26.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/1

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/877

z dnia 3 kwietnia 2020 r.

zmieniające i sprostowujące rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 952/2013 oraz zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/341 uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 7, 10, 24, 88, 131, 156, 160, 168, 175, 183, 212, 216, 253 oraz 265,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Praktyczne wdrażanie rozporządzenia (UE) nr 952/2013 (zwanego dalej „kodeksem”) w połączeniu z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/2446 (2) wykazało, że konieczne jest wprowadzenie pewnych zmian do tego rozporządzenia delegowanego w celu lepszego dostosowania go do potrzeb przedsiębiorców i administracji celnych, a także uwzględnienia zmian legislacyjnych i zmian w zakresie wdrażania systemów informatycznych ustanowionych na potrzeby kodeksu.

(2)

W celu doprecyzowania, który urząd celny musi zapewnić przeprowadzenie analizy ryzyka przed przybyciem towarów na podstawie informacji zawartych w przywozowej deklaracji skróconej, należy zmienić definicję „urzędu celnego pierwszego wprowadzenia” w art. 1 pkt 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, aby wyjaśnić, że w przypadku zastosowania tego terminu odnosi się on do urzędu odpowiedzialnego za miejsce, do którego dany środek transportu ma zgodnie z przeznaczeniem dotrzeć, nawet jeżeli z jakiegokolwiek powodu środek transportu dociera w rzeczywistości do innego miejsca, za które odpowiedzialny jest inny urząd.

(3)	Aby jasno określić zakres stosowania przepisów dotyczących przywozowej deklaracji skróconej, obejmującej towary w przesyłkach ekspresowych oraz formalności mających zastosowanie do przywozu i wywozu takich towarów, należy zdefiniować pojęcia „przesyłki ekspresowej” i „przewoźnika ekspresowego”.

(4)	Aby zapewnić jednolite stosowanie przepisów celnych w oparciu o wartość rzeczywistą towarów, konieczna jest definicja „wartości rzeczywistej”.

(5)

Zgodnie z Planem działania na rzecz mobilności wojskowej (3) istnieje potrzeba usprawnienia i uproszczenia formalności celnych w odniesieniu do towarów, które są przemieszczane lub używane w kontekście działań wojskowych. Cel ten należy osiągnąć poprzez określenie definicji takich towarów oraz ustanowienie formularza UE 302 jako dokumentu celnego, który ma być stosowany przez państwa członkowskie UE, między innymi w kontekście działań wojskowych związanych z wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony Unii.

(6)

Aby umożliwić wykorzystywanie do identyfikacji numeru rejestracyjnego i identyfikacyjnego przedsiębiorcy (EORI) zgodnie z prawodawstwem Unii innym niż przepisy prawa celnego, osoby inne niż przedsiębiorcy powinny być zobowiązane do zarejestrowania się w EORI, jeżeli taka rejestracja jest wymagana przepisami Unii, a nie tylko wtedy, gdy jest ona wymagana ustawodawstwem państwa członkowskiego. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(7)

W art. 13 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 przewidziano możliwość przedłużenia terminu na wydanie decyzji dotyczącej stosowania przepisów prawa celnego, jeżeli właściwe organy celne prowadzą dochodzenie w sprawie naruszenia przepisów prawa celnego. Możliwość ta powinna mieć również zastosowanie w przypadkach, w których właściwe organy celne i podatkowe prowadzą dochodzenie w sprawie naruszenia przepisów podatkowych, ponieważ niektóre pozwolenia mogą zostać udzielone jedynie w przypadku braku poważnych lub powtarzających się naruszeń przepisów podatkowych. Art. 17 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 nakłada na organy celne obowiązek zawieszenia decyzji do momentu ustalenia, czy przedsiębiorca dopuścił się poważnego naruszenia lub powtarzających się naruszeń. Obowiązek ten powinien obejmować również przypadki poważnych przestępstw związanych z działalnością gospodarczą zgłaszającego, ale nie powinien obejmować naruszeń lub przestępstw popełnionych przez osoby odpowiedzialne za sprawy celne przedsiębiorstwa, które nie są pracownikami tego przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (4). Należy zatem odpowiednio zmienić art. 13 ust. 4 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(8)

W art. 86 ust. 3 kodeksu określono specjalne zasady dotyczące obliczania kwoty długu celnego, w przypadku gdy dług celny powstaje w odniesieniu do produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania czynnego. Na wniosek zgłaszającego ten dług celny określa się na podstawie klasyfikacji taryfowej, wartości celnej, ilości, rodzaju i pochodzenia towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego dotyczącego tych towarów. W art. 76 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono warunki, na których art. 86 ust. 3 kodeksu ma być stosowany bez konieczności składania wniosku przez zgłaszającego. Aby uniknąć obchodzenia ceł antydumpingowych i wyrównawczych, środków ochronnych i ceł dodatkowych wynikających z zawieszenia koncesji, które miałyby zastosowanie do towarów objętych po raz pierwszy procedurą uszlachetniania czynnego, obowiązek stosowania art. 86 ust. 3 kodeksu bez konieczności składania wniosku przez zgłaszającego powinien obejmować również produkty przetworzone uzyskane z takich towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 76 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Należy przyznać jednoroczny okres przejściowy, aby umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie się do nowych przepisów.

(9)

W art. 104 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono wyjątki od wymogu składania przywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do towarów wprowadzanych na obszar celny Unii. Aby nie opóźniać przywozu narządów i innych tkanek ludzkich lub zwierzęcych lub krwi ludzkiej, przeznaczonych do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach, wyjątki powinny również obejmować te towary. Ponadto, w celu ułatwienia mobilności wojskowej wyjątki te powinny zostać rozszerzone na towary przemieszczane z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302. Ponadto, po włączeniu gminy Campione d’Italia i włoskich wód jeziora Lugano do obszaru celnego Unii (5) wyjątek ten nie powinien mieć już zastosowania do towarów przywożonych z tych terytoriów. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 104 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(10)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 (6) ma na celu ochronę środowiska morskiego przed negatywnym skutkiem zrzutów odpadów ze statków korzystających z portów znajdujących się na terenie Unii poprzez poprawę dostępności i wykorzystania odpowiednich portowych urządzeń do odbioru odpadów oraz odprowadzanie odpadów do tych urządzeń. Aby nie zagrozić celowi tej dyrektywy, formalności celne dotyczące takich odpadów powinny zostać usprawnione i uproszczone poprzez zniesienie obowiązku składania przywozowej deklaracji skróconej i uznawanie przedstawienia towarów organom celnym za zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu. Uproszczenia te powinny mieć zastosowanie tylko w przypadku przekazania właściwym organom wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 104, 138, 141 i 142 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(11)

W art. 104 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 ustanowiono zwolnienie z obowiązku składania przywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych oraz w odniesieniu do towarów o wartości nieprzekraczającej 22 EUR do dnia aktualizacji systemu kontroli importu. Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2019/2151 („program prac”) Komisja (7) zdecydowała jednak o utworzeniu nowego systemu elektronicznego (ICS2) w celu wspierania analizy ryzyka bezpieczeństwa i ochrony przed przybyciem towarów oraz związanych z tym kontroli. Wdrożenie nowego systemu ma nastąpić w drodze trzech wersji (wersja 1, wersja 2 i wersja 3). Ogólne odniesienie do aktualizacji systemu kontroli importu w art. 104 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 należy zatem zastąpić bardziej szczegółowymi odniesieniami do poszczególnych wersji tego nowego systemu, do których przewoźnicy będą się stopniowo podłączać. Zgodnie z programem prac w odniesieniu do transportu lotniczego operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi podłączą się do nowego systemu, począwszy od wersji 1, ale będą zobowiązani tylko do przedkładania minimalnego zestawu danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej dotyczących towarów w przesyłkach pocztowych, których miejscem przeznaczenia jest Unia, oraz towarów w przesyłkach ekspresowych. Inni przedsiębiorcy lub operacje w dziedzinie transportu lotniczego zostaną objęci/objęte nowym systemem począwszy od wersji 2. W przypadku transportu kolejowego, drogowego, morskiego i żeglugi śródlądowej odpowiedni przedsiębiorcy będą musieli podłączyć się począwszy od wersji 3. W związku z tym zwolnienie w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych nie powinno mieć zastosowania po wersji 1 do przesyłek lotniczych, których miejscem przeznaczenia jest Unia. Ponadto zwolnienie to nie powinno mieć zastosowania po wersji 2 do przesyłek lotniczych, których miejscem ostatecznego przeznaczenia jest państwo trzecie, oraz po wersji 3 do przesyłek pocztowych, które są przewożone transportem morskim, śródlądowym, drogowym lub kolejowym. Analogicznie, zwolnienie w odniesieniu do towarów o wartości nieprzekraczającej 22 EUR w przesyłkach ekspresowych przewożonych drogą lotniczą nie powinno mieć zastosowania po wersji 1. Ponadto zwolnienie to nie powinno mieć zastosowania po wersji 2 w odniesieniu do takich towarów w przesyłkach lotniczych, które nie są ani przesyłkami pocztowymi, ani przesyłkami ekspresowymi. W odniesieniu do towarów przewożonych transportem morskim, żeglugą śródlądową, transportem drogowym lub kolejowym nie powinno ono mieć zastosowania po wersji 3. Państwa członkowskie powinny we współpracy z Komisją określić konkretne daty, od których przedsiębiorcy będą zobowiązani do korzystania z poszczególnych wersji nowego systemu zgodnie z załącznikiem do programu prac. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 104 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(12)

W art. 106 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono terminy składania przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu lotniczego. Również te terminy powinny odzwierciedlać decyzję o utworzeniu systemu elektronicznego (ICS2) w trzech wersjach. Przepis ten powinien wyraźnie odróżniać ogólną zasadę dotyczącą terminu złożenia przywozowej deklaracji skróconej od terminów przedkładania minimalnego zestawu danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej i terminów przedkładania innych danych. Wynika to z faktu, że jak określono w art. 183 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, począwszy od wersji 2 nowego systemu będzie stopniowo możliwe przedkładanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez różne osoby (przedkładanie wielokrotne). Wraz z wersją 1 nowego systemu operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi powinni być zobowiązani do przedkładania minimalnego zestawu danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej w najkrótszym możliwym terminie, a najpóźniej przed załadowaniem towarów na pokład statku powietrznego, na którym zostaną one wprowadzone na obszar celny Unii. Obowiązek przedkładania minimalnego zestawu danych powinien mieć zastosowanie do wszystkich przewoźników lotniczych i przedsiębiorców uczestniczących w działaniach związanych z transportem lotniczym począwszy od wersji 2. Wraz z wersją 2 nowego systemu przewoźnicy lotniczy powinni być zobowiązani do uzupełnienia minimalnego zestawu danych o pozostałe dane, tak aby pełna przywozowa deklaracja skrócona była złożona z zachowaniem ogólnych terminów. Jednakże w okresie między wersją 1 a wersją 2 minimalny zestaw danych przedłożony przez operatorów pocztowych i przewoźników ekspresowych należy uznawać za pełną przywozową deklarację skróconą w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych i towarów w przesyłkach ekspresowych o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 22 EUR. Wynika to z tego, że w tym okresie przewoźnicy lotniczy nie będą podłączeni do nowego systemu i w związku z tym nie będą mogli uzupełnić minimalnego zestawu danych. Zasada nakładająca na przewoźników lotniczych i przedsiębiorców obowiązek jak najwcześniejszego przedłożenia minimalnego zestawu danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej, a najpóźniej przed załadowaniem towarów na statek powietrzny, na którym mają one zostać wprowadzone na obszar celny Unii, zapewnia, że organy celne będą w stanie przeprowadzić analizę ryzyka i podjąć niezbędne działania pod kątem bezpieczeństwa dotyczącego ładunków lotniczych. Stanowi to istotne działanie uzupełniające do istniejących ram regulacyjnych UE w zakresie ochrony lotnictwa, a mianowicie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 (8).

(13)

W art. 112 i 113 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono obowiązki osób innych niż przewoźnik w zakresie dostarczania danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do, odpowiednio, transportu morskiego lub transportu wodnego śródlądowego oraz transportu lotniczego. Oba artykuły zawierają przepisy przejściowe zawieszające te obowiązki do czasu aktualizacji systemu kontroli importu. Te przepisy przejściowe powinny odzwierciedlać fakt, że dostarczanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez różne osoby będzie miało miejsce dopiero począwszy od wersji 2 nowego systemu w przypadku transportu lotniczego, natomiast począwszy od wersji 3 w przypadku transportu morskiego lub wodnego śródlądowego. W związku z tym obowiązek dostarczania danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez osoby inne niż przewoźnik powinien być określony odrębnie w odniesieniu do obu tych wersji. Ponadto przepis stanowiący, że każda osoba jest odpowiedzialna za dane zawarte w przywozowej deklaracji skróconej, które przedłożyła, powinien zostać usunięty z art. 112 i 113 i stać się nowym przepisem ogólnym mającym zastosowanie do wszystkich rodzajów transportu, a nie tylko do transportu lotniczego i transportu morskiego lub wodnego śródlądowego. W zakresie, w jakim zwolnienie z przywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do przesyłek pocztowych i towarów o wartości poniżej 22 EUR będzie stopniowo wycofywane, przepis ten powinien również objąć nowy obowiązek dostarczania przez operatorów pocztowych i przewoźników ekspresowych do urzędu celnego pierwszego wprowadzenia danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej, jeżeli nie dostarczyli oni tych danych przewoźnikom, którzy mają obowiązek uzupełnienia minimalnego zestawu danych przedkładanych przez operatorów pocztowych lub przewoźników ekspresowych. Należy odpowiednio zmienić art. 112 i 113 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i dodać nowy art. 113a.

(14)	W celu ułatwienia mobilności wojskowej formularz UE 302 powinien również służyć jako dowód unijnego statusu celnego towarów. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 127 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(15)

W art. 128d rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono warunki udzielania upoważnienia do sporządzania manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego po wyjściu. Warunki te powinny być nadal stosowane dopóty, dopóki takie upoważnienie może zostać przyznane, niezależnie od tego, czy wdrożony został system decyzji celnych w ramach UKC. Należy zatem usunąć odniesienie do systemu decyzji celnych w ramach UKC. Należy odpowiednio zmienić art. 128d rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(16)

W art. 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wymieniono niektóre czynności, które należy uznawać za zgłoszenia celne dotyczące towarów, o których mowa w art. 138 lit. a)–d), art. 139 i 140 ust. 1 tego rozporządzenia. Formalności dotyczące składania zgłoszenia w przypadku zarówno przywozu, jak i wywozu narządów i innych tkanek ludzkich lub zwierzęcych lub krwi ludzkiej, przeznaczonych do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach powinny być ograniczone możliwie jak najbardziej, aby nie opóźniać ich dopuszczenia do obrotu poprzez uciążliwe formalności celne na granicy oraz umożliwić ich jak najszybsze wykorzystanie. Należy zatem zezwolić na zgłaszanie takich narządów, tkanek lub krwi poprzez którąkolwiek z czynności wymienionych w art. 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 138, 140 i 141 tego rozporządzenia delegowanego.

(17)

W celu dalszego uproszczenia przepływu towarów przemieszczanych lub wykorzystywanych w kontekście działań wojskowych przedstawienie organom celnym formularza NATO 302 lub formularza UE 302 należy uznawać za zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu ze zwolnieniem z należności celnych przywozowych jako towarów powracających, do odprawy czasowej, do wywozu lub powrotnego wywozu lub do tranzytu. W przypadku braku elektronicznego systemu do celów przedkładania organom celnym formularza NATO 302 lub formularza UE 302 należy również zezwolić na przedkładanie tych formularzy za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 138–142 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(18)

Po wejściu w życie nowych przepisów dotyczących podatku od wartości dodanej (VAT) w odniesieniu do sprzedaży na odległość, określonych w dyrektywie Rady (UE) 2017/2455 (9), VAT będzie należny od wszystkich towarów przywożonych do Unii, bez względu na ich wartość. Aby zapewnić pobieranie VAT od tych towarów, wymagane będzie elektroniczne zgłoszenie celne. Należy zatem zmienić obecną możliwość zgłaszania przesyłek pocztowych za pośrednictwem którejkolwiek z czynności wymienionych w art. 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Możliwość ta powinna mieć zastosowanie tylko do końca okresu wdrażania wersji 1 ICS2, ponieważ do tego czasu wszyscy operatorzy pocztowi powinni dysponować danymi elektronicznymi niezbędnymi do składania przywozowej deklaracji skróconej. W celu zapewnienia prawidłowego poboru VAT możliwość ta powinna ponadto podlegać zatwierdzeniu przez organy celne i być ograniczona do przypadków, w których VAT od importu jest pobierany w momencie wprowadzania towarów zgodnie ze standardową procedurą. Należy odpowiednio zmienić art. 138 i 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(19)

Ze względu na wzrost handlu elektronicznego wzrasta liczba przesyłek o niskiej wartości wywożonych z Unii. Ważną rolę w tym wywozie odgrywają operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi. Przesyłki pocztowe mogą być zgłaszane do wywozu poprzez ich wyprowadzenie z obszaru celnego Unii zgodnie z art. 141 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, natomiast inne towary o charakterze handlowym o wartości nieprzekraczającej 1 000 EUR i masie nieprzekraczającej 1 000 kg zgłasza się do wywozu ustnie na podstawie art. 137 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia. Ponieważ zgłoszenia ustnego należy dokonywać w urzędzie celnym właściwym dla miejsca wyprowadzenia, ułatwienie to nie odpowiada modelowi biznesowemu przewoźników ekspresowych, który opiera się na ułatwieniu dotyczącym jednolitej umowy przewozu. W przypadku korzystania z jednolitej umowy przewozu wszystkich formalności związanych z wyprowadzeniem, w tym formalnego zamknięcia przemieszczania wywozowego, można dopełnić w wewnętrznym urzędzie celnym, tak że urząd celny właściwy dla miejsca wyprowadzenia może tylko poprosić o rewizję towarów na zasadzie ad hoc. Informacje dotyczące wyprowadzenia towarów są dostępne w dokumentacji przewoźnika ekspresowego i mogą zostać zweryfikowane przez organy celne w ramach kontroli poaudytowych. Aby umożliwić sprawną odprawę wywozową przesyłek o niskiej wartości przez przewoźników ekspresowych, a tym samym uniknąć „wąskich gardeł” w granicznych urzędach celnych, należy zezwolić na zgłaszanie tych przesyłek poprzez którąkolwiek z czynności wymienionych w art. 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Należy odpowiednio zmienić art. 140 i 141 tego rozporządzenia.

(20)

Należy również zmienić art. 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 w celu doprecyzowania, że środki transportu objęte całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych mogą być zgłaszane do odprawy czasowej poprzez samą czynność przekroczenia przez towary granicy obszaru celnego Unii w którejkolwiek z sytuacji wymienionych w ust. 1 lit. d) tego artykułu. To samo dotyczy środków transportu, które mają zostać dopuszczone do obrotu jako towary powracające zgodnie z art. 203 kodeksu. Takie doprecyzowanie jest konieczne z punktu widzenia pewności prawa.

(21)

W art. 142 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wymieniono niektóre towary, których nie można zgłaszać ustnie ani zgodnie z art. 141 tego rozporządzenia, takie jak towary, w odniesieniu do których złożono wniosek o zwrot należności celnych lub innych należności. Z chwilą wejścia w życie nowych przepisów dotyczących podatku od wartości dodanej (VAT) w odniesieniu do sprzedaży na odległość, określonych w dyrektywie Rady (UE) 2017/2455, VAT będzie należny od wszystkich towarów przywożonych do Unii, bez względu na ich wartość. W związku z tym, jeżeli takie towary będą zwracane, zgłaszający wystąpi o zwrot VAT nałożonego wraz z dopuszczeniem towarów do obrotu. W takich przypadkach zgłaszający będzie musiał przedstawić dowód na to, że towary opuściły obszar celny Unii. Aby w przypadku przesyłek o niskiej wartości utrzymać obciążenie administracyjne na rozsądnym poziomie, powrotny wywóz takich przesyłek powinien być dopuszczalny przy pomocy jakiejkolwiek innej czynności zgodnie z art. 141 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, nawet jeżeli złożono wniosek o zwrot VAT. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 142 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(22)

W celu wyjaśnienia, że przekazywanie danych wymaganych do dopuszczenia do obrotu przesyłek o niskiej wartości może odbywać się w różnych formatach elektronicznych, należy zmienić brzmienie art. 143a. Ponadto należy przewidzieć środek przejściowy dla zgłaszania przesyłek o niskiej wartości w krajowych systemach importu, które nie zostały jeszcze zaktualizowane zgodnie z kodeksem. Zgodnie z art. 278 ust. 2 kodeksu oraz z programem prac państwa członkowskie mogą aktualizować swoje krajowe systemy importu do końca 2022 r. Nowe środki w zakresie VAT przewidziane w dyrektywie (UE) 2017/2455 wejdą natomiast w życie przed tą datą. Należy zatem określić alternatywny zestaw danych na potrzeby elektronicznego zgłoszenia celnego przesyłek o niskiej wartości w niezaktualizowanych systemach elektronicznych, który będzie funkcjonował z przejściowymi wymogami dotyczącymi danych. W związku z tym do czasu aktualizacji krajowych systemów importu należy zezwolić państwom członkowskim na stosowanie zestawów danych zgłoszenia uproszczonego lub standardowego zgłoszenia celnego określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/341 (10) zamiast zgłoszeń celnych dotyczących niektórych przesyłek o niskiej wartości określonych w art. 143a ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(23)

W art. 144 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 ustanowiono przepisy dotyczące zgłoszeń celnych towarów w przesyłkach pocztowych. Przepisy te powinny odzwierciedlać zmiany w zgłaszaniu takich towarów wraz z wejściem w życie odpowiednich przepisów dyrektywy (UE) 2017/2455. Należy usunąć przepis określający, kto ma być uznawany za dłużnika i zgłaszającego w zgłaszaniu przesyłek pocztowych poprzez przedstawienie, ponieważ od dnia 1 stycznia 2021 r. towary w przesyłkach pocztowych, których wartość nie przekracza 150 EUR, mają być zgłaszane za pomocą elektronicznego zgłoszenia celnego. W zgłoszeniu takim należy wyraźnie wskazać dłużnika i zgłaszającego. Należy przewidzieć środek przejściowy dotyczący zgłaszania towarów w przesyłkach pocztowych o wartości od 150 EUR do 1000 EUR w państwach członkowskich, które nie zaktualizowały jeszcze swoich krajowych systemów importu zgodnie z kodeksem. Należy utrzymać możliwość zgłaszania tych towarów do dopuszczenia do obrotu poprzez przedstawienie wraz ze zgłoszeniem CN22 lub CN23 do końca okresu aktualizacji krajowych systemów importu, czyli do końca 2022 r., ponieważ państwa członkowskie nie są zobowiązane do wdrożenia poszczególnych zestawów danych w odniesieniu do zgłoszeń elektronicznych do końca tego okresu. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 144 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(24)

W art. 146 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono terminy na składanie zgłoszenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 167 ust. 1 akapit pierwszy kodeksu. Przepisy te powinny w jaśniejszy sposób powiązać terminy księgowania należności celnych przywozowych lub wywozowych przez organy celne zgodnie z art. 105 ust. 1 kodeksu z terminami na składanie różnych rodzajów zgłoszenia uzupełniającego przez zgłaszających. W związku z tym należy doprecyzować, że zgłoszenia uzupełniające obejmujące jedno zgłoszenie uproszczone i stanowiące podstawę pojedynczego księgowania zgodnie z art. 105 ust. 1 akapit pierwszy kodeksu są zgłoszeniami uzupełniającymi o charakterze ogólnym. Zgłoszenia uzupełniające o charakterze ogólnym powinny być składane w terminie dziesięciu dni od dnia zwolnienia towarów. Należy ponadto doprecyzować, że zgłoszenia uzupełniające mające charakter okresowy lub podsumowujący obejmują jedno lub kilka zgłoszeń uproszczonych składanych przez tego samego zgłaszającego w ustalonym okresie i stanowią podstawę do pojedynczego zaksięgowania łącznej kwoty należności celnych przywozowych zgodnie z art. 105 ust. 1 akapit drugi kodeksu. Te zgłoszenia powinny być składane w terminie dziesięciu dni od zakończenia okresu, którego dotyczą.

(25)

W celu lepszego dostosowania obecnych przepisów do potrzeb przedsiębiorców organy celne powinny mieć możliwość udzielania zgłaszającym dłuższego terminu na złożenie zgłoszenia uzupełniającego oraz na uzyskanie odpowiednich dokumentów załączanych do zgłoszenia, w przypadku gdy złożenie zgłoszenia celnego nie prowadzi do powstania długu celnego. W przypadku zgłoszenia uzupełniającego o charakterze ogólnym dłuższy termin powinien wynosić maksymalnie do 120 dni od daty zwolnienia towarów. Ponadto w wyjątkowych i należycie uzasadnionych okolicznościach termin ten może wynosić maksymalnie dwa lata, jeżeli powody udzielenia dłuższego terminu są związane z wartością celną towarów. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 146 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i art. 147 tego rozporządzenia, w którym określono terminy, przed upływem których zgłaszający ma dysponować dokumentami załączanymi do zgłoszenia uzupełniającego.

(26)

W art. 163 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono przypadki, w których zgłoszenie celne należy uznawać za wniosek o udzielenie pozwolenia na stosowanie procedury specjalnej innej niż tranzyt. Przepis ten powinien również obejmować niszczenie przesyłek o wartości nieprzekraczającej 150 000 EUR, aby ułatwić przedsiębiorcom formalności celne w takich przypadkach. Niszczenie przesyłek powinno być możliwe bez stosowania systemu decyzji celnych, tak aby organy celne mogły podejmować decyzję w sprawie wniosku w momencie zgłoszenia towarów do procedury celnej. Ponadto towary wrażliwe wymienione w załączniku 71-02 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 należy wykluczyć z wyżej wymienionego ułatwienia, chyba że mają one zostać zniszczone, a wartość przesyłki nie przekracza 150 000 EUR. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 163 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(27)

Art. 163 ust. 2 lit. g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 stanowi, że zgłoszenie celne nie może zostać uznane jako wniosek o udzielenie pozwolenia na stosowanie procedury specjalnej innej niż tranzyt, jeżeli zastosowanie ma art. 167 ust. 1 lit. f) tego rozporządzenia delegowanego. Przepis ten odnosi się do przetwarzania towarów wrażliwych, które są już wyłączone z zakresu art. 163 ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Aby uniknąć tego powtórzenia, należy uchylić art. 163 ust. 2 lit. g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(28)

Art. 166 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 stanowi, że warunek udzielenia pozwolenia na procedurę przetwarzania określony w art. 211 ust. 4 lit. b) kodeksu, zgodnie z którym procedura nie może mieć negatywnego wpływu na istotne interesy producentów unijnych (warunki ekonomiczne), nie ma zastosowania do pozwoleń na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, z wyjątkiem niektórych przypadków, w tym w przypadku wniosków dotyczących towarów objętych środkami takimi jak cła antydumpingowe lub wyrównawcze. Takie wnioski powinny być jednak wyłączone ze sprawdzania warunków ekonomicznych, ponieważ cła te mają na celu ochronę podstawowych interesów producentów unijnych. Ponadto sprawdzanie warunków ekonomicznych nie będzie już w takich przypadkach potrzebne, ponieważ art. 76 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 zmienionego niniejszym rozporządzeniem przewiduje automatyczne stosowanie ceł antydumpingowych i wyrównawczych w odniesieniu do towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, gdy procedura zostanie zakończona. Należy odpowiednio zmienić art. 166 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(29)

Art. 168 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 dotyczy obliczania kwoty należności celnych przywozowych w określonych przypadkach uszlachetniania czynnego. Przepis ten jest jednak zbędny ze względu na wprowadzone zmiany art. 76 i 166 tego rozporządzenia delegowanego. Zgodnie z tymi zmianami obliczenia należności celnych przywozowych w przypadkach, o których mowa w art. 168 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, dokonuje się zgodnie z art. 86 ust. 3 kodeksu. Ponadto, jeżeli towary podlegają środkom polityki rolnej lub handlowej, należy dokonać sprawdzenia warunków ekonomicznych zgodnie z art. 166 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, zmienionego niniejszym rozporządzeniem. Należy zatem uchylić art. 168 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(30)

W art. 177 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono przepisy dotyczące rozdzielności księgowej w przypadku składowania towarów unijnych wraz z towarami nieunijnymi w miejscu składowym przeznaczonym do składowania celnego. Aby zapobiec ewentualnemu nadużywaniu tych przepisów, składowanie towarów unijnych i nieunijnych razem w miejscu składowym przeznaczonym do składowania celnego (wspólne składowanie) powinno być dozwolone tylko wówczas, gdy towary mają ten sam kod CN, tę samą jakość handlową i te same właściwości techniczne. Nie powinno się zezwalać na obejmowanie wspólnym składowaniem towarów podlegających środkom takim jak cła antydumpingowe lub wyrównawcze, chyba że towary takie stały się towarami unijnymi po objęciu ich odpowiednimi cłami antydumpingowymi lub wyrównawczymi. Należy odpowiednio zmienić art. 177 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(31)

W celu uproszczenia stosowania procedury odprawy czasowej w międzynarodowym ruchu morskim, w strefach przygranicznych oraz w odniesieniu do niektórych rodzajów sprzętu pedagogicznego, naukowego i technicznego wnioskodawca i uprawniony do korzystania z procedury odprawy czasowej powinni w drodze wyjątku mieć możliwość posiadania siedziby na obszarze celnym Unii i nie powinni musieć mieć siedziby poza tym terytorium, jak wymaga tego art. 250 ust. 2 lit. c) kodeksu. Należy odpowiednio zmienić art. 220, 224, 227, 229 i 230 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(32)

W przypadku gdy do odprawy czasowej zgłaszane są towary wojskowe, powinny one zostać objęte całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, a termin zamknięcia procedury powinien zostać ustalony na 24 miesięcy z możliwością jego przedłużenia. Należy zatem dodać nowy art. 235a do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i odpowiednio zmienić art. 237 tego rozporządzenia.

(33)

W art. 245 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono wyjątki od wymogu składania deklaracji poprzedzającej wyprowadzenie w odniesieniu do towarów wyprowadzanych z niektórych terytoriów Unii leżących poza obszarem celnym Unii. W celu ułatwienia mobilności wojskowej wyjątek ten powinien zostać rozszerzony na towary przemieszczane z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302. Ponadto, po włączeniu gminy Campione d’Italia i włoskich wód jeziora Lugano do obszaru celnego Unii wyjątek ten nie powinien mieć już zastosowania do Campione d’Italia i włoskich wód jeziora Lugano. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 245 ust. 1 lit. i) oraz p) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(34)

Należy zmienić art. 248 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, aby wyjaśnić, że urząd celny wywozu musi unieważnić zgłoszenie wywozowe i musi unieważnić odpowiednie poświadczenie wyprowadzenia towarów, jeżeli urząd celny wyprowadzenia poinformował, że operacja transportu, która powinna zostać zakończona poza obszarem celnym Unii, zakończy się wewnątrz tego obszaru.

(35)

W załączniku 71-03 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 przedstawiono wykaz zwyczajowych czynności dla towarów objętych procedurą przetwarzania zgodnie z art. 220 kodeksu. Aby uniknąć nadużywania zwyczajowych czynności do uzyskania nieuzasadnionych korzyści pod względem należności celnych, załącznik ten należy odpowiednio zmienić.

