ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 210 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 64 |
Spis treści |
|
II Akty o charakterze nieustawodawczym |
Strona |
|
|
ROZPORZĄDZENIA |
|
|
* |
||
|
|
DECYZJE |
|
|
* |
||
|
* |
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/945 z dnia 10 czerwca 2021 r. w sprawie zgłoszonego przez Rumunię projektu zarządzenia dotyczącego informacji na temat świeżości ryb (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 4052) ( 1 ) |
|
|
|
ZALECENIA |
|
|
* |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
14.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 210/1 |
ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2021/943
z dnia 14 maja 2021 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/534 w sprawie sprawozdawczości dotyczącej nadzorczych informacji finansowych (EBC/2021/24)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 5 lit. d) i art. 10,
uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (2), w szczególności art. 21 ust. 1, art. 140 i art. 141 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Komisja Europejska, na podstawie projektu wykonawczych standardów technicznych przedłożonego przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), przyjęła niedawno rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/451 (3), które uchyla i zastępuje rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 (4). |
(2) |
Ponieważ rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/534 (EBC/2015/13) (5) (zwane dalej „rozporządzeniem FINREP”) przewiduje stosowanie do jego celów wzorów sprawozdawczych opracowanych przez EUNB i zawartych w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 680/2014, zawarte w rozporządzeniu FINREP odniesienia do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014 należy odpowiednio zaktualizować. Należy również uwzględnić inne zmiany, które wymagają aktualizacji odesłań do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 w celu zapewnienia spójności rozporządzenia FINREP z mającym zastosowanie rozporządzeniem wykonawczym Komisji. Zmiany te obejmują zmiany w nazewnictwie i strukturze niektórych wzorów sprawozdawczych w załącznikach do rozporządzenia FINREP dostosowujące je do nazewnictwa i struktury wzorów w załącznikach do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451. |
(3) |
W dniu 20 maja 2019 r. Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły rozporządzenie (UE) 2019/876 (6) zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7). Dlatego też należy odpowiednio zaktualizować zawarte w rozporządzeniu FINREP odniesienia do rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
(4) |
Dla zagwarantowania pewności prawa konieczne jest, aby zmiany w odniesieniach miały zastosowanie od dnia, w którym traci moc rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem mieć zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451, tj. od dnia 28 czerwca 2021 r. |
(5) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2015/534 (EBC/2015/13), |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany
W rozporządzeniu (UE) 2015/534 (EBC/2015/13) wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
|
2) |
art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 Format i częstotliwość sprawozdawczości na zasadzie skonsolidowanej oraz sprawozdawcze daty referencyjne i daty przekazywania danych dla istotnych instytucji kredytowych stosujących MSSF w odniesieniu do sprawozdawczości nadzorczej na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 Zgodnie z art. 430 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 istotne instytucje kredytowe, które stosują MSSF na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 w odniesieniu do sprawozdawczości nadzorczej na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przekazują nadzorcze informacje finansowe na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 11 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.”; |
3) |
art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Format i częstotliwość sprawozdawczości na zasadzie skonsolidowanej oraz sprawozdawcze daty referencyjne i daty przekazywania danych dla istotnych instytucji kredytowych stosujących krajowe standardy rachunkowości na zasadzie skonsolidowanej na podstawie dyrektywy 86/635/EWG Zgodnie z art. 430 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 istotne instytucje kredytowe inne niż te, o których mowa w art. 4, które podlegają krajowym standardom rachunkowości na zasadzie skonsolidowanej na podstawie dyrektywy 86/635/EWG, przekazują nadzorcze informacje finansowe na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 12 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.”; |
4) |
w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:
|
5) |
w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
|
6) |
w art. 8 ust. 4 lit. a) i b) odniesienie do „rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014” zastępuje się odniesieniem do „rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451”; |
7) |
w art. 9 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
|
8) |
w art. 10 ust. 2 odniesienie do „rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014” zastępuje się odniesieniem do „rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451”; |
9) |
w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:
|
10) |
w art. 12 ust. 4 lit. a) i b) odniesienie do „rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014” zastępuje się odniesieniem do „rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451”; |
11) |
w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:
|
12) |
w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:
|
13) |
w art. 15 ust. 4 lit. a) i b) odniesienie do „rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014” zastępuje się odniesieniem do „rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451”; |
14) |
załączniki do rozporządzenia (UE) 2015/534 (EBC/2015/13) podlegają zmianie zgodnie z załącznikiem do niniejszej rozporządzenia. |
Artykuł 2
Przepisy końcowe
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 28 czerwca 2021 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 14 maja 2021 r.
W imieniu Rady Prezesów EBC
Christine LAGARDE
Prezes EBC
(1) Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.
(2) Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1.
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/451 z dnia 17 grudnia 2020 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do sprawozdań nadzorczych instytucji oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 (Dz.U. L 97 z 19.3.2021, s. 1).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1).
(5) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/534 z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie sprawozdawczości dotyczącej nadzorczych informacji finansowych (EBC/2015/13) (Dz.U. L 86 z 31.3.2015, s. 13).
(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1).
