3.3.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 73/1

ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2021/378

z dnia 22 stycznia 2021 r.

w sprawie stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej (wersja przekształcona) (EBC/2021/1)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 19 ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące kompetencji Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) (3) było kilkakrotnie nowelizowane w znacznym zakresie. Zważywszy na planowane dalsze nowelizacje tego rozporządzenia, z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości konieczne jest sporządzenie jego przekształconej wersji.

(2)

Na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2531/98 Europejski Bank Centralny (EBC) ma prawo zbierania informacji niezbędnych do stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej oraz prawo do weryfikowania dokładności i jakości informacji, które instytucje przekazują w celu wykazania zgodności z tymi wymogami. W celu zmniejszenia ogólnego obciążenia sprawozdawczego do regularnego obliczania podstawy naliczania rezerwy przez instytucje kredytowe należy wykorzystywać informacje statystyczne dotyczące bilansów miesięcznych zbierane zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/379 (EBC/2021/2) (4).

(3)

Konieczne jest zapewnienie większej przejrzystości i jasności szeregu kwestii związanych ze stosowaniem wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej, w szczególności w odniesieniu do: a) warunków stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej do instytucji; b) faktu, że krajowe banki centralne (KBC) państw członkowskich, których walutą jest euro (KBC strefy euro), mogą podejmować decyzje o zawieszeniu lub wykluczeniu dostępu instytucji do operacji otwartego rynku oraz operacji kredytowo-depozytowych (operacji polityki pieniężnej Eurosystemu); c) warunków zaliczania środków jako rezerw na potrzeby weryfikacji spełniania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej; d) wymogów dotyczących wniosków o zezwolenie na utrzymywanie rezerwy obowiązkowej poprzez instytucję pośredniczącą; oraz e) warunków cofnięcia zezwolenia na utrzymywanie rezerwy obowiązkowej poprzez instytucję pośredniczącą.

(4)	Aby system wymogów Eurosystemu dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej był skuteczny, konieczne jest również doprecyzowanie wymogów w zakresie obliczania, zawiadamiania, potwierdzania i utrzymywania rezerw obowiązkowych, a także wymogów w zakresie sprawozdawczości i weryfikacji.

(5)

Informacje przekazywane przez pośredników na temat podstawy naliczania rezerwy powinny być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić dokładną sprawozdawczość zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2). Ponadto, w przypadku gdy instytucja dominująca otrzymała zezwolenie na przekazywanie danych dotyczących podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, właściwe jest, aby instytucja ta przekazywała zagregowane dane dotyczące podstawy naliczania rezerwy właściwemu KBC zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2).

(6)

W celu zapewnienia odpowiedniej równowagi pomiędzy wymogiem dokładności danych dotyczących rezerw obowiązkowych a sprawnym stosowaniem ram regulacyjnych, a także w celu uniknięcia konieczności ponownego wydawania ważnych i mających zastosowanie zezwoleń, instytucje pośredniczące, którym udzielono zezwoleń na sporządzanie sprawozdawczości podstawy rezerwy w ujęciu zagregowanym na mocy rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9), powinny mieć możliwość kontynuowania takiej sprawozdawczości bez konieczności ubiegania się o nowe zezwolenie.

(7)

Zgodnie z art. 19 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego EBC może wymagać od instytucji kredytowych mających siedzibę w państwach członkowskich, których walutą jest euro (państwa członkowskie strefy euro), utrzymywania rezerw obowiązkowych na rachunkach prowadzonych przez EBC i KBC strefy euro. Ponieważ instytucje kredytowe posiadają rachunki w KBC w swoich odpowiednich jurysdykcjach, rezerwy obowiązkowe powinny być utrzymywane wyłącznie na rachunkach prowadzonych przez KBC.

(8)

Rozporządzenie (WE) nr 2531/98 oraz rozporządzenie (WE) nr 2532/98 ustanawiają uprawnienia EBC do nakładania sankcji za naruszenie wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej, w tym za nieprzestrzeganie określonych w niniejszym rozporządzeniu wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej.

(9)

Z uwagi na postulat pewności prawa konieczne jest, aby przepisy niniejszego rozporządzenia, które są dostosowane do zmiany definicji „instytucji kredytowych” zawartej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (5) (wprowadzonej na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (6)), miały zastosowanie od tego samego dnia, co wspomniana zmiana, czyli od 26 czerwca 2021 r. Ze względów operacyjnych należy jednak ustalić, że przepisy dotyczące utrzymywanych rezerw obowiązują od dnia 28 lipca 2021 r., tj. pierwszego dnia piątego okresu utrzymywania rezerwy w 2021 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres regulacji

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące utrzymywania rezerwy obowiązkowej dla następujących instytucji:

instytucji kredytowych:

(i)	które uzyskały zezwolenie na podstawie art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (7); lub

(ii)	które są zwolnione z obowiązku uzyskania takiego zezwolenia zgodnie z art. 2 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE;

oddziałów instytucji kredytowych, w tym ustanowionych w państwach członkowskich, których walutą jest euro (państwach członkowskich strefy euro) oddziałów instytucji kredytowych, których ani siedziba statutowa, ani siedziba zarządu nie znajdują się w państwie członkowskim strefy euro – ale z wyłączeniem ustanowionych poza państwem członkowskim strefy euro oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę w państwie członkowskim strefy euro.

Artykuł 2

Definicje

Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają:

1)	„rezerwa obowiązkowa” – kwotę środków, którą dana instytucja zobowiązana jest utrzymywać jako rezerwę na swoim rachunku rezerwy we właściwym krajowym banku centralnym;

„wymogi dotyczące utrzymywania rezerwy obowiązkowej” – wszystkie wymogi, które instytucje są zobowiązane spełniać na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do obliczania, potwierdzania i utrzymywania rezerwy obowiązkowej oraz zawiadomień związanych z rezerwą obowiązkową, a także w odniesieniu do sprawozdawczości i weryfikacji;

3)	„państwo członkowskie strefy euro” – państwo członkowskie, którego walutą jest euro;

4)	„instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

5)	„oddział” – oddział w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

6)	„właściwy KBC” – krajowy bank centralny (KBC) państwa członkowskiego strefy euro, którego dana instytucja jest rezydentem;

7)	„rachunek rezerwy” – rachunek, na którym instytucja utrzymuje rezerwę obowiązkową we właściwym KBC;

8)	„podstawa naliczania rezerwy” – sumę zobowiązań kwalifikowanych wykorzystywaną do obliczania rezerwy obowiązkowej danej instytucji;

9)	„stopa rezerwy” – wartość procentową stosowaną do pozycji podstawy naliczania rezerwy na potrzeby obliczania rezerwy obowiązkowej danej instytucji;

10)	„okres utrzymywania rezerwy” – okres, na przestrzeni którego oceniane jest przestrzeganie wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

11)	„saldo na koniec dnia” – stan rezerw w momencie zakończenia czynności płatniczych i dokonania zapisów dotyczących dostępu do operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu;

12)	„dzień roboczy KBC” – dowolny dzień, w którym dany KBC jest otwarty na potrzeby prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu;

13)	„dzień operacyjny TARGET2” – każdy dzień, w którym system TARGET2 jest otwarty na potrzeby prowadzenia rozrachunku zleceń płatniczych w rozumieniu wytycznych Europejskiego Banku Centralnego EBC/2012/27 (8);

14)	„rezydent” – osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w dowolnym państwie członkowskim strefy euro w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 (9);

15)

„połączenie” – operację, w ramach której jedna lub więcej instytucji kredytowych („instytucje podlegające przejęciu”), po ich rozwiązaniu bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, przenoszą wszystkie swoje aktywa i zobowiązania na inną instytucję kredytową („instytucja przejmująca”), którą może być nowo ustanowiona instytucja kredytowa;

16)

„podział” – operację, w ramach której jedna instytucja kredytowa („instytucja podlegająca podziałowi”), po jej rozwiązaniu bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, przenosi wszystkie swoje aktywa i zobowiązania na więcej niż jedną inną instytucję („instytucje obejmujące”), które mogą być nowo ustanowionymi instytucjami kredytowymi.

Artykuł 3

Utrzymywanie rezerwy

1. Instytucje, o których mowa w art. 1, utrzymują rezerwy obowiązkowe obliczane zgodnie z art. 6 w następujący sposób:

a)	średnie saldo na koniec dnia na jednym lub kilku rachunkach rezerwy w okresie utrzymywania rezerwy jest równe kwocie obliczonej dla tego okresu zgodnie z art. 6 lub kwotę tę przekracza;

b)	rezerwa obowiązkowa jest denominowana w euro i utrzymywana na rachunkach rezerwy prowadzonych przez właściwy KBC w państwie członkowskim strefy euro, w którym dana instytucja ma siedzibę;

c)	do celów niniejszego rozporządzenia jako rachunki rezerwy mogą być wykorzystywane rachunki rozliczeniowe prowadzone przez KBC;

d)	z rezerw obowiązkowych wyłącza się środki podlegające jakimkolwiek prawnym, umownym, regulacyjnym lub innym ograniczeniom, które uniemożliwiałyby danej instytucji ich likwidację, przekazanie, przeniesienie lub zbycie w danym okresie utrzymywania rezerwy.

Do celów lit. d) instytucje bez zbędnej zwłoki zawiadamiają właściwy KBC o wszelkich ograniczeniach, o których mowa w tej literze.

2. Jeżeli w danym państwie członkowskim strefy euro instytucja posiada więcej niż jeden oddział, zastosowanie mają następujące zasady:

a)	jeżeli w tym państwie członkowskim znajduje się siedziba statutowa lub siedziba zarządu tej instytucji, spełnia ona wymogi dotyczące utrzymywania rezerwy obowiązkowej określone w niniejszym artykule dla tych oddziałów w tym państwie członkowskim;

b)	jeżeli w tym państwie członkowskim instytucja nie posiada ani siedziby statutowej, ani siedziby zarządu, wyznacza jeden ze swoich oddziałów w tym samym państwie członkowskim do celów spełniania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej określonych w niniejszym artykule;

c)	na potrzeby oceny spełniania postanowień ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu właściwy KBC bierze pod uwagę całość sald na koniec dnia na rachunkach rezerwy oddziałów tej instytucji w tym samym państwie członkowskim.

3. Europejski Bank Centralny (EBC) publikuje na swojej stronie internetowej następujące wykazy instytucji:

a)	wykaz instytucji podlegających wymogom dotyczącym utrzymywania rezerwy obowiązkowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

b)	wykaz instytucji zwolnionych z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 4, z wyłączeniem instytucji, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a)–c).

Artykuł 4

Zwolnienia i wyłączenia z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej

1. Instytucję zwalnia się z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej wskazanych w art. 3:

a)	w przypadku cofnięcia lub zrzeczenia się zezwolenia, o którym mowa w art. 1 lit. a) pkt (i); lub

b)	jeżeli instytucja podlega postępowaniu likwidacyjnemu na mocy dyrektywy 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10).

2. Na wniosek właściwego KBC EBC może udzielić instytucji wyłączenia z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej określonych w art. 3, jeżeli spełniony jest którykolwiek z poniższych warunków:

a)	instytucja podlega środkom służącym reorganizacji zgodnie z dyrektywą 2001/24/WE;

b)	instytucja została objęta środkiem zabezpieczającym nałożonym przez Unię lub państwo członkowskie lub podlega środkom nałożonym przez Unię zgodnie z art. 75 Traktatu, które ograniczają zdolność instytucji do wykorzystywania jej środków;

c)	EBC i KBC (Eurosystem) pozbawiły instytucję dostępu do operacji otwartego rynku lub operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu lub taki dostęp zawiesiły zgodnie z wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) (11);

d)	nie jest właściwe nakładanie na instytucję wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej.

Do celów lit. c) w pierwszym akapicie jeżeli dostęp instytucji do operacji otwartego rynku lub operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu został przywrócony przez Radę Prezesów EBC zgodnie z art. 158 wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60), wyłączenie nie ma zastosowania od początku następnego okresu utrzymywania rezerwy.

3. Do celów udzielania wyłączeń na mocy ust. 2 lit. d) właściwe KBC i EBC uwzględniają wszystkie poniższe elementy:

a)	czy instytucja jest uprawniona wyłącznie do realizacji zadań specjalnego przeznaczenia;

b)	czy instytucja jest objęta zakazem świadczenia usług bankowych konkurencyjnych wobec innych instytucji kredytowych;

c)	czy instytucja jest zobowiązana przepisami prawa do przeznaczania wszystkich swoich depozytów na cele związane ze wsparciem rozwoju regionalnego i/lub międzynarodowego.

Do celów lit. a) instytucja jest uprawniona wyłącznie do realizacji zadań specjalnego przeznaczenia, jeżeli wykonuje wyłącznie określone zadania administracji publicznej lub podlega ustawowemu lub statutowemu zakazowi prowadzenia działalności instytucji kredytowej.

4. Zwolnienia i wyłączenia, o których mowa w niniejszym artykule, stosuje się od początku okresu utrzymywania rezerwy, w którym miało miejsce dane zdarzenie.

Artykuł 5

Podstawa naliczania rezerwy

1. Instytucje obliczają podstawę naliczania rezerwy z wykorzystaniem informacji statystycznych dotyczących następujących zobowiązań zgłoszonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2):

a)	depozytów;

b)	wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych.

Jeżeli instytucja posiada zobowiązania wobec oddziału tego samego podmiotu zlokalizowanego poza strefą euro lub wobec siedziby zarządu lub siedziby statutowej tego samego podmiotu zlokalizowanej poza strefą euro, zobowiązania te uwzględnia się w podstawie naliczania rezerwy.

2. Z podstawy naliczania rezerwy obliczonej zgodnie z ust. 1 wyłącza się następujące zobowiązania:

zobowiązania wobec dowolnej innej instytucji w przypadku gdy instytucja ta:

(i)	podlega wymogom dotyczącym utrzymywania rezerwy obowiązkowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; oraz

(ii)	nie jest zwolniona lub nie przyznano jej wyłączenia z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 4;

b)	zobowiązania wobec EBC lub KBC państwa członkowskiego strefy euro.

3. W przypadku wyłączenia określonych zobowiązań instytucji z podstawy naliczania rezerwy zgodnie z ust. 2:

a)	instytucja bez zbędnej zwłoki informuje właściwy KBC o wyłączonej kwocie;

b)	instytucja przedstawia dowody potwierdzające kwotę tych zobowiązań;

c)	instytucja, po przedstawieniu właściwemu KBC dowodów potwierdzających kwotę wyłączonych zobowiązań zgodnie z lit. b), dokonuje odliczenia tej kwoty od podstawy naliczania rezerwy.

Do celów lit. b) instytucja, która nie jest w stanie przedstawić właściwemu KBC dowodów potwierdzających kwotę zobowiązań należących do kategorii „wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych”, stosuje standardowy odpis publikowany na stronie internetowej EBC do pozostałej do spłaty kwoty wyemitowanych przez siebie dłużnych papierów wartościowych o pierwotnym terminie zapadalności do dwóch lat włącznie.

4. EBC, ustalając standardowe odliczenie mające zastosowanie do zobowiązań w ramach kategorii dłużnych papierów wartościowych z terminem zapadalności do dwóch lat, o której mowa w ust. 3, bierze pod uwagę makrowskaźnik dla całej strefy euro będący stosunkiem stanów odpowiednich instrumentów wyemitowanych przez instytucje kredytowe i posiadanych przez inne instytucje kredytowe, EBC i właściwe KBC do całkowitej kwoty pozostającej do spłaty takich instrumentów wyemitowanych przez instytucje kredytowe.

5. Instytucje obliczają podstawę naliczania rezerwy dla danego okresu jej utrzymywania na podstawie danych odnoszących się do miesiąca poprzedzającego o dwa miesiące miesiąc, w którym rozpoczyna się dany okres utrzymywania rezerwy.

6. Instytucje zwolnione z pełnego obowiązku sprawozdawczego, zdefiniowane w art. 2 rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2), obliczają podstawę naliczania rezerwy za dwa kolejne okresy utrzymywania rezerwy, których początek przypada na okres utrzymywania rezerwy rozpoczynający się w trzecim miesiącu po zakończeniu kwartału, na podstawie danych na koniec kwartału zgłoszonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2). Instytucje takie powiadamiają właściwy KBC o wysokości swojej rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 7.

Artykuł 6

Obliczanie kwoty rezerwy obowiązkowej

1. Rezerwy obowiązkowe utrzymywane przez instytucje zgodnie z art. 3 oblicza się przy użyciu następujących stóp rezerwy w odniesieniu do poszczególnych kategorii zobowiązań należących do podstawy naliczania rezerwy, o których mowa w art. 5:

stopa rezerwy 0 % ma zastosowanie do następujących kategorii zobowiązań wskazanych w części 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2):

(i)

depozyty, które spełniają jeden z następujących warunków:

—	są depozytami terminowymi powyżej dwóch lat,

—	są depozytami z terminem wypowiedzenia powyżej dwóch lat,

—	są operacjami z przyrzeczeniem odkupu (repo);

(ii)	dłużne papiery wartościowe o pierwotnym terminie zapadalności powyżej dwóch lat;

b)	stopa rezerwy 1 % ma zastosowanie do wszystkich innych zobowiązań uwzględnionych w podstawie naliczania rezerwy.

2. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 10-12 KBC lub instytucja odlicza od obliczonej kwoty rezerwy obowiązkowej danej instytucji ryczałtową kwotę w wysokości 100 000 EUR.

3. KBC biorą pod uwagę wysokość rezerwy obowiązkowej obliczonej zgodnie z art. 6 do:

a)	ustalania oprocentowania kwot rezerwy obowiązkowej;

b)	oceny spełniania postanowień art. 3 ust. 1 lit. a).

Artykuł 7

Zawiadamianie o obliczonej wysokości rezerwy obowiązkowej

1. KBC ustanawiają procedurę zawiadamiania o wysokości rezerwy obowiązkowej poszczególnych instytucji. Procedura ta określa, czy obliczenia rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 6 dokonuje właściwy KBC, instytucja.

2. W przypadku gdy obliczenia rezerwy obowiązkowej zgodnie z ust. 1 dokonuje właściwy KBC, stosuje się następujące zasady:

a)	właściwy KBC zawiadamia instytucję o wysokości rezerwy obowiązkowej tej instytucji najpóźniej na trzy dni robocze KBC przed rozpoczęciem okresu utrzymywania rezerwy;

b)	instytucja potwierdza wysokość obliczonej rezerwy obowiązkowej najpóźniej w dniu roboczym KBC poprzedzającym początek okresu utrzymywania rezerwy;

jeżeli instytucja nie odpowie na zawiadomienie, o którym mowa w lit. a), do końca dnia roboczego KBC poprzedzającego rozpoczęcie okresu utrzymywania rezerwy, uznaje się, że potwierdzenie, o którym mowa w lit. b), miało miejsce, a wysokość rezerwy obowiązkowej wskazana w zawiadomieniu ma zastosowanie do tej instytucji w tym okresie utrzymywania rezerwy.

3. W przypadku gdy obliczenia rezerwy obowiązkowej zgodnie z ust. 1 dokonuje instytucja, stosuje się następujące zasady:

a)	instytucja zawiadamia właściwy KBC o wysokości swojej rezerwy obowiązkowej najpóźniej na trzy dni robocze KBC przed rozpoczęciem okresu utrzymywania rezerwy;

b)	właściwy KBC potwierdza wysokość obliczonej rezerwy obowiązkowej tej instytucji najpóźniej w dniu roboczym KBC poprzedzającym początek okresu utrzymywania rezerwy;

jeżeli właściwy KBC nie odpowie na zawiadomienie, o którym mowa w lit. a), do końca dnia roboczego KBC poprzedzającego rozpoczęcie okresu utrzymywania rezerwy, uznaje się, że potwierdzenie, o którym mowa w lit. b), miało miejsce, a wysokość rezerwy obowiązkowej wskazana w zawiadomieniu ma zastosowanie do tej instytucji w tym okresie utrzymywania rezerwy.

4. Do celów ust. 2 i 3 właściwy KBC może określić wcześniejszą datę zawiadamiania o wysokości obliczonej rezerwy obowiązkowej.

5. KBC mogą określić warunki i terminy, zgodnie z którymi instytucje mogą korygować podstawę naliczania rezerwy i wysokość rezerwy obowiązkowej zgłoszone zgodnie z niniejszym artykułem. Po potwierdzeniu rezerwy obowiązkowej, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie jest dopuszczalne dokonywanie korekt.

6. Celem wdrożenia procedur wskazanych w niniejszym artykule właściwe KBC udostępniają kalendarze wskazujące terminy zawiadamiania o danych wykorzystywanych do obliczania rezerw obowiązkowych i potwierdzania tych danych.

7. W przypadku gdy instytucja nie przekazała informacji statystycznych określonych w rozporządzeniu (UE) 2021/379 (EBC/2021/2), właściwy KBC oszacowuje wysokość rezerwy obowiązkowej tej instytucji za odpowiedni okres utrzymywania rezerwy na podstawie przekazanych przez tę instytucję informacji historycznych oraz wszelkich innych istotnych informacji oraz zawiadamia tę instytucję o wysokości jej rezerwy obowiązkowej na co najmniej trzy dni robocze KBC przed rozpoczęciem okresu utrzymywania rezerwy.

Artykuł 8

Okres utrzymywania rezerwy

1. Okres utrzymywania rezerwy rozpoczyna się w dniu rozliczenia podstawowej operacji refinansującej następującym po posiedzeniu Rady Prezesów, na którym zaplanowano ocenę nastawienia polityki pieniężnej, i kończy się w dniu poprzedzającym rozpoczęcie następnego okresu utrzymywania rezerwy, chyba że Rada Prezesów postanowi inaczej.

2. Zarząd EBC publikuje kalendarz okresów utrzymywania rezerwy na stronie internetowej EBC. KBC również publikują ten kalendarz na swoich stronach internetowych. Kalendarz ten jest publikowany przez EBC i KBC co najmniej trzy miesiące przed rozpoczęciem danego roku kalendarzowego.

3. Rada Prezesów może modyfikować kalendarz, o którym mowa w ust. 2. Zmodyfikowany przez Radę Prezesów kalendarz publikowany jest na stronach internetowych EBC i KBC przed okresem utrzymywania rezerwy, którego dotyczy modyfikacja.

Artykuł 9

Oprocentowanie środków rezerwy obowiązkowej

1. Do rezerw obowiązkowych utrzymywanych na rachunkach rezerwy właściwe KBC stosują oprocentowanie równe średniej wartości stopy (ważonej zgodnie z liczbą dni kalendarzowych) podstawowych operacji refinansowych Eurosystemu za okres utrzymywania rezerwy, na podstawie poniższego wzoru (przy czym wynik zaokrągla się do najbliższego centa):

gdzie:

Rt	=	odsetki należne od kwoty rezerwy obowiązkowej w okresie utrzymywania rezerwy t;
Ht	=	średniodzienne kwoty utrzymywanej rezerwy obowiązkowej w okresie utrzymywania t;
nt	=	liczba dni kalendarzowych w okresie utrzymywania rezerwy t;
rt	=	stopa oprocentowania rezerwy obowiązkowej za okres utrzymywania rezerwy t; stopę zaokrągla się standardowo do dwóch miejsc po przecinku;
i	=	i-ty dzień kalendarzowy okresu utrzymywania t;
MRi	=	krańcowa stopa procentowa dla ostatniej podstawowej operacji refinansującej rozliczonej przed dniem kalendarzowym i lub w tym dniu.

2. Właściwy KBC wypłaca oprocentowanie z tytułu utrzymywanej rezerwy obowiązkowej w drugim dniu operacyjnym TARGET2 następującym po zakończeniu okresu utrzymywania rezerwy, za który oprocentowanie to zostało naliczone.

Artykuł 10

Utrzymywanie rezerw obowiązkowych poprzez instytucję pośredniczącą

1. Instytucja może zwrócić się do właściwego KBC o zezwolenie na utrzymywanie całości swoich rezerw obowiązkowych poprzez instytucję pośredniczącą, jeżeli ta instytucja pośrednicząca:

a)	ma siedzibę w tym samym państwie członkowskim;

b)	podlega wymogom dotyczącym utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

c)	zazwyczaj wykonuje na rzecz tej instytucji określone zadania administracyjne (np. zarządzanie środkami pieniężnymi) wykraczające poza utrzymywanie rezerw obowiązkowych.

2. Do celów ust. 1 jeżeli instytucja składa wniosek o zezwolenie na utrzymywanie całości swojej rezerwy obowiązkowej poprzez instytucję pośredniczącą, zawiera w tym celu odpowiednią umowę z tą instytucją pośredniczącą. Umowa ta określa co najmniej:

a)	czy instytucja wnioskująca wyraża wolę korzystania z operacji depozytowo-kredytowych i operacji otwartego rynku Eurosystemu;

b)	okres wypowiedzenia wynoszący co najmniej 12 miesięcy, z zastrzeżeniem postanowień art. 10 ust. 7 lit. b).

W przypadku wypowiedzenia umowy zgodnie z lit. b) instytucja niezwłocznie informuje o tym właściwy KBC.

3. W przypadku gdy jednostka dominująca grupy konsoliduje w swojej sprawozdawczości statystycznej działalność jednostek zależnych będących rezydentami w tym samym państwie członkowskim zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2), jednostka dominująca może zwrócić się do właściwego KBC z wnioskiem o zezwolenie na utrzymywanie rezerwy obowiązkowej grupy w charakterze instytucji pośredniczącej.

4. Jeżeli jednostka dominująca składa wniosek o zezwolenie na utrzymywanie rezerwy obowiązkowej grupy w charakterze instytucji pośredniczącej zgodnie z ust. 3, jednostka ta zawiera z każdą instytucją wchodzącą w skład tej grupy umowę, na mocy której występuje jako instytucja pośrednicząca. Umowa taka określa co najmniej:

a)	czy jednostka dominująca lub jej jednostki zależne będą korzystać z operacji depozytowo-kredytowych i operacji otwartego rynku Eurosystemu;

b)	okres wypowiedzenia wynoszący co najmniej 12 miesięcy.

