(1)

W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2016/44.

(2)

Na podstawie przeglądu dokonanego przez Radę należy usunąć wpis dotyczący jednej osoby.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (UE) 2016/44,

(1)

W rozporządzeniu (UE) nr 576/2013 ustanowiono wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, w tym ptaków, o których mowa w części B załącznika I do tego rozporządzenia (ptaki domowe), i przewidziano możliwość przyjęcia profilaktycznych środków zdrowotnych w drodze aktów delegowanych w celu ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego przed chorobami i zakażeniami, które mogą się rozprzestrzeniać wskutek przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego.

(2)

W rozporządzeniu (UE) nr 576/2013 przewidziano również, że profilaktyczne środki zdrowotne muszą opierać się na odpowiednich, wiarygodnych i zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt dotyczącego rozprzestrzeniania się tych chorób lub zakażeń za pośrednictwem transgranicznego przemieszczania ptaków domowych.

(3)

W celu uproszczenia i przejrzystości przepisów unijnych, a także ułatwienia ich stosowania i uniknięcia ich powielania, przepisy dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego należy ustanowić w jednym akcie, a nie w szeregu odrębnych aktów zawierających wzajemne odniesienia. Podejście to jest również zgodne z obecnym podejściem w dziedzinie prawodawstwa Unii dotyczącego zdrowia zwierząt, takim jak podejście przyjęte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (2), które sprzyja usprawnieniu przepisów unijnych w celu ułatwienia ich stosowania i zmniejszenia obciążenia administracyjnego.

(4)

Grypa ptaków jest zakaźną chorobą wirusową ptaków, która może mieć negatywny wpływ na zdrowie zwierząt i zdrowie publiczne. W szczególności zakażenie drobiu domowego wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, o różnej zjadliwości. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. W związku z tym choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność hodowli drobiu. Ponadto, mimo że grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, w niektórych warunkach zakażenie może wystąpić także u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie.

(5)

W następstwie pierwszego wystąpienia w 2005 r. przypadku wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u ptaka żyjącego w niewoli wprowadzonego do Unii w decyzji Komisji 2005/759/WE (3) ustanowiono środki ochronne mające na celu zapobieganie wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się wirusa wysoce zjadliwej grypy ptaków w wyniku przemieszczania do Unii ptaków domowych towarzyszących swoim właścicielom. Decyzję 2005/759/WE uchylono i zastąpiono decyzją Komisji 2007/25/WE (4) ze względu na utrzymujące się zagrożenia dla zdrowia zwierząt, jakie stwarza takie przemieszczanie. Decyzja 2007/25/WE została następnie zmieniona z powodu zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii, a okres jej stosowania przedłużano kilka razy, ostatni raz decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2020/2107 (5). Decyzja 2007/25/WE straci zatem ważność w dniu 31 grudnia 2021 r.

(6)

Jednak biorąc pod uwagę, że globalne zagrożenie grypą ptaków wzrosło w ostatnich latach i nie oczekuje się poprawy sytuacji epidemiologicznej w najbliższej przyszłości, należy ustanowić stałe środki ochronne na podstawie rozporządzenia (UE) nr 576/2013 w celu zapewnienia, by przemieszczanie o charakterze niehandlowym ptaków domowych do Unii nie stwarzało ryzyka wprowadzenia i rozprzestrzeniania się wirusa grypy ptaków.

(7)

Niektóre terytoria i państwa trzecie stosują przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych na ich terytorium, które są równoważne przepisom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu. W związku z tym można uznać, że przemieszczanie o charakterze niehandlowym ptaków domowych z tych terytoriów i państw trzecich do Unii stanowi minimalne zagrożenie dla zdrowia zwierząt w Unii, a przepisy dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych ustanowione w niniejszym rozporządzeniu nie powinny mieć zastosowania do przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych z tych konkretnych terytoriów i państw trzecich do Unii.

(8)

Aby zapobiec sytuacjom, w których przemieszczanie o charakterze handlowym ptaków do Unii jest oszukańczo upozorowane jako przemieszczanie o charakterze niehandlowym, należy ograniczyć maksymalną liczbę ptaków domowych, które mogą towarzyszyć swojemu właścicielowi lub osobie upoważnionej, do pięciu ptaków domowych w trakcie jednorazowego przemieszczenia o charakterze niehandlowym. Biorąc pod uwagę, że większa liczba ptaków stwarza większe ryzyko wprowadzenia i rozprzestrzenienia się wirusa grypy ptaków, za jednorazowe przemieszczenie o charakterze niehandlowym ptaków domowych nie należy uznawać przemieszczania do Unii więcej niż pięciu ptaków domowych i takie przemieszczanie nie powinno być objęte zakresem przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Takie przemieszczanie powinno natomiast nadal odbywać się zgodnie z wymogami dotyczącymi wprowadzania na terytorium Unii ptaków żyjących w niewoli określonymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/692 (6) i podlegać kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (7).

