ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy
Unii Europejskiej
L 221
Wydanie polskie
Legislacja
Rocznik 63
10 lipca 2020
|
ISSN 1977-0766 |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221 |
|
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 63 |
|
|
|
Sprostowania |
|
|
|
* |
||
|
|
* |
|
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/1 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/987
z dnia 20 stycznia 2020 r.
w sprawie sprostowania niektórych wersji językowych rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1254/2014 uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiające ramy etykietowania energetycznego i uchylające dyrektywę 2010/30/UE (1), w szczególności jego art. 16,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Angielska, bułgarska, chorwacka, czeska, duńska, estońska, fińska, grecka, hiszpańska, litewska, łotewska, maltańska, niderlandzka, niemiecka, polska, słowacka, słoweńska, szwedzka, węgierska i włoska wersja rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1254/2014 (2) zawierają błędy w art. 1 ust. 2 lit. e) w odniesieniu do systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych, które są wyłączone z zakresu stosowania tego artykułu. Błędy te mają wpływ na treść tego przepisu. |
|
(2) |
Maltańska wersja językowa rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1254/2014 zawiera również błąd w art. 1 ust. 2 lit. f) w odniesieniu do systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych, które są wyłączone z zakresu stosowania tego artykułu. Błąd ten ma wpływ na treść tego przepisu. |
|
(3) |
Szwedzka wersja językowa rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1254/2014 zawiera dodatkowy błąd w załączniku I pkt 9 oraz w załączniku IV lit. o) w odniesieniu do jednego z terminów zdefiniowanych do celów załączników II do IX. Błąd ten ma wpływ na treść tych przepisów. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio sprostować angielską, bułgarską, chorwacką, czeską, duńska, estońską, fińską, grecką, hiszpańską, litewską, łotewską, maltańską, niderlandzką, niemiecką, polską, słowacką, słoweńską, szwedzką, węgierską i włoską wersję językową rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1254/2014. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1254/2014 wprowadza się następujące sprostowania:
|
1) |
w art. 1 ust. 2 wprowadza się następujące sprostowania:
|
|
2) |
(nie dotyczy wersji polskiej); |
|
3) |
(nie dotyczy wersji polskiej). |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 stycznia 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 1.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1254/2014 z dnia 11 lipca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych (Dz.U. L 337 z 25.11.2014, s. 27).
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/3 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/988
z dnia 12 marca 2020 r.
w sprawie sprostowania niektórych wersji językowych rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35 uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (1), w szczególności jej art. 86 ust. 1 lit. a) oraz art. 111 ust. 1 lit. b), c) i f),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Niemiecka wersja językowa rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (2) zawiera błąd w art. 18 ust. 5 akapit pierwszy formuła wprowadzająca, przez który znaczenie przepisu jest odwrotne do zamierzonego. |
|
(2) |
Niemiecka wersja językowa rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35 zawiera błędy w art. 116 ust. 3 lit. d) ppkt (ii) i art. 147 ust. 3 lit. d) ppkt (ii), które zmieniają znaczenie tekstu. |
|
(3) |
Duńska wersja językowa rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 zawiera błędy w art. 209 ust. 3 lit. h) oraz i), przez które znaczenie przepisu jest odwrotne do zamierzonego. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio sprostować duńską i niemiecką wersję językową rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/35. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
(nie dotyczy wersji polskiej)
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 12 z 17.1.2015, s. 1).
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/5 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/989
z dnia 27 kwietnia 2020 r.
zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/124 w odniesieniu do niektórych przepisów w zakresie środków Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) dotyczących ochrony zasobów i jej egzekwowania oraz załączników do nich
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/833 z dnia 20 maja 2019 r. ustanawiające środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku, zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1627 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2115/2005 i (WE) nr 1386/2007 (1), w szczególności jego art. 50 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Unia Europejska jest stroną Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku („konwencja NAFO”) zatwierdzonej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3179/78 (2). |
|
(2) |
W celu włączenia środków NAFO dotyczących ochrony zasobów i jej egzekwowania do prawa Unii Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) 2019/833. |
|
(3) |
Art. 50 rozporządzenia (UE) 2019/833 zawiera wymóg, aby Komisja przyjęła akt delegowany uzupełniający to rozporządzenie o przepisy w zakresie środków NAFO dotyczących ochrony zasobów i jej egzekwowania oraz o załączniki do nich, wymienione w załączniku do wspomnianego rozporządzenia. |
|
(4) |
Ponadto art. 50 rozporządzenia (UE) 2019/833 uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 51 w celu późniejszej zmiany wspomnianego aktu delegowanego. |
|
(5) |
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/124 (3) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2019/833 o szereg środków NAFO dotyczących ochrony zasobów i jej egzekwowania. |
|
(6) |
Na dorocznym posiedzeniu we wrześniu 2019 r. NAFO wprowadziła zmiany w dziewięciu załącznikach do swoich środków ochrony zasobów i jej egzekwowania w odniesieniu do: wykazu gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich (część VI załącznika I.E), formatów zgłaszania i upoważniania statków (załącznik II.C), wykazu gatunków (załącznik I.C), dozwolonych górnych fartuchów włoka/łańcuchów przegubowych włoków krewetkowych (załącznik III.B), formatu sprawozdania z połowów (załącznik II.D), formatu na potrzeby anulowania sprawozdania z połowów (załącznik II.F), znormalizowanego wzoru sprawozdania obserwatora (załącznik II.M), sprawozdania obserwatora (załącznik II.G) oraz sprawozdania z inspekcji (załącznik IV.B). Załączniki te stają się wiążące dla Unii w dniu 3 grudnia 2019 r. |
|
(7) |
Również te zmiany należy włączyć do prawa Unii. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/124, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/124 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 141 z 28.5.2019, s. 1.
(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3179/78 z dnia 28 grudnia 1978 r. dotyczące zawarcia przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku (Dz.U. L 378 z 30.12.1978, s. 1).
(3) Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2020/124 z dnia 15 października 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/833 z dnia 20 maja 2019 r. ustanawiające środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku, zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1627 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2115/2005 i (WE) nr 1386/2007 (Dz.U. L 34 I z 6.2.2020, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
W załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/124 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
Wykaz gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich
”; |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
2) |
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
Zgłaszanie i upoważnianie statków
”; |
|
3) |
pkt 11 otrzymuje brzmienie:
Wykaz gatunków (4)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
4) |
pkt 12 otrzymuje brzmienie:
Dozwolone górne fartuchy włoka/łańcuchy przegubowe włoków krewetkowych 1) Górny fartuch włoka typu ICNAF Górny fartuch włoka typu ICNAF to prostokątny kawałek tkaniny sieciowej, który należy przymocować do górnej części worka włoka, by zmniejszyć uszkodzenia i im zapobiec, o ile taka tkanina sieciowa spełnia następujące warunki:
2) Wieloczęściowy górny fartuch włoka typu klapowego Wieloczęściowy górny fartuch włoka to kawałki tkaniny sieciowej posiadające we wszystkich swoich częściach oczka, których rozmiar jest nie mniejszy niż rozmiar oczek sieci worka włoka, pod warunkiem że:
3) Włok krewetkowy – Worek wzmacniający worek włoka dla statków prowadzących połowy krewetek w obszarze podlegającym regulacji NAFO Worek wzmacniający oznacza zewnętrzne okrycie tkaniny sieciowej, które można stosować na włoku krewetkowym, aby chronić i wzmocnić worek włoka krewetkowego.
Łańcuchy przegubowe włoków krewetkowych Łańcuchy przegubowe to łańcuchy, liny lub kombinacja łańcuchów i lin, które mocują pertę do liny połowowej lub liny osadkowej w różnych odstępach. Określenia „lina połowowa” i „lina osadkowa” stosuje się zamiennie. Niektóre statki stosują tylko jedną linę; inne wykorzystują zarówno linę połowową, jak i linę osadkową, jak pokazano na rysunku. Długość łańcucha przegubowego jest mierzona od środka łańcucha lub drutu przechodzącego przez pertę (środek perty) do spodu liny połowowej. Poniższy rysunek pokazuje, jak należy mierzyć długość przegubu i łańcucha.
”; |
|
5) |
pkt 31 otrzymuje brzmienie:
Format i protokoły wymiany danych A. Format transmisji danych Każda transmisja danych ma następującą strukturę:
B. Protokoły wymiany danych Zatwierdzone protokoły wymiany danych służące do transmisji elektronicznej sprawozdań i komunikatów między umawiającymi się stronami i Sekretarzem są zgodne z załącznikiem II.B „Przepisy dotyczące poufności”. C. Format elektronicznej wymiany danych dotyczących monitorowania rybołówstwa (Format północnoatlantycki)
D. 1) Struktura sprawozdań i komunikatów określonych w załącznikach II.E i II.F, przesyłanych przez umawiające się strony do Sekretarza W stosownych przypadkach każda umawiająca się strona ponownie przekazuje Sekretarzowi sprawozdania i komunikaty otrzymane od swoich statków zgodnie z art. 28 i 29; z uwzględnieniem następujących zmian:
D. 2) Komunikaty zwrotne. Na wniosek umawiającej się strony Sekretarz wysyła komunikat zwrotny każdorazowo po otrzymaniu sprawozdania lub komunikatu drogą transmisji elektronicznej. A) Format komunikatu zwrotnego:
B) Numery błędów odbioru
E. Rodzaje sprawozdań i komunikatów
”; |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
6) |
pkt 32 otrzymuje brzmienie:
„ANULOWANIE” sprawozdania Specyfikacje dotyczące formatu przy wysyłaniu sprawozdań z ośrodka monitorowania rybołówstwa do NAFO (XNW); zob. również załączniki II.D.A, II.D.B, II.D.C i II.D.D.1
”; |
|
7) |
pkt 35 otrzymuje brzmienie:
Część 1. A – Statek rybacki – Informacje dotyczące rejsu połowowego oraz obserwatora
Część 1.B – Informacje dotyczące narzędzi połowowych
Część 2. Informacje na temat połowu i nakładu połowowego w podziale na zaciąg/stawianie
Część 3. Informacje dotyczące zgodności z przepisami Wpisać obserwacje dotyczące:
Część 4. Zestawienie nakładu połowowego i połowów 4 A. Zestawienie nakładu połowowego
4B. Zestawienie połowu
Część 5. Informacje na temat połowu rekina polarnego w podziale na zaciągi
Część 6. Formularz dotyczący częstotliwości długości
”; |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
8) |
pkt 36 otrzymuje brzmienie:
Sprawozdanie obserwatora
|
|
9) |
pkt 41 otrzymuje brzmienie:
Sprawozdanie z inspekcji ORGANIZACJA RYBOŁÓWSTWA PÓŁNOCNO-ZACHODNIEGO ATLANTYKU _________________________________________________________________________________ (Inspektor powinien używać WIELKICH LITER i CZARNEGO DŁUGOPISU) 1) STATEK INSPEKCYJNY
2) INSPEKTORZY (zaznaczyć, jeśli w trakcie szkolenia)
3) INFORMACJE O STATKU PODDAWANYM INSPEKCJI
4) DATA OSTATNIEJ INSPEKCJI NA MORZU
5) DATA I GODZINA BIEŻĄCEJ INSPEKCJI
6) WERYFIKACJA
7) DOKUMENTOWANIE NAKŁADU POŁOWOWEGO I POŁOWÓW
8) INFORMACJE DOTYCZĄCE OBSERWATORA
9) POMIAR WIELKOŚCI OCZKA SIECI – W MILIMETRACH
10) PODSUMOWANIE POŁOWÓW Z DZIENNIKÓW W ODNIESIENIU DO AKTUALNEGO REJSU POŁOWOWEGO
11) WYNIK INSPEKCJI RYB 11.1. Połowy obserwowane PODCZAS OSTATNIEGO TRAŁOWANIA (jeżeli dotyczy)
11.2. Połowy NA BURCIE
12) WYNIK INSPEKCJI RYB NA BURCIE 12.1. Różnice względem dzienników
12.2. naruszenia
13) UWAGI I OBSERWACJE (w razie potrzeby można dodać więcej stron)
14) PODPIS GŁÓWNEGO INSPEKTORA 15) IMIĘ I NAZWISKO ORAZ PODPIS DRUGIEGO INSPEKTORA LUB ŚWIADKA 16) IMIĘ I NAZWISKO ORAZ PODPIS KAŻDEGO ŚWIADKA ZE STRONY KAPITANA 17) DATY I GODZINY ZAKOŃCZENIA INSPEKCJI ORAZ OPUSZCZENIA STATKU
18) PRZYJĘCIE DO WIADOMOŚCI I ODBIÓR SPRAWOZDANIA PRZEZ KAPITANA (w razie potrzeby można dodać więcej stron)
” |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(1) Obowiązkowe w przypadku wykorzystywania jako jedyny środek identyfikacyjny w innych komunikatach.
(2) Należy wybrać właściwą w danym przypadku opcję.
(3) Pole TA jest fakultatywne w przypadku statków transportowych.
(4) W przypadku złowienia gatunku, który nie figuruje w niniejszym wykazie (załącznik I.C), należy zastosować wykaz kodów gatunków FAO ASFIS. Wykaz ASFIS jest dostępny na stronie internetowej: http://www.fao.org/fishery/collection/asfis/en
(*1) Zgodnie z zaleceniem przyjętym przez STACRES podczas dorocznego posiedzenia w 1970 r. (Czerwona księga ICNAF 1970, część I, strona 67), morszczuki rodzaju Urophycis są oznaczane w sprawozdawczości statystycznej w następujący sposób: a) morszczuk zgłoszony z podobszarów 1, 2 i 3 oraz rejonów 4R, S, T i V jest oznaczany jako widlak bostoński, Urophycis tenuis; b) morszczuk poławiany sznurowymi narzędziami połowowymi lub jakikolwiek morszczuk większy niż 55 cm długości standardowej, bez względu na sposób, w jaki został złowiony, z rejonów 4 W i X, podobszaru 5 oraz obszaru statystycznego 6, jest oznaczany jako widlak bostoński, Urophycis tenuis; c) z zastrzeżeniem wyjątku określonego w lit. b), inne morszczuki rodzaju Urophycis złowione w rejonach 4 W oraz X, na podobszarze 5 oraz obszarze statystycznym 6 są oznaczane jako widlak czerwony, Urophycis chuss.”;
(5) Znaku plus (+) nie trzeba przesyłać; zera znajdujące się na początku można pominąć.
(6) Anulowanie sprawozdania nie powinno być wykorzystywane do anulowania innego anulowania sprawozdania.
(7) Jeśli sprawozdania nie nadano ze statku, godzina będzie pochodziła z ośrodka monitorowania rybołówstwa i będzie taka sama, jak RD, RT.
(*2) W przypadku połowów z wykorzystaniem włoków początek oznacza godzinę zakończenia stawiania narzędzia a koniec – godzinę rozpoczęcia jego wyławiania. W każdym innym przypadku początek oznacza godzinę rozpoczęcia stawiania narzędzia a koniec – godzinę zakończenia jego wyławiania.
(*3) Liczba godzin w postaci ułamka dziesiętnego. W przypadku połowów z wykorzystaniem włoków – czas od zakończenia stawiania narzędzia do rozpoczęcia jego wyławiania. W każdym innym przypadku: czas od rozpoczęcia stawiania narzędzia do zakończenia jego wyławiania.
(*4) W tym wskaźniki wrażliwych ekosystemów morskich.
(*5) Zgodnie z art. 5 ust. 2 CEM.
(*6) W przypadku połowów z wykorzystaniem włoków – czas połowu oznacza czas od zakończenia stawiania narzędzia do rozpoczęcia jego wyławiania. W każdym innym przypadku czas połowu oznacza czas od rozpoczęcia stawiania narzędzia do zakończenia jego wyławiania. Łączny czas trwania zaciągów w odniesieniu do wszystkich zaciągów w podanym rejonie, w podziale na rodzaje narzędzi połowowych i gatunki objęte połowem ukierunkowanym.
(*7) Zgodnie z art. 1 ust. 6 CEM.
(8) Przekazuje się wyłącznie w stosownych przypadkach.
(9) „Tak”, jeżeli obserwator potwierdza, że wpisów w dzienniku połowowym dokonano zgodnie z CEM.
(10) „Tak”, jeżeli obserwator potwierdza, że sprawozdania wymaganie na podstawie art. 13 ust. 11 i 12 oraz art. 28 ust. 6 przekazano zgodnie z CEM.
(11) „Tak”, jeżeli obserwator stwierdzi rozbieżność z CEM.
(12) Obowiązkowe, jeżeli „LB” = „Nie” lub „HA” = „Nie” lub „AF” = „Tak”.
(13) Odrzucony połów ryb niewymiarowych zgłoszony w polu US należy także uwzględnić w ilościach podanych w polu dotyczącym odrzutów (RJ).”;
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/42 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/990
z dnia 28 kwietnia 2020 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia zwierząt i certyfikacji na potrzeby przemieszczania zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 192 ust. 2, art. 197 ust. 3, art. 201 ust. 3, art. 202 ust. 3, art. 205 ust. 2, art. 211 ust. 1, art. 213 ust. 1, art. 216 ust. 4, art. 218 ust. 3, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 3, art. 223 ust. 6 i art. 224 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób, w tym zasady kategoryzacji chorób umieszczonych w wykazie, które stanowią przedmiot zainteresowania na poziomie Unii. Art. 5 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania, dostosowane do poszczególnych chorób, stosuje się do chorób umieszczonych w wykazie wymienionych w tym artykule oraz w załączniku II do tego rozporządzenia. Ponieważ choroby umieszczone w wykazie wymagają różnych rodzajów środków zarządzania, art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewiduje zasady dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania, które uwzględniają potencjalną wagę wpływu tych różnych rodzajów chorób umieszczonych w wykazie na zdrowie publiczne i zdrowie zwierząt, na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko. |
|
(2) |
W szczególności art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/429 odnosi się w ust. 1 lit. a)–e) tego artykułu do różnych rodzajów chorób umieszczonych w wykazie z uwzględnieniem potencjalnych zagrożeń w przypadku tych chorób umieszczonych w wykazie. Ponadto art. 9 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia stanowi, że choroby umieszczone w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c) tego rozporządzenia, również uznaje się za choroby umieszczone w wykazie podlegające przepisom art. 9 ust. 1 lit. d), jeżeli ryzyko stwarzane przez daną chorobę może być skutecznie i proporcjonalnie ograniczone środkami dotyczącymi przemieszczania zwierząt i produktów. Rozróżnienie między poszczególnymi kategoriami chorób umieszczonych w wykazie należy uwzględnić na potrzeby przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wewnątrzunijnego przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych innych niż żywe zwierzęta wodne. |
|
(3) |
W części IV tytuł II rozdziały 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dostosowane do poszczególnych chorób, które mają zastosowanie do chorób kategorii D oraz gatunków umieszczonych w wykazie podatnych na te choroby, a także ustanowiono przepisy dotyczące nowo występujących chorób. W przepisach tych określono również wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania w obrębie terytorium Unii zwierząt wodnych, w tym zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi, a także produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych w celu opanowania rozprzestrzeniania się w Unii chorób umieszczonych w wykazie i nowo występujących chorób oraz zwalczania tych chorób. |
|
(4) |
W części IV tytuł II rozdziały 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. Należy zatem przyjąć takie przepisy uzupełniające, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie nowych ram legislacyjnych dotyczących zwalczania chorób zwierząt i zapobiegania im, które to ramy zostały ustanowione wspomnianym rozporządzeniem. Ponieważ przepisy te są w dużym stopniu wzajemnie powiązane, mając na względzie prostotę i przejrzystość, a także aby ułatwić stosowanie przepisów, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia i niosących ryzyko powielania. |
|
(5) |
W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 (2) choroby umieszczone w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, zaliczono do kategorii A, B, C, D oraz E. Przewidziano w nim także, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, mają zastosowanie do kategorii chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do umieszczonych w wykazie gatunków i grup gatunków, o których mowa w tabeli zawartej w tym rozporządzeniu wykonawczym. W tabeli tej wymieniono między innymi gatunki i grupy gatunków zwierząt wodnych i gatunki wektory chorób zwierząt wodnych. |
|
(6) |
Przepisy i środki zmniejszające ryzyko ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny uzupełniać wymagania w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/429 w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii zwierząt wodnych, w tym zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi, a także produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury, w celu zapewnienia, aby towary te nie stwarzały istotnego ryzyka rozprzestrzeniania się chorób zwierząt wodnych, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/429 i które następnie zdefiniowano w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 jako choroby kategorii D, które w stosownych przypadkach obejmują choroby kategorii A, kategorii B i kategorii C. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 (3) ustanawia przepisy dotyczące obowiązkowych i nieobowiązkowych programów likwidacji konkretnych chorób umieszczonych w wykazie. Jeżeli chodzi o choroby kategorii B i C, niektóre państwa członkowskie objęto programami likwidacji choroby mającymi na celu likwidację chorób umieszczonych w wykazie lub wykazanie, że są posiadają one status obszaru wolnego od chorób umieszczonych w wykazie. Biorąc pod uwagę te programy, należy przewidzieć, by przemieszczanie zwierząt wodnych oraz produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do stosownej choroby kategorii B lub C było możliwe wyłącznie wówczas, gdy takie przemieszczanie nie stanowi zagrożenia dla skutecznej realizacji tych programów likwidacji choroby ani dla statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do tych chorób umieszczonych w wykazie, jeśli status taki został osiągnięty. |
|
(7) |
Ponadto jeżeli chodzi o choroby kategorii C, podmioty prowadzące zakłady, które nie są objęte nieobowiązkowym programem likwidacji choroby, mogą realizować dobrowolny program nadzoru dotyczący konkretnej choroby kategorii C zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/689. Choć takie zakłady nie zostaną uznane za wolne od choroby, będą miały tę przewagę, że będą przyjmowały jedynie zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie podatnych na odpowiednią chorobę kategorii C, co nie zagraża powodzeniu programu nadzoru. |
|
(8) |
W związku z tym w rozporządzeniu należy określić przepisy uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych oraz pozyskanych z nich produktów pochodzenia zwierzęcego, których wymaga się do zapewnienia powodzenia takich programów likwidacji i nadzoru w tych państwach członkowskich, strefach lub kompartmentach, w których są one realizowane, a także w tych państwach członkowskich, strefach i kompartmentach, które osiągnęły status obszaru wolnego od choroby. |
|
(9) |
W art. 192 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono środki zapobiegania chorobom w odniesieniu do transportu zwierząt wodnych i uprawniono Komisję do ustanawiania przepisów uzupełniających w zakresie oczyszczania i dezynfekcji środków transportu zwierząt wodnych, wymiany wody, odprowadzania wody oraz środków bioasekuracji w celu zmniejszenia możliwego ryzyka wynikającego z transportu tych zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić bardziej szczegółowe wymagania w zakresie transportu zwierząt wodnych, w tym statkiem do transportu żywych ryb. |
|
(10) |
Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że przesyłkom zawierającym zwierzęta wodne należące do gatunków umieszczonych w wykazie wprowadzanym na obszar o statusie obszaru wolnego od choroby lub obszar objęty programem likwidacji choroby musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt, z wyjątkiem niektórych bardzo ograniczonych okoliczności. Ponieważ niektóre przesyłki są transportowane w celach handlowych w mieszanych partiach, którym mogłyby towarzyszyć różne świadectwa zdrowia zwierząt, niezwykle istotne jest zapewnienie, aby każda przesyłka była rozładowywana w planowym punkcie przeznaczenia. Etykietowanie przesyłek w taki sposób, aby etykieta wyraźnie łączyła przesyłkę zawierającą zwierzęta wodne z odpowiednim świadectwem zdrowia zwierząt, stanowi niezbędny etap zmniejszający ryzyko prowadzący do identyfikowalności oraz do zapewnienia, aby na te obszary docierały jedynie te przesyłki, które mają zostać wysłane do obszarów wolnych od choroby, posiadające właściwe świadectwa. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące etykietowania takich przesyłek. |
|
(11) |
Art. 197 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że jeżeli zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do chorób kategorii B i C są przeznaczone do państw członkowskich, stref lub kompartmentów wolnych od tych chorób umieszczonych w wykazie lub na obszary podlegające programowi likwidacji takich chorób umieszczonych w wykazie, zwierzęta te muszą pochodzić z obszarów o statusie obszaru wolnego od choroby. W niektórych sytuacjach zagrożenia dla zdrowia zwierząt nie uzasadniają jednak takich ograniczeń. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem przewidywać odstępstwo od takich ograniczeń ustanowionych w art. 197 rozporządzenia (UE) 2016/429, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnych środków zmniejszających ryzyko w celu zapewnienia, aby takie przemieszczanie zwierząt akwakultury nie stanowiło zagrożenia dla statusu zdrowia zwierząt ani realizowanych programów likwidacji choroby. |
|
(12) |
Konieczne jest również ustanowienie przepisów uzupełniających przewidujących odstępstwa w odniesieniu do żywych zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi, jeżeli są one przemieszczane do państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby lub do państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu objętych programem likwidacji choroby i nie pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby. W takich przypadkach te zwierzęta wodne mogą należeć do gatunków wymienionych jako gatunki wektory w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, ale nie miały kontaktu z gatunkami umieszczonymi w wykazie podatnymi na odnośną chorobę umieszczoną w wykazie wymienioną w trzeciej kolumnie tej tabeli i w związku z tym nie są uznawane za wektory. Ponadto przedmiotowe zwierzęta wodne mogą być przeznaczone na ubój oraz do przetworzenia w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób, po uzyskaniu od właściwego organu uprzedniego zezwolenia na opuszczenie obszaru objętego środkami zwalczania chorób dotyczącymi choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby. Rozporządzenie powinno stanowić, że dodatkowe środki zmniejszające ryzyko dotyczące pakowania i etykietowania zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) mają być stosowane do mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi, tym samym zapewniając, aby takie zwierzęta wodne mogły być przemieszczane do obszaru o statusie obszaru wolnego od choroby lub obszaru objętego programem likwidacji choroby, nie powodując ryzyka rozprzestrzenienia się odnośnej choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby. |
|
(13) |
Należy również ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie do odizolowanych zakładów akwakultury. Należy zezwolić na przemieszczanie do zakładów odizolowanych zwierząt akwakultury należących do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, które nie miały kontaktu z podatnymi gatunkami wymienionymi w trzeciej kolumnie tej tabeli, jak również zwierząt akwakultury, które poddano kwarantannie w zakładzie zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/691 (5) lub w innym zakładzie odizolowanym, w tym w zakładzie przeznaczenia. Ponieważ wymiana zwierząt akwakultury między zakładami odizolowanymi podlega mniejszej liczbie wymagań w zakresie przemieszczania niż w przypadku innych rodzajów zakładów akwakultury, istotne jest, aby w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono przepisy szczegółowe i odstępstwa w celu zapewnienia, aby takie przemieszczenia, w których uczestniczą zakłady odizolowane, nie stwarzały ryzyka rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób. |
|
(14) |
Dzikie zwierzęta wodne stanowią istotny zasób, który należy chronić. Zgodnie z powyższym w art. 199 rozporządzenia (UE) 2016/429 zezwolono państwom członkowskim na ustanowienie wymagania, zgodnie z którym do środowiska naturalnego można uwalniać wyłącznie zwierzęta wodne z obszarów wolnych od choroby, nawet jeżeli wody, do których są one uwalniane, nie posiadają statusu obszaru wolnego od choroby. Ponadto w art. 205 ust. 2 tego rozporządzenia uprawniono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających przepisy uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych do celów wędkarstwa sportowego, w tym na przynęty dla ryb. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące procedury, zgodnie z którą umożliwiona zostanie skuteczna realizacja tej możliwości przez państwa członkowskie. Ponieważ rozporządzenie (UE) 2016/429 nie wymaga certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt wodnych na obszary, które nie są wolne od choroby, niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić takie przepisy w celu zapewnienia, aby właściwe organy w obu państwach członkowskich były w stanie śledzić przemieszczanie takich przesyłek. |
|
(15) |
Żywe przynęty dla ryb zarażone chorobą umieszczoną w wykazie lub nowo występującą chorobą zwierząt wodnych stwarzają istotne ryzyko choroby dla dzikich zwierząt wodnych i w związku z tym potencjalnie również dla zwierząt akwakultury. Aby zatem uwzględnić to ryzyko, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć, aby żywe przynęty dla ryb musiały pochodzić wyłącznie z obszaru o statusie obszaru wolnego od choroby, jeżeli mają być wykorzystywane w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie o statusie obszaru wolnego od choroby lub w państwach członkowskich, w których wprowadzono środki, o których mowa w art. 199 rozporządzenia (UE) 2016/429. |
|
(16) |
W art. 208 i 209 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące rodzaju przemieszczania zwierząt wodnych, które muszą posiadać świadectwo. Doświadczenie zdobyte przy stosowaniu przepisów ustanowionych w dyrektywie Rady 2006/88/WE (6) wskazuje jednak, że istnieją pewne bardzo ograniczone i szczególne okoliczności, w których – za zgodą Komisji i odpowiednich państw członkowskich – można zastosować odstępstwo od stosowania przepisów określonych w art. 208 i 209 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do chorób kategorii C. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy określić warunki, zgodnie z którymi nie powinno się wymagać, aby świadectwo zdrowia zwierząt towarzyszyło przesyłkom zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, jeżeli są one przeznaczone do państw członkowskich wolnych od choroby. |
