|
ISSN 1977-0766 |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 30 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 64 |
|
Spis treści |
|
II Akty o charakterze nieustawodawczym |
Strona |
|
|
|
UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
|
|
|
* |
||
|
|
|
DECYZJE |
|
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
* |
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/88 z dnia 26 stycznia 2021 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2019/570 w odniesieniu do zdolności reagowania rescEU w dziedzinie incydentów chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 313) ( 1 ) |
|
|
|
|
REGULAMINY WEWNĘTRZNE |
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
UMOWY MIĘDZYNARODOWE
|
28.1.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 30/1 |
Informacje dotyczące wejścia w życie Umowy między Unią Europejską a Wspólnotą Bahamów zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
Umowa między Unią Europejską a Wspólnotą Bahamów zmieniająca umowę między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych wejdzie w życie w dniu 1 czerwca 2021 r. w związku z zakończeniem w dniu 31 grudnia 2020 r. procedury przewidzianej w art. 2 przedmiotowej umowy.
DECYZJE
|
28.1.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 30/2 |
DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2021/86
z dnia 22 stycznia 2021 r.
w sprawie upoważnienia Republiki Litewskiej do zastosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Na mocy art. 287 dyrektywy 2006/112/WE Litwa może przyznać zwolnienie z podatku od wartości dodanej (VAT) podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości 29 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu przystąpienia Litwy do Unii. Litwa została upoważniona decyzją wykonawczą Rady 2011/335/UE (2) do zwolnienia z VAT podatników, których roczny obrót nie przekraczał równowartości 45 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia do Unii, do dnia 31 grudnia 2020 r. |
|
(2) |
Pismem, które wpłynęło do Komisji w dniu 18 czerwca 2020 r., Litwa wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE (zwanego dalej „środkiem stanowiącym odstępstwo”) od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2024 r., oraz podwyższenie progu zwolnienia do 55 000 EUR (zwanego dalej „podwyższonym progiem”). Do dnia 31 grudnia 2024 r. państwa członkowskie mają przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (3) ustanawiającej prostsze przepisy dotyczące VAT dla małych przedsiębiorstw i uchylającej m.in. art. 287 dyrektywy 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2025 r. |
|
(3) |
Na podstawie środka stanowiącego odstępstwo podatnicy, których roczny obrót nie przekracza 55 000 EUR, będą zwolnieni z niektórych lub wszystkich obowiązków związanych z VAT, określonych w tytule XI rozdział 2–6 dyrektywy 2006/112/WE. |
|
(4) |
Wyższy próg w ramach procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw, określonej w art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE, stanowi środek upraszczający, ponieważ może znacznie zmniejszyć obowiązki małych przedsiębiorstw w zakresie podatku VAT. Wnioskowany podwyższony próg jest zgodny z art. 284 dyrektywy 2006/112/WE. |
|
(5) |
Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja przekazuje pozostałym państwom członkowskim wniosek złożony przez Litwę w pismach z dnia 10 sierpnia 2020 i 11 sierpnia 2020 r.. Pismem z dnia 12 sierpnia 2020 r. Komisja zawiadomiła Litwę, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku. |
|
(6) |
Ten środek stanowiący odstępstwo jest nieobowiązkowy dla podatników, którzy nadal będą mogli wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE. |
|
(7) |
Według informacji przedstawionych przez Litwę środek stanowiący odstępstwo będzie miał tylko nieznaczny wpływ na łączną kwotę dochodów podatkowych pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji. |
|
(8) |
Środek stanowiący odstępstwo nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii pochodzące z VAT, ponieważ Litwa obliczy rekompensatę zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 (4). |
|
(9) |
Biorąc pod uwagę oczekiwania, że podwyższony próg zmniejszy obowiązki związane z VAT, a zatem koszty przestrzegania przepisów dla małych przedsiębiorstw, jak również obciążenie administracyjne oraz dla organów podatkowych, a także znikomy wpływ na całkowite dochody z tytułu VAT, należy upoważnić Litwę do dalszego stosowania środka stanowiącego odstępstwo. |
|
(10) |
Upoważnienie do stosowania środka stanowiącego odstępstwo powinno być ograniczone w czasie. Termin powinien być wystarczający, aby umożliwić ocenę skuteczności i adekwatności podwyższonego progu. Zgodnie z dyrektywą (UE) 2020/285 państwa członkowskie mają ponadto do dnia 31 grudnia 2024 r. przyjąć i opublikować przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 tej dyrektywy i stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2025 r. Należy zatem upoważnić Litwę do stosowania środka stanowiącego odstępstwo na kolejny ograniczony okres do dnia 31 grudnia 2024 r. |
|
(11) |
Ze względu na trudności spowodowane pandemią COVID-19 proces przedłużenia obowiązywania środka stanowiącego odstępstwo trwał dłużej niż oczekiwano i nie został zakończony do dnia 31 grudnia 2020 r. Bez zastosowania niniejszej decyzji z mocą wsteczną małe przedsiębiorstwa poniosłyby straty gospodarcze. Należy zatem stosować niniejszą decyzję z mocą wsteczną, od dnia 1 stycznia 2021 r., aby zapewnić ciągłość prawną środka stanowiącego odstępstwo, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Na zasadzie odstępstwa od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Republikę Litewską do przyznania zwolnienia z podatku od wartości dodanej podatnikom, których roczny obrót nie przekracza 55 000 EUR.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Litewskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2021 r.
W imieniu Rady
A.P. ZACARIAS
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.
(2) Decyzja wykonawcza Rady 2011/335/UE z dnia 30 maja 2011 r. upoważniająca Republikę Litewską do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 150 z 9.6.2011, s. 6).
(3) Dyrektywa Rady (UE) 2020/285 z dnia 18 lutego 2020 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw oraz rozporządzenie (UE) nr 904/2010 w odniesieniu do współpracy administracyjnej i wymiany informacji do celów monitorowania i prawidłowego stosowania procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw (Dz.U. L 62 z 2.3.2020, s. 13).
