(1)

W załącznikach I i II do dyrektywy 2002/46/WE wymieniono witaminy i składniki mineralne i ich postacie, które można stosować w produkcji suplementów żywnościowych.

(2)

Zgodnie z art. 14 dyrektywy 2002/46/WE przepisy dotyczące witamin i składników mineralnych w suplementach żywnościowych mogące mieć wpływ na zdrowie publiczne przyjmuje się po konsultacjach z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 i art. 14 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) żaden niebezpieczny środek spożywczy nie może być wprowadzany na rynek, przy czym dotyczy to zwykłych warunków korzystania z żywności przez konsumenta.

(4)

W następstwie wniosku Komisji Europejskiej o wydanie opinii na temat chlorku rybozydu nikotynamidu jako nowej żywności, w tym bezpieczeństwa jego stosowania w suplementach żywnościowych jako źródła niacyny, oraz biodostępności nikotynamidu – postaci niacyny – z tego źródła, w kontekście dyrektywy 2002/46/WE, w dniu 4 lipca 2019 r. Urząd przyjął opinię naukową w sprawie bezpieczeństwa chlorku rybozydu nikotynamidu jako nowego składnika żywności do stosowania jako źródło niacyny w suplementach żywnościowych (3).

(5)

Z opinii tej wynika, że stosowanie chlorku rybozydu nikotynamidu w suplementach żywnościowych nie budzi obaw w zakresie bezpieczeństwa, o ile przestrzegane są pewne ograniczenia, które zostały określone przy zatwierdzaniu tej substancji na mocy rozporządzenia Komisji (UE) 2020/16 (4).

(6)

Na podstawie pozytywnej opinii Urzędu oraz zezwolenia na stosowanie jako nowego składnika żywności określonego w rozporządzeniu (UE) 2020/16 chlorek rybozydu nikotynamidu należy uwzględnić w wykazie zamieszczonym w załączniku II do dyrektywy 2002/46/WE.

(7)

Zgodnie z art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 (5) cytrynian jabłczan magnezu został włączony do unijnego wykazu nowej żywności, na którą wydano zezwolenie, zawartego w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2470 (6). Zgodnie z tym wykazem cytrynian jabłczan magnezu jest dozwolony wyłącznie jako nowy składnik żywności do stosowania w suplementach żywnościowych w rozumieniu dyrektywy 2002/46/WE. Wykaz ten nie uwzględnia maksymalnego dziennego limitu jego stosowania w suplementach żywnościowych.

(8)

W odpowiedzi na wniosek Komisji Europejskiej o wydanie opinii na temat cytrynianu jabłczanu magnezu jako źródła składnika odżywczego Urząd przyjął opinię naukową w sprawie biodostępności magnezu z cytrynianu jabłczanu magnezu, w przypadkach gdy jest on dodawany w celach odżywczych do suplementów żywnościowych (7). Urząd stwierdził, że cytrynian jabłczan magnezu jest źródłem biodostępnego magnezu. Ocena biodostępności źródła składnika odżywczego jest istotna dla oceny bezpieczeństwa tego źródła, jak wyjaśnił Urząd w dokumencie „Guidance on safety evaluation of sources of nutrients and bioavailability of nutrient from the sources” („Wytyczne dotyczące oceny bezpieczeństwa źródeł składników odżywczych i biodostępności składników odżywczych ze źródeł”) (8). Urząd wyjaśnia, że jego podejście do oceny biodostępności źródła składnika odżywczego polega na zastosowaniu badań porównawczych, które uwzględniają biodostępność postaci chemicznych składnika odżywczego znajdujących się już w wykazach pozytywnych w odpowiednich przepisach. Urząd wyjaśnia ponadto, że klasyfikacja biodostępności źródła składnika odżywczego jako równoważnego źródłu odniesienia, wyższego lub niższego od tego źródła ma wpływ na bezpieczeństwo źródła w proponowanych zastosowaniach i przy proponowanych poziomach stosowania oraz w odniesieniu do odpowiednich wartości orientacyjnych istotnych dla zdrowia, takich jak górny tolerowany poziom spożycia (UL) dla samego składnika odżywczego.