|
(17) |
Podmioty sporządzają deklaracje zgodnie z art. 218 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do przesyłek, które mają być przemieszczane między państwami członkowskimi, ale do których nie ma zastosowania wymaganie, aby towarzyszyło im świadectwo zdrowia zwierząt. Istotne jest ustanowienie przepisów dotyczących informacji, które takie deklaracje powinny zawierać, w celu zapewnienia identyfikowalności przesyłek i wspierania bezpiecznego handlu. Deklaracje posiadają wartość dodaną w odniesieniu do przemieszczania zwierząt akwakultury między zakładami akwakultury, które realizują programy nadzoru choroby lub chorób kategorii C. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem stanowić, że deklaracje zawierają niezbędne informacje potwierdzające, że zakład akwakultury pochodzenia uczestniczy w programie nadzoru i że nie ma podejrzenia ani potwierdzenia występowania w zakładzie akwakultury tej choroby lub tych chorób kategorii C. |
|
(18) |
W celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi certyfikacji zdrowia zwierząt określonymi w art. 216 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 wymaga się, aby przed podpisaniem świadectwa zdrowia zwierząt urzędowy lekarz weterynarii przeprowadził w zakładzie akwakultury pochodzenia kontrole dokumentacji i kontrolę kliniczną oraz w stosownych przypadkach badania kliniczne. Kontrole te mają na celu upewnienie się, że nie istnieją żadne dowody sugerujące, że w zakładzie akwakultury występuje choroba umieszczona w wykazie lub nowo występująca choroba, oraz ułatwienie bezpiecznego handlu. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące tych kontroli. |
|
(19) |
W przypadku niektórych kategorii zwierząt akwakultury, takich jak jaja i mięczaki, objawy kliniczne choroby są mniej oczywiste. W związku z tym wymaganie, że kontrole kliniczne takich kategorii zwierząt akwakultury powinny odbywać się przed każdym przemieszczaniem z zakładu akwakultury, stanowi niewłaściwe wykorzystanie zasobów. Z tego powodu w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od wymogu przeprowadzania kontroli klinicznych jaj i mięczaków za każdym razem, gdy mają one otrzymać świadectwo, o ile przeprowadzone zostaną określone kontrole w odniesieniu do dokumentacji, daty poprzedniej kontroli klinicznej zwierząt akwakultury utrzymywanych w zakładzie akwakultury oraz szczegółowych informacji na temat przemieszczania do zakładu. |
|
(20) |
Doświadczenie nabyte przy stosowaniu dyrektywy 2006/88/WE wskazuje, że w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić również pewne inne odstępstwa od wymagania, aby w okresie 72 godzin przed terminem wysyłki przeprowadzano kontrolę kliniczną. Odstępstwa te mają na celu zapewnienie właściwemu organowi elastyczności przy przeprowadzaniu kontroli klinicznej w okresie 7 dni przed terminem wysyłki w pewnych ograniczonych okolicznościach, w których prawdopodobieństwo pojawienia się choroby lub ryzyko rozprzestrzenienia się choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby szacuje się jako niskie. |
|
(21) |
W art. 219 i 220 rozporządzenia (UE) 2016/429 określono obowiązki podmiotów innych niż przewoźnicy oraz właściwych organów w państwach członkowskich w zakresie powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych między państwami członkowskimi. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące informacji, które podmioty powinny przekazać z wyprzedzeniem właściwemu organowi przed każdym takim przemieszczeniem, jak również informacji, które właściwy organ w państwie członkowskim pochodzenia powinien zgłosić właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia. To powiadamianie z wyprzedzeniem o przemieszczaniu między państwami członkowskimi powinno mieć zastosowanie zarówno do zwierząt akwakultury, jak i do dzikich zwierząt wodnych. |
|
(22) |
W przypadku przemieszczania zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie między zakładem w jednym państwie członkowskim, który uczestniczy w programie nadzoru określonej choroby kategorii C, a zakładem w innym państwie członkowskim, który uczestniczy w programie nadzoru tej samej choroby kategorii C, istotne jest ustanowienie przepisów dotyczących informacji, które należy zgłosić z wyprzedzeniem, w celu zapewnienia, aby zakład przeznaczenia otrzymał zwierzęta akwakultury o właściwym statusie zdrowotnym. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy dotyczące informacji, które podmiot prowadzący zakład pochodzenia powinien zgłosić właściwemu organowi w państwie członkowskim pochodzenia, jak również informacji, które ten właściwy organ powinien zgłosić właściwemu organowi w państwie członkowskim przeznaczenia. |
|
(23) |
Ponieważ powiadamianie o przemieszczaniu między państwami członkowskimi stanowi istotny etap zapewniania identyfikowalności zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury oraz wspierania bezpiecznego handlu, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące wymagań w zakresie powiadamiania z wyprzedzeniem, w tym szczegółowe informacje, które podmioty powinny dostarczyć, jak również procedury nadzwyczajne w przypadku takich powiadomień. W art. 219 ust. 2, art. 220 ust. 2, art. 221 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 oraz w art. 46 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1715 (7) opisano informacje, które mają być przekazywane przez podmioty i właściwe organy w odniesieniu do takich powiadomień i procedur nadzwyczajnych, które właściwy organ ma wprowadzić w przypadku przerw w dostawie prądu lub innych zakłóceń w systemie TRACES. |
|
(24) |
W art. 222 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano przyjęcie przez Komisję aktów delegowanych dotyczących obowiązków podmiotów w zakresie przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych innych niż żywe zwierzęta wodne, w tym środków zmniejszających ryzyko, które należy stosować do takich produktów w miejscu pochodzenia i przeznaczenia. Art. 222 ust. 4 tego rozporządzenia stanowi, że przepisy określone w tym artykule nie mają zastosowania do produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub z dzikich zwierząt wodnych zebranych lub złowionych w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi. W związku z tym przepisy uzupełniające ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie wyłącznie do produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury i powinny określać środki, które należy wprowadzić w przypadku, gdy określone produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie innych niż żywe zwierzęta akwakultury są wprowadzane na obszar o statusie obszaru wolnego od choroby w celu dalszego przetwarzania lub jeśli właściwy organ zezwolił, aby opuściły zakład lub strefę objęte środkami nadzwyczajnymi lub ograniczeniami przemieszczania. Przepisy uzupełniające powinny określać również wymagania w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt i powiadamiania, które powinny mieć zastosowanie do takiego przemieszczania, aby zapewnić identyfikowalność takich produktów. |
|
(25) |
Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do przemieszczania żywych zwierząt wodnych powinny odnosić się do gatunków wymienionych w trzeciej i czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, przy pewnych odstępstwach w odniesieniu do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie. Jednak z uwagi na niższy poziom ryzyka związany z produktami pochodzenia zwierzęcego pochodzącymi od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do przemieszczania takich produktów powinny mieć zastosowanie wyłącznie do gatunków podatnych wymienionych w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i nie powinny mieć zastosowania do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie tej samej tabeli. |
|
(26) |
W określonych okolicznościach wymagane jest, aby produktom pochodzenia zwierzęcego pozyskanym od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury towarzyszyło świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie z art. 223 rozporządzenia (UE) 2016/429. W niniejszym rozporządzeniu należy określić szczegółowe informacje na temat treści takich świadectw zdrowia zwierząt. |
|
(27) |
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
CZĘŚĆ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie uzupełnia przepisy ustanowione w części IV tytuł II rozdziały 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii zwierząt wodnych i produktów pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych.
W szczególności określono w nim przepisy dotyczące:
|
a) |
spoczywających na podmiotach, w tym na przewoźnikach, wymagań dotyczących transportu zwierząt wodnych; |
|
b) |
uzupełniających wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczań zwierząt wodnych przeznaczonych do konkretnych zastosowań lub celów, w tym wymagań w zakresie certyfikacji i powiadamiania; |
|
c) |
produkcji, przetwarzania i dystrybucji produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury. |
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 oraz w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691.
Stosuje się również następujące definicje:
|
(1) |
„pojemnik” oznacza każdą klatkę, pudło, zbiornik lub inną sztywną strukturę stosowaną do transportu zwierząt wodnych lub ich jaj, niestanowiącą środka transportu; |
|
(2) |
„statek do transportu żywych ryb” oznacza statek, który posiada basen lub zbiornik do przechowywania, transportu lub leczenia żywych zwierząt akwakultury w wodzie; |
|
(3) |
„gatunek wektor” oznacza gatunek wymieniony w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, który spełnia warunki uznania za wektor określone w trzeciej kolumnie w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; |
|
(4) |
„przynęta dla ryb” oznacza każde zwierzę wodne wykorzystywane do wabienia lub połowu innego zwierzęcia wodnego; |
|
(5) |
„środki krajowe” oznaczają środki krajowe ograniczające skutki chorób innych niż choroby umieszczone w wykazie, o których mowa w art. 226 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
|
(6) |
„siedlisko” oznacza obszary wodne wyróżniające się cechami geograficznymi, abiotycznymi i biotycznymi, niezależnie od tego, czy są w całości naturalne czy też półnaturalne; |
|
(7) |
„państwo członkowskie, strefa lub kompartment wolne od choroby” oznaczają państwo członkowskie, jego strefę lub kompartment, które zostały uznane za wolne od choroby zgodnie z art. 36 ust. 4 lub art. 37 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
|
(8) |
„program likwidacji choroby” oznacza obowiązkowy program likwidacji choroby ustanowiony zgodnie z art. 31 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 lub nieobowiązkowy program likwidacji choroby ustanowiony zgodnie z art. 31 ust. 2 tego rozporządzenia; |
|
(9) |
„zarejestrowany zakład akwakultury” oznacza zakład, który został zarejestrowany przez właściwy organ zgodnie z art. 173 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
|
(10) |
„zatwierdzony zakład akwakultury” oznacza zakład, który został zatwierdzony przez właściwy organ zgodnie z art. 176 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
|
(11) |
„zatwierdzona grupa zakładów akwakultury” oznacza grupę zakładów akwakultury zatwierdzoną przez właściwy organ zgodnie z art. 177 rozporządzenia (UE) 2016/429. |
CZĘŚĆ II
PRZEMIESZCZANIE ZWIERZĄT WODNYCH
ROZDZIAŁ 1
Ogólne wymagania dotyczące transportu zwierząt wodnych spoczywające na podmiotach
Artykuł 3
Ogólne obowiązki podmiotów w odniesieniu do wymagań w zakresie bioasekuracji transportu zwierząt wodnych
1. Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby zwierzęta wodne:
|
(a) |
były ładowane i transportowane w wodzie, która nie wpływa na ich status zdrowotny; |
|
(b) |
od chwili załadunku do chwili przybycia do miejsca przeznaczenia nie były transportowane w tej samej wodzie lub w tym samym pojemniku co zwierzęta wodne o niższym statusie zdrowotnym. |
2. Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby:
|
(a) |
środki transportu i pojemniki były zaprojektowane i zbudowane w sposób umożliwiający przeprowadzenie skutecznego oczyszczania i dezynfekcji między przesyłkami, co ma na celu niestwarzanie zagrożenia dla statusu zdrowotnego zwierząt wodnych podczas transportu; |
|
(b) |
pojemnik – w przypadku gdy nie jest przedmiotem jednorazowego użytku – lub statek, jak również inne urządzenia transportowe, były czyszczone i dezynfekowane między przesyłkami. |
3. Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby czyszczenie i dezynfekcja wymagane w ust. 2 lit. b) były przeprowadzane zgodnie z protokołem uzgodnionym przez właściwy organ miejsca pochodzenia, który musi zawierać szczegółowe informacje dotyczące miejsca i czasu przeprowadzania oczyszczania i dezynfekcji oraz rodzaju środków dezynfekujących, które należy zastosować.
Artykuł 4
Ogólne obowiązki podmiotów w odniesieniu do wymagań w zakresie wymiany i odprowadzania wody podczas transportu zwierząt wodnych
1. Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby w razie konieczności wymiany wody była ona wymieniana wyłącznie w następujący sposób:
|
a) |
w przypadku transportu drogowego: w punktach wymiany, w których nie wpływa ona na status zdrowotny transportowanych zwierząt wodnych, lub w punktach znajdujących się w miejscu przeznaczenia lub na trasie do tego miejsca; |
|
b) |
w przypadku transportu statkiem do transportu żywych ryb: w odległości co najmniej 10 km od dowolnego zakładu akwakultury, który znajduje się na trasie z miejsca załadunku do miejsca przeznaczenia. |
2. Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby wymiany wody, o których mowa w ust. 1, nie były przeprowadzane na obszarach objętych ograniczeniami przemieszczania ani środkami nadzwyczajnymi.
Artykuł 5
Obowiązki podmiotów w odniesieniu do szczególnych wymagań w zakresie transportu i etykietowania dotyczące środków transportu i pojemników, w których przewożone są zwierzęta wodne
1. Podmioty, w tym przewoźnicy, zajmujące się przesyłkami zawierającymi zwierzęta wodne, którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 208 lub art. 209 rozporządzenia (UE) 2016/429, zapewniają, aby środki transportu lub pojemniki, w których przewożone są te zwierzęta wodne, były identyfikowane za pomocą czytelnej etykiety, która musi:
|
(a) |
w miarę możliwości być umieszczona w widocznym miejscu na pojemniku lub środku transportu; |
|
(b) |
zawierać informacje niezbędne do tego, aby wyraźnie powiązać przesyłkę ze świadectwem zdrowia zwierząt. |
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) w przypadku transportu statkiem do transportu żywych ryb etykietę można zastąpić wpisem do manifestu ładunkowego zawierającym informacje niezbędne, aby wyraźnie powiązać przesyłkę ze świadectwem zdrowia zwierząt, o którym mowa w ust. 1.
ROZDZIAŁ 2
Wymagania uzupełniające w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych
Artykuł 6
Odstępstwa od wymogu, aby zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie pochodziły z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby
Na zasadzie odstępstwa od art. 197 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty, w tym przewoźnicy, mogą przemieszczać zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które są istotne z punktu widzenia chorób kategorii B lub chorób kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, z państw członkowskich, stref lub kompartmentów, które nie są wolne od tych chorób umieszczonych w wykazie, w następujących okolicznościach:
|
a) |
te zwierzęta akwakultury należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i nie są uznawane za gatunki wektory odnośnych chorób kategorii B lub C; lub |
|
b) |
te zwierzęta akwakultury należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i są wektorami, ale uznaje się je za wolne od odnośnych chorób kategorii B lub C, ponieważ zakończyły okres kwarantanny w zakładzie kwarantanny zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691 zgodnie z wymogami określonymi w części 8 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego; lub |
|
c) |
zwierzęta akwakultury należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i są wektorami, ale były utrzymywane w zakładzie akwakultury zatwierdzonym zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691 zgodnie z wymogami określonymi w części 9 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego i nie są już uznawane za wektory odnośnych chorób kategorii B lub kategorii C; lub |
|
d) |
te zwierzęta akwakultury są przeznaczone do zakładu odizolowanego do wykorzystania w celach naukowych. |
Artykuł 7
Obowiązki podmiotów w odniesieniu do zapobiegania chorobom i środków zmniejszających ryzyko dotyczące przemieszczania dzikich zwierząt wodnych do zakładów akwakultury
Na zasadzie odstępstwa od art. 197 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 w związku z jego art. 200 ust. 1 podmioty, w tym przewoźnicy, mogą przemieszczać dzikie zwierzęta wodne należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które są istotne z punktu widzenia chorób kategorii B lub chorób kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, z państw członkowskich, stref lub kompartmentów, które nie są wolne od tych chorób umieszczonych w wykazie, pod warunkiem że te dzikie zwierzęta wodne są przeznaczone do zakładu akwakultury i zachodzą następujące okoliczności:
|
a) |
są uznawane za wolne od danej choroby kategorii B lub kategorii C, ponieważ zakończyły okres kwarantanny w zakładzie kwarantanny zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691, zgodnie z wymogami określonymi w części 8 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego; lub |
|
b) |
w przypadku dzikich zwierząt wodnych z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, które są wektorami, były utrzymywane w zakładzie akwakultury zatwierdzonym zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691, zgodnie z wymogami określonymi w części 9 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego i nie są już uznawane za wektory. |
Artykuł 8
Odstępstwa od wymagań w zakresie przemieszczania żywych zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie przeznaczonych do spożycia przez ludzi w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie, które uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub są objęte programem likwidacji choroby
Na zasadzie odstępstwa od art. 201 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 w związku z jego art. 202 ust. 1, w przypadku gdy żywe zwierzęta wodne są przeznaczone do spożycia przez ludzi, państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom na przemieszczanie zwierząt z gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do kategorii B lub kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:
|
a) |
te żywe zwierzęta wodne należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i nie są gatunkami wektorami odnośnych chorób kategorii B lub C; lub |
|
b) |
te żywe zwierzęta wodne są zwierzętami przeznaczonymi do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób na ubój i późniejsze przetwarzanie, pochodzącymi z obszaru podlegającego ograniczeniom przemieszczania lub środkom nadzwyczajnym, o których mowa w art. 191 ust. 2 lit. b) ppkt (i) oraz (ii) rozporządzenia (UE) 2016/429, i w przypadku gdy na takie przemieszczanie zezwolił właściwy organ oraz odbywa się ono zgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu; lub |
|
c) |
te żywe zwierzęta wodne są mięczakami lub skorupiakami pakowanymi i etykietowanymi w celu spożycia przez ludzi zgodnie ze szczególnymi wymogami dotyczącymi tych zwierząt określonymi w sekcjach VII i VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i nie byłyby już w stanie przetrwać jako żywe zwierzęta, gdyby zostały zwrócone do środowiska wodnego; lub |
|
d) |
te żywe zwierzęta wodne są mięczakami lub skorupiakami pakowanymi i etykietowanymi w celu spożycia przez ludzi zgodnie ze szczególnymi wymogami dotyczącymi tych zwierząt określonymi w sekcjach VII i VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i są przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego przechowywania w miejscu przetwarzania; lub |
|
e) |
te żywe zwierzęta wodne są mięczakami lub skorupiakami przeznaczonymi do spożycia przez ludzi bez dalszego przetwarzania i są pakowane do sprzedaży detalicznej zgodnie ze szczególnymi wymogami dotyczącymi tych zwierząt określonymi w sekcjach VII i VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. |
Artykuł 9
Wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury do zakładów odizolowanych
1. Podmioty przemieszczają zwierzęta akwakultury z gatunków umieszczonych w wykazie z odizolowanego zakładu do odizolowanego zakładu w innym państwie członkowskim wyłącznie wtedy, gdy zwierzęta te nie stwarzają znaczącego ryzyka rozprzestrzenienia chorób, w odniesieniu do których są umieszczone w wykazie, w oparciu o wyniki planu nadzoru, o którym mowa w art. 9 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691.
2. Podmioty przemieszczają zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które odnoszą się do chorób kategorii D, z zakładów akwakultury innych niż zakład odizolowany do zakładu odizolowanego wyłącznie wówczas, gdy te zwierzęta akwakultury spełniają co najmniej jedno z poniższych wymagań:
|
a) |
pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby; |
|
b) |
są poddane kwarantannie w odpowiednich warunkach w jednym z następujących miejsc:
|
|
c) |
są zwierzętami akwakultury jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i są wektorami, ale były utrzymywane w zakładzie akwakultury zatwierdzonym zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691, zgodnie z wymogami określonymi w części 9 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego i nie są już uznawane za wektory. |
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 podmioty mogą przemieszczać zwierzęta akwakultury, które nie spełniają wymagań określonych w tym ustępie, do zakładu odizolowanego, aby wykorzystać je do celów naukowych.
Artykuł 10
Wymagania uzupełniające dotyczące uwalniania zwierząt wodnych do środowiska naturalnego
Podmioty przemieszczają zwierzęta wodne w celu uwolnienia do środowiska naturalnego w państwie członkowskim, w którym wprowadzono środki zgodnie z art. 199 rozporządzenia (UE) 2016/429, i te zwierzęta wodne są przeznaczone do celów wędkarstwa sportowego, w tym na przynęty dla ryb, o którym mowa w art. 205 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) tego rozporządzenia, wyłącznie wówczas, gdy pochodzą one z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu o statusie obszaru wolnego od choroby i spełniają poniższe wymagania:
|
a) |
państwo członkowskie przeznaczenia powiadomiło Komisję i inne państwa członkowskie, że w odniesieniu do zwierząt wodnych przeznaczonych do celów wędkarstwa sportowego, w tym na przynęty dla ryb, o którym mowa w art. 205 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) 2016/429, stosuje środki zgodnie z art. 199 tego rozporządzenia; |
|
b) |
właściwy organ w państwie członkowskim pochodzenia zezwolił na przemieszczanie; |
|
c) |
właściwe organy w państwie członkowskim pochodzenia oraz w państwie członkowskim przeznaczenia stosują środki służące zapewnieniu identyfikowalności zwierząt wodnych przemieszczanych zgodnie z niniejszym artykułem. |
Artykuł 11
Wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych do celów wykorzystania ich jako żywe przynęty dla ryb
Podmioty przemieszczają żywe przynęty dla ryb, które są zwierzętami wodnymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do chorób kategorii D innych niż gatunki uwzględnione w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i które nie są uznawane za wektory, do państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu, które posiadają status obszaru wolnego od choroby lub są objęte programem likwidacji choroby w celu uzyskania statusu obszaru wolnego od co najmniej jednej z tych odnośnych chorób kategorii D, wyłącznie wówczas, gdy takie żywe przynęty dla ryb pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby.
ROZDZIAŁ 3
Świadectwa zdrowia zwierząt, deklaracje i powiadamianie o przemieszczaniu
Artykuł 12
Odstępstwa od wymagania w zakresie świadectw zdrowia zwierząt w odniesieniu do niektórych gatunków zwierząt akwakultury
Na zasadzie odstępstwa od wymagań w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt określonych w art. 208 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty mogą przemieszczać zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie podatnych na odnośne choroby kategorii C bez świadectwa zdrowia zwierząt, o ile spełnione zostaną poniższe warunki:
|
a) |
właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia poinformował Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone, o ile spełnione zostaną warunki określone w lit. c) i d); |
|
b) |
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zezwolił na przemieszczanie; |
|
c) |
przedmiotowa choroba kategorii C nigdy nie występowała w państwie członkowskim pochodzenia ani państwie członkowskim przeznaczenia; |
|
d) |
zarówno właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, jak i właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia posiadają systemy służące zapewnieniu identyfikowalności zwierząt akwakultury przemieszczonych zgodnie z warunkami określonymi w lit. a), b) i c). |
Artykuł 13
Przepisy dotyczące treści świadectw zdrowia zwierząt w przypadku różnych gatunków kategorii zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
1. Podmioty zapewniają, aby świadectwa zdrowia zwierząt, o których w przypadku zwierząt wodnych mowa w art. 208 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, a w przypadku zwierząt wodnych innych niż zwierzęta akwakultury – w art. 209 tego rozporządzenia, zawierały następujące informacje:
|
a) |
informacje ogólne określone w załączniku II część A pkt 1 lub 2 stosownie do zwierząt akwakultury lub dzikich zwierząt wodnych; |
|
b) |
szczególne gwarancje zdrowia zwierząt zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu stosownie do gatunku i kategorii przedmiotowych zwierząt wodnych; |
|
c) |
szczegółowe informacje na temat celu, w jakim zwierzęta wodne mają zostać wykorzystane zgodnie z załącznikiem II część A pkt 3. |
2. Szczególne gwarancje dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do zwierząt wodnych należących do odpowiednich gatunków, o których mowa w ust. 1 lit. b), są następujące:
|
a) |
przemieszczane zwierzęta wodne nie wykazują objawów choroby i pochodzą z:
|
|
b) |
przemieszczane zwierzęta wodne pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu, które spełniają jedno z poniższych kryteriów:
|
|
c) |
w przypadku gdy państwa członkowskie przeznaczenia wprowadziły środki krajowe, zwierzęta wodne odnośnego gatunku spełniają gwarancje zdrowia niezbędne do zachowania zgodności ze środkami krajowymi; |
|
d) |
w przypadku gdy zwierzęta akwakultury są przemieszczane z zakładów akwakultury innych niż te, o których mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (iii), zakończono kontrolę dokumentacji zakładu akwakultury obejmującą rejestry upadkowości, przemieszczania, zdrowia i produkcji i wskazuje ona na brak podejrzenia obecności choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby w zakładzie akwakultury. |
Artykuł 14
Informacje, które należy zawrzeć w deklaracjach dotyczących różnych gatunków i kategorii zwierząt akwakultury
1. Podmioty zapewniają, aby deklaracje dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury z ich miejsca pochodzenia w jednym państwie członkowskim do ich miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim, wydane zgodnie z art. 218 rozporządzenia (UE) 2016/429, zawierały następujące informacje:
|
a) |
konkretne informacje, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, stosownie do kategorii przedmiotowych zwierząt akwakultury; |
|
b) |
ogólne informacje określone w załączniku II część B pkt 1; |
|
c) |
szczegółowe informacje na temat celu, w jakim zwierzęta akwakultury zostaną wykorzystane zgodnie z załącznikiem II część B pkt 2. |
2. Oprócz spełnienia wymagań określonych w ust. 1 podmioty zapewniają, aby deklaracje dotyczące zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie zawierały następujące konkretne informacje:
|
a) |
oświadczenie, że przemieszczane zwierzęta akwakultury nie wykazują objawów choroby i pochodzą z;
|
|
b) |
jeżeli zwierzęta akwakultury są przeznaczone do zakładu akwakultury uczestniczącego w programie nadzoru nad konkretną chorobą kategorii C, deklarację, że zwierzęta akwakultury pochodzą z zakładu akwakultury:
|
3. Oprócz spełnienia wymagań określonych w ust. 1 niniejszego artykułu podmioty zapewniają, aby deklaracje dotyczące zwierząt akwakultury należących do gatunków nieumieszczonych w wykazie oraz zwierząt akwakultury należących do gatunków uwzględnionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, które nie są uznawane za wektory odnośnej choroby kategorii C, zawierały informacje wskazujące, że przemieszczane zwierzęta akwakultury nie wykazują objawów choroby; i pochodzą z:
|
a) |
zakładu akwakultury lub siedliska, w których nie występuje podwyższona śmiertelność o nieustalonej przyczynie; albo |
|
b) |
z części zakładu akwakultury, która jest niezależna od jednostki epidemiologicznej, w której wystąpiła podwyższona śmiertelność lub inne objawy choroby, w przypadku gdy państwo członkowskie przeznaczenia oraz państwo członkowskie tranzytu, jeśli takie państwa członkowskie występują, wyraziły zgodę na dokonanie takiego przemieszczenia. |
Artykuł 15
Przepisy dotyczące zadań właściwego organu w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt
1.
|
a) |
kontrolę dokumentacji rejestrów upadkowości, rejestrów przemieszczania oraz rejestrów zdrowia i produkcji prowadzonych w zakładzie akwakultury; oraz |
|
b) |
kontrolę kliniczną i w stosownych przypadkach badanie kliniczne:
|
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) kontrolę kliniczną w przypadku jaj i mięczaków można pominąć, jeżeli przesyłka ma zostać przemieszczona z zakładu akwakultury w terminie 4 tygodni od dnia, w którym zakończono ostatnią kontrolę kliniczną, pod warunkiem że kontrola dokumentacji, o której mowa w ust. 1 lit. a), zostanie przeprowadzona w ciągu 72 godzin przed czasem, gdy przesyłka ma być przemieszczona, a ta kontrola dokumentacji wskazuje, że:
|
a) |
od czasu przeprowadzenia ostatniej kontroli klinicznej do zakładu akwakultury nie przemieszczano zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz |
|
b) |
nie ma podejrzenia występowania w zakładzie akwakultury chorób umieszczonych w wykazie ani nowo występujących chorób. |
3. Po zakończeniu kontroli i w stosownych przypadkach badań określonych w ust. 1 urzędowy lekarz weterynarii wydaje świadectwo zdrowia zwierząt dla przesyłki zawierającej zwierzęta akwakultury lub jaja w okresie 72 godzin przed terminem wyjazdu przesyłki z zakładu pochodzenia.