(9)

Ponadto w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące środków identyfikacji ptaków domowych, które mają zostać przemieszczone do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego, aby zapewnić możliwość powiązania danego ptaka domowego i odpowiedniego dokumentu identyfikacyjnego.

(10)

W swojej opinii naukowej na temat grypy ptaków opublikowanej po raz pierwszy w dniu 16 października 2017 r. (8) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził, że wymogi dotyczące zdrowia zwierząt ustanowione w decyzji 2007/25/WE są skuteczne w zakresie zmniejszania ryzyka wprowadzenia do Unii wirusa grypy ptaków w wyniku przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do państw członkowskich z terytoriów lub państw trzecich. W związku z tym wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w tej decyzji należy stosować jako podstawę wymogów ustanawianych w niniejszym rozporządzeniu.

(11)

W ramach profilaktycznych środków zdrowotnych dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do Unii należy przewidzieć kilka wariantów wymogów dotyczących ich wprowadzenia, w tym izolację przed takim przemieszczaniem o charakterze niehandlowym albo w miejscu przeznaczenia, a także testy przed przemieszczeniem w kierunku podtypów H5 i H7 wirusa wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz szczepienia przeciwko podtypom H5 i H7 wirusa wysoce zjadliwej grypy ptaków.

(12)

Wariant dotyczący izolacji przed przemieszczaniem o charakterze niehandlowym do Unii powinien być jednak dozwolony wyłącznie w przypadku ptaków domowych pochodzących z terytoriów lub państw trzecich, które oceniono pod kątem grypy ptaków i innych chorób istotnych dla gatunków ptaków. W związku z tym wariant ten powinien być ograniczony do państw trzecich lub terytoriów wymienionych w tabeli zawartej w części 1 załącznika V, załącznika XIV lub załącznika XIX do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/404 (9) do celów wprowadzania do Unii, odpowiednio, drobiu i materiału biologicznego drobiu, świeżego mięsa drobiu i ptaków łownych lub jaj i produktów jajecznych.

(13)

Ponadto jeżeli chodzi o możliwość izolacji ptaków domowych w miejscu przeznaczenia, izolację tę należy przeprowadzać wyłącznie w zakładzie, który jest w stanie zagwarantować status zdrowia zwierząt. W związku z tym wariant ten musi wiązać się z wymogiem umieszczenia ptaków domowych w zakładzie kwarantanny zatwierdzonym zgodnie z art. 14 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2035 (10).

(14)

W celu dalszego ograniczania ryzyka rozprzestrzeniania się wirusa grypy ptaków w Unii w wyniku przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych z terytoriów lub państw trzecich należy zakazać udziału takich ptaków w pokazach, targach, wystawach lub innych imprezach gromadzących ptaki przez odpowiedni okres po ich wprowadzeniu do Unii. W związku z tym należy ustalić wymóg, zgodnie z którym w trakcie tego okresu ptaki domowe pozostają w izolacji pod kontrolą urzędową, zgodnie z kontrolą urzędową, o której mowa w art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 576/2013.

(15)

Zgodność z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu powinna być poświadczona przez urzędowego lekarza weterynarii terytorium lub państwa trzeciego wysyłki lub ewentualnie poświadczona przez upoważnionego lekarza weterynarii, a następnie zatwierdzona przez właściwy organ terytorium lub państwa trzeciego wysyłki zgodnie ze świadectwem weterynaryjnym określonym w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1938 (11), które należy stosować wspólnie z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

(16)

Aby uniknąć luki prawnej w przepisach dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do państwa członkowskiego z terytoriów lub państw trzecich, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r., ponieważ przepisy w nim określone zastępują szereg przepisów obecnie określonych w decyzji 2007/25/WE, która ma zastosowanie do dnia 31 grudnia 2021 r.,

(1)

W art. 60 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 ustanowiono zasady określania niepreferencyjnego pochodzenia towarów. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu towary całkowicie uzyskane w jednym kraju lub na jednym terytorium uznaje się za pochodzące z tego kraju lub terytorium. W celu uściślenia sposobu określania niepreferencyjnego pochodzenia produktów roślinnych, które należy uznać za całkowicie uzyskane w jednym państwie lub na jednym terytorium, konieczna jest zmiana art. 31 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (2) w celu doprecyzowania, że produkty roślinne muszą być nie tylko zebrane, ale również uprawiane wyłącznie w danym kraju lub na danym terytorium.

(2)

W celu dostosowania określania niepreferencyjnego pochodzenia produktów, których przetwarzanie lub obróbka nie są ekonomicznie uzasadnione, objętych lub nieobjętych załącznikiem 22-01 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, konieczna jest zmiana art. 33 akapit trzeci tego rozporządzenia, aby doprecyzować, że kryterium dotyczące określenia większej części użytych materiałów powinno opierać się na masie lub wartości tych materiałów. Doprecyzowania takiego należy dokonać zgodnie z Nomenklaturą Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów przyjętego przez organizację powołaną na mocy Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, podpisanej w Brukseli dnia 15 grudnia 1950 r. („System Zharmonizowany”).

