ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 72
European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 64
3 marca 2021

Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2021/373 z dnia 22 lutego 2021 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia między Unią Europejską a Królestwem Tajlandii na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczących wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

1

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/374 z dnia 27 stycznia 2021 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/884 wprowadzające odstępstwo dotyczące 2020 r. od rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz od rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 w odniesieniu do sektora wina w związku z pandemią COVID-19 oraz zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1149

3

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/375 z dnia 24 lutego 2021 r. ustanawiające zamknięcie połowów dorsza atlantyckiego w obszarach 1 i 2b w odniesieniu do statków pływających pod banderami niektórych państw członkowskich

7

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/376 z dnia 24 lutego 2021 r. ustanawiające tymczasowe zamknięcie połowów karmazynów na obszarze NAFO 3M w odniesieniu do statków pływających pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej

9

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/377 z dnia 2 marca 2021 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2019/436 w sprawie norm zharmonizowanych dla maszyn, opracowanych na potrzeby dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 1 )

12

 

 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

3.3.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 72/1

DECYZJA RADY (UE) 2021/373

z dnia 22 lutego 2021 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia między Unią Europejską a Królestwem Tajlandii na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczących wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 15 czerwca 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia rokowań z Królestwem Tajlandii w sprawie porozumienia dotyczącego zmiany koncesji odnoszącej się do wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii.

(2)

Rokowania zakończono, a w dniu 7 stycznia 2021 r. parafowano Porozumienie między Unią Europejską a Królestwem Tajlandii na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczących wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (zwane dalej „porozumieniem”).

(3)

Należy zatem podpisać porozumienie w imieniu Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Porozumienia między Unią Europejską a Królestwem Tajlandii na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) 1994 w sprawie zmiany koncesji dotyczących wszystkich kontyngentów taryfowych znajdujących się na liście koncesyjnej UE CLXXV w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego porozumienia (1).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Unii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

(1)  Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.

ROZPORZĄDZENIA

3.3.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 72/3

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/374

z dnia 27 stycznia 2021 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/884 wprowadzające odstępstwo dotyczące 2020 r. od rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz od rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 w odniesieniu do sektora wina w związku z pandemią COVID-19 oraz zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1149

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 62 ust. 1 i art. 64 ust. 6,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 53 lit. b) i h) w związku z art. 227,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/884 (3) wprowadzono szereg odstępstw od przepisów obowiązujących m.in. w sektorze wina, których celem było wsparcie producentów wina i udzielenie im pomocy w radzeniu sobie ze skutkami pandemii COVID-19. Mimo przydatności tych środków rynek wina nie zdołał jednak odzyskać równowagi między podażą a popytem i nie oczekuje się, że zostanie ona odzyskana w perspektywie krótko- i średnioterminowej ze względu na trwającą pandemię.

(2)

Ponadto środki przyjęte w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 są nadal stosowane w większości państw członkowskich i na całym świecie. Środki te obejmują wprowadzenie ograniczeń w odniesieniu do wielkości zgromadzeń publicznych i uroczystości oraz w odniesieniu do możliwości jedzenia i picia poza domem. W niektórych obszarach nadal nakłada się lockdown, czemu towarzyszy odwoływanie imprez publicznych i uroczystości prywatnych. Efekt domina wynikający z tych ograniczeń doprowadził do dalszego spadku spożycia wina w Unii oraz do potwierdzonego zmniejszenia wywozu wina do państw trzecich. Ponadto niepewność co do czasu trwania kryzysu, który według prognoz nie skończy się wraz z rokiem 2020, powoduje długoterminowe szkody dla unijnego sektora wina, ponieważ jest mało prawdopodobne, by spożycie wina uległo poprawie, i rynki eksportowe zostaną utracone. To połączenie czynników ma istotny negatywny wpływ na ustalanie cen na unijnym rynku wina. Zapasy, które były już rekordowo wysokie na początku roku gospodarczego 2019–2020, zostały zwiększone. Ponadto nadchodzące wysokie zbiory z 2020 r., które prawdopodobnie będą wyższe od zbiorów z 2019 r. o około 10 mln hektolitrów wina, przyczynią się jedynie do dalszego pogorszenia sytuacji.

(3)

W związku z tym, biorąc pod uwagę długi czas trwania ograniczeń nałożonych przez państwa członkowskie w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 oraz potrzebę utrzymania ograniczeń, nasilają się poważne zakłócenia gospodarcze na głównych rynkach zbytu wina i wynikający z tego niekorzystny wpływ na popyt na wino.

(4)

W związku z tymi szczególnie poważnymi zakłóceniami na rynku oraz skumulowaniem się trudności w sektorze wina, które pojawiły się w chwili nałożenia przez Stany Zjednoczone należności celnych przywozowych na unijne wina w październiku 2019 r. i które nadal utrzymują się, wraz ze skutkami obowiązujących ograniczeń w związku ze światową pandemią COVID-19, podmioty gospodarcze w unijnym sektorze wina nadal doświadczają wyjątkowych trudności. Uzasadniona jest zatem dalsza pomoc dla sektora wina.