4. Świadectwo zdrowia zwierząt przewidziane w art. 216 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 jest ważne przez okres 10 dni od daty jego wystawienia przez urzędowego lekarza weterynarii.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego w przypadku transportu zwierząt akwakultury drogą wodną lub morską ten okres 10 dni można wydłużyć o okres trwania podróży drogą wodną lub morską.
Artykuł 16
Odstępstwa od niektórych wymagań w odniesieniu do badań klinicznych i certyfikacji przed przemieszczaniem
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 3 okres, w którym urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza kontrolę kliniczną i w stosownych przypadkach badanie kliniczne oraz wydaje świadectwo zdrowia zwierząt dla zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie innych niż zwierzęta, o których mowa w art. 15 ust. 2, można przedłużyć z 72 godzin do 7 dni przed datą wyjazdu z zakładu akwakultury pochodzenia w następujących okolicznościach:
|
a) |
wielokrotne przemieszczanie tego samego gatunku zwierząt akwakultury odbywa się z tego samego zakładu akwakultury pochodzenia do tego samego zakładu akwakultury przeznaczenia, a przemieszczenia odbywają się nie więcej niż 7 dni od siebie; |
|
b) |
kontroli dokumentacji rejestrów upadkowości, rejestrów przemieszczania i rejestrów zdrowia i produkcji dokonuje się przed przemieszczaniem każdej przesyłki, a kontrolę kliniczną i w stosownych przypadkach badanie kliniczne przeprowadza się w okresie 72 godzin przed terminem pierwszego przemieszczenia i co najmniej co 7 dni po przemieszczeniu do czasu, aż odbędzie się ostatnie przemieszczenie, o którym mowa w lit. a); |
|
c) |
każda przesyłka jest w pełni identyfikowalna. |
2. Urzędowy lekarz weterynarii wydaje świadectwo zdrowia zwierząt przewidziane w art. 216 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 dla każdej przesyłki przemieszczanej w okresie 7 dni między kontrolami klinicznymi, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, o ile spełnione zostaną następujące warunki:
|
a) |
od czasu przeprowadzenia ostatniej kontroli klinicznej do zakładu akwakultury nie przemieszczano zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz |
|
b) |
nie ma podejrzenia występowania w zakładzie akwakultury choroby umieszczonej w wykazie ani nowo występującej choroby. |
Artykuł 17
Powiadamianie z wyprzedzeniem o przemieszczaniu zwierząt akwakultury z zakładu akwakultury objętego programem nadzoru choroby kategorii C do innego państwa członkowskiego
Podmioty prowadzące zakłady realizujące program nadzoru konkretnej choroby kategorii C zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, które przemieszczają zwierzęta akwakultury do innego zakładu akwakultury realizującego program nadzoru tej samej choroby kategorii C znajdującego się w innym państwie członkowskim, z wyprzedzeniem powiadamiają właściwy organ w swoim państwie członkowskim pochodzenia o planowanym przemieszczaniu.
Artykuł 18
Obowiązki podmiotów w zakresie informowania dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych do innego państwa członkowskiego
Podmioty zobowiązane zgodnie z art. 219 rozporządzenia (UE) 2016/429 do powiadomienia właściwego organu w swoim państwie członkowskim pochodzenia o przemieszczaniu przesyłek zawierających zwierzęta wodne do innego państwa członkowskiego przekazują temu właściwemu organowi następujące informacje na temat takich przesyłek określone w:
|
a) |
załączniku II część A pkt 1 i 3 dotyczące zwierząt akwakultury innych niż zwierzęta, o których mowa w lit. c) niniejszego artykułu, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego; |
|
b) |
załączniku II część A pkt 2 i 3 dotyczące dzikich zwierząt wodnych, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego; |
|
c) |
załączniku II część B dotyczące zwierząt akwakultury, o których mowa w art. 17, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego. |
Artykuł 19
Obowiązki właściwego organu w zakresie informowania dotyczące powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych do innego państwa członkowskiego
1.
|
a) |
załączniku II część A pkt 1 i 3 dotyczące zwierząt akwakultury innych niż zwierzęta, o których mowa w art. 18 lit. c), które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego; |
|
b) |
załączniku II część A pkt 2 i 3 dotyczące dzikich zwierząt wodnych, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego. |
2. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia powiadamia właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia o przemieszczaniu zwierząt akwakultury, o których mowa w art. 17, potwierdza uczestnictwo zakładu akwakultury w programie nadzoru, o którym mowa we wspomnianym artykule, i przekazuje informacje określone w załączniku II część B.
Artykuł 20
Nadzwyczajne procedury powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych między państwami członkowskimi w przypadku przerw w dostawie prądu lub innych zakłóceń w działaniu systemu TRACES
W przypadku niedostępności systemu TRACES właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zwierząt wodnych, które mają być przemieszczone do innego państwa członkowskiego, stosuje ustalenia awaryjne określone w art. 46 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715.
Artykuł 21
Wyznaczanie regionów do celów zarządzania powiadomieniami o przemieszczaniu
Państwa członkowskie wyznaczają regiony swoich terytoriów do celów zarządzania powiadomieniami o przemieszczaniu zwierząt wodnych do innych państw członkowskich, o których mowa w art. 17, 18 i 19.
Wyznaczając te regiony, państwa członkowskie zapewniają, by:
|
a) |
wszystkie części ich terytorium były objęte co najmniej jednym wyznaczonym regionem; |
|
b) |
każdy wyznaczony region podlegał zakresowi odpowiedzialności właściwego organu wyznaczonego do celów certyfikacji zdrowia zwierząt w tym wyznaczonym regionie; |
|
c) |
właściwy organ odpowiedzialny za wyznaczony region posiadał dostęp do systemu TRACES; |
|
d) |
personel właściwego organu odpowiedzialnego za wyznaczony region posiadał odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbył specjalne szkolenia lub posiadał równorzędne doświadczenie praktyczne w zakresie wykorzystania systemu TRACES do tworzenia, przetwarzania i przekazywania informacji przewidzianych w art. 17, 18 i 19. |
CZĘŚĆ III
PRODUKCJA, PRZETWARZANIE I DYSTRYBUCJA PRODUKTÓW POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO POZYSKANYCH OD LUB ZE ZWIERZĄT AKWAKULTURY INNYCH NIŻ ŻYWE ZWIERZĘTA AKWAKULTURY
Artykuł 22
Obowiązki podmiotów przemieszczających produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury do celów dalszego przetwarzania w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie, które uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub są objęte programem likwidacji choroby
1. Gdy są one przeznaczone do dalszego przetwarzania, podmioty przemieszczają produkty pochodzenia zwierzęcego pochodzące od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, należących do gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 w odniesieniu do chorób kategorii B lub kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, wyłącznie jeżeli pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu, które są wolne od danej choroby.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 nie wymaga się, aby poniższe produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie innych niż żywe zwierzęta akwakultury spełniały wymagania tego ust. 1:
|
a) |
ryby przeznaczone do spożycia przez ludzi poddane ubojowi i wypatroszone przed przemieszczaniem; |
|
b) |
produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętego zwalczaniem chorób. |
Artykuł 23
Obowiązki podmiotów przemieszczających produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury z określonych zakładów i stref
Podmioty przemieszczają produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury pochodzące z zakładów lub stref objętych środkami nadzwyczajnymi dotyczącymi chorób umieszczonych w wykazie i nowo występujących chorób, o których mowa w art. 222 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, lub ograniczeniami przemieszczania, o których mowa w art. 222 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia, do innego państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wyłącznie wówczas, gdy spełnione zostaną następujące warunki:
|
a) |
właściwy organ miejsca przeznaczenia zezwolił na przemieszczanie; oraz |
|
b) |
przedmiotowe produkty pochodzenia zwierzęcego spełniają warunki załączone do zezwolenia, o którym mowa w lit. a). |
Artykuł 24
Szczegółowe wymagania w zakresie transportu i etykietowania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury
Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby przesyłki zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w art. 22 i 23 niniejszego rozporządzenia, którym musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie z art. 223 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, spełniały następujące wymagania:
|
a) |
przesyłki są identyfikowalne podczas transportu; |
|
b) |
przesyłki są identyfikowane za pomocą czytelnej etykiety w miarę możliwości umieszczonej w widocznym miejscu na środku transportu lub pojemniku lub w przypadku transportu drogą morską – wpisu w manifeście ładunkowym; etykieta lub manifest muszą zawierać informacje niezbędne, aby powiązać przesyłkę ze świadectwem zdrowia zwierząt. |
Artykuł 25
Treść świadectw zdrowia zwierząt dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w art. 22
Oprócz informacji określonych w art. 224 rozporządzenia (UE) 2016/429 świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z art. 223 ust. 4 tego rozporządzenia przez właściwy organ do celów przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera – w przypadku produktów, o których mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia – następujące informacje:
|
a) |
ogólne informacje określone w załączniku III pkt 1; |
|
b) |
szczegółowe informacje na temat celu, w jakim produkty pochodzenia zwierzęcego mają zostać wykorzystane zgodnie z załącznikiem III pkt 2; |
|
c) |
poświadczenie podpisane przez urzędowego lekarza weterynarii potwierdzające, że produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od przedmiotowych zwierząt akwakultury spełniają wymagania określone w art. 22 ust. 1. |
Artykuł 26
Treść świadectw zdrowia zwierząt dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w art. 23
Oprócz informacji określonych w art. 224 rozporządzenia (UE) 2016/429 świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z art. 223 ust. 4 tego rozporządzenia przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia do celów przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera:
|
a) |
ogólne informacje określone w załączniku III pkt 1; |
|
b) |
szczegółowe informacje na temat celu, w jakim produkty pochodzenia zwierzęcego mają zostać wykorzystane, zgodnie z załącznikiem III pkt 2; |
|
c) |
poświadczenie podpisane przez urzędowego lekarza weterynarii, o którym mowa w załączniku III pkt 3, potwierdzające zgodność z warunkami określonymi w art. 23 lit. b). |
Artykuł 27
Obowiązek podmiotów w zakresie informowania dotyczący powiadamiania o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury między państwami członkowskimi
W powiadomieniach o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, przewidzianych w art. 225 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, podmioty przekazują właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia informacje określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do każdej przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury.
Artykuł 28
Obowiązek właściwego organu w zakresie informowania dotyczący powiadamiania o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury między państwami członkowskimi
Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, powiadamiając właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, zgodnie z art. 225 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429, przekazuje informacje określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do każdej przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury.
Artykuł 29
Procedury nadzwyczajne
W przypadku niedostępności systemu TRACES właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, które mają być przemieszczone do innego państwa członkowskiego, stosuje ustalenia awaryjne określone na podstawie art. 46 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715.
CZĘŚĆ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 30
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.
(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1882 z dnia 3 grudnia 2018 r. w sprawie stosowania niektórych przepisów dotyczących zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania do kategorii chorób umieszczonych w wykazie oraz ustanawiające wykaz gatunków i grup gatunków, z którymi wiąże się znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w tym wykazie (Dz.U. L 308 z 4.12.2018, s. 21).
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 211).
(4) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).
(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/691 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów akwakultury i przewoźników zwierząt wodnych (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 345).
(6) Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).
(7) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych („rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC”) (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37).
ZAŁĄCZNIK I
Gatunki wektory wymienione w czwartej kolumnie tabeli załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 oraz warunki, na jakich gatunki te uznaje się za wektory do celów przemieszczania
|
Wykaz chorób |
Gatunki wektory |
Warunki związane z przemieszczaniem z miejsca pochodzenia zwierząt wodnych należących do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882. |
||||
|
Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 w każdych warunkach uznaje się za wektory epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego |
||||
|
Wirusowa posocznica krwotoczna |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory wirusowej posocznicy krwotocznej, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wirusem zakaźnej anemii łososi z delecją w regionie polimorficznym (HPR) |
W odniesieniu do zakażenia wirusem zakaźnej anemii łososi z delecją w regionie polimorficznym nie wymieniono gatunków wektorów. |
|
||||
|
Zakażenie wywoływane przez Mikrocytos mackini |
W odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Mikrocytos mackini nie wymieniono gatunków wektorów. |
|
||||
|
Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Perkinsus marinus, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wywoływane przez Bonamia ostreae |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Bonamia ostreae, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wywoływane przez Bonamia exitiosa |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Bonamia exitiosa, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wywoływane przez Marteilia refringens |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Marteilia refringens, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wirusem zespołu Taura |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wirusem zespołu Taura, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wirusem choroby żółtej głowy |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wirusem choroby żółtej głowy, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
||||
|
Zakażenie wirusem WSS |
Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 |
Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wirusem WSS, gdy ich miejscem pochodzenia jest:
|
ZAŁĄCZNIK II
A. Informacje, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt lub powiadomieniu dotyczącym zwierząt wodnych
|
1. |
Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące zwierząt akwakultury zawiera co najmniej następujące informacje:
|
|
2. |
Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące przemieszczania dzikich zwierząt wodnych zawiera co najmniej następujące informacje:
|
|
3. |
Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych zawiera szczegółowe informacje na temat przeznaczenia zwierząt wodnych oraz wskazuje jeden z następujących celów:
|
B. Informacje, które należy zawrzeć w deklaracji dotyczącej zwierząt akwakultury przemieszczanych do innego państwa członkowskiego
|
1. |
Deklaracja dotycząca zwierząt akwakultury, w tym zwierząt akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi, zawiera co najmniej następujące informacje:
|
|
2. |
Deklaracje dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury uwzględniające zwierzęta akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi zawierają szczegółowe informacje o celu, w jakim zwierzęta akwakultury mają zostać wykorzystane, oraz wskazują jeden z następujących celów:
|
ZAŁĄCZNIK III
Informacje, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt lub powiadomieniu dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury
1.
Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera co najmniej następujące informacje:|
a) |
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres wysyłającego i odbiorcy; |
|
b) |
nazwę i adres zakładu lub miejsca pochodzenia oraz
|
|
c) |
nazwę i adres zakładu lub miejsca przeznaczenia oraz
|
|
d) |
nazwę systematyczną gatunku zwierząt akwakultury, z których pochodzą produkty pochodzenia zwierzęcego, oraz w stosownych przypadkach liczbę, objętość lub wagę produktów pochodzenia zwierzęcego; |
|
e) |
datę, godzinę i miejsce wydania oraz okres ważności świadectwa zdrowia zwierząt oraz imię i nazwisko, stanowisko i podpis urzędowego lekarza weterynarii oraz pieczęć właściwego organu miejsca pochodzenia przesyłki. |
2.
Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera szczegółowe informacje na temat celu, w jakim produkty te mają zostać wykorzystane, oraz wskazują jeden z następujących celów:|
a) |
bezpośrednie spożycie przez ludzi; |
|
b) |
przetwarzanie w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób; |
|
c) |
inne (określić). |
3.
Poświadczenie, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt dla produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, które mają zostać przemieszczone z obszaru objętego ograniczeniami, brzmi następująco:„Produkty pochodzenia zwierzęcego spełniające warunki określone w zezwoleniu [xxx, należy zamieścić nazwę i datę publikacji stosownego aktu prawnego] dotyczącym środków zwalczania [należy zamieścić nazwę stosownej choroby] w [należy zamieścić informacje szczegółowe na temat obszaru pochodzenia objętego ograniczeniami].”
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/64 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/991
z dnia 13 maja 2020 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu pochodzącego z Socjalistycznej Republiki Wietnamu i ustalające administrowanie tymi kontyngentami
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187 akapit pierwszy lit. a)–d),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu („Umowa”) została zatwierdzona decyzją Rady (UE) 2020/753 (2). W art. 2.7 Umowy przewiduje się w szczególności obniżenie lub zniesienie należności celnych na towary pochodzące z terytorium drugiej Strony zgodnie z wykazami zawartymi w załączniku 2A do Umowy. |
|
(2) |
Zgodnie z sekcją B podsekcja 1 pkt 5–10 załącznika 2A do Umowy Unia otwiera kontyngenty taryfowe na przywóz 80 000 ton ryżu pochodzącego z Wietnamu. |
|
(3) |
W związku z tym należy otworzyć kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu pochodzącego z Wietnamu. W celu zapewnienia właściwego zarządzania tymi kontyngentami taryfowymi przywóz powinien być objęty procedurą wydawania pozwoleń na przywóz, w odniesieniu do których należy wnieść zabezpieczenie. Komisja powinna administrować tymi kontyngentami taryfowymi zgodnie z metodą, o której mowa w art. 184 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Ponadto, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, stosuje się rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3), (WE) nr 1342/2003 (4) oraz rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 (5). |
|
(4) |
Aby przywóz w ramach tych kontyngentów nie spowodował zakłóceń w normalnym handlu ryżem uprawianym w Unii, okres obowiązywania kontyngentu należy podzielić na podokresy dla poszczególnych kontyngentów, a przywóz należy rozłożyć na podokresy tak, aby mógł zostać łatwiej wchłonięty przez rynek unijny. |
|
(5) |
W celu zapewnienia właściwego zarządzania tymi kontyngentami należy ustanowić nieprzekraczalne terminy składania wniosków o pozwolenia na przywóz oraz określić informacje, które należy podawać we wnioskach i w pozwoleniach. Wagę produktu należy wskazać oddzielnie dla ryżu łuskanego i ryżu bielonego w celu spełnienia wymogu określonego w Porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącym metody obliczania stosowanych ceł na ryż łuskany (6), zawartym decyzją Rady 2005/476/WE (7), oraz w Porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Tajlandią na podstawie art. XXVIII GATT 1994 dotyczącym zmiany koncesji odnoszących się do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (8), zawartym decyzją Rady 2005/953/WE (9). |
|
(6) |
Wnioski o pozwolenia na przywóz oraz powiadomienia dokonywane przez państwa członkowskie o ilościach objętych tymi wnioskami powinny odnosić się do rzeczywistej wagi produktu w kilogramach. W związku z tym Komisja przekształci zgłoszone ilości w ekwiwalent określony dla każdego kontyngentu, tj. albo w ekwiwalent ryżu łuskanego, albo w ekwiwalent ryżu bielonego, w celu sprawdzenia, czy przekraczają one kontyngent, oraz – jeśli przekraczają – w celu obliczenia współczynnika przydziału. |
|
(7) |
Protokół 1 do Umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej określa zasady, które należy stosować w odniesieniu do dowodu pochodzenia. Należy zatem określić przepisy dotyczące przedstawiania dowodu pochodzenia zgodnie z tym protokołem. |
|
(8) |
W trosce o skuteczne administrowanie państwa członkowskie powinny stosować, na potrzeby powiadamiania Komisji, systemy informacyjne przewidziane w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 (10). |
|
(9) |
Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia wejścia w życie Umowy. |
|
(10) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Otwarcie kontyngentów taryfowych i zarządzanie nimi
1. Następujące kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu pochodzącego z Wietnamu otwierane są co roku w dniu 1 stycznia i obowiązują do 31 grudnia:
|
a) |
20 000 ton metrycznych wyrażonych w ekwiwalencie ryżu łuskanego objętego pozycją HS ex 1006 10 lub 1006 20. Kontyngent ten nosi numer porządkowy 09.4729; |
|
b) |
30 000 ton metrycznych wyrażonych w ekwiwalencie ryżu bielonego objętego pozycją HS 1006 30. Kontyngent ten nosi numer porządkowy 09.4730; |
|
c) |
30 000 ton metrycznych wyrażonych jako ekwiwalent ryżu bielonego objętego pozycjami HS ex 1006 10, 1006 20 lub 1006 30 i należącego do jednej z odmian ryżu aromatycznego wymienionych w załączniku I. Kontyngent ten nosi numer porządkowy 09.4731. |
Wszystkie wielkości kontyngentów, o których mowa w akapicie pierwszym, dzieli się na podokresy, jak określono w załączniku I.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, w odniesieniu do roku wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, kontyngent ten otwierany jest w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i obowiązuje do dnia 31 grudnia tego samego roku.
3. W odniesieniu do pierwszego roku każdego kontyngentu taryfowego, o którym mowa w ust. 1, wielkość tego kontyngentu taryfowego oblicza się, pomniejszając go o wielkość odpowiadającą okresowi od dnia 1 stycznia do daty wejścia w życie Umowy.
4. Stawki ceł przywozowych obowiązujące w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1, ustala się na 0 EUR za tonę.
5. Stosuje się przeliczniki ryżu niełuskanego, ryżu łuskanego, ryżu półbielonego i ryżu bielonego, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1312/2008 (11).
6. Kontyngentami taryfowymi, o których mowa w ust. 1, zarządza się zgodnie z metodą określoną w art. 184 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
7. O ile art. 2 ust. 4 niniejszego rozporządzenia nie stanowi inaczej, stosuje się rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006, (WE) nr 1342/2003 oraz rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237.
Artykuł 2
Wnioski o pozwolenie na przywóz
1. Wnioski o pozwolenie na przywóz składa się do właściwych organów państw członkowskich w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych każdego miesiąca w trakcie okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego, z wyjątkiem grudnia, w którym to miesiącu nie składa się żadnych wniosków. Wnioski o pozwolenia na przywóz, których ważność rozpoczyna się z dniem 1 stycznia, składa się między 23 a 30 listopada roku poprzedzającego. Każdy wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz odnosi się tylko do jednego numeru porządkowego i do jednego kodu CN. Oznaczenia produktów i ich kody CN wskazuje się odpowiednio w rubrykach 15 i 16 wniosku o pozwolenie na przywóz.
2. We wniosku o pozwolenie na przywóz podaje się ilość wyrażoną w masie produktu określonej dla numeru porządkowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy. Dla kodu CN wartość tę podaje się w kilogramach i zaokrągla w dół do najbliższej jedności.
3. We wniosku o pozwolenie na przywóz w rubryce 8 wpisuje się nazwę „Wietnam”, a w rubryce „Tak” stawia się krzyżyk. Pozwolenia są ważne wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzących z Wietnamu. W celu dopuszczenia do obrotu okazuje się dowód pochodzenia określony w art. 15 ust. 2 Protokołu 1 do Umowy.
4. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 wnioskodawcy mogą składać maksymalnie jeden wniosek o pozwolenie na przywóz miesięcznie w odniesieniu do tego samego numeru porządkowego kontyngentu.
5. Przy składaniu wniosku o pozwolenie na przywóz wnosi się zabezpieczenie w wysokości 30 EUR za tonę.
Artykuł 3
Współczynnik przydziału i wydawanie pozwoleń na przywóz
1. Pozwolenia na przywóz są wydawane dla ilości wyrażonej w masie produktu określonej dla każdego numeru porządkowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
2. W przypadku gdy informacje przekazane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 7 wskazują na to, że ilości objęte wnioskami o pozwolenie przekraczają ilości dostępne na dany podokres obowiązywania kontyngentu taryfowego, Komisja ustala współczynnik przydziału zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006. W tym celu Komisja przekształca zgłoszone przez państwa członkowskie ilości wyrażone w masie produktu w ilości wyrażone w ekwiwalencie określonym dla każdego numeru porządkowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia.
Współczynnik przydziału podaje się do wiadomości publicznej w drodze odpowiedniej publikacji w internecie nie później niż 22. dnia każdego miesiąca. Jednocześnie Komisja podaje do wiadomości publicznej ilości dostępne w następnym podokresie. W przypadku wniosku złożonego w dniach między 23 a 30 listopada współczynnik przydziału podaje się do wiadomości publicznej nie później niż w dniu 14 grudnia.
3. Pozwolenia na przywóz są wydawane dla ilości wyrażonych w masie produktu określonej dla każdego numeru porządkowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy, które oblicza się przez pomnożenie ilości we wnioskach o pozwolenie na przywóz przez współczynnik przydziału. Ilość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższej jedności.
4. Pozwolenia na przywóz wydaje się po podaniu przez Komisję do publicznej wiadomości współczynnika przydziału i przed końcem miesiąca.
5. Pozwolenia na przywóz, które są ważne od dnia 1 stycznia, wydaje się w okresie od 15 do 31 grudnia roku poprzedniego.
Artykuł 4
Ważność pozwoleń na przywóz
1. Pozwolenia na przywóz są ważne:
|
a) |
w przypadku wniosków złożonych w trakcie okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego – od pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca następującego po złożeniu wniosku; |
|
b) |
w przypadku wniosków złożonych między 23 a 30 listopada roku poprzedzającego – od dnia 1 stycznia następnego roku. |
2. Wielkości kontyngentów taryfowych dzieli się na podokresy, a wydawane każdego miesiąca pozwolenia zachowują ważność przez cztery miesiące, jednak nie dłużej niż do końca okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego.
3. Jeżeli okres ważności pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1, zostaje przedłużony z powodu siły wyższej, zgodnie z art. 16 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239 (12), przedłużenie to nie może wykraczać poza okres obowiązywania kontyngentu taryfowego.
Artykuł 5
Świadectwo autentyczności
1. Świadectwo autentyczności, wydawane przez właściwy organ wietnamski wymieniony w załączniku II i stwierdzające, że ryż należy do jednej z konkretnych odmian ryżu aromatycznego wymienionych w załączniku I, sporządza się na formularzu zgodnym ze wzorem określonym określonemu w załączniku III.
Formularze drukuje się i wypełnia w języku angielskim.
2. Na każdym świadectwie autentyczności w prawej górnej rubryce podany jest numer serii. Kopie mają ten sam numer co oryginał.
3. Świadectwo autentyczności zachowuje ważność przez 120 dni od daty jego wydania.
Świadectwo jest ważne tylko wtedy, gdy rubryki są właściwie wypełnione i gdy jest podpisane.
Świadectwa autentyczności uważa się za należycie podpisane, jeśli oznaczono w nich datę i miejsce wydania i jeśli są one opatrzone pieczęcią organu wydającego świadectwo oraz podpisem osoby lub osób upoważnionych do ich podpisywania.
4. Świadectwo autentyczności przedkłada się organom celnym w celu sprawdzenia, czy istnieją warunki niezbędne do skorzystania z kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4731.
Właściwy organ Wietnamu wymieniony w załączniku II przekazuje Komisji wszelkie wymagane informacje, które mogą pomóc w weryfikacji informacji zawartych w świadectwach autentyczności, w szczególności stosowane przez organ wzory odcisków pieczęci.