5. Właściwy KBC może udzielić instytucji wnioskującej zezwolenia na utrzymywanie rezerw obowiązkowych poprzez instytucję pośredniczącą i bez zbędnej zwłoki zawiadamia o swojej decyzji tę instytucję i instytucję pośredniczącą. Zezwolenie takie staje się skuteczne od początku pierwszego okresu utrzymywania rezerwy następującego po dniu udzielenia zezwolenia i ma zastosowanie przez okres obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 2 lub ust. 4, albo do momentu cofnięcia zezwolenia zgodnie z ust. 7 i 8.

Do celów niniejszego rozporządzenia uznaje się, że zezwolenie udzielone instytucji na utrzymywanie rezerwy obowiązkowej poprzez instytucję pośredniczącą zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) zostało udzielone zgodnie z niniejszym ustępem.

6. W przypadku gdy instytucja pośrednicząca utrzymuje rezerwę obowiązkową innej instytucji zgodnie z niniejszym artykułem, utrzymuje tę rezerwę na swoich rachunkach rezerwy, wraz z własną rezerwą utrzymywaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

7. EBC lub właściwy KBC mogą w dowolnym momencie cofnąć zezwolenie udzielone zgodnie z ust. 5, jeżeli spełniony jest którykolwiek z poniższych warunków:

a)	którakolwiek ze stron umowy, o której mowa w ust. 2 lub ust. 4, nie spełnia wymogów niniejszego rozporządzenia;

b)	którakolwiek ze stron umowy, o której mowa w ust. 2 lub ust. 4, złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia zgodnie z niniejszym artykułem;

c)	nie są spełniane określone w ust. 1 warunki utrzymywania rezerwy obowiązkowej poprzez instytucję pośredniczącą;

d)	istnieją podstawy do nadzoru ostrożnościowego nad instytucją pośredniczącą.

8. Podejmując decyzje w przedmiocie cofnięcia zezwolenia zgodnie z ust. 7, właściwy KBC lub EBC biorą pod uwagę:

a)	czy strony zgodziły się rozwiązać umowę za porozumieniem stron;

b)	czy instytucja utrzymująca rezerwę obowiązkową poprzez instytucję pośredniczącą jest w stanie sama spełnić wymogi dotyczące utrzymywania rezerwy.

9. W przypadku cofnięcia zezwolenia przez właściwy KBC lub EBC zgodnie z ust. 7 stosuje się następujące zasady:

a)	cofnięcie zezwolenia staje się skuteczne z końcem okresu utrzymywania rezerwy, chyba że zezwolenie zostało cofnięte zgodnie z ust. 7 lit. d);

b)	w przypadku cofnięcia zezwolenia zgodnie z ust. 7 lit. d) cofnięcie ma skutek natychmiastowy oraz nie stosuje się minimalnego okresu zawiadomienia przewidzianego w lit. c) niniejszego ustępu;

c)	właściwy KBC lub EBC zawiadamiają obie strony umowy, o której mowa w ust. 2 lub ust. 4, o cofnięciu zezwolenia na co najmniej pięć dni roboczych przed końcem ostatniego objętego zezwoleniem okresu utrzymywania rezerwy.

10. W przypadku nałożenia przez EBC sankcji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98 sankcje te mogą obejmować instytucję pośredniczącą oraz instytucję, dla której instytucja pośrednicząca utrzymuje rezerwy.

Artykuł 11

Zagregowana sprawozdawczość dotycząca podstawy naliczania rezerwy

1. W przypadku gdy instytucja występuje do właściwego KBC o zezwolenie na utrzymywanie całości swojej rezerwy obowiązkowej poprzez instytucję dominującą zgodnie z art. 10 ust. 3, instytucja dominująca może wystąpić do właściwego KBC o zezwolenie na przekazywanie danych dotyczących podstawy naliczania rezerwy oraz podstawy naliczania rezerwy instytucji należących do tej grupy w ujęciu zagregowanym oraz zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2). KBC mogą wydawać instytucjom dominującym zezwolenia na przekazywanie danych dotyczących podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym oraz zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2).

2. W przypadku gdy jednostka dominująca występuje do właściwego KBC o zezwolenie na przekazywanie danych dotyczących podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym zgodnie z ust. 1, właściwy KBC zapewnia, aby umowa, o której mowa w art. 10 ust. 4, zawierała potwierdzenie potencjalnej utraty na poziomie indywidualnym odliczenia kwoty ryczałtowej, o którym mowa w art. 6 ust. 2.

3. Wydając instytucji dominującej zezwolenie na przekazywanie danych dotyczących podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym zgodnie z ust. 1, właściwy KBC zawiadamia o tym niezwłocznie odpowiednią instytucję. Zezwolenie takie staje się skuteczne od początku pierwszego okresu utrzymywania rezerwy następującego po dniu wydania zezwolenia i ma zastosowanie przez cały okres obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 2, albo do momentu cofnięcia zezwolenia.

4. W przypadku udzielenia instytucji dominującej przez właściwy KBC zezwolenia na zgłaszanie podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym zgodnie z ust. 1 od rezerwy obowiązkowej utrzymywanej przez instytucję pośredniczącą odlicza się automatycznie jednokrotność kwoty ryczałtowej, o której mowa w art. 6 ust. 2.

5. Zezwolenie na przekazywanie danych dotyczących podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym udzielone instytucji przez EBC zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) uważa się za ważne i mające zastosowanie na potrzeby niniejszego rozporządzenia aż do cofnięcia tego zezwolenia.

Artykuł 12

Połączenia i podziały

1. Jeżeli w czasie trwania okresu utrzymywania rezerwy dojdzie do połączenia, zastosowanie mają poniższe zasady:

a)	instytucja przejmująca musi spełniać wymogi niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do instytucji podlegającej przejęciu;

b)	od rezerwy obowiązkowej instytucji przejmującej odlicza się każdą kwotę ryczałtową mającą zastosowanie zgodnie z art. 6 ust. 2;

c)	KBC oceniają, czy instytucje spełniają wymogi art. 3 ust. 1 lit. a), uwzględniając stan na koniec dnia na rachunkach rezerwy zarówno instytucji przejmujących, jak i podlegających przejęciu.

2. W okresie utrzymywania rezerwy następującym bezpośrednio po okresie utrzymywania rezerwy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się następujące zasady:

a)	od rezerwy obowiązkowej instytucji przejmującej odlicza się zgodnie z art. 6 ust. 2 jedną kwotę ryczałtową; oraz

b)	rezerwę obowiązkową instytucji przejmującej oblicza się do celów art. 6 przy użyciu podstawy naliczania rezerwy stanowiącej sumę podstaw naliczania rezerwy instytucji podlegających przejęciu i instytucji przejmującej.

Do celów lit. b) w obliczeniach wykorzystuje się podstawy naliczania rezerwy każdej instytucji w danym okresie utrzymywania rezerwy tak jakby połączenie nie miało miejsca, zgodnie z zasadami określonymi w części 2 załącznika III do rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2).

Akapit pierwszy ma również zastosowanie do kolejnych okresów utrzymywania rezerwy, jeżeli spełnione są warunki określone w pkt 4 części 2 załącznika III do rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2).

3. Jeżeli w czasie trwania okresu utrzymywania rezerwy dojdzie do podziału, zastosowanie mają poniższe zasady:

a)	instytucje obejmujące będące instytucjami kredytowymi spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do instytucji podlegającej podziałowi;

b)	każda z obejmujących instytucji kredytowych spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przypisanej jej części podstawy naliczania rezerwy instytucji podlegającej podziałowi;

c)	rezerwy utrzymywane przez instytucję podlegającą podziałowi rozdziela się proporcjonalnie między instytucje obejmujące;

d)	kwotę ryczałtową, o której mowa w art. 6 ust. 2, odlicza się od rezerwy obowiązkowej każdej instytucji obejmującej.

4. W okresie utrzymywania rezerwy następującym bezpośrednio po okresie utrzymywania rezerwy, w którym nastąpił podział, do momentu przekazania przez instytucje obejmujące danych dotyczących swoich odpowiednich podstaw naliczania rezerwy zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2), mają zastosowanie następujące zasady:

a)	każda z instytucji obejmujących spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przypisanej jej części podstawy naliczania rezerwy instytucji podlegającej podziałowi; oraz

b)	kwotę ryczałtową, o której mowa w art. 6 ust. 2, odlicza się od rezerwy obowiązkowej każdej instytucji obejmującej.

Artykuł 13

Przekazanie uprawnień w przypadku przyjęcia euro

1. W przypadku przyjęcia przez państwo członkowskie euro zgodnie z Traktatem Rada Prezesów przekazuje Zarządowi uprawnienie do określenia – po uwzględnieniu opinii Komitetu ds. Operacji Rynkowych ESBC – następujących kwestii:

dat rozpoczęcia i zakończenia przejściowego okresu utrzymywania rezerwy dla stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 3 do instytucji mających siedzibę na terenie tego państwa członkowskiego, przy czym datą początkową jest data przyjęcia euro przez to państwo członkowskie;

b)	sposób obliczania podstawy naliczania rezerwy, o której mowa w art. 5, w przejściowym okresie utrzymywania rezerwy, o którym mowa w lit. a);

c)	termin obliczania i weryfikacji rezerw obowiązkowych przez instytucje mające siedzibę w tym państwie członkowskim lub przez właściwy KBC w odniesieniu do przejściowego okresu utrzymywania rezerwy.

Zarząd przyjmuje i publikuje decyzję na mocy akapitu pierwszego co najmniej dwa miesiące przed datą przyjęcia euro przez dane państwo członkowskie i powiadamia o tym Radę Prezesów.

2. Rada Prezesów przekazuje ponadto Zarządowi uprawnienie do zezwolenia na odliczanie od podstawy naliczania rezerwy zobowiązań instytucji mających siedzibę w innych państwach członkowskich strefy euro wobec instytucji mających siedzibę w państwie członkowskim przyjmującym euro, w odniesieniu do odpowiednich okresów utrzymywania rezerwy, w okresie przejściowym, o którym mowa w ust. 1 lit. a), i bezpośrednio po nim.

Pierwszy akapit ma zastosowanie w przypadku, gdy w momencie obliczania rezerwy obowiązkowej instytucje w państwie członkowskim przyjmującym euro nie są ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 lit. a). W takim przypadku decyzje Zarządu zezwalające na odliczenia zgodnie z niniejszym ustępem mogą szczegółowo regulować zasady odliczania takich zobowiązań.

Artykuł 14

Weryfikacja

1. Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2531/98 właściwe KBC mogą korzystać z prawa do weryfikacji dokładności i jakości informacji dotyczących podstawy naliczania rezerwy przekazywanych przez instytucje.

2. W przypadku gdy instytucja zawiadamia właściwy KBC o wysokości swojej rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 7 ust. 3, właściwy KBC weryfikuje dokładność obliczeń i monitoruje spójność z informacjami statystycznymi przekazywanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/379 (EBC/2021/2).

Artykuł 15

Utrata mocy obowiązującej

1. Z dniem 26 czerwca 2021 r. traci moc rozporządzenie (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

2. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy rozumieć jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku II.

Artykuł 16

Przepisy końcowe

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 26 czerwca 2021 r. Artykuł 3 stosuje się jednak od dnia 28 lipca 2021 r., w pierwszym dniu piątego okresu utrzymywania rezerwy w 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 22 stycznia 2021 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Christine LAGARDE

Prezes EBC

(1) Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 1.

(2) Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4.

(3) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczące stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (Dz.U. L 250 z 2.10.2003, s. 10).

(4) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/379 z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie pozycji bilansu instytucji kredytowych i sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2021/2) (Zob. s. 16 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).

(7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(8) Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2012/27 z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie transeuropejskiego automatycznego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2) (Dz.U. L 30 z 30.1.2013, s. 1).

(9) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8).

(10) Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15).

(11) Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2014/60) (Dz.U. L 91 z 2.4.2015, s. 3).

ZAŁĄCZNIK I

Rozporządzenie, które utraciło moc, wraz z listą kolejnych zmian

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) (Dz.U. L 250 z 2.10.2003, s. 10).

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1052/2008 (EBC/2008/10) (Dz.U. L 282 z 25.10.2008, s. 14).

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1358/2011 (EBC/2011/26) (Dz.U. L 338 z 21.12.2011, s. 51).

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1376/2014 (EBC/2014/52) (Dz.U. L 366 z 20.12.2014, s. 79).

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/1705 (EBC/2016/26) (Dz.U. L 257 z 23.9.2016, s. 10).

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

Rozporządzenie (WE) nr 1745/2003	Niniejsze rozporządzenie
art. 1	art. 2
art. 2 ust. 1	art. 1
art. 2 ust. 2, pierwszy akapit	art. 4 ust. 1
art. 2 ust. 2, drugi akapit	art. 4 ust. 2, art. 4 ust. 3
art. 2 ust. 3	art. 3 ust. 3
—	art. 3 ust. 1 lit. d) i art. 3 ust. 4
art. 3 ust. 1	art. 5 ust. 1
art. 3 ust. 2	art. 5 ust. 2
art. 3 ust. 2a, akapit pierwszy	art. 5 ust. 3
art. 3 ust. 2a, akapit drugi	art. 5 ust. 4
—	art. 5 ust. 5
art. 3 ust. 3	art. 5 ust. 6
art. 3 ust. 4	art. 5 ust. 7
art. 4 ust. 1	art. 6 ust. 1 lit. a)
art. 4 ust. 2	art. 6 ust. 1 lit. b)
art. 5 ust. 1	art. 6 ust. 1 zdanie wprowadzające oraz art. 6 ust. 3
art. 5 ust. 2	art. 6 ust. 2
art. 5 ust. 3	art. 7 pkt (1)-(5)
art. 5 ust. 4	art. 7 ust. 6
art. 5 ust. 5	art. 7 ust. 7
art. 6 ust. 1, zdanie pierwsze i drugie	art. 3 ust. 1 lit. b)
art. 6 ust. 1, zdanie trzecie	art. 3 ust. 1 lit. c)
art. 6 ust. 2	art. 3 ust. 1 lit. a)
art. 6 ust. 3	art. 3 ust. 2
art. 7	art. 8
art. 8	art. 9
art. 9	art. 14 ust. 1
art. 10 ust. 1 i 2	art. 10 ust. 1 i ust. 2, art. 10 ust. 5
art. 10 ust. 3	art. 10 ust. 6 i 10
art. 10 ust. 4	art. 10 ust. 7 i art. 10 ust. 9 lit. a) i c)
art. 10 ust. 5	art. 10 ust. 9 lit. b)
—	art. 10 ust. 4, 5 i 8
art. 10 ust. 6	motyw 5, art. 14 ust. 2
art. 11	art. 11
art. 12	—
art. 13	art. 12
art. 13a	art. 13
art. 14	art. 15
—
art. 15	art. 16
—	załączniki I i II

3.3.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 73/16

ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2021/379

z dnia 22 stycznia 2021 r.

w sprawie pozycji bilansowych instytucji kredytowych i sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (EBC/2021/2)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące stosowania stop rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (2), w szczególności art. 6 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) (3) zostało zmienione i wymaga dalszych istotnych zmian, w szczególności w świetle ostatnich zmian rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003) (4), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 (5) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (6). Z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości konieczne jest zatem sporządzenie wersji przekształconej tego rozporządzenia.

(2)	Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 zmiany wymogów statystycznych określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) skonsultowano z Komisją Europejską.

(3)

Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 zobowiązuje Europejski Bank Centralny (EBC) do określenia rzeczywistej populacji sprawozdawczej mieszczącej się w granicach referencyjnej populacji sprawozdawczej i uprawnia go do pełnego lub częściowego zwolnienia określonych kategorii podmiotów sprawozdających z wypełniania wymogów sprawozdawczości statystycznej. Artykuł 6 ust. 4 umożliwia EBC przyjmowanie rozporządzeń określających warunki wykonywania uprawnienia do weryfikowania lub obowiązkowego zbierania informacji statystycznych.

(4)	Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 zobowiązuje państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniej organizacji w dziedzinie statystyki oraz pełnej współpracy z Europejskim Systemem Banków Centralnych (ESBC) w celu zapewnienia realizacji obowiązków wynikających z art. 5 Statutu ESBC.

(5)

Do wykonywania swoich zadań ESBC wymaga informacji statystycznych dotyczących aktywów i zobowiązań finansowych, w ujęciu według stanów i transakcji, sektora monetarnych instytucji finansowych (MIF) oraz instytucji kredytowych w rozumieniu prawa Unii. W celu zapewnienia EBC kompleksowego obrazu statystycznego rozwoju sytuacji monetarnej w państwach członkowskich, których walutą jest euro (zwanych dalej „państwami członkowskimi strefy euro”), które postrzega się jako jeden obszar gospodarczy, konieczne jest sporządzenie skonsolidowanego bilansu sektora MIF w oparciu o pełną i jednorodną populację sprawozdawczą. Informacje statystyczne o wymaganym stopniu szczegółowości są również niezbędne do zapewnienia nieprzerwanej użyteczności analitycznej agregatów monetarnych strefy euro i czynników ich kreacji.

(6)

Rozporządzenie (UE) 2019/2033 rozszerza między innymi definicję „instytucji kredytowych” zawartą w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7) o firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym. W związku z tym konieczne jest dostosowanie odniesienia zawartego w definicji „monetarnej instytucji finansowej” w rozporządzeniu (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) do odpowiedniego zmienionego przepisu rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w celu zachowania spójności wspólnych standardów, definicji i klasyfikacji na potrzeby klasyfikacji statystycznej instytucji przyjmujących depozyty oraz jednorodności sektora MIF. Niemniej jednak konieczne jest również zapewnienie ciągłej dostępności informacji statystycznych na temat wszystkich instytucji kredytowych w rozumieniu zmienionego art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym na potrzeby obliczania podstawy naliczania rezerwy dla tych instytucji kredytowych zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) (8). Instytucje kredytowe inne niż MIF są zatem objęte zakresem wersji przekształconej.

(7)

W celu zmniejszenia obciążeń sprawozdawczych wskazane jest, aby informacje statystyczne dotyczące bilansu miesięcznego instytucji kredytowych były wykorzystywane do regularnego wyliczania podstawy naliczania rezerwy dla instytucji kredytowych podlegających obowiązkowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej EBC, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/378 (EBC/2021/1). Ponadto należy dostosować wymogi sprawozdawcze dotyczące podstawy naliczania rezerwy w celu uwzględnienia sprawozdawczości dotyczącej depozytów składanych w instytucjach kredytowych podlegających wymogom utrzymywania rezerwy obowiązkowej bez odniesienia do konkretnej klasyfikacji statystycznej.

(8)

Aby ułatwić spełnianie wymogów statystycznych przez grupy powiązanych podmiotów sprawozdających, należy zezwolić MIF na przekazywanie sprawozdawczości w imieniu innych podmiotów sprawozdających, które również są MIF będącymi rezydentami tego samego państwa członkowskiego. Konieczne jest jednak, aby informacje statystyczne przekazywane w odniesieniu do takich grup były wystarczające, w stosownych przypadkach, do obliczenia podstawy naliczania rezerwy instytucji kredytowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/378 (EBC/2021/1). W związku z tym należy przekazywać informacje statystyczne niezbędne do obliczenia podstawy naliczania rezerwy dla każdego członka takich grup, z wyjątkiem przypadków, w których grupie zezwolono na przekazywanie informacji dotyczących rezerwy obowiązkowej w ujęciu zagregowanym w odniesieniu do grupy jako całości zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

(9)

Zbieranie przez krajowe banki centralne (KBC) od rzeczywistej populacji sprawozdawczej informacji statystycznych niezbędnych do wypełnienia wymogów statystycznych EBC może być częścią szerszych ram sprawozdawczości ustanowionych przez KBC samodzielnie na podstawie prawa Unii, prawa krajowego lub utrwalonych praktyk i służących również innym celom statystycznym, pod warunkiem że nie jest zagrożone wypełnienie wymogów statystycznych EBC. Może to również doprowadzić do zmniejszenia obciążeń sprawozdawczych. W celu zapewnienia przejrzystości wskazane jest, aby w tych przypadkach powiadomić podmioty sprawozdające, że dane są zbierane dla innych celów statystycznych. W konkretnych przypadkach EBC może korzystać z takich informacji statystycznych zebranych dla innych celów w celu wypełnienia swoich wymogów.

(10)

EBC ma obowiązek monitorowania transmisji polityki pieniężnej, w szczególności wpływu zmian stóp procentowych stosowanych do podstawowych operacji refinansujących i ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących, a także wpływu zakupów dokonywanych w ramach programów zakupu aktywów na warunki kredytowania gospodarstw domowych i przedsiębiorstw niefinansowych. W celu skuteczniejszego i bardziej terminowego monitorowania przez EBC warunków kredytowania w gospodarce realnej i roli kredytu jako czynnika kreacji agregatów monetarnych konieczne jest gromadzenie dalszych informacji statystycznych dotyczących sekurytyzacji i innych transferów dokonywanych przez MIF w ujęciu miesięcznym, w szczególności w odniesieniu do kredytów udzielanych gospodarstwom domowym w podziale na cel i kredytów udzielanych przedsiębiorstwom niefinansowym w podziale na terminy zapadalności.

(11)	EBC wymaga przekazywania danych statystycznych dotyczących wirtualnego cash poolingu w celu odróżnienia w ramach analizy zmian polityki pieniężnej i akcji kredytowej wpływu depozytów oraz kredytów i pożyczek w ramach wirtualnego cash poolingu od wpływu innych depozytów oraz kredytów i pożyczek.

(12)	Aby ułatwić analizę zmian w zakresie kredytów, niektóre definicje i praktyki sprawozdawcze powinny zostać dostosowane do definicji i praktyk sprawozdawczych właściwych innym wymogom sprawozdawczości regulacyjnej ustanowionym przez EBC.

(13)

W zakresie, w jakim przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, które uzyskały zezwolenie na mocy rozporządzenia (UE) 2017/1131, emitują instrumenty finansowe będące bliskimi substytutami depozytów, w celu zwiększenia przejrzystości rynku i ułatwienia sprawozdawczości należy dostosować definicję funduszy rynku pieniężnego (FRP) dla celów statystycznych do zasad dotyczących nadzoru.

(14)

W celu lepszej analizy bilansu sektora MIF dla strefy euro jako całości konieczne jest zwiększenie harmonizacji wymogów sprawozdawczych w odniesieniu do niektórych pozycji z uzupełniającymi informacjami statystycznymi przekazywanymi przez KBC na podstawie wytycznych Europejskiego Banku Centralnego EBC/2014/15 (9).

(15)	Aby EBC mógł skutecznie monitorować działalność międzybankową, konieczne jest gromadzenie informacji na temat aktywów i zobowiązań w podziale według kontrahentów MIF oraz poprawa spójności między informacjami o kontrahentach zbieranymi miesięcznie i kwartalnie.

(16)

Ponadto, w celu doprecyzowania relacji między MIF a innymi częściami sektora finansowego, w tym instytucjami pośrednictwa finansowego innymi niż monetarne instytucje finansowe, a także w celu wsparcia kompilacji rachunków finansowych unii walutowej, konieczne jest gromadzenie informacji statystycznych dotyczących depozytów oraz akcji i pozostałych udziałów kapitałowych w podziale kontrahentów według podsektorów.

(17)

Informacje dotyczące posiadanych przez MIF dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez rządy poszczególnych państw członkowskich muszą być gromadzone terminowo w celu dokładnego monitorowania ekspozycji na te papiery wartościowe. Informacje o państwach członkowskich powinny być uzupełniane informacjami na temat aktywów i pasywów organów unijnych, w tym Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej (EFSF). Ponadto uaktualnienie wymogów sprawozdawczych jest konieczne w związku z wystąpieniem z Unii Zjednoczonego Królestwa.

(18)	Należy również gromadzić informacje dotyczące ogółu posiadanych przez MIF nieruchomości w celu monitorowania, jaką część aktywów MIF stanowią tego typu aktywa, a także w celu lepszego zrozumienia zmian sytuacji MIF, jeśli chodzi o aktywa niefinansowe ogółem.

(19)

W celu ułatwienia realizacji podmiotom sprawozdającym nowych wymogów miesięcznych i kwartalnych wymogi te wprowadza się w odniesieniu do okresów referencyjnych odpowiadającym kwartałom kalendarzowym. W związku z tym okresem referencyjnym dla pierwszego sprawozdania w zakresie danych wymaganych z częstotliwością miesięczną jest styczeń 2022 r., a pierwsze sprawozdanie dotyczące danych wymaganych z częstotliwością kwartalną odnosi się do pierwszego kwartału 2022 r. W celu zapewnienia stałej dostępności niezbędnych danych należy utrzymać w odniesieniu do okresu referencyjnego czwartego kwartału 2021 r. wymogi dotyczące danych przekazywanych z częstotliwością kwartalną. Wymogi w zakresie sprawozdawczości ustanowione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem powinny zatem mieć zastosowanie po odpowiednim okresie referencyjnym przekazywania informacji miesięcznych, tj. 1 lutego 2022 r.

(20)

Niezbędne jest ustalenie procedury efektywnego wprowadzania zmian technicznych do załączników do niniejszego rozporządzenia, z takim zastrzeżeniem, że zmiany tego rodzaju nie powinny wpływać na ramy koncepcyjne przyjętych rozwiązań, ani zwiększać obciążenia sprawozdawczego. Przy stosowaniu tej procedury uwzględnione powinny być opinie Komitetu ds. Statystyki ESBC. Projekty takich zmian technicznych do załączników do niniejszego rozporządzenia powinny być zgłaszane przez KBC za pośrednictwem Komitetu ds. Statystyki.

