|
ISSN 1977-0766 |
||
|
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204 |
|
|
||
|
Wydanie polskie |
Legislacja |
Rocznik 63 |
|
Spis treści |
|
I Akty ustawodawcze |
Strona |
|
|
|
ROZPORZĄDZENIA |
|
|
|
* |
||
|
|
* |
|
|
|
II Akty o charakterze nieustawodawczym |
|
|
|
|
ROZPORZĄDZENIA |
|
|
|
* |
||
|
|
* |
||
|
|
|
DYREKTYWY |
|
|
|
* |
||
|
|
|
REGULAMINY WEWNĘTRZNE |
|
|
|
* |
|
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty ustawodawcze
ROZPORZĄDZENIA
|
26.6.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204/1 |
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2020/872
z dnia 24 czerwca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do szczególnych działań mających zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na epidemię COVID-19
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rolnicy i przedsiębiorstwa na obszarach wiejskich zostali dotknięci skutkami epidemii COVID-19 na bezprecedensową skalę. Znaczne ograniczenia przemieszczania wprowadzone w państwach członkowskich, a także obowiązkowe zamknięcia sklepów, targowisk pod gołym niebem, restauracji i innych placówek w sektorze hotelarsko-gastronomicznym, spowodowały zakłócenia gospodarcze w sektorze rolnym i wśród społeczności wiejskich i sprawiły, że rolnicy i małe przedsiębiorstwa działające w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych mają problemy z płynnością i przepływami pieniężnymi. Powstała w związku z tym wyjątkowa sytuacja, której trzeba zaradzić. |
|
(2) |
Aby odpowiedzieć na skutki kryzysu wynikającego z epidemii COVID-19 (zwanego dalej „kryzysem”) należy ustanowić nowe, wyjątkowe i tymczasowe działanie, aby zaradzić problemom związanym z płynnością, które zagrażają ciągłości działalności rolników i małych przedsiębiorstw działających w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych. |
|
(3) |
Działanie to powinno umożliwić państwom członkowskim skorzystanie z dostępnych funduszy w ramach ich istniejących programów rozwoju obszarów wiejskich w celu wsparcia rolników oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) szczególnie dotkniętych kryzysem. Wsparcie, którego celem jest zapewnienie konkurencyjności agrobiznesu i rentowności gospodarstw, powinno być przyznawane na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, przy założeniu jak najlepszego skoncentrowania dostępnych zasobów na beneficjentach najbardziej dotkniętych kryzysem. W przypadku rolników kryteria takie mogą obejmować sektory produkcyjne, rodzaje rolnictwa, struktury gospodarstw, rodzaje wprowadzania produktów rolnych do obrotu oraz liczbę zatrudnionych pracowników sezonowych, a w przypadku MŚP takie kryteria mogą obejmować rodzaje sektorów, rodzaje działalności, rodzaje regionów i inne szczególne ograniczenia. |
|
(4) |
Ze względu na pilny i wyjątkowy charakter tego działania należy ustanowić jednorazową płatność i ograniczenie czasowe stosowania tego działania, z zachowaniem zasady, według której Komisja ma dokonywać płatności zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych. |
|
(5) |
Aby zwiększyć wsparcie dla rolników lub MŚP najciężej dotkniętych kryzysem, należy zezwolić państwom członkowskim na dostosowanie poziomu płatności ryczałtowych w odniesieniu do określonych kategorii kwalifikujących się beneficjentów, w oparciu o obiektywne i niedyskryminujące kryteria. |
|
(6) |
Aby zapewnić odpowiednie finansowanie nowego działania bez zagrożenia realizacji innych celów programów rozwoju obszarów wiejskich, określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (3) należy ustalić maksymalny udział wkładu Unii w to działanie. |
|
(7) |
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie reagowanie na wpływ kryzysu poprzez wprowadzenie szczególnego działania w celu udzielenia nadzwyczajnego tymczasowego wsparcia w ramach EFRROW, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, lecz może, ze względu na skalę lub skutki proponowanego działania, zostać osiągnięty w skuteczniejszy sposób na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
|
(8) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1305/2013. |
|
(9) |
Z uwagi na pilną potrzebę zareagowania na kryzys należy przewidzieć wyjątek od terminu ośmiu tygodni, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do TUE, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. |
|
(10) |
Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z kryzysem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 39b Wyjątkowe tymczasowe wsparcie dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych kryzysem związanym z COVID-19 1. Wsparcie w ramach niniejszego działania zapewnia pomoc nadzwyczajną dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych kryzysem związanym z COVID-19, w celu zapewnienia ciągłości ich działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule. 2. Wsparcia udziela się rolnikom, a także MŚP działającym w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do TFUE lub bawełny, z wyjątkiem produktów rybołówstwa. Produktem procesu produkcyjnego może być produkt nieobjęty tym załącznikiem. 3. Państwa członkowskie kierują wsparcie do beneficjentów najbardziej dotkniętych kryzysem związanym z COVID-19 poprzez określenie w oparciu o dostępne dowody obiektywnych i niedyskryminacyjnych warunków kwalifikowalności i, w przypadkach gdy dane państwo członkowskie uzna to za właściwe, kryteriów wyboru. 4. Wsparcie jest udzielane w formie płatności ryczałtowej, która ma zostać wypłacona do dnia 30 czerwca 2021 r., w oparciu o wnioski o wsparcie zatwierdzone przez właściwy organ do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja dokonuje zwrotu tej kwoty w późniejszym terminie zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych. Poziom płatności może być zróżnicowany w zależności od poszczególnych kategorii beneficjentów zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminacyjnymi kryteriami. 5. Maksymalna kwota wsparcia nie może przekraczać 7 000 EUR na rolnika i 50 000 EUR na MŚP. 6. Przyznając wsparcie na podstawie niniejszego artykułu, państwa członkowskie uwzględniają wsparcie przyznane w ramach innych krajowych lub unijnych instrumentów wsparcia bądź prywatnych programów reagowania na skutki kryzysu związanego z COVID-19.”; |
|
2) |
w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za wybór operacji zapewnia, aby operacje, z wyjątkiem operacji określonych w art. 18 ust. 1 lit. b), art. 24 ust. 1 lit. d), art. 28–31, art. 33, 34 i art. 36–39b, były wybierane zgodnie z kryteriami wyboru, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz zgodnie z przejrzystą i dobrze udokumentowaną procedurą.”; |
|
3) |
w art. 59 dodaje się ustęp w brzmieniu: „6a. Wsparcie z EFRROW udzielane na podstawie art. 39b nie przekrocza 2 % całkowitego wkładu EFRROW do programu rozwoju obszarów wiejskich.”. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2020 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
D. M. SASSOLI
Przewodniczący
W imieniu Rady
N. BRNJAC
Przewodniczący
(1) Opinia z dnia 11 czerwca 2020 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 19 czerwca 2020 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2020 r.
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).
|
26.6.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204/4 |
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2020/873
z dnia 24 czerwca 2020 r.
zmieniające rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i (UE) 2019/876 w odniesieniu do niektórych dostosowań w odpowiedzi na pandemię COVID-19
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) ustanawia, wraz z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (5), ostrożnościowe ramy regulacyjne dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (zwanych dalej „instytucjami”) prowadzących działalność w Unii. Te ostrożnościowe ramy regulacyjne, przyjęte w następstwie kryzysu finansowego, który miał miejsce w latach 2007–2008, oparte w dużej mierze na standardach międzynarodowych uzgodnionych w 2010 r. przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, znanych jako „ramy Bazylea III”, przyczyniły się do zwiększenia odporności instytucji działających w Unii oraz do lepszego ich przygotowania na pokonywanie potencjalnych trudności, w tym trudności wynikających z ewentualnych przyszłych kryzysów. |
|
(2) |
Od chwili jego wejścia w życie rozporządzenie (UE) nr 575/2013 było kilkakrotnie zmieniane w celu wyeliminowania utrzymujących się słabości ostrożnościowych ram regulacyjnych oraz w celu wdrożenia niektórych pozostałych elementów globalnej reformy usług finansowych, które są istotne dla zapewnienia odporności instytucji. Do tych zmian należą między innymi rozwiązania przejściowe, które w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadzono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2395 (6), w celu złagodzenia wpływu, jaki na fundusze własne miało wprowadzenie Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej – Instrumenty finansowe (MSSF 9). Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (7) wprowadzono do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wymóg dotyczący minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych, tzw. ostrożnościowy mechanizm ochronny. |
|
(3) |
Ponadto rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 (8) wprowadzono do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 niektóre z końcowych elementów ram Bazylea III. Elementy te obejmują między innymi: nowe definicje wskaźnika dźwigni i bufora wskaźnika dźwigni, które zapobiegają nadmiernemu zwiększaniu dźwigni finansowej przez instytucje, a także przepisy dotyczące bardziej korzystnego sposobu ostrożnościowego traktowania niektórych aktywów będących oprogramowaniem oraz bardziej korzystnego sposobu traktowania niektórych pożyczek zabezpieczonych emeryturami lub wynagrodzeniami; zmieniony współczynnik wsparcia w przypadku pożyczek dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (zwany dalej „współczynnikiem wsparcia MŚP”); a także nowe dostosowanie wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego w odniesieniu do ekspozycji wobec podmiotów, które obsługują lub finansują fizyczne obiekty lub instalacje, systemy i sieci zapewniające lub wspierające podstawowe usługi publiczne (zwane dalej „współczynnikiem wsparcia infrastruktury”). |
|
(4) |
Poważny wstrząs gospodarczy spowodowany pandemią COVID-19 oraz nadzwyczajne środki powstrzymujące rozprzestrzenianie się koronawirusa miały daleko idący wpływ na gospodarkę. Przedsiębiorstwa mierzą się z zakłóceniami w łańcuchach dostaw, tymczasowymi zamknięciami zakładów i zmniejszonym popytem, podczas gdy gospodarstwa domowe borykają się z bezrobociem i spadkiem dochodów. Organy publiczne na poziomie Unii i państw członkowskich podjęły zdecydowane działania mające wesprzeć gospodarstwa domowe oraz wypłacalne przedsiębiorstwa w zmaganiach z tym poważnym, choć tymczasowym spowolnieniem działalności gospodarczej oraz wynikającymi z tego niedoborami płynności. |
|
(5) |
Instytucje będą odgrywać kluczową rolę w przyczynianiu się do odbudowy. Jednocześnie pogarszająca się sytuacja gospodarcza może wywrzeć na nie wpływ. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (9), Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (ESMA), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (10), oraz właściwe organy udzieliły instytucjom tymczasowej ulgi kapitałowej, płynnościowej i operacyjnej w celu zapewnienia, aby instytucje mogły w dalszym ciągu, mimo trudniejszych warunków, pełnić przypisaną im rolę w finansowaniu gospodarki realnej. W szczególności Komisja, Europejski Bank Centralny i EUNB zapewniły jasność w odniesieniu do stosowania elastyczności już przewidzianej w przepisach rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wydając interpretacje i wytyczne dotyczące stosowania ram ostrożnościowych w kontekście pandemii COVID-19. Wytyczne te obejmują komunikat wyjaśniający Komisji z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie stosowania ram rachunkowości i ram ostrożnościowych w celu ułatwienia udzielania kredytów przez banki w UE – Wspieranie przedsiębiorstw i gospodarstw domowych w czasie pandemii COVID-19. W odpowiedzi na pandemię COVID-19 Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego również zapewnił pewną elastyczność w stosowaniu standardów międzynarodowych. |
|
(6) |
Istotne jest, aby instytucje angażowały swój kapitał tam, gdzie jest on najbardziej potrzebny, a unijne ramy regulacyjne im to ułatwiały, zapewniając jednocześnie, aby instytucje działały z zachowaniem ostrożności. W uzupełnieniu elastyczności, którą przewidziano już w obowiązujących przepisach, ukierunkowane zmiany w rozporządzeniach (UE) nr 575/2013 i (UE) 2019/876 zapewniłyby sprawną interakcję ostrożnościowych ram regulacyjnych i różnych środków, które służą przeciwdziałaniu pandemii COVID-19. |
|
(7) |
W związku z nadzwyczajnymi okolicznościami wywołanymi pandemią COVID-19 oraz bezprecedensową skalą wyzwań, pojawiły się apele o podjęcie natychmiastowych działań w celu zapewnienia, aby instytucje miały możliwość skutecznego przekazywania środków finansowych przedsiębiorstwom i gospodarstwom domowym oraz łagodzenia wstrząsu gospodarczego spowodowanego przez pandemię COVID-19. |
|
(8) |
Gwarancje udzielone w kontekście pandemii COVID-19 przez rządy krajowe lub inne podmioty publiczne, które są uznawane za równoważne pod względem wiarygodności kredytowej przy zastosowaniu metody standardowej dla ryzyka kredytowego zgodnie z przepisami części trzeciej rozporządzenia (UE) nr 575/2013, są porównywalne – pod względem ich skutków w zakresie ograniczania ryzyka – do gwarancji udzielanych przez oficjalne agencje kredytów eksportowych, o których mowa w art. 47c rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Uzasadnione jest zatem dostosowanie wymogów w zakresie minimalnego pokrycia z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych, które korzystają z gwarancji udzielonych przez rządy krajowe lub inne podmioty publiczne, do wymogów obowiązujących w przypadku ekspozycji nieobsługiwanych, które korzystają z gwarancji udzielonych przez oficjalne agencje kredytów eksportowych. |
|
(9) |