(5)

Dalsze wdrażanie środków służących zażegnaniu kryzysu w unijnym sektorze wina, które wprowadzono rozporządzeniem delegowanym (UE) 2020/884, uznaje się za zasadnicze, aby zapewnić podmiotom gospodarczym niezbędną elastyczność w celu wdrożenia programów wsparcia w unijnym sektorze wina. W szczególności dodatkowa elastyczność przewidująca wdrożenie zielonych zbiorów na tej samej działce przez co najmniej dwa kolejne lata, elastyczność w zakresie wprowadzania zmian w bieżących operacjach, a także możliwość płacenia za częściowe wdrożenie operacji wspieranych na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy pełne wdrożenie nie było możliwe z powodów wynikających z pandemii COVID-19, sprawiły, że podmioty gospodarcze w unijnym sektorze wina dysponują odpowiednimi instrumentami umożliwiającymi reagowanie na zmiany spowodowane pandemią COVID-19 i ograniczenia nałożone w celu jej kontroli.

(6)

Ponieważ przewiduje się, że pandemia COVID-19 nie skończy się wraz z rokiem 2020, a zatem będzie utrzymywała się przez znaczną część roku budżetowego 2021, uznaje się za konieczne przedłużenie stosowania środków określonych w art. 2 ust. 1, 3, 4 i 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/884 na okres roku budżetowego 2021.

(7)

Art. 54 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1149 (4) stanowi, że wsparcie na rzecz beneficjentów wypłaca się wyłącznie w przypadku, gdy kontrole wykazują, że całość operacji lub wszystkie poszczególne działania, które są częścią operacji, zostały w pełni wdrożone. Dotychczasowe doświadczenie pokazuje jednak, że – na podstawie ścisłego stosowania tego przepisu – w przypadku gdy poszczególne działania stanowiące część operacji nie zostały w pełni wdrożone, ale mimo to cel całej operacji został osiągnięty, wstrzymanie całej kwoty wsparcia dla danej operacji okazało się w pewnych sytuacjach nieuczciwe i niesprawiedliwe.

(8)

Z informacji zwrotnych przekazanych Komisji przez państwa członkowskie wynika, że stosowanie zasady przewidzianej w art. 54 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 skutkuje nieproporcjonalnymi cięciami finansowymi w odniesieniu do tych beneficjentów, którzy skutecznie wdrożyli znaczną część zatwierdzonej operacji, lecz nie ukończyli pojedynczych działań, które nie są niezbędne do udanego przeprowadzenia operacji. Nieukończenie takich pojedynczych działań nie zagraża realizacji celów całej operacji, które w pewnych okolicznościach mogą zostać osiągnięte pomimo częściowego wdrożenia. W takich przypadkach wstrzymanie wypłaty wsparcia w całości lub żądanie odzyskania wsparcia wypłaconego na należycie wdrożone działania nie wydaje się uzasadnione.

(9)

Wstrzymanie całego wsparcia w takich przypadkach nakłada karę finansową na tych beneficjentów, którzy w dużej mierze wdrożyli całą operację i w ten sposób zainwestowali czas, środki i wysiłki w ukończone działania. Te potencjalnie niesprawiedliwe skutki pogłębia pandemia COVID-19 i związane z nią problemy z przepływem środków pieniężnych.

(10)

Aby zapewnić proporcjonalność w odniesieniu do płatności z tytułu operacji w ramach programów wsparcia w sektorze wina oraz uniknąć nadmiernego karania unijnego sektora wina, który już jest osłabiony przez trudną sytuację panującą na rynku i pandemię COVID-19, należy wypłacić częściowe wsparcie na operacje, które nie zostały w pełni wdrożone, o ile osiągnięty został ogólny cel operacji. W związku z tym należy zapewnić, aby w pełni wdrożone działania, które stanowią część takiej operacji, kwalifikowały się do wsparcia unijnego.

(11)

W takich przypadkach wsparcie dla operacji należy obliczać jako sumę wsparcia dla działań, które zostały w pełni wdrożone, pomniejszoną o 100 % kwoty wsparcia przydzielonej na działania, które nie zostały wdrożone, w celu zapewnienia, aby beneficjent otrzymał kwotę proporcjonalną do wysiłku podjętego w odniesieniu do w pełni wdrożonych działań.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia delegowane (UE) 2020/884 i (UE) 2016/1149.