(9)

W wyżej wspomnianych wytycznych Urząd wyjaśnia, że ocena bezpieczeństwa źródła składnika odżywczego nie obejmuje oceny funkcji żywieniowej i fizjologicznej ani bezpieczeństwa samego składnika odżywczego, zgodnie z odnośną podstawą prawną tej oceny. Urząd wyjaśnił jednak, że jeśli jest prawdopodobne, że proponowane zastosowania i poziomy stosowania źródła spowodują osiągnięcie poziomu UL dla tego składnika odżywczego, Urząd uwzględni to w swojej ocenie bezpieczeństwa. W opinii naukowej dotyczącej biodostępności cytrynianu jabłczanu magnezu Urząd stwierdził, że przy proponowanych maksymalnych poziomach stosowania cytrynianu jabłczanu magnezu przekroczony jest istniejący UL magnezu w suplementach żywnościowych, wodzie lub magnezu dodawanego do żywności i napojów (250 mg na dzień). W dyrektywie 2002/46/WE uznano, że nadmierne spożycie witamin i składników mineralnych może wywołać szkodliwe skutki i z tego względu wymagane jest ustalenie, odpowiednio, górnych granic bezpieczeństwa ich zawartości w suplementach żywnościowych. Te górne granice powinny być ustalane z uwzględnieniem UL witamin lub składników mineralnych, ustanowionego w naukowej ocenie ryzyka na podstawie ogólnie akceptowalnych danych naukowych oraz spożycia danego składnika odżywczego w normalnej diecie. Należy zauważyć, że w 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (9) ustanowił UL magnezu na podstawie łagodnego, przejściowego działania przeczyszczającego, które jest łatwo odwracalne i do którego organizm może się łatwo dostosować w ciągu kilku dni. Na podstawie ogólnie akceptowanych danych naukowych uznaje się, że zgłoszone szkodliwe skutki spożycia magnezu stosowanego do produkcji suplementów żywnościowych nie mają poważnego charakteru, co wymagałoby ustalenia górnej granicy bezpieczeństwa cytrynianu jabłczanu magnezu przy proponowanych poziomach stosowania w suplementach żywnościowych. Sytuacja ta może jednak się zmienić, jeśli pojawią się informacje naukowe, które mogłyby wykazać, że konieczne jest ustanowienie jednolitej górnej granicy bezpieczeństwa w odniesieniu do magnezu. Ponadto, do czasu ustalenia takich limitów na poziomie UE, mogą być stosowane przepisy krajowe regulujące stosowanie magnezu w produkcji suplementów żywnościowych, na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 5 dyrektywy 2002/46/WE.

(10)

Na podstawie pozytywnej opinii Urzędu na temat biodostępności magnezu z cytrynianu jabłczanu magnezu oraz na podstawie zezwolenia na jego stosowanie jako nowego składnika żywności określonego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/2470, cytrynian jabłczan magnezu należy uwzględnić w wykazie zamieszczonym w załączniku II do dyrektywy 2002/46/WE.

(11)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3 dyrektywy 2002/46/WE ilość miedzi w suplemencie żywnościowym należy podać na etykiecie w postaci numerycznej, stosując jednostki miary określone w załączniku I do dyrektywy 2002/46/WE. Zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/46/WE informacje na temat tej substancji należy również wyrazić jako procent wartości odniesienia określonych w załączniku XIII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (10). Zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2002/46/WE jednostką miary w odniesieniu do miedzi wymaganą do celów etykietowania suplementów żywnościowych jest „μg”, podczas gdy jednostką miary wymaganą w odniesieniu do miedzi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011 jest „mg”. Dla zachowania spójności i jasności jednostką miary w odniesieniu do miedzi w załączniku I do dyrektywy 2002/46/WE również powinien być „mg”. Ponieważ zmiana jednostki miary w odniesieniu do miedzi nie ma wpływu na zdrowie człowieka, zasięgnięcie opinii Urzędu nie jest konieczne.

(12)

Przeprowadzono konsultacje z Grupą Doradczą ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin, a jej uwagi zostały uwzględnione.