(36)

W pkt 7 załącznika 71-04 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 określono warunki, na których dozwolone jest stosowanie towarów ekwiwalentnych w ramach procedury uszlachetniania czynnego w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych. Warunki te dotyczą wagi różnych składników takich produktów, a mianowicie masy suchej, masy tłuszczu i białka. W celu uproszczenia tych przepisów, tak by mleko i przetwory mleczne podlegały ogólnym zasadom dotyczącym towarów ekwiwalentnych, ustanowionym w art. 223 ust. 1 akapit trzeci kodeksu, należy odpowiednio zmienić załącznik 71-04 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(37)

W załączniku 71-05 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wymieniono dane, które mają być udostępniane do celów ujednoliconej wymiany informacji między organami celnymi w kontekście procedur przetwarzania. Należy wyjaśnić, że niektóre dane można wyrazić w jednostkach miary innych niż kilogramy oraz w walutach innych niż euro, ponieważ w przeciwieństwie do innych przepisów dotyczących danych, które mają być dostarczane przez przedsiębiorców, w art. 176 i 181 oraz w załączniku 71-05 nie wskazano wyraźnie tej możliwości. Należy również umożliwić uznawanie zgłoszenia celnego za wniosek o pozwolenie na uszlachetnianie czynne lub uszlachetnianie bierne, tak jak umożliwia to art. 163 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446. Ponadto w sekcji B należy dodać nowy element danych dotyczący daty powstania długu celnego lub daty, od której zastosowano potencjalne środki polityki handlowej, ponieważ są to istotne dane, które powinny być wymieniane między organami celnymi podczas stosowania systemu INF. Należy odpowiednio zmienić załącznik 71-05 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

(38)

Należy również zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/341, aby uwzględnić pewne zmiany w innych przepisach Unii. Po pierwsze, obowiązek sprawozdawczy państw członkowskich w odniesieniu do postępów w zakresie systemów teleinformatycznych wprowadzony w art. 278a kodeksu jest bardziej rygorystyczny niż obowiązek sprawozdawczy określony w art. 56 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341, w związku z czym ten ostatni należy uchylić. Po drugie, załącznik 1 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341, w którym określono wspólne wymogi dotyczące danych w odniesieniu do deklaracji, powiadomień i potwierdzeń unijnego statusu celnego towarów, które mają zastosowanie do czasu wdrożenia systemów teleinformatycznych kodeksu, powinien odzwierciedlać decyzję Komisji w sprawie zaktualizowanego programu prac dotyczącą wdrożenia systemu ICS2 w trzech wersjach. Załącznik ten powinien odnosić się wyłącznie do załączników do tego rozporządzenia delegowanego, które zawierają wymogi dotyczące danych na okres przejściowy, natomiast nie powinien odnosić się do załącznika B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, ponieważ ten nie ma zastosowania w okresie przejściowym. I wreszcie, po włączeniu definicji przesyłki ekspresowej i przewoźnika ekspresowego do art. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 należy usunąć definicję przesyłki ekspresowej w załączniku 9 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341, aby uniknąć nieporozumień.

(39)

Należy sprostować art. 128a rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 w celu wyjaśnienia instrukcji dotyczących pieczęci i podpisu na niektórych dowodach unijnego statusu celnego towarów. Po pierwsze, niektóre instrukcje są zdublowane, zatem należy usunąć jeden zestaw takich instrukcji. Po drugie, należy dodać odniesienie do specjalnej pieczęci opisanej w części II rozdział II załącznika 72-04 do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. Po trzecie, upoważnieni wystawcy i upoważnieni nadawcy to dwa odrębne upoważnienia, a przepis błędnie odnosi się do upoważnionych nadawców w kontekście upoważnienia do wystawiania potwierdzenia. Przedmiotowy przepis powinien odnosić się we wszystkich językach do „upoważnionego wystawcy”, a nie do „upoważnionego nadawcy”.

(40)	Odniesienie w art. 150 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 do art. 138 dyrektywy Rady 2006/112/WE (11) jest nieprawidłowe i należy je zastąpić odniesieniem do art. 143 ust. 1 tej dyrektywy, ponieważ to ten artykuł przewiduje mające zastosowanie zwolnienie z VAT.

(41)

Możliwość zgłaszania przy pomocy jakiejkolwiek innej czynności narządów i innych tkanek ludzkich lub zwierzęcych lub krwi ludzkiej, przeznaczonych do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach powinna mieć zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 15 marca 2020 r. w celu ułatwienia przywozu tych towarów w dobie kryzysu spowodowanego przez koronawirus,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

pkt 15 otrzymuje brzmienie:

„15)	»urząd celny pierwszego wprowadzenia« oznacza urząd celny, który jest właściwy dla dozoru celnego w miejscu, w którym środek transportu przewożący towary dociera lub – w stosownych przypadkach – ma zgodnie z przeznaczeniem dotrzeć na teren obszaru celnego Unii z terytorium poza tym obszarem;”;

dodaje się punkty w brzmieniu:

„46)	»przesyłka ekspresowa« oznacza pojedynczą pozycję przewożoną przez przewoźnika ekspresowego lub za której przewóz jest on odpowiedzialny;

47)

»przewoźnik ekspresowy« oznacza operatora świadczącego zintegrowane usługi polegające na nadaniu, transporcie, odprawie celnej i dostawie paczek w ustalonym z góry terminie, przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości śledzenia aktualnej lokalizacji przesyłek, a także zachowaniu nad nimi kontroli, w trakcie całego procesu świadczenia usługi;

48)

»wartość rzeczywista« oznacza:

w przypadku towarów o charakterze handlowym: cenę samych towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii, z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia, chyba że są one ujęte w cenie i nie są oddzielnie wykazane na fakturze, oraz z wyłączeniem wszelkich innych podatków i opłat, jakie organy celne mogą ustalić na podstawie odpowiednich dokumentów;

b)	w przypadku towarów o charakterze niehandlowym: cenę, która zostałaby zapłacona za same towary, gdyby zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii;

49)

»towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych« oznaczają wszelkie towary przemieszczane lub wykorzystywane:

a)	w działaniach organizowanych przez właściwe organy wojskowe jednego lub więcej państw członkowskich lub pod kontrolą tych organów lub państwa trzeciego, z którym jedno lub więcej państw członkowskich zawarło umowę o przeprowadzaniu działań wojskowych na obszarze celnym Unii; lub

w kontekście jakichkolwiek działań wojskowych podejmowanych:

—	w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej (WPBiO), lub

—	na mocy Traktatu Północnoatlantyckiego, podpisanego w Waszyngtonie dnia 4 kwietnia 1949 r.;

50)	»formularz NATO 302« oznacza dokument przeznaczony do celów celnych przewidziany w odpowiednich procedurach dotyczących wykonania Umowy między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, podpisanej w Londynie w dniu 19 czerwca 1951 r.;

51)	»formularz UE 302« oznacza dokument przeznaczony do celów celnych określony w załączniku 52-01 i wydawany przez właściwe krajowe organy wojskowe państwa członkowskiego lub w ich imieniu w odniesieniu do towarów, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych;

52)	»odpady ze statków« oznaczają odpady ze statków w rozumieniu art. 2 pkt 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 (*1);

53)	»morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy« oznacza morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 (*2).

(*1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, zmieniająca dyrektywę 2010/65/UE i uchylająca dyrektywę 2000/59/WE (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 116)."

(*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylające dyrektywę 2010/65/UE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 64).”;"

art. 6 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)	rejestracja taka jest wymagana w ustawodawstwie Unii lub w ustawodawstwie państwa członkowskiego;”;

art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli istnieją poważne podstawy uzasadniające podejrzenie naruszenia przepisów prawa celnego lub podatkowego, a organy celne lub podatkowe prowadzą dochodzenia oparte na tych podstawach, termin na wydanie decyzji przedłuża się o czas niezbędny do zakończenia tych dochodzeń. Takie przedłużenie terminu nie może przekroczyć dziewięciu miesięcy. Wnioskodawcę powiadamia się o przedłużeniu terminu, o ile nie zagraża to dochodzeniu.”;

art. 17 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli organ celny uważa jednak, że posiadacz decyzji może nie spełnić kryteriów określonych w art. 39 lit. a) kodeksu, decyzję należy zawiesić do momentu ustalenia, czy doszło do poważnego naruszenia lub ponownych naruszeń, w tym popełnienia poważnego przestępstwa, przez którąkolwiek z następujących osób:

a)	posiadacza decyzji;

b)	osobę kierującą przedsiębiorstwem, które jest posiadaczem decyzji, lub osobę pełniącą funkcje kontrolne nad zarządem przedsiębiorstwa;

c)	pracownika odpowiedzialnego za kwestie celne w przedsiębiorstwie, które jest posiadaczem danej decyzji.”;

art. 76 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 76

Odstępstwo od metody obliczania kwoty należności celnych przywozowych od produktów przetworzonych powstałych w ramach procedury uszlachetniania czynnego

(art. 86 ust. 3 i art. 86 ust. 4 kodeksu)

1. Art. 86 ust. 3 kodeksu stosuje się bez konieczności składania wniosku przez zgłaszającego, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)	produkty przetworzone powstałe w ramach procedury uszlachetniania czynnego zostają przywiezione bezpośrednio lub pośrednio przez odpowiedniego posiadacza pozwolenia w okresie jednego roku od ich powrotnego wywozu;

w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego towary podlegałyby środkowi polityki rolnej lub handlowej, tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu;

c)	zgodnie z art. 166 nie było konieczne sprawdzenie warunków ekonomicznych.

2. Art. 86 ust. 3 kodeksu stosuje się również bez konieczności składania wniosku przez zgłaszającego, jeżeli produkty przetworzone zostały uzyskane z towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, które w chwili przyjęcia pierwszego zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego podlegałyby tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu, a dany przypadek nie jest objęty art. 167 ust. 1 lit. h), i), m) lub p) niniejszego rozporządzenia.

3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego nie podlegają już tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji w chwili powstania długu celnego w odniesieniu do produktów przetworzonych.

4. Ustęp 2 nie ma zastosowania do towarów zgłoszonych do uszlachetniania czynnego nie później niż dnia 16 lipca 2021 r., jeżeli towary te są objęte pozwoleniem udzielonym przed dniem 16 lipca 2020 r.”;

w art. 104 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

lit. f), h) i m) otrzymują brzmienie:

„f)	towarów, o których mowa w art. 138 lit. b)–d) i h) lub w art. 139 ust. 1, które uznaje się za zgłoszone zgodnie z art. 141, pod warunkiem że nie są przewożone na podstawie umowy przewozu;”;

„h)	towarów przemieszczanych lub wykorzystywanych w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302;”;

„m)	towarów wprowadzanych na obszar celny Unii z terytorium Ceuty i Melilli, Gibraltaru, wyspy Helgoland, Republiki San Marino, Państwa Watykańskiego lub gminy Livigno;”;

(ii)

dodaje się literę w brzmieniu:

„q)	odpadów ze statków, pod warunkiem że w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym lub za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych akceptowanych przez właściwe organy, w tym organy celne, dokonano wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883.”;

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Obowiązek składania przywozowej deklaracji skróconej uchyla się w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych w następujący sposób:

w przypadku gdy przesyłki pocztowe są przewożone drogą lotniczą, a ich miejscem przeznaczenia jest Unia – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/2151 (*3) dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

w przypadku gdy przesyłki pocztowe są przewożone drogą lotniczą, a ich miejscem przeznaczenia jest państwo trzecie lub terytorium trzecie – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

c)	w przypadku gdy przesyłki pocztowe są przewożone transportem morskim, lądowym lub kolejowym – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 3 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

(*3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2151 z dnia 13 grudnia 2019 r. ustanawiająca program prac dotyczący rozwoju i wdrażania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym (Dz.U. L 325 z 16.12.2019, s. 168).”;"

c)	uchyla się ust. 3;

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Składanie przywozowej deklaracji skróconej zostaje zawieszone w odniesieniu do towarów w przesyłce, których wartość rzeczywista nie przekracza 22 EUR, pod warunkiem że organy celne zgodzą się, również za zgodą przedsiębiorcy, na przeprowadzenie analizy ryzyka z wykorzystaniem informacji zawartych w systemie stosowanym przez przedsiębiorcę lub dostarczonych przez ten system, w następujący sposób:

a)	w przypadku gdy towary znajdują się w przesyłkach ekspresowych, które są przewożone drogą lotniczą – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

w przypadku gdy towary są przewożone drogą lotniczą w przesyłkach innych niż przesyłki pocztowe lub ekspresowe – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447;

w przypadku gdy towary są przewożone transportem morskim, żeglugą śródlądową, transportem lądowym lub kolejowym – do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 3 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.”;

art. 106 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 106

Terminy złożenia przywozowej deklaracji skróconej w przypadku transportu lotniczego

(art. 127 ust. 2 lit. b), ust. 3, 6 i 7 kodeksu)

1. Jeżeli towary wprowadza się na obszar celny Unii drogą powietrzną, pełne dane przywozowej deklaracji skróconej składa się możliwie jak najwcześniej, a w każdym przypadku w następujących terminach:

a)	dla lotów trwających krócej niż cztery godziny, najpóźniej do czasu rzeczywistego odlotu statku powietrznego;

b)	dla pozostałych lotów, najpóźniej cztery godziny przed przybyciem statku powietrznego do pierwszego portu lotniczego na obszarze celnym Unii.

2. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi przedkładają, zgodnie z art. 183 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, co najmniej minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej możliwie jak najwcześniej, a najpóźniej przed załadowaniem towarów na statek powietrzny, na którym mają one zostać wprowadzone na obszar celny Unii.

2a. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, przedsiębiorcy inni niż operatorzy pocztowi i przewoźnicy ekspresowi przedkładają co najmniej minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej możliwie jak najwcześniej, a najpóźniej przed załadowaniem towarów na statek powietrzny, na którym mają one zostać wprowadzone na obszar celny Unii.

3. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, w przypadku gdy w terminach, o których mowa w ust. 2 i 2a, przedłożono jedynie minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej, pozostałe dane przedkłada się w terminach określonych w ust. 1.

4. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, minimalny zestaw danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przedłożony zgodnie z ust. 2 uznaje się za pełną przywozową deklarację skróconą w odniesieniu do towarów w przesyłkach pocztowych, których ostatecznym miejscem przeznaczenia jest państwo członkowskie, oraz w odniesieniu do towarów w przesyłkach ekspresowych o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 22 EUR.”;

w art. 112 wprowadza się następujące zmiany:

a)	uchyla się ust. 2;

b)	ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 3 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, nie stosuje się ust. 1 niniejszego artykułu.”;

w art. 113 wprowadza się następujące zmiany:

a)	uchyla się ust. 2 i 3;

b)	ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, nie stosuje się ust. 1 niniejszego artykułu.”;

10)

w tytule IV rozdział 1 dodaje się art. 113a w brzmieniu:

„Artykuł 113a

Dostarczanie danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej przez inne osoby

(art. 127 ust. 6 kodeksu)

1. Każda osoba dostarczająca dane, o których mowa w art. 127 ust. 5 kodeksu, jest odpowiedzialna za dane, które dostarczyła zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. a) i b) kodeksu.

2. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, w przypadku gdy operator pocztowy nie udostępnia informacji wymaganych do celów przywozowej deklaracji skróconej przewoźnikowi zobowiązanemu do przedłożenia pozostałych danych zawartych w deklaracji za pośrednictwem tego systemu, operator pocztowy miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy towary są wysyłane do Unii, lub operator pocztowy państwa członkowskiego pierwszego wprowadzenia, w przypadku gdy towary są przewożone tranzytem przez terytorium Unii, przekazują te dane urzędowi celnemu pierwszego wprowadzenia zgodnie z art. 127 ust. 6 kodeksu.

3. Od dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 2 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, w przypadku gdy przewoźnik ekspresowy nie udostępnia przewoźnikowi danych wymaganych do celów przywozowej deklaracji skróconej dotyczącej przesyłek ekspresowych przewożonych drogą powietrzną, przewoźnik ekspresowy przekazuje te dane urzędowi celnemu pierwszego wprowadzenia zgodnie z art. 127 ust. 6 kodeksu.”;

11)

art. 127 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 127

Potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów w postaci karnetów TIR lub ATA lub formularzy NATO 302 lub formularzy UE 302

(art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu)

Jeżeli towary unijne przewozi się zgodnie z konwencją TIR, konwencją ATA, konwencją stambulską lub z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302, potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów można przedstawić z wykorzystaniem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.”;

12)	w art. 128d ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „1. Upoważnienie, o którym mowa w art. 128c, jest udzielane tylko międzynarodowym przedsiębiorstwom żeglugowym, które spełniają następujące warunki:”;

13)

w art. 138 wprowadza się następujące zmiany:

lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, towary w przesyłce pocztowej, które są objęte zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009:”;

dodaje się litery w brzmieniu:

„g)	do dnia poprzedzającego dzień określony w art. 4 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy (UE) 2017/2455 towary, których wartość rzeczywista nie przekracza 22 EUR;

h)	narządy i inne tkanki ludzkie lub zwierzęce lub krew ludzka, przeznaczone do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach;”;

dodaje się litery w brzmieniu:

„i)	towary objęte formularzem UE 302 lub formularzem NATO 302, które są objęte zwolnieniem z należności celnych przywozowych jako towary powracające zgodnie z art. 203 kodeksu;

j)	odpady ze statków, pod warunkiem że w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym lub za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych akceptowanych przez właściwe organy, w tym organy celne, dokonano wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883.”;

d)	skreśla się akapit drugi;

14)

w art. 139 wprowadza się następujące zmiany:

a)	dodaje się tytuł w brzmieniu: „ Towary uznane za zgłoszone do odprawy czasowej, tranzytu lub powrotnego wywozu zgodnie z art. 141 (art. 158 ust. 2 kodeksu)”;

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3.	Towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302 uznaje się za zgłoszone do odprawy czasowej zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.

4.	Towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302 uznaje się za zgłoszone do powrotnego wywozu zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.

5.	Towary objęte formularzem UE 302 uznaje się za zgłoszone do tranzytu zgodnie z art. 141, jeżeli nie zostały zgłoszone w inny sposób.”;

15)

w art. 140 ust. 1 dodaje się litery w brzmieniu:

„c)	przesyłki z korespondencją;

d)	towary w przesyłkach pocztowych lub ekspresowych, których wartość nie przekracza 1 000 EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym;

e)	narządy i inne tkanki ludzkie lub zwierzęce lub krew ludzka, przeznaczone do trwałych przeszczepów, implantacji lub transfuzji w nagłych przypadkach;

f)	towary objęte formularzem NATO 302 lub formularzem UE 302.”;

16)

w art. 141 wprowadza się następujące zmiany:

a)	tytuł otrzymuje brzmienie: „ Czynności uznawane za zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu (art. 158 ust. 2 kodeksu)”;

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)	zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „1. W odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 138 lit. a)–d) i h), art. 139 i art. 140 ust. 1, każdą z poniższych czynności uznaje się za zgłoszenie celne:”;

(ii)

w lit. d) dodaje się podpunkty w brzmieniu:

„(iv)

jeżeli środki transportu, o których mowa w art. 212, uznaje się za zgłoszone do odprawy czasowej zgodnie z art. 139 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

(v)	jeżeli nieunijne środki transportu zgodne z warunkami określonymi w art. 203 kodeksu są wprowadzane na obszar celny Unii zgodnie z art. 138 lit. c) niniejszego rozporządzenia.”;

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Do dnia określonego zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151 dotyczącego wdrożenia wersji 1 systemu, o którym mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, towary w przesyłce pocztowej mogą być zgłaszane poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z art. 139 kodeksu, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)	organy celne zaakceptowały zastosowanie tej czynności i dane dostarczone przez operatora pocztowego;

VAT nie jest deklarowany w ramach procedury szczególnej określonej w tytule XII rozdział 6 sekcja 4 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do sprzedaży na odległość towarów importowanych z państw trzecich lub terytoriów trzecich ani też przy zastosowaniu uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu określonych w tytule XII rozdział 7 tej dyrektywy;

c)	towary są objęte zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

d)	przesyłce towarzyszy zgłoszenie CN22 lub CN23.

4. Towary w przesyłce pocztowej, których wartość nie przekracza 1 000 EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym, uznaje się za zgłoszone do wywozu z chwilą ich wywozu poza obszar celny Unii.”;

między ust. 4 i ust. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. Towary w przesyłce ekspresowej, których wartość nie przekracza 1 000 EUR i które nie podlegają należnościom celnym wywozowym, uznaje się za zgłoszone do wywozu poprzez ich przedstawienie w urzędzie celnym wyprowadzenia, pod warunkiem że dane w dokumencie przewozowym lub na fakturze są dostępne organom celnym i zostają przez nie zaakceptowane.”;

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6. Towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza NATO 302, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu, odprawy czasowej, wywozu lub powrotnego wywozu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z odpowiednio art. 139 lub 267 ust. 2 kodeksu, pod warunkiem że dane określone w formularzu NATO 302 zostają zaakceptowane przez organy celne i są im dostępne.

Formularz ten można przedłożyć za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

7. Towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza UE 302, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu, odprawy czasowej, tranzytu, wywozu lub powrotnego wywozu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z odpowiednio art. 139 lub 267 ust. 2 kodeksu, pod warunkiem że dane określone w załączniku 52-01 zostają zaakceptowane przez organy celne i są im dostępne.

Formularz ten można przedłożyć za pomocą środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

8. Odpady ze statków uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z art. 139 kodeksu, pod warunkiem że w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym lub za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych akceptowanych przez właściwe organy, w tym organy celne, dokonano wcześniejszego powiadomienia o odpadach, o którym mowa w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/883.”;

17)

w art. 142 lit. b), c) i d) otrzymują brzmienie:

„b)

towarów, w odniesieniu do których złożono wniosek o zwrot należności celnych lub innych należności, chyba że wniosek taki dotyczy unieważnienia zgłoszenia celnego do dopuszczenia do obrotu towarów objętych zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;

towarów będących przedmiotem zakazów i ograniczeń, z wyjątkiem:

(i)	towarów przemieszczanych lub wykorzystywanych z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302;

(ii)	odpadów ze statków;

d)	towarów będących przedmiotem dowolnej innej formalności przewidzianej w przepisach Unii, którą organy celne są zobowiązane dopełnić, z wyjątkiem towarów, które są przemieszczane lub wykorzystywane z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302.”;

18)

w art. 143a wprowadza się następujące zmiany:

tytuł oraz ust. 1 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 143a

Zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu przesyłek o niskiej wartości

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

1. Od daty określonej w art. 4 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy (UE) 2017/2455 osoba może zgłaszać do dopuszczenia do obrotu przesyłkę, która jest objęta zwolnieniem z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 23 ust. 1 lub art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009, na podstawie specjalnego zestawu danych, o którym mowa w załączniku B, pod warunkiem że towary w tej przesyłce nie są przedmiotem zakazów i ograniczeń.”;

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Do dat aktualizacji krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, państwa członkowskie mogą postanowić, że zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podlega wymogom dotyczącym danych określonym w załączniku 9 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341.”;

19)

art. 144 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 144

Zgłoszenie celne dotyczące towarów w przesyłkach pocztowych

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

1. Operator pocztowy może złożyć zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu zawierające ograniczony zestaw danych, o którym mowa w załączniku B w kolumnie H6, w odniesieniu do towarów w przesyłce pocztowej, jeżeli towary te spełniają następujące warunki:

a)	ich wartość nie przekracza 1 000 EUR;

b)	towary te nie są przedmiotem zakazów i ograniczeń.

2. Do dat aktualizacji krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, państwa członkowskie mogą postanowić, że zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, towarów w przesyłkach pocztowych innych niż te, o których mowa w art. 143a niniejszego rozporządzenia, uznaje się za złożone i przyjęte poprzez czynność ich przedstawienia organom celnym, pod warunkiem że towarom towarzyszy zgłoszenie CN22 lub CN23.”;

20)

art. 146 i 147 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 146

Zgłoszenie uzupełniające

(art. 167 ust. 1 kodeksu)

1. Jeżeli organy celne mają dokonać zaksięgowania należnej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych zgodnie z art. 105 ust. 1 akapit pierwszy kodeksu, termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 167 ust. 1 akapit pierwszy kodeksu, w przypadku gdy zgłoszenie to ma charakter ogólny, wynosi 10 dni od daty zwolnienia towarów.

2. Jeżeli zaksięgowanie odbywa się zgodnie z art. 105 ust. 1 akapit drugi kodeksu lub jeżeli nie powstał dług celny, a zgłoszenie uzupełniające ma charakter okresowy lub podsumowujący, okres, którego dotyczy zgłoszenie uzupełniające, nie może przekroczyć jednego miesiąca kalendarzowego.

3. Termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego mającego charakter okresowy lub podsumowujący wynosi 10 dni od daty zakończenia okresu, którego dotyczy zgłoszenie uzupełniające.

3a.	Jeżeli nie powstał dług celny, termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego nie może przekraczać 30 dni od daty zwolnienia towarów.

3b.

W należycie uzasadnionych okolicznościach organy celne zezwalają na dłuższy termin na złożenie zgłoszenia uzupełniającego, o którym mowa w ust. 1, 3 lub 3a. Termin ten nie może przekraczać 120 dni od daty zwolnienia towarów. Jednakże w wyjątkowych, należycie uzasadnionych okolicznościach związanych z wartością celną towarów termin ten może zostać przedłużony do maksymalnie dwóch lat od daty zwolnienia towarów.

4. Do dat – odpowiednio – wdrożenia systemu AES oraz aktualizacji odnośnych krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, oraz nie naruszając art. 105 ust. 1 kodeksu, organy celne mogą zezwolić na terminy inne niż te określone w ust. 1–3b niniejszego artykułu.

Artykuł 147

Terminy, przed upływem których zgłaszający ma dysponować dokumentami załączanymi do zgłoszenia uzupełniającego

(art. 167 ust. 1 kodeksu)

Zgłaszający ma dysponować dokumentami załączanymi do zgłoszenia, których brakowało w momencie składania zgłoszenia uproszczonego, w terminie przewidzianym na złożenie zgłoszenia uzupełniającego zgodnie z art. 146 ust. 1, 3, 3a, 3b lub 4.”;

21)

w art. 163 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„g)	gdy towary wymienione w załączniku 71-02, których wartość celna nie przekracza 150 000 EUR, są już objęte lub mają być objęte procedurą uszlachetniania czynnego i mają zostać zniszczone pod dozorem celnym z powodu wyjątkowych i należycie uzasadnionych okoliczności.”;

b)	w ust. 2 uchyla się lit. g);

22)

art. 166 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

jeżeli kwotę należności celnych przywozowych oblicza się zgodnie z art. 85 kodeksu, a towary, które mają być objęte procedurą uszlachetniania czynnego, podlegałyby środkowi polityki rolnej lub handlowej, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu, przy czym dany przypadek nie jest objęty art. 167 ust. 1 lit. h), i), m) lub p);”;

23)

art. 167 ust. 1 lit. k) otrzymuje brzmienie:

„k)	przetwarzanie na produkty przeznaczone do włączenia lub wykorzystania w statkach powietrznych, dla których zostało wystawione autoryzowane poświadczenie produkcji/obsługi na formularzu nr 1 EASA lub równoważne świadectwo, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2018/581 (*4);

(*4) Rozporządzenie Rady (UE) 2018/581 z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia autonomicznych ceł wspólnej taryfy celnej na niektóre towary przeznaczone do zamontowania lub wykorzystania w statkach powietrznych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1147/2002 (Dz.U. L 98 z 18.4.2018, s. 1).”;"

24)	uchyla się art. 168 rozporządzenia;

25)

art. 177 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 177

Składowanie towarów unijnych wraz z towarami nieunijnymi w miejscu składowym

(art. 211 ust. 1 kodeksu)

1. Jeżeli towary unijne są składowane wraz z towarami nieunijnymi w miejscu składowym przeznaczonym do składowania celnego, a każdorazowe identyfikowanie każdego rodzaju towarów jest niemożliwe lub wiązałoby się z koniecznością poniesienia nieproporcjonalnie wysokich kosztów (wspólne składowanie), w pozwoleniu, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu, określa się, że stosuje się rozdzielność księgową w odniesieniu do każdego rodzaju towarów, statusu celnego oraz – w stosownych przypadkach – pochodzenia towarów.

2. Towary unijne składowane razem z towarami nieunijnymi w miejscu składowym, o którym mowa w ust. 1, muszą mieć ten sam ośmiocyfrowy kod CN, tę samą jakość handlową i te same parametry techniczne.

3. Do celów ust. 2 towarów nieunijnych, które w chwili, gdy miałyby być składowane razem z towarami unijnymi, podlegałyby tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu, nie uznaje się za mające tę samą jakość handlową co towary unijne.

4. Ustępu 3 nie stosuje się w przypadku, gdy towary nieunijne są składowane razem z towarami unijnymi, które zostały wcześniej zgłoszone do dopuszczenia obrotu jako towary nieunijne i w odniesieniu do których zostały zapłacone należności, o których mowa w ust. 3.”;

26)

art. 220 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.”;

27)	w art. 224 dodaje się akapit w brzmieniu: „Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii w odniesieniu do towarów określonych w lit. b).”;

28)	w art. 227 dodaje się akapit w brzmieniu: „Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.”;

29)	w art. 229 dodaje się akapit w brzmieniu: „Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.”;

30)	w art. 230 dodaje się akapit w brzmieniu: „Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.”;

31)

dodaje się nowy art. 235a w brzmieniu:

„Artykuł 235a

Towary, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych

(art. 250 ust. 2 lit. d) kodeksu)

Przyznaje się całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych w odniesieniu do towarów, które mają być przemieszczane lub wykorzystywane w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302.

Wnioskodawca i osoba uprawniona do korzystania z procedury mogą posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.”;

32)	w art. 237 dodaje się akapit w brzmieniu: „3. W przypadku towarów, o których mowa w art. 235a akapit pierwszy, termin zamknięcia procedury wynosi 24 miesiące od daty objęcia towarów procedurą odprawy czasowej, chyba że w umowach międzynarodowych ustanowiono dłuższy termin.”;

33)

w art. 245 ust. 1 lit. i) oraz p) otrzymują brzmienie:

„i)	towarów przemieszczanych lub wykorzystywanych w kontekście działań wojskowych z zastosowaniem formularza NATO 302 lub formularza UE 302;”;

„p)	towarów wysyłanych z obszaru celnego Unii do Ceuty i Melilli, do Gibraltaru, na Helgoland, do Republiki San Marino, do Państwa Watykańskiego lub do gminy Livigno;”;

34)

w art. 248 dodaje się akapit w brzmieniu :

„3. Jeżeli urząd celny wywozu zostaje powiadomiony, zgodnie z art. 340 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, że towary nie zostały wyprowadzone poza obszar celny Unii, niezwłocznie unieważnia on dane zgłoszenie oraz, w stosownych przypadkach, niezwłocznie unieważnia odpowiednie poświadczenie wyprowadzenia towarów sporządzone zgodnie z art. 334 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.”;

35)	dodaje się załącznik 52-01 zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

36)

w załączniku 71-03 po akapicie pierwszym, a przed wykazem czynności dodaje się dwa akapity w brzmieniu:

„Ponadto żadna z poniższych czynności nie może prowadzić do nieuzasadnionych korzyści pod względem należności celnych przywozowych.