(13)

Aby uniknąć zakłóceń we wdrażaniu środków przedsięwziętych w celu przeciwdziałania kryzysowi w unijnym sektorze wina oraz aby zapewnić sprawne przejście między dwoma latami budżetowymi, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a zmiany do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/884 powinny być stosowane z mocą wsteczną od dnia 16 października 2020 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/884

W art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/884 wprowadza się następujące zmiany:

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 22 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 w latach 2020 i 2021 można stosować zielone zbiory na tej samej działce przez co najmniej dwa kolejne lata.”;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 53 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 państwa członkowskie mogą, w należycie uzasadnionych przypadkach związanych z pandemią COVID-19, zezwolić na wprowadzenie zmian, które nastąpią nie później niż w dniu 15 października 2021 r., bez uprzedniego zatwierdzenia, pod warunkiem że nie mają one wpływu na kwalifikowalność żadnej części operacji i jej celów ogólnych oraz pod warunkiem że całkowita zatwierdzona kwota wsparcia dla danej operacji nie zostanie przekroczona. Beneficjenci powiadamiają właściwy organ o tego rodzaju zmianach w terminach określonych przez państwa członkowskie.”;

3)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 53 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 państwa członkowskie mogą, w należycie uzasadnionych przypadkach związanych z pandemią COVID-19, umożliwić beneficjentom, aby przedstawili zmiany, które nastąpiły nie później niż w dniu 15 października 2021 r., i które zmieniają cel całej zatwierdzonej uprzednio operacji w ramach środków, o których mowa w art. 45, 46, 50 i 51 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pod warunkiem zakończenia wszelkich bieżących pojedynczych działań będących częścią całej operacji. Beneficjenci powiadamiają właściwy organ o tego rodzaju zmianach w terminach określonych przez państwa członkowskie; zmiany te wymagają uprzedniego zatwierdzenia przez właściwy organ.”;

4)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Na zasadzie odstępstwa od art. 54 ust. 4 akapity trzeci, czwarty, piąty i szósty rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 w odniesieniu do wniosków o płatność przedłożonych nie później niż w dniu 15 października 2021 r., w przypadku gdy operacje objęte wsparciem na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nie zostały wdrożone – z przyczyn związanych z pandemią COVID-19 – na całkowitej powierzchni, w odniesieniu do której wystąpiono o wsparcie we wniosku, państwa członkowskie obliczają wsparcie, które należy wypłacić, na podstawie obszaru określonego w wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonych po wdrożeniu.”.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/1149

W art. 54 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 wprowadza się następujące zmiany:

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadkach gdy wsparcie jest z zasady wypłacane dopiero po wdrożeniu całej operacji, wypłaca się je jednak dla pojedynczych wdrożonych działań, jeżeli kontrole wykazują, że pozostałe działania nie mogły zostać wykonane ze względu na działanie siły wyższej lub nadzwyczajne okoliczności w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 lub jeżeli kontrole wykazują, że nawet jeśli pozostałe działania nie zostały wykonane, ogólny cel operacji został jednak osiągnięty.”;

2)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.   Jeżeli kontrole wykazują, że cała operacja objęta wnioskiem o wsparcie nie została w pełni wdrożona, ale mimo to osiągnięto ogólny cel tej operacji, państwa członkowskie wypłacają wsparcie na poszczególne działania, które zostały wdrożone zgodnie z ust. 2, i stosują karę w wysokości 100 % kwoty pierwotnie przydzielonej na te działania będące przedmiotem wniosku o wsparcie, które nie zostały w pełni wdrożone.

W przypadkach gdy kwota wsparcia wypłacona po wdrożeniu poszczególnych działań jest wyższa niż kwota określona jako należna po przeprowadzeniu kontroli, państwa członkowskie odzyskują nienależnie wypłacone wsparcie.

W takich przypadkach, jeżeli wypłacono zaliczkę, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zastosowaniu kary.”;

3)

ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.   Jeżeli kontrole wykazują, że cała operacja będąca przedmiotem wniosku o wsparcie nie została w pełni wdrożona w przypadkach innych niż określone w ust. 2, a wsparcie zostało wypłacone po pojedynczych działaniach stanowiących część całej operacji będącej przedmiotem wniosku o wsparcie, państwa członkowskie odzyskują wypłacone wsparcie.”.

Artykuł 3

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1 stosuje się od dnia 16 października 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(2)   Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/884 z dnia 4 maja 2020 r. wprowadzające odstępstwo dotyczące 2020 r. od rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz od rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 w odniesieniu do sektora wina w związku z pandemią COVID-19 (Dz.U. L 205 z 29.6.2020, s. 1).

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1149 z dnia 15 kwietnia 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 555/2008 (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 1).

3.3.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 72/7

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2021/375

z dnia 24 lutego 2021 r.

ustanawiające zamknięcie połowów dorsza atlantyckiego w obszarach 1 i 2b w odniesieniu do statków pływających pod banderami niektórych państw członkowskich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2021/92 (2) określono kwoty na rok 2021.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderami niektórych państw członkowskich lub zarejestrowane w tych państwach członkowskich wyczerpały kwotę przyznaną na 2021 r. „innym państwom członkowskim” na połowy stada dorsza atlantyckiego w obszarach 1 i 2b.

(3)

Należy zatem zakazać pewnych rodzajów działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wykorzystanie kwot połowowych

Kwotę połowową przyznaną na 2021 r. państwom członkowskim, które poławiają w ramach kwoty dla „innych państw członkowskich”, i dotyczącą stada dorsza atlantyckiego w obszarach 1 i 2b oraz określoną w załączniku uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w art. 1 przez statki pływające pod banderami państw członkowskich lub zarejestrowane w państwach członkowskich, które poławiają w ramach kwoty dla „innych państw członkowskich”. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2021 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Virginijus SINKEVIČIUS

Członek Komisji

(1)   Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2021/92 z dnia 28 stycznia 2021 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 31 z 29.1.2021, s. 31).

