26.10.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 378/1

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/1873

z dnia 20 października 2021 r.

w sprawie przedłużenia czasu trwania wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin w odniesieniu do odmian gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 118 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Trudności techniczne w hodowli spowodowane zróżnicowanymi uwarunkowaniami genetycznymi lub powolnym lub skomplikowanym technicznie rozmnażaniem gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych wymagają inwestycji w działalność badawczo-rozwojową. Po przyznaniu praw do ochrony odmian roślin temu gatunkowi i tym grupom gatunków, potrzeba wielu lat na rozmnażanie roślin i zbudowanie zasobów, które są wystarczająco duże, aby generować rozsądny dochód. W związku z tym okres, w którym posiadacz praw do ochrony odmian roślin może generować dochód w oparciu o tę ochronę, jest ograniczony. Aby zachęcić do inwestycji w badania i rozwój odmian tego gatunku i tych grup gatunków, niezbędne jest przedłużenie okresu ochrony odmian roślin oraz stworzenie zachęt do działalności hodowlanej w celu opracowywania nowych odmian z myślą o zaspokojeniu potrzeb rolników i konsumentów oraz stawieniu czoła skutkom zmiany klimatu. Inwestycje te wymagają dłuższego czasu, aby przynieść zyski, niż ma to miejsce w przypadku przeważającej większości innych gatunków, takich jak uprawy rolne, które często mają krótszy okres żywotności oraz większy i szerszy krąg konsumentów.

(2)

Wprowadzenie na rynek i absorpcja przez rynek nowej odmiany gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych wymaga dłuższego czasu niż w przypadku innych gatunków, aby ta nowa odmiana przyniosła zyski, ponieważ doświadczenie pokazało, że wartość handlowa takiej nowej odmiany ujawnia się dopiero w perspektywie długoterminowej. Z tych powodów sprawiedliwy zwrot z inwestycji w zakresie badań i rozwoju możliwy jest dopiero na stosunkowo późnym etapie ochrony tego gatunku i tych grup gatunków w porównaniu z innymi gatunkami.

(3)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 (3) ustanawia wspólnotowy system ochrony odmian roślin jako wyłączną formę ochrony wspólnotowych praw własności przemysłowej w odniesieniu do odmian roślin. Zgodnie z art. 19 ust. 1 tego rozporządzenia wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin trwa do końca 25-go roku kalendarzowego lub – w przypadku odmian winorośli i gatunków drzew – do końca 30-go roku kalendarzowego następujących po roku przyznania tego prawa.

(4)

W celu stworzenia otoczenia prawnego sprzyjającego sprawiedliwemu zwrotowi należy przedłużyć o kolejne pięć lat czas trwania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin w odniesieniu do odmian gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych. To przedłużenie powinno mieć zastosowanie do praw przyznanych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w dniu jego wejścia w życie lub po dniu jego wejścia w życie.

(5)	Dla zachowania spójności takie przedłużenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin dotyczących odmian gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych.

(6)	Okres przedłużenia powinien zostać skrócony, jeżeli krajowe prawa własności w odniesieniu do tych odmian obowiązywały w państwie członkowskim przed przyznaniem wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin i w związku z tym już umożliwiały hodowcom korzystanie z ich odmian,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedłużenie czasu trwania wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin

1. Czas trwania wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin, przewidziany w art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do odmian gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych przedłuża się o pięć lat.

2. Ust. 1 niniejszego artykułu pozostaje bez uszczerbku dla art. 116 ust. 4 tiret czwarte rozporządzenia (WE) nr 2100/94.

Artykuł 2

Ograniczenie przedłużenia

W przypadku odmian, w odniesieniu do których przed udzieleniem wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin zostało przyznane jedno krajowe prawo do ochrony odmian roślin lub większa ich liczba, lecz do których nie ma zastosowania art. 116 ust. 4 tiret czwarte rozporządzenia (WE) nr 2100/94, przedłużenie, o którym mowa w art. 1 niniejszego rozporządzenia, skraca się o najdłuższy okres liczony w pełnych latach kalendarzowych, w ciągu którego obowiązywało jakiekolwiek krajowe prawo lub prawa do ochrony odmian roślin przyznane w państwie członkowskim w odniesieniu do tej samej odmiany przed przyznaniem wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 20 października 2021 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

D.M. SASSOLI

Przewodniczący

W imieniu Rady

A.LOGAR

Przewodniczący

(1) Dz.U. C 220 z 9.6.2021, s. 86.

(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 września 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 5 października 2021 r.

(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1).

26.10.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 378/6

DECYZJA RADY (UE) 2021/1875

z dnia 22 października 2021 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 29 kwietnia 2021 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2021/689 (1) w sprawie zawarcia Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (2) (zwanej dalej „umową o handlu i współpracy”). Umowa o handlu i współpracy weszła w życie w dniu 1 maja 2021 r.

(2)

Zgodnie z art. 494 umowy o handlu i współpracy Unia i Zjednoczone Królestwo (zwane dalej „Stronami”) zgodziły się współpracować w celu zapewnienia, aby działalność połowowa dotycząca stad wspólnie eksploatowanych w ich wodach była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej i przyczyniała się do osiągnięcia korzyści gospodarczych i społecznych, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu praw i obowiązków niezależnych państw nadbrzeżnych egzekwowanych przez Strony. Strony mają wspólny cel, jakim jest wykorzystanie stad wspólnie eksploatowanych w sposób umożliwiający utrzymywanie i stopniowe odbudowywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów biomasy, co pozwala uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY).

(3)	Zgodnie z art. 498 umowy o handlu i współpracy Strony prowadzą coroczne konsultacje w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) w odniesieniu do stad wspólnie eksploatowanych.

(4)	Komisja powinna przeprowadzać coroczne konsultacje w imieniu Unii i na podstawie stanowisk Unii, które zostaną ustalone przez Radę zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.

(5)

Regularne i pełne zaangażowanie Rady i jej organów przygotowawczych w proces corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie ustalania uprawnień do połowów w odniesieniu do przedmiotowych stad należy zapewnić poprzez szeroko zakrojoną koordynację i współpracę między Radą a Komisją, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).

(6)	Parlament Europejski powinien być natychmiast i w pełni informowany, zgodnie z art. 218 ust. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

(7)

Art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3) stanowi, że Unia zapewnia, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności.

(8)

Art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi również, że Unia stosuje podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dąży do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać MSY.

