ISSN 1977-0766 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 64 |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
9.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203/1 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/923
z dnia 25 marca 2021 r.
uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria służące ustaleniu obowiązków kierowniczych, funkcji kontrolnych, istotnych jednostek gospodarczych i znacznego wpływu na profil ryzyka istotnej jednostki gospodarczej oraz określające kryteria służące ustaleniu pracowników lub kategorii pracowników, których działalność zawodowa wpływa na profil ryzyka tych instytucji w sposób porównywalnie tak istotny jak w przypadku pracowników lub kategorii pracowników, o których mowa w art. 92 ust. 3 tej dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 94 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Istotny wpływ na profil ryzyka danej instytucji może mieć nie tylko działalność zawodowa pracowników, o których mowa w art. 92 ust. 3 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE, ale także działalność zawodowa innych pracowników. Będzie tak w szczególności w przypadku, gdy tacy pracownicy pełnią obowiązki kierownicze w odniesieniu do istotnych jednostek gospodarczych lub funkcji kontrolnych, ponieważ mogą podejmować strategiczne lub inne decyzje o zasadniczym znaczeniu, które mają wpływ na działalność gospodarczą lub stosowane ramy kontroli. Takie funkcje kontrolne obejmują zazwyczaj zarządzanie ryzykiem, zapewnianie zgodności i audyt wewnętrzny. Rodzaje ryzyka podejmowane przez istotne jednostki gospodarcze oraz sposób, w jaki się nimi zarządza, są najważniejszymi czynnikami wpływającymi na profil ryzyka danej instytucji. |
(2) |
Konieczne jest zatem określenie kryteriów służących ustaleniu pracowników, o których mowa w art. 92 ust. 3 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka danej instytucji. W kryteriach tych należy uwzględnić uprawnienia i obowiązki takich pracowników, profil ryzyka danej instytucji oraz wskaźniki skuteczności działania, wewnętrzną strukturę organizacyjną danej instytucji oraz charakter, zakres i złożoność danej instytucji. Kryteria te powinny także umożliwiać instytucjom określenie w swoich politykach wynagrodzeń odpowiednich zachęt w celu zapewnienia, aby podczas wykonywania swoich zadań przedmiotowi pracownicy działali w sposób rozważny. Ponadto kryteria te powinny odzwierciedlać poziom ryzyka różnych działań w ramach instytucji. |
(3) |
Niektórzy pracownicy odpowiadają za zapewnienie wewnętrznego wsparcia, które jest kluczowe dla działalności gospodarczej danej instytucji. Ich działalność i decyzje mogą mieć istotny wpływ także na profil ryzyka danej instytucji, ponieważ mogą narażać instytucję na istotne ryzyko operacyjne i inne rodzaje ryzyka. |
(4) |
Ryzyko kredytowe oraz ryzyko rynkowe zazwyczaj podejmuje się, aby generować dynamikę biznesową. W zależności od powiązanych kwot i ryzyka taka działalność gospodarcza może mieć istotny wpływ na profil ryzyka instytucji. Należy zatem stosować kryteria oparte na limitach uprawnień w celu ustalenia pracowników, których działalność może mieć istotny wpływ na profil ryzyka danej instytucji. Kryteria te należy obliczać przynajmniej raz do roku na podstawie danych kapitałowych oraz rodzajów podejścia stosowanego w celach regulacyjnych. W celu zapewnienia proporcjonalnego stosowania kryteriów w małych instytucjach należy jednak stosować próg ryzyka kredytowego de minimis. |
(5) |
W kryteriach służących ustalaniu pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, należy uwzględnić także fakt, że w przypadku niektórych instytucji można odstąpić od wymogów odnoszących się do portfela handlowego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), oraz fakt, że w rozporządzeniu tym określa się na różne sposoby limity w odniesieniu do instytucji, przy użyciu różnych rodzajów podejścia do obliczania wymogów kapitałowych. |
(6) |
Właściwe kryteria jakościowe powinny zapewniać możliwość ustalenia pracowników jako mających istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, w przypadku gdy odpowiadają za grupę pracowników, których działalność może mieć istotny wpływ na profil ryzyka instytucji. Obejmuje to sytuacje, w których działalność poszczególnych pracowników, którymi zarządzają, nie ma w ujęciu indywidualnym istotnego wpływu na profil ryzyka instytucji, ale całkowita skala ich działalności jako grupy może mieć taki wpływ. |