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
W załącznikach do rozporządzenia (UE) 2015/534 (EBC/2015/13) wprowadza się następujące zmiany:
1) |
załącznik I otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK I Uproszczona nadzorcza sprawozdawczość finansowa 1. Dla nadzorowanych podmiotów stosujących MSSF zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, jak również dla nadzorowanych podmiotów stosujących krajowe ramy sprawozdawcze w oparciu o dyrektywę 86/635/EWG, które są porównywalne z MSSF, »Uproszczona nadzorcza sprawozdawczość finansowa« obejmuje wzory z załącznika III do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 wskazane w tabeli 1. 2. Dla nadzorowanych podmiotów stosujących krajowe ramy sprawozdawcze w oparciu o dyrektywę 86/635/EWG, innych niż wskazane w ust. 1, »Uproszczona nadzorcza sprawozdawczość finansowa« obejmuje wzory z załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 wskazane w tabeli 2. 2a. Na zasadzie wyjątku od ust. 2 właściwy organ krajowy może zdecydować, aby podmioty, o których mowa w ust. 2, mające siedzibę w jego państwie członkowskim, przekazywały:
3. Informacje z ust. 1 i ust. 2 podaje się zgodnie z instrukcjami wskazanymi w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451. 4. Wzory 17.1, 17.2 i 17.3 w tabeli 1 i 2 przeznaczone są jedynie dla instytucji kredytowych przekazujących dane na zasadzie skonsolidowanej. Wzór 40.1 w tabeli 1 i 2 przeznaczony jest dla instytucji kredytowych przekazujących dane na zasadzie skonsolidowanej i instytucji kredytowych, które nie stanowią części grupy, przekazujących dane na zasadzie indywidualnej. 5. Na potrzeby obliczania progów, o których mowa w części 2 tabeli 1 i 2 niniejszego załącznika, zastosowanie ma drugi akapit art. 5 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.Tabela 1
Tabela 2
|
2) |
załącznik II otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK II Nadmiernie uproszczona nadzorcza sprawozdawczość finansowa 1. Dla nadzorowanych podmiotów stosujących MSSF zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, jak również dla nadzorowanych podmiotów stosujących krajowe ramy sprawozdawcze w oparciu o dyrektywę 86/635/EWG, które są porównywalne z MSSF, »Nadmiernie uproszczona nadzorcza sprawozdawczość finansowa« obejmuje wzory z załącznika III do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 wskazane w tabeli 3.Tabela 3
2. Dla nadzorowanych podmiotów stosujących krajowe ramy sprawozdawcze w oparciu o dyrektywę 86/635/EWG, innych niż wskazane w ust. 1, »Nadmiernie uproszczona nadzorcza sprawozdawczość finansowa« obejmuje wzory z załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 wskazane w tabeli 4.Tabela 4
3. Informacje z ust. 1 i 2 przekazuje się zgodnie z instrukcjami podanymi w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451. 4. Na zasadzie wyjątku od ust. 2 właściwy organ krajowy może zdecydować, aby podmioty, o których mowa w ust. 2, mające siedzibę w jego państwie członkowskim, przekazywały:
|
3) |
załącznik III otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK III Punkty danych nadzorczej sprawozdawczości finansowej 1. Dla nadzorowanych podmiotów stosujących MSSF zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, jak również dla nadzorowanych podmiotów stosujących krajowe standardy rachunkowości w oparciu o dyrektywę 86/635/EWG, które są porównywalne z MSSF, »Punkty danych nadzorczej sprawozdawczości finansowej« obejmują punkty danych z załącznika III do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 wskazane w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. 2. Dla nadzorowanych podmiotów stosujących krajowe standardy rachunkowości w oparciu o dyrektywę 86/635/EWG, innych niż wskazane w ust. 1, »Punkty danych nadzorczej sprawozdawczości finansowej« obejmują punkty danych z załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 wskazane w załączniku V do niniejszego rozporządzenia. 3. Informacje z ust. 1 i 2 przekazuje się zgodnie z instrukcjami podanymi w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451. |
4) |
załącznik IV otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK IV "Punkty danych FINREP" na podstawie MSSF lub krajowych ogólnie przyjętych zasad rachunkowości zgodnych z MSSF
1. Bilans [sprawozdanie z sytuacji finansowej] 1.1 Aktywa
1.2 Zobowiązania
1.3 Kapitał własny
2. Rachunek zysków i strat
5. Podział kredytów i zaliczek nieprzeznaczonych do obrotu według produktów 5.1 Kredyty i zaliczki inne niż aktywa przeznaczone do obrotu, znajdujące się w obrocie lub przeznaczone do sprzedaży według produktów
8. Podział zobowiązań finansowych 8.1 Podział zobowiązań finansowych według produktów i według sektorów kontrahentów
8.2 Podporządkowane zobowiązania finansowe
10. Instrumenty pochodne – z przeznaczeniem do obrotu i zabezpieczenia ekonomiczne
11. Rachunkowość zabezpieczeń 11.1 Instrumenty pochodne – rachunkowość zabezpieczeń: podział według rodzajów ryzyka i według rodzajów zabezpieczeń
18 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych 18.0 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych
18 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych 18.0 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych
19. Informacje na temat ekspozycji restrukturyzowanych
19. Informacje na temat ekspozycji restrukturyzowanych
|
5) |
załącznik V otrzymuje brzmienie: ”ZAŁĄCZNIK V "Punkty danych FINREP" na podstawie krajowych przepisów o rachunkowości
1. Bilans [sprawozdanie z sytuacji finansowej] 1.1 Aktywa
1.2 Zobowiązania
1.3 Kapitał własny
2. Rachunek zysków i strat
5. Podział kredytów i zaliczek nieprzeznaczonych do obrotu według produktów 5.1 Kredyty i zaliczki inne niż aktywa przeznaczone do obrotu, z przeznaczeniem do obrotu i przeznaczone do sprzedaży według produktów
8. Podział zobowiązań finansowych 8.1 Podział zobowiązań finansowych według produktów i według sektorów kontrahentów
8.2 Podporządkowane zobowiązania finansowe
10. Instrumenty pochodne – z przeznaczeniem do obrotu i zabezpieczenia ekonomiczne
11. Rachunkowość zabezpieczeń 11.2 Instrumenty pochodne – rachunkowość zabezpieczeń na podstawie krajowych ogólnie przyjętych zasad rachunkowości: podział według rodzajów ryzyka
18 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych 18.0 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych
18 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych 18.0 Informacje na temat ekspozycji obsługiwanych i nieobsługiwanych
19. Informacje na temat ekspozycji restrukturyzowanych
19. Informacje na temat ekspozycji restrukturyzowanych „
|
DECYZJE
14.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 210/45 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/944
z dnia 3 czerwca 2021 r.