Do celów poprzedniego akapitu każdą ze zwyczajowych czynności wymienionych poniżej, która powoduje zmianę kodu CN lub pochodzenia towarów nieunijnych, uznaje się za prowadzącą do nieuzasadnionych korzyści pod względem należności celnych przywozowych, jeżeli w chwili rozpoczęcia zwyczajowej czynności towary podlegałyby tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia koncesji, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu.”;

37)	w załączniku 71-04 w części II „USZLACHETNIANIE CZYNNE” skreśla się pkt 7 „Mleko i przetwory mleczne”;

38)	w załączniku 71-05 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/341

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/341 wprowadza się następujące zmiany:

1)	w art. 56 uchyla się ust. 2;

2)	w załączniku 1 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;

3)	w załączniku 9 dodatek A w uwagach wstępnych dotyczących tabel skreśla się pkt 4.2.

Artykuł 3

Sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wprowadza się następujące sprostowania:

1)	art. 37 pkt 8 otrzymuje brzmienie: (nie dotyczy wersji polskiej);

w art. 128a ust. 2 lit. e) i f) otrzymują brzmienie:

„e)

dane z przedniej strony dokumentów handlowych lub pola »C. Urząd wyjścia«, które znajdują się na przedniej stronie formularzy stosowanych do sporządzania dokumentów »T2L« lub »T2LF« i, w stosownych przypadkach, formularzy uzupełniających, zostają:

(i)	opatrzone wcześniej umieszczoną pieczęcią urzędu celnego, o którym mowa w lit. a), oraz podpisem funkcjonariusza tego urzędu; lub

(ii)

opatrzone przez upoważnionego wystawcę specjalną pieczęcią zgodną ze wzorem zamieszczonym w części II rozdział II załącznika 72-04 do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. Odcisk takiej pieczęci może być uprzednio wydrukowany na formularzach, jeżeli druk dokonywany jest przez zatwierdzoną w tym celu drukarnię. Pola 1 i 2 oraz 4–6 specjalnej pieczęci muszą zostać uzupełnione o następujące informacje:

—	godło lub wszelkie inne symbole lub litery, określające dany kraj,

—	właściwy urząd celny,

—

data,

—	upoważniony wystawca,

—	numer pozwolenia;

najpóźniej w chwili przesyłki towarów upoważniony wystawca musi wypełnić i podpisać formularz. Musi on ponadto w polu »D. Kontrola urzędu wywozu« dokumentu »T2L« lub »T2LF« lub w widocznym miejscu stosowanego dokumentu handlowego wpisać nazwę właściwego urzędu celnego, datę wystawienia dokumentu oraz jedną z następujących adnotacji:

—	Одобрен издател

—	Emisor autorizado

—	Schválený vydavatel

—	Autoriseret udsteder

—	Zugelassener Aussteller

—	Volitatud väljastaja

—	Εγκεκριμένος εκδότης

—	Authorised issuer

—	Emetteur agréé

—	Ovlaštenog izdavatelja

—	Emittente autorizzato

—	Atzītais izdevējs

—	Įgaliotasis išdavėjas

—	Engedélyes kibocsátó

—	Emittent awtorizzat

—	Toegelaten afgever

—	Upoważnionego wystawcę

—	Emissor autorizado

—	Emitent autorizat

—	Schválený vystaviteľ

—	Pooblaščeni izdajatelj

—	Valtuutettu antaja

—	Godkänd utfärdare.”;

w art. 150 ust. 3 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)	dopuszczenie do obrotu towarów zwolnionych z VAT zgodnie z art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE oraz, w stosownych przypadkach, zawieszenie poboru akcyzy zgodnie z art. 17 dyrektywy 2008/118/WE;

b)	powrotny przywóz z dopuszczeniem do obrotu towarów zwolnionych z VAT zgodnie z art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE oraz, w stosownych przypadkach, zawieszenie poboru akcyzy zgodnie z art. 17 dyrektywy 2008/118/WE.”.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1 pkt 13 lit. b) oraz art. 1 pkt 16 lit. b) ppkt (i) stosuje się od dnia 15 marca 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 kwietnia 2020 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

(3) Wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczący Planu działania na rzecz mobilności wojskowej, JOIN(2018) 5 final z 28 marca 2018 r.

(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

(5) Art. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/474 z dnia 19 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 83 z 25.3.2019, s. 38).

(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, zmieniająca dyrektywę 2010/65/UE i uchylająca dyrektywę 2000/59/WE (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 116).

(7) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2151 z dnia 13 grudnia 2019 r. ustanawiająca program prac dotyczący rozwoju i wdrażania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym (Dz.U. L 325 z 16.12.2019, s. 168).

(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 (Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 72).

(9) Dyrektywa Rady (UE) 2017/2455 z dnia 5 grudnia 2017 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE i dyrektywę 2009/132/WE w odniesieniu do niektórych obowiązków wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość (Dz.U. L 348 z 29.12.2017, s. 7).

(10) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 (Dz.U. L 69 z 15.3.2016, s. 1).

(11) Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I

Do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 dodaje się załącznik 52-01 w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK 52-01

Formularz UE 302

1)	Formularz UE 302 musi być zgodny ze wzorem określonym w niniejszym załączniku.

2)	Formularz UE 302 sporządza się w języku angielskim lub francuskim.

3)	Jeżeli formularz jest wypełniany odręcznie, wpisy muszą być dokonane w sposób czytelny.

4)	Każdy formularz UE 302 posiada numer seryjny, nadrukowany lub w inny sposób naniesiony, dzięki któremu może być zidentyfikowany.

EU FORM 302/FORMULAIRE UE 302

Document for customs purposes for goods used for military activity only and not for commercial gain.

Document à usage douanier relatif à des marchandises utilisées exclusivement pour des activités militaires et sans intention commerciale

Copy n°:

Exemplaire n°:

Serial N°

Numéro

Mission/Exercise/Transport:

Mission/Exercice/Transport:

Mode of transport:

Mode de transport:

Temporary Admission (yes/no):

Admission temporaire (oui/non):

Name and address of transporter:

Nom et adresse du transporteur:

Name and address of consignor

Nom et adresse de l’expéditeur

Name and address of consignee

Nom et adresse du destinataire

Final destination/Destination finale:

Sealed/not sealed (*): when sealed: seal numbers, quantity and sealing authority will be show below.

Scellé/sans scellé (*): si l’envoi a été scellé, indiquer ci-dessous l’espèce, le numéro et le nombre des scellés et l’autorité qui les a apposés.

Remarks: See attached shipping documents

Observations: Voir documents d’expédition en annexe

Seal numbers

Numéros des scellés

(Stamp/Cachet)

I (name in full) certify that the shipment described herein is transported under the authority of the military and contains only goods for their use without any commercial intent.

Je (nom et prénom) certifie que l’envoi décrit ci-dessus est transporté avec l’autorisation des forces militaires et contient uniquement des marchandises destinées à leur usage et sans intention commerciale.

Signature …	Rank and unit-address/Grade et adresse de l’unité:
Date:
Certificate of receipt/Certificat de réception
I (name in full) certify that the goods listed above have been received as described. Je (nom et prénom) certifie que les marchandises indiquées ci-dessus ont été reçues et sont conformes.
Signature…	Rank and unit-address/Grade et adresse de l’unité:
Date:
This is an accountable document which constitutes both an official certificate of import/export autorisation and a customs declaration/Ce document est un document officiel engageant votre responsabilité, servant à la fois de licence d’importation et d’exportation ainsi que de déclaration en douane. For instructions for use of this document see overleaf/Voir au verso les instructions pour l’utilisation de ce document. Delete where inapplicable/Biffer la mention inutile.

EU FORM 302/FORMULAIRE UE 302

I undertake

1.	to present this import/export notification to the appropriate customs authorities together with such goods as have not been accepted by the EU forces entity led to receive goods.

2.	not to hand such goods to any third party or parties without due observance of the current customs and other requisition of the land which delivery of the goods has been refused.

3.	to present my credentials to the customs authorities on demand.

4.	This form is not to be used for commercial intent (i.e. the buying or selling of products).

Je m’engage

1.	à présenter aux autorités douanières compétentes, cette déclaration d’importation/d’exportation, avec les marchandises qui ne seraient pas acceptées par l’unité des Forces UE.

2.	à ne céder ces marchandises à de tierces personnes, sans accomplir les formalités douanières et autres prévues par la réglementation en vigueur dans le pays où les marchandises ont été refusées.

3.	à présenter mes papiers d’identité sur demande aux autorités douanières.

4.	Ce formulaire ne peut pas être utilisé à des fins commerciales (par exemple, pour acheter ou vendre des marchandises).

Signature, name and address of person presenting the goods to customs

Signature, nom et adresse de la personne qui présente les marchandises à la douane

__________________________________________________________________________________

Goods presented to customs authorities (on/at place)

Marchandises présentées aux autorités douanières (date et lieu)

FOR CUSTOMS ONLY/PARTIE RESERVEE A LA DOUANE

	Country Pays	Customs Office Bureau de douanes	Date of crossing Date du passage	Signature of customs officer and remarks Signature du douanier et obs	Official customs stamp Cachet de la douane
Exit Sortie
Entry Entrée
Exit Sortie
Entry Entrée

INSTRUCTIONS FOR THE CONSIGNOR/INSTRUCTION POUR L’EXPEDITEUR

THE CONSIGNOR will present all copies of the shipment to the transporter. Tampering with the forms by means of erasures of addition there to by the consignor and/or the transporter of their employees will void this declaration.

L’EXPEDITEUR doit remettre tous les exemplaires au transporteur en même temps que l’envoi. L’altération des documents (suppressions ou additions) par l’expéditeur, le transporteur ou leurs employés entraîne automatiquement la nullité de cette déclaration.

DISTRIBUTION OF COPIES

Copy n° 1	Will be handed over to the consignee together with the shipment by the transporter after customs officials have processed and stamped this copy.
Copy n° 2	Should be returned by recipient to the despatching agency together with an acknowledgment of receipt.
Copy n° 3	Is intended for processing and retention by customs officials of origin.
Copy n° 4	Is intended for retention by customs officials of destination. For transit purposes further copies as necessary, to be marked 4a, 4b, etc. are intended for retention by customs officials of transit countries concerned.
Copy n° 5	Is intended for retention by the issuing organisation.

DESTINATION DES EXEMPLAIRES

Exemplaire n°1	Doit être remis au destinataire avec les marchandises, par le transporteur après avoir été complété et visé par les autorités douanières
Exemplaire n°2	Doit être renvoyé par le destinataire au service d’expédition avec un accusé de réception.
Exemplaire n° 3	Destiné au service des douanes du pays d’expédition qui le complète et le conserve dans ses archives.
Exemplaire n° 4	Destiné au service des douanes du pays destinataire pour le conserver dans ses archives. En cas de transit, seront établis des exemplaires supplémentaires numérotés 4a, 4b, etc. destinés aux services des douanes des pays de transit concernés pour y être conservés.
Exemplaire n°5	Destiné à l’unité militaire qui a établi ce document pour le conserver dans ses archives.

”

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku 71-05 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wprowadza się następujące zmiany:

w sekcji A, w tabeli pierwszej, w pierwszej kolumnie „Wspólne dane” wprowadza się następujące zmiany:

a)	wiersz pierwszy „Numer pozwolenia (W)” otrzymuje brzmienie: „Numer pozwolenia/zgłoszenia (W)”;

b)	po wierszu drugim „Osoba składająca wniosek (W)” dodaje się wiersz w brzmieniu: „Zgłaszający (O)”;

c)	wiersz siódmy „Kod CN, ilość netto, wartość (W) towarów” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość towarów (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

d)	wiersz dziewiąty „Kod CN, ilość netto, wartość przetworzonych produktów (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość produktów przetworzonych (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

w sekcji A, w tabeli pierwszej, w drugiej kolumnie „Uwagi” wprowadza się następujące zmiany:

a)	po wierszu drugim „Numer EORI używany do celów identyfikacji” dodaje się wiersz w brzmieniu: „Tylko wówczas, gdy osoba ta jest inna niż posiadacz pozwolenia”;

wiersz siódmy otrzymuje brzmienie:

„Te dane odnoszą się do całkowitej ilości netto towarów, dla których wymagany jest INF. Przed złożeniem odpowiedniego zgłoszenia celnego (zgłoszeń celnych) klasyfikacja taryfowa towarów musi być taka sama jak klasyfikacja ustalona w pozwoleniu udzielonym przez właściwe organy celne. Przed złożeniem odpowiedniego zgłoszenia celnego wartość można oszacować na podstawie pozwolenia udzielonego przez właściwe organy celne.”;

wiersz dziewiąty otrzymuje brzmienie:

„Te dane odnoszą się do całkowitej ilości netto produktów przetworzonych, dla których wymagany jest INF. Przed złożeniem odpowiedniego zgłoszenia celnego (zgłoszeń celnych) klasyfikacja taryfowa produktów przetworzonych musi być taka sama jak klasyfikacja ustalona w pozwoleniu udzielonym przez właściwe organy celne. Przed złożeniem odpowiedniego zgłoszenia celnego wartość można oszacować na podstawie pozwolenia udzielonego przez właściwe organy celne.”;

w sekcji A, w tabeli drugiej, w pierwszej kolumnie „Szczególne dane UCz” wprowadza się następujące zmiany:

a)	wiersz czwarty „Przypadek biznesowy UCz IM/EX” otrzymuje brzmienie: „Przypadek biznesowy UCz IM/EX (o którym mowa w art. 1 pkt 30)”;

b)	wiersz ósmy „Kod CN, ilość netto, wartość (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

c)	wiersz dziesiąty „Kod CN, ilość netto, wartość (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

d)	wiersz dwunasty „Przypadek biznesowy UCz EX/IM” otrzymuje brzmienie: „Przypadek biznesowy UCz EX/IM (o którym mowa w art. 1 pkt 29)”;

e)	wiersz szesnasty „Kod CN, ilość netto, wartość (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

f)	wiersz dziewiętnasty „Kod CN, ilość netto, wartość (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

w sekcji A, w tabeli trzeciej, w pierwszej kolumnie „Szczególne dane UB” wprowadza się następujące zmiany:

a)	wiersz pierwszy „Przypadek biznesowy UB EX/IM” otrzymuje brzmienie: „Przypadek biznesowy UB EX/IM (o którym mowa w art. 1 pkt 28)”;

b)	wiersz siódmy „Kod CN, ilość netto (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające) (W)”;

c)	wiersz dwunasty „Kod CN, ilość netto, wartość (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

d)	wiersz trzynasty „Przypadek biznesowy UB IM/EX” otrzymuje brzmienie: „Przypadek biznesowy UB IM/EX (o którym mowa w art. 1 pkt 27)”;

e)	wiersz siedemnasty „Kod CN, ilość netto, wartość (W)” otrzymuje brzmienie: „Kod CN, ilość netto (w tym masa netto lub – w stosownych przypadkach – jednostki uzupełniające), wartość (ze wskazaniem odpowiedniej waluty) (W)”;

5)	w sekcji B, w tabeli pierwszej, w pierwszej kolumnie „Wspólne dane” po wierszu ósmym „MRN” wprowadza się nowy wiersz: „Dzień, w którym powstał dług celny lub od którego mają zastosowanie ŚPH (W)”.

ZAŁĄCZNIK III

W załączniku 1 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 w legendzie do tabeli wiersze od F1a do G1 otrzymują brzmienie:

Załącznik B – kolumny	Deklaracje/powiadomienia/potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów	Systemy IT, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE	Przejściowe wymogi dotyczące danych zawarte w niniejszym rozporządzeniu delegowanym
F1a	Przywozowa deklaracja skrócona – Transport morski i żegluga śródlądowa – Pełny zestaw danych	ICS2 – wersja 3	Załącznik 9 – Dodatek A
F2a	Przywozowa deklaracja skrócona – Przesyłki lotnicze (drobnicowe) – Pełny zestaw danych	ICS2 – wersja 2	Załącznik 9 – Dodatek A
F3a	Przywozowa deklaracja skrócona – Przesyłki ekspresowe – Pełny zestaw danych	ICS2 – wersja 2	Załącznik 9 – Dodatek A
F5	Przywozowa deklaracja skrócona – Transport drogowy i kolejowy	ICS2 – wersja 3	Załącznik 9 – Dodatek A
G1	Powiadomienie o zmianie trasy	ICS2 – wersja 3	Załącznik 9 – Dodatek A

26.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/28

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/878

z dnia 18 czerwca 2020 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 131,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 ustanowiono wymagania dotyczące sporządzania kart charakterystyki, wykorzystywanych w Unii Europejskiej do przekazywania informacji o substancjach chemicznych i mieszaninach.

(2)

Od dnia 1 stycznia 2020 r. stosuje się rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1881 (2) zmieniające załączniki I, III i VI–XII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Rozporządzenie (UE) 2018/1881 wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące nanopostaci substancji. Ponieważ informacje dotyczące tych wymogów mają zostać włączone do kart charakterystyki, należy odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

(3)

W opracowanym w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych Globalnie Zharmonizowanym Systemie Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (ang. Globally Harmonised System of Classification and Labelling of Chemicals, GHS) określono zharmonizowane na szczeblu międzynarodowym kryteria klasyfikacji i oznakowania substancji chemicznych oraz zasady dotyczące kart charakterystyki. Unia potwierdziła swój zamiar włączenia kryteriów GHS do prawa Unii.

(4)

Instrumentami przewidzianymi w GHS do informowania o zagrożeniach stwarzanych przez substancje i mieszaniny są etykiety i karty charakterystyki. Przepisy GHS w sprawie kart charakterystyki zawarto w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006. W związku z tym wymogi dotyczące kart charakterystyki określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 należy dostosować do przepisów dotyczących kart charakterystyki określonych w wyniku szóstego i siódmego przeglądu GHS.

(5)

Załącznik VIII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3) umożliwi, między innymi, podawanie niepowtarzalnego identyfikatora postaci użytkowej jedynie w karcie charakterystyki w odniesieniu do niebezpiecznych mieszanin dostarczanych do wykorzystania w obiektach przemysłowych. W przypadku niektórych mieszanin, które nie są pakowane, konieczne będzie również wskazanie, że niepowtarzalny identyfikator postaci jest podany w karcie charakterystyki. W celu zachowania spójności załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 powinien odzwierciedlać te zmiany i należy w nim wskazać, w którym miejscu karty charakterystyki powinien znaleźć się niepowtarzalny identyfikator postaci.

(6)

W komunikacie Komisji z dnia 7 listopada 2018 r. pt. „Bardziej kompleksowe ramy Unii Europejskiej w obszarze substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego” (4) w kontekście prac nad kartami charakterystyki wskazano, że Komisja bada, w jaki sposób usprawnić komunikację w łańcuchu dostaw w odniesieniu do substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Określono szereg szczegółowych wymogów dotyczących kart charakterystyki w odniesieniu do substancji i mieszanin o właściwościach zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do tego rozporządzenia.

(7)	Dla bezpiecznego stosowania substancji i mieszanin istotne znaczenie mają specyficzne stężenia graniczne, współczynniki mnożenia i szacunki toksyczności ostrej ustalone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, a zatem – jeżeli są dostępne – powinny być one zawarte w kartach charakterystyki.

(8)

Nałożenie na podmioty gospodarcze, które już sporządziły karty charakterystyki, wymogu niezwłocznego zaktualizowania ich zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia nakładałoby na te podmioty nieproporcjonalne obciążenie. Podmioty gospodarcze powinny raczej mieć możliwość dostarczania nadal przez pewien okres kart charakterystyki, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006, zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/830 (5). Pozostaje to bez uszczerbku dla obowiązku aktualizacji kart charakterystyki zgodnie z art. 31 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 oraz dla przypadków, w których dodaje się do kart charakterystyki niepowtarzalny identyfikator postaci użytkowej zgodnie z częścią A sekcja 5 załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008.

(9)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Na zasadzie odstępstwa od art. 3 karty charakterystyki niespełniające wymogów załącznika do niniejszego rozporządzenia można dostarczać do dnia 31 grudnia 2022 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1881 z dnia 3 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do załączników I, III, VI, VII, VIII, IX, X, XI i XII w celu uwzględnienia nanopostaci substancji (Dz.U. L 308 z 4.12.2018, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(4) COM(2018)734

(5) Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/830 z dnia 28 maja 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 132 z 29.5.2015, s. 8).

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK II

WYMAGANIA DOTYCZĄCE SPORZĄDZANIA KART CHARAKTERYSTYKI

CZĘŚĆ A

0.1. Wprowadzenie

0.1.1.

W niniejszym załączniku określono wymagania, które musi spełnić dostawca sporządzający kartę charakterystyki dostarczaną w odniesieniu do substancji lub mieszaniny zgodnie z art. 31.

0.1.2.

Informacje na temat substancji podane w karcie charakterystyki muszą być zgodne z informacjami dostarczonymi w dokumentach rejestracyjnych lub w raporcie bezpieczeństwa chemicznego, gdy jest on wymagany. Jeśli sporządzono raport bezpieczeństwa chemicznego, w załączniku do karty charakterystyki umieszcza się odnośny(-e) scenariusz(-e) narażenia.

0.1.3.

Karta charakterystyki zawiera w każdej odpowiedniej sekcji informację, czy i jakie nanopostaci obejmuje, oraz łączy odpowiednie informacje dotyczące bezpieczeństwa z każdą z tych nanopostaci. Zgodnie z załącznikiem VI termin »nanopostać« w niniejszym załączniku odnosi się do nanopostaci lub zestawu podobnych nanopostaci.

0.2. Ogólne wymagania dotyczące sporządzania karty charakterystyki

0.2.1.

Karta charakterystyki umożliwia użytkownikowi zastosowanie niezbędnych środków związanych z ochroną zdrowia ludzkiego i bezpieczeństwem w miejscu pracy oraz ochroną środowiska. Osoba sporządzająca kartę charakterystyki uwzględnia fakt, że karta charakterystyki musi informować użytkownika o zagrożeniach stwarzanych przez substancję lub mieszaninę oraz zawierać informacje dotyczące bezpiecznego magazynowania substancji lub mieszaniny, postępowania z nią oraz jej usuwania.

0.2.2.

Informacje zawarte w kartach charakterystyki spełniają również wymagania określone w dyrektywie Rady 98/24/WE. W szczególności karta charakterystyki umożliwia pracodawcom stwierdzenie, czy w miejscu pracy znajdują się niebezpieczne środki chemiczne, a także ocenę wynikającego z ich zastosowania ryzyka dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników.

0.2.3.

Informacje w karcie charakterystyki są jasne i zwięzłe. Kartę charakterystyki przygotowuje kompetentna osoba, która uwzględnia szczególne potrzeby i wiedzę użytkowników karty, w stopniu w jakim są one znane. Dostawcy substancji i mieszanin zapewniają odbycie przez takie kompetentne osoby stosownych szkoleń, w tym szkoleń przypominających.

0.2.4.

Język, jakim napisana jest karta charakterystyki, jest prosty, jasny i precyzyjny; unika się żargonu, akronimów i skrótów. Nie używa się zwrotów takich jak: »może być niebezpieczne«, »nieszkodliwe dla zdrowia«, »bezpieczne w większości przypadków użytkowania« lub »nieszkodliwe« ani jakichkolwiek innych zwrotów wskazujących, że dana substancja lub mieszanina nie stanowi zagrożenia, ani jakichkolwiek innych zwrotów niespójnych z klasyfikacją substancji lub mieszaniny.

0.2.5.

Datę sporządzenia karty charakterystyki podaje się na pierwszej stronie. W przypadku przeglądu karty charakterystyki i przekazania odbiorcom nowej zaktualizowanej wersji karty, zwraca się ich uwagę w sekcji 16 na zmiany w karcie charakterystyki, o ile zmian tych nie wskazano w innym miejscu. W przypadku zaktualizowanej wersji karty charakterystyki datę sporządzenia, oznaczoną w następujący sposób: »Aktualizacja: (data)« oraz inne informacje na temat zmienionej wersji, takie jak numer wersji, numer aktualizacji lub datę zmiany wersji umieszcza się na pierwszej stronie.

0.3. Format karty charakterystyki

0.3.1.

Karta charakterystyki nie ma określonej objętości. Objętość karty charakterystyki jest współmierna do zagrożenia stwarzanego przez substancję lub mieszaninę i dostępnych informacji.

0.3.2.

Wszystkie strony karty charakterystyki, włącznie ze wszystkimi załącznikami, numeruje się i podaje na nich albo objętość karty charakterystyki (np. »strona 1 z 3«) albo informację, czy po danej stronie następuje kolejna strona (np. »ciąg dalszy na następnej stronie« lub »koniec karty charakterystyki«).

0.4. Treść karty charakterystyki

Informacje wymagane na podstawie niniejszego załącznika, o ile są one dostępne i mają zastosowanie, zamieszcza się w karcie charakterystyki w odpowiednich podsekcjach określonych w części B. Karta charakterystyki nie zawiera pustych podsekcji.

0.5. Inne wymagania dotyczące informacji

Ze względu na szeroki zakres właściwości substancji i mieszanin konieczne może być w niektórych przypadkach umieszczenie we właściwych podsekcjach dodatkowych, mających znaczenie i dostępnych informacji.

W celu uwzględnienia potrzeb marynarzy i innych pracowników sektora transportu wykonujących transport towarów niebezpiecznych luzem na masowcach lub zbiornikowcach w żegludze morskiej lub śródlądowej, objęty przepisami Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) lub przepisami krajowymi, wymagane jest podanie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa i ochrony środowiska. W podsekcji 14.7 zaleca się włączenie podstawowych informacji dotyczących klasyfikacji, w przypadkach gdy takie ładunki transportowane są luzem zgodnie z odpowiednimi instrumentami IMO. Ponadto statki przewożące luzem olej lub paliwo olejowe, w rozumieniu definicji w załączniku I do konwencji MARPOL (1), lub statki bunkrujące paliwo olejowe muszą zostać przed załadunkiem zaopatrzone w »kartę charakterystyki materiału« zgodnie z rezolucją Komitetu ds. Bezpieczeństwa Morskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej »Recommendations for Material Safety Data Sheets (MSDS) for MARPOL Annex I Oil Cargo and Oil Fuel« (Zalecenia dotyczące kart charakterystyki materiału (MSDS) w odniesieniu do załącznika I do konwencji MARPOL zatytułowanego »Ładunek w postaci oleju i paliwo olejowe«) (MSC. 286(86)). W związku z tym, w celu ujednolicenia kart charakterystyki stosowanych w sektorze morskim i poza nim, informacje wymagane na podstawie dodatkowych postanowień rezolucji MSC. 286(86) mogą zostać, w stosownych przypadkach, włączone do kart charakterystyki sporządzanych na potrzeby transportu morskiego ładunków wymienionych w załączniku I do konwencji MARPOL i żeglugowych olejów napędowych.

0.6. Jednostki miar

Stosuje się jednostki miar określone w dyrektywie Rady 80/181/EWG (2).

0.7. Szczególne przypadki

Karty charakterystyki wymagane są również w szczególnych przypadkach wymienionych w punkcie 1.3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, w odniesieniu do których przewidziane są odstępstwa dotyczące oznakowania.

1. SEKCJA 1: Identyfikacja substancji/mieszaniny i identyfikacja przedsiębiorstwa

W niniejszej sekcji karty charakterystyki określa się sposób identyfikacji substancji lub mieszaniny oraz sposób podawania w karcie charakterystyki istotnych zidentyfikowanych zastosowań substancji lub mieszaniny, nazwy dostawcy substancji lub mieszaniny oraz danych kontaktowych dostawcy substancji lub mieszaniny, łącznie z danymi kontaktowymi w razie nagłych wypadków.

1.1. Identyfikator produktu

Identyfikator produktu zamieszcza się zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w przypadku substancji oraz zgodnie z art. 18 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 w przypadku mieszaniny. Identyfikator ten jest zgodny z oznakowaniem; sporządza się go w języku(-ach) urzędowym(-ych) państwa (państw) członkowskiego(-ich), w którym(-ych) substancja lub mieszanina wprowadzana jest do obrotu, chyba że dane państwo(-a) członkowskie postanowi(-ą) inaczej.

W przypadku substancji podlegających obowiązkowi rejestracji identyfikator produktu musi być zgodny z identyfikatorem produktu przedstawionym podczas rejestracji; należy także podać numer rejestracji nadany na mocy art. 20 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Dodatkowe identyfikatory mogą być dostarczane nawet wtedy, gdy nie zostały one wykorzystane do celów rejestracji.

Bez uszczerbku dla obowiązków nałożonych na dalszych użytkowników zgodnie z art. 39 niniejszego rozporządzenia, dostawca, który jest dystrybutorem lub dalszym użytkownikiem, może pominąć część numeru rejestracji, odnoszącą się do indywidualnego rejestrującego w ramach wspólnego przedłożenia, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)	dostawca ten przyjmuje na siebie odpowiedzialność za przekazanie na żądanie, do celów egzekwowania przepisów, pełnego numeru rejestracji lub – jeżeli pełny numer rejestracji nie jest dla niego dostępny – za przekazanie tego żądania swojemu dostawcy zgodnie z lit. b); oraz

dostawca ten przekazuje pełny numer rejestracji organowi państwa członkowskiego odpowiedzialnemu za egzekwowanie przepisów (»organ odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów«) w ciągu 7 dni od jego żądania otrzymanego bezpośrednio od tego organu odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów lub przekazanego przez jego odbiorcę lub – jeżeli pełny numer rejestracji nie jest dla niego dostępny – dostawca ten przekazuje w ciągu 7 dni to żądanie swojemu dostawcy informując jednocześnie o tym organ odpowiedzialnym za egzekwowanie przepisów.

Możliwe jest dostarczenie jednej karty charakterystyki dla więcej niż jednej substancji lub mieszaniny, w przypadku gdy informacje zawarte w tej karcie charakterystyki spełniają wymagania określone w niniejszym załączniku w odniesieniu do każdej z tych substancji lub mieszanin.

W przypadku gdy różne postacie substancji są objęte jedną kartą charakterystyki, należy dołączyć odpowiednie informacje, wyraźnie wskazując, które informacje dotyczą której postaci. Alternatywnie można przygotować oddzielną kartę charakterystyki dla każdej postaci lub grupy postaci.

Jeżeli karta charakterystyki dotyczy jednej lub większej liczby nanopostaci lub substancji, które zawierają nanopostacie, należy to zaznaczyć za pomocą wyrazu »nanopostać«.

Inne sposoby identyfikacji

Można podać inne nazwy lub synonimy służące do etykietowania danej substancji lub mieszaniny, lub te, pod jakimi jest ona powszechnie znana.

Jeżeli mieszanina posiada niepowtarzalny identyfikator postaci czynnej (UFI) zgodnie z częścią A sekcja 5 załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 i jest on wskazany w karcie charakterystyki, wówczas UFI podaje się w tej podsekcji.

1.2. Istotne zidentyfikowane zastosowania substancji lub mieszaniny oraz zastosowania odradzane

Należy podać przynajmniej krótki opis zidentyfikowanych zastosowań (na przykład czyszczenie podłóg lub zastosowanie przemysłowe w produkcji polimerów lub profesjonalne zastosowanie w środkach czyszczących) istotnych dla odbiorcy (-ów) substancji lub mieszaniny.

W stosownych przypadkach podaje się, wraz z uzasadnieniem, zastosowania, które dostawca odradza. Wykaz ten nie musi być kompletny.

W przypadku gdy wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego, informacje zawarte w tej podsekcji karty charakterystyki muszą być spójne z informacjami dotyczącymi zidentyfikowanych zastosowań zawartymi w raporcie bezpieczeństwa chemicznego oraz scenariuszami narażenia pochodzącymi z raportu bezpieczeństwa chemicznego i umieszczonymi w załączniku do karty charakterystyki.

1.3. Dane dotyczące dostawcy karty charakterystyki

Podaje się nazwę dostawcy karty charakterystyki, niezależnie od tego, czy jest to producent, importer, wyłączny przedstawiciel, dalszy użytkownik czy dystrybutor. Zamieszcza się pełny adres i numer telefonu dostawcy, a także adres e-mail kompetentnej osoby odpowiedzialnej za kartę charakterystyki.