(21)	W celu zapewnienia pewności prawa konieczne jest jednak, aby przepisy niniejszego rozporządzenia, które są bezpośrednią konsekwencją zmiany definicji „instytucji kredytowych” na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033, zaczęły być stosowane jednocześnie z tą zmianą, tj. w dniu 26 czerwca 2021 r.

(22)	Z uwagi na postulat spójności i pewności prawa konieczne jest również, aby przepisy niniejszego rozporządzenia, które odnoszą się do rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), zaczęły być stosowane od tego samego dnia, co przepisy tego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres regulacji

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi sprawozdawcze dla następujących podmiotów sprawozdających będące rezydentami w państwach członkowskich strefy euro w zakresie informacji statystycznych dotyczących pozycji bilansowych:

a)	monetarnych instytucji finansowych (MIF) innych niż instytucje kredytowe;

instytucji kredytowych, które:

(i)	uzyskały zezwolenie na podstawie art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (10); lub

(ii)	są zwolnione z obowiązku uzyskania takiego zezwolenia zgodnie z art. 2 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE;

są oddziałami instytucji kredytowych, w tym ustanowionymi w państwach członkowskich strefy euro oddziałami instytucji kredytowych, których ani siedziba statutowa, ani centrala nie znajdują się w państwie członkowskim strefy euro – ale z wyłączeniem ustanowionych poza państwem członkowskim strefy euro oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę w państwie członkowskim strefy euro.

Artykuł 2

Definicje

Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają:

(1)

„monetarna instytucja finansowa” (MIF) – podmiot należący do jednego z poniższych sektorów:

a)	banki centralne;

b)	pozostałe MIF, które obejmują instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banku centralnego, oraz fundusze rynku pieniężnego (FRP);

(2)	„instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(3)

„instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banków centralnych” – którekolwiek z poniższych:

a)	instytucje kredytowe, których działalność jest określona w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

instytucje finansowe inne niż te, o których mowa w lit. a), których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe, o którym mowa w pkt 2.56 załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (11) i których działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub bliskich substytutów depozytów, o których mowa w załączniku I część 1, od jednostek instytucjonalnych, w tym od instytucji niemonetarnych, oraz na udzielaniu kredytów i pożyczek lub dokonywaniu inwestycji w papiery wartościowe na własny rachunek;

c)	instytucje pieniądza elektronicznego, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe, zgodnie z lit. b), polegające na emitowaniu pieniądza elektronicznego;

(4)	„instytucja kredytowa inna niż MIF” – instytucję kredytową, której działalność nie polega na prowadzeniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(5)

„fundusze rynku pieniężnego” lub „FRP” – przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1131 i które emitują akcje lub jednostki uczestnictwa będące bliskimi substytutami depozytów, o których mowa w części 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

(6)	„podmiot sprawozdający” – podmiot sprawozdający w rozumieniu art. 1 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

(7)	„rezydent” – rezydenta w rozumieniu art. 1 pkt 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

(8)	„właściwy KBC” – krajowy bank centralny państwa członkowskiego strefy euro, którego rezydentem jest dany podmiot sprawozdający;

(9)	„podmiot sekurytyzacyjny” – podmiot sekurytyzacyjny w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) (12);

(10)

„sekurytyzacja” – transakcję, które jest albo tradycyjną sekurytyzacją w rozumieniu art. 2 pkt 9) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2017/2402 (13), albo sekurytyzacją w rozumieniu art. 1 pkt 2) rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) charakteryzującą się zbyciem sekurytyzowanych kredytów i pożyczek na rzecz podmiotu sekurytyzacyjnego;

(11)	„instytucja pieniądza elektronicznego” – instytucję pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE (14);

(12)	„pieniądz elektroniczny” – pieniądz elektroniczny w rozumieniu art. 2 pkt 2 dyrektywy 2009/110/WE;

(13)	„częściowe spisanie kredytu i pożyczki” – bezpośrednie obniżenie wartości bilansowej kredytu i pożyczki wynikające ze spadku jego wartości;

(14)	„całkowite spisanie kredytu i pożyczki” – spisanie całkowitej wartości bilansowej kredytu i pożyczki powodujące usunięcie tego aktywa z bilansu;

(15)	„administrator” – MIF, która zarządza sekurytyzowanymi lub przeniesionymi w inny sposób kredytami i pożyczkami poprzez obsługę spłat kapitału i odsetek;

(16)

„operacje z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej” – kredyty na rzecz lub depozyty od instytucji przyjmujących depozyty będących rezydentami strefy euro, które należą do tej samej grupy obejmującej jednostkę dominującą i wszystkich członków grupy będących rezydentami strefy euro, podlegających jej bezpośredniej lub pośredniej kontroli;

(17)	„instytucja zwolniona z pełnego obowiązku sprawozdawczego” – MIF, której przyznano wyłączenie zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2, lub instytucję kredytową inną niż MIF, której przyznano wyłączenie zgodnie z art. 9 ust. 5 lit. a);

(18)	„rezerwy celowe na utratę wartości kredytów i pożyczek” – odpisy tworzone przez podmiot sprawozdający na straty kredytowe zgodnie z mającą zastosowanie praktyką księgową;

(19)

„własne papiery wartościowe” – papiery wartościowe znajdujące się w portfelu podmiotu sprawozdającego w wyniku:

a)	zatrzymania papierów wartościowych w momencie emisji lub zakupu przez podmiot sprawozdający uprzednio sprzedanych papierów wartościowych, które są wykazywane w bilansie księgowym emitującego podmiotu sprawozdającego; lub

b)	zatrzymania papierów wartościowych w momencie emisji lub zakupu przez podmiot sprawozdający uprzednio sprzedanych papierów wartościowych, które nie są wykazywane w bilansie księgowym, ale które są wykorzystywane lub dostępne do wykorzystania przez emitenta na potrzeby operacji rynkowych;

(20)

„wirtualny cash pooling” – porozumienie dotyczące konsolidacji rachunków bankowych zawarte pomiędzy jedną lub większą liczbą MIF a grupą podmiotów („uczestników cash poolingu”), na podstawie którego odsetki, które mają być zapłacone lub otrzymane przez MIF, są obliczane na podstawie „wirtualnej” pozycji netto wszystkich skonsolidowanych rachunków i w przypadku, gdzie każdy uczestnik cash poolingu:

a)	posiada odrębny rachunek; oraz

b)	może zaciągać kredyty w rachunku bieżącym zabezpieczone depozytami innych uczestników cash poolingu bez transferu środków pomiędzy rachunkami;

(21)	„oddział” – oddział w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(22)	„wyksięgowanie” – usunięcie całości lub części kredytu lub pożyczki ze stanu wykazywanego zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3;

(23)	„przeniesienie kredytu/pożyczki” – nabycie lub zbycie przez podmiot sprawozdający kredytu/pożyczki lub puli kredytów/pożyczek, dokonane w drodze przeniesienia własności lub subpartycypacji;

(24)

„połączenie” – operację, w ramach której jedna lub więcej instytucji („instytucje podlegające przejęciu”), po ich rozwiązaniu bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, przenoszą wszystkie swoje aktywa i zobowiązania na inną instytucję („instytucja przejmująca”), którą może być nowo ustanowiona instytucja.

Artykuł 3

Rzeczywista populacja sprawozdawcza

1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmuje MIF i instytucje kredytowe inne niż MIF, będące rezydentami państw członkowskich strefy euro.

2. W przypadku gdy KBC zbierają informacje statystyczne dotyczące siedziby posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa FRP od innych instytucji pośrednictwa finansowego z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (zwanych dalej „PIPF”) w rozumieniu definicji w pkt 2.86 do 2.94 załącznika A do rozporządzenia (UE) nr 549/2013, zgodnie z art. 5 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, KBC te mogą włączyć PIPF do rzeczywistej populacji sprawozdawczej do celów art. 5 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Wykaz MIF dla celów statystycznych

1. Zarząd sporządza i prowadzi wykaz MIF oparty na informacjach statystycznych rejestrowanych przez KBC zgodnie z art. 4 wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2018/876 (EBC/2018/16) (15).

2. EBC publikuje aktualny wykaz MIF do celów statystycznych, w tym drogą elektroniczną.

3. Jeżeli ostatnia dostępna wersja wykazu jest nieprawidłowa, EBC nie nakłada sankcji na podmiot sprawozdający, który nie wypełnił właściwie wymogów sprawozdawczości statystycznej zawartych w niniejszym rozporządzeniu w zakresie, w jakim korzystał on w dobrej wierze z nieprawidłowego wykazu.

Podmiot sprawozdający przekazuje informacje statystyczne wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli nieuwzględnienie tego podmiotu w wykazie jest ewidentnie błędne.

Artykuł 5

Wymogi sprawozdawczości statystycznej

1. MIF przekazują właściwemu KBC wszystkie następujące informacje statystyczne:

a)	stany na koniec miesiąca określone w tabeli 1 w części 2 załącznika I;

b)	miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny określone jako wymogi minimalne w tabeli 1 A w części 4 załącznika I oraz pozostałe miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny wskazane w tej tabeli, jeżeli jest to wymagane przez właściwy KBC;

c)	miesięczne przeniesienia netto kredytów/pożyczek, określone w załączniku I część 5 tabela 5a;

d)	stany na koniec miesiąca i miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny przeniesionych kredytów/pożyczek, określone w załączniku I część 5 tabela 5b;

e)	stany na koniec kwartału określone w tabelach 2, 3 i 4 w części 3 załącznika I;

f)	kwartalne korekty z tytułu zmiany wyceny określone jako wymogi minimalne w tabeli 2 A w części 4 załącznika I oraz pozostałe kwartalne korekty z tytułu zmiany wyceny wskazane w tej tabeli, jeżeli jest to wymagane przez właściwy KBC.

KBC mogą z częstotliwością miesięczną gromadzić kwartalne informacje statystyczne określone w akapicie pierwszym w lit. e) i f), jeżeli takie gromadzenie ułatwia proces produkcji danych.

2. Instytucje kredytowe inne niż MIF przekazują właściwemu KBC następujące informacje statystyczne:

stany na koniec miesiąca określone w tabeli 1 w części 2 załącznika I, z wyjątkiem;

(i)	pozycji dotyczących wirtualnego cash poolingu;

(ii)	wyemitowanych udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP;

miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny określone jako wymogi minimalne w tabeli 1 A w części 4 załącznika I oraz pozostałe miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny wskazane w tej tabeli, jeżeli jest to wymagane przez właściwy KBC, z wyjątkiem:

(i)	pozycji dotyczących wirtualnego cash poolingu;

(ii)	wyemitowanych udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP;

c)	stany na koniec kwartału określone w tabeli 2 w części 3 załącznika I, z wyjątkiem pozycji, które odnoszą się do podziału kredytów i pożyczek według pozostałych terminów zapadalności;

d)	stany na koniec kwartału określone w tabelach 3 i 4 w części 3 załącznika I;

e)	kwartalne korekty z tytułu zmiany wyceny określone jako wymogi minimalne w tabeli 2 A w części 4 załącznika I oraz pozostałe kwartalne korekty z tytułu zmiany wyceny wskazane w tej tabeli, jeżeli jest to wymagane przez właściwy KBC.

KBC mogą z częstotliwością miesięczną gromadzić kwartalne informacje statystyczne określone w akapicie pierwszym w lit. c)–e), jeżeli takie gromadzenie ułatwia proces produkcji danych.

3. KBC mogą gromadzić informacje statystyczne zgodnie z ust. 1 i 2 dotyczące papierów wartościowych wyemitowanych i utrzymywanych, zgodnie z metodą „papier po papierze”, jeżeli takie informacje statystyczne są uzyskiwane zgodnie z minimalnymi standardami określonymi w załączniku IV.

4. KBC mogą gromadzić informacje statystyczne dotyczące siedziby posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa FRP wyemitowanych przez MIF z innych dostępnych źródeł, jak określono w załączniku I część 2 sekcja 5.7, jeżeli informacje te są zgodne z minimalnymi standardami określonymi w załączniku IV.

Artykuł 6

Sprawozdawczość grupowa MIF

1. W przypadku gdy jednostka dominująca i jej jednostki zależne są MIF będącymi rezydentami w tym samym państwie członkowskim, jednostka dominująca może skonsolidować informacje statystyczne dotyczące działalności tych jednostek zależnych w informacjach statystycznych przekazywanych zgodnie z art. 5 ust. 1. W przypadku gdy grupa obejmuje instytucje kredytowe i inne MIF, takie informacje statystyczne przekazuje się oddzielnie dla instytucji kredytowych i innych MIF.

2. Właściwy KBC może zezwolić instytucji kredytowej na przekazywanie informacji statystycznych, o których mowa w art. 5 ust. 1, w imieniu grupy instytucji kredytowych w ujęciu zagregowanym, jeżeli spełnione są obydwa poniższe warunki:

a)	instytucja kredytowa nie konsoliduje informacji statystycznych dotyczących działalności tych jednostek zależnych w informacjach statystycznych przekazywanych na podstawie art. 5 ust. 1 zgodnie z ust. 1;

b)	właściwy KBC udzielił zezwolenia na utrzymywanie rezerw obowiązkowych za pośrednictwem tej instytucji kredytowej zgodnie z art. 10 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), jeżeli ta instytucja kredytowa jest instytucją pośredniczącą w rozumieniu art. 10 ust. 1 tego rozporządzenia;

c)	wszyscy członkowie grupy są MIF będącymi rezydentami w tym samym państwie członkowskim.

Jeżeli właściwy KBC udzielił zezwolenia instytucji kredytowej zgodnie z akapitem pierwszym, instytucja ta przekazuje informacje statystyczne dotyczące swojego bilansu oraz bilansów wszystkich członków grupy w ujęciu zagregowanym, zgodnie z art. 5 ust. 1.

3. W przypadku gdy MIF przekazują sprawozdawczość na poziomie grupy zgodnie z ust. 1 i 2, przekazują one co najmniej informacje określone w tabeli 1 w części 1 załącznika III do celów obliczania podstawy naliczania rezerwy każdego członka grupy zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

W przypadku gdy MIF, która składa sprawozdawczość na poziomie grupy zgodnie z ust. 1 i 2, uzyskała zezwolenie na przekazywanie podstawy naliczania rezerwy w ujęciu zagregowanym zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), akapit pierwszy nie ma zastosowania.

4. Wszyscy członkowie grup, o których mowa w ust. 1 i 2, są umieszczani w wykazie MIF, o którym mowa w art. 4, oddzielnie.

Artykuł 7

Terminy przekazywania danych

1. KBC określają częstotliwość i ramy czasowe otrzymywania informacji statystycznych od podmiotów sprawozdających zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w sposób umożliwiający przestrzeganie terminów składania sprawozdań, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz informują o nich podmioty sprawozdające.

2. KBC przekazują EBC statystyki miesięczne do końca piętnastego dnia roboczego po zakończeniu miesiąca, którego statystyki te dotyczą.

3. KBC przekazują EBC statystyki kwartalne do końca dwudziestego ósmego dnia roboczego po zakończeniu kwartału, którego statystyki te dotyczą.

Artykuł 8

Standardy rachunkowości na potrzeby sprawozdawczości statystycznej

1. Do celów sprawozdawczości zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i o ile nie postanowiono inaczej, podmioty sprawozdające stosują zasady rachunkowości określone w dyrektywie Rady 86/635/EWG (16) oraz we wszelkich innych mających zastosowanie standardach międzynarodowych.

Do celów niniejszego rozporządzenia podmioty sprawozdające wykazują wszystkie aktywa i zobowiązania finansowe w ujęciu brutto.

2. W przypadku gdy podmioty sprawozdające wykazują depozyty oraz kredyty i pożyczki, stosuje się następujące zasady:

a)	podmioty sprawozdające wykazują stany na koniec miesiąca kwoty głównej depozytów oraz kredytów i pożyczek;

b)	podmioty sprawozdające wyłączają z kwot, o których mowa w lit. a), częściowe/całkowite spisania określone zgodnie z odpowiednimi praktykami księgowymi;

c)	podmioty sprawozdające nie dokonują saldowania depozytów oraz kredytów i pożyczek z innymi aktywami lub zobowiązaniami.

3. KBC mogą zezwalać wszystkim podmiotom sprawozdającym na wykazywanie kredytów i pożyczek w ujęciu netto, bez uwzględnienia rezerw celowych na utratę wartości kredytów i pożyczek, jeżeli zezwoliły na to wszystkim podmiotom sprawozdającym przed przyjęciem niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33).

4. MIF wyłączają z odpowiednich kwot aktywów i zobowiązań własne dłużne papiery wartościowe i akcje, które wyemitowały. KBC mogą zezwalać MIF na wykazywanie własnych papierów wartościowych w ramach odpowiednich aktywów i pasywów, w tym zgodnie z metodą „papier po papierze” zgodnie z art. 5 ust. 3, o ile dany KBC jest w stanie ustalić wysokość aktywów i pasywów w wymaganym rozbiciu określonym w załączniku I, bez uwzględnienia wartości własnych papierów wartościowych.

Artykuł 9

Wyłączenia

1. KBC mogą przyznawać małym MIF wyłączenia od wymogów sprawozdawczości statystycznej, o których mowa w art. 5 ust. 1, o ile spełnione są oba poniższe warunki:

a)	łączny udział wszystkich małych MIF, którym przyznano wyłączenia, w stanach aktywów ogółem krajowego bilansu MIF, nie przekracza 5 %;

łączny udział wszystkich FRP, którym przyznano wyłączenia, nie przekracza żadnego z następujących progów:

(i)	10 % stanów aktywów ogółem krajowego bilansu FRP, jeżeli taki krajowy bilans FRP stanowi więcej niż 15 % całkowitego bilansu FRP strefy euro;

(ii)

30 % stanów aktywów ogółem krajowego bilansu FRP, jeżeli taki krajowy bilans FRP stanowi mniej niż 15 % całkowitego bilansu FRP strefy euro, z wyjątkiem sytuacji, gdy taki krajowy bilans FRP stanowi mniej niż 1 % całkowitego bilansu FRP strefy euro, w którym to przypadku nie ma zastosowania żaden próg.

W ramach przyznawania wyłączeń zgodnie z akapitem pierwszym KBC gromadzą co najmniej wszystkie następujące informacje statystyczne:

a)	stany aktywów ogółem w ujęciu rocznym;

b)	informacje statystyczne, o których mowa w załączniku III, niezbędne do obliczania podstawy naliczania rezerwy instytucji kredytowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

2. KBC mogą przyznawać małym MIF będącym instytucjami kredytowymi wyłączenia od wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych w załączniku I, zgodnie z częścią 6 tego załącznika, pod warunkiem że spełnione są obydwa poniższe warunki:

(a)	łączny udział wszystkich instytucji kredytowych, którym przyznano wyłączenia, w stanach aktywów ogółem krajowego bilansu MIF nie przekracza 10 %; oraz

(b)	łączny udział wszystkich instytucji kredytowych, którym przyznano wyłączenia, w stanach aktywów ogółem zagregowanego bilansu MIF strefy euro nie przekracza 1 %.

3. Instytucje zwolnione z pełnego obowiązku sprawozdawczego mogą albo stosować wyłączenia przyznane przez KBC zgodnie z ust. 1, 2 lub 5 lit. a), albo przekazywać informacje statystyczne zgodnie z art. 5.

4. KBC mogą przyznawać wyłączenia FRP w odniesieniu do następujących wymogów sprawozdawczości statystycznej:

wymogów określonych w art. 5 ust. 1, w przypadku gdy mają zastosowanie wszystkie poniższe kryteria:

(i)	FRP przekazują informacje statystyczne dotyczące pozycji bilansowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38) (17);

(ii)	FRP przekazują informacje statystyczne, o których mowa w ppkt (i), z częstotliwością miesięczną zgodnie z pkt 1 części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38) oraz w terminach określonych przez KBC zgodnie z art. 9 tego rozporządzenia;

(iii)

FRP przekazują stany na koniec miesiąca udziałów/jednostek uczestnictwa FRP wyemitowanych w terminie określonym przez KBC zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia;

następujących wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej określonych w załączniku I:

(i)

podziałów depozytów kontrahentów dotyczących wykazywania pozycji odnoszących się do parterów operacji będących MIF w podziale, o którym mowa w załączniku I część 2 sekcja 5.1, a także wykazywania depozytów oraz kredytów i pożyczek partnerów transakcji z sektorów innych niż MIF w podziale, o którym mowa w załączniku I część 2 sekcja 5.2;”;

(ii)	informacji dotyczących narosłych odsetek od kredytów i depozytów, o których mowa w załączniku I część 2 sekcja 7;

(iii)

odrębnego podziału sektorowego dla sektora instytucji ubezpieczeniowych i sektora funduszy emerytalno-rentowych, o którym mowa w załączniku I część 2 sekcja 5.1;

(iv)	informacji dotyczących kredytów i depozytów z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej, o których mowa w załączniku I część 2 sekcja 5,3;

(v)	podziału według sektorów, o którym mowa w załączniku I część 3 sekcja 3;

(vi)	podziału według struktury geograficznej, o którym mowa w załączniku I część 3 sekcja 7;

(vii)

informacji o posiadanych nieruchomościach, o których mowa w załączniku I część 3 sekcja 4;

(viii)

informacji o kapitale własnym w podziale, o których mowa w załączniku I część 3 sekcja 6;

(ix)	informacji na temat sekurytyzacji i innych form przeniesienia kredytów i pożyczek, o których mowa w załączniku I część 5.

wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej dotyczących siedziby posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP, o których mowa w załączniku I część 2 sekcja 5.7, w przypadku gdy zastosowanie ma którakolwiek z poniższych sytuacji:

(i)	udziały/jednostki uczestnictwa w FRP są emitowane po raz pierwszy;

(ii)	wymagane informacje statystyczne dotyczące siedziby posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP są gromadzone z innych źródeł, zgodnie z załącznikiem I część 2 sekcja 5.7;

(iii)

ze względu na zmiany sytuacji rynkowej KBC nie mają już możliwości gromadzenia wymaganych informacji na temat siedziby posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP, o których mowa w ppkt (ii).

Przyznając FRP wyłączenia zgodnie z akapitem pierwszym lit. b) ppkt (i), (ii), (v) lub (vi), KBC zapewniają, aby łączny udział takich wyłączeń w odpowiednich łącznych stanach dla każdej pozycji w krajowym bilansie MIF nie przekraczał 5 %.

Przyznając FRP wyłączenia zgodnie z akapitem pierwszym lit. b) ppkt (iii), KBC rozróżniają oddzielne bloki dla pozycji aktywów i pasywów oraz dla rezydentów krajowych i rezydentów innych państw członkowskich strefy euro oraz zapewniają, aby łączny udział sektora instytucji ubezpieczeniowych i sektora funduszy emerytalno-rentowych w ramach każdego bloku, do którego stosuje się odstępstwo, nie przekraczał 5 % odpowiedniego bloku krajowego bilansu FRP.

Wyłączenia przyznane FRP przez KBC zgodnie z akapitem pierwszym lit. c) ppkt (i) oraz (iii) stosuje się przez okres 12 miesięcy.

5. KBC mogą przyznawać instytucjom kredytowym innym niż MIF wyłączenia od następujących wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej:

a)	wymogów, o których mowa w art. 5 ust. 2, w przypadku gdy stan aktywów ogółem podmiotu sprawozdającego nie jest wyższy niż 350 mln EUR;

następujących wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej określonych w załączniku I:

(i)	przekazywania informacji na temat kredytów i pożyczek denominowanych w euro udzielonych przedsiębiorstwom niefinansowym w podziale według terminów zapadalności;

(ii)	przekazywania informacji na temat kredytów denominowanych w euro udzielonych gospodarstwom domowym i instytucjom niekomercyjnym działającym na rzecz gospodarstw domowych w podziale według terminów zapadalności i przeznaczenia kredytu;

(iii)

przekazywania informacji na temat kapitału i rezerw w podziale, o których mowa w załączniku I część 2 sekcja 6;

(iv)	przekazywania informacji na temat posiadanych nieruchomości, o których mowa w załączniku I część 3 sekcja 4;

(v)	przekazywania informacji na temat akcji i pozostałych udziałów kapitałowych w podziale, o których mowa w załączniku I część 3 sekcja 6;

(vi)	przekazywania informacji na temat narosłych odsetek od kredytów i depozytów, o których mowa w załączniku I część 2 sekcja 7;

(vii)

przekazywania informacji na temat własnych inwestycji w papiery wartościowe określonych w tabeli 1 w części 2 załącznika I.

W ramach przyznawania wyłączeń zgodnie z akapitem pierwszym lit. a) KBC gromadzą co najmniej wszystkie następujące informacje statystyczne:

a)	stany aktywów ogółem w ujęciu rocznym;

b)	informacje statystyczne, o których mowa w załączniku III, niezbędne do obliczania podstawy naliczania rezerwy instytucji kredytowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

6. KBC mogą przyznawać MIF i instytucjom kredytowym innym niż MIF następujące wyłączenia od wymogu przekazywania korekt z tytułu zmiany wyceny zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2:

a)	wyłączenie dla FRP od wymogu zgłaszania korekt z tytułu zmiany wyceny określonego w załączniku I część 4;

wyłączenie dla MIF i instytucji kredytowych innych niż MIF od wymogu zgłaszania korekt z tytułu zmiany wyceny papierów wartościowych z częstotliwością miesięczną, określonego w załączniku I część 4 tabela 1 A. W przypadku przyznania wyłączenia zgodnie z niniejszą literą podmioty sprawozdające przekazują takie korekty z tytułu zmiany wyceny z częstotliwością kwartalną i przekazują KBC, na ich wniosek, następujące informacje:

(i)	metody wyceny stosowane do przekazywania informacji statystycznych na temat papierów wartościowych oraz informacje na temat udziału portfeli, do których stosuje się poszczególne metody wyceny;

(ii)	określenie miesiąca, w którym następuje istotna korekta z tytułu zmiany cen w trakcie kwartału;

KBC mogą przyznawać MIF i instytucjom kredytowym innym niż MIF wyłączenia od wymogu zgłaszania korekt z tytułu zmiany wyceny określonego w załączniku I część 4, w przypadku gdy podmiot sprawozdający przekazuje stany na koniec miesiąca papierów wartościowych na zasadzie „papier po papierze”. W przypadku przyznania wyłączenia zgodnie z niniejszą literą zastosowanie mają następujące warunki:

(i)	przekazywane informacje zawierają dla każdego papieru wartościowego jego wartość bilansową; oraz

(ii)

dla papierów wartościowych, które nie posiadają ogólnodostępnych kodów identyfikacyjnych, przekazywane informacje obejmują informacje o kategorii, terminach i emitentach, przy czym informacje te powinny być wystarczające do zestawienia podziałów określonych w tabelach 1 A i 2 A w części 4 załącznika I jako „wymogi minimum”.

