwalczania ubóstwa, nierówności i bezrobocia, tworzenia stabilnych miejsc pracy wysokiej jakości, poprawy zdolności w zakresie opieki zdrowotnej oraz lepszej polityki dla następnego pokolenia, w tym w obszarze kształcenia i szkolenia. |
(3) |
Instrument będzie w szczególności wspierać państwa członkowskie we wdrażaniu środków zgodnie z Europejskim filarem praw socjalnych oraz inicjatywami UE w dziedzinie zatrudnienia, edukacji, opieki zdrowotnej i spraw społecznych, zwłaszcza z planem działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych (2) oraz zaleceniem w sprawie skutecznego aktywnego wspierania zatrudnienia w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (EASE) (3), komunikatem w sprawie wspierania zatrudnienia ludzi młodych (4) i zaleceniem w sprawie pomostu do zatrudnienia – wzmocnienia gwarancji dla młodzieży (5), zaleceniem w sprawie kształcenia i szkolenia zawodowego na rzecz zrównoważonej konkurencyjności, sprawiedliwości społecznej i odporności (6), zaleceniem ustanawiającym europejską gwarancję dla dzieci (7), ze strategią na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami na lata 2021–2030 (8), z europejskim programem na rzecz umiejętności służącym zrównoważonej konkurencyjności, sprawiedliwości społecznej i odporności (9), europejskim obszarem edukacji (10) i planem działania w dziedzinie edukacji cyfrowej (11), unijnym planem działania przeciwko rasizmowi na lata 2020–2025 (12), unijnymi ramami strategicznymi na rzecz równouprawnienia, włączenia społecznego i udziału Romów (13), ze strategią na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025 (14), strategią na rzecz równości osób LGBTIQ na lata 2020–2025 (15), z komunikatem w sprawie budowania Europejskiej Unii Zdrowotnej (16), ze strategią farmaceutyczną dla Europy (17) i z europejskim planem walki z rakiem (18). |
(4) |
W tym kontekście istotne jest umożliwienie sprawozdawczości dotyczącej finansowanych w ramach Instrumentu reform i inwestycji, które mają wymiar społeczny. Zgodnie z art. 29 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/241 Komisja jest uprawniona do określenia metodyki sprawozdawczości w zakresie wydatków socjalnych, w tym wydatków na dzieci i młodzież, w ramach Instrumentu. |
(5) |
Zgodnie z art. 31 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/241 sprawozdanie roczne Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady powinno zawierać informacje na temat wydatków finansowanych z Instrumentu w ramach sześciu filarów, o których mowa w art. 3, z uwzględnieniem wydatków socjalnych, w tym wydatków na dzieci i młodzież. |
(6) |
Metodyka powinna obejmować dwa etapy: po pierwsze każda reforma i inwestycja ujęta w planie odbudowy i zwiększania odporności państwa członkowskiego o podstawowym wymiarze społecznym powinna być powiązana przez Komisję, w razie potrzeby w porozumieniu z tym państwem członkowskim, z jednym z dziewięciu obszarów polityki społecznej w ramach czterech szerszych kategorii społecznych określonych w załączniku; po drugie każdy środek o charakterze społecznym, który koncentruje się na dzieciach i młodzieży oraz na równouprawnieniu płci, ponieważ w rozporządzeniu (UE) 2021/241 podkreśla się kwestię równości płci, powinien zostać oznaczony, co pozwoli na szczegółową sprawozdawczość dotyczącą wydatków przeznaczanych odpowiednio na dzieci i młodzież oraz na wspieranie równouprawnienia płci. |
(7) |
Biorąc pod uwagę, że metodyka sprawozdawczości w zakresie wydatków socjalnych powinna do dnia 31 grudnia 2021 r. być gotowa do funkcjonowania, a także w celu umożliwienia szybkiego zastosowania środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu następującym po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Określenie metodyki
1. Metodyka sprawozdawczości w zakresie wydatków socjalnych, w tym wydatków na dzieci i młodzież, oraz na wspieranie równouprawnienia płci w ramach Instrumentu opiera się na szacunkowych wydatkach przewidzianych w zatwierdzonych planach odbudowy i zwiększania odporności oraz na krokach określonych w ust. 2, 3 i 4.
2. Reformy i inwestycje o podstawowym wymiarze społecznym są powiązane z jednym z dziewięciu obszarów polityki społecznej określonych w załączniku. Każdy obszar polityki społecznej jest powiązany z szerszą kategorią społeczną. Reforma lub inwestycja może być powiązana tylko z jednym obszarem polityki społecznej, a zatem z jedną kategorią społeczną.
3. Każdy środek o charakterze społecznym, który koncentruje się na dzieciach i młodzieży, zostaje oznaczony, aby umożliwić późniejszą szczegółową sprawozdawczość dotyczącą wydatków w ramach Instrumentu na rzecz dzieci i młodzieży.
4. Każdy środek o charakterze społecznym, który koncentruje się równouprawnieniu płci, zostaje oznaczony, aby umożliwić późniejszą szczegółową sprawozdawczość dotyczącą wydatków w ramach Instrumentu na wspieranie równouprawnienia płci.
5. Obszary polityki społecznej i kategorie społeczne oraz oznaczenia służące identyfikowaniu środków o charakterze społecznym ukierunkowanych na dzieci i młodzież oraz na równouprawnienie płci, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, są określone w załączniku.
6. Komisja stosuje tę metodykę w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 31 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/241, w celu dostarczania informacji na temat wydatków socjalnych, w tym wydatków na dzieci i młodzież, oraz na wspieranie równouprawnienia płci finansowanych w ramach Instrumentu.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 57 z 18.2.2021, s. 17.
(2) (COM/2021/102 final z 4.3.2021).
(3) Zalecenie Komisji (UE) 2021/402 z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie skutecznego aktywnego wspierania zatrudnienia w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 80 z 8.3.2021, s. 1).
(4) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Wspieranie zatrudnienia ludzi młodych: pomost do zatrudnienia dla kolejnego pokolenia (COM(2020) 276 final z 1.7.2020).
(5) Zalecenie Rady z dnia 30 października 2020 r. w sprawie pomostu do zatrudnienia – wzmocnienia gwarancji dla młodzieży oraz zastępujące zalecenie Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (2020/C 372/01).(Dz.U. C 372 z 4.11.2020, s. 1)
(6) Zalecenie Rady z dnia 24 listopada 2020 r. w sprawie kształcenia i szkolenia zawodowego na rzecz zrównoważonej konkurencyjności, sprawiedliwości społecznej i odporności (Dz.U. C 417 z 2.12.2020, s. 1).
(7) Oczekuje na przyjęcie przez Radę (COM(2021) 137 final z 24.3.2021).
(8) COM(2021) 101 final z 3.3.2021.
(9) COM(2020) 274 final z 1.7.2020.
(10) Rezolucja Rady w sprawie strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia na rzecz europejskiego obszaru edukacji i w szerszej perspektywie (2021–2030) (Dz.U. C 66 z 26.2.2021, s. 1)
(11) COM(2020) 624 final z 30.9.2020.
(12) COM(2020) 565 final z 18.9.2020.
(13) COM(2020) 620 final z 7.10.2020.
(14) COM(2020) 152 final z 5.3.2020.
(15) COM(2020) 698 final z 12.11.2020.
(16) COM(2020) 724 final z 11.11.2020.
(17) COM(2020) 761 final z 25.11.2020.
(18) COM(2021) 44 final z 3.2.2021.
ZAŁĄCZNIK
Metodyka sprawozdawczości w zakresie wydatków socjalnych, w tym wydatków na dzieci i młodzież, oraz wydatków na wspieranie równouprawnienia płci
1.
Komisja przypisuje każdy środek o podstawowym wymiarze społecznym wyłącznie do jednego z następujących dziewięciu obszarów polityki społecznej:
Dziewięć obszarów polityki w ramach czterech głównych kategorii społecznych |
||
Kategoria społeczna: Zatrudnienie i umiejętności |
||
|
||
|
||
|
||
Kategoria społeczna: Edukacja i opieka nad dziećmi |
||
|
||
|
||
Kategoria społeczna: Opieka zdrowotna i długoterminowa |
||
|
||
|
||
Kategoria społeczna: Polityka społeczna |
||
|
||
|
2.
Komisja oznacza każdy środek o charakterze społecznym, który koncentruje się na dzieciach i młodzieży, aby umożliwić szczegółową sprawozdawczość dotyczącą wydatków w ramach Instrumentu na rzecz dzieci i młodzieży.
3.
Komisja oznacza każdy środek o charakterze społecznym, który koncentruje się na równouprawnieniu płci, aby umożliwić szczegółową sprawozdawczość dotyczącą wydatków w ramach Instrumentu na rzecz równouprawnienia płci.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/83 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2106
z dnia 28 września 2021 r.
w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 ustanawiającego Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności przez określenie wspólnych wskaźników oraz szczegółowych elementów tabeli wyników w zakresie odbudowy i zwiększania odporności
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (1), w szczególności jego art. 29 ust. 4 lit. a) i art. 30 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Celem Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności („Instrument”) jest zapewnienie skutecznego i znaczącego wsparcia finansowego na rzecz szybszej realizacji zrównoważonych reform i związanych z nimi inwestycji publicznych w państwach członkowskich. Instrument jest specjalnym narzędziem opracowanym w celu złagodzenia negatywnych skutków i konsekwencji kryzysu związanego z COVID-19 w Unii. |
(2) |
Zgodnie z art. 29 rozporządzenia (UE) 2021/241 wdrażanie Instrumentu należy monitorować i oceniać za pomocą wspólnych wskaźników. Wskaźniki te mają być stosowane do celów sprawozdawczości dotyczącej postępów oraz do celów monitorowania i oceny Instrumentu pod kątem osiągania celów ogólnych i szczegółowych, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2021/241. Państwa członkowskie mają składać Komisji sprawozdania dotyczące wspólnych wskaźników. |
(3) |
Zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) 2021/241 system sprawozdawczości dotyczącej osiągnięcia celów Instrumentu ma przybrać formę tabeli wyników w zakresie odbudowy i zwiększania odporności („tabela wyników”). Tabela wyników ma przedstawiać postępy w realizacji planów odbudowy i zwiększania odporności państw członkowskich w każdym z sześciu filarów zakresu stosowania Instrumentu określonych w art. 3 rozporządzenia oraz w odniesieniu do wspólnych wskaźników. Tabela wyników ma być publicznie dostępna na stronie internetowej lub na portalu internetowym i powinna być aktualizowana dwa razy w roku. |
(4) |
Artykuły 29 i 30 rozporządzenia (UE) 2021/241 są ściśle powiązane, ponieważ wspólne wskaźniki będą stanowić znaczną część treści tabeli wyników, zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/241. W celu zapewnienia spójności między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, ułatwienia państwom członkowskim uzyskania pełnego obrazu wymogów sprawozdawczych oraz ułatwienia stosowania tego rozporządzenia konieczne jest zawarcie przepisów uzupełniających te artykuły w jednym rozporządzeniu delegowanym. |
(5) |
Tabela wyników ma na celu przejrzyste dostarczanie syntetycznych informacji na temat postępów we wdrażaniu Instrumentu oraz krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności zatwierdzonych w drodze odpowiednich decyzji wykonawczych Rady. Ma służyć jako podstawa dialogu z Parlamentem Europejskim w sprawie odbudowy i zwiększania odporności, o którym to dialogu mowa w art. 26 rozporządzenia (UE) 2021/241. |
(6) |
Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) 2021/241 państwa członkowskie mają dwa razy w roku składać sprawozdania w ramach europejskiego semestru na temat postępów w realizacji ich planów odbudowy i zwiększania odporności oraz na temat wspólnych wskaźników. Aby tabela wyników była aktualizowana o najnowsze dostępne dane i według tego samego harmonogramu dla wszystkich państw członkowskich, co zapewni tym samym równe traktowanie, takie sprawozdania powinny być składane w tym samym czasie przez wszystkie państwa członkowskie, zgodnie z harmonogramem europejskiego semestru. |
(7) |
Wykaz wspólnych wskaźników w załączniku w założeniu odnosi się do wszystkich planów odbudowy i zwiększania odporności, ale sprawozdawczość państwa członkowskiego dotycząca konkretnego wspólnego wskaźnika jest adekwatna tylko w zakresie, w jakim w jego planie istnieją odpowiednie środki. Komisja i zainteresowane państwo członkowskie powinny omówić brak związku wspólnego wskaźnika z danym planem odbudowy i zwiększania odporności. Biorąc pod uwagę, że każdy wspólny wskaźnik jest ogólnie adekwatny dla znacznej większości państw członkowskich, oczekuje się, że każde państwo członkowskie powinno składać sprawozdania na temat większości wskaźników. |
(8) |
Wspólne wskaźniki powinny być określone wystarczająco szczegółowo, aby zapewnić porównywalność danych gromadzonych przez państwa członkowskie i możliwość ich agregacji w celu przedstawienia wdrażania Instrumentu na poziomie Unii. Jeżeli wspólne wskaźniki one przedstawiane na poziomie poszczególnych państw członkowskich, powinny one być prezentowane w ujęciu względnym i w oparciu również o dane z Eurostatu, aby uniknąć mylących porównań między państwami członkowskimi ze względu na różną wielkość lub charakter planów odbudowy i zwiększania odporności. |
(9) |
Zgodnie z art. 28 rozporządzenia (UE) 2021/241 Komisja i zainteresowane państwa członkowskie mają sprzyjać powstawaniu synergii i zapewnić skuteczną koordynację między Instrumentem a innymi programami i instrumentami unijnymi. Z tego względu wskaźniki zawarte w tabeli wyników powinny być możliwie najbardziej spójne ze wskaźnikami stosowanymi w przypadku innych funduszy unijnych. |
(10) |
Zgodnie z art. 29 rozporządzenia (UE) 2021/241 monitorowanie wdrażania ma być ukierunkowane i proporcjonalne do działań prowadzonych w ramach Instrumentu. System sprawozdawczości dotyczącej osiągnięcia celów, wprowadzony przez Komisję, powinien zatem zapewniać wydajne, skuteczne i terminowe gromadzenie danych na potrzeby monitorowania wdrażania działań i ich rezultatów. W tym celu na odbiorców środków unijnych należy nałożyć proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości. |
(11) |
Pozostałe elementy tabeli wyników powinny zostać opracowane przez Komisję na podstawie informacji zebranych podczas procesu monitorowania wdrażania planów odbudowy i zwiększania odporności oraz Instrumentu. Powinno to zapewnić porównywalność danych. |
(12) |
Ze względu na fakt, że tabela wyników powinna zacząć funkcjonować do dnia 31 grudnia 2021 r., oraz aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Treść tabeli wyników w zakresie odbudowy i zwiększania odporności oraz wykaz wspólnych wskaźników
Tabela wyników przedstawia postępy w realizacji planów odbudowy i zwiększania odporności w każdym z sześciu filarów wymienionych w art. 3 rozporządzenia (UE) 2021/241, które mierzy się uwzględniając w szczególności:
a) |
osiągnięcie kamieni milowych i wartości docelowych, odzwierciedlających wdrażanie reform i inwestycji określonych w przyjętych decyzjach wykonawczych Rady, poprzez wymienienie kamieni milowych i wartości docelowych, które zostały osiągnięte w sposób zadowalający, określenie ich liczby oraz przedstawienie odsetka w stosunku do całkowitej liczby kamieni milowych i wartości docelowych określonych w tych decyzjach wykonawczych Rady. W tym kontekście w sprawozdaniu można również opisać, w jaki sposób osiągnięcie kamieni milowych i wartości docelowych przyczynia się do wdrożenia odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów; |
b) |
wydatki finansowane z Instrumentu, również w ramach każdego z filarów, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (UE) 2021/241, przy uwzględnieniu wydatków socjalnych w oparciu o metodykę określoną w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2021/2105 (2), w oparciu o podział szacunkowych wydatków przewidzianych w zatwierdzonych planach odbudowy i zwiększania odporności; |
c) |
status każdego planu odbudowy i zwiększania odporności; |
d) |
postęp w odniesieniu do wypłat wkładów finansowych i pożyczek; |
e) |
analizy tematyczne środków ujętych w planach odbudowy i zwiększania odporności oraz przykłady ilustrujące postępy we wdrażaniu w ramach sześciu filarów; |
f) |
wspólne wskaźniki, określone w załączniku, stosowane do celów sprawozdawczości dotyczącej postępów oraz do celów monitorowania i oceny Instrumentu pod kątem osiągania celów ogólnych i szczegółowych. |
Artykuł 2
Sprawozdawczość
1. Aby tabela wyników, w tym wspólne wskaźniki, były konsekwentnie i jednolicie aktualizowane dwa razy w roku, wszystkie państwa członkowskie składają Komisji dwa razy w roku w ramach europejskiego semestru sprawozdanie z postępów w realizacji ich planów odbudowy i zwiększania odporności, z uwzględnieniem ustaleń operacyjnych, oraz dotyczące wspólnych wskaźników.
2. Sprawozdania z postępów w realizacji planów odbudowy i zwiększania odporności składa się co roku, co do zasady do połowy kwietnia i na początku października oraz nie później niż odpowiednio do dnia 30 kwietnia i do dnia 15 października. Okres sprawozdawczy obejmuje pełny okres realizacji planu, począwszy od dnia 1 lutego 2020 r., w stosownych przypadkach.
3. Sprawozdania dotyczące aktualizacji wspólnych wskaźników składa się co roku do dnia 28 lutego i do dnia 31 sierpnia. Okres sprawozdawczy obejmuje pełny okres realizacji planu, od dnia 1 lutego 2020 r., w stosownych przypadkach, do odpowiednich dat granicznych, tj. 31 grudnia i 30 czerwca każdego roku.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 57 z 18.2.2021, s. 17.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2105 z dnia 28 września 2021 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 ustanawiającego Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności przez określenie metodyki sprawozdawczości w zakresie wydatków socjalnych (zob. s. 79 niniejszego Dziennika Urzędowego).
ZAŁĄCZNIK
Wykaz wspólnych wskaźników
Wspólne wskaźniki będą odzwierciedlać postępy w osiągnięciu celów Instrumentu w ramach reform i inwestycji ujętych w planach odbudowy i zwiększania odporności. Środek może przyczynić się do kilku wspólnych wskaźników. Jeżeli plan odbudowy i zwiększania odporności państwa członkowskiego nie zawiera żadnych środków przyczyniających się do niektórych z poniższych wskaźników, państwo to omawia z Komisją decyzję, czy zgłosić wskaźnik jako „nie dotyczy”.
Lp. |
Wspólny wskaźnik związany ze wsparciem w ramach RRF |
Filary RRF |
Wyjaśnienie |
Jednostka |
1 |
Oszczędności pod względem rocznego zużycia energii pierwotnej |
Filar 1 Filar 3 |
Łączna roczna redukcja zużycia energii pierwotnej dla wspieranych podmiotów dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu. Wartość bazowa odnosi się do rocznego zużycia energii pierwotnej przed interwencją, a osiągnięta wartość odnosi się do rocznego zużycia energii pierwotnej w roku po interwencji. W przypadku budynków interwencje muszą być wystarczająco udokumentowane, aby móc obliczyć te wartości, na przykład za pomocą świadectw charakterystyki energetycznej lub innych systemów monitorowania przy poszanowaniu kryteriów określonych w art. 10.6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1). W przypadku procesów w przedsiębiorstwach roczne zużycie energii pierwotnej należy udokumentować na podstawie audytów energetycznych zgodnie z art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (2) w sprawie efektywności energetycznej lub innych odpowiednich specyfikacji technicznych. Budynki publiczne definiuje się jako budynki będące własnością władz publicznych i budynki będące własnością organizacji nienastawionych na zysk, pod warunkiem że takie organy realizują działania leżące w interesie ogólnym, takie jak edukacja, zdrowie, środowisko i transport. Przykłady obejmują budynki administracji publicznej, szkoły, szpitale itp. |
MWh/rok |
2 |
Dodatkowa moc zainstalowana odnawialnych źródeł energii |
Filar 1 Filar 3 |
Dodatkowa moc zainstalowana odnawialnych źródeł energii dzięki wsparciu ze środków w ramach Instrumentu i która jest operacyjna (tj. w stosownych przypadkach podłączona do sieci i w pełni gotowa do wytwarzania energii lub już wytwarzająca energię). Moc produkcyjną definiuje się jako „maksymalną moc elektryczną netto” określoną przez Eurostat (3). Energię ze źródeł odnawialnych definiuje się jako „energię z odnawialnych źródeł niekopalnych, czyli energię wiatrową, słoneczną (termiczną i fotowoltaiczną) i geotermalną, energię otoczenia, energię pływów, fal i inne rodzaje niebieskiej energii, energię wodną, biomasę, gaz składowiskowy, gaz z oczyszczalni ścieków i biogaz” (zob. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (4)). Wskaźnik powinien również ujmować moc elektrolizera do produkcji wodoru osiągniętą przy wsparciu środków w ramach Instrumentu. Wskaźnik należy gromadzić i zgłaszać oddzielnie w odniesieniu do (i) mocy odnawialnych źródeł energii i (ii) mocy elektrolizera do produkcji wodoru |
MW |
3 |
Infrastruktura paliw alternatywnych (punkty tankowania/ładowania) |
Filar 1 Filar 3 |
Liczba punktów tankowania/ładowania (nowych lub zmodernizowanych) czystych ekologicznie pojazdów wspieranych środkami w ramach Instrumentu. Punkt ładowania definiuje się jako urządzenie, które umożliwia ładowanie pojedynczego pojazdu elektrycznego lub wymianę akumulatora pojedynczego pojazdu elektrycznego. Punkt tankowania paliwa oznacza stanowisko tankowania dostarczające paliw alternatywnych za pomocą instalacji stałej lub ruchomej. Paliwa alternatywne definiuje się jako paliwa lub źródła energii, które służą, przynajmniej częściowo, jako substytut dla pochodzących z surowej ropy naftowej źródeł energii w transporcie i które mogą potencjalnie przyczynić się do dekarbonizacji transportu i poprawy ekologiczności sektora transportu oraz są zgodne z dyrektywą (UE) 2018/2001 (5). Wskaźnik należy gromadzić i zgłaszać oddzielnie w odniesieniu do (i) punktów ładowania i (ii) punktów tankowania. W przypadku tego ostatniego (iii) punkty tankowania wodoru należy zgłaszać oddzielnie. |
Punkty tankowania i ładowania |
4 |
Ludność odnosząca korzyści ze środków ochrony przed powodziami, niekontrolowanymi pożarami oraz innymi klęskami żywiołowymi związanymi z klimatem |
Filar 1 Filar 4 |
Ludność mieszkająca na obszarach, na których, dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu, zbudowano lub znacząco zmodernizowano infrastrukturę ochrony (w tym zieloną infrastrukturę i rozwiązania oparte na zasobach przyrody w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu) w celu zmniejszenia podatności na powodzie, pożary i inne zagrożenia naturalne związane z klimatem (burze, susze, fale upałów). Wskaźnik obejmuje środki ochronne, które są wyraźnie zlokalizowane na obszarach wysokiego ryzyka i które bezpośrednio dotyczą konkretnych zagrożeń, w przeciwieństwie do bardziej ogólnych środków wdrażanych na szczeblu krajowym lub regionalnym. W przypadku powodzi wskaźnik uwzględnia zagrożoną populację mieszkańców. |
Osoby |
5 |
Dodatkowe lokale mieszkalne z dostępem do internetu za pośrednictwem sieci o bardzo dużej przepustowości |
Filar 2 Filar 4 |
Całkowita liczba lokali mieszkalnych z dostępem do sieci o bardzo dużej przepustowości, zgodnie z wytycznymi BEREC w sprawie sieci o bardzo dużej przepustowości (BoR (20) 165) (6), które miały dostęp tylko do wolniejszych połączeń lub w ogóle nie miały dostępu do internetu przed wsparciem środkami w ramach Instrumentu. Uwzględnia się również zasięg sieci 5G i modernizacje do prędkości gigabitowej. Lepszy dostęp do internetu musi być bezpośrednią konsekwencją wsparcia środkami w ramach Instrumentu. Wskaźnik uwzględnia lokale mieszkalne z możliwością dostępu, a nie faktyczne wykorzystanie. Lokal mieszkalny definiuje się jako „pokój lub zestaw pokoi w stałym budynku lub konstrukcyjnie wydzielonej części budynku, który […] jest przeznaczony do zamieszkania przez jedno prywatne gospodarstwo domowe przez cały rok” (7) (zob. Komisja (Eurostat)). Wskaźnik nie obejmuje zbiorowych lokali mieszkalnych, takich jak szpitale, domy spokojnej starości, zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze, więzienia, koszary wojskowe, instytucje religijne, internaty, hotele pracownicze itp. |
Lokale mieszkalne |
6 |
Przedsiębiorstwa objęte wsparciem na opracowywanie lub przyjmowanie produktów, usług i procesów cyfrowych |
Filar 2 Filar 3 |
Liczba przedsiębiorstw objętych wsparciem na opracowywanie lub przyjmowanie nowych lub znacząco zmodernizowanych usług, produktów i procesów opartych na technologiach cyfrowych dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu. Obejmuje to zaawansowane technologie cyfrowe, takie jak automatyzacja, sztuczna inteligencja, cyberbezpieczeństwo, łańcuch bloków, infrastruktury chmurowe i brzegowe oraz przestrzenie danych, obliczenia kwantowe i obliczenia wielkiej skali. Istotne modernizacje obejmują tylko nowe funkcjonalności. Informacje należy zatem gromadzić oddzielnie (i) dla przedsiębiorstw wspieranych w celu opracowywania technologii i rozwiązań cyfrowych oraz (ii) dla przedsiębiorstw wspieranych w celu przyjęcia rozwiązań cyfrowych, aby przekształcać swoje usługi, produkty lub procesy. Dane są gromadzone również według wielkości przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo liczy się raz, niezależnie od tego, ile razy otrzymuje wsparcie na cyfryzację za pomocą środków w ramach Instrumentu. Przedsiębiorstwo i dezagregację według wielkości przedsiębiorstwa definiuje się zgodnie z definicją przyjętą dla wskaźnika 9. |
Przedsiębiorstwa |
7 |
Użytkownicy nowych i zmodernizowanych publicznych usług, produktów i procesów cyfrowych |
Filar 2 Filar 5 |
Liczba użytkowników publicznych usług, produktów i procesów cyfrowych nowo opracowanych lub znacznie zmodernizowanych dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu. Istotne modernizacje obejmują tylko nowe funkcjonalności. Wskaźnik powinien mieć wartość bazową 0 tylko wówczas, gdy usługa cyfrowa, produkt lub proces cyfrowy są nowe. Użytkownicy oznaczają klientów usług publicznych i użytkowników produktów nowo opracowanych lub zmodernizowanych dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu oraz pracowników instytucji publicznej korzystających z procesów cyfrowych nowo opracowanych lub znacząco zmodernizowanych dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu. W przypadku braku możliwości zidentyfikowania poszczególnych użytkowników wielokrotne liczenie tego samego klienta korzystającego z usługi online nie jest uważane za podwójne liczenie. |
Użytkownicy/rok |
8 |
Naukowcy pracujący we wspieranych obiektach badawczych |
Filar 3 |
Liczba naukowców korzystających bezpośrednio w swojej działalności z publicznego lub prywatnego obiektu badawczego lub sprzętu, na który przyznawane jest wsparcie w ramach Instrumentu. Wskaźnik mierzy się w postaci rocznych ekwiwalentów pełnego czasu pracy (EPC), obliczonych zgodnie z metodologią określoną w Podręczniku Frascati 2015 OECD. Wsparcie musi powodować ulepszenie obiektu badawczego lub jakości aparatury badawczej. Wymiany nieskutkujące podniesieniem jakości są wykluczone, podobnie jak konserwacja. Nie liczy się wolnych stanowisk w sektorze badań i rozwoju ani personelu pomocniczego w tym sektorze (tj. stanowisk niezwiązanych bezpośrednio z działalnością badawczą i rozwojową). Roczny ekwiwalent pełnego czasu pracy personelu badawczo-rozwojowego definiuje się jako stosunek godzin pracy faktycznie poświęconych na badania i rozwój w ciągu roku kalendarzowego do całkowitej liczby godzin przepracowanych formalnie w tym samym okresie przez osobę lub grupę. Przyjmuje się, że osoba nie może wykonywać więcej niż jednego rocznego ekwiwalentu pełnego czasu pracy w dziedzinie badań i rozwoju co pół roku. Liczbę godzin przepracowanych formalnie ustala się na podstawie normatywnych/ustawowych godzin pracy. Pracownika pełnoetatowego należy zidentyfikować w odniesieniu do jego statusu zatrudnienia, rodzaju umowy (pełny lub niepełny wymiar czasu pracy) oraz poziomu zaangażowania w badania i rozwój (zob. Podręcznik Frascati 2015 OECD, rozdział 5.3). Dane do wskaźnika są segregowane według kryterium płci (8). |
Roczny ekwiwalent pełnego czasu pracy |
9 |
Przedsiębiorstwa objęte wsparciem (w tym: małe, również mikro, średnie, duże) |
Filar 3 |
Wskaźnik obejmuje wszystkie przedsiębiorstwa, które otrzymują wsparcie pieniężne lub rzeczowe w ramach środków z Instrumentu. Przedsiębiorstwo definiuje się jako najmniejszą kombinację jednostek prawnych, tzn. jednostkę organizacyjną wytwarzającą towary i usługi, która osiąga korzyści z pewnego stopnia samodzielności w podejmowaniu decyzji, w szczególności w zakresie alokacji bieżących zasobów, i prowadzi co najmniej jeden rodzaj działalności w co najmniej jednym miejscu. Przedsiębiorstwo może być jednoosobową jednostką prawną. Jednostki prawne obejmują osoby prawne, których istnienie jest uznane przez prawo, niezależnie od osób indywidualnych lub instytucji, które są ich właścicielami lub członkami, takie jak: spółka jawna, spółka komandytowa, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna itp. Jednostki prawne obejmują również osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą we własnym imieniu, np. właściciela i operatora sklepu lub warsztatu, prawnika czy samozatrudnionego rzemieślnika (Komisja (Eurostat) na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 696/93, sekcja III A z 15.3.1993). Wskaźnik należy gromadzić i zgłaszać według wielkości przedsiębiorstwa. Na potrzeby tego wskaźnika przedsiębiorstwa definiuje się jako organizacje nastawione na zysk, które wytwarzają towary i usługi w celu zaspokojenia potrzeb rynkowych. Klasyfikacja przedsiębiorstw: małe, w tym mikroprzedsiębiorstwo (0–49 pracowników i osób pracujących na własny rachunek oraz roczny obrót ≤ 10 mln EUR lub bilans ≤ 10 mln EUR); średnie przedsiębiorstwo (50–249 pracowników i osób pracujących na własny rachunek oraz roczny obrót > 10 mln EUR i ≤ 50 mln EUR lub bilans EUR > 10 mln EUR i ≤ 43 mln EUR); duże przedsiębiorstwa (> 250 pracowników i osób pracujących na własny rachunek oraz obrót > 50 mln EUR lub bilans > 43 mln EUR). W przypadku przekroczenia któregoś z tych dwóch progów (pracownicy i osoby pracujące na własny rachunek oraz roczny obrót/bilans) przedsiębiorstwa klasyfikuje się w kolejnej kategorii wielkości; (Komisja (Eurostat) na podstawie zalecenia Komisji 2003/361/WE (9), załącznik, art. 2–3). Wielkość wspieranego przedsiębiorstwa określa się na początku udzielania wsparcia. |
Przedsiębiorstwa |
10 |
Liczba uczestników biorących udział w kształceniu lub szkoleniu |
Filar 2 Filar 4 Filar 6 |
Wskaźnik uwzględnia liczbę uczestników biorących udział w kształceniu (ISCED 0–6, edukacja dorosłych) i szkoleniach (szkolenie poza miejscem pracy/w miejscu pracy, ustawiczne kształcenie i szkolenie zawodowe itp.) wspieranych środkami w ramach Instrumentu, w tym uczestników szkoleń z umiejętności cyfrowych (10). W związku z tym dane są gromadzone i zgłaszane z uwzględnieniem (i) uczestników kształcenia lub szkolenia, a wśród nich (ii) uczestników szkolenia w zakresie umiejętności cyfrowych. Dane do wskaźnika są segregowane według kryterium płci (11) i wieku (12). Uczestnicy są liczeni w momencie rozpoczęcia edukacji lub szkolenia. |
Osoby |
11 |
Liczba osób zatrudnionych lub poszukujących pracy |
Filar 3 Filar 4 |
Osoby bezrobotne (13) lub bierne zawodowo (14), które otrzymały wsparcie ze środków w ramach RRF i które są zatrudnione, z uwzględnieniem samozatrudnienia, lub które były bierne zawodowo w momencie otrzymania tego wsparcia i rozpoczęły poszukiwanie pracy, niezwłocznie po otrzymaniu tego wsparcia. Dane do wskaźnika są segregowane według kryterium płci (15) i wieku (16). „Osoby poszukujące pracy” definiuje się jako osoby, które zwykle nie są osobami pracującymi, są gotowe do podjęcia pracy i aktywnie jej poszukują, tak jak w definicji wskaźnika „bezrobotni”. Osoby nowo zarejestrowane w publicznych służbach zatrudnienia jako osoby poszukujące pracy należy zawsze liczyć, nawet jeżeli nie mogą od razu podjąć pracy. |
Osoby |
12 |
Pojemność nowych lub zmodernizowanych placówek opieki zdrowotnej |
Filar 4 Filar 5 |
Maksymalna roczna liczba osób, jaką może obsłużyć nowy lub zmodernizowany zakład opieki zdrowotnej dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu przynajmniej raz w okresie jednego roku. Modernizacja nie obejmuje renowacji energetycznej ani konserwacji i napraw. Placówki opieki zdrowotnej obejmują szpitale, kliniki, przychodnie, specjalistyczne ośrodki opieki itp. |
Osoby/rok |
13 |
Pojemność klas w nowych lub zmodernizowanych placówkach opieki nad dziećmi i placówkach oświatowych |
Filar 4 Filar 6 |
Pojemność klas pod względem maksymalnej liczby miejsc w nowych lub zmodernizowanych placówkach wczesnej edukacji, opieki i edukacji (ISCED 0–6) dzięki wsparciu środkami w ramach Instrumentu. Pojemność klas oblicza się zgodnie z ustawodawstwem krajowym, ale nie obejmuje ona nauczycieli, rodziców, personelu pomocniczego ani żadnych innych osób, które również mogą korzystać z placówek. Placówki wczesnej edukacji i opieki, takie jak żłobki i przedszkola, odnoszą się do placówek przeznaczonych dla dzieci od urodzenia do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej (ISCED 0). Placówki oświatowe obejmują szkoły (ISCED 1–3, ISCED 4) oraz placówki szkolnictwa wyższego (ISCED 5–6). Wskaźnik obejmuje nowo wybudowane lub zmodernizowane placówki opieki nad dziećmi i placówki oświatowe (np. podwyższenie norm higieny i bezpieczeństwa), a modernizacja nie obejmuje renowacji energetycznej ani konserwacji i napraw. |
Osoby |
14 |
Liczba młodych ludzi w wieku 15–29 lat otrzymujących wsparcie |
Filar 6 |
Liczba uczestników w wieku 15–29 lat po otrzymaniu wsparcia pieniężnego lub rzeczowego ze środków w ramach Instrumentu. Dane do wskaźnika są segregowane według kryterium płci (17). |
Osoby |
(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13) zmieniona dyrektywą (UE) 2018/844 (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 75).