W przypadku gdy dostawca nie ma siedziby w państwie członkowskim, w którym substancja lub mieszanina jest wprowadzana do obrotu, a dostawca wyznaczył osobę odpowiedzialną za kartę w tym państwie członkowskim, dodatkowo podaje się pełny adres i numer telefonu tej osoby.

W przypadku powołania wyłącznego przedstawiciela można również zamieścić dane dotyczące producenta substancji lub wytwórcy mieszaniny spoza Unii.

W przypadku rejestrujących informacje dotyczące dostawcy karty charakterystyki oraz, jeżeli zostały podane, informacje dotyczące dostawcy substancji lub mieszaniny, muszą być zgodne z informacjami dotyczącymi tożsamości producenta, importera lub tylko przedstawiciela podanymi w rejestracji.

1.4. Numer telefonu alarmowego

Podaje się dane kontaktowe służb powiadamianych w nagłych przypadkach. Jeżeli w państwie członkowskim, w którym wprowadzono do obrotu substancję lub mieszaninę, istnieje oficjalny organ doradczy (może to być organ odpowiedzialny za przyjmowanie informacji odnoszących się do zdrowia, o którym mowa w art. 45 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008), wystarczy podać numer telefonu tego organu. Jeżeli występują jakiekolwiek przyczyny ograniczające dostęp do tych służb, takie jak godziny pracy, lub jeżeli występują ograniczenia dotyczące szczególnego rodzaju przekazywanych informacji, wyraźnie się to określa.

2. SEKCJA 2: Identyfikacja zagrożeń

W niniejszej sekcji karty charakterystyki opisuje się zagrożenia stwarzane przez substancję lub mieszaninę oraz podaje odpowiednie informacje ostrzegające związane z tymi zagrożeniami.

2.1. Klasyfikacja substancji lub mieszaniny

Podaje się klasyfikację substancji lub mieszaniny, która wynika z zastosowania zasad klasyfikacji zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008. W przypadku gdy dostawca dokonał zgłoszenia informacji dotyczących substancji do wykazu dotyczącego klasyfikacji i oznakowania zgodnie z art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 lub podał te informacje w ramach rejestracji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem klasyfikacja podana w karcie charakterystyki musi być taka sama jak klasyfikacja podana w tym zgłoszeniu lub w rejestracji.

Jeżeli mieszanina nie spełnia kryteriów klasyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, wyraźnie się to stwierdza.

Informacje na temat substancji zawartych w mieszaninach znajdują się w podsekcji 3.2.

Jeżeli klasyfikacja, w tym zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia, nie jest przedstawiona w całości, dokonuje się odniesienia do sekcji 16, gdzie podaje się pełny tekst każdej klasyfikacji, w tym każdego zwrotu wskazującego rodzaj zagrożenia.

Najważniejsze szkodliwe skutki działania na zdrowie człowieka i środowisko oraz związane z właściwościami fizycznymi wymienia się – zgodnie z sekcjami 9-12 karty charakterystyki – w sposób, który pozwoli osobom niebędącym specjalistami określić zagrożenia związane z substancją lub mieszaniną.

2.2. Elementy oznakowania

Podaje się, na podstawie klasyfikacji, przynajmniej następujące elementy występujące na oznakowaniu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008: piktogram(-y) określający(-e) rodzaj zagrożenia, hasło(-a) ostrzegawcze, zwrot(-y) wskazujący(-e) rodzaj zagrożenia i zwrot(-y) wskazujący(-e) środki ostrożności. Barwny piktogram określony w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 można zastąpić czarno-białym odwzorowaniem całego piktogramu wskazującego rodzaj zagrożenia lub odwzorowaniem tylko symbolu graficznego.

Podaje się stosowne elementy oznakowania zgodnie z art. 25 ust. 1–6 i art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008.

2.3. Inne zagrożenia

Podaje się informacje na temat tego, czy dana substancja spełnia kryteria dla substancji trwałych, wykazujących zdolność do bioakumulacji i toksycznych lub bardzo trwałych i wykazujących bardzo dużą zdolność do bioakumulacji zgodnie z załącznikiem XIII, czy substancja została wpisana do wykazu ustanowionego zgodnie z art. 59 ust. 1 jako posiadająca właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego oraz czy substancja jest substancją o właściwościach zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/2100 (3) lub rozporządzeniu Komisji (UE) 2018/605 (4). W przypadku mieszaniny podaje się informacje dotyczące każdej substancji obecnej w mieszaninie w stężeniu równym lub większym niż 0,1 % wag.

Podaje się informacje dotyczące innych zagrożeń, które nie powodują zaklasyfikowania, lecz mogą przyczynić się do ogólnych zagrożeń powodowanych przez substancję lub mieszaninę, takich jak zanieczyszczanie powietrza podczas utwardzania lub obróbki, pylenie, właściwości wybuchowe, które nie spełniają kryteriów klasyfikacji określonych w części 2 sekcja 2.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zagrożenie wybuchem pyłu, krzyżowe działanie uczulające, duszące działanie gazów, zmrażanie, silny zapach lub smak lub wpływ na środowisko, taki jak zagrożenie dla organizmów glebowych, lub zdolność do tworzenia ozonu na drodze reakcji fotochemicznych. W przypadku zagrożenia wybuchem pyłu odpowiedni jest zwrot »w przypadku rozproszenia może tworzyć wybuchową mieszaninę pyłowo-powietrzną«.

3. SEKCJA 3: Skład/informacja o składnikach

W niniejszej sekcji karty charakterystyki przedstawia się tożsamość chemiczną składnika(-ów) substancji lub mieszaniny, łącznie z informacjami dotyczącymi zanieczyszczeń i dodatków stabilizujących, w sposób określony poniżej. Podaje się odpowiednie i dostępne informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do chemii powierzchni.

3.1. Substancje

Tożsamość chemiczną głównego składnika substancji ustala się przynajmniej za pomocą identyfikatora produktu lub jednego z innych sposobów identyfikacji przedstawionych w podsekcji 1.1.

Tożsamość chemiczną wszelkich zanieczyszczeń, dodatków stabilizujących lub poszczególnych składników, innych niż główny składnik, które same są sklasyfikowane i które mają wpływ na klasyfikację substancji, podaje się w następujący sposób:

a)	poprzez identyfikator produktu zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

b)	jeżeli identyfikator produktu nie jest dostępny – poprzez jedną z innych nazw (nazwę zwyczajową, handlową, skrót) lub numery identyfikacyjne.

Należy wskazać specyficzne stężenie graniczne, współczynnik M i szacunkową toksyczność ostrą dla substancji wymienionych w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 lub ustalone zgodnie z załącznikiem I do tego rozporządzenia, jeżeli takie wartości są dostępne.

Jeżeli substancja jest zarejestrowana i obejmuje nanopostać, podaje się charakterystykę cząsteczek, która określa nanopostać, jak opisano w załączniku VI.

Jeżeli substancja nie jest zarejestrowana, ale karta charakterystyki obejmuje nanopostacie, których charakterystyka cząsteczek wpływa na bezpieczeństwo substancji, należy wskazać tę charakterystykę.

Dodatkowo dostawca substancji może sporządzić wykaz wszystkich składników, łącznie ze składnikami niezaklasyfikowanymi.

Podsekcja ta może zawierać również informacje dotyczące substancji wieloskładnikowych.

3.2. Mieszaniny

Podaje się identyfikator produktu, stężenie lub przedziały stężeń oraz klasyfikację przynajmniej tych wszystkich substancji, o których mowa w pkt 3.2.1 lub 3.2.2. Dostawca mieszanin może podać dodatkowo spis wszystkich substancji w mieszaninie, łącznie z substancjami niespełniającymi kryteriów klasyfikacji. Informacje te umożliwiają odbiorcy łatwą identyfikację zagrożeń stwarzanych przez substancje w mieszaninie. Zagrożenia stwarzane przez samą mieszaninę podaje się w sekcji 2.

Stężenie substancji w mieszaninie opisuje się w jeden z następujących sposobów:

a)	wskazując dokładne wartości stężeń w postaci ułamków masowych lub objętościowych wyrażonych w procentach w porządku malejącym, jeżeli jest to technicznie możliwe;

b)	wskazując przedziały wartości w postaci ułamków masowych lub objętościowych wyrażonych w procentach, jeżeli jest to technicznie możliwe.

W przypadku gdy stosowane są przedziały wartości stężeń wyrażone w procentach, jeżeli dane dotyczące skutków dla zdrowia mieszaniny jako całości nie są dostępne, zagrożenia dla zdrowia i środowiska opisuje się uwzględniając skutki najwyższego stężenia każdego ze składników.

Jeżeli dostępne są informacje na temat mieszaniny jako całości, klasyfikację ustaloną na podstawie tych informacji podaje się w sekcji 2.

Alternatywną nazwę rodzajową można stosować w przypadku gdy zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 zezwolono na jej stosowanie.

3.2.1.

W przypadku mieszaniny spełniającej kryteria klasyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 wymienia się następujące substancje (zob. również tabela 1.1) wraz z ich stężeniami lub przedziałem stężeń w mieszaninie:

substancje stanowiące zagrożenie dla zdrowia lub środowiska w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, jeżeli substancje te występują w mieszaninie w stężeniach równych najniższej z następujących wartości lub wyższych od niej:

(i)	podstawowe wartości graniczne określone w tabeli 1.1 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

(ii)

ogólne stężenia graniczne określone w częściach 3–5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, z uwzględnieniem stężeń określonych w uwagach do niektórych tabel w części 3 w związku z obowiązkiem udostępnienia karty charakterystyki danej mieszaniny na żądanie, a w przypadku zagrożenia spowodowanego aspiracją (sekcja 3.10 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008) wynoszące ≥ 1 %;

(iii)

specyficzne stężenia graniczne podane w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

(iv)	podstawowa wartość graniczna podana w tabeli 1.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 skorygowana w wyniku obliczeń, o których mowa w sekcji 4.1 załącznika I do tego rozporządzenia, jeżeli współczynnik M został podany w części 3 załącznika VI do tego rozporządzenia;

(v)	specyficzne stężenia graniczne podane w wykazie klasyfikacji i oznakowania ustanowionym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008;

(vi)	0,1 specyficznego stężenia granicznego substancji zaklasyfikowanej jako działająca uczulająco na skórę lub działająca uczulająco na drogi oddechowe o specyficznym stężeniu granicznym;

(vii)

stężenia graniczne podane w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

(viii)

podstawowa wartość graniczna podana w tabeli 1.1 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 skorygowana w wyniku obliczeń, o których mowa w sekcji 4.1 załącznika I do tego rozporządzenia, jeżeli współczynnik M został podany w wykazie klasyfikacji i oznakowania ustanowionym zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem.

b)	substancje, w odniesieniu do których określono unijne najwyższe dopuszczalne stężenia w środowisku pracy, które nie zostały zawarte w lit. a);

pod warunkiem że stężenie każdej substancji jest równe lub większe niż 0,1 %, substancje spełniające którekolwiek z poniższych kryteriów:

—	substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne lub bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku XIII,

—	substancje umieszczone w wykazie ustanowionym zgodnie z art. 59 ust. 1 z powodów innych niż zagrożenia, o których mowa w lit. a) niniejszej podsekcji, takie jak właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego,

—	substancje zidentyfikowane jako posiadające właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/2100 lub rozporządzeniu (UE) 2018/605.

Tabela 1.1

Wykaz klas zagrożeń, kategorii zagrożeń i stężeń granicznych, ze względu na które substancję wymienia się jako substancję w mieszaninie w podsekcji 3.2.1

Klasa i kategoria zagrożenia	Stężenie graniczne (%)
Toksyczność ostra, kategoria 1, 2 i 3	≥ 0,1
Toksyczność ostra, kategoria 4	≥ 1
Działanie żrące/drażniące na skórę, kategoria 1, kategorie 1A, 1B, 1C i kategoria 2	≥ 1
Poważne uszkodzenie oczu/działanie drażniące na oczy, kategoria 1 i 2	≥ 1
Działające uczulająco na drogi oddechowe, kategoria 1 lub kategoria 1B	≥ 0,1
Działające uczulająco na drogi oddechowe, kategoria 1A	≥ 0,01
Działające uczulająco na skórę, kategoria 1 lub kategoria 1B	≥ 0,1
Działające uczulająco na skórę, kategoria 1A	≥ 0,01
Działanie mutagenne na komórki rozrodcze, kategoria 1A i 1B	≥ 0,1
Działanie mutagenne na komórki rozrodcze, kategoria 2	≥ 1
Działanie rakotwórcze, kategoria 1A, 1B i 2	≥ 0,1
Działanie szkodliwe na rozrodczość, kategoria 1A, 1B i 2 oraz oddziaływanie na laktację lub poprzez laktację	≥ 0,1
Działanie toksyczne na narządy docelowe (STOT), narażenie jednorazowe, kategoria 1, 2 i 3	≥ 1
Działanie toksyczne na narządy docelowe (STOT), narażenie wielokrotne, kategoria 1 i 2	≥ 1
Toksyczność przy aspiracji	≥ 1
Niebezpieczne dla środowiska wodnego – zagrożenie ostre, kategoria 1	≥ 0,1
Niebezpieczne dla środowiska wodnego – zagrożenie przewlekłe, kategoria 1	≥ 0,1
Niebezpieczne dla środowiska wodnego – zagrożenie przewlekłe, kategoria 2, 3 i 4	≥ 1
Stwarzające zagrożenie dla warstwy ozonowej	≥ 0,1

3.2.2.

W przypadku mieszaniny niespełniającej kryteriów klasyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 wymienia się substancje występujące w mieszaninie w stężeniu równym najniższej z następujących wartości lub wyższym od niej, wraz z ich stężeniami lub przedziałem stężeń:

1 % wag. w mieszaninach niewystępujących w postaci gazu oraz 0,2 % obj. w mieszaninach występujących w postaci gazu w przypadku:

(i)	substancji stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub środowiska w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; lub

(ii)	substancji, w odniesieniu do których określono unijne najwyższe dopuszczalne stężenia w środowisku pracy;

0,1 % wagi w przypadku substancji spełniających którekolwiek z poniższych kryteriów:

—	substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku XIII,

—	substancje bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku XIII,

—	substancje umieszczone w wykazie ustanowionym zgodnie z art. 59 ust. 1 z powodów innych niż zagrożenia, o których mowa w lit. a) niniejszej podsekcji, takie jak właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego,

—	zidentyfikowane jako posiadające właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/2100 lub rozporządzeniu (UE) 2018/605;

c)	0,1 % substancji zaklasyfikowanej jako działająca uczulająco na skórę kategorii 1 lub 1B, działająca uczulająco na drogi oddechowe kategorii 1 lub 1B, lub rakotwórcza kategorii 2;

d)	0,01 % substancji zaklasyfikowanej jako działająca uczulająco na skórę kategorii 1A lub działająca uczulająco na drogi oddechowe kategorii 1A;

e)	0,1 specyficznego stężenia granicznego substancji zaklasyfikowanej jako działająca uczulająco na skórę lub działająca uczulająco na drogi oddechowe o specyficznym stężeniu granicznym;

f)	0,1 % substancji zaklasyfikowanej jako działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1A, 1B lub 2 lub mająca wpływ na laktację, lub oddziaływanie szkodliwe na dzieci karmione piersią.

3.2.3.

W przypadku substancji wymienionych w podsekcji 3.2:

—

podaje się klasyfikację substancji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, łącznie z klasą(-ami) zagrożeń i kodem(-ami) kategorii znajdującymi się w tabeli 1.1 załącznika VI do wspomnianego rozporządzenia, a także zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia oraz uzupełniającymi zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia. Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia i uzupełniające zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia nie muszą być wyszczególnione w całości w niniejszej podsekcji; wystarczy podać ich kody. Jeśli nie są one podane w pełnym brzmieniu, podaje się odniesienie do sekcji 16, w której zamieszcza się pełne brzmienie wszystkich istotnych zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia. Jeżeli substancja nie spełnia kryteriów klasyfikacji, podaje się powód wymienienia tej substancji w podsekcji 3.2, używając sformułowań takich jak »niezaklasyfikowana substancja vPvB« lub »substancja z określoną na poziomie Unii wartością najwyższego dopuszczalnego stężenia w środowisku pracy«,

—	należy wskazać specyficzne stężenie graniczne, współczynnik M i szacunkową toksyczność ostrą dla substancji wymienionej w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 lub ustalone zgodnie z załącznikiem I do tego rozporządzenia, jeżeli takie wartości są dostępne,

—

jeżeli substancja stosowana w mieszaninie występuje jako nanopostać i jako taka jest zarejestrowana lub jest przedmiotem raportu bezpieczeństwa chemicznego dalszego użytkownika, podaje się charakterystykę cząsteczek, która określa nanopostać, jak opisano w załączniku VI. Jeżeli substancja stosowana w mieszaninie występuje jako nanopostać, ale nie jest zarejestrowana ani nie jest przedmiotem raportu bezpieczeństwa chemicznego dalszego użytkownika, podaje się charakterystykę cząsteczek, która ma wpływ na bezpieczeństwo mieszaniny.

3.2.4.

W przypadku substancji wymienionych w podsekcji 3.2 podaje się nazwę i numer rejestracji nadany na mocy art. 20 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, jeżeli jest dostępny.

Bez uszczerbku dla obowiązków nałożonych na dalszych użytkowników zgodnie z art. 39 niniejszego rozporządzenia, dostawca mieszaniny może pominąć część numeru rejestracji odnoszącą się do indywidualnego rejestrującego w ramach wspólnego przedłożenia, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)	dostawca ten przyjmuje na siebie odpowiedzialność za przekazanie na żądanie, do celów egzekwowania przepisów, pełnego numeru rejestracji lub – jeżeli pełny numer rejestracji nie jest dla niego dostępny – za przekazanie tego żądania swojemu dostawcy zgodnie z lit. b); oraz

dostawca ten przekazuje pełny numer rejestracji organowi państwa członkowskiego odpowiedzialnemu za egzekwowanie przepisów (zwanego dalej organem odpowiedzialnym za egzekwowanie przepisów) w ciągu 7 dni od jego żądania otrzymanego bezpośrednio od tego organu odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów lub przekazanego przez jego odbiorcę lub – jeżeli pełny numer rejestracji nie jest dla niego dostępny – dostawca ten przekazuje w ciągu 7 dni to żądanie swojemu dostawcy informując jednocześnie o tym organ odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów.

Podaje się numer WE zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, jeżeli jest dostępny. Można również podać numer CAS i nazwę zgodną z nomenklaturą IUPAC, o ile są dostępne.

W przypadku substancji wskazanych w niniejszej podsekcji przy zastosowaniu alternatywnej nazwy chemicznej zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, numer rejestracji, numer WE oraz pozostałe precyzyjne identyfikatory chemiczne nie są konieczne.

4. SEKCJA 4: Środki pierwszej pomocy

W tej sekcji karty charakterystyki opisuje się pierwszą pomoc w sposób zrozumiały, tak by mogły jej udzielać osoby nieprzeszkolone, bez użycia specjalistycznego sprzętu i dostępu do szerokiego zestawu leków. Jeżeli potrzebna jest pomoc lekarska, wskazuje się to, podając jak szybko taka pomoc jest potrzebna.

4.1. Opis środków pierwszej pomocy

4.1.1.

Wytyczne dotyczące pierwszej pomocy podaje się według istotnych dróg narażenia. W podpunktach określa się procedurę dla każdej z dróg narażenia, tj. przez drogi oddechowe, przez kontakt ze skórą, z oczami oraz przez przewód pokarmowy.

4.1.2.

Podaje się informacje, czy:

a)	konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska i czy istnieje możliwość wystąpienia opóźnionych skutków narażenia;

b)	zalecane jest przeniesienie narażonej osoby z miejsca narażenia na świeże powietrze;

c)	zalecane jest zdjęcie osobie poszkodowanej odzieży i butów oraz ich usunięcie oraz

d)	zalecane jest indywidualne wyposażenie ochronne dla osób udzielających pierwszej pomocy.

4.2. Najważniejsze ostre i opóźnione objawy oraz skutki narażenia

Zamieszcza się krótkie podsumowanie informacji dotyczących najważniejszych ostrych i opóźnionych objawów oraz skutków narażenia.

4.3. Wskazania dotyczące wszelkiej natychmiastowej pomocy lekarskiej i szczególnego postępowania z poszkodowanym

W odpowiednich przypadkach podaje się informacje dotyczące analiz klinicznych i monitorowania medycznego w kierunku opóźnionych skutków, szczegółowe informacje dotyczące odtrutek (jeżeli są znane) oraz przeciwwskazań.

W przypadku niektórych substancji lub mieszanin ważne może być podkreślenie, aby w miejscu pracy dostępne były specjalne środki umożliwiające specjalistyczną i natychmiastową pomoc.

5. SEKCJA 5: Postępowanie w przypadku pożaru

W tej sekcji karty charakterystyki opisuje się wymagania dotyczące postępowania w przypadku pożaru spowodowanego przez substancję lub mieszaninę albo pożaru, który wybuchł w ich pobliżu.

5.1. Środki gaśnicze

Odpowiednie środki gaśnicze:

Podaje się informacje dotyczące stosownych środków gaśniczych.

Niewłaściwe środki gaśnicze:

Wskazuje się, czy zastosowanie pewnych środków gaśniczych jest niewłaściwe w określonych sytuacjach związanych z substancją lub mieszaniną (np. unikać środków pod wysokim ciśnieniem, które mogą spowodować powstanie potencjalnie wybuchowych mieszanin pyłowo-powietrznych).

5.2. Szczególne zagrożenia związane z substancją lub mieszaniną

Podaje się informacje dotyczące zagrożeń związanych z substancją lub mieszaniną – takich jak powstawanie niebezpiecznych produktów podczas spalania substancji lub mieszaniny – np. poprzez dodanie tekstu »podczas spalania mogą tworzyć się toksyczne spaliny zawierające tlenek węgla« lub »podczas spalania tworzą się tlenki siarki i azotu«.

5.3. Informacje dla straży pożarnej

Podaje się zalecenia dotyczące wszelkich działań ochronnych, które należy podjąć podczas gaszenia pożaru, takie jak »chłodzić pojemniki mgłą wodną« oraz dotyczące specjalnego wyposażenia ochronnego dla strażaków, takiego jak obuwie, kombinezony, rękawice, wyposażenie chroniące oczy i twarz oraz aparaty oddechowe.

6. SEKCJA 6: Postępowanie w przypadku niezamierzonego uwolnienia do środowiska

W tej sekcji karty charakterystyki zawiera się zalecenia dotyczące właściwego postępowania w przypadku wylania się, wycieku lub uwolnienia substancji, które umożliwią zapobieganie szkodliwym skutkom dla osób, mienia i środowiska lub zmniejszenie tych skutków. Uwzględnia się inny sposób postępowania w przypadku wylania się dużych ilości, a inny w przypadku wylania się małych ilości, jeżeli ilość może mieć znaczący wpływ na zagrożenie. Jeżeli procedury zapobiegające rozprzestrzenianiu się wycieków i odzysku wskazują, że wymagane jest różne postępowanie, ujmuje się to w karcie charakterystyki.

6.1. Indywidualne środki ostrożności, wyposażenie ochronne i procedury w sytuacjach awaryjnych

6.1.1. Dla osób nienależących do personelu udzielającego pomocy

Podaje się zalecenia związane z przypadkowym przeciekiem i uwolnieniem się substancji lub mieszaniny, takie jak:

a)	noszenie odpowiedniego wyposażenia ochronnego (w tym indywidualnego wyposażenia ochronnego, o którym mowa w sekcji 8 karty charakterystyki), aby zapobiec skażeniu skóry, oczu lub odzieży;

b)	sposoby usuwania źródeł zapłonu, zapewnienie wystarczającej wentylacji, ograniczenie zapylenia; oraz

c)	procedury w sytuacjach awaryjnych, takie jak konieczność ewakuacji z zagrożonego terenu lub konsultacji z ekspertem.

6.1.2. Dla osób udzielających pomocy

Podaje się zalecenia dotyczące odpowiedniego materiału, z jakiego ma być wykonana osobista odzież ochronna,(takie jak: »odpowiedni: butylen«, »nieodpowiedni: PVC«).

6.2. Środki ostrożności w zakresie ochrony środowiska

Podaje się zalecenia dotyczące wszelkich środków ostrożności w zakresie ochrony środowiska, które należy zastosować w razie przypadkowego wycieku i uwolnienia się substancji lub mieszaniny, takie jak zapobieganie przedostaniu się do kanalizacji, wód powierzchniowych i gruntowych.

6.3. Metody i materiały zapobiegające rozprzestrzenianiu się skażenia i służące do usuwania skażenia

6.3.1.

Podaje się odpowiednie zalecenia dotyczące zapobiegania rozprzestrzenianiu się wycieku. Właściwe metody zapobiegające rozprzestrzenianiu się skażenia mogą obejmować:

a)	obwałowywanie, zabezpieczanie kanalizacji;

b)	sposoby służące ograniczaniu wycieku.

6.3.2.

Podaje się odpowiednie zalecenia dotyczące likwidacji wycieku. Do właściwych sposobów likwidacji należą m.in.:

a)	neutralizacja;

b)	odkażanie;

c)	użycie adsorbentów;

d)	czyszczenie;

e)	metody próżniowe;

f)	zastosowanie sprzętu koniecznego do zapobiegania rozprzestrzenianiu się skażenia i do czyszczenia (łącznie z użyciem, w odpowiednich przypadkach, narzędzi nieiskrzących i sprzętu nieiskrzącego).

6.3.3.

Podaje się wszelkie inne informacje związane z wyciekiem lub uwolnieniem, w tym informacje na temat niewłaściwych metod zapobiegania rozprzestrzenianiu się skażenia lub na temat czyszczenia, takie jak wskazówki typu »nigdy nie stosować…«.

6.4. Odniesienia do innych sekcji

W stosownych przypadkach zamieszcza się odniesienia do sekcji 8 i 13.

7. SEKCJA 7: Postępowanie z substancjami i mieszaninami oraz ich magazynowanie

Ta sekcja karty charakterystyki zawiera informacje na temat sposobów bezpiecznego postępowania z substancjami i mieszaninami. Kładzie się nacisk na środki ostrożności, właściwe dla zastosowań zidentyfikowanych, o których mowa w podsekcji 1.2, a także szczególnych właściwości substancji lub mieszaniny.

Informacje w tej sekcji karty charakterystyki dotyczą ochrony zdrowia ludzkiego, bezpieczeństwa i środowiska. Mają one pomóc pracodawcy w opracowywaniu stosownych procedur roboczych i środków organizacyjnych zgodnych z art. 5 dyrektywy 98/24/WE oraz art. 5 dyrektywy 2004/37/WE.

W przypadku gdy wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego, informacje zawarte w tej sekcji karty charakterystyki muszą być spójne z informacjami dotyczącymi zidentyfikowanych zastosowań zawartymi w raporcie bezpieczeństwa chemicznego oraz scenariuszami narażenia z raportu bezpieczeństwa chemicznego przedstawiającymi kontrolę ryzyka i umieszczonymi w załączniku do karty charakterystyki.

Oprócz informacji przedstawionych w tej sekcji, istotne informacje można znaleźć w sekcji 8.

7.1. Środki ostrożności dotyczące bezpiecznego postępowania

7.1.1.

Podaje się zalecenia, aby:

a)	umożliwić bezpieczne postępowanie z substancją lub mieszaniną, takie jak zapobieganie rozprzestrzenianiu się i powstawaniu pożaru, a także tworzeniu aerozolu i pyłu;

b)	zapobiec stosowaniu wzajemnie niezgodnych substancji lub mieszanin;

c)	zwrócić uwagę na działania i warunki, które zmieniając właściwości substancji lub mieszaniny stwarzają nowe zagrożenia, a także na odpowiednie środki zaradcze; oraz

d)	ograniczyć uwalnianie się substancji lub mieszaniny do środowiska, np. poprzez zapobieganie wyciekom lub przedostaniu się do kanalizacji.

7.1.2.

Podaje się zalecenia dotyczące ogólnej higieny pracy, takie jak:

a)	nie spożywać pokarmów i napojów, nie palić w miejscu pracy;

b)	po użyciu umyć ręce; oraz

c)	zdjąć zanieczyszczoną odzież i wyposażenie ochronne przez wejściem do miejsc przeznaczonych do spożywania posiłków.

7.2. Warunki bezpiecznego magazynowania, w tym informacje dotyczące wszelkich wzajemnych niezgodności

Podawane zalecenia muszą być spójne z fizycznymi i chemicznymi właściwościami opisanymi w sekcji 9 karty charakterystyki. W uzasadnionych przypadkach podaje się szczególne wymagania dotyczące magazynowania, w tym następujące informacje:

jak zarządzać ryzykiem w zakresie:

(i)	atmosfery wybuchowej;

(ii)	warunków sprzyjających korozji;

(iii)

zagrożeń związanych z palnością;

(iv)	wzajemnie niezgodnych substancji lub mieszanin;

(v)	warunków sprzyjających parowaniu; oraz

(vi)	potencjalnych źródeł zapłonu (łącznie ze sprzętem elektrycznym);

jak kontrolować wpływ:

(i)	warunków pogodowych;

(ii)	ciśnienia otoczenia;

(iii)

temperatury;

(iv)	światła słonecznego;

(v)	wilgotności; oraz

(vi)

wibracji;

jak zachować trwałość substancji lub mieszaniny poprzez zastosowanie:

(i)	stabilizatorów oraz

(ii)	przeciwutleniaczy;

inne zalecenia dotyczące:

(i)	wymagań dotyczących wentylacji;

(ii)	odpowiedniego zaprojektowania pomieszczeń lub zbiorników do magazynowania (w tym ścian retencyjnych oraz wentylacji);

(iii)

w uzasadnionych przypadkach, dopuszczalnych ilości magazynowanych w danych warunkach; oraz

(iv)	zgodności z opakowaniem.

7.3. Szczególne zastosowanie(-a) końcowe

Zalecenia dotyczące substancji i mieszanin przeznaczonych do szczególnego(-ych) zastosowania(-ń) końcowego(-ych) muszą odnosić się do zastosowania(-ń) zidentyfikowanego(-ych), o którym(-ych) mowa w podsekcji 1.2; zalecenia te muszą być szczegółowe i praktyczne. Jeżeli załączony jest scenariusz narażenia, można umieścić odniesienie do niego lub należy podać informacje wymagane zgodnie z podsekcją 7.1 i 7.2. Jeżeli uczestnik łańcucha dostaw dokonał oceny bezpieczeństwa chemicznego danej mieszaniny, wystarczy, aby informacje w karcie charakterystyki i scenariuszach narażenia były zgodne z raportem bezpieczeństwa chemicznego mieszaniny, a nie z raportami bezpieczeństwa chemicznego poszczególnych substancji wchodzących w skład mieszaniny. Jeśli dostępne są wytyczne specyficzne dla branży lub sektora przemysłu, można odnieść się do nich, podając szczegóły (m. in. dotyczące źródła i daty publikacji).

8. SEKCJA 8: Kontrola narażenia/środki ochrony indywidualnej

W tej sekcji karty charakterystyki określa się obowiązujące dopuszczalne wartości narażenia zawodowego i konieczne środki zarządzania ryzykiem.

8.1. Parametry dotyczące kontroli

8.1.1.

W odniesieniu do substancji lub każdej substancji w mieszaninie podaje się, jeżeli są dostępne, wymienione poniżej krajowe dopuszczalne wartości aktualnie stosowane w państwie członkowskim, w którym dostarczana jest karta charakterystyki, wraz z podstawą prawną dla każdej z nich. Wymieniając dopuszczalne wartości narażenia zawodowego stosuje się tożsamość chemiczną określoną w sekcji 3.