Artykuł 6
Dowód pochodzenia
Zgodnie z art. 15 ust. 2 Protokołu 1 do Umowy dopuszczenie produktów do obrotu w Unii podlega obowiązkowi przedstawienia unijnym organom celnym dowodu pochodzenia. Dowód pochodzenia stanowi świadectwo pochodzenia lub deklaracja na fakturze, specyfikacja wysyłkowa lub jakikolwiek inny dokument handlowy, który opisuje dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować.
Artykuł 7
Przekazywanie Komisji informacji o ilościach
1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o łącznych ilościach dla każdego kodu CN objętych wnioskami o pozwolenie na przywóz w odniesieniu do każdego kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1:
|
a) |
przed 14. dniem miesiąca, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie składane są w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych danego miesiąca; |
|
b) |
przed dniem 6 grudnia, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie składane są w dniach od 23 do 30 listopada. |
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach dla każdego kodu CN objętych pozwoleniami na przywóz, które wydały w odniesieniu do każdego kontyngentu taryfowego, o którym mowa w art. 1 ust. 1:
|
a) |
przed ostatnim dniem miesiąca, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego składane są w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych danego miesiąca; |
|
b) |
przed dniem 31 grudnia, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego składane są w dniach od 23 do 30 listopada. |
3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach niewykorzystanych objętych wydanymi pozwoleniami na przywóz w terminie czterech miesięcy od upływu okresu ważności przedmiotowych pozwoleń. Ilości niewykorzystane odpowiadają różnicy między ilościami podanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które pozwolenia te zostały wydane.
4. Ilości niewykorzystane zgłasza się w czasie ostatniego podokresu wraz z powiadomieniem, o którym mowa w ust. 1 lit. a).
5. Ilości wyraża się w kilogramach masy produktu oraz w podziale według numeru porządkowego i państwa pochodzenia, w stosownych przypadkach.
6. Ilości niewykorzystane dodaje się do ilości dostępnych w następnym podokresie. Ilości niewykorzystanych na koniec rocznego okresu kontyngentowego nie przenosi się na następny roczny okres kontyngentowy.
7. Do okresów i terminów określonych w niniejszym artykule stosuje się przepisy art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239.
Artykuł 8
Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Decyzja Rady (UE) 2020/753 z dnia 30 marca 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (Dz.U. L 186 z 12.6.2020, s. 1).
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu (Dz.U. L 189 z 29.7.2003, s. 12).
(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).
(6) Dz.U. L 170 z 1.7.2005, s. 67.
(7) Decyzja Rady 2005/476/WE z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącego metody obliczania stosowanych ceł na ryż łuskany oraz zmieniającego decyzje 2004/617/WE, 2004/618/WE oraz 2004/619/WE (Dz.U. L 170 z 1.7.2005, s. 67).
(8) Dz.U. L 346 z 29.12.2005, s. 26.
(9) Decyzja Rady 2005/953/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Tajlandią na podstawie art. XXVIII GATT 1994 dotyczącego zmiany koncesji odnoszących się do ryżu, przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994 (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, s. 24).
(10) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100).
(11) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1312/2008 z dnia 19 grudnia 2008 r. ustalające przeliczniki, koszty przetwarzania oraz wartość produktów ubocznych ryżu na różnych etapach przetworzenia (Dz.U. L 344 z 20.12.2008, s. 56).
(12) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44).
ZAŁĄCZNIK I
|
a) |
Kontyngent taryfowy na przywóz 20 000 ton metrycznych, wyrażony w ekwiwalencie ryżu łuskanego, zaklasyfikowany do następujących kodów taryfowych CN, zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. a):
|
Kontyngent zostaje podzielony na następujące podokresy:
|
Ilość (w tonach) |
Nr porządkowy |
Podokresy (ilość w tonach) |
|||
|
1 stycznia – 31 marca |
1 kwietnia – 30 czerwca |
1 lipca – 30 września |
1 października – 31 grudnia |
||
|
20 000 |
09.4729 |
10 000 |
5 000 |
5 000 |
– |
|
b) |
Kontyngent taryfowy na przywóz 30 000 ton metrycznych, wyrażony w ekwiwalencie ryżu bielonego, zaklasyfikowany do następujących kodów taryfowych CN, zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. b):
|
Kontyngent zostaje podzielony na następujące podokresy:
|
Ilość (w tonach) |
Nr porządkowy |
Podokresy (ilość w tonach) |
|||
|
1 stycznia – 31 marca |
1 kwietnia – 30 czerwca |
1 lipca – 31 września |
1 października – 31 grudnia |
||
|
30 000 |
09.4730 |
15 000 |
7 500 |
7 500 |
– |
|
c) |
Kontyngent taryfowy na przywóz 30 000 ton metrycznych, wyrażony w ekwiwalencie ryżu bielonego, zaklasyfikowany do następujących kodów taryfowych CN, zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. c):
|
Odmiany ryżu aromatycznego pochodzącego z Wietnamu objęte kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. c):
Jasmine 85
ST 5
ST 20
Nang Hoa 9 (NàngHoa 9)
VD 20
RVT
OM 4900
OM 5451
Tai nguyen Cho Dao (Tàinguyên Cho Dào)
Kontyngent zostaje podzielony na następujące podokresy:
|
Ilość (w tonach) |
Nr porządkowy |
Podokresy (ilość w tonach) |
|||
|
1 stycznia – 31 marca |
1 kwietnia – 30 czerwca |
1 lipca – 30 września |
1 października – 31 grudnia |
||
|
30 000 |
09.4731 |
15 000 |
7 500 |
7 500 |
– |
ZAŁĄCZNIK II
Właściwe organy wydające świadectwa autentyczności, o których mowa w art. 5
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Wietnamu
ZAŁĄCZNIK III
Wzór świadectwa autentyczności, o którym mowa w art. 5
|
ŚWIADECTWO AUTENTYCZNOŚCI w odniesieniu do wywozu do Unii Europejskiej |
|||||
|
Nr |
ORYGINAŁ |
||||
|
wydane przez (Nazwa i dokładny adres organu wydającego) |
||||||
|
|
|
|||||
|
||||||
|
||||||
|
|
|||||
|
||||||
|
||||||
|
Miejsce i data: |
Podpis: |
|||||
|
||||||
|
Miejsce i data: |
Podpis: |
Pieczęć: |
||||
|
||||||
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/73 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/992
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu 6-fitazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 25770) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków ptaków nieśnych (posiadacz zezwolenia: BASF SE)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu 6-fitazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 25770). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
|
(3) |
Wniosek ten dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu 6-fitazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 25770) jako dodatku paszowego dla kur niosek oraz podrzędnych gatunków drobiu i innych gatunków ptaków nieśnych celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. |
|
(4) |
W opinii z dnia 3 lipca 2019 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat 6-fitazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 25770) nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Stwierdził również, że dodatek należy uznać za substancję działającą uczulająco na skórę i mogącą działać uczulająco na drogi oddechowe. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził, że dodatek może być skuteczny, jeśli chodzi o poprawę wyników zootechnicznych lub wykorzystanie fosforu u kur niosek. Wniosek ten można rozszerzyć na wszystkie podrzędne gatunki drobiu i inne gatunki ptaków nieśnych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(5) |
Ocena preparatu 6-fitazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 25770) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Dziennik EFSA 2019; 17(7):5789.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Nazwa posiadacza zezwolenia |
Dodatek |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
||||||||||
|
Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
|||||||||||||||||||
|
Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność. |
|||||||||||||||||||
|
4a27 |
BASF SE |
6-fitaza (EC 3.1.3.26) |
Skład dodatku Preparat 6-fitazy (EC 3.1.3.26) wytwarzanej przez Aspergillus niger (DSM 25770) o minimalnej zawartości:
Postać stała: 5 000 FTU (1)/g Postać płynna: 5 000 FTU/g ----------------- Charakterystyka substancji czynnej 6-fitaza wytwarzana przez Aspergillus niger (DSM 25770) ----------------- Metoda analityczna (2) Do oznaczania ilościowego aktywności fitazy w dodatku paszowym:
Do oznaczania ilościowego aktywności fitazy w premiksach:
Do oznaczania ilościowego aktywności fitazy w paszy:
|
Wszystkie gatunki ptaków nieśnych |
– |
200 FTU |
– |
|
30.7.2030 |
||||||||||
(1) 1 FTU odpowiada ilości enzymu uwalniającej 1 mikromol nieorganicznego fosforanu na minutę z fitynianu sodowego przy pH 5,5 oraz temperaturze 37 °C.
(2) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/76 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/993
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków ptaków rzeźnych innych niż kurczęta rzeźne, ptaków ozdobnych, wszystkich gatunków świń odsadzonych innych niż warchlaki i wszystkich gatunków świń przeznaczonych do tuczu innych niż tuczniki (posiadacz zezwolenia Berg und Schmidt GmbH Co. KG)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) zostało dopuszczone na okres 10 lat rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/130 (2) u tuczników i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/929 (3) u kurcząt rzeźnych i warchlaków. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
|
(4) |
Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) jako dodatku paszowego dla wszystkich pozostałych gatunków ptaków rzeźnych, ptaków ozdobnych i wszystkich innych gatunków świń odsadzonych i przeznaczonych do tuczu celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. |
|
(5) |
W opinii z dnia 2 lipca 2019 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Stwierdził również, że dodatek należy uznać za substancję potencjalnie działającą uczulająco na skórę i drogi oddechowe. W związku z tym należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. W swoich wcześniejszych opiniach (5) Urząd stwierdził, że dodatek ten może skutecznie poprawić wyniki zootechniczne kurcząt rzeźnych, warchlaków i tuczników oraz że wnioski te mogą być ekstrapolowane na wszystkie gatunki ptaków rzeźnych i ozdobnych oraz wszystkie gatunki świń odsadzonych i wszystkie gatunki świń przeznaczonych do tuczu. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(6) |
Ocena preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(7) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Dz.U. L 22 z 26.1.2018, s. 120.
(3) Dz.U. L 148 z 6.6.2019, s. 25.
(4) Dziennik EFSA 2019; 17(7):5781.
(5) Dziennik EFSA 2017; 15(2):4707 i Dziennik EFSA 2018; 16(10):5457.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Nazwa posiadacza zezwolenia |
Dodatek |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
||||||
|
Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
|||||||||||||||
|
Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność |
|||||||||||||||
|
4a26 |
Berg and Schmidt GmbH Co. KG |
Endo-1,4-beta-ksylanaza (EC 3.2.1.8.) |
Skład dodatku Preparat endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) o minimalnej aktywności 15 000 EPU (1)/g Postać stała ---------------- Charakterystyka substancji czynnej Endo-1,4-beta-ksylanaza (EC 3.2.1.8) wytwarzana przez Trichoderma reesei (BCCM/MUCL 49755) ---------------- Metoda analityczna (2) Na potrzeby oznaczania endo-1,4-beta-ksylanazy w dodatku paszowym, premiksach i paszach:
|
Wszystkie gatunki ptaków rzeźnych inne niż kurczęta rzeźne Ptaki ozdobne Wszystkie gatunki świń odsadzonych inne niż warchlaki Wszystkie gatunki świń przeznaczonych do tuczu inne niż tuczniki |
- |
1 500 EPU |
- |
|
30.7.2030 |
||||||
(1) Jedna jednostka endo-pentozanazy (EPU) odpowiada ilości enzymu, która uwalnia 0,0083 μmol cukrów redukujących (odpowiedników ksylozy) z ksylanu z łusek owsa w ciągu minuty przy pH 4,7 oraz temperaturze 50 °C.
(2) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/79 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/994
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie monenzyny i nikarbazyny (Monimaxu) jako dodatku paszowego u indyków rzeźnych, kurcząt rzeźnych i kurcząt odchowywanych na kury nioski (posiadacz zezwolenia: Huvepharma NV)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie monenzyny i nikarbazyny (Monimaxu). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
|
(3) |
Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie monenzyny i nikarbazyny (Monimaxu) jako dodatku paszowego dla indyków rzeźnych, kurcząt rzeźnych i kurcząt odchowywanych na kury nioski celem sklasyfikowania go w kategorii „kokcydiostatyki i histomonostatyki”. |
|
(4) |
W opiniach z dnia 29 listopada 2017 r. (2), 2 października 2018 r. (3) i 7 października 2019 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”’) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania monenzyna i nikarbazyna (Monimax) nie mają szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Stwierdził również, że dodatek stanowi zagrożenie przy wdychaniu i może działać toksycznie na skórę. Nie są dostępne żadne dane dotyczące możliwego działania drażniącego na oczy. W związku z tym należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził, że dodatek uznaje się za skuteczny przy zwalczaniu kokcydiozy u indyków i kurcząt rzeźnych oraz kurcząt odchowywanych na kury nioski. Stwierdził również, że należy wprowadzić w życie plan monitorowania po wprowadzeniu do obrotu w celu monitorowania odporności Eimeria spp. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(5) |
Ocena monenzyny i nikarbazyny (Monimaxu) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego dodatku, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii dodatków „kokcydiostatyki i histomonostatyki”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Dziennik EFSA 2017; 15(12):5094.
(3) Dziennik EFSA 2018; 16(11):5459.
(4) Dziennik EFSA 2019; 17(11):5888.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Nazwa posiadacza zezwolenia |
Dodatek (Nazwa handlowa) |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
Maksymalne limity pozostałości (MRL) w danym środku spożywczym pochodzenia zwierzęcego |
||||||||||||
|
mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
||||||||||||||||||||||
|
Kokcydiostatyki i histomonostatyki |
|
|||||||||||||||||||||
|
51776 |
Huvepharma NV. |
Monenzyna 80 g/kg Nikarbazyna 80 g/kg (Monimax) |
Skład dodatku: Preparat: monenzyny (jako sól sodowa monenzyny) 80 g/kg (monensin A ≥ 90 %, monensin A+B≥ 95%, monensin C 0,2–0,3%) Nikarbazyna 80 g/kg (Stosunek 1:1) Skrobia: 15 g/kg Mączka z pszenicy: 580 g/kg Węglan wapnia: q.s. 1000 g Postać granulatu |
Kurczęta rzeźne |
|
40 mg soli sodowej monenzyny 40 mg nikarbazyny |
50 mg soli sodowej monenzyny 50 mg nikarbazyny |
|
30.7.2030 |
25 μg soli sodowej monenzyny/kg mokrej masy skóry + tłuszczu; 8 μg soli sodowej monenzyny/kg mokrej masy wątroby, nerek orazmięśni; 15 000 μg DNC/kg mokrej masy wątroby; 6 000 μg DNC/kg mokrej masy nerek; 4 000 μg DNC/kg dla mokrej masy mięśni i mokrej masy skóry/tłuszczu. |
||||||||||||
|
Indyki rzeźne |
16 tygodni |
|||||||||||||||||||||
|
Kurczęta odchowywane na kury nioski |
16 tygodni |
|||||||||||||||||||||
|
Charakterystyka substancji czynnej: Monenzyna jako substancja techniczna sól sodowa monenzyny (aktywność ≥ 27 %) Numer CAS 22373-78-0, wytwarzana przez Streptomyces cinnamonensis 28682 BCCM/LMG S-19095) o następującym składzie:
Nikarbazyna C19H 18N6O 6. Numer CAS: 330-95-0 równocząsteczkowy kompleks:
Pokrewne zanieczyszczenia:
|
||||||||||||||||||||||
|
Metoda analityczna (1) Oznaczanie ilościowe monenzyny w dodatku paszowym: wysokosprawna chromatografia cieczowa z derywatyzacją pokolumnową i detekcją promieniowania widzialnego (HPLC-VIS) Oznaczenie ilościowe monenzyny w premiksach i paszach: wysokosprawna chromatografia cieczowa z derywatyzacją pokolumnową i detekcją promieniowania widzialnego (HPLC-VIS) – EN ISO 14183 Oznaczanie ilościowe zawartości nikarbazyny w dodatku paszowym: wysokosprawna chromatografia cieczowa z derywatyzacją pokolumnową i detekcją UV (HPLC-UV) Oznaczenie ilościowe nikarbazyny w premiksach i paszach: wysokosprawna chromatografia cieczowa z derywatyzacją pokolumnową i detekcją UV (HPLC-UV) – EN ISO 15782 Do oznaczania ilościowego soli sodowej monenzyny i nikarbazyny w tkankach: wysokosprawna chromatografia cieczowa z odwróconymi fazami w połączeniu ze spektrometrem mas z potrójnym kwadrupolem (RP-HPLC-MS/MS) lub dowolne równoważne metody spełniające wymogi określone w decyzji Komisji 2002/657/WE |
||||||||||||||||||||||
(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/84 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/995
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) jako dodatku paszowego dla loch karmiących (posiadacz zezwolenia: DSM Nutritional Products Ltd., reprezentowany przez DSM Nutritional Products Sp. z o.o.)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia. |
|
(3) |
Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) jako dodatku paszowego dla loch karmiących celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. |
|
(4) |
W opinii z dnia 3 lipca 2019 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Stwierdzono również, że dodatek jest uważany za substancję, która może działać uczulająco na drogi oddechowe, oraz że nie można wyciągnąć żadnych wniosków na temat działania uczulającego dodatku na skórę. W związku z tym należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził również, że preparat endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) wykazał wpływ na poprawę strawności pozornej energii w odchodach u loch karmiących. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(5) |
Ocena preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt w sposób określony w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Dziennik EFSA 2019; 17(8):5790.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Nazwa posiadacza zezwolenia |
Dodatek |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
||||||||
|
Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
|||||||||||||||||
|
Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: substancje polepszające strawność |
|||||||||||||||||
|
4a1607i |
DSM Nutritional Products Ltd, reprezentowany przez DSM Nutritional Products Sp. z o.o. |
Endo-1,4-beta-ksylanaza (EC 3.2.1.8.) |
Skład dodatku: Preparat endo-1,4-beta-ksylanazy (EC 3.2.1.8) wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) o minimalnej aktywności: Postać stała: 1 000 FXU (1)/g Postać płynna: 650 FXU/ml Charakterystyka substancji czynnej: Endo-1,4-beta-ksylanaza (EC 3.2.1.8) wytwarzana przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) Metoda analityczna (2): W celu ilościowego oznaczania endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) w dodatku paszowym:
Do ilościowego oznaczania endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 26372) w premiksach i paszach:
|
Lochy karmiące |
– |
200 FXU |
– |
|
30.7.2030 |
||||||||
(1) 1 FXU to ilość enzymu, która uwalnia 7,8 μmol cukrów redukujących (odpowiedników ksylozy) z azo-arabinoksylanu pszenicy w ciągu minuty przy pH 6,0 oraz temperaturze 50 °C.
(2) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/87 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/996
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu karwakrolu, tymolu, D-karwonu, salicylanu metylu i L-mentolu jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski i podrzędnych gatunków drobiu odchowywanego na nioski (posiadacz zezwolenia: Biomin GmbH)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu karwakrolu, tymolu, D-karwonu, salicylanu metylu i L-mentolu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia. |
|
(3) |
Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu karwakrolu, tymolu, D-karwonu, salicylanu metylu i L-mentolu jako dodatku paszowego u kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski i podrzędnych gatunków drobiu odchowywanego na nioski celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. |
|
(4) |
W opinii z dnia 15 maja 2019 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat karwakrolu, tymolu, D-karwonu, salicylanu metylu i L-mentolu nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Urząd stwierdził również, że narażenie użytkowników przez wdychanie jest mało prawdopodobne oraz że nie można wyciągnąć żadnych wniosków na temat działania uczulającego na skórę lub oczy. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził, że dodatek ten może skutecznie poprawić wyniki zootechniczne kurcząt rzeźnych, a wniosek ten można rozszerzyć na kurczęta odchowywane na kury nioski i ekstrapolować na podrzędne gatunki drobiu odchowywanego na nioski. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(5) |
Ocena preparatu karwakrolu, tymolu, D-karwonu, salicylanu metylu i L-mentolu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Dziennik EFSA 2019; 17(6):5724.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Nazwa posiadacza zezwolenia |
Dodatek |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
||||||||||||||||||||
|
mg dodatku/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (poprawa parametrów zootechnicznych) |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
4d20 |
Biomin GmbH |
Preparat karwakrolu, tymolu, D-karwonu, salicylanu metylu oraz L-mentolu |
Skład dodatku Preparat:
Postać stała kapsułkowana |
Kurczęta rzeźne Kurczęta odchowywane na kury nioski Podrzędne gatunki drobiu odchowywanego na nioski |
– – – |
65 |
105 |
|
30.7.2030 |
||||||||||||||||||||
|
Charakterystyka substancji czynnej: Karwakrol (numer CAS: 499-75-2) Tymol (numer CAS: 89-83-8) D-karwon (numer CAS: 2244-16-8) salicylan metylu (numer CAS: 119-36-8)
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
Metoda analityczna (1) Do oznaczania ilościowego substancji czynnych: chromatografia gazowa sprzężona z wykorzystaniem detektora płomieniowo-jonizacyjnego (GC-FID). |
|||||||||||||||||||||||||||||
(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/90 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/997
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, siarczanu L-lizyny i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wnioski o zezwolenie na stosowanie ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, oraz siarczanu L-lizyny i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266, jako dodatków dietetycznych do stosowania w paszy i w wodzie do pojenia dla wszystkich gatunków zwierząt. Do wniosków tych dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
|
(3) |
Wnioski te dotyczą zezwolenia na stosowanie ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, oraz siarczanu L-lizyny i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266, jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt celem sklasyfikowania ich w kategorii „dodatki dietetyczne”, grupa funkcjonalna „aminokwasy, ich sole i podobne produkty”. |
|
(4) |
W opiniach z dnia 7 października 2019 r. (2) i 28 stycznia 2020 r. (3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy, i monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, wytwarzane przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, oraz siarczan L-lizyny i monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, wytwarzane przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266, nie mają szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, zdrowia konsumentów ani środowiska. Nie mógł on przedstawić wniosków na temat potencjalnej toksyczności związanej z wdychaniem monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanego przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, i przewidywał, że ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy, wytwarzana przez Corynebacterium glutamicum NRRL B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, jest żrąca dla skóry i oczu i powoduje zagrożenie związane z wdychaniem. W przypadku siarczanu L-lizyny i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266, Urząd nie mógł wykluczyć, że dodatki te są toksyczne przy wdychaniu, drażniące dla skóry lub oczu lub mogą działać uczulająco na skórę. W związku z tym należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził, że ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy, i monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, wytwarzane przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, oraz siarczan L-lizyny i monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, wytwarzane przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266, są efektywnymi źródłami niezbędnego aminokwasu L-lizyny dla wszystkich gatunków zwierząt. Aby uzupełniająca L-lizyna była w pełni skuteczna u przeżuwaczy, należy ją chronić przed degradacją w żwaczu. W wyżej wymienionych opiniach Urząd odniósł się do wcześniejszego twierdzenia dotyczącego możliwych zakłóceń równowagi żywieniowej w odniesieniu do aminokwasów, w przypadku gdy są one podawane w wodzie do pojenia. Urząd nie zaproponował jednak maksymalnej zawartości suplementowanej L-lizyny. W związku z tym na etykietach dodatku i zawierających go premiksów należy umieścić ostrzeżenie, aby brano pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, zwłaszcza w przypadku suplementacji L-lizyną jako aminokwasem w wodzie do pojenia. |
|
(5) |
Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdania dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(6) |
Ocena ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, oraz siarczanu L-lizyny i monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, wytwarzanych przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266, dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego dodatku, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(7) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Substancje wyszczególnione w załączniku zostają dopuszczone jako dodatki paszowe stosowane w żywieniu zwierząt w kategorii „dodatki dietetyczne” w ramach grupy funkcjonalnej „aminokwasy, ich sole i podobne produkty” zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Dziennik EFSA 2019; 17(10):5886.
(3) Dziennik EFSA 2020; 18(2): 6019.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Nazwa posiadacza zezwolenia |
Dodatek |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
||||||||||||||||||||
|
mg dodatku/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: aminokwasy, ich sole i podobne produkty |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
3c320 |
- |
Ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy |
Skład dodatku Roztwór wodny L-lizyny o zawartości co najmniej 50 % L-lizyny ----------------- Charakterystyka substancji czynnej L-lizyna wytwarzana w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535. Wzór chemiczny: NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH Numer CAS: 56-87-1 ----------------- Metody analityczne (1) Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w wodzie:
|
Wszystkie gatunki |
- |
- |
- |
|
30.7.2030 |
||||||||||||||||||||
|
3c322 |
|
Monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty |
Skład dodatku Monochlorowodorek L-lizyny w formie sproszkowanej, zawierający co najmniej 78 % L-lizyny, o maksymalnej wilgotności 1,5 %. ----------------- Charakterystyka substancji czynnej Monochlorowodorek L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum NRRL-B-67439 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-67535, lub Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266. Wzór chemiczny: NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH Numer CAS: 657-27-2 Metoda analityczna1 Do oznaczania monochlorowodorku L-lizyny w dodatku paszowym:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w wodzie:
|
Wszystkie gatunki |
- |
- |
- |
|
30.7.2030 |
||||||||||||||||||||
|
3c325 |
|
Siarczan L-lizyny |
Skład dodatku Granulat o minimalnej zawartości L-lizyny wynoszącej 52 % i maksymalnej zawartości siarczanu 24 %. ----------------- Charakterystyka substancji czynnej Siarczan L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum CGMCC 7.266 Wzór chemiczny: C12H28N4O4•H2SO4/[NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH]2SO4 Numer CAS: 60343-69-3 ----------------- Metoda analityczna1 Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:
Do analizy jakościowej siarczanu w dodatku paszowym:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:
Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w wodzie:
|
Wszystkie gatunki |
- |
- |
10 000 |
|
30.7.2030 |
||||||||||||||||||||
(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/96 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/998
z dnia 9 lipca 2020 r.
dotyczące odnowienia zezwolenia na stosowanie dimetylodibursztynianu astaksantyny jako dodatku paszowego dla ryb i skorupiaków oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 393/2008
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie i odnawianie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania i odnawiania takich zezwoleń. |
|
(2) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 393/2008 (2) zezwolono na stosowanie przez 10 lat dimetylodibursztynianu astaksantyny jako dodatku paszowego dla łososi i pstrągów. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o odnowienie zezwolenia na stosowanie dimetylodibursztynianu astaksantyny (nazwa dodatku uległa zmianie z dimetylodibursztynianu astaksantyny w istniejących zezwoleniach na dimetylodibursztynian astaksantyny we wniosku, co jest prawidłową nazwą, którą należy się posługiwać w odniesieniu do tego dodatku [nie dotyczy wersji polskiej]) jako dodatku paszowego dla łososia i pstrąga, o nowe zastosowanie, które rozszerza zezwolenie na stosowanie dimetylodibursztynianu astaksantyny jako dodatku paszowego na wszystkie ryby i skorupiaki zgodnie z art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia, oraz o zmianę istniejących warunków zezwolenia na stosowanie dimetylodibursztynianu astaksantyny jako dodatku paszowego w celu zezwolenia na stosowanie dodatku bez ograniczeń wiekowych lub wagowych. |
|
(4) |
W opinii z dnia 13 listopada 2019 r. (3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”’) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania dimetylodibursztynian astaksantyny nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Komisja stwierdziła również, że nie ma dowodów, które mogłyby doprowadzić do ponownego rozważenia wcześniejszych wniosków w odniesieniu do użytkowników dodatku. W praktyce nie jest prawdopodobne wystąpienie zagrożenia dla skóry ani oczu użytkowników. Przy braku badania toksykologicznego nie jest możliwe ustalenie toksyczności inhalacyjnej. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do zdrowia użytkowników dodatku, w tym w przypadku, gdy jest on stosowany w postaci preparatu. Urząd stwierdził ponadto, że dimetylodibursztynian astaksantyny skutecznie powoduje zmianę barwy żywności pochodzenia zwierzęcego. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. |
|
(5) |
Ocena dimetylodibursztynianu astaksantyny dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy odnowić zezwolenie na stosowanie tego dodatku oraz zmienić warunki zezwolenia, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
|
(6) |
W związku z odnowieniem zezwolenia na stosowanie dimetylodibursztynian astaksantyny jako dodatku paszowego na warunkach określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 393/2008. |
|
(7) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Odnawia się zezwolenie na stosowanie dodatku określonego w załączniku, należącego do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „barwniki: (ii) substancje, które po podaniu zwierzętom powodują zmianę barwy żywności pochodzenia zwierzęcego”, w odniesieniu do wszystkich gatunków łososia i pstrąga, a warunki zezwolenia zmienia się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 393/2008 traci moc.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 393/2008 z dnia 30 kwietnia 2008 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie dimetylodibursztynianu astaksantyny jako dodatku paszowego (Dz.U. L 117 z 1.5.2008, s. 20).