w sprawie przedłużenia terminów zbierania deklaracji poparcia dla niektórych europejskich inicjatyw obywatelskich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1042
(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 3879)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1042 z dnia 15 lipca 2020 r. ustanawiające środki tymczasowe dotyczące terminów mających zastosowanie do etapów zbierania, weryfikacji i badania przewidzianych w rozporządzeniu (UE) 2019/788 w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej w związku z wystąpieniem epidemii COVID-19 (1), w szczególności jego art. 2 ust. 2,
po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Europejskiej Inicjatywy Obywatelskiej ustanowionego na mocy art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788 (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu (UE) 2020/1042 ustanowiono tymczasowe środki w odniesieniu do europejskiej inicjatywy obywatelskiej mające na celu sprostanie wyzwaniom, przed którymi stanęli organizatorzy inicjatyw obywatelskich, administracje krajowe i instytucje unijne po tym, jak w marcu 2020 r. Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła, że epidemia COVID-19 stała się światową pandemią. W miesiącach następujących po tym ogłoszeniu państwa członkowskie wprowadziły środki ograniczające w celu zwalczania kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego. W rezultacie doszło do zamrożenia życia publicznego w prawie wszystkich państwach członkowskich. W związku z tym rozporządzeniem (UE) 2020/1042 przedłużono niektóre terminy określone w rozporządzeniu (UE) 2019/788. |
(2) |
Rozporządzenie (UE) 2020/1042 upoważnia Komisję do dalszego przedłużania okresów zbierania deklaracji o trzy miesiące w pewnych okolicznościach. Warunki wszelkiego dalszego przedłużenia są podobne do tych, które doprowadziły do pierwotnego przedłużenia okresu po wybuchu pandemii COVID-19 w marcu 2020 r., i polegają one na tym, że co najmniej jedna czwarta państw członkowskich lub kilka państw członkowskich reprezentujących ponad 35 % ludności Unii stosuje środki wdrożone w odpowiedzi na pandemię COVID-19, które w znaczący sposób ograniczą możliwości organizatorów w zakresie zbierania deklaracji poparcia w formie papierowej i informowania opinii publicznej o realizowanych przez nich inicjatywach. |
(3) |
Od czasu przyjęcia rozporządzenia (UE) 2020/1042 w lipcu 2020 r. Komisja uważnie śledzi sytuację w państwach członkowskich. |
(4) |
W dniu 17 grudnia 2020 r. (3) oraz ponownie 19 lutego 2021 r. (4) Komisja przedłużyła o kolejne trzy miesiące terminy zbierania deklaracji poparcia dla inicjatyw, w przypadku których zbieranie deklaracji było w toku, po dokonaniu oceny, że spełnione zostały warunki przyznania takiego przedłużenia na mocy rozporządzenia (UE) 2020/1042. Termin zbierania deklaracji dla inicjatyw, w przypadku których okres zbierania deklaracji rozpoczął się w trakcie przedłużenia, został przedłużony proporcjonalnie. |
(5) |
Od 1 lutego 2021 r. w kilku państwach członkowskich sytuacja związana z pandemią COVID-19 nie zmieniła się znacząco. Pod koniec kwietnia 2021 r. w znacznej liczbie państw członkowskich nadal obowiązywały środki ograniczające swobodny przepływ obywateli na ich terytorium mające na celu powstrzymanie lub spowolnienie rozprzestrzeniania się COVID-19. Siedem państw członkowskich zgłosiło, że w dniu 19 kwietnia stosowało krajowe środki izolacji zakazujące lub znacznie ograniczające swobodę przemieszczania się obywateli na terytorium całego kraju, a 12 państw członkowskich zgłosiło stosowanie lokalnych środków izolacji. Te środki izolacji zostały połączone z dodatkowymi środkami o podobnych skutkach ograniczających dla życia publicznego na terytorium tych krajów lub przynajmniej znacznej ich części, włącznie z ograniczeniem dostępu do przestrzeni publicznej, zamknięciem lub ograniczonym otwarciem sklepów, restauracji i pubów, poważnymi ograniczeniami w zakresie zgromadzeń publicznych i spotkań prywatnych oraz wprowadzeniem godziny policyjnej. Połączenie tych środków znacznie ogranicza zdolność organizatorów do zbierania deklaracji poparcia w formie papierowej oraz do informowania społeczeństwa o realizowanych przez nich inicjatywach. Na podstawie obecnie dostępnych informacji prawdopodobne jest, że środki te lub środki o podobnych skutkach będą obowiązywać przez okres co najmniej trzech miesięcy. |
