(1)

Unia musi zapewnić skuteczną ochronę integralności i właściwego funkcjonowania swojego systemu finansowego i rynku wewnętrznego przed praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. W związku z tym dyrektywa (UE) 2015/849 stanowi, że Komisja powinna wskazać państwa, które mają strategiczne braki w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii.

(2)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/1675 (2) wskazano państwa trzecie wysokiego ryzyka mające strategiczne braki. Rozporządzenie to powinno być w odpowiednim czasie poddawane przeglądowi w świetle postępów poczynionych przez te państwa trzecie wysokiego ryzyka w usuwaniu strategicznych braków w ich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu („AML/CFT”). Komisja powinna uwzględnić w swoich ocenach nowe informacje pochodzące od organizacji międzynarodowych i podmiotów ustanawiających stosowne standardy, takie jak informacje zawarte w dokumentach wydanych przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF). W świetle tych informacji Komisja powinna również wskazać dodatkowe państwa wykazujące strategiczne braki w swoich systemach AML/CFT.

(3)

Z uwagi na wysoki poziom integracji międzynarodowego systemu finansowego, bliskie powiązania między podmiotami gospodarczymi, znaczny wolumen transakcji transgranicznych zawieranych z podmiotami z Unii i przez podmioty z Unii, a także stopień otwarcia rynku uznaje się, że każde zagrożenie dla międzynarodowego systemu finansowego związane z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu stanowi również zagrożenie dla systemu finansowego Unii.

(4)

Istotne jest zatem, aby uwzględniać stosowne prace podjęte już na szczeblu międzynarodowym w celu zidentyfikowania państw, w szczególności działania podjęte przez FATF. W celu zapewnienia integralności globalnego systemu finansowego kwestią najwyższej wagi jest, by Unia odpowiednio uwzględniała na poziomie unijnym państwa uznane przez FATF za mające strategiczne braki w swoich systemach AML/CFT. Zgodnie z kryteriami określonymi w dyrektywie (UE) 2015/849 Komisja wzięła pod uwagę najnowsze dostępne informacje, w szczególności najnowsze dokumenty FATF pt. „Public Statement” i dokumenty FATF pt. „Improving Global AML/CFT Compliance: Ongoing Process Statement” oraz sprawozdania Grupy ds. Przeglądu Współpracy Międzynarodowej funkcjonującej w ramach FATF w odniesieniu do ryzyk stwarzanych przez poszczególne państwa trzecie zgodnie z art. 9 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/849.

(5)

Przyjmuje się, że każde państwo trzecie stwarzające ryzyko dla międzynarodowego systemu finansowego zgodnie z ustaleniami FATF stanowi źródło ryzyka dla rynku wewnętrznego. Założenie to dotyczy każdego państwa wskazanego publicznie w dokumentach FATF pt. „Public Statement” oraz w dokumentach FATF pt. „Improving Global AML/CFT Compliance: Ongoing Process Statement”.

(6)

W celu przeprowadzenia niezależnej oceny i sformułowania swoich wniosków Komisja oceniła dostępne informacje pochodzące od FATF oraz, w stosownych przypadkach, z innych źródeł informacji. W wyniku tej oceny analiza Komisji potwierdziła istnienie strategicznych braków opisanych w motywach 8–19.

(7)