(9)

Art. 2 ust. 5 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wymaga, aby zarządzanie rybołówstwem było spójne z celem, jakim jest osiągnięcie dobrego stanu środowiska, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (4). Art. 2 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w związku z art. 7 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia wymaga ponadto, aby Unia stopniowo eliminowała odrzuty przez między innymi promowanie metod połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów oraz unikania i ograniczania w jak największym stopniu przypadkowych połowów, a także zachęcanie do połowów o niskim wpływie na ekosystem morski i zasoby rybne.

(10)	Art. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że Unia stosuje środki zarządzania i ochrony w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe.

(11)

Art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że Unia utrzymuje zewnętrzne stosunki w zakresie rybołówstwa zgodnie z celami i zasadami określonymi w art. 2 i 3 tego rozporządzenia oraz, między innymi, aktywnie wspiera rozwój wiedzy i opinii naukowych. Art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi także, że przepisy dotyczące polityki zewnętrznej określone w części VI tego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla przepisów szczególnych przyjętych na podstawie art. 218 TFUE.

(12)	W art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 określono zasady i cele zarządzania stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii i państw trzecich, jak również przepisy dotyczące umów w sprawie wymiany i wspólnego zarządzania.

(13)

Ze względu na zmiany zachodzące w zasobach rybnych objętych umową o handlu i współpracy oraz konieczność ustalenia stanowiska Unii, które uwzględniłoby nową sytuację, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed corocznymi konsultacjami lub w ich trakcie, należy poczynić ustalenia dotyczące corocznego doprecyzowywania stanowiska Unii w tych konsultacjach. Ustalenia te powinny być zgodne z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zapisaną w art. 13 ust. 2 TUE.

(14)	Zgodnie z pkt 2 lit. c) załącznika II do decyzji Rady (UE) 2021/1765 (5) Unia może dążyć do odnotowania kwestii uzgodnionych przez strony po konsultacjach na podstawie art. 498 umowy o handlu i współpracy.

(15)	Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem, ponieważ wynik tych konsultacji powinien zostać uwzględniony w prawie Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem dotyczących uprawnień do połowów w odniesieniu do wspólnych stad, w tym stad głębokowodnych, na podstawie art. 498 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (zwanej dalej „umową o handlu i współpracy”), jest określone w załączniku do niniejszej decyzji.

2. Doprecyzowania stanowiska Unii, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się co roku zgodnie z art. 2.

Artykuł 2

1. Regularne i pełne zaangażowanie Rady w coroczne konsultacje zapewnia się poprzez szeroko zakrojoną koordynację i współpracę między Radą a Komisją.

2. Przed rozpoczęciem i w trakcie corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem Komisja podejmuje kroki niezbędne do zapewnienia, aby stanowisko, jakie ma zostać wyrażone w imieniu Unii, uwzględniało najnowsze opinie naukowe i inne dostępne istotne informacje, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku. Stanowisko to zostanie odzwierciedlone w pisemnym protokole dokumentującym ustalenia dokonane między Unią a Zjednoczonym Królestwem w wyniku konsultacji przeprowadzonych na podstawie art. 498 umowy o handlu i współpracy.

3. W tym celu Komisja przesyła Radzie, z odpowiednim wyprzedzeniem przed corocznymi konsultacjami oraz w razie potrzeby w trakcie tych negocjacji, pisemny dokument sporządzony w oparciu o opinie i informacje, o których mowa w ust. 2, zawierający proponowane elementy określające stanowisko Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, jakie ma zostać wyrażone w imieniu Unii. Rada będzie informowana na bieżąco w trakcie tego procesu, a Komisja będzie przesyłała Radzie, z odpowiednim wyprzedzeniem przed podpisaniem pisemnego protokołu, o którym mowa w ust. 2, stanowisko Unii w celu zatwierdzenia szczegółowych wyników corocznych konsultacji.

4. Proces, o którym mowa w niniejszym artykule, obejmuje posiedzenia koordynacyjne na miejscu, prezentacje, odprawy i dyskusje oraz pełne zaangażowanie delegacji krajowych w coroczne konsultacje, w tym w ramach delegacji Unii, oraz, w razie potrzeby, w spotkaniach o charakterze technicznym.

5. Jeżeli w trakcie corocznych konsultacji Unia nie jest w stanie osiągnąć porozumienia ze Zjednoczonym Królestwem, oraz w celu uwzględnienia w stanowisku Unii nowych elementów, Komisja przekazuje sprawę Radzie.

6. Jeżeli po zakończeniu corocznych konsultacji należy zmienić TAC w roku lub latach, w odniesieniu do których zostały one uzgodnione, Komisja, z odpowiednim wyprzedzeniem i na podstawie najnowszych informacji naukowych i innych istotnych informacji oraz zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku, przedkłada Radzie nowy pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii w odniesieniu do takiej zmiany, w celu omówienia i zatwierdzenia szczegółów stanowiska, jakie ma zostać wyrażone w imieniu Unii, przed podpisaniem pisemnego protokołu.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 czerwca 2027 r. Niniejsza decyzja podlega ocenie w miarę potrzeby, a w stosownych przypadkach może zostać zmieniona przez Radę na wniosek Komisji. W każdym przypadku przegląd przeprowadza się do dnia 30 czerwca 2023 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 października 2021 r.

W imieniu Rady

G. DOVŽAN

Przewodniczący

(1) Decyzja Rady (UE) 2021/689 z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, oraz Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 2).

(2) Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 10.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

(5) Decyzja Rady (UE) 2021/1765 z dnia 5 października 2021 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej, na lata 2021–2026, w ramach Specjalnego Komitetu ds. Rybołówstwa ustanowionego na mocy Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (Dz.U. L 355 z 7.10.2021, s. 135).

