(1)

Jednolita konwencja ONZ o środkach odurzających z 1961 r. zmieniona protokołem z 1972 r. (zwana dalej „konwencją o środkach odurzających”) weszła w życie w dniu 8 sierpnia 1975 r.

(2)

Zgodnie z art. 3 konwencji o środkach odurzających Komisja ds. Środków Odurzających (CND – ang. the Commission on Narcotic Drugs) może podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji. Może ona dokonać zmian w wykazach jedynie zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), ale może także zdecydować o odstąpieniu od dokonania zmian zalecanych przez WHO.

(3)

Konwencja ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. (zwana dalej „konwencją o substancjach psychotropowych”) weszła w życie w dniu 16 sierpnia 1976 r.

(4)

Zgodnie z art. 2 konwencji o substancjach psychotropowych CND może, na podstawie zalecenia WHO, podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji lub o ich usunięciu. CND ma dużą swobodę decyzyjną w zakresie uwzględniania czynników gospodarczych, społecznych, prawnych, administracyjnych i innych, nie może jednak postępować w sposób arbitralny.

(5)

Zmiany w wykazach załączonych do konwencji o środkach odurzających oraz konwencji o substancjach psychotropowych mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w dziedzinie polityki antynarkotykowej. Do substancji wymienionych w wykazach załączonych do tych konwencji ma zastosowanie decyzja ramowa Rady 2004/757/WSiSW (1). W związku z tym wszelkie zmiany w wykazach załączonych do tych konwencji są bezpośrednio włączane do wspólnych przepisów Unii.

(6)

Podczas ponownie zwołanej sześćdziesiątej trzeciej sesji, która ma się odbyć w dniach 2-4 grudnia 2020 r. w Wiedniu, CND ma przyjąć decyzje dotyczące konopi indyjskich i ich pochodnych, które są już kontrolowane na podstawie konwencji o środkach odurzających lub konwencji o substancjach psychotropowych.

(7)

Unia nie jest stroną konwencji o środkach odurzających ani konwencji o substancjach psychotropowych. Ma ona status obserwatora w CND, której członkami z prawem do głosowania na ponownie zwołanej sześćdziesiątej trzeciej sesji jest 12 państw członkowskich. W związku z tym konieczne jest, aby Rada upoważniła te państwa członkowskie do wyrażenia stanowiska Unii odnośnie do umieszczenia substancji w wykazach zgodnie z konwencją o środkach odurzających oraz konwencją o substancjach psychotropowych, ponieważ te decyzje dotyczące umieszczania substancji w wykazach międzynarodowych załączonych do tych konwencji wchodzą w zakres kompetencji Unii.

(8)

W dniu 24 stycznia 2019 r. WHO wydała sześć zaleceń sformułowanych w następstwie krytycznego przeglądu na 41. posiedzeniu Komitetu Ekspertów WHO ds. Uzależnień od Środków Odurzających (zwanego dalej „komitetem ekspertów WHO”) dotyczących konopi indyjskich i ich pochodnych. Celem tych zaleceń nie jest zezwolenie na używanie konopi indyjskich i ich pochodnych w celach rekreacyjnych.

(9)

W ocenie komitet ekspertów WHO ziele i żywica konopi indyjskich nie są raczej w stanie wywołać negatywnych skutków podobnych do tych, które wywołują inne substancje wymienione w wykazie IV załączonym do konwencji o środkach odurzających. Przyjmowane doustnie przetwory z konopi indyjskich wykazały ponadto właściwości leczenia bólu i innych dolegliwości zdrowotnych, takich jak padaczka i spastyczność spowodowana stwardnieniem rozsianym.

(10)

WHO uznało, że ziele i żywicę konopi indyjskich należy umieścić w wykazie na poziomie kontroli, który umożliwi zapobieganie szkodliwemu wpływowi konopi indyjskich na zdrowie, a jednocześnie nie będzie stanowił bariery w dostępie do przetworów na bazie konopi indyjskich ani bariery w badaniach i rozwoju tych przetworów do celów medycznych. W związku z tym WHO stwierdziła, że umieszczenie ziela i żywicy konopi indyjskich w wykazie IV konwencji o środkach odurzających nie jest zgodne z kryteriami umieszczania substancji uzależniających w tym wykazie.