(6) |
Państwa członkowskie, w których wprowadzono takie środki, stanowią co najmniej jedną czwartą państw członkowskich i ponad 35 % ludności Unii. |
(7) |
Dlatego też można stwierdzić, że warunki przedłużenia okresu zbierania deklaracji są spełnione w odniesieniu do pięciu inicjatyw, w przypadku których w dniu 1 maja 2021 r. okres zbierania deklaracji był w toku. Przedmiotowe okresy zbierania deklaracji należy zatem przedłużyć o trzy miesiące. |
(8) |
W dniu 19 lutego 2021 r. Komisja przedłużyła okres zbierania deklaracji dla czternastu inicjatyw. W przypadku dziewięciu inicjatyw dalsze przedłużenie nie jest możliwe, ponieważ w tych przypadkach wykorzystano już maksymalny okres przedłużenia o 12 miesięcy. |
(9) |
W odniesieniu do inicjatyw, w przypadku których okres zbierania deklaracji rozpoczął się między dniem 1 maja 2021 r. a datą przyjęcia niniejszej decyzji, okres zbierania deklaracji należy przedłużyć do dnia 1 sierpnia 2022 r., |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Jeżeli procedura zbierania deklaracji poparcia dla europejskiej inicjatywy obywatelskiej („inicjatywa”) była w toku w dniu 1 maja 2021 r., maksymalny okres zbierania deklaracji poparcia dla tej inicjatywy przedłuża się o trzy miesiące.
2. Jeżeli procedura zbierania deklaracji poparcia dla inicjatywy rozpoczęła się między dniem 1 maja 2021 r. a dniem przyjęcia niniejszej decyzji, okres zbierania deklaracji przedłuża się w odniesieniu do tej inicjatywy maksymalnie do dnia 1 sierpnia 2022 r.
Artykuł 2
Dla poniższych inicjatyw nowe daty końcowe okresów zbierania deklaracji są następujące:
— |
inicjatywa „VOTERS WITHOUT BORDERS, Full Political Rights for EU Citizens” („GŁOSOWANIE BEZ GRANIC, pełne prawa polityczne dla obywateli UE”): 11 czerwca 2022 r.; |
— |
inicjatywa „Start Unconditional Basic Incomes (UBI) throughout the EU” („Wprowadzenie bezwarunkowych dochodów podstawowych w całej UE”): 25 czerwca 2022 r.; |
— |
inicjatywa „Libertà di condividere” („Wolność wymiany”): 1 sierpnia 2022 r.; |
— |
inicjatywa „Right to Cure” („Prawo do terapii”): 1 sierpnia 2022 r.; |
— |
inicjatywa „Civil society initiative for a ban on biometric mass surveillance practices” („Inicjatywa społeczeństwa obywatelskiego na rzecz zakazu praktyk masowej inwigilacji biometrycznej”): 1 sierpnia 2022 r.; |
— |
inicjatywa „Zielone dachy” („Green Garden Roof Tops”): 1 sierpnia 2022 r. |
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do:
— |
grupy organizatorów inicjatywy „GŁOSOWANIE BEZ GRANIC, pełne prawa polityczne dla obywateli UE”; |
— |
grupy organizatorów inicjatywy „Wprowadzenie bezwarunkowych dochodów podstawowych w całej UE”; |
— |
grupy organizatorów inicjatywy „Wolność wymiany”; |
— |
grupy organizatorów inicjatywy „Prawo do terapii”; |
— |
grupy organizatorów inicjatywy „Inicjatywa społeczeństwa obywatelskiego na rzecz zakazu praktyk masowej inwigilacji biometrycznej”; |
— |
grupy organizatorów inicjatywy „Zielone dachy”. |
Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2021 r.
W imieniu Komisji
Věra JOUROVÁ
Wiceprzewodnicząca
(1) Dz.U. L 231 z 17.7.2020, s. 7.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 55).
(3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/2200 z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów zbierania deklaracji poparcia dla niektórych europejskich inicjatyw obywatelskich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1042 (Dz.U. L 434 z 23.12.2020, s. 56)
(4) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/360 z dnia 19 lutego 2021 r. w sprawie przedłużenia terminów zbierania deklaracji poparcia dla niektórych europejskich inicjatyw obywatelskich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1042 (Dz.U. L 69 z 26.2.2021, s. 9)
14.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 210/48 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/945
z dnia 10 czerwca 2021 r.