W październiku 2018 r. FATF uznała Bahamy za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Bahamy opracowały, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Bahamy podjęły działania na rzecz poprawy swojego systemu AML/CFT, a w lutym 2020 r. FATF stwierdziła wstępnie, że Bahamy zasadniczo zrealizowały swój plan działania, a FATF uważa za uzasadnione przeprowadzenie oceny na miejscu w celu sprawdzenia, czy wdrażanie reform systemu AML/CFT przez Bahamy rozpoczęło się i jest kontynuowane, a także czy nadal obowiązuje niezbędne zobowiązanie polityczne dotyczące dalszego ich wdrażania w przyszłości. FATF nie przeprowadziła jeszcze takiej oceny, aby potwierdzić swoje wstępne ustalenia. W związku z tym Komisja nie dysponuje informacjami, które pozwoliłyby jej na potwierdzenie na tym etapie, że strategiczne braki zostały skutecznie usunięte. Przyszła ocena skupi się na następujących obszarach: 1) opracowanie kompleksowego elektronicznego systemu zarządzania sprawami w ramach współpracy międzynarodowej; 2) wykazanie opartego na analizie ryzyka nadzoru nad instytucjami finansowymi niebędącymi bankiem; 3) zapewnienie terminowego dostępu do odpowiednich, dokładnych i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; 4) podniesienie jakości ustaleń dokonywanych przez jednostkę analityki finansowej, aby pomóc organom egzekwowania prawa w prowadzeniu dochodzeń dotyczących prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, w szczególności złożonych przypadków prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, a także prania pieniędzy niepowiązanego z innymi przestępstwami; 5) wykazanie, że organy prowadzą dochodzenia i postępowania w przypadku wszystkich rodzajów prania pieniędzy, w tym złożonych przypadków prania pieniędzy, prania pieniędzy niepowiązanego z innymi przestępstwami oraz przypadków obejmujących przychody z przestępstw popełnionych za granicą; 6) wykazanie, że wszczęto i zakończono postępowania w sprawie konfiskaty w odniesieniu do wszystkich rodzajów przypadków prania pieniędzy; oraz (7) usunięcie luk w ramach ukierunkowanych sankcji finansowych związanych z finansowaniem terroryzmu i finansowaniem proliferacji oraz wykazanie ich wdrożenia. Na tej podstawie Bahamy należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(8)

W lutym 2020 r. FATF uznała Barbados za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Barbados opracował, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) brak skutecznego, opartego na analizie ryzyka nadzoru nad instytucjami finansowym i określonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi; 2) braki związane ze środkami mającymi na celu zapobieganie wykorzystywaniu osób prawnych i porozumień prawnych do celów przestępczych oraz braki w odniesieniu do zapewniania terminowej dostępności dokładnych i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; 3) braki w odniesieniu do zdolności jednostki analityki finansowej do dostarczenia informacji finansowych w celu dalszego wspierania organów egzekwowania prawa w prowadzeniu dochodzeń dotyczących prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu; 4) braki w odniesieniu do dochodzeń i postępowań dotyczących prania pieniędzy, które nie są zgodne z profilem ryzyka kraju i zaległościami w tym zakresie; 5) braki w przeprowadzaniu konfiskat w związku z przypadkami prania pieniędzy, w tym ograniczona liczba wniosków o pomoc ze strony partnerów zagranicznych. Na tej podstawie Barbados należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(9)

W październiku 2018 r. FATF uznała Botswanę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Botswana opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) niedociągnięcia w ocenie ryzyka związanego z osobami prawnymi, porozumieniami prawnymi oraz organizacjami non-profit; 2) niewdrożenie opartych na analizie ryzyka podręczników w zakresie nadzoru w dziedzinie AML/CFT; 3) poziom analizy i rozpowszechniania informacji przez jednostkę analityki finansowej; 4) niedociągnięcia we wdrażaniu strategii na rzecz zwalczania finansowania terroryzmu i niewystarczające zdolności organów egzekwowania prawa do prowadzenia dochodzeń w zakresie finansowania terroryzmu; 5) niezdolność do niezwłocznego wdrożenia środków w postaci ukierunkowanych sankcji finansowych dotyczących finansowania terroryzmu i finansowania proliferacji; oraz 6) niedociągnięcia w stosowaniu opartego na analizie ryzyka podejścia do monitorowania organizacji non-profit. Na tej podstawie Botswanę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(10)