(3)

Zgodnie z art. 34 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 minimalnych operacji nie uznaje się za istotne ekonomicznie uzasadnione przetwarzanie lub obróbkę do celów nadania niepreferencyjnego pochodzenia. W związku z tym, w przypadkach gdy ostatnie przekształcenie towarów polega na minimalnej operacji, konieczne jest ustanowienie metody umożliwiającej określenie niepreferencyjnego pochodzenia danych towarów. Należy uzupełnić art. 34 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, aby określić, że towary te powinny zostać uznane za poddane ostatniej istotnej obróbce lub przetworzeniu w kraju lub na terytorium, z którego pochodzi większa część materiałów, na podstawie masy albo wartości materiałów, stosownie do danego działu Systemu Zharmonizowanego.

(4)

Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 podstawowe części zamienne do użytku w towarach wymienionych w poszczególnych sekcjach Nomenklatury scalonej uprzednio dopuszczone do swobodnego obrotu w Unii uznaje się za mające to samo pochodzenie co te towary, jeżeli włączenie podstawowych części zamiennych na etapie produkcji nie zmieniłoby ich pochodzenia. Dla zachowania spójności definicja „podstawowych części zamiennych” podana w art. 35 ust. 3 tego rozporządzenia powinna zostać zmieniona w celu usunięcia odniesienia do towarów uprzednio wywiezionych w lit. a) tego przepisu.

(5)

Załącznik 22-01 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określa szczegółowe reguły określania państwa, w którym dane towary zostały poddane ostatniemu istotnemu przetworzeniu w rozumieniu art. 32 tego rozporządzenia. Reguły przewidziane w tym załączniku mają zastosowanie do towarów w nim wymienionych na podstawie ich klasyfikacji w Systemie Zharmonizowanym. System Zharmonizowany został zmieniony w wersji z 2022 r., dlatego należy odpowiednio zaktualizować załącznik 22-01.

(6)

W załączniku 22-03 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono warunki uznawania produktów za pochodzące z krajów korzystających do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych („GSP”). Reguły przewidziane w tym załączniku mają zastosowanie do tych produktów w szczególności na podstawie ich klasyfikacji w Systemie Zharmonizowanym. System Zharmonizowany został zmieniony w wersji z 2022 r., dlatego należy odpowiednio zaktualizować załącznik 22-03.

(7)

W załączniku 22-04 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wymieniono materiały wyłączone z kumulacji regionalnej w kontekście GSP. Reguły przewidziane w tym załączniku mają zastosowanie do tych materiałów, w szczególności na podstawie ich klasyfikacji w Systemie Zharmonizowanym. System Zharmonizowany został zmieniony w wersji z 2022 r., dlatego należy odpowiednio zaktualizować załącznik 22-04.

(8)

Wersja Systemu Zharmonizowanego z 2022 r. będzie miała zastosowanie dopiero od dnia 1 stycznia 2022 r., dlatego zmiany załączników 22.01, 22.03 i 22.04 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wynikające z wersji Systemu Zharmonizowanego z 2022 r. powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446,

1)

w art. 31 lit. b) otrzymuje brzmienie

2)

w art. 33 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W przypadku towarów nieobjętych załącznikiem 22-01, gdy ostatnią obróbkę lub przetworzenie uznaje się za nieuzasadnione ekonomicznie, towary uznaje się za poddane ostatniej istotnej ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu skutkującymi wytworzeniem nowego produktu lub stanowiącymi istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, z którego pochodzi większa część materiałów. W przypadku gdy produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 1–29 lub 31–40 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie masy tych materiałów. W przypadku gdy produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 30 lub 41–97 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie wartości tych materiałów.”;

3)

w art. 34 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do towarów objętych załącznikiem 22-01 stosuje się działowe reguły rezydualne dotyczące tych towarów. W przypadku towarów nieobjętych załącznikiem 22-01, jeżeli ostatnią obróbkę lub przetworzenie uznaje się za operację minimalną, miejscem pochodzenia produktu końcowego jest państwo lub terytorium, z którego pochodzi większa część materiałów. Jeżeli produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 1–29 lub 31–40 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie masy tych materiałów. W przypadku gdy produkt końcowy ma być sklasyfikowany w działach 30 lub 41–97 Systemu Zharmonizowanego, większą część materiałów określa się na podstawie wartości tych materiałów.”;

4)

w art. 35 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

5)

w załączniku 22-01 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

6)

w załączniku 22-03 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia;

7)

w załączniku 22-04 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/723 (2) ustanawia wzór formularza, który należy uwzględnić w sprawozdaniu rocznym przedkładanym przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 113 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625.

(2)

Państwa członkowskie zobowiązane są przekazywać w sekcji 9 tego wzoru formularza dane na temat produkcji ekologicznej zgodnie ze wzorami określonymi w załączniku XIIIc do rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 (3).