(4) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 155 z 7.6.1989, s. 9).
|
28.1.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 30/4 |
DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2021/87
z dnia 26 stycznia 2021 r.
w sprawie mianowania dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii oraz zapobieganiu im (Atalanta) oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2019/1613 (ATALANTA/1/2021)
KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1), w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Na mocy art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta). |
|
(2) |
W dniu 25 września 2019 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2019/1613 (2) w sprawie mianowania generała dywizji Antonia PLANELLSA PALAU dowódcą operacji UE dla Atlanty od dnia 1 października 2019 r. |
|
(3) |
Hiszpania zaproponowała, by wiceadmirał Eugenio DÍAZ DEL RÍO objął stanowisko dowódcy operacji UE dla Atlanty w miejsce generała dywizji Antonia PLANELLSA PALAUA. |
|
(4) |
W dniu 17 grudnia 2020 r. Komitet Wojskowy UE poparł nominację wiceadmirała Eugenia DÍAZA DEL RÍO na dowódcę operacji UE dla operacji Atalanta od dnia 19 lutego 2021 r. |
|
(5) |
Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wiceadmirał Eugenio DÍAZ DEL RÍO zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta), od dnia 19 lutego 2021 r.
Artykuł 2
Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2019/1613.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 19 lutego 2021 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2021 r.
W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa
S. FROM-EMMESBERGER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.
(2) Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2019/1613 z dnia 25 września 2019 r. w sprawie mianowania dowódcy operacji UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii oraz zapobieganiu im (Atalanta) (ATALANTA/3/2019) (Dz.U. L 250 z 30.9.2019, s. 84).
|
28.1.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 30/6 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/88
z dnia 26 stycznia 2021 r.
zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2019/570 w odniesieniu do zdolności reagowania rescEU w dziedzinie incydentów chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych
(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 313)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (1), w szczególności jej art. 32 ust. 1 lit. g),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzja nr 1313/2013/UE określa ramy prawne rescEU – rezerwy zdolności na szczeblu unijnym, stworzonej w celu zapewnienia pomocy w bardzo trudnych sytuacjach, w których wszystkie dostępne zdolności na szczeblu krajowym oraz zdolności państw członkowskich udostępnione w ramach europejskiej puli ochrony ludności nie umożliwiają skutecznego reagowania na klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka. |
|
(2) |
W decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/570 (2) określono początkowy skład rescEU pod względem zdolności reagowania i wymogów dotyczących jakości. Obecnie rezerwa rescEU obejmuje zdolności w zakresie gaszenia pożarów lasów z powietrza, powietrznej ewakuacji medycznej, zespołów ratownictwa medycznego oraz gromadzenia zapasów sprzętu medycznego lub wyposażenia ochrony osobistej. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 12 ust. 2 decyzji nr 1313/2013/UE zdolności rescEU należy określać z uwzględnieniem zidentyfikowanych i pojawiających się rodzajów ryzyka, ogólnych zdolności i braków na poziomie Unii. W artykule tym określono również trzy dziedziny, na które w ramach rescEU należy położyć szczególny nacisk, a mianowicie gaszenie pożarów lasów z powietrza, pilną pomoc medyczną oraz incydenty chemiczne, biologiczne, radiologiczne i jądrowe („CBRJ”). |
|
(4) |
Analiza zidentyfikowanych i pojawiających się rodzajów ryzyka w dziedzinie incydentów chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych, a także zdolności i braków na poziomie Unii wskazuje na zapotrzebowanie na zdolności rescEU w zakresie usuwania skażenia. |
|
(5) |
Zdolności takie, rozwijane w ramach rescEU, powinny zapewnić możliwość reagowania na sytuacje zagrożenia chemicznego, biologicznego, radiologicznego i jądrowego. Zaletą pełnej zdolności w dziedzinie CBRJ byłoby zapewnienie możliwości reagowania na sytuacje, w których zastosowano mieszankę środków, a tym samym zapewnienie skutecznego, wielopłaszczyznowego uruchomienia operacji. |
|
(6) |
Podczas gdy podstawowym zadaniem zdolności w zakresie usuwania skażenia środkami CBRJ w ramach rescEU powinno być usuwanie skażenia infrastruktury, budynków, pojazdów, sprzętu i decydujących dowodów, zdolności te mogą również obejmować odpowiednie usuwanie skażenia osób, które ucierpiały wskutek działania środków chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych, w tym ofiar śmiertelnych. |
|
(7) |
Zgodnie z art. 12 ust. 4 decyzji nr 1313/2013/UE wymogi jakościowe dotyczące zdolności reagowania stanowiących część zdolności rescEU należy określić po konsultacji z państwami członkowskimi. |
|
(8) |
W celu reagowania na mało prawdopodobne ryzyko o poważnych skutkach zdolności w zakresie usuwania skażenia środkami CBRJ należy ustanowić zgodnie z kategoriami kosztów kwalifikowalnych określonymi w art. 3e decyzji wykonawczej (UE) 2019/570 i po konsultacji z państwami członkowskimi. |
|
(9) |
Aby zapewnić unijną pomoc finansową na rozwój takich zdolności zgodnie z art. 21 ust. 3 decyzji nr 1313/2013/UE, należy ustalić ich całkowite szacunkowe koszty. Koszty te należy obliczyć z uwzględnieniem kategorii kosztów kwalifikowalnych określonych w załączniku IA do niniejszej decyzji. Koszty te należy obliczyć z uwzględnieniem kategorii kosztów kwalifikowalnych określonych w załączniku IA do niniejszej decyzji. |
|
(10) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2019/570. |
|
(11) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 decyzji nr 1313/2013/UE, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji wykonawczej (UE) 2019/570 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
|
|
2) |
w art. 3e ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
|
|
3) |
dodaje się art. 3f w brzmieniu: „Artykuł 3f Całkowite szacunkowe koszty zdolności rescEU w zakresie usuwania skażenia środkami CBRJ 1. Przy obliczaniu całkowitych szacunkowych kosztów w odniesieniu do zdolności w zakresie usuwania skażenia środkami CBRJ uwzględnia się wszystkie kategorie kosztów, o których mowa w załączniku IA do decyzji nr 1313/2013/UE. 2. Całkowite szacunkowe koszty w odniesieniu do zdolności w zakresie usuwania skażenia środkami CBRJ, należące do kategorii, o której mowa w pkt 1 załącznika IA do decyzji nr 1313/2013/UE, oblicza się na podstawie cen rynkowych obowiązujących w momencie nabycia, wynajmu lub leasingu odnośnych zdolności zgodnie z art. 12 ust. 3 decyzji nr 1313/2013/UE. W przypadku gdy państwa członkowskie nabywają, wynajmują lub leasingują zdolności rescEU, dostarczają Komisji dowody w postaci dokumentów potwierdzających rzeczywiste ceny rynkowe lub – w przypadku braku cen rynkowych na niektóre elementy tych zdolności – dowody równoważne. 3. Całkowite szacunkowe koszty w odniesieniu do zdolności w zakresie usuwania skażenia środkami CBRJ, należące do kategorii, o których mowa w pkt 2–8 załącznika IA do decyzji nr 1313/2013/UE, oblicza się co najmniej raz w okresie obowiązywania każdych wieloletnich ramy finansowych, z uwzględnieniem informacji, którymi dysponuje Komisja, w tym danych o inflacji. Koszty te są wykorzystywane przez Komisję w celu zapewnienia rocznej pomocy finansowej. 4. Całkowite szacunkowe koszty, o których mowa w ust. 2 i 3, oblicza się, jeżeli co najmniej jedno państwo członkowskie wyrazi zainteresowanie nabyciem, wynajmem lub leasingiem takiej zdolności rescEU.”; |
|
4) |
w załączniku wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji. |
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2021 r.