W lutym 2019 r. FATF uznała Kambodżę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Kambodża opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) brak szerokiej podstawy prawnej dla wzajemnej pomocy prawnej oraz odpowiednich szkoleń dla organów egzekwowania prawa; 2) brak wdrożenia opartego na analizie ryzyka nadzoru w odniesieniu do rynku nieruchomości oraz kasyn; 3) brak wdrożenia opartego na analizie ryzyka nadzoru w odniesieniu do banków, w tym przez szybkie, proporcjonalne i odstraszające działania w zakresie egzekwowania prawa, stosownie do przypadku; 4) braki w zakresie zgodności technicznej w przepisach dotyczących AML/CFT; 5) poziom analizy zgłaszanych podejrzanych transakcji i przekazywanie odnośnych informacji do organów egzekwowania prawa; 6) niewystarczające wyniki w zakresie dochodzeń i postępowań dotyczących prania pieniędzy; 7) niewystarczające wyniki w zakresie zamrożonych i skonfiskowanych dochodów z przestępstwa, narzędzi przestępstwa oraz mienia o takiej samej wartości; 8) brak ram prawnych i wdrożenia ukierunkowanych sankcji finansowych ONZ związanych z finansowaniem proliferacji, jak również niewystarczające zrozumienie zjawiska uchylania się od sankcji. Na tej podstawie Kambodżę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(11)

W październiku 2018 r. FATF uznała Ghanę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Ghana opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) niewdrożenie kompleksowej, krajowej strategii w zakresie AML/CFT, opartej na analizie ryzyk stwierdzonych w ramach krajowej oceny ryzyka, w tym środków służących ograniczeniu ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu związanego z osobami prawnymi; 2) niedociągnięcia w nadzorze opartym na analizie ryzyka, w tym niewystarczające zdolności organów regulacyjnych oraz zbyt mała świadomość w sektorze prywatnym; 3) niedociągnięcia w zapewnianiu terminowego dostępu do odpowiednich, dokładnych i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; 4) braki w odniesieniu do potrzeby zapewnienia, aby jednostka analityki finansowej koncentrowała swoje działania na ryzykach stwierdzonych w krajowej ocenie ryzyka, a także konieczność zapewnienia adekwatnych zasobów jednostce analityki finansowej; oraz 5) niedociągnięcia w stosowaniu opartego na analizie ryzyka podejścia do monitorowania organizacji non-profit. Na tej podstawie Ghanę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(12)

W lutym 2020 r. FATF uznała Jamajkę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Jamajka opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) brak kompleksowego zrozumienia ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu; 2) nieuwzględnienie wszystkich instytucji finansowych i określonych przedsiębiorstw i zawodów niefinansowych w systemie AML/CFT oraz niezapewnienie odpowiedniego nadzoru opartego na analizie ryzyka we wszystkich sektorach; 3) brak odpowiednich środków mających na celu zapobieganie wykorzystywaniu osób prawnych i porozumień prawnych do celów przestępczych oraz niezapewnienie terminowej dostępności dokładnych i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; 4) brak odpowiednich środków mających na celu zwiększenie wykorzystania informacji finansowych i zwiększenie liczby dochodzeń i postępowań dotyczących prania pieniędzy, zgodnie z profilem ryzyka kraju; 5) niewykazanie niezwłocznego wdrożenia ukierunkowanych sankcji finansowych dotyczących finansowania terroryzmu; oraz (6) niedociągnięcia we wdrażaniu opartego na analizie ryzyka podejścia do nadzoru nad sektorem organizacji non-profit w celu zapobiegania nadużyciom do celów finansowania terroryzmu. Na tej podstawie Jamajkę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(13)