(3) Dziennik EFSA 2019; 17(12):5920.
ZAŁĄCZNIK
|
Numer identyfikacyjny dodatku |
Dodatek |
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna |
Gatunek lub kategoria zwierzęcia |
Maksymalny wiek |
Minimalna zawartość |
Maksymalna zawartość |
Pozostałe przepisy |
Data ważności zezwolenia |
||||||||||||
|
mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
||||||||||||||||||||
|
Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: barwniki. (ii) substancje, które po podaniu zwierzętom powodują zmianę barwy żywności pochodzenia zwierzęcego |
||||||||||||||||||||
|
2a165 |
Dimetylodibursztynian astaksantyny |
Skład dodatku: Dimetylodibursztynian astaksantyny Tlenek trifenylofosfiny (TPPO) ≤ 100 mg/kg Dichlorometan ≤ 600 mg/kg Charakterystyka substancji czynnej: Dimetylodibursztynian astaksantyny Wzór chemiczny: C50H64O10 Postać stała wytwarzana w procesie syntezy chemicznej. Numer CAS 578006-46-9 Kryteria czystości Dimetylodibursztynian astaksantyny (wszystkie izomery E, 9-Z i 13-Z) ≥ 96 % Inne karotenoidy ≤ 4 % Metoda analityczna (1) : Do oznaczania ilościowego dimetylodibursztynianu astaksantyny w dodatku paszowym:
Do oznaczenia ilościowego dimetylodibursztynianu astaksantyny w dodatku paszowym, premiksach i paszach:
|
Ryby i skorupiaki |
- |
- |
138 |
|
30.7.2030 |
||||||||||||
(1) https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports
(2) 1,38 mg dimetylodibursztynianu astaksantyny odpowiada 1 mg astaksantyny
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/99 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/999
z dnia 9 lipca 2020 r.
ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym i identyfikowalności materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 96 ust. 3 i art. 123,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób. Przepisy te dotyczą między innymi materiału biologicznego utrzymywanych zwierząt lądowych z gatunków bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz innych gatunków. We wspomnianym rozporządzeniu ustanowiono również zasady rejestracji i zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono również przepisy dotyczące wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania przesyłek materiału biologicznego w obrębie terytorium Unii. Uprawniono w nim również Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania nowych ram prawnych ustanowionych na mocy tego rozporządzenia. |
|
(2) |
W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/686 (2) ustanowiono przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym oraz w odniesieniu do wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek materiału biologicznego niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych. |
|
(3) |
W związku z tym konieczne jest ustanowienie zasad jednolitego wdrażania wymagań określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/429 oraz przepisów uzupełniających ustanowionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/686 dotyczących informacji przekazywanych przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz terminów, w jakich należy przekazać te informacje. Należy również ustanowić przepisy w zakresie wymagań i specyfikacji technicznych dotyczących oznakowania materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz w zakresie wymagań operacyjnych dotyczących identyfikowalności przesyłek tego materiału biologicznego. |
|
(4) |
Art. 96 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że Komisja może w drodze aktów wykonawczych ustanowić przepisy dotyczące informacji przekazywanych przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych, z których to zakładów materiał biologiczny tych zwierząt ma zostać przemieszczony do innego państwa członkowskiego, oraz przepisy dotyczące terminów, w jakich należy przekazać takie informacje. Termin, w którym właściwy organ powinien rozpatrzyć takie wnioski, powinien być wystarczająco długi, aby umożliwić mu przeprowadzenie dogłębnej analizy, ale nie powinien on przekraczać okresu 90 dni przed planowaną datą rozpoczęcia działalności przez podmioty, tak aby mogły one rozpocząć działalność w rozsądnym czasie. |
|
(5) |
W związku z tym, że w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/686 przewidziano pięć różnych rodzajów zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, podmioty powinny wskazać w swoich wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych charakter działalności, którą mają zamiar prowadzić w tych zakładach. W takim wniosku należy również uwzględnić plan bioasekuracji dotyczący funkcjonowania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym. Ponadto z uwagi na ważną rolę, jaką odgrywają lekarze weterynarii centrów i zespołów, którzy są odpowiedzialni za działalność zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym należy wskazać informacje na ich temat. |
|
(6) |
Należy ustanowić – na poziomie Unii – przepisy dotyczące oznakowania słomek i innych naczyń zawierających materiał biologiczny bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych w celu zapewnienia jego identyfikowalności. Przy określaniu norm dotyczących tego oznakowania należy wziąć pod uwagę praktyki w tym zakresie już wdrożone przez państwa członkowskie, a także zalecenia Międzynarodowego Komitetu ds. Rejestracji Zwierząt (ICAR) (3). W przypadku gdy na słomce lub innym naczyniu drukowany jest kod kreskowy, ICAR zaleca, aby był on albo typu 128C, albo, jeżeli jest innego rodzaju, by na początku krajowego kodu kreskowego dodawano trzy cyfry odpowiadające międzynarodowemu kodowi każdego zakładu zajmującego się materiałem biologicznym zarejestrowanego w Krajowym Zrzeszeniu Hodowców Zwierząt w USA (National Association of Animal Breeders – NAAB) (4). |
|
(7) |
Ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2016/429 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty. |
|
(8) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych.
Przepisy te dotyczą:
|
a) |
informacji przekazywanych przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz terminów w jakich należy przekazać te informacje, jak również terminów na poinformowanie właściwego organu o każdym zaprzestaniu działalności takich zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, które zostały przez ten organ zatwierdzone; |
|
b) |
wymagań i specyfikacji technicznych dotyczących oznakowania materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz wymagań operacyjnych dotyczących jego identyfikowalności. |
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686.
Artykuł 3
Informacje przekazywane przez podmioty we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych
1. Podmioty, które występują do właściwego organu o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych zgodnie z art. 94 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, podają w swoich wnioskach następujące informacje:
|
a) |
nazwę i adres podmiotu prowadzącego zakład zajmujący się materiałem biologicznym; |
|
b) |
następujące informacje dotyczące zakładu zajmującego się materiałem biologicznym:
|
|
c) |
w odniesieniu do materiału biologicznego:
|
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się pisemnie, w formie papierowej albo elektronicznej.
Artykuł 4
Terminy przekazywania przez podmioty informacji we wnioskach o zatwierdzenie zakładów zajmujących się materiałem biologicznym bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz informacji dotyczących każdego zaprzestania działalności
1. Każde państwo członkowskie ustala terminy dotyczące:
|
a) |
przekazania przez podmioty właściwemu organowi:
|
|
b) |
poinformowania podmiotów przez właściwy organ:
|
2. Terminy, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), nie mogą przekraczać okresu 90 dni przed planowaną datą rozpoczęcia działalności przez podmiot w zakładzie zajmującym się materiałem biologicznym.
3. O ile właściwy organ nie wskaże inaczej, każdą istotną zmianę w wymaganiach w zakresie bioasekuracji dotyczących funkcjonowania zakładu zajmującego się materiałem biologicznym, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (v) tiret ósme, uznaje się za zatwierdzoną w terminie 90 dni od daty powiadomienia przez podmiot o takiej zmianie.
Artykuł 5
Wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania materiału biologicznego bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz wymagania operacyjne dotyczące jego identyfikowalności
1. Podmioty oznakowujące materiał biologiczny bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych zgodnie z art. 121 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 zapewniają:
|
a) |
aby każda słomka lub inne naczynie, w których umieszcza się, przechowuje i transportuje nasienie, oocyty lub zarodki – niezależnie od tego, czy zostały one podzielone na pojedyncze dawki – były oznakowane zgodnie z wymaganiami w zakresie identyfikowalności ustanowionymi w art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/686 oraz z wymaganiami i specyfikacjami technicznymi w zakresie oznakowania określonymi w części 1 załącznika do niniejszego rozporządzenia; |
|
b) |
zgodność z wymaganiami operacyjnymi dotyczącymi identyfikowalności materiału biologicznego określonymi w części 2 załącznika. |
2. Każde państwo członkowskie ustanawia – w oparciu o wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania określone w części 1 załącznika – przepisy dotyczące cech i formy stosowanego na jego terytorium oznakowania słomek i innych naczyń, w których umieszcza się, przechowuje i transportuje materiał biologiczny, oraz przekazuje te informacje Komisji i pozostałym państwom członkowskim.
Artykuł 6
Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/686 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym oraz wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania w obrębie terytorium Unii materiału biologicznego niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 1).
(3) https://www.icar.org/
(4) https://www.naab-css.org/
ZAŁĄCZNIK
Wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania słomek i innych naczyń zawierających materiał biologiczny bydła, świń, owiec, kóz i koniowatych oraz wymagania operacyjne dotyczące jego identyfikowalności, o których mowa w art. 5
Część 1
Wymagania i specyfikacje techniczne dotyczące oznakowania słomek i innych naczyń, w których umieszcza się, przechowuje i transportuje nasienie, oocyty lub zarodki
|
1. |
Oznakowanie słomek i innych naczyń musi być czytelne, a wszystkie informacje w ramach oznakowania muszą być wyraźnie nadrukowane lub napisane ręcznie. |
|
2. |
Oznakowanie słomek i innych naczyń, o którym mowa w pkt 1, niezależnie od tego, czy ma postać kodu, musi zawierać następujące informacje:
|
|
3. |
W oznakowaniu, o którym mowa w pkt 1, można pominąć informację dotyczącą gatunku zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców), o której mowa w pkt 2 lit. b), jeżeli nazwę gatunku zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców) można ustalić na podstawie informacji nadrukowanej lub napisanej ręcznie na słomce lub innym opakowaniu i dotyczącej:
|
|
4. |
W przypadku gdy pojedyncza słomka lub inne naczynie zawierają nasienie pozyskane od więcej niż jednego zwierzęcia dawcy albo zarodki i na słomce lub innym naczyniu nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby nadrukować lub napisać ręcznie dane identyfikacyjne każdego zwierzęcia dawcy, kody lub numery, o których mowa w pkt 2 lit. c), można przedstawić w postaci kodu numerycznego. |
|
5. |
Oznakowanie słomek i innych naczyń, o którym mowa w pkt 1, może zawierać wszelkie inne istotne informacje (takie jak nazwa zwierzęcia dawcy (zwierząt dawców), rasa, informacja o płci nasienia seksowanego lub indywidualny numer identyfikacyjny świni dawcy (świń dawców)). |
|
6. |
W przypadku nasienia seksowanego, kiedy nasienie było seksowane w zakładzie przetwarzającym materiał biologiczny, oznakowanie na słomkach i innych naczyniach, o którym mowa w pkt 1, musi zawierać niepowtarzalny numer zatwierdzenia zakładu przetwarzającego materiał biologiczny, w którym seksowano nasienie.
Jeżeli na słomce lub innym naczyniu nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby nadrukować lub napisać ręcznie niepowtarzalny numer zatwierdzenia zakładu przetwarzającego materiał biologiczny, ten niepowtarzalny numer zatwierdzenia może zostać przedstawiony w postaci kodu numerycznego. |
|
7. |
Wszystkie informacje lub część informacji, o których mowa w pkt 2–6, mogą być kodowane elektronicznie na słomkach lub innych naczyniach. |
Część 2
Wymagania operacyjne dotyczące identyfikowalności nasienia, oocytów lub zarodków
|
1. |
Każdej przesyłce materiału biologicznego muszą towarzyszyć specyfikacje zawierające wyjaśnienia dotyczące oznakowania nadrukowanego lub napisanego ręcznie na słomkach lub innych naczyniach, w których umieszczono nasienie, oocyty lub zarodki. |
|
2. |
System wskazujący datę pozyskania lub wyprodukowania nasienia, oocytów lub zarodków, o którym mowa w części 1 pkt 2 lit. a), musi być wskazany w specyfikacjach, o których mowa w pkt 1 niniejszej części.
Jeżeli data jest wskazana jako liczba dni, które upłynęły od ustalonej daty wyrażonej w 5-cyfrowym kodzie, należy podać ustaloną datę. |
|
3. |
Jeżeli oznakowanie na słomce lub innym naczyniu zawiera jakikolwiek kod numeryczny, o którym mowa w części 1 pkt 4 lub w części 1 pkt 6 akapit drugi, specyfikacje, o których mowa w pkt 1 niniejszej części, muszą zawierać informacje wyjaśniające, które informacje są kodowane. |
|
4. |
Jeżeli oznakowanie na słomce lub innym naczyniu zawiera dowolny kod elektroniczny, o którym mowa w części 1 pkt 7, czytnik, który umożliwia odkodowanie tego kodu elektronicznego, jest udostępniany przez podmiot odpowiedzialny za przesyłkę materiału biologicznego. |
(1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 115).
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/105 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/1000
z dnia 9 lipca 2020 r.
w sprawie sprostowania niektórych wersji językowych rozporządzenia (UE) nr 1253/2014 w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla systemów wentylacyjnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Bułgarska, chorwacka, czeska, duńska, estońska, fińska, grecka, hiszpańska, litewska, łotewska, maltańska, niderlandzka, niemiecka, polska, słowacka, słoweńska, szwedzka, węgierska i włoska wersja rozporządzenia Komisji (UE) nr 1253/2014 (2) zawierają błędy w art. 1 ust. 2 lit. g) w odniesieniu do systemów wentylacyjnych, które są wyłączone z zakresu stosowania tego artykułu. Błędy te mają wpływ na treść tego przepisu. |
|
(2) |
Maltańska wersja językowa rozporządzenia (UE) nr 1253/2014 zawiera również błąd w art. 1 ust. 2 lit. h) w odniesieniu do systemów wentylacyjnych, które są wyłączone z zakresu stosowania tego artykułu. Błąd ten ma wpływ na treść tego przepisu. |
|
(3) |
Szwedzka wersja językowa rozporządzenia (UE) nr 1253/2014 zawiera dodatkowy błąd w załączniku I pkt 1 ppkt 9, załączniku IV pkt 1 lit. o) oraz załączniku V pkt 1 lit. o) w odniesieniu do jednego z terminów zdefiniowanych do celów załączników II do IX. Błąd ten ma wpływ na treść tych przepisów. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio sprostować bułgarską, chorwacką, czeską, duńską, estońską, fińską, grecką, hiszpańską, litewską, łotewską, maltańską, niderlandzką, niemiecką, polską, słowacką, słoweńską, szwedzką, węgierską i włoską wersję językową rozporządzenia (UE) nr 1253/2014. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego na podstawie art. 19 ust. 1 dyrektywy 2009/125/WE, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1253/2014 wprowadza się następujące sprostowania:|
1) |
w art. 1 ust. 2 wprowadza się następujące sprostowania:
|
|
2) |
(nie dotyczy wersji polskiej); |
|
3) |
(nie dotyczy wersji polskiej); |
|
4) |
(nie dotyczy wersji polskiej). |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 285 z 31.10.2009, s. 10.
(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1253/2014 z dnia 7 lipca 2014 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla systemów wentylacyjnych (Dz.U. L 337 z 25.11.2014, s. 8).
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/107 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1001
z dnia 9 lipca 2020 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do funkcjonowania funduszu modernizacyjnego wspierającego inwestycje w modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej niektórych państw członkowskich
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10d ust. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Dyrektywa 2003/87/WE ustanawia fundusz modernizacyjny na lata 2021–2030 w celu wspierania inwestycji w modernizację systemów energetycznych i poprawę efektywności energetycznej w niektórych państwach członkowskich. Jak stwierdzono w komunikatach Komisji pt. „Europejski Zielony Ład” (2) i „Plan inwestycyjny na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu” (3), wdrożenie funduszu modernizacyjnego powinno przyczynić się do osiągnięcia celów Europejskiego Zielonego Ładu przez wspieranie zielonej i sprawiedliwej społecznie transformacji. |
|
(2) |
Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące funkcjonowania funduszu modernizacyjnego w celu umożliwienia niezakłóconej dystrybucji jego zasobów finansowych do państw członkowskich będących beneficjentami, w szczególności poprzez ustanowienie procedur składania i oceny projektów inwestycji oraz wypłaty dochodów funduszu. |
|
(3) |
Aby zapewnić zgodność finansowania w ramach funduszu modernizacyjnego z rynkiem wewnętrznym, państwa członkowskie będące beneficjentami powinny powiadomić Komisję, zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, o każdej planowanej inwestycji stanowiącej pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, która nie byłaby objęta istniejącym zatwierdzonym lub objętym wyłączeniem programem pomocy lub decyzją indywidualną. Ocena inwestycji objętych funduszem powinna być skoordynowana z oceną pomocy państwa, a warunki składania projektów inwestycji należy określić z uwzględnieniem warunków składania zgłoszeń pomocy państwa. Wypłata dochodów z funduszu powinna zależeć od zgody na przyznanie pomocy państwa. |
|
(4) |
„Europejski Zielony Ład” przewiduje terytorialne plany sprawiedliwej transformacji jako podstawę mechanizmu sprawiedliwej transformacji. Jeżeli inwestycja w ramach funduszu modernizacyjnego ma na celu wdrożenie terytorialnego planu sprawiedliwej transformacji państwa członkowskiego będącego beneficjentem, państwo to powinno przedstawić informacje na temat oczekiwanego wkładu inwestycji w ten plan, z myślą o zapewnieniu spójności i komplementarności z celami tego planu. |
|
(5) |
Państwa członkowskie będące beneficjentami powinny regularnie informować Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i komitet inwestycyjny funduszu modernizacyjnego („komitet inwestycyjny”) o planowanych inwestycjach, aby ułatwić planowanie wypłat i zarządzanie zasobami z funduszu modernizacyjnego. Informacje te nie powinny jednak być wiążące dla państw członkowskich będących beneficjentami przy składaniu przyszłych projektów inwestycji. |
|
(6) |
Uproszczona procedura wypłaty dochodów z funduszu powinna mieć zastosowanie do inwestycji w obszarach priorytetowych wymienionych w art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE („inwestycje priorytetowe”). Inwestycje niepriorytetowe powinny zostać poddane kompleksowej ocenie pod względem ich technicznej i finansowej opłacalności oraz ich wartości dodanej w stosunku do celów funduszu. |
|
(7) |
Zgodnie z art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE co najmniej 70 % środków finansowych z funduszu modernizacyjnego należy przeznaczyć na inwestycje priorytetowe. Aby zapewnić sprawiedliwy podział środków finansowych między wszystkie państwa członkowskie będące beneficjentami, wymóg ten powinien mieć zastosowanie do indywidualnych udziałów w funduszu każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem. |
|
(8) |
Finansowanie inwestycji z funduszu modernizacyjnego powinno zależeć od dostępności środków finansowych będących do dyspozycji danego państwa członkowskiego będącego beneficjentem oraz od części środków przydzielonej na inwestycje priorytetowe. W celu umożliwienia ścisłego monitorowania przydziału środków, przy jednoczesnym zapewnieniu efektywności procesu wypłat, ocena projektów inwestycji przez EBI lub, w stosownych przypadkach, przez komitet inwestycyjny, oraz wypłata środków przez Komisję powinny być organizowane w cyklu dwuletnim. |
|
(9) |
Procedury działania funduszu modernizacyjnego powinny zostać ustanowione z uwzględnieniem specyfiki programów przedłożonych przez państwa członkowskie będące beneficjentami. Po zatwierdzeniu przez EBI programu jako inwestycji priorytetowej lub, w stosownych przypadkach, zaleceniu przez komitet inwestycyjny finansowania programu w obszarze niepriorytetowym, a także po podjęciu przez Komisję decyzji w sprawie pierwszej wypłaty środków na rzecz danego programu, państwo członkowskie będące beneficjentem powinno przedstawić nowy projekt na potrzeby wszelkich późniejszych wypłat. Do celów wszelkich późniejszych wypłat zatwierdzenie przez EBI lub, w stosownych przypadkach, zalecenie komitetu inwestycyjnego powinno ograniczać się do weryfikacji dostępności środków finansowych będących do dyspozycji państwa członkowskiego będącego beneficjentem oraz – w odniesieniu do programów, które kwalifikują się jako inwestycje niepriorytetowe – weryfikacji zgodności z progami dopuszczalnego wsparcia określonymi w art. 10d ust. 2 oraz art. 10d ust. 6 akapit drugi zdanie czwarte dyrektywy 2003/87/WE. Ponadto uproszczone zasady powinny mieć zastosowanie do sprawozdań rocznych dotyczących programów składanych przez państwa członkowskie będące beneficjentami. |
|
(10) |
Wstrzymane inwestycje nie powinny otrzymywać dalszego finansowania z funduszu modernizacyjnego. Wszelkie kwoty już wypłacone na rzecz wstrzymanych inwestycji, ale jeszcze niewykorzystane przez takie inwestycje, powinny zostać udostępnione na finansowanie innych inwestycji. |
|
(11) |
Należy ustanowić szczegółowe zasady dotyczące składu i działania komitetu inwestycyjnego. |
|
(12) |
Na podstawie art. 10d ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE EBI zarządza dochodami z funduszu modernizacyjnego. W tym celu EBI powinien opracować wytyczne w zakresie zarządzania aktywami zgodne z celami dyrektywy i uwzględniające regulamin EBI. Ponadto EBI wykonuje inne zadania związane z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego określone w dyrektywie 2003/87/WE. Szczegółowe warunki wykonywania tych zadań należy określić w porozumieniu między Komisją a EBI. Mechanizm odzyskiwania kosztów przez EBI powinien odpowiadać tym zadaniom i uwzględniać liczbę i złożoność projektów inwestycji przedłożonych przez odpowiednie państwa członkowskie będące beneficjentami oraz to, czy projekty te dotyczą inwestycji priorytetowych czy niepriorytetowych. |
|
(13) |
W przypadku gdy państwa członkowskie podejmą decyzję o wykorzystaniu dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych do finansowania swoich wydatków związanych z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego, wydatki te mogłyby zostać uznane za wydatki administracyjne, o których mowa w art. 10 ust. 3 lit. i) dyrektywy 2003/87/WE, i w związku z tym mogłyby być zaliczane na poczet celu, jakim jest wykorzystanie 50 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji w związku z klimatem. |
|
(14) |
Należy wprowadzić jasne ustalenia dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w celu przekazywania Komisji pełnych i aktualnych informacji na temat postępów poszczególnych inwestycji oraz ogólnej implementacji funduszu modernizacyjnego. |
|
(15) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady funkcjonowania funduszu modernizacyjnego w odniesieniu do:
|
a) |
składania projektów finansowania inwestycji; |
|
b) |
oceny inwestycji priorytetowych i inwestycji niepriorytetowych; |
|
c) |
zarządzania zasobami z funduszu modernizacyjnego oraz ich wypłaty i płatności; |
|
d) |
składu i funkcjonowania komitetu inwestycyjnego funduszu modernizacyjnego („komitet inwestycyjny”); |
|
e) |
monitorowania, sprawozdawczości, oceny i audytu; |
|
f) |
informacji i przejrzystości. |
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
|
1) |
„państwo członkowskie będące beneficjentem” oznacza państwo członkowskie wymienione w załączniku IIb do dyrektywy 2003/87/WE; |
|
2) |
„inwestycja niepriorytetowa” oznacza inwestycję, która nie należy do żadnego z obszarów wymienionych w art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE; |
|
3) |
„niepriorytetowy projekt na małą skalę” oznacza inwestycję niepriorytetową otrzymującą pomoc państwa, której całkowita kwota spełnia kryteria pomocy de minimis zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 (4); |
|
4) |
„inwestycja priorytetowa” oznacza inwestycję, która należy do co najmniej jednego z obszarów wymienionych w art. 10d ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE; |
|
5) |
„program” oznacza projekt inwestycji, który spełnia następujące kryteria:
|
ROZDZIAŁ II
FINANSOWANIE INWESTYCJI
Artykuł 3
Przegląd inwestycji
1. Do dnia 30 listopada każdego roku każde państwo członkowskie będące beneficjentem przedstawia Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) i komitetowi inwestycyjnemu przegląd inwestycji, w odniesieniu do których zamierza przedłożyć projekty inwestycji w ciągu dwóch kolejnych lat kalendarzowych, a także aktualne informacje na temat inwestycji objętych poprzednim przeglądem.
2. W przeglądzie, o którym mowa w ust. 1, państwo członkowskie będące beneficjentem udziela następujących informacji o każdej planowanej inwestycji:
|
a) |
nazwa wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem; |
|
b) |
dokładna lokalizacja inwestycji lub zakres geograficzny programu; |
|
c) |
szacunkowy całkowity koszt inwestycji; |
|
d) |
dziedzina inwestycji i skrócony opis inwestycji; |
|
e) |
w stosownych przypadkach status wszelkiej oceny pomocy państwa dotyczącej inwestycji; |
|
f) |
szacowane finansowanie z funduszu modernizacyjnego oraz krótki opis planowanych projektów dotyczących finansowania. |
3. Informacje zawarte w przeglądzie nie są wiążące dla państwa członkowskiego będącego beneficjentem przy przedkładaniu projektów inwestycji zgodnie z art. 4.
Artykuł 4
Składanie projektów inwestycji
1. Państwa członkowskie będące beneficjentami mogą przedkładać projekty inwestycji EBI i komitetowi inwestycyjnemu w dowolnym momencie w danym roku kalendarzowym.
Przedkładając projekty inwestycji, państwa członkowskie będące beneficjentami przekazują informacje określone w załączniku I.
Państwo członkowskie będące beneficjentem wskazuje, czy projekt dotyczy inwestycji priorytetowej czy inwestycji niepriorytetowej.
2. Jeżeli inwestycja dotyczy programu, państwo członkowskie będące beneficjentem przedkłada projekt zgodnie z ust. 1 i określa kwotę, o którą wnioskuje jako o pierwszą wypłatę dla programu.
Po podjęciu przez Komisję decyzji w sprawie pierwszej wypłaty na rzecz programu zgodnie z art. 8 ust. 1 wszelkie późniejsze wypłaty wymagają od państwa członkowskiego będącego beneficjentem odrębnego projektu określającego kwotę, która ma zostać wypłacona, i zawierającego, w stosownych przypadkach, zaktualizowane informacje na temat programu.
3. W przypadku gdy państwo członkowskie będące beneficjentem składa kilka projektów inwestycji, które mają być ocenione w tym samym cyklu wypłat, wskazuje w nim kolejność do celów oceny inwestycji priorytetowych oraz kolejność do celów oceny inwestycji niepriorytetowych. Jeżeli państwo członkowskie nie wskaże kolejności, EBI lub, w stosownych przypadkach, komitet inwestycyjny oceniają projekty według daty ich przedłożenia.
4. Projekt dotyczący niepriorytetowego projektu na małą skalę można złożyć jedynie w ramach programu.
5. Państwo członkowskie będące beneficjentem nie zwraca się o finansowanie z zasobów funduszu modernizacyjnego żadnych kosztów inwestycji, które są finansowane z innego instrumentu unijnego lub krajowego.
Artykuł 5
Dostępne środki
1. Na cztery tygodnie przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI informuje państwo członkowskie będące beneficjentem, komitet inwestycyjny i Komisję o środkach dostępnych dla tego państwa członkowskiego na finansowanie inwestycji z funduszu modernizacyjnego („zestawienie dostępnych środków”).