Dowody, które pojawiły się w kontekście pandemii COVID-19, jasno pokazały, że w trakcie sytuacji kryzysowej istotne znaczenie mogłaby mieć możliwość tymczasowego wyłączenia niektórych ekspozycji wobec banku centralnego z obliczania miary ekspozycji całkowitej instytucji, określona w art. 429a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876. Jednak swoboda decyzyjna w zakresie wyłączenia takich ekspozycji zacznie mieć zastosowanie dopiero z dniem 28 czerwca 2021 r. W związku z tym, przed tą datą, właściwe organy nie miałyby możliwości korzystania z tego instrumentu, aby uwzględnić zwiększenie ekspozycji wobec banków centralnych, które prawdopodobnie wystąpi wskutek zastosowania środków polityki pieniężnej w celu łagodzenia gospodarczych skutków pandemii COVID-19. Skuteczność tego instrumentu zdaje się ponadto osłabiać ograniczona elastyczność wynikająca z mechanizmu kompensacji powiązanego z takimi tymczasowymi wyłączeniami, który ograniczałby zdolność instytucji do zwiększenia ekspozycji wobec banków centralnych w sytuacji kryzysowej. W ostatecznym rozrachunku mogłoby to zmusić daną instytucję do ograniczenia jej akcji kredytowej na rzecz gospodarstw domowych i przedsiębiorstw. W związku z tym, aby uniknąć niepożądanych skutków związanych z mechanizmem kompensacji oraz zapewnić skuteczność tego wyłączenia w obliczu ewentualnych przyszłych wstrząsów i kryzysów, należy zmodyfikować mechanizm kompensacji. Ponadto, aby zapewnić dostępność tej swobody decyzyjnej w trakcie obecnej pandemii COVID-19, możliwość tymczasowego wyłączenia niektórych ekspozycji wobec banków centralnych powinna być już dostępna, zanim wymóg dotyczący wskaźnika dźwigni, określony w art. 92 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zacznie mieć zastosowanie z dniem 28 czerwca 2021 r. Do czasu rozpoczęcia stosowania zmienionych przepisów dotyczących obliczania wskaźnika dźwigni, wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2019/876, w dalszym ciągu powinien mieć zastosowanie art. 429a, w brzmieniu wprowadzonym rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/62 (11). |
|
(10) |
W 2017 r. Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego wprowadził zmianę sposobu obliczania wartości ekspozycji wskaźnika dźwigni z tytułu standaryzowanych transakcji kupna i sprzedaży oczekujących na rozliczenie w celu zapewnienia, aby traktowanie takie właściwie odzwierciedlało dźwignię finansową nieodłącznie związaną z tymi transakcjami oraz aby ewentualne różnice księgowe nie wpływały na obliczenia dokonywane przez instytucje o porównywalnych pozycjach. W Unii odpowiednia zmiana została wprowadzona rozporządzeniem (UE) 2019/876. Jednak to korzystniejsze traktowanie zacznie mieć zastosowanie dopiero z dniem 28 czerwca 2021 r. W związku z tym, mając na uwadze fakt, że zmiana sposobu obliczania bardziej odpowiednio odzwierciedlałaby faktyczną dźwignię finansową danej transakcji, a jednocześnie zwiększałaby zdolność instytucji do udzielania pożyczek i pokrywania strat w trakcie pandemii COVID-19, instytucje już teraz powinny mieć możliwość tymczasowego stosowania zmienionego sposobu obliczania, zanim przepis wprowadzony rozporządzeniem (UE) 2019/876 zacznie mieć zastosowanie do wszystkich instytucji w Unii. |
|
(11) |
Począwszy od dnia 1 stycznia 2018 r. wiele instytucji działających w Unii podlega wymogom MSSF 9. Zgodnie ze standardami międzynarodowymi przyjętymi przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, rozporządzeniem (UE) 2017/2395 wprowadzono do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 rozwiązania przejściowe, które mają złagodzić potencjalnie znaczący negatywny wpływ metod ujmowania oczekiwanych strat kredytowych zgodnie z MSSF 9 na kapitał podstawowy Tier I instytucji. |
|
(12) |
Stosowanie MSSF 9 w okresie spowolnienia gospodarczego wywołanego przez pandemię COVID-19 mogłoby prowadzić do nagłego i znaczącego wzrostu odpisów z tytułu oczekiwanych strat kredytowych, gdyż w przypadku wielu ekspozycji konieczne mogłoby stać się obliczenie oczekiwanych strat w całym okresie życia tych ekspozycji. Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, EUNB i ESMA wyjaśniły, że od instytucji nie oczekuje się mechanicznego stosowania ich istniejących podejść w zakresie oczekiwanych strat kredytowych w tak wyjątkowej sytuacji jak pandemia COVID-19, lecz skorzystania zamiast tego z elastyczności przewidzianej w MSSF 9, na przykład w celu należytego uwzględnienia długoterminowych tendencji gospodarczych. W dniu 3 kwietnia 2020 r. Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego zgodził się na dopuszczenie większej elastyczności we wdrażaniu rozwiązań przejściowych, które służą rozłożeniu w czasie skutków wprowadzenia MSSF 9. Aby ograniczyć ewentualną zmienność kapitału regulacyjnego, do której mogłoby dojść, gdyby pandemia COVID-19 doprowadziła do znaczącego wzrostu odpisów z tytułu oczekiwanych strat kredytowych, konieczne jest przedłużenie okresu obowiązywania rozwiązań przejściowych również w prawie Unii. |
|
(13) |
Aby złagodzić potencjalny wpływ, jaki nagły wzrost odpisów z tytułu oczekiwanych strat kredytowych mógłby mieć na zdolność instytucji do udzielania klientom kredytów w okresie, kiedy jest to najbardziej potrzebne, należy przedłużyć okres obowiązywania rozwiązań przejściowych o dwa lata, a instytucjom należy zezwolić na doliczanie w pełni do swojego kapitału podstawowego Tier I wszelkiego zwiększenia nowych odpisów z tytułu oczekiwanych strat kredytowych, które ujmują one w latach 2020 i 2021 w odniesieniu do swoich aktywów finansowych niedotkniętych utratą wartości ze względu na ryzyko kredytowe. Zmiany te pozwoliłyby dodatkowo złagodzić wpływ pandemii COVID-19 na ewentualny wzrost w instytucjach stanu odpisów wymaganych na podstawie MSSF 9, przy jednoczesnym utrzymaniu rozwiązań przejściowych dotyczących kwot oczekiwanych strat kredytowych ustalonych przed pandemią COVID-19. |
|
(14) |
Instytucje, które wcześniej podjęły decyzję o zastosowaniu lub niezastosowaniu rozwiązań przejściowych, powinny mieć możliwość zmiany swojej decyzji w dowolnym momencie w trakcie nowego okresu przejściowego, z zastrzeżeniem uzyskania uprzedniego zezwolenia swojego właściwego organu. Właściwy organ powinien zapewnić, aby takie zmiany decyzji nie były podyktowane względami arbitrażu regulacyjnego. Następnie, a także z zastrzeżeniem uzyskania uprzedniego zezwolenia właściwego organu, instytucje powinny mieć możliwość podjęcia decyzji o zaprzestaniu stosowania rozwiązań przejściowych. |
|
(15) |
Nadzwyczajne skutki pandemii COVID-19 obserwuje się również w odniesieniu do skrajnych poziomów zmienności na rynkach finansowych, które w połączeniu z niepewnością prowadzą do wzrostu rentowności długu publicznego, co z kolei prowadzi do niezrealizowanych strat w posiadanym przez instytucje długu publicznym. W celu złagodzenia znacznego negatywnego wpływu, jaki zmienność na rynkach instrumentów dłużnych sektora instytucji rządowych i samorządowych podczas pandemii COVID-19 wywiera na kapitał regulacyjny instytucji, a co za tym idzie – na zdolność instytucji do udzielania pożyczek klientom, należy przywrócić tymczasowy filtr ostrożnościowy, który zneutralizowałby ten wpływ. |
|
(16) |
Instytucje są zobowiązane do codziennego stosowania weryfikacji historycznej względem swoich modeli wewnętrznych, aby ocenić, czy modele te generują wymogi kapitałowe wystarczające do pokrycia strat w portfelu handlowym. Uchybienia w zakresie stosowania wymogu weryfikacji historycznej, określane również jako przekroczenia – jeśli ich liczba rocznie przewyższy określoną wartość – spowodowałyby zastosowanie dodatkowego mnożnika ilościowego w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego obliczonych przy użyciu modeli wewnętrznych. Wymóg weryfikacji historycznej jest wysoce procykliczny w okresie skrajnej zmienności, takiej jak zmienność spowodowana pandemią COVID-19. W wyniku kryzysu mnożnik ilościowy ryzyka rynkowego zastosowany do modeli wewnętrznych znacząco wzrósł. O ile ramy Bazylea III dotyczące ryzyka rynkowego umożliwiają właściwym organom łagodzenie takich nadzwyczajnych zdarzeń w wewnętrznych modelach ryzyka rynkowego, to taka nadzorcza swoboda decyzyjna nie jest w pełni dostępna w ramach rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W związku z tym należy wprowadzić dodatkową elastyczność dla właściwych organów na potrzeby łagodzenia negatywnych skutków skrajnej zmienności na rynku zaobserwowanej podczas pandemii COVID-19, aby wykluczyć przekroczenia, które miały miejsce w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. i które nie są wynikiem braków w modelach wewnętrznych. Opierając się na doświadczeniach związanych z pandemią COVID-19 Komisja powinna ocenić, czy taka elastyczność powinna zostać udostępniona również w kolejnych okresach skrajnej zmienności na rynku. |
|
(17) |
W marcu 2020 r. grupa prezesów banków centralnych i szefów nadzoru (GHoS) dokonała przeglądu harmonogramu wdrażania końcowych elementów ram Bazylea III. Podczas gdy większość końcowych elementów musi dopiero zostać wdrożona do prawa Unii, wymóg dotyczący bufora wskaźnika dźwigni dla globalnych instytucji o znaczeniu systemowym został już wdrożony w drodze zmian wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2019/876. W związku z tym, a także w celu zapewnienia instytucjom mającym siedzibę w Unii i prowadzącym działalność również poza Unią równych warunków działania na poziomie międzynarodowym, należy odroczyć – o rok, do dnia 1 stycznia 2023 r. – określoną w tym rozporządzeniu datę rozpoczęcia stosowania wymogu dotyczącego bufora wskaźnika dźwigni. Takie odroczenie rozpoczęcia stosowania wymogu dotyczącego bufora wskaźnika dźwigni oznacza, że w okresie odroczenia niespełnienie tego wymogu nie pociągałoby za sobą żadnych konsekwencji określonych w art. 141c dyrektywy 2013/36/UE ani nie wiązałoby się z żadnymi związanymi z tym ograniczeniami dotyczącymi wypłat zysków określonymi w art. 141b tej dyrektywy. |
|
(18) |
W odniesieniu do pożyczek udzielonych przez instytucje kredytowe emerytom lub pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy na czas nieokreślony w zamian za bezwarunkowe przeniesienie części emerytury lub wynagrodzenia pożyczkobiorcy na rzecz danej instytucji kredytowej, art. 123 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 został zmieniony rozporządzeniem (UE) 2019/876 w taki sposób, aby umożliwić bardziej korzystne traktowanie takich pożyczek. Stosowanie takiego traktowania w kontekście pandemii COVID-19 stanowiłoby dla instytucji zachętę do udzielania pożyczek pracownikom i emerytom na większą skalę. W związku z tym konieczne jest wyznaczenie wcześniejszej daty rozpoczęcia stosowania tego przepisu, tak aby instytucje mogły z niego korzystać już w trakcie pandemii COVID-19. |
|
(19) |
Ponieważ współczynnik wsparcia MŚP i współczynnik wsparcia infrastruktury umożliwiają korzystniejsze traktowanie niektórych ekspozycji wobec MŚP oraz podmiotów realizujących projekty infrastrukturalne, stosowanie ich w kontekście pandemii COVID-19 stanowiłoby dla instytucji zachętę do zwiększenia tak potrzebnej akcji kredytowej. W związku z tym konieczne jest wyznaczenie wcześniejszej daty rozpoczęcia stosowania obu tych współczynników wsparcia, tak aby instytucje mogły z nich korzystać już w trakcie pandemii COVID-19. |
|
(20) |
Sposób ostrożnościowego traktowania niektórych aktywów będących oprogramowaniem został zmieniony rozporządzeniem (UE) 2019/876, aby dodatkowo wesprzeć cyfrową transformację sektora bankowego. W kontekście przyspieszonego upowszechniania się usług cyfrowych w następstwie środków publicznych przyjętych w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 należy wyznaczyć wcześniejszą datę rozpoczęcia stosowania tych zmian. |
|
(21) |
Finansowanie publiczne poprzez emisję obligacji skarbowych denominowanych w walucie krajowej innego państwa członkowskiego mogłoby być konieczne do wsparcia środków służących zwalczaniu skutków pandemii COVID-19. Aby uniknąć niepotrzebnych ograniczeń nakładanych na instytucje inwestujące w takie obligacje, należy przywrócić rozwiązania przejściowe w odniesieniu do ekspozycji wobec rządów centralnych i banków centralnych, w przypadku gdy ekspozycje te są denominowane w walucie krajowej innego państwa członkowskiego w odniesieniu do traktowania takich ekspozycji na podstawie ram ryzyka kredytowego; należy również przedłużyć obowiązywanie rozwiązań przejściowych w odniesieniu do traktowania takich ekspozycji w ramach limitów dużych ekspozycji. |
|
(22) |
W wyjątkowych okolicznościach spowodowanych pandemią COVID-19 oczekuje się, że zainteresowane strony wniosą wkład w działania służące poprawie koniunktury. EUNB, Europejski Bank Centralny oraz inne właściwe organy wydały zalecenia dla instytucji, aby zawiesiły one wypłaty dywidendy i odkup akcji w trakcie pandemii COVID-19. W celu zapewnienia spójnego stosowania takich zaleceń właściwe organy powinny w pełni wykorzystywać swoje uprawnienia nadzorcze, w tym uprawnienia do nakładania na instytucje wiążących ograniczeń dotyczących wypłat zysków lub ograniczeń wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia, w stosownych przypadkach, zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. Opierając się na doświadczeniach związanych z pandemią COVID-19 Komisja powinna ocenić, czy właściwym organom należy przyznać dodatkowe wiążące uprawnienia do nakładania ograniczeń w zakresie wypłaty zysków w wyjątkowych okolicznościach. |
|
(23) |
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie maksymalizacja zdolności instytucji do udzielania pożyczek oraz pokrywania strat związanych z pandemią COVID-19, przy jednoczesnym dalszym zapewnieniu stałej odporności takich instytucji, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
|
(24) |
Aby nadzwyczajne środki wsparcia przyjęte w celu złagodzenia skutków pandemii COVID-19 były w pełni skuteczne pod względem utrzymania zwiększonej odporności sektora bankowego oraz zapewnienia instytucjom zachęty do kontynuowania akcji kredytowej, konieczne jest natychmiastowe uwzględnienie łagodzącego skutku tych środków w sposobie, w jaki ustalane są wymogi dotyczące kapitału regulacyjnego. Ze względu na pilny charakter wymaganych dostosowań w ostrożnościowych ramach regulacyjnych niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
|
(25) |
Z uwagi na pilny charakter wynikający z nadzwyczajnych okoliczności spowodowanych pandemią COVID-19 uznano, że należy przewidzieć wyjątek od terminu ośmiu tygodni, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. |
|
(26) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i (UE) 2019/876, |
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013