W lutym 2020 r. FATF uznała Mauritius za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Mauritius opracował, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) braki w wykazaniu, że organy sprawujące nadzór nad ogólnym sektorem przedsiębiorstw i określonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi wdrożyły nadzór oparty na analizie ryzyka; 2) niezapewnienie właściwym organom terminowego dostępu do dokładnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; 3) niewykazanie, że organy egzekwowania prawa mają zdolność prowadzenia dochodzeń dotyczących prania pieniędzy, w tym równoległych dochodzeń finansowych i skomplikowanych spraw; oraz (4) niewdrożenie opartego na analizie ryzyka podejścia do nadzoru nad sektorem organizacji non-profit w celu zapobiegania nadużyciom do celów finansowania terroryzmu; oraz (5) niewykazanie odpowiedniego wdrożenia ukierunkowanych sankcji finansowych za pomocą działań informacyjnych i nadzorczych. Na tej podstawie Mauritius należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(14)

W październiku 2019 r. FATF uznała Mongolię za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Mongolia opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Mongolia poczyniła wprawdzie kroki w kierunku poprawy systemu AML/CFT, jednak wciąż istnieją braki, które obejmują: 1) niedociągnięcia w rozumieniu ryzyka sektorowego związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu przez organy sprawujące nadzór nad określonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi, jak również niedociągnięcia w stosowaniu do nadzoru podejścia opartego na analizie ryzyka, w szczególności w odniesieniu do handlowców zajmujących się obrotem metalami i kamieniami szlachetnymi; 2) konieczność wykazania wzrostu liczby dochodzeń i postępowań w odniesieniu do różnych rodzajów działalności w zakresie prania pieniędzy zgodnie ze stwierdzonymi ryzykami; oraz 3) nieodpowiednie monitorowanie spełniania przez instytucje finansowe oraz określone przedsiębiorstwa i zawody niefinansowe ich obowiązków w zakresie ukierunkowanych sankcji finansowych związanych z finansowaniem proliferacji oraz niewystarczające stosowanie przez nie proporcjonalnych i odstraszających sankcji. Na tej podstawie Mongolię należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(15)

W lutym 2020 r. FATF uznała Mjanmę/Birmę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Mjanma/Birma opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) niewykazanie lepszego zrozumienia ryzyka związanego z praniem pieniędzy w kluczowych obszarach; 2) niezapewnienie wystarczających środków organowi sprawującemu nadzór nad określonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi, niezapewnienie, by kontrole na miejscu i poza terenem zakładu opierały się na analizie ryzyka, a podmioty operujące systemem hundi były rejestrowane i nadzorowane. 3) niewykazanie skuteczniejszego wykorzystania ustaleń jednostki analityki finansowej w dochodzeniach przez organy egzekwowania prawa oraz niewystarczająca analiza operacyjna i niedostateczne rozpowszechnianie informacji przez jednostkę analityki finansowej; 4) konieczność zadbania o to, by pranie pieniędzy było przedmiotem dochodzeń i postępowań zgodnie z ryzykami; 5) niewykazanie prowadzenia dochodzeń w odniesieniu do międzynarodowych spraw dotyczących prania pieniędzy w ramach współpracy międzynarodowej; 6) niewykazanie zwiększenia wolumenu zamrożonych lub zajętych i skonfiskowanych dochodów z przestępstwa, narzędzi przestępstwa lub mienia o takiej samej wartości; 7) braki w zarządzaniu zajętymi aktywami w celu zachowania wartości zajętych towarów do momentu konfiskaty; oraz 8) braki w wykazaniu wdrożenia ukierunkowanych sankcji finansowych związanych z finansowaniem proliferacji, w tym brak szkolenia dotyczącego uchylania się od sankcji. Na tej podstawie Mjanmę/Birmę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(16)

W lutym 2020 r. FATF uznała Nikaraguę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Nikaragua opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) brak kompleksowego zrozumienia ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu; 2) brak proaktywnego dążenia do współpracy międzynarodowej w celu wspierania dochodzeń dotyczących prania pieniędzy, w szczególności aby identyfikować i śledzić aktywa w celu ich konfiskaty i repatriacji; 3) braki w zakresie prowadzenia skutecznego nadzoru opartego na analizie ryzyka; 4) brak odpowiednich środków mających na celu zapobieganie wykorzystywaniu osób prawnych i porozumień prawnych do celów przestępczych oraz niezapewnienie terminowej dostępności dokładnych i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; Na tej podstawie Nikaraguę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(17)