(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).
(3) „Maksymalna moc czynna, która może być dostarczana stale przez ciągle działający zakład w punkcie wyjścia (tj. po pobraniu zasilania potrzeb własnych stacji i uwzględnieniu strat w tych transformatorach uważanych za integralną część stacji”.
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82).
(5) W szczególności art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001, w którym określono kryteria zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy.
(6) W art. 2 ust. 2 Europejskiego kodeksu łączności elektronicznej termin „sieć o bardzo dużej przepustowości” definiuje się następująco: „»sieć o bardzo dużej przepustowości« oznacza albo sieć łączności elektronicznej, która w całości składa się z elementów światłowodowych co najmniej na odcinku do punktu dystrybucji w miejscu świadczenia usługi, albo sieć łączności elektronicznej, która jest w stanie zapewnić w typowych warunkach panujących w czasie największego natężenia ruchu podobną wydajność sieci pod względem dostępnego pasma „w górę” i „w dół” łącza, odporności, parametrów związanych z błędami oraz opóźnienia i jego zmienności”.
(7) https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Glossary:Dwelling
(8) Mężczyźni, kobiety, osoby niebinarne. Szereg państw członkowskich posiada przepisy prawne lub praktyki, w ramach których uznaje się, że osoby fizyczne mogą nie należeć do żadnej z tych dwóch kategorii lub mogą nie chcieć być kojarzone z jedną z nich. W przypadku tych państw członkowskich osoby te rejestruje się jako „niebinarne”.
(9) Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.
(10) Zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia w sprawie RRF dotyczącym znakowania cyfrowego w ramach Instrumentu szkolenie w zakresie umiejętności cyfrowych należy rozumieć w znaczeniu obszaru interwencji 108 (Wspieranie rozwoju umiejętności cyfrowych); załącznik stanowi, że: „Dotyczy to umiejętności cyfrowych na wszystkich poziomach i obejmuje: wysoce specjalistyczne programy edukacyjne mające na celu szkolenie specjalistów w dziedzinie technologii cyfrowych (tj. programy ukierunkowane na technologię); szkolenie nauczycieli, opracowywanie treści cyfrowych do celów edukacyjnych oraz rozwijanie odpowiednich zdolności organizacyjnych. Obejmuje to również działania i programy mające na celu poprawę podstawowych umiejętności cyfrowych”.
(11) Mężczyźni, kobiety, osoby niebinarne. Szereg państw członkowskich posiada przepisy prawne lub praktyki, w ramach których uznaje się, że osoby fizyczne mogą nie należeć do żadnej z tych dwóch kategorii lub mogą nie chcieć być kojarzone z jedną z nich. W przypadku tych państw członkowskich osoby te rejestruje się jako „niebinarne”.
(12) 0–17, 18–29, 30–54, 55 i powyżej.
(13) Bezrobotni to osoby, które zwykle nie są osobami pracującymi, są gotowe do podjęcia pracy i aktywnie jej poszukują. Do kategorii tej zawsze zalicza się osoby, które zgodnie z definicjami krajowymi uznaje się za bezrobotnych zarejestrowanych, nawet jeżeli nie spełniają one wszystkich powyższych trzech kryteriów. Źródło: §18 Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, Statystyki dotyczące polityki rynku pracy – metodyka 2018 r.
(14) Osoby bierne zawodowo to osoby, które w danym czasie nie stanowią części siły roboczej (tzn. nie są osobami pracującymi ani bezrobotnymi zgodnie z przedstawionymi definicjami). Źródło: §20 Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, Statystyki dotyczące polityki rynku pracy – metodyka 2018 r.
(15) Mężczyźni, kobiety, osoby niebinarne. Szereg państw członkowskich posiada przepisy prawne lub praktyki, w ramach których uznaje się, że osoby fizyczne mogą nie należeć do żadnej z tych dwóch kategorii lub mogą nie chcieć być kojarzone z jedną z nich. W przypadku tych państw członkowskich osoby te rejestruje się jako „niebinarne”.
(16) 0–17, 18–29, 30–54, 55 i powyżej.
(17) Mężczyźni, kobiety, osoby niebinarne. Szereg państw członkowskich posiada przepisy prawne lub praktyki, w ramach których uznaje się, że osoby fizyczne mogą nie należeć do żadnej z tych dwóch kategorii lub mogą nie chcieć być kojarzone z jedną z nich. W przypadku tych państw członkowskich osoby te rejestruje się jako „niebinarne”.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/92 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/2107
z dnia 26 listopada 2021 r.
zmieniające załączniki V i XIV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 w odniesieniu do pozycji dotyczących Zjednoczonego Królestwa w wykazach państw trzecich, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek drobiu, materiału biologicznego drobiu oraz świeżego mięsa z drobiu i ptaków łownych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 230 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że do Unii można wprowadzać wyłącznie przesyłki zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzące z państwa trzeciego lub terytorium, lub ich strefy bądź kompartmentu, wymienionych w wykazie zgodnie z art. 230 ust. 1 tego rozporządzenia. |
(2) |
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 (2) określa wymagania w zakresie zdrowia zwierząt, które muszą spełniać przesyłki niektórych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich lub terytoriów bądź ich stref, lub też ich kompartmentów w przypadku zwierząt akwakultury, aby zostać wprowadzone do Unii. |
(3) |
W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (3) ustanowiono wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref lub kompartmentów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii gatunków i kategorii zwierząt, kategorii materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego, które są objęte zakresem rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692. |
(4) |
W szczególności w załącznikach V i XIV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 określono wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii odpowiednio przesyłek drobiu, materiału biologicznego drobiu oraz świeżego mięsa z drobiu i ptaków łownych. |
(5) |
W dniu 17 listopada 2021 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o wystąpieniu ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków u drobiu. Ognisko to znajduje się w pobliżu Kirkham w Fylde w hrabstwie Lancashire w Anglii i zostało potwierdzone w dniu 17 listopada 2021 r. w drodze analizy laboratoryjnej (RT-PCR). |
(6) |
W dniu 19 listopada 2021 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o wystąpieniu ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków u drobiu. Ognisko to znajduje się w pobliżu Willington w South Derbyshire w hrabstwie Derbyshire w Anglii i zostało potwierdzone w dniu 19 listopada 2021 r. w drodze analizy laboratoryjnej (RT-PCR). |
(7) |
W dniu 20 listopada 2021 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o wystąpieniu ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków u drobiu. Ognisko to znajduje się w pobliżu Pokesdown w Bournemouth, Christchurch and Poole w Anglii i zostało potwierdzone w dniu 19 listopada 2021 r. w drodze analizy laboratoryjnej (RT-PCR). |
(8) |
Organy weterynaryjne Zjednoczonego Królestwa wyznaczyły strefę objętą kontrolą o promieniu 10 km wokół zakładów, w których wystąpiła choroba, oraz wprowadziły politykę likwidacji stad w celu kontroli występowania wysoce zjadliwej grypy ptaków i ograniczenia rozprzestrzeniania się tej choroby. |
(9) |
Zjednoczonego Królestwo przedłożyło Komisji informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się wysoce zjadliwej grypy ptaków. Informacje te zostały ocenione przez Komisję. Na podstawie tej oceny nie należy dalej zezwalać na wprowadzanie do Unii przesyłek drobiu, materiału biologicznego drobiu oraz świeżego mięsa drobiu i ptaków łownych z obszarów objętych ograniczeniami ustanowionych przez organy weterynaryjne Zjednoczonego Królestwa w wyniku niedawnego wystąpienia ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków. |
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki V i XIV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404. |
(11) |
Biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków, zmiany, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/404, powinny stać się skuteczne w trybie pilnym. |
(12) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach V i XIV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 379).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/404 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (Dz.U. L 114 z 31.3.2021, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
W załącznikach V i XIV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w załączniku V wprowadza się następujące zmiany:
|
2) |
w załączniku XIV w części 1 w pozycji dotyczącej Zjednoczonego Królestwa po wierszu dotyczącym strefy GB-2.22 dodaje się wiersze dotyczące stref GB-2.23, GB-2.24 i GB-2.25 w brzmieniu:
|
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/97 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/2108
z dnia 29 listopada 2021 r.
zmieniające po raz 323. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia. |
(2) |
W dniu 23 listopada 2021 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. |
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002. |
(4) |
W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2021 r.
W imieniu Komisji,
za Przewodniczącą,
Dyrektor Generalny
Dyrekcja Generalna ds. Stabilności Finansowej, Usług Finansowych i Unii Rynków Kapitałowych
ZAŁĄCZNIK
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby fizyczne” dodaje się wpis w brzmieniu:
1. |
„Emraan Ali (niepotwierdzony alias: Abu Jihad TNT). Data urodzenia: a) 4.7.1967. Miejsce urodzenia: a) Rio Claro, Trynidad i Tobago. Obywatelstwo: a) Trynidad i Tobago b) Stany Zjednoczone Ameryki Numer paszportu: a) TB162181 (paszport Trynidadu i Tobago wydany dnia 27.1.2015 r., utracił ważność dnia 26.1.2020 r.); b) 420985453 (paszport Stanów Zjednoczonych Ameryki utracił ważność dnia 6.2.2017 r.). Krajowy numer identyfikacyjny 19670704052 (numer identyfikacyjny Trinidadu i Tobago). Adres: a) Stany Zjednoczone Ameryki (w areszcie, Federalne Centrum Zatrzymania Miami, numer w rejestrze: 10423-509); b) #12 Rio Claro Mayaro Road, Rio Claro, Trynidad (poprzednie miejsce od 2008 r. do marca 2015 r.); c) #7 Guayaguayare Road, Rio Claro, Trynidad (poprzednie miejsce w ok. 2003 r.); d) Stany Zjednoczone Ameryki (poprzednie miejsce w styczniu 1991 r.–2008 r.). Inne informacje a) wysokiej rangi członek Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ISIL), wymienionego w wykazie jako Al-Kaida w Iraku. Werbował do ISIL oraz instruował jednostki w internetowych filmach wideo, jak popełniać akty terrorystyczne. b) opis fizyczny: wzrost: 176 cm; waga: 73 kg; budowa: średnia; kolor oczu: brązowy; kolor włosów: czarny/łysy; karnacja: brązowa; c) mówi po angielsku. Data wskazania, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 23.11.2021.”. |
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/99 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/2109
z dnia 30 listopada 2021 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/704 w celu wprowadzenia zmian administracyjnych w pozwoleniu unijnym na rodzinę produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE”
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 44 ust. 5 akapit pierwszy i art. 50 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 26 maja 2020 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/704 (2) udzielono przedsiębiorstwu Agrobiothers Laboratoire pozwolenia unijnego o numerze EU-0021035-0000 na udostępnianie na rynku i stosowanie rodziny produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE”. |
(2) |
W dniu 8 września 2020 r. przedsiębiorstwo Agrobiothers Laboratoire przedłożyło Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencja”) powiadomienie zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 354/2013 (3) o zmianach administracyjnych w pozwoleniu unijnym na rodzinę produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE” opisaną w tytule 1 sekcja 1 załącznika do tego rozporządzenia. |
(3) |
Przedsiębiorstwo Agrobiothers Laboratoire zaproponowało następujące zmiany w charakterystyce produktu dotyczącej rodziny produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE” określonej w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/704: dodanie nazw handlowych na trzecim poziomie informacyjnym (poszczególne produkty w meta SPC 1). Powiadomienie zostało zarejestrowane w rejestrze produktów biobójczych pod numerem BC-DR061688-14. |
(4) |
W dniu 12 października 2020 r. Agencja przekazała Komisji opinię (4) w sprawie proponowanych zmian zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 354/2013. W opinii stwierdzono, że zmiany w istniejącym pozwoleniu, o które wystąpił posiadacz pozwolenia, wchodzą w zakres art. 50 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, oraz że po wprowadzeniu zmian warunki określone w art. 19 tego rozporządzenia są nadal spełnione. W tym samym dniu Agencja przekazała Komisji zmienioną charakterystykę produktu biobójczego we wszystkich językach urzędowych Unii zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 354/2013. |
(5) |
Komisja zgadza się z opinią Agencji i uznaje w związku z tym, że należy zmienić pozwolenie unijne na rodzinę produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE”. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/704 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/704 z dnia 26 maja 2020 r. udzielające pozwolenia unijnego na rodzinę produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE” (Dz.U. L 164 z 27.5.2020, s. 19).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 354/2013 z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie zmian produktów biobójczych, na które udzielono pozwolenia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 109 z 19.4.2013, s. 4).
(4) Opinia ECHA z dnia 9 października 2020 r. w sprawie zmiany administracyjnej pozwolenia unijnego na rodzinę produktów biobójczych „INSECTICIDES FOR HOME USE”, https://echa.europa.eu/documents/10162/22836226/opinion_for_ua-admin_change_bc-dr061688-14_en.pdf/90bc7c1f-ed8e-a127-982c-4f08b3af513f.
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK II
Charakterystyka rodziny produktów biobójczych
INSECTICIDES FOR HOME USE
Grupa produktowa 18 – Insektycydy, akarycydy i produkty stosowane do zwalczania innych stawonogów (Zwalczanie szkodników)
Numer pozwolenia: EU-0021035-0000
Numer zasobu w R4BP: EU-0021035-0000
CZĘŚĆ I
PIERWSZY POZIOM INFORMACYJNY
1. INFORMACJE ADMINISTRACYJNE
1.1. Nazwa handlowa rodziny produktów biobójczych
Nazwa |
INSECTICIDES FOR HOME USE |
1.2. Grupa produktowa
Grupa produktowa |
Gr. 18 – Insektycydy, akarycydy i produkty stosowane do zwalczania innych stawonogów |
1.3. Posiadacz pozwolenia
Nazwa i adres posiadacza pozwolenia |
Nazwa |
Agrobiothers Laboratoire |
Adres |
ZI Route des Platieres, 71290 CUISERY, Francja |
|
Numer pozwolenia |
EU-0021035-0000 |
|
Numer zasobu w R4BP |
EU-0021035-0000 |
|
Data udzielenia pozwolenia |
16 czerwca 2020 r |
|
Data ważności pozwolenia |
31 maja 2030 r. |
1.4. Producent(-ci) produktów biobójczych
Nazwa producenta |
Agrobiothers Laboratoire |
Adres producenta |
ZI Route des Platieres, 71290 CUISERY Francja |
Lokalizacja zakładów produkcyjnych |
AF3 16 rue de l’Oberwald, 68360 Soultz Francja |
1.5. Producent(-ci) substancji czynnych
Substancja czynna |
(1RS,3RS;1RS,3RS)-3-(2,2-dichlorowinylo)-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan 3-fenoksybenzylu (permetryna) |
Nazwa producenta |
Tagros Chemicals India Ltd. (Art. 95 List: LIMARU NV (Acting for Tagros Chemicals India Private Limited) |
Adres producenta |
Jhaver Centre, Rajah Annamalai Bldg., IV floor 72 Marshal’s road Egmore, 600008 Chennai Indie |
Lokalizacja zakładów produkcyjnych |
A-4/1&2, Sipcot Industrial Complex, Pachayankuppam Cuddalore, 607 005 Tamilnadu Indie |
Substancja czynna |
S-metopren |
Nazwa producenta |
Babolna bio Ltd. |
Adres producenta |
Szallas u.6 H-, 1107 Budapest Węgry |
Lokalizacja zakładów produkcyjnych |
Szallas u.6 H-, 1107 Budapest Węgry |
2. SKŁAD I POSTAĆ UŻYTKOWA RODZINY PRODUKTÓW
2.1. Informacje o składzie jakościowym i ilościowyme rodziny produktów
Nazwa zwyczajowa |
Nazwa IUPAC |
Funkcja |
Numer CAS |
Numer WE |
Zawartość (%) |
|
Min. |
Maks. |
|||||
(1RS,3RS;1RS,3RS)-3-(2,2-dichlorowinylo)-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan 3-fenoksybenzylu (permetryna) |
|
Substancja czynna |
52645-53-1 |
258-067-9 |
0,177 |
0,177 |
S-metopren |
|
Substancja czynna |
65733-16-6 |
|
0,00225 |
0,00225 |
Propan-2-ol |
Propan-2-ol |
Substancja niebędąca substancją czynną |
67-63-0 |
200-661-7 |
3,33475 |
3,33475 |
n-butan |
n-butan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
106-97-8 |
203-448-7 |
63,458 |
63,458 |
propan |
propan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
74-98-6 |
200-827-9 |
16,271 |
16,271 |
izobutan |
izobutan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
75-28-5 |
200-857-2 |
4,068 |
4,068 |
2.2. Rodzaj(-e) postaci użytkowej
Postać użytkowa |
AE – Dyspenser aerozolowy |
CZĘŚĆ II
DRUGI POZIOM INFORMACYJNY – META SPC
META SPC 1
1. Meta SPC 1 – INFORMACJE ADMINISTRACYJNE
1.1. Meta SPC 1 – identyfikator
Identyfikator |
INSEKTYCYD W AEROZOLU DO ZASTOSOWAŃ DOMOWYCH |
1.2. Rozszerzenie numeru pozwolenia
Numer |
1-1 |
1.3. Grupa produktowa
Grupa produktowa |
Gr. 18 – Insektycydy, akarycydy i produkty stosowane do zwalczania innych stawonogów |
2. META SPC 1 – SKŁAD
2.1. Informacje jakościowe i ilościowe dotyczące składu z meta SPC 1
Nazwa zwyczajowa |
Nazwa IUPAC |
Funkcja |
Numer CAS |
Numer WE |
Zawartość (%) |
|
Min. |
Maks. |
|||||
(1RS,3RS;1RS,3RS)-3-(2,2-dichlorowinylo)-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan 3-fenoksybenzylu (permetryna) |
|
Substancja czynna |
52645-53-1 |
258-067-9 |
0,177 |
0,177 |
S-metopren |
|
Substancja czynna |
65733-16-6 |
|
0,00225 |
0,00225 |
Propan-2-ol |
Propan-2-ol |
Substancja niebędąca substancją czynną |
67-63-0 |
200-661-7 |
3,33475 |
3,33475 |
n-butan |
n-butan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
106-97-8 |
203-448-7 |
63,458 |
63,458 |
propan |
propan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
74-98-6 |
200-827-9 |
16,271 |
16,271 |
izobutan |
izobutan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
75-28-5 |
200-857-2 |
4,068 |
4,068 |
2.2. Rodzaj(-e) receptury z meta SPC 1
Postać użytkowa |
AE – Dyspenser aerozolowy |
3. ZWROTY WSKAZUJĄCE RODZAJ ZAGROŻENIA I ZWROTY OKREŚLAJĄCE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI Z META SPC 1
Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia |
Skrajnie łatwopalny aerozol. Pojemnik pod ciśnieniem: Ogrzanie grozi wybuchem Połknięcie i dostanie się przez drogi oddechowe może grozić śmiercią. Działa drażniąco na oczy. Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki. Zawiera. PERMETHRIN. Może powodować wystąpienie reakcji alergicznej. |
Zwroty wskazujące środki ostrożności |
W razie konieczności zasięgnięcia porady lekarza należy pokazać pojemnik lub etykietę. Chronić przed dziećmi. Uważnie przeczytać wszystkie instrukcje i zastosować się do nich Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. – Nie palić. Nie rozpylać nad otwartym ogniem lub innym źródłem zapłonu. Nie przekłuwać ani nie spalać, nawet po zużyciu. Dokładnie umyć ręcepo użyciu. W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU:Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut.Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać. W przypadku utrzymywania się działania drażniącego na oczy:Zasięgnąć zgłosić się pod opiekę lekarza. Chronić przed światłem słonecznym.Nie wystawiać na działanie temperatury przekraczającej 50 °C/122 °F. Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 40 °C/104 °F. Unikać uwolnienia do środowiska. Zebrać wyciek. Usuwać zawartość do zgodnie z lokalnymi przepisami. Usuwać pojemnik do zgodnie z lokalnymi przepisami. |
4. ZASTOSOWANIE(-A) OBJĘTE POZWOLENIEM Z META SPC 1
4.1. Opis użycia
Tabela 1. Zastosowanie # 1 – Insektycyd w aerozolu do zastosowań domowych
Grupa produktowa |
Gr. 18 - Insektycydy, akarycydy i produkty stosowane do zwalczania innych stawonogów |
W stosownych przypadkach, dokładny opis zastosowania objętego pozwoleniem |
- |
Zwalczany(-e) organizm(-y) (w tym etap rozwoju) |
Pchły Larwy|Owady Osobniki dorosłe|Owady Ctenocephalides felis Kleszcze Ixodes ricinus Rhipicephalus sanguineus |
Obszar zastosowania |
Wewnątrz Ukierunkowana pielęgnacja niezmywalnych mebli oraz tekstyliów domowych, takich jak dywany, maty, fotele. |
Sposób (-oby) nanoszenia |
Natrysk Po odkurzeniu powierzchni należy spryskać ją produktem z odległości 30 cm |
Stosowane dawki i częstotliwość stosowania |
1,3 sekundy spryskiwania na około 1 m2 (2,1 g/m2) - Minimalny odstęp do kolejnego zastosowania wynosi 6 miesięcy. |
Kategoria (-e) użytkowników |
Powszechny |
Wielkości opakowań i materiały opakowaniowe |
Pojemnik z aerozolem z blachy białej z wewnętrzną powłoką wykonaną ochronnym lakierem epoksydowo-fenolowym (250 ml lub 500 ml) Pojemnik z aerozolem z blachy białej bez powłoki wewnętrznej (300 ml) |
4.1.1. Instrukcja użytkowania dla danego zastosowania
Zob. ogólne wskazówki dotyczące stosowania
4.1.2. Środki ograniczające ryzyko dla danego zastosowania
Zob. ogólne wskazówki dotyczące stosowania
4.1.3. Gdy dotyczy danego zastosowania, szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
Zob. ogólne wskazówki dotyczące stosowania
4.1.4. Gdy dotyczy danego zastosowania, instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
Zob. ogólne wskazówki dotyczące stosowania
4.1.5. Gdy dotyczy danego zastosowania,warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
Zob. ogólne wskazówki dotyczące stosowania
5. OGÓLNE WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE STOSOWANIA (1) Z META SPC 1
5.1. Instrukcje stosowania
— |
Produkt jest przeznaczony do ukierunkowanej pielęgnacji niezmywalnych mebli oraz tekstyliów domowych, takich jak dywany, maty, fotele. |
— |
Przed użyciem należy zawsze zapoznać się z treścią etykiety lub ulotki i postępować zgodnie z podanymi instrukcjami. |
— |
Należy przestrzegać zalecanych dawek. |
— |
Skuteczność resztkowa wynosi do 6 miesięcy i może być skrócona w przypadku zwykłego czyszczenia (np. odkurzania dywanów) lub nadmiernego korzystania z powierzchni (np. chodzenia, tarcia itp.). |
— |
W przypadku długotrwałej inwazji stosować inne środki zawierające substancje czynne o odmiennym sposobie działania, aby uniknąć rozwinięcia się oporności. Ma to na celu usunięcie odpornych osobników z populacji. |
— |
Jeśli inwazja insektów utrzymuje się pomimo zastosowania instrukcji zawartych na etykiecie lub w ulotce, należy skontaktować się z profesjonalistą w zakresie dezynsekcji. |
— |
Nie stosować na kotach i innych zwierzętach ani na koszach dla kotów. |
— |
Jeśli stosowanie produktu jest nieskuteczne, należy poinformować o tym posiadacza pozwolenia. |
5.2. Środki zmniejszające ryzyko
— |
Nie stosować na wilgotnych zmywalnych powierzchniach i tekstyliach. |
— |
Nie czyścić powierzchni mebli wilgotnymi szmatkami i nie czyścić na mokro dywanów ani mat, aby uniknąć usuwania do kanalizacji. |
— |
Przed użyciem usunąć jedzenie, karmę i napoje. |
— |
Nie stosować na powierzchniach ani obiektach znajdujących się w pobliżu jedzenia, karmy i napojów lub mogących mieć z nimi kontakt. |
— |
Unikać kontaktu z oczami. |
— |
Po spryskaniu powierzchni opuścić pomieszczenie na godzinę, a następnie je przewietrzyć. |
— |
Przed użyciem produktu usunąć lub zakryć terraria, akwaria i klatki zwierząt. |
— |
Przed użyciem wyłączyć filtr w akwarium. |
— |
Trzymać koty z dala od czyszczonych powierzchni. Ze względu na szczególną nadwrażliwość kotów na permetrynę może ona powodować u nich ciężkie skutki uboczne. |
— |
Podczas stosowania produktu trzymać z dala dzieci i zwierzęta domowe. |
5.3. Szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
— |
W przypadku wdychania: Wyprowadzić osobę poszkodowaną na powietrze i posadzić w pozycji półsiedzącej. W przypadku pojawienia się objawów i/lub gdy wdychane były duże ilości, natychmiast zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza. |
— |
W przypadku dostania się do oczu: Natychmiast przepłukać obficie wodą, od czasu do czasu unosząc górną i dolną powiekę. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać letnią wodą przez co najmniej 10 minut. Zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza w przypadku utrzymywania się działania drażniącego na oczy lub pogorszenia wzroku. |
— |
W przypadku kontaktu ze skórą: Zdjąć zanieczyszczone ubrania i obuwie. Przepłukać zanieczyszczoną skórę wodą. W przypadku pojawienia się objawów zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza specjalizującego się w leczeniu zatruć. |
— |
W przypadku kontaktu z ustami: Przepłukać usta wodą. W przypadku pojawienia się objawów i/lub kontaktu dużych ilości z ustami natychmiast zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza specjalizującego się w leczeniu zatruć. |
— |
Jeśli poszkodowany ma zaburzenia świadomości, nie podawać płynów ani nie wywoływać wymiotów. Ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej i natychmiast zasięgnąć porady lekarza. |
— |
Zapewnić dostępność pojemnika lub etykiety. |
— |
Permetryna może być niebezpieczna dla kotów. W razie wystąpienia objawów zatrucia niezwłocznie zasięgnąć porady weterynarza, pokazując mu opakowanie. |
— |
Pyretroidy mogą powodować parestezję (pieczenie i mrowienie skóry bez podrażnienia). W przypadku utrzymywania się objawów: zasięgnąć porady/zgłosić się pod opiekę lekarza. |
5.4. Instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
— |
Nie usuwać niewykorzystanego produktu do gleby, cieków wodnych, rur (zlewów, toalet itp.) ani do kanalizacji |
— |
Usunąć niewykorzystany produkt, opakowanie po produkcie i wszystkie inne odpady zgodnie z lokalnymi przepisami. |
5.5. Warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
— |
Długość okresu przechowywania: 24 miesiące |
— |
Nie przechowywać w temperaturze przekraczającej 40 °C. |
— |
Nie wystawiać na bezpośrednie działanie światła słonecznego. |
— |
Chronić przed mrozem. |
6. INNE INFORMACJE
7. TRZECI POZIOM INFORMACYJNY:POSZCZEGÓLNE PRODUKTY W META SPC 1
7.1. Nazwa(-y) handlowa(-e), numer pozwolenia i szczegółowy skład wszystkich poszczególnych produktów
Nazwa handlowa |
FRONTLINE PET CARE SPRAY INSECTICIDE ET ACARICIDE POUR L’HABITAT SPRAY ANTIPARASITAIRE POUR L’HABITAT 300 ML FRISKIES INSECTICIDE HABITAT/HOME VETOCANIS FRONTLINE HOMEGARD SPRAY INSECTICIDE ET ACARICIDE POUR L’HABITAT INSECTICIDE HABITAT/HOME VITALVETO SPRAY INSECTICIDE POUR L’HABITAT VITALVETO/INSECTICIDE HOUSEHOLD SPRAY VITALVETO SPRAY INSECTICIDE POUR L’HABITAT VETOCANIS/INSECTICIDE HOUSEHOLD SPRAY VETOCANIS FRONTLINE HOMEGARD Husholdningsspray med insekticid og acaricid FRONTLINE HOMEGARD Insecticide and acaricide household spray FRONTLINE HOMEGARD Hyönteisten ja punkkien torjuntasuihke kotitalouksille FRONTLINE HOMEGARD insektizides und akarizides Haushaltsspray FRONTLINE HOMEGARD Spray Εντομοκτόνο και ακαρεοκτόνο σπρέι οικιακής χρήσης FRONTLINE HOMEGARD Spray insetticida e acaricida per l’ambiente domestico FRONTLINE HOMEGARD Insecticide en acaricidespray voor huishoudelijk gebruik FRONTLINE HOMEGARD Husholdningsspray med insekticid og acaricid FRONTLINE HOMEGARD INSETICIDA E ACARICIDA EM SPRAY PARA USO DOMÉSTICO FRONTLINE HOMEGARD Hushållspray med insekticid och akaricid |
||||
Numer pozwolenia |
EU-0021035-0001 1-1 |
||||
Nazwa zwyczajowa |
Nazwa IUPAC |
Funkcja |
Numer CAS |
Numer WE |
Zawartość (%) |
(1RS,3RS;1RS,3RS)-3-(2,2-dichlorowinylo)-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan 3-fenoksybenzylu (permetryna) |
|
Substancja czynna |
52645-53-1 |
258-067-9 |
0,177 |
S-metopren |
|
Substancja czynna |
65733-16-6 |
|
0,00225 |
Propan-2-ol |
Propan-2-ol |
Substancja niebędąca substancją czynną |
67-63-0 |
200-661-7 |
3,33475 |
n-butan |
n-butan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
106-97-8 |
203-448-7 |
63,458 |
propan |
propan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
74-98-6 |
200-827-9 |
16,271 |
izobutan |
izobutan |
Substancja niebędąca substancją czynną |
75-28-5 |
200-857-2 |
4,068 |
(1) Instrukcje użytkowania, środki zmniejszające ryzyko oraz pozostałe wskazówki dotyczące stosowania na podstawie niniejszego punktu obowiązują w przypadku wszystkich zastosowań objętych pozwoleniem w ramach meta SPC 1.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/108 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/2110
z dnia 30 listopada 2021 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 ustanawiającego szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 71 ust. 3.