W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w art. 47c ust. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „4. W drodze odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu następujące współczynniki mają zastosowanie do części ekspozycji nieobsługiwanej gwarantowanej lub ubezpieczonej przez oficjalną agencję kredytów eksportowych lub gwarantowanej lub kontrgwarantowanej przez uznanego dostawcę ochrony, o którym mowa w art. 201 ust. 1 lit. a)–e), którego niezabezpieczonym ekspozycjom przypisano by wagę ryzyka równą 0 % na mocy części trzeciej tytuł II rozdział 2:”; |
|
2) |
w art. 114 uchyla się ust. 6; |
|
3) |
art. 150 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:
|
|
4) |
w art. 429a, zmienionym rozporządzeniem (UE) 2019/876, wprowadza się następujące zmiany:
|
|
5) |
uchyla się art. 467; |
|
6) |
art. 468 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 468 Tymczasowe traktowanie niezrealizowanych zysków i strat wycenianych według wartości godziwej przez inne całkowite dochody w związku z pandemią COVID-19 1. W drodze odstępstwa od art. 35, w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. (zwanym dalej »okresem tymczasowego traktowania«) instytucje mogą wyłączyć z obliczeń swoich pozycji kapitału podstawowego Tier I kwotę A, określoną zgodnie z następującym wzorem:
gdzie:
2. Instytucje stosują następujące współczynniki f do obliczenia kwoty A, o której mowa w ust. 1:
3. W przypadku gdy instytucja podejmuje decyzję o zastosowaniu tymczasowego traktowania określonego w ust. 1, informuje właściwy organ o swojej decyzji co najmniej 45 dni przed datą przekazania mu informacji wynikających z tego traktowania. Z zastrzeżeniem uzyskania uprzedniego zezwolenia właściwego organu, instytucja może w trakcie trwania okresu tymczasowego traktowania jednorazowo cofnąć swoją pierwotną decyzję. Instytucje podają do wiadomości publicznej informację o stosowaniu tego traktowania. 4. W przypadku gdy instytucja wyłącza kwotę niezrealizowanych strat ze swoich pozycji kapitału podstawowego Tier I zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, ponownie oblicza ona wszystkie wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu i w dyrektywie 2013/36/UE, które obliczono przy użyciu którejkolwiek z następujących pozycji:
Przy ponownym obliczaniu odpowiedniego wymogu instytucja nie uwzględnia skutków, jaki na te pozycje wywierają odpisy z tytułu oczekiwanych strat kredytowych dotyczące ekspozycji wobec rządów centralnych, samorządów regionalnych lub władz lokalnych, o których mowa w art. 115 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz wobec podmiotów sektora publicznego, o których mowa w art. 116 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, z wyłączeniem tych aktywów finansowych, które są dotknięte utratą wartości ze względu na ryzyko kredytowe, zgodnie z definicją w dodatku A do załącznika odnoszącego się do MSSF 9. 5. W okresach określonych w ust. 2 niniejszego artykułu, oprócz podania do wiadomości publicznej informacji wymaganych w części ósmej, instytucje, które podjęły decyzję o zastosowaniu tymczasowego traktowania określonego w ust. 1 niniejszego artykułu, podają do wiadomości publicznej kwoty funduszy własnych, kapitału podstawowego Tier I oraz kapitału Tier I, łączny współczynnik kapitałowy, współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz wskaźnik dźwigni, jakie miałyby zastosowanie, gdyby instytucje te nie stosowały tego traktowania.”; |
|
7) |
w art. 473a wprowadza się następujące zmiany:
|
|
8) |
uchyla się art. 495 ust. 2; |
|
9) |
dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 500a Tymczasowe traktowanie długu publicznego wyemitowanego w walucie innego państwa członkowskiego 1. W drodze odstępstwa od art. 114 ust. 2, do dnia 31 grudnia 2024 r., w odniesieniu do ekspozycji wobec rządów centralnych i banków centralnych państw członkowskich, w przypadku gdy ekspozycje te są denominowane i finansowane w walucie krajowej innego państwa członkowskiego, stosuje się następujące przepisy:
2. W drodze odstępstwa od art. 395 ust. 1 i art. 493 ust. 4 właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na przyjmowanie na siebie ekspozycji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, do następujących poziomów:
Poziomy, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), b) i c) niniejszego ustępu, mają zastosowanie do wartości ekspozycji po uwzględnieniu skutku ograniczania ryzyka kredytowego zgodnie z art. 399–403. 3. W drodze odstępstwa od art. 150 ust. 1 lit. d) ppkt (ii), po uzyskaniu uprzedniego zezwolenia właściwych organów oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 150, instytucje mogą również stosować metodę standardową do ekspozycji wobec rządów centralnych i banków centralnych, w przypadku gdy ekspozycjom tym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Artykuł 500b Tymczasowe wyłączenie niektórych ekspozycji wobec banków centralnych z miary ekspozycji całkowitej w związku z pandemią COVID-19 1. W drodze odstępstwa od art. 429 ust. 4, do dnia 27 czerwca 2021 r., instytucja może wyłączyć ze swojej miary ekspozycji całkowitej następujące ekspozycje wobec banku centralnego instytucji, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu:
Kwota wyłączona przez instytucję nie może przekraczać średniej dziennej kwoty ekspozycji wymienionych w akapicie pierwszym lit. a) i b) w ostatnim pełnym okresie utrzymywania rezerw obowiązkowych przez bank centralny instytucji. 2. Instytucja może wyłączyć ekspozycje wymienione w ust. 1 w przypadku gdy organ właściwy dla danej instytucji stwierdził, po konsultacji z odpowiednim bankiem centralnym, oraz publicznie ogłosił, że istnieją wyjątkowe okoliczności, które uzasadniają wyłączenie w celu ułatwienia wdrażania polityki pieniężnej. Ekspozycje wyłączane na mocy ust. 1 muszą spełniać oba następujące warunki:
Instytucja, która wyłącza ekspozycje wobec swojego banku centralnego ze swojej miary ekspozycji całkowitej zgodnie z ust. 1, podaje do wiadomości publicznej również wskaźnik dźwigni, jaki miałby zastosowanie, gdyby nie wyłączyła tych ekspozycji. Artykuł 500c Wyłączenie przekroczeń z obliczania dodajnika weryfikacji historycznej w związku z pandemią COVID-19 W drodze odstępstwa od art. 366 ust. 3, właściwe organy mogą, w wyjątkowych okolicznościach i w indywidualnych przypadkach, zezwolić instytucjom na wyłączenie przekroczeń wykazanych przez instytucję w oparciu o weryfikację historyczną hipotetycznych lub rzeczywistych zmian z obliczenia dodajnika określonego w art. 366 ust. 3, pod warunkiem że przekroczenia te nie wynikają z braków w modelu wewnętrznym oraz pod warunkiem że miały miejsce w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. Artykuł 500d Tymczasowe obliczanie wartości ekspozycji z tytułu standaryzowanych transakcji kupna i sprzedaży oczekujących na rozliczenie w związku z pandemią COVID-19 1. W drodze odstępstwa od art. 429 ust. 4, do dnia 27 czerwca 2021 r., instytucje mogą obliczać wartość ekspozycji z tytułu standaryzowanych transakcji kupna i sprzedaży oczekujących na rozliczenie zgodnie z ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu. 2. Instytucje traktują środki pieniężne powiązane ze standaryzowanymi transakcjami sprzedaży i papiery wartościowe powiązane ze standaryzowanymi transakcjami kupna, które pozostają ujęte w bilansie aż do daty rozliczenia jako aktywa, zgodnie z art. 429 ust. 4 lit. a). 3. Instytucje, które zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości stosują ujęcie na dzień zawarcia transakcji w odniesieniu do standaryzowanych transakcji kupna i sprzedaży oczekujących na rozliczenie, stosują storno wobec dopuszczalnych w ramach tych standardów rachunkowości kompensacji między wierzytelnościami gotówkowymi z tytułu standaryzowanych transakcji sprzedaży oczekujących na rozliczenie a zobowiązaniami gotówkowymi z tytułu standaryzowanych transakcji kupna oczekujących na rozliczenie. Po zastosowaniu storna wobec kompensowania rachunkowego instytucje mogą kompensować między tymi wierzytelnościami gotówkowymi i zobowiązaniami gotówkowymi w przypadku gdy zarówno standaryzowane transakcje sprzedaży, jak i standaryzowane transakcje kupna są rozliczane zgodnie z mechanizmem »dostawa za płatność«. 4. Instytucje, które zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości stosują księgowanie w dniu rozliczenia transakcji w odniesieniu do standaryzowanych transakcji kupna i sprzedaży oczekujących na rozliczenie, uwzględniają w mierze ekspozycji całkowitej pełną wartość nominalną zobowiązań do zapłaty dotyczących standaryzowanych transakcji kupna. Instytucje mogą kompensować pełną wartość nominalną zobowiązań do zapłaty dotyczących standaryzowanych transakcji kupna pełną wartością nominalną wierzytelności gotówkowych z tytułu standaryzowanych transakcji sprzedaży oczekujących na rozliczenie wyłącznie w przypadku gdy oba następujące warunki są spełnione:
5. Na użytek niniejszego artykułu »standaryzowana transakcja kupna lub sprzedaży« oznacza kupno lub sprzedaż papieru wartościowego na podstawie kontraktu, którego postanowienia przewidują wymóg dostarczenia papieru wartościowego w terminie ustanowionym na ogół przez prawo lub zwyczaj na danym rynku.”; |
|
10) |
dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 518b Informacje dotyczące przekroczeń oraz uprawnień nadzorczych w zakresie ograniczania wypłat zysków Do dnia 31 grudnia 2021 r. Komisja poinformuje Parlament Europejski i Radę, czy wyjątkowe okoliczności powodujące poważne zakłócenia gospodarcze w prawidłowym funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych uzasadniają:
Komisja rozważy podjęcie dalszych środków, stosownie do sytuacji.”. |
Artykuł 2
Zmiany w rozporządzeniu Rady (UE) 2019/876
W art. 3 rozporządzenia (UE) 2019/876 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
dodaje się ustęp w brzmieniu:
|
|
2) |
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
|
|
3) |
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
|
Artykuł 3
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 27 czerwca 2020 r.
Niezależnie od akapitu drugiego niniejszego artykułu, art. 1 pkt 4 stosuje się od dnia 28 czerwca 2021 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2020 r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
D. M. SASSOLI
Przewodniczący
W imieniu Rady
N. BRNJAC
Przewodniczący
(1) Dz.U. C 180 z 29.5.2020, s. 4.
(2) Opinia z dnia 10 czerwca 2020 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 18 czerwca 2020 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2020 r.
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).
(5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2395 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do rozwiązań przejściowych dotyczących złagodzenia wpływu wprowadzenia MSSF 9 na fundusze własne oraz dotyczących traktowania jako duże ekspozycje niektórych ekspozycji wobec podmiotów sektora publicznego denominowanych w walucie krajowej dowolnego państwa członkowskiego (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 27).
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 4).
(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1).
(9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).
(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
(11) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/62 z dnia 10 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 37).
II Akty o charakterze nieustawodawczym
ROZPORZĄDZENIA
|
26.6.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204/18 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2020/874
z dnia 15 czerwca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1387/2013 zawieszające cła autonomiczne wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty rolne i przemysłowe
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Aby zapewnić wystarczające i nieprzerwane dostawy niektórych produktów rolnych i przemysłowych, które nie są produkowane w Unii, i tym samym uniknąć zakłóceń na rynku tych produktów, rozporządzeniem Rady (UE) nr 1387/2013 (1) zawieszono cła wspólnej taryfy celnej (WTC) rodzaju, o którym mowa w art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (2) (zwane dalej „cłami WTC”). Produkty te mogą być przywożone do Unii z zastosowaniem obniżonych lub zerowych stawek celnych. |
|
(2) |
Unijna produkcja niektórych produktów, które nie są wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1387/2013, jest obecnie niewystarczająca lub nieistniejąca. W interesie Unii leży zatem przyznanie całkowitego zawieszenia ceł WTC na te produkty. |
|
(3) |
W celu wspierania produkcji zintegrowanych baterii w Unii oraz zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 17 maja 2018 r. zatytułowanym „Europa w ruchu – zrównoważona mobilność dla Europy: bezpieczna, połączona i ekologiczna” należy przyznać częściowe zawieszenie ceł WTC w odniesieniu do niektórych produktów, które nie są wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1387/2013. Ponadto w odniesieniu do niektórych produktów, które są obecnie objęte całkowitym zawieszeniem ceł, należy przyznać jedynie częściowe zawieszenie ceł WTC. Datą obowiązkowego przeglądu tych zawieszeń powinien być dzień 31 grudnia 2020 r., aby uwzględnić w tym przeglądzie zmiany zachodzące w sektorze baterii w Unii. |
|
(4) |
W odniesieniu do produktów z listy kandydackiej, o której mowa w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), należy przyznać jedynie częściowe zawieszenie ceł WTC. Datą obowiązkowego przeglądu tych zawieszeń powinien być dzień 31 grudnia 2021 r., aby umożliwić podmiotom gospodarczym zastąpienie takich produktów rozwiązaniami alternatywnymi. |
|
(5) |
Konieczna jest zmiana opisów produktów, klasyfikacji oraz wymogów dotyczących końcowego przeznaczenia w przypadku niektórych zawieszeń ceł WTC wymienionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1387/2013, aby uwzględnić zmiany techniczne wprowadzone w tych produktach oraz tendencje gospodarcze na rynku. |
|
(6) |
Utrzymanie zawieszeń ceł WTC dla niektórych produktów wymienionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1387/2013 nie leży już w interesie Unii. Zawieszenia dla tych produktów należy w związku z tym wycofać. |
|
(7) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1387/2013. |
|
(8) |
Aby uniknąć jakichkolwiek zakłóceń w stosowaniu systemu autonomicznych zawieszeń oraz zapewnić zgodność z wytycznymi zawartymi w komunikacie Komisji z dnia 13 grudnia 2011 r. dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych, zmiany przewidziane w niniejszym rozporządzeniu dotyczące zawieszeń dla odnośnych produktów należy stosować od dnia 1 lipca 2020 r. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie w trybie pilnym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1387/2013 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2020 r.