(3)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 (4) określono nowe przepisy dotyczące kontroli produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, w tym kontroli w zakresie weryfikacji ustanowienia i funkcjonowania systemu kontroli wewnętrznej grup podmiotów oraz ponownej inspekcji minimalnej liczby podmiotów będących członkami grupy podmiotów. Ponadto państwa członkowskie będą musiały opracować krajowe katalogi środków podejmowanych w przypadku niezgodności, obejmujące klasyfikację niezgodności i odpowiadających im środków. Państwa członkowskie będą zobowiązane do składania sprawozdania z kontroli urzędowych, które wynikają z tych nowych przepisów, oraz do przekazywania informacji na temat wykrytych niezgodności i zastosowania środków zgodnie z krajowym katalogiem środków.

(4)

Aby uwzględnić te nowe przepisy i wymogi w sprawozdaniu rocznym przedkładanym zgodnie z art. 113 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, należy zaktualizować sekcję 9 części II wzoru formularza.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/723.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

2)

w załączniku, sekcję 9 wzoru formularza zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/2019 (2) ustanowiono – na podstawie wstępnej oceny – wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/2018 (3) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka.

(3)

Po przeprowadzeniu wstępnej oceny w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 uwzględniono 35 przeznaczonych do sadzenia roślin pochodzących ze wszystkich państw trzecich jako rośliny wysokiego ryzyka – w tym gatunek Ficus carica L. oraz rodzaj Persea Mill.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/2031, jeżeli na podstawie oceny ryzyka stwierdzono, że roślina, produkt roślinny lub inny przedmiot pochodzący z państwa trzeciego, grupy państw trzecich lub konkretnego obszaru zainteresowanego państwa trzeciego stwarza niedopuszczalny poziom zagrożenia agrofagiem, ale zagrożenie to można zmniejszyć do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie niektórych środków, Komisja ma usunąć tę roślinę, produkt roślinny lub inny przedmiot z wykazu określonego w załączniku do rozporządzenia wykonawczym (UE) 2018/2019 i dodać je do wykazu, o którym mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

(5)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1213 (4) ustanowiono środki fitosanitarne do celów wprowadzania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które usunięto z wykazu określonego w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

(6)

W dniu 18 września 2019 r. Izrael przedłożył Komisji wniosek o wywóz do Unii przeznaczonych do sadzenia jednorocznych roślin w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami i bez liści, o maksymalnej średnicy 2 cm u podstawy łodygi, oraz jednorocznych ukorzenionych sadzonek roślin przeznaczonych do sadzenia, bez liści, wraz z podłożem uprawowym, o maksymalnej średnicy 1 cm u podstawy łodygi, należących do gatunku Ficus carica L. Do wniosku dołączono odpowiednią dokumentację techniczną.

(7)

W dniu 26 listopada 2020 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) opublikował opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z towarami w odniesieniu do przeznaczonych do sadzenia roślin gatunku Ficus carica L. pochodzących z Izraela (5). Urząd wskazał Aonidiella orientalis, Colletotrichum siamense, Euwallacea fornicatus sensu lato, Hypothenemus leprieuri, Icerya aegyptiaca, Neocosmospora euwallaceae, Neoscytalidium dimidiatum, Nipaecoccus viridis, Oligonychus mangiferus, Phenacoccus solenopsis, Plicosepalus acaciae, Retithrips syriacus, Russellaspis pustulans, Scirtothrips dorsalis oraz Spodoptera frugiperda jako agrofagi istotne w przypadku tych roślin przeznaczonych do sadzenia, ocenił środki zmniejszające ryzyko opisane w dokumentacji w odniesieniu do tych agrofagów i oszacował prawdopodobieństwo niewystępowania agrofaga.

(8)

W dniu 1 września 2019 r. Izrael przedłożył Komisji wniosek o wywóz do Unii ukorzenionych i szczepionych roślin przeznaczonych do sadzenia, bez liści, wraz z podłożem uprawowym, o maksymalnej średnicy 1 cm u podstawy łodygi, oraz nieukorzenionych sadzonek roślin przeznaczonych do sadzenia, należących do gatunku Persea americana Mill. Do wniosku dołączono odpowiednią dokumentację techniczną.

(9)

W dniu 26 listopada 2020 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z towarami w odniesieniu do przeznaczonych do sadzenia roślin gatunku Persea americana Mill. pochodzących z Izraela (6). Urząd wskazał Aonidiella orientalis, Aulacaspis tubercularis, Avocado sunblotch viroid, Bemisia tabaci, Colletotrichum aenigma, Colletotrichum alienum, Colletotrichum fructicola, Colletotrichum perseae, Colletotrichum siamense, Colletotrichum theobromicola, Euwallacea fornicatus, Icerya aegyptiaca, Lasiodiplodia pseudotheobromae, Maconellicoccus hirsutus, Milviscutulus mangiferae, Neocosmospora euwallaceae, Neoscytalidium dimidiatum, Nipaecoccus viridis, Oligonychus perseae, Paracoccus marginatus, Penthimiola bella, Pseudococcus cryptus, Pulvinaria psidii, Retithrips syriacus, Scirtothrips dorsalis oraz Tetraleurodes perseae jako agrofagi istotne w przypadku tych roślin przeznaczonych do sadzenia, ocenił środki zmniejszające ryzyko opisane w dokumentacji w odniesieniu do tych agrofagów i oszacował prawdopodobieństwo niewystępowania agrofaga.