W imieniu Komisji
Janez LENARČIČ
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 924.
(2) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/570 z dnia 8 kwietnia 2019 r. ustanawiająca zasady wdrażania decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE w odniesieniu do zdolności reagowania rescEU i zmieniająca decyzję wykonawczą Komisji 2014/762/UE (Dz.U. L 99 z 10.4.2019, s. 41).
ZAŁĄCZNIK
W załączniku dodaje się sekcję 7 w brzmieniu:
„7. Usuwanie skażenia środkami chemicznymi, biologicznymi, radiologicznymi i jądrowymi;
|
|
||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||
|
|
REGULAMINY WEWNĘTRZNE
|
28.1.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 30/10 |
TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY
Kodeks postępowania członków i byłych członków Trybunału
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY („Trybunał”),
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 285, 286 i 339 Traktatu,
uwzględniając regulamin Trybunału, w szczególności art. 3 i 34 ust. 1, oraz przepisy wykonawcze do regulaminu Trybunału, w szczególności art. 81 ust. 4,
mając na uwadze, że w ogólnym interesie Unii członkowie Trybunału są zobowiązani do zachowania pełnej niezależności w pełnieniu swoich funkcji, nie zwracają się o instrukcje do jakiegokolwiek rządu lub organu ani też ich nie przyjmują oraz powstrzymują się od wszelkich czynności niezgodnych z charakterem ich funkcji,
mając na uwadze, że obejmując stanowisko, członkowie Trybunału uroczyście zobowiązują się przestrzegać zobowiązań wynikających ze sprawowanej funkcji, zarówno w trakcie jej pełnienia, jak i po zakończeniu jej sprawowania,
mając na uwadze, że w kwestiach etycznych na członkach Trybunału ciąży szczególna odpowiedzialność, ponieważ dając przykład innym, wywierają istotny wpływ na kulturę swojej organizacji oraz wspierają tworzenie dobrego środowiska pracy,
mając na uwadze, że w niniejszym kodeksie postępowania ujęto podstawowe wartości i zasady etyczne ustanowione przykładowo w kodeksie etyki Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli (ISSAI 130), takie jak uczciwość, niezależność i obiektywizm, kompetencja, profesjonalne zachowanie, poufność i przejrzystość,
mając na uwadze, że konieczne jest przeprowadzenie przeglądu Kodeksu postępowania członków Trybunału z dnia 8 lutego 2012 r. w celu uwzględnienia doświadczeń wynikających ze stosowania jego przepisów oraz zagwarantowania, aby Trybunał zachowywał najwyższe standardy etyczne, których przestrzegania oczekuje się od jego członków, a także z myślą o uwzględnieniu wniosków zawartych w sprawozdaniu z oceny partnerskiej dotyczącej ram etycznych Trybunału, ukończonego w 2019 r. przez najwyższe organy kontroli Chorwacji i Polski,
mając na uwadze, że w celu zwiększenia przejrzystości i spójności wszystkie odpowiednie przepisy dotyczące zobowiązań etycznych członków powinny zostać zawarte w niniejszym kodeksie postępowania, który stanowi nieodłączną część przepisów wykonawczych do regulaminu Trybunału,
mając na uwadze, że Trybunał przyjął politykę na rzecz zapewnienia odpowiedniego środowiska pracy oraz walki z nękaniem psychicznym i molestowaniem seksualnym,
mając na uwadze, że aby zachować pełną skuteczność, niektóre zobowiązania wynikające z niniejszego kodeksu postępowania i odnoszące się do członków Trybunału powinny mieć zastosowanie także do jego byłych członków,
przyjmuje niniejszy „Kodeks postępowania członków i byłych członków Trybunału”:
Artykuł 1
Zakres stosowania
Niniejszy kodeks postępowania ma zastosowanie do członków Trybunału oraz, w wyraźnie określonych przypadkach, do byłych członków Trybunału.
I. WARTOŚCI I ZASADY
Artykuł 2
Przepisy ogólne
1. Członkowie Trybunału przestrzegają najwyższych standardów postępowania etycznego i działają zgodnie z zasadą „przykład idzie z góry”.
2. Członkowie Trybunału kierują się następującymi wartościami i zasadami etycznymi: uczciwość, niezależność, obiektywizm, kompetencja, profesjonalne zachowanie, poufność i przejrzystość, godność, zaangażowanie i lojalność, rozwaga i kolegialność.
Artykuł 3
Uczciwość
1. Członkowie Trybunału postępują w sposób uczciwy i godny zaufania, działają w dobrej wierze i wyłącznie w interesie publicznym.
2. Członkowie Trybunału nie przyjmują prezentów ani podobnych korzyści, których wartość przekracza 150 euro. Nie wyrażają oni ponadto zgody, aby strona trzecia pokryła wyraźnie nieproporcjonalne koszty utrzymania lub koszty podróży.
3. W czasie trwania kadencji członkowie nie mogą przyjmować wynagrodzenia za jakiekolwiek działania zewnętrzne lub publikacje.
4. Członkowie wykorzystują dostępną im infrastrukturę i zasoby, zachowując pełną zgodność z przepisami ogólnymi i szczegółowymi ustanowionymi w tym celu, w szczególności zgodnie z obowiązującymi decyzjami Trybunału odnośnie do procedury rekrutacji personelu gabinetów członków, kosztów reprezentacji i przyjęć oraz korzystania z pojazdów służbowych Trybunału.
5. Członkowie Trybunału wybierają pracowników swoich gabinetów, uwzględniając wymagający charakter tej funkcji, wymagane profile zawodowe oraz potrzebę ustanowienia relacji opartych na wzajemnym zaufaniu pomiędzy danym członkiem a pracownikami jego gabinetu. Do gabinetów nie mogą należeć współmałżonkowie, partnerzy ani członkowie najbliższej rodziny członków Trybunału.