(7) |
Łączne wynagrodzenie pracowników zależy zazwyczaj od wkładu pracowników w pomyślne osiągnięcie celów działalności instytucji. Wynagrodzenie to zależy zatem od obowiązków, zadań, zdolności i umiejętności pracowników oraz od wyników pracowników i instytucji. Jeżeli pracownikowi przyznano łączne wynagrodzenie, które przekracza pewien próg, uzasadnione jest przypuszczenie, że takie wynagrodzenie związane jest z wkładem pracownika w osiągnięcie celów działalności instytucji, a tym samym z wpływem działalności zawodowej pracownika na profil ryzyka instytucji. W związku z tym należy stosować kryteria ilościowe związane z łącznym wynagrodzeniem pracownika, zarówno w kategoriach bezwzględnych, jak i względem innych pracowników w tej samej instytucji, w celu określenia, czy działalność zawodowa takiego pracownika może mieć istotny wpływ na profil ryzyka instytucji. |
(8) |
Należy ustanowić wyraźne i odpowiednie progi na potrzeby ustalania pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji. Oczekuje się, że instytucje będą stosować kryteria ilościowe w odpowiednim czasie. Aby kryteria ilościowe były realistyczne, należy je dostosowywać do zmian wynagrodzenia. Pierwszą metodą dostosowywania kryteriów do takich zmian jest oparcie tych kryteriów na łącznym wynagrodzeniu przyznanym w poprzednim roku osiągnięcia wyników, które obejmuje wynagrodzenie stałe wypłacone za dany rok osiągnięcia wyników oraz wynagrodzenie zmienne przyznane w danym roku osiągnięcia wyników. Drugą metodą dostosowywania kryteriów do takich zmian jest oparcie tych kryteriów na łącznym wynagrodzeniu przyznanym w poprzednim roku osiągnięcia wyników, które obejmuje wynagrodzenie stałe wypłacone za ten rok osiągnięcia wyników oraz wynagrodzenie zmienne przyznane w bieżącym roku osiągnięcia wyników za poprzedni rok obrachunkowy. Druga metoda zapewnia lepsze dostosowanie procesu ustalania pracowników do faktycznego wynagrodzenia przyznawanego im za dany okres osiągnięcia wyników, ale można ją stosować wyłącznie wtedy, gdy wciąż możliwe jest terminowe obliczenie w celu zastosowania kryteriów ilościowych. Jeżeli dokonanie takiego obliczenia nie jest już możliwe, należy stosować pierwszą metodę. Niezależnie od metody wynagrodzenie zmienne może obejmować kwoty przyznawane na podstawie okresów osiągnięcia wyników dłuższych niż jeden rok w zależności od kryteriów dotyczących osiąganych wyników stosowanych przez daną instytucję. |
(9) |
W art. 92 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE określono próg ilościowy na poziomie 500 000 EUR w połączeniu ze średnim wynagrodzeniem członków organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla w celu ustalenia pracowników, których działalność ma istotny wpływ na profil ryzyka istotnej jednostki gospodarczej. Wynagrodzenie wykraczające ponad ten próg ilościowy lub należące do najwyższych wynagrodzeń w danej wprowadza mocne domniemanie, że działalność pracowników otrzymujących takie wynagrodzenie ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, w którym to przypadku należy zastosować większą kontrolę nadzorczą w celu ustalenia, czy działalność zawodowa takich pracowników ma istotny wpływ na profil ryzyka danej instytucji. |
(10) |
Pracownicy nie powinni podlegać przepisom art. 94 dyrektywy 2013/36/UE, gdy instytucje ustalą na podstawie dodatkowych obiektywnych kryteriów, że działalność takich pracowników w rzeczywistości nie ma istotnego wpływu na profil ryzyka instytucji, biorąc pod uwagę wszystkie rodzaje ryzyka, na które dana instytucja jest lub może być narażona. Aby zapewnić skuteczne i spójne stosowanie tych obiektywnych kryteriów, właściwe organy powinny zatwierdzić wyłączenie ustalonych na podstawie kryteriów ilościowych pracowników otrzymujących najwyższe wynagrodzenia. W odniesieniu do pracowników, którym przyznaje się wynagrodzenie w wysokości ponad 1 000 000 EUR (pracownicy otrzymujący wysokie wynagrodzenie), właściwe organy powinny informować Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EUNB”) przed wyrażeniem zgody na objęcie wyłączeniem, tak aby EUNB mógł dokonać oceny spójnego stosowania tych kryteriów. |
(11) |