8.1.1.1.

krajowe wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy, które odpowiadają unijnym dopuszczalnym wartościom narażenia zawodowego zgodnie z dyrektywą 98/24/WE, wraz z wszelkimi ustaleniami, o których mowa w art. 2 ust. 3 decyzji Komisji 2014/113/UE (5);

8.1.1.2.

krajowe wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy, które odpowiadają unijnym dopuszczalnym wartościom zgodnie z dyrektywą 2004/37/WE, wraz z wszelkimi ustaleniami, o których mowa w art. 2 ust. 3 decyzji Komisji 2014/113/UE;

8.1.1.3.

wszelkie pozostałe krajowe dopuszczalne wartości narażenia zawodowego;

8.1.1.4.

krajowe dopuszczalne wartości biologiczne, które odpowiadają unijnym dopuszczalnym wartościom biologicznym zgodnie z dyrektywą 98/24/WE, wraz z wszelkimi ustaleniami, o których mowa w art. 2 ust. 3 decyzji Komisji 2014/113/UE;

8.1.1.5.

wszelkie pozostałe krajowe dopuszczalne wartości biologiczne.

8.1.2.

Zamieszcza się informacje na temat obecnie zalecanych procedur monitorowania przynajmniej w odniesieniu do najistotniejszych substancji.

8.1.3.

Jeżeli podczas zgodnego z przeznaczeniem stosowania danej substancji lub mieszaniny tworzą się substancje zanieczyszczające powietrze, należy wymienić również obowiązujące dla nich najwyższe wartości dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy lub dopuszczalne wartości biologiczne.

8.1.4.

W przypadku gdy wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego lub dostępna jest wartość DNEL, o której mowa w załączniku I sekcja 1.4, lub wartość PNEC, o której mowa w załączniku I sekcja 3.3, podaje się odpowiednie dla danej substancji wartości DNEL i PNEC w odniesieniu do scenariuszy narażenia z raportu bezpieczeństwa chemicznego podanych w załączniku do karty charakterystyki.

8.1.5.

W przypadku zarządzania pasmami ryzyka, w celu określenia środków ograniczania ryzyka w odniesieniu do określonych zastosowań, podaje się odpowiednie szczegóły, aby umożliwić efektywne zarządzanie ryzykiem. Precyzuje się kontekst i ograniczenia poszczególnych zaleceń wynikających z zarządzania pasmami ryzyka.

8.2. Kontrola narażenia

Informacje wymagane w niniejszej podsekcji podaje się w przypadku, gdy do karty charakterystyki nie załącza się scenariusza narażenia zawierającego te informacje.

Jeżeli dostawca nie przeprowadzi badań wymienionych w załączniku XI sekcja 3, podaje on szczególne warunki stosowania, aby uzasadnić to odstępstwo.

W przypadku gdy substancja została zarejestrowana jako półprodukt wyodrębniany (w miejscu wytwarzania lub transportowany), dostawca zaznacza, że karta charakterystyki jest zgodna ze szczególnymi warunkami uzasadniającymi rejestrację zgodnie z art. 17 lub 18.

8.2.1. Stosowne techniczne środki kontroli

Opis stosownych środków kontroli narażenia musi odnosić się do zastosowania(-ń) zidentyfikowanego(-ych) substancji lub mieszaniny, o których mowa w podsekcji 1.2. Informacje te muszą być wystarczające, aby umożliwić pracodawcy dokonanie oceny wynikającego z obecności danej substancji lub mieszaniny ryzyka dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, zgodnie z art. 4–6 dyrektywy 98/24/WE oraz z art. 3–5 dyrektywy 2004/37/WE, w stosownych przypadkach.

Informacje te stanowią uzupełnienie informacji podanych już w sekcji 7.

8.2.2. Indywidualne środki ochrony takie jak indywidualne wyposażenie ochronne

8.2.2.1.

Informacje dotyczące stosowania indywidualnego wyposażenia ochronnego muszą być zgodne z dobrymi praktykami higieny pracy i odpowiadać innym środkom ograniczającym narażenie, w tym technicznym środkom ograniczenia, wentylacji i izolacji. W uzasadnionych przypadkach po szczególne wskazówki dotyczące indywidualnego wyposażenia ochrony przeciwpożarowej lub chemicznej odsyła się do sekcji 5.

8.2.2.2.

Uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 (6) oraz mając na względzie stosowne normy CEN, należy dokładnie określić, jakie wyposażenie zapewni odpowiednią ochronę, w tym:

a)	ochronę oczu lub twarzy Ze względu na zagrożenie stwarzane przez substancję lub mieszaninę i możliwy kontakt z nimi, określa się rodzaj wymaganego wyposażenia przeznaczonego do ochrony oczu lub twarzy, takiego jak okulary ochronne, gogle ochronne, osłona twarzy;

ochronę skóry

(i)

Ochrona rąk

Wyraźnie określa się, na podstawie zagrożenia stwarzanego przez substancję lub mieszaninę i możliwy kontakt z nimi, a także, w zależności od stopnia i czasu trwania narażenia skóry, rodzaj rękawic, których należy używać podczas obchodzenia się z substancją lub mieszaniną, w tym:

—	rodzaj materiału i jego grubość,

—	typowy lub minimalny czas wytrzymałości materiału, z którego są wykonane rękawice.

W razie potrzeby wskazuje się wszelkie dodatkowe środki ochrony rąk;

(ii)

Inne

Jeżeli ze względu na zagrożenie związane z daną substancją lub mieszaniną i możliwy kontakt z nimi konieczna jest ochrona innej części ciała niż ręce, podaje się rodzaj i jakość potrzebnego wyposażenia ochronnego, takiego jak rękawice ochronne, buty i kombinezon ochronny.

W razie potrzeby wskazuje się wszelkie dodatkowe środki ochrony skóry i specjalne środki higieny:

ochronę dróg oddechowych

W przypadku gazów, par, mgły lub pyłu, na podstawie zagrożenia i potencjału narażenia, określa się rodzaj wyposażenia ochronnego, które ma być użyte, w tym masek ochronnych oczyszczających powietrze wraz z określeniem elementu oczyszczającego (wkład lub pochłaniacz), odpowiednich filtrów cząstek stałych, odpowiednich masek lub autonomicznego aparatu oddechowego;

d)	zagrożenia termiczne Określając rodzaj wyposażenia ochronnego, które należy stosować w przypadku materiałów stanowiących zagrożenie termiczne, zwraca się szczególną uwagę na konstrukcję indywidualnego wyposażenia ochronnego.

8.2.3. Kontrola narażenia środowiska

Podaje się informacje, którymi musi dysponować pracodawca, aby wypełnić zobowiązania wynikające ze unijnego prawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska.

W przypadku gdy wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego, dla scenariuszy narażenia określonych w załączniku do karty charakterystyki podaje się podsumowanie dotyczące środków zarządzania ryzykiem pozwalających na odpowiednia kontrolę narażenia środowiska na substancję.

9. SEKCJA 9: Właściwości fizyczne i chemiczne

W tej sekcji karty charakterystyki podaje się opis stosownych danych empirycznych dotyczących substancji lub mieszaniny. Stosuje się art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008.

W celu umożliwienia zastosowania właściwych środków kontroli podaje się wszelkie istotne informacje dotyczące substancji lub mieszaniny. Informacje zamieszczone w tej sekcji muszą być zgodne z informacjami dostarczonymi w dokumentach rejestracyjnych lub w raporcie bezpieczeństwa chemicznego, gdy jest on wymagany, oraz zgodne z klasyfikacją substancji lub mieszaniny.

W przypadku mieszaniny, jeżeli informacji nie stosuje się do mieszaniny jako całości, w pozycjach należy wyraźnie wskazać, do której substancji w mieszaninie stosuje się dane.

Zgłoszone właściwości są wyraźnie zidentyfikowane i zgłaszane w odpowiednich jednostkach miary. Podaje się metodę oznaczania, w tym warunki pomiaru i odniesienia, jeżeli jest to istotne dla interpretacji wartości liczbowej. O ile nie określono inaczej, standardowe warunki temperatury i ciśnienia wynoszą odpowiednio 20 °C i 101,3 kPa.

Właściwości wymienione w podsekcjach 9.1 i 9.2 mogą być przedstawione w formie wykazu. W ramach podsekcji kolejność właściwości w wykazie może być inna, jeżeli zostanie to uznane za właściwe.

9.1. Informacje na temat podstawowych właściwości fizycznych i chemicznych

Każda karta charakterystyki zawiera wymienione poniżej właściwości. Jeżeli stwierdzono, że określona właściwość nie ma zastosowania lub jeżeli informacje dotyczące określonej właściwości nie są dostępne, wyraźnie się to wskazuje, w miarę możliwości podając uzasadnienie.

a)	Stan skupienia Stan skupienia (gaz, ciecz lub ciało stałe) podaje się co do zasady w standardowych warunkach temperatury i ciśnienia. Stosuje się definicje terminów gazu, cieczy i substancji stałych określone w sekcji 1.0 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008.

b)	Kolor Podaje się kolor dostarczonej substancji lub mieszaniny. W przypadku gdy jedna karta charakterystyki obejmuje warianty mieszaniny, które mogą mieć różne kolory, do opisu koloru można użyć określenia »różne«.

c)	Zapach Jakościowy opis zapachu podaje się, jeżeli jest on znany lub opisany w literaturze. Jeżeli jest to możliwe, podaje się próg zapachu (jakościowo lub ilościowo).

Temperatura topnienia/krzepnięcia

Nie dotyczy gazów.

Temperaturę topnienia i temperaturę krzepnięcia podaje się przy normalnym ciśnieniu.

W przypadku gdy temperatura topnienia znajduje się powyżej zakresu pomiarowego metody, należy wskazać, do jakiej temperatury nie zaobserwowano temperatury topnienia.

Jeżeli przed topnieniem lub w jego trakcie następuje rozkład lub sublimacja, podaje się ten fakt.

W odniesieniu do wosków i past można wskazać temperaturę/zakres mięknienia zamiast punktu topnienia i punktu krzepnięcia.

W przypadku mieszanin jeżeli nie jest technicznie możliwe określenie temperatury topnienia/krzepnięcia, podaje się ten fakt.

Temperatura wrzenia lub początkowa temperatura wrzenia i zakres temperatur wrzenia

Właściwości te należy wykazywać przy normalnym ciśnieniu. Można jednak wskazać temperaturę wrzenia przy niższym ciśnieniu, w przypadku gdy temperatura wrzenia jest bardzo wysoka lub jeżeli przy normalnym ciśnieniu do rozkładu dochodzi przed wrzeniem.

Jeżeli temperatura wrzenia znajduje się powyżej zakresu pomiarowego metody, wskazuje się temperaturę, do której nie zaobserwowano temperatury wrzenia.

Jeżeli przed topnieniem lub w jego trakcie następuje rozkład, podaje się ten fakt.

Jeżeli chodzi o mieszaniny, jeżeli nie jest technicznie możliwe określenie temperatury wrzenia lub zakresu temperatur wrzenia, podaje się ten fakt. w takim przypadku podaje się również temperaturę wrzenia składnika o najniższej temperaturze wrzenia.

Palność materiałów

Dotyczy gazów, cieczy i ciał stałych.

Należy wskazać, czy substancja lub mieszanina jest zapalna, tj. może się zapalić lub zostać podpalona, nawet jeżeli nie jest zaklasyfikowana za względu na palność.

Jeżeli jest to możliwe i właściwe, można wskazać dodatkowe informacje, takie jak: czy skutek zapłonu jest inny niż normalne spalanie (np. wybuch) i jaka jest zapalność w nietypowych warunkach.

Bardziej szczegółowe informacje dotyczące palności można wskazać na podstawie odpowiedniej klasyfikacji zagrożeń. Informacji podanych w podsekcji 9.2.1 nie podaje się w tym punkcie.

Dolna i górna granica wybuchowości (7)

Nie dotyczy ciał stałych.

W odniesieniu do cieczy łatwopalnych należy podać co najmniej dolną granicę wybuchowości. Jeżeli temperatura zapłonu wynosi przynajmniej około -25 °C, ustalenie górnej granicy wybuchowości w normalnej temperaturze może być niemożliwe; w takim wypadku zaleca się wskazanie górnej granicy wybuchowości w wyższej temperaturze. Jeżeli temperatura zapłonu wynosi ponad 20 °C, ustalenie dolnej lub górnej granicy wybuchowości w normalnej temperaturze może być niemożliwe; w takim przypadku zaleca się wskazanie zarówno dolnej, jak i górnej granicy wybuchowości w wyższej temperaturze.

h)	Temperatura zapłonu Nie dotyczy gazów, aerozoli i ciał stałych. W przypadku mieszanin podaje się wartość odnoszącą się do mieszaniny, jeżeli jest ona dostępna. W przeciwnym wypadku należy wskazać temperaturę(-y) zapłonu substancji o najniższym(-ych) punkcie(-ach) zapłonu.

Temperatura samozapłonu

Dotyczy wyłącznie gazów i cieczy.

W przypadku mieszanin podaje się temperaturę samozapłonu mieszaniny, jeżeli jest ona dostępna. Jeżeli wartość odnosząca się do mieszaniny nie jest dostępna, należy podać temperaturę(-y) samozapłonu substancji o najniższej temperaturze samozapłonu.

Temperatura rozkładu

Dotyczy wyłącznie substancji i mieszanin samoreaktywnych, nadtlenków organicznych i innych substancji i mieszanin, które mogą się rozkładać.

Należy wskazać temperaturę samoprzyspieszającego się rozkładu (SADT) oraz objętość, do której ma ona zastosowanie, lub temperaturę rozpoczęcia rozkładu.

Należy wskazać, czy podana temperatura jest temperaturą SADT, czy temperaturą rozpoczęcia rozkładu.

Jeżeli nie zaobserwowano rozkładu, należy wskazać, do jakiej temperatury go nie zaobserwowano, np. »nie zaobserwowano rozkładu do temperatury x °C«.

k)	pH Nie dotyczy gazów. Należy wskazać pH dostarczonej substancji lub mieszaniny, o ile jest dostępne, lub, w przypadku mieszaniny w postaci stałej, pH płynu lub roztworu wodnego w danym stężeniu. Należy wskazać stężenie w wodzie substancji lub mieszaniny stosowanej w badaniu.

l)	Lepkość kinematyczna Dotyczy wyłącznie cieczy. Jednostka miary to mm2/s. W przypadku cieczy nienewtonowskich należy wskazać efekty z zakresu tiksotropii lub reopeksji.

Rozpuszczalność

Należy co do zasady wskazać rozpuszczalność w normalnej temperaturze.

Należy wskazać rozpuszczalność w wodzie.

Można również podać rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach polarnych i niepolarnych.

Jeżeli chodzi o mieszaniny, wskazuje się, czy mieszanina jest całkowicie, czy tylko częściowo rozpuszczalna w wodzie, lub czy jest mieszalna z wodą lub innym rozpuszczalnikiem.

W odniesieniu do nanopostaci oprócz rozpuszczalności w wodzie podaje się tempo rozpuszczania w wodzie lub w innych odpowiednich nośnikach biologicznych lub środowiskowych.

Współczynnik podziału n-oktanol/woda (wartość współczynnika log)

Nie ma zastosowania do cieczy nieorganicznych i jonowych ani zasadniczo do mieszanin.

Należy wskazać, czy podana wartość jest oparta na badaniu, czy na obliczeniach.

W przypadku nanopostaci substancji, w odniesieniu do których nie stosuje się współczynnika podziału n-oktanol/woda, należy wskazać stabilność dyspersji w różnych nośnikach.

Prężność pary

Należy co do zasady wskazać prężność pary w normalnej temperaturze.

W przypadku lotnych cieczy podaje się również prężność pary w temperaturze 50 °C.

W przypadku gdy jedna karta charakterystyki obejmuje warianty mieszaniny ciekłej lub mieszaniny gazów skroplonych, należy wskazać zakres prężności pary.

Jeżeli chodzi o mieszaniny płynne lub mieszaniny gazów skroplonych, należy wskazać zakres prężności pary lub co najmniej prężność pary najbardziej lotnego(-ych) składnika(-ów), w przypadku gdy ten składnik(-i) decyduje(-ą) w przeważającej mierze o prężności pary mieszaniny.

Można również wskazać stężenie pary nasyconej.

Gęstość lub gęstość względna

Dotyczy wyłącznie cieczy i ciał stałych.

Gęstość i gęstość względną podaje się co do zasady w normalnych warunkach temperatury i ciśnienia.

Gęstość bezwzględną lub gęstość względną (określaną również jako masa właściwa) należy podać na bazie wody w temperaturze 4 °C jako temperaturze odniesienia.

W przypadku gdy możliwe są zmiany gęstości, np. z powodu produkcji partii albo gdy jedna karta charakterystyki obejmuje różne warianty substancji lub mieszaniny, można wskazać przedział wartości.

W karcie charakterystyki należy wskazać, czy zgłaszana jest gęstość bezwzględna (jednostka np. g/cm3 lub kg/m3 ), czy gęstość względna (bezwymiarowa).

Względna gęstość pary

Dotyczy wyłącznie gazów i cieczy.

W przypadku gazów należy wskazać gęstość względną gazu na bazie powietrza w temperaturze 20 °C jako temperaturze odniesienia.

W przypadku płynów podaje się względną gęstość pary na bazie powietrza w temperaturze 20 °C jako temperaturze odniesienia.

W przypadku cieczy można również podać gęstość względną D m mieszaniny pary z powietrzem w temperaturze 20 °C.

Charakterystyka cząsteczek

Dotyczy wyłącznie ciał stałych.

Należy wskazać wielkość cząstek (mediana ekwiwalentu średnicy, metoda obliczania średnicy (na podstawie liczby, powierzchni lub objętości) oraz zakres, w którym wartość mediany jest zróżnicowana). Można również wskazać inne właściwości, takie jak rozkład wielkości (np. przedział), kształt i wydłużenie, stan agregacji i aglomeracji, powierzchnia właściwa i pylistość. Jeżeli substancja występuje jako nanopostać lub jeżeli dostarczana mieszanina zawiera nanopostać, właściwości te należy wskazać w niniejszej podsekcji lub należy podać odniesienie do nich, jeżeli wskazano je już w innej części karty charakterystyki.

9.2. Inne informacje

Oprócz właściwości wymienionych w podsekcji 9.1 podaje się inne parametry fizyczne i chemiczne, takie jak właściwości wymienione w ppkt 9.2.1 i 9.2.2, jeżeli ich wskazanie jest istotne dla bezpiecznego stosowania danej substancji lub mieszaniny.

9.2.1. Informacje dotyczące klas zagrożenia fizycznego

W niniejszej podsekcji wymienia się właściwości, charakterystykę bezpieczeństwa i wyniki badań, których umieszczenie w karcie charakterystyki może być przydatne, jeżeli substancja lub mieszanina jest sklasyfikowana w odpowiedniej klasie zagrożenia fizycznego. Właściwym może być również wskazanie danych uznanych za istotne w odniesieniu do określonego zagrożenia fizycznego, ale niepowodujące klasyfikacji (np. wyniki ujemne zbliżone do kryterium).

Nazwa klasy zagrożenia, do której odnoszą się dane, może być wskazana razem z danymi.

Materiały wybuchowe

Niniejszy punkt ma również zastosowanie do substancji i mieszanin, o których mowa w uwadze 2 w sekcji 2.1.3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, oraz do innych substancji i mieszanin, które wykazują efekt dodatni po ogrzaniu w zamkniętym pojemniku.

Można podać następujące informacje:

(i)	wrażliwość na uderzenia;

(ii)	wpływ ogrzania w zamkniętym pojemniku;

(iii)

wpływ zapłonu w zamkniętym pojemniku;

(iv)	wrażliwość na uderzenia;

(v)	wrażliwość na tarcie;

(vi)	stabilność termiczna;

(vii)

pakiet (rodzaj, wielkość, masa netto substancji lub mieszaniny), na podstawie którego przypisano »kategorię« w ramach danej klasy materiałów wybuchowych lub na podstawie którego substancja lub mieszanina została wyłączona z klasyfikacji jako materiał wybuchowy.

Gazy łatwopalne

W przypadku czystego gazu łatwopalnego, oprócz danych na temat granic wybuchowości, o których mowa w podsekcji 9.1 lit. g), można podać następujące informacje:

(i)	T Ci (maksymalna zawartość gazu łatwopalnego, który w mieszaninie z azotem nie jest łatwopalny w powietrzu, w % mol);

(ii)	podstawowa prędkość spalania, jeżeli gaz należy do kategorii 1B w oparciu o podstawową prędkość spalania.

W przypadku mieszaniny gazów łatwopalnych oprócz danych na temat granic wybuchowości, o których mowa w podsekcji 9.1 lit. g), można podać następujące informacje:

(i)	granice wybuchowości, jeśli zostały zbadane, lub wskazanie, czy klasyfikacji i przydzielenia kategorii dokonano na podstawie obliczeń;

(ii)	podstawowa prędkość spalania, jeżeli mieszanina gazów należy do kategorii 1B w oparciu o podstawową prędkość spalania.

Aerozole

Podaje się następujący całkowity udział procentowy (na masę) składników łatwopalnych, chyba że aerozol jest sklasyfikowany jako aerozol kategorii 1, ponieważ zawiera więcej niż 1 % (na masę) składników łatwopalnych lub jego ciepło spalania wynosi co najmniej 20 kJ/g i nie podlega procedurom klasyfikacji palności (zob. uwaga w pkt 2.3.2.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008);

Gazy utleniające

W przypadku czystego gazu można podać C i (współczynnik równoważności tlenu) zgodnie z normą ISO 10156 »Gazy i mieszaniny gazów – Określanie palności i zdolności utleniania podczas wyboru zaworów wylotowych butli do gazów« lub zgodnie z metodą równoważną;

W przypadku mieszaniny gazów wyrażenie »gaz utleniający kategorii 1 (badanie zgodnie z normą ISO 10156 (lub metodą równoważną))« może być wskazane w odniesieniu do badanych mieszanin lub obliczonej mocy utleniającej zgodnie z normą ISO 10156 lub metodą równoważną;

e)	Gazy pod ciśnieniem W odniesieniu do czystego gazu można podać temperaturę krytyczną. W odniesieniu do mieszaniny gazów można podać temperaturę pseudokrytyczną;

f)	Płyny łatwopalne Jeżeli substancja lub mieszanina jest sklasyfikowana jako ciecz łatwopalna, dane dotyczące temperatury wrzenia i temperatury zapłonu nie muszą być podane w tym punkcie, ponieważ dane te należy podać zgodnie z podsekcją 9.1. Można podać informacje na temat podtrzymywania palenia.

Łatwopalne ciała stałe

Można podać następujące informacje:

(i)	szybkość spalania lub czas palenia proszków metali;

(ii)	stwierdzenie, czy miało miejsce przejście przez strefę zwilżoną;

Substancje i mieszaniny samoreaktywne

Oprócz informacji o SADT, jak określono w podsekcji 9.1 lit. j), można przedstawić następujące informacje:

(i)	temperatura rozkładu;

(ii)	właściwości detonacji;

(iii)

właściwości deflagracji;

(iv)	wpływ ogrzania w zamkniętym pojemniku;

(v)	siła wybuchu, jeżeli dotyczy;

i)	Substancje ciekłe piroforyczne Można podać informacje na temat tego, czy występuje samozapłon lub zwęglenie bibuły filtracyjnej.

Substancje stałe piroforyczne

Można podać następujące informacje:

(i)	stwierdzenie, czy następuje samozapłon w przypadku wylania lub w ciągu pięciu minut od wylania, jeżeli chodzi o ciała stałe w postaci proszku,

(ii)	stwierdzenie, czy właściwości piroforyczne mogą zmieniać się w czasie.

Substancje i mieszaniny samonagrzewające się

Można podać następujące informacje:

(i)	stwierdzenie, czy następuje samozapłon, i jaki jest uzyskany maksymalny wzrost temperatury;

(ii)	wyniki badań przesiewowych, o których mowa w sekcji 2.11.4.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, jeżeli są one istotne i dostępne;

Substancje i mieszaniny, które w kontakcie z wodą emitują gazy łatwopalne

Można podać następujące informacje:

(i)	identyfikacja emitowanego gazu, jeżeli jest znany;

(ii)	stwierdzenie, czy emitowany gaz ulega samozapłonowi;

(iii)

szybkość wydzielania gazu;

m)	Substancje ciekłe utleniające Można podać informacje na temat tego, czy występuje samozapłon po zmieszaniu z celulozą.

n)	Substancje stałe utleniające Można podać informacje na temat tego, czy występuje samozapłon po zmieszaniu z celulozą.

Nadtlenki organiczne

Oprócz informacji o SADT, jak określono w podsekcji 9.1 lit. j), można przedstawić następujące informacje:

(i)	temperatura rozkładu;

(ii)	właściwości detonacji;

(iii)

właściwości deflagracji;

(iv)	wpływ ogrzania w zamkniętym pojemniku;

(v)	siła wybuchu;

Substancje powodujące korozję metali

Można podać następujące informacje:

(i)	metale ulegające korozji pod wpływem substancji lub mieszaniny;

(ii)	szybkość korozji i stwierdzenie, czy dotyczy stali, czy aluminium;

(iii)

odniesienie do innych sekcji karty charakterystyki, jeżeli chodzi o materiały kompatybilne lub niekompatybilne.

Odczulone materiały wybuchowe

Można podać następujące informacje:

(i)	zastosowany środek odczulający;

(ii)	energia rozkładu egzotermicznego;

(iii)

skorygowana prędkość spalania (Ac);

(iv)	właściwości wybuchowe odczulonego materiału wybuchowego w tym stanie.

9.2.2. Inne właściwości bezpieczeństwa

W przypadku substancji lub mieszanin przydatne może być podanie wymienionych poniżej właściwości, właściwości bezpieczeństwa i wyników badań:

a)	wrażliwość mechaniczna;

b)	temperatura samoprzyśpieszającej polimeryzacji;

c)	tworzenie wybuchowej mieszaniny pyłu z powietrzem;

d)	rezerwa kwasowo/zasadowa;

e)	szybkość parowania;

f)	zdolność mieszania się;

g)	przewodność;

h)	działanie korozyjne;

i)	grupa gazów;

j)	potencjał redoks;

k)	potencjał powstawania rodników;

l)	właściwości fotokatalityczne.

Inne parametry fizyczne i chemiczne podaje się, jeżeli ich wskazanie jest istotne dla bezpiecznego stosowania danej substancji lub mieszaniny.

10. SEKCJA 10: Stabilność i reaktywność

W tej sekcji karty charakterystyki podaje się opis stabilności substancji lub mieszaniny oraz możliwości występowania niebezpiecznych reakcji zachodzących w pewnych warunkach stosowania, a także, gdy substancja lub mieszanina zostaną uwolnione do środowiska, w tym, w stosownych przypadkach, informacje na temat zastosowanych metod badań. Jeżeli stwierdzono, że pewna właściwość nie ma zastosowania lub jeżeli informacja dotycząca pewnej właściwości nie jest dostępna, podaje się tego uzasadnienie.

10.1. Reaktywność

10.1.1.

Podaje się zagrożenia związane z reaktywnością substancji lub mieszaniny. Podaje się odnośne wyniki badań dotyczących substancji lub mieszaniny jako całości, jeżeli są dostępne. Jednakże informacje te mogą również opierać się na ogólnych danych dotyczących klasy lub grupy, do której należy substancja lub mieszanina, jeżeli takie dane w odpowiedni sposób odzwierciedlają przewidywane zagrożenie związane z substancją lub mieszaniną.

10.1.2.

Jeżeli dane dotyczące mieszanin nie są dostępne, podaje się dane dotyczące substancji w mieszaninie. Przy ustalaniu niezgodności bierze się pod uwagę substancje, pojemniki i zanieczyszczenia, na kontakt z którymi substancja lub mieszanina może być narażona podczas transportu, składowania i stosowania.

10.2. Stabilność chemiczna

Wskazuje się, czy substancja lub mieszanina jest stabilna w normalnych warunkach otoczenia, a także w przewidywanej temperaturze i pod przewidywanym ciśnieniem w trakcie magazynowania oraz postępowania z nią. Opisuje się wszelkie stabilizatory, które są lub mogą być stosowane w celu utrzymania stabilności chemicznej substancji lub mieszaniny. Podaje się znaczenie dla bezpieczeństwa wszelkich zmian w wyglądzie fizycznym substancji lub mieszaniny. W przypadku odczulonych materiałów wybuchowych podaje się informacje na temat okresu trwałości oraz instrukcje dotyczące weryfikacji odczulania, oraz należy zaznaczyć, że usunięcie czynnika odczulającego przekształca produkt w materiał wybuchowy.

10.3. Możliwość występowania niebezpiecznych reakcji

W stosownych przypadkach podaje się, czy substancja lub mieszanina może reagować lub polimeryzować, powodując nadmierne ciśnienie, wydzielając nadmierne ciepło lub wywołując powstanie innych niebezpiecznych warunków. Opisuje się warunki, w jakich może dojść do niebezpiecznych reakcji.

10.4. Warunki, których należy unikać

Wymienia się warunki, takie jak temperatura, ciśnienie, światło, wstrząsy, wyładowanie statyczne, wibracje lub inne obciążenia fizyczne (»warunki, których należy unikać«), które mogą doprowadzić do niebezpiecznej sytuacji i, w stosownych przypadkach, podaje się krótki opis środków, które należy zastosować w celu zarządzania ryzykiem związanym z tymi zagrożeniami. W przypadku odczulonych materiałów wybuchowych podaje się informacje na temat środków, jakie należy podjąć w celu uniknięcia niezamierzonego usunięcia czynnika odczulającego, a jeżeli substancja lub mieszanina nie jest dostatecznie odczulona, należy podać warunki, których należy unikać.

10.5. Materiały niezgodne

Wymienia się grupy substancji, mieszanin lub konkretne substancje, jak woda, powietrze, kwasy, zasady, utleniacze, z którymi substancja lub mieszanina może reagować doprowadzając do niebezpiecznej sytuacji (jak eksplozja, uwolnienie materiału toksycznego lub łatwopalnego lub wydzielanie nadmiernego ciepła) i, w stosownych przypadkach, podaje się krótki opis środków, które należy zastosować w celu zarządzania ryzykiem związanym z tymi zagrożeniami.

10.6. Niebezpieczne produkty rozkładu

Wymienia się znane i przewidywane niebezpieczne produkty rozkładu, powstające w wyniku stosowania, magazynowania, wylania się lub podgrzewania substancji lub mieszaniny. Produkty spalania stwarzające zagrożenie wymienia się w sekcji 5 karty charakterystyki.

11. SEKCJA 11: Informacje toksykologiczne

Ta sekcja karty charakterystyki jest przeznaczona głównie na użytek lekarzy, specjalistów w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy oraz toksykologów. Podaje się zwięzły, ale wyczerpujący i zrozumiały opis różnych (zdrowotnych) skutków toksykologicznych oraz dostępne dane wykorzystywane w celu rozpoznania tych skutków, zamieszcza się również, w stosownych przypadkach, informacje na temat toksykokinetyki, metabolizmu i rozmieszczenia. Informacje zamieszczone w tej sekcji muszą być zgodne z informacjami dostarczonymi w dokumentach rejestracyjnych lub w raporcie bezpieczeństwa chemicznego, gdy jest on wymagany, oraz zgodne z klasyfikacją substancji lub mieszaniny.