W imieniu Rady
A. METELKO-ZGOMBIĆ
Przewodniczący
(1) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1387/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zawieszające cła autonomiczne wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty rolne i przemysłowe, oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1344/2011 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 201).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).
(3) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 1387/2013 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
skreśla się wszystkie gwiazdki (*) oraz odnośny przypis końcowy zawierający tekst „Nowo wprowadzony środek lub środek, którego warunki zostały zmienione. W przypadku gdy wskazano więcej niż jeden kod CN jako objęty zakresem środka, gwiazdka dotyczy całego środka.”; |
|
2) |
skreśla się wpisy oznaczone numerami seryjnymi: 0.2706, 0.2972, 0.3650, 0.3886, 0.3894, 0.3895, 0.4004, 0.4039, 0.4177, 0.4647, 0.4648, 0.4751, 0.5504, 0.5615, 0.5929, 0.6601, 0.6745, 0.7784 i 0.7803; |
|
3) |
te wpisy o tych samych numerach seryjnych zastępuje się wpisami w brzmieniu:
|
|
4) |
dodaje się lub wprowadza następujące wpisy zgodnie z porządkiem numerycznym kodów CN i TARIC w drugiej i trzeciej kolumnie:
|
(1) Zawieszenie ceł podlega dozorowi celnemu ze względu na przeznaczenie towarów zgodnie z art. 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).;
(2) Zawieszenie ceł podlega dozorowi celnemu ze względu na przeznaczenie towarów zgodnie z art. 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).
|
26.6.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204/34 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2020/875
z dnia 15 czerwca 2020 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1388/2013 otwierające i ustalające sposób zarządzania autonomicznymi kontyngentami taryfowymi Unii na niektóre produkty rolne i przemysłowe
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Aby zapewnić wystarczające i nieprzerwane dostawy niektórych produktów rolnych i przemysłowych, które są produkowane w Unii w niewystarczających ilościach, i tym samym uniknąć zakłóceń na rynku tych produktów, rozporządzeniem Rady (UE) nr 1388/2013 (1) otwarto autonomiczne kontyngenty taryfowe. W ramach tych kontyngentów taryfowych produkty mogą być przywożone do Unii z zastosowaniem obniżonych lub zerowych stawek celnych. |
|
(2) |
Ponieważ w interesie Unii leży zapewnienie wystarczających dostaw niektórych produktów przemysłowych, a także uwzględniając fakt, że produkty identyczne, porównywalne lub substytucyjne nie są produkowane w Unii w wystarczających ilościach, konieczne jest otwarcie nowych kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.2580, 09.2581 i 09.2583 z zastosowaniem zerowych stawek celnych dla odpowiednich ilości tych produktów. |
|
(3) |
Ponieważ w interesie Unii leży zapewnienie odpowiedniej podaży niektórych produktów przemysłowych, należy zwiększyć wielkość kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.2634 i 09.2668. |
|
(4) |
Ponieważ zakres kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.2652 stał się nieadekwatny do zaspokojenia potrzeb przedsiębiorców w Unii, należy zmienić opis produktu objętego tym kontyngentem taryfowym. |
|
(5) |
W odniesieniu do kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.2588 okres obowiązywania kontyngentu należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2020 r., ponieważ ten kontyngent taryfowy został otwarty jedynie na okres sześciu miesięcy, a dalsze jego utrzymanie leży w interesie Unii. |
|
(6) |
Substancje siarczan dimetylu (CAS RN 77-78-1) o czystości co najmniej 99 %, 2-metyloanilina (CAS RN 95-53-4) o czystości co najmniej 99 % masy oraz 4,4’-metanodiylodianilina (CAS RN 101-77-9) o czystości co najmniej 97 % masy są umieszczone na kandydackiej liście substancji, o której mowa w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), a substancja o numerze CAS RN 101-77-9 jest wymieniona w załączniku XIV do tego rozporządzenia. Z tego powodu istniejące kontyngenty taryfowe na te substancje powinny być stopniowo zamykane, a wszelkie nowo otwarte kontyngenty taryfowe powinny być stosowane przez ograniczony okres. W związku z tym kontyngenty taryfowe o numerach porządkowych 09.2648 i 09.2730 należy stosować do dnia 31 grudnia 2020 r. z zastosowaniem stawki konwencyjnej na poziomie 2 %. Ponadto kontyngenty taryfowe o numerze porządkowym 09.2590 powinny zostać zamknięte, a nowy kontyngent taryfowy o numerze porządkowym 09.2582 powinien zostać otwarty do dnia 31 grudnia 2020 r. z zastosowaniem stawki konwencyjnej na poziomie 2 %. |
|
(7) |
Biorąc pod uwagę zmiany, które mają zostać wprowadzone, oraz w celu zapewnienia jasności należy zastąpić załącznik do rozporządzenia (UE) nr 1388/2013. |
|
(8) |
Aby uniknąć jakichkolwiek zakłóceń w stosowaniu systemu kontyngentów taryfowych oraz zapewnić zgodność z wytycznymi zawartymi w komunikacie Komisji z dnia 13 grudnia 2011 r. dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych, zmiany przewidziane w niniejszym rozporządzeniu dotyczące kontyngentów taryfowych dla odnośnych produktów powinny być stosowane od dnia 1 lipca 2020 r. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie w trybie pilnym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik do rozporządzenia (UE) nr 1388/2013 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2020 r.
W imieniu Rady
A. METELKO-ZGOMBIĆ
Przewodniczący
(1) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1388/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. otwierające i ustalające sposób zarządzania autonomicznymi kontyngentami taryfowymi Unii na niektóre produkty rolne i przemysłowe oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 7/2010 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 319).
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK
|
Nr porządkowy |
Kod CN |
TARIC |
Wyszczególnienie |
Okres kontyngentowy |
Wielkość kontyngentu |
Stawka celna (%) |
||||||||||||||||
|
09.2637 |
ex 0710 40 00 ex 2005 80 00 |
20 30 |
Kolby kukurydzy (Zea mays var. saccharata) nawet cięte, o średnicy co najmniej 10 mm, ale nie większej niż 20 mm, do stosowania do wyrobu produktów przemysłu spożywczego do obróbki innej niż zwykłe przepakowanie (1) (2) (3) |
1.1–31.12 |
550 ton |
0 % (3) |
||||||||||||||||
|
09.2849 |
ex 0710 80 69 |
10 |
Grzyby z gatunku Auricularia polytricha (niepoddane obróbce cieplnej lub ugotowane na parze lub w wodzie), zamrożone, do produkcji gotowych dań (1) (2) |
1.1–31.12 |
700 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2664 |
ex 2008 60 39 |
30 |
Czereśnie z dodatkiem alkoholu, o zawartości cukru nie większej niż 9 % masy, o średnicy nie większej niż 19,9 mm, z pestką, stosowane w produktach czekoladowych (2) |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
10 % |
||||||||||||||||
|
09.2740 |
ex 2309 90 31 |
87 |
Koncentrat białka sojowego zawierający:
stosowany do produkcji materiałów paszowych (2) |
1.1–31.12 |
30 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2913 |
ex 2401 10 35 ex 2401 10 70 ex 2401 10 95 ex 2401 10 95 ex 2401 10 95 ex 2401 20 35 ex 2401 20 70 ex 2401 20 95 ex 2401 20 95 ex 2401 20 95 |
91 10 11 21 91 91 10 11 21 91 |
Naturalny tytoń nieprzetworzony, nawet pokrojony w regularne kształty, o wartości celnej co najmniej 450 EUR za 100 kg masy netto, do stosowania jako zawijacz lub pokrywa do produkcji towarów objętych podpozycją 2402 10 00 (2) |
1.1–31.12 |
6 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2587 |
ex 2710 19 81 ex 2710 19 99 |
20 40 |
Katalitycznie hydroizomeryzowany i odparafinowany olej bazowy zawierający uwodornione, wielkocząsteczkowe węglowodory izoparafinowe, zawierające:
oraz
|
1.7–31.12 |
200 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2828 |
2712 20 90 |
|
Parafina zawierająca mniej niż 0,75 % masy oleju |
1.4–31.10 |
60 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2600 |
ex 2712 90 39 |
10 |
Gacz parafinowy (CAS RN 64742-61-6) |
1.1–31.12 |
100 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2928 |
ex 2811 22 00 |
40 |
Wypełniacz krzemionkowy w postaci granulek, o zawartości ditlenku krzemu co najmniej 97 % masy |
1.1–31.12 |
1 700 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2806 |
ex 2825 90 40 |
30 |
Tritlenek wolframu, zawierający niebieski tlenek wolframu (CAS RN 1314-35-8 lub CAS RN 39318-18-8) |
1.1–31.12 |
12 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2872 |
ex 2833 29 80 |
40 |
Siarczan cezu (CAS RN 10294-54-9) w postaci stałej lub jako roztwór wodny zawierający co najmniej 48 % masy, ale nie więcej niż 52 % masy siarczanu cezu |
1.1–31.12 |
200 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2837 |
ex 2903 79 30 |
20 |
Bromochlorometan (CAS RN 74-97-5) |
1.1–31.12 |
600 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2933 |
ex 2903 99 80 |
30 |
1,3-Dichlorobenzen (CAS RN 541-73-1) |
1.1–31.12 |
2 600 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2700 |
ex 2905 12 00 |
10 |
Propan-1-ol (alkohol propylowy) (CAS RN 71-23-8) |
1.1–31.12 |
15 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2830 |
ex 2906 19 00 |
40 |
Cyklopropylometanol (CAS RN 2516-33-8) |
1.1–31.12 |
20 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2851 |
ex 2907 12 00 |
10 |
o-krezol (CAS RN 95-48-7) o czystości co najmniej 98,5 % masy |
1.1–31.12 |
20 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2704 |
ex 2909 49 80 |
20 |
2,2,2′,2′-tetrakis(hydroksymetylo)-3,3′-oksydipropan-1-ol (CAS RN 126-58-9) |
1.1–31.12 |
500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2624 |
2912 42 00 |
|
Etylowanilina (3-etoksy-4-hydroksybenzaldehyd) (CAS RN 121-32-4) |
1.1–31.12 |
1 950 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2683 |
ex 2914 19 90 |
50 |
Acetyloacetonian wapnia (CAS RN 19372-44-2) stosowany do produkcji układów stabilizujących w tabletkach (2) |
1.1–31.12 |
200 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2852 |
ex 2914 29 00 |
60 |
Keton cyklopropylometylowy (CAS RN 765-43-5) |
1.1–31.12 |
300 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2638 |
ex 2915 21 00 |
10 |
Kwas octowy o czystości co najmniej 99 % masy (CAS RN 64-19-7) |
1.1–31.12 |
1 000 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2972 |
2915 24 00 |
|
Bezwodnik octowy (CAS RN 108-24-7) |
1.1–31.12 |
50 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2679 |
2915 32 00 |
|
Octan winylu (CAS RN 108-05-4) |
1.1–31.12 |
400 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2728 |
ex 2915 90 70 |
85 |
Trifluorooctan etylu (CAS RN 383-63-1) |
1.1–31.12 |
400 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2665 |
ex 2916 19 95 |
30 |
(E,E)-Heksa-2,4-dienonian potasu (CAS RN 24634-61-5) |
1.1–31.12 |
8 250 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2684 |
ex 2916 39 90 |
28 |
Chlorek 2,5-dimetylofenyloacetylu (CAS RN 55312-97-5) |
1.1–31.12 |
400 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2599 |
ex 2917 11 00 |
40 |
Szczawian dietylu (CAS RN 95-92-1) |
1.1–31.12 |
500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2769 |
ex 2917 13 90 |
10 |
Sebacynian dimetylu (CAS RN 106-79-6) |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2634 |
ex 2917 19 80 |
40 |
Kwas dodekanodiowy (CAS RN 693-23-2), o czystości większej niż 98,5 % masy |
1.7–31.12 |
4 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2808 |
ex 2918 22 00 |
10 |
Kwas o-acetylosalicylowy (CAS RN 50-78-2) |
1.1–31.12 |
120 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2646 |
ex 2918 29 00 |
75 |
Propionian oktadecylo 3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylu) (CAS RN 2082-79-3):
stosowany do wyrobu wykorzystywanych w przetwórstwie polichlorku winylu stabilizatorów „one-pack” na bazie mieszanin proszków (proszki lub tłoczone granulaty) (2) |
1.1–31.12 |
380 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2647 |
ex 2918 29 00 |
80 |
Tetrakis(3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propionian) pentaerytrytolu (CAS RN 6683-19-8):
stosowany do wyrobu wykorzystywanych w przetwórstwie polichlorku winylu stabilizatorów „one-pack” na bazie mieszanin proszków (proszki lub granulaty) (2) |
1.1–31.12 |
140 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2975 |
ex 2918 30 00 |
10 |
Dibezwodnik benzofenono-3,3′,4,4′-tetrakarboksylowy (CAS RN 2421-28-5) |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2688 |
ex 2920 29 00 |
70 |
Fosforyn tris(2,4-di-tert-butylofenylu) (CAS RN 31570-04-4) |
1.1–31.12 |
6 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2648 |
ex 2920 90 10 |
75 |
Siarczan dimetylu (CAS RN 77-78-1) o czystości co najmniej 99 % masy |
1.7–31.12 |
9 000 ton |
2 % |
||||||||||||||||
|
09.2598 |
ex 2921 19 99 |
75 |
Oktadecyloamina (CAS RN 124-30-1) |
1.1–31.12 |
400 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2649 |
ex 2921 29 00 |
60 |
Bis(2-dimetyloaminoetylo)(metylo)amina (CAS RN 3030-47-5) |
1.1–31.12 |
1 700 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2682 |
ex 2921 41 00 |
10 |
Anilina (CAS RN 62-53-3) o czystości co najmniej 99 % masy |
1.1–31.12 |
150 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2617 |
ex 2921 42 00 |
89 |
4-Fluoro-N-(1-metyloetylo)benzenoamina (CAS RN 70441-63-3) |
1.1–31.12 |
500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2582 |
ex 2921 43 00 |
80 |
2-Metyloanilina (CAS RN 95-53-4) o czystości co najmniej 99 % masy |
1.7–31.12 |
1 999 ton |
2 % |
||||||||||||||||
|
09.2602 |
ex 2921 51 19 |
10 |
O-fenylenodiamina (CAS RN 95-54-5) |
1.1–31.12 |
1 800 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2730 |
ex 2921 59 90 |
85 |
4,4’-Metanodiylodianilina (CAS RN 101-77-9) o czystości co najmniej 97 % masy, w postaci granulek, stosowana do produkcji prepolimerów (2) |
1.7–31.12 |
100 ton |
2 % |
||||||||||||||||
|
09.2591 |
ex 2922 41 00 |
10 |
Chlorowodorek L-lizyny (CAS RN 657-27-2) |
1.1–31.12 |
445 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2592 |
ex 2922 50 00 |
25 |
L-Treonina (CAS RN 72-19-5) |
1.1–31.12 |
166 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2854 |
ex 2924 19 00 |
85 |
N butylokarbaminian 3-jodoprop-2-ynylu (CAS RN 55406-53-6) |
1.1–31.12 |
250 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2874 |
ex 2924 29 70 |
87 |
Paracetamol (INN) (CAS RN 103-90-2) |
1.1–31.12 |
20 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2742 |
ex 2926 10 00 |
10 |
Akrylonitryl (CAS RN 107-13-1), stosowany do produkcji towarów objętych działem 55 i pozycją 6815 (2) |
1.1–31.12 |
60 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2583 |
ex 2926 10 00 |
20 |
Akrylonitryl (CAS RN 107-13-1), stosowany do produkcji towarów objętych pozycjami 2921, 2924, 3906 i 4002 (2) |
