(1)

Niniejsze rozporządzenie ma na celu ustanowienie kryteriów kwalifikowalności i wyboru oraz procedury wyznaczania Rejestru odpowiedzialnego za organizację Domeny Najwyższego Poziomu .eu, administrowanie i zarządzania nią.

(2)

Rejestr powinien być wybierany na podstawie otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej procedury wyboru umożliwiającej sprawiedliwy i konkurencyjny proces wyboru. W tym celu i w celu dotarcia do jak największej liczby odpowiednich kandydatów zaproszenie do udziału w procedurze wyboru powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(3)

Komisja powinna zorganizować procedurę wyboru w dwóch etapach, aby zapewnić przejrzystość procesu i efektywne wykorzystanie zasobów.

(4)

W pierwszym etapie procedury Komisja powinna zweryfikować kwalifikowalność wnioskodawców, aby upewnić się, że spełniają oni minimalne wymogi dotyczące cech Rejestru określone w rozporządzeniu (UE) 2019/517.

(5)

W drugim etapie procedury Komisja powinna ustalić ranking kwalifikujących się wnioskodawców na podstawie kryteriów, które zapewniają zgodność organizacji Domeny Najwyższego Poziomu .eu, administrowania i zarządzania nią z celami w zakresie wspierania jednolitego rynku cyfrowego, budowania internetowej tożsamości europejskiej i zachęcania do prowadzenia transgranicznej działalności online. Aby zapewnić osiągnięcie tych celów, Komisja powinna przypisać odpowiednie wagi w procedurze wyboru jakości usług, przydzielonym zasobom ludzkim i technicznym oraz sytuacji finansowej wnioskodawców.

(6)

Aby zapewnić odpowiedni i terminowy nadzór nad podstawowymi funkcjami Rejestru, infrastruktura niezbędna do wykonywania takich funkcji powinna znajdować się w Unii. Infrastruktura ta powinna obejmować, między innymi, konieczne oprogramowanie, sprzęt i inną infrastrukturę, które są niezbędne do administracji, funkcjonowania i zarządzania Domeną Najwyższego Poziom.eu, takie jak baza danych rejestracyjnych TLD .eu, baza danych akredytowanych rejestratorów TLD .eu, podstawowy serwer autorytatywny dla TLD .eu, powierzanie danych osobie trzeciej w odniesieniu do plików strefy TLD .eu oraz informacji na temat rejestracji nazw domen, system usług kwerendy publicznej oraz strona internetowa zawierająca aktualne informacje dotyczące polityki i rejestracji w odniesieniu do TLD .eu.

(7)

Aby zapewnić odpowiedni poziom zarządzania Domeną Najwyższego Poziomu .eu, w opublikowanym przez Komisję zaproszeniu do udziału w procedurze wyboru należy określić minimalny próg, który muszą osiągnąć wnioskodawcy na podstawie kryteriów wyboru, aby można ich było wyznaczyć jako Rejestr.

(8)

W celu zapewnienia przejrzystości procedury Komisja powinna przedstawić uzasadnienie swoich decyzji, które należy przekazać wnioskodawcom.

(9)

Wnioskodawca o najwyższej pozycji w rankingu opartym na wyniku oceny powinien zostać wyznaczony jako Rejestr. W przypadku gdy umowa z wyznaczonym Rejestrem nie została zawarta, Komisja powinna mieć możliwość wyznaczenia jako Rejestr następnego wnioskodawcy w rankingu.

(10)

Aby umożliwić przeprowadzenie sprawiedliwej i konkurencyjnej procedury wyboru Rejestru, która musi zakończyć się najpóźniej do dnia 12 października 2021 r. wraz z podpisaniem umowy, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Südtiroler Schüttelbrot”/„Schüttelbrot Alto Adige” opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Südtiroler Schüttelbrot”/„Schüttelbrot Alto Adige”,

(1)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 określono najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) chloropiryfosu i chloropiryfosu metylowego.

(2)

Zatwierdzenia substancji czynnych chloropiryfos i chloropiryfos metylowy nie zostały odnowione odpowiednio rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/18 (2) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/17 (3).