Aby umożliwić właściwym organom i audytorom dokonywanie przeglądu ocen przeprowadzanych przez instytucje w celu ustalenia swoich pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profile ryzyka tych instytucji, kluczowe jest, aby instytucje te prowadziły dokumentację przeprowadzonych ocen i ich wyników, w tym ocen pracowników, których wskazano zgodnie z kryteriami na podstawie ich łącznego wynagrodzenia, ale których działalność zawodowa została oceniona jako niemająca istotnego wpływu na profil ryzyka instytucji. |
(12) |
Należy uchylić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 604/2014 (3). Przy spełnianiu wymogów niniejszego rozporządzenia firmy inwestycyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr (UE) 575/2013 nie powinny jednak ponosić nieuzasadnionych kosztów. Rozporządzenie delegowane (UE) nr 604/2014 powinno zatem w dalszym ciągu mieć zastosowanie do takich firm do dnia 26 czerwca 2021 r., do której to daty państwa członkowskie muszą przyjąć i opublikować środki służące zapewnieniu zgodności z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (4). |
(13) |
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez EUNB. |
(14) |
EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zasięgnął porady Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (5), |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) |
„obowiązki kierownicze” oznaczają sytuację, w której pracownik:
|
2) |
„funkcja kontrolna” oznacza funkcję niezależną od jednostek gospodarczych przez nią kontrolowanych i odpowiada za zapewnienie obiektywnej oceny rodzajów ryzyka dotyczących instytucji, dokonanie ich przeglądu lub ich zgłoszenie, w tym m.in. funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję zapewniania zgodności z przepisami oraz funkcję audytu wewnętrznego; |
3) |
„istotna jednostka gospodarcza” oznacza jednostkę gospodarczą zdefiniowaną w art. 142 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która spełnia którekolwiek w poniższych kryteriów:
|
Artykuł 2
Stosowanie kryteriów
1. Jeżeli niniejsze rozporządzenie stosuje się na zasadzie indywidualnej zgodnie z art. 109 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, zgodność z kryteriami określonymi w art. 3–6 niniejszego rozporządzenia ocenia się na podstawie indywidualnego profilu ryzyka danej instytucji.
2. Jeżeli niniejsze rozporządzenie stosuje się na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej zgodnie z art. 109 ust. 2–6 dyrektywy 2013/36/UE, zgodność z kryteriami określonymi w art. 3–6 niniejszego rozporządzenia ocenia się na podstawie profilu ryzyka właściwej instytucji dominującej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.
3. Jeżeli art. 6 ust. 1 lit. a) stosuje się na zasadzie indywidualnej, należy uwzględnić wynagrodzenie przyznawane przez instytucję. Jeżeli art. 6 ust. 1 lit. a) stosuje się na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej, instytucja konsolidująca uwzględnia wynagrodzenie przyznawane przez każdy podmiot, który jest objęty zakresem konsolidacji.
4. Art. 6 ust. 1 lit. b) ma zastosowanie wyłącznie na zasadzie indywidualnej.
Artykuł 3
Kryteria służące ustaleniu, czy działalność zawodowa pracowników ma znaczny wpływ na profil ryzyka odnośnej istotnej jednostki gospodarczej, o czym mowa w art. 94 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE
Instytucje stosują w ramach swoich polityk wynagrodzeń wszystkie poniższe kryteria służące ustaleniu, czy działalność zawodowa pracowników ma znaczny wpływ na profil ryzyka istotnej jednostki gospodarczej:
a) |
profil ryzyka istotnej jednostki gospodarczej; |
b) |
struktura kapitału wewnętrznego w celu zabezpieczenia rodzaju i skali ryzyka, o której mowa w art. 73 dyrektywy 2013/36/UE; |
c) |
limity ryzyka istotnej jednostki gospodarczej; |
d) |
wskaźniki ryzyka i skuteczności działania wykorzystywane przez instytucję w celu identyfikacji ryzyka dotyczącego istotnej jednostki gospodarczej, zarządzania tym ryzykiem i jego monitorowania zgodnie z art. 74 dyrektywy 2013/36/UE; |
e) |
odpowiednie kryteria dotyczące osiąganych wyników określone przez instytucję zgodnie z art. 94 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2013/36/UE; |
f) |
zadania i uprawnienia pracowników lub kategorii pracowników w danej istotnej jednostce gospodarczej. |
Artykuł 4
Pracownicy lub kategorie pracowników, których działalność zawodowa wpływa na profil ryzyka instytucji w sposób porównywalnie tak istotny jak w przypadku pracowników, o których mowa w art. 92 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE
Instytucje ustalają pracowników lub kategorie pracowników jako wpływających na profil ryzyka instytucji w sposób porównywalnie tak istotny jak w przypadku pracowników, o których mowa w art. 92 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE, jeżeli tacy pracownicy lub kategorie pracowników spełniają którekolwiek z kryteriów określonych w art. 5 lub 6 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Kryteria jakościowe
Oprócz pracowników ustalonych na podstawie kryteriów określonych w art. 92 ust. 3 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE uznaje się, że pracownicy mają istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, jeżeli spełnione jest co najmniej jedno z następujących kryteriów jakościowych:
a) |
pracownik pełni obowiązki kierownicze w zakresie:
|
b) |
pracownik pełni obowiązki kierownicze w odniesieniu do jakiejkolwiek z kategorii ryzyka określonych w art. 79–87 dyrektywy 2013/36/UE lub jest posiadającym prawo głosu członkiem komitetu do spraw zarządzania jakiejkolwiek kategorii ryzyka określonej w wymienionych artykułach; |
c) |
odnośnie do ekspozycji na ryzyko kredytowe kwoty nominalnej na transakcję, która to kwota stanowi 0,5 % kapitału podstawowego Tier I instytucji i wynosi co najmniej 5 mln EUR, pracownik spełnia jedno z poniższych kryteriów:
|
d) |
odnośnie do instytucji, do której nie ma zastosowania odstępstwo w odniesieniu do działalności zaliczanej do portfela handlowego prowadzonej na małą skalę przewidziane w art. 94 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pracownik spełnia jedno z następujących kryteriów:
|
e) |
pracownik jest kierownikiem grupy pracowników, którzy mają indywidualne uprawnienia do zobowiązania danej instytucji do przeprowadzania transakcji, oraz spełniony jest jeden z poniższych warunków:
|
f) |
pracownik spełnia jedno z poniższych kryteriów odnośnie do decyzji o zatwierdzeniu lub zawetowaniu wprowadzenia nowych produktów:
|
Artykuł 6
Kryteria ilościowe
1. Oprócz pracowników ustalonych na podstawie kryteriów określonych w art. 92 ust. 3 lit. a) i b) dyrektywy 2013/36/UE uznaje się, że dany pracownik ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, jeżeli spełnione jest którekolwiek z następujących kryteriów ilościowych:
a) |
pracownikowi, w tym pracownikowi, o którym mowa w art. 92 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2013/36/UE, przyznano w poprzednim roku obrachunkowym lub za poprzedni rok obrachunkowy łączne wynagrodzenie równe co najmniej 750 000 EUR; |
b) |
jeżeli instytucja posiada więcej niż 1 000 pracowników, pracownik należy do 0,3 % pracowników, w zaokrągleniu do najbliższej wyższej liczby całkowitej, którym – w ramach instytucji – przyznano najwyższe łączne wynagrodzenie w poprzednim roku obrachunkowym lub za poprzedni rok obrachunkowy na zasadzie indywidualnej. |
2. Kryteria określone w ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli dana instytucja ustali, że działalność zawodowa danego pracownika nie ma istotnego wpływu na profil ryzyka tej instytucji, ponieważ pracownik lub kategoria pracowników, do której należy dany pracownik, spełnia którekolwiek z poniższych warunków:
a) |
pracownik lub kategorie pracowników prowadzą działalność zawodową i mają uprawnienia wyłącznie w jednostce gospodarczej, która nie jest istotną jednostką gospodarczą; |
b) |
działalność zawodowa pracownika lub kategorii pracowników nie ma znacznego wpływu na profil ryzyka istotnej jednostki gospodarczej, uwzględniając kryteria określone w art. 3. |
3. Stosowanie ust. 2 przez instytucję wymaga uzyskania uprzedniej zgody właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór ostrożnościowy nad tą instytucją. Właściwy organ udziela uprzedniej zgody tylko wtedy, gdy instytucja może wykazać, że spełniony jest jeden z warunków określonych w ust. 2.
4. W przypadku gdy pracownikowi przyznano łączne wynagrodzenie w wysokości co najmniej 1 000 000 EUR w poprzednim roku obrachunkowym lub za poprzedni rok obrachunkowy, właściwy organ udziela uprzedniej zgody zgodnie z ust. 3 tylko w wyjątkowych okolicznościach. W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego ustępu właściwy organ informuje EUNB przed udzieleniem zgody w odniesieniu do takiego pracownika.
Instytucja musi wykazać istnienie wyjątkowych okoliczności, a właściwy organ musi dokonać ich oceny. Wyjątkowe okoliczności to sytuacje, które są nietypowe i bardzo rzadkie lub wykraczają daleko poza to, co jest typowe. Wyjątkowe okoliczności muszą dotyczyć pracownika.