(13)

W celu uniknięcia zakłóceń w handlu należy zapewnić producentom odpowiednio dużo czasu na dostosowanie się do nowej jednostki miary w odniesieniu do miedzi. Ponadto, z uwagi na brak obaw co do bezpieczeństwa, obrót istniejącymi zapasami suplementów żywnościowych zawierających miedź powinien być dozwolony po dacie rozpoczęcia stosowania art. 1 niniejszego rozporządzenia, aż do wyczerpania zapasów.

(14)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/46/WE.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/2019 (2) ustanowiono wykaz roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka w rozumieniu art. 42 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/2018 (3) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące procedury, którą należy stosować w celu przeprowadzenia oceny ryzyka, o której mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w odniesieniu do tych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wysokiego ryzyka.

(3)

Po przeprowadzeniu wstępnej oceny 35 roślin przeznaczonych do sadzenia pochodzących ze wszystkich państw trzecich zostało uwzględnionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019 jako rośliny wysokiego ryzyka – w tym rodzaj Jasminum L.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/2031, jeżeli na podstawie oceny ryzyka stwierdzono, że roślina, produkt roślinny lub inny przedmiot pochodzący z państwa trzeciego, grupy państw trzecich lub konkretnego obszaru zainteresowanego państwa trzeciego stwarza niedopuszczalny poziom zagrożenia agrofagiem, ale zagrożenie to można zmniejszyć do dopuszczalnego poziomu przez zastosowanie niektórych środków, Komisja ma usunąć tę roślinę, produkt roślinny lub inny przedmiot z wykazu ustanowionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2019 i dodać je do wykazu, o którym mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

(5)

Ponadto rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1213 (4) ustanowiono środki fitosanitarne do celów wprowadzania na terytorium Unii niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które usunięto z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

(6)

W dniu 25 września 2019 r. Izrael przedłożył Komisji wniosek o wywóz do Unii nieukorzenionych sadzonek roślin przeznaczonych do sadzenia gatunku Jasminum polyanthum Franchet („określone rośliny”). Do wniosku dołączono odpowiednią dokumentację techniczną.

(7)

W dniu 12 sierpnia 2020 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) opublikował opinię naukową dotyczącą oceny ryzyka związanego z towarami w odniesieniu do przeznaczonych do sadzenia roślin gatunku Jasminum polyanthum pochodzących z Izraela (5). Urząd wskazał Scirtothrips dorsalis, Aonidiella orientalis, Milviscutulus mangiferae, Paracoccus marginatus, Pulvinaria psidii i Colletotrichum siamense („określone agrofagi”) jako agrofagi istotne w przypadku tych roślin przeznaczonych do sadzenia, ocenił środki zmniejszające ryzyko opisane w dokumentacji w odniesieniu do tych agrofagów i oszacował prawdopodobieństwo niewystępowania agrofaga.

(8)

Na podstawie tych opinii uznaje się, że ryzyko fitosanitarne wynikające z wprowadzenia na terytorium Unii nieukorzenionych sadzonek roślin przeznaczonych do sadzenia gatunku Jasminum polyanthum Franchet pochodzących z Izraela ograniczono do poziomu możliwego do przyjęcia, o ile zastosowane zostaną odpowiednie środki zmniejszające ryzyko, aby wyeliminować zagrożenie agrofagami związane z tymi roślinami przeznaczonymi do sadzenia.

(9)

Środki te, przyjęte jako fitosanitarne wymagania przywozowe, zapewniają ochronę fitosanitarną terytorium Unii przed wprowadzeniem na nie określonych roślin. W związku z tym nieukorzenionych sadzonek roślin przeznaczonych do sadzenia gatunku Jasminum polyanthum pochodzących z Izraela nie należy już uznawać za rośliny wysokiego ryzyka i należy je usunąć z załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

(10)

Środki opisane w dokumentacji przez Izrael uznaje się za wystarczające do zmniejszenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka związanego z wprowadzeniem określonych roślin na terytorium Unii. W związku z tym środki przyjęte niniejszym rozporządzeniem powinny opierać się na środkach opisanych w dokumentacji przez Izrael.