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Afrykański pomór świń jest zakaźną chorobą wirusową dotykającą świnie utrzymywane i dzikie i może mieć poważny wpływ na odnośną populację zwierząt i rentowność hodowli, powodując zakłócenia w przemieszczaniu przesyłek tych zwierząt i pozyskanych od nich lub z nich produktów w Unii oraz w wywozie do państw trzecich. |
(2) |
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/605 (2) zostało przyjęte w ramach rozporządzenia (UE) 2016/429 i ustanawia na czas określony środki szczególne w zakresie zwalczania chorób w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które mają być stosowane przez państwa członkowskie wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia (zainteresowane państwa członkowskie) na obszarach objętych ograniczeniami I, II i III wymienionych w tym załączniku. |
(3) |
Obszary wymienione jako obszary objęte ograniczeniami I, II i III w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 wyznaczono w oparciu o sytuację epidemiologiczną w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii. Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 został ostatnio zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/2024 (3) w następstwie zmian sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby na Łotwie, w Polsce i na Słowacji. |
(4) |
Wszelkie zmiany obszarów objętych ograniczeniami I, II i III w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 powinny opierać się na sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń na obszarach dotkniętych tą chorobą oraz ogólnej sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w danym państwie członkowskim, poziomie ryzyka dalszego rozprzestrzeniania się tej choroby, a także naukowych zasadach i kryteriach określania podziału na obszary ze względu na afrykański pomór świń oraz wytycznych Unii uzgodnionych z państwami członkowskimi w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i publicznie dostępnych na stronie internetowej Komisji (4). Zmiany takie powinny również uwzględniać normy międzynarodowe, takie jak Kodeks zdrowia zwierząt lądowych (5) Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt oraz uzasadnienia podziału na obszary przedstawione przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. |
(5) |
Od czasu przyjęcia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2024 w Polsce wystąpiło nowe ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych, a w Niemczech nowe ognisko u dzikich świń. |
(6) |
W listopadzie 2021 r. odnotowano wystąpienie jednego ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych w województwie świętokrzyskim w Polsce na obszarze obecnie niewymienionym jako obszar objęty ograniczeniami w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. To nowe ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, niewymieniony obecnie jako obszar objęty ograniczeniami w tym załączniku, na którym wystąpiło niedawne ognisko afrykańskiego pomoru świń, powinien obecnie zostać wymieniony w tym załączniku jako obszar objęty ograniczeniami III, a w celu uwzględnienia tego niedawnego ogniska należy również określić nowy obszar objęty ograniczeniami I. |
(7) |
Dodatkowo w listopadzie 2021 r. zaobserwowano ognisko afrykańskiego pomoru świń u dzikich świń w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w Niemczech na obszarze obecnie niewymienionym jako obszar objęty ograniczeniami w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. To nowe ognisko afrykańskiego pomoru świń u dzikiej świni oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Niemiec, niewymieniony obecnie jako obszar objęty ograniczeniami w tym załączniku, na którym wystąpiło niedawne ognisko afrykańskiego pomoru świń, powinien obecnie zostać wymieniony w tym załączniku jako obszar objęty ograniczeniami II, a w celu uwzględnienia tego niedawnego ogniska należy również określić nowy obszar objęty ograniczeniami I. |
(8) |
W następstwie tego niedawnego ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń utrzymywanych w Polsce oraz ogniska tej choroby u dzikiej świni w Niemczech, a także biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Unii, podział na obszary w tych państwach członkowskich został ponownie oceniony i zaktualizowany. Ponadto ponownie oceniono i zaktualizowano również wprowadzone środki zarządzania ryzykiem. Zmiany te należy odzwierciedlić w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. |
(9) |
Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, w Niemczech i w Polsce należy wyznaczyć nowe obszary objęte ograniczeniami o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je jako obszary objęte ograniczeniami I, II i III w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605. Ponieważ sytuacja w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń jest w Unii bardzo dynamiczna, przy wyznaczaniu tych nowych obszarów objętych ograniczeniami wzięto pod uwagę sytuację na otaczających je obszarach. |
(10) |
Ze względu na pilny charakter sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń ważne jest, aby zmiany, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem wykonawczym w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605, stały się skuteczne tak szybko, jak jest to możliwe. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/605 z dnia 7 kwietnia 2021 r. ustanawiające szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 129 z 15.4.2021, s. 1).
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2024 z dnia 18 listopada 2021 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 ustanawiającego szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 411 z 19.11.2021, s. 3).
(4) Dokument roboczy SANTE/7112/2015/Rev. 3 „Zasady i kryteria określania podziału na obszary ze względu na afrykański pomór świń”, https://ec.europa.eu/food/animals/animal-diseases/control-measures/asf_en.
(5) Kodeks zdrowia zwierząt lądowych OIE, 28. wydanie, 2019. ISBN tomu I: 978-92-95108-85-1; ISBN tomu II: 978-92-95108-86-8. https://www.oie.int/standard-setting/terrestrial-code/access-online/.
ZAŁĄCZNIK
Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 otrzymuje brzmienie:
„ZAŁĄCZNIK I
OBSZARY OBJĘTE OGRANICZENIAMI
CZĘŚĆ I
1. Niemcy
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Niemczech:
Bundesland Brandenburg:
— |
Landkreis Dahme-Spreewald:
|
— |
Landkreis Märkisch-Oderland:
|
— |
Landkreis Barnim:
|
— |
Landkreis Uckermark:
|
— |
Landkreis Oder-Spree:
|
— |
Landkreis Spree-Neiße:
|
— |
Landkreis Oberspreewald-Lausitz:
|
— |
Landkreis Elbe-Elster:
|
— |
Landkreis Prignitz:
|
Bundesland Sachsen:
— |
Landkreis Bautzen
|
— |
Stadt Dresden:
|
— |
Landkreis Görlitz:
|
— |
Landkreis Meißen:
|
Bundesland Mecklenburg-Vorpommern:
— |
Landkreis Vorpommern Greifswald
|
— |
Landkreis Ludwigslust-Parchim:
|
2. Estonia
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Estonii:
— |
Hiiu maakond. |
3. Grecja
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Grecji:
— |
in the regional unit of Drama:
|
— |
in the regional unit of Xanthi:
|
— |
in the regional unit of Rodopi:
|
— |
in the regional unit of Evros:
|
— |
in the regional unit of Serres:
|
4. Łotwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Łotwie:
— |
Dienvidkurzemes novada Vērgales, Medzes, Grobiņas, Gaviezes, Rucavas, Nīcas, Otaņķu pagasts, Grobiņas pilsēta, |
— |
Ropažu novada Stopiņu pagasta daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes. |
5. Litwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Litwie:
— |
Klaipėdos rajono savivaldybė: Agluonėnų, Dovilų, Gargždų, Priekulės, Vėžaičių, Kretingalės ir Dauparų-Kvietinių seniūnijos, |
— |
Palangos miesto savivaldybė. |
6. Węgry
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Węgrzech:
— |
Békés megye 950950, 950960, 950970, 951950, 952050, 952750, 952850, 952950, 953050, 953150, 953650, 953660, 953750, 953850, 953960, 954250, 954260, 954350, 954450, 954550, 954650, 954750, 954850, 954860, 954950, 955050, 955150, 955250, 955260, 955270, 955350, 955450, 955510, 955650, 955750, 955760, 955850, 955950, 956050, 956060, 956150 és 956160 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Bács-Kiskun megye 600150, 600850, 601550, 601650, 601660, 601750, 601850, 601950, 602050, 603250, 603750 és 603850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Budapest 1 kódszámú, vadgazdálkodási tevékenységre nem alkalmas területe, |
— |
Csongrád-Csanád megye 800150, 800160, 800250, 802220, 802260, 802310 és 802450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Fejér megye 400150, 400250, 400351, 400352, 400450, 400550, 401150, 401250, 401350, 402050, 402350, 402360, 402850, 402950, 403050, 403450, 403550, 403650, 403750, 403950, 403960, 403970, 404650, 404750, 404850, 404950, 404960, 405050, 405750, 405850, 405950, |
— |
406050, 406150, 406550, 406650 és 406750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Győr-Moson-Sopron megye 100550, 100650, 100950, 101050, 101350, 101450, 101550, 101560 és 102150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750260, 750350, 750450, 750460, 754450, 754550, 754560, 754570, 754650, 754750, 754950, 755050, 755150, 755250, 755350 és 755450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Komárom-Esztergom megye 250150, 250250, 250450, 250460, 250550, 250650, 250750, 251050, 251150, 251250, 251350, 251360, 251650, 251750, 251850, 252250, kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Pest megye 571550, 572150, 572250, 572350, 572550, 572650, 572750, 572850, 572950, 573150, 573250, 573260, 573350, 573360, 573450, 573850, 573950, 573960, 574050, 574150, 574350, 574360, 574550, 574650, 574750, 574850, 574860, 574950, 575050, 575150, 575250, 575350, 575550, 575650, 575750, 575850, 575950, 576050, 576150, 576250, 576350, 576450, 576650, 576750, 576850, 576950, 577050, 577150, 577350, 577450, 577650, 577850, 577950, 578050, 578150, 578250, 578350, 578360, 578450, 578550, 578560, 578650, 578850, 578950, 579050, 579150, 579250, 579350, 579450, 579460, 579550, 579650, 579750, 580250 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe. |
7. Polska
Następujące obszary objęte ograniczeniami I w Polsce:
w województwie kujawsko-pomorskim:
— |
powiat rypiński, |
— |
powiat brodnicki, |
— |
powiat grudziądzki, |
— |
powiat miejski Grudziądz, |
— |
powiat wąbrzeski, |
w województwie warmińsko-mazurskim:
— |
gminy Wielbark i Rozogi w powiecie szczycieńskim, |
w województwie podlaskim:
— |
gminy Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew i część gminy Kulesze Kościelne położona na południe od linii wyznaczonej przez linię koleją w powiecie wysokomazowieckim, |
— |
gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim, |
— |
gminy Szumowo, Zambrów z miastem Zambrów i część gminy Kołaki Kościelne położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie zambrowskim, |
— |
gminy Grabowo, Kolno i miasto Kolno, Turośl w powiecie kolneńskim, |
w województwie mazowieckim:
— |
powiat ostrołęcki, |
— |
powiat miejski Ostrołęka, |
— |
gminy Bielsk, Brudzeń Duży, Bulkowo, Drobin, Gąbin, Łąck, Nowy Duninów, Radzanowo, Słupno, Staroźreby i Stara Biała w powiecie płockim, |
— |
powiat miejski Płock, |
— |
powiat ciechanowski, |
— |
gminy Baboszewo, Dzierzążnia, Joniec, Nowe Miasto, Płońsk i miasto Płońsk, Raciąż i miasto Raciąż, Sochocin w powiecie płońskim, |
— |
powiat sierpecki, |
— |
gmina Siemiątkowo w powiecie żuromińskim, |
— |
część powiatu ostrowskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
gminy Radzanów, Strzegowo, Stupsk w powiecie mławskim, |
— |
powiat przasnyski, |
— |
powiat makowski, |
— |
powiat pułtuski, |
— |
część powiatu wyszkowskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
część powiatu węgrowskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
gminy Dąbrówka, Jadów, Klembów, Poświętne, Radzymin, Strachówka Wołomin i Tłuszcz w powiecie wołomińskim, |
— |
gminy Mokobody i Suchożebry w powiecie siedleckim, |
— |
gminy Dobre, Jakubów, Kałuszyn, Stanisławów w powiecie mińskim, |
— |
gminy Bielany i gmina wiejska Sokołów Podlaski w powiecie sokołowskim, |
— |
gminy Kowala, Wierzbica, część gminy Wolanów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie radomskim, |
— |
powiat miejski Radom, |
— |
gminy Jastrząb, Mirów, Orońsko w powiecie szydłowieckim, |
— |
powiat gostyniński, |
w województwie podkarpackim:
— |
powiat jasielski, |
— |
powiat strzyżowski, |
— |
część powiatu ropczycko-sędziszowskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
gminy Pruchnik, Rokietnica, Roźwienica, w powiecie jarosławskim, |
— |
gminy Fredropol, Krasiczyn, Krzywcza, Medyka, Orły, Żurawica, Przemyśl w powiecie przemyskim, |
— |
powiat miejski Przemyśl, |
— |
gminy Gać, Jawornik Polski, Kańczuga, część gminy Zarzecze położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Mleczka w powiecie przeworskim, |
— |
powiat łańcucki, |
— |
gminy Trzebownisko, Głogów Małopolski, część gminy Świlcza położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 94 i część gminy Sokołów Małopolski położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 875 w powiecie rzeszowskim, |
— |
gminy Dzikowiec, Kolbuszowa i Raniżów w powiecie kolbuszowskim, |
— |
gminy Brzostek, Jodłowa, miasto Dębica, część gminy wiejskiej Dębica położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr A4 w powiecie dębickim, |
w województwie świętokrzyskim:
— |
gminy Nowy Korczyn, Solec-Zdrój, Wiślica, część gminy Busko Zdrój położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Siedlawy–Szaniec–Podgaje–Kołaczkowice w powiecie buskim, |
— |
powiat kazimierski, |
— |
część powiatu opatowskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
powiat sandomierski, |
— |
gminy Bogoria, Osiek, Staszów i część gminy Rytwiany położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 764, część gminy Szydłów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 756 w powiecie staszowskim, |
— |
powiat skarżyski, |
— |
gminy Pawłów, Wąchock, część gminy Brody położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 9 oraz na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogi: nr 0618T biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania w miejscowości Lipie, drogę biegnącą od miejscowości Lipie do wschodniej granicy gminy i część gminy Mirzec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 744 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Tychów Stary a następnie przez drogę nr 0566T biegnącą od miejscowości Tychów Stary w kierunku północno-wschodnim do granicy gminy w powiecie starachowickim, |
— |
powiat ostrowiecki, |
— |
gminy Fałków, Ruda Maleniecka, Radoszyce, Smyków, część gminy Końskie położona na zachód od linii kolejowej, część gminy Stąporków położona na południe od linii kolejowej w powiecie koneckim, |
— |
gminy Bodzentyn, Bieliny, Górno, Łagów, Masłów, Miedziana Góra, Mniów, Nowa Słupia, Piekoszów, Sitkówka-Nowiny, Strawczyn, Zagnańsk, część gminy Morawica położona na północ od linii wyznaczonej przez rzekę Czarna Nida, część gminy Daleszyce położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 764, część gminy Raków położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 756 i 764, w powiecie kieleckim, |
— |
gminy Działoszyce, Michałów, Pińczów, Złota w powiecie pińczowskim, |
— |
gminy Imielno, Jędrzejów, Nagłowice, Sędziszów, Słupia, Wodzisław w powiecie jędrzejowskim, |
— |
gminy Moskorzew, Radków, Secemin w powiecie włoszczowskim, |
— |
gmina Słupia Konecka w powiecie koneckim, |
— |
powiat miejski Kielce, |
w województwie łódzkim:
— |
gminy Łyszkowice, Kocierzew Południowy, Kiernozia, Chąśno, Nieborów, część gminy wiejskiej Łowicz położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 biegnącej od granicy miasta Łowicz do zachodniej granicy gminy oraz część gminy wiejskiej Łowicz położona na wschód od granicy miasta Łowicz i na północ od granicy gminy Nieborów w powiecie łowickim, |
— |
gminy Cielądz, Rawa Mazowiecka z miastem Rawa Mazowiecka w powiecie rawskim, |
— |
gminy Bolimów, Głuchów, Godzianów, Lipce Reymontowskie, Maków, Nowy Kawęczyn, Skierniewice, Słupia w powiecie skierniewickim, |
— |
powiat miejski Skierniewice, |
— |
gminy Mniszków, Paradyż, Sławno i Żarnów w powiecie opoczyńskim, |
— |
powiat tomaszowski, |
— |
powiat brzeziński, |
— |
powiat łaski, |
— |
powiat miejski Łódź, |
— |
powat łódzki wschodni, |
— |
powiat pabianicki, |
— |
gmina Wieruszów, część gminy Sokolniki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 4715E, część gminy Galewice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przybyłów – Ostrówek – Dąbrówka – Zmyślona w powiecie wieruszowskim, |
— |
gminy Aleksandrów Łódzki, Stryków, miasto Zgierz w powiecie zgierskim, |
— |
gminy Bełchatów z miastem Bełchatów, Drużbice, Kluki, Rusiec, Szczerców, Zelów w powiecie bełchatowskim, |
— |
gminy Osjaków, Konopnica, Pątnów, Wierzchlas, część gminy Mokrsko położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Krzyworzeka – Mokrsko – Zmyślona – Komorniki – Orzechowiec – Poręby, część gminy Wieluń położona na wschód od zachodniej granicy miejscowości Wieluń oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Wieluń – Turów – Chotów biegnącą do zachodniej granicy gminy, część gminy Ostrówek położona na wschód od linii wyznaczonej przez rzekę Pyszna w powiecie wieluńskim, |
— |
część powiatu sieradzkiego niewymieniona w części III załącznika I, |
— |
powiat zduńskowolski, |
— |
gminy Aleksandrów, Czarnocin, Grabica, Moszczenica, Ręczno, Sulejów, Wola Krzysztoporska, Wolbórz w powiecie piotrkowskim, |
— |
powiat miejski Piotrków Trybunalski, |
— |
gminy Masłowice, Przedbórz, Wielgomłyny i Żytno w powiecie radomszczańskim, |
w województwie śląskim:
— |
gmina Koniecpol w powiecie częstochowskim, |
w województwie pomorskim:
— |
gminy Ostaszewo, miasto Krynica Morska oraz część gminy Nowy Dwór Gdański położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 55 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 7, następnie przez drogę nr 7 i S7 biegnącą do zachodniej granicy gminy w powiecie nowodworskim, |
— |
gminy Lichnowy, Miłoradz, Nowy Staw, Malbork z miastem Malbork w powiecie malborskim, |
— |
gminy Mikołajki Pomorskie, Stary Targ i Sztum w powiecie sztumskim, |
— |
powiat gdański, |
— |
Miasto Gdańsk, |
— |
powiat tczewski, |
— |
powiat kwidzyński, |
w województwie lubuskim:
— |
gmina Lubiszyn w powiecie gorzowskim, |
— |
gmina Dobiegniew w powiecie strzelecko-drezdeneckim, |
w województwie dolnośląskim:
— |
powiat oleśnicki, |
— |
gminy Jordanów Śląski, Kąty Wrocławskie, Kobierzyce, Mietków, Sobótka, część gminy Długołęka położona na północ od linii wyznaczonej przez droge nr S8, część gminy Żórawina położona na zachód od linii wyznaczonej przez autostradę A4 w powiecie wrocławskim, |
— |
część gminy Domaniów położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez autostradę A4 w powiecie oławskim, |
— |
część powiatu miejskiego Wrocław położóna na północny zachód od linii wyznaczonej przez autostradę nr A8, |
— |
gmina Wiązów w powiecie strzelińskim, |
— |
powiat średzki, |
— |
miasto Świeradów Zdrój w powiecie lubańskim, |
— |
część powiatu wołowskiego niewymieniona w części III załącznika I, |
— |
powiat miejski Legnica, |
— |
gminy Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Prochowice, Ruja w powiecie legnickim, |
— |
gminy Pielgrzymka, Świerzawa, Złotoryja z miastem Złotoryja, miasto Wojcieszów w powiecie złotoryjskim, |
— |
powiat lwówecki, |
— |
gminy Ścinawa i Lubin z miastem Lubin w powiecie lubińskim, |
— |
część powiatu trzebnickiego niewymieniona w części III załącznika I, |
— |
gmina Wądroże Wielkie w powiecie jaworskim, |
— |
gminy Cieszków, Krośnice, część gminy Milicz położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 15 biegnącej od północnej granicy gminy do południowej granicy gminy w miejcowości Lasowice w powiecie milickim, |
w województwie wielkopolskim:
— |
powiat krotoszyński, |
— |
gminy Borek Wielkopolski, Gostyń, Pępowo, Piaski, Pogorzela, w powiecie gostyńskim, |
— |
gmina Osieczna, część gminy Lipno położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5, część gminy Święciechowa położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 oraz na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 w powiecie leszczyńskim, |
— |
powiat miejski Leszno, |
— |
gminy Granowo, Grodzisk Wielkopolski i część gminy Kamieniec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 308 w powiecie grodziskim, |
— |
gminy Czempiń, Kościan i miasto Kościan, Krzywiń, część gminy Śmigiel położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 w powiecie kościańskim, |
— |
powiat miejski Poznań, |
— |
gminy Buk, Dopiewo, Komorniki, Tarnowo Podgórne, Stęszew, Swarzędz, Pobiedziska, Czerwonak, Mosina, miasto Luboń, miasto Puszczykowo i część gminy Kórnik położona na zachód od linii wyznaczonych przez drogi: nr S11 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 434 i drogę nr 434 biegnącą od tego skrzyżowania do południowej granicy gminy, część gminy Rokietnica położona na południowy zachód od linii kolejowej biegnącej od północnej granicy gminy w miejscowości Krzyszkowo do południowej granicy gminy w miejscowości Kiekrz oraz część gminy wiejskiej Murowana Goślina położona na południe od linii kolejowej biegnącej od północnej granicy miasta Murowana Goślina do północno-wschodniej granicy gminy w powiecie poznańskim, |
— |
gmina Kiszkowo i część gminy Kłecko położona na zachód od rzeki Mała Wełna w powiecie gnieźnieńskim, |
— |
powiat czarnkowsko-trzcianecki, |
— |
gmina Kaźmierz część gminy Duszniki położona na południowy – wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Duszniki, a następnie na południe od linii wyznaczonej przez ul. Niewierską oraz drogę biegnącą przez miejscowość Niewierz do zachodniej granicy gminy, część gminy Ostroróg położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 186 i 184 biegnące od granicy gminy do miejscowości Ostroróg, a następnie od miejscowości Ostroróg przez miejscowości Piaskowo – Rudki do południowej granicy gminy, część gminy Wronki położona na północ od linii wyznaczonej przez rzekę Wartę biegnącą od zachodniej granicy gminy do przecięcia z droga nr 182, a następnie na wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 182 oraz 184 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 182 do południowej granicy gminy, miasto Szamotuły i część gminy Szamotuły położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 i drogę łączącą miejscowości Lipnica - Ostroróg do linii wyznaczonej przez wschodnią granicę miasta Szamotuły i na południe od linii kolejowej biegnącej od południowej granicy miasta Szamotuły, do południowo-wschodniej granicy gminy oraz część gminy Obrzycko położona na zachód od drogi nr 185 łączącej miejscowości Gaj Mały, Słopanowo i Obrzycko do północnej granicy miasta Obrzycko, a następnie na zachód od drogi przebiegającej przez miejscowość Chraplewo w powiecie szamotulskim, |
— |
gmina Budzyń w powiecie chodzieskim, |
— |
gminy Mieścisko, Skoki i Wągrowiec z miastem Wągrowiec w powiecie wągrowieckim, |
— |
powiat pleszewski, |
— |
gmina Zagórów w powiecie słupeckim, |
— |
gmina Pyzdry w powiecie wrzesińskim, |
— |
gminy Kotlin, Żerków i część gminy Jarocin położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr S11 i 15 w powiecie jarocińskim, |
— |
powiat ostrowski, |
— |
powiat miejski Kalisz, |
— |
gminy Blizanów, Brzeziny, Żelazków, Godziesze Wielkie, Koźminek, Lisków, Opatówek, Szczytniki, część gminy Stawiszyn położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 25 biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Zbiersk, a następnie na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Zbiersk – Łyczyn – Petryki biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 25 do południowej granicy gminy, część gminy Ceków- Kolonia położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Młynisko – Morawin - Janków w powiecie kaliskim, |
— |
gminy Brudzew, Dobra, Kawęczyn, Przykona, Władysławów, Turek z miastem Turek część gminy Tuliszków położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 72 biegnącej od wschodniej granicy gminy do miasta Turek, a następnie na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 443 biegnącej od skrzyżowania z drogą nr 72 w mieście Turek do zachodniej granicy gminy w powiecie tureckim, |
— |
gminy Rzgów, Grodziec, Krzymów, Stare Miasto, część gminy Rychwał położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 25 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Rychwał, a następnie na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 443 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 25 w miejscowości Rychwał do wschodniej granicy gminy w powiecie konińskim, |
— |
część gminy Kępno położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr S8 w powiecie kępińskim, |
— |
powiat ostrzeszowski, |
w województwie opolskim:
— |
gminy Domaszowice, Wilków i część gminy Namysłów położona na zachód od linii wyznaczonej przez rzekę Głucha w powiecie namysłowskim, |
— |
gminy Wołczyn, Kluczbork, część gminy Byczyna położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 11 w powiecie kluczborskim, |
— |
gmina Praszka, część gminy Gorzów Śląski położona na południe od północnej granicy miasta Gorzów Śląski oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 45, część gminy Rudniki położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 42 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 43 i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 43 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 42 w powiecie oleskim, |
— |
gminy Grodków, Lubsza, Olszanka, Skarbimierz i miasto Brzeg w powiecie brzeskim, |
w województwie zachodniopomorskim:
— |
gminy Nowogródek Pomorski, Barlinek, Myślibórz, część gminy Dębno położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 126 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 23 w miejscowości Dębno, następnie na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 23 do skrzyżowania z ul. Jana Pawła II w miejscowości Cychry, następnie na północ od ul. Jana Pawła II do skrzyżowania z ul. Ogrodową i dalej na północ od linii wyznaczonej przez ul. Ogrodową, której przedłużenie biegnie do wschodniej granicy gminy w powiecie myśliborskim, |
— |
gminy Banie i Widuchowa, w powiecie gryfińskim, |
— |
gmina Kozielice w powiecie pyrzyckim, |
— |
gminy Bierzwnik, Krzęcin, Pełczyce w powiecie choszczeńskim, |
w województwie małopolskim:
— |
powiat brzeski, |
— |
powiat gorlicki, |
— |
powiat proszowicki, |
— |
powiat nowosądecki, |
— |
powiat miejski Nowy Sącz, |
— |
część powiatu dąbrowskiego niewymieniona w części III załącznika I, |
— |
część powiatu tarnowskiego niewymieniona w części III załącznika I. |
8. Słowacja
Następujące obszary objęte ograniczeniami I na Słowacji:
— |
the whole district of Medzilaborce, |
— |
the whole district of Stropkov, except municipalities included in part II, |
— |
the whole district of Svidník, except municipalities included in part II, |
— |
in the district of Veľký Krtíš, the municipalities of Ipeľské Predmostie, Veľká nad Ipľom, Hrušov, Kleňany, Sečianky, |
— |
in the district of Levice, the municipalities of Ipeľské Úľany, Plášťovce, Dolné Túrovce, Stredné Túrovce, Šahy, Tešmak, |