1.7–31.12 |
20 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2856 |
ex 2926 90 70 |
84 |
2-Nitro-4-(trifluorometylo)benzonitryl (CAS RN 778-94-9) |
1.1–31.12 |
900 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2708 |
ex 2928 00 90 |
15 |
Monometylohydrazyna (CAS RN 60-34-4) w postaci roztworu wodnego o zawartości 40 % (± 5 %) masy monometylohydrazyny |
1.1–31.12 |
900 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2581 |
ex 2929 10 00 |
25 |
1,5-Diizocyjanian naftalenu (CAS RN 3173-72-6) o czystości co najmniej 90 % masy |
1.7–31.12 |
205 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2685 |
ex 2929 90 00 |
30 |
Nitroguanidyna (CAS RN 556-88-7) |
1.1–31.12 |
6 500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2597 |
ex 2930 90 98 |
94 |
Disiarczek bis (3-trietoksysililopropylu) (CAS RN 56706-10-6) |
1.1–31.12 |
6 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2596 |
ex 2930 90 98 |
96 |
Kwas 2-chloro-4-(metylosulfonylo)-3-((2,2,2-trifluoroetoksy)metylo) benzoesowy (CAS RN 120100-77-8) |
1.1–31.12 |
300 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2580 |
ex 2931 90 00 |
75 |
Heksadecylotrimetoksysilan (CAS RN 16415-12-6) o czystości co najmniej 95 % masy, stosowany do produkcji polietylenu (2) |
1.7–31.12 |
83 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2842 |
2932 12 00 |
|
Aldehyd 2-furylowy (furoaldehyd, furfural) |
1.1–31.12 |
10 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2955 |
ex 2932 19 00 |
60 |
Flurtamon (ISO) (CAS RN 96525-23-4) |
1.1–31.12 |
300 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2696 |
ex 2932 20 90 |
25 |
Dekan-5-olid (CAS RN 705-86-2) |
1.1–31.12 |
6 000 kg |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2697 |
ex 2932 20 90 |
30 |
Dodekan-5-olid (CAS RN 713-95-1) |
1.1–31.12 |
6 000 kg |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2812 |
ex 2932 20 90 |
77 |
Heksan-6-olid (CAS RN 502-44-3) |
1.1–31.12 |
4 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2858 |
2932 93 00 |
|
Piperonal (CAS RN 120-57-0) |
1.1–31.12 |
220 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2673 |
ex 2933 39 99 |
43 |
2,2,6,6-Tetrametylopiperydyn-4-ol (CAS RN 2403-88-5) |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2674 |
ex 2933 39 99 |
44 |
Chloropiryfos (ISO) (CAS RN 2921-88-2) |
1.1–31.12 |
9 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2880 |
ex 2933 59 95 |
39 |
Ibrutinib (INN) (CAS RN 936563-96-1) |
1.1–31.12 |
5 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2860 |
ex 2933 69 80 |
30 |
1,3,5-Tris[3-(dimetyloamino)propylo]heksahydro-1,3,5-triazyna (CAS RN 15875-13-5) |
1.1–31.12 |
600 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2595 |
ex 2933 99 80 |
49 |
1,4,7,10-Tetraazacyklododekan (CAS RN 294-90-6) |
1.1–31.12 |
40 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2658 |
ex 2933 99 80 |
73 |
5-(Acetoacetyloamino)benzoimidazolon (CAS RN 26576-46-5) |
1.1–31.12 |
400 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2593 |
ex 2934 99 90 |
67 |
Kwas 5-chlorotiofeno-2-karboksylowy (CAS RN 24065-33-6) |
1.1–31.12 |
45 000 kg |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2675 |
ex 2935 90 90 |
79 |
Chlorek 4-[[(2-metoksybenzoilo)amino]sulfonylo]benzoilu (CAS RN 816431-72-8) |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2710 |
ex 2935 90 90 |
91 |
(3R,5S,6E)-7-{2-[(etylosulfonyl)amino]4-(4-fluorofenylo)-6-(propan-2-ylo) pirymidyn-5-ylo}-3,5-dihydroksyhept-6-enian 2,4,4-trimetylopentano-2-aminy (CAS RN 917805-85-7) |
1.1–31.12 |
5 000 kg |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2945 |
ex 2940 00 00 |
20 |
D-Ksyloza (CAS RN 58-86-6) |
1.1–31.12 |
400 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2686 |
ex 3204 11 00 |
75 |
Barwnik C.I. Disperse Yellow 54 (CAS RN 7576-65-0) oraz preparaty na jego bazie o zawartości barwnika C.I. Disperse Yellow 54 w wysokości co najmniej 99 % masy |
1.1–31.12 |
250 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2676 |
ex 3204 17 00 |
14 |
Preparaty na bazie barwnika C.I. Pigment Red. 48:2 (CAS RN 7023-61-2) o zawartości barwnika C.I. Pigment Red. 48:2 co najmniej 60 % masy, ale nie większej niż 85 % |
1.1–31.12 |
50 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2698 |
ex 3204 17 00 |
30 |
Barwnik C.I. Pigment Red. 4 (CAS RN 2814-77-9) oraz preparaty na jego bazie o zawartości barwnika C.I. Pigment Red. 4 w wysokości co najmniej 60 % masy |
1.1–31.12 |
150 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2659 |
ex 3802 90 00 |
19 |
Ziemia okrzemkowa kalcynowana topioną sodą |
1.1–31.12 |
35 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2908 |
ex 3804 00 00 |
10 |
Lignosulfonian sodu (CAS RN 8061-51-6) |
1.1–31.12 |
40 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2889 |
3805 10 90 |
|
Terpentyna siarczanowa |
1.1–31.12 |
25 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2935 |
ex 3806 10 00 |
10 |
Kalafonia i kwasy żywiczne, otrzymane ze świeżych oleożywic |
1.1–31.12 |
280 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2832 |
ex 3808 92 90 |
40 |
Preparat zawierający co najmniej 38 % masy, ale nie więcej niż 50 % masy pirytionianu cynku (INN) (CAS RN 13463-41-7) w dyspersji wodnej |
1.1–31.12 |
500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2876 |
ex 3811 29 00 |
55 |
Dodatki składające się z produktów reakcji difenyloaminy i nonylenów rozgałęzionych zawierające:
stosowane do produkcji olejów smarowych (2) |
1.1–31.12 |
900 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2814 |
ex 3815 90 90 |
76 |
Katalizator składający się z ditlenku tytanu i tritlenku wolframu |
1.1–31.12 |
3 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2820 |
ex 3824 79 00 |
10 |
Mieszanina zawierająca:
|
1.1–31.12 |
6 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2644 |
ex 3824 99 92 |
77 |
Preparat zawierający:
|
1.1–31.12 |
10 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2681 |
ex 3824 99 92 |
85 |
Mieszanina tetrasiarczków bis (3-trietoksysililopropylu), (CAS RN 211519-85-6) |
1.1–31.12 |
9 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2650 |
ex 3824 99 92 |
87 |
Acetofenon (CAS RN 98-86-2) o czystości co najmniej 60 % masy, ale nie większej niż 90 % |
1.1–31.12 |
2 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2888 |
ex 3824 99 92 |
89 |
Mieszania trzeciorzędowych alkilodimetyloamin zawierająca:
|
1.1–31.12 |
25 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2829 |
ex 3824 99 93 |
43 |
Suchy wyciąg z pozostałości nierozpuszczalnych w rozpuszczalnikach alifatycznych otrzymany w trakcie ekstrakcji kalafonii z drewna, o następującej charakterystyce:
|
1.1–31.12 |
1 600 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2907 |
ex 3824 99 93 |
67 |
Mieszanina fitosteroli, w postaci proszku, zawierająca:
stosowana do produkcji stanoli/steroli lub estrów stanoli/steroli (2) |
1.1–31.12 |
2 500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2639 |
3905 30 00 |
|
Poli(alkohol winylu), nawet zawierający niezhydrolizowane grupy octanowe |
1.1–31.12 |
15 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2671 |
ex 3905 99 90 |
81 |
Poliwinylobutyral(CAS RN 63148-65-2):
|
1.1–31.12 |
12 500 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2846 |
ex 3907 40 00 |
25 |
Mieszanka polimerowa z poliwęglanu i poli(metakrylanu metylu) o zawartości poliwęglanu co najmniej 98,5 % masy, w formie pastylek lub granulatu, o przepuszczalności światła co najmniej 88,5 %, mierzonej na próbie o grubości 4 mm przy długości fali λ = 400 nm (zgodnie z normą ISO 13468-2) |
1.1–31.12 |
2 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2723 |
ex 3911 90 19 |
10 |
Poli(oksy-1,4-fenylenosulfonylo-1,4-fenylenooksy-4,4’-bifenylen) |
1.1–31.12 |
5 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2816 |
ex 3912 11 00 |
20 |
Płatki octanu celulozy |
1.1–31.12 |
75 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2864 |
ex 3913 10 00 |
10 |
Alginian sodu, wyekstrahowany z morszczynu (CAS RN 9005-38-3) |
1.1–31.12 |
10 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2641 |
ex 3913 90 00 |
87 |
Hialuronian sodu, niesterylny, o:
|
1.1–31.12 |
200 kg |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2661 |
ex 3920 51 00 |
50 |
Arkusze z poli(metakrylanu metylu) zgodne z normami:
|
1.1–31.12 |
100 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2645 |
ex 3921 14 00 |
20 |
Blok komórkowy z celulozy regenerowanej, impregnowany wodą zawierającą chlorek magnezu i czwartorzędowe związki amonu, o wymiarach 100 cm (± 10 cm) x 100 cm (± 10 cm) x 40 cm (± 5 cm) |
1.1–31.12 |
1 700 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2848 |
ex 5505 10 10 |
10 |
Odpady z włókien syntetycznych (włącznie z wyczeskami, odpadami przędzy oraz szarpanką rozwłóknioną) z nylonu lub pozostałych poliamidów (PA6 i PA66) |
1.1–31.12 |
10 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2721 |
ex 5906 99 90 |
20 |
Materiał włókienniczy, tkany, laminowany, posiadający następujące cechy:
stosowany do produkcji wysuwanego dachu pojazdów silnikowych (2) |
1.1–31.12 |
375 000 m2 |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2594 |
ex 6909 19 00 |
55 |
Ceramiczny wkład pochłaniający dwutlenek węgla:
w rodzaju stosowanych do montażu w pochłaniaczach oparów paliwa w układach paliwowych pojazdów silnikowych |
1.1–31.12 |
1 000 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2866 |
ex 7019 12 00 ex 7019 12 00 |
06 26 |
Niedoprzędy (roving) ze szkła typu S:
stosowane do produkcji lotniczej (2) |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2628 |
ex 7019 52 00 |
10 |
Tkanina szklana z włókna szklanego pokryta tworzywem sztucznym, o masie powierzchniowej 120 g/m2(± 10 g/m2), w rodzaju stosowanej do produkcji zwijanych ekranów ochronnych przeciw insektom, z zamocowanymi ramami |
1.1–31.12 |
3 000 000 m2 |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2799 |
ex 7202 49 90 |
10 |
Żelazochrom zawierający co najmniej 1,5 % masy, ale nie więcej niż 4 % masy węgla i nie więcej niż 70 % masy chromu |
1.1–31.12 |
50 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2652 |
ex 7409 11 00 ex 7410 11 00 |
30 40 |
Folia i taśmy z miedzi rafinowanej, pokryte elektrolitycznie, o grubości co najmniej 0,015 mm |
1.1–31.12 |
1 020 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2734 |
ex 7409 19 00 |
20 |
Płyty lub arkusze składające się z:
|
1.1–31.12 |
7 000 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2662 |
ex 7410 21 00 |
55 |
Płyty:
|
1.1–31.12 |
80 000 m2 |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2834 |
ex 7604 29 10 |
20 |
Pręty ze stopu aluminium o średnicy co najmniej 200 mm, ale nieprzekraczającej 300 mm |
1.1–31.12 |
2 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2835 |
ex 7604 29 10 |
30 |
Pręty ze stopu aluminium o średnicy co najmniej 300,1 mm, ale nie większej niż 533,4 mm |
1.1–31.12 |
1 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2736 |
ex 7607 11 90 |
83 |
Taśma lub folia ze stopu aluminium i magnezu:
stosowana do produkcji listew do żaluzji (2) |
1.1–31.12 |
600 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2722 |
8104 11 00 |
|
Magnez nieobrobiony plastycznie, zawierający w masie co najmniej 99,8 % magnezu |
1.1–31.12 |
120 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2840 |
ex 8104 30 00 |
20 |
Proszek magnezu:
|
1.1–31.12 |
2 000 ton |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2629 |
ex 8302 49 00 |
91 |
Uchwyt teleskopowy z aluminium, stosowany do produkcji bagaży podróżnych (2) |
1.1–31.12 |
1 500 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2720 |
ex 8413 91 00 |
50 |
Głowica pompy do dwucylindrowej pompy wysokociśnieniowej ze stali kutej:
w rodzaju stosowanych w układach wtrysku oleju napędowego |
1.1–31.12 |
65 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2738 |
ex 8482 99 00 |
30 |
Koszyki mosiężne typu klatkowego:
w rodzaju stosowanych do produkcji łożysk kulkowych |
1.1–31.12 |
50 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2763 |
ex 8501 40 20 ex 8501 40 80 |
40 30 |
Elektryczny silnik komutatorowy prądu przemiennego, jednofazowy, o mocy wyjściowej co najmniej 250 W, o mocy pobieranej co najmniej 700 W, ale nie większej niż 2 700 W, o średnicy zewnętrznej większej niż 120 mm (±0,2 mm), ale nie większej niż 135 mm (±0,2 mm), znamionowej prędkości obrotowej większej niż 30 000 obr/min, ale nie większej niż 50 000 obr/min, wyposażony w wentylator indukcyjny, stosowany do produkcji odkurzaczy (2) |
1.1–31.12 |
2 000 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2588 |
ex 8529 90 92 |
56 |
Wyświetlacz LCD:
stosowany w produkcji pojazdów silnikowych objętych działem 87 (2) |
1.7–31.12 |
450 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2672 |
ex 8529 90 92 ex 9405 40 39 |
75 70 |
Płytka obwodów drukowanych z diodami LED:
do produkcji elementów podświetlających do towarów objętych pozycją 8528 (2) |
1.1–31.12 |
115 000 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2003 |
ex 8543 70 90 |
63 |
Generator częstotliwości sterowany napięciem, składający się z elementów czynnych i biernych montowanych na obwodzie drukowanym, umieszczony w obudowie o wymiarach nie większych niż 30 mm × 30 mm |
1.1–31.12 |
1 400 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2910 |
ex 8708 99 97 |
75 |
Wspornik ze stopu aluminium, z otworami montażowymi, nawet z nakrętkami mocującymi, do pośredniego połączenia skrzyni biegów z nadwoziem samochodu, stosowany do produkcji towarów objętych działem 87 (2) |
1.1–31.12 |
200 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2694 |
ex 8714 10 90 |
30 |
Zaciski osi, obudowy, półki przedniego zawieszenia i części zaciskowe, ze stopu aluminium w rodzaju stosowanych do motocykli |
1.1–31.12 |
1 000 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2668 |
ex 8714 91 10 ex 8714 91 10 ex 8714 91 10 |
21 31 75 |
Ramy rowerowe wykonane z włókien węglowych i żywic syntetycznych, stosowane do produkcji rowerów (w tym rowerów elektrycznych) (2) |
1.7–31.12 |
250 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2589 |
ex 8714 91 10 ex 8714 91 10 ex 8714 91 10 |
23 33 70 |
Rama z aluminium lub aluminium i włókien węglowych, do stosowania w produkcji rowerów (w tym rowerów elektrycznych) (2) |
1.1–31.12 |
8 000 000 sztuk |
0 % |
||||||||||||||||
|
09.2631 |
ex 9001 90 00 |
80 |
Nieoprawione soczewki ze szkła, pryzmaty i elementy spojone, stosowane do produkcji lub naprawy towarów objętych kodami CN 9002, 9005, 9013 10 i 9015 (2) |
1.1–31.12 |
5 000 000 sztuk |
0 % |
(1) Zawieszenie opłat celnych nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy procedurę realizują przedsiębiorstwa handlu detalicznego lub gastronomiczne.