11.1. Informacje na temat klas zagrożenia zdefiniowanych w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008

Istotne klasy zagrożenia, w odniesieniu do których przedstawia się informacje to:

a)	toksyczność ostra;

b)	działanie żrące/drażniące na skórę;

c)	poważne uszkodzenie oczu/działanie drażniące na oczy;

d)	działanie uczulające na drogi oddechowe lub skórę;

e)	działanie mutagenne na komórki rozrodcze;

f)	działanie rakotwórcze;

g)	szkodliwe działanie na rozrodczość;

h)	działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie jednorazowe;

i)	działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie powtarzane;

j)	zagrożenie spowodowane aspiracją.

Zagrożenia te muszą być zawsze wyszczególnione w karcie charakterystyki.

W przypadku substancji podlegających rejestracji załącza się krótkie podsumowania informacji uzyskanych w wyniku zastosowania załączników VII–XI, wraz z odniesieniem, w stosownych przypadkach, do zastosowanych metod badawczych. W przypadku substancji podlegających rejestracji informacje te obejmują także wyniki porównania dostępnych danych z kryteriami podanymi w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 w odniesieniu do właściwości CMR kategorii 1A i 1B, zgodnie z pkt 1.3.1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

11.1.1. Podaje się informacje dla każdej klasy zagrożenia lub dalszego zróżnicowania. Jeżeli zadeklarowano, że substancja lub mieszanina nie jest sklasyfikowana w konkretnej klasie zagrożenia lub dalszego zróżnicowania, w karcie charakterystyki wyraźnie informuje się, czy powodem tego jest brak danych, brak technicznej możliwości uzyskania tych danych, to, że dane są niejednoznaczne, czy też to, że dane są jednoznaczne, lecz niewystarczające do klasyfikacji; w tym ostatnim przypadku w karcie charakterystyki umieszcza się informację »w oparciu o dostępne dane, kryteria klasyfikacji nie są spełnione«.

11.1.2. Dane zawarte w tej podsekcji odnoszą się do substancji lub mieszaniny w postaci wprowadzanej do obrotu. W przypadku mieszanin dane powinny stanowić opis właściwości toksykologicznych całej mieszaniny, z wyjątkiem sytuacji, gdy zastosowanie ma art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. Podaje się również istotne właściwości toksykologiczne znajdujących się w mieszaninie substancji stwarzających zagrożenie, takie jak wartości LD50, oszacowana toksyczność ostra lub wartości LC50, jeżeli są dostępne.

11.1.3. Jeżeli istnieje duża liczba danych z badań dotyczących substancji lub mieszaniny, konieczne może być podsumowanie wyników wykorzystanych badań mających krytyczne znaczenie, przykładowo według dróg narażenia.

11.1.4. W przypadku gdy w odniesieniu do danej klasy zagrożenia kryteria klasyfikacji nie zostały spełnione, podaje się informacje potwierdzające ten wniosek.

11.1.5. Informacje dotyczące prawdopodobnych dróg narażenia

Podaje się informacje dotyczące prawdopodobnych dróg narażenia i wpływu substancji lub mieszaniny wywieranego każdą możliwą drogą narażenia, tj. poprzez spożycie (połknięcie), wdychanie lub narażenie skóry/oczu. Jeżeli nie są znane skutki dla zdrowia, informację taką również zamieszcza się w tym miejscu.

11.1.6. Objawy związane z właściwościami fizycznymi, chemicznymi i toksykologicznymi

Opisuje się możliwe negatywne skutki dla zdrowia i objawy związane z narażeniem na substancję lub mieszaninę, jej składniki albo znane produkty uboczne. Podaje się dostępne informacje dotyczące objawów związanych z właściwościami fizycznymi, chemicznymi i toksykologicznymi substancji lub mieszaniny występujących po narażeniu. Objawy opisuje się narastająco, począwszy od wstępnych objawów występujących przy niskim narażeniu, przechodząc stopniowo do objawów będących wynikiem poważnego narażenia, np. w następujący sposób: »mogą wystąpić bóle i zawroty głowy, przechodzące w omdlenia i utratę świadomości; duże dawki mogą doprowadzić do śpiączki i śmierci«.

11.1.7. Opóźnione, natychmiastowe oraz przewlekłe skutki krótko- i długotrwałego narażenia

Podaje się informacje, czy można spodziewać się opóźnionych lub natychmiastowych skutków po krótko- lub długotrwałym narażeniu. Podaje się również informacje dotyczące ostrych i przewlekłych skutków dla zdrowia związanych z narażeniem ludzi na substancję lub mieszaninę. Jeżeli dane dotyczące ludzi nie są dostępne, zamieszcza się podsumowanie informacji na temat danych doświadczalnych, określając szczegółowo dane dotyczących zwierząt i gatunków lub dane dotyczące badań in vitro i rodzajów komórek. Podaje się informację, czy dane toksykologiczne oparte są na danych dotyczących ludzi czy zwierząt czy na badaniach in vitro.

11.1.8. Skutki wzajemnego oddziaływania

W uzasadnionych przypadkach załącza się informacje dotyczące wzajemnego oddziaływania substancji, jeżeli są one dostępne.

11.1.9. Brak szczegółowych danych

Nie zawsze może być możliwe uzyskanie informacji dotyczących zagrożeń związanych z substancją lub mieszaniną. W przypadku kiedy dane na temat określonej substancji lub mieszaniny nie są dostępne, można wykorzystać, w stosownych przypadkach, dane dotyczące podobnych substancji lub mieszanin, pod warunkiem że zidentyfikowano odpowiednią podobną substancję lub mieszaninę. Jeżeli nie korzysta się z określonych danych lub jeżeli dane te nie są dostępne, wyraźnie się o tym informuje.

11.1.10. Mieszaniny

W przypadku określonego skutku dla zdrowia, jeżeli mieszanina jako całość nie została poddana badaniom dotyczącym jej skutków dla zdrowia, podaje się istotne informacje dotyczące odpowiednich substancji wymienionych w sekcji 3.

11.1.11. Informacje dotyczące mieszanin a informacje dotyczące substancji

11.1.11.1.

Substancje w mieszaninie mogą wzajemnie oddziaływać na siebie w organizmie, powodując zmianę szybkości wchłaniania, metabolizmu i wydalania. W rezultacie ich działanie toksyczne może ulec zmianie i ogólna toksyczność mieszaniny może być różna od toksyczności substancji w niej zawartych. Uwzględnia się to przy podawaniu informacji toksykologicznych w tej podsekcji karty charakterystyki.

11.1.11.2.

Bierze się pod uwagę, czy stężenie każdej substancji jest wystarczająco wysokie, aby wpłynąć na ogólne skutki wywierane przez mieszaninę na zdrowie. W odniesieniu do każdej substancji podaje się skutki toksyczne, z wyjątkiem następujących przypadków:

a)	jeżeli informacje się powtarzają, podaje się je tylko raz dla całej mieszaniny, np. jeżeli dwie substancje powodują wymioty i biegunkę;

b)	jeżeli istnieje małe prawdopodobieństwo, że skutki te wystąpią przy danym stężeniu, np. kiedy substancja o słabym działaniu drażniącym zostanie rozpuszczona poniżej określonego stężenia w roztworze niewywierającym działania drażniącego;

c)	jeżeli informacje dotyczące wzajemnego oddziaływania na siebie substancji w mieszaninie są niedostępne, nie należy opierać się na przypuszczeniach; wymienia się wtedy oddzielnie skutki wywierane na zdrowie przez każdą substancję.

11.2 Informacje o innych zagrożeniach

11.2.1. Właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego

Informacje o niepożądanych skutkach dla zdrowia spowodowanych przez właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego należy podać, o ile są dostępne, w odniesieniu do substancji określonych jako mające właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego w podsekcji 2.3. Informacje te obejmują krótkie podsumowania informacji uzyskanych w wyniku zastosowania kryteriów oceny określonych w odpowiednich rozporządzeniach ((WE) nr 1907/2006, (UE) 2017/2100, (UE) 2018/605), które mają znaczenie dla oceny właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego dla zdrowia ludzkiego.

11.2.2. Inne informacje

Zamieszcza się inne istotne informacje dotyczące niekorzystnego wpływu na zdrowie, nawet jeżeli nie jest to wymagane w kryteriach klasyfikacji.

12. SEKCJA 12: Informacje ekologiczne

W tej sekcji karty charakterystyki podaje się informacje umożliwiające ocenę wpływu substancji lub mieszaniny na środowisko, jeżeli jest ona uwalniana do środowiska. W podsekcjach 12.1–12.7 karty charakterystyki należy umieścić krótkie streszczenie danych zawierające istotne wyniki badań, jeżeli są one dostępne, wyraźnie zaznaczając gatunki, środowisko badania, jednostki, czas trwania badań i warunki ich przeprowadzenia. Informacje te mogą być pomocne przy postępowaniu w przypadku wycieków, przy ocenie metod: postępowania z odpadami, ograniczania uwalniania substancji, dotyczących przypadkowego uwolnienia substancji oraz przy transporcie. Jeżeli stwierdzono, że określona właściwość nie ma zastosowania (ponieważ z dostępnych danych wynika, że substancja lub mieszanina nie spełnia kryteriów klasyfikacji) lub jeżeli informacje dotyczące określonej właściwości nie są dostępne, podaje się tego uzasadnienie. Ponadto jeżeli substancja lub mieszanina nie jest sklasyfikowana z innych powodów (np. ze względu na brak możliwości technicznych uzyskania tych danych lub z powodu niejednoznaczności danych), powinno to zostać wyraźnie stwierdzone w karcie charakterystyki.

Niektóre właściwości, takie jak bioakumulacja, trwałość i zdolność do rozkładu, są specyficzne dla danej substancji, takie informacje powinny zatem być w stosownych przypadkach podawane, jeżeli są dostępne, w odniesieniu do każdej istotnej substancji w mieszaninie (tj. do tych substancji, które zgodnie z wymogami muszą zostać wyszczególnione w sekcji 3 karty charakterystyki i stanowią substancje stwarzające zagrożenie dla środowiska lub substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne (PBT) lub też substancje bardzo trwałe, wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB)). Podaje się również informacje odnoszące się do stwarzających zagrożenie produktów przemiany powstających w wyniku rozkładu substancji i mieszanin.

Informacje zamieszczone w tej sekcji muszą być zgodne z informacjami dostarczonymi w dokumentach rejestracyjnych lub w raporcie bezpieczeństwa chemicznego, gdy jest on wymagany, oraz zgodne z klasyfikacją substancji lub mieszaniny.

Jeżeli dostępne są wiarygodne i istotne dane eksperymentalne, należy je podać i mają one pierwszeństwo przed informacjami uzyskanymi z modeli.

12.1. Toksyczność

Na podstawie danych z badań przeprowadzonych na organizmach wodnych lub lądowych zamieszcza się informacje dotyczące toksyczności, jeżeli są one dostępne. Informacje te obejmują istotne dostępne dane dotyczące toksyczności dla środowiska wodnego: ostrej i przewlekłej toksyczności dla ryb, skorupiaków, glonów i innych roślin wodnych. Ponadto podaje się dane dotyczące toksyczności dla mikro- i makroorganizmów glebowych oraz innych organizmów istotnych dla środowiska, takich jak ptaki, pszczoły i rośliny, jeżeli takie dane są dostępne. W przypadku gdy substancja lub mieszanina wywiera działanie hamujące na aktywność mikroorganizmów, należy wskazać możliwy jej wpływ na działanie oczyszczalni ścieków.

Jeżeli dane eksperymentalne nie są dostępne, dostawca sprawdza, czy można dostarczyć wiarygodne i istotne informacje uzyskane z modeli.

W przypadku substancji podlegających rejestracji zamieszcza się podsumowania informacji uzyskanych w wyniku zastosowania załączników VII–XI do niniejszego rozporządzenia.

12.2. Trwałość i zdolność do rozkładu

Zdolność do rozkładu jest to zdolność substancji lub odpowiednich substancji w mieszaninie do rozkładu w środowisku poprzez biodegradację lub inne procesy, takie jak utlenianie lub hydroliza. Trwałość oznacza, że produkt nie wykazuje degradacji w sytuacjach określonych w załączniku XIII sekcja 1.1.1 i 1.2.1. Podaje się istotne wyniki badań w celu oceny trwałości i zdolności do rozkładu, jeżeli wyniki te są dostępne. Jeżeli podawane są czasy połowicznego rozkładu, informuje się, czy czasy te odnoszą się do mineralizacji czy do degradacji pierwszorzędowej. Zamieszcza się również dane dotyczące zdolności substancji lub niektórych substancji w mieszaninie do rozkładu w oczyszczalniach ścieków.

Jeżeli dane eksperymentalne nie są dostępne, dostawca sprawdza, czy można dostarczyć wiarygodne i istotne informacje uzyskane z modeli.

W stosownych przypadkach podaje się te informacje, o ile są one dostępne, w odniesieniu do każdej z substancji w mieszaninie, która zgodnie z wymogami musi zostać wyszczególniona w sekcji 3 karty charakterystyki.

12.3. Zdolność do bioakumulacji

Zdolność do bioakumulacji jest to zdolność substancji lub niektórych substancji w mieszaninie do akumulacji w organizmach żywych i, w efekcie końcowym, do przejścia przez łańcuch pokarmowy. Zamieszcza się wyniki badań istotne dla oceny zdolności do bioakumulacji. Podaje się odniesienie do wartości współczynnika podziału oktanol-woda (Kow) i współczynnika biokoncentracji (BCF) lub innych istotnych parametrów związanych z bioakumulacją, jeżeli są one dostępne.

W przypadku gdy dane eksperymentalne nie są dostępne, należy rozważyć, czy można przedstawić modele prognoz.

12.4. Mobilność w glebie

Mobilność w glebie jest to zdolność substancji lub składników mieszaniny, uwolnionych do środowiska, do przenikania w sposób naturalny do wód powierzchniowych lub przemieszczania się na pewną odległość od miejsca uwolnienia. Podaje się informacje dotyczące mobilności w glebie, jeżeli są one dostępne. Informacje na temat mobilności w glebie można określić na podstawie odpowiednich danych dotyczących mobilności, takich jak dane z badań dotyczących adsorpcji lub z badań dotyczących wymywania, znane lub przewidywane rozmieszczenie w przedziałach środowiska lub napięcie powierzchniowe. Na przykład wartość współczynnika adsorpcji gleby (Koc) można przewidzieć na podstawie Kow. Poziom wymywania i mobilności można przewidzieć na podstawie badań modelowych.

12.5. Wyniki oceny właściwości PBT i vPvB

W przypadku gdy wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego, podaje się wyniki oceny właściwości PBT i vPvB zgodnie z raportem bezpieczeństwa chemicznego.

12.6. Właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego

Informacje o niepożądanych skutkach dla środowiska spowodowanych przez właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego należy podać, o ile są dostępne, w odniesieniu do substancji określonych jako mające właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego w podsekcji 2.3. Informacje te obejmują krótkie podsumowania informacji uzyskanych w wyniku zastosowania kryteriów oceny określonych w odpowiednich rozporządzeniach ((WE) nr 1907/2006, (UE) 2017/2100, (UE) 2018/605), które mają znaczenie dla oceny właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego dla środowiska.

12.7. Inne szkodliwe skutki działania

Zamieszcza się informacje dotyczące innych szkodliwych skutków oddziaływania na środowisko, takie jak los w środowisku (narażenie), zdolność do tworzenia ozonu na drodze reakcji fotochemicznych, zdolność do rozkładu ozonu lub wpływ na wzrost ocieplenia globalnego, o ile informacje te są dostępne.

13. SEKCJA 13: Postępowanie z odpadami

W tej sekcji karty charakterystyki podaje się informacje dotyczące właściwego gospodarowania odpadami substancji, mieszaniny lub pojemnikami po nich, pomagające państwu członkowskiemu, do którego dostarczana jest karta charakterystyki, określić bezpieczne i korzystne dla środowiska sposoby gospodarowania odpadami zgodne z wymaganiami przewidzianymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (8). Informacje podane w sekcji 8 muszą zostać uzupełnione informacjami istotnymi dla bezpieczeństwa osób wykonujących prace w dziedzinie gospodarowania odpadami.

W przypadku gdy wymagany jest raport bezpieczeństwa chemicznego i gdy przeprowadzono analizę etapu odpadu, informacje na temat środków gospodarowania odpadami muszą być spójne ze zidentyfikowanymi zastosowaniami podanymi w raporcie bezpieczeństwa chemicznego i scenariuszami narażenia w raporcie bezpieczeństwa chemicznego zamieszczonym w załączniku do karty charakterystyki.

13.1. Metody unieszkodliwiania odpadów

W tej podsekcji karty charakterystyki:

a)	określa się rodzaj pojemników do przetwarzania i metody postępowania z odpadami, w tym właściwe metody przetwarzania odpadów substancji lub mieszaniny oraz każdego zanieczyszczonego opakowania (np. spalanie, recykling, składowanie);

b)	określa się właściwości fizyczne lub chemiczne, które mogą mieć wpływ na sposoby przetwarzania odpadów;

c)	odradza się odprowadzanie odpadów do ścieków;

d)	w stosownych przypadkach określa się specjalne środki ostrożności w odniesieniu do wszelkich zalecanych sposobów unieszkodliwiania odpadów.

Zamieszcza się odniesienia do wszelkich stosownych przepisów unijnych dotyczących gospodarki odpadami, a w przypadku braku takich przepisów – do wszelkich stosownych obowiązujących przepisów krajowych lub regionalnych.

14. SEKCJA 14: Informacje dotyczące transportu

W tej sekcji karty charakterystyki podaje się podstawowe informacje dotyczące klasyfikacji substancji lub mieszanin wymienionych w sekcji 1 w odniesieniu do transportu drogą lądową, kolejową, morską, powietrzną lub śródlądowymi drogami wodnymi. Jeżeli informacje te nie są dostępne lub istotne, informuje się o tym.

W stosownych przypadkach podaje się w tej sekcji informacje dotyczące klasyfikacji transportowej w odniesieniu do każdego z przepisów modelowych ONZ: Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID) i Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN) wdrożonych dyrektywą 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9), jak również Międzynarodowego morskiego kodeksu towarów niebezpiecznych (IMDG) (10) w odniesieniu do przewozu towarów pakowanych i stosownych kodeksów IMO dotyczących transportu ładunków masowych drogą morską (11) oraz Instrukcji technicznych dla bezpiecznego transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną (ICAO TI) (12).

14.1. Numer UN lub numer identyfikacyjny ID

Podaje się numer UN lub numer identyfikacyjny ID (tj. czterocyfrowy numer identyfikacyjny substancji, mieszaniny lub wyrobu poprzedzony literami »UN« lub »ID«) zgodnie z przepisami modelowymi ONZ, IMDG, ADR, RID, ADN lub ICAO TI.

14.2. Prawidłowa nazwa przewozowa UN

Podaje się prawidłową nazwę przewozową podaną w kolumnie 2 »Nazwa i opis« w tabeli A w rozdziale 3.2 »Wykaz towarów niebezpiecznych« modelowych przepisów ONZ, w ADR, w RID oraz w tabelach A i C rozdziału 3.2 ADN, oraz, w stosownych przypadkach, nazwę techniczną w nawiasach, chyba że nazwa ta została użyta jako identyfikator produktu w podsekcji 1.1. Jeżeli numer UN i prawidłowa nazwa przewozowa pozostają niezmienione w odniesieniu do różnych rodzajów transportu, nie ma potrzeby powtarzania tej informacji. W przypadku transportu morskiego oprócz prawidłowej nazwy przewozowej UN należy w stosownych przypadkach wskazać nazwę techniczną towarów, które mają być przewożone, objętych kodem IMDG.

14.3. Klasa(-y) zagrożenia w transporcie

Podaje się klasę(-y) zagrożenia w transporcie (i zagrożenia dodatkowe) przypisane substancjom lub mieszaninom na podstawie głównego zagrożenia stwarzanego przez nie w świetle przepisów modelowych ONZ. W przypadku transportu lądowego podaje się klasę zagrożenia w transporcie (i zagrożenia dodatkowe) przypisane substancjom lub mieszaninom na podstawie głównego zagrożenia stwarzanego przez nie w świetle przepisów modelowych ONZ.

14.4. Grupa pakowania

W stosownych przypadkach należy podać numer grupy pakowania wynikającej z przepisów modelowych ONZ, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach modelowych ONZ, ADR, RID i ADN. Numer grupy pakowania przypisany jest do niektórych substancji zgodnie ze stopniem stwarzanego przez nie zagrożenia.

14.5. Zagrożenia dla środowiska

Podaje się, czy dana substancja lub mieszanina stanowi zagrożenie dla środowiska zgodnie z kryteriami zawartymi w przepisach modelowych ONZ (zgodnie z ADR, RID i ADN), oraz czy może spowodować zanieczyszczenie morza zgodnie z kodeksem IMDG i procedurami reagowania w sytuacjach kryzysowych dotyczącymi statków przewożących towary niebezpieczne. Jeżeli dozwolony jest przewóz substancji lub mieszaniny śródlądowymi drogami wodnymi w zbiornikowcach lub jeżeli taki przewóz ma być przeprowadzany, podaje się informację, czy substancja lub mieszanina stanowi zagrożenie dla środowiska podczas transportu zbiornikowcami wyłącznie w odniesieniu do porozumienia ADN.

14.6. Szczególne środki ostrożności dla użytkowników

Wskazuje się wszystkie szczególne środki ostrożności, które użytkownik powinien lub musi stosować lub o których powinien lub musi wiedzieć w związku z transportem lub przemieszczaniem substancji lub mieszaniny zarówno na terenie jego zakładu, jak i poza nim, w przypadku wszystkich istotnych form transportu.

14.7. Transport morski luzem zgodnie z instrumentami IMO

Niniejsza podsekcja ma zastosowanie jedynie do przewozu luzem zgodnie z instrumentami IMO: rozdziałem VI lub rozdziałem VII SOLAS (13), załącznikiem II lub załącznikiem V MARPOL, kodeksem IBC (14), kodeksem IMSBC (15) i kodeksem IGC (16) lub jego wcześniejszymi wersjami, a mianowicie kodeksem EGC (17) lub kodeksem GC (18)).

W przypadku ładunków masowych płynnych podaje się nazwę produktu (jeżeli odbiega ona od nazwy podanej w podsekcji 1.1) zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach przewozowych i zgodnie z nazwą podaną w wykazie nazw produktów w sekcji 17 lub 18 kodeksu IBC lub zgodnie z ostatnim wydaniem biuletynu Komitetu Ochrony Środowiska Morskiego przy IMO (MEPC).2/Circular (19). Należy wskazać rodzaj statku i kategorię zanieczyszczenia, jak również klasę zagrożenia IMO, zgodnie z załącznikiem I (3) B lit. a) do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/59/WE (20).

W przypadku stałych ładunków masowych należy podać nazwę przewozową ładunku masowego. Należy wskazać, czy ładunek jest uznawany za szkodliwy dla środowiska morskiego (HME) zgodnie z załącznikiem V do konwencji MARPOL, bez względu na to, czy jest to materiał niebezpieczny wyłącznie luzem (MHB) (21) zgodnie z kodeksem IMSBC, oraz do której grupy ładunku należy on zgodnie z IMSBC.

W przypadku ładunków gazów skroplonych luzem podaje się nazwę produktu i rodzaj statku wymagane zgodnie z kodeksem IGC lub jego wcześniejszymi wersjami, a mianowicie kodeksem EGC lub kodeksem GC.

15. SEKCJA 15: Informacje dotyczące przepisów prawnych

W niniejszej sekcji karty charakterystyki podaje się inne informacje o przepisach prawnych dotyczące substancji lub mieszaniny, które nie zostały podane w karcie charakterystyki (np. czy substancja lub mieszanina objęta jest przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (22), rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniającego dyrektywę 79/117/EWG (23) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (24)).

15.1. Przepisy prawne dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska specyficzne dla substancji lub mieszaniny

Podaje się informacje dotyczące stosownych unijnych przepisów prawnych dotyczących bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska (np. kategorię według dyrektywy Seveso/substancje wymienione w załączniku I do dyrektywy Rady 96/82/WE (25)) lub odnoszące się do krajowych informacji dotyczących statusu prawnego substancji lub mieszaniny (w tym substancji w mieszaninie), włącznie z zaleceniami dotyczącymi działań, które powinny zostać podjęte przez odbiorcę w wyniku stosowania tych przepisów. W stosownych przypadkach wymienia się krajowe akty prawne odnośnych państw członkowskich wdrażające te przepisy oraz wszelkie inne środki krajowe mogące mieć znaczenie w tej kwestii.

Jeżeli substancja lub mieszanina objęta kartą charakterystyki podlega specjalnym przepisom dotyczącym ochrony zdrowia ludzi lub ochrony środowiska na poziomie Unii (np. zezwoleniom wydanym na mocy tytułu VII lub ograniczeniom obowiązującym na mocy tytułu VIII), należy wymienić te przepisy. W przypadku gdy zezwolenie udzielone na podstawie tytułu VII nakłada warunki lub uzgodnienia dotyczące monitorowania na dalszego użytkownika danej substancji lub mieszaniny, należy je przedstawić.

15.2. Ocena bezpieczeństwa chemicznego

W tej sekcji karty charakterystyki podaje się, czy dostawca dokonał oceny bezpieczeństwa chemicznego substancji lub mieszaniny.

16. SEKCJA 16: Inne informacje

W tej sekcji karty charakterystyki zawiera się pozostałe informacje, których nie włączono do sekcji 1–15, w tym informacje dotyczące aktualizacji karty charakterystyki, jak następuje:

w przypadku aktualizacji karty charakterystyki zamieszcza się wyraźne informacje, gdzie w porównaniu z poprzednią wersją karty charakterystyki wprowadzono zmiany, chyba że informacje takie podano w innym miejscu karty charakterystyki, wraz z objaśnieniami zmian, w przypadku gdy jest to konieczne. Dostawca substancji lub mieszaniny musi być w stanie przedstawić na żądanie objaśnienie zmian;

b)	wyjaśnienie skrótów i akronimów stosowanych w karcie charakterystyki;

c)	odniesienia do kluczowej literatury i źródeł danych;

d)	w przypadku mieszanin wskazanie, którą z metod oceny informacji, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, wykorzystano w celu dokonania klasyfikacji;

e)	listę odpowiednich zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia lub zwrotów wskazujących środki ostrożności. Podaje się pełny tekst wszelkich zwrotów, które nie zostały podane w całości w sekcjach 2–15;

f)	zalecenia dotyczące wszelkich wskazanych szkoleń pracowników, w celu zagwarantowania ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska.

CZĘŚĆ B

Karta charakterystyki składa się z 16 następujących tytułów sekcji zgodnie z art. 31 ust. 6 oraz dodatkowo ich wymienionych podtytułów, z wyjątkiem sekcji 3, w której należy uwzględnić jedynie odpowiednio podsekcję 3.1 albo 3.2:

SEKCJA 1: Identyfikacja substancji/mieszaniny i identyfikacja przedsiębiorstwa

1.1.

Identyfikator produktu

1.2.

Istotne zidentyfikowane zastosowania substancji lub mieszaniny oraz zastosowania odradzane

1.3.

Dane dotyczące dostawcy karty charakterystyki

1.4.

Numer telefonu alarmowego

SEKCJA 2: Identyfikacja zagrożeń

2.1.

Klasyfikacja substancji lub mieszaniny

2.2.

Elementy oznakowania

2.3.

Inne zagrożenia

SEKCJA 3: Skład/informacja o składnikach

3.1.

Substancje

3.2.

Mieszaniny

SEKCJA 4: Środki pierwszej pomocy

4.1.

Opis środków pierwszej pomocy

4.2.

Najważniejsze ostre i opóźnione objawy oraz skutki narażenia

4.3.

Wskazania dotyczące wszelkiej natychmiastowej pomocy lekarskiej i szczególnego postępowania z poszkodowanym

SEKCJA 5: Postępowanie w przypadku pożaru

5.1.

Środki gaśnicze

5.2.

Szczególne zagrożenia związane z substancją lub mieszaniną

5.3.

Informacje dla straży pożarnej

SEKCJA 6: Postępowanie w przypadku niezamierzonego uwolnienia do środowiska

6.1.

Indywidualne środki ostrożności, wyposażenie ochronne i procedury w sytuacjach awaryjnych

6.2.

Środki ostrożności w zakresie ochrony środowiska

6.3.

Metody i materiały zapobiegające rozprzestrzenianiu się skażenia i służące do usuwania skażenia

6.4.

Odniesienia do innych sekcji

SEKCJA 7: Postępowanie z substancjami i mieszaninami oraz ich magazynowanie

7.1.

Środki ostrożności dotyczące bezpiecznego postępowania

7.2.

Warunki bezpiecznego magazynowania, w tym informacje dotyczące wszelkich wzajemnych niezgodności

7.3.

Szczególne zastosowanie(-a) końcowe

SEKCJA 8: Kontrola narażenia/środki ochrony indywidualnej

8.1.

Parametry dotyczące kontroli

8.2.

Kontrola narażenia

SEKCJA 9: Właściwości fizyczne i chemiczne

9.1.

Informacje na temat podstawowych właściwości fizycznych i chemicznych

9.2.

Inne informacje

SEKCJA 10: Stabilność i reaktywność

10.1.

Reaktywność

10.2.

Stabilność chemiczna

10.3.

Możliwość występowania niebezpiecznych reakcji

10.4.

Warunki, których należy unikać

10.5.

Materiały niezgodne

10.6.

Niebezpieczne produkty rozkładu

SEKCJA 11: Informacje toksykologiczne

11.1.

Informacje na temat klas zagrożenia zdefiniowanych w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008

11.2.

Informacje o innych zagrożeniach

SEKCJA 12: Informacje ekologiczne

12.1.

Toksyczność

12.2.

Trwałość i zdolność do rozkładu

12.3.

Zdolność do bioakumulacji

12.4.

Mobilność w glebie

12.5.

Wyniki oceny właściwości PBT i vPvB

12.6.

Właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego

12.7.

Inne szkodliwe skutki działania

SEKCJA 13: Postępowanie z odpadami

13.1.

Metody unieszkodliwiania odpadów

SEKCJA 14: Informacje dotyczące transportu

14.1.

Numer UN lub numer identyfikacyjny ID

14.2.

Prawidłowa nazwa przewozowa UN

14.3.

Klasa(-y) zagrożenia w transporcie

14.4.

Grupa pakowania

14.5.

Zagrożenia dla środowiska

14.6.

Szczególne środki ostrożności dla użytkowników

14.7.

Transport morski luzem zgodnie z instrumentami IMO

SEKCJA 15: Informacje dotyczące przepisów prawnych

15.1.

Przepisy prawne dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska specyficzne dla substancji lub mieszaniny

15.2.

Ocena bezpieczeństwa chemicznego

SEKCJA 16: Inne informacje

”

(1) Konwencja Marpol, skonsolidowane wydanie z 2006 r., Londyn, IMO 2007, ISBN 978-92-801-4216-7.

(2) Dyrektywa Rady 80/181/EWG z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do jednostek miar i uchylająca dyrektywę 71/354/EWG (Dz.U. L 39 z 15.2.1980, s. 40).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/2100 z dnia 4 września 2017 r. ustanawiające naukowe kryteria określania właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 301 z 17.11.2017, s. 1).

(4) Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/605 z dnia 19 kwietnia 2018 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 poprzez ustanowienie naukowych kryteriów określania właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego (Dz.U. L 101 z 20.4.2018, s. 33).

(5) Decyzja Komisji 2014/113/UE z dnia 3 marca 2014 r. w sprawie ustanowienia Komitetu Naukowego ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy oraz uchylenia decyzji Komisji 95/320/WE (Dz.U. L 62 z 4.3.2014, s. 18).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz uchylenia dyrektywy Rady 89/686/EWG (Dz.U. L 81 z 31.3.2016, s. 51).