(10)

Na podstawie tych opinii należy przyjąć środki niezbędne do ograniczenia zagrożenia określonymi agrofagami jako fitosanitarne wymagania przywozowe, aby zmniejszyć do dopuszczalnego poziomu zagrożenie fitosanitarne związane z wprowadzaniem określonych roślin do Unii. W związku z tym z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 należy wyłączyć przeznaczone do sadzenia jednoroczne rośliny w stanie spoczynku z odkrytymi korzeniami i bez liści, o maksymalnej średnicy 2 cm u podstawy łodygi, należące do gatunku Ficus carica L. oraz jednoroczne ukorzenione sadzonki roślin przeznaczonych do sadzenia, bez liści, wraz z podłożem uprawowym, o maksymalnej średnicy 1 cm u podstawy łodygi, należące do gatunku Ficus carica L., pochodzące z Izraela, a także ukorzenione i szczepione rośliny przeznaczone do sadzenia, bez liści, wraz z podłożem uprawowym, o maksymalnej średnicy 1 cm u podstawy łodygi oraz nieukorzenione sadzonki roślin przeznaczonych do sadzenia, należące do gatunku Persea americana Mill., pochodzące z Izraela, a w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1213 należy dodać niezbędne fitosanitarne środki przywozowe.

(11)

Biorąc pod uwagę dużą liczbę agrofagów wskazanych w odniesieniu do każdej z określonych roślin oraz liczne wątpliwości wskazane przez Urząd, uznaje się, że samo zastosowanie środków zaproponowanych przez Izrael w dokumentacji nie zmniejszy ryzyka związanego z wprowadzeniem określonych roślin do Unii do dopuszczalnego poziomu. W celu zmniejszenia ryzyka fitosanitarnego do dopuszczalnego poziomu i bez uszczerbku dla wymagań przywozowych określonych w załączniku VII do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 (7) należy ustanowić wymóg, aby rośliny te były uprawiane w wolnych od agrofagów punktach produkcji, w których występuje ochrona fizyczna przed wprowadzeniem określonych agrofagów, oraz aby były one poddawane urzędowej kontroli pod kątem występowania tych agrofagów. Ponadto w odniesieniu do nieukorzenionych sadzonek roślin przeznaczonych do sadzenia należących do gatunku Persea americana Mill. pochodzących z Izraela, dla których maksymalna średnica u podstawy łodygi nie została określona w dokumentacji, należy dopuścić maksymalną średnicę 2 cm u podstawy łodygi dla takich roślin zgłoszonych do przywozu do Unii. Kontrola przesyłek określonych roślin bezpośrednio przed wywozem powinna również zostać zaostrzona w porównaniu z kontrolą wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez Izrael.

(12)

Bemisia tabaci, Euwallacea fornicatus sensu lato (z rodziny Scolytidae (pozaeuropejskie)), Hypothenemus leprieuri (z rodziny Scolytidae (pozaeuropejskie)), Scirtothrips dorsalis oraz Spodoptera frugiperda są wymienione w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 jako agrofagi kwarantannowe dla Unii. Aonidiella orientalis, Aulacaspis tubercularis, Avocado sunblotch viroid, Colletotrichum aenigma, Colletotrichum alienum, Colletotrichum fructicola, Colletotrichum perseae, Colletotrichum siamense, Colletotrichum theobromicola, Icerya aegyptiaca, Lasiodiplodia pseudotheobromae, Maconellicoccus hirsutus, Milviscutulus mangiferae, Neocosmospora euwallaceae, Neoscytalidium dimidiatum, Nipaecoccus viridis, Oligonychus mangiferus, Oligonychus perseae, Paracoccus marginatus, Penthimiola bella, Phenacoccus solenopsis, Plicosepalus acaciae, Pseudococcus cryptus, Pulvinaria psidii, Retithrips syriacus, Russellaspis pustulans oraz Tetraleurodes perseae nie zostały jeszcze włączone do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii zawartego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, ale mogą spełnić warunki takiego włączenia po przeprowadzeniu pełnej oceny ryzyka. Z tego powodu, do czasu przeprowadzenia pełnej oceny ryzyka, niezbędne są wspomniane powyżej środki fitosanitarne dotyczące tych agrofagów.

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia wykonawcze (UE) 2018/2019 i (UE) 2020/1213.

(14)

Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1213 zawiera kilka błędów w przypadku odniesień do innych unijnych przepisów dotyczących zdrowia roślin.

(15)

Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/1213.