(2) Zawieszenie ceł podlega dozorowi celnemu ze względu na przeznaczenie towarów zgodnie z art. 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).
(3) Zawieszeniu podlegają jedynie cła ad valorem. Cła specyficzne obowiązują bez zmian.
DYREKTYWY
|
26.6.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204/46 |
DYREKTYWA RADY (UE) 2020/876
z dnia 24 czerwca 2020 r.
zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w celu uwzględnienia pilnej potrzeby odroczenia niektórych terminów przekazywania i wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania z powodu pandemii COVID-19
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113 i 115,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Poważne zagrożenia dla zdrowia publicznego i inne utrudnienia spowodowane pandemią COVID-19, jak również środki izolacji wprowadzone przez państwa członkowskie, aby pomóc w zapobieganiu rozprzestrzeniania się pandemii, mają znaczący negatywny wpływ na zdolność prowadzenia działalności gospodarczej i organów podatkowych państw członkowskich do wykonywania niektórych z ich obowiązków wynikających z dyrektywy Rady 2011/16/UE (3). |
|
(2) |
Szereg państw członkowskich i osób zobowiązanych do przekazywania informacji właściwym organom państw członkowskich na podstawie dyrektywy 2011/16/UE zwróciło się o odroczenie niektórych terminów określonych w tej dyrektywie. Terminy te dotyczą automatycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych, których beneficjenci są rezydentami do celów podatkowych w innym państwie członkowskim, a także o podlegających zgłoszeniu uzgodnieniach transgranicznych, które obejmują co najmniej jedną z cech rozpoznawczych określonych w załączniku IV do dyrektywy 2011/16/UE (zwanych dalej „podlegającymi zgłoszeniu uzgodnieniom transgranicznym”). |
|
(3) |
Wywołane pandemią COVID-19 poważne zakłócenia w działalności wielu instytucji finansowych i osób zobowiązanych do przekazywania podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych utrudniają terminowe spełnianie obowiązków sprawozdawczych wynikających z dyrektywy 2011/16/UE. Instytucje finansowe stoją obecnie przed pilnymi zadaniami związanymi z pandemią COVID-19. |
|
(4) |
Ponadto instytucje finansowe i osoby zobowiązane do przekazywania informacji borykają się z poważnymi zakłóceniami pracy, przede wszystkim z powodu warunków pracy zdalnej ze względu na środki izolacji wprowadzone w większości państw członkowskich. Ma to również negatywny wpływ na zdolność organów podatkowych państw członkowskich do gromadzenia i przetwarzania danych. |
|
(5) |
Sytuacja ta wymaga natychmiastowej oraz, w miarę możliwości, skoordynowanej reakcji w Unii. W tym celu konieczne jest zapewnienie państwom członkowskim możliwości odroczenia terminu wymiany informacji o rachunkach finansowych, których beneficjenci są rezydentami do celów podatkowych w innym państwie członkowskim, aby państwa członkowskie mogły dostosować swoje krajowe terminy przekazywania takich informacji przez raportujące instytucje finansowe. Ponadto państwom członkowskim należy również zapewnić możliwość odroczenia terminów przekazywania i wymiany informacji o podlegających zgłoszeniu uzgodnieniach transgranicznych. |
|
(6) |
Odroczenie terminów (zwane dalej „odroczeniem”) ma na celu uwzględnienie wyjątkowej sytuacji i nie powinno zakłócać struktury ustanowionej dyrektywą 2011/16/UE ani jej funkcjonowania. W związku z tym konieczne jest ograniczenie odroczenia i zachowanie proporcjonalności w stosunku do spowodowanych pandemią COVID-19 praktycznych trudności w zakresie przekazywania i wymiany informacji. |
|
(7) |
W związku z obecną niepewnością co do rozwoju pandemii COVID-19 oraz zważywszy na fakt, że okoliczności, które uzasadniają przyjęcie niniejszej dyrektywy, mogłyby się utrzymywać przez jakiś czas, należy przewidzieć możliwość jednokrotnego opcjonalnego przedłużenia okresu odroczenia. Takie przedłużenie powinno mieć miejsce tylko wtedy, gdy spełnione są warunki określone w niniejszej dyrektywie. |
|
(8) |
Mając na uwadze znaczący wpływ zakłóceń gospodarczych spowodowanych pandemią COVID-19 na budżety, zasoby ludzkie i funkcjonowanie organów podatkowych państw członkowskich, Rada powinna być uprawniona do jednomyślnego podjęcia decyzji – na wniosek Komisji – o przedłużeniu okresu odroczenia. |
|
(9) |
Jakiekolwiek odroczenie nie powinno mieć wpływu na istotne elementy obowiązku przekazywania i wymiany informacji wynikającego z dyrektywy 2011/16/UE; należy także zapewnić, aby żadne informacje, które będą podlegać zgłoszeniu w okresie odroczenia, nie pozostały nieprzekazane lub niewymienione. |
|
(10) |
Z uwagi na pilny charakter wynikający z wyjątkowych okoliczności spowodowanych przez pandemię COVID-19, związany z nią kryzys zdrowia publicznego oraz jej skutki społeczne i gospodarcze, uznano za stosowne wprowadzenie wyjątku od terminu ośmiu tygodni, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktat o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. |
|
(11) |
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/16/UE. |
|
(12) |
Mając na uwadze fakt, że państwa członkowskie muszą podjąć działania w bardzo krótkim czasie w celu odroczenia terminów, które w przeciwnym razie miałyby zastosowanie zgodnie z dyrektywą 2011/16/UE, niniejsza dyrektywa powinna wejść w życie w trybie pilnym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 2011/16/UE dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 27a
Opcjonalne odroczenia terminów z powodu pandemii COVID-19
1. Niezależnie od terminów przekazywania informacji o podlegających zgłoszeniu uzgodnieniach transgranicznych, określonych w art. 8ab ust. 12, państwa członkowskie mogą podjąć środki niezbędne, aby umożliwić pośrednikom i właściwym podatnikom przekazanie – do dnia 28 lutego 2021 r. – informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych, w odniesieniu do których pierwszej czynności służącej ich wdrożeniu dokonano między dniem 25 czerwca 2018 r. a dniem 30 czerwca 2020 r.
2. W przypadku gdy państwa członkowskie podejmują środki, o których mowa w ust. 1, podejmują również środki niezbędne, aby umożliwić:
|
a) |
niezależnie od art. 8ab ust. 18 – przekazanie pierwszych informacji do dnia 30 kwietnia 2021 r.; |
|
b) |
rozpoczęcie okresu 30 dni na przekazanie informacji, o których mowa w art. 8ab ust. 1 i 7, do dnia 1 stycznia 2021 r., w przypadku gdy:
|
|
c) |
w przypadku uzgodnień standaryzowanych – dokonanie przez pośrednika pierwszej okresowej aktualizacji zgłoszenia zgodnie z art. 8ab ust. 2 do dnia 30 kwietnia 2021 r. |
3. Niezależnie od terminu określonego w art. 8 ust. 6 lit. b), państwa członkowskie mogą podjąć środki niezbędne, aby umożliwić przekazanie informacji, o których mowa w art. 8 ust. 3a, odnoszących się do roku kalendarzowego 2019 lub innego stosownego okresu sprawozdawczego, w ciągu 12 miesięcy od końca roku kalendarzowego 2019 lub innego stosownego okresu sprawozdawczego.
Artykuł 27b
Przedłużenie okresu odroczenia
1. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może podjąć decyzję wykonawczą w celu przedłużenia okresu odroczenia terminów określonych w art. 27a o trzy miesiące, pod warunkiem że poważne zagrożenia dla zdrowia publicznego, trudności i zakłócenia gospodarcze spowodowane pandemią COVID-19 utrzymują się, a państwa członkowskie nadal stosują środki izolacji.
2. Wniosek dotyczący decyzji wykonawczej Rady musi być przedłożony Radzie co najmniej miesiąc przed wygaśnięciem odpowiedniego terminu.”.
Artykuł 2
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2020 r.
W imieniu Rady
A. METELKO-ZGOMBIĆ
Przewodniczący
(1) Opinia z dnia 19 czerwca 2020 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Opinia z dnia 14 czerwca 2020 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(3) Dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG (Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1).
REGULAMINY WEWNĘTRZNE
|
26.6.2020 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 204/49 |
DECYZJA EUROPEJSKIEGO INSPEKTORA OCHRONY DANYCH
z dnia 15 maja 2020 r.
w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego EIOD
EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (1), w szczególności jego art. 57 ust. 1 lit. q),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Przepisy art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowią, że przestrzeganie zasad dotyczących ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych podlega kontroli niezależnego organu. |
|
(2) |
Rozporządzenie (UE) 2018/1725 przewiduje powołanie niezależnego organu, zwanego Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (EIOD), który jest odpowiedzialny za zapewnienie, aby podstawowe prawa i wolności osób fizycznych, w szczególności prawo do ochrony danych, były respektowane przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych. |
|
(3) |
Rozporządzenie (UE) 2018/1725 określa również obowiązki i uprawnienia EIOD oraz przewiduje powołanie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. |
|
(4) |
Rozporządzenie (UE) 2018/1725 stanowi również, że Europejski Inspektor Ochrony Danych jest wspomagany przez sekretariat, oraz ustanawia przepisy dotyczące kwestii personalnych i budżetowych. |
|
(5) |
Inne przepisy prawa Unii przewidują również zadania i uprawnienia EIOD, w szczególności rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2), dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 (3), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 (4), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 (5) oraz rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 (6). |
|
(6) |
Po zasięgnięciu opinii rady pracowniczej EIOD, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
TYTUŁ I
MISJA, DEFINICJE, WYTYCZNE I ORGANIZACJA
ROZDZIAŁ I
Misja i definicje
Artykuł 1
EIOD
EIOD działa zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) 2018/1725, wszelkimi innymi stosownymi aktami prawnymi Unii i niniejszą decyzją oraz realizuje strategiczne priorytety, które może określić Europejski Inspektor Ochrony Danych.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
|
a) |
„rozporządzenie” oznacza rozporządzenie (UE) 2018/1725; |
|
b) |
„RODO” oznacza rozporządzenie (UE) 2016/679; |
|
c) |
„instytucja” oznacza instytucje, organy, urzędy lub agencje unijne podlegające rozporządzeniu lub jakimkolwiek innym aktom prawnym Unii przewidującym zadania i uprawnienia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych; |
|
d) |
„EIOD” oznacza Europejskiego Inspektora Ochrony Danych jako organ Unii; |
|
e) |
„Europejski Inspektor Ochrony Danych” oznacza Europejskiego Inspektora Ochrony Danych wyznaczonego przez Parlament Europejski i Radę zgodnie z art. 53 rozporządzenia; |
|
f) |
„EROD” oznacza Europejską Radę Ochrony Danych jako organ Unii ustanowiony na mocy art. 68 ust. 1 RODO; |
|
g) |
„Sekretariat EROD” oznacza sekretariat Europejskiej Rady Ochrony Danych ustanowiony na mocy art. 75 RODO. |
ROZDZIAŁ II
Wytyczne
Artykuł 3
Dobra administracja, uczciwość i dobra praktyka administracyjna
1. EIOD działa w interesie publicznym jako ekspert, a także jako niezależny, wiarygodny, proaktywny i wiarygodny organ w dziedzinie prywatności i ochrony danych osobowych.