— |
the whole district of Krupina, except municipalities included in part II, |
— |
the whole district of Banska Bystrica, except municipalities included in part II, |
— |
in the district of Liptovsky Mikulas – municipalities of Pribylina, Jamník, Svatý Štefan, Konská, Jakubovany, Liptovský Ondrej, Beňadiková, Vavrišovo, Liptovská Kokava, Liptovský Peter, Dovalovo, Hybe, Liptovský Hrádok, Liptovský Ján, Uhorská Ves, Podtureň, Závažná Poruba, Liptovský Mikuláš, Pavčina Lehota, Demänovská Dolina, Gôtovany, Galovany, Svätý Kríž, Lazisko, Dúbrava, Malatíny, Liptovské Vlachy, Liptovské Kľačany, Partizánska Ľupča, Kráľovská Ľubeľa, Zemianska Ľubeľa, Východná – a part of municipality north from the highway D1, |
— |
in the district of Ružomberok, the municipalities of Liptovská Lužná, Liptovská Osada, Podsuchá, Ludrová, Štiavnička, Liptovská Štiavnica, Nižný Sliač, Liptovské Sliače, |
— |
the whole district of Banska Stiavnica, |
— |
the whole district of Žiar nad Hronom. |
CZĘŚĆ II
1. Bułgaria
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Bułgarii:
— |
the whole region of Haskovo, |
— |
the whole region of Yambol, |
— |
the whole region of Stara Zagora, |
— |
the whole region of Pernik, |
— |
the whole region of Kyustendil, |
— |
the whole region of Plovdiv, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Pazardzhik, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Smolyan, |
— |
the whole region of Dobrich, |
— |
the whole region of Sofia city, |
— |
the whole region of Sofia Province, |
— |
the whole region of Blagoevgrad, |
— |
the whole region of Razgrad, |
— |
the whole region of Kardzhali, |
— |
the whole region of Burgas excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Varna excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Silistra, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Ruse, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Veliko Tarnovo, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Pleven, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Targovishte, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Shumen, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Sliven, excluding the areas in Part III, |
— |
the whole region of Vidin, excluding the areas in Part III. |
2. Niemcy
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Niemczech:
Bundesland Brandenburg:
— |
Landkreis Oder-Spree:
|
— |
Landkreis Dahme-Spreewald:
|
— |
Landkreis Spree-Neiße:
|
— |
Landkreis Märkisch-Oderland:
|
— |
Landkreis Barnim:
|
— |
Landkreis Uckermark:
|
— |
Kreisfreie Stadt Frankfurt (Oder), |
— |
Landkreis Prignitz:
|
Bundesland Sachsen:
— |
Landkreis Bautzen:
|
— |
Stadt Dresden:
|
— |
Landkreis Görlitz:
|
— |
Landkreis Meißen:
|
Bundesland Mecklenburg-Vorpommern:
— |
Landkreis Ludwigslust-Parchim:
|
3. Estonia
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Estonii:
— |
Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond). |
4. Łotwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Łotwie:
— |
Aizkraukles novads, |
— |
Alūksnes novads, |
— |
Augšdaugavas novads, |
— |
Ādažu novads, |
— |
Balvu novads, |
— |
Bauskas novads, |
— |
Cēsu novads, |
— |
Dienvidkurzemes novada Aizputes, Cīravas, Lažas, Kalvenes, Kazdangas, Durbes, Dunalkas, Tadaiķu, Vecpils, Bārtas, Sakas, Bunkas, Priekules, Gramzdas, Kalētu, Virgas, Dunikas, Embūtes, Vaiņodes pagasts, Aizputes, Durbes, Pāvilostas, Priekules pilsēta, |
— |
Dobeles novads, |
— |
Gulbenes novads, |
— |
Jelgavas novads, |
— |
Jēkabpils novads, |
— |
Krāslavas novads, |
— |
Kuldīgas novads, |
— |
Ķekavas novads, |
— |
Limbažu novads, |
— |
Līvānu novads, |
— |
Ludzas novada Cirmas, Pureņu, Ņukšu, Pildas, Rundēnu, Istras, Pasienes, Zvirgzdenes, Blontu, Pušmucovas, Mērdzenes, Mežvidu, Salnavas, Malnavas, Goliševas pagasts, Līdumnieku pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V508 un upes Kurjanka no autoceļa V510 līdz Krievijas Federācijas robežai, Ciblas pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V508, V511, Isnaudas pagasta daļa uz ziemeļrietumiem no autoceļa V511, V506, Lauderu pagasta daļa uz dienvidrietumiem no autoceļa V544, V514, V539, Zaļesjes pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V539, V513, P52 un A12, Kārsavas, Ludzas pilsēta, |
— |
Madonas novads, |
— |
Mārupes novads, |
— |
Ogres novads, |
— |
Olaines novads, |
— |
Preiļu novads, |
— |
Rēzeknes novads, |
— |
Ropažu novada Garkalnes, Ropažu pagasts, Stopiņu pagasta daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, Vangažu pilsēta, |
— |
Salaspils novads, |
— |
Saldus novads, |
— |
Saulkrastu novads, |
— |
Siguldas novads, |
— |
Smiltenes novads, |
— |
Talsu novads, |
— |
Tukuma novads, |
— |
Valkas novads, |
— |
Valmieras novads, |
— |
Varakļānu novads, |
— |
Ventspils novads, |
— |
Daugavpils valstspilsētas pašvaldība, |
— |
Jelgavas valstspilsētas pašvaldība, |
— |
Jūrmalas valstspilsētas pašvaldība, |
— |
Rēzeknes valstspilsētas pašvaldība. |
5. Litwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Litwie:
— |
Alytaus miesto savivaldybė, |
— |
Alytaus rajono savivaldybė, |
— |
Anykščių rajono savivaldybė, |
— |
Akmenės rajono savivaldybė, |
— |
Birštono savivaldybė, |
— |
Biržų miesto savivaldybė, |
— |
Biržų rajono savivaldybė, |
— |
Druskininkų savivaldybė, |
— |
Elektrėnų savivaldybė, |
— |
Ignalinos rajono savivaldybė, |
— |
Jonavos rajono savivaldybė, |
— |
Joniškio rajono savivaldybė, |
— |
Jurbarko rajono savivaldybė, |
— |
Kaišiadorių rajono savivaldybė, |
— |
Kalvarijos savivaldybė, |
— |
Kauno miesto savivaldybė, |
— |
Kauno rajono savivaldybė, |
— |
Kazlų rūdos savivaldybė, |
— |
Kelmės rajono savivaldybė, |
— |
Kėdainių rajono savivaldybė, |
— |
Klaipėdos rajono savivaldybė: Judrėnų, Endriejavo ir Veiviržėnų seniūnijos, |
— |
Kupiškio rajono savivaldybė, |
— |
Kretingos rajono savivaldybė, |
— |
Lazdijų rajono savivaldybė, |
— |
Marijampolės savivaldybė, |
— |
Mažeikių rajono savivaldybė, |
— |
Molėtų rajono savivaldybė, |
— |
Pagėgių savivaldybė, |
— |
Pakruojo rajono savivaldybė, |
— |
Panevėžio rajono savivaldybė, |
— |
Panevėžio miesto savivaldybė, |
— |
Pasvalio rajono savivaldybė, |
— |
Radviliškio rajono savivaldybė, |
— |
Rietavo savivaldybė, |
— |
Prienų rajono savivaldybė, |
— |
Plungės rajono savivaldybė, |
— |
Raseinių rajono savivaldybė, |
— |
Rokiškio rajono savivaldybė, |
— |
Skuodo rajono savivaldybės, |
— |
Šakių rajono savivaldybė, |
— |
Šalčininkų rajono savivaldybė, |
— |
Šiaulių miesto savivaldybė, |
— |
Šiaulių rajono savivaldybė, |
— |
Šilutės rajono savivaldybė, |
— |
Širvintų rajono savivaldybė, |
— |
Šilalės rajono savivaldybė, |
— |
Švenčionių rajono savivaldybė, |
— |
Tauragės rajono savivaldybė, |
— |
Telšių rajono savivaldybė, |
— |
Trakų rajono savivaldybė, |
— |
Ukmergės rajono savivaldybė, |
— |
Utenos rajono savivaldybė, |
— |
Varėnos rajono savivaldybė, |
— |
Vilniaus miesto savivaldybė, |
— |
Vilniaus rajono savivaldybė, |
— |
Vilkaviškio rajono savivaldybė, |
— |
Visagino savivaldybė, |
— |
Zarasų rajono savivaldybė. |
6. Węgry
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Węgrzech:
— |
Békés megye 950150, 950250, 950350, 950450, 950550, 950650, 950660, 950750, 950850, 950860, 951050, 951150, 951250, 951260, 951350, 951450, 951460, 951550, 951650, 951750, 952150, 952250, 952350, 952450, 952550, 952650, 953250, 953260, 953270, 953350, 953450, 953550, 953560, 953950, 954050, 954060, 954150, 956250, 956350, 956450, 956550, 956650 és 956750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Borsod-Abaúj-Zemplén megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
— |
Fejér megye 403150, 403160, 403250, 403260, 403350, 404250, 404550, 404560, 404570, 405450, 405550, 405650, 406450 és 407050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Hajdú-Bihar megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
— |
Heves megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
— |
Jász-Nagykun-Szolnok megye 750250, 750550, 750650, 750750, 750850, 750970, 750980, 751050, 751150, 751160, 751250, 751260, 751350, 751360, 751450, 751460, 751470, 751550, 751650, 751750, 751850, 751950, 752150, 752250, 752350, 752450, 752460, 752550, 752560, 752650, 752750, 752850, 752950, 753060, 753070, 753150, 753250, 753310, 753450, 753550, 753650, 753660, 753750, 753850, 753950, 753960, 754050, 754150, 754250, 754360, 754370, 754850, 755550, 755650 és 755750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Komárom-Esztergom megye: 250350, 250850, 250950, 251450, 251550, 251950, 252050, 252150, 252350, 252450, 252460, 252550, 252650, 252750, 252850, 252860, 252950, 252960, 253050, 253150, 253250, 253350, 253450 és 253550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Nógrád megye valamennyi vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Pest megye 570150, 570250, 570350, 570450, 570550, 570650, 570750, 570850, 570950, 571050, 571150, 571250, 571350, 571650, 571750, 571760, 571850, 571950, 572050, 573550, 573650, 574250, 577250, 580050 és 580150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
— |
Szabolcs-Szatmár-Bereg megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe. |
7. Polska
Następujące obszary objęte ograniczeniami II w Polsce:
w województwie warmińsko-mazurskim:
— |
gminy Kalinowo, Stare Juchy, Prostki oraz gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim, |
— |
powiat elbląski, |
— |
powiat miejski Elbląg, |
— |
powiat gołdapski, |
— |
powiat piski, |
— |
powiat bartoszycki, |
— |
powiat olecki, |
— |
powiat giżycki, |
— |
powiat braniewski, |
— |
powiat kętrzyński, |
— |
powiat lidzbarski, |
— |
gminy Jedwabno, Szczytno i miasto Szczytno i Świętajno w powiecie szczycieńskim, |
— |
powiat mrągowski, |
— |
powiat węgorzewski, |
— |
gminy Dobre Miasto, Dywity, Świątki, Jonkowo, Gietrzwałd, Olsztynek, Stawiguda, Jeziorany, Kolno, część gminy Biskupiec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 57 w powiecie olsztyńskim, |
— |
powiat miejski Olsztyn, |
— |
powiat nidzicki, |
— |
gminy Kisielice, Susz, Zalewo w powiecie iławskim, |
— |
część powiatu ostródzkiego niewymieniona w części III załącznika I, |
w województwie podlaskim:
— |
powiat bielski, |
— |
powiat grajewski, |
— |
powiat moniecki, |
— |
powiat sejneński, |
— |
gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wizna w powiecie łomżyńskim, |
— |
powiat miejski Łomża, |
— |
powiat siemiatycki, |
— |
powiat hajnowski, |
— |
gminy Ciechanowiec, Klukowo, Szepietowo, Kobylin-Borzymy, Nowe Piekuty, Sokoły i część gminy Kulesze Kościelne położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie wysokomazowieckim, |
— |
gmina Rutki i część gminy Kołaki Kościelne położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie zambrowskim, |
— |
gminy Mały Płock i Stawiski w powiecie kolneńskim, |
— |
powiat białostocki, |
— |
powiat suwalski, |
— |
powiat miejski Suwałki, |
— |
powiat augustowski, |
— |
powiat sokólski, |
— |
powiat miejski Białystok, |
w województwie mazowieckim:
— |
gminy Domanice, Korczew, Kotuń, Mordy, Paprotnia, Przesmyki, Siedlce, Skórzec, Wiśniew, Wodynie, Zbuczyn w powiecie siedleckim, |
— |
powiat miejski Siedlce, |
— |
gminy Ceranów, Jabłonna Lacka, Kosów Lacki, Repki, Sabnie, Sterdyń w powiecie sokołowskim, |
— |
powiat łosicki, |
— |
powiat sochaczewski, |
— |
powiat zwoleński, |
— |
powiat kozienicki, |
— |
powiat lipski, |
— |
gminy Gózd, Iłża, Jastrzębia, Jedlnia Letnisko, Pionki z miastem Pionki, Skaryszew, Jedlińsk, Przytyk, Zakrzew w powiecie radomskim, |
— |
gminy Bodzanów, Słubice, Wyszogród i Mała Wieś w powiecie płockim, |
— |
powiat nowodworski, |
— |
gminy Czerwińsk nad Wisłą, Naruszewo, Załuski w powiecie płońskim, |
— |
gminy: miasto Kobyłka, miasto Marki, miasto Ząbki, miasto Zielonka w powiecie wołomińskim, |
— |
powiat garwoliński, |
— |
gminy Boguty – Pianki, Brok, Zaręby Kościelne, Nur, Małkinia Górna, część gminy wiejskiej Ostrów Mazowiecka położona na południe od miasta Ostrów Mazowiecka i na południowy wschód od linii wyznaczonej przez drogę S8 biegnącą od południowej granicy miasta Ostrów Mazowiecka w powiecie ostrowskim, |
— |
część gminy Sadowne położona na północny- zachód od linii wyznaczonej przez linię kolejową, część gminy Łochów położona na północny zachód od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie węgrowskim, |
— |
część gminy Brańszczyk położona na południowy wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr S8 w powiecie wyszkowskim, |
— |
gminy Chlewiska i Szydłowiec w powiecie szydłowieckim, |
— |
gminy Cegłów, Dębe Wielkie, Halinów, Latowicz, Mińsk Mazowiecki i miasto Mińsk Mazowiecki, Mrozy, Siennica, miasto Sulejówek w powiecie mińskim, |
— |
powiat otwocki, |
— |
powiat warszawski zachodni, |
— |
powiat legionowski, |
— |
powiat piaseczyński, |
— |
powiat pruszkowski, |
— |
powiat grójecki, |
— |
powiat grodziski, |
— |
powiat żyrardowski, |
— |
powiat białobrzeski, |
— |
powiat przysuski, |
— |
powiat miejski Warszawa, |
w województwie lubelskim:
— |
powiat bialski, |
— |
powiat miejski Biała Podlaska, |
— |
gminy Batorz, Godziszów, Janów Lubelski, Modliborzyce w powiecie janowskim, |
— |
powiat puławski, |
— |
powiat rycki, |
— |
powiat łukowski, |
— |
powiat lubelski, |
— |
powiat miejski Lublin, |
— |
powiat lubartowski, |
— |
powiat łęczyński, |
— |
powiat świdnicki, |
— |
gminy Aleksandrów, Biszcza, Józefów, Księżpol, Łukowa, Obsza, Potok Górny, Tarnogród w powiecie biłgorajskim, |
— |
gminy Dołhobyczów, Mircze, Trzeszczany, Uchanie i Werbkowice w powiecie hrubieszowskim, |
— |
powiat krasnostawski, |
— |
powiat chełmski, |
— |
powiat miejski Chełm, |
— |
powiat tomaszowski, |
— |
część powiatu kraśnickiego niewymieniona w części III załącznika I, |
— |
powiat opolski, |
— |
powiat parczewski, |
— |
powiat włodawski, |
— |
powiat radzyński, |
— |
powiat miejski Zamość, |
— |
gminy Adamów, Grabowiec, Komarów-Osada, Krasnobród, Łabunie, Miączyn, Nielisz, Sitno, Skierbieszów, Stary Zamość, Zamość w powiecie zamojskim, |
w województwie podkarpackim:
— |
część powiatu stalowowolskiego niewymieniona w części III załącznika I, |
— |
gminy Cieszanów, Horyniec-Zdrój, Narol, Stary Dzików, Oleszyce, Lubaczów z miastem Lubaczów w powiecie lubaczowskim, |
— |
gmina Stubno w powiecie przemyskim, |
— |
gminy Chłopice, Jarosław z miastem Jarosław, Pawłosiów i Wiązownice w powiecie jarosławskim, |
— |
gmina Kamień w powiecie rzeszowskim, |
— |
gminy Cmolas, Majdan Królewski i Niwiska powiecie kolbuszowskim, |
— |
powiat leżajski, |
— |
powiat niżański, |
— |
powiat tarnobrzeski, |
— |
gminy Adamówka, Sieniawa, Tryńcza, Przeworsk z miastem Przeworsk, Zarzeczew powiecie przeworskim, |
w województwie pomorskim:
— |
gminy Dzierzgoń i Stary Dzierzgoń w powiecie sztumskim, |
— |
gmina Stare Pole w powiecie malborskim, |
— |
gminy Stegny, Sztutowo i część gminy Nowy Dwór Gdański położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 55 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 7, następnie przez drogę nr 7 i S7 biegnącą do zachodniej granicy gminy w powiecie nowodworskim, |
w województwie świętokrzyskim:
— |
gmina Tarłów i część gminy Ożarów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie opatowskim, |
— |
część gminy Brody położona wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 9 i na północny - wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 0618T biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania w miejscowości Lipie oraz przez drogę biegnącą od miejscowości Lipie do wschodniej granicy gminy i część gminy Mirzec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 744 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Tychów Stary a następnie przez drogę nr 0566T biegnącą od miejscowości Tychów Stary w kierunku północno – wschodnim do granicy gminy w powiecie starachowickim, |
— |
gmina Gowarczów, część gminy Końskie położona na wschód od linii kolejowej, część gminy Stąporków położona na północ od linii kolejowej w powiecie koneckim, |
w województwie lubuskim:
— |
gminy Bogdaniec, Deszczno, Kłodawa, Kostrzyn nad Odrą, Santok, Witnica w powiecie gorzowskim, |
— |
powiat miejski Gorzów Wielkopolski, |
— |
gminy Drezdenko, Strzelce Krajeńskie, Stare Kurowo, Zwierzyn w powiecie strzelecko – drezdeneckim, |
— |
powiat żarski, |
— |
gmina Cybinka w powiecie słubickim, |
— |
gminy Gozdnica i Wymiarki w powiecie żagańskim, |
— |
gminy Bobrowice, Bytnica, Gubin z miastem Gubin, Maszewo, Krosno Odrzańskie w powiecie krośnieńskim, |
w województwie dolnośląskim:
— |
powiat zgorzelecki, |
— |
gminy Grębocice i Polkowice w powiecie polkowickim, |
— |
gmina Rudna w powiecie lubińskim, |
— |
gminy Leśna, Lubań i miasto Lubań, Olszyna, Platerówka, Skierczyn w powiecie lubańskim, |
— |
część powiatu miejskiego Wrocław położona na południowy wschód od linii wyznaczonej przez autostradę A8, |
— |
gminy Czernica, Siechnice, część gminy Długołęka położona na południe od linii wyznaczonej przez droge nr S8, część gminy Żórawina położona na wschód od linii wyznaczonej przez autostradę A4 w powiecie wrocławskim, |
— |
gminy Jelcz- Laskowice, Oława z miastem Oława i część gminy Domaniów położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez autostradę A4 w powiecie oławskim, |
w województwie wielkopolskim:
— |
powiat wolsztyński, |
— |
gmina Wielichowo, Rakoniewice część gminy Kamieniec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 308 w powiecie grodziskim, |
— |
gminy Wijewo, Włoszakowice, część gminy Lipno położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 i część gminy Święciechowa położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 oraz na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 w powiecie leszczyńskim, |
— |
część gminy Śmigiel położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr S5 w powiecie kościańskim, |
— |
powiat obornicki, |
— |
część gminy Połajewo na położona na południe od drogi łączącej miejscowości Chraplewo, Tarnówko-Boruszyn, Krosin, Jakubowo, Połajewo - ul. Ryczywolska do północno-wschodniej granicy gminy w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, |
— |
gmina Suchy Las, część gminy wiejskiej Murowana Goślina położona na północ od linii kolejowej biegnącej od północnej granicy miasta Murowana Goślina do północno-wschodniej granicy gminy oraz część gminy Rokietnica położona na północ i na wschód od linii kolejowej biegnącej od północnej granicy gminy w miejscowości Krzyszkowo do południowej granicy gminy w miejscowości Kiekrz w powiecie poznańskim, |
— |
część gminy Szamotuły położona na wschód od wschodniej granicy miasta Szamotuły i na północ od linii kolejowej biegnącej od południowej granicy miasta Szamotuły do południowo-wschodniej granicy gminy oraz część gminy Obrzycko położona na wschód od drogi nr 185 łączącej miejscowości Gaj Mały, Słopanowo i Obrzycko do północnej granicy miasta Obrzycko, a następnie na wschód od drogi przebiegającej przez miejscowość Chraplewo w powiecie szamotulskim, |
— |
gmina Malanów, część gminy Tuliszków położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 72 biegnącej od wschodniej granicy gminy do miasta Turek, a następnie na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 443 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 72 w mieście Turek do zachodniej granicy gminy w powiecie tureckim, |
— |
część gminy Rychwał położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 25 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Rychwał, a następnie na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 443 biegnącą od skrzyżowania z drogę nr 25 w miejscowości Rychwał do wschodniej granicy gminy w powiecie konińskim, |
— |
gmina Mycielin, część gminy Stawiszyn położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 25 biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Zbiersk, a następnie na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Zbiersk – Łyczyn – Petryki biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 25 do południowej granicy gminy, część gminy Ceków- Kolonia położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Młynisko – Morawin – Janków w powiecie kaliskim, |
w województwie łódzkim:
— |
gminy Białaczów, Drzewica, Opoczno i Poświętne w powiecie opoczyńskim, |
— |
gminy Biała Rawska, Regnów i Sadkowice w powiecie rawskim, |
— |
gmina Kowiesy w powiecie skierniewickim, |
w województwie zachodniopomorskim:
— |
gmina Boleszkowice i część gminy Dębno położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 126 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 23 w miejscowości Dębno, następnie na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 23 do skrzyżowania z ul. Jana Pawła II w miejscowości Cychry, następnie na południe od ul. Jana Pawła II do skrzyżowania z ul. Ogrodową i dalej na południe od linii wyznaczonej przez ul. Ogrodową, której przedłużenie biegnie do wschodniej granicy gminy w powiecie myśliborskim, |
— |
gminy Cedynia, Chojna, Mieszkowice, Moryń, Trzcińsko – Zdrój w powiecie gryfińskim. |
8. Słowacja
Następujące obszary objęte ograniczeniami II na Słowacji:
— |
the whole district of Gelnica, |
— |
the whole district of Poprad |
— |
the whole district of Spišská Nová Ves, |
— |
the whole district of Levoča, |
— |
the whole district of Kežmarok |
— |
in the whole district of Michalovce except municipalities included in zone III, |
— |
the whole district of Košice-okolie, |
— |
the whole district of Rožnava, |
— |
the whole city of Košice, |
— |
the whole district of Sobrance, |
— |
the whole district of Vranov nad Topľou, |
— |
the whole district of Humenné except municipalities included in zone III, |
— |
the whole district of Snina, |
— |
the whole district of Prešov, |
— |
in the whole district of Sabinov, |
— |
in the district of Stropkov, the whole municipalities of Bžany, Lomné, Kručov, Nižná Olšava, Miňovce, Turany nad Ondavou, Vyšný Hrabovec, Tokajík, Mrázovce, Breznica, Brusnica, Krišľovce, Jakušovce, Kolbovce, |
— |
in the district of Svidník, the whole municipalities of Dukovce, Želmanovce, Kuková, Kalnište, Lužany pri Ondave, Lúčka, Giraltovce, Kračúnovce, Železník, Kobylince, Mičakovce, Fijaš, |
— |
the whole district of Bardejov, |
— |
the whole district of Stará Ľubovňa, |
— |
the whole district of Revúca, |
— |
the whole district of Rimavská Sobota, |
— |
in the district of Veľký Krtíš, the whole municipalities not included in part I, |
— |
the whole district of Lučenec, |
— |
the whole district of Poltár |
— |
the whole district of Zvolen, |
— |
the whole district of Detva, |
— |
in the district of Krupina the whole municipalities of Senohrad, Horné Mladonice, Dolné Mladonice, Čekovce, Lackov, Zemiansky Vrbovok, Kozí Vrbovok, Čabradský Vrbovok, Cerovo, Trpín, Litava, |
— |
In the district of Banska Bystica, the whole municipalites of Kremnička, Malachov, Badín, Vlkanová, Hronsek, Horná Mičiná, Dolná Mičiná, Môlča Oravce, Čačín, Čerín, Bečov, Sebedín, Dúbravica, Hrochoť, Poniky, Strelníky, Povrazník, Ľubietová, Brusno, Banská Bystrica, |
— |
the whole district of Brezno, |
— |
in the district of Liptovsky Mikuláš, the municipalities of Važec, Malužiná, Kráľova lehota, Liptovská Porúbka, Nižná Boca, Vyšná Boca a Východná – a part of municipality south of the highway D1. |
CZĘŚĆ III
1. Bułgaria
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Bułgarii:
— |
the whole region of Gabrovo, |
— |
the whole region of Lovech, |
— |
the whole region of Montana, |
— |
the Pazardzhik region:
|
— |
the Pleven region:
|
— |
the Plovdiv region
|
— |
the Ruse region:
|
— |
the Shumen region:
|
— |
the Silistra region:
|
— |
the Sliven region:
|
— |
the Targovishte region:
|
— |
the Vidin region,
|
— |
the Veliko Tarnovo region:
|
— |
the whole region of Vratza, |
— |
in Varna region:
|
— |
in Burgas region:
|
2. Włochy
Następujące obszary objęte ograniczeniami III we Włoszech:
— |
tutto il territorio della Sardegna. |
3. Łotwa
Następujące obszary objęte ograniczeniami III na Łotwie:
— |
Ludzas novada Briģu, Nirzas pagasts, Līdumnieku pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V508 un upes Kurjanka posmā no autoceļa V510 līdz Krievijas Federācijas robežai, Ciblas pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa V508, V511, Isnaudas pagasta daļa uz dienvidaustrumiem no autoceļa V511, V506, Lauderu pagasta daļa uz ziemeļaustrumiem no autoceļa V544, V514, V539, Zaļesjes pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa V539, V513, P52 un A12, Zilupes pilsēta. |
4. Polska
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Polsce:
w województwie warmińsko-mazurskim:
— |
powiat działdowski, |
— |
część powiatu iławskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
powiat nowomiejski, |
— |
gminy Dąbrówno, Grunwald i Ostróda z miastem Ostróda w powiecie ostródzkim, |
— |
część powiatu olsztyńskiego niewymieniona w części II załącznika I, |
— |
gminy Barczewo, Purda, część gminy Biskupiec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr w powiecie olsztyńskim, |
— |
gminy Dźwierzuty, Pasym w powiecie szczycieńskim, |
w województwie mazowieckim:
— |
część powiatu żuromińskiego niewymieniona w części I załącznika I, |
— |
część powiatu mławskiego niewymieniona w części I załącznika I, |
w województwie lubelskim:
— |
gminy Radecznica, Sułów, Szczebrzeszyn, Zwierzyniec w powiecie zamojskim, |
— |
gminy Biłgoraj z miastem Biłgoraj, Goraj, Frampol, Tereszpol i Turobin w powiecie biłgorajskim, |
— |
gminy Horodło, Hrubieszów z miastem Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim, |
— |
gminy Dzwola, Chrzanów i Potok Wielki w powiecie janowskim, |
— |
gminy Gościeradów i Trzydnik Duży w powiecie kraśnickim, |
w województwie podkarpackim:
— |
powiat mielecki, |
— |
gminy Radomyśl nad Sanem i Zaklików w powiecie stalowowolskim, |
— |
część gminy Ostrów położona na północ od drogi linii wyznaczonej przez drogę nr A4 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 986, a następnie na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 986 biegnącą od tego skrzyżowania do miejscowości Osieka i dalej na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Osieka_- Blizna w powiecie ropczycko – sędziszowskim, |
— |
gminy Czarna, Pilzno, Żyraków i część gminy wiejskiej Dębica położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr A4 w powiecie dębickim, |
— |
gmina Wielkie Oczy w powiecie lubaczowskim, |
— |
gminy Laszki, Radymno z miastem Radymno, w powiecie jarosławskim, |
w województwie lubuskim:
— |
gminy Górzyca, Ośno Lubuskie, Rzepin, Słubice w powiecie słubickim, |
— |
gmina Dąbie w powiecie krośnieńskim, |
— |
gminy Brzeźnica, Iłowa, Małomice, Niegosławice, Szprotawa, Żagań z miastem Żagań w powiecie żagańskim, |
— |
powiat sulęciński, |
— |
powiat międzyrzecki, |
— |
powiat nowosolski, |
— |
powiat wschowski, |
— |
powiat świebodziński, |
— |
powiat zielonogórski |
— |
powiat miejski Zielona Góra, |
w województwie wielkopolskim:
— |
gminy Krzemieniewo, Rydzyna w powiecie leszczyńskim, |
— |
gminy Krobia i Poniec w powiecie gostyńskim, |
— |
powiat rawicki, |
— |
powiat nowotomyski, |
— |
powiat międzychodzki, |
— |