(11)

Powyższe zalecenie nie wiąże się z żadną zmianą poziomu kontroli międzynarodowej ziela i żywicy konopi indyjskich. W zaleceniu należycie uwzględniono rozwój badań naukowych w tym obszarze, jaki dokonał się od czasu umieszczenia ziela i żywicy konopi indyjskich w konwencji o środkach odurzających po raz pierwszy. Skreślenie ziela i żywicy konopi indyjskich z wykazu IV załączonego do konwencji o środkach odurzających mogłoby być korzystne dla rozwoju zbiorowej wiedzy zarówno na temat właściwości terapeutycznych konopi indyjskich, jak i związanego z nimi szkodliwego wpływu konopi indyjskich na zdrowie.

(12)

Unia powinna zatem opowiedzieć się za skreśleniem ziela i żywicy konopi indyjskich z wykazu IV załączonego do konwencji o środkach odurzających.

(13)

W ocenie komitet ekspertów WHO delta-9-tetrahydrokannabinol i jego aktywny stereoizomer – dronabinol, szczególnie ich postaci o wysokiej czystości uzyskane w sposób nielegalny, mogą wywołać negatywne skutki, prowadzić do uzależnienia i ich nadużywania w stopniu co najmniej równie wysokim jak konopie indyjskie, które są umieszczone w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających. Substancję mogącą powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki w sposób podobny do substancji już ujętej w wykazie załączonym do konwencji o środkach odurzających zwykle umieszcza się w wykazie w ten sam sposób jak tę substancję. Delta-9-tetrahydrokannabinol może powodować nadużywanie w sposób podobny do konopi indyjskich i ma podobne negatywne skutki, dlatego spełnia kryteria umieszczenia go w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.

(14)

Zdaniem WHO umieszczenie delta-9-tetrahydrokannabinolu w tej samej konwencji i w tym samym wykazie co konopie indyjskie, tj. w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających, znacznie ułatwiłoby wdrażanie w państwach członkowskich środków kontroli przewidzianych w konwencji o środkach odurzających i konwencji o substancjach psychotropowych. W związku z tym WHO zaleciła umieszczenie delta-9-tetrahydrokannabinolu i jego aktywnego stereoizomera – dronabinolu w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających i – o ile zalecenie to zostanie przyjęte – skreślenie ich z wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

(15)

Powyższe zalecenie nie wiąże się z żadną zmianą poziomu kontroli międzynarodowej delta-9-tetrahydrokannabinolu i jego aktywnego stereoizomera – dronabinolu. Może ono również ułatwić wdrażanie środków kontroli w państwach członkowskich.

(16)

W związku z tym Unia powinna opowiedzieć się za dodaniem delta-9-tetrahydrokannabinolu i jego aktywnego stereoizomera – dronabinolu do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających i – o ile zalecenie to zostanie przyjęte – za skreśleniem ich z wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

(17)

W ocenie komitet ekspertów WHO tetrahydrokannabinol (izomery delta-9-tetrahydrokannabinolu), który został umieszczony w wykazie I załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych, nie powoduje nadużywania ani nie wywołuje negatywnych skutków w sposób podobny do delta-9-tetrahydrokannabinolu, lecz – ze względu na fakt, że wszystkie sześć izomerów ma podobny skład chemiczny co delta-9-tetrahydrokannabinol – bardzo trudno jest odróżnić jeden z tych sześciu izomerów od delta-9-tetrahydrokannabinolu przy zastosowaniu standardowych metod analizy chemicznej. Ponadto umieszczenie tych sześciu izomerów w ramach tej samej konwencji i w tym samym wykazie co delta-9-tetrahydrokannabinol, tj. w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających, ułatwiłoby prowadzenie międzynarodowej kontroli delta-9-tetrahydrokannabinolu i byłoby wsparciem dla państw członkowskich we wdrażaniu środków kontroli na poziomie krajowym. W związku z tym WHO zaleciła dodanie tetrahydrokannabinolu (izomery delta-9-tetrahydrokannabinolu) do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających pod warunkiem przyjęcia przez CND zalecenia, aby dodać dronabinol i jego stereoizomery (delta-9-tetrahydrokannabinol) do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających i – o ile zalecenie to zostanie przyjęte – aby skreślić dronabinol i jego stereoizomery z wykazu I załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