(7) Uwaga: Termin »granica wybuchowości« jest synonimem terminu »granicy palności«, stosowanego poza Unią.

(8) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

(9) Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

(10) Zgodność z kodeksem IMDG jest obowiązkowa w odniesieniu do przewozu pakowanych towarów niebezpiecznych drogą morską, jak przewidziano w rozdziale VII/reguła 3 konwencji SOLAS i w załączniku III do konwencji MARPOL o zapobieganiu zanieczyszczaniu substancjami szkodliwymi przewożonymi morzem w opakowaniach.

(11) IMO opracowała różne instrumenty prawne odnoszące się do towarów niebezpiecznych i zanieczyszczających, które rozróżniają sposób przewozu towarów (zapakowane i luzem) oraz rodzaj ładunku (stałe, płynne i gaz skroplony). Przepisy dotyczące przewozu ładunków niebezpiecznych oraz statków przewożących te ładunki znajdują się w Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS, 1974) ze zmianami oraz w międzynarodowej konwencji o zanieczyszczeniu morza (MARPOL 73/78), ze zmianami. Uzupełnieniem tych konwencji są następujące kodeksy: IMDG, IMSBC, IBC i IGC.

(12) IATA, wydanie 2007–2008.

(13) SOLAS oznacza Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r., ze zmianami.

(14) IBC oznacza Międzynarodowy kodeks budowy i wyposażenia statków przewożących niebezpieczne chemikalia luzem, ze zmianami.

(15) IMSBC oznacza Międzynarodowy morski kodeks bezpiecznego przewozu stałych ładunków masowych, ze zmianami.

(16) Kodeks IGC oznacza Międzynarodowy kodeks budowy i wyposażenia statków przewożących skroplone gazy luzem, w tym mające zastosowanie zmiany, zgodnie z którymi statek został certyfikowany.

(17) Kodeks EGC oznacza kodeks istniejących statków przewożących skroplone gazy luzem, ze zmianami.

(18) Kodeks IBC oznacza Międzynarodowy kodeks budowy i wyposażenia statków przewożących skroplone gazy luzem (Gas Carrier Code), ze zmianami.

(19) Biuletyn MEPC.2/Circular, Prowizoryczny podział substancji płynnych, wersja 19, stosowana od dnia 17 grudnia 2013 r.

(20) Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).

(21) Materiały niebezpieczne wyłącznie luzem (MHB) oznaczają materiały mogące powodować zagrożenia chemiczne, gdy są przewożone luzem, z wyjątkiem materiałów sklasyfikowanych jako towary niebezpieczne w kodeksie IMDG.

(22) Dz.U. L 286 z 31.10.2009, s. 1.

(23) Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7.

(24) Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60.

(25) Dz.U. L 10 z 14.1.1997, s. 13.

26.6.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 203/71

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/883

z dnia 25 czerwca 2020 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 4375)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2020/860 (5) w następstwie zmian sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby na Słowacji i w Polsce.

(2)	Od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2020/860 odnotowano nowe przypadki afrykańskiego pomoru świń u świń zdziczałych na Litwie oraz u świń domowych w Polsce.

(3)

W czerwcu 2020 r. odnotowano jeden przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałej świni w okręgu telszańskim na Litwie na obszarze wymienionym w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Ten przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałej świni oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Litwy wymieniony obecnie w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, na którym wystąpił ten ostatni przypadek afrykańskiego pomoru świń, powinien być teraz wymieniony w części II tego załącznika, a nie w jego części I.

(4)

W czerwcu 2020 r. odnotowano jedno ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w powiecie polkowickim w Polsce na obszarze obecnie wymienionym w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. To ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym odnotowano ostatnio ognisko afrykańskiego pomoru świń, powinien być teraz wymieniony w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części II.

(5)

Biorąc pod uwagę niedawne nowe przypadki afrykańskiego pomoru świń u świń zdziczałych i domowych na Litwie i w Polsce, a także biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w Unii, dokonano ponownej oceny i aktualizacji podziału na obszary w tych dwóch państwach członkowskich. Ponadto ponownie oceniono i zaktualizowano również wprowadzone środki zarządzania ryzykiem. Zmiany te należy uwzględnić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(6)

Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, na Litwie i w Polsce należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w części II i III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Części I, II i III tego załącznika powinny zatem zostać odpowiednio zmienione.

(7)	Ze względu na pilny charakter sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń ważne jest, aby zmiany wprowadzone niniejszą decyzją w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE stały się skuteczne tak szybko, jak jest to możliwe.

(8)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 czerwca 2020 r.

W imieniu Komisji

Stella KYRIAKIDES

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

(4) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

(5) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/860 z dnia 18 czerwca 2020 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 195 z 19.6.2020, s. 94).

ZAŁĄCZNIK

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1. Belgia

Następujące obszary w Belgii:

dans la province de Luxembourg:

—

la zone est délimitée, dans le sens des aiguilles d’une montre, par:

—	Frontière avec la France,

—	Rue Mersinhat à Florenville,

—	La N818jusque son intersection avec la N83,

—	La N83 jusque son intersection avec la N884,

—	La N884 jusque son intersection avec la N824,

—	La N824 jusque son intersection avec Le Routeux,

—	Le Routeux,

—	Rue d’Orgéo,

—	Rue de la Vierre,

—	Rue du Bout-d’en-Bas,

—	Rue Sous l’Eglise,

—	Rue Notre-Dame,

—	Rue du Centre,

—	La N845 jusque son intersection avec la N85,

—	La N85 jusque son intersection avec la N40,

—	La N40 jusque son intersection avec la N802,

—	La N802 jusque son intersection avec la N825,

—	La N825 jusque son intersection avec la E25-E411,

—	La E25-E411jusque son intersection avec la N40,

—	N40: Burnaimont, Rue de Luxembourg, Rue Ranci, Rue de la Chapelle,

—	Rue du Tombois,

—	Rue Du Pierroy,

—	Rue Saint-Orban,

—	Rue Saint-Aubain,

—	Rue des Cottages,

—	Rue de Relune,

—	Rue de Rulune,

—	Route de l’Ermitage,

—	N87: Route de Habay,

—	Chemin des Ecoliers,

—

Le Routy,

—	Rue Burgknapp,

—	Rue de la Halte,

—	Rue du Centre,

—	Rue de l’Eglise,

—	Rue du Marquisat,

—	Rue de la Carrière,

—	Rue de la Lorraine,

—	Rue du Beynert,

—

Millewée,

—	Rue du Tram,

—

Millewée,

—	N4: Route de Bastogne, Avenue de Longwy, Route de Luxembourg,

—	Frontière avec le Grand-Duché de Luxembourg,

—	Frontière avec la France, jusque son intersection avec la Rue Mersinhat à Florenville.

2. Estonia

Następujące obszary w Estonii:

—	Hiiu maakond.

3. Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

—

Békés megye 950950, 950960, 950970, 951950, 952050, 952750, 952850, 952950, 953050, 953150, 953650, 953660, 953750, 953850, 953960, 954250, 954260, 954350, 954450, 954550, 954650, 954750, 954850, 954860, 954950, 955050, 955150, 955250, 955260, 955270, 955350, 955450, 955510, 955650, 955750, 955760, 955850, 955950, 956050, 956060, 956150 és 956160 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Bács-Kiskun megye 600150, 600850, 601550, 601650, 601660, 601750, 601850, 601950, 602050, 603250, 603750 és 603850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Budapest 1 kódszámú, vadgazdálkodási tevékenységre nem alkalmas területe,

—	Csongrád megye 800150, 800160, 800250, 802220, 802260, 802310 és 802450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Fejér megye 400150, 400250, 400351, 400352, 400450, 400550, 401150, 401250, 401350, 402050, 402350, 402360, 402850, 402950, 403050, 403250, 403350, 403450, 403550, 403650, 403750, 403950, 403960, 403970, 404570, 404650, 404750, 404850, 404950, 404960, 405050, 405750, 405850, 405950, 406050, 406150, 406550, 406650 és 406750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750260, 750350, 750450, 750460, 754450, 754550, 754560, 754570, 754650, 754750, 754950, 755050, 755150, 755250, 755350 és 755450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Komárom-Esztergom megye 250850, 250950, 251050, 251150, 251360, 251450, 251550, 251650, 251750, 251850, 251950, 252050, 252150, 252250, 252550, 252650 és 253550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Nógrád megye 553250, 553260, 553350, 553750, 553850 és 553910 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Pest megye 570150, 570250, 570350, 570450, 570550, 570650, 570750, 570850, 571050, 571150, 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572150, 572250, 572350, 572550, 572650, 572750, 572850, 572950, 573150, 573250, 573260, 573350, 573360, 573450, 573850, 573950, 573960, 574050, 574150, 574350, 574360, 574550, 574650, 574750, 574850, 574860, 574950, 575050,575150, 575250, 575350, 575550, 575650, 575750, 575850, 575950, 576050, 576150, 576250, 576350, 576450, 576650, 576750, 576850, 576950, 577050, 577150, 577350, 577450, 577650, 577850, 577950, 578050, 578150, 578250, 578350, 578360, 578450, 578550, 578560, 578650, 578850, 578950, 579050, 579150, 579250, 579350, 579450, 579460, 579550, 579650, 579750, 580050, 580250 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

4. Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

—	Pāvilostas novads,

—	Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

—	Ventspils novada Jūrkalnes pagasts,

—	Grobiņas novads,

—	Rucavas novada Dunikas pagasts.

5. Litwa

Następujące obszary na Litwie:

—	Klaipėdos rajono savivaldybės: Agluonėnų, Priekulės, Veiviržėnų, Judrėnų, Endriejavo ir Vėžaičių seniūnijos,

—	Kretingos rajono savivaldybės: Darbėnų, Kretingos ir Žalgirio seniūnijos,

—	Plungės rajono savivaldybės: Nausodžio sen. dalis nuo kelio 166 į pietryčius ir Kulių seniūnija,

—	Skuodo rajono savivaldybės: Lenkimų, Mosėdžio, Skuodo, Skuodo miesto seniūnijos.

6. Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Wielbark i Rozogi w powiecie szczycieńskim,

gminy Janowiec Kościelny, Janowo i Kozłowo w powiecie nidzickim,

powiat działdowski,

gminy Dąbrówno, Grunwald i Ostróda z miastem Ostróda w powiecie ostródzkim,

gminy Kisielice, Susz, Iława z miastem Iława, Lubawa z miastem Lubawa, w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

gminy Kulesze Kościelne, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim,

gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim,

powiat zambrowski,

w województwie mazowieckim:

powiat ostrołęcki,

powiat miejski Ostrołęka,

gminy Bielsk, Brudzeń Duży, Drobin, Gąbin, Łąck, Nowy Duninów, Radzanowo, Słupno i Stara Biała w powiecie płockim,

powiat miejski Płock,

powiat sierpecki,

powiat żuromiński,

gminy Andrzejewo, Brok, Małkinia Górna, Stary Lubotyń, Szulborze Wielkie, Wąsewo, Zaręby Kościelne i Ostrów Mazowiecka z miastem Ostrów Mazowiecka w powiecie ostrowskim,

gminy Dzierzgowo, Lipowiec Kościelny, miasto Mława, Radzanów, Szreńsk, Szydłowo i Wieczfnia Kościelna, w powiecie mławskim,

powiat przasnyski,

powiat makowski,

gminy Gzy, Obryte, Zatory, Pułtusk i część gminy Winnica położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

gminy Brańszczyk, Długosiodło, Rząśnik, Wyszków, Zabrodzie i część gminy Somianka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Kowala, Wierzbica, część gminy Wolanów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie radomskim,

powiat miejski Radom,

powiat szydłowiecki,

powiat gostyniński,

w województwie podkarpackim:

gmina Wielkie Oczy w powiecie lubaczowskim,

gminy Laszki, Radymno z miastem Radymno, część gminy Wiązownica położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 867 i gmina wiejska Jarosław w powiecie jarosławskim,

gminy Przeworsk z miastem Przeworsk, Gać Jawornik Polski, Kańczuga, Tryńcza i Zarzecze w powiecie przeworskim,

powiat łańcucki,

gminy Trzebownisko, Głogów Małopolski i część gminy Sokołów Małopolski położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 875 w powiecie rzeszowskim,

gminy Dzikowiec, Kolbuszowa, Niwiska i Raniżów w powiecie kolbuszowskim,

gminy Borowa, Czermin, Gawłuszowice, Mielec z miastem Mielec, Padew Narodowa, Przecław, Tuszów Narodowy w powiecie mieleckim,

w województwie świętokrzyskim:

powiat opatowski,

powiat sandomierski,

gminy Bogoria, Łubnice, Oleśnica, Osiek, Połaniec, Rytwiany i Staszów w powiecie staszowskim,

gmina Skarżysko Kościelne w powiecie skarżyskim,

gmina Wąchock, część gminy Brody położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 9 oraz na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogi: nr 0618T biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania w miejscowości Lipie, drogę biegnącą od miejscowości Lipie do wschodniej granicy gminy oraz na północ od drogi nr 42 i część gminy Mirzec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 744 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Tychów Stary a następnie przez drogę nr 0566T biegnącą od miejscowości Tychów Stary w kierunku północno - wschodnim do granicy gminy w powiecie starachowickim,

powiat ostrowiecki,

gminy Gowarczów, Końskie i Stąporków w powiecie koneckim,

w województwie łódzkim:

gminy Łyszkowice, Kocierzew Południowy, Kiernozia, Chąśno, Nieborów, część gminy wiejskiej Łowicz położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 biegnącej od granicy miasta Łowicz do zachodniej granicy gminy oraz część gminy wiejskiej Łowicz położona na wschód od granicy miasta Łowicz i na północ od granicy gminy Nieborów w powiecie łowickim,

gminy Biała Rawska, Cielądz, Rawa Mazowiecka z miastem Rawa Mazowiecka i Regnów w powiecie rawskim,

powiat skierniewicki,

powiat miejski Skierniewice,

gminy Białaczów, Mniszków, Paradyż, Sławno i Żarnów w powiecie opoczyńskim,

gminy Czerniewice, Inowłódz, Lubochnia, Rzeczyca, Tomaszów Mazowiecki z miastem Tomaszów Mazowiecki i Żelechlinek w powiecie tomaszowskim,

w województwie pomorskim:

gminy Ostaszewo, miasto Krynica Morska oraz część gminy Nowy Dwór Gdański położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 55 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 7, następnie przez drogę nr 7 i S7 biegnącą do zachodniej granicy gminy w powiecie nowodworskim,

gminy Lichnowy, Miłoradz, Nowy Staw, Malbork z miastem Malbork w powiecie malborskim,

gminy Mikołajki Pomorskie, Stary Targ i Sztum w powiecie sztumskim,

powiat gdański,

Miasto Gdańsk,

powiat tczewski,

powiat kwidzyński,

w województwie lubuskim:

gminy Maszewo i Gubin z miastem Gubin w powiecie krośnieńskim,

gminy Międzyrzecz, Pszczew, Trzciel w powiecie międzyrzeckim,

gmina Lubrza, Łagów, część gminy Zbąszynek położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Zbąszynia do Świebodzina oraz część położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od miasta Zbąszynek w kierunku zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 1210F, a następnie przez drogę 1210F biegnącą od skrzyżowania z linia kolejową do zachodniej granicy gminy, część gminy Szczaniec położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową, część gminy Świebodzin położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie świebodzińskim,

gmina Cybinka w powiecie słubickim,

część gminy Torzym położona na południe od linii wyznaczonej przez autostradę A2 w powiecie sulęcińskim,

w województwie dolnośląskim:

gminy Bolesławiec z miastem Bolesławiec, Gromadka i Osiecznica w powiecie bolesławieckim,

gmina Węgliniec w powiecie zgorzeleckim,

gminy Chocianów, Polkowice, część gminy Przemków położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12, w powiecie polkowickim,

gmina Jemielno, Niechlów i Góra w powiecie górowskim,

gmina Rudna i Lubin z miastem Lubin w powiecie lubińskim,

w województwie wielkopolskim:

gminy Krzemieniewo, Rydzyna, część gminy Święciechowa położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie leszczyńskim,

powiat nowotomyski,

gminy Granowo, Grodzisk Wielkopolski i część gminy Kamieniec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 308 w powiecie grodziskim,

gminy Czempiń, miasto Kościan, część gminy wiejskiej Kościan położona na północny – zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 5 oraz na wschód od linii wyznaczonej przez kanał Obry, część gminy Krzywiń położona na wschód od linii wyznaczonej przez kanał Obry w powiecie kościańskim,

powiat miejski Poznań,

gminy Rokietnica, Suchy Las, Mosina, miasto Luboń, miasto Puszczykowo, część gminy Komorniki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 5, część gminy Stęszew położona na południowy wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 5 i 32 i część gminy Kórnik położona na zachód od linii wyznaczonych przez drogi: nr S11 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 434 i drogę nr 434 biegnącą od tego skrzyżowania do południowej granicy gminy w powiecie poznańskim,

gminy Pniewy, Szamotuły, część gminy Duszniki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 92 oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 306, część gminy Kaźmierz położona na północ i na zachód od linii wyznaczonych przez drogi: nr 92 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą łączącą miejscowości Witkowice – Gorszewice – Kaźmierz (wzdłuż ulic Czereśniowa, Dworcowa, Marii Konopnickiej) – Chlewiska, biegnącą do wschodniej granicy gminy w powiecie szamotulskim.

7. Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

—	the whole district of Vranov nad Topľou,

—	the whole district of Humenné,

—	the whole district of Snina,

—	the whole district of Sobrance,

—

in the district of Michalovce, the whole municipalities of Tušice, Moravany, Pozdišovce, Michalovce, Zalužice, Lúčky, Závadka, Hnojné, Poruba pod Vihorlatom, Jovsa, Kusín, Klokočov, Kaluža, Vinné, Trnava pri Laborci, Oreské, Staré, Zbudza, Petrovce nad Laborcom, Lesné, Suché, Rakovec nad Ondavou, Nacina Ves, Voľa, Pusté Čemerné and Strážske,

—	in the district of Košice - okolie, the whole municipalities not included in Part II,

—	in the district of Gelnica, the whole municipalities of Uhorná, Smolník, Smolnícka Huta, Mníšek nad Hnilcom, Prakovce, Helcmanovce, Gelnica, Kojšov, Veľký Folkmár, Jaklovce, Žakarovce and Margecany,

—

in the district of Prešov, the whole municipalities of Klenov, Miklušovce, Sedlice, Suchá dolina, Janov, Radatice, Ľubovec, Ličartovce, Drienovská Nová Ves, Kendice, Petrovany, Drienov, Lemešany, Janovík, Bretejovce, Seniakovce, Šarišské Bohdanovce, Varhaňovce, Brestov Mirkovce, Žehňa, Tuhrina, Lúčina and Červenica,

—

in the district of Rožňava, the whole municipalities of Ardovo, Bohúňovo, Bôrka, Bretka, Brzotín, Čoltovo, Dlhá Ves, Drnava, Gemerská Hôrka, Gemerská Panica, Hrhov, Hrušov, Jablonov nad Turňou, Jovice, Kečovo, Kováčová, Krásnohorská Dlhá Lúka, Krásnohorské Podhradie, Kružná, Kunová Teplica, Lipovník, Lúčka, Meliata, Pača, Pašková, Plešivec, Rakovnica, Rožňava, Rudná, Silica, Silická Brezová, Silická Jablonica, Slavec and Vidová,

—	in the district of Revúca, the whole municipalities of Gemer, Tornaľa and Žiar,

—

in the district of Rimavská Sobota, the whole municipalities of Figa, Hubovo, Lenka, Včelince, Neporadza, Kráľ, Riečka, Abovce, Štrkovec, Chanava, Kešovce, Rumince, Barca, Bátka, Dulovo, Žíp, Vieska nad Blhom, Radnovce, Cakov, Ivanice, Zádor, Rimavská Seč, Lenartovce, Vlkyňa, Číž, Sútor, Belín, Rimavské Janovce, Pavlovce, Janice, Chrámec, Drňa, Orávka, Martinová, Bottovo, Dubovec, Šimonovce, Širkovce, Jesenské, Gortva, Hodejovec, Hodejov, Blhovce, Hostice, Jestice, Petrovce, Gemerské Dechtáre, Gemerský Jablonec, Hajnáčka, Dubno, Stará Bašta, Nová Bašta, Studená, Večelkov, Tachty and Stránska,

—

in the district of Lučenec, the whole municipalities of Trenč, Veľká nad Ipľom, Jelšovec, Panické Dravce, Lučenec, Kalonda, Rapovce, Trebeľovce, Mučín, Lipovany, Pleš, Fiľakovské Kováče, Ratka, Fiľakovo, Biskupice, Belina, Radzovce, Čakanovce, Šiatorská Bukovinka, Čamovce, Šurice, Halič, Mašková, Ľuboreč, Šíd and Prša,

—

in the district of Veľký Krtíš, the whole municipalities of Ipeľské Predmostie, Veľká Ves nad Ipľom, Sečianky, Kleňany, Hrušov, Vinica, Balog nad Ipľom, Dolinka, Kosihy nad Ipľom, Ďurkovce, Širákov, Kamenné Kosihy, Seľany, Veľká Čalomija, Malá Čalomija, Koláre, Trebušovce, Chrastince, Lesenice, Slovenské Ďarmoty, Opatovská Nová Ves, Bátorová, Nenince, Záhorce, Želovce, Sklabiná, Nová Ves, Obeckov, Vrbovka, Kiarov, Kováčovce, Zombor, Olováry, Čeláre, Glabušovce, Veľké Straciny, Malé Straciny, Malý Krtíš, Veľký Krtíš, Pôtor, Veľké Zlievce, Malé Zlievce, Bušince, Muľa, Ľuboriečka, Dolná Strehová, Vieska, Slovenské Kľačany, Horná Strehová, Chrťany and Závada.

8. Grecja

Następujące obszary w Grecji:

—

in the regional unit of Drama:

—	the community departments of Sidironero and Skaloti and the municipal departments of Livadero and Ksiropotamo (in Drama municipality),

—	the municipal department of Paranesti (in Paranesti municipality),

—	the municipal departments of Kokkinogeia, Mikropoli, Panorama, Pyrgoi (in Prosotsani municipality),

—	the municipal departments of Kato Nevrokopi, Chrysokefalo, Achladea, Vathytopos, Volakas, Granitis, Dasotos, Eksohi, Katafyto, Lefkogeia, Mikrokleisoura, Mikromilea, Ochyro, Pagoneri, Perithorio, Kato Vrontou and Potamoi (in Kato Nevrokopi municipality),

—

in the regional unit of Xanthi:

—	the municipal departments of Kimmerion, Stavroupoli, Gerakas, Dafnonas, Komnina, Kariofyto and Neochori (in Xanthi municipality),

—	the community departments of Satres, Thermes, Kotyli, and the municipal departments of Myki, Echinos and Oraio and (in Myki municipality),

—	the community department of Selero and the municipal department of Sounio (in Avdira municipality),

—

in the regional unit of Rodopi:

—	the municipal departments of Komotini, Anthochorio, Gratini, Thrylorio, Kalhas, Karydia, Kikidio, Kosmio, Pandrosos, Aigeiros, Kallisti, Meleti, Neo Sidirochori and Mega Doukato (in Komotini municipality),

—	the municipal departments of Ipio, Arriana, Darmeni, Archontika, Fillyra, Ano Drosini, Aratos and the Community Departments Kehros and Organi (in Arriana municipality),

—	the municipal departments of Iasmos, Sostis, Asomatoi, Polyanthos and Amvrosia and the community department of Amaxades (in Iasmos municipality),

—	the municipal department of Amaranta (in Maroneia Sapon municipality),

—

in the regional unit of Evros:

—	the municipal departments of Kyriaki, Mandra, Mavrokklisi, Mikro Dereio, Protokklisi, Roussa, Goniko, Geriko, Sidirochori, Megalo Derio, Sidiro, Giannouli, Agriani and Petrolofos (in Soufli municipality),

—	the municipal departments of Dikaia, Arzos, Elaia, Therapio, Komara, Marasia, Ormenio, Pentalofos, Petrota, Plati, Ptelea, Kyprinos, Zoni, Fulakio, Spilaio, Nea Vyssa, Kavili, Kastanies, Rizia, Sterna, Ampelakia, Valtos, Megali Doxipara, Neochori and Chandras (in Orestiada municipality),

—	the municipal departments of Asvestades, Ellinochori, Karoti, Koufovouno, Kiani, Mani, Sitochori, Alepochori, Asproneri, Metaxades, Vrysika, Doksa, Elafoxori, Ladi, Paliouri and Poimeniko (in Didymoteixo municipality),

—

in the regional unit of Serres:

—

the municipal departments of Kerkini, Livadia, Makrynitsa, Neochori, Platanakia, Petritsi, Akritochori, Vyroneia, Gonimo, Mandraki, Megalochori, Rodopoli, Ano Poroia, Katw Poroia, Sidirokastro, Vamvakophyto, Promahonas, Kamaroto, Strymonochori, Charopo, Kastanousi and Chortero and the community departments of Achladochori, Agkistro and Kapnophyto (in Sintiki municipality),

—	the municipal departments of Serres, Elaionas and Oinoussa and the community departments of Orini and Ano Vrontou (in Serres municipality),

—	the municipal departments of Dasochoriou, Irakleia, Valtero, Karperi, Koimisi, Lithotopos, Limnochori, Podismeno and Chrysochorafa (in Irakleia municipality).

CZĘŚĆ II

1. Belgia

Następujące obszary w Belgii:

dans la province de Luxembourg:

—

la zone est délimitée, dans le sens des aiguilles d’une montre, par:

—	La Rue de la Station (N85) à Florenville jusque son intersection avec la N894,

—	La N894 jusque son intersection avec la rue Grande,

—	La rue Grande jusque son intersection avec la rue de Neufchâteau,

—	La rue de Neufchâteau jusque son intersection avec Hosseuse,

—

Hosseuse,

—	La Roquignole,

—	Les Chanvières,

—	La Fosse du Loup,

—

Le Sart,

—	La N801 jusque son intersection avec la rue de l’Accord,

—	La rue de l’Accord,

—	La rue du Fet,

—	La N40 jusque son intersection avec la E25-E411,

—	La E25-E411 jusque son intersection avec la N81 au niveau de Weyler,

—	La N81 jusque son intersection avec la N883 au niveau d’Aubange,

—	La N883 jusque son intersection avec la N88 au niveau d’Aubange,

—	La N88 jusque son intersection avec la N811,

—	La N811 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

—	La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N88,

—	La N88 (rue Baillet Latour, rue Fontaine des Dames, rue Yvan Gils, rue de Virton, rue de Gérouville, Route de Meix) jusque son intersection avec la N981,

—	La N981 (rue de Virton) jusque son intersection avec la N83,

—	La N83 (rue du Faing, rue de Bouillon, rue Albert 1er, rue d’Arlon) jusque son intersection avec la N85 (Rue de la Station) à Florenville.

2. Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

—	the whole region of Haskovo,

—	the whole region of Yambol,

—	the whole region of Stara Zagora,

—	the whole region of Pernik,

—	the whole region of Kyustendil,

—	the whole region of Plovdiv,

—	the whole region of Pazardzhik,

—	the whole region of Smolyan,

—	the whole region of Burgas excluding the areas in Part III.

3. Estonia

Następujące obszary w Estonii:

—	Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond).

4. Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

—

Békés megye 950150, 950250, 950350, 950450, 950550, 950650, 950660, 950750, 950850, 950860, 951050, 951150, 951250, 951260, 951350, 951450, 951460, 951550, 951650, 951750, 952150, 952250, 952350, 952450, 952550, 952650, 953250, 953260, 953270, 953350, 953450, 953550, 953560, 953950, 954050, 954060, 954150, 956250, 956350, 956450, 956550, 956650 és 956750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651100, 651200, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652100, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100,653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655400, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658100, 658201, 658202, 658310, 658401, 658402, 658403, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Fejér megye 403150, 403160, 403260, 404250, 404550, 404560, 405450, 405550, 405650, 406450 és 407050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Hajdú-Bihar megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe,

—

Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702550, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703350, 703360, 703370, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, 704850, 704950, 705050, 705150,705250, 705350, 705450, 705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Jász-Nagykun-Szolnok megye 750250, 750550, 750650, 750750, 750850, 750970, 750980, 751050, 751150, 751160, 751250, 751260, 751350, 751360, 751450, 751460, 751470, 751550, 751650, 751750, 7151850, 751950, 752150, 752250, 752350, 752450, 752460, 752550, 752560, 752650, 752750, 752850, 752950, 753060, 753070, 753150, 753250, 753310, 753450, 753550, 753650, 753660, 753750, 753850, 753950, 753960, 754050, 754150, 754250, 754360, 754370, 754850, 755550, 755650 és 755750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Komárom-Esztergom megye: 252350, 252450, 252460, 252750, 252850, 252860, 252950, 252960, 253050, 253150, 253250, 253350 és 253450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—

Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821, 552010, 552150, 552250, 552350, 552360, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552960, 552970, 553050, 553110, 553650 és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Pest megye 570950, 571850, 571950, 572050, 573550, 573650, 574250, 577250 és 580150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

—	Szabolcs-Szatmár-Bereg megye valamennyi vadgazdálkodási egységének teljes területe.

5. Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

—	Ādažu novads,

—	Aizputes novads,

—	Aglonas novads,

—	Aizkraukles novads,

—	Aknīstes novads,

—	Alojas novads,

—	Alsungas novads,

—	Alūksnes novads,

—	Amatas novads,

—	Apes novads,

—	Auces novads,

—	Babītes novads,

—	Baldones novads,

—	Baltinavas novads,

—	Balvu novads,

—	Bauskas novads,

—	Beverīnas novads,

—	Brocēnu novads,

—	Burtnieku novads,

—	Carnikavas novads,

—	Cēsu novads,

—	Cesvaines novads,

—	Ciblas novads,

—	Dagdas novads,

—	Daugavpils novads,

—	Dobeles novads,

—	Dundagas novads,

—	Durbes novads,

—	Engures novads,

—	Ērgļu novads,

—	Garkalnes novads,

—	Gulbenes novads,

—	Iecavas novads,

—	Ikšķiles novads,

—	Ilūkstes novads,

—	Inčukalna novads,

—	Jaunjelgavas novads,

—	Jaunpiebalgas novads,

—	Jaunpils novads,

—	Jēkabpils novads,

—	Jelgavas novads,

—	Kandavas novads,

—	Kārsavas novads,

—	Ķeguma novads,

—	Ķekavas novads,

—	Kocēnu novads,

—	Kokneses novads,

—	Krāslavas novads,

—	Krimuldas novads,

—	Krustpils novads,

—	Kuldīgas novads,

—	Lielvārdes novads,

—	Līgatnes novads,

—	Limbažu novads,

—	Līvānu novads,

—	Lubānas novads,

—	Ludzas novads,

—	Madonas novads,

—	Mālpils novads,

—	Mārupes novads,

—	Mazsalacas novads,

—	Mērsraga novads,

—	Naukšēnu novads,

—	Neretas novads,

—	Ogres novads,

—	Olaines novads,

—	Ozolnieku novads,

—	Pārgaujas novads,

—	Pļaviņu novads,

—	Preiļu novads,

—	Priekules novads,

—	Priekuļu novads,

—	Raunas novads,

—	republikas pilsēta Daugavpils,

—	republikas pilsēta Jelgava,

—	republikas pilsēta Jēkabpils,

—	republikas pilsēta Jūrmala,

—	republikas pilsēta Rēzekne,

—	republikas pilsēta Valmiera,

—	Rēzeknes novads,

—	Riebiņu novads,

—	Rojas novads,

—	Ropažu novads,

—	Rugāju novads,

—	Rundāles novads,

—	Rūjienas novads,

—	Salacgrīvas novads,

—	Salas novads,

—	Salaspils novads,

—	Saldus novads,

—	Saulkrastu novads,

—	Sējas novads,

—	Siguldas novads,

—	Skrīveru novads,

—	Skrundas novads,

—	Smiltenes novads,

—	Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

—	Strenču novads,

—	Talsu novads,

—	Tērvetes novads,

—	Tukuma novads,

—	Vaiņodes novads,

—	Valkas novads,

—	Varakļānu novads,

—	Vārkavas novads,

—	Vecpiebalgas novads,

—	Vecumnieku novads,

—	Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta,

—	Viesītes novads,

—	Viļakas novads,

—	Viļānu novads,

—	Zilupes novads.