(3)

Wszystkie obowiązujące zezwolenia dotyczące środków ochrony roślin zawierających chloropiryfos i chloropiryfos metylowy zostały cofnięte. Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 14 ust. 1 lit. a) należy zatem usunąć obecne NDP tych substancji ustanowione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(4)

Komisja skonsultowała się z laboratoriami referencyjnymi UE odnośnie do potrzeby skorygowania niektórych granic oznaczalności dla tych dwóch substancji. Laboratoria te stwierdziły, że rozwój techniczny pozwala na ustalenie granic oznaczalności na poziomie 0,01 mg/kg dla chloropiryfosu i chloropiryfosu metylowego we wszystkich produktach. Te wartości wzorcowe powinny zostać wymienione w załączniku V zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(5)

W kontekście nieodnowienia zatwierdzenia chloropiryfosu i chloropiryfosu metylowego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) opublikował oświadczenia dotyczące oceny zdrowia ludzi w odniesieniu do tych substancji czynnych (4) (5). W oświadczeniach tych Urząd potwierdził neurotoksyczność rozwojową obu tych substancji czynnych u dzieci i stwierdził, że nie można wykluczyć potencjału genotoksycznego w związku z narażeniem na pozostałości tych dwóch substancji w żywności.

(6)

Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi uwzględniono.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(8)

Należy przewidzieć odpowiednio długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje ikarydynę.

(2)

Ikarydynę oceniono pod kątem stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 19 „Repelenty i atraktanty”, opisanej w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), co odpowiada grupie produktowej 19 opisanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

(3)

Dania została wyznaczona jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy i w dniu 14 stycznia 2011 r. jej właściwy organ oceniający przedłożył Komisji sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami.

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 10 grudnia 2019 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów (4), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

(5)

W myśl art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancje, w przypadku których państwa członkowskie zakończyły ocenę do dnia 1 września 2013 r., powinny być oceniane przy uwzględnieniu warunków określonych w dyrektywie 98/8/WE. Po zasięgnięciu opinii Agencji można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grupy produktowej 19 i zawierające ikarydynę spełniają wymagania ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE, o ile przestrzegane są określone wymogi i warunki związane z ich stosowaniem.

(6)

Należy zatem zatwierdzić ikarydynę do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 19, z zastrzeżeniem spełnienia określonych wymogów i warunków.

(7)

Ponieważ w myśl art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancje, w przypadku których państwa członkowskie zakończyły ocenę do dnia 1 września 2013 r., powinny być zatwierdzane zgodnie z dyrektywą 98/8/WE, okres ważności zatwierdzenia powinien wynosić 10 lat zgodnie z praktyką ustaloną na podstawie tej dyrektywy.

(8)

Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

(1)

Rozporządzenie (UE) 2017/625 ustanawia przepisy dotyczące między innymi przeprowadzania przez właściwe organy państw członkowskich kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych. Uprawnia ono również Komisję do przyjęcia, w drodze aktu wykonawczego, odpowiednich środków tymczasowych niezbędnych do ograniczania ryzyka dla zdrowia ludzi, zwierząt i roślin oraz dobrostanu zwierząt, jeżeli posiada ona dowody na wystąpienie poważnego zakłócenia w systemie kontroli państwa członkowskiego.

(2)

Aby uwzględnić szczególne okoliczności wynikające z trwającego kryzysu związanego z chorobą koronawirusową (COVID-19), rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/466 (2) zezwala państwom członkowskim na stosowanie środków tymczasowych w odniesieniu do kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych.

(3)

Państwa członkowskie poinformowały Komisję, że z uwagi na kryzys związany z COVID-19 niektóre poważne zakłócenia funkcjonowania ich systemów kontroli, trudności w wykonywaniu kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do świadectw urzędowych i poświadczeń urzędowych dotyczących przemieszczeń zwierząt i towarów do Unii i wewnątrz Unii oraz trudności w organizowaniu fizycznych spotkań z podmiotami i ich pracownikami w kontekście kontroli urzędowych będą utrzymywać się po dniu 1 sierpnia 2020 r. Aby zaradzić tym poważnym zakłóceniom i ułatwić planowanie i przeprowadzanie kontroli urzędowych oraz innych czynności urzędowych podczas kryzysu związanego z COVID-19, okres stosowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/466 należy przedłużyć do dnia 1 października 2020 r.

(4)

Państwa członkowskie poinformowały również Komisję, że po dniu 1 sierpnia 2020 r. nie będą utrzymywać się inne zakłócenia związane z dostępnością personelu oraz możliwościami laboratoriów urzędowych w kontekście kontroli urzędowych. Należy zatem skreślić odpowiednie przepisy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/466 zezwalające na zastosowanie środków wyjątkowych w tych obszarach.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/466.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

1)

uchyla się art. 3;

2)

w art. 5 uchyla się lit. a);

3)

w art. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 1 października 2020 r. ”.