ZAŁĄCZNIK

STANOWISKO, JAKIE MA BYĆ PRZYJĘTE W IMIENIU UNII W RAMACH COROCZNYCH KONSULTACJI ZE ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM W CELU UZGODNIENIA CAŁKOWITYCH DOPUSZCZALNYCH POŁOWÓW

1. ZASADY

W ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem Unia:

dąży do zapewnienia zgodności uzgodnionych uprawnień do połowów z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych (ONZ) o prawie morza z 1982 r. i porozumienia ONZ z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi;

b)	dąży do zapewnienia przestrzegania międzynarodowych zobowiązań Unii;

dąży do spójności i osiągnięcia synergii z unijną polityką w ramach dwustronnych stosunków w dziedzinie rybołówstwa z innymi państwami trzecimi i z regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem oraz zapewnia spójność ze swoją polityką w innych dziedzinach, w szczególności w zakresie stosunków zewnętrznych, zatrudnienia, środowiska, handlu, rozwoju oraz badań naukowych i innowacyjności;

d)	zapewnia, by TAC i inne środki funkcjonalnie z nimi związane były ustalane w sposób zgodny z umową o handlu i współpracy i w pełni uwzględniały wszelkie środki lub wytyczne ustanowione przez Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa;

dąży do wspólnego określenia TAC zgodnie z celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), którym jest zapewnienie długoterminowego ekologicznego charakteru działań w obszarze rybołówstwa oraz zarządzanie tymi działaniami w sposób zgodny z celami polegającymi na uzyskaniu korzyści gospodarczych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia, w tym z podstawowym celem ochrony we WPRyb, a mianowicie MSY, jak również z mającymi zastosowanie planami wieloletnimi;

f)	dąży do działania w zgodzie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru WPRyb;

g)	dąży do zapewnienia dla floty unijnej niedyskryminacyjnego dostępu w oparciu o takie same zasady i normy jak w obowiązującym prawie Unii;

h)	dąży do ustalenia terminów dotyczących rocznych konsultacji w sprawie uprawnień do połowów;

i)	dąży do zapewnienia spójności z unijnym prawodawstwem w dziedzinie środowiska, w szczególności z dyrektywą 2008/56/WE oraz z innymi politykami Unii.

2. KIERUNKI DZIAŁANIA

Unia dokłada wszelkich starań, aby osiągnąć ze Zjednoczonym Królestwem porozumienie w sprawie uprawnień do połowów (TAC i środki funkcjonalnie z nimi związane), w oparciu o podejście przedstawione poniżej.

Czyniąc to, Komisja ściśle współpracuje z Radą podczas corocznych konsultacji, aby:

a)	dążyć do ustalenia TAC w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe w celu osiągnięcia współczynnika eksploatacji na poziomie MSY;

b)	dążyć do ustalenia TAC w ramach podejścia ostrożnościowego do połowów, w przypadku gdy takie opinie naukowe dotyczące współczynnika eksploatacji na poziomie MSY nie są dostępne;

c)	dążyć do zapobieżenia nadmiernej eksploatacji odpowiednich stad poprzez ustalenie TAC na poziomie podobnym do wcześniejszych lat, kiedy opinie naukowe nie były dostępne;

dążyć do połączenia różnych opinii naukowych dotyczących ustalenia TAC, w tym w których opinia łączy MSY z opinią wydaną z zachowaniem zasady ostrożności, w odniesieniu do TAC, dla których istnieje rozbieżność między obszarem objętym opinią a obszarem zarządzania lub gdzie TAC dotyczą więcej niż jednego gatunku oraz szukać właściwego sposobu uwzględnienia opinii przy ustalaniu TAC dla rajokształtnych;

dążyć do ustalenia TAC zgodnie z oceną MSY i opinią dotyczącą FMSY zgodnie z celem WPRyb dotyczącym MSY i mającymi zastosowanie planami wieloletnimi; w przypadku gdy w planach wieloletnich przewidziano wykorzystanie przedziałów FMSY zapewnionych przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES), Unia powinna dążyć do wykorzystania tych ustaleń, jeżeli zostały spełnione warunki określone w planach wieloletnich;

dążyć do ustalenia TAC w oparciu o podejście ostrożnościowe odpowiadające głównej opinii w dokumencie ICES zawierającym zalecenia wraz z opinią ostrożnościową w odniesieniu do: (i) stad stanowiących przyłów (w ramach planów wieloletnich); (ii) stad docelowych (w ramach planów wieloletnich), w przypadku których ICES przedstawia jedynie opinię wydaną z zachowaniem zasady ostrożności; oraz (iii) TAC objętych wieloletnimi opiniami wydanymi z zachowaniem zasady ostrożności, w przypadku których należy dążyć do stabilności;

dążyć do uwzględnienia trudności związanych z połowami wszystkich stad w połowach wielogatunkowych na poziomie MSY w tym samym czasie, a w szczególności tam, gdzie bardzo trudno jest uniknąć zjawiska gatunków dławiących, w tym TAC gatunków, co do których doradzany jest połów zerowy gatunków docelowych lub TAC przyłowu; Unia powinna dążyć, tam gdzie jest to stosowne w ramach planów wieloletnich, do uzupełnienia poziomu TAC środkami naprawczymi w odpowiednich basenach morskich;

h)	dążyć do ustalenia TAC do celów naukowych lub do celów monitorowania, tak by był on zgodny z opinią naukową;

i)	dążyć do spójności z mającym zastosowanie prawem Unii w odniesieniu do konkretnych gatunków i stad;

j)	dążyć do osiągnięcia konwergencji w odniesieniu do gatunków, w przypadku których połowy mają zostać zakazane w oparciu o opinie naukowe, obejmujące ogólny zakaz połowów rekinów głębinowych;

dążyć do uzgodnienia podejścia dotyczącego metody i stosowania korekt uzgodnionych TAC po zastosowaniu wyłączeń z obowiązku wyładunku (wyłączeń de minimis i z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do obowiązku wyładunku wszystkich połowów); Unia powinna dążyć do jak najwyższego poziomu uzgodnionych podejść w odniesieniu do takich wyłączeń w sposób spójny z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

l)	dążyć do uzgodnienia podejścia dotyczącego ochrony północnego stada labraksa w oparciu o opinię naukową ICES;

m)	dążyć do uzgodnienia innych środków funkcjonalnie związanych z TAC, w szczególności w odniesieniu do istniejących specjalnych warunków i elastyczności między obszarami, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, w szczególności jego art. 15 ust. 8 i 9;

dążyć do określenia, w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe i zgodnie z art. 499 ust. 4 umowy o handlu i współpracy, stad, które należy uważać za „stada specjalne” do celów ustalania tymczasowych TAC w przypadku, gdy coroczne konsultacje nie mogą zostać zakończone w terminie zgodnie z art. 498 ust. 2 umowy o handlu i współpracy;

o)	dążyć do uzgodnienia wspólnych wniosków kierowanych do ICES, w przypadku gdy zostanie stwierdzona potrzeba uzyskania dodatkowych opinii;

p)	dążyć do zapewnienia, aby poziomy TAC, zgodnie z opinią naukową, były ustalane na czas przed rozpoczęciem roku połowowego w odniesieniu do dobijaka, szprota i okowiela w Morzu Północnym, w przypadku których rok połowowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym;

q)	dążyć do kontynuacji istniejącego tymczasowego mechanizmu wymiany kwot, dopóki Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa nie ustanowi stałego mechanizmu.