w sprawie zgłoszonego przez Rumunię projektu zarządzenia dotyczącego informacji na temat świeżości ryb
(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 4052)
(Jedynie tekst w języku rumuńskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (1) z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, w szczególności jego art. 45 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w dniu 18 listopada 2019 r. władze rumuńskie zgłosiły Komisji projekt zarządzenia krajowego w sprawie wymogu, zgodnie z którym podmioty gospodarcze muszą zapewnić informowanie konsumentów o świeżości ryb („projekt zarządzenia”). |
(2) |
Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 określa ogólne zasady, wymogi i zakresy odpowiedzialności dotyczące informacji na temat żywności, a w szczególności etykietowania żywności. W tym względzie w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 wymieniono dane szczegółowe, które należy podawać na środkach spożywczych, zgodnie z art. 10–35 i z zastrzeżeniem przewidzianych w tych artykułach wyjątków. |
(3) |
Art. 39 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 stanowi, że poza obowiązkowymi danymi szczegółowymi, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10, państwa członkowskie mogą, zgodnie z procedurą określoną w art. 45, przyjmować środki nakładające obowiązek podawania dodatkowych danych szczegółowych w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii środków spożywczych, uzasadnione względami ochrony zdrowia publicznego, ochrony konsumentów, zapobiegania nadużyciom lub ochrony praw własności przemysłowej i handlowej, oznaczeń pochodzenia, zarejestrowanych nazw pochodzenia oraz zapobiegania nieuczciwej konkurencji. |
(4) |
Ustanawiając środki krajowe wymagające informowania konsumentów o świeżości ryb, projekt zarządzenia ustanawia dodatkowe obowiązkowe dane szczegółowe w odniesieniu do szczególnych kategorii środków spożywczych w rozumieniu art. 39 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. W związku z tym należy zbadać jego zgodność z wyżej wymienionymi wymogami tego rozporządzenia oraz z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
(5) |
Art. 2 zgłoszonego projektu zarządzenia stanowi, że podmioty gospodarcze umieszczają bezpośrednio obok oznaczeń: ryby dzikie lub hodowlane, niepaczkowane, całe, świeże, jedno z następujących czterech oznaczeń: a) ryby złowione 0–2 dni temu; b) ryby złowione 2–3 dni temu; c) ryby złowione 3–4 dni temu; lub d) ryby złowione ponad 5 dni temu. |
(6) |
Władze rumuńskie wyjaśniają, że celem przedmiotowego projektu zarządzenia jest zagwarantowanie lepszego informowania konsumentów w Rumunii o tym, jak świeże są sprzedawane im produkty (w tym przypadku ryby) oraz zagwarantowanie, że oferowane im produkty nie stanowią zagrożenia dla ich życia ani zdrowia. Władze rumuńskie wyjaśniają, że inspekcje przeprowadzone przez krajowy organ ochrony konsumentów (ANPC) wykazały, że żywność wprowadzana do obrotu jako świeże ryby nie jest świeża, i naraża tym samym na szwank zdrowie spożywających ją konsumentów. |
(7) |
W odpowiedzi na wniosek o wyjaśnienia przesłany przez Komisję w piśmie z dnia 25 czerwca 2020 r. władze rumuńskie wyjaśniły zakres zastosowania projektu zarządzenia, podały, jakie informacje będzie należało podawać do wiadomości konsumentów oraz powtórzyły uzasadnienie przyjęcia zarządzenia. |
(8) |
Art. 1 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 stanowi, że rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla wymogów dotyczących etykietowania przewidzianych w szczegółowych przepisach Unii mających zastosowanie do określonych środków spożywczych. |
(9) |
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (2) z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury ustanawia unijne normy handlowe w odniesieniu do ryb, w tym przepisy szczegółowe dotyczące informowania konsumentów. Zawiera ono m.in. przepisy dotyczące obowiązkowych i dobrowolnych informacji dla konsumentów, które należy podawać w odniesieniu do produktów rybołówstwa i akwakultury wprowadzanych do obrotu w Unii, niezależnie od ich pochodzenia lub metody wprowadzania do obrotu. |
(10) |
W art. 35 ust. 1 lit. a)–e) rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 ustanowiono pięć specyficznych obowiązkowych oznaczeń mających zastosowanie do produktów rybołówstwa i akwakultury. Zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 data połowu produktów rybołówstwa lub data pozyskania produktów akwakultury stanowią informacje, które można podawać dobrowolnie, o ile są one jasne i jednoznaczne. |
(11) |
Informacje wymagane w projekcie zarządzenia, choć wyrażone inaczej, są równoznaczne z podaniem daty połowu lub daty pozyskania. Wzmianki wymienione w art. 2 projektu zarządzenia umożliwiają konsumentowi wyliczenie daty połowu lub daty pozyskania. Służą one również temu samemu celowi co wskazanie daty połowu lub pozyskania, a mianowicie informowaniu konsumentów o świeżości ryb. |
(12) |