(18)

Powyższe zalecenie nie wiąże się z żadną zmianą poziomu kontroli międzynarodowej tetrahydrokannabinolu (izomerów delta-9-tetrahydrokannabinolu). Jest to zgodne z zasadami lepszego stanowienia prawa i mogłoby ułatwić wdrażanie środków kontroli w państwach członkowskich.

(19)

Unia powinna zatem opowiedzieć się za dodaniem tetrahydrokannabinolu (izomerów delta-9-tetrahydrokannabinolu) do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających pod warunkiem przyjęcia przez CND zalecenia o dodaniu dronabinolu i jego stereoizomerów (delta-9-tetrahydrokannabinol) do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających i – o ile zalecenie to zostanie przyjęte – za skreśleniem dronabinolu i jego stereoizomerów z wykazu I załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

(20)

W celu zapewnienia spójności umieszczenia w wykazie delta-9-tetrahydrokannabinolu i jego aktywnego stereoizomeru – dronabinolu, a także tetrahydrokanabinolu (izomerów delta-9-tetrahydrokannabinolu) oraz w celu uniknięcia ryzyka, że którakolwiek z tych substancji zostanie umieszczona w wykazie zgodnie z zarówno konwencją o środkach odurzających, jak i konwencją o substancjach psychotropowych, państwa członkowskie, które są członkami CND, powinny mieć możliwość wyrażenia stanowiska Unii dotyczącego umieszczenia tych substancji w wykazie podczas wspólnego głosowania.

(21)

W ocenie komitet ekspertów WHO różnorodność właściwości psychoaktywnych wyciągów i nalewek z konopi indyjskich, zgodnie z konwencją o środkach odurzających, wynika zasadniczo z różnych stężeń delta-9-tetrahydrokannabinolu w tych wyciągach i nalewkach. Niektóre wyciągi i nalewki z konopi indyjskich niemające właściwości psychoaktywnych i zawierające głównie kannabidiol mają obiecujące zastosowania terapeutyczne. Fakt, iż rozmaite przetwory o różnym stężeniu delta-9-tetrahydrokannabinolu są kontrolowane w ramach tego samego wpisu „Wyciągi i nalewki z konopi indyjskich” i zostały umieszczone w tym samym wykazie, stanowi problem dla odpowiedzialnych organów, które wdrażają środki kontroli w poszczególnych państwach. Co więcej definicja przetworów na podstawie konwencji o środkach odurzających może obejmować wszystkie produkty, które są wyciągami i nalewkami z konopi indyjskich, traktując je jako przetwory z konopi indyjskich, a także – jeśli zalecenia komitetu ekspertów WHO, aby umieścić dronabinol w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających, zostanie zrealizowane – jako „przetwory” dronabinolu i jego stereoizomery. W związku z tym WHO zaleciła skreślenie wyciągów i nalewek z konopi indyjskich z wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających.

(22)

Z informacji przedstawionych przez WHO po wydaniu tego zalecenia oraz z analizy wpływu tego zalecenia sporządzonej przez Międzynarodowy Organ Kontroli Środków Odurzających (INCB) wynika, że zalecenie to nie pociąga za sobą żadnych zmian w międzynarodowym poziomie kontroli wyciągów i nalewek z konopi indyjskich i że nie należy oczekiwać, by miało ono wpływ na obowiązki państw członkowskich w zakresie kontroli lub sprawozdawczości. Ponadto skreślenie wyciągów i nalewek z konopi indyjskich z wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających zapewniłoby większą pewność kontroli produktów pochodnych bez używania rozpuszczalnika, a z zastosowaniem ciepła i ciśnienia.

(23)

Stanowisko Unii powinno zatem polegać na zagłosowaniu za zaleceniem skreślenia wyciągów i nalewek z konopi indyjskich z wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających.