2. EIOD działa zgodnie z zasadami etyki zawodowej EIOD.
Artykuł 4
Rozliczalność i przejrzystość
1. EIOD publikuje okresowo swoje priorytety strategiczne i sprawozdanie roczne.
2. EIOD, jako administrator danych, daje przykład przestrzegania obowiązujących przepisów w zakresie ochrony danych osobowych.
3. EIOD angażuje się w sposób otwarty i przejrzysty we współpracę z mediami i zainteresowanymi stronami oraz wyjaśnia swoje działania opinii publicznej w sposób jasny i zrozumiały.
Artykuł 5
Wydajność i skuteczność
1. EIOD korzysta z najnowocześniejszych środków administracyjnych i technicznych w celu maksymalnego zwiększenia wydajności i skuteczności w realizacji swoich zadań, w tym komunikacji wewnętrznej i odpowiedniego przekazywania zadań.
2. EIOD wdraża odpowiednie mechanizmy i narzędzia w celu zapewnienia najwyższego poziomu zarządzania jakością, takiego jak standardy kontroli wewnętrznej, proces zarządzania ryzykiem i roczne sprawozdanie z działalności.
Artykuł 6
Współpraca
EIOD wspiera współpracę między organami nadzorczymi w zakresie ochrony danych oraz wszelkimi innymi organami publicznymi, których działania mogą mieć wpływ na prywatność i ochronę danych osobowych.
ROZDZIAŁ III
Organizacja
Artykuł 7
Rola Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
Europejski Inspektor Ochrony Danych decyduje o priorytetach strategicznych EIOD i przyjmuje dokumenty programowe odpowiadające zadaniom i uprawnieniom EIOD.
Artykuł 8
Sekretariat EIOD
Europejski Inspektor Ochrony Danych określa strukturę organizacyjną sekretariatu EIOD. Bez uszczerbku dla protokołu ustaleń między EIOD a EROD z dnia 25 maja 2018 r., w szczególności w odniesieniu do sekretariatu EROD, struktura ta odzwierciedla priorytety strategiczne określone przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
Artykuł 9
Dyrektor i organ powołujący
1. Bez uszczerbku dla protokołu ustaleń między EIOD a EROD z dnia 25 maja 2018 r., w szczególności jego pkt VI ust. 5, dyrektor wykonuje uprawnienia przysługujące organowi powołującemu w rozumieniu art. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej ustanowionego rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (7), oraz uprawnienia przysługujące temu, kto jest uprawniony do zawierania umów o pracę w rozumieniu art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej ustanowionych rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, oraz wszelkie inne powiązane uprawnienia wynikające z innych decyzji administracyjnych, zarówno wewnętrznych dla EIOD, jak i międzyinstytucjonalnych, o ile decyzja Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wykonywania uprawnień przyznanych organowi powołującemu i w sprawie tego, kto jest upoważniony do zawierania umów o pracę, nie stanowi inaczej.
2. Dyrektor może powierzyć wykonywanie uprawnień, o których mowa w ust. 1, urzędnikowi odpowiedzialnemu za zarządzanie zasobami ludzkimi.
3. Dyrektor pełni funkcję urzędnika oceniającego wobec inspektora ochrony danych, lokalnego pełnomocnika ochrony, lokalnego urzędnika ds. bezpieczeństwa informacji, urzędnika ds. przejrzystości, urzędnika ds. obsługi prawnej, urzędnika ds. etyki i koordynatora ds. kontroli wewnętrznej w zakresie zadań związanych z tymi funkcjami.
4. Dyrektor wspiera Europejskiego Inspektora Ochrony Danych celem zapewnienia spójności i ogólnej koordynacji działań EIOD oraz wszelkich innych zadań powierzonych mu przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
5. Dyrektor może przyjmować decyzje EIOD w sprawie stosowania ograniczeń na podstawie przepisów wewnętrznych EIOD wdrażających art. 25 rozporządzenia.
Artykuł 10
Posiedzenie zarządu
1. W posiedzeniu zarządu uczestniczą Europejski Inspektor Ochrony Danych, dyrektor i kierownicy jednostek i sektorów, zapewniając strategiczny nadzór nad pracą EIOD.
2. Jeżeli posiedzenie zarządu dotyczy kwestii związanych z zasobami ludzkimi, budżetem, finansami lub sprawami administracyjnymi, istotnych z punktu widzenia EROD lub sekretariatu EROD, bierze w nim udział również kierownik sekretariatu EROD.
3. Posiedzeniu zarządu przewodniczy Europejski Inspektor Ochrony Danych, a w przypadku gdy nie może on uczestniczyć w posiedzeniu – dyrektor. Co do zasady, posiedzenia zarządu odbywają się raz w tygodniu.
4. Dyrektor zapewnia prawidłowe funkcjonowanie sekretariatu posiedzenia zarządu.
5. Posiedzenia nie są jawne. Treść obrad jest poufna.
Artykuł 11
Delegowanie zadań i zastępstwo
1. Europejski inspektor ochrony danych może przekazać dyrektorowi, w stosownych przypadkach i zgodnie z rozporządzeniem, uprawnienia do przyjmowania i podpisywania prawnie wiążących decyzji, których treść została już określona przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
2. Europejski Inspektor Ochrony Danych może również przekazać, w stosownych przypadkach i zgodnie z rozporządzeniem, dyrektorowi, kierownikowi jednostki lub kierownikowi danego sektora, uprawnienia do przyjmowania i podpisywania innych dokumentów.
3. W przypadku gdy dyrektorowi przekazano uprawnienia zgodnie z ust. 1 lub 2, dyrektor może je dalej przekazać kierownikowi jednostki lub kierownikowi sektora.
4. W przypadku gdy Europejski Inspektor Ochrony Danych nie może wykonywać swoich funkcji lub stanowisko to jest nieobsadzone i nie powołano żadnego Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, dyrektor – w stosownych przypadkach i zgodnie z rozporządzeniem – wykonuje zadania i obowiązki Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, które są konieczne i naglące dla zapewnienia ciągłości działania.
5. W przypadku gdy dyrektor nie może wykonywać swoich funkcji lub stanowisko to jest nieobsadzone, a Europejski Inspektor Ochrony Danych nie wyznaczył żadnego urzędnika, funkcje dyrektora są wykonywane przez kierownika jednostki lub kierownika sektora o najwyższym stopniu zaszeregowania, a w przypadku równego stopnia zaszeregowania – przez kierownika jednostki lub kierownika sektora o największym stażu pracy w ramach tego stopnia zaszeregowania, lub, w przypadku równego stażu pracy – przez najstarszego wiekiem.
6. Jeżeli nie ma kierownika jednostki ani kierownika sektora, który mógłby wykonywać obowiązki dyrektora określone w ust. 5, a Europejski Inspektor Ochrony Danych nie wyznaczył żadnego urzędnika, zastępstwo sprawuje urzędnik z najwyższym stopniem zaszeregowania, a w przypadku równego stopnia zaszeregowania – urzędnik o najdłuższym stażu pracy w ramach tego stopnia zaszeregowania, lub, w przypadku równego stażu pracy – urzędnik najstarszy wiekiem.
7. W przypadku gdy inny bezpośredni przełożony urzędnika nie może wykonywać swoich obowiązków, a Europejski Inspektor Ochrony Danych nie wyznaczył żadnego urzędnika, dyrektor wyznacza urzędnika w porozumieniu z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych. Jeżeli dyrektor nie wyznaczył zastępstwa, zastępstwo sprawuje urzędnik danej jednostki lub sektora mający najwyższy stopień zaszeregowania lub, w przypadku równych stopni zaszeregowania – urzędnik o najdłuższym stażu pracy w ramach tego stopnia zaszeregowania, lub, w przypadku równego stażu pracy – urzędnik najstarszy wiekiem.
8. Przepisy ust. 1–7 pozostają bez uszczerbku dla przepisów dotyczących przekazywania uprawnień powierzonych organowi powołującemu lub uprawnień dotyczących kwestii finansowych, jak określono w art. 9 i 12.
Artykuł 12
Urzędnik zatwierdzający i księgowy
1. Europejski Inspektor Ochrony Danych przekazuje dyrektorowi uprawnienia urzędnika zatwierdzającego zgodnie ze statutem opisującym zadania i obowiązki w zakresie budżetu i administracji EIOD przewidzianym w art. 72 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (8).
2. W odniesieniu do kwestii budżetowych związanych z EROD urzędnik zatwierdzający pełni swoją funkcję zgodnie z protokołem ustaleń między EIOD a EROD.
3. Funkcję księgowego EIOD pełni księgowy Komisji zgodnie z decyzją Europejskiego Inspektora Ochrony Danych z dnia 1 marca 2017 r. (9)
TYTUŁ II
MONITOROWANIE I ZAPEWNIENIE STOSOWANIA ROZPORZĄDZENIA
Artykuł 13
Monitorowanie i zapewnianie stosowania rozporządzenia
EIOD gwarantuje skuteczną ochronę praw i wolności osób fizycznych poprzez monitorowanie i egzekwowanie przepisów rozporządzenia i wszelkich innych aktów prawnych Unii przewidujących zadania i uprawnienia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. W tym celu, w ramach wykonywania uprawnień dochodzeniowych, naprawczych, zatwierdzających i doradczych, EIOD może przeprowadzać wizyty sprawdzające przestrzeganie przepisów, badania, wizyty co dwa miesiące, nieformalne konsultacje lub ułatwiać zawarcie ugód w sprawie skarg.
Artykuł 14
Przejrzystość odpowiedzi na konsultacje prowadzone przez instytucje w sprawie przetwarzania przez nie danych osobowych oraz na wnioski o udzielenie zezwolenia
EIOD może publikować odpowiedzi na konsultacje prowadzone przez instytucje w sprawie przetwarzania przez nie danych osobowych w całości lub w części, uwzględniając obowiązujące wymogi w zakresie poufności i bezpieczeństwa informacji. Decyzje o udzieleniu zezwolenia są publikowane z uwzględnieniem obowiązujących wymogów w zakresie poufności i bezpieczeństwa informacji.
Artykuł 15
Inspektorzy ochrony danych powiadomieni przez instytucje
1. EIOD prowadzi rejestr powołań inspektorów ochrony danych osobowych zgłoszonych EIOD przez instytucje zgodnie z rozporządzeniem.
2. Zaktualizowany wykaz inspektorów ochrony danych instytucji jest publikowany na stronie internetowej EIOD.
3. EIOD zapewnia wytyczne dla inspektorów ochrony danych, w szczególności poprzez uczestnictwo w posiedzeniach organizowanych przez sieć inspektorów ochrony danych instytucji.
Artykuł 16
Rozpatrywanie skarg
1. EIOD nie rozpatruje skarg anonimowych.
2. EIOD rozpatruje skargi złożone w formie pisemnej, w tym w formie elektronicznej, w dowolnym języku urzędowym Unii i które zawierają szczegółowe informacje niezbędne do zrozumienia skargi.
3. Jeżeli skarga dotycząca tych samych faktów została złożona przez skarżącego do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, EIOD bada jej dopuszczalność w oparciu o protokół ustaleń między EIOD a Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich.
4. EIOD decyduje o sposobie rozpatrzenia skargi, biorąc pod uwagę:
|
a) |
charakter i wagę zarzucanych naruszeń zasad ochrony danych; |
|
b) |
znaczenie szkody, jaką poniósł lub mógł ponieść jeden lub więcej podmiotów danych w wyniku naruszenia; |
|
c) |
potencjalne znaczenie ogólne sprawy, także w odniesieniu do innych zaangażowanych interesów publicznych i prywatnych; |
|
d) |
prawdopodobieństwo ustalenia, że doszło do naruszenia; |
|
e) |
dokładną datę, w której miały miejsce dane zdarzenia, dane zachowanie przestało wywoływać skutki, skutki zostały usunięte lub zapewniono odpowiednią gwarancję takiego usunięcia. |
5. W stosownych przypadkach EIOD ułatwia zawarcie ugody w sprawie skargi.
6. EIOD zawiesza postępowanie wyjaśniające na podstawie skargi do czasu wydania orzeczenia przez sąd lub decyzji innego organu sądowego lub administracyjnego w tej samej sprawie.
7. EIOD ujawnia tożsamość skarżącego wyłącznie w zakresie niezbędnym do właściwego rozpatrzenia skargi. EIOD nie ujawnia żadnych dokumentów związanych ze skargą, z wyjątkiem anonimowych fragmentów lub streszczeń ostatecznej decyzji, chyba że dana osoba wyrazi zgodę na takie ujawnienie.
8. Jeżeli wymagają tego okoliczności skargi, EIOD współpracuje z właściwymi organami nadzoru, w tym z właściwymi krajowymi organami nadzorczymi, działającymi w ramach swoich odpowiednich kompetencji.
Artykuł 17
Wyniki skarg
1. EIOD niezwłocznie powiadamia skarżącego o wyniku skargi i podjętych działaniach.
2. Jeżeli skarga zostanie uznana za niedopuszczalną lub jeżeli postępowanie wyjaśniające na postawie skargi zostanie umorzone, EIOD, w stosownych przypadkach, kieruje skarżącego do innego właściwego organu.