7. KBC mogą przyznawać MIF wyłączenia od wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej, o których mowa w załączniku I część 3 sekcje 7-9, odnoszących się do państwa członkowskiego spoza strefy euro, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a)	z informacji statystycznych zgromadzonych na wyższym poziomie agregacji wynika, że pozycje z partnerami transakcji będącymi rezydentami w tym państwie członkowskim spoza strefy euro są nieznaczne;

b)	z informacji statystycznych zgromadzonych na wyższym poziomie agregacji wynika, że pozycje w walucie tego państwa członkowskiego spoza strefy euro są nieznaczne.

Przyznając MIF wyłączenie zgodnie z akapitem pierwszym w odniesieniu do państwa przystępującego do Unii KBC może cofnąć te wyłączenia 12 miesięcy po poinformowaniu MIF o zamiarze ich cofnięcia.

Przyznając MIF wyłączenie zgodnie z akapitem pierwszym, KBC mogą również przyznać te same wyłączenia instytucjom kredytowym innym niż MIF.

8. KBC mogą przyznawać MIF wyłączenia od wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej dotyczących wirtualnego cash poolingu, określonych w części 2 załącznika I w następujących przypadkach:

a)	jeżeli stany depozytów od, lub kredytów na rzecz, rezydentów strefy euro (z wyłączeniem MIF) w ramach wirtualnego cash poolingu w krajowym bilansie MIF nie przekraczają 2 mld EUR;

b)	w przypadku przekroczenia progu, o którym mowa w lit. a), KBC mogą przyznawać MIF wyłączenia, jeżeli stany depozytów od, lub kredytów na rzecz, rezydentów strefy euro (z wyłączeniem MIF) w ramach wirtualnego cash poolingu nie przekraczają w bilansie danej MIF 500 mln EUR.

9. KBC mogą przyznawać MIF wyłączenia w odniesieniu do wymogu oddzielnej identyfikacji kredytów i pożyczek udzielonych przedsiębiorcom indywidualnym, o których mowa w załączniku I część 2 sekcja 3, w przypadku gdy kredyty te stanowią mniej niż 5 % ogółu kredytów udzielanych gospodarstwom domowym w krajowym bilansie MIF.

Przyznając MIF wyłączenia zgodnie z akapitem pierwszym, KBC przyznają również te same wyłączenia instytucjom kredytowym innym niż MIF.

10. Przyznając wyłączenia zgodnie z ust. 1, 2, 4, 5 i 9, KBC weryfikują ewentualne przekroczenia progów, o których mowa w tych przepisach. Weryfikację taką KBC przeprowadzają w terminie umożliwiającym ewentualne przyznanie lub cofnięcie wyłączenia z mocą od początku kolejnego roku kalendarzowego.

Przyznając wyłączenia zgodnie z ust. 8, KBC weryfikują ewentualne przekroczenia progu, o którym mowa w tym przepisie. Weryfikację taką KBC przeprowadzają co najmniej raz na dwa lata, w terminie umożliwiającym ewentualne przyznanie lub cofnięcie wyłączenia z mocą od początku kolejnego roku kalendarzowego.

Artykuł 10

Wymogi minimum i krajowa organizacja sprawozdawczości

1. Podmioty sprawozdające spełniają wymogi sprawozdawczości statystycznej, którym podlegają zgodnie z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.

2. KBC określają i wdrażają przepisy w zakresie sprawozdawczości obowiązujące rzeczywistą populację sprawozdawczą zgodnie z wymogami krajowymi. KBC zapewniają, aby te zasady sprawozdawczości umożliwiały pozyskiwanie wymaganych informacji statystycznych oraz umożliwiały dokładne sprawdzanie zgodności z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.

Artykuł 11

Połączenia, podziały i przekształcenia

1. Rzeczywisty podmiot sprawozdający zawiadamia właściwy KBC o połączeniu, podziale lub innym przekształceniu jeżeli:

a)	takie połączenie, podział lub inne przekształcenie może mieć wpływ na wypełnianie przez rzeczywisty podmiot sprawozdający jego wymogów sprawozdawczych; oraz

b)	zamiar realizacji operacji, o której mowa w lit. a), jest powszechnie znany.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1:

a)	przekazuje się w rozsądnym terminie przed wejściem w życie połączenia, podziału lub innego przekształcenia;

b)	określa procedury, które mają być stosowane w celu spełnienia wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej określonych w niniejszym rozporządzeniu.

3. W przypadku gdy połączenie podmiotów sprawozdających ma miejsce między końcem okresu referencyjnego a terminem przekazywania informacji statystycznych za ten okres ustalonym przez właściwy KBC zgodnie z art. 7 ust. 1, instytucja przejmująca spełnia wymogi sprawozdawcze instytucji podlegających przejęciu za ten okres tak jakby nie doszło do połączenia.

4. W przypadku gdy połączenie podmiotów sprawozdających ma miejsce w trakcie okresu referencyjnego, KBC mogą zezwolić instytucji przejmującej na przekazywanie informacji statystycznych dotyczących instytucji podlegających przejęciu oddzielnie od własnych informacji statystycznych instytucji przejmującej za ten i kolejne okresy referencyjne.

Do celów akapitu pierwszego KBC nie mogą zezwalać instytucji przejmującej na przekazywanie informacji statystycznych dotyczących instytucji podlegających przejęciu oddzielnie od własnych informacji statystycznych instytucji przejmującej przez okres dłuższy niż sześć miesięcy po połączeniu.

Artykuł 12

Przekazywanie informacji statystycznych dotyczących podstawy naliczania rezerwy

1. Instytucje kredytowe przekazują właściwym KBC informacje statystyczne, o których mowa w załączniku III, niezbędne do obliczania podstawy naliczania rezerwy instytucji kredytowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

2. Instytucje kredytowe przekazują co najmniej informacje statystyczne określone w załączniku III część 1 tabela 1 z częstotliwością kwartalną, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)	instytucja kredytowa jest instytucją zwolnioną z pełnego obowiązku sprawozdawczego;

b)	instytucja kredytowa przekazuje sprawozdawczość w imieniu grupy, zgodnie z art. 6, składającej się wyłącznie z instytucji zwolnionych z pełnego obowiązku sprawozdawczego.

Artykuł 13

Weryfikacja i obowiązkowe zbieranie danych

Uprawnienie do weryfikowania lub zbierania danych, które podmioty sprawozdające przekazują zgodnie z wymogami sprawozdawczości statystycznej określonymi w niniejszym rozporządzeniu, jest wykonywane przez KBC bez uszczerbku dla uprawnień EBC w tym zakresie. Uprawnienie to KBC wykonują w szczególności wówczas, gdy instytucja zaliczona do rzeczywistej populacji sprawozdawczej nie przestrzega określonych w załączniku IV wymogów minimum w zakresie przekazywania, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.

Artykuł 14

Pierwsze przekazanie danych

1. Pierwsze przekazanie miesięcznych informacji statystycznych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 rozpoczyna się od danych za styczeń 2022 r.

2. Pierwsze przekazanie kwartalnych informacji statystycznych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 rozpoczyna się od danych pierwszy kwartał 2022 r.

Artykuł 15

Uproszczona procedura wprowadzania zmian

Zarząd EBC jest uprawniony, po uwzględnieniu opinii Komitetu ds. Statystyki, do wprowadzania zmian technicznych do załączników pod warunkiem że zmiany takie nie zmienią podstawowych ram pojęciowych oraz obciążenia sprawozdawczego dla podmiotów sprawozdających w państwach członkowskich. O wszelkich takich zmianach Zarząd bezzwłocznie zawiadamia Radę Prezesów.

Artykuł 16

Utrata mocy obowiązującej

1. Z dniem 26 czerwca 2021 r. traci moc rozporządzenie (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33).

2. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy rozumieć jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku VI.

Artykuł 17

Przepisy przejściowe

1. MIF w rozumieniu art. 2 ust. 1, stosują przepisy rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) od dnia 26 czerwca 2021 r. do dnia 1 lutego 2022 r.

2. Instytucje kredytowe inne niż MIF w rozumieniu art. 2 pkt 4 stosują wymogi sprawozdawcze mające zastosowanie do MIF określone w rozporządzeniu (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) od dnia 26 czerwca 2021 r. do dnia 1 lutego 2022 r., z wyjątkiem wymogów sprawozdawczych określonych w art. 6 tego rozporządzenia. Z wyjątkiem informacji statystycznych, o których mowa w załączniku III, niezbędnych do obliczenia podstawy naliczania rezerwy instytucji kredytowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), KBC mogą określić datę przekazania informacji przez instytucje kredytowe inne niż MIF zgodnie z niniejszym ustępem. Data ta nie może być późniejsza niż 31 marca 2022 r.

3. KBC mogą przyznawać instytucjom kredytowym innym niż MIF wyłączenia od wymogów sprawozdawczości statystycznej, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy stan aktywów ogółem podmiotu sprawozdającego nie jest wyższy niż 350 mln EUR.

Przyznając wyłączenia zgodnie z akapitem pierwszym, KBC gromadzą co najmniej informacje statystyczne, o których mowa w załączniku III, niezbędne do obliczenia podstawy naliczania rezerwy instytucji kredytowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

4. Do celów ust. 1 i 2 podmioty sprawozdające nie są zobowiązane do przekazywania informacji w podziale według zabezpieczenia hipotecznego kredytów i pożyczek, o którym mowa w części 3 sekcja 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33).

5. Podmioty sprawozdające kontynuują wykazywanie niektórych pozycji bilansowych z częstotliwością kwartalną, zgodnie z art. 5 ust. 1 zdanie trzecie rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) i zgodnie z załącznikiem I do tego rozporządzenia, do dnia 28 lutego 2022 r.

6. W okresie od 26 czerwca 2021 r. do 1 lutego 2022 r., w przypadku gdy podmioty sprawozdające, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazują sprawozdawczość dotyczącą zobowiązań wobec instytucji kredytowych podlegających wymogom utrzymywania rezerwy obowiązkowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), w tej sprawozdawczości uwzględniają one swoje zobowiązania wobec instytucji kredytowych innych niż MIF.

Artykuł 18

Przepis końcowy

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 26 czerwca 2021 r.

Artykuły 5, 8 i 9 stosuje się od dnia 1 lutego 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 22 stycznia 2021 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Christine LAGARDE

Prezes EBC

(1) Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

(2) Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 1.

(3) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 z dnia 24 września 2013 r. dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2013/33) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 1).

(4) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczące stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (Dz.U. L 250 z 2.10.2003, s. 10). Ostatnie zmiany w rozporządzeniu Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) zostały włączone do wersji przekształconej tego rozporządzenia wprowadzonej rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/378 z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej (EBC/2021/1) (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie funduszy rynku pieniężnego (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 8).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(8) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/378 z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej (EBC/2021/1) (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(9) Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2014/15 z dnia 4 kwietnia 2014 r. w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (Dz.U. L 340 z 26.11.2014, s. 1).

(10) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).

(12) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1075/2013 z dnia 18 października 2013 r. w sprawie danych statystycznych w zakresie aktywów i pasywów podmiotów sekurytyzacyjnych (EBC/2013/40) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 107).

(13) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).

(14) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7).

(15) Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2018/876 z dnia 1 czerwca 2018 r. w sprawie Rejestru Danych Instytucji i Podmiotów Powiązanych (EBC/2018/16) (Dz.U. L 154 z 18.6.2018, s. 3).

(16) Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).

(17) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1073/2013 z dnia 18 października 2013 r. dotyczące danych statystycznych w zakresie aktywów i zobowiązań funduszy inwestycyjnych (EBC/2013/38) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 73).

ZAŁĄCZNIK I

WYMOGI SPRAWOZDAWCZOŚCI STATYSTYCZNEJ

CZĘŚĆ 1

Identyfikacja niektórych MIF w oparciu o zasady substytucyjności depozytów

1.1.

Instytucje finansowe niebędące instytucjami kredytowymi, które emitują instrumenty finansowe będące bliskimi substytutami depozytów, są uznawane za MIF, pod warunkiem że spełniają kryteria definicji MIF pod pozostałymi względami. Klasyfikacja ta oparta jest o kryteria substytucyjności depozytów (tj. czy zobowiązania uznawane są za depozyty), które są ustalane na podstawie płynności tych instrumentów, w połączeniu z ich właściwościami w zakresie przenaszalności, wymienialności, pewności i zbywalności, oraz z uwzględnieniem, w miarę potrzeb, okresu ich emisji.

Kryteria substytucyjności depozytów stosowane są również w celu ustalenia, czy zobowiązania należy uznać za depozyty, chyba że istnieje odrębna kategoria dla takich zobowiązań.

1.2.

Dla celów określenia substytucyjności depozytów oraz uznania zobowiązań za depozyty:

a)	przenaszalność oznacza możliwość uruchomienia środków ulokowanych w danym instrumencie finansowym przez wykorzystanie form rozliczeń takich jak czeki, polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub podobne;

b)	wymienialność dotyczy możliwości i kosztu zamiany instrumentów finansowych na gotówkę lub depozyty rozliczeniowe; utratę korzyści podatkowych w wyniku takiego przekształcenia można uznać za rodzaj sankcji ograniczającej stopień płynności;

c)	pewność oznacza posiadanie z wyprzedzeniem dokładnej wiedzy na temat wartości kapitałowej instrumentu finansowego wyrażonej w walucie krajowej;

papiery wartościowe notowane i będące przedmiotem stałego obrotu na rynku zorganizowanym uważa się za zbywalne. W przypadku udziałów/jednostek uczestnictwa otwartych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania nie można mówić o rynku w zwykłym tego słowa znaczeniu. Niemniej jednak inwestorzy znają dzienne notowania udziałów/jednostek uczestnictwa i mogą wycofać swoje środki po tej cenie.

1.3.

Udziałów/jednostek uczestnictwa wyemitowanych przez przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, które działają wyłącznie jako pracownicze programy oszczędnościowe, jeżeli w ramach tych programów inwestorzy mogą dokonać umorzenia swoich inwestycji jedynie na restrykcyjnych warunkach niepowiązanych z wydarzeniami rynkowymi - nie uważa się za bliskie substytuty depozytów.

CZĘŚĆ 2

Dane bilansowe (dane miesięczne dotyczące stanów)

W celu sporządzania agregatów monetarnych strefy euro i czynników ich kreacji EBC wymaga danych zgodnie z tabelą 1. Wymagane są dodatkowe dane na potrzeby systemu rezerwy obowiązkowej EBC. Dane wymagane z częstotliwością miesięczną są następujące:

1. Kategorie instrumentów

a) Pasywa

Wymagane kategorie instrumentów to: pieniądz gotówkowy w obiegu, depozyty, wyemitowane udziały/jednostki uczestnictwa w FRP, wyemitowane dłużne papiery wartościowe, kapitał i rezerwy oraz pozostałe pasywa. W celu odróżnienia zobowiązań monetarnych od niemonetarnych depozyty są dodatkowo podzielone na depozyty bieżące, terminowe, z terminem wypowiedzenia oraz operacje z przyrzeczeniem odkupu. Definicje znajdują się w załączniku II.

b) Aktywa

Wymagane kategorie instrumentów to: gotówka w kasie, kredyty i pożyczki, dłużne papiery wartościowe, akcje i pozostałe udziały kapitałowe, udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, aktywa niefinansowe oraz pozostałe aktywa. Definicje znajdują się w załączniku II.

2. Podział według terminów pierwotnych

W przypadku gdy instrumenty finansowe nie są w pełni porównywalne między rynkami, przedziały terminów pierwotnych stanowią substytut informacji szczegółowych o instrumencie.

a) Pasywa

Granice przedziałów terminów pierwotnych lub terminów wypowiedzenia wynoszą: dla depozytów terminowych – jeden rok i dwa lata od dnia zawarcia umowy; dla depozytów z terminem wypowiedzenia – trzy miesiące i dwa lata. Operacje z przyrzeczeniem odkupu nie są dzielone według terminów, ponieważ są one zazwyczaj instrumentami krótkoterminowymi (z terminem zwykle krótszym niż trzy miesiące od dnia zawarcia umowy). Dłużne papiery wartościowe wyemitowane przez MIF wykazuje się w podziale na jednoroczne i dwuletnie. Nie wymaga się podziału terminowego udziałów/jednostek uczestnictwa emitowanych przez FRP.

b) Aktywa

Granice przedziałów terminów pierwotnych wynoszą: dla kredytów i pożyczek udzielonych rezydentom strefy euro (innym niż MIF) wykazywanych w podziale według podsektorów oraz dla kredytów i pożyczek udzielonych gospodarstwom domowym w podziale według przeznaczenia – jeden rok i pięć lat, z dodatkowym punktem granicznym wynoszącym dwa lata dla kredytów i pożyczek denominowanych w euro udzielonych będącym rezydentami strefy euro przedsiębiorstwom niefinansowym i gospodarstwom domowym w podziale według przeznaczenia; dla portfela dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez MIF będące rezydentami strefy euro – jeden rok i dwa lata.

3. Podział według przeznaczenia oraz osobna identyfikacja kredytów i pożyczek dla przedsiębiorców indywidualnych

Kredyty i pożyczki dla gospodarstw domowych i instytucji niekomercyjnych działających na rzecz gospodarstw domowych podlegają podziałowi szczegółowemu według przeznaczenia (kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne, na nieruchomości mieszkaniowe, pozostałe kredyty i pożyczki). W ramach kategorii „pozostałe kredyty i pożyczki” osobno wykazuje się kredyty i pożyczki udzielone przedsiębiorcom indywidualnym.

4. Struktura walutowa

Dla pozycji bilansu, które mogą być wykorzystane do sporządzania agregatów monetarnych, należy osobno wykazywać pozycje w euro, aby umożliwić EBC wyliczenie agregatów monetarnych wyrażonych we wszystkich walutach łącznie lub jedynie w euro.

5. Podział według sektorów oraz miejsca siedziby partnerów transakcji

5.1.

Do wyliczenia agregatów monetarnych strefy euro i czynników ich kreacji niezbędne jest zidentyfikowanie partnerów transakcji będących rezydentami strefy euro, którzy tworzą sektor posiadający pieniądz. W tym celu, zgodnie ze znowelizowanym europejskim systemem rachunków (dalej zwanym „ESA 2010”), wprowadzonym na mocy rozporządzenia (UE) nr 549/2013 (zob. załącznik II część 3), partnerzy transakcji z sektorów innych niż MIF wykazywani są w podziale na: sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13), przy czym depozyty ogółem wykazuje się odrębnie dla instytucji rządowych na szczeblu centralnym (S.1311), oraz pozostałe sektory będące rezydentami. W celu wyliczenia miesięcznych agregatów monetarnych i czynników ich kreacji w podziale według sektorów pozostałe sektory rezydentów dzieli się dalej na następujące podsektory: przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11), gospodarstwa domowe + instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.14 + S.15), instytucje ubezpieczeniowe (S.128), fundusze emerytalno-rentowe (S.129), fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124), pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego (S.125), pomocnicze instytucje finansowe (S.126) oraz instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127). Na potrzeby wykazywania niektórych pozycji bilansowych, takich jak kredyty i pożyczki i dłużne papiery wartościowe, ostatnie trzy sektory zostały połączone (S.125 + S.126 + S.127). Dodatkowo w ramach pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego (S.125) rozróżnia się partnerów transakcji będących podmiotami sekurytyzacyjnymi oraz partnerów centralnych (CCP). W sprawie przedsiębiorców indywidualnych – zob. sekcja 3.

Na potrzeby systemu rezerwy obowiązkowej EBC w tabeli 1 wprowadza się rozróżnienie dla instytucji rządowych na szczeblu centralnym w odniesieniu do depozytów ogółem oraz kategorii depozytów: „depozyty z terminem pierwotnym powyżej dwóch lat”, „depozyty z terminem wypowiedzenia powyżej dwóch lat” oraz „operacje z przyrzeczeniem odkupu”. Ponadto w celu naliczania podstawy rezerwy gromadzone są informacje dotyczące zobowiązań wobec innych instytucji kredytowych objętych wymogiem utrzymywania rezerwy obowiązkowej, zgodnie z załącznikiem III część 1.

5.2.

Partnerzy transakcji będący MIF dzielą się na banki centralne (S.121), przy wyodrębnieniu EBC, instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banku centralnego (S.122) i fundusze rynku pieniężnego (S.123). Ma to na celu lepsze zrozumienie polityki kredytowej i finansowania w sektorze bankowym oraz lepsze monitorowanie działalności międzybankowej.

5.3.

W celu umożliwienia identyfikacji wzajemnych powiązań pomiędzy podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej (krajowymi i będącymi rezydentami innych państw członkowskich strefy euro) operacje z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej wykazuje się dodatkowo w podziale na kredyty i pożyczki oraz depozyty (pozycje i transakcje) podmiotów sprawozdających z instytucjami przyjmującymi depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122).

5.4.

W celu umożliwienia pogłębionej analizy wzajemnych powiązań pomiędzy państwem i bankami, portfel dłużnych papierów wartościowych z terminem pierwotnym do jednego roku, w podziale walutowym, wykazuje się dodatkowo dla sektora instytucji rządowych i samorządowych (S.13).

5.5.

Niektóre depozyty/kredyty i pożyczki wynikające z operacji z przyrzeczeniem odkupu lub podobnych operacji mogą dotyczyć transakcji z partnerami centralnymi. Partner centralny to jednostka, która zgodnie z przepisami prawa pośredniczy między partnerami transakcji w przypadku umów podlegających obrotowi na rynkach finansowych, stając się kupującym dla każdego sprzedającego i sprzedającym dla każdego kupującego. Zgodnie z art. 8 ust. 2 takie transakcje wykazuje się w ramach depozytów i kredytów i pożyczek, niezależnie od ich traktowania do innych celów sprawozdawczych. Jako że transakcje takie są często substytutami dwustronnych transakcji pomiędzy MIF, wykazuje się jej dodatkowo w podziale na operacje z przyrzeczeniem odkupu z partnerami centralnymi sklasyfikowanymi jako pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego (S.125).

5.6.

Osobno wykazuje się krajowych partnerów transakcji oraz innych niż krajowi partnerów transakcji ze strefy euro we wszystkich podziałach statystycznych. Identyfikacji sektorowej lub instytucjonalnej partnerów transakcji będących rezydentami w państwach członkowskich dokonuje się na podstawie list prowadzonych przez EBC dla celów statystycznych, dokumentu EBC pt. „Manual on MFI balance sheet statistics” i ESA 2010. Instytucje UE będące rezydentami strefy euro, które nie są rezydentami państwa członkowskiego (np. EBC), wykazuje się w pozycji „inni niż krajowi partnerzy transakcji ze strefy euro”. Partnerów transakcji będących rezydentami poza terytorium państw członkowskich klasyfikuje się zgodnie z systemem rachunków narodowych (zwanym dalej „SNA 2008”).

5.7.

Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP wyemitowane przez MIF będące rezydentami państw członkowskich strefy euro wykazywane są przez podmioty sprawozdające co najmniej w podziale na: sprzedane instytucjom krajowym/innym niż krajowe instytucjom strefy euro/instytucjom z zagranicy, aby umożliwić wyłączenie portfela rezydentów spoza strefy euro. KBC mogą również pozyskiwać niezbędne informacje statystyczne z danych zebranych na mocy rozporządzenia (UE) nr 1011/2012 (EBC/2012/24), w zakresie, w jakim dane takie są dostępne w terminach zgodnych z art. 7 niniejszego rozporządzenia oraz zgodne z wymogami minimum określonymi w załączniku IV.

W przypadku udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP, dla których, zgodnie z przepisami krajowymi, prowadzony jest rejestr posiadaczy, zawierający również dane o jego siedzibie, emitujące FRP lub osoby prawnie je reprezentujące przekazują takie dane w podziale geograficznym z częstotliwością miesięczną.

W przypadku udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP, dla których, zgodnie z przepisami krajowymi, nie jest prowadzony rejestr posiadaczy, zawierający również dane o jego siedzibie lub jest prowadzony rejestr, ale nie zawiera on informacji o siedzibie posiadaczy, podmioty sprawozdające przekazują dane w podziale geograficznym zgodnie z rozwiązaniem przyjętym przez właściwy KBC w porozumieniu z EBC. Wymóg ten oznacza wybór jednej lub połączenie kilku poniższych opcji, które należy przyjąć z uwzględnieniem organizacji właściwych rynków oraz krajowych rozwiązań prawnych w danym państwie członkowskim. Wymóg ten będzie okresowo monitorowany przez KBC.

(i)

Emitujące FRP:

Emitujące FRP lub osoby prawnie je reprezentujące przekazują dane o wyemitowanych udziałach/jednostkach uczestnictwa w podziale geograficznym według siedziby posiadacza. Takie informacje mogą pochodzić od agenta sprzedającego udziały/jednostki uczestnictwa lub od innego podmiotu uczestniczącego w emisji, odkupie lub transferze udziałów/jednostek uczestnictwa.