ZAŁĄCZNIK

Numer

01/TQ/92

Państwo członkowskie

Państwa członkowskie poławiające w ramach kwoty dla „innych państw członkowskich”

Stado

COD/1/2B_AMS

Gatunek

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

Obszar

1 i 2b

Data

21.1.2021 godz. 00.00 czasu UTC

3.3.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 72/9

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2021/376

z dnia 24 lutego 2021 r.

ustanawiające tymczasowe zamknięcie połowów karmazynów na obszarze NAFO 3M w odniesieniu do statków pływających pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2021/92 (2) określono kwoty na rok 2021.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji w wyniku połowów stada karmazynów w obszarze NAFO 3M przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub zarejestrowane w takim państwie wyczerpano śródokresową kwotę na połowy tego stada przyznaną na okres do dnia 1 lipca 2021 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada do dnia 30 czerwca 2021 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. państwom członkowskim Unii Europejskiej w odniesieniu do stada karmazynów w obszarze NAFO 3M, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w art. 1 przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub zarejestrowane w takim państwie do dnia 30 czerwca 2021 r. włącznie.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2021 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Virginijus SINKEVIČIUS

Członek Komisji

(1)   Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2021/92 z dnia 28 stycznia 2021 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 31 z 29.1.2021, s. 31).

ZAŁĄCZNIK

Nr

02/TQ92

Państwo członkowskie

Unia Europejska (wszystkie państwa członkowskie)

Stado

RED/N3M

Gatunek

Karmazyny (Sebastes spp.)

Obszar

NAFO 3M

Okres obowiązywania zakazu

Od 10 lutego 2021 r. godz. 24.00 czasu UTC do 30 czerwca 2021 r.

DECYZJE

3.3.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 72/12

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/377

z dnia 2 marca 2021 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2019/436 w sprawie norm zharmonizowanych dla maszyn, opracowanych na potrzeby dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (1), w szczególności jego art. 10 ust. 6,

uwzględniając dyrektywę 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniającą dyrektywę 95/16/WE (2), w szczególności jej art. 7 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 7 dyrektywy 2006/42/WE domniemywa się, że maszyny wyprodukowane zgodnie z normą zharmonizowaną, do której odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, spełniają zasadnicze wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa objęte taką normą zharmonizowaną.

(2)

Pismem M/396 z dnia 19 grudnia 2006 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) i Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CENELEC) z wnioskiem („wniosek”) o opracowanie norm zharmonizowanych na potrzeby dyrektywy 2006/42/WE, w tym także o opracowanie zmian w normach oraz zakończenie prac, tak aby uwzględnić zmiany wprowadzone tą dyrektywą w stosunku do dyrektywy 98/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(3)

Na podstawie wniosku CEN opracował nowe normy zharmonizowane: EN ISO 3743-2:2019 dotyczącą metod w specjalnych pomieszczeniach pogłosowych dla małych, przenośnych źródeł w polach pogłosowych, EN 62841-2-11:2016/A1:2020 dotyczącą wymagań szczegółowych dla ręcznych pilarek o ruchu posuwisto-zwrotnym oraz EN 62745:2017 dotyczącą wymagań dla układów zdalnego sterowania maszynami.

Ponadto na podstawie wniosku CEN i CENELEC dokonały przeglądu następujących istniejących norm zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano w komunikacie Komisji 2018/C 092/01 (4), w celu dostosowania ich do postępu technologicznego: EN 574:1996+A1:2008; EN 349:1993+A1:2008; EN ISO 13857:2008; EN 1612-1:1997+A1:2008; EN 12643:2014; EN ISO 7096:2008; EN 12301:2000+A1:2008; EN 12965:2003+A2:2009; EN 13525:2005+A2:2009; EN 1870-19:2013; EN 940:2009+A1:2012; EN 1870-4:2012; EN ISO 19432:2012; EN ISO 15012-4:2016; oraz EN 60745-2-14:2009/A1:2010. Doprowadziło to do przyjęcia, odpowiednio, następujących norm zharmonizowanych: EN ISO 13851:2019 dotyczącej zasad projektowania i doboru urządzeń oburęcznego sterowania; EN ISO 13854:2019 dotyczącej minimalnych odstępów zapobiegających zgnieceniu części ciała człowieka; EN ISO 13857:2019 dotyczącej odległości bezpieczeństwa uniemożliwiających sięgania kończynami górnymi i dolnymi do stref niebezpiecznych; EN 1612:2019 dotyczącej wymagań bezpieczeństwa w odniesieniu do maszyn do formowania reaktywnego i instalacji; EN ISO 5010:2019 dotyczącej wymagań dotyczących układu skrętu w odniesieniu do maszyny kołowych do robót ziemnych; EN ISO 7096:2020 dotyczącej laboratoryjnej oceny drgań mechanicznych na siedzisku operatora maszyn do robót ziemnych; EN 12301:2019 dotyczącej wymagań bezpieczeństwa w odniesieniu do maszyn do przetwórstwa tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych – kalandrów; EN 12965:2019 dotyczącej wałów przegubowo-teleskopowych i ich osłon w ciągnikach i maszynach rolniczych i leśnych; EN 13525:2020 dotyczącej wymagań bezpieczeństwa w odniesieniu do rębarek do drewna; EN ISO 19085-9:2020 dotyczącej pilarek stołowych (z lub bez stołu przesuwnego); EN ISO 19085-11:2020 dotyczącej kombinowanych obrabiarek do drewna; EN ISO 19085-13:2020 dotyczącej pilarek wielopiłowych do cięcia wzdłużnego z ręcznym podawaniem i/lub odbieraniem; EN ISO 19432-1:2020 dotyczącej wymagań bezpieczeństwa dla przecinarek z centralnie montowanymi obrotowymi tarczami ściernymi; EN ISO 21904-1:2020 dotyczącej sprzętu do pochłaniania i separacji dymu spawalniczego; oraz EN 62841-4-1:2020 dotyczącej wymagań szczegółowych dla pił łańcuchowych.