gmina Pniewy, część gminy Duszniki położona na północny – zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Duszniki, a następnie na północ od linii wyznaczonej przez ul. Niewierską oraz drogę biegnącą przez miejscowość Niewierz do zachodniej granicy gminy, część gminy Ostroróg położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 186 i 184 biegnące od granicy gminy do miejscowości Ostroróg, a następnie od miejscowości Ostroróg przez miejscowości Piaskowo – Rudki do południowej granicy gminy, część gminy Wronki położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Wartę biegnącą od zachodniej granicy gminy do przecięcia z droga nr 182, a następnie na zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 182 oraz 184 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 182 do południowej granicy gminy, część gminy Szamotuły położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 i drogę łączącą miejscowości Lipnica - Ostroróg w powiecie szamotulskim, |
— |
gminy Baranów, Bralin, Perzów, Łęka Opatowska, Rychtal, Trzcinica, część gminy Kępno położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr S8 w powiecie kępińskim, |
w województwie dolnośląskim:
— |
powiat górowski, |
— |
gminy Prusice i Żmigród w powiecie trzebnickim, |
— |
powiat głogowski, |
— |
powiat bolesławiecki, |
— |
gminy Chocianów, Gaworzyce, Radwanice i Przemków w powiecie polkowickim, |
— |
gmina Chojnów i miasto Chojnów w powiecie legnickim, |
— |
gmina Zagrodno w powiecie złotoryjskim, |
— |
część gminy Wołów położona na północ od linii wyznaczonej prze drogę nr 339 biegnącą od wschodniej granicy gminy do miejscowości Pełczyn, a następnie na północny - wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 339 i łączącą miejscowości Pełczyn – Smogorzówek, część gminy Wińsko polożona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 36 biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Wińsko, a nastęnie na wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 36 w miejscowości Wińsko i łączącą miejscowości Wińsko_- Smogorzów Wielki – Smogorzówek w powiecie wołowskim, |
— |
część gminy Milicz położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 15 biegnącej od północnej granicy gminy do południowej granicy gminy w miejcowości Lasowice w powiecie milickim, |
w województwie świętokrzyskim:
— |
gminy Gnojno, Pacanów, Stopnica, Tuczępy, część gminy Busko Zdrój położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Siedlawy-Szaniec- Podgaje-Kołaczkowice w powiecie buskim, |
— |
gminy Łubnice, Oleśnica, Połaniec, część gminy Rytwiany położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 764, część gminy Szydłów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 756 w powiecie staszowskim, |
— |
gminy Chęciny, Chmielnik, Łopuszno, Pierzchnica, część gminy Morawica położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Czarna Nida, część gminy Daleszyce położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 764, część gminy Raków położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 756 i 764 w powiecie kieleckim, |
— |
gminy Kluczewsko, Krasocin, Włoszczowa w powiecie włoszczowskim, |
— |
gmina w powiecie pińczowskim, |
— |
gminy Małogoszcz, Oksa, Sobków w powiecie jędrzejowskim, |
w województwie łódzkim:
— |
gminy Bolesławiec, Czastary, Lututów, Łubnice, część gminy Sokolniki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 4715E, część gminy Galewice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przybyłów – Ostrówek – Dąbrówka – Zmyślona w powiecie wieruszowskim, |
— |
gminy Biała, Czarnożyły, Skomlin, część gminy Mokrsko położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Krzyworzeka – Mokrsko - Zmyślona – Komorniki – Orzechowiec – Poręby, część gminy Wieluń położona na zachód od miejscowości Wieluń oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Wieluń – Turów – Chotów biegnącą do zachodniej granicy gminy, część gminy Ostrówek położona na zachód od linii wyznaczonej przez rzekę Pyszna w powiecie wieluńskim, |
— |
część gminy Złoczew położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 482 biegnącą od zachodniej granicy gminy w miejscowości Uników do miejscowości Złoczew, a następnie na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 477 biegnącą od miejscowości Złoczew do południowej granicy gminy, część gminy Klonowa położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy gminy, łączącą miejscowości Owieczki - Klonowa – Górka Klonowska - Przybyłów w powiecie sieradzkim, |
w województwie opolskim:
— |
część gminy Gorzów Śląski położona na północ od miasta Gorzów Śląski oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 4715E w powiecie oleskim, |
— |
część gminy Byczyna położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 11 w powiecie kluczborskim, |
— |
część gminy Namysłów położona na wschód od linii wyznaczonej przez rzekę Głucha w powiecie namysłowskim, |
w województwie małopolskim:
— |
gminy Dąbrowa Tarnowska, Radgoszcz, Szczucin w powiecie dąbrowskim, |
— |
gminy Lisia Góra, Pleśna, Ryglice, Skrzyszów, Tarnów, Tuchów w powiecie tarnowskim, |
— |
powiat miejski Tarnów. |
5. Rumunia
Następujące obszary objęte ograniczeniami III w Rumunii:
— |
Zona orașului București, |
— |
Județul Constanța, |
— |
Județul Satu Mare, |
— |
Județul Tulcea, |
— |
Județul Bacău, |
— |
Județul Bihor, |
— |
Județul Bistrița Năsăud, |
— |
Județul Brăila, |
— |
Județul Buzău, |
— |
Județul Călărași, |
— |
Județul Dâmbovița, |
— |
Județul Galați, |
— |
Județul Giurgiu, |
— |
Județul Ialomița, |
— |
Județul Ilfov, |
— |
Județul Prahova, |
— |
Județul Sălaj, |
— |
Județul Suceava |
— |
Județul Vaslui, |
— |
Județul Vrancea, |
— |
Județul Teleorman, |
— |
Judeţul Mehedinţi, |
— |
Județul Gorj, |
— |
Județul Argeș, |
— |
Judeţul Olt, |
— |
Judeţul Dolj, |
— |
Județul Arad, |
— |
Județul Timiș, |
— |
Județul Covasna, |
— |
Județul Brașov, |
— |
Județul Botoșani, |
— |
Județul Vâlcea, |
— |
Județul Iași, |
— |
Județul Hunedoara, |
— |
Județul Alba, |
— |
Județul Sibiu, |
— |
Județul Caraș-Severin, |
— |
Județul Neamț, |
— |
Județul Harghita, |
— |
Județul Mureș, |
— |
Județul Cluj, |
— |
Județul Maramureş. |
6. Słowacja
Następujące obszary objęte ograniczeniami III na Słowacji:
— |
In the district of Lučenec: Lučenec a jeho časti, Panické Dravce, Mikušovce, Pinciná, Holiša, Vidiná, Boľkovce, Trebeľovce, Halič, Stará Halič, Tomášovce, Trenč, Veľká nad Ipľom, Buzitka (without settlement Dóra), Prša, Nitra nad Ipľom, Mašková, Lehôtka, Kalonda, Jelšovec, Ľuboreč, Fiľakovské Kováče, Lipovany, Mučín, Rapovce, Lupoč, Gregorova Vieska, Praha, |
— |
In the district of Poltár: Kalinovo, Veľká Ves, |
— |
the whole district of Trebišov’, |
— |
The whole district of Vranov and Topľou, |
— |
In the district of Veľký Krtíš: Malé Zlievce, Glabušovce, Olováry, Zombor, Čeláre, Bušince, Kováčovce, Vrbovka, Kiarov, Záhorce, Želovce, Sklabiná, Nová Ves, Obeckov, Dolné Plachtince, Stredné Plachtince, Horné Plachtince, Malý Krtíš, Veľký Krtíš, Modrý kameň, Veľké Straciny, Malé Straciny, Dolné Strháre, Horné Strháre, Pôtor, Horná Strehová, Slovenské Kračany, Chrťany, Závada, Vieska, Dolná strehová, Ľuboriečka, Veľké Zlievce, Muľa, Opatovská Nová ves, Bátorová, Nenince, Pribelce, |
— |
In the district of Brezno: Brezno, Čierny Balog, Drábsko, Sihla, Pohronská Polhora, Michalová, Bacúch, Beňuš, Braväcovo, Jarabá, Bystrá, Horná Lehota, Mýto pod ďumbierom, Podbrezová, Osrblie, Hronec, Valaská, |
— |
In the district of Humenné: Lieskovec, Myslina, Humenné, Jasenov, Brekov , Závadka, Topoľovka, Hudcovce, Ptičie, Chlmec, Porúbka, Brestov, Gruzovce, Ohradzany, Slovenská Volová, Karná, Lackovce, Kochanovce, Hažín nad Cirochou, |
— |
In the district of Michalovce: Strážske, Staré, Oreské, Zbudza, Voľa, Nacina Ves, Pusté Čemerné, Lesné, Rakovec nad Ondavou, Petríkovce, Oborín, Veľké Raškovce, Beša. |
DECYZJE
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/146 |
DECYZJA RADY (UE) 2021/2111
z dnia 25 listopada 2021 r.
w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej, na mocy Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa i przyjęcia jej regulaminu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W dniu 29 kwietnia 2021 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2021/689 (1) w sprawie zawarcia Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (2) (zwaną dalej „umową o handlu i współpracy”). Umowa o handlu i współpracy weszła w życie dnia 1 maja 2021 r. |
(2) |
W art. 8 ust. 1 lit. q) umowy o handlu i współpracy ustanowiono Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa. Jego kompetencje określono w art. 8 ust. 4 umowy o handlu i współpracy. Zadania i obszary kompetencji Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa wymieniono w sposób niewyczerpujący w art. 508 umowy o handlu i współpracy. |
(3) |
W art. 8 ust. 4 lit. f) umowy o handlu i współpracy upoważniono Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa do ustanawiania, nadzorowania, koordynowania i rozwiązywania grup roboczych. Zgodnie z art. 9 ust. 2 umowy o handlu i współpracy każda ustanowiona grupa robocza, pod nadzorem komitetu, wspiera ten komitet w wykonywaniu jego zadań, a w szczególności przygotowuje prace tego komitetu i wykonuje wszelkie zadania powierzone grupie roboczej przez ten komitet. Art. 9 ust. 4 umowy o handlu i współpracy stanowi, że każda ustanowiona grupa robocza ustala swój regulamin, harmonogram posiedzeń i porządek obrad za obopólną zgodą. |
(4) |
W dniu 5 października 2021 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2021/1765 (3) w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii, na lata 2021–2026, w ramach Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa. Decyzja ta obejmuje nadzorowanie i koordynowanie grup roboczych tego komitetu, ale nie obejmuje ich ustanawiania i rozwiązywania. |
(5) |
Właściwe jest, by Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa zgodnie z art. 8 ust. 4 lit. f) umowy o handlu i współpracy ustanowił Grupę Roboczą ds. Rybołówstwa, która będzie działała pod jego nadzorem. Grupa Robocza ds. Rybołówstwa powinna ustanowić swój regulamin i składać regularne sprawozdania ze swojej działalności Specjalnemu Komitetowi ds. Rybołówstwa. |
(6) |
Grupa Robocza ds. Rybołówstwa powinna służyć jako forum wymiany informacji, dyskusji technicznych i wzajemnych konsultacji. Z wyjątkiem przyjęcia swojego regulaminu zadaniem Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa nie jest przyjmowanie aktów ani środków mających skutki prawne. Ponadto, ponieważ nie można wykluczyć, że Grupa Robocza ds. Rybołówstwa przy wykonywaniu zadań powierzonych jej przez Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa przygotowuje lub wyjątkowo przyjmuje akty wywołujące skutki prawne, należy określić stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii na posiedzeniach Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa w odniesieniu do takich przypadków. |
(7) |
Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa w odniesieniu do ustanowienia Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa, a także stanowiska, jakie mają być zajęte w imieniu Unii w ramach Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa w odniesieniu do przyjęcia jej regulaminu i innych aktów mających skutki prawne oraz doprecyzowania tych stanowisk, powinno zostać określone przez Radę zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatów oraz przepisami decyzji (UE) 2021/689 i niniejszej decyzji. |
(8) |
Posiedzenia Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa powinny być przygotowywane w ścisłej współpracy z Radą i jej organami przygotowawczymi oraz z ich udziałem. |
(9) |
Parlament Europejski ma być natychmiast i w pełni informowany, zgodnie z art. 218 ust. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa w odniesieniu do ustanowienia Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa, określa się w załączniku I do niniejszej decyzji.
2. Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa w odniesieniu do przyjęcia regulaminu Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa i jego doprecyzowania, określa się w załączniku II do niniejszej decyzji.
3. Stanowisko Unii w ramach Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa, gdy ta grupa robocza ma przygotować lub przyjąć akty mające skutki prawne, zostaną dokładniej określone zgodnie z załącznikiem III do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja podlega ocenie w razie konieczności i, w stosownych przypadkach, może zostać zmieniona przez Radę na wniosek Komisji. W każdym przypadku przegląd przeprowadza się do dnia 31 grudnia 2022 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2021 r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
Z. POČIVALŠEK
(1) Decyzja Rady (UE) 2021/689 z dnia 29 kwietnia 2021 w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 2).
(2) Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 10).
(3) Decyzja Rady (UE) 2021/1765 z dnia 5 października 2021 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej, na lata 2021–2026, w ramach Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa ustanowionego na mocy Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (Dz.U. L 355 z 7.10.2021, s. 135).
ZAŁĄCZNIK I
STANOWISKO UNII W RAMACH SPECJALNEGO KOMITETU DS. RYBOŁÓWSTWA W ODNIESIENIU DO USTANOWIENIA GRUPY ROBOCZEJ DS. RYBOŁÓWSTWA
Unia dąży do zapewnienia ustanowienia Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa jako forum wymiany informacji, dyskusji technicznych i wzajemnych konsultacji pod nadzorem Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa. Grupa Robocza ds. Rybołówstwa, pod nadzorem Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa, wspiera ten komitet w wykonywaniu jego zadań, a w szczególności przygotowuje prace Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa i wykonuje wszelkie zadania powierzone tej grupie roboczej przez ten komitet.
ZAŁĄCZNIK II
STANOWISKO UNII W RAMACH SPECJALNEGO KOMITETU DS. RYBOŁÓWSTWA W ODNIESIENIU DO PRZYJĘCIA REGULAMINU GRUPY ROBOCZEJ DS. RYBOŁÓWSTWA
Unia dąży do zapewnienia, by regulamin Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa opierał się na regulaminie Rady Partnerstwa i Komitetów, zawartym w załączniku 1 do umowy o handlu i współpracy, przewidując jednocześnie dostosowania, które mają zostać zatwierdzone przez Radę na podstawie stanowisk przedkładanych przez Komisję. Regulamin Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa może również dopuszczać różne konfiguracje tematyczne.
Zanim Grupa Robocza ds. Rybołówstwa przyjmie swój regulamin, Komisja przekazuje Radzie z wystarczającym wyprzedzeniem przed każdym posiedzeniem Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa lub przed procedurą pisemną w grupie roboczej, a w każdym razie nie później niż osiem dni roboczych przed tym posiedzeniem lub zastosowaniem procedury pisemnej, pisemny dokument zawierający proponowane doprecyzowanie stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być wyrażone w imieniu Unii.
ZAŁĄCZNIK III
DOPRECYZOWANIE STANOWISKA UNII, JAKIE MA BYĆ PRZYJĘTE NA POSIEDZENIACH GRUPY ROBOCZEJ DS. RYBOŁÓWSTWA USTANOWIONEJ PRZEZ SPECJALNY KOMITET DS. RYBOŁÓWSTWA
Gdy Grupa Robocza ds. Rybołówstwa przygotowuje lub przyjmuje akty mające skutki prawne, należy podjąć wszelkie niezbędne działania, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało najnowsze informacje naukowe i inne istotne informacje przekazane Komisji, zgodnie z załącznikami I i II do decyzji (UE) 2021/1765.
W tym celu i w oparciu o te informacje Komisja przekazuje Radzie z wystarczającym wyprzedzeniem przed każdym posiedzeniem Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa lub przed procedurą pisemną w grupie roboczej, w tym gdy przygotowuje i przyjmuje swój regulamin, a w każdym razie nie później niż osiem dni roboczych przed tym posiedzeniem lub zastosowaniem procedury pisemnej, pisemny dokument zawierający szczegóły proponowanego doprecyzowania stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być wyrażone w imieniu Unii.
Zasady określone w niniejszym załączniku stanowią wytyczne dla prac Komisji podczas posiedzeń Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa.
Jeżeli podczas posiedzenia Grupy Roboczej ds. Rybołówstwa nie jest możliwe osiągnięcie porozumienia, sprawę przekazuje się Radzie zgodnie z procedurą określoną w niniejszym załączniku, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy.
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/151 |
DECYZJA RADY (UE) 2021/2112
z dnia 25 listopada 2021 r.
w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Federalną Niemiec
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
uwzględniając decyzję Rady (UE) 2019/852 z dnia 21 maja 2019 r. ustalającą skład Komitetu Regionów (1),
uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że w skład Komitetu Regionów mają wchodzić przedstawiciele społeczności regionalnych i lokalnych, posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej lub lokalnej albo odpowiedzialni politycznie przed wybranym zgromadzeniem. |
(2) |
W dniu 10 grudnia 2019 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2019/2157 (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. |
(3) |
Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Sabine SÜTTERLIN-WAACK. |
(4) |
Rząd niemiecki zaproponował Clausa Christiana CLAUSSENA, będącego przedstawicielem wspólnoty regionalnej lub lokalnej posiadającym mandat wyborczy społeczności regionalnej, Minister für Justiz, Europa und Verbraucherschutz des Landes Schleswig-Holstein (minister sprawiedliwości, spraw europejskich i ochrony konsumentów kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn), na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r., |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Claus Christian CLAUSSEN, będący przedstawicielem wspólnoty regionalnej posiadającym mandat wyborczy, Minister für Justiz, Europa und Verbraucherschutz des Landes Schleswig-Holstein (minister sprawiedliwości, spraw europejskich i ochrony konsumentów kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn) zostaje niniejszym mianowany na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2021 r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
Z. POČIVALŠEK
(1) Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 13.
(2) Decyzja Rady (UE) 2019/2157 z dnia 10 grudnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. (Dz.U. L 327 z 17.12.2019, s. 78).
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/152 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2113
z dnia 30 listopada 2021 r.
ustanawiająca równoważność, w celu ułatwienia korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii, zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez Republikę Salwadoru z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (UE) 2021/953 określa ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia ich posiadaczom korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19. Przyczynia się ono również do ułatwienia stopniowego znoszenia ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z prawem Unii, w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, w skoordynowany sposób. |
(2) |
Rozporządzenie (UE) 2021/953 umożliwia uznawanie zaświadczeń COVID-19 wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin przez państwa trzecie, jeżeli Komisja stwierdzi, że takie zaświadczenia COVID-19 są wydawane zgodnie z normami, które należy uznać za równoważne normom ustanowionym na podstawie tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (2) państwa członkowskie muszą stosować przepisy określone w rozporządzeniu (UE) 2021/953 do obywateli państw trzecich, którzy nie są objęci zakresem stosowania tego rozporządzenia, ale którzy legalnie przebywają lub zamieszkują na ich terytorium i są uprawnieni do podróżowania do innych państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. W związku z tym wszelkie ustalenia dotyczące równoważności określone w niniejszej decyzji powinny mieć zastosowanie do zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin przez Republikę Salwadoru. Podobnie na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/954 takie ustalenia dotyczące równoważności powinny mieć również zastosowanie do zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawanych przez Republikę Salwadoru obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytorium państw członkowskich na warunkach określonych w tym rozporządzeniu. |
(3) |
W dniu 29 sierpnia 2021 r. Republika Salwadoru przekazała Komisji szczegółowe informacje na temat wydawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 w ramach systemu o nazwie „Comprobante electrónico de vacunación”. Republika Salwadoru poinformowała Komisję, że jej zdaniem zaświadczenia COVID-19 są przez nią wydawane zgodnie z normą i systemem technologicznym, które są interoperacyjne z ramami zaufania ustanowionymi rozporządzeniem (UE) 2021/953 i które umożliwiają weryfikację autentyczności, ważności i integralności zaświadczeń. W tym kontekście Republika Salwadoru przekazała Komisji informacje, że zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawane przez Republikę Salwadoru zgodnie z systemem „Comprobante electrónico de vacunación” zawierają dane, o których mowa w załączniku do rozporządzenia (UE) 2021/953. |
(4) |
Republika Salwadoru poinformowała również Komisję, że uznaje zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia wydane przez państwa członkowskie i kraje EOG zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
(5) |
W dniu 4 listopada 2021 r. na wniosek Republiki Salwadoru Komisja przeprowadziła testy techniczne, które wykazały, że zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawane przez Republikę Salwadoru są zgodne z systemem „Comprobante electrónico de vacunación”, który jest interoperacyjny z ramami zaufania ustanowionymi rozporządzeniem (UE) 2021/953 i umożliwia weryfikację autentyczności, ważności i integralności tych zaświadczeń. Komisja potwierdziła również, że zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawane przez Republikę Salwadoru zgodnie z systemem „Comprobante electrónico de vacunación” zawierają niezbędne dane. |
(6) |
Ponadto Republika Salwadoru poinformowała Komisję, że wydaje interoperacyjne zaświadczenia o szczepieniu w odniesieniu do szczepionek przeciwko COVID-19. Obecnie dotyczy to szczepionek Comirnaty, Spikevax oraz CoronaVac. |
(7) |
Republika Salwadoru także poinformowała Komisję, że będzie wydawać interoperacyjne zaświadczenia o wyniku testu w odniesieniu do testów z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych, ale nie w odniesieniu do szybkich testów antygenowych. |
(8) |
Ponadto Republika Salwadoru poinformowała Komisję, że będzie wydawać interoperacyjne zaświadczenia o powrocie do zdrowia. Zaświadczenia te są ważne przez okres nie dłuższy niż 180 dni od daty pierwszego dodatniego wyniku testu. |
(9) |
Ponadto Republika Salwadoru poinformowała Komisję, że podczas weryfikacji zaświadczeń w Salwadorze zawarte w tych zaświadczeniach dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie w celu sprawdzenia i potwierdzenia szczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia posiadacza zaświadczenia i nie będą następnie przechowywane. |
(10) |
Spełnione są zatem elementy niezbędne do stwierdzenia, że zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawane przez Republikę Salwadoru zgodnie z systemem „Comprobante electrónico de vacunación” należy uznać za równoważne z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
(11) |
W związku z tym zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawane przez Republikę Salwadoru zgodnie z systemem „Comprobante electrónico de vacunación” powinny być uznawane na warunkach, o których mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2021/953. |
(12) |
Aby niniejsza decyzja mogła wejść w życie, Republika Salwadoru powinna zostać włączona do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953. |
(13) |
W celu ochrony interesów Unii, w szczególności w dziedzinie zdrowia publicznego, Komisja może skorzystać ze swoich uprawnień do zawieszenia stosowania niniejszej decyzji lub jej uchylenia, jeżeli warunki określone w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953 nie są już spełniane. |
(14) |
W związku z potrzebą jak najszybszego włączenia Republiki Salwadoru do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953, niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
(15) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (UE) 2021/953, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 wydawane przez Republikę Salwadoru zgodnie z systemem „Comprobante electrónico de vacunación” są, w celu ułatwienia korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii, uznawane za równoważne z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953.
Artykuł 2
Republika Salwadoru zostaje włączona do ram zaufania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 24).
AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/155 |
DECYZJA nr 1/2021 SPECJALNEGO KOMITETU USTANOWIONEGO NA MOCY ART. 8 UST. 1 LIT. P) UMOWY O HANDLU I WSPÓŁPRACY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ, Z JEDNEJ STRONY, A ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Z DRUGIEJ STRONY,
z dnia 29 października 2021 r.
w sprawie zmian w załącznikach do Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego [2021/2114]
SPECJALNY KOMITET,
uwzględniając Umowę o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „umową o handlu i współpracy”), w szczególności art. SSC.68 Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego do tej umowy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. SSC.68 Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego do umowy o handlu i współpracy Specjalny Komitet ds. Koordynacji Zabezpieczenia Społecznego może wprowadzać zmiany w załącznikach i dodatkach do tego protokołu. |
(2) |
Do załączników SSC-1, SSC-3, SSC-4, SSC-5 i SSC-6 do Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego należy wprowadzić zmiany w zakresie, w jakim odzwierciedlają one ustawodawstwo krajowe państw członkowskich i Zjednoczonego Królestwa, w szczególności w celu uwzględnienia niedawnych zmian w ustawodawstwie krajowym. Tytuł załącznika SSC-1 należy zmienić, aby nie odnosił się wyłącznie do świadczeń „pieniężnych”. Dodatek SSCI-1 załącznika SSC-7 należy zmienić, aby odzwierciedlić decyzję jednej ze Stron w odniesieniu do jednego z ustaleń w nim zawartych. |
(3) |
Art. SSC.11 ust. 6 Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawiera wymóg, aby Strony najszybciej, jak to możliwe po upływie miesiąca po dniu wejścia w życie umowy o handlu i współpracy, opublikowały zaktualizowany załącznik SSC-8, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wpisy dotyczące państw członkowskich i Zjednoczonego Królestwa w załącznikach SSC-1, SSC-3, SSC-4, SSC-5 i SSC-6, a także wpisy w dodatku SSCI-1 do załącznika SSC-7 do Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zaktualizowano w sposób przewidziany w załączniku I do niniejszej decyzji.
Załącznik SSC-8 do Protokołu w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zaktualizowano w sposób przewidziany w załączniku II do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.
Sporządzono w Brukseli i Londynie dnia 29 października 2021 r.