Artykuł 4
Niezależność
1. Członkowie nie mogą wykonywać obowiązków pod takim wpływem lub w takich okolicznościach, które mogłyby zagrażać rzetelności ich osądu zawodowego lub mogłyby zostać za takie uznane.
2. Członkowie nie zwracają się o instrukcje do żadnej instytucji, organu, urzędu lub innej jednostki organizacyjnej Unii ani do żadnego rządu lub innego podmiotu publicznego bądź prywatnego, ani też takich instrukcji nie przyjmują.
3. Członkowie zachowują niezależność od wpływów politycznych. W szczególności nie mogą oni obejmować żadnych stanowisk politycznych.
4. Stosunki łączące członków z grupami interesów są zgodne z wymogiem zachowania niezależności.
Artykuł 5
Obiektywizm
1. Członkowie postępują w sposób bezstronny i obiektywny.
2. Członkowie unikają wszelkich sytuacji, które mogłyby spowodować konflikt interesów lub być obiektywnie postrzegane jako takie. Konflikt interesów występuje w sytuacji, gdy interesy osobiste mogą mieć wpływ na niezależność członka w sprawowaniu jego funkcji. Do interesów osobistych należą m.in. jakiekolwiek ewentualne świadczenia lub korzyści uzyskane osobiście przez członka lub przez jego współmałżonka, partnera bądź członka najbliższej rodziny.
Artykuł 6
Kompetencja
Członkowie pogłębiają i utrzymują poziom wiedzy oraz umiejętności odpowiedni do pełnionych obowiązków, a także postępują zgodnie z obowiązującymi standardami i z należytą starannością.
Artykuł 7
Profesjonalne zachowanie
1. Członkowie Trybunału postępują zgodnie z obowiązującymi postanowieniami zawartymi w Traktatach, przepisami prawa wtórnego oraz zasadami ustanowionymi przez Trybunał. Unikają oni jakiegokolwiek zachowania, które mogłoby zaszkodzić reputacji Trybunału.
2. Członkowie Trybunału są świadomi znaczenia swoich zadań i obowiązków; stanowią przykład do naśladowania, uwzględniając przy tym publiczny charakter pełnionej funkcji oraz postępując w taki sposób, aby podtrzymywać i umacniać zaufanie obywateli do Trybunału.
Artykuł 8
Poufność i przejrzystość
1. Członkowie przestrzegają poufnego charakteru prac Trybunału. Nie upowszechniają poufnych informacji objętych tajemnicą zawodową ze względu na swój charakter, zgodnie z art. 339 TFUE.
2. Członkowie odpowiadają za właściwy sposób przechowywania wszelkich dokumentów i informacji o charakterze niejawnym, poufnym lub zastrzeżonym, które zostały przekazane członkom lub gabinetowi członka w ramach pełnionej przez nich funkcji.
3. Członkowie nie mogą wykorzystywać nieudostępnionych publicznie informacji, do których mają dostęp ze względu na sprawowaną funkcję, do celów prywatnych – ani na własne potrzeby, ani w imieniu innych osób.
4. Członkowie powinni być świadomi, że pełnione przez nich obowiązki publiczne łączą się z wymogiem zadbania o wysoki stopień przejrzystości i rozliczalności wobec obywateli. Powinni oni zagwarantować równowagę między koniecznością zachowania przejrzystości i poufności.
Artykuł 9
Godność
1. Członkowie zachowują powagę sprawowanego przez siebie urzędu i za pomocą żadnych środków przekazu nie wygłaszają opinii, które mogłyby zaszkodzić publicznemu wizerunkowi Trybunału.
2. Członkowie okazują innym osobom uprzejmość i szacunek. Tworzą oni i utrzymują środowisko pracy, które powstrzymuje występowanie zachowań mogących naruszać godność innych osób.
Artykuł 10
Zaangażowanie i lojalność
1. Członkowie Trybunału pełnią swoje funkcje z poświęceniem.
2. Członkowie uczestniczą w posiedzeniach Trybunału oraz izb i komitetów, do których należą, zgodnie z art. 6 przepisów wykonawczych do regulaminu Trybunału.
3. W duchu lojalności członkowie zapewniają Trybunałowi stałe wsparcie w wykonywaniu jego zadań.
Artykuł 11
Rozwaga i kolegialność
1. Zarówno w Trybunale, jak i poza nim członkowie postępują i wygłaszają opinie, zachowując powściągliwość wymaganą na obejmowanym przez nich stanowisku.
2. Członkowie są zobowiązani w każdym przypadku przestrzegać kolegialnego charakteru Trybunału oraz wykonywać decyzje podjęte przez Trybunał i ponosić za nie zbiorową odpowiedzialność. Członkowie mogą jednakże skorzystać ze środków prawnych przewidzianych w przepisach Unii Europejskiej, jeżeli uważają, że decyzje te zostały podjęte ze szkodą dla nich.
3. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności Prezesa w zakresie stosunków zewnętrznych członkowie są uprawnieni do ogłaszania i komentowania poza Trybunałem wszelkich sprawozdań, opinii oraz informacji, które Trybunał zdecydował się podać do wiadomości publicznej, z zastrzeżeniem okoliczności, o których mowa w ust. 4 poniżej.
4. Członkowie powstrzymują się od wygłaszania poza Trybunałem wszelkich uwag, które:
|
a) |
mogłyby podważyć decyzję podjętą przez Trybunał; |
|
b) |
mogłyby zaszkodzić reputacji Trybunału; |
|
c) |
mogłyby zostać zinterpretowane jako zajęcie określonego stanowiska przez Trybunał w kwestiach wykraczających poza zakres jego kompetencji lub w których Trybunał nie zajął stanowiska; |
|
d) |
mogłyby narazić Trybunał na wejście w jakikolwiek spór, nawet po zakończeniu przez członków sprawowania ich funkcji. |
Artykuł 12
Działalność zewnętrzna
1. Członkowie nie angażują się w żadną działalność zawodową poza Trybunałem ani w żadną inną zarobkową lub niezarobkową działalność, która stałaby w sprzeczności z wykonywaniem ich zadań, o czym mowa w art. 286 ust. 3 i 4 TFUE.