(4)

Ponadto na podstawie wniosku CEN i CENELEC zmieniły następujące normy, do których odniesienia znajdują się w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/436 (5): EN ISO 19225:2017 dotyczącą kombajnów ścianowych i systemów pługowych (ruchome maszyny wydobywcze), EN ISO 3691-5:2015 dotyczącą wózków jezdniowych ręcznych oraz EN 62841-3-4:2016 dotyczącą przenośnych szlifierek stołowych. Doprowadziło to do przyjęcia, odpowiednio, zmieniających norm zharmonizowanych: EN ISO 19225:2017/A1:2019, EN ISO 3691-5:2015/A1:2020 oraz EN 62841-3-4:2016/A12:2020.

(5)

CEN i CENELEC zmieniły również następujące normy zharmonizowane, do których odniesienia opublikowano w komunikacie 2018/C 092/01: EN ISO 11203:2009 dotyczącą wyznaczania poziomów ciśnienia akustycznego dla hałasu emitowanego przez maszyny i urządzenia; EN ISO 3691-1:2015 dotyczącą wózków ze zmiennym wysięgiem i wózków o dużym udźwigu; EN ISO 4254-11:2010 dotyczącą pras zbierających; EN ISO 20361:2015 dotyczącą pomp do cieczy i zespołów pompowych; EN 50636-2-107:2015 dotyczącą elektrycznych kosiarek – robotów do trawy zasilanych z akumulatorów oraz EN 62841-3-9:2015 dotyczącą pilarek do cięcia ukosowego. Doprowadziło to do przyjęcia, odpowiednio, następujących zmieniających norm zharmonizowanych: EN ISO 11203:2009/A1:2020; EN ISO 3691-1:2015/A1:2020; EN ISO 4254-11:2010/A1:2020; EN ISO 20361:2019/A11:2020; EN 62745:2017/A11:2020; EN 50636-2-107:2015/A2:2020; oraz EN IEC 62841-3-9:2020/A11:2020.

(6)

Komisja wraz z CEN i CENELEC oceniła, czy normy opracowane, poddane przeglądowi i zmienione przez CEN i CENELEC są zgodne z wnioskiem.

(7)

Normy zharmonizowane opracowane, poddane przeglądowi i zmienione przez CEN i CENELEC na podstawie wniosku uwzględniają wymagania w zakresie bezpieczeństwa, które mają obejmować i które określono w dyrektywie 2006/42/WE. Należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do tych norm wraz z odniesieniami do wszelkich istotnych norm, którymi je zmieniono lub sprostowano.

(8)

Załącznik I do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 zawiera wykaz odniesień do norm zharmonizowanych, zgodność z którymi stanowi podstawę do domniemania zgodności z dyrektywą 2006/42/WE, a załącznik II do tej decyzji zawiera wykaz odniesień do norm zharmonizowanych, zgodność z którymi stanowi podstawę do domniemania zgodności, ale z ograniczeniami. W celu zapewnienia, aby odniesienia do norm zharmonizowanych opracowanych na potrzeby dyrektywy 2006/42/WE zostały wymienione w jednym akcie, do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 należy włączyć odniesienia do tych norm.

(9)

Załącznik III do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 zawiera wykaz odniesień do norm zharmonizowanych opracowanych na potrzeby dyrektywy 2006/42/WE, które wycofuje się z serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej ze skutkiem od dat wskazanych w tym załączniku.