W czerwcu 2019 r. FATF uznała Panamę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Panama opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) ograniczone zrozumienie ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu na poziomie krajowym i sektorowym oraz wynikające z tego braki w uwzględnianiu związanych z tym ustaleń w politykach krajowych w celu ograniczenia stwierdzonych ryzyk; 2) braki w zakresie proaktywnej identyfikacji podmiotów świadczących usługi przekazu pieniężnego niewymagające zezwolenia, stosowania podejścia opartego na analizie ryzyka do nadzoru nad określonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi oraz stosowania skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji w przypadku naruszeń systemu AML/CFT; 3) brak odpowiedniej weryfikacji i aktualizacji informacji o beneficjentach rzeczywistych przez podmioty zobowiązane, brak skutecznego mechanizmu monitorowania działalności podmiotów offshore, niedociągnięcia w ocenie istniejącego ryzyka nadużyć w postaci wykorzystywania osób prawnych i porozumień prawnych i związany z tym brak określenia i wdrożenia szczególnych środków mających zapobiegać nadużyciom z udziałem osób wykonujących prawa z akcji lub udziałów na rzecz innych osób oraz członków zarządu reprezentujących interesy innych osób, jak również niedociągnięcia w zapewnieniu terminowego dostępu do adekwatnych i dokładnych informacji o beneficjentach rzeczywistych; oraz 4) braki w odniesieniu do skutecznego wykorzystania ustaleń dokonywanych przez jednostkę analityki finansowej do celów dochodzeń dotyczących prania pieniędzy, a także braki w odniesieniu do zdolności prowadzenia dochodzeń i postępowań dotyczących prania pieniędzy obejmującego zagraniczne przestępstwa podatkowe oraz do zapewnienia konstruktywnej i terminowej współpracy międzynarodowej w przypadku takich przestępstw, jak również niewystarczające skoncentrowanie się na dochodzeniach dotyczących prania pieniędzy związanych z obszarami wysokiego ryzyka określonymi w krajowej ocenie ryzyka i w sprawozdaniu z wzajemnej oceny. Na tej podstawie Panamę należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(18)

W październiku 2019 r. FATF uznała Zimbabwe za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków Zimbabwe opracowało, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) niewystarczające zrozumienie przez odpowiednie zainteresowane strony kluczowych ryzyk związanych z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu oraz niewdrożenie krajowej strategii w zakresie AML/CFT opartej na stwierdzonych ryzykach; 2) brak wdrożenia opartego na analizie ryzyka nadzoru nad instytucjami finansowymi oraz określonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi, w tym niedostateczne tworzenie zdolności w obrębie organu nadzoru; 3) brak adekwatnych środków ograniczania ryzyka w instytucjach finansowych oraz określonych przedsiębiorstwach niefinansowych i w obrębie zawodów niefinansowych, które to środki obejmowałyby stosowanie proporcjonalnych i odstraszających sankcji za naruszenia; 4) niedociągnięcia w ramach prawnych oraz mechanizmie gromadzenia i utrzymywania dokładnych i aktualnych informacji o beneficjentach rzeczywistych w odniesieniu do osób prawnych i porozumień prawnych, a także niedociągnięcia w odniesieniu do zapewnienia właściwym organom terminowego dostępu do tych informacji; oraz (5) luki w ramach i wdrażaniu ukierunkowanych sankcji finansowych związanych z finansowaniem terroryzmu i finansowaniem proliferacji. Na tej podstawie Zimbabwe należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(19)

Zgodnie z najnowszymi odpowiednimi informacjami Komisja doszła w swojej ocenie do wniosku, że za jurysdykcje państw trzecich mające strategiczne braki w swoich systemach AML/CFT, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Bahamy, Barbados, Botswanę, Kambodżę, Ghanę, Jamajkę, Mauritius, Mongolię, Mjanmę/Birmę, Nikaraguę, Panamę i Zimbabwe, zgodnie z kryteriami określonymi w art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849. Przyjęto do wiadomości, że każde z tych państw przedstawiło pisemne zobowiązania polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków oraz opracowało wspólnie z FATF plany działania.