26.10.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 378/12

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/1876

z dnia 20 października 2021 r.

w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2019

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (1), w szczególności jego art. 19 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE (2) ustanowiono roczne limity emisji dla każdego państwa członkowskiego na każdy rok w okresie 2013–2020 oraz mechanizm corocznej oceny zgodności z tymi limitami. Roczne limity emisji państw członkowskich, wyrażone w tonach ekwiwalentu CO2, zawarte są w decyzji Komisji 2013/162/UE (3). Dostosowania rocznych limitów emisji dla każdego państwa członkowskiego określono w decyzji wykonawczej Komisji 2013/634/UE (4).

(2)

W art. 19 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 określono procedurę przeglądu wykazów emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich do celów oceny zgodności z decyzją nr 2009/406/WE. Roczny przegląd, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, został sporządzony w oparciu o dane dotyczące emisji w 2019 r., przekazane Komisji w marcu 2021 r. zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozdziale III rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 749/2014 (5) i w załączniku XVI do tego rozporządzenia.

(3)

Łączne emisje gazów cieplarnianych objęte decyzją nr 2009/406/WE, przypadające na poszczególne państwa członkowskie za rok 2019, powinny zostać określone z uwzględnieniem korekt technicznych i zaktualizowanych szacunków obliczonych podczas rocznego przeglądu, zawartych w końcowych sprawozdaniach z przeglądu zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 749/2014.

(4)

Niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania, aby zapewnić jej zgodność z przepisami art. 19 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, które określają datę publikacji niniejszej decyzji jako dzień rozpoczynający czteromiesięczny okres, podczas którego państwa członkowskie mogą korzystać z mechanizmów elastyczności na podstawie decyzji nr 2009/406/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Całkowita suma emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją nr 2009/406/WE, przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2019, wynikająca ze skorygowanych danych z wykazów po zakończeniu rocznego przeglądu, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, jest określona w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13.

(2) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

(3) Decyzja Komisji 2013/162/UE z dnia 26 marca 2013 r. określająca roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE (Dz.U. L 90 z 28.3.2013, s. 106).

(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2013/634/UE z dnia 31 października 2013 r. dotycząca dostosowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE (Dz.U. L 292 z 1.11.2013, s. 19).

(5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 749/2014 z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie struktury, formatu, procesu przekazywania i przeglądu informacji zgłaszanych przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 203 z 11.7.2014, s. 23).

ZAŁĄCZNIK

Państwo członkowskie	Emisje gazów cieplarnianych za 2019 r. objęte decyzją nr 2009/406WE (w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla)
Belgia	72 013 554
Bułgaria	25 814 515
Czechy	60 543 276
Dania	32 050 593
Niemcy	444 262 722
Estonia	6 208 760
Irlandia	45 579 575
Grecja	44 744 947
Hiszpania	201 878 747
Francja	336 358 317
Chorwacja	16 058 241
Włochy	274 938 773
Cypr	4 377 563
Łotwa	8 650 111
Litwa	14 298 998
Luksemburg	9 239 043
Węgry	44 894 942
Malta	1 427 261
Niderlandy	97 096 843
Austria	50 218 754
Polska	209 084 930
Portugalia	41 527 062
Rumunia	75 211 340
Słowenia	10 809 900
Słowacja	20 087 964
Finlandia	29 643 287
Szwecja	31 679 703
Zjednoczone Królestwo	329 100 245

26.10.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 378/15

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/1877

z dnia 22 października 2021 r.

w sprawie ram środków na rzecz włączenia w odniesieniu do programów Erasmus+ oraz „Europejski Korpus Solidarności” na lata 2021–2027

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 165 ust. 4 i art. 166 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/817 z dnia 20 maja 2021 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia i szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1288/2013 (1), w szczególności jego art. 15

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/888 z dnia 20 maja 2021 r. ustanawiające program „Europejski Korpus Solidarności” oraz uchylające rozporządzenia (UE) 2018/1475 i (UE) nr 375/2014 (2), w szczególności jego art. 16 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rada Europejska wielokrotnie wspominała o potrzebie wzmocnienia i rozszerzenia programu Erasmus+. Ponadto w ramach konsultacji dotyczących śródokresowej oceny programu Erasmus+ (2014–2020) ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 (3) oraz programu, który miałby zastąpić ten program (4), stwierdzono potrzebę zachowania ciągłości zakresu, architektury i mechanizmów realizacji programu Erasmus+. Jednocześnie stwierdzono potrzebę wprowadzenia szeregu usprawnień, takich jak uczynienie programu Erasmus+ bardziej sprzyjającym włączeniu społecznemu, prostszym i łatwiejszym w zarządzaniu dla beneficjentów.

(2)

Zarówno w rozporządzeniu w sprawie Erasmus+, jak i rozporządzeniu w sprawie programu „Europejski Korpus Solidarności” przewidziano opracowanie przez Komisję ram środków na rzecz włączenia osób o mniejszych szansach (5). Biorąc pod uwagę podobieństwa programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności w odniesieniu do niektórych grup docelowych, do których są skierowane (osoby o mniejszych szansach w programie Erasmus+ i osoby młode o mniejszych szansach w programie „Europejski Korpus Solidarności”), wspólny charakter struktur wykonawczych obu programów oraz podobieństwa w strukturze finansowania, należy ustanowić wspólne ramy środków na rzecz włączenia.

(3)

Ramy środków na rzecz włączenia powinny uwzględniać obszary interwencji na rzecz zaradzenia wyzwaniom ogólnoświatowym określone w pkt 4 załącznika III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947 (6), a także plan prac Unii Europejskiej w dziedzinie sportu na lata 2021–2024. Organizacje, takie jak podmioty otrzymujące dotacje w ramach programów, mają do odegrania kluczową rolę pod względem urzeczywistnienia włączenia, w szczególności pod względem rozwoju organizacyjnego, nabywania i budowania większej zdolności w zakresie realizacji projektów dotyczących włączenia i wymagań dotyczących dostępności, promowania włączenia w całej organizacji, a także pod względem działań informacyjnych i wsparcia skierowanych do uczestników przed rozpoczęciem projektu, w czasie jego realizacji i po jego zakończeniu.