(10)

W wyniku prac przeprowadzonych przez CEN i CENELEC na podstawie wniosku zastąpiono, poddano przeglądowi lub zmieniono następujące normy zharmonizowane, do których odniesienia opublikowano w komunikacie 2018/C 092/01: EN 12301:2000+A1:2008; EN 574:1996+A1:2008; EN ISO 15012-4:2016; EN 12643:2014; EN 12965:2003+A2:2009; EN 13525:2005+A2:2009; EN 1612-1:1997+A1:2008; EN 1870-19:2013; EN 1870-4:2012; EN 349:1993+A1:2008; EN 50636-2-107:2015 zmienioną normą EN 50636-2-107:2015/A1:2018; EN 60745-2-13:2009 zmienioną normą EN 60745-2-13:2009/A1:2010; EN 62841-2-11:2016; EN 62841-3-9:2015 zmienioną normą EN 62841-3-9:2015/A11:2017 i sprostowaną normą EN 62841-3-9:2015/AC:2016-09; EN 940:2009+A1:2012; EN ISO 11203:2009; EN ISO 13857:2008; EN ISO 19432:2012; EN ISO 20361:2015; EN ISO 3691-1:2015 sprostowaną normą EN ISO 3691-1:2015/AC:2016; EN ISO 4254-11:2010; oraz EN ISO 7096:2008 sprostowaną normą EN ISO 7096:2008/AC:2009. Należy zatem wycofać odniesienia do tych norm z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej poprzez włączenie tych odniesień do załącznika III do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436.

(11)

Należy również wycofać odniesienia do norm zharmonizowanych EN ISO 19225:2017 i EN ISO 3691-5:2015 opublikowanych decyzją wykonawczą (UE) 2019/436, ponieważ je sprostowano lub zmieniono. Należy zatem skreślić te odniesienia z załącznika I do tej decyzji wykonawczej.

(12)

Aby dać producentom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do stosowania nowych i poddanych przeglądowi norm oraz zmian w normach, konieczne jest odroczenie wycofania odniesień do tych norm zharmonizowanych.

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2019/436.

(14)

Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę do domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami określonymi w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie w dniu jej opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W załączniku III do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Załącznik I pkt 1 i 3 stosuje się od dnia 3 września 2022 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

(1)   Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

(2)   Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.

(3)  Dyrektywa 98/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do maszyn (Dz.U. L 207 z 23.7.1998, s. 1).

(4)  Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie maszyn, zmieniającej dyrektywę 95/16/WE (Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii) (Dz.U. C 92 z 9.3.2018, s. 1).

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/436 z dnia 18 marca 2019 r. w sprawie norm zharmonizowanych dla maszyn, opracowanych na potrzeby dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 75 z 19.3.2019, s. 108).

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku I do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 wprowadza się następujące zmiany:

1)

skreśla się wiersz 26;

2)

dodaje się wiersz 26a w brzmieniu:

„26a.

EN ISO 19225:2017

Maszyny dla górnictwa podziemnego – Ruchome maszyny wydobywcze do prac na przodku – Wymagania bezpieczeństwa dla kombajnów ścianowych i systemów pługowych (ISO 19225:2017)

EN ISO 19225:2017/A1:2019

C”

3)

skreśla się wiersz 47;

4)

dodaje się wiersz 47a w brzmieniu:

„47a.

EN ISO 3691-5:2015

Wózki jezdniowe – Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i sprawdzanie – Część 5: Wózki jezdniowe ręczne (ISO 3691-5:2014)

EN ISO 3691-5:2015/A1:2020

C”

5)

dodaje się wiersze w brzmieniu:

„70.

EN ISO 3743-2:2019

Akustyka – Wyznaczanie poziomów mocy akustycznej źródeł hałasu na podstawie ciśnienia akustycznego – Metody techniczne dotyczące małych, przenośnych źródeł w polach pogłosowych – Część 2: Metody w specjalnych pomieszczeniach pogłosowych (ISO 3743-2:2018)

B

71.

EN ISO 11203:2009

Akustyka – Hałas emitowany przez maszyny i urządzenia – Wyznaczanie poziomów ciśnienia akustycznego emisji na stanowisku pracy i w innych określonych miejscach na podstawie poziomu mocy akustycznej (ISO 11203:1995)

EN ISO 11203:2009/A1:2020

B

72.

EN ISO 13851:2019

Bezpieczeństwo maszyn – Urządzenia oburęcznego sterowania – Zasady projektowania i doboru (ISO 13851:2019)

B

73.

EN ISO 13854:2019

Bezpieczeństwo maszyn – Minimalne odstępy zapobiegające zgnieceniu części ciała człowieka (ISO 13854:2017)

B

74.

EN ISO 13857:2019

Bezpieczeństwo maszyn – Odległości bezpieczeństwa uniemożliwiające sięganie kończynami górnymi i dolnymi do stref niebezpiecznych (ISO 13857:2019)

B

75.

EN 1612:2019

Maszyny do przetwórstwa tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych – Maszyny do formowania reaktywnego i instalacje – Wymagania bezpieczeństwa

C

76.

EN ISO 3691-1:2015

Wózki jezdniowe – Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i sprawdzanie – Część 1: Wózki jezdniowe napędzane, z operatorem, wózki ze zmiennym wysięgiem i wózki o dużym udźwigu (ISO 3691-1:2011 uwzględniająca sprostowanie 1:2013)

EN ISO 3691-1:2015/AC:2016

EN ISO 3691-1:2015/A1:2020

C

77.