(20)

Odnotowano również, że FATF uznała Ugandę za jurysdykcję mającą strategiczne braki w systemie AML/CFT; w celu usunięcia tych braków w lutym 2020 r. Uganda opracowała, we współpracy z FATF, plan działania. Komisja oceniła najnowsze informacje dotyczące tych braków, otrzymane w tym kontekście od FATF, jak również inne istotne informacje. Braki te obejmują: 1) brak krajowej strategii AML/CFT; 2) niedociągnięcia w dążeniu do współpracy międzynarodowej zgodnie z profilem ryzyka kraju; 3) brak opracowania i wdrożenia nadzoru opartego na analizie ryzyka w odniesieniu do instytucji finansowych i określonych przedsiębiorstw i zawodów niefinansowych; 4) luki w zapewnieniu właściwym organom terminowego dostępu do dokładnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych w odniesieniu do podmiotów prawnych; 5) braki w wykazaniu, że organy egzekwowania prawa i organy wymiaru sprawiedliwości stosują definicję przestępstwa prania pieniędzy w sposób spójny ze stwierdzonym ryzykiem; 6) nieustanowienie i niewdrożenie polityk i procedur dotyczących identyfikowania, śledzenia, zajmowania i konfiskaty dochodów z przestępstw i narzędzi przestępstwa; 7) niewykazanie, że organy egzekwowania prawa prowadzą dochodzenia i postępowania dotyczące finansowania terroryzmu proporcjonalnie do profilu ryzyka Ugandy w zakresie finansowania terroryzmu; 8) niedociągnięcia techniczne w ramach prawnych mających na celu wdrożenie ukierunkowanych sankcji finansowych związanych z finansowaniem proliferacji i braki we wdrażaniu opartego na analizie ryzyka podejścia do nadzoru nad sektorem organizacji non-profit w celu zapobiegania nadużyciom do celów finansowania terroryzmu. Uganda przedstawiła pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków oraz opracowała wspólnie z FATF plan działania. Uganda została już wpisana do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675. W związku z tym status i obowiązujące środki mające zastosowanie do Ugandy powinny pozostać niezmienione.

(21)

Na potrzeby aktualizacji załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675 niezbędne jest, aby Komisja stale monitorowała zmiany w zakresie ram prawnych i instytucjonalnych obowiązujących w państwach trzecich, uprawnień ich właściwych organów i stosowanych przez nie procedur, jak również skuteczności ich systemów AML/CFT.

(22)

Komisja dokonała oceny postępów poczynionych w usuwaniu strategicznych braków przez państwa wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2016/1675, które zostały skreślone z wykazu przez FATF od lipca 2016 r., na podstawie wymogów dyrektywy (UE) 2015/849. Komisja zakończyła ocenę postępów poczynionych przez Bośnię i Hercegowinę, Etiopię, Gujanę, Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, Sri Lankę i Tunezję.

(23)

FATF z zadowoleniem przyjęła znaczne postępy poczynione przez Bośnię i Hercegowinę, Etiopię, Gujanę, Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, Sri Lankę i Tunezję pod względem ulepszenia ich systemów AML/CFT oraz stwierdziła, że państwa te ustanowiły ramy prawne i regulacyjne mające na celu wywiązanie się z zobowiązań podjętych przez nie w planach działania dotyczących usunięcia strategicznych braków stwierdzonych przez FATF. W związku z tym państwa te nie są już objęte procesem monitorowania przez FATF w ramach prowadzonego przez nią bieżącego globalnego procesu analizy zgodności z wymogami w zakresie AML/CFT. Państwa te będą nadal współpracować z podobnymi do FATF organami regionalnymi w celu dalszego ulepszenia swoich systemów AML/CFT.