(4)

W niektórych przypadkach osoby o mniejszych szansach rzadziej uczestniczą w przedmiotowych programach z powodów finansowych, czy to ze względu na swoją sytuację ekonomiczną, czy też ze względu na wyższe koszty uczestnictwa wynikające z ich szczególnej sytuacji, co dotyczy często osób z niepełnosprawnościami. W takich przypadkach ich uczestnictwo mogłoby zostać ułatwione poprzez ukierunkowane wsparcie finansowe.

(5)	Brak świadomości dostępności środków przeznaczonych dla osób o mniejszych szansach może prowadzić do mniejszego udziału tych grup docelowych. Konieczne jest zwiększenie wysiłków, aby podnieść poziom ich świadomości i wiedzy na temat istniejących możliwości i sposobów uzyskania do nich dostępu.

(6)

Zachęca się organizacje do traktowania włączenia i różnorodności zgodnie ze swoimi potrzebami i z potrzebami swojej społeczności. Personel zajmujący się konkretnie kwestiami włączenia i różnorodności oraz uczestnikami o mniejszych szansach w swoich organizacjach może korzystać ze współpracy z personelem innych organizacji, aby wspierać osoby o mniejszych szansach. Mogą prowadzić różne formy wsparcia, takie jak sesje szkoleniowe, doświadczenia związane z wzajemnym uczeniem się i możliwości obserwacji pracy, co ma im pomóc w zwiększaniu swoich zdolności w tym zakresie.

(7)	Zdecydowane wspierające podejście do uczestników o mniejszych szansach ma kluczowe znaczenie dla pomocy w usuwaniu przeszkód uniemożliwiających im pełne uczestnictwo w programach.

(8)

Włączenie i różnorodność stanowią część kryteriów wyboru wniosków o finansowanie i alokacji wsparcia finansowego. Projektom o wysokiej jakości, w których w sposób aktywny uwzględniono włączenie i różnorodność, i które angażują uczestników o mniejszych szansach, należy przyznać priorytet w procesie przyznawania dofinansowania.

(9)

Do osób o mniejszych szansach należy dotrzeć w ich własnym otoczeniu dzięki dostosowaniu podejścia do ich szczególnych potrzeb informacyjnych i w zakresie dostępności. Ważnym czynnikiem skutecznego docierania z informacjami do niedostatecznie reprezentowanych grup jest współpraca z zainteresowanymi stronami pracującymi z tymi grupami docelowymi oraz zaangażowanie użytkowników na szczeblu lokalnym i regionalnym.

(10)	Specjalne działania monitorujące, wykorzystujące zestaw konkretnych wskaźników powinny zapewnić dane jakościowe i ilościowe, aby stopniowo wspierać w jeszcze bardziej strategiczny i ukierunkowany sposób wykorzystanie budżetu dostępnego w ramach programów.

(11)	Środki na rzecz włączenia mogą już funkcjonować w kontekście krajowym. Komplementarność i synergie ze środkami wprowadzonymi w życie niniejszymi ramami mogą przyczynić się do wywarcia większego wpływu przez docieranie do uczestników o mniejszych szansach i wspieranie ich.

(12)

Niniejsza decyzja oraz plany działania zapewniające włączenie nie powinny naruszać praw podstawowych i powinny być zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (7). Powinny one również zapewniać pełne poszanowanie prawa do niedyskryminacji i promować stosowanie art. 21 Karty.

(13)

Podmioty zaangażowane w proces podnoszenia poziomu włączenia społecznego i różnorodności w ramach programu Erasmus+ i programu „Europejski Korpus Solidarności” są zróżnicowane i przyczyniają się do opracowania pomysłów oraz nowych lub ulepszonych mechanizmów, a także działają jako kluczowi propagatorzy starań na rzecz włączenia i różnorodności,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

1. Niniejszą decyzją ustanawia się ramy środków na rzecz włączenia dla programów Erasmus+ oraz „Europejski Korpus Solidarności” na okres obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027.

2. Określono w niej cele ram oraz działania i mechanizmy, które należy wdrożyć.

Artykuł 2

Cele ram środków na rzecz włączenia

1. Ogólnym celem ram środków na rzecz włączenia jest ułatwienie dostępu do programu Erasmus+ i programu „Europejski Korpus Solidarności” osobom o mniejszych szansach, zapewnienie wprowadzenia środków mających na celu usunięcie przeszkód, które mogą uniemożliwić taki dostęp, oraz stworzenie podstawy dalszych wytycznych dotyczących wdrażania, jak określono w załączniku. Zgodnie z zasadą, że programy muszą być dostępne dla wszystkich bez względu na bariery, jakie ludzie mogą napotkać, celem jest niepozostawienie nikogo samemu sobie i wspieranie bardziej integracyjnych społeczeństw.

2. Ramy środków na rzecz włączenia mają cztery cele szczegółowe:

a)	uwzględnienie włączenia społecznego i różnorodności jako priorytetu przekrojowego oraz zasady przewodniej;

b)	zapewnienie uwzględnienia elementów i mechanizmów sprzyjających włączeniu społecznemu w projekcie programów oraz w budżecie przeznaczonym na działania prowadzone w jego ramach, a także dopilnowanie, aby na wszystkich etapach zarządzania programami uwzględniano kwestie włączenia i różnorodności;

c)	wypracowanie wspólnego zrozumienia pojęcia osób, które można uznać za mające mniejsze szanse, i wspieranie pozytywnego podejścia do różnorodności;

d)	wspieranie organizacji będących beneficjentami w opracowywaniu większej liczby wysokiej jakości projektów dotyczących włączenia i różnorodności oraz w opracowywaniu i wdrażaniu projektów w sposób bardziej sprzyjający włączeniu i różnorodności.

3. W załączniku do niniejszej decyzji uwzględniono niewyczerpujący wykaz działań, które Komisja podjęła i podejmie w celu zapewnienia wytycznych dotyczących wdrażania środków na rzecz włączenia w programach Erasmus+ i „Europejski Korpus Solidarności”.