(16)

W celu wypełnienia zobowiązań Unii wynikających z porozumienia WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych przywóz tych towarów powinien zostać wznowiony w jak najkrótszym terminie. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(17)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429, które stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., ustanowiono między innymi wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego. Zgodnie z jednym z tych wymagań w zakresie zdrowia zwierząt przesyłki te muszą pochodzić z państwa trzeciego lub terytorium, bądź ich strefy lub kompartmentu, wymienionych w wykazie zgodnie z art. 230 ust. 1 tego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 (2) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących wprowadzania do Unii między innymi przesyłek niektórych gatunków i kategorii zwierząt wodnych z państw trzecich lub terytoriów bądź ich stref lub – w przypadku zwierząt akwakultury – kompartmentów. Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/692 stanowi, że zezwala się na wprowadzanie do Unii przesyłek zwierząt wodnych objętych jego zakresem, wyłącznie jeżeli pochodzą one z państwa trzeciego lub terytorium bądź ich strefy lub – w przypadku zwierząt akwakultury – kompartmentu umieszczonych w wykazie dla poszczególnych gatunków i kategorii tych zwierząt wodnych zgodnie z wymogami w zakresie zdrowia zwierząt określonymi w tym rozporządzeniu delegowanym.

(3)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (3) ustanowiono wykaz państw trzecich lub terytoriów bądź ich stref lub kompartmentów, z których zezwolone jest wprowadzanie do Unii między innymi gatunków i kategorii zwierząt wodnych objętych zakresem rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692.

(4)

Od wielu lat mięczaki i skorupiaki przeznaczone do utrzymywania do celów ozdobnych w obiektach zamkniętych były wprowadzane do Unii z państw trzecich lub terytoriów, które zostały wymienione przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) zgodnie z rozdziałem IV dyrektywy Rady 2006/88/WE (4), obecnie uchylonej rozporządzeniem (UE) 2016/429, i art. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 (5), obecnie uchylonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/2236 (6). Przywóz tych zwierząt wodnych nie był powiązany z ogniskami chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do mięczaków lub skorupiaków i w tym czasie zebrano doświadczenia z kontroli urzędowych przeprowadzonych w odniesieniu do takich przesyłek w miejscach wprowadzenia do Unii, a w niektórych przypadkach w drodze kontroli urzędowych przeprowadzanych przez Komisję w danym państwie trzecim lub na danym terytorium.

(5)

Na podstawie art. 230 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2016/429 Komisja może w drodze aktów wykonawczych sporządzić wykaz państw trzecich i terytoriów, z których zezwolone jest wprowadzanie do Unii określonych gatunków i kategorii zwierząt, na podstawie wszelkich doświadczeń zebranych w związku z wcześniejszymi przypadkami wprowadzenia zwierząt z danego państwa trzeciego lub terytorium oraz na podstawie wyników kontroli urzędowych przeprowadzonych w miejscu wprowadzenia takich zwierząt do Unii.

(6)

Należy zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404 w celu uwzględnienia doświadczeń zebranych w związku z wcześniejszym handlem tymi mięczakami lub skorupiakami należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie, zapewniając tym samym płynne przejście z poprzednich ram prawnych, zgodnie z dyrektywą 2006/88/WE i rozporządzeniem (WE) nr 1251/2008, do nowych ram prawnych na mocy rozporządzenia (UE) 2016/429.

(7)

Należy zatem zmienić art. 3 ust. 1 lit. t) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404, aby uwzględnić ustanowiony w niniejszym rozporządzeniu nowy wykaz państw trzecich lub terytoriów bądź ich stref lub kompartmentów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek mięczaków i skorupiaków należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które mają być utrzymywane do celów ozdobnych w obiektach zamkniętych.

(8)

Należy zmienić załącznik XXI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 ustanawiającego wykaz państw trzecich lub terytoriów bądź ich stref lub kompartmentów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek niektórych zwierząt wodnych, tak aby uwzględnić ten nowy wykaz, a istniejący wykaz należy odpowiednio zaktualizować. W celu zapewnienia jasności obowiązującą wersję załącznika XXI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 należy zastąpić nową.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404.

(10)

Ponieważ rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., ze względu na pewność prawa zmiany, które należy wprowadzić w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/404 niniejszym rozporządzeniem, powinny stać się skuteczne w trybie pilnym.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

1)

art. 3 ust. 1 lit. t) otrzymuje brzmienie:

2)

załącznik XXI zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(1)

W rozporządzeniu (UE) nr 576/2013 ustanowiono wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, w tym ptaków, o których mowa w części B załącznika I do tego rozporządzenia (ptaki domowe), do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego, w tym przepisy dotyczące kontroli dokumentów i kontroli tożsamości w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym.

(2)

Art. 14 rozporządzenia (UE) nr 576/2013 stanowi, że ptakom domowym przemieszczanym do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego musi towarzyszyć dokument identyfikacyjny. W art. 30 tego rozporządzenia przewidziano również, że wzór dokumentu identyfikacyjnego ma zostać przyjęty przez Komisję w drodze aktu wykonawczego oraz że ten dokument identyfikacyjny ma zawierać pisemne oświadczenie właściciela lub osoby upoważnionej, w którym potwierdza się, że przemieszczanie ptaków domowych do Unii jest przemieszczaniem o charakterze niehandlowym (pisemne oświadczenie). W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić ten wzór dokumentu identyfikacyjnego, który powinien składać się ze świadectwa weterynaryjnego (świadectwo weterynaryjne) oraz pisemnego oświadczenia.