6. Litwa

Następujące obszary na Litwie:

—	Alytaus miesto savivaldybė,

—	Alytaus rajono savivaldybė: Alytaus, Alovės, Butrimonių, Daugų, Nemunaičio, Pivašiūnų, Punios, Raitininkų seniūnijos,

—	Anykščių rajono savivaldybė,

—	Akmenės rajono savivaldybė,

—	Biržų miesto savivaldybė,

—	Biržų rajono savivaldybė,

—	Druskininkų savivaldybė,

—	Elektrėnų savivaldybė,

—	Ignalinos rajono savivaldybė,

—	Jonavos rajono savivaldybė,

—	Joniškio rajono savivaldybė,

—	Jurbarko rajono savivaldybė,

—	Kaišiadorių rajono savivaldybė,

—	Kalvarijos savivaldybė,

—	Kauno miesto savivaldybė,

—

Kauno rajono savivaldybė: Domeikavos, Garliavos, Garliavos apylinkių, Karmėlavos, Lapių, Linksmakalnio, Neveronių, Rokų, Samylų, Taurakiemio, Vandžiogalos ir Vilkijos seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 1907,

—	Kazlų rūdos savivaldybė: Kazlų rūdos seniūnija į šiaurę nuo kelio Nr. 230, į rytus nuo kelio Kokė-Užbaliai-Čečetai iki kelio Nr. 2610 ir į pietus nuo kelio Nr. 2610,

—	Kelmės rajono savivaldybė,

—	Kėdainių rajono savivaldybė,

—	Kupiškio rajono savivaldybė,

—	Kretingos rajono savivaldybė: Imbarės, Kūlupėnų ir Kartenos seniūnijos,

—	Lazdijų rajono savivaldybė,

—	Marijampolės savivaldybė: Degučių, Marijampolės, Mokolų, Liudvinavo ir Narto seniūnijos,

—	Mažeikių rajono savivaldybė,

—	Molėtų rajono savivaldybė: Alantos seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio 119 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 2828, Balninkų, Dubingių, Giedraičių, Joniškio ir Videniškių seniūnijos,

—	Pagėgių savivaldybė,

—	Pakruojo rajono savivaldybė,

—	Panevėžio rajono savivaldybė,

—	Panevėžio miesto savivaldybė,

—	Pasvalio rajono savivaldybė,

—	Radviliškio rajono savivaldybė,

—	Rietavo savivaldybė,

—	Prienų rajono savivaldybė: Stakliškių ir Veiverių seniūnijos,

—	Plungės rajono savivaldybė: Babrungo, Alsėdžių, Žlibinų, Stalgėnų, Paukštakių, Platelių ir Žemaičių Kalvarijos, Nausodžio sen. dalis nuo kelio Nr. 166 į šiaurės vakarus, Plungės miesto ir Šateikių seniūnijos,

—	Raseinių rajono savivaldybė,

—	Rokiškio rajono savivaldybė,

—	Skuodo rajono savivaldybės: Aleksandrijos, Barstyčių, Ylakių, Notėnų ir Šačių seniūnijos,

—	Šakių rajono savivaldybė,

—	Šalčininkų rajono savivaldybė,

—	Šiaulių miesto savivaldybė,

—	Šiaulių rajono savivaldybė,

—	Šilutės rajono savivaldybė,

—	Širvintų rajono savivaldybė,

—	Šilalės rajono savivaldybė,

—	Švenčionių rajono savivaldybė,

—	Tauragės rajono savivaldybė,

—	Telšių rajono savivaldybė,

—	Trakų rajono savivaldybė,

—	Ukmergės rajono savivaldybė,

—	Utenos rajono savivaldybė,

—	Varėnos rajono savivaldybė,

—	Vilniaus miesto savivaldybė,

—	Vilniaus rajono savivaldybė,

—	Vilkaviškio rajono savivaldybė: Bartninkų, Gražiškių, Keturvalakių, Kybartų, Klausučių, Pajevonio, Šeimenos, Vilkaviškio miesto, Virbalio, Vištyčio seniūnijos,

—	Visagino savivaldybė,

—	Zarasų rajono savivaldybė.

7. Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Kalinowo, Prostki, Stare Juchy i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim,

gminy Elbląg, Gronowo Elbląskie, Milejewo, Młynary, Markusy, Rychliki i Tolkmicko w powiecie elbląskim,

powiat miejski Elbląg,

powiat gołdapski,

gmina Wieliczki w powiecie oleckim,

powiat piski,

gmina Górowo Iławeckie z miastem Górowo Iławeckie w powiecie bartoszyckim,

gminy Biskupiec, Gietrzwałd, Kolno, Jonkowo, Purda, Stawiguda, Świątki, Olsztynek i miasto Olsztyn oraz część gminy Barczewo położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie olsztyńskim,

gminy Łukta, Małdyty, Miłomłyn, Miłakowo, i część gminy Morąg położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga w powiecie ostródzkim,

część gminy Ryn położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową łączącą miejscowości Giżycko i Kętrzyn w powiecie giżyckim,

gminy Braniewo i miasto Braniewo, Frombork, Lelkowo, Pieniężno, Płoskinia oraz część gminy Wilczęta położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 509 w powiecie braniewskim,

gmina Reszel, część gminy Kętrzyn położona na południe od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn biegnącej do granicy miasta Kętrzyn, na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 591 biegnącą od miasta Kętrzyn do północnej granicy gminy oraz na zachód i na południe od zachodniej i południowej granicy miasta Kętrzyn, miasto Kętrzyn i część gminy Korsze położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na wschód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

gminy Lubomino i Orneta w powiecie lidzbarskim,

gmina Nidzica w powiecie nidzickim,

gminy Dźwierzuty, Jedwabno, Pasym, Szczytno i miasto Szczytno i Świętajno w powiecie szczycieńskim,

powiat mrągowski,

gmina Zalewo w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

gminy Orla, Rudka, Brańsk z miastem Brańsk, Boćki w powiecie bielskim,

powiat grajewski,

powiat moniecki,

powiat sejneński,

gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wiznaw powiecie łomżyńskim,

powiat miejski Łomża,

gminy Dziadkowice, Grodzisk, Mielnik, Milejczyce, Nurzec-Stacja i Siemiatycze z miastem Siemiatycze w powiecie siemiatyckim,

powiat hajnowski,

gminy Klukowo, Szepietowo, Kobylin-Borzymy, Nowe Piekuty i Sokoły w powiecie wysokomazowieckim,

powiat kolneński z miastem Kolno,

gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Michałowo, Supraśl, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady, Choroszcz i część gminy Poświętne położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 681 w powiecie białostockim,

powiat suwalski,

powiat miejski Suwałki,

powiat augustowski,

powiat sokólski,

powiat miejski Białystok,

w województwie mazowieckim:

powiat siedlecki,

powiat miejski Siedlce,

gminy Bielany, Ceranów, Kosów Lacki, Repki i gmina wiejska Sokołów Podlaski w powiecie sokołowskim,

powiat węgrowski,

powiat łosicki,

powiat ciechanowski,

powiat sochaczewski,

powiat zwoleński,

gminy Garbatka – Letnisko, Gniewoszów i Sieciechów w powiecie kozienickim,

powiat lipski,

gminy Gózd, Iłża, Jastrzębia, Jedlnia Letnisko, Pionki z miastem Pionki, Skaryszew, Jedlińsk, Przytyk, Zakrzew, część gminy Wolanów położona na północ od drogi nr 12 i w powiecie radomskim,

gminy Bodzanów, Bulkowo, Staroźreby, Słubice, Wyszogród i Mała Wieś w powiecie płockim,

powiat nowodworski,

powiat płoński,

gminy Pokrzywnica, Świercze i część gminy Winnica położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

powiat wołomiński,

część gminy Somianka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Borowie, Garwolin z miastem Garwolin, Górzno, Miastków Kościelny, Parysów, Pilawa, Trojanów, Żelechów, część gminy Wilga położona na północ od linii wyznaczonej przez rzekę Wilga biegnącą od wschodniej granicy gminy do ujścia do rzeki Wisły w powiecie garwolińskim,

gmina Boguty – Pianki w powiecie ostrowskim,

gminy Stupsk, Wiśniewo i Strzegowo w powiecie mławskim,

gminy Dębe Wielkie, Dobre, Halinów, Latowicz, Stanisławów i miasto Sulejówek w powiecie mińskim,

powiat otwocki,

powiat warszawski zachodni,

powiat legionowski,

powiat piaseczyński,

powiat pruszkowski,

powiat grójecki,

powiat grodziski,

powiat żyrardowski,

gminy Białobrzegi, Promna, Radzanów, Stara Błotnica, Wyśmierzyce w powiecie białobrzeskim,

powiat przysuski,

powiat miejski Warszawa,

w województwie lubelskim:

powiat bialski,

powiat miejski Biała Podlaska,

gminy Aleksandrów, Biłgoraj z miastem Biłgoraj, Biszcza, Józefów, Księżpol, Łukowa, Obsza, Potok Górny, Tarnogród i Tereszpol, część gminy Frampol położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74, część gminy Goraj położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835, część gminy Turobin położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835 w powiecie biłgorajskim,

powiat janowski,

powiat puławski,

powiat rycki,

gminy Adamów, Krzywda, Stoczek Łukowski z miastem Stoczek Łukowski, Wola Mysłowska, Trzebieszów, Stanin, gmina wiejska Łuków i miasto Łuków w powiecie łukowskim,

gminy Bychawa, Głusk, Jabłonna, Krzczonów, Garbów Strzyżewice, Wysokie, Bełżyce, Borzechów, Niedrzwica Duża, Konopnica, Wojciechów i Zakrzew w powiecie lubelskim,

gminy Abramów, Kamionka, Michów, Uścimów w powiecie lubartowskim,

gminy Mełgiew, Rybczewice, Piaski i miasto Świdnik w powiecie świdnickim,

gmina Fajsławice, część gminy Żółkiewka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 842 i część gminy Łopiennik Górny położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim,

powiat hrubieszowski,

gminy Krynice, Rachanie, Tarnawatka, Łaszczów, Telatyn, Tyszowce i Ulhówek w powiecie tomaszowskim,

gminy Białopole, Chełm, Dorohusk, Dubienka, Kamień, Leśniowice, Ruda – Huta, Sawin, Wojsławice, Żmudź w powiecie chełmskim,

powiat miejski Chełm,

gmina Adamów, Miączyn, Sitno, Komarów-Osada, Krasnobród, Łabunie, Zamość, Grabowiec, Zwierzyniec i część gminy Skierbieszów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 w powiecie zamojskim,

powiat miejski Zamość,

powiat kraśnicki,

powiat opolski,

gminy Dębowa Kłoda, Jabłoń, Podedwórze, Sosnowica w powiecie parczewskim,

gminy Stary Brus, Wola Uhruska, część gminy wiejskiej Włodawa położona na południe od południowej granicy miasta Włodawa i część gminy Hańsk położona na wschód od linii wyznaczonej od drogi nr 819 w powiecie włodawskim,

gmina Kąkolewnica, Komarówka Podlaska i Ulan Majorat w powiecie radzyńskim,

w województwie podkarpackim:

powiat stalowowolski,

gminy Horyniec-Zdrój, Cieszanów, Oleszyce, Stary Dzików i Lubaczów z miastem Lubaczów w powiecie lubaczowskim,

gminy Adamówka i Sieniawa w powiecie przeworskim,

część gminy Wiązownica położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 867 w powiecie jarosławskim,

gmina Kamień, część gminy Sokołów Małopolski położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 875 w powiecie rzeszowskim,

gminy Cmolas i Majdan Królewski w powiecie kolbuszowskim,

powiat leżajski,

powiat niżański,

powiat tarnobrzeski,

w województwie pomorskim:

gminy Dzierzgoń i Stary Dzierzgoń w powiecie sztumskim,

gmina Stare Pole w powiecie malborskim,

gminy Stegny, Sztutowo i część gminy Nowy Dwór Gdański położona na północny - wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 55 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 7, następnie przez drogę nr 7 i S7 biegnącą do zachodniej granicy gminy w powiecie nowodworskim,

w województwie świętokrzyskim:

gmina Tarłów i część gminy Ożarów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie opatowskim,

część gminy Brody położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 9 oraz na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 0618T biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania w miejscowości Lipie oraz przez drogę biegnącą od miejscowości Lipie do wschodniej granicy gminy i część gminy Mirzec położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 744 biegnącą od południowej granicy gminy do miejscowości Tychów Stary a następnie przez drogę nr 0566T biegnącą od miejscowości Tychów Stary w kierunku północno-wschodnim do granicy gminy w powiecie starachowickim,

w województwie lubuskim:

powiat wschowski,

gminy Bobrowice, Bytnica, Dąbie i Krosno Odrzańskie w powiecie krośnieńskim,

gminy, Kolsko, część gminy Kożuchów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 283 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 290 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 290 biegnącej od miasta Mirocin Dolny do zachodniej granicy gminy, część gminy Bytom Odrzański położona na północny zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 293 i 326, część gminy Nowe Miasteczko położona na zachód od linii wyznaczonych przez drogi 293 i 328, część gminy Siedlisko położona na północny zachód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od rzeki Odry przy południowe granicy gminy do drogi nr 326 łączącej się z drogą nr 325 biegnącą w kierunku miejscowości Różanówka do skrzyżowania z drogą nr 321 biegnącą od tego skrzyżowania w kierunku miejscowości Bielawy, a następnie przedłużoną przez drogę przeciwpożarową biegnącą od drogi nr 321 w miejscowości Bielawy do granicy gminy w powiecie nowosolskim,

gminy Babimost, Czerwieńsk, Kargowa, Nowogród Bobrzański, Sulechów, Świdnica, Trzebiechów oraz część gminy Bojadła położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 278 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 282 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 282 biegnącej od miasta Bojadła do zachodniej granicy gminy w powiecie zielonogórskim,

powiat żarski,

gminy Brzeźnica, Iłowa, Małomice, Szprotawa, Wymiarki, Żagań, miasto Żagań, miasto Gozdnica, część gminy Niegosławice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 328 w powiecie żagańskim,

gmina Skąpe, część gminy Zbąszynek położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Zbąszynia do Świebodzina oraz część położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od miasta Zbąszynek w kierunku zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 1210F, a następnie przez drogę 1210F biegnącą od skrzyżowania z linia kolejową do zachodniej granicy gminy, część gminy Szczaniec położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową, część gminy Świebodzin położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie świebodzińskim,

w województwie dolnośląskim:

gmina Pęcław, część gminy Kotla położona na północ od linii wyznaczonej przez rzekę Krzycki Rów, część gminy wiejskiej Głogów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 12, 319 oraz 329, część miasta Głogów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie głogowskim,

gmina Grębocice w powiecie polkowickim,

w województwie wielkopolskim:

powiat wolsztyński,

gminy Rakoniewice, Wielichowo i część gminy Kamieniec położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 308 w powiecie grodziskim,

gminy Wijewo, część gminy Włoszakowice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogi 3903P biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Boguszyn, a następnie przez drogę łączącą miejscowość Boguszyn z miejscowością Krzycko aż do południowej granicy gminy i część gminy Święciechowa położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie leszczyńskim,

część gminy Śmigiel położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 3903P biegnącej od południowej granicy gminy przez miejscowości Bronikowo i Morowice aż do miejscowości Śmigiel do skrzyżowania z drogą 3820P i dalej drogą 3820P, która przechodzi w ul. Jagiellońską, następnie w Lipową i Glinkową, aż do skrzyżowania z drogą S5, następnie przez drogą nr S5 do północnej granicy gminy w powiecie kościańskim,

w województwie łódzkim:

gminy Drzewica, Opoczno i Poświętne w powiecie opoczyńskim,

gmina Sadkowice w powiecie rawskim.

8. Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

—

in the district of Košice – okolie, the whole municipalities of Belza, Bidovce, Blažice, Bohdanovce, Byster, Čaňa, Ďurďošík, Ďurkov, Geča, Gyňov, Haniska, Kalša, Kechnec, Kokšov- Bakša, Košická Polianka, Košický Klečenov, Milhosť, Nižná Hutka, Nižná Mysľa, Nižný Čaj, Nižný Olčvár, Nový Salaš, Olšovany, Rákoš, Ruskov, Seňa, Skároš, Sokoľany, Slančík, Slanec, Slanská Huta, Slanské Nové Mesto, Svinica, Trstené pri Hornáde, Valaliky, Vyšná Hutka, Vyšná Myšľa, Vyšný Čaj, Vyšný Olčvár, Zdoba, Ždaňa, Hrašovík, Beniakovce, Budimír, Družstevná pri Hornáde, Kostoľany nad Hornádom, Sokoľ, Trebejov, Obišovce, Kysak, Veľká Lodina, Košická Belá, Opátka, Vyšný Klátov, Nižný Klátov, Hýľov, Bukovec, Baška,Nováčany, Hodkovce, Šemša and Malá Ida,

—	the whole city of Košice,

—	the whole district of Trebišov,

—	in the district of Michalovce, the whole municipalities of the district not already included in Part I.

9. Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

—	Judeţul Bistrița-Năsăud,

—	Județul Suceava.

CZĘŚĆ III

1. Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

—	the whole region of Blagoevgrad,

—	the whole region of Dobrich,

—	the whole region of Gabrovo,

—	the whole region of Kardzhali,

—	the whole region of Lovech,

—	the whole region of Montana,

—	the whole region of Pleven,

—	the whole region of Razgrad,

—	the whole region of Ruse,

—	the whole region of Shumen,

—	the whole region of Silistra,

—	the whole region of Sliven,

—	the whole region of Sofia city,

—	the whole region of Sofia Province,

—	the whole region of Targovishte,

—	the whole region of Vidin,

—	the whole region of Varna,

—	the whole region of Veliko Tarnovo,

—	the whole region of Vratza,

—

in Burgas region:

—	the whole municipality of Burgas,

—	the whole municipality of Kameno,

—	the whole municipality of Malko Tarnovo,

—	the whole municipality of Primorsko,

—	the whole municipality of Sozopol,

—	the whole municipality of Sredets,

—	the whole municipality of Tsarevo,

—	the whole municipality of Sungurlare,

—	the whole municipality of Ruen,

—	the whole municipality of Aytos.

2. Litwa

Następujące obszary na Litwie:

—	Alytaus rajono savivaldybė: Simno, Krokialaukio ir Miroslavo seniūnijos,

—	Birštono savivaldybė,

—

Kauno rajono savivaldybė: Akademijos, Alšėnų, Batniavos, Čekiškės, Ežerėlio, Kačerginės, Kulautuvos, Raudondvario, Ringaudų ir Zapyškio seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 1907,

—	Kazlų Rūdos savivaldybė: Antanavo, Jankų, Kazlų rūdos seniūnijos dalis Kazlų Rūdos seniūnija į pietus nuo kelio Nr. 230, į vakarus nuo kelio Kokė-Užbaliai-Čečetai iki kelio Nr. 2610 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 2610, Plutiškių seniūnijos,

—	Marijampolės savivaldybė: Gudelių, Igliaukos, Sasnavos ir Šunskų seniūnijos,

—	Molėtų rajono savivaldybė: Alantos seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 119 ir į pietus nuo kelio Nr. 2828, Čiulėnų, Inturkės, Luokesos, Mindūnų ir Suginčių seniūnijos,

—	Prienų rajono savivaldybė: Ašmintos, Balbieriškio, Išlaužo, Jiezno, Naujosios Ūtos, Pakuonio, Prienų ir Šilavotos seniūnijos,

—	Vilkaviškio rajono savivaldybės: Gižų ir Pilviškių seniūnijos.

3. Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Bisztynek, Sępopol i Bartoszyce z miastem Bartoszyce w powiecie bartoszyckim,

gminy Kiwity i Lidzbark Warmiński z miastem Lidzbark Warmiński w powiecie lidzbarskim,

gminy Srokowo, Barciany, część gminy Kętrzyn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn biegnącej do granicy miasta Kętrzyn oraz na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 591 biegnącą od miasta Kętrzyn do północnej granicy gminy i część gminy Korsze położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na zachód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

część gminy Wilczęta położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 509 w powiecie braniewskim,

część gminy Morąg położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga w powiecie ostródzkim,

gminy Godkowo i Pasłęk w powiecie elbląskim,

gminy Kowale Oleckie, Olecko i Świętajno w powiecie oleckim,

powiat węgorzewski,

gminy Kruklanki, Wydminy, Miłki, Giżycko z miastem Giżycko i część gminy Ryn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn w powiecie giżyckim,

gminy Jeziorany, Dywity, Dobre Miasto i część gminy Barczewo położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie olsztyńskim,

w województwie podlaskim:

gminy Wyszki, Bielsk Podlaski z miastem Bielsk Podlaski w powiecie bielskim,

gminy Łapy, Juchnowiec Kościelny, Suraż, Turośń Kościelna, część gminy Poświętne położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 681 w powiecie białostockim,

gminy Perlejewo i Drohiczyn w powiecie siemiatyckim,

gmina Ciechanowiec w powiecie wysokomazowieckim,

w województwie mazowieckim:

gminy Łaskarzew z miastem Łaskarzew, Maciejowice, Sobolew i część gminy Wilga położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Wilga biegnącą od wschodniej granicy gminy do ujścia do rzeki Wisły w powiecie garwolińskim,

gminy Cegłów, Jakubów, Kałuszyn, Mińsk Mazowiecki z miastem Mińsk Mazowiecki, Mrozy i Siennica w powiecie mińskim,

gminy Jabłonna Lacka, Sabnie i Sterdyń w powiecie sokołowskim,

gmina Nur w powiecie ostrowskim,

gminy Grabów nad Pilicą, Magnuszew, Głowaczów, Kozienice w powiecie kozienickim,

gmina Stromiec w powiecie białobrzeskim,

w województwie lubelskim:

gminy Bełżec, Jarczów, Lubycza Królewska, Susiec, Tomaszów Lubelski i miasto Tomaszów Lubelski w powiecie tomaszowskim,

gminy Wierzbica, Rejowiec, Rejowiec Fabryczny z miastem Rejowiec Fabryczny, Siedliszcze w powiecie chełmskim,

gminy Izbica, Gorzków, Rudnik, Kraśniczyn, Krasnystaw z miastem Krasnystaw, Siennica Różana i część gminy Łopiennik Górny położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17, część gminy Żółkiewka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 842 w powiecie krasnostawskim,

gmina Stary Zamość, Radecznica, Szczebrzeszyn, Sułów, Nielisz i część gminy Skierbieszów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 powiecie zamojskim,

część gminy Frampol położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74, część gminy Goraj położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835, część gminy Turobin położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835 w powiecie biłgorajskim,

gminy Hanna, Wyryki, Urszulin, część gminy Hańsk położona na zachód od linii wyznaczonej przez droge nr 819 i część gminy wiejskiej Włodawa położona na północ od linii wyznaczonej przez północną granicę miasta Włodawa i miasto Włodawa w powiecie włodawskim,

powiat łęczyński,

gmina Trawniki w powiecie świdnickim,

gminy Serokomla i Wojcieszków w powiecie łukowskim,

gminy Milanów, Parczew, Siemień w powiecie parczewskim,

gminy Borki, Czemierniki, Radzyń Podlaski z miastem Radzyń Podlaski, Wohyń w powiecie radzyńskim,

gminy Lubartów z miastem Lubartów, Firlej, Jeziorzany, Kock, Niedźwiada, Ostrów Lubelski, Ostrówek, Serniki w powiecie lubartowskim,

gminy Jastków, Niemce i Wólka w powiecie lubelskim,

powiat miejski Lublin,

w województwie podkarpackim:

gmina Narol w powiecie lubaczowskim,

w województwie lubuskim:

gminy Nowa Sól i miasto Nowa Sól, Otyń oraz część gminy Kożuchów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 283 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 290 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 290 biegnącej od miasta Mirocin Dolny do zachodniej granicy gminy, część gminy Bytom Odrzański położona na południowy wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 293 i 326, część gminy Nowe Miasteczko położona na wschód od linii wyznaczonych przez drogi 293 i 328, część gminy Siedlisko położona na południowy wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od rzeki Odry przy południowe granicy gminy do drogi nr 326 łączącej się z drogą nr 325 biegnącą w kierunku miejscowości Różanówka do skrzyżowania z drogą nr 321 biegnącą od tego skrzyżowania w kierunku miejscowości Bielawy, a następnie przedłużoną przez drogę przeciwpożarową biegnącą od drogi nr 321 w miejscowości Bielawy do granicy gminy w powiecie nowosolskim,

gminy Zabór oraz część gminy Bojadła położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 278 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 282 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 282 biegnącej od miasta Bojadła do zachodniej granicy gminy w powiecie zielonogórskim,

część gminy Niegosławice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 328 w powiecie żagańskim,

powiat miejski Zielona Góra.

w województwie wielkopolskim:

gminy Buk, Dopiewo, Tarnowo Podgórne, część gminy Komorniki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 5, część gminy Stęszew położona na północny zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 5 i 32 w powiecie poznańskim,

część gminy Duszniki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 306 biegnącą od południowej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 92 oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 biegnącą od wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 306, część gminy Kaźmierz położona na południe i na wschód od linii wyznaczonych przez drogi: nr 92 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą łączącą miejscowości Witkowice – Gorszewice – Kaźmierz (wzdłuż ulic Czereśniowa, Dworcowa, Marii Konopnickiej) – Chlewiska, biegnącą do wschodniej granicy gminy w powiecie szamotulskim,

gminy Lipno, Osieczna, część gminy Włoszakowice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogi 3903P biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Boguszyn, a następnie przez drogę łączącą miejscowość Boguszyn z miejscowością Krzycko aż do południowej granicy gminy w powiecie leszczyńskim,

powiat miejski Leszno,

część gminy Śmigiel położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 3903P biegnącej od południowej granicy gminy przez miejscowości Bronikowo i Morowice aż do miejscowości Śmigiel do skrzyżowania z drogą 3820P i dalej drogą 3820P, która przechodzi w ul. Jagiellońską, następnie w Lipową i Glinkową, aż do skrzyżowania z drogą S5, następnie przez drogą nr S5 do północnej granicy gminy, część gminy wiejskiej Kościan położona na południowy – wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 5 oraz na zachód od linii wyznaczonej przez kanał Obry, część gminy Krzywiń położona na zachód od linii wyznaczonej przez kanał Obry w powiecie kościańskim.

w województwie dolnośląskim:

gminy Jerzmanowa, Żukowice, część gminy Kotla położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Krzycki Rów, część gminy wiejskiej Głogów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 12, 319 oraz 329, część miasta Głogów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie głogowskim,

gminy Gaworzyce, Radwanice i część gminy Przemków położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 12 w powiecie polkowickim.

4. Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

—	Zona orașului București,

—	Județul Constanța,

—	Județul Satu Mare,

—	Județul Tulcea,

—	Județul Bacău,

—	Județul Bihor,

—	Județul Brăila,

—	Județul Buzău,

—	Județul Călărași,

—	Județul Dâmbovița,

—	Județul Galați,

—	Județul Giurgiu,

—	Județul Ialomița,

—	Județul Ilfov,

—	Județul Prahova,

—	Județul Sălaj,

—	Județul Vaslui,

—	Județul Vrancea,

—	Județul Teleorman,

—	Judeţul Mehedinţi,

—	Județul Gorj,

—	Județul Argeș,

—	Judeţul Olt,

—	Judeţul Dolj,

—	Județul Arad,

—	Județul Timiș,

—	Județul Covasna,

—	Județul Brașov,

—	Județul Botoșani,

—	Județul Vâlcea,

—	Județul Iași,

—	Județul Hunedoara,

—	Județul Alba,

—	Județul Sibiu,

—	Județul Caraș-Severin,

—	Județul Neamț,

—	Județul Harghita,

—	Județul Mureș,

—	Județul Cluj,

—	Judeţului Maramureş.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary we Włoszech:

—	tutto il territorio della Sardegna.

”.

		ISSN 1977-0766
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 203

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 63 26 czerwca 2020

Spis treści		II Akty o charakterze nieustawodawczym	Strona
		ROZPORZĄDZENIA
	*	Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/877 z dnia 3 kwietnia 2020 r. zmieniające i sprostowujące rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 952/2013 oraz zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/341 uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny	1
	*	Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/878 z dnia 18 czerwca 2020 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) ( 1 )	28
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/879 z dnia 23 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 897/2014 w odniesieniu do przepisów szczegółowych w celu dostosowania przepisów dotyczących wdrażania programów współpracy transgranicznej finansowanych w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa do środków szczególnych wprowadzonych w reakcji na pandemię COVID-19	59
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/880 z dnia 24 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj	63
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/881 z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie przyjęcia wniosku o przyznanie statusu podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący w odniesieniu do ostatecznych środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/1198 wobec przywozu ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej	65
	*	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/882 z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie przyjęcia wniosku o przyznanie statusu podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący w odniesieniu do ostatecznych środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/1198 wobec przywozu ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej	68
		DECYZJE
	*	Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/883 z dnia 25 czerwca 2020 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 4375) ( 1 )	71

	Sprostowania
*	Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE i uchylającej dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE ( Dz.U. L 176 z 27.6.2013 )	95
*	Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/518 z dnia 19 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty ( Dz.U. L 91 z 29.3.2019 )	96
*	Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2018/1142 z dnia 14 sierpnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1321/2014 w odniesieniu do wprowadzania niektórych kategorii licencji na obsługę techniczną statku powietrznego, zmiany procedury zatwierdzania podzespołów od dostawców zewnętrznych i zmiany przywilejów organizacji szkoleniowych w zakresie obsługi technicznej ( Dz.U. L 207 z 16.8.2018 )	97
*	Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1088 z dnia 3 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1321/2014 w odniesieniu do złagodzenia wymagań dotyczących procedur obsługi technicznej statków powietrznych lotnictwa ogólnego ( Dz.U. L 176 z 7.7.2015 )	100
*	Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1536 z dnia 16 września 2015 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1321/2014 w odniesieniu do dostosowania przepisów dotyczących ciągłej zdatności do lotu do rozporządzenia (WE) nr 216/2008, krytycznych zadań obsługi technicznej i monitorowania ciągłej zdatności do lotu statku powietrznego ( Dz.U. L 241 z 17.9.2015 )	101
*	Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania ( Dz.U. L 362 z 17.12.2014 )	102

Kod CN	Opis towarów	Cena reprezentatywna (EUR/100 kg)	Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3 (EUR/100 kg)	Pochodzenie (1)
0207 12 90	Ptactwo z gatunku Gallus domesticus, oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, i bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako „kurczaki 65 %” lub inaczej zgłaszane, zamrożone	136,1	0	AR
0207 14 10	Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, zamrożone	251,1 189,6 249,6 240,9	15 35 15 18	AR BR CL TH
1602 32 11	Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej	199,7	26	BR