(ii)

MIF i PIPF jako powiernicy udziałów/jednostek uczestnictwa:

Jako podmioty sprawozdające, MIF i PIPF pełniący funkcję powierników udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP przekazują, w podziale geograficznym, dane o posiadaczach udziałów/jednostek uczestnictwa wyemitowanych przez krajowe FRP i przechowywanych w imieniu posiadacza lub innego pośrednika również działającego jako powiernik. Opcja ta stosowana jest w przypadku gdy: (i) powiernik rozróżnia udziały/jednostki uczestnictwa w FRP przechowywane w imieniu posiadaczy od tych przechowywanych w imieniu innych powierników oraz (ii) większość udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP przechowywana jest przez powierników będących rezydentami, którzy zaliczani są do instytucji pośrednictwa finansowego (MIF lub PIPF).

(iii)

MIF i PIPF jako podmioty sprawozdające w zakresie transakcji pomiędzy rezydentami i nierezydentami dotyczących udziałów/jednostek uczestnictwa wyemitowanych przez FRP będące rezydentami:

Jako podmioty sprawozdające MIF i PIPF pełniące funkcję podmiotów sprawozdających w zakresie transakcji pomiędzy rezydentami i nierezydentami dotyczących udziałów/jednostek uczestnictwa wyemitowanych przez FRP będące rezydentami przekazują dane o posiadaczach jednostek uczestnictwa FRP w podziale geograficznym. Dotyczy to udziałów/jednostek uczestnictwa, którymi MIF i PIPF obracają w imieniu posiadacza lub innego pośrednika również uczestniczącego w transakcji. Opcja ta stosowana jest w przypadku gdy: (i) zakres sprawozdania jest wyczerpujący, tj. obejmuje większość transakcji przeprowadzonych przez podmioty sprawozdające; (ii) przekazane dane o transakcjach kupna i sprzedaży przeprowadzonych z rezydentami spoza strefy euro są rzetelne; (iii) różnice między wartością emisji a wartością umorzenia (wyłączając prowizje) tych samych udziałów/jednostek uczestnictwa są minimalne oraz (iv) liczba udziałów/jednostek uczestnictwa w krajowych FRP w posiadaniu rezydentów spoza strefy euro jest mała.

(iv)	Jeżeli opcje (i)–(ii) nie mają zastosowania, wówczas podmioty sprawozdające, w tym MIF i PIPF, przekazują właściwe dane w oparciu o dostępne informacje.

6. Podział kapitału i rezerw

Podział ten jest wymagany w celu dostarczenia informacji o składnikach rachunkowych kapitału i rezerw oraz w celu monitorowania wzajemnego oddziaływania tej pozycji z innymi zmianami w bilansie.

7. Wykazywanie pozycji bilansowych „instrumenty pochodne”, „odsetki od kredytów i pożyczek” oraz „odsetki od depozytów” w ramach pozostałych aktywów i pozostałych pasywów.

Podział ten wymagany jest dla zwiększenia spójności pomiędzy statystykami.

8. Inwestycje własne w papiery wartościowe

W tabeli 1 wymagane są informacje na temat własnych papierów wartościowych MIF oraz ich akcji i pozostałych udziałów kapitałowych, których nie uwzględnia się w aktywach i pasywach zgodnie z art. 8 ust. 4.

Tabela 1 Dane miesięczne dotyczące stanów (1) 1

CZĘŚĆ 3

Dane bilansowe (dane kwartalne dotyczące stanów)

W celu dokonania bardziej szczegółowej analizy zjawisk pieniężnych oraz dla innych celów statystycznych EBC określa następujące wymogi w odniesieniu do kluczowych pozycji bilansu:

Podział według podsektorów i zapadalności kredytów i pożyczek dla instytucji innych niż MIF będących rezydentami strefy euro (zob. tabela 2).

Jest to wymagane na potrzeby monitorowania pełnej struktury sektorowej i terminowej łącznego finansowania (kredyty i pożyczki oraz papiery wartościowe) sektora posiadającego pieniądz.

W odniesieniu do kredytów i pożyczek w euro z terminem pierwotnym powyżej jednego roku oraz z terminem pierwotnym powyżej dwóch lat, udzielonych przedsiębiorstwom niefinansowym i gospodarstwom domowym, wymagane są dodatkowo pozycje „w tym” identyfikujące terminy zapadalności i terminy przeszacowania stopy procentowej (zob. tabela 2). Termin przeszacowania stopy procentowej oznacza przewidzianą w obowiązującej umowie kredytowej zmianę oprocentowania kredytu/pożyczki. Kredyty i pożyczki, dla których oprocentowanie zmieni się, to m.in. kredyty i pożyczki, których oprocentowanie jest okresowo aktualizowane wraz ze zmianami indeksu (np. Euribor), kredyty i pożyczki, których oprocentowanie podlega bieżącej aktualizacji (oprocentowanie zmienne) oraz kredyty i pożyczki, dla których decyzja o aktualizacji oprocentowania jest podejmowana przez kredytodawcę.

2.	Podział zobowiązań z tytułu depozytów wobec sektora instytucji rządowych i samorządowych (z wyjątkiem instytucji rządowych na szczeblu centralnym) państw członkowskich strefy euro na podsektory (zob. tabela 2). Jest to wymóg uzupełniający do sprawozdawczości miesięcznej.

3.	Podział sektorowy pozycji z partnerami transakcji spoza strefy euro (zob. tabela 2). W przypadku gdy nie można zastosować ESA 2010, klasyfikacja sektorowa jest zgodna z SNA 2008.

4.	Identyfikacja nieruchomości w ramach aktywów niefinansowych. Podział ten jest wymagany w celu dostarczenia dodatkowych informacji na temat aktywów niefinansowych oraz w celu monitorowania stosunkowego znaczenia nieruchomości posiadanych przez sektor bankowy.

5.	Identyfikacja pozycji bilansowych „instrumenty pochodne” z podziałem sektorowym w ramach pozostałych aktywów i pozostałych pasywów (zob. tabela 2). Podział ten jest wymagany w celu zwiększenia spójności statystyki i uzupełnia sprawozdawczość miesięczną.

6.	Podział akcji i pozostałych udziałów kapitałowych na akcje notowane, akcje nienotowane i pozostałe udziały kapitałowe (zob. tabela 2). Uzupełnia on sprawozdawczość miesięczną, dostarczając informacje na temat tego, w jaki sposób akcje i pozostałe udziały kapitałowe mogą być przedmiotem obrotu.

Podział geograficzny i pozycje z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, Europejskim Mechanizmem Stabilności, Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej i Jednolitą Radą ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (zob. tabela 3).

Podział ten jest wymagany na potrzeby analizy dalszego rozwoju sytuacji monetarnej, dostarczenia informacji statystycznych dotyczących państw członkowskich, które mogą przyjąć euro, oraz do celów kontroli jakości danych.

Podział geograficzny uwzględnia każde państwo członkowskie. W przypadku przystąpienia jakiegoś państwa do Unii przekazywanie tego podziału dla tego państwa członkowskiego rozpoczyna się z kwartalnym okresem referencyjnym, w trakcie którego przypada data przystąpienia.

Podział geograficzny jest również wymagany w odniesieniu do państw, które opuszczają lub opuściły Unię, tj. wyodrębnianych w ramach pozycji „Zagranica (z wyłączeniem UE)”.

Podział sektorowy depozytów od i kredytów na rzecz instytucji niemonetarnych z innych państw członkowskich strefy euro (zob. tabela 3).

Podział ten wymagany jest do oceny pozycji podmiotów sprawozdających w poszczególnych państwach członkowskich względem partnerów transakcji będących rezydentami w pozostałych państwach członkowskich strefy euro.

W przypadku przyjęcia euro przez dane państwo członkowskie przekazywanie tego podziału dla tego państwa rozpoczyna się z kwartalnym okresem referencyjnym, w trakcie którego przypada data przyjęcia euro.

Struktura walutowa (zob. tabela 4).

Struktura walutowa jest wymagana dla kredytów i pożyczek w walucie krajowej każdego państwa członkowskiego spoza strefy euro oraz dla depozytów, kredytów i pożyczek oraz dłużnych papierów wartościowych utrzymywanych w wybranych walutach (GBP, USD, CHF i JPY).

Podział ten niezbędny jest do wyliczenia transakcji dla agregatów monetarnych i czynników ich kreacji, skorygowanych o zmiany kursowe, w przypadku gdy agregaty te zawierają wszystkie waluty łącznie.

Tabela 2 Dane kwartalne dotyczące stanów (podział według sektorów)

Tabela 3

Dane kwartalne dotyczące stanów (podział według krajów)

POZYCJE BILANSU

Zagranica (poza UE)

Inne państwo członkowskie strefy euro

Państwo członkowskie spoza strefy euro

Wybrane instytucje UE (*1)

w tym: Zjednoczone Królestwo

PASYWA

8.	Gotówka w obiegu

Depozyty

MIF

instytucje niemonetarne

sektor instytucji rządowych i samorządowych

pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego + pomocnicze instytucje finansowe + instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek

instytucje ubezpieczeniowe

fundusze emerytalno-rentowe

fundusze inwestycyjne niebędące FRP

przedsiębiorstwa niefinansowe

gospodarstwa domowe + instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych

10.	Emisja dłużnych papierów wartościowych

11.	Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP

12.	Kapitał i rezerwy

13.	Pozostałe pasywa

AKTYWA

1.	Gotówka w kasie

2.	Kredyty i pożyczki

MIF

instytucje niemonetarne

sektor instytucji rządowych i samorządowych

pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego + pomocnicze instytucje finansowe + instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek

instytucje ubezpieczeniowe

fundusze emerytalno-rentowe

fundusze inwestycyjne niebędące FRP

przedsiębiorstwa niefinansowe

gospodarstwa domowe + instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych

3.	Dłużne papiery wartościowe

do 1 roku włącznie

powyżej 1 roku do 2 lat włącznie

powyżej 2 lat

wyemitowane przez MIF

do 1 roku włącznie

powyżej 1 roku do 2 lat włącznie

powyżej 2 lat

wyemitowane przez instytucje niemonetarne

w tym: sektor instytucji rządowych i samorządowych

4.	Akcje i pozostałe udziały kapitałowe

5.	Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych

Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP

Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych niebędących FRP

6.	Aktywa niefinansowe

7.	Pozostałe aktywa

Tabela 4

Dane kwartalne dotyczące stanów (podział według waluty)

POZYCJE BILANSU

Wszystkie waluty razem

Euro

Pozostałe waluty UE z wyjątkiem euro

Waluty pozaunijne

Wybrane waluty

Ogółem

Waluta każdego państwa członkowskiego UE

GBP

USD

JPY

CHF

PASYWA

Depozyty

A.	Instytucje krajowe

MIF

instytucje niemonetarne

B.	Inne niż krajowe instytucje będące rezydentami strefy euro

MIF

instytucje niemonetarne

Zagranica

do 1 roku włącznie

powyżej 1 roku

MIF

instytucje niemonetarne

10.	Emisja dłużnych papierów wartościowych

AKTYWA

2.	Kredyty i pożyczki

A.	Instytucje krajowe

MIF

instytucje niemonetarne

B.	Inne niż krajowe instytucje będące rezydentami strefy euro

MIF

instytucje niemonetarne

Zagranica

do 1 roku włącznie

powyżej 1 roku

MIF

instytucje niemonetarne

3.	Dłużne papiery wartościowe

A.	Instytucje krajowe

wyemitowane przez MIF

wyemitowane przez instytucje niemonetarne

B.	Inne niż krajowe instytucje będące rezydentami strefy euro

wyemitowane przez MIF

wyemitowane przez instytucje niemonetarne

Zagranica

wyemitowane przez MIF

wyemitowane przez instytucje niemonetarne

Dane miesięczne, zob. tabela 1.

Dane kwartalne, zob. tabela 2.

CZĘŚĆ 4

Przekazywanie korekt z tytułu zmiany wyceny dla wyliczania transakcji

Korekty z tytułu zmiany wyceny są niezbędne, aby umożliwić EBC obliczanie transakcji finansowych. Dostarczają one informacji na temat wpływu zmian cen lub innych zmian wyceny na stany aktywów i pasywów ujęte w bilansie na koniec okresu. Zmiany stanów wynikające z wpływu zmian kursów walutowych aktywów i zobowiązań, które nie są denominowane w euro, nie są uwzględniane w wykazanych korektach z tytułu zmiany wyceny (korekty z tytułu zmiany kursów walutowych na potrzeby zestawiania transakcji są obliczane oddzielnie).

Wymogi minimum dotyczące wykazywania korekt z tytułu zmiany wyceny określone są w tabelach 1 A i 2 A. Poniżej przedstawiono szczegółowe uwagi dotyczące zgłaszania korekt z tytułu zmiany wyceny kredytów i pożyczek oraz papierów wartościowych.

1. Zmiany wyceny kredytów i pożyczek (w tym częściowe/całkowite spisanie)

Korekty z tytułu zmiany wyceny odzwierciedlają zmiany w stanach kredytów i pożyczek wykazywanych zgodnie z częścią 2 i 3, które wynikają z zastosowania spisania, w tym całkowitego spisania pozostającej do spłaty kwoty kredytu/pożyczki, oraz odwróceń takiego spisania. Korekty powinny również odzwierciedlać zmiany w zakresie rezerw celowych na utratę wartości kredytów i pożyczek, jeżeli dany KBC zezwala na wykazywanie stanów bilansowych w ujęciu netto, bez uwzględnienia rezerw celowych na utratę wartości kredytów i pożyczek, zgodnie z art. 8 ust. 3. Należy również wykazywać korekty z tytułu zmiany wyceny w celu uwzględnienia różnicy między zmianą stanów w związku ze zbyciem kredytu lub pożyczki (z wyksięgowaniem z bilansu) a wartością transakcyjną (tj. ceną sprzedaży). Do dodatniej zmiany wyceny prowadzi też nabycie kredytu lub pożyczki po cenie niższej niż wykazany stan bilansowy.

2. Zmiana wyceny papierów wartościowych

Korekty z tytułu zmiany wyceny papierów wartościowych odnoszą się do zmian wyceny papierów wartościowych wynikających ze zmian cen, po których księguje się papiery wartościowe lub przeprowadza transakcje w papierach wartościowych. Korekty z tytułu zmiany wyceny papierów wartościowych obejmują występujące w określonym czasie zmiany wartości stanów bilansowych na koniec okresu spowodowane zmianami wartości referencyjne, według której papiery wartościowe zostały zaksięgowane, tj. potencjalne zyski/straty. Mogą one obejmować również zmiany wyceny powstające w wyniku transakcji w papierach wartościowych, tj. zrealizowane zyski/straty.

Nie ustanowiono wymogu minimum dotyczącego przekazywania informacji o wyemitowanych dłużnych papierach wartościowych. Jeżeli jednak praktyki w zakresie wyceny stosowane przez podmioty sprawozdające w odniesieniu do wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych powodują zmiany stanów na koniec okresu, wówczas KBC mogą zbierać dane dotyczące takich zmian.

Tabela 1A Miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny (1) 1

Tabela 2A Kwartalne korekty z tytułu zmiany wyceny (1) 1

CZĘŚĆ 5

Wymogi sprawozdawczości statystycznej dotyczące sekurytyzacji i innych form przeniesienia kredytów i pożyczek

1. Wymogi ogólne

1.1.

Dane przekazywane są zgodnie z art. 8 ust. 2, tam gdzie to właściwe z uwzględnieniem postanowień art. 8 ust. 3. Wszystkie dane przekazuje się w podziale według siedziby i podsektora dłużnika, zgodnie z tytułami kolumn w tabeli 5.

1.2.

Dokonuje się rozróżnienia pomiędzy sekurytyzacją a innymi formami przeniesienia kredytów i pożyczek. Kredyty i pożyczki zbywane w fazie przygotowania portfela do sekurytyzacji są traktowane jako zsekurytyzowane. Należy odrębnie identyfikować sekurytyzacje z podmiotami sekurytyzacyjnymi będącymi rezydentami strefy euro. W przypadku innych form przeniesienia kredytów i pożyczek wymagane jest odrębne wykazywanie, czy partnerem transakcji jest krajowa MIF czy MIF będąca rezydentem pozostałych państw członkowskich strefy euro.

1.3.

Przeniesienia kredytów i pożyczek dzieli się również ze względu na ich wpływ na stany kredytów i pożyczek wykazywane zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3:

a)	przeniesienia, które mają wpływ na wykazywane stany kredytów i pożyczek, obejmują transakcje zbycia skutkujące wyksięgowaniem oraz transakcje nabycia skutkujące zaksięgowaniem lub powtórnym zaksięgowaniem kredytu lub pożyczki; oraz

przeniesienia, które nie mają wpływu na wykazywane stany kredytów i pożyczek, obejmują zbycia kredytów i pożyczek nieskutkujące ich wyksięgowaniem przy zastosowaniu MSSF 9 lub podobnych standardów oraz nabycia kredytów i pożyczek uprzednio przeniesionych przez MIF bez ich wyksięgowania z bilansu. W kwotach wykazywanych w tabeli 5 nie uwzględnia się kredytów udzielonych jako zabezpieczenie operacji kredytowych polityki pieniężnej Eurosystemu w formie zobowiązań kredytowych, które prowadzą do przeniesienia bez wyksięgowania z bilansu.

1.4.

W odniesieniu do form przeniesienia, które mają wpływ na wykazywane stany kredytów i pożyczek MIF dodatkowo wyodrębniają przypadki przeniesienia, w których działają one jako administrator w odniesieniu do niespłaconych kwot przeniesionych kredytów i pożyczek.

2. Wymogi dotyczące wykazywania przeniesienia kredytów i pożyczek

2.1.

MIF obliczają przeniesienia kredytów i pożyczek netto jako nabycia miesięczne minus zbycia miesięczne. W tym celu MIF stosują wartości transakcyjne nabycia i zbycia (tj. odpowiednio wartość zakupu i sprzedaży).

2.2.

MIF przekazują dane dotyczące transakcji przeniesienia kredytów i pożyczek zgodnie z tabelą 5a w następujący sposób:

a)	transakcje nabycia i zbycia przez MIF mające wpływ na stany kredytów i pożyczek wykazywane przez nią zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3 przypisuje się do bloku 1, gdy MIF działa jako administrator, a do bloku 2, gdy MIF nie działa jako administrator; oraz

b)	transakcje nabycia i zbycia przez MIF niemające wpływu na stany kredytów i pożyczek wykazywane przez nią zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3 przypisuje się do bloku 3.

2.3.

W odniesieniu do alokacji, o której mowa w sekcji 2.2 lit. a), KBC mogą poinstruować MIF o przyporządkowaniu transakcji przeniesienia do bloku 1, a nie do bloku 2, jeżeli inna krajowa MIF działa jako administrator przenoszonych kredytów i pożyczek. KBC wymagają w sprawozdaniach statystycznych wykazywania takich transakcji przeniesienia odrębnie od tych, w których przenoszącym i administratorem jest ta sama MIF.

3. Wymogi dotyczące przekazywania informacji o stanach przeniesionych kredytów i pożyczek

3.1.

MIF przekazuję zgodnie z tabelą 5b stany na koniec miesiąca dla kredytów i pożyczek w następujący sposób:

a)	stany kredytów i pożyczek, które zostały przeniesione przez MIF i które mają wpływ na jej stany kredytów i pożyczek wykazane zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3, i w odniesieniu do których MIF działa jako administrator, przypisuje się do bloku 1; oraz

(b)	stany kredytów i pożyczek, które zostały przeniesione przez MIF i które nie mają wpływu na jej stany kredytów i pożyczek wykazane zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3 wskutek zastosowania MSSF 9 lub podobnych standardów, przypisuje się do bloku 3.

3.2.

W odniesieniu do alokacji, o której mowa w sekcji 3.1 lit. a), w przypadku gdy KBC poinstruuje MIF o przypisaniu transakcji przeniesienia kredytów i pożyczek zgodnie z sekcją 2.3, MIF uwzględnia w bloku 1 stany kredytów i pożyczek przeniesionych przez inną krajową MIF, dla której działa ona jako administrator, o ile te kredyty i pożyczki nie są uwzględnione w stanach krajowych MIF wykazanych zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3. KBC wymagają wykazywania takich stanów w sprawozdaniach statystycznych odrębnie od tych, w których przenoszącym i administratorem jest ta sama MIF.

3.3.

KBC może zwrócić się do MIF o dodatkowe informacje w celu wyjaśnienia zmian stanów kredytów i pożyczek, w szczególności w odniesieniu do zmiany partnera transakcji utrzymującego przenoszone kredyty lub pożyczki lub zmiany ustaleń dotyczących administrowania wyksięgowanymi kredytami i pożyczkami, co może wymagać korekt z tytułu reklasyfikacji w celu umożliwienia EBC odpowiedniego skorygowania sytuacji kredytowej o wpływ sekurytyzacji i innych form przeniesienia w bilansie MIF.

4. Wymogi dotyczące przekazywania informacji o korektach z tytułu zmiany wyceny mających wpływ na stany przeniesionych kredytów

4.1.

Zgodnie z tabelą 5b MIF przekazują dane dotyczące korekt z tytułu zmiany wyceny, które odzwierciedlają zmiany stanów na koniec miesiąca dla kredytów i pożyczek wykazywanych zgodnie z sekcją 3, które wynikają z zastosowania odpisów z tytułu całkowitego lub częściowego spisania kredytów i pożyczek oraz zmian w zakresie rezerw celowych (jeżeli stany są wykazywane w ujęciu netto). Korekty z tytułu zmiany wyceny odzwierciedlają również w miesiącu przeniesienia kredytu lub pożyczki różnice pomiędzy stanami przeniesionych kredytów i pożyczek a wartością transakcyjną nabycia lub zbycia, zgodnie z sekcją 2.

4.2.

MIF przekazują zgodnie z tabelą 5b dane dotyczące korekt z tytułu zmiany wyceny w następujący sposób:

a)	korekty z tytułu zmiany wyceny, które odpowiadają stanom przeniesionych kredytów i pożyczek, o których mowa w sekcji 3.1 lit. a), i do których w stosownych przypadkach ma zastosowanie sekcja 3.2, przypisuje się do bloku 1; oraz

b)	korekty z tytułu zmiany wyceny, które odpowiadają stanom przeniesionych kredytów i pożyczek, o których mowa w sekcji 3.1 lit. b), przypisuje się do bloku 3.

Tabela 5a Przeniesienia kredytów i pożyczek netto (nabycia minus zbycia): dane miesięczne

Tabela 5b Stany i korekty z tytułu zmiany wyceny przeniesionych kredytów i pożyczek: dane miesięczne

CZĘŚĆ 6

Sprawozdawczość uproszczona dla małych instytucji kredytowych

Przyznając instytucjom kredytowym wyłączenia zgodnie z art. 9 ust. 2, KBC mogą zwalniać te instytucje kredytowe z wymogów dotyczących:

1.	struktury walutowej zgodnie z częścią 2, sekcja 4;

odrębnego wykazywania:

a)	pozycji z partnerami centralnymi określonych w części 2 sekcja 5.5;

b)	kredytów konsorcjalnych określonych w części 2 tabela 1;

c)	dłużnych papierów wartościowych z gwarancją kapitału poniżej 100 % z terminem pierwotnym do dwóch lat określonych w części 2 tabela 1;

d)	posiadanych nieruchomości, zgodnie z częścią 3 sekcja 4;

3.	podziału według sektorów określonego w części 3 sekcja 3;

4.	podziału geograficznego określonego w części 3 sekcja 7;

5.	podziału walutowego określonego w części 3 sekcja 9.

Dodatkowo te instytucje kredytowe mogą wypełniać wymogi sprawozdawczości statystycznej określone w częściach 2, 4 i 5, przekazując dane z częstotliwością kwartalną, w terminach sprawozdawczości kwartalnej określonych w art. 7 ust. 3.

CZĘŚĆ 7

Podsumowanie wymogów sprawozdawczości statystycznej w odniesieniu do pozycji bilansowych(1)

KATEGORIE INSTRUMENTÓW I TERMINÓW

POZYCJE BILANSU

AKTYWA

PASYWA

1.	Gotówka w kasie

Kredyty i pożyczki

do 1 roku włącznie (2)

powyżej 1 roku do 5 lat włącznie (2)

powyżej 5 lat (2)

w tym: operacje z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej

w tym: kredyty konsorcjalne

w tym: operacje z przyrzeczeniem odkupu

w tym: wirtualny cash pooling

w tym: euro

do 1 roku włącznie (3)

powyżej 1 roku do 2 lat włącznie (3)

powyżej 2 roku do 5 lat włącznie (3)

powyżej 5 lat (3)

w tym: kredyty odnawialne i w rachunku bieżącym (3)

w tym: kredyty nieoprocentowane z tytułu karty kredytowej (3)

w tym: kredyty oprocentowane z tytułu karty kredytowej (3)

w tym: wirtualny cash pooling

Kredyty i pożyczki z terminem pierwotnym powyżej 1 roku (w euro)

w tym: kredyty i pożyczki z terminem zapadalności poniżej 1 roku

w tym: kredyty i pożyczki z terminem zapadalności powyżej 1 roku i terminem przeszacowania stopy procentowej w ciągu następnych 12 miesięcy

Kredyty i pożyczki z terminem pierwotnym powyżej 2 lat (w euro)

w tym: kredyty i pożyczki z terminem zapadalności poniżej 2 lat

w tym: kredyty i pożyczki z terminem zapadalności powyżej 2 lat i terminem przeszacowania stopy procentowej w ciągu następnych 24 miesięcy

Dłużne papiery wartościowe

do 1 roku włącznie (4)

powyżej 1 roku do 2 lat włącznie (4)

powyżej 2 lat (4)

4.	Akcje i pozostałe udziały kapitałowe Akcje notowane Akcje nienotowane Pozostałe udziały kapitałowe

5.	Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych niebędących FRP

6.	Aktywa niefinansowe w tym: nieruchomości

Pozostałe aktywa

w tym: finansowe instrumenty pochodne

w tym: odsetki od kredytów i pożyczek

8.	Gotówka w obiegu

Depozyty

do 1 roku włącznie (5)

powyżej 1 roku (5)

w tym: operacje z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej

w tym: depozyty bieżące rozliczeniowe

w tym: do 2 lat włącznie

w tym: kredyty konsorcjalne

9.1.