2. Zgodnie z powyższym artykułem członkowie mogą pełnić funkcje honorowe, nie otrzymując z tego tytułu żadnego wynagrodzenia, w fundacjach lub podobnych organizacjach o charakterze politycznym, prawnym, kulturalnym, artystycznym, społecznym, sportowym lub dobroczynnym bądź w instytucjach oświatowych. „Funkcja honorowa” oznacza funkcję, której pełnienie nie wiąże się z żadnymi uprawnieniami zarządczymi ani decyzyjnymi czy też odpowiedzialnością lub uprawnieniami do kontroli działalności danej organizacji, a jej pełnienie obejmuje wyłącznie zadania o charakterze reprezentacyjnym lub doradczym. „Fundacja lub podobna organizacja” oznacza każdą nienastawioną na zysk organizację lub stowarzyszenie prowadzące działalność w interesie publicznym o wyżej wymienionym charakterze. Członkowie unikają wystąpienia konfliktu interesów, który mógłby wyniknąć z piastowania takich urzędów, lub sytuacji, które mogłyby być obiektywnie postrzegane jako powodujące taki konflikt interesów, w szczególności jeżeli dana organizacja otrzymuje jakiekolwiek środki finansowe z budżetu UE.
3. Członkowie mogą także podjąć następującą działalność zewnętrzną, z zastrzeżeniem przestrzegania art. 2 i 10:
|
a) |
prowadzenie szkoleń w interesie integracji europejskiej, praworządności lub etyki, wystąpienia publiczne lub udział w konferencjach, o ile nie mają one charakteru zarobkowego lub o ile w przypadku uzyskania wynagrodzenia zostanie ono przekazane bezpośrednio przez organizatora na rzecz organizacji charytatywnej wskazanej przez członka Trybunału; |
|
b) |
publikacja książki lub artykułu, o ile wszelkie przychody uzyskane z publikacji związanych z funkcją pełnioną przez członka zostaną przekazane bezpośrednio przez wydawcę na rzecz organizacji charytatywnej wskazanej przez członka Trybunału. |
4. Działalność zewnętrzna nie może:
|
a) |
podważać bezstronności Trybunału; |
|
b) |
prowadzić do wystąpienia konfliktu interesów lub być obiektywnie postrzegana jako prowadząca do wystąpienia konfliktu interesów; |
|
c) |
wymagać poświęcenia nadmiernej ilości czasu, przy czym należy uwzględnić łączny czas wszystkich działań zewnętrznych podejmowanych przez członka; |
|
d) |
zapewniać członkowi korzyści finansowych. |
Artykuł 13
Obowiązki członków po zakończeniu pełnienia funkcji
1. Po zakończeniu pełnienia funkcji byli członkowie wywiązują się z tych zobowiązań wynikających z ich obowiązków, których skutki nadal trwają po upływie ich kadencji, w szczególności z obowiązku uczciwości i rozwagi przy obejmowaniu pewnych stanowisk lub przyjmowaniu pewnych korzyści zgodnie z art. 286 ust. 4 TFUE, oraz ze zobowiązań wyszczególnionych w niniejszym kodeksie postępowania.
2. Byli członkowie nadal są zobowiązani do zachowania rozwagi i kolegialności, o których mowa w art. 11, w odniesieniu do działań podejmowanych przez nich w czasie pełnienia funkcji. Zgodnie z art. 339 TFUE po zakończeniu pełnienia przez członka jego funkcji nadal jest on zobowiązany do zachowania tajemnicy służbowej.
II. PRZEPISY PROCEDURALNE
Artykuł 14
Deklaracja o braku konfliktu interesów
1. Członkowie składają deklarację o braku konfliktu interesów:
|
a) |
najpóźniej po upływie miesiąca od objęcia urzędu; |
|
b) |
corocznie dnia 31 stycznia; |
|
c) |
w przypadku istotnych zmian w zakresie deklarowanych informacji (w tym podjęcia nowej działalności zewnętrznej, o której mowa w ust. 10); |
|
d) |
w momencie zakończenia sprawowania funkcji. |
2. Członkowie przekazują Prezesowi Trybunału wspomnianą deklarację o braku konfliktu interesów sporządzoną z wykorzystaniem formularza zamieszczonego w załączniku I do niniejszego kodeksu postępowania.
3. W deklaracji członkowie zamieszczają informacje wyszczególnione w ust. 4–11 niniejszego artykułu.
4. Członkowie Trybunału deklarują wszelkie interesy finansowe, aktywa lub zobowiązania finansowe, które mogłyby prowadzić do konfliktu interesów podczas wykonywania ich obowiązków lub mogłyby być obiektywnie postrzegane jako takie.
5. Dotyczy to indywidualnych udziałów finansowych w kapitale przedsiębiorstwa, w szczególności akcji, a także udziałów w innej postaci, takich jak obligacje zamienne lub certyfikaty inwestycyjne. Jednostki uczestnictwa w funduszach powierniczych, które nie stanowią bezpośredniego udziału w kapitale przedsiębiorstwa, nie muszą być deklarowane.
6. Należy zadeklarować wszelkie nieruchomości posiadane bezpośrednio lub poprzez agencję nieruchomości, a także zgłosić ich przybliżone położenie i charakter, z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych przeznaczonych do wyłącznego użytku właściciela i członków jego rodziny. Majątek ruchomy nie jest objęty obowiązkiem deklaracji.
7. Powyższy obowiązek obejmuje interesy finansowe współmałżonków, partnerów (1) oraz małoletnich dzieci, w przypadku gdy interesy te mogą być obiektywnie postrzegane jako prowadzące do konfliktu interesów.
8. W momencie obejmowania urzędu po raz pierwszy członek deklaruje wszystkie działania o charakterze zawodowym i honorowym, które podjął w okresie trzech wcześniejszych lat.
9. Aby uniknąć ryzyka ewentualnego konfliktu interesów, członkowie zamieszczają w deklaracji informacje na temat wszelkiej działalności zawodowej swoich współmałżonków/partnerów (2).
10. Członkowie deklarują wszelkie bieżące działania zewnętrzne niezależnie od faktu zadeklarowania ich zgodnie ze szczególną procedurą przewidzianą w art. 16 ust. 1. Wyłączona z tego obowiązku jest działalność zewnętrzna, o której mowa w art. 12 ust. 3.
11. Członkowie zamieszczają w deklaracji informacje na temat wszelkich otrzymanych odznaczeń, nagród lub wyróżnień.
12. Członkowie ponoszą odpowiedzialność za składane przez siebie deklaracje.
13. Prezes Trybunału bada deklaracje pod kątem formalnym, korzystając ze wsparcia służby prawnej. Deklarację sporządzoną przez Prezesa bada członek Trybunału następny w hierarchii ważności po Prezesie, zgodnie z art. 5 regulaminu.