(24)

Komisja dokonała oceny informacji dotyczących postępów poczynionych przez te państwa trzecie w eliminowaniu strategicznych braków.

(25)

W swojej ocenie Komisja stwierdziła, że na tym etapie Bośnia i Hercegowina oraz Gujana nie wykazują strategicznych braków w swoich systemach AML/CFT, jeśli chodzi o dostępne informacje. Państwa te wprowadziły ostatnio szereg środków mających na celu wzmocnienie swoich systemów AML/CFT, a Komisja będzie w dalszym ciągu monitorować skuteczne wdrożenie tych środków. Komisja dokona oceny sytuacji w tych krajach, gdy tylko dostępne będą nowe źródła informacji. W związku z tym nie należy uznawać, że Bośnia i Hercegowina oraz Gujana wykazują strategiczne braki w swoich systemach AML/CFT.

(26)

Podobnie w swojej ocenie Komisja stwierdziła, że Tunezja nie ma już strategicznych braków w swoim systemie AML/CFT, jeśli chodzi o dostępne informacje. Tunezja zwiększyła skuteczność swojego systemu AML/CFT i usunęła jego braki techniczne w celu wywiązania się ze zobowiązań podjętych w swoim planie działania dotyczącym braków strategicznych stwierdzonych przez FATF. Wprowadzone środki są dostatecznie kompleksowe i spełniają niezbędne wymogi, by uznać, że usunięto strategiczne braki stwierdzone zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849.

(27)

Ponadto w ocenie Komisji stwierdzono, że Etiopia, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna i Sri Lanka wprowadziły środki mające na celu wyeliminowanie strategicznych braków stwierdzonych przez FATF i nie wykazują już takich braków. Po wdrożeniu środków służących realizacji planów działania uzgodnionych z FATF państwa te nie stwarzają już zagrożenia związanego z AML/CFT dla międzynarodowego systemu finansowego. Biorąc pod uwagę ich znaczenie dla systemu finansowego Unii, Komisja uważa, że państwa te nie stwarzają już znaczącego zagrożenia dla systemu finansowego Unii. W związku z powyższym nie należy uznawać, że Etiopia, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna i Sri Lanka wykazują na tym etapie strategiczne braki w swoich systemach AML/CFT.

(28)

Komisja jest gotowa do udzielania pomocy technicznej, w stosownych przypadkach, państwom trzecim wymienionym w załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675, aby pomóc im w usunięciu stwierdzonych strategicznych braków.

(29)

Biorąc pod uwagę bardzo wyjątkową i wysoce nieprzewidywalną sytuację wynikającą z pandemii COVID-19, która wywiera skutki w skali globalnej i z dużym prawdopodobieństwem doprowadzi do zakłóceń prawidłowego funkcjonowania podmiotów gospodarczych i właściwych organów, data rozpoczęcia stosowania art. 2 w odniesieniu do włączenia do wykazu państw trzecich powinna zostać określona w sposób zapewniający wystarczającą ilość czasu na jego skuteczne wdrożenie w zaistniałych okolicznościach. W związku z tym datę rozpoczęcia stosowania art. 2 niniejszego rozporządzenia należy w drodze wyjątku ustalić jako późniejszą niż datę wejścia w życie samego rozporządzenia.

W przypadku państw trzecich, które powinny zostać skreślone z wykazu, nie występują żadne istotne problemy w zakresie wdrażania. Należy zatem zapewnić ich niezwłoczne skreślenie z wykazu.