2. W zestawieniu dostępnych środków określa się następujące elementy:
|
a) |
kwotę zapisaną na rachunku EBI, z wyłączeniem wszelkich kwot już wydatkowanych, ale jeszcze niewypłaconych państwu członkowskiemu zgodnie z art. 9, oraz z wyłączeniem wszelkich kosztów EBI określonych w porozumieniu, o którym mowa w art. 12 ust. 3; |
|
b) |
wszelkie kwoty wypłacone na rzecz wstrzymanych inwestycji, które zwiększają zasoby funduszu modernizacyjnego dostępne dla państwa członkowskiego będącego beneficjentem zgodnie z decyzją Komisji, o której mowa w art. 10 ust. 2. |
3. Terminem końcowym zestawienia dostępnych środków jest ostatni dzień miesiąca kalendarzowego poprzedzającego datę przekazania informacji zgodnie z ust. 1.
4. Nie naruszając przepisów ust. 1–3, państwo członkowskie będące beneficjentem może zwrócić się do EBI o informacje na temat kwoty przeznaczonej dla tego państwa członkowskiego zapisanej na rachunku EBI w danym momencie.
Artykuł 6
Potwierdzenie inwestycji priorytetowych
1. Projekty inwestycji przedłożone przez państwa członkowskie będące beneficjentami jako inwestycje priorytetowe są oceniane przez EBI w pierwszym z przeprowadzanych dwa razy w danym roku kalendarzowym cykli wypłat, jeżeli zostały złożone co najmniej sześć tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
Jeżeli złożono je później niż sześć tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, lecz przynajmniej sześć tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu, są one oceniane w drugim z przeprowadzanych dwukrotnie w danym roku kalendarzowym cykli wypłat.
Jeżeli złożono je później niż sześć tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, ocenia się je w pierwszym z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat w kolejnym roku kalendarzowym.
2. EBI może zażądać od państwa członkowskiego będącego beneficjentem wszelkich informacji lub dokumentów, które uzna za niezbędne do oceny inwestycji, pod warunkiem że takie informacje lub dokumenty są wymagane na podstawie załącznika I. EBI zwraca się o informacje lub dokumenty bez zbędnej zwłoki. Jeżeli państwo członkowskie będące beneficjentem przekazuje wymagane informacje lub dokumenty później niż sześć tygodni przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI może odroczyć ocenę projektu do następnego z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat.
3. Jeżeli EBI jest zdania, że projekt dotyczy inwestycji niepriorytetowej, EBI informuje o tym państwo członkowskie będące beneficjentem nie później niż cztery tygodnie od złożenia projektu i podaje powody swojej decyzji. W takim przypadku projekt ocenia się zgodnie z wymogami i terminami określonymi w art. 7.
4. Jeżeli projekt nie jest zgodny z art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE lub z wymogami niniejszego rozporządzenia, EBI odsyła projekt państwu członkowskiemu będącemu beneficjentem nie później niż cztery tygodnie od przedłożenia projektu i podaje powody swojej decyzji. EBI niezwłocznie informuje o tym komitet inwestycyjny.
5. Ocena projektu obejmuje weryfikację kosztów proponowanej inwestycji, chyba że proporcjonalność kwoty otrzymanej pomocy została zweryfikowana przez Komisję w ramach odpowiedniego postępowania w sprawie pomocy państwa.
6. EBI dokonuje oceny projektu zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii.
7. EBI może zatwierdzić projekt jako inwestycję priorytetową, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:
|
a) |
państwo członkowskie będące beneficjentem wykazało, że inwestycja spełnia wymogi określone w art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE i należy do co najmniej jednego obszaru wymienionego w art. 10d ust. 2 tej dyrektywy; |
|
b) |
państwo członkowskie będące beneficjentem ma wystarczające dostępne środki zgodnie z zestawieniem dostępnych środków, o którym mowa w art. 5 ust. 1, i po odliczeniu wszelkich kwot, które mają zostać wypłacone na rzecz inwestycji już zatwierdzonych zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu; |
|
c) |
państwo członkowskie będące beneficjentem przedstawiło dowody na to, że projekt inwestycji spełnia jeden z następujących warunków:
|
|
d) |
państwo członkowskie będące beneficjentem potwierdziło na piśmie, że inwestycja jest zgodna z wszelkimi innymi mającymi zastosowanie wymogami prawa unijnego i krajowego; |
|
e) |
zgodnie z informacjami przekazanymi przez państwo członkowskie będące beneficjentem na temat wkładów z innych instrumentów unijnych i krajowych kwoty wnioskowane z funduszu modernizacyjnego nie mają na celu pokrycia tych samych kosztów inwestycji, które są finansowane z innego instrumentu unijnego lub krajowego. |
8. Jeżeli projekt dotyczy kolejnej wypłaty środków na program zatwierdzony przez EBI zgodnie z ust. 9 przed pierwszą wypłatą, ocena projektu przez EBI ogranicza się do weryfikacji dostępnych środków zgodnie z ust. 7 lit. b), pod warunkiem że nie nastąpiły żadne zmiany w programie.
9. EBI podejmuje decyzję o zatwierdzeniu projektu jako inwestycji priorytetowej najpóźniej dwa tygodnie przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
EBI niezwłocznie informuje zainteresowane państwo członkowskie będące beneficjentem oraz Komisję o decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym.
10. Najpóźniej na tydzień przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI informuje komitet o projektach inwestycji każdego z państw członkowskich będących beneficjentami, zatwierdzonych jako inwestycje priorytetowe zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu oraz o kwocie, która ma zostać wypłacona na rzecz każdej inwestycji.
Artykuł 7
Zalecenia dotyczące inwestycji niepriorytetowych
1. Projekty inwestycji przedłożone przez państwa członkowskie będące beneficjentami jako inwestycje niepriorytetowe są oceniane przez komitet inwestycyjny w pierwszym z przeprowadzanych dwa razy w danym roku kalendarzowym cykli wypłat, jeżeli zostały złożone co najmniej 10 tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
Jeżeli złożono je później niż 10 tygodni przed pierwszym z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, lecz przynajmniej 10 tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu, są one oceniane w drugim z przeprowadzanych dwukrotnie w danym roku kalendarzowym cykli wypłat.
Jeżeli złożono je później niż 10 tygodni przed drugim z odbywających się dwa razy w roku posiedzeń komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, ocenia się je w pierwszym z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat w kolejnym roku kalendarzowym.
2. Nie później niż dwa tygodnie przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI kończy techniczną i finansową analizę due diligence projektu, w tym ocenę oczekiwanych redukcji emisji.
3. EBI może zażądać od państwa członkowskiego będącego beneficjentem wszelkich informacji lub dokumentów, które uzna za niezbędne do przeprowadzenia technicznej i finansowej analizy due diligence, pod warunkiem że takie informacje lub dokumenty są wymagane na podstawie załącznika I. EBI zwraca się o informacje lub dokumenty bez zbędnej zwłoki. Jeżeli państwo członkowskie będące beneficjentem przekazuje wymagane informacje lub dokumenty później niż 10 tygodni przed posiedzeniem komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1, EBI może odroczyć zakończenie analizy due diligence do następnego z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat.
4. Analiza due diligence przeprowadzana przez EBI obejmuje weryfikację kosztów proponowanej inwestycji, chyba że proporcjonalność kwoty otrzymanej pomocy została zweryfikowana przez Komisję w ramach odpowiedniego postępowania w sprawie pomocy państwa.
5. EBI dokonuje analizy due diligence zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii.
6. Analizie due diligence przeprowadzonej przez EBI towarzyszy oświadczenie przedstawiciela EBI w sprawie zatwierdzenia finansowania projektu inwestycji. EBI niezwłocznie przekazuje analizę due diligence komitetowi inwestycyjnemu.
7. Komitet inwestycyjny może wydać zalecenie w sprawie finansowania projektu inwestycji, o ile spełnione są następujące warunki:
|
a) |
państwo członkowskie będące beneficjentem wykazało, że inwestycja spełnia wymogi określone w art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE; |
|
b) |
państwo członkowskie będące beneficjentem ma wystarczające dostępne środki zgodnie z zestawieniem dostępnych środków, o którym mowa w art. 5 ust. 1, i po odliczeniu wszelkich kwot, które mają zostać wypłacone na rzecz inwestycji zgodnie z informacjami określonymi w art. 6 ust. 10 i na podstawie już wydanych zaleceń zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu; |
|
c) |
udział środków przeznaczonych na inwestycje priorytetowe wynosi co najmniej 70 % całkowitej kwoty środków finansowych wykorzystanych przez państwo członkowskie będące beneficjentem, włącznie z następującymi środkami:
|
|
d) |
finansowanie jest zgodne z art. 10d ust. 6 akapit drugi zdanie czwarte dyrektywy 2003/87/WE; |
|
e) |
państwo członkowskie będące beneficjentem przedstawiło dowody na to, że projekt inwestycji spełnia jeden z następujących warunków:
|
|
f) |
państwo członkowskie będące beneficjentem potwierdziło na piśmie, że inwestycja jest zgodna z wszelkimi innymi mającymi zastosowanie wymogami prawa unijnego i krajowego; |
|
g) |
zgodnie z informacjami przekazanymi przez państwo członkowskie będące beneficjentem na temat wkładów z innych instrumentów unijnych i krajowych kwoty wnioskowane z funduszu modernizacyjnego nie mają na celu pokrycia tych samych kosztów inwestycji, które są finansowane z innego instrumentu unijnego lub krajowego. |
8. Jeżeli projekt dotyczy kolejnej wypłaty na program, którego finansowanie zalecił komitet inwestycyjny zgodnie z ust. 9 przed pierwszą wypłatą, projekt nie wymaga przeprowadzania analizy due diligence przez EBI, a ocena projektu przez komitet ogranicza się do weryfikacji zgodności z wymaganiami określonymi w ust. 7 lit. b), c) i d), pod warunkiem że nie nastąpiły żadne zmiany w programie.
9. Na posiedzeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1, komitet inwestycyjny wydaje zalecenie w sprawie projektu inwestycji, określając kwotę wsparcia z funduszu modernizacyjnego, podając powody swojej decyzji oraz podając wszelkie sugestie dotyczące odpowiednich instrumentów finansowania.
10. Jeżeli komitet inwestycyjny nie zaleca finansowania inwestycji, podaje powody swojej decyzji. W takim przypadku inwestycja nie jest finansowana z funduszu modernizacyjnego. Zainteresowane państwo członkowskie może dokonać zmian w projekcie inwestycji, biorąc pod uwagę ustalenia komitetu inwestycyjnego, i przedłożyć nowy projekt inwestycji w dowolnym kolejnym cyklu z odbywających się dwa razy w roku cykli wypłat.
Artykuł 8
Decyzja Komisji o wypłacie środków
1. Po posiedzeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, Komisja bez zbędnej zwłoki przyjmuje decyzję, o której mowa w art. 10d ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, określającą kwotę środków z funduszu modernizacyjnego, która ma zostać wypłacona na rzecz każdej inwestycji zatwierdzonej jako inwestycja priorytetowa przez EBI lub zalecanej do finansowania przez komitet inwestycyjny („decyzja o wypłacie środków”).
Decyzja o wypłacie środków z funduszu modernizacyjnego na rzecz programu określa, w stosownych przypadkach, kwotę pierwszej lub każdej późniejszej wypłaty.
2. Komisja powiadamia o decyzji o wypłacie środków zainteresowane państwa członkowskie będące beneficjentami oraz informuje o niej EBI i komitet inwestycyjny.
Artykuł 9
Płatności
W ciągu 30 dni od daty decyzji o wypłacie środków EBI przekazuje państwu członkowskiemu będącemu beneficjentem odpowiednią kwotę wsparcia z funduszu modernizacyjnego.
Artykuł 10
Wstrzymane inwestycje
1. Z zastrzeżeniem dowodów przedstawionych przez państwo członkowskie będące beneficjentem w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 13, inwestycję uznaje się za wstrzymaną w jednym z następujących przypadków:
|
a) |
wnioskodawca projektu lub instytucja zarządzająca programem nie finansowali inwestycji przez okres przekraczający dwa kolejne lata; |
|
b) |
wnioskodawca projektu nie wydał łącznej kwoty dochodów z funduszu modernizacyjnego wypłaconych na inwestycję w ciągu pięciu lat od daty odpowiedniej decyzji Komisji o wypłacie środków. |
Lit. b) nie ma zastosowania do programów.
2. Decyzją przyjętą zgodnie z art. 8 Komisja dokonuje zmiany kwoty już wypłaconej na wstrzymaną inwestycję poprzez odliczenie wszelkich kwot jeszcze niewypłaconych przez państwo członkowskie będące beneficjentem na rzecz wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem. Wszelka taka niewypłacona kwota zwiększa zasoby funduszu modernizacyjnego dostępne dla danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) i zostaje potrącona z wszelkich przyszłych płatności dokonywanych przez EBI na rzecz danego państwa członkowskiego na mocy art. 9.
3. Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu, przed upływem terminu ostatecznego zestawienia dostępnych środków, o którym mowa w art. 5 ust. 3, państwo członkowskie będące beneficjentem może poinformować Komisję o wstrzymanej inwestycji i zwrócić się o zmianę decyzji o wypłacie środków zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Wniosek ten może dotyczyć kwot jeszcze niewypłaconych na rzecz wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem oraz kwot już wypłaconych na rzecz wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem, ale następnie odzyskanych przez państwo członkowskie będące beneficjentem. Państwo członkowskie będące beneficjentem przekazuje odpowiednie dokumenty uzasadniające wniosek. Ust. 2 niniejszego artykułu ma zastosowanie do zmiany decyzji o wypłacie środków, zwiększenia środków funduszu modernizacyjnego dostępnych dla danego państwa członkowskiego oraz do potrącenia kwoty zwróconej do funduszu z wszelkich przyszłych płatności ze strony EBI na rzecz państwa członkowskiego.
Artykuł 11
Funkcjonowanie komitetu inwestycyjnego
1. Komitet inwestycyjny zbiera się dwa razy w roku, najpóźniej do dnia 15 lipca i 15 grudnia. Sekretariat komitetu inwestycyjnego powiadamia państwa członkowskie o dacie posiedzenia, gdy tylko jest ona znana.
2. O ile komitet nie wyda zalecenia zgodnie z art. 10d ust. 7 akapit drugi zdanie pierwsze i drugie dyrektywy 2003/87/WE, do osiągnięcia kworum konieczna jest obecność co najmniej połowy przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, wszystkich przedstawicieli państw członkowskich niebędących beneficjentami oraz przedstawicieli Komisji i EBI.
3. Państwa członkowskie niebędące beneficjentami wybierają trzech przedstawicieli w komitecie inwestycyjnym w głosowaniu obejmującym wszystkich kandydatów. Każde państwo członkowskie niebędące beneficjentem może zaproponować jednego kandydata. Wybrani zostają trzej kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów. Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało taką samą liczbę głosów, w wyniku czego zostałoby wybranych więcej niż trzech kandydatów, głosowanie zostaje wznowione i obejmuje wszystkich kandydatów z wyjątkiem kandydata lub kandydatów, którzy otrzymali największą liczbę głosów oraz, w stosownych przypadkach, drugą w kolejności liczbę głosów.
4. Członkowie komitetu inwestycyjnego nie mogą mieć finansowych ani innych, bezpośrednich ani pośrednich, interesów w branżach, które kwalifikują się do wsparcia z funduszu modernizacyjnego, które to interesy mogłyby mieć wpływ na ich bezstronność lub mogą być obiektywnie postrzegane jako takie. Działają oni w interesie publicznym i w sposób niezależny. Przed objęciem funkcji w komitecie inwestycyjnym składają deklarację o braku konfliktu interesów i aktualizują swoje deklaracje za każdym razem, gdy wystąpi istotna zmiana.
5. EBI udziela wsparcia administracyjnego i logistycznego komitetowi inwestycyjnemu (sekretariat), w tym wsparcia w zakresie zarządzania stroną internetową poświęconą funduszowi modernizacyjnemu.
6. Na wniosek właściwego departamentu Komisji komitet inwestycyjny uchwala swój regulamin wewnętrzny, który określa następujące procedury:
|
a) |
mianowanie członków i obserwatorów komitetu inwestycyjnego oraz ich zastępców; |
|
b) |
organizacja posiedzeń komitetu inwestycyjnego; |
|
c) |
szczegółowe przepisy dotyczące konfliktu interesów, w tym wzór deklaracji o braku konfliktu interesów. |
7. Członkowie komitetu inwestycyjnego nie otrzymują żadnego wynagrodzenia ani zwrotu kosztów za udział w działalności komitetu.
Artykuł 12
Wytyczne w zakresie zarządzania aktywami i porozumienie z EBI
1. EBI opracowuje wytyczne w zakresie zarządzania aktywami w celu zarządzania dochodami z funduszu modernizacyjnego, z uwzględnieniem celów dyrektywy 2003/87/WE i regulaminu EBI.
2. Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja zawiera porozumienie z EBI określające szczegółowe warunki, na jakich EBI wykonuje swoje zadania związane z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego. Warunki te dotyczą następujących zadań:
|
a) |
sprzedaż na aukcji i monetyzacja uprawnień przeznaczonych do funduszu modernizacyjnego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1031/2010 (6); |
|
b) |
zarządzanie dochodami z funduszu modernizacyjnego; |
|
c) |
zatwierdzanie projektów inwestycji priorytetowych na mocy art. 6 oraz przeprowadzanie analizy due diligence projektów inwestycji niepriorytetowych na mocy art. 7; |
|
d) |
obsługa sekretariatu komitetu inwestycyjnego, w tym zarządzanie stroną internetową poświęconą funduszowi modernizacyjnemu; |
|
e) |
przygotowywanie projektów sprawozdań komitetu inwestycyjnego na mocy art. 14. |
3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, określa mechanizm odzyskiwania kosztów EBI związanych z wykonywaniem jego zadań. Mechanizm zwrotu kosztów związany z zatwierdzeniem inwestycji priorytetowych i przeprowadzeniem analizy due diligence projektów inwestycji niepriorytetowych uwzględnia liczbę i złożoność projektów przedłożonych przez każde państwo członkowskie będące beneficjentem. Koszty EBI związane z wykonywaniem jego zadań są finansowane ze środków dostępnych dla każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a). EBI składa Komisji i państwom członkowskim sprawozdanie z realizacji zadań w ramach porozumienia i związanych z tym kosztów.
ROZDZIAŁ III
MONITOROWANIE, SPRAWOZDAWCZOŚĆ, OCENA I AUDYT
Artykuł 13
Monitorowanie i sprawozdawczość państw członkowskich będących beneficjentami
1. Państwa członkowskie będące beneficjentami monitorują realizację inwestycji finansowanych z funduszu modernizacyjnego. Do dnia 30 kwietnia państwa członkowskie będące beneficjentami przedkładają Komisji sprawozdanie roczne za poprzedni rok, zawierające informacje określone w załączniku II.
2. Do sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 1, dołącza się następujące informacje:
|
a) |
dokumenty potwierdzające finansowanie inwestycji z funduszu modernizacyjnego w poprzednim roku; |
|
b) |
roczne sprawozdanie finansowe w odniesieniu do każdej inwestycji lub – w przypadku programu – sprawozdanie finansowe zawierające dane zagregowane dotyczące wydatków dokonanych w ramach programu w poprzednim roku. |
Artykuł 14
Sprawozdawczość komitetu inwestycyjnego
1. Sprawozdanie roczne komitetu inwestycyjnego, o którym mowa w art. 10d ust. 11 zdanie pierwsze dyrektywy 2003/87/WE, zawiera następujące informacje:
|
a) |
liczba otrzymanych projektów inwestycji, w tym specyfikacja obszaru inwestycyjnego; |
|
b) |
liczba wydanych zaleceń i podsumowanie wniosków z każdego zalecenia; |
|
c) |
przegląd głównych wniosków dotyczących proponowanych inwestycji w następstwie technicznej i finansowej analizy due diligence przeprowadzonej przez EBI; |
|
d) |
praktyczne doświadczenie w zakresie proceduralnych aspektów wydawania zaleceń. |
2. Na podstawie projektu przygotowanego przez EBI komitet inwestycyjny przyjmuje sprawozdanie końcowe za poprzedni rok do dnia 15 marca i niezwłocznie przedkłada je Komisji.
Artykuł 15
Przegląd i ocena funduszu
1. W ramach przeglądu, o którym mowa w art. 10d ust. 11 zdanie drugie dyrektywy 2003/87/WE, Komisja uwzględnia następujące obszary:
|
a) |
zatwierdzenie inwestycji priorytetowych przez EBI; |
|
b) |
ocena inwestycji niepriorytetowych dokonana przez komitet inwestycyjny; |
|
c) |
finansowanie i monitorowanie inwestycji przez państwa członkowskie będące beneficjentami; |
|
d) |
wszelkie istotne proceduralne aspekty wdrażania funduszu modernizacyjnego. |
Na podstawie wyników przeglądu Komisja, w stosownych przypadkach, przedstawia odpowiednie wnioski.
2. Po zakończeniu wdrażania funduszu modernizacyjnego Komisja dokonuje końcowej oceny wdrożenia funduszu modernizacyjnego. W szczególności Komisja ocenia postępy w osiąganiu celów funduszu określonych w art. 10d ust. 1, 2 i 3 dyrektywy 2003/87/WE.
3. Komisja udostępnia publicznie wyniki przeglądu i oceny.
Artykuł 16
Audyty i ochrona interesów finansowych funduszu
1. EBI przygotowuje roczne sprawozdania finansowe funduszu modernizacyjnego za każdy rok budżetowy, który trwa od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia, biorąc pod uwagę sprawozdania finansowe przekazane na podstawie art. 13 ust. 2 lit. b). Sprawozdania te podlegają niezależnemu audytowi zewnętrznemu.
2. EBI przedkłada Komisji następujące sprawozdania:
|
a) |
do dnia 31 marca – nieaudytowane sprawozdania finansowe funduszu modernizacyjnego obejmujące poprzedni rok budżetowy; |
|
b) |
do dnia 30 kwietnia – audytowane sprawozdanie finansowe funduszu modernizacyjnego obejmujące poprzedni rok budżetowy. |
3. Sprawozdania finansowe, o których mowa w ust. 1 i 2, sporządza się zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości Sektora Publicznego (IPSAS).
4. Państwa członkowskie będące beneficjentami mają uprawnienia do przeprowadzania audytu – na podstawie dokumentacji i kontroli na miejscu – wszystkich wnioskodawców projektów i instytucji zarządzających programem, wykonawców i podwykonawców, którym udzieliły wsparcia z funduszu modernizacyjnego.
5. Do celów ust. 1 i 2 państwa członkowskie będące beneficjentami, wnioskodawcy projektu i instytucje zarządzające programem, wykonawcy i podwykonawcy, którzy otrzymali środki z funduszu modernizacyjnego, przechowują i udostępniają przez okres pięciu lat od ostatniej płatności wszelkie dokumenty i informacje dotyczące dokonanych płatności lub wydatków w odniesieniu do każdego projektu lub programu.
6. Państwa członkowskie będące beneficjentami w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia stosują odpowiednie środki zapewniające ochronę interesów finansowych funduszu modernizacyjnego poprzez zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom za pomocą skutecznych kontroli oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości – odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach – skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji administracyjnych i finansowych. Odzyskiwanie środków realizuje się zgodnie z prawodawstwem państw członkowskich będących beneficjentami.
W odniesieniu do wszelkich odzyskanych kwot państwo członkowskie będące beneficjentem zwraca się o zmianę decyzji o wypłacie środków zgodnie z art. 10 ust. 3.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 17
Informacja, komunikacja i promocja
1. Państwa członkowskie będące beneficjentami podają do wiadomości publicznej na stronach internetowych właściwych służb swoich administracji informacje na temat inwestycji wspieranych na mocy niniejszego rozporządzenia, aby informować opinię publiczną o roli i celach funduszu modernizacyjnego. Informacje takie zawierają wyraźne odniesienie do otrzymanego wsparcia z funduszu modernizacyjnego.
2. Państwa członkowskie będące beneficjentami zapewniają, aby ostateczni odbiorcy wsparcia z funduszu modernizacyjnego przekazywali spójne, odpowiednie i ukierunkowane informacje na temat wsparcia z funduszu modernizacyjnego różnym odbiorcom, w tym mediom i opinii publicznej.
3. Nazwa funduszu modernizacyjnego jest wykorzystywana we wszystkich działaniach komunikacyjnych i umieszczana na tablicach ogłoszeń w miejscach strategicznych widocznych dla ogółu społeczeństwa.
4. Państwa członkowskie będące beneficjentami i Komisja realizują działania informacyjne, komunikacyjne i promocyjne związane ze wsparciem i wynikami funduszu modernizacyjnego. Takie działania ułatwiają wymianę doświadczeń, wiedzy i najlepszych praktyk w zakresie projektowania, przygotowania i realizacji inwestycji w ramach funduszu modernizacyjnego.
Artykuł 18
Przejrzystość
1. Bez uszczerbku dla ust. 2 sekretariat komitetu inwestycyjnego zapewnia publikację na stronie internetowej funduszu modernizacyjnego następujących informacji:
|
a) |
imiona i nazwiska członków i obserwatorów komitetu inwestycyjnego oraz ich przynależność; |
|
b) |
życiorysy i deklaracje o braku konfliktu interesów członków komitetu inwestycyjnego; |
|
c) |
zatwierdzenia inwestycji priorytetowych przez EBI; |
|
d) |
zalecenia komitetu inwestycyjnego dotyczące inwestycji niepriorytetowych; |
|
e) |
decyzje Komisji o wypłacie środków; |
|
f) |
sprawozdania roczne przedłożone przez państwa członkowskie będące beneficjentami na podstawie art. 13; |
|
g) |
sprawozdania roczne przedłożone przez komitet inwestycyjny na podstawie art. 14; |
|
h) |
przeprowadzony przez Komisję przegląd i ocena funduszu modernizacyjnego na podstawie art. 15. |
2. Państwa członkowskie, Komisja i EBI nie ujawniają żadnych poufnych informacji handlowych zawartych w dokumentach, informacjach lub innych materiałach przekazanych im przez te państwa lub przez jakąkolwiek osobę trzecią w związku z wdrażaniem funduszu modernizacyjnego.
Artykuł 19
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.
(2) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Europejski Zielony Ład, COM(2019) 640 final z dnia 11 grudnia 2019 r.
(3) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – „Plan inwestycyjny na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu”, COM(2020) 21 final z dnia 14 stycznia 2020 r.
(4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1).
(5) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).