W imieniu Specjalnego Komitetu ds. Koordynacji Zabezpieczenia Społecznego
Współprzewodniczący
Jordi CURELL GOTOR
Ronan O’CONNOR
ZAŁĄCZNIK I
„ZAŁĄCZNIK SSC-1
NIEKTÓRE ŚWIADCZENIA, DO KTÓRYCH NINIEJSZY PROTOKÓŁ NIE MA ZASTOSOWANIA
CZĘŚĆ 1
SPECJALNE NIESKŁADKOWE ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE
(art. SSC.3 ust. 4 lit. a) niniejszego Protokołu)
(i) ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
a) |
Państwowy kredyt emerytalno-rentowy (ustawa z 2002 r. o państwowym kredycie emerytalno-rentowym i ustawa z 2002 r. o państwowym kredycie emerytalno-rentowym (Irlandia Północna)). |
b) |
Zasiłki dla osób poszukujących pracy uzależnione od wysokości dochodu (ustawa z 1995 r. o osobach poszukujących pracy i rozporządzenie z 1995 r. o osobach poszukujących pracy (Irlandia Północna)). |
c) |
Zasiłek dla osób niepełnosprawnych – część dotycząca przemieszczania się (ustawa z 1992 r. o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tego zabezpieczenia oraz ustawa z 1992 r. o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tego zabezpieczenia (Irlandia Północna)). |
d) |
Indywidualne świadczenie dla osób niepełnosprawnych – część dotycząca przemieszczania się (ustawa z 2012 r. o reformie systemu opieki społecznej (część 4) oraz rozporządzenie z 2015 r. o reformie systemu opieki społecznej (Irlandia Północna) (część 5)). |
e) |
Uzależniony od wysokości dochodu zasiłek dochodowy dla osób niepracujących (ustawa o reformie systemu opieki społecznej z 2007 r. i ustawa o reformie systemu opieki społecznej dla Irlandii Północnej z 2007 r.). |
f) |
Przepisy dotyczące dopłaty do żywności na lepszy start (Welfare Foods (Best Start Foods) (Szkocja) z 2019 r. (SSI 2019/193)). |
g) |
Przepisy dotyczące zasiłków na lepszy start (zasiłku dla kobiet w ciąży i dzieci, zasiłku na wczesną naukę, stypendium edukacyjnego) (The Early Years Assistance (Best Start Grants) (Szkocja) z 2018 r. (SSI 2018/370)). |
h) |
Przepisy dotyczące świadczeń pogrzebowych (Funeral Expense Assistance (Szkocja) z 2019 r. (SSI 2019/292)). |
i) |
Szkockie przepisy dotyczące świadczenia na dzieci (Scottish Child Payment Regulations 2020 (SSI 2020/351)). |
(ii) PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
AUSTRIA
Dodatek wyrównawczy (ustawa federalna z dnia 9 września 1955 r. o powszechnym ubezpieczeniu społecznym – ASVG, ustawa federalna z dnia 11 października 1978 r. o ubezpieczeniu społecznym dla przedsiębiorców prowadzących działalność handlową – GSVG oraz ustawa federalna z dnia 11 października 1978 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników – BSVG).
BELGIA
a) |
Zasiłek zastępujący dochód (ustawa z dnia 27 lutego 1987 r.) (Inkomensvervangende tegemoetkoming/Allocation de remplacement de revenus). |
b) |
Dochód gwarantowany dla osób starszych (ustawa z dnia 22 marca 2001 r.) (Inkomensgarantie voor ouderen/Revenu garanti aux personnes âgées). |
BUŁGARIA
Emerytura lub renta socjalna dla osób starszych (art. 89 kodeksu zabezpieczenia społecznego).
CYPR
a) |
Emerytura lub renta socjalna (ustawa o emeryturach i rentach socjalnych z 1995 r. (ustawa 25(I)/95) z późniejszymi zmianami). |
b) |
Zasiłek dla osób niepełnosprawnych z poważnym uszkodzeniem narządu ruchu (decyzja Rady Ministrów nr 38210 z dnia 16 października 1992 r., nr 41370 z dnia 1 sierpnia 1994 r., nr 46183 z dnia 11 czerwca 1997 r. i nr 53675 z dnia 16 maja 2001 r.). |
c) |
Specjalny zasiłek dla osób niewidomych (ustawa o zasiłkach specjalnych z 1996 r. (ustawa 77(I)/96) z późniejszymi zmianami). |
DANIA
Zasiłek na koszty zakwaterowania dla emerytów i rencistów (ustawa o indywidualnej pomocy dotyczącej zakwaterowania, tekst jednolity w ustawie nr 204 z dnia 29 marca 1995 r.).
ESTONIA
Państwowy zasiłek dla bezrobotnych (ustawa z dnia 29 września 2005 r. o usługach służących zwiększaniu zatrudnienia i o wsparciu rynku pracy).
FINLANDIA
a) |
Zasiłek mieszkaniowy dla emerytów i rencistów (ustawa w sprawie zasiłku mieszkaniowego dla emerytów i rencistów, 571/2007). |
b) |
Świadczenie wspierające wejście na rynek pracy (ustawa o zasiłkach dla bezrobotnych 1290/2002). |
FRANCJA
a) |
Dodatkowe zasiłki wypłacane:
(ustawa z dnia 30 czerwca 1956 r., skodyfikowana w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego). |
b) |
Zasiłek dla niepełnosprawnych osób dorosłych (ustawa z dnia 30 czerwca 1975 r., skodyfikowana w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego). |
c) |
Zasiłek specjalny (ustawa z dnia 10 lipca 1952 r., skodyfikowana w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego) w odniesieniu do praw nabytych. |
d) |
Zasiłek przyznawany w ramach solidarności z osobami starszymi (rozporządzenie z dnia 24 czerwca 2004 r., skodyfikowane w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego) od dnia 1 stycznia 2006 r. |
NIEMCY
a) |
Dochód zapewniający podstawowe utrzymanie dla osób starszych i osób o ograniczonych możliwościach zarobkowania, przyznawany na podstawie rozdziału 4 księgi XII kodeksu socjalnego (Leistungen der Grundsicherung im Alter und bei Erwerbsminderung nach dem Vierten Kapitel des Zwölften Buches Sozialgesetzbuch). |
b) |
Świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania w ramach podstawowego zabezpieczenia dla osób poszukujących pracy zgodnie z księgą II kodeksu socjalnego) (Leistungen zur Sicherung des Lebensunterhalts in der Grundsicherung für Arbeitssuchende nach dem Zweiten Buch Sozialgesetzbuch). |
GRECJA
Specjalne świadczenia dla osób starszych (ustawa nr 1296/82).
WĘGRY
a) |
Roczne świadczenie z tytułu inwalidztwa (dekret Rady Ministrów nr 83/1987 (XII 27) o rocznym świadczeniu z tytułu inwalidztwa). |
b) |
Zasiłek dla osób starszych (ustawa III z 1993 r. o administracji socjalnej i świadczeniach socjalnych). |
IRLANDIA
a) |
Zasiłek dla osób poszukujących pracy (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 2). |
b) |
Emerytura lub renta państwowa (nieskładkowa) (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 4). |
c) |
Renta wdowia (nieskładkowa), renta na rzecz wdowców (nieskładkowa) lub renta na rzecz zarejestrowanego partnera pozostałego przy życiu (nieskładkowa) (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 6). |
d) |
Zasiłek z tytułu niepełnosprawności (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 10). |
e) |
Zasiłek z tytułu mobilności (ustawa o opiece zdrowotnej z 1970 r. (z późniejszymi zmianami), dział 61). |
f) |
Renta dla osób niewidomych (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 5). |
WŁOCHY
a) |
Renty socjalne dla osób bez środków do życia (ustawa nr 153 z dnia 30 kwietnia 1969 r.). |
b) |
Renty i zasiłki dla niepełnosprawnych lub inwalidów cywilnych (ustawa nr 118 z dnia 30 marca 1971 r., nr 18 z dnia 11 lutego 1980 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r.). |
c) |
Renty i zasiłki dla głuchoniemych (ustawa nr 381 z dnia 26 maja 1970 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r.). |
d) |
Renty i zasiłki dla niewidomych osób cywilnych (ustawa nr 382 z dnia 27 maja 1970 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r.). |
e) |
Świadczenia uzupełniające minimalne emerytury i renty (ustawa nr 218 z dnia 4 kwietnia 1952 r., nr 638 z dnia 11 listopada 1983 r. i nr 407 z dnia 29 grudnia 1990 r.). |
f) |
Świadczenia uzupełniające zasiłki dla niepełnosprawnych (ustawa nr 222 z dnia 12 czerwca 1984 r.). |
g) |
Zasiłek socjalny (ustawa nr 335 z dnia 8 sierpnia 1995 r.). |
h) |
Dodatek socjalny (art. 1 ust. 1 i 12 ustawy nr 544 z dnia 29 grudnia 1988 r. z późniejszymi zmianami). |
ŁOTWA
a) |
Państwowe świadczenie z zabezpieczenia społecznego (ustawa o państwowych świadczeniach socjalnych z dnia 1 stycznia 2003 r.). |
b) |
Zasiłek na pokrycie kosztów transportu dla osób niepełnosprawnych o ograniczonej sprawności ruchowej (ustawa o państwowych świadczeniach socjalnych z dnia 1 stycznia 2003 r.). |
LITWA
a) |
Renty socjalne z tytułu inwalidztwa i emerytury (ustawa z 1994 r. o emeryturach i rentach socjalnych nr 1–675, art. 5 i 6 z późniejszymi zmianami). |
b) |
Zasiłek wyrównawczy (ustawa z 1994 r. o emeryturach i rentach socjalnych nr I-675, art. 12 z późniejszymi zmianami). |
c) |
Pokrycie kosztów transportu dla osób niepełnosprawnych o ograniczonej sprawności ruchowej (ustawa z 2000 r. o pokrywaniu kosztów transportu, art. 7 i 71 z późniejszymi zmianami). |
LUKSEMBURG
Dochód dla osób o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 2003 r.), z wyjątkiem osób uznanych za pracowników niepełnosprawnych i zatrudnionych na zwykłym rynku pracy lub w zakładach pracy chronionej.
MALTA
a) |
Zasiłek uzupełniający (sekcja 73 ustawy z 1987 r. o zabezpieczeniu społecznym (rozdz. 318)). |
b) |
Świadczenie z tytułu starości (ustawa z 1987 r. o zabezpieczeniu społecznym (rozdz. 318)). |
NIDERLANDY
a) |
Ustawa o wspieraniu pracy i zatrudnienia młodych osób niepełnosprawnych z dnia 24 kwietnia 1997 r. (Wet Wajong). |
b) |
Ustawa z dnia 6 listopada 1986 r. o świadczeniach uzupełniających (TW). |
POLSKA
a) |
Renta socjalna (ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej). |
b) |
Rodzicielskie świadczenie uzupełniające Mama 4+ (ustawa z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym). |
c) |
Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji). |
PORTUGALIA
a) |
Nieskładkowe państwowe świadczenia z tytułu starości (dekret z mocą ustawy nr 464/80 z dnia 13 października 1980 r., z późniejszymi zmianami). |
b) |
Nieskładkowa renta wdowia (dekret wykonawczy nr 52/81 z dnia 11 listopada 1981 r.). |
c) |
Dodatek przyznawany w ramach solidarności z osobami starszymi (dekret z mocą ustawy nr 232/2005 z dnia 29 grudnia 2005 r., z późniejszymi zmianami). |
SŁOWACJA
a) |
Wyrównanie przyznane przed dniem 1 stycznia 2004 r. w przypadku emerytur lub rent stanowiących jedyne źródło dochodu. |
b) |
Emerytura lub renta socjalna przyznana przed dniem 1 stycznia 2004 r. |
HISZPANIA
a) |
Gwarancja dochodu minimalnego (ustawa nr 13/82 z dnia 7 kwietnia 1982 r.). |
b) |
Świadczenia pieniężne w ramach pomocy osobom starszym i inwalidom niezdolnym do pracy (dekret królewski nr 2620/81 z dnia 24 lipca 1981 r.):
|
c) |
Zasiłki służące wspieraniu mobilności i pokryciu kosztów transportu (ustawa nr 13/1982 z dnia 7 kwietnia 1982 r.). |
SZWECJA
a) |
Dodatek mieszkaniowy (rozdziały 100–103 Kodeksu ubezpieczeń społecznych [2010:110]). |
b) |
Pomoc finansowa dla osób starszych (rozdział 74 Kodeksu ubezpieczeń społecznych [2010:110]). |
CZĘŚĆ 2
ŚWIADCZENIA Z TYTUŁU DŁUGOTRWAŁEJ OPIEKI
(art. SSC.3 ust. 4 lit. d) niniejszego Protokołu)
(i) ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
a) |
Zasiłek pielęgnacyjny (ustawa o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tytułu zabezpieczenia społecznego z 1992 r., przepisy z 1991 r. dotyczące zabezpieczenia społecznego (zasiłek pielęgnacyjny), ustawa o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach (Irlandia Północna) z 1992 r. oraz przepisy z 1992 r. dotyczące zabezpieczenia społecznego (zasiłek pielęgnacyjny) (Irlandia Północna). |
b) |
Zasiłek opiekuńczy (ustawa o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tego zabezpieczenia z 1992 r., przepisy z 1976 r. o zabezpieczeniu społecznym (zasiłek pielęgnacyjny za opiekę nad osobą niepełnosprawną), ustawa z 1992 r. o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tego zabezpieczenia (Irlandia Północna) oraz przepisy z 1976 r. o zabezpieczeniu społecznym (zasiłek pielęgnacyjny za opiekę nad osobą niepełnosprawną) (Irlandia Północna). |
c) |
Zasiłek opiekuńczy dla osób niepełnosprawnych wymagających opieki (ustawa z 1992 r. o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tytułu zabezpieczenia społecznego), przepisy z 1991 r. w sprawie zabezpieczenia społecznego (zasiłek opiekuńczy), ustawa z 1992 r. o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tytułu zabezpieczenia społecznego (Irlandia Północna) i przepisy z 1992 r. w sprawie zabezpieczenia społecznego (zasiłek opiekuńczy dla osób niepełnosprawnych) (Irlandia Północna)). |
d) |
Indywidualne świadczenie dla osób niepełnosprawnych, część dotycząca kosztów utrzymania (ustawa o reformie systemu opieki społecznej z 2012 r. (część 4)), przepisy z 2013 r. dotyczące zabezpieczenia społecznego (świadczenie z tytułu niepełnosprawności), przepisy z 2013 r. dotyczące świadczenia z tytułu niepełnosprawności (przepisy przejściowe), przepisy z 2019 r. dotyczące świadczenia z tytułu niepełnosprawności (przepisy przejściowe) (ze zmianami), przepisy z 2015 r. dotyczące reformy systemu opieki społecznej (Irlandia Północna) (część 5), przepisy z 2016 r. dotyczące świadczenia z tytułu niepełnosprawności (Irlandia Północna), przepisy z 2016 r. dotyczące świadczenia z tytułu niepełnosprawności (przepisy przejściowe) (Irlandia Północna) oraz przepisy z 2019 r. dotyczące świadczenia z tytułu niepełnosprawności (przepisy przejściowe) (ze zmianami) (Irlandia Północna). |
e) |
Dodatek dla opiekunów (ustawa z 2018 r. o zabezpieczeniu społecznym (Szkocja)). |
f) |
Przepisy z 2020 r. dotyczące zasiłku dla młodych opiekunów (pomoc opiekuna (zasiłki dla młodych opiekunów) (Szkocja) (z późniejszymi zmianami)). |
g) |
Przepisy z 2020 r. dotyczące pomocy dla dzieci w kwestii ogrzewania w okresie zimowym (The Winter Heating Assistance for Children and Young People (Szkocja) (SSI 2020/352). |
(ii) PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
AUSTRIA
Ustawa federalna o zasiłkach na opiekę długoterminową (Bundespflegegeldgesetz, BPGG), wersja oryginalna BGBl. nr 110/1993, z późniejszymi zmianami: Pflegegeld (§1), Pflegekarenzgeld (§21c).
BELGIA
a) |
Art. 93 ust. 8 i rozdział Vbis ustawy o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i zasiłku chorobowym (Loi relative à l’assurance obligatoire soins de santé et indemnités/Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen), skoordynowanej w dniu 14 lipca 1994 r. |
b) |
Ustawa z dnia 27 lutego 1987 r. o świadczeniach dla osób niepełnosprawnych (Loi relative aux allocations aux personnes handicapées/Wet betreffende de tegemoetkomingen aan gehandicapten). |
c) |
Flamandzka ochrona socjalna (Vlaamse sociale bescherming): dekret parlamentu flamandzkiego z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie organizacji flamandzkiej ochrony socjalnej (Decreet houdende Vlaamse sociale bescherming/) oraz zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 30 listopada 2018 r.
|
d) |
Dekret z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie ofert dla osób starszych lub pozostających na utrzymaniu oraz w sprawie opieki paliatywnej (Dekret über die Angebote für Senioren und Personen mit Unterstützungsbedarf sowie über die Palliativpflege). |
e) |
Dekret z dnia 4 czerwca 2007 r. w sprawie psychiatrycznych domów opieki (Dekret über die psychiatrischen Pflegewohnheime). |
f) |
Rozporządzenie rządu z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie pomocy na rzecz mobilności (Erlass über die Mobilitätshilfen). |
g) |
Dekret z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie utworzenia niemieckiego urzędu ds. samodzielnego decydowania o życiu (Dekret zur Schaffung einer Dienststelle der Deutschsprachigen Gemeinschaft für selbstbestimmtes Leben). |
h) |
Dekret królewski z dnia 5 marca 1990 r. w sprawie dodatku na opiekę nad osobami starszymi (Königliches Dekret vom 5. März 1990 über die Beihilfe für ältere Menschen). |
i) |
Rozporządzenie z dnia 21 grudnia 2018 r. dotyczące brukselskich zakładów ubezpieczeń zdrowotnych w zakresie opieki zdrowotnej i pomocy osobom (Ordonnantie van 21 december 2018 betreffende de Brusselse verzekeringsinstellingen in het domein van de gezondheidszorg en de hulp aan personen/Ordonnance du 21 décembre 2018 relative aux organismes assureurs bruxellois dans le domaine des soins de santé et de l’aide aux personnes). |
j) |
Art. 215 bis królewskiego dekretu wykonawczego z dnia 3 lipca 1996 r. do ustawy o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i zasiłku chorobowym, uzgodnionego w dniu 14 lipca 1994 r. (Artikel 215 bis Koninklijk Besluit van 3 juli 1996 tot uitvoering van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994/ Article 215 bis Arrêté royal du 3 juillet 1996 portant application de la loi sur l’assurance obligatoire des soins de santé et des prestations, coordonné le 14 juillet 1994). |
k) |
Art. 12 dekretu królewskiego z dnia 20 lipca 1971 r. w sprawie wprowadzenia świadczenia z zabezpieczenia społecznego oraz ubezpieczenia macierzyńskiego na rzecz osób samozatrudnionych i pomagających im współmałżonków (Artikel 12 Koninklijk Besluit van 20 juli 1971 betreffende de uitvoering houdende instelling van een uitkeringsverzekering en een moederschapsverzekering ten voordele van de zelfstandigen en van de meewerkende echtgenoten/ Article 12 Arrêté royal du 20 juillet 1971 relatif à la mise en place de l’assurance de prévoyance et de l’assurance maternité au profit des indépendants et des conjoints aidants). |
l) |
Art. 43/32-43/46 walońskiego kodeksu działania socjalnego i zdrowia: Dodatek na opiekę nad osobami starszymi. |
m) |
Art. 799 walońskiego kodeksu regulacyjnego dotyczącego działań socjalnych i zdrowia: budżet na pomoc osobistą. |
n) |
Dekret z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie administracji i wypłacania świadczeń rodzinnych. |
o) |
Ustawa z dnia 19 grudnia 1939 r. w sprawie dodatków rodzinnych (LGAF): Dodatek rodzinny. |
p) |
Rozporządzenie z dnia 10 grudnia 2020 r. w sprawie dodatku na pomoc osobom starszym (Ordonnantie van 10 december betreffende de tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden/Ordonnance du 10 décembre 2020 relative à l’allocation pour l’aide aux personnes âgées). |
q) |
Dekret parlamentu flamandzkiego z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie organizacji flamandzkiej ochrony socjalnej (Decreet van 18 mei 2018 houdende Vlaamse sociale bescherming) oraz zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 30 listopada 2018 r.:
|
r) |
Dekret z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie ofert dla osób starszych i osób potrzebujących wsparcia oraz w sprawie opieki paliatywnej (Dekret vom 13. Dezember 2018 über die Angebote für Senioren und Personen mit Unterstützungsbedarf sowie über die Palliativpflege). |
s) |
Dekret z dnia 4 czerwca 2007 r. w sprawie psychiatrycznych domów opieki (Dekret über die psychiatrischen Pflegewohnheime). |
t) |
Rozporządzenie rządu z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie pomocy na rzecz mobilności (Erlass über die Mobilitätshilfen). |
u) |
Dekret z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie utworzenia urzędu Wspólnoty Niemieckojęzycznej ds. samodzielnego decydowania o życiu (Dekret zur Schaffung einer Dienststelle der Deutschsprachigen Gemeinschaft für selbstbestimmtes Leben). |
v) |
Dekret królewski z dnia 5 marca 1990 r. w sprawie dodatku na opiekę nad osobami starszymi (Königliches Dekret vom 5. März 1990 über die Beihilfe für ältere Menschen). |
w) |
Dekret rządowy z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie przepisów przejściowych dotyczących procedury uzyskania uprzedniego zezwolenia lub zgody na pokrycie lub podział kosztów długoterminowej rehabilitacji za granicą (Erlass der Regierung zur übergansweisen Regelung des Verfahrens zur Erlangung einer Vorabgeehmigung oder Zustimmung zwecks Kostenübernahme oder Kostenbeteiligung für eine Langzeitrehabilitation im Ausland). |
x) |
Rozporządzenie z dnia 21 grudnia 2018 r. dotyczące brukselskich zakładów ubezpieczeń zdrowotnych w zakresie opieki zdrowotnej i pomocy osobom (Ordonnantie van 21 december 2018 betreffende de Brusselse verzekeringsinstellingen in het domein van de gezondsheidszorg en de hulp aan personen/Ordonnance du 21 décembre 2018 relative aux organismes assureurs bruxellois dans le domaine des soins de santé et de l’aide aux personnes). |
y) |
Skoordynowana ustawa z dnia 10 lipca 2008 r. w sprawie szpitali i innych instytucji opieki:
|
z) |
Ustawa o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i zasiłku chorobowym, skoordynowana w dniu 14 lipca 1994 r.:
|
aa) |
Dekret królewski z dnia 18 lipca 2001 r. ustanawiający przepisy dotyczące sposobu ustalania budżetu środków finansowych, liczby dni pobytu oraz ceny za dzień pobytu w przypadku inicjatyw w zakresie mieszkań z opieką: usługi świadczone przez inicjatywy na rzecz mieszkań z opieką (IHP). |
bb) |
Dekret królewski z dnia 31 sierpnia 2009 r. w sprawie udziału opieki zdrowotnej i ubezpieczenia od odszkodowań w odniesieniu do pomocy w zaprzestaniu palenia tytoniu. |
cc) |
Waloński kodeks działania socjalnego i zdrowia:
|
dd) |
Waloński kodeks regulacyjny dotyczący działań socjalnych i zdrowia: art. 726:
|
ee) |
Dekret z dnia 9 marca 2017 r. dotyczący ceny pobytu oraz finansowania określonego sprzętu do głównych usług medyczno-technicznych w szpitalach: infrastruktury medyczno-społeczne. |
ff) |
Rozporządzenie rządu walońskiego z dnia 15 maja 2008 r.: infrastruktury medyczno-społeczne. |
gg) |
Dekret królewski z dnia 14 maja 2003 r.: zintegrowane usługi opieki domowej. |
hh) |
Umowa o współpracy z dnia 31 grudnia 2018 r. między Wspólnotą Flamandzką, Regionem Walońskim, Komisją Wspólnoty Francuskiej, Wspólną Komisją Wspólnotową oraz Wspólnotą Niemieckojęzyczną w sprawie pomocy na rzecz mobilności (Samenwerkingsakkoord van 31 december 2018 tussen de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschapscommissie en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie betreffende de mobiliteitshulpmiddelen/ Accord de collaboration du 31 décembre 2018 entre la Communauté flamande, la Commission communautaire française et la Commission communautaire commune sur les aides à la mobilité). |
ii) |
Umowa o współpracy z dnia 31 grudnia 2018 r. między Wspólnotą Flamandzką, Komisją Wspólnoty Francuskiej i Wspólną Komisją Wspólnotową w sprawie punktu kompleksowej obsługi w zakresie pomocy na rzecz mobilności w dwujęzycznym regionie Brukseli-Stolicy (Samenwerkingsakkoord van 31 december 2018 tussen de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschapscommissie en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie betreffende het uniek loket voor de mobiliteitshulpmiddelen in het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad/Accord de coopération du 31 décembre 2018 entre la Communauté flamande, la Commission communautaire française et la Commission communautaire commune relatif au guichet unique pour les aides à la mobilité dans la région bilingue de Bruxelles-Capitale). |
BUŁGARIA
a) |
Art. 103 Kodeksu ubezpieczenia społecznego (член 103 от Кодекса за социално осигуряване), 1999 r., tytuł zmieniony w 2003 r. |
b) |
Ustawa z 1998 r. o pomocy społecznej (Закон за социално подпомагане). |
c) |
Rozporządzenie z 1998 r. w sprawie wykonania ustawy o pomocy społecznej (Правилник за прилагане на Закона за социално подпомагане). |
d) |
Ustawa o osobach z niepełnosprawnościami (Закон за хората с увреждания), 2019 r. |
e) |
Ustawa o pomocy osobistej (Закон за личната помощ), 2019 r. |
f) |
Rozporządzenie w sprawie wykonania ustawy o osobach z niepełnosprawnościami (Правилник за прилагане на Закона за интеграция на хората с увреждания), 2019 r. |
g) |
Rozporządzenie w sprawie specjalistycznej wiedzy medycznej (Наредба за медицинската експертиза), 2017 r. |
CHORWACJA
a) |
Ustawa o opiece społecznej (Zakon o socijalnoj skrbi, OG 157/13, 152/14, 99/15, 52/16, 16/17, 130/17, 98/19, 64/20 i 138/20):
|
b) |
Ustawa o rodzinach zastępczych (Zakon o udomiteljstvu OG 115/18):
|
CYPR
a) |
Usługi opieki społecznej (Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας). |
b) |
Przepisy i dekrety dotyczące gwarantowanego dochodu minimalnego oraz ogólnie dotyczące świadczeń socjalnych (na wypadek nagłych potrzeb i potrzeby w zakresie opieki) z późniejszymi zmianami lub zastąpieniami. Ustawy o domach opieki dla osób starszych i niepełnosprawnych (Οι περί Στεγών για Ηλικιωμένους και Αναπήρους Νόμοι) z lat 1991 - 2011. [L. 222/91 i L. 65(I)/2011]. |
c) |
Ustawy o ośrodkach dziennej opieki dla osób dorosłych (Οι περί Κέντρων Ενηλίκων Νόμοι) (L. 38(Ι)/1997 i L. 64(Ι)/2011). |
d) |
Program pomocy państwa na podstawie rozporządzenia nr 360/2012 w zakresie świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym (De minimis) [Σχέδιο Κρατικών Ενισχύσεων ‘Ησσονος Σημασίας, βαση του Κανονισμού 360/2012 για την παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος]. |
e) |
Organ administracji ds. świadczeń socjalnych (Υπηρεσία Διαχείρισης Επιδομάτων Πρόνοιας). |
f) |
Ustawa z 2014 r. o gwarantowanym dochodzie minimalnym i ogólnie o świadczeniach z tytułu opieki społecznej z późniejszymi zmianami lub uzupełnieniami. |
g) |
Przepisy i dekrety dotyczące gwarantowanego dochodu minimalnego i ogólnie świadczeń z tytułu opieki społecznej z późniejszymi zmianami lub zastąpieniami. |
CZECHY
Dodatek pielęgnacyjny na podstawie ustawy nr 108/2006 o usługach społecznych (Zákon o sociálních službách).
DANIA
a) |
Ujednolicona ustawa o usługach społecznych (Lov om social service):
|
b) |
Ujednolicona ustawa o zasiłku mieszkaniowym (Lov om individuel boligstøtte):
|
c) |
Ujednolicona ustawa o mieszkalnictwie socjalnym (Lov om almene boliger):
|
ESTONIA
a) |
Ustawa z 2016 r. o opiece społecznej (Sotsiaalhoolekande seadus). |
b) |
Ustawa z 1999 r. o świadczeniach socjalnych dla osób z niepełnosprawnościami (Puuetega inimeste sotsiaaltoetuste seadus). |
FRANCJA
a) |
Dodatek dla osoby trzeciej (majoration pour tierce personne, MTP): art. L.341-4 i art. L.355-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego (Code de la sécurité sociale). |
b) |
Świadczenie dodatkowe z tytułu korzystania z pomocy osoby trzeciej (prestation complémentaire pour recours a tierce personne, MTP): art. L. 434-2 kodeksu zabezpieczenia społecznego. |
c) |
Specjalny zasiłek edukacyjny dla dziecka niepełnosprawnego (complément d’allocation d’éducation de l’enfant handicapé): art. L. 541-1 kodeksu zabezpieczenia społecznego. |
d) |
Dodatek z tytułu niepełnosprawności (prestation de compensation de l’enfant handicapé, PCH): art. L. 245-1 – L. 245-14 kodeksu postępowania w sprawach społecznych i rodzinnych (Code de l’action sociale et des familles). |
e) |
Dodatek z tytułu utraty samodzielności (allocation personnalisée d’autonomie, APA): art. L. 232-1 – L. 232-28 kodeksu postępowania w sprawach społecznych i rodzinnych (Code de l’action sociale et des familles). |
NIEMCY
Świadczenia z tytułu długotrwałej opieki przewidziane w rozdziale 4 księga XI kodeksu socjalnego (Leistungen der Pflegeversicherung nach Kapitel 4 des Elften Buches Sozialgesetzbuch).