Ponieważ przekazywanie informacji na temat daty połowu lub daty pozyskania jest zharmonizowane na poziomie UE jako dobrowolne, państwa członkowskie nie mogą wymagać, aby obowiązkowo podawano jakiekolwiek dodatkowe informacje na temat daty połowu lub daty pozyskania. Takie przepisy krajowe byłyby sprzeczne z przepisami prawa Unii. |
(13) |
Rozporządzenie (UE) nr 1379/2013 służy ochronie zdrowia i udzielaniu informacji konsumentom, a te właśnie cele zdaniem władz rumuńskich uzasadniają przyjęcie projektu środka krajowego. Wyrażono to w motywach 20 i 21 oraz art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 35 ust. 1 lit. e) tego rozporządzenia. |
(14) |
Przepisy UE dają właściwym organom krajowym narzędzia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi oraz gwarantowania, by konsumentów nie wprowadzano w błąd co do właściwości produktów rybołówstwa wprowadzanych do obrotu na ich terytorium. |
(15) |
Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) środek spożywczy nie może być wprowadzany na rynek, jeżeli jest niebezpieczny. |
(16) |
Art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 nakłada na właściwe organy w państwach członkowskich ogólny obowiązek monitorowania i kontroli kompleksowego i skutecznego egzekwowania wymogów z zakresu prawa żywnościowego na wszystkich etapach łańcucha żywnościowego. |
(17) |
Art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 nakłada na podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze obowiązek aktywnego uczestnictwa we wdrażaniu wymogów prawa poprzez dopilnowywanie przestrzegania ich. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze ponoszą w pierwszym rzędzie odpowiedzialność prawną za zapewnienie zgodności z prawem żywnościowym, a w szczególności za bezpieczeństwo żywności. |
(18) |
Art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 zawiera wymóg, aby informacje na temat żywności nie wprowadzały w błąd co do właściwości żywności, a w szczególności co do jej charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. |
(19) |
Jako że przepisy UE dają właściwym organom krajowym narzędzia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi oraz gwarantowania, by konsumentów nie wprowadzano w błąd co do właściwości produktów rybołówstwa wprowadzanych do obrotu na ich terytorium, elementy te nie mogą stanowić uzasadnienia środków krajowych. |
(20) |
W świetle powyższych elementów przepisy projektu zarządzenia dotyczące wymogu zapewniania przez podmioty gospodarcze informowania konsumentów o świeżości ryb byłyby sprzeczne z art. 39 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1379/2013. |
(21) |
W świetle tych uwag w dniu 22 września 2020 r. Komisja wydała negatywną opinię na temat projektu zarządzenia zgodnie z art. 45 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. Komisja powiadomiła władze rumuńskie o negatywnej opinii w dniu 23 września 2020 r. |
(22) |
W związku z tym należy zwrócić się do władz rumuńskich o nieprzyjmowanie zgłoszonego zarządzenia. |
(23) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Rumunia nie przyjmuje projektu zarządzenia zgłoszonego w dniu 18 listopada 2019 r. w odniesieniu do nałożenia na podmioty gospodarcze obowiązku informowania konsumentów o świeżości ryb.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2021 r.
W imieniu Komisji
Stella KYRIAKIDES
Członek Komisji
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1).
(3) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).
ZALECENIA
14.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 210/51 |
ZALECENIE KOMISJI (UE) 2021/946
z dnia 3 czerwca 2021 r.
w sprawie wspólnego unijnego zestawu narzędzi na potrzeby skoordynowanego podejścia do europejskich ram tożsamości cyfrowej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W ciągu zaledwie roku pandemia COVID-19 spowodowała radykalną zmianę roli i znaczenia transformacji cyfrowej w naszych społeczeństwach i gospodarkach oraz spowodowała przyspieszenie tego procesu. W odpowiedzi na rosnącą cyfryzację usług znacznie wzrosło zapotrzebowanie użytkowników i przedsiębiorstw na środki identyfikacji i uwierzytelniania w internecie, a także na cyfrową wymianę informacji dotyczących tożsamości, atrybutów lub kwalifikacji w bezpieczny sposób i przy wysokim poziomie ochrony danych. |
(2) |
Celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (1) („rozporządzenie eIDAS”) jest umożliwienie transgranicznego uznawania urzędowych środków identyfikacji elektronicznej („eID”) na potrzeby dostępu do usług publicznych oraz ustanowienie unijnego rynku uznawanych transgranicznie usług zaufanych o takim samym statusie prawnym jak tradycyjne równoważne procesy oparte na dokumentach papierowych. |
(3) |
W konkluzjach z dnia 1–2 października 2020 r. Rada Europejska wezwała Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie opracowania ogólnounijnych ram bezpiecznej publicznej identyfikacji elektronicznej, w tym interoperacyjnych podpisów cyfrowych, aby zapewnić ludziom kontrolę nad ich danymi i tożsamością online oraz umożliwić dostęp do publicznych, prywatnych i transgranicznych usług cyfrowych. |
(4) |