(6) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz.U. L 302 z 18.11.2010, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
Informacje na temat projektu inwestycji, które mają zostać przekazane EBI i komitetowi inwestycyjnemu
1. Wszystkie projekty inwestycji
|
1.1. |
w stosownych przypadkach specyfikacja obszaru inwestycyjnego zgodnie z art. 10d ust. 1 lub 2 dyrektywy 2003/87/WE; |
|
1.2. |
ogólny opis inwestycji, w tym cele i beneficjenci objęci pomocą, technologia (w stosownych przypadkach), zdolność produkcyjna (w stosownych przypadkach) oraz szacowany czas trwania inwestycji; |
|
1.3. |
uzasadnienie wsparcia z funduszu modernizacyjnego, w tym potwierdzenie zgodności inwestycji z art. 10d ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE; |
|
1.4. |
wyszczególnienie kosztów, które mają być pokryte z funduszu modernizacyjnego; |
|
1.5. |
opis stosowanych instrumentów wsparcia; |
|
1.6. |
wnioskowana kwota finansowania z funduszu modernizacyjnego; |
|
1.7. |
wkład(y) z innych instrumentów unijnych i krajowych; |
|
1.8. |
istnienie pomocy państwa (w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu) i, w stosownych przypadkach, następujące informacje:
|
|
1.9. |
deklaracja państwa członkowskiego dotycząca zgodności z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi i krajowymi; |
|
1.10. |
jeżeli inwestycja ma na celu wdrożenie terytorialnego planu sprawiedliwej transformacji, informacje o oczekiwanym wkładzie inwestycji w ten plan. |
2. Dodatkowe informacje na temat programów
|
2.1. |
nazwa instytucji zarządzającej; |
|
2.2. |
wskazanie, czy projekt dotyczy istniejącego programu; |
|
2.3. |
całkowita wielkość programu. |
3. Dodatkowe informacje na temat projektów innych niż programy
|
3.1. |
nazwa wnioskodawcy projektu; |
|
3.2. |
lokalizacja projektu; |
|
3.3. |
łączne koszty inwestycji; |
|
3.4. |
etap realizacji projektu (od wykonalności do eksploatacji); |
|
3.5. |
wykaz obowiązkowych zezwoleń, które zostały lub mają zostać uzyskane. |
4. Dodatkowe informacje o projektach niepriorytetowych
|
4.1. |
dane ilościowe na etapie budowy i eksploatacji, w tym wkład projektu w realizację celów funduszu modernizacyjnego, ramy polityki Unii w zakresie klimatu i energii do 2030 r. oraz porozumienie paryskie; |
|
4.2. |
poświadczona prognoza finansowa, w tym planowany wkład finansowy ze źródeł prywatnych; |
|
4.3. |
opis każdego innego ukierunkowanego wskaźnika efektywności, zgodnie z wnioskiem EBI; |
|
4.4. |
inne istotne informacje dotyczące wnioskodawcy projektu, inwestycji, ogólnych warunków rynkowych i kwestii środowiskowych. |
ZAŁĄCZNIK II
Informacje dostarczane przez państwo członkowskie będące beneficjentem w sprawozdaniu rocznym dla Komisji
1. Przegląd inwestycji
|
1.1. |
liczba inwestycji finansowanych z funduszu modernizacyjnego do tej pory; |
|
1.2. |
liczba trwających, zakończonych i wstrzymanych inwestycji; |
|
1.3. |
łączny udział finansowania przeznaczonego na inwestycje priorytetowe w odniesieniu do inwestycji niepriorytetowych, jeśli występuje, w państwie członkowskim będącym beneficjentem. |
2. Informacje o każdej inwestycji
|
2.1. |
uruchomione inwestycje ogółem (całkowite koszty inwestycji); |
|
2.2. |
daty i kwoty płatności z funduszu modernizacyjnego dla wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem; |
|
2.3. |
kwoty otrzymane z funduszu modernizacyjnego przez państwo członkowskie będące beneficjentem, ale jeszcze niewypłacone wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem; |
|
2.4. |
wszelkie kwoty odzyskane przez państwo członkowskie będące beneficjentem od wnioskodawcy projektu lub instytucji zarządzającej programem oraz daty ich odzyskania; |
|
2.5. |
ocena wartości dodanej inwestycji w zakresie efektywności energetycznej i modernizacji systemu energetycznego, w tym informacje na temat:
|
|
2.6. |
jeżeli inwestycja ma na celu wdrożenie terytorialnego planu sprawiedliwej transformacji, informacje o oczekiwanym wkładzie inwestycji w ten plan. |
|
2.7. |
w przypadku programów określone dane sprawozdawcze przedstawia się w formie zagregowanej. |
3. Dodatkowe informacje na temat inwestycji innych niż programy
|
3.1. |
cele pośrednie osiągnięte od czasu poprzedniego sprawozdania rocznego; |
|
3.2. |
przewidywany czas rozpoczęcia eksploatacji; |
|
3.3. |
stwierdzone lub spodziewane opóźnienia w realizacji; |
|
3.4. |
zidentyfikowane lub oczekiwane zmiany w kosztach kwalifikowalnych, zastosowane technologie lub wyniki inwestycji. |
4. Dodatkowe informacje o inwestycjach niepriorytetowych
|
4.1. |
potwierdzenie współfinansowania ze źródeł prywatnych. |
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/122 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1002
z dnia 9 lipca 2020 r.
ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 41 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/1203 (2) upoważniono państwa członkowskie do ustanowienia tymczasowego odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE (3) w odniesieniu do wymogów szczególnych dotyczących wprowadzania do Unii drewna jesionu (Fraxinus L.) pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych. |
|
(2) |
Dyrektywa 2000/29/WE została uchylona i zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/2031. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 (4) określające zasady i wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów zastąpiło załączniki I–V do tej dyrektywy. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2072 w związku z pkt 87 załącznika VII do tego rozporządzenia wprowadzanie do Unii drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych („określone drewno”) podlega pewnym wymogom szczególnym, co ma zapobiec ryzyku wystąpienia w Unii porażenia agrofagiem Agrilus planipennis Fairmaire. Wymogi te różnią się w pewnym stopniu od wymogów określonych w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1203 w odniesieniu do wprowadzania do Unii określonego drewna, jego inspekcji i nadzoru nad nim. |
|
(4) |
Na podstawie ostatnich audytów, które Komisja przeprowadziła w latach 2018 i 2019, stwierdzono, że dzięki stosowaniu – w ramach kontroli urzędowych – wymogów określonych w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1203 Stany Zjednoczone zapewniają poziom ochrony fitosanitarnej równoważny poziomowi, jaki zapewniają wymogi określone w pkt 87 lit. a) i b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072. |
|
(5) |
Decyzję wykonawczą (UE) 2018/1203 stosuje się do dnia 30 czerwca 2020 r. W dniu 16 stycznia 2020 r. Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie wspomnianego odstępstwa po dniu 30 czerwca 2020 r. |
|
(6) |
Aby zagwarantować dalszy przywóz drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych, należy przewidzieć odstępstwo od art. 8 ust. 1 i pkt 87 lit. a) i b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072, żeby umożliwić wprowadzanie określonego drewna do Unii pod warunkiem spełnienia wymogów szczególnych odzwierciedlających, z kilkoma zmianami, wymogi określone w decyzji wykonawczej (UE) 2018/1203. |
|
(7) |
Aby zapewnić dalszy przywóz określonego drewna, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 lipca 2020 r. |
|
(8) |
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do dnia 30 czerwca 2023 r., co umożliwi przegląd jego stosowania przed upływem tego terminu. |
|
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wymogi szczególne dotyczące tymczasowego odstępstwa
Na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 1 oraz pkt 87 lit. a) i b) załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 wprowadzanie do Unii drewna jesionu (Fraxinus L.) pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych („określone drewno”) podlega wymogom określonym w art. 2 i w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Świadectwo fitosanitarne
1. Określonemu drewnu towarzyszy świadectwo fitosanitarne wydane w Stanach Zjednoczonych, poświadczające brak agrofagów kwarantannowych dla Unii i agrofagów niewymienionych jako agrofagi kwarantannowe dla Unii, z zastrzeżeniem środków przyjętych po inspekcji na podstawie art. 30 rozporządzenia (UE) 2016/2031.
2. Świadectwo fitosanitarne pod nagłówkiem „Deklaracja dodatkowa” zawiera następujące elementy:
|
a) |
stwierdzenie „Zgodnie z wymogami Unii Europejskiej ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2020/1002 (*);
|
|
b) |
numer(-y) wiązki odpowiadający(-e) każdej poszczególnej wiązce objętej wywozem; |
|
c) |
nazwę zatwierdzonego zakładu (zatwierdzonych zakładów) w Stanach Zjednoczonych. |
Artykuł 3
Data wygaśnięcia
Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 30 czerwca 2023 r.
Artykuł 4
Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.
(2) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1203 z dnia 21 sierpnia 2018 r. upoważniająca państwa członkowskie do ustanowienia tymczasowego odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do drewna jesionu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki lub przetwarzanego w Stanach Zjednoczonych Ameryki oraz uchylająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/204 (Dz.U. L 217 z 27.8.2018, s. 7).
(3) Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
Część A
1. Wymagania dotyczące przetwórstwa
Przetwórstwo określonego drewna, o którym mowa w art. 1, musi spełniać następujące wymagania:
|
a) |
Korowanie Określone drewno jest okorowane, z wyjątkiem dowolnej ilości wizualnie oddzielnych i wyraźnie odrębnych małych części kory, które spełniają jeden z następujących warunków:
|
|
b) |
Przecieranie Określone przetarte drewno wytwarza się z okorowanego drewna okrągłego. |
|
c) |
Obróbka termiczna Określone drewno ogrzewa się w całym profilu do temperatury co najmniej 71 °C przez 1 200 minut w komorze cieplnej zatwierdzonej przez Urząd Kontroli Zdrowia Zwierząt i Roślin (Animal and Plant Health Inspection Service – APHIS) lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS. |
|
d) |
Suszenie Określone drewno suszy się zgodnie z uznanymi przez APHIS przemysłowymi harmonogramami suszenia przez okres co najmniej dwóch tygodni. Ostateczna zawartość wilgoci w drewnie, wyrażona jako procent suchej masy, nie może przekraczać 10 %. |
2. Wymagania dotyczące zakładów
Określone drewno musi być wytwarzane, obrabiane lub przechowywane w zakładzie, który spełnia następujące wymagania:
|
a) |
jest oficjalnie zatwierdzony przez APHIS lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS w ramach jego programu certyfikacji dotyczącego agrofaga Agrilus planipennis Fairmaire; |
|
b) |
jest zarejestrowany w bazie danych opublikowanej na stronie internetowej APHIS; |
|
c) |
jest kontrolowany przez APHIS lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS co najmniej raz w miesiącu i stwierdzono, że spełnia wymogi określone w niniejszym załączniku. Jeżeli kontrole te przeprowadza agencja zatwierdzona przez APHIS, APHIS musi co pół roku przeprowadzać kontrole tej pracy. Copółroczne kontrole obejmują weryfikację procedur i dokumentacji agencji oraz kontrole zatwierdzonych zakładów; |
|
d) |
stosuje sprzęt do obróbki określonego drewna, który jest skalibrowany zgodnie z instrukcją obsługi sprzętu; |
|
e) |
prowadzi rejestr stosowanych procedur do celów weryfikacji przez APHIS lub przez agencję zatwierdzoną przez APHIS, uwzględniający czas obróbki, temperatury podczas obróbki oraz, dla każdej poszczególnej wiązki mającej stanowić przedmiot wywozu, kontrolę zgodności i ostateczną zawartość wilgoci. |
3. Etykietowanie
Na każdej wiązce określonego drewna musi być wyraźnie widoczny zarówno niepowtarzalny numer wiązki, jak i etykieta zawierająca wyrażenie „HT-KD” lub „Heat Treated-Kiln Dried”. Etykieta ta musi być wydana przez wyznaczonego urzędnika zatwierdzonego zakładu lub pod nadzorem tego urzędnika po sprawdzeniu, że spełnione zostały wymagania dotyczące przetwórstwa określone w pkt 1 i wymagania dotyczące zakładów określone w pkt 2.
4. Inspekcje przed wywozem
Określone drewno przeznaczone do Unii musi przed wywozem zostać poddane inspekcji przez APHIS lub agencję zatwierdzoną przez APHIS w celu zapewnienia spełnienia wymogów określonych w pkt 1 i 3.
Część B
Określone drewno z odpowiednimi kodami CN
|
1. |
Drewno Fraxinus L., inne niż w postaci:
ale łącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej zaokrąglonej powierzchni, oraz meblami i innymi przedmiotami wykonanymi z drewna niepoddanego obróbce |
ex 4401 12 00 ex 4403 12 00 ex 4403 99 00 ex 4404 20 00 ex 4406 12 00 ex 4406 92 00 4407 95 10 4407 95 91 4407 95 99 ex 4407 99 27 ex 4407 99 40 ex 4407 99 90 ex 4416 00 00 ex 9406 10 00 |
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/127 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1003
z dnia 9 lipca 2020 r.
w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnych Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 jako substancji czynnych niskiego ryzyka, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Dyrektywą Komisji 2008/113/WE (2) włączono Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 jako substancje czynne do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3). |
|
(2) |
Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG uznaje się za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i są one wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4). |
|
(3) |
Zatwierdzenie substancji czynnych Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3, określonych w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011, wygasa w dniu 30 kwietnia 2021 r. |
|
(4) |
Wniosek o odnowienie zatwierdzenia substancji czynnych Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 złożono zgodnie z art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 844/2012 (5) w terminie określonym w tym artykule. |
|
(5) |
Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny. |
|
(6) |
Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny w sprawie odnowienia i w dniu 28 września 2018 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisji. |
|
(7) |
Urząd podał do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą. Urząd udostępnił również sprawozdanie z oceny w sprawie odnowienia wnioskodawcom i państwom członkowskim w celu zgłoszenia uwag i rozpoczął konsultacje publiczne na ten temat. Otrzymane uwagi Urząd przekazał Komisji. |
|
(8) |
W dniu 18 września 2019 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy można oczekiwać, że Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 spełniają kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W marcu 2020 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz wstępne sprawozdanie w sprawie odnowienia zatwierdzenia i projekt rozporządzenia dotyczącego Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3. |
|
(9) |
Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu oraz, zgodnie z art. 14 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012, do sprawozdania w sprawie odnowienia zatwierdzenia. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane. |
|
(10) |
W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancje czynne Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 ustalono, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione. |
|
(11) |
Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia substancji czynnych Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, co jednak nie ogranicza zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowania wyłącznie w charakterze środka grzybobójczego. |
|
(12) |
Komisja uważa ponadto, że Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 są substancjami czynnymi niskiego ryzyka na podstawie art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 nie są substancjami potencjalnie niebezpiecznymi i spełniają warunki określone w pkt 5 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Na podstawie oceny dokonanej przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy i Urząd oraz biorąc pod uwagę zamierzone zastosowania, można stwierdzić, że Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 są mikroorganizmami, w odniesieniu do których oczekuje się, że będą stanowić niskie ryzyko dla ludzi, zwierząt i środowiska. Nie zidentyfikowano żadnych krytycznych punktów budzących obawy, a w odniesieniu do substancji Phlebiopsis gigantea nie stwierdzono, aby była związana z jakimkolwiek patogenem ludzkim lub zwierzęcym. Substancja Phlebiopsis gigantea jest od ponad dziesięciu lat wykorzystywana jako biologiczny środek kontroli, który od czasu poprzedniej wzajemnej weryfikacji nie powoduje niekorzystnych skutków dla ludzi, i w oparciu o zamierzone zastosowanie (tj. bezpośrednie stosowanie na powierzchnię pniaków drzew iglastych) potencjalne narażenie ludzi i wpływ na naturalnie występujące stężenie w glebie uznaje się za nieistotne. W związku z tym dla pracowników przewidziane są jedynie ogólne środki łagodzące, a w przypadku tych substancji czynnych spełnione są ogólne kryteria zatwierdzenia i kwalifikacji jako substancji niskiego ryzyka. |
|
(13) |
Należy zatem odnowić zatwierdzenie Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 jako substancji niskiego ryzyka. |
|
(14) |
Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011. |
|
(15) |
Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/421 (7) przedłużono okres zatwierdzenia Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3 do dnia 30 kwietnia 2021 r., aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tych substancji czynnych. Z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podejmuje się przed przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 września 2020 r. |
|
(16) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej
Odnawia się zatwierdzenie substancji czynnych Phlebiopsis gigantea szczepy VRA 1835, VRA 1984 i FOC PG 410.3, określonych w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
Artykuł 2
Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Dyrektywa Komisji 2008/113/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej niektórych mikroorganizmów jako substancji czynnych (Dz.U. L 330 z 9.12.2008, s. 6).
(3) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
(5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).
(6) Dziennik EFSA 17(10):5820. doi: 10.2903/j.efsa.2019.5820. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.
(7) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/421 z dnia 18 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: abamektyna, Bacillus subtilis (Cohn 1872) szczep QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai szczepy ABTS-1857 i GC-91, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis (serotyp H-14) szczep AM65-52, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki szczepy ABTS 351, PB 54, SA 11, SA 12 i EG 2348, Beauveria bassiana szczepy ATCC 74040 i GHA, klodinafop, klopyralid, Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodynil, dichlorprop-P, fenpiroksymat, fosetyl, Lecanicillium muscarium (wcześniejsza nazwa: Verticilium lecanii) szczep Ve 6, mepanipirym, Metarhizium anisopliae (var. anisopliae) szczep BIPESCO 5/F52, metkonazol, metrafenon, Phlebiopsis gigantea szczepy FOC PG 410.3, VRA 1835 i VRA 1984, pirymikarb, Pseudomonas chlororaphis szczep MA 342, pirymetanil, Pythium oligandrum M1, rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61 (wcześniejsza nazwa: S. griseoviridis), Trichoderma asperellum (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy ICC012, T25 i TV1, Trichoderma atroviride (wcześniejsza nazwa: T. harzianum) szczepy IMI 206040 i T11, Trichoderma gamsii (wcześniejsza nazwa: T. viride) szczep ICC080, Trichoderma harzianum szczepy T-22 i ITEM 908, trichlopyr, trineksapak, tritikonazol oraz ziram (Dz.U. L 84 z 20.3.2020, s. 7).
ZAŁĄCZNIK I
|
Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne |
Nazwa IUPAC |
Czystość (1) |
Data zatwierdzenia |
Data wygaśnięcia zatwierdzenia |
Przepisy szczegółowe |
|
Phlebiopsis gigantea szczep VRA 1835 |
Nie dotyczy |
Brak istotnych zanieczyszczeń |
1 września 2020 r. |
31 sierpnia 2035 r. |
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia dotyczącego Phlebiopsis gigantea szczep VRA 1835, w szczególności jego dodatki I i II. Państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników. Producenci zapewniają ścisłe zachowanie warunków środowiskowych oraz analizę kontroli jakości w trakcie procesu produkcji, jak określono w dokumencie roboczym SANCO/12116/2012 w odniesieniu do limitów dotyczących zanieczyszczenia mikrobiologicznego (2). |
|
Phlebiopsis gigantea szczep VRA 1984 |
Nie dotyczy |
Brak istotnych zanieczyszczeń |
1 września 2020 r. |
31 sierpnia 2035 r. |
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia dotyczącego Phlebiopsis gigantea szczep VRA 1984, w szczególności jego dodatki I i II. Państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników. Producenci zapewniają ścisłe zachowanie warunków środowiskowych oraz analizę kontroli jakości w trakcie procesu produkcji, jak określono w dokumencie roboczym SANCO/12116/2012 w odniesieniu do limitów dotyczących zanieczyszczenia mikrobiologicznego. |
|
Phlebiopsis gigantea szczep FOC PG 410.3 |
Nie dotyczy |
Brak istotnych zanieczyszczeń |
1 września 2020 r. |
31 sierpnia 2035 r. |
W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania w sprawie odnowienia dotyczącego Phlebiopsis gigantea szczep FOC PG 410.3, w szczególności jego dodatki I i II. Państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ochronę operatorów i pracowników. Producenci zapewniają ścisłe zachowanie warunków środowiskowych oraz analizę kontroli jakości w trakcie procesu produkcji, jak określono w dokumencie roboczym SANCO/12116/2012 w odniesieniu do limitów dotyczących zanieczyszczenia mikrobiologicznego. |
(1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu w sprawie odnowienia.
(2) https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/plant/docs/pesticides_ppp_app-proc_guide_phys-chem-ana_microbial-contaminant-limits.pdf
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w części A pozycja 201 dotycząca szczepów Phlebiopsis gigantea otrzymuje brzmienie:
|
|
2) |
w części D dodaje się pozycje w brzmieniu:
|
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/133 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1004
z dnia 9 lipca 2020 r.
w sprawie zatwierdzenia substancji podstawowej mleko krowie, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 w związku z art. 23 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W dniu 20 września 2017 r. Komisja otrzymała wniosek złożony przez przedsiębiorstwo Basic-Eco-Logique o zatwierdzenie mleka jako substancji podstawowej. Do wniosku dołączono informacje wymagane przepisami art. 23 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Wnioskodawca miał możliwość uzupełnienia wniosku, który został sfinalizowany w nowej wersji w maju 2018 r. Przy tej okazji wnioskodawca zmienił zakres wniosku na odnoszący się do (surowego pełnego) mleka krowiego. |
|
(2) |
Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o pomoc naukową. W dniu 22 sierpnia 2018 r. Urząd przedstawił Komisji sprawozdanie techniczne (2). W dniu 21 października 2019 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu (3) oraz projekt niniejszego rozporządzenia i sfinalizowała te dokumenty, aby przedstawić je na posiedzeniu tego komitetu w dniu 24 marca 2020 r. |
|
(3) |
Z dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę wynika, że mleko krowie spełnia kryteria środka spożywczego zgodnie z definicją zawartą w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Dodać należy, że choć substancji tej nie wykorzystuje się w głównej mierze do celów ochrony roślin, jest ona użyteczna w zakresie ochrony roślin w postaci produktu składającego się z tej substancji i z wody lub nawet bez rozcieńczania. Z tego powodu należy ją uznać za substancję podstawową. |
|
(4) |
Mleko, które nie jest przeznaczone do spożycia przez ludzi uznaje się za produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (5). W związku z tym powinno ono być zgodne z tym rozporządzeniem i rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011 (6). |
|
(5) |
Ponieważ ze względu na zawartość laktozy i białek mleka mleko jest wymienione jako substancja lub produkt powodujące alergie lub reakcje nietolerancji zgodnie z pkt 7 załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (7), właściwe jest ograniczenie zastosowań do etapów wzrostu, na których nie występują żadne owoce. |
|
(6) |
Jak wykazały badania, można oczekiwać, że mleko krowie zasadniczo spełnia wymogi określone w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić mleko krowie jako substancję podstawową. |
|
(7) |
Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki dotyczące zatwierdzenia, które są wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. |
|
(8) |
Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (8). |
|
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zatwierdzenie substancji podstawowej
Zatwierdza się substancję podstawową mleko krowie określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
Artykuł 2
Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Ursula VON DER LEYEN
Przewodnicząca
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2018. Sprawozdanie techniczne dotyczące wyniku konsultacji z państwami członkowskimi i EFSA w sprawie stosowania mleka jako substancji podstawowej do celów ochrony roślin w charakterze fungicydu. Publikacja dodatkowa EFSA 2018:EN-1482. 42 s.
(3) http://ec.europa.eu/food/plant/pesticides/eu-pesticides-database/public/?event=activesubstance.selection&language=PL.
(4) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).
(6) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).
(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
|
Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne |
Nazwa IUPAC |
Czystość (1) |
Data zatwierdzenia |
Przepisy szczegółowe |
|
Mleko krowie Nr CAS: 8049-98-7 |
Niedostępna |
Nie dotyczy |
30.7.2020 |
Mleko krowie musi być zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 i rozporządzeniem (UE) nr 142/2011. Mleko krowie stosuje się zgodnie ze szczególnymi warunkami zawartymi we wnioskach sprawozdania z przeglądu dotyczącego mleka krowiego (SANTE/12816/2019), w szczególności z jego załącznikami I i II. |
(1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji, specyfikacji i sposobu użycia substancji podstawowej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.
ZAŁĄCZNIK II
W części C załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:
|
Numer |
Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne |
Nazwa IUPAC |
Czystość (1) |
Data zatwierdzenia |
Przepisy szczegółowe |
|
„22 |
Mleko krowie Nr CAS: 8049-98-7 |
Niedostępna |
Nie dotyczy |
30.7.2020 |
Mleko krowie musi być zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 i rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011. Mleko krowie stosuje się zgodnie ze szczególnymi warunkami zawartymi we wnioskach sprawozdania z przeglądu dotyczącego mleka krowiego (SANTE/12816/2019), w szczególności z jego załącznikami I i II.” |
(1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji, specyfikacji i sposobu użycia substancji podstawowej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.
DECYZJE
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/137 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/1005
z dnia 9 lipca 2020 r.
zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2020/883 (5) w następstwie zmian sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby na Litwie i w Polsce. |
|
(2) |
Od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2020/883 na Łotwie i w Polsce odnotowano nowe przypadki afrykańskiego pomoru świń u świń domowych. |
|
(3) |
W lipcu 2020 r. odnotowano jedno ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w powiecie Kuldīgas na Łotwie na obszarze obecnie wymienionym w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. To ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Łotwy, na którym odnotowano ostatnio ognisko afrykańskiego pomoru świń, powinien być teraz wymieniony w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części II. |
|
(4) |
W lipcu 2020 r. odnotowano jedno ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w powiecie oleckim w Polsce na obszarze obecnie wymienionym w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. To ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym odnotowano ostatnio ognisko afrykańskiego pomoru świń, powinien zostać obecnie powiększony, a powiększenie to powinno znaleźć odzwierciedlenie w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. |
|
(5) |
W następstwie tych niedawnych przypadków afrykańskiego pomoru świń u świń domowych na Łotwie i w Polsce oraz biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w Unii, dokonano ponownej oceny i aktualizacji podziału na obszary w tych państwach członkowskich. Ponadto ponownie oceniono i zaktualizowano również wprowadzone środki zarządzania ryzykiem. Zmiany te należy uwzględnić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. |
|
(6) |
Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, na Łotwie i w Polsce należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Biorąc pod uwagę, że w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE wymieniono obszary, na których sytuacja epidemiologiczna nadal się zmienia i jest bardzo dynamiczna, w przypadku wprowadzenia jakichkolwiek zmian w wykazie obszarów wymienionych w tej części szczególną uwagę należy zwrócić na ich wpływ na obszary otaczające, tak jak to uczyniono w tym przypadku. Części II i III tego załącznika powinny zatem zostać odpowiednio zmienione. |
|
(7) |
Ze względu na pilny charakter sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń ważne jest, aby zmiany wprowadzone niniejszą decyzją w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE stały się skuteczne tak szybko, jak jest to możliwe. |
|
(8) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2020 r.
W imieniu Komisji
Stella KYRIAKIDES
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.
(3) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.
(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).
(5) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/883 z dnia 25 czerwca 2020 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 203 z 26.6.2020, s. 71).