(30)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1675,

(1)

W dniu 12 lipca 2019 r. Komisja Kodeksu Żywnościowego przyjęła nowe kodeksowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (CXL) abamektyny, bentazonu, benzowyndiflupyru, chlorfenapyru, cyjanotraniliprolu, cyjazofamidu, cyprodynilu, dikwatu, etiprolu, fenpikoksamidu, fenpiroksymatu, fludioksonilu, fluopyramu, fluksapyroksadu, imazalilu, izofetamidu, krezoksymu metylu, lufenuronu, mandipropamidu, norflurazonu, oksamylu, oksatiapiproliny, profenofosu, propamokarbu, propikonazolu, pydiflumetofenu, piraklostrobiny, pyriofenonu, piryproksyfenu, spinetoramu i tioksazafenu (2).

(2)

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 określono najwyższe dopuszczalne poziomy (NDP) tych substancji z wyjątkiem etiprolu, norflurazonu, pydiflumetofenu i tioksazafenu, dla których nie określono szczególnego NDP, ani nie włączono tych substancji do załącznika IV do wspomnianego rozporządzenia, wobec czego stosuje się do nich wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg, określoną w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia.

(3)

Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), jeżeli istnieją normy międzynarodowe lub jeżeli spodziewane jest ich wprowadzenie, mają one zostać wzięte pod uwagę podczas opracowywania lub dostosowywania prawa żywnościowego, z wyjątkiem sytuacji, w których normy takie – lub ich część – nie stanowiłyby skutecznego lub odpowiedniego środka realizacji celów prawa żywnościowego; sytuacji, w których ich niestosowanie jest uzasadnione naukowo, oraz gdyby miały one spowodować zmianę poziomu ochrony w stosunku do poziomu określonego jako właściwy w Unii. Ponadto – zgodnie z art. 13 lit. e) tego rozporządzenia – Unia ma wspierać spójność międzynarodowych norm technicznych i prawa żywnościowego, dbając jednocześnie o to, aby wysoki poziom ochrony przyjęty w Unii nie został obniżony.

(4)

Unia zgłosiła do Komitetu KKŻ ds. Pozostałości Pestycydów zastrzeżenie (4) dotyczące CXL zaproponowanych dla następujących kombinacji pestycydów i produktów: abamektyna (owoce leśne; winogrona; dymka; zioła), bentazon (wszystkie produkty), chlorfenapyr (wszystkie produkty), cyjazofamid (dymka), dikwat (wszystkie produkty), etiprol (wszystkie produkty), fludioksonil (seler; dymka; liście warzyw kapustnych (Brassicaceae); ananasy; granaty), fluopyram (ryż łuskany), imazalil (cytryny; limy (limonki); pomarańcze; banany; ziemniaki; podroby jadalne ze ssaków), norflurazon (wszystkie produkty), oksatiapiprolina (wszystkie produkty), propamokarb (produkty pochodzenia zwierzęcego), propikonazol (wszystkie produkty), pydiflumetofen (wszystkie produkty), piraklostrobina (sałata; owoce ziarnkowe; produkty pochodzenia zwierzęcego; herbata) oraz tioksazafen (wszystkie produkty).

(5)

Wartości CXL odnoszące się do abamektyny, benzowyndiflupyru, cyjanotraniliprolu, cyjazofamidu, cyprodynilu, fenpikoksamidu, fenpiroksymatu, fludioksonilu, fluopyramu, fluksapyroksadu, imazalilu, izofetamidu, krezoksymu metylu, lufenuronu, mandipropamidu, oksamylu, profenofosu, propamokarbu, piraklostrobiny, pyriofenonu, piryproksyfenu i spinetoramu, których nie wymieniono w motywie 4, powinny zatem zostać uwzględnione w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 jako NDP z wyjątkiem przypadków, w których odnoszą się one do produktów nieujętych w załączniku I do tego rozporządzenia lub w których zostały ustalone na poziomie niższym niż obecne NDP. W związku z tym nie wprowadza się żadnych zmian w odniesieniu do NDP abamektyny, benzowyndiflupyru, fenpikoksamidu, fluopyramu, oksamylu i profenofosu. Wspomniane CXL są bezpieczne dla konsumentów w Unii (5).

(6)

Na podstawie sprawozdania naukowego Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,