14. Po zbadaniu deklaracji o braku konfliktu interesów jest ona publikowana na stronie internetowej Trybunału z należytym uwzględnieniem przepisów dotyczących ochrony danych osobowych.
15. Prezes Trybunału uwzględnia deklaracje przy przypisywaniu członka do danej izby lub komitetu, tak aby uniknąć ewentualnego konfliktu interesów.
16. Jeżeli członkowie znajdą się w sytuacji nieobjętej obowiązkiem składania deklaracji o braku konfliktu interesów, która mogłaby prowadzić do powstania takiego konfliktu, są zobowiązani poinformować o niej Prezesa Trybunału. Kwestia ta zostanie zbadana przez Komitet ds. Etyki, a następnie przedstawiona Trybunałowi, który podejmie wszelkie środki, które uzna za stosowne.
Artykuł 15
Przyjmowanie prezentów i podobnych korzyści
1. Jeżeli, z racji zwyczajów obowiązujących w środowiskach dyplomatycznych oraz zasad uprzejmości, członkowie otrzymają prezenty lub podobne korzyści o wartości wyższej niż 150 euro, zobowiązani są przekazać je Sekretarzowi Generalnemu. W przypadku wątpliwości członkowie zgłaszają Sekretarzowi Generalnemu wszelkie prezenty otrzymane podczas sprawowania funkcji i zwracają się o ustalenie ich wartości.
2. Sekretariat Trybunału prowadzi rejestr prezentów i podobnych korzyści o wartości przekraczającej 150 euro, zawierający informację o darczyńcach, i udostępnia go publicznie na stronie internetowej Trybunału.
3. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do oficjalnych wyjazdów służbowych, w czasie których członek uczestniczy w wydarzeniu, którego część kosztów pokrywa organizator (np. koszty podróży lub zakwaterowania).
Artykuł 16
Obowiązki członków dotyczące działalności zewnętrznej
1. Członkowie niezwłocznie informują Prezesa Trybunału o wszelkich podejmowanych przez siebie działaniach zewnętrznych lub o zmianach w zadeklarowanej działalności, z wykorzystaniem formularza zawartego w załączniku II. Członkowie opisują jak najdokładniej działania zewnętrzne według wszystkich kryteriów wyszczególnionych w ust. 3.
2. Prezes przekazuje każdą taką deklarację dotyczącą działalności zewnętrznej Komitetowi ds. Etyki, który odpowiada za jej zbadanie.
3. W tym celu Komitet ds. Etyki bada wszelkie już prowadzone działania zewnętrzne lub te działania zewnętrzne, o zgodę na które wystąpiono, w świetle ogólnych kryteriów przewidzianych w art. 12 ust. 4.
4. W drodze wyjątku należy zgłosić działania zewnętrzne wymienione w art. 12 ust. 3 lit. a) i b) Prezesowi z wykorzystaniem formularza zawartego w załączniku II oraz w celach informacyjnych powiadomić o nich Komitet ds. Etyki, który wydaje opinię na temat wspomnianych działań wyłącznie w przypadku, gdy uzna ją za konieczną.
5. Działania wchodzące w zakres decyzji Trybunału dotyczącej wydatków związanych z wyjazdami służbowymi członków Trybunału nie stanowią działalności zewnętrznej w rozumieniu art. 12 i 16 niniejszego kodeksu postępowania. Jeżeli uznają to za stosowane, członkowie mają możliwość przekazania Komitetowi ds. Etyki wszelkich informacji na ten temat, wyłącznie w celach informacyjnych. Jednocześnie działalność zewnętrzna zgłoszona w deklaracji sporządzonej zgodnie z przepisami niniejszego kodeksu postępowania nie może prowadzić do zwrotu kosztów na mocy decyzji Trybunału dotyczącej wydatków związanych z wyjazdami służbowymi członków Trybunału.
Artykuł 17
Działalność zawodowa członków po zaprzestaniu pełnienia urzędu
1. Za każdym razem, gdy w ciągu pierwszych dwóch lat po zakończeniu pełnienia funkcji byli członkowie Trybunału zamierzają podjąć działalność zawodową, informują oni o tym Prezesa Trybunału bezzwłocznie po powzięciu tego zamiaru z wykorzystaniem formularza zamieszczonego w załączniku III, o ile to możliwe z co najmniej dwumiesięcznym wyprzedzeniem.
2. Do celów niniejszego kodeksu przyjmuje się, że „działalność zawodowa” oznacza każdą działalność zawodową, bez względu na to, czy ma ona charakter zarobkowy, czy niezarobkowy. Nie obejmuje ona natomiast:
|
a) |
funkcji honorowych, z tytułu pełnienia których nie przysługuje żadne wynagrodzenie, w fundacjach lub podobnych organizacjach niezwiązanych w żaden sposób z działalnością Unii Europejskiej, o charakterze politycznym, prawnym, kulturalnym, artystycznym, społecznym, sportowym lub dobroczynnym bądź w instytucjach oświatowych; |
|
b) |
zwykłego zarządzania aktywami lub udziałami bądź majątkiem osobistym lub rodzinnym w charakterze osoby prywatnej; |
|
c) |
podobnej działalności. |
3. Prezes przekazuje taką deklarację do zbadania Komitetowi ds. Etyki. Komitet ds. Etyki sprawdza, czy charakter planowanej działalności zawodowej pozostaje w zgodzie z postanowieniami art. 286 ust. 4 TFUE i przepisami niniejszego kodeksu, czy podważa bezstronność Trybunału oraz czy nie prowadzi do wystąpienia konfliktu interesów.
4. Jeżeli zachodzi taka konieczność, w toku badania opisanego w ust. 3 Komitet ds. Etyki określa, czy występuje jakiekolwiek szczególne, uzasadnione ryzyko dotyczące kryteriów wymienionych w ust. 3 w związku ze sprawozdaniami, za które członek był odpowiedzialny w ciągu dwóch ostatnich lat pełnienia swojej funkcji, oraz dokonuje oceny tego ryzyka. Komitet ds. Etyki bierze także pod uwagę art. 15 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczący prawa do wykonywania swobodnie wybranego zawodu i podejmowania pracy.
5. Jeżeli Komitet ds. Etyki stwierdzi, że dana działalność zawodowa będzie sprzeczna z postanowieniami art. 286 ust. 4 TFUE i przepisami niniejszego kodeksu, prezes Trybunału informuje o tym byłego członka, który jest zobowiązany do powstrzymania się od podjęcia tej działalności.