Komunikat Komisji „Cyfrowy kompas na 2030 r.: europejska droga w cyfrowej dekadzie” (2) wyznacza cel, zgodnie z którym do 2030 r. Unia i jej obywatele powinni móc korzystać z wprowadzonej na szeroką skalę zaufanej, kontrolowanej przez użytkownika tożsamości, dzięki której każdy użytkownik będzie mógł kontrolować swoje własne kontakty i obecność online. |
(5) |
Komisja przyjęła wniosek mający na celu zmianę rozporządzenia eIDAS (3). Proponuje się w nim europejskie ramy tożsamości cyfrowej mające zapewnić użytkownikom osobiste portfele cyfrowe, które użytkownicy tworzyliby samodzielnie, które umożliwiałyby im bezpieczny i łatwy dostęp do różnych usług, zarówno publicznych, jak i prywatnych, i nad którymi mieliby pełną kontrolę. Ponadto wprowadza się w nim nową kwalifikowaną usługę zaufania służącą poświadczaniu atrybutów dotyczących informacji związanych z tożsamością, takich jak adresy, wiek, płeć, stan cywilny, skład rodziny, obywatelstwo, wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz tytuły, licencje, inne zezwolenia oraz dane dotyczące płatności, które można oferować, którymi można się dzielić i którymi można się wymieniać transgranicznie, w sposób w pełni bezpieczny i zapewniający pełną ochronę danych, oraz które wywołują skutki prawne w wymiarze transgranicznym. |
(6) |
Biorąc pod uwagę przyspieszenie cyfryzacji, państwa członkowskie wdrożyły lub opracowują krajowe systemy identyfikacji elektronicznej, w tym portfele cyfrowe i krajowe ramy zaufania w celu integracji atrybutów i danych uwierzytelniających. Inne rozwiązania są przygotowywane lub są w trakcie wdrażania przez podmioty sektora prywatnego. |
(7) |
Rozwój rozbieżnych rozwiązań krajowych prowadzi do fragmentacji i pozbawia obywateli i przedsiębiorstwa korzyści płynących z jednolitego rynku, ponieważ nie mogą korzystać z bezpiecznych, wygodnych i jednolitych systemów identyfikacji w całej Unii, aby uzyskać dostęp zarówno do usług publicznych, jak i do usług prywatnych. |
(8) |
Aby wspierać konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw, dostawcy usług internetowych powinni móc polegać na rozwiązaniach dotyczących tożsamości cyfrowej uznawanych w całej Unii, niezależnie od państwa członkowskiego, w którym zostały wydane, a tym samym czerpać korzyści ze zharmonizowanego europejskiego podejścia do zaufania, bezpieczeństwa i interoperacyjności. Użytkownicy i usługodawcy powinni mieć możliwość korzystania z elektronicznych poświadczeń atrybutów ważnych w całej Unii i posiadających w całej Unii taką samą wartość prawną. |
(9) |
Aby uniknąć rozdrobnienia i barier wynikających z rozbieżnych norm oraz aby zapewnić skoordynowany proces mający na celu wyeliminowanie zagrożeń dla wdrożenia przyszłych europejskich ram tożsamości cyfrowej, potrzebne są ramy bliskiej i zorganizowanej współpracy między Komisją, państwami członkowskimi i sektorem prywatnym. |
(10) |
Aby przyspieszyć realizację tego celu, państwa członkowskie powinny zacieśnić współpracę i określić zestaw narzędzi na potrzeby europejskich ram tożsamości cyfrowej. Zestaw narzędzi powinien prowadzić do stworzenia architektury technicznej i ram odniesienia, zestawu wspólnych norm i technicznych dokumentów referencyjnych, a także najlepszych praktyk i wytycznych jako podstawy wdrożenia europejskich ram tożsamości cyfrowej. Aby zapewnić zharmonizowane podejście do tożsamości elektronicznej zgodnie z oczekiwaniami obywateli i przedsiębiorstw, w tym osób z niepełnosprawnościami, współpraca powinna rozpocząć się niezwłocznie – równolegle do procesu legislacyjnego, z pełnym jego poszanowaniem i zgodnie z jego wynikami. |
(11) |
Niniejsze zalecenie ustanawia zorganizowany proces współpracy między państwami członkowskimi, Komisją i, w stosownych przypadkach, podmiotami z sektora prywatnego w celu opracowania wspomnianego zestawu narzędzi. |
(12) |
Zestaw narzędzi powinien obejmować cztery przekrojowe obszary, a mianowicie dostarczanie i wymianę atrybutów tożsamości, funkcjonalność i bezpieczeństwo europejskich portfeli tożsamości cyfrowej, korzystanie z europejskiego portfela tożsamości cyfrowej, w tym z kojarzenia tożsamości, oraz zarządzanie. Powinien on spełniać wymogi określone we wniosku w sprawie europejskich ram tożsamości cyfrowej. Jeśli zaistnieje taka potrzeba, powinien być aktualizowany zgodnie z wynikami procesu legislacyjnego. |
(13) |
Współpraca między państwami członkowskimi jest niezbędna do wymiany najlepszych praktyk i opracowania wytycznych w obszarach, w których co prawda harmonizacja nie jest wymagana, ale dostosowanie praktyk ułatwiłoby wdrożenie europejskich ram tożsamości cyfrowej przez państwa członkowskie. |
(14) |
Na głównego partnera do rozmów przy wdrażaniu niniejszego zalecenia wyznacza się grupę ekspertów eIDAS. |
(15) |
Katalogi atrybutów i systemy poświadczania atrybutów zostały już ustanowione w innych obszarach, np. na potrzeby systemu technicznego opartego na zasadzie jednorazowego przekazywania danych ustanowionego w ramach rozporządzenia w sprawie jednolitego portalu cyfrowego czy innych inicjatyw w zakresie wymiany danych na szczeblu europejskim. W celu zapewnienia interoperacyjności należy rozważyć dostosowanie i ponowne wykorzystanie wyników tych prac, biorąc również pod uwagę zasady europejskich ram interoperacyjności. |