GRECJA
a) |
Ustawa nr 1140/1981, z późniejszymi zmianami. |
b) |
Dekret ustawodawczy nr 162/73 oraz wspólna decyzja ministerialna nr Π4β/5814/1997. |
c) |
Decyzja ministerialna nr Π1γ/ΑΓΠ/οικ.14963 z dnia 9 października 2001 r. |
d) |
Ustawa nr 4025/2011. |
e) |
Ustawa nr 4109/2013. |
f) |
Ustawa 4199/2013 art. 127. |
g) |
Ustawa 4368/2016 art. 334. |
h) |
Ustawa 4483/2017 art. 153. |
i) |
Ustawa nr 498/1-11-2018, artykuł. 28, 30 i 31, do „Rozporządzenia o jednolitych świadczeniach zdrowotnych” Krajowej Organizacji Świadczeniodawców Usług Zdrowotnych (EOPYY). |
WĘGRY
Świadczenia z tytułu długotrwałej opieki dla osób świadczących opiekę osobistą (ustawa III z 1993 r. o administracji socjalnej i świadczeniach socjalnych uzupełniona dekretami rządowymi i ministerialnymi).
IRLANDIA
a) |
Ustawa z roku 2009 o systemie wsparcia dla placówek opiekuńczo-pielęgnacyjnych (Nursing Homes Support Scheme Act (nr 15 z 2009 r.)). |
b) |
Dodatek na opiekę domową (Domiciliary Care Allowance) (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 8A). |
WŁOCHY
a) |
Ustawa nr 118 z dnia 30 marca 1971 r. o świadczeniach z tytułu inwalidztwa cywilnego (Legge 30 Marzo 1971, n. 118 – Conversione in Legge del D.L. 30 gennaio 1971, n. 5 e nuove norme in favore dei mutilati ed invalidi civili). |
b) |
Ustawa nr 18 z dnia 11 lutego 1980 r. o stałym dodatku pielęgnacyjnym (Legge 11 Febbraio 1980, n. 18 – Indennità di accompagnamento agli invalidi civili totalmente inabili). |
c) |
Ustawa nr 104 z dnia 5 lutego 1992 r., art. 33 (ustawa ramowa o niepełnosprawności) (Legge 5 Febbraio 1992, n. 104 – Legge-quadro per l’assistenza, l’integrazione sociale e i diritti delle persone handicappate). |
d) |
Dekret legislacyjny nr 112 z dnia 31 marca 1998 r. w sprawie przekazania zadań legislacyjnych i kompetencji administracyjnych przez państwo regionom i jednostkom samorządu terytorialnego (Decreto Legislativo 31 Marzo 1998, n. 112 - Conferimento di funzioni e compiti amministrativi dello Stato alle regioni ed agli enti locali, in attuazione del capo I della Legge 15 Marzo 1997, n. 59). |
e) |
Ustawa nr 183 z dnia 4 listopada 2010 r., art. 24, zmieniająca przepisy dotyczące wydawania zezwoleń na pomoc osobom niepełnosprawnym w trudnej sytuacji (Legge n. 183 del 4 Novembre 2010, art. 24 – Modifiche alla disciplina in materia di permessi per l’assistenza a portatori di handicap in situazione di gravità). |
f) |
Ustawa nr 147 z dnia 27 grudnia 2013 r. określająca przepisy dotyczące sporządzania rocznego i wieloletniego budżetu państwa - ustawa o stabilności na rok 2014 (Disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato – Legge di stabilità 2014). |
ŁOTWA
a) |
Ustawa z dnia 31 października 2002 r. o usługach społecznych i pomocy społecznej (Sociālo pakalpojumu un sociālās palīdzības likums). |
b) |
Ustawa z dnia 12 czerwca 1997 r. o opiece zdrowotnej (Ārstniecības likums). |
c) |
Ustawa z dnia 30 grudnia 2009 r. o prawach pacjenta (Pacientu tiesību likums). |
d) |
Rozporządzenie Rady Ministrów nr 555 z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie organizacji opieki zdrowotnej i procedury płatności (Ministru kabineta 2018.gada 28.augusta noteikumi Nr.555 „Veselības aprūpes pakalpojumu organizēšanas un samaksas kārtība”). |
e) |
Rozporządzenie Rady Ministrów nr 275 z dnia 27 maja 2003 r. w sprawie procedur płatności za świadczenia opieki społecznej i resocjalizacji oraz procedur pokrywania kosztów usług z budżetu samorządowego (Ministru kabineta 2003.gada 27.maija noteikumi Nr.275 „Sociālās aprūpes un sociālās rehabilitācijas pakalpojumu samaksas kārtība un kārtība, kādā pakalpojuma izmaksas tiek segtas no pašvaldības budžeta”). |
f) |
Rozporządzenie Rady Ministrów nr 138 z dnia 2 kwietnia 2019 r. w sprawie otrzymywania świadczeń socjalnych i pomocy społecznej (Ministru kabineta 2019. gada 2. aprīļa noteikumi Nr 138 „Noteiku mi par sociālo pakalpojumu un sociālās palīdzības saņemšanu”). |
g) |
Ustawa z dnia 1 stycznia 2003 r. o państwowych świadczeniach socjalnych – zasiłek dla osoby z niepełnosprawnościami wymagającej opieki (Valsts sociālo pabalstu likums). |
LITWA
a) |
Ustawa Republiki Litewskiej z dnia 29 czerwca 2016 r. o rekompensatach docelowych (Lietuvos Respublikos tikslinių kompensacijų įstatymas) (nr XII-2507). |
b) |
Ustawa Republiki Litewskiej z dnia 21 maja 1996 r. o ubezpieczeniu zdrowotnym (Lietuvos Respublikos sveikatos draudimo įstatymas) (nr I-1343). |
c) |
Ustawa Republiki Litewskiej z dnia 19 lipca 1994 r. o systemie opieki zdrowotnej (Lietuvos Respublikos sveikatos sistemos įstatymas) (nr I-552). |
d) |
Ustawa Republiki Litewskiej z dnia 6 czerwca 1996 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Lietuvos Respublikos sveikatos priežiūros įstaigų įstatymas) (nr I-1367). |
LUKSEMBURG
Świadczenia objęte ubezpieczeniem opieki długoterminowej zgodnie z kodeksem zabezpieczenia społecznego, księga V – Ubezpieczenie opieki długoterminowej, mianowicie:
— |
opieka i wsparcie umożliwiające wykonywanie czynności życia codziennego, |
— |
działania przyczyniające się do zwiększania niezależności i samodzielności, |
— |
działania w zakresie nadzoru indywidualnego, nadzoru grupowego i nadzoru nocnego, |
— |
działania związane ze szkoleniem opiekuna, |
— |
pomoc w wykonywaniu obowiązków domowych, |
— |
usługi wsparcia świadczone w zakładzie opieki długoterminowej, |
— |
zryczałtowany zasiłek na zakup produktów dla osób niekontrolujących czynności fizjologicznych, |
— |
technologia wspomagająca i szkolenia w zakresie technologii wspomagającej, |
— |
instalacja środków przystosowawczych w domu, |
— |
zryczałtowane świadczenia pieniężne zastępujące świadczenia rzeczowe na poczet czynności życia codziennego oraz na działania pomocowe w wykonywaniu obowiązków domowych realizowane przez opiekuna zgodnie z zestawieniem usług w zakresie opieki i pomocy, |
— |
pokrycie składek emerytalnych opiekuna, |
— |
zryczałtowane świadczenia pieniężne z tytułu określonych chorób. |
MALTA
a) |
Ustawa o zabezpieczeniu społecznym (Att dwar is-Sigurta’ Socjali) (Cap. 318). |
b) |
Ustawodawstwo pomocnicze 318.19: przepisy dotyczące stawek dla instytucji państwowych i hosteli (Regolamenti dwar it-Trasferiment ta’ Fondi għal Hostels Statali Indikati). |
c) |
Ustawodawstwo pomocnicze 318.17: przepisy dotyczące przelewów pieniężnych (łóżka finansowane przez rząd) (Regolamenti dwar it-Trasferiment ta’ Fondi għal Sodod Iffinanzjati Mill-Gvern). |
d) |
Ustawodawstwo pomocnicze 318.13: przepisy dotyczące stawek za usługi związane z pobytem finansowanym przez państwo (Regolamenti dwar Rati għal Servizzi Residenzjali Finanziali mill-Istat). |
e) |
Zasiłek opiekuńczy – art. 68 ust. 1 lit. a) ustawy o zabezpieczeniu społecznym. |
f) |
Zasiłek opiekuńczy w podwyższonej kwocie – art. 68 ust. 1 lit. b) ustawy o zabezpieczeniu społecznym. |
NIDERLANDY
Ustawa z dnia 3 grudnia 2014 r. o opiece długoterminowej (Wet langdurige zorg (WLZ)).
POLSKA
a) |
Zasiłek pielęgnacyjny, specjalny zasiłek opiekuńczy, świadczenie pielęgnacyjne – ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. |
b) |
Zasiłek dla opiekuna – ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. |
PORTUGALIA
Ubezpieczenie społeczne i zagwarantowanie wystarczających środków:
a) |
Dodatek z tytułu opieki długoterminowej: dekret ustawowy nr 265/99 z dnia 14 lipca 1999 r. z późniejszymi zmianami (complemento por dependência). |
b) |
Dodatek z tytułu opieki długoterminowej przyznawany w ramach systemu specjalnej ochrony w przypadku niepełnosprawności: ustawa nr 90/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r., ponownie opublikowana w wersji skonsolidowanej dekretem ustawowym nr 246/2015 z dnia 20 października 2015 r., z późniejszymi zmianami (regime especial de proteção na invalidez). |
System zabezpieczenia społecznego i krajowa służba zdrowia:
c) |
Krajowa sieć zintegrowanej opieki ciągłej: dekret ustawowy nr 101/06 z dnia 6 czerwca 2006 r., ponownie opublikowany w wersji skonsolidowanej dekretem ustawowym nr 136/2015 z dnia 28 lipca 2015 r. (rede de cuidados continuados integrados). |
d) |
Zintegrowana opieka ciągła w zakresie zdrowia psychicznego: dekret z mocą ustawy nr 8/2010 z dnia 28 stycznia 2010 r., zmieniony i ponownie opublikowany dekretem z mocą ustawy nr 22/2011 z dnia 10 lutego 2011 r. w sprawie utworzenia jednostek i zespołów ds. zintegrowanej opieki ciągłej w zakresie zdrowia psychicznego (unidades e equipas de cuidados continuados integrados de saúde mental). |
e) |
Opieka pediatryczna (krajowa sieć zintegrowanej opieki ciągłej): dekret nr 343/2015 z dnia 12 października 2015 r. w sprawie norm dotyczących szpitalnej i ambulatoryjnej opieki pediatrycznej w ramach krajowej sieci długotrwałej opieki zintegrowanej (condições de instalação e funcionamento das unidades de internamento de cuidados integrados e de ambulatório pediátricas da Rede Nacional de Cuidados Continuados Integrados). |
f) |
Opiekun nieformalny (zasiłek): ustawa nr 100/2019 z dnia 6 września w sprawie statusu opiekuna nieformalnego (Estatuto do cuidador informal). |
RUMUNIA
a) |
Ustawa nr 448/2006 z dnia 6 grudnia 2006 r. o ochronie i upowszechnianiu praw osób niepełnosprawnych, z późniejszymi zmianami i uzupełnieniami:
|
b) |
Ustawa nr 584/2002 o środkach służących przeciwdziałaniu szerzeniu się AIDS w Rumunii i o ochronie osób zakażonych wirusem HIV lub chorujących na AIDS, z późniejszymi zmianami i uzupełnieniami:
|
SŁOWENIA
Brak szczególnego prawa związanego z opieką długoterminową.
Przepisy dotyczące świadczeń z tytułu długotrwałej opieki zawarte są w następujących aktach prawnych:
a) |
Ustawa o ubezpieczeniu emerytalnym i rentowym (Zakon o pokojninskem in invalidskem zavarovanju) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 96/2012, z późniejszymi zmianami). |
b) |
Ustawa o finansowej pomocy społecznej (Zakon o socialno vartsvenih prejemkih) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 61/2010, z późniejszymi zmianami). |
c) |
Ustawa o wykonywaniu praw do funduszy publicznych (Zakon o uveljavljanju pravic iz javnih sredstev) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 62/2010, z późniejszymi zmianami). |
d) |
Ustawa o ochronie socjalnej (Zakon o socialnem varstvu) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 3/2004, z późniejszymi zmianami). |
e) |
Ustawa o opiece rodzicielskiej i świadczeniach rodzinnych (Zakon o starševskem varstvu in družinskih prejemkih) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 110/2006 – urzędowy tekst jednolity, z późniejszymi zmianami). |
f) |
Ustawa o osobach z niepełnosprawnościami umysłowymi i fizycznymi (Zakon o družbenem varstvu duševno in telesno prizadetih oseb) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 41/83 – tekst jednolity, z późniejszymi zmianami). |
g) |
Ustawa o opiece zdrowotnej i ubezpieczeniach zdrowotnych (Zakon o zdravstvenem varstvu in zdravstvenem zavarovanju) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 72/2006 – urzędowy tekst jednolity, z późniejszymi zmianami). |
h) |
Ustawa o weteranach wojennych (Zakon o vojnih veteranih) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 59/06 – urzędowy tekst jednolity, z późniejszymi zmianami). |
i) |
Ustawa o inwalidztwie wojennym (Zakon o vojnih invalidih) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 63/59, tekst jednolity, z późniejszymi zmianami). |
j) |
Ustawa o saldzie budżetowym (Zakon za uravnoteženje javnih finance (ZUJF)) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 40/2012, z późniejszymi zmianami). |
k) |
Ustawa regulująca korekty dotyczące przelewów dla osób fizycznych i gospodarstw domowych w Republice Słowenii (Zakon o usklajevanju transferjev posameznikom in gospodinjstvom v Republika Sloveniji) (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 114/2006 – oficjalny tekst jednolity, z późniejszymi zmianami). |
HISZPANIA
a) |
Ustawa nr 39/2006 o wspieraniu autonomii osobistej i pomocy osobom pozostającym na utrzymaniu z dnia 14 grudnia 2006 r., z późniejszymi zmianami. |
b) |
Rozporządzenie ministerialne z dnia 15 kwietnia 1969 r. |
c) |
Dekret królewski nr 1300/95 z dnia 21 lipca 1995 r., z późniejszymi zmianami. |
d) |
Dekret królewski nr 1647/97 z dnia 31 października 1997 r., z późniejszymi zmianami. |
SZWECJA
a) |
Dodatek pielęgnacyjny (rozdział 22 kodeksu zabezpieczenia społecznego [2010:110]). |
b) |
Dodatek na pokrycie kosztów dodatkowych (rozdział 50 kodeksu zabezpieczenia społecznego [2010:110]). |
c) |
Dodatek opiekuńczy (rozdział 51 kodeksu zabezpieczenia społecznego [2010:110]). |
d) |
Dodatek samochodowy (rozdział 52 kodeksu zabezpieczenia społecznego [2010:110]). |
CZĘŚĆ 3
PŁATNOŚCI, KTÓRE SĄ ZWIĄZANE Z DZIAŁEM ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO WYMIENIONYM W ART. SSC.3 UST. 1 NINIEJSZEGO PROTOKOŁU I KTÓRE SĄ WYPŁACANE W CELU POKRYCIA WYDATKÓW NA OGRZEWANIE PRZY NISKICH TEMPERATURACH
(art. SSC.3 ust. 4 lit. f) niniejszego Protokołu)
i) ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Zasiłek na pokrycie dodatkowych kosztów utrzymania w miesiącach zimowych (Winter Fuel Payment) (ustawa z 1992 r. o składkach na ubezpieczenie społeczne i świadczeniach z tytułu ubezpieczenia społecznego, przepisy z 2000 r. dotyczące zasiłku na pokrycie dodatkowych kosztów utrzymania w miesiącach zimowych, ustawa z 1992 r. o składkach na ubezpieczenie społeczne i świadczeniach z tytułu ubezpieczenia społecznego (Irlandia Północna) oraz przepisy z 2000 r. dotyczące zasiłku na pokrycie dodatkowych kosztów utrzymania w miesiącach zimowych z funduszu społecznego (Irlandia Północna)).
ii) PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
DANIA
a) |
Ustawa o emeryturach socjalnych i państwowych, LBK nr 983 z 23.09.2019 r. |
b) |
Rozporządzenia o emeryturach socjalnych i państwowych, BEK nr 1602 z 27.12.2019 r. |
ZAŁĄCZNIK SSC-3
WIĘCEJ PRAW DLA EMERYTÓW LUB RENCISTÓW POWRACAJĄCYCH DO WŁAŚCIWEGO PAŃSTWA
(art. SSC.25 ust. 2 niniejszego Protokołu)
AUSTRIA
BELGIA
BUŁGARIA
CYPR
CZECHY
FRANCJA
NIEMCY
GRECJA
WĘGRY
ŁOTWA
LITWA
LUKSEMBURG
NIDERLANDY
POLSKA
PORTUGALIA
RUMUNIA
SŁOWENIA
HISZPANIA
SZWECJA
ZAŁĄCZNIK SSC-4
PRZYPADKI, W KTÓRYCH ODSTĘPUJE SIĘ OD WYLICZENIA PROPORCJONALNEGO LUB NIE STOSUJE SIĘ GO
(art. SSC.47 ust. 4 i 5 niniejszego Protokołu)
CZĘŚĆ 1
PRZYPADKI, W KTÓRYCH ODSTĘPUJE SIĘ OD WYLICZENIA PROPORCJONALNEGO ZGODNIE Z ART. SSC.47 UST. 4
AUSTRIA
a) |
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń na podstawie ustawy federalnej z dnia 9 września 1955 r. o ogólnym zabezpieczeniu społecznym (ASVG), ustawy federalnej z dnia 11 października 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym przedsiębiorców prowadzących działalność handlową (GSVG), ustawy federalnej z dnia 11 października 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym rolników prowadzących działalność na własny rachunek (BSVG) oraz ustawy federalnej z dnia 30 listopada 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym przedstawicieli wolnych zawodów prowadzących działalność na własny rachunek (FSVG). |
b) |
Wszystkie wnioski o przyznanie rent rodzinnych na podstawie kont emerytalnych zgodnie z ustawą ogólną o emeryturach i rentach (APG) z dnia 18 listopada 2004 r., z wyjątkiem przypadków, o których mowa w części 2. |
c) |
Wszystkie wnioski o przyznanie rent rodzinnych od Austriackich Regionalnych Izb Lekarskich (Landesärztekammer) oparte na świadczeniu podstawowym (świadczenie podstawowe i wszelkie świadczenia uzupełniające lub podstawowa emerytura lub renta). |
d) |
Wszystkie wnioski o przyznanie zasiłku na prawach renty rodzinnej z funduszu emerytalno-rentowego Austriackiej Izby Weterynarzy. |
e) |
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń z tytułu renty wdowiej i renty dla sierot zgodnie ze statutem instytucji pomocy społecznej austriackich organizacji zawodowych prawników, część A. |
f) |
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń z tytułu ustawy o ubezpieczeniach społecznych notariuszy z dnia 3 lutego 1972 r. – NVG 1972. |
CYPR
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń z tytułu starości, świadczeń z tytułu rent wdowich i rent na rzecz wdowców.
DANIA
Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury lub renty, o których mowa w ustawie o emeryturach i rentach socjalnych, z wyjątkiem emerytur lub rent wymienionych w załączniku SSC-5 do niniejszego Protokołu.
IRLANDIA
Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury państwowej (składkowej), renty wdowiej (składkowej) i renty na rzecz wdowców (składkowej) oraz renty na rzecz pozostających przy życiu zarejestrowanych partnerów (składkowej).
ŁOTWA
Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej (ustawa o emeryturach i rentach państwowych z dnia 1 stycznia 1996 r.; ustawa o kapitałowym systemie emerytur z dnia 1 lipca 2001 r.).
LITWA
Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej z państwowego ubezpieczenia społecznego obliczonej od podstawowej kwoty renty rodzinnej (ustawa o świadczeniach z państwowego ubezpieczenia społecznego).
NIDERLANDY
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń emerytalnych na podstawie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu emerytalnym (AOW).
POLSKA
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń emerytalnych z systemu zdefiniowanego świadczenia i rent rodzinnych, z wyjątkiem przypadków, w których łączne okresy ubezpieczenia ukończone na podstawie ustawodawstwa więcej niż jednego państwa członkowskiego wynoszą co najmniej 20 lat w przypadku kobiet i 25 lat w przypadku mężczyzn, ale w których krajowe okresy ubezpieczenia są krótsze od okresów wskazanych powyżej (i nie krótsze niż 15 lat w przypadku kobiet i 20 lat w przypadku mężczyzn), a obliczenia dokonuje się na podstawie art. 27 i 28 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 748).
PORTUGALIA
Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń emerytalnych oraz rent rodzinnych, z wyjątkiem przypadków, w których suma okresów ubezpieczenia ukończonych na podstawie ustawodawstwa więcej niż jednego państwa członkowskiego wynosi co najmniej 21 lat kalendarzowych, lecz suma krajowych okresów ubezpieczenia wynosi nie więcej niż 20 lat, a wyliczenia dokonano zgodnie z art. 32 i 33 dekretu – ustawy nr 187/2007 z dnia 10 maja 2007 r., z późniejszymi zmianami.
SŁOWACJA
a) |
Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej (renty wdowiej, renty na rzecz wdowców oraz renty dla sierot), którą oblicza się zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r. i której wysokość określa się na podstawie emerytury lub renty wypłacanej uprzednio danemu członkowi rodziny przed jego śmiercią. |
b) |
Wszystkie wnioski o przyznanie emerytur lub rent obliczonych zgodnie z ustawą nr 461/2003 Coll. o zabezpieczeniu społecznym z późniejszymi zmianami. |
SZWECJA
a) |
Wnioski o przyznanie emerytury w postaci emerytury gwarantowanej dla osób urodzonych w 1937 r. lub wcześniej (rozdział 66 kodeksu zabezpieczenia społecznego [2010:110]). |
b) |
Wnioski o przyznanie emerytury w postaci emerytury dodatkowej (rozdział 63 kodeksu zabezpieczenia społecznego [2010:110]). |
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wszystkie wnioski o przyznanie emerytur, emerytur państwowych zgodnie z częścią 1 ustawy o emeryturach i rentach z 2014 r., rent wdowich i świadczeń sierocych, z wyjątkiem tych, w odniesieniu do których w roku podatkowym rozpoczynającym się dnia 6 kwietnia 1975 r. lub później:
(i) |
zainteresowany ukończył okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa i państwa członkowskiego; oraz jeden (lub więcej) rok podatkowy nie był uważany za rok kwalifikujący w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa; |
(ii) |
okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem obowiązującym w Zjednoczonym Królestwie przed dniem 5 lipca 1948 r. zostałyby uwzględnione do celów art. SSC.47 ust. 1 lit. b) niniejszego Protokołu poprzez zastosowanie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego. |
Wszystkie wnioski o przyznanie dodatkowej emerytury lub renty zgodnie z ustawą o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tego zabezpieczenia z 1992 r., sekcja 44, oraz ustawy o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z tego zabezpieczenia (Irlandia Północna) z 1992 r., sekcja 44.
CZĘŚĆ 2
PRZYPADKI, W KTÓRYCH STOSUJE SIĘ ART. SSC.47 UST. 5
AUSTRIA
a) |
Świadczenia z ubezpieczenia emerytalnego i renty rodzinne wynikające z tych świadczeń, w oparciu o indywidualne konto emerytalne na podstawie ustawy ogólnej o emeryturach i rentach (APG) z dnia 18 listopada 2004 r. |
b) |
Obowiązkowe zasiłki na podstawie art. 41 ustawy federalnej z dnia 28 grudnia 2001 r. BGBl I nr 154 o powszechnym funduszu wynagrodzeń farmaceutów austriackich (Pharmazeutische Gehaltskasse für Österreich). |
c) |
Emerytury i wcześniejsze emerytury Austriackich Regionalnych Izb Lekarskich oparte na świadczeniu podstawowym (świadczenie podstawowe i wszelkie świadczenia uzupełniające lub emerytura podstawowa) oraz wszystkie świadczenia emerytalno-rentowe Austriackich Regionalnych Izb Lekarskich oparte na świadczeniu dodatkowym (emerytura dodatkowa lub indywidualna). |
d) |
Zasiłek z tytułu starości z funduszu emerytalno-rentowego Austriackiej Izby Weterynarzy. |
e) |
Świadczenia zgodne ze statutem instytucji pomocy społecznej austriackich organizacji zawodowych prawników, część A i B, z wyjątkiem wniosków o przyznanie świadczeń z tytułu rent wdowich i rent dla sierot zgodnie ze statutem instytucji pomocy społecznej austriackich organizacji zawodowych prawników, część A. |
f) |
Świadczenia zapewniane przez instytucje pomocy społecznej Federalnej Izby Architektów i Doradców Technicznych na podstawie ustawy o Austriackiej Izbie Inżynierów Budownictwa Lądowego (Ziviltechnikerkammergesetzt) z 1993 r. i zgodnie ze statutami instytucji pomocy społecznej, z wyjątkiem świadczeń z tytułu rent rodzinnych wynikających z wyżej wspomnianych świadczeń. |
g) |
Świadczenia zgodnie ze statutem instytucji zabezpieczenia społecznego Federalnej Izby Zawodowych Księgowych i Doradców Podatkowych na podstawie austriackiej ustawy o zawodowych księgowych i doradcach podatkowych (Wirtschaftstreuhandberufsgesetz). |
BUŁGARIA
Świadczenia emerytalne z dodatkowego obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego na podstawie części II tytułu II kodeksu ubezpieczenia społecznego.
CHORWACJA
Świadczenia emerytalne z obowiązkowego systemu ubezpieczenia emerytalnego oparte na indywidualnych oszczędnościach kapitałowych zgodnie z ustawą o obowiązkowych i dobrowolnych funduszach emerytalnych (OG 49/99, z późniejszymi zmianami) i z ustawą o towarzystwach ubezpieczeń emerytalnych i o wypłacaniu świadczeń emerytalnych opartych na indywidualnych oszczędnościach kapitałowych (OG 106/99, ze zmianami), z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 47 i 48 ustawy o obowiązkowych i dobrowolnych funduszach emerytalnych oraz świadczeń z tytułu rent rodzinnych).
DANIA
a) |
Emerytury indywidualne |
b) |
Świadczenia w przypadku zgonu (nabywane na podstawie składek na Arbejdsmarkedets Tillægspension (emeryturę dodatkową rynku pracy) w odniesieniu do okresu przed dniem 1 stycznia 2002 r.). |
c) |
Świadczenia w przypadku zgonu (nabywane na podstawie składek na emeryturę dodatkową rynku pracy (Arbejdsmarkedets Tillægspension) w odniesieniu do okresu po dniu 1 stycznia 2002 r.), o których mowa w rozporządzeniu w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o emeryturach dodatkowych rynku pracy (Arbejdsmarkedets Tillægspension) 942:2009. |
ESTONIA
Obowiązkowy system otwartych funduszy świadczeń emerytalnych.
FRANCJA
Podstawowe lub dodatkowe systemy, w których wysokość świadczeń z tytułu starości jest ustalana na podstawie punktów emerytalnych.
WĘGRY
Świadczenia emerytalne lub rentowe oparte na członkostwie w prywatnych funduszach emerytalnych.
ŁOTWA
Świadczenia emerytalne (ustawa o emeryturach i rentach państwowych z dnia 1 stycznia 1996 r.; ustawa o kapitałowym systemie emerytur z dnia 1 lipca 2001 r.).
POLSKA
Świadczenia emerytalne przysługujące z systemu zdefiniowanej składki.
PORTUGALIA
Dodatkowe emerytury lub renty przyznawane na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 26/2008 z dnia 22 lutego 2008 r., z późniejszymi zmianami (publiczny system kapitalizacji).
SŁOWACJA
Obowiązkowy system oszczędności emerytalnych.
SŁOWENIA
Emerytury lub renty z obowiązkowego dodatkowego ubezpieczenia emerytalno-rentowego.
SZWECJA
Świadczenie emerytalne w postaci emerytury opartej na dochodach oraz emerytura składkowa (rozdziały 62 i 64 kodeksu zabezpieczenia społecznego[2010:110]).
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Stopniowane świadczenia emerytalne wypłacane zgodnie z ustawą o powszechnym ubezpieczeniu z 1965 r., sekcja 36 i 37 oraz ustawy o powszechnym ubezpieczeniu (Irlandia Północna) z 1966 r., sekcja 35 i 36.
ZAŁĄCZNIK SSC-5
ŚWIADCZENIA I UMOWY, KTÓRE UMOŻLIWIAJĄ STOSOWANIE ART. SSC.49
I. |
Świadczenia, o których mowa w art. SSC.49 ust. 2 lit. a) niniejszego Protokołu, których wysokość nie zależy od długości ukończonych okresów ubezpieczenia lub zamieszkania |
DANIA
Pełne duńskie świadczenie z tytułu starości uzyskane po dziesięcioletnim okresie zamieszkania osób, które otrzymają świadczenie do dnia 1 października 1989 r.
FINLANDIA
Emerytury lub renty krajowe oraz emerytury lub renty małżonka określane zgodnie z przepisami przejściowymi i przyznane przed dniem 1 stycznia 1994 r. (ustawa o wykonaniu krajowej ustawy o emeryturach i rentach, 569/2007).
Dodatkowa kwota renty dla dziecka przy obliczaniu niezależnych świadczeń zgodnie z krajową ustawą o emeryturach i rentach (krajowa ustawa o emeryturach i rentach, 568/2007).