6. W drodze wyjątku w przypadku, gdy były członek zamierza objąć urząd publiczny, co do zasady przyjmuje się, że konflikt interesów nie powinien wystąpić.
III. RAMY ORGANIZACYJNE
Artykuł 18
Komitet ds. Etyki
1. Trybunał ustanawia niniejszym Komitet ds. Etyki, który rozpatruje wszelkie kwestie natury etycznej, jakie uzna za istotne w kontekście standardów zawartych w niniejszym kodeksie i w kontekście reputacji Trybunału, w tym kwestie dalszego doskonalenia tych standardów.
2. Skład komitetu określono w art. 33 przepisów wykonawczych do regulaminu Trybunału.
3. Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego.
4. Posiedzenia komitetu są zwoływane przez przewodniczącego lub w następstwie przedłożenia Komitetowi przez Prezesa lub członka Trybunału wniosku o wydanie opinii. Obrady komitetu mają charakter poufny.
5. Komitet wydaje opinię w terminie 30 dni od konsultacji. Na wniosek przewodniczącego komitet może wydać opinię w drodze procedury pisemnej. W drodze wyjątku, jeżeli wniosek o opinię dotyczy art. 17, komitet wydaje opinię bez zbędnej zwłoki.
6. Opinie komitetu są przyjmowane większością głosów. Opinii towarzyszy uzasadnienie, zawierające informację o wszelkich zdaniach odrębnych. O opiniach komitetu informuje się niezwłocznie członka lub byłego członka, którego mogą one dotyczyć, a także są one przekazywane do wiadomości Prezesa Trybunału i Trybunału.
7. Jeżeli komitet rozpatruje deklarację o braku konfliktu interesów lub deklarację dotyczącą działalności zewnętrznej jednego z członków komitetu, członek ten nie uczestniczy w pracach komitetu nad tą kwestią, a zamiast niego w obradach bierze udział zastępca.
8. Komitet ds. Etyki wypełnia funkcję przypisaną mu na mocy decyzji w sprawie polityki Trybunału na rzecz zapewnienia odpowiedniego środowiska pracy oraz walki z nękaniem psychicznym i molestowaniem seksualnym.
9. Służba prawna wspiera Komitet ds. Etyki w wykonywaniu jego zadań oraz odpowiada za obsługę administracyjną.
10. Między Trybunałem a zewnętrznym członkiem zasiadającym w komitecie podpisywana jest umowa, w której przewidziane są prawa i obowiązki dotyczące funkcji pełnionej przez tego członka komitetu, w tym wysokość przysługującego mu wynagrodzenia.
Artykuł 19
Współpraca między członkami Trybunału, Komitetem ds. Etyki i Trybunałem
1. Prezes oraz członkowie i byli członkowie Trybunału mogą zwrócić się do Komitetu ds. Etyki o doradztwo w jakiejkolwiek kwestii etycznej, w szczególności w odniesieniu do interpretacji przepisów niniejszego kodeksu postępowania.
2. Członkowie niezwłocznie informują pisemnie Prezesa Trybunału i odpowiedniego przewodniczącego izby o wszelkim zaobserwowanym wpływie wywieranym przez jednostkę spoza Trybunału na ich niezależność lub stanowiącym zagrożenie dla ich niezależności.
3. Członkowie i byli członkowie Trybunału w pełni współpracują z Komitetem ds. Etyki, w szczególności przekazują wszelkie informacje i dokumenty poświadczające, o które zwróci się do nich komitet. Mają oni prawo do bycia wysłuchanym.
4. Członek lub były członek, który nie zgadza się z opinią sformułowaną przez Komitet ds. Etyki mającą dla niego negatywne skutki, przedstawia Prezesowi Trybunału powody, dla których się z nią nie zgadza, w formie pisemnej w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia go o odnośnej opinii, w następstwie czego Prezes bez zbędnej zwłoki przedstawia sprawę Trybunałowi w celu jej rozpatrzenia i podjęcia ostatecznej decyzji. W przypadku gdy sprawa dotyczy planowanej działalności zawodowej, o której mowa w art. 17, Trybunał rozpatruje sprawę bez zbędnej zwłoki.
5. Skutki opinii komitetu w sprawie przekazanej Trybunałowi do rozpatrzenia zostają zawieszone. Jeżeli Trybunał uzna za stosowne, wydaje on tymczasowe instrukcje dotyczące przekazanej mu sprawy, które obowiązują do czasu podjęcia ostatecznej decyzji. Członek lub były członek Trybunału, którego dotyczy dana sprawa, nie zwlekając podporządkowuje się takim instrukcjom i ostatecznej decyzji Trybunału.
6. Prezes Trybunału zapewnia wykonanie opinii komitetu i wszelkich będących jej następstwem instrukcji i decyzji Trybunału.
7. Trybunał przyjmuje corocznie sprawozdanie dotyczące stosowania kodeksu postępowania, w tym prac Komitetu ds. Etyki. Sprawozdanie to jest publikowane na stronie internetowej Trybunału.
Artykuł 20
Współpraca z EPPO i OLAF
Nie naruszając postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów, oraz dokumentów dotyczących zastosowania powyższych przepisów, w szczególności gwarancji proceduralnych przewidzianych w rozporządzeniu Rady (UE) 2017/1939 (3) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (4), członkowie Trybunału w pełni współpracują z Prokuraturą Europejską i Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych w kontekście postępowań i dochodzeń wszczętych przez te organy.
IV. PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 21
Stosowanie kodeksu postępowania
1. Prezes oraz członkowie Trybunału zapewniają przestrzeganie i stosowanie niniejszego kodeksu w dobrej wierze oraz z należytym poszanowaniem zasady proporcjonalności. Obowiązujące w Trybunale mechanizmy kontroli wewnętrznej i zewnętrznej mają zastosowanie do działalności objętej przepisami niniejszego kodeksu.
2. Przy interpretacji niniejszego kodeksu, nie naruszając zawartych w nim przepisów, stanowiących kompletny zbiór praw i obowiązków, należy uwzględnić wszelkie odnośne praktyki oraz standardy europejskie i międzynarodowe.
Artykuł 22
Przepisy końcowe
1. Niniejszy kodeks postępowania stanowi część przepisów wykonawczych do regulaminu Trybunału, do których jest załączony.