(16) |
W stosownych przypadkach należy ponownie wykorzystać istniejące międzynarodowe i europejskie normy i specyfikacje techniczne, a w celu ułatwienia wdrażania, upowszechnienia i interoperacyjności należy przeprowadzić wzorcowe projekty pilotażowe oraz wdrożenia testowe ram europejskiego portfela tożsamości cyfrowej i powiązanych komponentów, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:
1. CELE I DEFINICJE
1) |
Zaleca się, aby państwa członkowskie dążyły do opracowania zestawu narzędzi wspierających wdrażanie europejskich ram tożsamości cyfrowej w ścisłej koordynacji z Komisją oraz, w stosownych przypadkach, z innymi zainteresowanymi stronami z sektora publicznego i prywatnego. W szczególności państwom członkowskim zaleca się ścisłą współpracę na podstawie wniosku Komisji w celu określenia następujących elementów w ramach zestawu narzędzi:
|
2) |
Do celów niniejszego zalecenia stosuje się definicje zawarte we wniosku Komisji w sprawie europejskich ram tożsamości cyfrowej. |
2. PROCES OPRACOWYWANIA ZESTAWU NARZĘDZI
1) |
Zaleca się, aby państwa członkowskie wdrażały niniejsze zalecenie za pośrednictwem grupy ekspertów eIDAS. Zastosowanie ma ogólny regulamin wewnętrzny tej grupy ekspertów. |
2) |
W stosownych przypadkach do udziału w konsultacjach i zaangażowania w ten proces zaproszone zostaną podmioty takie jak organy normalizacyjne, odpowiednie zainteresowane strony z sektora prywatnego i publicznego oraz eksperci zewnętrzni. |
3) |
Przewiduje się następujący harmonogram wdrożenia niniejszego zalecenia:
|
4) |
Niezależnie od pkt 4 „Przegląd” zaleca się, aby państwa członkowskie i inne zainteresowane strony wdrożyły zestaw narzędzi po jego opublikowaniu w formie wdrożeń testowych i wzorcowych projektów pilotażowych. |
3. WSPÓŁPRACA NA SZCZEBLU UNII W CELU OPRACOWANIA ZESTAWU NARZĘDZI WSPIERAJĄCYCH WDRAŻANIE EUROPEJSKICH RAM TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ
Zawartość zestawu narzędzi
1) |
Aby ułatwić wdrażanie europejskich ram tożsamości cyfrowej, zaleca się, aby państwa członkowskie współpracowały w celu ustanowienia zestawu narzędzi obejmującego kompleksową architekturę techniczną i ramy odniesienia, zestaw wspólnych norm i technicznych dokumentów referencyjnych oraz zestaw wytycznych i opisów najlepszych praktyk. Zestaw narzędzi powinien obejmować swoim zakresem co najmniej wszystkie aspekty funkcjonalności europejskich portfeli tożsamości cyfrowej oraz kwalifikowanej usługi zaufania służącej poświadczaniu atrybutów, zgodnie z propozycją zawartą we wniosku Komisji w sprawie europejskich ram tożsamości cyfrowej. Jego zawartość powinna ewoluować równolegle z postępami w dialogu i procesie przyjmowania europejskich ram tożsamości cyfrowej oraz powinna odzwierciedlać ich wyniki. |
Wspólne normy i techniczne dokumenty referencyjne
2) |
Zaleca się, aby państwa członkowskie określiły wspólne normy i techniczne dokumenty referencyjne, w szczególności w następujących obszarach: funkcje europejskich portfeli tożsamości cyfrowej dla użytkownika, w tym podpisywanie przy pomocy kwalifikowanych podpisów elektronicznych, interfejsy i protokoły, poziom zaufania, zgłaszanie stron ufających i weryfikacja ich autentyczności, elektroniczne poświadczenie atrybutów, mechanizmy weryfikacji ważności elektronicznych poświadczeń atrybutów i danych identyfikujących osoby, certyfikacja, publikacja wykazu europejskich portfeli tożsamości cyfrowej, przekazywanie informacji o naruszeniach bezpieczeństwa, weryfikacja tożsamości i atrybutów przez dostawców kwalifikowanych usług zaufania w zakresie elektronicznych poświadczeń atrybutów, kojarzenie tożsamości, minimalny wykaz atrybutów z autentycznych źródeł, takich jak adresy, wiek, płeć, stan cywilny, skład rodziny, obywatelstwo, wykształcenie i kwalifikacje zawodowe, tytuły i licencje, inne zezwolenia oraz dane dotyczące płatności, katalog atrybutów i systemy poświadczania atrybutów oraz procedury weryfikacji na potrzeby kwalifikowanych elektronicznych poświadczeń atrybutów, współpraca i zarządzanie. |
Wytyczne, najlepsze praktyki i współpraca
3) |
Zaleca się, aby państwa członkowskie określiły wytyczne i najlepsze praktyki, w szczególności w następujących obszarach: modele biznesowe i struktura opłat, weryfikacja atrybutów w oparciu o autentyczne źródła, w tym za pośrednictwem wyznaczonych pośredników. |
4. PRZEGLĄD
Zaleca się, aby po przyjęciu wniosku ustawodawczego w sprawie europejskich ram tożsamości cyfrowej państwa członkowskie podjęły współpracę w celu aktualizacji rezultatów wynikających z niniejszego zalecenia, aby uwzględnić ostateczne brzmienie odpowiedniego aktu prawnego.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2021 r.
W imieniu Komisji
Thierry BRETON
Członek Komisji
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73).
(2) COM(2021) 118 final.
(3) COM(2021) 281 final.