(11)

Scirtothrips dorsalis jest wymieniony jako agrofag kwarantannowy dla Unii w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 (6). Aonidiella orientalis, Milviscutulus mangiferae, Paracoccus marginatus, Pulvinaria psidii i Colletotrichum siamense nie zostały jeszcze włączone do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii zawartego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/2072, ale mogą spełnić warunki takiego włączenia w wyniku kolejnej pełnej oceny ryzyka. Z tego powodu, do czasu przeprowadzenia pełnej oceny ryzyka, niezbędne są środki fitosanitarne dotyczące tych agrofagów.

(12)

Należy zatem zastąpić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1213 nowym załącznikiem w celu uwzględnienia tych środków fitosanitarnych.

(13)

Powinien on również obejmować ponowne uszeregowanie odpowiednich roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w porządku alfabetycznym, aby zapewnić czytelność wykazu.

(14)

Doświadczenie zdobyte podczas kontroli przywozu po dacie rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2018/2019 pokazało, że niektóre dodatkowe kody Nomenklatury scalonej (CN) określone w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (7) należy włączyć do pkt 2 załącznika do tego rozporządzenia, aby uwzględnić wszystkie towary będące przedmiotem handlu jako rośliny Ullucus tuberosus. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2019.

(15)

W celu wypełnienia zobowiązań Unii wynikających z porozumienia WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych przywóz tych towarów powinien zostać wznowiony w jak najkrótszym terminie.

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2), a w art. 4 tego rozporządzenia – zezwolenie na nowe zastosowanie dodatku paszowego.

(2)

Wyciągi bogate w luteinę i wyciągi luteiny/zeaksantyny z Tagetes erecta zostały dopuszczone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1097 (3) dotyczącym zezwolenia na stosowanie wyciągów bogatych w luteinę i luteiny/zeaksantyny z Tagetes erecta jako dodatków paszowych dla drobiu rzeźnego i nieśnego (z wyjątkiem indyków) oraz podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego i nieśnego.

(3)

W opinii z dnia 3 kwietnia 2019 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że maksymalny proponowany poziom stosowania wyciągów bogatych w luteinę i wyciągów luteiny/zeaksantyny wynoszący 80 mg karotenoidów ogółem/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej jest bezpieczny dla drobiu rzeźnego (z wyjątkiem indyków), podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego, drobiu nieśnego (z wyjątkiem indyków) i podrzędnych gatunków drobiu nieśnego. Omyłkowo nagłówek szóstej i siódmej kolumny tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1097 odnosi się do „mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %”. Odniesienie to nie jest prawidłowe, ponieważ w opinii EFSA mowa jest o „karotenoidach ogółem”. Należy zatem skorygować nagłówek szóstej i siódmej kolumny tabeli w załączniku do tego rozporządzenia wykonawczego, aby odzwierciedlić sformułowanie zawarte w opinii EFSA z dnia 3 kwietnia 2019 r.

(4)

Odniesienia do „drobiu rzeźnego (z wyjątkiem indyków)” i „drobiu nieśnego (z wyjątkiem indyków)” zmieniono na „kurczęta rzeźne” i „kury nioski”. Zmiana ta nie wpływa na kategorie zwierząt obecnie dopuszczonych ani ich nie zmienia, ponieważ termin „drób” obejmuje indyki nieśne i rzeźne, kurczęta rzeźne i kury nioski. W związku z tym bardziej właściwe jest odnoszenie się bezpośrednio do kurcząt rzeźnych i kur niosek.

(5)