FRANCJA
Renta inwalidzka na rzecz wdowca lub wdowy na podstawie ogólnego systemu zabezpieczenia społecznego lub na podstawie systemu dla pracowników sektora rolniczego, kiedy jest ona wyliczana na podstawie renty inwalidzkiej zmarłego współmałżonka ustalonej zgodnie z art. SSC.47 ust. 1 lit. a).
GRECJA
Świadczenia na podstawie ustawy nr 4169/1961 odnoszącej się do systemu ubezpieczeń rolniczych (OGA).
NIDERLANDY
Ustawa ogólna z dnia 21 grudnia 1995 r. dotycząca osób pozostałych przy życiu po śmierci żywiciela (ANW).
Ustawa z dnia 10 listopada 2005 r. o pracy i dochodzie w zależności od zdolności do pracy (WIA).
HISZPANIA
Renty rodzinne przyznawane na podstawie systemów ogólnych i szczególnych, z wyjątkiem Systemu Szczególnego dla Urzędników Służb Cywilnych.
SZWECJA
a) |
Uzależnione od dochodu odszkodowanie z tytułu choroby oraz uzależnione od dochodu odszkodowanie z tytułu niewykonywania pracy (rozdział 34 kodeksu zabezpieczenia społecznego[2010:110]). |
b) |
Emerytura gwarantowana i odszkodowanie gwarantowane, które zastąpiły pełne emerytury lub renty państwowe przyznawane na podstawie ustawodawstwa o emeryturach i rentach państwowych, które miało zastosowanie przed dniem 1 stycznia 1993 r., oraz pełna emerytura lub renta państwowa przyznawana na podstawie przepisów przejściowych ustawodawstwa mającego zastosowanie od tego dnia. |
II. |
Świadczenia, o których mowa w art. SSC.49 ust. 2 lit. b) niniejszego Protokołu, których wysokość jest ustalana na podstawie okresu hipotetycznego, uznawanego za ukończony pomiędzy datą realizacji ryzyka a datą późniejszą. |
FINLANDIA
Renty z tytułu pracy najemnej, w których pod uwagę brane są okresy przyszłe zgodnie z ustawodawstwem krajowym.
NIEMCY
Renty rodzinne, w których pod uwagę brany jest okres uzupełniający.
Świadczenia emerytalne, w których pod uwagę brany jest okres uzupełniający już nabyty.
WŁOCHY
Włoskie renty z tytułu niezdolności do pracy (inabilità).
ŁOTWA
Renta rodzinna wyliczana na podstawie zakładanych okresów ubezpieczenia (art. 23 ust. 8 ustawy z dnia 1 stycznia 1996 r. o emeryturach i rentach państwowych).
LITWA
a) |
Renty z tytułu niezdolności do pracy wypłacane z państwowego ubezpieczenia społecznego na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z państwowego ubezpieczenia społecznego. |
b) |
Renty rodzinne i renty dla sierot z państwowego ubezpieczenia społecznego wyliczone, zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z państwowego ubezpieczenia społecznego, na podstawie renty z tytułu niezdolności do pracy, którą otrzymywał zmarły. |
LUKSEMBURG
Renty rodzinne.
SŁOWACJA
Słowacka renta rodzinna pochodząca z renty inwalidzkiej.
HISZPANIA
Świadczenia emerytalne na podstawie systemu specjalnego dla urzędników służb cywilnych, należne na podstawie tytułu I ujednoliconego tekstu ustawy o emerytach i rencistach, jeżeli, w jakimkolwiek czasie realizacji ryzyka, beneficjent był urzędnikiem służby cywilnej pozostającym w służbie czynnej lub był traktowany jako taki; świadczenia z tytułu śmierci i renty rodzinne (na rzecz wdów/wdowców, sierot i rodziców) należne na podstawie tytułu I ujednoliconego tekstu ustawy o emerytach i rencistach, jeżeli, w chwili śmierci, urzędnik służby cywilnej pozostawał w służbie czynnej lub był traktowany jako taki.
SZWECJA
a) |
Odszkodowanie z tytułu choroby i odszkodowanie z tytułu niewykonywania pracy w postaci odszkodowania gwarantowanego (rozdział 35 kodeksu zabezpieczenia społecznego[2010:110]). |
b) |
Renta rodzinna obliczana na podstawie zaliczonych okresów ubezpieczenia (rozdziały 76–85 kodeksu zabezpieczenia społecznego[2010:110]). |
III. |
Porozumienia, o których mowa w art. SSC.49 ust. 2 lit. b) pkt (i) niniejszego Protokołu, zmierzające do uniemożliwiania uwzględniania tego samego okresu hipotetycznego dwa lub więcej razy:
Umowa o zabezpieczeniu społecznym z dnia 28 kwietnia 1997 r. między Republiką Finlandii a Republiką Federalną Niemiec. Umowa o zabezpieczeniu społecznym z dnia 10 listopada 2000 r. między Republiką Finlandii a Wielkim Księstwem Luksemburga. Konwencja nordycka z dnia 12 czerwca 2012 r. o zabezpieczeniu społecznym. |
ZAŁĄCZNIK SSC-6
POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ORAZ ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA
(Przepisy art. SSC.3 ust. 2, art. SSC.51 ust. 1 oraz art. SSC.66)
AUSTRIA
1. |
Do celów nabywania okresów ubezpieczenia emerytalno-rentowego, uczęszczanie do szkoły lub podobnej placówki edukacyjnej w innym Państwie traktowane jest jako równoważne uczęszczaniu do szkoły lub placówki edukacyjnej zgodnie z art. 227 ust. 1 pkt 1 i art. 228 ust. 1 pkt 3 ustawy Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG) (ustawa ogólna o zabezpieczeniu społecznym), art. 116 ust. 7 ustawy Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (GSVG) (ustawa federalna o zabezpieczeniu społecznym przedsiębiorców prowadzących działalność handlową) oraz art. 107 ust. 7 ustawy Bauern-Sozialversicherungsgesetz (BSVG) (ustawa o zabezpieczeniu społecznym rolników) – o ile zainteresowana osoba w którymś momencie podlegała ustawodawstwu austriackiemu ze względu na wykonywanie pracy najemnej lub pracy na własny rachunek i opłacone są specjalne składki za nabycie takich okresów edukacji, o których to składkach mowa w art. 227 ust. 3 ASVG, art. 116 ust. 9 GSVG i art. 107 ust. 9 BSGV. |
2. |
Obliczając wysokość świadczenia proporcjonalnego, o którym mowa w art. SSC.47 ust. 1 lit. b) niniejszego Protokołu, pomija się specjalne doliczenia za składki na ubezpieczenie uzupełniające i świadczenia uzupełniające dla górników przyznawane na podstawie ustawodawstwa austriackiego. W takich przypadkach do wysokości świadczenia proporcjonalnego obliczonego bez uwzględniania wymienionych składek dodaje się stosownie do okoliczności niezredukowane specjalne doliczenia za składki na ubezpieczenie uzupełniające i świadczenia uzupełniające dla górników. |
3. |
W przypadku gdy na podstawie art. SSC.7 niniejszego Protokołu okresy zastępcze w ramach austriackiego systemu ubezpieczenia emerytalno-rentowego zostały ukończone, ale nie mogą stanowić podstawy obliczeń zgodnie z art. 238 i 239 ASVG, art. 122 i 123 GSVG oraz art. 113 i 114 BSVG, stosuje się podstawę obliczeń dla okresów opieki nad dziećmi zgodnie z art. 239 ASVG, art. 123 GSVG i art. 114 BSVG. |
4. |
W przypadkach, o których mowa w art. SSC 39, przy ustalaniu kwoty renty inwalidzkiej na podstawie ustawodawstwa austriackiego, stosuje się odpowiednio postanowienia rozdziału 5 niniejszego Protokołu. |
BUŁGARIA
Art. 33 ust. 1 bułgarskiej ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym stosuje się do osób, dla których Bułgaria jest właściwym państwem członkowskim zgodnie z rozdziałem 1 tytułu III niniejszego Protokołu.
CYPR
Do celów stosowania postanowień art. SSC.7, SSC.46 oraz SSC.56 niniejszego Protokołu, w odniesieniu do każdego okresu rozpoczynającego się w dniu 6 października 1980 r. lub po tym dniu, każdy tydzień ubezpieczenia na podstawie ustawodawstwa Republiki Cypryjskiej jest określany poprzez podzielenie całkowitej płacy podlegającej ubezpieczeniu w danym okresie przez tygodniową kwotę podstawowej płacy podlegającej ubezpieczeniu obowiązującej w danym roku składkowym, pod warunkiem że liczba tygodni określonych w ten sposób nie przekracza liczby tygodni kalendarzowych w danym okresie.
CZECHY
1. |
Do celów określenia, kogo zgodnie z art. SSC.1 lit. s) niniejszego Protokołu uznaje się za członka rodziny, pojęcie „małżonek” odnosi się do zarejestrowanych partnerów, o których mowa w czeskiej ustawie nr 115/2006 Coll. o zarejestrowanych związkach partnerskich. |
2. |
Niezależnie od art. SSC.6 i SSC.7 niniejszego Protokołu, na potrzeby przyznania dodatkowego świadczenia w odniesieniu do okresów ubezpieczenia ukończonych zgodnie z ustawodawstwem dawnej Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej można będzie wziąć pod uwagę wyłącznie okresy ubezpieczenia ukończone zgodnie z ustawodawstwem czeskim w celu spełnienia warunku, zgodnie z którym konieczne jest bycie uprawnionym do czeskiej emerytury przez co najmniej jeden rok w trakcie ustalonego okresu po dacie rozwiązania republiki federacyjnej (§106a ust. 1 lit. b) ustawy nr 155/1995 Coll. o systemie emerytalnym). |
3. |
Przy ustalaniu kwoty renty inwalidzkiej zgodnie z ustawą nr 155/1995 Coll. w przypadkach, o których mowa w art. SCC.39, stosuje się odpowiednio postanowienia rozdziału 5 niniejszego Protokołu. |
DANIA
1. |
|
2. |
|
3. |
Tymczasowe świadczenia dla bezrobotnych, którzy zostali objęci ledighedsydelse (systemem pracy elastycznej) (ustawa nr 455 z dnia 10 czerwca 1997 r.), podlegają rozdziałowi 6 tytułu III niniejszego Protokołu. |
4. |
W przypadku gdy beneficjent duńskiej emerytury lub renty socjalnej uprawniony jest również do renty rodzinnej od innego Państwa, do celów stosowania ustawodawstwa duńskiego obydwa świadczenia traktuje się jak świadczenia tego samego rodzaju w rozumieniu art. SSC.48 ust. 1, pod warunkiem jednak że osoba, której renta rodzinna jest obliczona na podstawie jej okresów ubezpieczenia lub zamieszkania, nabyła także prawo do duńskiej emerytury lub renty socjalnej. |
FINLANDIA
1. |
Do celów określenia prawa do otrzymania świadczeń oraz wyliczania kwoty fińskiego świadczenia krajowego zgodnie z art. SSC.47, SSC.48 i SSC.49 niniejszego Protokołu renty i emerytury nabyte na podstawie ustawodawstwa innego Państwa traktuje się tak samo jak renty i świadczenia nabyte na podstawie ustawodawstwa fińskiego. |
2. |
Stosując art. SSC.47 ust. 1 lit. b) ppkt (i) niniejszego Protokołu do wyliczenia zarobków za okres zaliczony na podstawie fińskiego ustawodawstwa dotyczącego świadczeń emerytalno-rentowych uzależnionych od zarobków – jeżeli część okresu odniesienia zaliczonego zainteresowanej osobie na podstawie fińskiego ustawodawstwa stanowią okresy ubezpieczenia emerytalno-rentowego wynikające z pracy najemnej lub pracy na własny rachunek w innym Państwie – zarobki za zaliczony okres są równoważne sumie zarobków uzyskanych w tym przedziale okresu odniesienia, który został przepracowany w Finlandii, podzielonej przez liczbę miesięcy przypadających na okresy ubezpieczenia w Finlandii w okresie odniesienia. |
FRANCJA
1. |
W przypadku osób, które otrzymują świadczenia rzeczowe we Francji zgodnie z art. SSC.15 lub art. SSC.24 niniejszego Protokołu i które zamieszkują we francuskich departamentach Haut-Rhin, Bas-Rhin lub Moselle, świadczenia rzeczowe udzielane w imieniu instytucji innego Państwa, które ponosi koszt tych świadczeń, obejmują świadczenia zapewniane zarówno w ramach ogólnego systemu ubezpieczeń na wypadek choroby oraz w ramach lokalnego systemu obowiązkowego dodatkowego ubezpieczenia na wypadek choroby na obszarze Alsace-Moselle. |
2. |
Francuskie ustawodawstwo mające zastosowanie do osób, które wykonują lub wykonywały pracę najemną lub pracę na własny rachunek, do celów stosowania rozdziału 5 tytułu III niniejszego Protokołu, obejmują zarówno zasady podstawowego systemu (podstawowych systemów) ubezpieczenia emerytalnego oraz systemu (systemów) dodatkowej emerytury, którym dana zainteresowana osoba podlegała. |
NIEMCY
1. |
Niezależnie od art. SSC.6 lit. a) niniejszego Protokołu oraz art. 5 ust. 4 pkt 1 Sozialgesetzbuch VI (kodeks socjalny, tom VI), osoba otrzymująca pełne świadczenie emerytalne na podstawie ustawodawstwa innego Państwa może wystąpić o objęcie ubezpieczeniem obowiązkowym w ramach niemieckiego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych. |
2. |
Niezależnie od art. SSC.6 lit. a) niniejszego Protokołu oraz art. 7 Sozialgesetzbuch VI (Kodeks Prawa Socjalnego tom, VI), osoba ubezpieczona obowiązkowo w innym Państwie lub otrzymująca emeryturę na podstawie ustawodawstwa innego Państwa może przystąpić do systemu ubezpieczenia dobrowolnego w Niemczech. |
3. |
Do celów przyznania świadczeń pieniężnych na podstawie § 47(1) SGB V, § 47(1) SGB VII oraz § 24i SGB V ubezpieczonym zamieszkującym w innym Państwie w ramach niemieckich systemów ubezpieczeń oblicza się płacę netto, która jest wykorzystywana do oszacowania świadczeń tak, jakby ubezpieczony zamieszkiwał w Niemczech, chyba że ubezpieczony wystąpi o oszacowanie na podstawie płacy netto, którą rzeczywiście otrzymuje. |
4. |
Obywatele innych Państw, których miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu znajduje się poza terytorium Niemiec i którzy spełniają ogólne warunki niemieckiego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych, mogą wpłacać do niego składki dobrowolne jedynie wówczas, gdy byli dobrowolnie lub obowiązkowo ubezpieczeni we wcześniejszym okresie w niemieckim systemie ubezpieczeń emerytalno-rentowych; powyższe ma również zastosowanie do bezpaństwowców i uchodźców, których miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu znajduje się w innym Państwie. |
5. |
Pauschale Anrechnungszeit (okres naliczany ryczałtowo) jest zgodnie z art. 253 Sozialgesetzbuch VI (kodeks socjalny, tom VI) ustalany wyłącznie w odniesieniu do okresów niemieckich. |
6. |
W przypadku gdy do ponownego obliczenia świadczenia ma zastosowanie niemieckie ustawodawstwo emerytalno-rentowe obowiązujące w dniu 31 grudnia 1991 r., do uwzględniania niemieckich Ersatzzeiten (okresów zastępczych) zastosowanie ma wyłącznie ustawodawstwo niemieckie. |
7. |
Ustawodawstwo niemieckie dotyczące wypadków przy pracy i chorób zawodowych, za które należne jest odszkodowanie na podstawie ustawy o rentach zagranicznych, oraz dotyczące świadczeń za okresy ubezpieczenia, które można zaliczyć na podstawie ustawy o rentach zagranicznych na obszarach wymienionych w art. 1 ust. 2 i 3 ustawy o osobach wysiedlonych i uchodźcach (Bundesvertriebenengesetz) zachowuje zastosowanie w ramach zakresu stosowania niniejszego Protokołu niezależnie od przepisów art. 2 ustawy o rentach zagranicznych (Fremdrentengesetz). |
8. |
Aby obliczyć teoretyczną wysokość świadczenia, o której mowa w art. SSC.47 ust. 1 lit b) ppkt (i) niniejszego Protokołu, w systemach emerytalno-rentowych dotyczących wolnych zawodów, właściwa instytucja przyjmuje – dla każdego roku ubezpieczenia ukończonego na podstawie ustawodawstwa jakiegokolwiek innego Państwa – za podstawę średnie należne roczne świadczenie, do którego prawo nabyto w okresie podlegania właściwej instytucji przez opłacanie składek. |
GRECJA
1. |
Ustawa nr 1469/84 dotycząca dobrowolnego przystąpienia do systemu ubezpieczenia emerytalno-rentowego dla obywateli greckich i obcokrajowców pochodzenia greckiego ma zastosowanie do obywateli innych Państw, bezpaństwowców i uchodźców, jeżeli zainteresowane osoby, bez względu na ich miejsce zamieszkania lub pobytu, w pewnym okresie były objęte obowiązkowym lub dobrowolnym greckim systemem ubezpieczeń emerytalno-rentowych. |
2 |
Niezależnie od art. SSC.6 lit. a) niniejszego Protokołu oraz art. 34 ustawy 1140/1981, osoba, która otrzymuje rentę z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej na podstawie ustawodawstwa innego Państwa, może wystąpić o objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem na podstawie ustawodawstwa stosowanego przez system ubezpieczeń rolniczych (OGA), w zakresie, w jakim osoba ta prowadzi działalność objętą zakresem tego ustawodawstwa. |
IRLANDIA
Niezależnie od art. SSC.19 ust. 2 i art. SSC.57 niniejszego Protokołu, aby obliczyć odnośne dochody tygodniowe zaliczalne na poczet ubezpieczenia ubezpieczonego w celu przyznania mu świadczenia chorobowego lub zasiłku dla bezrobotnych na podstawie ustawodawstwa irlandzkiego, osobie tej zalicza się kwotę równą średniej płacy tygodniowej pracowników najemnych w danym roku za każdy tydzień przepracowany w charakterze pracownika najemnego na podstawie ustawodawstwa innego Państwa w tym okresie.
MALTA
Przepisy szczególne dotyczące urzędników służby cywilnej
a) |
Wyłącznie do celów stosowania art. SSC.43 i art. SSC.55 niniejszego Protokołu osoby zatrudnione na podstawie ustawy o siłach zbrojnych Malty (rozdział 220 prawodawstwa maltańskiego), ustawy o policji (rozdział 164 prawodawstwa maltańskiego), ustawy o więziennictwie (rozdział 260 prawodawstwa maltańskiego) i ustawy o ochronie cywilnej (rozdział 411 prawodawstwa maltańskiego) traktowane są jak urzędnicy służby cywilnej. |
b) |
Emerytury lub renty wypłacane na podstawie wspomnianych powyżej aktów oraz na podstawie rozporządzenia o emeryturach i rentach (rozdział 93 ustawodawstwa maltańskiego) uznaje się – wyłącznie do celów art. SSC.1 lit. cc) niniejszego Protokołu – za „systemy specjalne dla urzędników służby cywilnej”. |
NIDERLANDY
1. |
Ubezpieczenia zdrowotne
|
2. |
Zastosowanie ustawy Algemene Ouderdomswet (AOW) (ustawa ogólna o ubezpieczeniu emerytalnym)
|
3. |
Zastosowanie ustawy Algemene nabestaandenwet (ANW) (ustawa ogólna dotycząca osób pozostałych przy życiu po śmierci żywiciela)
|
4. |
Zastosowanie ustawodawstwa niderlandzkiego w zakresie niezdolności do pracy
Obliczając wysokość świadczeń na podstawie WAO, WIA lub WAZ, instytucje niderlandzkie uwzględniają:
|
HISZPANIA
1. |
Do celów wykonania niniejszego Protokołu lata, których pracownikowi brakuje do wieku dobrowolnego lub obowiązkowego przejścia na emeryturę zgodnie z wymogami art. 31 ust. 4 skonsolidowanej wersji Ley de Clases Pasivas del Estado (ustawy o emeryturach i rentach urzędników państwowych), uwzględniane są jako lata rzeczywistej służby państwowej tylko wtedy, gdy w momencie nastąpienia zdarzenia dającego prawo do renty rodzinnej beneficjent objęty był hiszpańskim systemem specjalnym dla urzędników służby cywilnej lub wykonywał działalność, na którą system został rozszerzony, lub wykonywał działalność, która – jeżeli byłaby wykonywana w Hiszpanii – wymagałaby objęcia zainteresowanej osoby państwowym systemem specjalnym dla urzędników służby cywilnej, pracowników sił zbrojnych lub pracowników wymiaru sprawiedliwości. |
2. |
|
3. |
Okresy ukończone w innych Państwach, które muszą być obliczone w systemie specjalnym dla urzędników służby cywilnej, pracowników sił zbrojnych i pracowników wymiaru sprawiedliwości, należy do celów art. SSC.51 niniejszego Protokołu traktować w ten sam sposób co czasowo najbliższe okresy objęte ubezpieczeniem w ramach służby cywilnej w Hiszpanii. |
4. |
Kwoty dodatkowe za wiek, o których mowa w drugim przepisie przejściowym ustawy ogólnej o ubezpieczeniach społecznych, dotyczą wszystkich beneficjentów na podstawie niniejszego Protokołu, którzy mają składki na swoje nazwisko opłacane zgodnie z ustawodawstwem hiszpańskim sprzed dnia 1 stycznia 1967 r.; na podstawie art. SSC.6 niniejszego Protokołu, nie jest możliwe traktowanie okresów ubezpieczenia zaliczonych w innym Państwie przed dniem 1 stycznia 1967 r. jako takich samych jak składki płacone w Hiszpanii, wyłącznie do celów niniejszego Protokołu. Datą odniesienia, która zastąpi dzień 1 stycznia 1967 r., będzie na potrzeby systemu specjalnego dla marynarzy dzień 1 sierpnia 1970 r., a na potrzeby specjalnego systemu zabezpieczenia społecznego dla górnictwa węglowego – dzień 1 kwietnia 1969 r. |
SZWECJA
1. |
Postanowienia Protokołu dotyczące sumowania okresów ubezpieczenia i okresów zamieszkania nie mają zastosowania do przepisów przejściowych szwedzkiej ustawy o prawie do emerytury gwarantowanej, która przysługuje osobom urodzonym w roku 1937 lub wcześniej, zamieszkałym w Szwecji przez określony okres przed złożeniem wniosku o emeryturę (rozdział 6 ustawy [2010:111] o ustanowieniu kodeksu zabezpieczenia społecznego). |
2. |
Do celów ustalenia dochodu, który stanowi podstawę uzależnionego od dochodu odszkodowania z tytułu choroby oraz uzależnionego od dochodu odszkodowania z tytułu niewykonywania pracy zgodnie z rozdziałem 34 kodeksu zabezpieczenia społecznego (2010:110), zastosowanie mają następujące zasady: w sytuacji, gdy osoba ubezpieczona w okresie odniesienia podlegała również ustawodawstwu jednego lub większej liczby innych Państw z tytułu aktywności w charakterze osoby wykonującej pracę najemną lub pracę na własny rachunek, dochód osiągnięty w danym Państwie lub Państwach jest uznawany za równorzędny średniemu dochodowi brutto osiągniętemu przez osobę ubezpieczoną w Szwecji w ciągu części okresu odniesienia ukończonego w Szwecji, obliczonemu poprzez podzielenie zarobków w Szwecji przez liczbę lat, w ciągu których zarobki te zostały uzyskane. |
3. |
|
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
1. |
W przypadku gdy – zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa – dana osoba może mieć prawo do emerytury, jeżeli:
|
2. |
Do celów art. SSC.8 niniejszego Protokołu w przypadku świadczeń pieniężnych z tytułu starości lub rent rodzinnych, rent z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz świadczeń z tytułu śmierci, każdy beneficjent na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, który przebywa na terytorium innego Państwa, jest uznawany podczas tego pobytu za zamieszkującego na terytorium tego innego Państwa.
|
3. |
W przypadku gdy otrzymanie zasiłku dla owdowiałego rodzica lub świadczenia sierocego (wyższa stawka) uzależnione jest od uprawnienia do brytyjskiego zasiłku na dziecko, osoba spełniająca wszystkie pozostałe kryteria kwalifikowalności, która kwalifikowałaby się do otrzymania brytyjskiego świadczenia na dziecko, gdyby ona lub dane dziecko zamieszkiwały w Zjednoczonym Królestwie, nie będzie miała utrudnionej możliwości ubiegania się o zasiłek dla owdowiałego rodzica lub świadczenia sierocego (wyższa stawka) zgodnie z niniejszym Protokołem, niezależnie od faktu, że brytyjski zasiłek na dziecko wyłączony jest z zakresu przedmiotowego niniejszego Protokołu na podstawie art. SSC.3 ust. 4 lit. g). |
Dodatek SSCI-1
UZGODNIENIA ADMINISTRACYJNE MIĘDZY DWOMA LUB WIĘKSZĄ LICZBĄ PAŃSTW
(o których mowa w art. SSCI.8 niniejszego załącznika)
BELGIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wymiana listów z dnia 4 maja i 14 czerwca 1976 r. w sprawie art. 105 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (zaniechanie zwrotu kosztów kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
Wymiana listów z dnia 18 stycznia i 14 marca 1977 r. w sprawie art. 36 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (ustalenie co do zwrotu lub rezygnacji ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie tytułu III rozdział 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71) zmieniona wymianą listów z dnia 4 maja i 23 lipca 1982 r. (ustalenie co do zwrotu kosztów poniesionych w związku z art. 22 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71).
DANIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wymiana listów z dnia 30 marca i 19 kwietnia 1977 r., zmieniona wymianą listów z dnia 8 listopada 1989 r. i z dnia 10 stycznia 1990 r., w sprawie umowy dotyczącej rezygnacji ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych, kontroli administracyjnych i badań lekarskich.
ESTONIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Umowa podpisana w dniu 29 marca 2006 r. między właściwymi władzami Republiki Estonii i Zjednoczonego Królestwa dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 ustanawiająca inne metody zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielanych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 przez oba państwa począwszy od dnia 1 maja 2004 r.
FINLANDIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wymiana listów z dnia 1 i 20 czerwca 1995 r. w sprawie art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (zwrot lub rezygnacja ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych) i art. 105 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
FRANCJA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wymiana listów z dnia 25 marca i 28 kwietnia 1997 r. w sprawie art. 105 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (zaniechanie zwrotu kosztów kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
Umowa z dnia 8 grudnia 1998 r. wyznaczająca szczególne warunki określające kwoty zwracane z tytułu świadczeń rzeczowych na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72.
WĘGRY – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Umowa podpisana w dniu 1 listopada 2005 r. między właściwymi władzami Republiki Węgierskiej i Zjednoczonego Królestwa na podstawie art. 35 ust. 3 i art. 41 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 883/2004 ustanawiająca inne metody zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie tego rozporządzenia przez oba państwa począwszy od dnia 1 maja 2004 r.
IRLANDIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wymiana listów z dnia 9 lipca 1975 r. dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (ustalenie w sprawie zwrotu lub rezygnacji ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie tytułu III rozdział 1 lub 4 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71) oraz art. 105 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (zaniechanie zwrotu kosztów kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
WŁOCHY – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Umowa podpisana w dniu 15 grudnia 2005 r. między właściwymi władzami Republiki Włoskiej i Zjednoczonego Królestwa dotycząca art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 ustanawiająca inne metody zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 przez oba państwa począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.
LUKSEMBURG – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Wymiana listów z dnia 18 grudnia 1975 i 20 stycznia 1976 r. w sprawie art. 105 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (zaniechanie zwrotu kosztów kontroli administracyjnych i badań lekarskich, o których mowa w art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72).
MALTA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Umowa podpisana w dniu 17 stycznia 2007 r. między właściwymi władzami Malty i Zjednoczonego Królestwa na podstawie art. 35 ust. 3 i art. 41 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 883/2004 ustanawiająca inne metody zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie rozporządzenia przez oba państwa począwszy od dnia 1 maja 2004 r.
NIDERLANDY – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Art. 3 zdanie drugie umowy administracyjnej z dnia 12 czerwca 1956 r. w sprawie wykonania konwencji z dnia 11 sierpnia 1954 r.
PORTUGALIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Umowa z dnia 8 czerwca 2004 r. ustanawiająca inne metody zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych przez oba państwa począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r.
HISZPANIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Umowa z dnia 18 czerwca 1999 r. w sprawie zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 oraz (EWG) nr 574/72.
ZAŁĄCZNIK II
„ZAŁĄCZNIK SSC-8
POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE DOTYCZĄCE STOSOWANIA ART. SSC.11
PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
Austria
Belgia
Bułgaria
Chorwacja
Cypr
Czechy
Dania
Estonia
Finlandia
Francja
Niemcy
Grecja
Węgry
Irlandia
Włochy
Łotwa
Litwa
Luksemburg
Malta
Niderlandy
Polska
Portugalia
Rumunia
Słowacja
Słowenia
Hiszpania
Szwecja
Sprostowania
1.12.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 429/192 |
Sprostowanie do decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2021/2059 z dnia 23 listopada 2021 r. w sprawie potwierdzenia upoważnienia do prowadzenia operacji wojskowej Unii Europejskiej na Morzu Śródziemnym (EUNAVFOR MED IRINI) (EUNAVFOR MED IRINI/5/2021)
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 422 z dnia 26 listopada 2021 r. )
Strona 3, podpis:
zamiast:
„W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa
S. FROM-EMMESBERGER
Przewodniczący”,
powinno być:
„W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa
D. PRONK
Przewodniczący”.