(24)

W ocenie komitet ekspertów WHO kannabidiol występuje w zielu i żywicy konopi indyjskich, lecz nie ma właściwości psychoaktywnych i nie prowadzi do jego nadużywania ani do uzależnienia od niego. Nie wywołuje również istotnych negatywnych skutków. Wykazano ponadto, że kannabidiol jest skuteczny w leczeniu niektórych lekoopornych i występujących od lat dziecięcych zaburzeń u chorych z padaczką.

(25)

WHO zwróciła uwagę, że leki niepowodujące skutków psychoaktywnych, które są produkowane jako przetwory ziela konopi indyjskich, będą zawierać śladowe ilości delta-9-tetrahydrokannabinolu, i przyznała, że w przypadku niektórych państw członkowskich analiza chemiczna delta-9-tetrahydrokannabinolu z dokładnością na poziomie 0,15 % może okazać się trudna. W związku z tym WHO zaleciła dodanie do wpisu dotyczącego konopi indyjskich i żywicy konopi indyjskich w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających przypisu w brzmieniu: „Przetwory zawierające głównie kannabidiol i nie więcej niż 0,2 % delta-9-tetrahydrokannabinolu nie są objęte międzynarodową kontrolą”.

(26)

Wykonanie tego zalecenia spowodowałoby jednak obniżenie obecnego poziomu kontroli tych przetworów. Ponadto ustalenie limitu na poziomie 0,2 procent delta-9-tetrahydrokannabinolu nie jest w wystarczającym stopniu poparte dowodami naukowymi, a brzmienie tego zalecenia nie wyklucza ewentualnych rozbieżnych interpretacji dotyczących sposobu obliczania limitu na poziomie 0,2 procent delta-9-tetrahydrokannabinolu, a techniczne wdrożenie tego zalecenia będzie trudne ze względu na możliwości techniczne i administracyjne. Traktowanie kannabidiolu w sposób odmienny od pozostałych kannabinoidów nie jest zgodne z obecną strukturą wykazów załączonych do konwencji o środkach odurzających i konwencji o substancjach psychotropowych. Zalecenie to – w brzmieniu, w jakim zostało sporządzone – nie zapewnia niezbędnej pewności prawa.

(27)

Stanowisko Unii powinno zatem polegać na zagłosowaniu przeciwko zaleceniu dodania przypisu dotyczącego „przetworów zawierających głównie kannabidiol i nie więcej niż 0,2 procent delta-9-tetrahydrokannabinolu” do wpisu dotyczącego ziela i żywicy konopi indyjskich w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.

(28)

Unia z zadowoleniem przyjęłaby jednak dalsze konsultacje z wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami dotyczące zalecenia w sprawie odpowiedniego poziomu międzynarodowej kontroli przetworów z konopi indyjskich o niskiej zawartości delta-9-tetrahydrokannabinolu, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony zdrowia publicznego i dobrobytu, z uwzględnieniem istniejącej struktury międzynarodowego systemu kontroli konopi indyjskich oraz możliwości technicznych i administracyjnych niezbędnych do wdrożenia takiego zalecenia.

(29)

W ocenie komitet ekspertów WHO leki zawierające delta-9-tetrahydrokannabinol nie wiążą się z problemami nadużywania i uzależnienia i nie są wykorzystywane w celach innych niż medyczne. WHO stwierdziła ponadto, że skład tych przetworów jest taki, że nie istnieje możliwość ich nadużywania i nie ma wystarczających dowodów na ich faktyczne nadużywanie lub na negatywne skutki ich stosowania, które uzasadniałyby obecny poziom kontroli związany z wykazem I załączonym do konwencji o środkach odurzających lub poziom kontroli związany z wykazem II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych. WHO zaleciła w związku z tym dodanie do wykazu III załączonego do konwencji o środkach odurzających przetworów wytworzonych w procesie syntezy chemicznej lub jako przetwory konopi indyjskich, które stanowią jedno- lub wieloskładnikowe preparaty farmaceutyczne i powstają w taki sposób, że delta-9-tetrahydrokannabinolu (dronabinolu) nie można wyekstrahować za pomocą powszechnie dostępnych środków ani w ilościach mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego.