(3)

Wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego określono w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2021/1933 (2), które stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r. W związku z tym wzór dokumentu identyfikacyjnego powinien uwzględniać przepisy określone w tym rozporządzeniu delegowanym.

(4)

Obecne przepisy dotyczące certyfikacji w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym ptaków domowych do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego są określone w decyzji Komisji 2007/25/WE (3). Ponieważ przepisy określone w tej decyzji mają zostać zastąpione przepisami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2021/1933 i w niniejszym rozporządzeniu, należy uchylić decyzję 2007/25/WE, a wszelkie odniesienia do tej decyzji należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i do rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/1933.

(5)

Aby uniknąć zakłóceń w odniesieniu do wprowadzania do Unii ptaków domowych, należy zezwolić na stosowanie – pod pewnymi warunkami – świadectwa weterynaryjnego i deklaracji zgodnych z przepisami określonymi w decyzji 2007/25/WE w okresie przejściowym trzech miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(6)

Ponieważ przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu mają być stosowane łącznie z przepisami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2021/1933, niniejsze rozporządzenie powinno mieć również zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

Umowa o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią, Peru i Ekwadorem, z drugiej strony (zwana dalej „Umową”) została podpisana przez Unię w dniu 26 czerwca 2012 r. zgodnie z decyzją Rady 2012/735/UE (1) w odniesieniu do Kolumbii i Peru oraz w dniu 11 listopada 2016 r. zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/2369 (2) w odniesieniu do Ekwadoru. Zgodnie z jej art. 330 ust. 3 Umowa jest tymczasowo stosowana od dnia 1 marca 2013 r. między Unią a Peru, od dnia 1 sierpnia 2013 r. między Unią a Kolumbią oraz od dnia 1 stycznia 2017 r. między Unią a Ekwadorem.

(2)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. g) ppkt (iii) Umowy Komitet ds. Handlu może zmieniać szczególne reguły pochodzenia określone w załączniku II (dotyczącym definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej) do Umowy.

(3)

Komitet ds. Handlu ma przyjąć w drodze procedury pisemnej, przewidzianej przed końcem 2021 r., decyzję zmieniającą dodatek 2 (Wykaz procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia), dodatek 2A (Uzupełnienie do wykazu procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia) oraz dodatek 5 (Produkty, w odniesieniu do których stosuje się lit. b) deklaracji Unii Europejskiej dotyczącej art. 5 w odniesieniu do produktów pochodzących z Kolumbii, Ekwadoru i Peru) do załacznika II. Dodatki te oparte są na systemie zharmonizowanym (HS) z 2007 r. Reguły pochodzenia dotyczące poszczególnych produktów zawarte w tych dodatkach należy dostosować do zaktualizowanego HS obowiązującego od 2017 r. Takie dostosowanie obejmie zmiany reguł dotyczących poszczególnych produktów w dodatkach 2, 2A i 5 wprowadzone wersjami HS 2012 i HS 2017. Mając na uwadze przejrzystość oraz uwzględniając liczbę niezbędnych zmian w dodatkach, należy zastąpić te dodatki w całości.

(4)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Handlu w odniesieniu do zmian dodatków 2, 2A i 5 do załącznika II do Umowy, ponieważ decyzja Komitetu ds. Handlu będzie miała skutki prawne w Unii.

(5)

Stanowisko Unii w ramach Komitetu ds. Handlu powinno zatem opierać się na projekcie decyzji Komitetu ds. Handlu,

(1)

Umowa między Unią Europejską a Republiką Białorusi o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwana dalej „umową o ułatwieniach”) weszła w życie w dniu 1 lipca 2020 r. równolegle do Umowy między Unią Europejską a Republiką Białorusi o readmisji osób przebywających nielegalnie (2) (zwanej dalej „umową o readmisji”).

(2)

Celem umowy o ułatwieniach jest wprowadzenie, na zasadzie wzajemności, ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Unii i Białorusi planującym pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Umowa o ułatwieniach przyczynia się do zacieśnienia kontaktów międzyludzkich oraz propagowania wartości, w tym poszanowania praw człowieka i zasad demokratycznych.

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 5 umowy o ułatwieniach każda ze Stron może zawiesić wykonywanie niektórych lub wszystkich postanowień tej umowy. O decyzji w sprawie zawieszenia należy powiadomić drugą Stronę nie później niż 48 godzin przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia Strona, która zawiesiła stosowanie umowy o ułatwieniach, bezzwłocznie powiadamia o tym drugą Stronę.

(4)

W odpowiedzi na utrzymujące się brutalne represje wobec wszystkich grup społeczeństwa na Białorusi, a w szczególności w odpowiedzi na porwanie samolotu pasażerskiego w dniu 23 maja 2021 r., rozporządzeniem Rady (WE) nr 765/2006 (3) i decyzją Rady 2012/642/WPZiB (4) Unia wprowadziła wobec przewoźników białoruskich zakaz lotów nad terytorium Unii i zakaz dostępu do lotnisk w Unii oraz wprowadziła czwarty pakiet sankcji wobec osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, a także ukierunkowane sankcje gospodarcze.