ZAŁĄCZNIK
Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:
„ZAŁĄCZNIK
CZĘŚĆ I
1. Belgia
Les zones suivantes en Belgique:
|
dans la province de Luxembourg:
|
2. Estonia
Następujące obszary w Estonii:
|
— |
Hiiu maakond. |
3. Węgry
Następujące obszary na Węgrzech:
|
— |
Békés megye 950950, 950960, 950970, 951950, 952050, 952750, 952850, 952950, 953050, 953150, 953650, 953660, 953750, 953850, 953960, 954250, 954260, 954350, 954450, 954550, 954650, 954750, 954850, 954860, 954950, 955050, 955150, 955250, 955260, 955270, 955350, 955450, 955510, 955650, 955750, 955760, 955850, 955950, 956050, 956060, 956150 és 956160 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Bács-Kiskun megye 600150, 600850, 601550, 601650, 601660, 601750, 601850, 601950, 602050, 603250, 603750 és 603850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Budapest 1 kódszámú, vadgazdálkodási tevékenységre nem alkalmas területe, |
|
— |
Csongrád megye 800150, 800160, 800250, 802220, 802260, 802310 és 802450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Fejér megye 400150, 400250, 400351, 400352, 400450, 400550, 401150, 401250, 401350, 402050, 402350, 402360, 402850, 402950, 403050, 403250, 403350, 403450, 403550, 403650, 403750, 403950, 403960, 403970, 404570, 404650, 404750, 404850, 404950, 404960, 405050, 405750, 405850, 405950, 406050, 406150, 406550, 406650 és 406750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750260, 750350, 750450, 750460, 754450, 754550, 754560, 754570, 754650, 754750, 754950, 755050, 755150, 755250, 755350 és 755450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Komárom-Esztergom megye 250850, 250950, 251050, 251150, 251360, 251450, 251550, 251650, 251750, 251850, 251950, 252050, 252150, 252250, 252550, 252650 és 253550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Nógrád megye 553250, 553260, 553350, 553750, 553850 és 553910 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Pest megye 570150, 570250, 570350, 570450, 570550, 570650, 570750, 570850, 571050, 571150, 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572150, 572250, 572350, 572550, 572650, 572750, 572850, 572950, 573150, 573250, 573260, 573350, 573360, 573450, 573850, 573950, 573960, 574050, 574150, 574350, 574360, 574550, 574650, 574750, 574850, 574860, 574950, 575050,575150, 575250, 575350, 575550, 575650, 575750, 575850, 575950, 576050, 576150, 576250, 576350, 576450, 576650, 576750, 576850, 576950, 577050, 577150, 577350, 577450, 577650, 577850, 577950, 578050, 578150, 578250, 578350, 578360, 578450, 578550, 578560, 578650, 578850, 578950, 579050, 579150, 579250, 579350, 579450, 579460, 579550, 579650, 579750, 580050, 580250 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe. |
4. Łotwa
Następujące obszary na Łotwie:
|
— |
Pāvilostas novads, |
|
— |
Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, |
|
— |
Ventspils novada Jūrkalnes pagasts, |
|
— |
Grobiņas novads, |
|
— |
Rucavas novada Dunikas pagasts. |
5. Litwa
Następujące obszary na Litwie:
|
— |
Klaipėdos rajono savivaldybės: Agluonėnų, Priekulės, Veiviržėnų, Judrėnų, Endriejavo ir Vėžaičių seniūnijos, |
|
— |
Kretingos rajono savivaldybės: Darbėnų, Kretingos ir Žalgirio seniūnijos, |
|
— |
Plungės rajono savivaldybės: Nausodžio sen. dalis nuo kelio 166 į pietryčius ir Kulių seniūnija, |
|
— |
Skuodo rajono savivaldybės: Lenkimų, Mosėdžio, Skuodo, Skuodo miesto seniūnijos. |
6. Polska
Następujące obszary w Polsce:
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie podkarpackim:
|
|
w województwie świętokrzyskim:
|
|
w województwie łódzkim:
|
|
w województwie pomorskim:
|
|
w województwie lubuskim:
|
|
w województwie dolnośląskim:
|
|
w województwie wielkopolskim:
|
7. Słowacja
Następujące obszary na Słowacji:
|
— |
the whole district of Vranov nad Topľou, |
|
— |
the whole district of Humenné, |
|
— |
the whole district of Snina, |
|
— |
the whole district of Sobrance, |
|
— |
in the district of Michalovce, the whole municipalities of Tušice, Moravany, Pozdišovce, Michalovce, Zalužice, Lúčky, Závadka, Hnojné, Poruba pod Vihorlatom, Jovsa, Kusín, Klokočov, Kaluža, Vinné, Trnava pri Laborci, Oreské, Staré, Zbudza, Petrovce nad Laborcom, Lesné, Suché, Rakovec nad Ondavou, Nacina Ves, Voľa, Pusté Čemerné and Strážske, |
|
— |
in the district of Košice - okolie, the whole municipalities not included in Part II, |
|
— |
in the district of Gelnica, the whole municipalities of Uhorná, Smolník, Smolnícka Huta, Mníšek nad Hnilcom, Prakovce, Helcmanovce, Gelnica, Kojšov, Veľký Folkmár, Jaklovce, Žakarovce and Margecany, |
|
— |
in the district of Prešov, the whole municipalities of Klenov, Miklušovce, Sedlice, Suchá dolina, Janov, Radatice, Ľubovec, Ličartovce, Drienovská Nová Ves, Kendice, Petrovany, Drienov, Lemešany, Janovík, Bretejovce, Seniakovce, Šarišské Bohdanovce, Varhaňovce, Brestov Mirkovce, Žehňa, Tuhrina, Lúčina and Červenica, |
|
— |
in the district of Rožňava, the whole municipalities of Ardovo, Bohúňovo, Bôrka, Bretka, Brzotín, Čoltovo, Dlhá Ves, Drnava, Gemerská Hôrka, Gemerská Panica, , Hrhov, Hrušov, Jablonov nad Turňou, Jovice, Kečovo, Kováčová, Krásnohorská Dlhá Lúka, Krásnohorské Podhradie, Kružná, Kunová Teplica, Lipovník, Lúčka, Meliata, Pača, Pašková, Plešivec, Rakovnica, Rožňava, Rudná, Silica, Silická Brezová, Silická Jablonica, Slavec and Vidová, |
|
— |
in the district of Revúca, the whole municipalities of Gemer, Tornaľa and Žiar, |
|
— |
in the district of Rimavská Sobota, the whole municipalities of Figa, Hubovo, Lenka, Včelince, Neporadza, Kráľ, Riečka, Abovce, Štrkovec, Chanava, Kešovce, Rumince, Barca, Bátka, Dulovo, Žíp, Vieska nad Blhom, Radnovce, Cakov, Ivanice, Zádor, Rimavská Seč, Lenartovce, Vlkyňa, Číž, Sútor, Belín, Rimavské Janovce, Pavlovce, Janice, Chrámec, Drňa, Orávka, Martinová, Bottovo, Dubovec, Šimonovce, Širkovce, Jesenské , Gortva, Hodejovec, Hodejov, Blhovce, Hostice, Jestice, Petrovce, Gemerské Dechtáre, Gemerský Jablonec, Hajnáčka, Dubno, Stará Bašta, Nová Bašta, Studená, Večelkov, Tachty and Stránska, |
|
— |
in the district of Lučenec, the whole municipalities of Trenč, Veľká nad Ipľom, Jelšovec, Panické Dravce, Lučenec, Kalonda, Rapovce, Trebeľovce, Mučín, Lipovany, Pleš, Fiľakovské Kováče, Ratka, Fiľakovo, Biskupice, Belina, Radzovce, Čakanovce, Šiatorská Bukovinka, Čamovce, Šurice, Halič, Mašková, Ľuboreč, Šíd and Prša, |
|
— |
in the district of Veľký Krtíš, the whole municipalities of Ipeľské Predmostie, Veľká Ves nad Ipľom, Sečianky, Kleňany, Hrušov, Vinica, Balog nad Ipľom, Dolinka, Kosihy nad Ipľom, Ďurkovce, Širákov, Kamenné Kosihy, Seľany, Veľká Čalomija, Malá Čalomija, Koláre, Trebušovce, Chrastince, Lesenice, Slovenské Ďarmoty, Opatovská Nová Ves, Bátorová, Nenince, Záhorce, Želovce, Sklabiná, Nová Ves, Obeckov, Vrbovka, Kiarov, Kováčovce, Zombor, Olováry, Čeláre, Glabušovce, Veľké Straciny, Malé Straciny, Malý Krtíš, Veľký Krtíš, Pôtor, Veľké Zlievce, Malé Zlievce, Bušince, Muľa, Ľuboriečka, Dolná Strehová, Vieska, Slovenské Kľačany, Horná Strehová, Chrťany and Závada. |
8. Grecja
Następujące obszary w Grecji:
|
— |
in the regional unit of Drama:
|
|
— |
in the regional unit of Xanthi:
|
|
— |
in the regional unit of Rodopi:
|
|
— |
in the regional unit of Evros:
|
|
— |
in the regional unit of Serres:
|
CZĘŚĆ II
1. Belgia
Les zones suivantes en Belgique:
|
dans la province de Luxembourg:
|
2. Bułgaria
Następujące obszary w Bułgarii:
|
— |
the whole region of Haskovo, |
|
— |
the whole region of Yambol, |
|
— |
the whole region of Stara Zagora, |
|
— |
the whole region of Pernik, |
|
— |
the whole region of Kyustendil, |
|
— |
the whole region of Plovdiv, |
|
— |
the whole region of Pazardzhik, |
|
— |
the whole region of Smolyan, |
|
— |
the whole region of Burgas excluding the areas in Part III. |
3. Estonia
Następujące obszary w Estonii:
|
— |
Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond). |
4. Węgry
Następujące obszary na Węgrzech:
|
— |
Békés megye 950150, 950250, 950350, 950450, 950550, 950650, 950660, 950750, 950850, 950860, 951050, 951150, 951250, 951260, 951350, 951450, 951460, 951550, 951650, 951750, 952150, 952250, 952350, 952450, 952550, 952650, 953250, 953260, 953270, 953350, 953450, 953550, 953560, 953950, 954050, 954060, 954150, 956250, 956350, 956450, 956550, 956650 és 956750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651100, 651200, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652100, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100,653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655400, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658100, 658201, 658202, 658310, 658401, 658402, 658403, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Fejér megye 403150, 403160, 403260, 404250, 404550, 404560, 405450, 405550, 405650, 406450 és 407050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Hajdú-Bihar megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe, |
|
— |
Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702550, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703350, 703360, 703370, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, 704850, 704950, 705050, 705150,705250, 705350, 705450, 705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Jász-Nagykun-Szolnok megye 750250, 750550, 750650, 750750, 750850, 750970, 750980, 751050, 751150, 751160, 751250, 751260, 751350, 751360, 751450, 751460, 751470, 751550, 751650, 751750, 7151850, 751950, 752150, 752250, 752350, 752450, 752460, 752550, 752560, 752650, 752750, 752850, 752950, 753060, 753070, 753150, 753250, 753310, 753450, 753550, 753650, 753660, 753750, 753850, 753950, 753960, 754050, 754150, 754250, 754360, 754370, 754850, 755550, 755650 és 755750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Komárom-Esztergom megye: 252350, 252450, 252460, 252750, 252850, 252860, 252950, 252960, 253050, 253150, 253250, 253350 és 253450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821, 552010, 552150, 552250, 552350, 552360, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552960, 552970, 553050, 553110, 553650 és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Pest megye 570950, 571850, 571950, 572050, 573550, 573650, 574250, 577250 és 580150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
|
— |
Szabolcs-Szatmár-Bereg megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe. |
5. Łotwa
Następujące obszary na Łotwie:
|
— |
Ādažu novads, |
|
— |
Aizputes novada, Aizputes, Cīravas, Kalvenes, Kazdangas pagasts un Lažas pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa caur Miķelīšu mežu līdz autoceļam 1265, uz rietumiem no autoceļa, kas savieno autoceļu 1265 pie Mežmaļiem līdz robežai ar Rīvas upi, Aizputes pilsēta, |
|
— |
Aglonas novads, |
|
— |
Aizkraukles novads, |
|
— |
Aknīstes novads, |
|
— |
Alojas novads, |
|
— |
Alūksnes novads, |
|
— |
Amatas novads, |
|
— |
Apes novads, |
|
— |
Auces novads, |
|
— |
Babītes novads, |
|
— |
Baldones novads, |
|
— |
Baltinavas novads, |
|
— |
Balvu novads, |
|
— |
Bauskas novads, |
|
— |
Beverīnas novads, |
|
— |
Brocēnu novads, |
|
— |
Burtnieku novads, |
|
— |
Carnikavas novads, |
|
— |
Cēsu novads, |
|
— |
Cesvaines novads, |
|
— |
Ciblas novads, |
|
— |
Dagdas novads, |
|
— |
Daugavpils novads, |
|
— |
Dobeles novads, |
|
— |
Dundagas novads, |
|
— |
Durbes novads, |
|
— |
Engures novads, |
|
— |
Ērgļu novads, |
|
— |
Garkalnes novads, |
|
— |
Gulbenes novads, |
|
— |
Iecavas novads, |
|
— |
Ikšķiles novads, |
|
— |
Ilūkstes novads, |
|
— |
Inčukalna novads, |
|
— |
Jaunjelgavas novads, |
|
— |
Jaunpiebalgas novads, |
|
— |
Jaunpils novads, |
|
— |
Jēkabpils novads, |
|
— |
Jelgavas novads, |
|
— |
Kandavas novads, |
|
— |
Kārsavas novads, |
|
— |
Ķeguma novads, |
|
— |
Ķekavas novads, |
|
— |
Kocēnu novads, |
|
— |
Kokneses novads, |
|
— |
Krāslavas novads, |
|
— |
Krimuldas novads, |
|
— |
Krustpils novads, |
|
— |
Kuldīgas novada Ēdoles pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa 1269, 1271, uz austrumiem no autoceļa 1288, uz ziemeļiem no autoceļa P119, Īvandes pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa P119, uz austrumiem no autoceļa 1292, 1279, uz austrumiem no autoceļa, kas savieno autoceļu 1279 no Upītēm līdz autoceļam 1290, Kurmāles pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa 1290, uz austrumiem no autoceļa, kas savieno autoceļu 1290 no Alejām līdz autoceļam 1283, uz austrumiem no autoceļa 1283 un P112, Turlavas pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa P112, Kuldīgas pilsēta, |
|
— |
Lielvārdes novads, |
|
— |
Līgatnes novads, |
|
— |
Limbažu novads, |
|
— |
Līvānu novads, |
|
— |
Lubānas novads, |
|
— |
Ludzas novads, |
|
— |
Madonas novads, |
|
— |
Mālpils novads, |
|
— |
Mārupes novads, |
|
— |
Mazsalacas novads, |
|
— |
Mērsraga novads, |
|
— |
Naukšēnu novads, |
|
— |
Neretas novads, |
|
— |
Ogres novads, |
|
— |
Olaines novads, |
|
— |
Ozolnieku novads, |
|
— |
Pārgaujas novads, |
|
— |
Pļaviņu novads, |
|
— |
Preiļu novads, |
|
— |
Priekules novads, |
|
— |
Priekuļu novads, |
|
— |
Raunas novads, |
|
— |
republikas pilsēta Daugavpils, |
|
— |
republikas pilsēta Jelgava, |
|
— |
republikas pilsēta Jēkabpils, |
|
— |
republikas pilsēta Jūrmala, |
|
— |
republikas pilsēta Rēzekne, |
|
— |
republikas pilsēta Valmiera, |
|
— |
Rēzeknes novads, |
|
— |
Riebiņu novads, |
|
— |
Rojas novads, |
|
— |
Ropažu novads, |
|
— |
Rugāju novads, |
|
— |
Rundāles novads, |
|
— |
Rūjienas novads, |
|
— |
Salacgrīvas novads, |
|
— |
Salas novads, |
|
— |
Salaspils novads, |
|
— |
Saldus novads, |
|
— |
Saulkrastu novads, |
|
— |
Sējas novads, |
|
— |
Siguldas novads, |
|
— |
Skrīveru novads, |
|
— |
Skrundas novads, |
|
— |
Smiltenes novads, |
|
— |
Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, |
|
— |
Strenču novads, |
|
— |
Talsu novads, |
|
— |
Tērvetes novads, |
|
— |
Tukuma novads, |
|
— |
Vaiņodes novads, |
|
— |
Valkas novads, |
|
— |
Varakļānu novads, |
|
— |
Vārkavas novads, |
|
— |
Vecpiebalgas novads, |
|
— |
Vecumnieku novads, |
|
— |
Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta, |
|
— |
Viesītes novads, |
|
— |
Viļakas novads, |
|
— |
Viļānu novads, |
|
— |
Zilupes novads. |
6. Litwa
Następujące obszary na Litwie:
|
— |
Alytaus miesto savivaldybė, |
|
— |
Alytaus rajono savivaldybė: Alytaus, Alovės, Butrimonių, Daugų, Nemunaičio, Pivašiūnų, Punios, Raitininkų seniūnijos, |
|
— |
Anykščių rajono savivaldybė, |
|
— |
Akmenės rajono savivaldybė, |
|
— |
Biržų miesto savivaldybė, |
|
— |
Biržų rajono savivaldybė, |
|
— |
Druskininkų savivaldybė, |
|
— |
Elektrėnų savivaldybė, |
|
— |
Ignalinos rajono savivaldybė, |
|
— |
Jonavos rajono savivaldybė, |
|
— |
Joniškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Jurbarko rajono savivaldybė, |
|
— |
Kaišiadorių rajono savivaldybė, |
|
— |
Kalvarijos savivaldybė, |
|
— |
Kauno miesto savivaldybė, |
|
— |
Kauno rajono savivaldybė: Domeikavos, Garliavos, Garliavos apylinkių, Karmėlavos, Lapių, Linksmakalnio, Neveronių, Rokų, Samylų, Taurakiemio, Vandžiogalos ir Vilkijos seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 1907, |
|
— |
Kazlų rūdos savivaldybė: Kazlų rūdos seniūnija į šiaurę nuo kelio Nr. 230, į rytus nuo kelio Kokė-Užbaliai-Čečetai iki kelio Nr. 2610 ir į pietus nuo kelio Nr. 2610, |
|
— |
Kelmės rajono savivaldybė, |
|
— |
Kėdainių rajono savivaldybė, |
|
— |
Kupiškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Kretingos rajono savivaldybė: Imbarės, Kūlupėnų ir Kartenos seniūnijos, |
|
— |
Lazdijų rajono savivaldybė, |
|
— |
Marijampolės savivaldybė: Degučių, Marijampolės, Mokolų, Liudvinavo ir Narto seniūnijos, |
|
— |
Mažeikių rajono savivaldybė, |
|
— |
Molėtų rajono savivaldybė: Alantos seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio 119 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 2828, Balninkų, Dubingių, Giedraičių, Joniškio ir Videniškių seniūnijos, |
|
— |
Pagėgių savivaldybė, |
|
— |
Pakruojo rajono savivaldybė, |
|
— |
Panevėžio rajono savivaldybė, |
|
— |
Panevėžio miesto savivaldybė, |
|
— |
Pasvalio rajono savivaldybė, |
|
— |
Radviliškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Rietavo savivaldybė, |
|
— |
Prienų rajono savivaldybė: Stakliškių ir Veiverių seniūnijos, |
|
— |
Plungės rajono savivaldybė: Babrungo, Alsėdžių, Žlibinų, Stalgėnų, Paukštakių, Platelių ir Žemaičių Kalvarijos, Nausodžio sen. dalis nuo kelio Nr. 166 į šiaurės vakarus, Plungės miesto ir Šateikių seniūnijos, |
|
— |
Raseinių rajono savivaldybė, |
|
— |
Rokiškio rajono savivaldybė, |
|
— |
Skuodo rajono savivaldybės: Aleksandrijos, Barstyčių, Ylakių, Notėnų ir Šačių seniūnijos, |
|
— |
Šakių rajono savivaldybė, |
|
— |
Šalčininkų rajono savivaldybė, |
|
— |
Šiaulių miesto savivaldybė, |
|
— |
Šiaulių rajono savivaldybė, |
|
— |
Šilutės rajono savivaldybė, |
|
— |
Širvintų rajono savivaldybė, |
|
— |
Šilalės rajono savivaldybė, |
|
— |
Švenčionių rajono savivaldybė, |
|
— |
Tauragės rajono savivaldybė, |
|
— |
Telšių rajono savivaldybė, |
|
— |
Trakų rajono savivaldybė, |
|
— |
Ukmergės rajono savivaldybė, |
|
— |
Utenos rajono savivaldybė, |
|
— |
Varėnos rajono savivaldybė, |
|
— |
Vilniaus miesto savivaldybė, |
|
— |
Vilniaus rajono savivaldybė, |
|
— |
Vilkaviškio rajono savivaldybė: Bartninkų, Gražiškių, Keturvalakių, Kybartų, Klausučių, Pajevonio, Šeimenos, Vilkaviškio miesto, Virbalio, Vištyčio seniūnijos, |
|
— |
Visagino savivaldybė, |
|
— |
Zarasų rajono savivaldybė. |
7. Polska
Następujące obszary w Polsce:
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
|
w województwie podkarpackim:
|
|
w województwie pomorskim:
|
|
w województwie świętokrzyskim:
|
|
w województwie lubuskim:
|
|
w województwie dolnośląskim:
|
|
w województwie wielkopolskim:
|
|
w województwie łódzkim:
|
8. Słowacja
Następujące obszary na Słowacji:
|
— |
in the district of Košice – okolie, the whole municipalities of Belza, Bidovce, Blažice, Bohdanovce, Byster, Čaňa, Ďurďošík, Ďurkov, Geča, Gyňov, Haniska, Kalša, Kechnec, Kokšov-Bakša, Košická Polianka, Košický Klečenov, Milhosť, Nižná Hutka, Nižná Mysľa, Nižný Čaj, Nižný Olčvár, Nový Salaš, Olšovany, Rákoš, Ruskov, Seňa, Skároš, Sokoľany, Slančík, Slanec, Slanská Huta, Slanské Nové Mesto, Svinica, Trstené pri Hornáde, Valaliky, Vyšná Hutka, Vyšná Myšľa, Vyšný Čaj, Vyšný Olčvár, Zdoba, Ždaňa, Hrašovík, Beniakovce, Budimír, Družstevná pri Hornáde, Kostoľany nad Hornádom, Sokoľ, Trebejov, Obišovce, Kysak, Veľká Lodina, Košická Belá, Opátka, Vyšný Klátov, Nižný Klátov, Hýľov, Bukovec, Baška,Nováčany, Hodkovce, Šemša and Malá Ida, |
|
— |
the whole city of Košice, |
|
— |
the whole district of Trebišov, |
|
— |
in the district of Michalovce, the whole municipalities of the district not already included in Part I. |
9. Rumunia
Następujące obszary w Rumunii:
|
— |
Judeţul Bistrița-Năsăud, |
|
— |
Județul Suceava. |
CZĘŚĆ III
1. Bułgaria
Następujące obszary w Bułgarii:
|
— |
the whole region of Blagoevgrad, |
|
— |
the whole region of Dobrich, |
|
— |
the whole region of Gabrovo, |
|
— |
the whole region of Kardzhali, |
|
— |
the whole region of Lovech, |
|
— |
the whole region of Montana, |
|
— |
the whole region of Pleven, |
|
— |
the whole region of Razgrad, |
|
— |
the whole region of Ruse, |
|
— |
the whole region of Shumen, |
|
— |
the whole region of Silistra, |
|
— |
the whole region of Sliven, |
|
— |
the whole region of Sofia city, |
|
— |
the whole region of Sofia Province, |
|
— |
the whole region of Targovishte, |
|
— |
the whole region of Vidin, |
|
— |
the whole region of Varna, |
|
— |
the whole region of Veliko Tarnovo, |
|
— |
the whole region of Vratza, |
|
— |
in Burgas region:
|
2. Łotwa
Następujące obszary na Łotwie:
|
— |
Aizputes novada Lažas pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa caur Miķelīšu mežu līdz autoceļam 1265, uz austrumiem no autoceļa, kas savieno autoceļu 1265 pie Mežmaļiem līdz robežai ar Rīvas upi |
|
— |
Alsungas novads, |
|
— |
Kuldīgas novada Gudenieku pagasts, Ēdoles pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa 1269, 1271, uz rietumiem no autoceļa 1288, uz dienvidiem no autoceļa P119, Īvandes pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa P119, uz rietumiem no autoceļa 1292, 1279, uz rietumiem no autoceļa, kas savieno autoceļu 1279 no Upītēm līdz autoceļam 1290, Kurmāles pagasta daļa uz dienvidiem no autoceļa 1290, uz rietumiem no autoceļa, kas savieno autoceļu 1290 no Alejām līdz autoceļam 1283, uz rietumiem no autoceļa 1283 un P112, Turlavas pagasta daļa uz ziemeļiem no autoceļa P112 |
3. Litwa
Następujące obszary na Litwie:
|
— |
Alytaus rajono savivaldybė: Simno, Krokialaukio ir Miroslavo seniūnijos, |
|
— |
Birštono savivaldybė, |
|
— |
Kauno rajono savivaldybė: Akademijos, Alšėnų, Batniavos, Čekiškės, Ežerėlio, Kačerginės, Kulautuvos, Raudondvario, Ringaudų ir Zapyškio seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 1907, |
|
— |
Kazlų Rūdos savivaldybė: Antanavo, Jankų, Kazlų rūdos seniūnijos dalis Kazlų Rūdos seniūnija į pietus nuo kelio Nr. 230, į vakarus nuo kelio Kokė-Užbaliai-Čečetai iki kelio Nr. 2610 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 2610, Plutiškių seniūnijos, |
|
— |
Marijampolės savivaldybė: Gudelių, Igliaukos, Sasnavos ir Šunskų seniūnijos, |
|
— |
Molėtų rajono savivaldybė: Alantos seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 119 ir į pietus nuo kelio Nr. 2828, Čiulėnų, Inturkės, Luokesos, Mindūnų ir Suginčių seniūnijos, |
|
— |
Prienų rajono savivaldybė: Ašmintos, Balbieriškio, Išlaužo, Jiezno, Naujosios Ūtos, Pakuonio, Prienų ir Šilavotos seniūnijos, |
|
— |
Vilkaviškio rajono savivaldybės: Gižų ir Pilviškių seniūnijos. |
4. Polska
Następujące obszary w Polsce:
|
w województwie warmińsko-mazurskim:
|
|
w województwie podlaskim:
|
|
w województwie mazowieckim:
|
|
w województwie lubelskim:
|
|
w województwie podkarpackim:
|
|
w województwie lubuskim:
|
|
w województwie wielkopolskim:
|
|
w województwie dolnośląskim:
|
5. Rumunia
Następujące obszary w Rumunii:
|
— |
Zona orașului București, |
|
— |
Județul Constanța, |
|
— |
Județul Satu Mare, |
|
— |
Județul Tulcea, |
|
— |
Județul Bacău, |
|
— |
Județul Bihor, |
|
— |
Județul Brăila, |
|
— |
Județul Buzău, |
|
— |
Județul Călărași, |
|
— |
Județul Dâmbovița, |
|
— |
Județul Galați, |
|
— |
Județul Giurgiu, |
|
— |
Județul Ialomița, |
|
— |
Județul Ilfov, |
|
— |
Județul Prahova, |
|
— |
Județul Sălaj, |
|
— |
Județul Vaslui, |
|
— |
Județul Vrancea, |
|
— |
Județul Teleorman, |
|
— |
Judeţul Mehedinţi, |
|
— |
Județul Gorj, |
|
— |
Județul Argeș, |
|
— |
Judeţul Olt, |
|
— |
Judeţul Dolj, |
|
— |
Județul Arad, |
|
— |
Județul Timiș, |
|
— |
Județul Covasna, |
|
— |
Județul Brașov, |
|
— |
Județul Botoșani, |
|
— |
Județul Vâlcea, |
|
— |
Județul Iași, |
|
— |
Județul Hunedoara, |
|
— |
Județul Alba, |
|
— |
Județul Sibiu, |
|
— |
Județul Caraș-Severin, |
|
— |
Județul Neamț, |
|
— |
Județul Harghita, |
|
— |
Județul Mureș, |
|
— |
Județul Cluj, |
|
— |
Judeţului Maramureş. |
CZĘŚĆ IV
Włochy
Następujące obszary we Włoszech:
|
— |
tutto il territorio della Sardegna. |
Sprostowania
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/164 |
Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/459 z dnia 30 marca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 95/93 w sprawie wspólnych zasad rzydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 99 z dnia 31 marca 2020 r. )
Tytuł na stronie tytułowej i na stronie pierwszej:
zamiast:
„… zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 95/93 w sprawie wspólnych zasad rzydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty”,
powinno być:
„… zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty”.
|
10.7.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 221/165 |
Sprostowanie do decyzji Rady (WPZiB) 2020/472 z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej na Morzu Śródziemnym (EUNAVFOR MED IRINI)
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 101 z dnia 1 kwietnia 2020 r. )
|
1. |
Strona 7, art. 5 ust. 1: |
zamiast:
|
„1. |
(…) za pomocą zasobów powietrznych na morzu pełnym, w uzgodnionym obszarze działań.”, |
powinno być:
|
„1. |
(…) za pomocą zasobów powietrznych nad morzem pełnym, w uzgodnionym obszarze działań.”. |
|
2. |
Strona 8, art. 10 ust. 4: |
zamiast:
|
„4. |
EUNAVFOR MED IRINI w ramach swoich działań gości komórkę ds. informacji o przestępczości,”, |
powinno być:
|
„4. |
EUNAVFOR MED IRINI gości komórkę ds. informacji o przestępczości,”. |
|
3. |
Strona 8, art. 10 ust. 5: |
zamiast:
|
„5. |
Przetwarzanie danych osobowych w tym kontekście musi odbywać się zgodnie z prawem krajowym państwa bandery statku,”, |
powinno być:
|
„5. |
Przetwarzanie danych osobowych w tym kontekście musi odbywać się zgodnie z prawem państwa bandery statku,”. |