(1)

W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 21 lutego 2020 r., Dania wystąpiła z wnioskiem – zgodnie z art. 395 dyrektywy 2006/112/WE – o upoważnienie do wprowadzenia środka szczególnego regulującego prawo do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej (VAT), stanowiącego odstępstwo od art. 75 przywołanej dyrektywy.

(2)

Pismem z dnia 2 kwietnia 2020 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Danię i pismem z dnia 3 kwietnia 2020 r. zawiadomiła Danię, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

(3)

Bez wprowadzenia odstępstwa ustawodawstwo w Danii przewiduje, że jeżeli lekki pojazd ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej trzech ton zostaje zarejestrowany przez organy duńskie jako pojazd przeznaczony wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do odliczenia w całości naliczonego VAT z tytułu jego zakupu i kosztów eksploatacji. Podatnik traci prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu takiego pojazdu, w przypadku gdy pojazd taki jest następnie wykorzystywany do celów prywatnych.

(4)

Aby złagodzić konsekwencje tego systemu, Dania wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia środka szczególnego stanowiącego odstępstwo od art. 75 dyrektywy 2006/112/WE. Odstępstwo zostało przyznane decyzją wykonawczą Rady 2012/447/UE (2), a następnie decyzjami wykonawczymi Rady (UE) 2015/992 (3) i (UE) 2018/485 (4). Decyzja (UE) 2018/485 wygaśnie w dniu 31 grudnia 2020 r.

(5)

Środek ten umożliwiłby podatnikom, którzy zarejestrowali pojazd jako przeznaczony wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jego wykorzystanie do celów prywatnych oraz obliczenie – na podstawie ryczałtowej kwoty dziennej – podstawy opodatkowania czynności uznanej za świadczenie usług zgodnie z art. 75 dyrektywy 2006/112/WE, bez utraty prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu pojazdu.

(6)

Ta uproszczona metoda obliczenia powinna jednak być ograniczona do dwudziestu dni – w roku kalendarzowym – wykorzystania pojazdu do celów prywatnych, zaś kwota ryczałtowa podatku VAT powinna być ustalona na 40 DKK za każdy dzień wykorzystania do takich celów. Wskazana kwota została określona przez rząd duński na podstawie analizy krajowych statystyk.

(7)

Przedmiotowy środek, który powinien być stosowany w odniesieniu do lekkich pojazdów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej trzech ton, ma na celu uproszczenie wypełniania obowiązków dotyczących podatku VAT przez tych podatników, którzy okazjonalnie wykorzystują do celów prywatnych pojazdy zarejestrowane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, tym samym upraszczając procedurę poboru podatku VAT. Podatnik mógłby jednakże w dalszym ciągu wybrać rejestrację lekkiego pojazdu ciężarowego jako wykorzystywanego zarówno do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych. W takim przypadku podatnik traciłby prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu kosztów zakupu pojazdu, ale nie byłby zobowiązany do uiszczania dziennej opłaty w związku z wykorzystywaniem pojazdu do celów prywatnych.

(8)

Wydanie upoważnienia na środek gwarantujący, że podatnik, który okazjonalnie wykorzystuje do celów prywatnych pojazd zarejestrowany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest pozbawiony pełnego prawa do odliczenia VAT z tytułu zakupu pojazdu, jest spójne z ogólnymi przepisami dotyczącymi odliczeń określonymi w dyrektywie 2006/112/WE.

(9)

Upoważnienie powinno być ograniczone w czasie i powinno wygasnąć dnia 31 grudnia 2023 r.

(10)

W przypadku gdy Dania wystąpi z wnioskiem o kolejne przedłużenie obowiązywania środka szczególnego na okres po dniu 31 grudnia 2023 r., powinna ona przedłożyć Komisji sprawozdanie wraz z wnioskiem o przedłużenie do dnia 31 marca 2023 r.

(11)

Uznaje się, że odstępstwo to wpłynie jedynie w nieznacznym stopniu na ogólną kwotę wpływów z podatku VAT pobieranego na etapie ostatecznej konsumpcji i nie będzie mieć negatywnego wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z podatku VAT.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2018/485,