3. EIOD może podjąć decyzję o umorzeniu postępowania wyjaśniającego na postawie skargi na wniosek skarżącego. Powyższe nie pozbawia EIOD prawa do dalszego prowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego przedmiotu skargi.
4. EIOD może zamknąć postępowanie wyjaśniające, jeżeli skarżący nie dostarczył wymaganych informacji. EIOD informuje skarżącego o tej decyzji.
Artykuł 18
Ponowne rozpatrzenie skargi i środki zaskarżenia
1. W przypadku gdy EIOD wydaje decyzję w sprawie skargi, dany skarżący lub dana instytucja może zwrócić się do EIOD o ponowne rozpatrzenie swojej decyzji. Wniosek taki składa się w terminie jednego miesiąca od wydania decyzji. EIOD ponownie rozpatruje swoją decyzję, gdy skarżący lub instytucja przedstawia nowe udokumentowane informacje lub argumenty prawne.
2. Wydając decyzję w sprawie skargi, EIOD informuje skarżącego i daną instytucję, że mają prawo zarówno do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie jego decyzji, jak i do zaskarżenia decyzji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
3. Jeżeli w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie skargi EIOD wydaje nową, zmienioną decyzję, informuje skarżącego i daną instytucję, że mogą oni zaskarżyć tę nową decyzję do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Artykuł 19
Powiadamianie EIOD o naruszeniu danych osobowych przez instytucje
1. EIOD zapewnia możliwość bezpiecznego powiadamiania o naruszeniu danych osobowych przez instytucje oraz wdraża środki bezpieczeństwa w zakresie wymiany informacji na temat naruszenia ochrony danych osobowych.
2. EIOD potwierdza danej instytucji otrzymanie jej powiadomienia.
TYTUŁ III
KONSULTACJE W SPRAWIE AKTÓW USTAWODAWCZYCH, MONITOROWANIE TECHNOLOGII, PROJEKTY BADAWCZE, POSTĘPOWANIE SĄDOWE
Artykuł 20
Konsultacje w sprawie aktów ustawodawczych
1. W odpowiedzi na wnioski Komisji zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia, EIOD wydaje opinie lub uwagi formalne.
2. Opinie te są publikowane na stronie internetowej EIOD w języku angielskim, francuskim i niemieckim. Streszczenia opinii są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C). Uwagi formalne są publikowane na stronie internetowej EIOD.
3. EIOD może odmówić odpowiedzi na konsultacje, jeżeli nie są spełnione warunki określone w art. 42 rozporządzenia, w tym gdy nie ma to wpływu na ochronę praw i wolności osób fizycznych w odniesieniu do ochrony danych.
4. Jeżeli pomimo dołożenia wszelkich starań wspólna opinia EIOD i EROD zgodnie z art. 42 ust. 2 rozporządzenia nie może zostać wydana w wyznaczonym terminie, EIOD może wydać opinię w tej samej sprawie.
5. W przypadku skrócenia przez Komisję terminu mającego zastosowanie do konsultacji w sprawie aktów ustawodawczych zgodnie z art. 42 ust. 3 rozporządzenia, EIOD dąży do dotrzymania wyznaczonego terminu w stopniu, w jakim jest to uzasadnione i wykonalne, uwzględniając w szczególności złożoność przedmiotu, długość dokumentacji i kompletność informacji przedstawionych przez Komisję.
Artykuł 21
Monitorowanie technologii
Monitorując rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych w zakresie, w jakim mają one wpływ na ochronę danych osobowych, EIOD promuje świadomość i doradza w szczególności w zakresie zasad uwzględnienia ochrony danych w fazie projektowania i domyślnej ochrony danych.
Artykuł 22
Projekty badawcze
EIOD może podjąć decyzję o wniesieniu wkładu w unijne programy ramowe oraz o udziale w komitetach doradczych projektów badawczych.
Artykuł 23
Postępowanie przeciwko instytucjom w związku z naruszeniem rozporządzenia
EIOD może skierować sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przypadku nieprzestrzegania rozporządzenia przez instytucję, w szczególności gdy nie zasięgnięto opinii EIOD w przypadkach przewidzianych w art. 42 ust. 1 rozporządzenia oraz w przypadku braku skutecznej reakcji na działania w zakresie egzekwowania prawa podjęte przez EIOD na mocy art. 58 rozporządzenia.
Artykuł 24
Interwencja EIOD w sprawach wniesionych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
1. EIOD może interweniować w sprawach wniesionych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z art. 58 ust. 4 rozporządzenia, art. 43 ust. 3 lit. i) rozporządzenia (UE) 2016/794, art. 85 ust. 3 lit. g) rozporządzenia (UE) 2017/1939 oraz art. 40 ust. 3 lit. g) rozporządzenia (UE) 2018/1727.
2. Podejmując decyzję o wystąpieniu z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta lub o przyjęciu zaproszenia od Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w tym celu, EIOD bierze pod uwagę w szczególności:
|
a) |
czy EIOD jest bezpośrednio zaangażowany w okoliczności sprawy w ramach wykonywania czynności nadzorczych; |
|
b) |
czy dana sprawa dotyczy kwestii związanych z ochroną danych, które same w sobie są istotne lub mają decydujące znaczenie dla jej wyniku; oraz |
|
c) |
czy interwencja ze strony EIOD może mieć wpływ na wynik postępowania. |
TYTUŁ IV
WSPÓŁPRACA Z KRAJOWYMI ORGANAMI NADZORCZYMI ORAZ WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA
Artykuł 25
EIOD jako członek Europejskiej Rady Ochrony Danych
Celem EIOD jako członka EROD jest promowanie podejścia Unii, a w szczególności jej wspólnych wartości, o których mowa w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej.
Artykuł 26
Współpraca z krajowymi organami nadzorczymi na mocy art. 61 rozporządzenia
1. EIOD współpracuje z krajowymi organami nadzorczymi oraz wspólnym organem nadzorczym, ustanowionym na mocy art. 25 decyzji Rady 2009/917/WSiSW (10), w celu w szczególności:
|
a) |
wymiany wszystkich istotnych informacji, w tym informacji dotyczących najlepszych praktyk, jak również informacji związanych z wnioskami o wykonywanie uprawnień w zakresie monitorowania, prowadzenia dochodzeń i egzekwowania przepisów przez właściwe krajowe organy nadzorcze; |
|
b) |
rozwijania i utrzymywania kontaktów z odpowiednimi członkami i pracownikami krajowych organów nadzorczych. |
2. W stosownych przypadkach EIOD angażuje się we wzajemną pomoc i uczestniczy we wspólnych operacjach z krajowymi organami nadzorczymi, działając w ramach swoich odpowiednich kompetencji określonych w rozporządzeniu, w RODO i innych odpowiednich aktach prawa Unii.
3. EIOD może uczestniczyć na zaproszenie organu nadzorczego w postępowaniu wyjaśniającym lub zwrócić się do organu nadzorczego o wzięcie udziału w postępowaniu wyjaśniającym zgodnie z przepisami prawnymi i proceduralnymi mającymi zastosowanie do strony zapraszającej.
Artykuł 27
Współpraca międzynarodowa
1. EIOD promuje najlepsze praktyki, ujednolicanie i synergię w zakresie ochrony danych osobowych między Unią Europejską a państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi niebędącymi rezydentami Unii Europejskiej, w tym poprzez uczestnictwo w odpowiednich sieciach i wydarzeniach regionalnych i międzynarodowych.
2. W stosownych przypadkach EIOD angażuje się we wzajemną pomoc w działaniach organów nadzorczych państw trzecich lub organizacji międzynarodowych niebędących rezydentami Unii w zakresie dochodzeń i egzekwowania prawa.
TYTUŁ V
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 28
Konsultacje z radą pracowniczą
1. Z radą pracowniczą, reprezentującą pracowników EIOD, w tym z sekretariatem EROD, przeprowadza się w odpowiednim czasie konsultacje w sprawie projektów decyzji dotyczących wdrożenia regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określonych w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, i można się z nią konsultować w każdej innej kwestii związanej z ogólnym interesem pracowników. Rada pracownicza jest powiadamiana o wszelkich zapytaniach dotyczących wykonywania jej zadań. Rada wydaje opinie w ciągu 10 dni roboczych od dnia konsultacji.
2. Rada pracownicza przyczynia się do dobrego funkcjonowania EIOD, w tym sekretariatu EROD, poprzez składanie wniosków dotyczących spraw organizacyjnych i warunków pracy.
3. Rada pracownicza składa się z trzech członków i trzech zastępców, wybieranych na okres dwóch lat przez wszystkich pracowników EIOD, łącznie z sekretariatem EROD.
Artykuł 29
Inspektor ochrony danych
1. EIOD powołuje inspektora ochrony danych (IOD).
2. Konsultacje z IOD przeprowadza się w szczególności w przypadku, gdy EIOD jako administrator danych zamierza zastosować ograniczenie w oparciu o wewnętrzne przepisy wdrażające art. 25 rozporządzenia.
3. Zgodnie z pkt IV ust. 2 ppkt (viii) protokołu ustaleń między EIOD a EROD, EROD ma oddzielnego IOD. Zgodnie z pkt IV ust. 4 protokołu ustaleń między EIOD a EROD, inspektor ochrony danych EIOD i inspektor ochrony danych EROD spotykają się regularnie w celu zapewnienia spójności swoich decyzji.
Artykuł 30
Publiczny dostęp do dokumentów i urzędnik ds. przejrzystości wyznaczony przez EIOD
EIOD wyznacza urzędnika ds. przejrzystości w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (11), bez uszczerbku dla rozpatrywania wniosków o publiczny dostęp do dokumentów składanych przez sekretariat EROD zgodnie z pkt IV ust. 2 ppkt (iii) protokołu ustaleń między EIOD a EROD.
Artykuł 31
Języki
1. EIOD opowiada się za zasadą wielojęzyczności, ponieważ różnorodność kulturowa i językowa jest jednym z fundamentów i wartości Unii Europejskiej. EIOD dąży do znalezienia równowagi między zasadą wielojęzyczności a obowiązkiem zapewnienia należytego zarządzania finansami i oszczędności dla budżetu Unii Europejskiej, a tym samym do pragmatycznego wykorzystania ograniczonych zasobów.
2. EIOD udziela odpowiedzi każdej osobie zwracającej się do niego w sprawie wchodzącej w zakres jego kompetencji w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej, w tym samym języku, w którym zwrócono się do niego. Wszelkie skargi, wezwania do udzielenia informacji i wszelkie inne wnioski mogą być przesyłane do EIOD w dowolnym języku urzędowym Unii Europejskiej, a odpowiedzi na nie udzielane są w tym samym języku.
3. Strona internetowa EIOD jest dostępna w języku angielskim, francuskim i niemieckim. Dokumenty strategiczne EIOD, takie jak strategia dotycząca mandatu Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, są publikowane w języku angielskim, francuskim i niemieckim.
Artykuł 32
Usługi wsparcia
EIOD może zawierać umowy o współpracy lub umowy o gwarantowanym poziomie usług z innymi instytucjami i może uczestniczyć w międzyinstytucjonalnych zaproszeniach do składania ofert, których wynikiem są umowy ramowe ze stronami trzecimi na świadczenie usług wsparcia dla EIOD i EROD. EIOD może również podpisać umowę z zewnętrznymi dostawcami usług zgodnie z zasadami udzielania zamówień mającymi zastosowanie do instytucji.
Artykuł 33
Uwierzytelnienie decyzji
1. Decyzje EIOD są uwierzytelniane poprzez złożenie podpisu przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych lub przez dyrektora, jak przewidziano w niniejszej decyzji. Podpis taki może być złożony odręcznie lub w formie elektronicznej.
2. W przypadku przekazania uprawnień lub zastępstwa zgodnie z art. 11, decyzje są uwierzytelniane poprzez złożenie podpisu osoby, której przekazano uprawnienia, lub osoby zastępującej. Podpis taki może być złożony odręcznie lub w formie elektronicznej.
Artykuł 34
Praca zdalna w EIOD i dokumenty elektroniczne
1. Na mocy decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, EIOD może wdrożyć system pracy zdalnej dla wszystkich lub części swoich pracowników. Decyzja ta jest przekazywana pracownikom i publikowana na stronach internetowych EIOD i EROD.
2. Na mocy decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, EIOD może określić warunki ważności dokumentów elektronicznych, procedur elektronicznych i elektronicznych środków przekazywania dokumentów do celów EIOD. Decyzja ta jest przekazywana pracownikom i publikowana na stronie internetowej EIOD.
3. W przypadku gdy decyzje te dotyczą Sekretariatu EROD, zasięga się opinii przewodniczącego EROD.
Artykuł 35
Zasady obliczania okresów, dat i terminów
EIOD stosuje przepisy dotyczące obliczania okresów, dat i terminów ustanowionych na mocy rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 (12).
TYTUŁ VI
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 36
Środki dodatkowe
Europejski Inspektor Ochrony Danych może doprecyzować przepisy niniejszej decyzji, przyjmując przepisy wykonawcze i dodatkowe środki dotyczące funkcjonowania EIOD.
Artykuł 37
Uchylenie decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych 2013/504/UE
Decyzja Europejskiego Inspektora Ochrony Danych 2013/504/UE (13) zostaje uchylona i zastąpiona niniejszą decyzją.
Artykuł 38
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2020 r.
W imieniu EIOD
Wojciech Rafał WIEWIÓROWSKI
Europejski Inspektor Ochrony Danych
(1) Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).
(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).
(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) oraz zastąpienia i uchylenia decyzji Rady 2002/187/WSiSW (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 138).
(6) Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej („EPPO”) (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
(7) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot oraz ustanawiające specjalne środki stosowane tymczasowo wobec urzędników Komisji (warunki zatrudnienia innych pracowników) (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1).
(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).
(9) Decyzja Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie mianowania księgowego Komisji Europejskiej na stanowisko księgowego EIOD.
(10) Decyzja Rady 2009/917/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie stosowania technologii informatycznej do potrzeb celnych (Dz.U. L 323 z 10.12.2009, s. 20).
(11) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).
(12) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów (Dz.U. L 124 z 8.6.1971, s. 1).
(13) Decyzja Europejskiego Inspektora Ochrony Danych 2013/504/UE z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego (Dz.U. L 273 z 15.10.2013, s. 41).