EN ISO 4254-11:2010

Maszyny rolnicze – Bezpieczeństwo – Część 11: Prasy zbierające (ISO 4254-11:2010)

EN ISO 4254-11:2010/A1:2020

C

78.

EN ISO 5010:2019

Maszyny do robót ziemnych – Maszyny kołowe – Wymagania dotyczące układu skrętu (ISO 5010:2019)

C

79.

EN ISO 7096:2020

Maszyny do robót ziemnych – Laboratoryjna ocena drgań mechanicznych na siedzisku operatora (ISO 7096:2020)

C

80.

EN 12301:2019

Maszyny do przetwórstwa tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych – Kalandry – Wymagania bezpieczeństwa

C

81.

EN 12965:2019

Ciągniki i maszyny rolnicze i leśne – Wały przegubowo-teleskopowe (WPT) i ich osłony – Bezpieczeństwo

C

82.

EN 13525:2020

Maszyny Leśne – Rębarki do drewna – Bezpieczeństwo

C

83.

EN ISO 19085-9:2020

Obrabiarki do drewna – Bezpieczeństwo – Część 9: Pilarki tarczowe stołowe (z lub bez stołu przesuwnego) (ISO 19085-9:2019)

C

84.

EN ISO 19085-11:2020

Obrabiarki do drewna – Bezpieczeństwo – Część 11: Obrabiarki kombinowane (ISO 19085-11:2020)

C

85.

EN ISO 19085-13:2020

Obrabiarki do drewna – Bezpieczeństwo – Część 13: Pilarki wielopiłowe do cięcia wzdłużnego z ręcznym podawaniem i/lub odbieraniem (ISO 19085-13:2020)

C

86.

EN ISO 19432-1:2020

Maszyny i urządzenia budowlane – Przenośne, ręczne przecinarki z napędem spalinowym – Część 1: Wymagania dotyczące bezpieczeństwa dla przecinarek z centralnie montowanymi obrotowymi tarczami ściernymi (ISO 19432-1:2020)

C

87.

EN ISO 20361:2019

Pompy do cieczy i zespoły pompowe – Pomiar hałasu – Klasy dokładności 2 i 3 (ISO 20361:2019)

EN ISO 20361:2019/A11:2020

C

88.

EN ISO 21904-1:2020

Zdrowie i bezpieczeństwo przy spawaniu i procesach pokrewnych – Sprzęt do pochłaniania i separacji dymu spawalniczego – Część 1: Wymagania ogólne (ISO 21904-1:2020)

C

89.

EN 62745:2017

Bezpieczeństwo maszyn – Wymagania dla układów zdalnego sterowania maszynami (IEC 62745:2017)

EN 62745:2017/A11:2020

B

90.

EN 50636-2-107:2015

Bezpieczeństwo sprzętu do użytku domowego i podobnego – Część 2-107: Wymagania szczegółowe dotyczące elektrycznych kosiarek – robotów do trawy zasilanych z akumulatorów (IEC 60335-2-107:2012, zmodyfikowana)

EN 50636-2-107:2015/A1:2018

EN 50636-2-107:2015/A2:2020

C

91.

EN 62841-2-11:2016

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-11: Wymagania szczegółowe dotyczące ręcznych pilarek o ruchu posuwisto-zwrotnym (IEC 62841-2-11:2015, zmodyfikowana)

EN 62841-2-11:2016/A1:2020

C

92.

EN 62841-3-4:2016

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 3-4: Wymagania szczegółowe dotyczące przenośnych szlifierek stołowych (IEC 62841-3-4:2016, zmodyfikowana)

EN 62841-3-4:2016/A11:2017

EN 62841-3-4:2016/A12:2020

EN 62841-3-4:2016/A1:2020

C

93.

EN IEC 62841-3-9:2020

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 3-9: Wymagania szczegółowe dotyczące pilarek do cięcia ukosowego (IEC 62841-3-9:2020)

EN IEC 62841-3-9:2020/A11:2020

C

94.

EN 62841-4-1:2020

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 4-1: Wymagania szczegółowe dotyczące pił łańcuchowych (IEC 62841-4-1:2017, zmodyfikowana)

C”

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku III do decyzji wykonawczej (UE) 2019/436 dodaje się wiersze w brzmieniu:

„64.

EN 12301:2000+A1:2008

Maszyny do przetwórstwa tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych – Kalandry – Wymagania bezpieczeństwa

3 września 2022 r.

C

65.

EN 12643:2014

Maszyny do robót ziemnych – Maszyny na kołach z ogumieniem – Wymagania dotyczące układu skrętu (ISO 5010:1992, zmodyfikowana)

3 września 2022 r.

C

66.

EN 12965:2003+A2:2009

Ciągniki i maszyny rolnicze i leśne – Wały przegubowo-teleskopowe (WPT) i ich osłony – Bezpieczeństwo

3 września 2022 r.

C

67.