Depozyty bieżące

w tym: depozyty bieżące rozliczeniowe

w tym: wirtualny cash pooling

9.2.

Depozyty terminowe

do 1 roku włącznie

powyżej 1 roku do 2 lat włącznie

powyżej 2 lat

9.3.

Depozyty z terminem wypowiedzenia

do 3 miesięcy włącznie

powyżej 3 miesięcy

w tym: powyżej 2 lat (6)

9.4.	Operacje z przyrzeczeniem odkupu

10.	Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP

11.

Emisja dłużnych papierów wartościowych

do 1 roku włącznie

powyżej 1 roku do 2 lat włącznie

w tym: do 2 lat włącznie z gwarancją kapitału poniżej 100 %

powyżej 2 lat

12.	Kapitał i rezerwy Fundusze własne Wynik roku bieżącego Skumulowane inne całkowite dochody Fundusze rezerwowe Rezerwy celowe odpisy z tytułu utraty wartości

13.

Pozostałe pasywa

w tym: finansowe instrumenty pochodne

w tym: odsetki do zapłacenia od depozytów

PARTNERZY TRANSAKCJI I PRZEZNACZENIE KREDYTÓW I POŻYCZEK

AKTYWA

PASYWA

Instytucje krajowe

MIF

banki centralne

Instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banków centralnych

Fundusze rynku pieniężnego

Instytucje niemonetarne

Sektor instytucji rządowych i samorządowych

instytucje rządowe na szczeblu centralnym

instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym

instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

fundusze zabezpieczenia społecznego

Pozostałe sektory (7)

fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124) (7)

pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, pomocnicze instytucje finansowe i instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.125 + S.126 + S.127) (7)

w tym: partnerzy centralni

w tym: podmioty sekurytyzacyjne

instytucje ubezpieczeniowe (S.128) (7)

fundusze emerytalno-rentowe (S.129) (7)

przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11) (7)

gospodarstwa domowe i instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.14 + S.15) (7)

kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne

kredyty i pożyczki na nieruchomości mieszkaniowe

pozostałe kredyty i pożyczki

w tym: przedsiębiorcy indywidualni

Instytucje krajowe

MIF

banki centralne

Instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banków centralnych

Fundusze rynku pieniężnego

Instytucje niemonetarne

Sektor instytucji rządowych i samorządowych

instytucje rządowe na szczeblu centralnym

pozostałe instytucje rządowe i samorządowe

instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym

instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

fundusze zabezpieczenia społecznego

Pozostałe sektory (7)

fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124) (7)

pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego (S.125) (7)

w tym: partnerzy centralni

w tym: podmioty sekurytyzacyjne

pomocnicze instytucje finansowe (S.126) (7)

instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127) (7)

instytucje ubezpieczeniowe (S.128) (7)

fundusze emerytalno-rentowe (S.129) (7)

przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11) (7)

gospodarstwa domowe i instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.14 + S.15) (7)

Inne niż krajowe instytucje będące rezydentami strefy euro

MIF

banki centralne

w tym: Europejski Bank Centralny

Instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banków centralnych

Fundusze rynku pieniężnego

Instytucje niemonetarne

Sektor instytucji rządowych i samorządowych

instytucje rządowe na szczeblu centralnym

instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym

instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

fundusze zabezpieczenia społecznego

Pozostałe sektory (7)

fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124) (7)

pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, pomocnicze instytucje finansowe i instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.125 + S.126 + S.127) (7)

w tym: partnerzy centralni (8)

w tym: podmioty sekurytyzacyjne (8)

instytucje ubezpieczeniowe (S.128) (7)

fundusze emerytalno-rentowe (S.129) (7)

przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11) (7)

gospodarstwa domowe i instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.14 + S.15) (7)

kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne

kredyty i pożyczki na nieruchomości mieszkaniowe

pozostałe kredyty i pożyczki

w tym: przedsiębiorcy indywidualni

Inne niż krajowe instytucje będące rezydentami strefy euro

MIF

banki centralne

w tym: Europejski Bank Centralny

Instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banków centralnych

Fundusze rynku pieniężnego

Instytucje niemonetarne

Sektor instytucji rządowych i samorządowych

instytucje rządowe na szczeblu centralnym

pozostałe instytucje rządowe i samorządowe

instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym

instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

fundusze zabezpieczenia społecznego

Pozostałe sektory (7)

fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124) (7)

pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego (S.125) (7)

w tym: partnerzy centralni (8)

w tym: podmioty sekurytyzacyjne (8)

pomocnicze instytucje finansowe (S.126) (7)

instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127) (7)

instytucje ubezpieczeniowe (S.128) (7)

fundusze emerytalno-rentowe (S.129) (7)

przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11) (7)

gospodarstwa domowe i instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.14 + S.15) (7)

Zagranica

MIF

Instytucje niemonetarne

Sektor instytucji rządowych i samorządowych

Pozostałe sektory

Zagranica

MIF

Instytucje niemonetarne

Sektor instytucji rządowych i samorządowych

Pozostałe sektory

Ogółem

WALUTY

euro

x	waluty obce – waluty inne niż euro (9)

(*1) Dane należy wykazywać odrębnie dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego, Europejskiego Mechanizmu Stabilności, Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej i Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

(1) Podziały dla danych miesięcznych wyróżnione są wytłuszczonym drukiem, dla danych kwartalnych nie posiadają wyróżnienia.

(2) Miesięczny podział według terminów pierwotnych dotyczy kredytów i pożyczek dla głównych sektorów krajowych z wyjątkiem MIF, w tym dla sektora instytucji rządowych i samorządowych państw członkowskich strefy euro. Właściwe podziały według terminów pierwotnych dla kredytów i pożyczek udzielonych sektorowi instytucji rządowych i samorządowych, z wyjątkiem instytucji rządowych na szczeblu centralnym, państw członkowskich strefy euro wykazuje się z częstotliwością kwartalną.

(3) W przypadku kredytów i pożyczek udzielonych przedsiębiorstwom niefinansowym w strefie euro i gospodarstwom domowym. Ponadto podział według terminów zapadalności podlega wykazywaniu w odniesieniu do kredytów i pożyczek dla gospodarstw domowych w podziale według przeznaczenia.

(4) Podział według terminów zapadalności dotyczy wyłącznie portfeli papierów wartościowych wyemitowanych przez MIF z siedzibą w strefie euro, natomiast w przypadku portfeli papierów wartościowych wyemitowanych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych strefy euro wyodrębnia się kategorię „do 1 roku włącznie”. Kwartalne dane dotyczące portfeli papierów wartościowych wyemitowanych przez instytucje niemonetarne będące rezydentami strefy euro wykazywane są w podziale „do jednego roku” i „powyżej jednego roku”.

(5) Tylko pozycje z zagranicą.

(6) Przekazywanie danych dla pozycji „depozyty z terminem wypowiedzenia powyżej dwóch lat” jest dobrowolne do odwołania.

(7) Miesięczny podział według podsektorów jest wymagany dla kredytów i pożyczek oraz depozytów.

(8) W przypadku operacji z przyrzeczeniem odkupu wymagane jest wyszczególnienie partnerów centralnych sklasyfikowanych w podsektorze S.125. Ponadto w odniesieniu do utrzymywanych kredytów i pożyczek, depozytów i dłużnych papierów wartościowych wymagane jest wyszczególnienie partnerów transakcji będących podmiotami sekurytyzacyjnymi.

(9) Podział kwartalny według waluty poszczególnych państw członkowskich wymagany jest tylko dla wybranych pozycji kredytów i pożyczek. Dla wybranych pozycji depozytów, kredytów i pożyczek oraz dłużnych papierów wartościowych wymagany jest podział kwartalny dla walut GBP, USD, JPY i CHF.

ZAŁĄCZNIK II

ZASADY KONSOLIDACJI I DEFINICJE

CZĘŚĆ 1

Konsolidacja dla celów statystycznych w ramach tego samego państwa członkowskiego

W każdym państwie członkowskim, którego walutą jest euro (dalej zwanym „państwem członkowskim strefy euro”), populacja sprawozdawcza obejmuje MIF umieszczone na liście MIF prowadzonej dla celów statystycznych oraz będące rezydentami instytucje kredytowe inne niż MIF. Są to:

a)	instytucje zarejestrowane i mające siedzibę na tym terytorium, w tym również jednostki zależne spółek dominujących mających siedzibę poza tym terytorium; oraz

b)	oddziały instytucji, których centrale znajdują się poza tym terytorium.

Dla celów statystycznych podmioty sprawozdające konsolidują działalność wszystkich swoich jednostek (instytucji zarejestrowanych lub centrali lub oddziałów) z siedzibą na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Instytucje zlokalizowane w centrach finansowych znajdujących się w „rajach podatkowych” traktuje się ze statystycznego punktu widzenia jako rezydentów terytoriów, na których te centra się znajdują.

Podmioty sprawozdające przekazują sprawozdawczość dotyczącą działalności wszystkich swoich biur zagranicznych w następujący sposób:

a)	Jeżeli podmiot sprawozdający posiada oddziały na terytorium innych państw członkowskich strefy euro, traktuje pozycje wobec wszystkich tych oddziałów jak pozycje wobec rezydentów innych państw członkowskich strefy euro.

b)	Jeżeli podmiot sprawozdający posiada oddziały poza terytorium państw członkowskich strefy euro, traktuje pozycje wobec wszystkich tych oddziałów jak pozycje wobec rezydentów zagranicy.

c)	Jeżeli natomiast podmiot sprawozdający jest oddziałem, traktuje pozycje wobec swojej centrali, albo wobec innych oddziałów tej samej instytucji będących rezydentami innych państw członkowskich strefy euro, jak pozycje wobec rezydentów innych państw członkowskich strefy euro.

d)	Jeżeli natomiast podmiot sprawozdający jest oddziałem, traktuje pozycje wobec swojej centrali, albo wobec innych oddziałów tej samej instytucji nie będących rezydentami innych państw członkowskich strefy euro, jak pozycje wobec rezydentów zagranicy.

CZĘŚĆ 2

Definicje kategorii instrumentów

Poniższa tabela przedstawia szczegółowy typowy opis kategorii instrumentów, które krajowe banki centralne (KBC) przekładają na kategorie stosowane na szczeblu krajowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Tabela nie jest listą pojedynczych instrumentów finansowych, a opisy nie są wyczerpujące. Definicje odnoszą się do ESA 2010.

Termin pierwotny, tj. termin określony w chwili emisji, oznacza ustalony okres życia instrumentu finansowego, przed upływem którego nie może on być wykupiony (np. dłużne papiery wartościowe) lub może być wykupiony jedynie z zastrzeżeniem poniesienia określonej kary (np. niektóre rodzaje depozytów). Termin wypowiedzenia oznacza okres pomiędzy złożeniem przez posiadacza zawiadomienia o zamiarze wykupienia instrumentu a dniem otrzymania przez niego zezwolenia na zamianę instrumentu na gotówkę bez ponoszenia kary. Instrumenty finansowe klasyfikuje się do kategorii „z terminem wypowiedzenia” jedynie wtedy, gdy dla instrumentu nie uzgodniono określonego terminu.

Należności finansowe można rozróżniać na podstawie tego, czy są one zbywalne, czy też nie. Zobowiązanie jest zbywalne, gdy jego własność może być bezzwłocznie przeniesiona z jednej jednostki na inną poprzez dostawę lub indos lub kompensatę (jak w przypadku finansowych instrumentów pochodnych). Podczas gdy każdy instrument finansowy może być potencjalnie przedmiotem obrotu, to instrumenty zbywalne przeznaczone są do obrotu na zorganizowanych giełdach albo rynkach pozagiełdowych, chociaż istnienie rzeczywistego obrotu nie jest warunkiem zbywalności.

Tabela

Kategorie instrumentów

KATEGORIE AKTYWÓW

Kategoria

Opis najważniejszych cech

1.	Gotówka w kasie

Środki w banknotach i monetach wyrażonych w euro i walutach obcych znajdujące się w obiegu, powszechnie używane do dokonywania płatności

2.	Kredyty i pożyczki

Aktywa finansowe tworzone, gdy wierzyciele pożyczają fundusze dłużnikom, niepotwierdzone w formie dokumentów lub potwierdzone niezbywalnymi dokumentami. Pozycja ta obejmuje również aktywa w formie depozytów złożonych przez podmioty sprawozdające. KBC mogą wymagać dla tej kategorii również pełnego podziału sektorowego.

Kategoria ta obejmuje:

kredyty i pożyczki udzielone gospodarstwom domowym i instytucjom niekomercyjnym działającym na rzecz gospodarstw domowych w podziale na:

(i)

kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne (kredyty i pożyczki udzielane głównie na użytek własny w zakresie konsumpcji towarów i usług). Kategoria ta obejmuje kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne udzielone przedsiębiorcom indywidualnym, jeżeli podmiot sprawozdający posiada informacje, że takie kredyty i pożyczki są wykorzystywane przede wszystkim na własne cele konsumpcyjne;

(ii)

kredyty i pożyczki na nieruchomości mieszkaniowe (kredyty i pożyczki udzielone na inwestycje w nieruchomości mieszkaniowe na własny użytek lub na wynajem, w tym na budowę i remonty). Pozycja obejmuje kredyty i pożyczki z zabezpieczeniem na nieruchomości mieszkaniowej, wykorzystywane na zakup nieruchomości mieszkaniowej oraz inne kredyty i pożyczki na nieruchomości mieszkaniowe udzielone za poręczeniem lub zabezpieczone na innych aktywach. Kategoria ta obejmuje kredyty i pożyczki na nieruchomości mieszkaniowe udzielone przedsiębiorcom indywidualnym w przypadku, gdy podmiot sprawozdający nie posiada informacji, że nieruchomość jest wykorzystywana przede wszystkim do celów prowadzonej działalności gospodarczej; wówczas takie kredyty i pożyczki wykazywane są w kategorii „pozostałe kredyty i pożyczki, w tym: przedsiębiorcy indywidualni”;

(iii)

pozostałe kredyty i pożyczki (kredyty i pożyczki udzielone na cele inne niż konsumpcja i zakup nieruchomości mieszkaniowej, takie jak prowadzenie działalności gospodarczej, konsolidacja zadłużenia, edukacja itp.). Kategoria ta może obejmować kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne udzielone przedsiębiorcom indywidualnym (zob. załącznik II część 3), jeżeli takie kredyty i pożyczki nie są wykazywane w kategorii „kredyty i pożyczki na cele konsumpcyjne”.;

kredyty i pożyczki z tytułu karty kredytowej

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia kategoria ta obejmuje kredyty i pożyczki udzielone gospodarstwom domowym lub przedsiębiorstwom niefinansowym na kartach debetowych, tj. kartach z opcją kredytu nieoprocentowanego zgodnie z poniższą definicją, lub na kartach kredytowych, tj. kartach z opcją kredytu nieoprocentowanego i oprocentowanego. Obciążenie karty kredytowej jest zapisywane na koncie przypisanym do karty kredytowej i tym samym nie jest wykazywane na rachunku bieżącym. Kredyt nieoprocentowany oznacza kredyt udzielony przy oprocentowaniu wynoszącym 0 % na okres między transakcjami zapłaty kartą kredytową przeprowadzonymi w trakcie trwania cyklu rozliczeniowego a datą wymagalności zadłużenia zaciągniętego w danym cyklu rozliczeniowym. Kredyt oprocentowany oznacza kredyt udzielony po upływie terminu poprzednich cykli rozliczeniowych, tj. zadłużenie na rachunku karty kredytowej nie zostało spłacone w pierwszym wymaganym terminie. Oprocentowanie lub stawki odsetkowe dla takiego kredytu są zazwyczaj wyższe niż 0 %. Zachodzi konieczność ustalenia minimalnych rat miesięcznych, co pozwala na przynajmniej częściową spłatę udzielonego kredytu. Zachodzi konieczność ustalenia minimalnych rat miesięcznych, co pozwala na przynajmniej częściową spłatę otrzymanego kredytu.

Partnerem transakcji dla tego rodzaju zadłużenia jest jednostka zobowiązana do ostatecznej spłaty kwot należnych wynikających z umowy, która jest tożsama z posiadaczem karty w przypadku kart prywatnych, ale nie w przypadku kart firmowych;

Kredyty i pożyczki odnawialne i w rachunku bieżącym

Kredyty i pożyczki odnawialne oznaczają kredyty i pożyczki posiadające następujące właściwości: (i) kredytobiorca może bez uprzedniego powiadamiania kredytodawcy wykorzystać lub wypłacić środki do wysokości uprzednio ustalonego limitu; (ii) wysokość dostępnego kredytu może się zwiększać lub zmniejszać w miarę zaciągania i spłacania kredytu; (iii) kredyt może być wykorzystany wielokrotnie.

Kredyty i pożyczki odnawialne obejmują kwoty otrzymane z linii kredytowej i dotychczas niespłacone (stany). Linia kredytowa jest umową między kredytodawcą a kredytobiorcą, pozwalającą kredytobiorcy na pobieranie zaliczek w trakcie ustalonego okresu do określonej wysokości oraz spłatę tych zaliczek według jego uznania przed upływem ustalonego terminu. Środki dostępne z linii kredytowej, które nie zostały wypłacone lub zostały już spłacone, nie są wykazywane w żadnej z kategorii pozycji bilansowych. Kredyty i pożyczki w rachunku bieżącym to salda debetowe w rachunku bieżącym. Kredyty i pożyczki z tytułu kart kredytowych nie są zaliczane do kredytów i pożyczek odnawialnych ani do kredytów i pożyczek w rachunku bieżącym. Wykazywana jest cała kwota należna od kredytobiorcy bez względu na to, czy mieści się ona w limicie wartości lub maksymalnego okresu kredytowania ustalonych z wyprzedzeniem przez kredytodawcę i kredytobiorcę, czy też wykracza poza ten limit;

Kredyty konsorcjalne (umowy kredytowe, w których występuje kilka instytucji w roli kredytodawców).

Kredyty konsorcjalne obejmują tylko te przypadki, w których z umowy kredytowej wynika, ze kredyt został udzielony przez kilku kredytodawców. Na potrzeby statystyki za kredyty konsorcjalne uważa się wyłącznie kwoty faktyczne udostępnione przez kredytodawców (zamiast całych linii kredytowych). Kredyt konsorcjalny jest zazwyczaj organizowany i koordynowany przez jedną instytucję (często zwaną „bankiem wiodącym”), ale faktycznie jest udzielany przez różnych członków konsorcjum. Członkowie konsorcjum, w tym bank wiodący, wykazują po stronie aktywnej bilansu swój udział w kredycie udzielonym kredytobiorcy, a nie bankowi wiodącemu;

e)	depozyty, zgodnie z definicją kategorii pasywów 9;

leasing finansowy na rzecz stron trzecich

Leasing finansowy jest umową, na mocy której prawny właściciel towaru trwałego użytku (dalej zwany „leasingodawcą”) przekazuje ten towar stronie trzeciej (dalej zwanej „leasingobiorcą”) na większość okresu jego ekonomicznej użyteczności lub na cały ten okres, w zamian za płatności ratalne pokrywające koszt danego towaru plus naliczone odsetki. Z założenia leasingobiorca czerpie wszelkie korzyści wynikające z użytkowania danego towaru oraz ponosi koszty i ryzyko wynikające z jego własności. Dla celów statystycznych leasing finansowy wykazywany jest jako kredyt udzielony leasingobiorcy przez leasingodawcę umożliwiający leasingobiorcy nabycie towaru trwałego użytku. Aktywa (towary trwałego użytku) przekazane leasingobiorcy nie są ujmowane w bilansie;

kredyty i pożyczki zagrożone, które nie zostały jeszcze spłacone lub spisane w ciężar rezerw

Suma kredytów i pożyczek, których spłata jest przeterminowana lub które w jakikolwiek inny sposób zostały uznane za zagrożone w całości lub części, zgodnie z definicją niewykonania zobowiązania przez dłużnika określoną w art. 178 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

h)	niezbywalne papiery wartościowe Dłużne papiery wartościowe, które nie są zbywalne i nie mogą być przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych;

kredyty i pożyczki w obrocie

Kredyty i pożyczki, które de facto stały się zbywalne, wykazuje się w pozycji „kredyty i pożyczki”, pod warunkiem że nie istnieje żadne potwierdzenie, iż są one przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych. W przeciwnym razie powinny one być klasyfikowane jako dłużne papiery wartościowe (kategoria 3);

zadłużenie podporządkowane w formie depozytów lub kredytów

Instrumenty zadłużenia podporządkowanego stanowią drugorzędną należność od emitenta, która może być zrealizowana dopiero po zaspokojeniu wszystkich roszczeń wyższej rangi (np. depozytów/kredytów). Posiadają one pewne właściwości udziałów kapitałowych. Na potrzeby statystyki zadłużenie podporządkowane wykazuje się, zgodnie z właściwościami danego instrumentu finansowego, jako „kredyty i pożyczki” lub jako „dłużne papiery wartościowe”. Jeżeli na potrzeby statystyki wszelkie formy zadłużenia podporządkowanego są wyrażone jedną liczbą, wówczas należy ją wykazać w pozycji „dłużne papiery wartościowe”, ponieważ zadłużenie podporządkowane przyjmuje głównie formę papierów wartościowych, rzadziej kredytów;

należności z tytułu operacji z przyrzeczeniem odkupu lub pożyczania papierów wartościowych pod zastaw gotówki

Zapis przeciwstawny do gotówki wypłaconej w zamian za papiery wartościowe nabyte przez podmioty sprawozdające po określonej cenie przy zobowiązaniu do odsprzedaży tych samych lub podobnych papierów wartościowych po określonej cenie i w wyznaczonym terminie w przyszłości lub pożyczanie papierów wartościowych pod zastaw gotówki (zob. kategoria pasywów 9.4).

l)	wirtualny cash pooling Kredyty (w tym kredyty w rachunku bieżącym), które są zaciągane w ramach wirtualnego cash poolingu przez uczestników cash poolingu. Kredytów i pożyczek nieobjętych postanowieniami porozumienia w sprawie cash poolingu, ale udzielonych jego uczestnikom, nie włącza się.

Poniższa pozycja nie jest wykazywana w kategorii „kredyty i pożyczki”:

Kredyty udzielone na zasadzie powiernictwa

Kredyty udzielone na zasadzie powiernictwa oznaczają kredyty udzielone w imieniu jednej strony (dalej zwanej „powiernikiem”) na rzecz strony trzeciej (dalej zwanej „beneficjentem”). Na potrzeby statystyczne kredytów powierniczych nie wykazuje się w bilansie powiernika, jeżeli to beneficjent ponosi ryzyko i korzyści wynikające z prawa własności aktywów. Ryzyko i korzyści wynikające z prawa własności pozostają po stronie beneficjenta, jeżeli: a) beneficjent ponosi ryzyko kredytowe (tj. powiernik jest odpowiedzialny jedynie za administrowanie kredytem); lub b) inwestycja dokonana przez beneficjenta jest zabezpieczona przed ryzykiem straty, na wypadek gdyby przedsiębiorstwo powiernika znalazło się w stanie likwidacji (tj. kredyt powierniczy nie jest częścią aktywów powiernika, które podlegają podziałowi w przypadku upadłości).

3.	Dłużne papiery wartościowe

Dłużne papiery wartościowe, które są zbywalnymi instrumentami finansowymi, służącymi jako dowód zaciągnięcia długu, są zwykle przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub mogą być rozliczane na rynku i nie dają posiadaczowi żadnych praw własności w stosunku do instytucji emitującej.

Kategoria ta obejmuje:

a)	papiery wartościowe dające ich posiadaczowi bezwarunkowe prawo do stałego lub umownie ustalonego dochodu w postaci płatności kuponowych lub określonej stałej kwoty w określonym terminie lub terminach albo począwszy od daty wskazanej w momencie emisji;

kredyty i pożyczki, które stały się zbywalne na zorganizowanym rynku, tj. kredyty i pożyczki w obrocie, pod warunkiem że istnieje potwierdzenie, iż są one przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych, w tym istnienie twórców rynku (market makers) oraz częstych notowań aktywa finansowego, np. w formie widełek cen kupna i sprzedaży (bid-offer spreads). W przeciwnym razie powinny one być klasyfikowane jako „kredyty i pożyczki” (zob. również „kredyty i pożyczki w obrocie” w kategorii 2i);

c)	zadłużenie podporządkowane w formie dłużnych papierów wartościowych (zob. również „zadłużenie podporządkowane w formie depozytów lub kredytów” w kategorii 2j)

Papiery wartościowe pożyczane w ramach operacji pożyczania papierów wartościowych lub sprzedane w ramach operacji z przyrzeczeniem odkupu pozostają w bilansie pierwotnego właściciela (i nie należy ich wykazywać w bilansie tymczasowego nabywcy) w sytuacji, w której transakcja odwrotna została wyraźnie przyrzeczona (a nie jest tylko możliwą do zrealizowania opcją). Jeżeli tymczasowy nabywca sprzedaje otrzymane papiery wartościowe, sprzedaż taka musi być wykazana jako transakcja bezpośrednia w papierach wartościowych w bilansie tymczasowego nabywcy ze znakiem ujemnym w portfelu papierów wartościowych.

4.	Akcje i pozostałe udziały kapitałowe

Akcje i pozostałe udziały kapitałowe reprezentują prawa własności w przedsiębiorstwach lub jednostkach typu przedsiębiorstwo; stanowią one należności z tytułu rezydualnej wartości przedsiębiorstwa po zaspokojeniu należności wszystkich wierzycieli.