Artykuł 7
Obliczenie średniego łącznego wynagrodzenia dla członków organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla oraz przyznanego wynagrodzenia zmiennego
1. Średnie łączne wynagrodzenie wszystkich członków organu zarządzającego lub kadry kierowniczej wyższego szczebla oblicza się poprzez uwzględnienie łącznego stałego i zmiennego wynagrodzenia wszystkich członków organu zarządzającego pełniącego funkcję zarządzania i funkcję nadzorczą, a także wszystkich pracowników należących do kadry kierowniczej wyższego szczebla zdefiniowanej w art. 3 ust. 1 pkt 9 dyrektywy 2013/36/UE.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia wynagrodzenie zmienne, które zostało przyznane, lecz nie zostało jeszcze wypłacone, wycenia się na dzień przyznania bez uwzględnienia stosowania stopy dyskontowej określonej w art. 94 ust. 1 lit. g) ppkt (iii) dyrektywy 2013/36/UE lub redukcji wypłat poprzez cofnięcie wypłaty zmiennego składnika wynagrodzenia, zmniejszenie wysokości czy na podstawie innych ustaleń.
3. Wszystkie kwoty wynagrodzenia zmiennego i stałego oblicza się brutto i na podstawie ekwiwalentu pełnego czasu pracy.
4. W politykach wynagrodzeń instytucji określa się rok odniesienia dla wynagrodzenia zmiennego, który to rok instytucje te uwzględniają, obliczając łączne wynagrodzenie. Ten rok odniesienia musi być albo rokiem poprzedzającym rok obrachunkowy, w którym wynagrodzenie zmienne jest przyznawane, albo rok poprzedzający rok obrachunkowy, za który przyznano wynagrodzenie zmienne.
Artykuł 8
Uchylenie rozporządzenia delegowanego (UE) nr 604/2014
Rozporządzenie delegowane (UE) nr 604/2014 traci moc. Wspomniane rozporządzenie delegowane będzie jednak w dalszym ciągu miało zastosowanie do firm inwestycyjnych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do dnia 26 czerwca 2021 r.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2021 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia 4 marca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji (Dz.U. L 167 z 6.6.2014, s. 30).
(4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).
(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).
(7) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 1).
DECYZJE
9.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203/8 |
DECYZJA RADY (UE) 2021/924
z dnia 3 czerwca 2021 r.
w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Kakao w odniesieniu do przedłużenia Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2010 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2010 r. (zwane dalej „porozumieniem”) zostało zawarte przez Unię na mocy decyzji Rady 2012/189/UE (1) i weszło w życie w dniu 1 października 2012 r. |
(2) |
Zgodnie z art. 62 ust. 1 porozumienia porozumienie pozostaje w mocy do dnia 30 września 2022 r., chyba że zostanie przedłużone. |
(3) |
Zgodnie z art. 7 ust. 1 porozumienia Międzynarodowa Rada ds. Kakao Międzynarodowej Organizacji Kakao (dalej „Rada ICCO”) wykonuje wszystkie uprawnienia oraz pełni wszystkie funkcje niezbędne do stosowania wyraźnych postanowień ICA lub czuwa nad wypełnianiem takich funkcji. Zgodnie z art. 62 ust. 4 porozumienia Rada ICCO może przyjąć decyzję w sprawie przedłużenia obowiązywania porozumienia poza jego obecną datę wygaśnięcia „o dwa okresy, z których każdy nie przekracza dwóch lat kakaowych”, tj. do dnia 30 września 2024 r. w odniesieniu do pierwszego okresu i do dnia 30 września 2026 r. w odniesieniu do drugiego okresu. |
(4) |
Rada ICCO ma przyjąć decyzję w sprawie przedłużenia porozumienia po 103. sesji, która odbyła się w dniach 22 i 23 kwietnia 2021 r. |
(5) |
Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu Rady ICCO, ponieważ decyzja Rady ICCO w sprawie przedłużenia obowiązywania porozumienia będzie wiążąca dla Unii. |
(6) |
W interesie Unii leży przedłużenie okresu obowiązywania porozumieniai pozostanie jej stroną, biorąc pod uwagę znaczenie sektora kakao dla szeregu państw członkowskich oraz dla gospodarki Unii. |
(7) |
Przedłużenie porozumienia o maksymalnie cztery lata zapewni członkom Rady ICCO odpowiedni czas, by przeprowadzić gruntowny przegląd postanowień porozumienia, z naciskiem na jego modernizację i uproszczenie, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowiskiem, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Międzynarodowej Rady ds. Kakao Międzynarodowej Organizacji Kakao dotyczące przedłużenia obowiązywania Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2010 r., jest głosowanie za przedłużeniem obowiązywania o dwa okresy, z których każdy nie przekracza dwóch lat kakaowych, a więc do dnia 30 września 2024 r. w odniesieniu do pierwszego okresu i do dnia 30 września 2026 r. w odniesieniu do drugiego okresu.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2021 r.