(5)

W odpowiedzi na te środki ograniczające w dniu 28 czerwca 2021 r. Białoruś, w ramach działań odwetowych, ogłosiła zawieszenie uczestnictwa w Partnerstwie Wschodnim oraz zawieszenie stosowania umowy o readmisji. W dniu 8 września 2021 r. w parlamencie białoruskim przedłożono projekt ustawy w sprawie zawieszenia stosowania umowy o readmisji.

(6)

Jednocześnie Litwa, a ostatnio również Polska i Łotwa odnotowują niespotykany wzrost nieuregulowanych przepływów migracyjnych z Białorusi. Ten nagły wzrost sugeruje, że z pobudek politycznych reżim białoruski zachęca do nieuregulowanej migracji, w szczególności w ramach działań odwetowych wobec Litwy, Polski i Łotwy za ich stanowisko w sprawie Białorusi.

(7)

Działania podjęte przez Białoruś stanowią naruszenie podstawowych zasad na jakich oparte było zawarcie umowy o ułatwieniach i są sprzeczne z interesem Unii i jej państw członkowskich. W szczególności działania te nie wykazują poszanowania praw człowieka ani zasad demokratycznych oraz sprzyjają nieuregulowanej migracji z terytorium Białorusi na terytorium Unii.

(8)

W związku z tym należy zawiesić stosowanie niektórych postanowień umowy o ułatwieniach dotyczących wydawania wiz krótkoterminowych dla niektórych kategorii osób, a mianowicie członków oficjalnych delegacji Białorusi, członków rządów i parlamentów krajowych i regionalnych Białorusi, trybunału konstytucyjnego Białorusi i sądu najwyższego Białorusi w zakresie pełnionych przez nich obowiązków służbowych.

(9)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(10)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

a)

art. 4 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do osób ubiegających się o wizę, będących członkami oficjalnej delegacji Białorusi, w tym stałych członków takiej delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie skierowane do Białorusi mają uczestniczyć w oficjalnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium jednego z państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

b)

art. 5 ust. 1 lit. a) i b) w odniesieniu do osób ubiegających się o wizę, będących członkami rządu lub parlamentu krajowego lub regionalnego Białorusi, trybunału konstytucyjnego Białorusi lub sądu najwyższego Białorusi w zakresie pełnionych przez nich obowiązków służbowych, jak również osób ubiegających się o wizę, będących stałymi członkami oficjalnej delegacji Białorusi, którzy na oficjalne zaproszenie skierowane do Białorusi mają regularnie uczestniczyć w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium jednego z państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

c)

art. 5 ust. 2 lit. a) w odniesieniu do osób ubiegających się o wizę, będących członkami oficjalnej delegacji Białorusi, którzy na oficjalne zaproszenie skierowane do Białorusi mają regularnie uczestniczyć w oficjalnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

d)

art. 6 ust. 3 lit. a) i b) w odniesieniu do osób ubiegających się o wizę, będących członkami rządu lub parlamentu krajowego lub regionalnego Białorusi, trybunału konstytucyjnego Białorusi lub sądu najwyższego Białorusi, jak również osób ubiegających się o wizę, będących członkami oficjalnej delegacji Białorusi, w tym stałych członków takiej delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie skierowane do Białorusi mają uczestniczyć w oficjalnych spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium jednego z państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe.

(1)

Zgodnie z procedurą określoną w art. 19–22 rozporządzenia (UE) 2018/1877 Komisja miała przedstawić przed dniem 15 października 2021 r. wniosek określający pułap kwoty wkładu na 2023 r., roczną kwotę wkładu na 2022 r., kwotę pierwszej raty wkładu na 2022 r. oraz orientacyjną i niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2024 i 2025.

(2)

Zgodnie z art. 46 rozporządzenia (UE) 2018/1877 Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) ma przesłać Komisji swoje uaktualnione szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

(3)

Art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1877 stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju (zwanych dalej „EFR”). Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1877 na rzecz Komisji i na rzecz EBI.

(4)

Art. 152 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (3) (zwanej dalej „Umową o wystąpieniu”) stanowi, że Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwane dalej „Zjednoczonym Królestwem”) pozostaje stroną EFR do czasu zamknięcia 11. EFR i wszystkich poprzednich niezamkniętych EFR. Jednak zgodnie z art. 153 Umowy o wystąpieniu, nie można jednak ponownie wykorzystać udziału Zjednoczonego Królestwa w umorzonych środkach z projektów realizowanych w ramach 11. EFR (w przypadku gdy środki te zostały umorzone po dniu 31 grudnia 2020 r.) lub w ramach poprzednich EFR.

(5)

W decyzji Rady (UE) 2020/1708 (4) ustalono pułap rocznej kwoty wkładów na 2022 r. wpłacanych przez strony EFR dla Komisji w wysokości 2 500 000 000 EUR i dla EBI w wysokości 300 000 000 EUR.

(6)

W celu umożliwienia szybkiego stosowania środków przewidzianych w niniejszej decyzji powinna ona wejść w życie w dniu jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,