EN 1612-1:1997+A1:2008

Maszyny do przetwórstwa tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych – Maszyny do formowania reaktywnego – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa dotyczące zespołów dozujących i mieszających

3 września 2022 r.

C

68.

EN 1870-19:2013

Bezpieczeństwo maszyn do obróbki drewna – Pilarki tarczowe – Część 19: Pilarki tarczowe stołowe (z lub bez stołu przesuwnego) i pilarki budowlane

3 września 2022 r.

C

69.

EN 1870-4:2012

Bezpieczeństwo maszyn do obróbki drewna – Pilarki tarczowe – Część 4: Pilarki wielopiłowe do cięcia wzdłużnego z ręcznym podawaniem i/lub odbieraniem

3 września 2022 r.

C

70.

EN 349:1993+A1:2008

Bezpieczeństwo maszyn – Minimalne odstępy zapobiegające zgnieceniu części ciała człowieka

3 września 2022 r.

B

71.

EN 574:1996+A1:2008

Bezpieczeństwo maszyn – Oburęczne urządzenia sterujące – Aspekty funkcjonalne – Zasady projektowania

3 września 2022 r.

B

72.

EN 50636-2-107:2015

Bezpieczeństwo sprzętu do użytku domowego i podobnego – Część 2-107: Wymagania szczegółowe dotyczące elektrycznych kosiarek – robotów do trawy zasilanych z akumulatorów (IEC 60335-2-107:2012, zmodyfikowana)

EN 50636-2-107:2015/A1:2018

3 września 2022 r.

C

73.

EN 60745-2-13:2009

Narzędzia ręczne o napędzie elektrycznym – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-13: Wymagania szczegółowe dotyczące pił łańcuchowych (IEC 60745-2-13:2006, zmodyfikowana)

EN 60745-2-13:2009/A1:2010

3 września 2022 r.

C

74.

EN 62841-2-11:2016

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-11: Wymagania szczegółowe dotyczące ręcznych pilarek o ruchu posuwisto-zwrotnym (IEC 62841-2-11:2015, zmodyfikowana)

3 września 2022 r.

C

75.

EN 62841-3-4:2016

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 3-4: Wymagania szczegółowe dotyczące przenośnych szlifierek stołowych (IEC 62841-3-4:2016, zmodyfikowana)

EN 62841-3-4:2016/A11:2017

3 września 2022 r.

C

76.

EN 62841-3-9:2015

Narzędzia o napędzie elektrycznym, ręczne, przenośne, do trawników i inne ogrodnicze – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 3-9: Wymagania szczegółowe dotyczące pilarek do cięcia ukosowego (IEC 62841-3-9:2014, zmodyfikowana)

EN 62841-3-9:2015/AC:2016-09

EN 62841-3-9:2015/A11:2017

3 września 2022 r.

C

77.

EN 940:2009+A1:2012

Bezpieczeństwo obrabiarek do drewna – Obrabiarki kombinowane

3 września 2022 r.

C

78.

EN ISO 11203:2009

Akustyka – Hałas emitowany przez maszyny i urządzenia – Wyznaczanie poziomów ciśnienia akustycznego emisji na stanowisku pracy i w innych określonych miejscach na podstawie poziomu mocy akustycznej (ISO 11203:1995)

3 września 2022 r.

B

79.

EN ISO 13857:2008

Bezpieczeństwo maszyn – Odległości bezpieczeństwa uniemożliwiające sięganie kończynami górnymi i dolnymi do stref niebezpiecznych (ISO 13857:2008)

3 września 2022 r.

B

80.

EN ISO 19432:2012

Maszyny i urządzenia budowlane – Ręczne przecinarki spalinowe – Wymagania bezpieczeństwa (ISO 19432:2012)

3 września 2022 r.

C

81.

EN ISO 20361:2015

Pompy do cieczy i zespoły pompowe – Pomiar hałasu – Klasy dokładności 2 i 3 (ISO 20361:2015)

3 września 2022 r.

C

82.

EN ISO 3691-1:2015

Wózki jezdniowe – Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i sprawdzanie – Część 1: Wózki jezdniowe napędzane, z operatorem, wózki ze zmiennym wysięgiem i wózki o dużym udźwigu (ISO 3691-1:2011 uwzględniająca sprostowanie 1:2013)

EN ISO 3691-1:2015/AC:2016

3 września 2022 r.

C

83.

EN ISO 4254-11:2010

Maszyny rolnicze – Bezpieczeństwo – Część 11: Prasy zbierające (ISO 4254-11:2010)

3 września 2022 r.

C

84.

EN ISO 7096:2008

Maszyny do robót ziemnych – Laboratoryjna ocena drgań mechanicznych na siedzisku operatora (ISO 7096:2000)

EN ISO 7096:2008/AC:2009

3 września 2022 r.

C

85.

EN ISO 15012-4:2016

Zdrowie i bezpieczeństwo przy spawaniu i procesach pokrewnych – Sprzęt do pochłaniania i separacji dymu spawalniczego – Część 4: Wymagania ogólne (ISO 15012-4:2016)

3 września 2022 r.

C”