ROZDZIAŁ II

ŚRODKI NA RZECZ WŁĄCZENIA

Artykuł 3

Formy uczenia się

Programy oferują elastyczne i dostępne formy uczenia się, aby umożliwić dotarcie do dużych grup docelowych, a tym samym jeszcze bardziej włączyć osoby o mniejszych szansach w działania w zakresie kształcenia i szkolenia, aktywność młodzieży, działalność sportową i solidarnościową.

Artykuł 4

Wsparcie uczestników o mniejszych szansach

Udostępnia się i odpowiednio finansuje mechanizmy mające na celu odpowiednie przygotowanie i wsparcie uczestników o mniejszych szansach przed rozpoczęciem udziału w programach, w czasie ich realizacji i po ich zakończeniu, takie jak wizyty przygotowawcze, wsparcie językowe, wzmocniona opieka mentorska i coaching.

Artykuł 5

Wsparcie na rzecz organizacji

Wprowadza się mechanizmy służące:

wspieraniu organizacji w urzeczywistnianiu włączenia społecznego, szczególnie w zakresie rozwoju organizacyjnego, dostępności i kontaktów z uczestnikami o mniejszych szansach przed rozpoczęciem realizacji projektu, w czasie jego realizacji i po jego zakończeniu. Mogą one przybrać formę działań wspierających na rzecz pracowników zajmujących się konkretnie włączeniem i różnorodnością w organizacjach, takich jak szkolenia i możliwości tworzenia sieci kontaktów w konkretnych dziedzinach, współpracy w celu wspierania osób o mniejszych szansach i zapewniania sprzyjających włączeniu procedur wyboru;

b)	wspieraniu organizacji w pełnieniu ich kluczowej roli polegającej na docieraniu do potencjalnych uczestników o mniejszych szansach i podnoszeniu ich świadomości różnych możliwości i mechanizmów wsparcia, jakie są im oferowane w ramach programów.

Artykuł 6

Wsparcie finansowe

1. W ramach programów zapewnia się odpowiedni poziom wsparcia finansowego uczestników o mniejszych szansach, co sprzyja eliminowaniu barier, które uniemożliwiają im udział w działaniach realizowanych w ramach programu na takich samych zasadach jak rówieśnicy. Dotyczy to także uwzględnienia najbardziej odpowiednich mechanizmów udzielania takiego wsparcia.

2. W ramach programów udostępnia się zwiększone wsparcie finansowe na rzecz organizacji pracujących z uczestnikami o mniejszych szansach, uznając dodatkowe starania podejmowane w celu skutecznego zaangażowania tych grup docelowych w działania realizowane w ramach projektu.

Artykuł 7

Proces wyboru

W procesie przyznawania dotacji pierwszeństwo mogą otrzymywać projekty wysokiej jakości, w ramach których prowadzone są aktywne działania na rzecz włączenia i zaangażowania uczestników o mniejszych szansach.

Artykuł 8

Przyjazne dla użytkownika dokumenty programu

W ramach programów zapewnia się, aby wnioski i dokumenty referencyjne były przyjazne dla użytkownika, dostępne i możliwe do uzyskania w różnych językach. W celu wspierania potrzeb osób o mniejszych szansach dokumenty te powinny charakteryzować się przejrzystą strukturą i prostym językiem.

Artykuł 9

Działania szkoleniowe

W ramach programów można zapewnić dofinansowanie na potrzeby działań szkoleniowych mające na celu włączenie osób o mniejszych szansach m.in. dla ekspertów, praktyków, pracowników organizacji i uczestników. Te działania szkoleniowe mają na celu stworzenie możliwości wymiany najlepszych praktyk, budowanie kompetencji i zachęcanie do innowacyjnych pomysłów dotyczących środków na rzecz włączenia.

Artykuł 10

Podejście wspierające

Programy zapewniają jakościowe wsparcie środków na rzecz włączenia za pośrednictwem agencji narodowych programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności oraz Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA), a także poprzez struktury takie jak centra zasobów SALTO w zakresie włączenia i różnorodności.

Artykuł 11

Działania komunikacyjne

W przypadku każdej kategorii uczestników o mniejszych szansach konieczne może być przekazywanie informacji i podnoszenie świadomości w zakresie możliwości oferowanych przez programy oraz mechanizmy wsparcia włączenia społecznego, a także dostosowanie ich do kontekstu krajowego i sektorowego. Aby to osiągnąć, organizacje wdrażające zachęca się do przekazywania odpowiednich i dostępnych materiałów informacyjnych, ustanawiania różnych kanałów prowadzenia działań środowiskowych i informacyjnych, wymiany najlepszych praktyk oraz aktywnego docierania do organizacji prowadzących działalność w dziedzinach związanych z włączeniem społecznym i różnorodnością oraz nawiązywania z nimi kontaktów. Zadania te będą prowadzone w szczególności przez agencje narodowe Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności. Aby wesprzeć realizację tych zadań, agencje narodowe wyznaczają urzędników ds. włączenia i różnorodności.

ROZDZIAŁ III

MONITOROWANIE I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Artykuł 12

Działania w zakresie monitoringu

1. W czasie realizacji programów gromadzone są odpowiednie dane, w szczególności przez Komisję oraz agencje narodowe programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności oraz EACEA, za pośrednictwem różnych źródeł, takich jak narzędzia informatyczne wspierające realizację programów lub ankiety prowadzone wśród uczestników.

2. Zadania związane z monitorowaniem będą wykonywane przez Komisję przy wsparciu agencji narodowych programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności oraz EACEA, a także z wykorzystaniem analizy ad hoc, przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązujących przepisów i procedur w zakresie ochrony danych dotyczących przetwarzania danych wrażliwych.

Artykuł 13

Plany działania na rzecz włączenia

1. W oparciu o niniejsze ramy środków na rzecz włączenia agencje narodowe programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności opracowują – jako integralną część swoich programów prac – plany działania na rzecz włączenia, uwzględniając w sposób szczególny konkretne wyzwania związane z dostępem do programów w kontekście krajowym. Będą one regularnie składały Komisji sprawozdania w sprawie postępów poczynionych przy wdrażaniu ich planu działania na rzecz włączenia.

2. Komisja regularnie monitoruje realizację tych planów działania na rzecz włączenia.

3. W razie potrzeby Komisja kieruje do agencji narodowych zalecenia i uwagi dotyczące ich planów działania na rzecz włączenia w celu poprawy koncepcji, realizacji i działań następczych w odniesieniu do treści tych planów działania.