W imieniu Rady
P.N. SANTOS
Przewodniczący
(1) Decyzja Rady 2012/189/UE z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie zawarcia Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2010 r. (Dz.U. L 102 z 12.4.2012, s. 1).
9.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203/10 |
DECYZJA RADY (UE) 2021/925
z dnia 7 czerwca 2021 r.
w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na Światowym Forum Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 13, 13-H, 24, 30, 41, 49, 79, 83, 95, 101, 124, 129, 134, 137 i 157 oraz wniosków dotyczących modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 4 i 9
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Na mocy decyzji Rady 97/836/WE (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (zwanego dalej „Zrewidowanym Porozumieniem z 1958 r.”). Zrewidowane Porozumienie z 1958 r. weszło w życie w dniu 24 marca 1998 r. |
(2) |
Na mocy decyzji Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych (zwanego dalej „Porozumieniem Równoległym”). Porozumienie Równoległe weszło w życie w dniu 15 lutego 2000 r. |
(3) |
Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 (3) ustanowiono przepisy administracyjne i wymogi techniczne dotyczące homologacji typu i wprowadzania do obrotu wszystkich nowych pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych. Rozporządzeniem tym włączono regulaminy przyjęte na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, jako wymagania dotyczące homologacji typu albo jako przepisy alternatywne wobec ustawodawstwa Unii. |
(4) |
Na podstawie art. 1 Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. i art. 6 Porozumienia Równoległego Światowe Forum EKG ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów (zwane dalej „WP.29 EKG ONZ”) może przyjmować wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ, ogólnych przepisów technicznych ONZ i rezolucji ONZ, a także wnioski dotyczące nowych regulaminów ONZ, ogólnych przepisów technicznych ONZ i rezolucji ONZ w sprawie homologacji pojazdów. Zgodnie z tymi przepisami WP.29 EKG ONZ może również przyjmować wnioski dotyczące upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych ONZ lub do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ, a także może przyjmować wnioski dotyczące przedłużenia mandatów dotyczących ogólnych przepisów technicznych ONZ. |
(5) |
Podczas 184. posiedzenia Światowego Forum, które ma się odbyć w dniach 22–24 czerwca 2021 r., WP.29 EKG ONZ może przyjąć wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ nr 13, 13-H, 24, 30, 41, 49, 79, 83, 95, 101, 124, 129, 134, 137 i 157 oraz wnioski dotyczące modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 4 i 9. |
(6) |
Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach WP.29 EKG ONZ w odniesieniu do przyjęcia tych wniosków, ponieważ te regulaminy ONZ będą wiążące dla Unii, a wraz z ogólnymi przepisami technicznymi ONZ mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii w dziedzinie homologacji typu pojazdów. |
(7) |
W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego należy zmienić, skorygować lub uzupełnić wymogi odnoszące się do niektórych elementów lub aspektów objętych regulaminami ONZ nr 13, 13-H, 24, 30, 41, 49, 79, 83, 95, 101, 124, 129, 134, 137 i 157. |
(8) |
Ponadto należy zmienić niektóre postanowienia ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 4 i 9, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na 184. posiedzeniu Światowego Forum EKG ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów, które odbędzie się w dniach 22–24 czerwca 2021 r., jest głosowanie za wnioskami dotyczącymi modyfikacji regulaminów ONZ nr 13, 13-H, 24, 30, 41, 49, 79, 83, 95, 101, 124, 129, 134, 137 i 157 oraz wnioskami dotyczącymi modyfikacji ogólnych przepisów technicznych nr 4 i 9 (4).
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2021 r.
W imieniu Rady
F. VAN DUNEM
Przewodniczący
(1) Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).
(2) Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. L 151 z 14.6.2018, s. 1).
(4) Zob. dokument ST 9001/21 na stronie http://register.consilium.europa.eu.
9.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203/12 |
DECYZJA RADY (UE) 2021/926
z dnia 7 czerwca 2021 r.