Pozycja ta obejmuje:

Akcje notowane

Akcje notowane to udziałowe papiery wartościowe notowane na giełdzie. Taką giełdą może być uznana giełda papierów wartościowych lub każda inna forma rynku wtórnego. Akcje notowane nazywa się również akcjami kwotowanymi. Istnienie notowanych cen akcji notowanych na rynku papierów wartościowych oznacza, że bieżące ceny rynkowe są zwykle łatwo dostępne.

b)	Akcje nienotowane Udziałowe papiery wartościowe nienotowane na giełdach.

c)	Pozostałe udziały kapitałowe Pozostałe udziały kapitałowe obejmują wszystkie formy udziałów kapitałowych niezaliczone do podkategorii akcje notowane i akcje nienotowane. Dotyczy to w szczególności kapitału zainwestowanego przez centralę w oddziałach innych niż krajowe.

5.	Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych

Udziały/jednostki uczestnictwa wyemitowane przez fundusze inwestycyjne będące przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, w których inwestorzy gromadzą środki na inwestycje w aktywa finansowe lub niefinansowe

Pozycja ta obejmuje udziały/jednostki uczestnictwa wyemitowane przez FRP zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz udziały/jednostki uczestnictwa wyemitowane przez fundusze inwestycyjne niebędące FRP w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38).

6.	Aktywa niefinansowe

Aktywa inne niż aktywa finansowe, w tym aktywa trwałe (niefinansowe aktywa produkowane, które są używane w produkcji, w sposób powtarzalny lub ciągły, dłużej niż przez jeden rok).

Pozycja ta może obejmować:

a)	nieruchomości, tj. budynki mieszkalne, inne budynki i budowle (zarówno istniejące, jak i znajdujące się na etapie budowy) oraz grunty stanowiące prawną własność podmiotów sprawozdających, w tym przeznaczone na ich użytek własny. Pozycja ta jest wykazywana jako odrębna pozycja „w tym”;

b)	maszyny i urządzenia;

c)	aktywa o wyjątkowej wartości;

d)	produkty własności intelektualnej, takie jak oprogramowanie komputerowe i bazy danych.

7.	Pozostałe aktywa

Pozycja „pozostałe aktywa” jest pozycją rezydualną po stronie aktywnej bilansu, definiowaną jako „aktywa nieuwzględnione w innych pozycjach”. KBC mogą wymagać przekazywania danych dotyczących określonych subpozycji w ramach tej pozycji (poza pozycjami „w tym” wymaganymi na mocy niniejszego rozporządzenia). Pozostałe aktywa mogą obejmować:

a)	finansowe instrumenty pochodne o dodatniej wartości rynkowej w ujęciu brutto Do celów statystycznych włącza się do tej pozycji finansowe instrumenty pochodne, które wykazywane są w bilansie i które należy zgłaszać jako odrębne pozycje „w tym”;

b)	należności brutto z tytułu pozycji rozliczeniowych Pozycje rozliczeniowe to salda aktywów wykazane w bilansie, które nie są przypisane do klientów, ale które jednak dotyczą środków klientów, np. środki przeznaczone na inwestycje, przelewy lub rozliczenia;

c)	należności brutto z tytułu pozycji przejściowych Pozycje przejściowe to środki, zazwyczaj będące własnością klientów, które są w trakcie przekazywania pomiędzy podmiotami sprawozdającymi. Pozycja ta obejmuje czeki i inne formy płatności przesłane innym podmiotom sprawozdającym do zrealizowania;

odsetki należne od kredytów i pożyczek

Zgodnie z ogólną zasadą rachunkowości memoriałowej odsetki należne od kredytów i pożyczek należy wykazywać w bilansie w miarę ich narastania, tj. na bazie memoriałowej, a nie w momencie ich otrzymania, tj. na bazie kasowej. Odsetki należne od kredytów i pożyczek są wykazywane w ujęciu brutto w pozycji „pozostałe aktywa”. Odsetki należne nie są zaliczane do kredytów i pożyczek, których dotyczą, i są wykazywane odrębnie jako pozycja „w tym”;

e)	odsetki naliczone od dłużnych papierów wartościowych, w przypadku gdy odsetki nie są wykazywane z instrumentem w pozycji „dłużne papiery wartościowe”;

f)	dywidendy do otrzymania;

g)	należności niezwiązane z podstawową działalnością;

h)	zapis przeciwstawny dla monet bitych przez sektor instytucji rządowych szczebla centralnego (tylko w bilansach KBC).

„Pozostałe aktywa” nie obejmują instrumentów finansowych przyjmujących formę aktywów finansowych (ujętych w innych pozycjach bilansu), niektórych instrumentów finansowych nieposiadających formy aktywów finansowych, takich jak gwarancje, zobowiązania, kredyty administrowane i powiernicze (księgowane pozabilansowo), oraz aktywów niefinansowych (wykazywanych w kategorii 6).

KATEGORIE PASYWÓW

Kategoria

Opis najważniejszych cech

8.	Gotówka w obiegu

Kategoria pasywów „gotówka w obiegu” obejmuje banknoty i monety w obiegu emitowane lub autoryzowane przez instytucje monetarne. Kategoria ta obejmuje banknoty emitowane przez EBC i KBC. Monety w obiegu są częścią agregatów monetarnych i są także zaliczane do tej kategorii, nawet jeżeli zgodnie z prawem za monety odpowiedzialność ponoszą instytucje rządowe szczebla centralnego, a nie KBC. Jeżeli monety w obiegu są emitowane przez instytucje rządowe szczebla centralnego, KBC dokonuje zapisu przeciwstawnego do tego zobowiązania w pozycji „pozostałe aktywa” (zob. kategorię 7).

Depozyty

Kwoty (udziały, depozyty lub inne), należne wierzycielom od podmiotów sprawozdających, których cechy zgodne są z cechami wskazanymi w załączniku I część 1, z wyłączeniem kwot wynikających z emisji zbywalnych papierów wartościowych lub udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP. Na potrzeby sprawozdawczości kategoria ta podzielona została na depozyty bieżące, depozyty terminowe, depozyty z terminem wypowiedzenia oraz operacje z przyrzeczeniem odkupu

depozyty oraz kredyty i pożyczki

„Depozyty” obejmują również „kredyty i pożyczki” będące zobowiązaniami. Z metodologicznego punktu widzenia kredyty i pożyczki stanowią kwoty otrzymane przez podmioty sprawozdające, które nie mają formy „depozytów”. ESA 2010 rozróżnia „kredyty i pożyczki” i „depozyty” na podstawie identyfikacji inicjatora operacji, tj. jeżeli jest nim kredytobiorca, wówczas operacja jest kredytem, a jeżeli jest nim kredytodawca, wówczas operacja jest depozytem. W systemie sprawozdawczym niniejszego rozporządzenia „kredyty i pożyczki” nie są wykazywane jako odrębna kategoria pasywnej strony bilansu. Salda uznane za „kredyty i pożyczki” klasyfikowane są do pozycji „depozyty”, chyba że są one instrumentami zbywalnymi. Jest to zgodne z powyższą definicją „depozytów”. Kredyty i pożyczki udzielone podmiotom sprawozdającym i zaliczone do „depozytów” wykazuje się w podziale zgodnym z wymogami systemu sprawozdawczego, tj. według sektorów, instrumentów, walut oraz terminów. Kredyty konsorcjalne otrzymane przez podmioty sprawozdające są również zaliczane do niniejszej kategorii.

niezbywalne instrumenty dłużne

Niezbywalne instrumenty dłużne emitowane przez podmioty sprawozdające zazwyczaj klasyfikowane są jako „depozyty”. Niezbywalne instrumenty emitowane przez podmioty sprawozdające, które następnie stały się zbywalne i mogą być przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych, należy przenieść do kategorii „dłużne papiery wartościowe”.

depozyty zabezpieczające

Depozyty zabezpieczające złożone w ramach kontraktów na instrumenty pochodne należy klasyfikować jako „depozyty”, jeżeli stanowią one zabezpieczenie gotówkowe złożone w podmiocie sprawozdającym oraz pozostają własnością deponenta i podlegają zwrotowi na rzecz deponenta po zamknięciu kontraktu. W zasadzie depozyty zabezpieczające otrzymane przez podmiot sprawozdający powinny być klasyfikowane jako „depozyty” jedynie w zakresie, w jakim podmiot sprawozdający otrzymuje środki, które są łatwo dostępne dla akcji kredytowej; jeżeli część depozytu zabezpieczającego otrzymanego przez podmiot sprawozdający musi zostać przekazana innemu uczestnikowi rynku instrumentów pochodnych (np. izbie rozliczeniowej), w kategorii „depozyty” należy w zasadzie wykazać jedynie część pozostałą do dyspozycji podmiotu sprawozdającego. Złożoność obecnej praktyki rynkowej może powodować trudności w identyfikacji depozytów zabezpieczających realnie podlegających zwrotowi, ponieważ różne rodzaje zabezpieczeń umieszcza się na tym samym rachunku bez ich identyfikacji, lub w identyfikacji tych depozytów zabezpieczających, które zapewniają podmiotowi sprawozdającemu środki do akcji kredytowej. W takich przypadkach dopuszcza się wykazywanie depozytów zabezpieczających w pozycji „pozostałe pasywa” lub „depozyty”.

d)	środki wydzielone Zgodnie z praktyką krajową „środki wydzielone” związane np. z umowami leasingowymi, zalicza się do depozytów i wykazuje w kategorii „depozyty terminowe” lub „depozyty z terminem wypowiedzenia” w zależności od terminów/postanowień określonych w umowie bazowej.

akcje wyemitowane przez podmioty sprawozdające klasyfikowane jako depozyty

Akcje wyemitowane przez podmioty sprawozdające klasyfikowane są jako depozyty, a nie jako kapitał i rezerwy, gdy: (i) zachodzi ekonomiczna zależność dłużnik-wierzyciel między emitentem a podmiotem posiadającym akcje, niezależnie od praw własności do tych akcji, oraz (ii) akcje mogą zostać zamienione na gotówkę lub umorzone bez znaczących ograniczeń lub kar. Wymóg uprzedniego wypowiedzenia nie jest uznawany za znaczące ograniczenie. Ponadto akcje takie powinny spełniać następujące warunki:

—	właściwe przepisy krajowe nie przyznają emitentowi bezwarunkowego prawa odmowy umorzenia jej akcji;

—	akcje mają „pewną wartość”, tj. w zwykłych okolicznościach zostaną one wykupione po wartości nominalnej w przypadku umorzenia;

—

w przypadku niewypłacalności emitenta posiadacze akcji nie mają prawnego obowiązku pokrycia zobowiązań przekraczających nominalną wartość akcji (tj. partycypacji udziałowców w kapitale zakładowym) ani też nie ponoszą żadnych innych dodatkowych obciążających zobowiązań. Podporządkowanie praw z akcji prawom wynikającym z jakiegokolwiek innego instrumentu wyemitowanego przez podmiot sprawozdający nie jest uznawane za dodatkowe obciążające zobowiązanie.

Klasyfikacja akcji w ramach kategorii „depozyty” według terminów wypowiedzenia odbywa się na podstawie terminów wypowiedzenia związanych z zamianą akcji na gotówkę. Te terminy wypowiedzenia są również używane do określania stopy rezerwy obowiązkowej stosowanej zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1). Wszelkie akcje oznaczone, dotyczące kredytów i pożyczek udzielonych przez podmiot sprawozdający, powinny być klasyfikowane jako depozyty z takimi samymi terminami pierwotnymi jak kredyty i pożyczki, z którymi są powiązane, tj. jako „depozyty terminowe” lub „depozyty z terminem wypowiedzenia”, zgodnie z postanowieniami właściwej umowy kredytowej.

Jeżeli podmiot sprawozdający posiada akcje klasyfikowane jako depozyty, które zostały wyemitowane przez inne podmioty sprawozdające, klasyfikuje się je po stronie aktywów w bilansie jako kredyty i pożyczki, a nie jako „akcje i pozostałe udziały kapitałowe”.

f)	zobowiązania z tytułu sekurytyzacji Zapis przeciwstawny dla płatności otrzymanych w zamian za kredyty i pożyczki lub inne aktywa zbyte w procesie sekurytyzacji, ale nadal wykazywanych w bilansie statystycznym.

Poniższa pozycja nie jest uznawana za depozyt:

Środki (depozyty) otrzymane na zasadzie powiernictwa nie są wykazywane w bilansie statystycznym (zob. „kredyty udzielone na zasadzie powiernictwa” w kategorii 2)

9.1.	Depozyty bieżące

Depozyty, która mogą być zamienione na gotówkę lub wykorzystane do regulowania płatności za pomocą czeku, polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub w podobny sposób bez znaczącej zwłoki, ograniczeń czy kar. Kategoria ta obejmuje:

a)	salda (oprocentowane lub nieoprocentowane), które mogą być niezwłocznie zamienione na gotówkę, na żądanie lub do końca następnego dnia roboczego po zgłoszeniu żądania, bez znaczących kar lub ograniczeń, ale które nie są rozliczeniowe;

b)	salda (oprocentowane lub nieoprocentowane) będące kwotami przedpłaconymi w kontekście pieniądza elektronicznego, np. karty przedpłacone;

c)	kredyty i pożyczki, których termin spłaty przypada na koniec następnego dnia roboczego po ich udzieleniu;

d)	pozycje dotyczące wirtualnego cash poolingu, które stanowią depozyty bieżące utrzymywane w ramach wirtualnego cash poolingu przez uczestników cash poolingu.

9.1a.

Depozyty bieżące rozliczeniowe

Depozyty rozliczeniowe to te depozyty w kategorii „depozyty bieżące”, które są bezpośrednio wykorzystywane na żądanie do regulowania płatności na rzecz innych podmiotów gospodarczych za pomocą powszechnie stosowanych środków płatniczych, takich jak polecenie przelewu i polecenie zapłaty, również za pośrednictwem karty kredytowej lub debetowej, transakcji pieniądza elektronicznego, czeków lub podobnych środków, bez znaczącej zwłoki, ograniczeń lub kar. Depozyty rozliczeniowe nie obejmują depozytów, które służą wyłącznie do podejmowania gotówki lub środków, które mogą zostać wypłacone lub przeniesione za pośrednictwem innego rachunku tego samego posiadacza.

9.2.	Depozyty terminowe

Depozyty nierozliczeniowe, które nie mogą być zamienione na gotówkę przed upływem uzgodnionego terminu lub które mogą być zamienione na gotówkę przed upływem tego uzgodnionego terminu jedynie pod warunkiem że posiadacz zapłaci określoną karę. Pozycja ta zawiera także administracyjnie regulowane depozyty oszczędnościowe, w przypadku gdy kryterium terminu nie ma znaczenia; należy je klasyfikować w przedziale terminowym „powyżej dwóch lat”. Produkty finansowe z możliwością rolowania muszą być klasyfikowane zgodnie z najkrótszym terminem. Mimo że depozyty terminowe mogą być wycofane przed terminem po uprzednim powiadomieniu lub mogą być wypłacone na żądanie z zastrzeżeniem pewnych kar, nie uznaje się tych właściwości za istotne na potrzeby klasyfikacji.

9.2a/9.2b/9.2c

Depozyty z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat

Pozycje te obejmują dla każdego przedziału terminowego:

a)	salda z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat, które nie są rozliczeniowe i nie mogą zostać zamienione na gotówkę przed upływem tego terminu;

Salda z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat, które nie są rozliczeniowe, ale mogą być wycofane przed upływem tego terminu po uprzednim powiadomieniu; w przypadku wypowiedzenia salda takie należy klasyfikować odpowiednio do kategorii 9.3a lub 9.3b;

c)	salda z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat, które nie są rozliczeniowe, ale mogą być wycofane na żądanie z zastrzeżeniem określonych kar;

płatności zabezpieczające w ramach kontraktów na instrumenty pochodne, które zostaną zamknięte w terminie do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat, stanowiące zabezpieczenie gotówkowe złożone dla zabezpieczenia przed ryzykiem kredytowym, lecz pozostające we własności deponenta i podlegające zwrotowi na rzecz deponenta po zamknięciu kontraktu;

e)	kredyty i pożyczki, potwierdzone dokumentami niezbywalnymi lub niepotwierdzone dokumentami, z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat;

f)	niezbywalne dłużne papiery wartościowe wyemitowane z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat;

g)	zadłużenie podporządkowane wyemitowane w formie depozytów lub kredytów i pożyczek z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat;

h)	zobowiązania z tytułu sekurytyzacji; zapis przeciwstawny dla płatności otrzymanych w zamian za kredyty i pożyczki lub inne aktywa zbyte w procesie sekurytyzacji, ale nadal wykazywanych w bilansie statystycznym. Umownie zobowiązania te przypisywane są do przedziału terminowego „powyżej dwóch lat”.

Dodatkowo do kategorii „depozyty z terminem pierwotnym powyżej dwóch lat” zalicza się:

salda (bez względu na termin), których oprocentowanie lub warunki określane są w prawie krajowym i które są przeznaczone na cele specjalne, np. finansowanie nieruchomości mieszkaniowych, realizowane po upływie dwóch lat, nawet jeśli z technicznego punktu widzenia są one wypłacane na żądanie.

9.3.	Depozyty z terminem wypowiedzenia

Depozyty nierozliczeniowe bez uzgodnionego terminu, które nie mogą być zamienione na gotówkę bez uprzedniego wypowiedzenia, i przed upływem którego zamiana na gotówkę nie jest możliwa lub jest możliwa jedynie z zastrzeżeniem określonej kary. Obejmują one depozyty, które mimo że zgodnie z prawem mogą być wypłacone na żądanie, to podlegają karom i ograniczeniom zgodnie z praktyką krajową (klasyfikowane w przedziale terminowym „do trzech miesięcy włącznie”), oraz rachunki inwestycyjne bez okresu wypowiedzenia lub uzgodnionego terminu, z ograniczoną możliwością podejmowania środków (klasyfikowane w przedziale terminowym „powyżej trzech miesięcy”).

9.3a/9.3b

Depozyty z terminem wypowiedzenia do trzech miesięcy włącznie/powyżej trzech miesięcy, w tym: powyżej dwóch lat

Pozycje te obejmują:

salda bez określonego terminu, które mogą być wycofane jedynie za uprzednim wypowiedzeniem z terminem do trzech miesięcy włącznie/powyżej trzech miesięcy, w tym: powyżej dwóch lat; jeżeli wycofanie jest możliwe przed upływem tego terminu wypowiedzenia (lub nawet na żądanie), wiąże się ono z koniecznością zapłaty kary; oraz

b)	salda z określonym terminem, które nie są rozliczeniowe, ale które mogą być wycofane przed upływem tego terminu za wypowiedzeniem złożonym z terminem do trzech miesięcy włącznie/powyżej trzech miesięcy, w tym: powyżej dwóch lat.

Dodatkowo depozyty z terminem wypowiedzenia do trzech miesięcy włącznie obejmują nierozliczeniowe depozyty oszczędnościowe na żądanie oraz inne rodzaje depozytów detalicznych, które, mimo że zgodnie z prawem mogą być wypłacone na żądanie, to wypłata taka wiąże się ze znaczącymi karami.

Dodatkowo depozyty z terminem wypowiedzenia powyżej trzech miesięcy, w tym: powyżej dwóch lat (tam gdzie to właściwe), obejmują rachunki inwestycyjne bez terminu wypowiedzenia lub bez ustalonego terminu, z ograniczoną możliwością podejmowania środków.

9.4.	Operacje z przyrzeczeniem odkupu

Zapis przeciwstawny do gotówki otrzymanej w zamian za papiery wartościowe sprzedane przez podmioty sprawozdające po określonej cenie przy zobowiązaniu do odkupu tych samych lub podobnych papierów wartościowych po określonej cenie i w wyznaczonym terminie w przyszłości. Kwoty otrzymane przez podmioty sprawozdające w zamian za papiery wartościowe przeniesione na stronę trzecią, tj. tymczasowego nabywcę, wykazywane są w pozycji „operacje z przyrzeczeniem odkupu”, jeżeli transakcja odwrotna została wyraźnie przyrzeczona, a nie jest tylko możliwą do zrealizowania opcją. Oznacza to, że podmioty sprawozdające ponoszą wszelkie ryzyka i zachowują wszelkie korzyści wynikające z posiadania papierów wartościowych stanowiących podstawę tej operacji.

Do niniejszej kategorii zaliczane są poniższe warianty operacji z przyrzeczeniem odkupu:

a)	kwoty otrzymane w zamian za papiery wartościowe tymczasowo przeniesione na stronę trzecią w formie pożyczki papierów wartościowych pod zastaw gotówki; oraz

b)	kwoty otrzymane w zamian za papiery wartościowe tymczasowo przeniesione na stronę trzecią w formie operacji sale/buy-back.

Papiery wartościowe będące podstawą operacji z przyrzeczeniem odkupu wykazywane są zgodnie z zasadami określonymi w kategorii 3 aktywów „dłużne papiery wartościowe”. Operacje wiążące się z tymczasowym przeniesieniem złota pod zastaw gotówki są również wykazywane w tej kategorii.

10.	Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP

Udziały lub jednostki uczestnictwa wyemitowane przez FRP. Pozycja ta obejmuje całkowitą wartość zobowiązań wobec udziałowców FRP. W pozycji tej uwzględnia się również środki pochodzące z nierozdzielonych świadczeń oraz środków zarezerwowanych przez sprawozdające FRP na pokrycie prawdopodobnych przyszłych płatności i zobowiązań

11.	Emisja dłużnych papierów wartościowych

Papiery wartościowe, niebędące udziałami kapitałowymi, wyemitowane przez podmioty sprawozdające, zwykle zbywalne i będące przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub rozliczane na rynku, które nie dają posiadaczowi praw własności w stosunku do instytucji emitującej. Kategoria ta obejmuje:

a)	papiery wartościowe dające posiadaczowi bezwarunkowe prawo do stałego lub umownie ustalonego dochodu w formie płatności kuponowych lub określonej stałej kwoty w określonym terminie (lub terminach) lub począwszy od daty wskazanej w momencie emisji;

b)	niezbywalne instrumenty wyemitowane przez podmioty sprawozdające, które następnie stały się zbywalne, należy przenieść do kategorii „dłużne papiery wartościowe” (zob. również kategoria 9);

w statystyce monetarnej i finansowej wyemitowane zadłużenie podporządkowane traktowane jest tak samo jak inne zobowiązania. Dlatego zadłużenie podporządkowane wyemitowane w formie papierów wartościowych klasyfikuje się jako „emisję dłużnych papierów wartościowych”, podczas gdy zadłużenie podporządkowane wyemitowane w formie depozytów lub kredytów i pożyczek klasyfikuje się jako „depozyty”. W przypadku gdy całość wyemitowanego zadłużenia podporządkowanego jest wyrażona jedną kwotą, należy ją wykazać w pozycji „emisja dłużnych papierów wartościowych”, ponieważ zadłużenie podporządkowane przyjmuje głównie formę papierów wartościowych, rzadziej kredytów. Zadłużenia podporządkowanego nie należy klasyfikować w pozycji pasywów „kapitał i rezerwy”

(d)

Instrumenty hybrydowe. Instrumenty zbywalne będące kombinacją instrumentów dłużnych i pochodnych, w tym:

(i)	zbywalne instrumenty dłużne z wbudowanymi instrumentami pochodnymi;

(ii)	instrumenty zbywalne, dla których wartość umorzenia lub kupon są powiązane ze zmianami aktywa bazowego, ceny aktywa lub innych wskaźników referencyjnych w trakcie życia instrumentu

11a/11b/11c

Emisja dłużnych papierów wartościowych z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat

Pozycje te obejmują dla każdego przedziału terminowego:

a)	Zbywalne dłużne papiery wartościowe wyemitowane z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat; oraz

b)	Zadłużenie podporządkowane wyemitowane w formie dłużnych papierów wartościowych z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku do dwóch lat włącznie/powyżej dwóch lat.

11d	W tym: dłużne papiery wartościowe z terminem pierwotnym do dwóch lat włącznie i z gwarancją kapitału poniżej 100 %

Instrumenty hybrydowe wyemitowane z terminem pierwotnym do dwóch lat włącznie, dla których określona w umowie wartość wykupu w terminie zapadalności wyrażona w walucie emisji może być niższa niż kwota pierwotnie zainwestowana z uwagi na to, że łączą one cechy instrumentu dłużnego i pochodnego.

12.	Kapitał i rezerwy

Na potrzeby systemu sprawozdawczego kategoria ta obejmuje środki pochodzące z emisji funduszy własnych przez podmioty sprawozdające na rzecz udziałowców lub innych właścicieli, nadające posiadaczom prawa własności w podmiocie sprawozdającym, a ogólnie dające im uprawnienie do udziału w jego zyskach i w funduszach własnych w przypadku likwidacji.

Kategoria ta obejmuje:

a)	fundusze własne Obejmuje wszystkie środki wniesione przez właścicieli, od początkowego wkładu po wszelkie późniejsze emisje form własności, i odzwierciedla pełną kwotę pozyskanego kapitału, w tym premie emisyjne.

(b)	wynik roku bieżącego Obejmuje wszystkie zyski lub straty bieżącego okresu obrachunkowego ujęte w rachunku zysków i strat, które nie zostały jeszcze przeniesione do zysków zatrzymanych.

(c)	skumulowane inne całkowite dochody Obejmują równowartość aktualizacji wyceny aktywów i pasywów netto, które zgodnie z zasadami rachunkowości są ujęte bezpośrednio w kapitale własnym, a nie w rachunku zysków i strat.

(d)	fundusze rezerwowe Obejmują rezerwy i inne środki (np. zysk lub stratę powstałe po zakończeniu okresu obrachunkowego i przed podjęciem decyzji o wypłacie dywidend lub przeznaczeniu środków na rezerwy), które nie zostały wypłacone udziałowcom.