(30)

Brzmienie tego zalecenia dotyczącego przetworów farmaceutycznych nie opiera się jednak na żadnym terminie zdefiniowanym w konwencji o środkach odurzających. Ponadto zalecenie to mogłoby wiązać się z dodatkowym obciążeniem regulacyjnym dla państw członkowskich, które musiałyby zdefiniować pojęcia użyte w tym zaleceniu w celu zapewnienia jego jednolitego stosowania i musiałyby upewnić się, czy warunek polegający na niemożliwości wyekstrahowania za pomocą powszechnie dostępnych środków jest spełniony w odniesieniu do każdego produktu.

(31)

Stanowisko Unii powinno zatem polegać na zagłosowaniu przeciwko zaleceniu dodania do wykazu III załączonego do konwencji o środkach odurzających przetworów wytworzonych w procesie syntezy chemicznej lub jako przetwory konopi indyjskich, które stanowią jedno- lub wieloskładnikowe preparaty farmaceutyczne i powstają w taki sposób, że delta-9-tetrahydrokannabinolu (dronabinolu) nie można wyekstrahować za pomocą powszechnie dostępnych środków ani w ilościach mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego”.

(32)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach CND w odniesieniu do zmian dotyczących umieszczenia w wykazie konopi indyjskich i ich pochodnych, ponieważ decyzje dotyczące umieszczania w wykazach wyżej wymienionych konopi indyjskich i ich pochodnych będą miały bezpośredni wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie decyzji ramowej 2004/757/WSiSW.

(33)

Stanowisko Unii ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie będące członkami CND, działające wspólnie w interesie Unii.

(34)

Dania jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW, zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(35)

Irlandia jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW, zatem uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji,

(1)

Na podstawie wniosku przedłożonego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przez Komisję w dniu 12 września 2018 r. przewiduje się utworzenie Europejskiego Centrum Kompetencji w dziedzinie Cyberbezpieczeństwa w Przemyśle, Technologii i Badaniach Naukowych (zwanego dalej „Centrum Kompetencji”).

(2)

Należy ustalić lokalizację siedziby Centrum Kompetencji,

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania odpowiednich decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (zwanego dalej „dowódcą sił UE”).

(2)

W dniu 30 kwietnia 2019 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2019/783 (2) dotyczącą mianowania generała brygady Reinharda TRISCHAKA dowódcą sił UE.

(3)

Dowódca operacji UE zalecił mianowanie generała dywizji Alexandra PLATZERA nowym dowódcą sił UE jako następcy generała brygady Reinharda TRISCHAKA od dnia 15 stycznia 2021 r.

(4)

Komitet Wojskowy UE wyraził zgodę na zalecenie dowódcy operacji UE w dniu 23 października 2020 r.

(5)

Należy w związku z tym uchylić decyzję (WPZiB) 2019/783.

(6)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne.

(7)

W dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin Plus” i ich wykonanie będą miały zastosowanie tylko do tych państw członkowskich Unii, które są również członkami NATO albo stronami programu „Partnerstwo dla Pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

(1)

Na podstawie art. 5 ust. 1 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM Mali, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców sił misji UE.

(2)

W dniu 16 kwietnia 2020 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2020/603 (2) w sprawie mianowania generała brygady Františka RIDZÁKA dowódcą sił misji UE dla EUTM Mali.

(3)

W dniu 25 września 2020 r. Hiszpania zaproponowała mianowanie generała brygady Fernanda Luisa GRACII HERREIZA dowódcą sił misji UE dla EUTM Mali po zakończeniu kadencji generała brygady Františka RIDZÁKA, od dnia 12 stycznia 2021 r.

(4)

W dniu 23 listopada 2020 r. Komitet Wojskowy UE poparł tę propozycję.

(5)

Należy podjąć decyzję w sprawie mianowania generała brygady Fernanda Luisa GRACII HERREIZA dowódcą sił misji UE dla EUTM Mali od dnia 12 stycznia 2021 r.

(6)

Należy uchylić decyzję (WPZiB) 2020/603.