w sprawie stanowisk, jakie mają być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach procedury pisemnej przez uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uczestników uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych w odniesieniu do wniosków Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do porozumienia oraz do uzgodnienia sektorowego w charakterze uczestnika
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Wytyczne zawarte w Porozumieniu w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (zwanym dalej „porozumieniem”), opracowane w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), mają zastosowanie w Unii na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 (1). |
(2) |
Uczestnikami porozumienia są: Australia, Kanada, Unia Europejska, Japonia, Korea, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria, Turcja i Stany Zjednoczone. |
(3) |
Uzgodnienie sektorowe w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych (zwane dalej „uzgodnieniem sektorowym”) zostało zamieszczone w załączniku III do porozumienia i stanowi integralną część porozumienia. W związku z tym uzgodnienie sektorowe ma zastosowanie również w Unii na mocy rozporządzenia (UE) nr 1233/2011. |
(4) |
Uczestnikami uzgodnienia sektorowego są: Australia, Brazylia, Kanada, Unia Europejska, Japonia, Korea, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria i Stany Zjednoczone. |
(5) |
Porozumienie, w tym uzgodnienie sektorowe, stanowi ramy uporządkowanego i przejrzystego stosowania oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w odpowiednich obszarach. Jego celem jest zapewnienie równych zasad w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w celu promowania konkurencji między eksporterami opartej na jakości i cenie wywożonych towarów i usług, a nie na najkorzystniejszych oficjalnie wspieranych warunkach finansowych. |
(6) |
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwane dalej „Zjednoczonym Królestwem”) wystąpiło z Unii ze skutkiem od dnia 1 lutego 2020 r. (2). |
(7) |
Zgodnie z art. 3 porozumienia członkowie OECD, którzy nie są uczestnikami porozumienia, i państwa niebędące członkami OECD mogą być zapraszani do uczestnictwa w porozumieniu przez obecnych członków. Państwo niebędące uczestnikiem uzgodnienia sektorowego może nim zostać zgodnie z procedurami określonymi w dodatku I do tego uzgodnienia. |
(8) |
Pismem z dnia 28 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo zwróciło się do uczestników porozumienia i uczestników uzgodnienia sektorowego o wyrażenie zgody na przystąpienie Zjednoczonego Królestwa w charakterze uczestnika odpowiednio do porozumienia i do uzgodnienia sektorowego. Uczestnicy porozumienia oraz uczestnicy uzgodnienia sektorowego mają podjąć decyzje w sprawie tych wniosków w drodze procedury pisemnej. |
(9) |
Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w sprawie decyzji, która ma zostać przyjęta przez uczestników porozumienia, a także stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w sprawie decyzji, która ma zostać przyjęta przez uczestników uzgodnienia sektorowego, ponieważ obie zamierzane decyzje będą wiążące dla Unii na mocy art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1233/2011, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach procedury pisemnej przez uczestników Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych w odniesieniu do wniosku Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do porozumienia w charakterze uczestnika, polega na poparciu tego wniosku.
2. Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach procedury pisemnej przez uczestników uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych w odniesieniu do wniosku Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do uzgodnienia sektorowego w charakterze uczestnika, polega na poparciu tego wniosku.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2021 r.
W imieniu Rady
F. VAN DUNEM
Przewodnicząca
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 45).
(2) Decyzja Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu jednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 29 z 31.1.2020, s. 1).
9.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203/14 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/927
z dnia 31 maja 2021 r.
w sprawie ustalenia jednorodnego międzysektorowego współczynnika korygującego do dostosowania bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021–2025
(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 3745)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/331 (1) z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w szczególności jego art. 14 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W art. 10a ust. 5, art. 10a ust. 5a i art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) przewidziano maksymalną roczną liczbę uprawnień stanowiących podstawę obliczania uprawnień przydzielanych bezpłatnie instalacjom nieobjętym art. 10a ust. 3 tej dyrektywy. |
(2) |