(e)	rezerwy celowe, odpisy z tytułu utraty wartości Rezerwy te powinny obejmować wszystkie odpisy z tytułu utraty wartości kredytów i pożyczek lub z tytułu kredytów i pożyczek straconych w zakresie, w jakim nie są one kompensowane z kategorii aktywów, do której odnoszą się w bilansie statystycznym.

13.	Pozostałe pasywa

Pozycja „pozostałe pasywa” jest pozycją rezydualną po pasywnej stronie bilansu, określaną jako „pasywa nieuwzględnione w innych pozycjach”. KBC mogą wymagać przekazywania danych dotyczących określonych subpozycji w ramach tej pozycji (poza pozycjami „w tym” wymaganymi na mocy niniejszego rozporządzenia).

Pozostałe pasywa mogą obejmować:

a)	finansowe instrumenty pochodne o ujemnej wartości rynkowej w ujęciu brutto Do celów statystycznych włącza się do tej pozycji finansowe instrumenty pochodne, które wykazywane są w bilansie i które należy zgłaszać jako odrębne pozycje „w tym”;

b)	zobowiązania brutto z tytułu pozycji rozliczeniowych Pozycje rozliczeniowe to salda wykazane w bilansie, które nie są przypisane do klientów, ale które jednak dotyczą środków klientów, np. środki przeznaczone na inwestycje, przelewy lub rozliczenia;

zobowiązania brutto z tytułu pozycji przejściowych

Pozycje przejściowe to środki, zazwyczaj będące własnością klientów, które są w trakcie przekazywania pomiędzy MIF. Pozycja ta obejmuje przelewy, którymi obciążono rachunki klientów oraz inne pozycje, z tytułu których podmiot sprawozdający nie dokonał jeszcze płatności;

odsetki do zapłacenia od depozytów

Zgodnie z ogólną zasadą rachunkowości memoriałowej, odsetki do zapłacenia od depozytów należy wykazywać w bilansie w miarę ich narastania, tj. na bazie memoriałowej, a nie w chwili kiedy są faktycznie płacone, tj. na bazie kasowej. Odsetki do zapłacenia od depozytów są wykazywane w ujęciu brutto w pozycji „pozostałe pasywa”. Narosłe odsetki nie są zaliczane do depozytów, których dotyczą, i są wykazywane odrębnie jako pozycja „w tym”;

e)	odsetki naliczone od wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych, w przypadku gdy odsetki nie są wykazywane z instrumentem w pozycji „wyemitowane dłużne papiery wartościowe”;

f)	dywidendy do zapłacenia;

g)	kwoty do zapłacenia niezwiązane z podstawową działalnością, np. kwoty należne dostawcom, podatki, wynagrodzenia, składki na ubezpieczenie społeczne;

h)	rezerwy na zobowiązania wobec stron trzecich, np. emerytury i dywidendy;

płatności zabezpieczające złożone w ramach kontraktów na instrumenty pochodne

Płatności zabezpieczające złożone w ramach kontraktów na instrumenty pochodne są zazwyczaj klasyfikowane jako „depozyty” (zob. kategoria 9). Złożoność obecnej praktyki rynkowej może powodować trudności w identyfikacji depozytów zabezpieczających realnie podlegających zwrotowi, ponieważ różne rodzaje zabezpieczeń umieszcza się na tym samym rachunku bez ich identyfikacji, lub w identyfikacji tych depozytów zabezpieczających, które zapewniają podmiotowi sprawozdającemu środki do akcji kredytowej. W takich przypadkach dopuszcza się wykazywanie depozytów zabezpieczających w pozycji „pozostałe pasywa” lub „depozyty”;

j)	kwoty netto do zapłacenia z tytułu przyszłych rozliczeń transakcji na papierach wartościowych lub operacji walutowych

„Pozostałe pasywa” mogą nie obejmować prawie wszystkich instrumentów finansowych przyjmujących formę zobowiązań finansowych (ujętych w innych pozycjach bilansu), instrumentów finansowych nieposiadających formy zobowiązań finansowych, takich jak gwarancje, zobowiązania, kredyty administrowane i powiernicze (księgowane pozabilansowo) oraz zobowiązań niefinansowych, takich jak pozycje kapitałowe ze strony pasywnej (wykazywanych w kategorii „kapitał i rezerwy”).

CZĘŚĆ 3

Definicje sektorów

Standard klasyfikacji sektorowej w państwach członkowskich określa ESA 2010. Poniższa tabela zawiera szczegółowy standard opisowy sektorów, który KBC przenoszą na kategorie krajowe zgodnie w niniejszym rozporządzeniem. Partnerów transakcji z siedzibą w strefie euro identyfikuje się, w odpowiednich przypadkach, według sektora zgodnie z listami prowadzonymi przez Europejski Bank Centralny (EBC) dla celów statystycznych oraz innymi wskazówkami EBC dotyczącymi statystycznej klasyfikacji partnerów transakcji.

Standard klasyfikacji sektorowej partnerów transakcji będących rezydentami poza państwami członkowskimi powinien być określony zgodnie z SNA 2008. Termin „instytucje niemonetarne” odnosi się jedynie do państw członkowskich. Do celów klasyfikacji rezydentów spoza UE termin „MIF” należy interpretować w ten sposób, że oznacza, zgodnie z SNA 2008, następujące sektory: „bank centralny”, „instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banku centralnego” i „fundusze rynku pieniężnego”.

Tabela

Definicje sektorów

Sektor	Definicja
MIF	Zob. art. 1
Sektor instytucji rządowych i samorządowych	Sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13) składa się z jednostek instytucjonalnych będących producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne, finansowanych z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także z jednostek instytucjonalnych, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego (ESA 2010, pkt 2.111–2.113)
Instytucje rządowe na szczeblu centralnym	Podsektor ten (S.1311) obejmuje wszystkie ministerstwa i inne instytucje centralne, których kompetencje obejmują zwykle całe terytorium ekonomiczne, z wyjątkiem zarządzania funduszami zabezpieczenia społecznego (ESA 2010, pkt 2.114) Do celów niniejszego rozporządzenia sektor instytucji rządowych szczebla centralnego obejmuje również instytucje i organy Unii, które są sklasyfikowane w sektorze instytucji rządowych i samorządowych (S.13).
Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym	Podsektor ten (S.1312) obejmuje te rodzaje administracji publicznej, które są odrębnymi jednostkami instytucjonalnymi, spełniającymi pewne funkcje instytucji rządowych i samorządowych, z wyjątkiem zarządzania funduszami zabezpieczenia społecznego, na poziomie poniżej szczebla centralnego, a powyżej jednostek instytucjonalnych istniejących na szczeblu lokalnym (ESA 2010, pkt 2.115)
Instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym	Podsektor ten (S.1313) obejmuje te rodzaje administracji publicznej, których kompetencje rozciągają się tylko na lokalne części terytorium ekonomicznego, z wyjątkiem lokalnych oddziałów funduszy zabezpieczenia społecznego (ESA 2010, pkt 2.116)
Fundusze zabezpieczenia społecznego	Podsektor funduszy zabezpieczenia społecznego (S.1314) obejmuje centralne, regionalne i lokalne jednostki instytucjonalne, których podstawową działalnością jest zabezpieczenie świadczeń społecznych i które spełniają oba z wymienionych poniżej kryteriów: a) z mocy prawa lub na podstawie odpowiednich regulacji, określone grupy ludności są zobowiązane do uczestnictwa w systemie lub do opłaty składek; oraz b) sektor instytucji rządowych i samorządowych jest odpowiedzialny za zarządzanie instytucją w odniesieniu do rozliczania lub zatwierdzania składek i świadczeń, niezależnie od jego roli jako ciała nadzorującego lub pracodawcy (ESA 2010, pkt 2.117)
Fundusze inwestycyjne niebędące FRP	FI określone w rozporządzeniu (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38). Podsektor ten składa się z wszystkich systemów zbiorowego inwestowania, z wyjątkiem FRP, które inwestują w aktywa finansowe lub niefinansowe, pod warunkiem że celem jest inwestowanie kapitału zebranego od ludności
Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych + pomocnicze instytucje finansowe + instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek	Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (S.125) obejmują wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe realizowane poprzez zaciąganie zobowiązań w formach innych niż gotówka, depozyty (lub bliskie substytuty depozytów), udziały/jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, bądź związanych z ubezpieczeniami, emeryturami i rentami oraz standaryzowanymi programami gwarancyjnymi od jednostek instytucjonalnych (ESA 2010, pkt 2.86–2.94) Podsektor pomocniczych instytucji finansowych (S.126) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawowa działalność jest ściśle związana z pośrednictwem finansowym, ale same nie są instytucjami pośrednictwa finansowego. Podsektor ten obejmuje również centrale, których wszystkie lub większość jednostek zależnych są przedsiębiorstwami niefinansowymi (ESA 2010, pkt 2.95–2.97) Podsektor instytucji finansowych typu captive i udzielających pożyczek (S.127) składa się ze wszystkich finansowych instytucji i jednostek typu przedsiębiorstwo, których działalność nie polega ani na pośrednictwie finansowym, ani na pomocniczych usługach finansowych, a większość ich aktywów i zobowiązań nie jest przedmiotem transakcji na otwartych rynkach. Podsektor ten obejmuje między innymi spółki holdingowe, które mają pakiety kontrolne grupy jednostek zależnych, a ich główną działalnością jest posiadanie tej grupy bez świadczenia innych usług na rzecz przedsiębiorstw, w których posiadają udziały, tzn. jednostki te nie administrują innymi jednostkami ani nimi nie zarządzają (ESA 2010, pkt 2.98–2.99)
Instytucje ubezpieczeniowe	Podsektor instytucji ubezpieczeniowych (S. 128) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji (ESA 2010, pkt 2.100–2.104)
Fundusze emerytalno-rentowe	Podsektor funduszy emerytalno-rentowych (S. 129) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem społecznym i dla zaspokojenia potrzeb osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne). Fundusze emerytalno-rentowe w formie systemów ubezpieczeń społecznych zapewniają dochody po zakończeniu aktywności zawodowej, a często także świadczenia z tytułu śmierci i niepełnosprawności (ESA 2010, pkt 2.105–2.110)
Przedsiębiorstwa niefinansowe	Sektor przedsiębiorstw niefinansowych (S.11) obejmuje samodzielne jednostki instytucjonalne posiadające osobowość prawną i będące producentami rynkowymi, których podstawową działalnością jest produkcja wyrobów i usług niefinansowych. Do sektora przedsiębiorstw niefinansowych należą także niefinansowe jednostki typu przedsiębiorstwo (ESA 2010, pkt 2.45–2.54)
Gospodarstwa domowe + instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych	Sektor gospodarstw domowych (S.14) składa się z osób lub grup osób będących konsumentami oraz przedsiębiorcami produkującymi rynkowe wyroby oraz usługi niefinansowe i finansowe (producenci rynkowi), pod warunkiem że produkcja wyrobów i usług nie odbywa się w ramach odrębnych podmiotów traktowanych jako jednostki typu przedsiębiorstwo. Sektor ten obejmuje również osoby lub grupy osób, które są producentami wyrobów i usług niefinansowych przeznaczonych wyłącznie na własne cele finalne (ESA 2010, pkt 2.118–2.128) Sektor instytucji niekomercyjnych działających na rzecz gospodarstw domowych (S.15) obejmuje odrębne instytucje niekomercyjne posiadające osobowość prawną, działające na rzecz gospodarstw domowych i będące prywatnymi producentami nierynkowymi. Ich podstawowe przychody pochodzą z dobrowolnych wpłat pieniężnych lub wkładów w naturze od gospodarstw domowych jako konsumentów, z płatności dokonywanych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych oraz z dochodów z tytułu własności (ESA 2010, pkt 2.129–2.130)
Przedsiębiorcy indywidualni (podkategoria „gospodarstw domowych”)	Przedsiębiorcy indywidualni nieposiadający odrębnego statusu prawnego, inni niż utworzeni jako jednostki typu przedsiębiorstwo, będący producentami rynkowymi (ESA 2010, pkt 2.119d)

ZAŁĄCZNIK III

SPRAWOZDAWCZOŚĆ NA POTRZEBY REZERW OBOWIĄZKOWYCH

CZĘŚĆ 1

Zasady ogólne

Komórki oznaczone * w tabeli 1 w części 2 załącznika I są wykorzystywane do obliczania podstawy naliczania rezerwy do celów rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1). W przypadku dłużnych papierów wartościowych instytucje kredytowe albo przedstawiają dowody na faktyczną kwotę zobowiązań wyłączonych z podstawy naliczania rezerwy, albo stosują standardowe odliczenia w wysokości określonej stawki procentowej, określone przez Europejski Bank Centralny (EBC). Komórki wyróżnione wzorem są wypełniane jedynie przez instytucje kredytowe podlegające obowiązkowi utrzymywania rezerwy.

Komórki w tabeli 1 dotyczące depozytów w „instytucjach kredytowych podlegających wymogom dotyczącym utrzymywania rezerwy” nie obejmują zobowiązań podmiotów sprawozdających wobec instytucji wymienionych jako zwolnione z obowiązku utrzymywania rezerwy EBC, tj. instytucji zwolnionych z przyczyn innych niż przeprowadzanie przekształcenia. Instytucje tymczasowo zwolnione z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy ze względu na przeprowadzanie przekształcenia traktuje się jako instytucje podlegające tym wymogom, a w związku z tym zobowiązania wobec tych instytucji wykazywane są w tabeli 1. W tabeli tej mieszczą się również zobowiązania wobec instytucji, które nie są zobowiązane do utrzymywania rezerwy w Europejskim Systemie Banków Centralnych w związku ze stosowaniem odliczeń ryczałtowych.

W zależności od krajowych systemów zbierania danych oraz z zastrzeżeniem pełnej zgodności z definicjami i zasadami klasyfikacji określonymi w niniejszym rozporządzeniu instytucje kredytowe podlegające obowiązkowi utrzymywania rezerwy mogą alternatywnie przekazywać dane niezbędne do wyliczenia podstawy rezerwy, z wyjątkiem danych dotyczących instrumentów zbywalnych, zgodnie z tabelą w części 1, pod warunkiem że pozostanie to bez wpływu na pozycje w komórkach niewyróżnionych wzorem w tabeli 1 w części 2 załącznika I.

W celu przekazywania danych zgodnie z poniższą tabelą należy zapewnić ścisłą zgodność z tabelą 1 i w części 2 załącznika I.

Tabela 1

Podstawa naliczania rezerwy

Stany zobowiązań innych niż wobec EBC, KBC i innych instytucji kredytowych podlegających wymogom dotyczącym utrzymywania rezerwy (1)

DEPOZYTY

(łącznie dla euro i walut obcych)

9.	DEPOZYTY OGÓŁEM

9.1e + 9.1x

9.2e + 9.2x

9.3e + 9.3x

9.4e + 9.4x

w tym:

9.2e + 9.2x terminowe

powyżej dwóch lat

w tym:

Przekazywane dobrowolnie (2)

9.3e + 9.3x z terminem wypowiedzenia

powyżej dwóch lat

w tym:

9.4e + 9.4x operacje z przyrzeczeniem odkupu

Stany zobowiązań (3)

INSTRUMENTY ZBYWALNE

(łącznie dla euro i walut obcych)

11.	EMISJA DŁUŻNYCH PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

11e + 11x terminowe

do dwóch lat

powyżej dwóch lat

CZĘŚĆ 2

Zasady specjalne w przypadku połączenia z udziałem instytucji kredytowych

W przypadku połączenia instytucji kredytowych podstawę naliczania rezerwy instytucji przejmującej dla okresu utrzymywania rezerwy następującego bezpośrednio po połączeniu oblicza się, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), w oparciu o zagregowane podstawy naliczania rezerwy tej instytucji oraz instytucji podlegających przejęciu, tak jakby połączenie nie miało miejsca, z wykorzystaniem informacji statystycznych przekazanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Jeżeli instytucja przejmująca w ramach połączenia, o którym mowa w ust. 1, nie jest instytucją zwolnioną z pełnego obowiązku sprawozdawczego, odpowiednie okresy referencyjne dla informacji statystycznych przekazywanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, które należy stosować do celów obliczeń, o których mowa w ust. 1, są następujące:

a)	dla instytucji podlegających przejęciu będących instytucjami zwolnionymi z pełnego obowiązku sprawozdawczego – okres referencyjny dla odpowiedniego okresu utrzymywania rezerwy określony w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1);

b)	dla instytucji podlegających przejęciu niebędących instytucjami zwolnionymi z pełnego obowiązku sprawozdawczego – okres referencyjny dla odpowiedniego okresu utrzymywania rezerwy określony w art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

Jeżeli instytucja przejmująca w ramach połączenia, o którym mowa w ust. 1, jest instytucją zwolnioną z pełnego obowiązku sprawozdawczego, odpowiednie okresy referencyjne dla informacji statystycznych przekazywanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, które należy stosować do celów obliczeń, o których mowa w ust. 1, są następujące:

a)	dla instytucji podlegających przejęciu będących instytucjami zwolnionymi z pełnego obowiązku sprawozdawczego – okres referencyjny dla odpowiedniego okresu utrzymywania rezerwy określony w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1);

dla instytucji podlegających przejęciu niebędących instytucjami zwolnionymi z pełnego obowiązku sprawozdawczego – wcześniejszy okres referencyjny spośród następujących okresów:

i.	odpowiedni okres referencyjny dla okresu utrzymywania rezerwy zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1); lub

ii.	okres referencyjny poprzedzający okres referencyjny, w którym nastąpiło połączenie.

Obliczenia, o których mowa w ust. 1, stosuje się również do kolejnych okresów utrzymywania rezerwy, w przypadku gdy spełnione są obydwa poniższe warunki:

a)	instytucja przejmująca w ramach połączenia, o którym mowa w ust. 1, jest instytucją zwolnioną z pełnego obowiązku sprawozdawczego;

b)	odpowiedni okres referencyjny dla okresu utrzymywania rezerwy, zgodnie z art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), poprzedza okres referencyjny, w którym nastąpiło połączenie.

(1) Obliczane jako suma:

kolumn (a)-(b)+(c)+(d)+(e)+(f)-(g)+(h)+(i)+(j)+(k) w tabeli 1 (Pasywa) w części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33); lub

kolumn (a)-(b)-(c)+(d)+(e)+(f)+(g)-(h)-(i)+(j)+(k)+(l)+(m) w tabeli 1 (Pasywa) w części 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia

(2) Podmioty sprawozdające mogą skorzystać z opcji sprawozdawczości dobrowolnej, tj. mogą przekazywać albo aktualne dane (łącznie z pozycjami zerowymi), albo „brak danych”. Jeżeli podmioty sprawozdające zdecydowały się na przekazywanie aktualnych danych, nie mogą one już korzystać z opcji „brak danych”.

(3) Obliczone na podstawie:

kolumny (l) w tabeli 1 (Pasywa) w części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33); lub

kolumny (n) w tabeli 1 (Pasywa) w części 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia

ZAŁĄCZNIK IV

WYMOGI MINIMUM OBOWIĄZUJĄCE RZECZYWISTĄ POPULACJĘ SPRAWOZDAWCZĄ

W celu realizacji wymogów statystycznych Europejskiego Banku Centralnego (EBC) podmioty sprawozdające zobowiązane są do przestrzegania następujących wymogów minimum.

Wymogi minimum w zakresie przekazywania danych:

a)	sprawozdania powinny być przekazywane w terminach wyznaczonych przez właściwy KBC;

b)	postać i format sprawozdań statystycznych powinny być zgodne z wymaganiami technicznymi ustalonymi przez właściwy KBC;

c)	podmiot sprawozdający przekazuje właściwemu KBC dane osoby (osób) do kontaktu;

d)	należy przestrzegać specyfikacji technicznych w zakresie sposobu przekazywania danych do właściwego KBC.

Wymogi minimum w zakresie dokładności:

a)	przekazane informacje statystyczne muszą być poprawne: wszystkie warunki liniowe powinny być spełnione (np. aktywa i pasywa muszą się bilansować, składowe muszą się sumować na kwoty ogółem), a dane muszą być spójne we wszystkich sprawozdaniach przekazywanych z różną częstotliwością;

b)	podmioty sprawozdające powinny być w stanie dostarczyć informacji na temat zmiany sytuacji wynikającej z dostarczonych danych;

c)	informacje statystyczne muszą być pełne i nie mogą zawierać luk ciągłych i strukturalnych; istniejące luki powinny być odnotowane, wyjaśnione właściwemu KBC oraz, tam gdzie to stosowane, możliwie szybko uzupełnione;

d)	przy technicznym przesyłaniu danych podmioty sprawozdające powinny stosować wymiary, zasady zaokrąglania i jednostki miary określone przez właściwy KBC.

Wymogi minimum w zakresie zgodności metodologicznej:

a)	informacje statystyczne muszą być zgodne z definicjami i klasyfikacjami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu;

b)	w przypadku rozbieżności w stosunku do tych definicji i klasyfikacji podmioty sprawozdające regularnie monitorują i mierzą różnice pomiędzy miarami stosowanymi a miarami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu;

c)	podmioty sprawozdające powinny być w stanie wyjaśnić różnice pomiędzy dostarczonymi danymi a danymi za poprzednie okresy.

4.	Wymogi minimum w zakresie wprowadzania korekt: Należy przestrzegać zasad i procedur w zakresie trybu wprowadzania korekt określonych przez EBC i właściwy KBC. Do korekt innych niż korekty standardowe należy dołączać noty wyjaśniające.

ZAŁĄCZNIK V

Uchylone rozporządzenie wraz z listą kolejnych zmian

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 z dnia 24 września 2013 r. dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2013/33) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 1).

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1375/2014 z dnia 10 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1071/2013 dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2014/51) (Dz.U. L 366 z 20.12.2014, s. 77).

ZAŁĄCZNIK VI

Tabela korelacji

Rozporządzenie (UE) nr 1071/2013	Niniejsze rozporządzenie
art. 1	art. 2
art. 2	art. 2 ust. 5 oraz załącznik I, część 1, sekcja 1.3
art. 3 ust. 1	art. 3 ust. 1
art. 3 ust. 2	-
art. 3 ust. 3	art. 1 lit. b) pkt (ii)
art. 3 ust. 4	art. 3 ust. 2
art. 4	art. 4
art. 5 ust. 1 i 3	art. 5 ust. 1 i 2
art. 5 ust. 2	art. 5 ust. 3
art. 5 ust. 4	-
art. 5 ust. 5	-
art. 6 lit. a)–c)	art. 5 ust. 1 akapit pierwszy, lit. c) i d)
art. 6 lit. d)	-
art. 7	art. 7
art. 8 ust. 1	art. 8 ust. 1
art. 8 ust. 2 i 3	art. 8 ust. 2
art. 8 ust. 4	art. 8 ust. 3
art. 9 ust. 1 lit. a)	art. 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)
art. 9 ust. 1 lit. b)	art. 9 ust. 1 akapit drugi i art. 9 ust. 5 akapit drugi
art. 9 ust. 1 lit. c)	art. 9 ust. 1 akapit drugi
art. 9 ust. 1 lit. d)	art. 9 ust. 2
art. 9 ust. 1 lit. e)	art. 9 ust. 10 akapit pierwszy
art. 9 ust. 1 lit. f)	art. 9 ust. 3
art. 9 ust. 2	art. 9 ust. 4
art. 9 ust. 3	art. 9 ust. 6
art. 9 ust. 4	-
art. 9 ust. 5	art. 9 ust. 7 akapit pierwszy
art. 10	art. 10
art. 11	art. 11
art. 12	art. 12
art. 13	art. 13
art. 14 ust. 1	art. 14
art. 14 ust. 2	załącznik I, część 3, sekcja 8, akapit trzeci
art. 14 ust. 3 zdanie pierwsze	załącznik I, część 3, sekcja 7, akapit trzeci, zdanie drugie
art. 14 ust. 3 zdanie drugie	art. 9 ust. 7 akapit drugi
art. 15	art. 15
art. 16	art. 18
załącznik I, część 1, sekcja 1	załącznik I, część 1
załącznik I, część 1, sekcja 2	-
załącznik I, część 2	załącznik I, część 2
załącznik I, część 3	załącznik I, część 3
załącznik I, część 4	załącznik I, część 4
załącznik I, część 5	załącznik I, część 5
załącznik I, część 6	załącznik I, część 6
załącznik I, część 7	załącznik I, część 7
załącznik II, cześć 1, punkt 1	załącznik II, cześć 1, punkt 1
załącznik II, cześć 1, punkt 2(a)	art. 6 ust. 1
załącznik II, cześć 1, punkt 2(b)	załącznik II, cześć 1, punkt 2(a) i 2(c)
załącznik II, cześć 1, punkt 2(c)	załącznik II, cześć 1, punkt 2(b) i 2(d)
załącznik II, część 2	załącznik II, część 2
załącznik I, część 2, sekcja 3, ostatnie zdanie	art. 9 ust. 9
załącznik II, część 3	załącznik II, część 3
załącznik III, część 1, sekcja 1	załącznik III, część 1
załącznik III, część 2, sekcja 1	art. 6
załącznik III, część 2, sekcja 2, punkt 2.1	art. 2 pkt 24
załącznik III, część 2, sekcja 2, punkt 2.3-2.3 i tabela	załącznik III, część 2
załącznik III, część 2, sekcja 2, punkt 2.4	art. 11 ust. 3 i 4
załącznik VI	załącznik VI

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 73

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 64 3 marca 2021

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/378 z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej (wersja przekształcona) (EBC/2021/1)	1
	*	Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/379 z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie pozycji bilansowych instytucji kredytowych i sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (EBC/2021/2)	16
		DECYZJE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/380 z dnia 1 marca 2021 r. zatwierdzająca plan zwalczania afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń na niektórych obszarach Niemiec (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 1248) ( 1 )	86


	(1) Tekst mający znaczenie dla EOG.