Artykuł 14

Sprawozdawczość

Komisja regularnie publikuje sprawozdania z postępów we wprowadzaniu środków na rzecz włączenia, w szczególności w drodze śródokresowej oceny programów i rocznych działań sprawozdawczych.

Artykuł 15

Komplementarność oraz synergie

1. Wdrażając środki na rzecz włączenia, agencje narodowe mogą zapewnić komplementarność z innymi istniejącymi krajowymi środkami na rzecz włączenia, aby zmaksymalizować wpływ tych starań na uczestników o mniejszych szansach.

2. Należy dążyć do synergii z innymi funduszami unijnymi i krajowymi, aby umożliwić większy wpływ i wsparcie w odniesieniu do osób o mniejszych szansach.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 16

Współtworzenie

1. Wdrażanie tych środków w celu zwiększenia poziomu włączenia społecznego i różnorodności w ramach programów odbywa się w duchu współtworzenia, w stałym dialogu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w szczególności z międzynarodowymi i krajowymi organizacjami oraz sieciami prowadzącymi działalność w dziedzinie włączenia społecznego i różnorodności, ekspertami, praktykami i samymi uczestnikami, agencjami narodowymi programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności, EACEA, centrami zasobów SALTO, Komitetem ds. Programu Erasmus+, a także przedstawicielami innych instytucji Unii.

2. Dialog ten może się odbywać w różnych okolicznościach, począwszy od wydarzeń europejskich po działalność grup roboczych ad hoc, ukierunkowane konsultacje oraz możliwości szkolenia i tworzenia sieci kontaktów – odbywające się fizycznie, online albo w trybie hybrydowym.

Artykuł 17

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 października 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 189 z 28.5.2021, s. 1, zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie Erasmus+”.

(2) Dz.U. L 202 z 8.6.2021, s. 32. Zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie programu »Europejski Korpus Solidarności« ”. Ponadto programy Erasmus+ oraz Europejski Korpus Solidarności będą łącznie dalej zwane „programami”.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+” : unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/817 z dnia 20 maja 2021 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia i szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1288/2013 (Dz.U. L 189 z 28.5.2021, s. 1).

(5) Definicje „osób o mniejszych szansach” w art. 2 ust. 25 rozporządzenia w sprawie Erasmus+ i „osób młodych o mniejszych szansach” w art. 2 ust. 4 rozporządzenia w sprawie programu „Europejski Korpus Solidarności” są w dużej mierze identyczne. W niniejszej decyzji będą one również nazywane „uczestnikami o mniejszych szansach”.

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947 z dnia 9 czerwca 2021 r. ustanawiające Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – Globalny Wymiar Europy, zmieniające i uchylające decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601 i rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (Dz.U. L 209 z 14.6.2021, s. 1).

(7) Zwanej dalej „Kartą”.

ZAŁĄCZNIK

Wytyczne dotyczące wprowadzania środków na rzecz włączenia w ramach programu Erasmus+ oraz programu „Europejski Korpus Solidarności”

W porozumieniu z zainteresowanymi stronami Komisja może dalej opracowywać szczegółowe dane dotyczące wdrażania środków na rzecz włączenia określonych w niniejszej decyzji w formie wytycznych dotyczących wprowadzania, które będą opracowywane i aktualizowane przez cały okres trwania programu Erasmus+ i programu „Europejski Korpus Solidarności” na lata 2021–2027.

Poniższe wytyczne mogą być opracowywane i stopniowo doskonalone w ramach zwykłego cyklu życia programu:

dokumenty referencyjne dotyczące programu: Komisja może udzielać zainteresowanym stronom wytycznych dotyczących sposobów wdrażania środków na rzecz włączenia i różnorodności w dokumentach takich jak zaproszenie do składania wniosków i przewodnikach po programach, w wytycznych dla ekspertów oceniających wnioski dotyczące projektów, a także w formularzach wniosków i innych dokumentach technicznych, takich jak strategia na rzecz włączenia społecznego i różnorodności (1);

działania prowadzone w ramach zarządzania agencjami narodowymi Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności: w ramach procesu okresowej oceny agencje narodowe przekazują informacje na temat wpływu ich planów krajowych w dziedzinie włączenia społecznego i różnorodności oraz sposobu, w jaki przyczyniają się one do realizacji ogólnych celów programów w zakresie włączenia i różnorodności na szczeblu Unii;

materiały informacyjne oraz strategiczne wytyczne: oprócz dokumentów referencyjnych dotyczących programu Komisja może opracować dalsze wytyczne zawierające przydatne zalecenia, informacje na temat osiągniętych sukcesów i dobre praktyki, skierowane do agencji narodowych Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności oraz Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA), organizacji beneficjentów i potencjalnych uczestników o mniejszych szansach w celu jakościowego wsparcia wdrażania środków na rzecz włączenia społecznego i różnorodności, a także w celu podniesienia świadomości poszczególnych oferowanych możliwości. Te materiały i wytyczne są opracowywane we współpracy z odpowiednimi zainteresowanymi stronami w tej dziedzinie.

W stosownych przypadkach Komisja, przy wsparciu odpowiednich struktur wykonawczych, zapewnia szeroki zasięg materiałów, o których mowa w pkt 3 akapitu drugiego. Odbywa się to za pośrednictwem specjalnych stron internetowych, kanałów mediów społecznościowych i innych form komunikacji, w duchu zapewnienia widoczności i świadomości wśród potencjalnych beneficjentów i uczestników o mniejszych szansach, jak również w celu promowania czynnego zaangażowania tych potencjalnych beneficjentów i uczestników o mniejszych szansach w proces współtworzenia bardziej integracyjnych i zróżnicowanych programów Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności.

(1) https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/resources/implementation-guidelines-erasmus-and-european-solidarity-corps-inclusion-and-diversity_pl

26.10.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 378/22

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/1878

z dnia 25 października 2021 r.

w sprawie wyznaczenia Rejestru domeny najwyższego poziomu .eu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/517 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie wdrażania i funkcjonowania Domeny Najwyższego Poziomu .eu, zmiany i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 733/2002 oraz uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2004 (1), w szczególności jego art. 8,

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1083 z dnia 14 maja 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/517 poprzez ustanowienie kryteriów kwalifikowalności i wyboru oraz procedurę wyznaczania Rejestru nazwy domeny najwyższego poziomu .eu, w szczególności jego art. 9 ust. 3 (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Komisja wyznacza Rejestr, któremu powierzono organizację domeny najwyższego poziomu .eu oraz administrowanie i zarządzanie tą domeną na podstawie otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej procedury wyboru. Procedura wyboru ma zostać zorganizowana przez Komisję w dwóch etapach, przy czym Komisja ma najpierw ocenić kwalifikowalność wnioskodawców, a następnie ustalić ranking kwalifikujących się wnioskodawców na podstawie kryteriów wyboru określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/1083.