Maksymalna liczba bezpłatnych uprawnień do emisji przewidziana w art. 10a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE, pomniejszona o ilość, o której mowa w art. 10a ust. 8, oraz z uwzględnieniem dostępnej dodatkowej ilości, w razie potrzeby, określonej w art. 10a ust. 5a tej dyrektywy, nie powinna zostać przekroczona w celu przestrzegania udziału sprzedaży na aukcji określonego w art. 10 dyrektywy 2003/87/WE. W celu zapewnienia, by ta maksymalna roczna liczba uprawnień nie została przekroczona, w stosownych przypadkach należy stosować roczny międzysektorowy współczynnik korygujący, zmniejszający w jednolity sposób przydziały dla wszystkich instalacji kwalifikujących się do otrzymania bezpłatnych uprawnień. |
(3) |
Zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 Komisja ma określać międzysektorowy współczynnik korygujący dla każdego roku odpowiedniego okresu przydziału, po zgłoszeniu wstępnych rocznych ilości bezpłatnych uprawnień na ten okres. |
(4) |
Międzysektorowy współczynnik korygujący mający zastosowanie każdego roku w okresie przydziału uprawnień 2021–2025 do instalacji, które nie zostały zidentyfikowane jako wytwórcy energii elektrycznej i które nie są nowymi instalacjami, należy określić na podstawie wstępnej rocznej liczby bezpłatnych uprawnień do emisji przydzielanych w okresie przydziału uprawnień, z wyłączeniem bezpłatnych uprawnień przydzielanych instalacjom, które są wyłączone przez państwa członkowskie z systemu handlu uprawnieniami do emisji w Unii (EU ETS), zgodnie z art. 27 lub 27a dyrektywy 2003/87/WE, z uwzględnieniem bezpłatnych uprawnień przydzielanych instalacjom, które państwa członkowskie uwzględniły zgodnie z art. 24 tej dyrektywy. |
(5) |
Na rok 2021 liczba uprawnień w całej Unii, o której mowa w art. 9 dyrektywy 2003/87/WE, wynosi 1 571 583 007, jak określono w art. 1 decyzji Komisji (UE) 2020/1722 (3). Zgodnie z art. 10 ust. 1 akapit pierwszy i drugi dyrektywy 2003/87/WE maksymalna (roczna) liczba przewidziana w art. 10a ust. 5 została obliczona jako 43 % z 1 571 583 007, czyli 675 780 693. Z tej liczby w wysokości 675 780 693 należy odliczyć rocznie 32 500 000 uprawnień zgodnie z art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE, co daje maksymalną liczbę w wysokości 643 280 693 na 2021 r. Zgodnie z art. 10a ust. 5a dyrektywy 2003/87/WE dodatkowa liczba w wysokości do 3 % całkowitej liczby uprawnień, wynosząca 413 420 157 w dziesięcioletnim okresie 2021–2030, zostałaby wykorzystana do zwiększenia maksymalnej dostępnej liczby, gdyby wstępne roczne liczby bezpłatnych uprawnień na instalację przedłożone przez państwa członkowskie i państwa EOG-EFTA, przy zastosowaniu odpowiedniego współczynnika określonego w załączniku V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, przekroczyły maksymalną liczbę, o której mowa w art. 10a ust. 5 dyrektywy. Nie miało to jednak miejsca. W związku z tym roczny międzysektorowy współczynnik korygujący powinien wynosić 100 %. |
(6) |
Wszelkie niewykorzystane uprawnienia z maksymalnych liczb w 2021 r. powinny zostać udostępnione w kolejnym roku, a mianowicie w 2022 r. Logika ta powinna nadal obowiązywać w kolejnych latach w okresie przydziału 2021–2025, o którym mowa w art. 2 pkt 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331. |
(7) |
Maksymalne liczby przewidziane w art. 10a ust. 5, art. 10a ust. 5a i art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE, zharmonizowane zasady przydziału i międzysektorowy współczynnik korygujący mają być stosowane w państwach EFTA należących do EOG (4). Niezbędne jest zatem uwzględnienie wstępnych rocznych liczb bezpłatnych uprawnień do emisji przydzielanych w okresie od 2021 do 2025 r. na podstawie danych zatwierdzonych przez Urząd Nadzoru EFTA w odniesieniu do Islandii, Norwegii i Liechtensteinu. Obliczenia, o których mowa w motywie 5, odzwierciedlają tę konieczność, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Dla każdego roku w okresie przydziału 2021–2025 jednorodny międzysektorowy współczynnik korygujący do dostosowania bezpłatnych uprawnień do emisji zgodnie z art. 10a ust. 5 i art. 10a ust. 5a dyrektywy 2003/87/WE wynosi 100 %.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2021 r.
W imieniu Komisji
Frans TIMMERMANS
Wiceprzewodniczący wykonawczy
(1) Dz.U. L 59 z 27.2.2019, s. 8.
(2) Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).
(3) Decyzja Komisji (UE) 2020/1722 z dnia 16 listopada 2020 r. w sprawie puli uprawnień, które mają zostać wydane w całej Unii na 2021 r. w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz.U. L 386 z 18.11.2020, s. 26).
(4) Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 112/2020 z dnia 14 lipca 2020 r. zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
9.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 203/16 |
DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE) 2021/928
z dnia 2 czerwca 2021 r.
w sprawie mianowania sędziego Sądu
PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Kadencja 23 sędziów Sądu wygasła z dniem 31 sierpnia 2019 r. |
(2) |
W tym kontekście na stanowisko sędziego Sądu zaproponowano kandydaturę Mai BRKAN. |
(3) |
Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pozytywnie zaopiniował tę kandydatkę do wykonywania funkcji sędziego Sądu. |
(4) |
Należy dokonać mianowania Mai BRKAN na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2025 r., |
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Maja BRKAN zostaje niniejszym mianowana sędzią Sądu na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2025 r.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 czerwca 2021 r.
N. BRITO
Przewodniczący