2. Uchyla on i zastępuje Kodeks postępowania członków Trybunału z dnia 8 lutego 2012 r. oraz decyzję nr 14-2015 ustanawiającą Komitet ds. Etyki, którego powołanie przewidziano w Kodeksie postępowania członków Trybunału.
3. Kodeks wchodzi w życie ze skutkiem natychmiastowym.
4. Przepisy art. 14 ust. 8 zmienionego kodeksu postępowania nie mają zastosowania do członków pełniących urząd w momencie przyjmowania niniejszego kodeksu.
5. O przyjęciu niniejszego kodeksu postępowania powiadamia się byłych członków, jest on przekazywany do wiadomości Parlamentu Europejskiego i Rady oraz publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 grudnia 2020 r.
W imieniu Trybunału Obrachunkowego
Klaus-Heiner LEHNE
Prezes
(1) Osoby pozostające w konkubinacie, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 2 lit. c) załącznika VII do regulaminu pracowniczego.
(2) Tamże.
(3) Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
DEKLARACJA O BRAKU KONFLIKTU INTERESÓW
(na podstawie art. 14)
Pełne imię i nazwisko:
|
I. |
Interesy finansowe, aktywa i zobowiązania (art. 14 ust. 4 i 5 kodeksu postępowania) Proszę zadeklarować wszelkie kwestie, które mogłyby prowadzić do wystąpienia konfliktu interesów podczas wykonywania Państwa obowiązków lub mogłyby być obiektywnie postrzegane jako takie. W odniesieniu do poszczególnych interesów finansowych proszę określić:
|
|
II. |
Interesy finansowe współmałżonków, partnerów oraz małoletnich dzieci, które mogą być obiektywnie postrzegane jako prowadzące do wystąpienia konfliktu interesów (art. 14 ust. 7 kodeksu postępowania) Proszę podać imię i nazwisko współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci, których dotyczy ten punkt, oraz te same informacje, które są wymagane w pkt I. |
|
III. |
Nieruchomości (art. 14 ust. 6 kodeksu postępowania) Proszę zadeklarować wszelkie nieruchomości posiadane bezpośrednio lub poprzez agencję nieruchomości, a także określić ich przybliżone położenie i charakter (1). Podanie wartości nieruchomości nie jest wymagane. |
|
IV. |
Wcześniejsza działalność (art. 14 ust. 8 kodeksu postępowania) (2) Proszę określić charakter zajmowanych stanowisk, nazwę podmiotu i cel/zakres działalności. |
|
V. |
Bieżąca działalność zewnętrzna (art. 14 ust. 10 kodeksu postępowania) (3) (4) Proszę podać poszczególne działania oraz opisać ich charakter i cel. |
|
VI. |
Działalność zawodowa współmałżonka lub partnera (art. 14 ust. 9 kodeksu postępowania) |
|
VII. |
Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia oraz istotne dodatkowe informacje (art. 14 ust. 11 kodeksu postępowania) |
Niniejszym potwierdzam prawdziwość podanych informacji.
Data:
Podpis:
Niniejsza deklaracja zostanie podana do wiadomości publicznej zgodnie z art. 14 ust. 14 kodeksu.
(1) Zgodnie z art. 14 ust. 6 nie trzeba deklarować „nieruchomości mieszkalnych przeznaczonych do wyłącznego użytku właściciela i członków jego rodziny”.
(2) Deklarację na podstawie powyższego przepisu składają nowi członkowie w momencie obejmowania urzędu po raz pierwszy. W przypadku składania uaktualnionej deklaracji niniejszy punkt należy skopiować bez wprowadzania zmian. Członkowie, którzy rozpoczynają kolejną (drugą lub trzecią) sześcioletnią kadencję bezpośrednio po poprzedniej, są zwolnieni z obowiązku wypełnienia niniejszego punktu deklaracji.
(3) W niniejszym punkcie nie należy deklarować działań zewnętrznych wymienionych w art. 12 ust. 3 lit. a) i b), które są zgłaszane na podstawie art. 16 ust. 4.
(4) Jednakże zaraz po rozpoczęciu pierwszej kadencji, w przypadku gdy niektóre działania zewnętrzne są nadal rozpatrywane w następstwie złożenia deklaracji na podstawie art. 16, proszę wymienić wszystkie te działania oraz opatrzyć je przypisem o treści „Niniejsze działanie zewnętrzne jest obecnie badane przez Komitet ds. Etyki Trybunału”. Po zakończeniu procedury, o której mowa w art. 16 ust. 3, proszę złożyć uaktualnioną deklarację o braku konfliktu interesów, w której przedstawiony zostanie wynik tej procedury.
ZAŁĄCZNIK II
DEKLARACJA DOTYCZĄCA DZIAŁALNOŚCI ZEWNĘTRZNEJ
(na podstawie art. 12 i 16)
Pełne imię i nazwisko:
Działalność zewnętrzna:
Opis:
Proszę jak najdokładniej opisać działalność oraz załączyć wszelkie odpowiednie dokumenty.
Informacje:
Proszę podać informacje pozwalające ocenić, czy działalność:
|
a) |
podważa bezstronność Trybunału; |
|
b) |
prowadzi do powstania konfliktu interesów; |
|
c) |
wymaga poświęcenia nadmiernej ilości czasu (zarówno oddzielnie, jak i po uwzględnieniu wszystkich podejmowanych działań zewnętrznych); |
|
d) |
zapewnia korzyści finansowe. |
Planowany okres prowadzenia działalności zewnętrznej:
Proszę wymienić wszelkie koszty podróży lub utrzymania pokrywane przez strony trzecie:
Niniejszym potwierdzam prawdziwość podanych informacji.
Data:
Podpis:
ZAŁĄCZNIK III
DEKLARACJA DOTYCZĄCA DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
(na podstawie art. 17 (1))
Pełne imię i nazwisko:
Planowana działalność zawodowa:
Opis:
Proszę jak najbardziej szczegółowo i dokładnie opisać działalność zawodową oraz załączyć wszelkie odpowiednie dokumenty.
Informacje:
Proszę podać informacje pozwalające ocenić, czy działalność zawodowa:
|
a) |
podważa bezstronność Trybunału; |
|
b) |
prowadzi do powstania konfliktu interesów. |
Planowany termin podjęcia działalności zawodowej:
Niniejszym potwierdzam prawdziwość podanych informacji.
Data:
Podpis:
(1) Nie ma obowiązku deklarowania działań objętych wyjątkiem przewidzianym w art. 17 ust. 2) lit. a), b) lub c).