W opinii EFSA wskazano również, że maksymalny poziom stosowania wyciągu luteiny/zeaksantyny wynosi 80 mg karotenoidów ogółem/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej u drobiu rzeźnego (z wyjątkiem indyków), podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego, drobiu nieśnego (z wyjątkiem indyków) i podrzędnych gatunków drobiu nieśnego. Ponadto w opinii EFSA stwierdzono, że w przypadku podrzędnych gatunków drobiu hodowlanego najwyższy dopuszczalny poziom nie powinien przekraczać 50 mg karotenoidów ogółem/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej, z uwagi na potencjał toksykologiczny zeaksantyny w zakresie rozrodczości. W opinii EFSA stwierdzono ponadto, że z uwagi na to, iż w hodowli podrzędnych gatunków drobiu nie wprowadza się rozróżnienia między odchowywaniem na nioski lub w celach hodowlanych, nie można wykluczyć, że dodatek zawarty w pożywieniu dla niosek byłby podawany podrzędnym gatunkom drobiu hodowlanego. W tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1097 omyłkowo ustalono maksymalną zawartość karotenoidów w wyciągu luteiny/zeaksantyny dla drobiu rzeźnego (z wyjątkiem indyków), podrzędnych gatunków drobiu rzeźnego, drobiu nieśnego (z wyjątkiem indyków) i podrzędnych gatunków drobiu nieśnego na poziomie 50 mg karotenoidów ogółem/kg paszy, natomiast poziom ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie do podrzędnych gatunków drobiu nieśnego, aby zapobiec wszelkiemu nieprawidłowemu stosowaniu u zwierząt hodowlanych. W pozostałych kategoriach drobiu maksymalny poziom stosowania karotenoidów ogółem/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej powinien wynosić 80 mg.

(6)

Należy zatem sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/1097.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie nalewki z Artemisia vulgaris L. (nalewki z bylicy pospolitej) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie nalewki z Artemisia vulgaris L. (nalewki z bylicy pospolitej) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „Dodatki sensoryczne”.

(4)

W opiniach z dnia 4 października 2019 r. (2) i dnia 1 lipca 2020 r. (3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania nalewka z Artemisia vulgaris L. (nalewka z bylicy pospolitej) nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, zdrowia konsumentów ani środowiska. Urząd wskazał, że nie można wyciągnąć wniosków na temat tego, czy dodatek potencjalnie działa drażniąco na skórę/oczy lub uczulająco na skórę. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku.

(5)

Urząd stwierdził również, że Artemisia vulgaris L. i wyciągi z niej uzyskiwane są powszechnie uznawane za środki nadające żywności właściwości aromatyczne, a ich funkcja w paszy byłaby zasadniczo taka sama jak w żywności, nie jest zatem konieczne dalsze wykazywanie ich skuteczności. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(6)

Ocena nalewki z Artemisia vulgaris L. (nalewki z bylicy pospolitej) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tej substancji.

(7)

Aby umożliwić ściślejszą kontrolę, należy wprowadzić pewne ograniczenia i warunki. W szczególności na etykiecie dodatku paszowego należy wskazać zalecaną zawartość. W razie przekroczenia tej zawartości stosowne informacje powinny być podawane na etykietach premiksów.

(8)

Fakt, że nalewka z Artemisia vulgaris L. (nalewka z bylicy pospolitej) nie jest dopuszczona do stosowania jako środek aromatyzujący w wodzie do pojenia, nie wyklucza jego stosowania w mieszankach paszowych podawanych z wodą.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Enterococcus faecium DSM 7134. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy dopuszczenia preparatu Enterococcus faecium DSM 7134 jako dodatku paszowego dla kur niosek i sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

(4)

W opinii z dnia 30 września 2020 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat Enterococcus faecium DSM 7134 nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów, ani na środowisko. Urząd stwierdził również, że preparat ten nie wykazuje działania drażniącego na skórę lub oczy, lecz jest substancją działającą potencjalnie uczulająco na skórę i drogi oddechowe. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził również, że preparat może mieć skuteczne działanie jako dodatek zootechniczny w paszach. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena preparatu Enterococcus faecium DSM 7134 dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego produktu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniach 10 grudnia 2019 r., 20 stycznia 2020 r., 3 lutego 2020 r. i 26 marca 2020 r. Rada przyjęła, kolejno, decyzje (UE) 2019/2157 (1), (UE) 2020/102 (2), (UE) 2020/144 (3) i (UE) 2020/511 (4) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. W dniu 8 czerwca 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/766 (5) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. W dniu 30 lipca 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/1153 (6) w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Regionów.

(2)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Evy Borchorst MEJNERTZ,

—

Line KROGH LAY, członkini zgromadzenia lokalnego: Stevns kommunalbestyrelse.