(2)

Obecna umowa między Komisją a Rejestrem dotycząca organizacji domeny najwyższego poziomu .eu oraz administrowania i zarządzania nią została podpisana w dniu 10 października 2014 r. na okres pięciu lat, a następnie w 2019 r. została przedłużona o kolejne trzy lata. Umowa wygasa z dniem 12 października 2022 r.

(3)

W dniu 1 marca 2021 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zaproszenie do wyboru Rejestru domeny najwyższego poziomu .eu (2021-026011), zapraszając do składania wniosków organizacje, które chcą się podjąć organizacji domeny najwyższego poziomu .eu oraz zarządzania i administrowania tą domeną.

(4)	Zaproszenie zostało zamknięte w dniu 18 maja 2021 r. Wpłynęło pięć wniosków.

(5)

Na pierwszym etapie procedury wyboru Komisja oceniła brak kryteriów wykluczenia oraz to, czy wnioskodawcy spełniają kryteria kwalifikowalności. Cztery wnioski uznano za kwalifikowalne. Lista kwalifikujących się wnioskodawców została opublikowana w dniu 9 lipca 2021 r., a Komisja poinformowała każdego wnioskodawcę o wynikach pierwszego etapu postępowania.

(6)

Na drugim etapie procedury Komisja oceniła kwalifikujących się wnioskodawców i ustaliła ranking na podstawie kryteriów wyboru. Komisja rozpatrzyła wnioski i sporządziła kartę oceny zawierającą indywidualne oceny każdego z wniosków. Jakość wniosków oceniono, zgodnie z sekcją 3.2 zaproszenia, biorąc pod uwagę zaproponowaną jakość usług, odpowiedni poziomem zasobów ludzkich i technicznych zaproponowanych do realizacji zadań Rejestru oraz zdolność finansową i zdolność do przestrzegania przepisów zaproponowaną do realizacji zadań Rejestru. Podczas analizy wniosków Komisja otrzymała wsparcie od niezależnych ekspertów zewnętrznych.

(7)

Komisja ustaliła ranking wnioskodawców. Jako następny Rejestr domen najwyższego poziomu .eu należy wyznaczyć kandydata, który zajął pierwsze miejsce – Europejski Rejestr Domen Internetowych (EURid) – i zaprosić go do rozpoczęcia negocjacji w celu podpisania umowy zgodnie z zaproszeniem do składania ofert. Umowa taka podlega zasadom określonym w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/857 (3).

(8)	Zgodnie z art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/1083, w przypadku gdy negocjacje dobiegną końca bez zawarcia umowy między zwycięskim kandydatem a instytucją zamawiającą, Komisja wyznacza jako Rejestr następnego wnioskodawcę w rankingu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Europejski Rejestr Domen Internetowych (EURid) jest Rejestrem domen najwyższego poziomu .eu, któremu powierzono organizację domeny najwyższego poziomu .eu oraz zarządzanie i administrowanie tą domeną zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/517 i z zastrzeżeniem przepisów art. 2.

Artykuł 2

Europejski Rejestr Domen Internetowych (EURid) jest proszony o zawarcie umowy określającej warunki, na jakich Komisja nadzoruje organizację domeny najwyższego poziomu .eu oraz administrowanie i zarządzanie tą domeną przez Rejestr, zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2019/517.

W przypadku gdy negocjacje w sprawie umowy między Europejskim Rejestrem Domen Internetowych (EURid) a Komisją dobiegną końca bez zawarcia umowy, Komisja wyznaczy jako Rejestr następnego wnioskodawcę w rankingu zgodnie z art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/1083.

Umowa koncesji na usługi obowiązuje początkowo przez pięć lat i może zostać przedłużona jednorazowo o dodatkowy okres wynoszący maksymalnie pięć lat.

Artykuł 3

Decyzja wykonawcza Komisji 2014/207/UE (4) traci moc.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 października 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 91 z 29.3.2019, s. 25.

(2) Dz.U. L 239 z 24.7.2020, s. 1.

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/857 z dnia 17 czerwca 2020 r. określające zasady, jakie należy zawrzeć w umowie między Komisją Europejską a Rejestrem domeny najwyższego poziomu .eu zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/517 (Dz.U. L 195 z 19.6.2020, s. 52).

(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/207/UE z dnia 11 kwietnia 2014 r. w sprawie wyznaczenia rejestru domeny najwyższego poziomu.eu (Dz.U. L 109 z 12.4.2014, s. 41).

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 378

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 64 26 października 2021

Spis treści		I Akty ustawodawcze	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1873 z dnia 20 października 2021 r. w sprawie przedłużenia czasu trwania wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin w odniesieniu do odmian gatunku Asparagus officinalis L. oraz grup gatunków kwiatów cebulowych, krzewów owocowych i krzewów ozdobnych	1

	II Akty o charakterze nieustawodawczym
	ROZPORZĄDZENIA
*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1874 z dnia 25 października 2021 r. w sprawie sprostowania niemieckich wersji językowych rozporządzenia Komisji (UE) 2018/395 ustanawiającego szczegółowe przepisy dotyczące eksploatacji balonów, a także licencjonowania załóg lotniczych balonów oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1976 ustanawiającego szczegółowe przepisy dotyczące eksploatacji szybowców, a także licencjonowania załóg lotniczych szybowców	4
	DECYZJE
*	Decyzja Rady (UE) 2021/1875 z dnia 22 października 2021 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach corocznych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem w celu uzgodnienia całkowitych dopuszczalnych połowów	6
*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1876 z dnia 20 października 2021 r. w sprawie emisji gazów cieplarnianych objętych decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE przypadających na poszczególne państwa członkowskie za rok 2019	12
*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1877 z dnia 22 października 2021 r. w sprawie ram środków na rzecz włączenia w odniesieniu do programów Erasmus+ oraz Europejski Korpus Solidarności na lata 2021–2027 ( 1 )	15
*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1878 z dnia 25 października 2021 r. w sprawie wyznaczenia Rejestru domeny najwyższego poziomu .eu ( 1 )	22