(7)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

(1)

W dniu 6 maja 2020 r. fińska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Chemikaliów („właściwy organ”) przyjęła zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 528/2012 decyzję zezwalającą na udostępnianie na rynku i stosowanie przez profesjonalnych użytkowników produktu biobójczego Biobor JF do usuwania drobnoustrojów ze zbiorników paliwa i układów paliwowych statków powietrznych („działanie”) do dnia 2 listopada 2020 r. Właściwy organ poinformował Komisję i właściwe organy innych państw członkowskich o podjętym działaniu i jego uzasadnieniu, zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia.

(2)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez właściwy organ działanie było konieczne w celu ochrony zdrowia publicznego. Zanieczyszczenie mikrobiologiczne zbiorników paliwa i układów paliwowych statku powietrznego może prowadzić do nieprawidłowego działania silnika statku powietrznego i zagrażać jego zdatności do lotu, zagrażając w ten sposób bezpieczeństwu pasażerów i załogi. Pandemia COVID-19 i wynikające z niej ograniczenia lotów doprowadziły do tymczasowego parkowania wielu samolotów. Unieruchomienie statku powietrznego jest czynnikiem pogarszającym zanieczyszczenia mikrobiologiczne.

(3)

Biobor JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis (4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8), substancje czynne do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 jako środki do konserwacji produktów podczas przechowywania, jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponieważ te substancje czynne nie są objęte programem prac ustanowionym w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 (2), polegających na systematycznej ocenie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012, muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzone przed wydaniem pozwolenia na produkty biobójcze zawierające te substancje na poziomie krajowym lub unijnym.

(4)

W dniu 4 września 2020 r. Komisja otrzymała od właściwego organu uzasadniony wniosek o przedłużenie działań zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 528/2012. W związku z obawami, że po wygaśnięciu tymczasowego pozwolenia bezpieczeństwo transportu lotniczego może nadal być zagrożone zanieczyszczeniem mikrobiologicznym zbiorników paliwa i układów paliwowych statków powietrznych oraz z argumentem, że Biobor JF jest niezbędny do zwalczania tego zanieczyszczenia mikrobiologicznego złożono uzasadniony wniosek.

(5)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez właściwy organ jedyny alternatywny produkt biobójczy zalecany przez producentów samolotów i silników do usuwania zanieczyszczenia mikrobiologicznego wycofano z obrotu w marcu 2020 r. ze względu na stwierdzenie poważnych nieprawidłowości w działaniu silników po zastosowaniu tego produktu.

(6)

Jak wskazał właściwy organ, nie zawsze jest możliwe mechaniczne usuwanie zanieczyszczenia mikrobiologicznego z samolotowych zbiorników paliwa i układów paliwowych, a uzgodnione procedury lotnicze wymagają zastosowania produktu biobójczego nawet wtedy, gdy możliwe jest mechaniczne czyszczenie. Ponadto czyszczenie mechaniczne naraziłoby pracowników na toksyczne gazy, należy więc go unikać.

(7)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez właściwy organ, producent Biobor JF podjął kroki, aby uzyskać zwykłe pozwolenie na produkt, a wniosek o zatwierdzenie zawartych w nim substancji czynnych ma zostać złożony na początku 2021 r. Zatwierdzenie substancji czynnych, a następnie wydanie pozwolenia na produkt biobójczy stanowiłoby trwałe rozwiązanie na przyszłość, ale na zakończenie odnośnych procedur potrzeba dużo czasu.

(8)

Ponieważ brak zwalczania zanieczyszczenia mikrobiologicznego samolotowych zbiorników paliwa i układów paliwowych może zagrażać bezpieczeństwu transportu lotniczego, a zagrożenia tego nie można uniknąć poprzez zastosowanie innych produktów biobójczych lub innych środków, należy zezwolić właściwemu organowi na przedłużenie działania na okres nieprzekraczający 550 dni, począwszy od następnego dnia po upływie pierwotnego okresu 180 dni, na który wydano pozwolenie decyzją właściwego organu z dnia 6 maja 2020 r.

(9)

Zważywszy, że termin podejmowania działania upłynął z dniem 3 listopada 2020 r., niniejsza decyzja powinna mieć moc wsteczną.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,